Help Print this page 
Title and reference
Prawo walutowe państw członkowskich, które przyjęły euro

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Prawo walutowe państw członkowskich, które przyjęły euro

Niniejsze rozporządzenie określa postanowienia prawa walutowego państw członkowskich, które przyjęły euro.

AKT

Rozporządzenie Rady (WE) nr 974/98 z dnia 3 maja 1998 r. w sprawie wprowadzenia euro [Zob. akty zmieniające].

STRESZCZENIE

Niniejsze rozporządzenie określa postanowienia prawa walutowego państw członkowskich, które przyjęły euro jako jedną walutę, i opisuje poszczególne etapy związane z wprowadzeniem euro w państwie członkowskim.

Po przyjęciu euro państwo członkowskie może korzystać z okresu przejściowego lub okresu stopniowego wycofywania w celu ułatwienia przejścia na wspólną walutę. Euro jest wówczas wprowadzane w państwie członkowskim, aby zastąpić na stałe dawną walutę krajową.

Okres przejściowy

Okres przejściowy trwa maksymalnie trzy lata i rozpoczyna się w dniu przyjęcia euro, a kończy w dniu wymiany gotówkowej w państwie członkowskim:

  • data przyjęcia euro jest datą, z którą państwo członkowskie wchodzi do trzeciego etapu Unii Gospodarczej i Walutowej. Wejście w ten etap jest przedmiotem decyzji Rady zezwalającej na przystąpienie danego państwa członkowskiego do strefy euro,
  • data wymiany pieniądza gotówkowego jest datą, od której euro staje się prawnym środkiem płatniczym na terytorium państwa członkowskiego. Od tego czasu monety i banknoty euro mogą być używane w danym państwie członkowskim.

Celem okresu przejściowego jest umożliwienie płynnego przejścia od waluty krajowej państwa członkowskiego do euro. Z tego powodu w tym okresie nadal obowiązuje prawo walutowe państwa członkowskiego obowiązujące przed przyjęciem euro. Waluta krajowa pozostaje prawnym środkiem płatniczym na terytorium państwa członkowskiego i może być nadal używana.

W okresie przejściowym państwo członkowskie ma również możliwość przygotowania kraju do przejścia na euro. Tym samym euro może zacząć być już stosowane w niektórych transakcjach finansowych:

  • w operacjach bankowych: na przykład, bank otrzymujący płatność w euro powinien dokonać niezbędnych przeliczeń (zgodnie z kursem przeliczeniowym), aby dokonać uznania na rachunku denominowanym w walucie krajowej (i odwrotnie),
  • dla niespłaconych długów publicznych i wydatków publicznych państwa członkowskiego: kwoty tych wydatków mogą być wyrażone w euro,
  • niektórych rynków, w szczególności w zakresie papierów wartościowych i surowców: w transakcjach waluta krajowa będzie mogła być zastąpiona przez euro.

Okres przejściowy nie jest jednak obowiązkowy. Data przyjęcia euro może w związku z tym pokrywać się z datą wymiany pieniądza gotówkowego. Mimo to w takim przypadku państwo członkowskie musi stosować okres stopniowego wycofywania.

Okres stopniowego wycofywania

Okres stopniowego wycofywania trwa maksymalnie trzy lata i dotyczy tylko tych państw członkowskich, w których nie został wprowadzony okres przejściowy między przyjęciem euro a datą wymiany pieniądza gotówkowego.

Celem okresu stopniowego wycofywania jest stopniowe zastąpienie waluty krajowej przez euro. W tym okresie podstawową jednostką musi być euro, ale nadal jest możliwe odwoływanie się do dawnej waluty krajowej.

Wymiana walut krajowych na euro

Począwszy od dnia wymiany pieniądza gotówkowego euro staje się prawnym środkiem płatniczym i staje się oficjalną walutą państwa członkowskiego.

Euro zastępuje wtedy walutę krajową zgodnie z kursem przeliczeniowym, który został ustalony przez Radę. Ponadto banknoty i monety denominowane w euro stają się jedynym prawnym środkiem płatniczym w państwie członkowskim. Wszelkie odniesienia do krajowych jednostek monetarnych dokonane przed wymianą pieniądza gotówkowego są uznawane za odniesienie do euro przy zastosowaniu kursu przeliczeniowego.

Należy zauważyć, że dawna waluta krajowa może być nadal używana po wymianie pieniądza gotówkowego w okresie „podwójnego obiegu”, który nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy.

Banknoty i monety denominowane w euro

Euro staje się jednostką rozliczeniową Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i krajowych banków centralnych uczestniczących państw członkowskich. EBC i krajowe banki centralne mają również prawo do wprowadzenia do obiegu banknotów i monet denominowanych w euro, które są jedynym prawnym środkiem płatniczym w strefie euro.

Ponadto uczestniczące państwa członkowskie są odpowiedzialne za walkę z podrabianiem i fałszowaniem banknotów i monet denominowanych w euro.

Dostosowanie rozporządzenia do rozszerzenia strefy euro

Niniejsze rozporządzenie ulega zmianom za każdym razem, gdy nowe państwo członkowskie przyjmuje euro. Załącznik do rozporządzenia zawiera wykaz państw członkowskich uczestniczących w strefie euro wraz z datą przyjęcia euro i datą wymiany pieniądza gotówkowego każdego z tych państw.

Odniesienia

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 974/98

1.1.1999

-

Dz.U. L139 z 11.5.1998

Akty zmieniające

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Rozporządzenie (WE) nr 2596/2000

1.1.2001

-

Dz.U. L 300 z 29.11.2000

Rozporządzenie (WE) nr 2169/2005

18.1.2006

-

Dz.U. L 346 z 29.12.2005

Rozporządzenie (WE) nr 1647/2006

1.1.2007

-

Dz.U. L 309 z 9.11.2006

Rozporządzenie (WE) nr 835/2007

1.1.2008

-

Dz.U. L 186 z 18.7.2007

Rozporządzenie (WE) nr 836/2007

1.1.2008

-

Dz.U. L 186 z 18.7.2007

Rozporządzenie (WE) nr 693/2008

1.1.2009

-

Dz.U. L 195 z 24.7.2008

Rozporządzenie (WE) nr 670/2010

1.1.2011

-

Dz.U. L 196 z 28.7.2010

Ostatnia aktualizacja: 23.10.2010

Top