Help Print this page 
Title and reference
Etykietowanie środków spożywczych

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Etykietowanie środków spożywczych

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 — przekazywanie konsumentom informacji na temat żywności

STRESZCZENIE

Swobodny przepływ bezpiecznej i dobrej dla zdrowia żywności w Unii Europejskiej to zasadniczy aspekt rynku wewnętrznego, w istotny sposób przyczyniający się do zdrowia i pomyślności obywateli. Oprócz gwarancji wysokiego poziomu ochrony zdrowia konsumentów prawo UE zapewnia odpowiednie informowanie konsumentów, co umożliwia im dokonywanie świadomych wyborów dotyczących kupowanej i spożywanej żywności.

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEGO ROZPORZĄDZENIA?

Rozporządzenie gwarantuje konsumentom prawo do odpowiednich informacji, określając ogólne zasady, wymogi i zakresy odpowiedzialności dotyczące etykietowania żywności. Zapewnia ono elastyczność wystarczającą do reagowania na przyszłe zmiany w sektorze spożywczym. Rozporządzenie łączy wcześniejsze prawodawstwo, dyrektywy 2000/13/WE w zakresie etykietowania środków spożywczych i 90/496/EWG w sprawie oznaczania wartości odżywczej środków spożywczych.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do podmiotów działających na rynku spożywczym na wszystkich etapach łańcucha żywnościowego i do wszelkich środków spożywczych przeznaczonych dla konsumenta finalnego. Dotyczy to także środków spożywczych dostarczanych przez zakłady żywienia zbiorowego i przeznaczonych do dostarczenia do tego typu zakładów.

Odpowiedzialność za obecność i rzetelność informacji na temat żywności spoczywa na producencie, pod którego nazwą jest wprowadzany na rynek dany środek spożywczy. Jeżeli podmiot nie prowadzi działalności w UE, odpowiedzialność ponosi importer.

Podanie pewnych informacji jest obowiązkowe. Obejmuje to nazwę żywności, wykaz składników, ilość netto, termin przydatności do spożycia, w razie konieczności instrukcje użycia, nazwę i adres producenta oraz informację o wartości odżywczej.

Informacje obowiązkowe powinny być również dostępne, bez dodatkowych kosztów, dla konsumentów korzystających ze sprzedaży na odległość przed ostatecznym dokonaniem zakupu.

W przypadku napojów o zawartości alkoholu większej niż 1,2% objętości musi być podana rzeczywista zawartość objętościowa alkoholu.

W przypadku określonych rodzajów żywności, takich jak środki spożywcze zawierające substancje słodzące, sól amonową lub środki o wysokiej zawartości kofeiny, muszą być podane dodatkowe informacje obowiązkowe.

Ilość netto danego środka spożywczego jest wyrażana w litrach, centylitrach, mililitrach, kilogramach lub gramach.

Niektóre środki spożywcze, takie jak zioła i przyprawy, środki aromatyzujące i herbaty ziołowe, są zwolnione z obowiązkowego podawania informacji o wartości odżywczej.

W przypadku innych, zwłaszcza świeżych owoców i warzyw, wody gazowanej, octów i produktów mlecznych, takich jak ser, masło, fermentowane mleko i śmietana/śmietanka, wykaz składników nie jest konieczny.

Informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności przez sugerowanie, że środek spożywczy ma szczególne właściwości lub działania, których nie posiada. Muszą być rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia dla konsumenta.

OD KIEDY NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE MA ZASTOSOWANIE?

Od dnia 13 grudnia 2014 r., z wyjątkiem wprowadzenia informacji o wartości odżywczej (od dnia 13 grudnia 2016 r.) i szczegółowych wymogów dotyczących nazewnictwa „mięsa mielonego” , które mają zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r.

KONTEKST

Przekazywanie konsumentom informacji na temat żywności – prawodawstwo na stronie internetowej Komisji Europejskiej.

AKT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18–63)

Kolejne zmiany wprowadzone do rozporządzenia (WE) nr 1169/2011 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

Ostatnia aktualizacja: 23.11.2015

Top