Help Print this page 
Title and reference
Kontynuacja egzekwowania ustawodawstwa UE w zakresie delegowania pracowników

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Kontynuacja egzekwowania ustawodawstwa UE w zakresie delegowania pracowników

Celem dyrektywy o egzekwowaniu (dyrektywy 2014/67/UE) jest poprawa implementacji i praktycznego stosowania dyrektywy o delegowaniu pracowników (dyrektywy 96/71/WE). Ma to gwarantować lepszą ochronę delegowanych pracowników oraz bardziej przejrzyste i przewidywalne ramy prawne dla usługodawców.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/67/UE w sprawie egzekwowania dyrektywy 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług, zmieniająca rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (rozporządzenie w sprawie IMI) (Dz.U. L 159 z 28.5.2014)

STRESZCZENIE

Dyrektywa 96/71/WE ma zastosowanie wówczas, gdy przedsiębiorstwa (w ramach transnarodowego świadczenia usług) delegują pracownika na terytorium państwa członkowskiego, o ile istnieje stosunek pracy pomiędzy przedsiębiorstwem delegującym a pracownikiem w ciągu okresu delegowania. Pracownik delegowany oznacza pracownika, który przez ograniczony okres wykonuje swoją pracę na terytorium innego państwa członkowskiego niż państwo, w którym pracuje na co dzień.

W celu ochrony praw socjalnych pracowników delegowanych, gdy przedsiębiorstwa korzystają ze swobody świadczenia usług, oraz aby ułatwić korzystanie z tej swobody, dyrektywa 96/71/WE określa podstawowe warunki zatrudnienia, które muszą zostać zapewnione pracownikom delegowanym podczas ich pobytu w państwie przyjmującym. Są to:

  • maksymalne okresy pracy i minimalne okresy wypoczynku,
  • minimalny wymiar płatnych urlopów rocznych,
  • odpowiednie minimalne stawki płacy, wraz ze stawką za nadgodziny,
  • zdrowie, bezpieczeństwo i higiena w miejscu pracy.

Lepsza prewencja i sankcjonowanie wszelkich form nadużyć odpowiednich przepisów

Aby wspierać zwalczanie nadużyć i obchodzenia przepisów (np. przez tzw. spółki pozorne), dyrektywa 2014/67/UE określa listę elementów faktycznych dla lepszej oceny, czy dana sytuacja kwalifikuje się jako rzeczywiste delegowanie (art. 4).

W celu zwiększenia pewności prawa dyrektywa ustanawia listę krajowych środków kontrolnych uznanych za uzasadnione i proporcjonalne, które mogą być stosowane do monitorowania zgodności z dyrektywą 96/71/WE oraz samą dyrektywą o egzekwowaniu (art. 9).

Aby zwiększyć ochronę praw pracowników w łańcuchach podwykonawstwa, kraje UE muszą zapewnić, że pracownicy delegowani z sektora budowlanego mogą, dodatkowo lub zamiast pracodawcy, pociągnąć do odpowiedzialności wykonawcę, dla którego pracodawca jest bezpośrednim podwykonawcą, za każde zaległe wynagrodzenie netto odpowiadającemu minimalnym stawkom płacy (art. 12). Na zasadzie odstępstwa od powyższych przepisów dotyczących odpowiedzialności państwa członkowskie mogą podjąć inne odpowiednie środki egzekwowania.

Usprawniony dostęp do informacji

W celu podniesienia świadomości oraz zwiększenia przejrzystości kraje UE zobligowane są do nieodpłatnego udostępnienia za pośrednictwem jednej oficjalnej krajowej strony internetowej informacji o warunkach zatrudnienia oraz układów zbiorowych dotyczących pracowników delegowanych (art. 5). Informacje te muszą być upubliczniane w języku urzędowym (językach urzędowych) kraju przyjmującego oraz w najbardziej odpowiednich językach z punktu widzenia popytu na rynku pracy w tym państwie.

Wzmocniona współpraca administracyjna

Dyrektywa 2014/67/UE zawiera także bardziej przejrzyste przepisy w celu poprawy współpracy administracyjnej pomiędzy krajowymi organami odpowiedzialnymi za monitorowanie zgodności z przepisami, włącznie z określeniem terminów dostarczania informacji (art. 6). W wypadku jakichkolwiek utrzymujących się problemów z wymianą informacji lub ciągłej odmowy dostarczenia informacji Komisja może zostać o tym zawiadomiona za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym (systemu IMI). Jest to regulowane tzw. rozporządzeniem IMI. System IMI to wielojęzyczne narzędzie elektroniczne umożliwiające krajowym, regionalnym i lokalnym organom szybką i łatwą komunikację w zakresie unijnego prawa rynku wewnętrznego z ich odpowiednikami w UE, Islandii, Liechtensteinie i Norwegii. Niniejsza dyrektywa zapewnia także, że administracyjne kary i grzywny nałożone na usługodawców za niezgodność z odpowiednimi przepisami w jednym państwie UE mogą zostać wykonane i wyegzekwowane w innym (rozdział IV).

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

Dyrektywa 96/71/WE

10.2.1997

16.12.1999

Dz.U. L 18 z 21.1.1997

Dyrektywa 2014/67/UE

17.6.2014

18.6.2016

Dz.U. L 159 z 28.5.2014

AKTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1024/2012 w sprawie współpracy administracyjnej za pośrednictwem systemu wymiany informacji na rynku wewnętrznym i uchylające decyzję Komisji 2008/49/WE (rozporządzenie w sprawie IMI) (Dz.U. L 316 z 14.11.2012)

Ostatnia aktualizacja: 09.08.2014

Top