Help Print this page 
Title and reference
Zdrowie i bezpieczeństwo pracowników czasowych

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DE html EN html FR html IT html HU html PL html RO
Multilingual display
Text

Zdrowie i bezpieczeństwo pracowników czasowych

Pracownicy czasowi uzyskają taki sam stopień ochrony w odniesieniu do zdrowia i bezpieczeństwa przy pracy jak inni pracownicy. W dyrektywie określone zostały zasady dotyczące dostarczania informacji pracownikom, nadzoru medycznego i odpowiedzialności przedsiębiorstw.

AKT

Dyrektywa Rady 91/383/EWG z dnia 25 czerwca 1991 r. uzupełniająca środki mające wspierać poprawę bezpieczeństwa i zdrowia w pracy pracowników pozostających w stosunku pracy na czas określony lub w czasowym stosunku pracy [Zob. akty zmieniające].

STRESZCZENIE

Europejskie normy w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa przy pracy mają zastosowanie do wszystkich pracowników, w tym do pracowników czasowych, których stosunek pracy określony jest na podstawie:

  • umowy o pracę na czas określony, zawartej bezpośrednio pomiędzy pracodawcą i pracownikiem, której koniec określają obiektywne warunki (data, spełnienie konkretnego zadania itp.),
  • umowy o pracę tymczasową, zawartej pomiędzy agencją pracy czasowej i pracownikiem, w celu wykonania zadania w danym przedsiębiorstwie i pod jego kontrolą.

Do tego rodzaju umowy o pracę zastosowanie ma dyrektywa 89/391/EWG w sprawie zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy oraz dyrektywy sektorowe (zwłaszcza te dotyczące manipulacji ręcznej).

Dostarczanie informacji pracownikom

Zanim pracownik czasowy rozpocznie jakąkolwiek działalność informowany jest przez przedsiębiorstwo o:

  • wymaganych kwalifikacjach zawodowych lub umiejętnościach,
  • specjalnym nadzorze medycznym zdefiniowanym w ustawodawstwie krajowym,
  • konkretnym ryzyku, które może pociągać za sobą dana praca.

Szkolenia pracownicze

Zanim pracownik czasowy rozpocznie jakąkolwiek działalność, otrzyma przeszkolenie, właściwe ze względu na charakter pracy i ryzyko, z jakim może się ona wiązać. W przeszkoleniu wzięte są pod uwagę jego kwalifikacje i doświadczenie zawodowe.

Nadzór medyczny

Państwa członkowskie Unii Europejskiej (UE) mogą zabronić wykorzystania pracowników czasowych do prac:

  • niebezpiecznych dla ich bezpieczeństwa i zdrowia,
  • wymagających specjalnego, długoterminowego nadzoru medycznego.

Jeżeli państwa członkowskie nie skorzystają z tej możliwości, podejmują środki konieczne dla zapewnienia właściwego, specjalnego nadzoru medycznego. W stosownych przypadkach nadzór ten może być przedłużony poza czas trwania umowy czasowej.

Odpowiedzialność

Przedsiębiorstwo, które korzysta z pracownika czasowego, jest odpowiedzialne za zasady regulujące wykonanie pracy, w szczególności te związane z bezpieczeństwem, higieną i zdrowiem. Państwa członkowskie mogą zadecydować o poszerzeniu zakresu tej odpowiedzialności na agencje pracy czasowej.

Osoby lub służby, których obowiązkiem jest przeprowadzanie kontroli przestrzegania zasad, które mają na celu zapobieganie ryzyku w zakresie zdrowia, informowane są o wyznaczeniu pracowników czasowych.

Odniesienia

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Dyrektywa 91/383/EWG

15.7.1991

31.12.1992

Dz.U. L 206 z 29.7.1991

Akt(-y) zmieniający(-e)

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym – Protokół 1 w sprawie dostosowań horyzontalnych

1.1.1994

Dz.U. L 1 z 3.1.1994

Dyrektywa 2007/30/WE

28.6.2007

31.12.2012

Dz.U. L 165 z 27.6.2007

Kolejne zmiany i poprawki do dyrektywy 91/383/EWG zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.

Ostatnia aktualizacja: 06.05.2011

Top