Help Print this page 
Title and reference
Dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych

Dyrektywa ta ma zarysować ramy dla ponadgranicznych audiowizualnych usług medialnych w celu wzmocnienia wewnętrznego rynku produkcji i dystrybucji programów oraz zagwarantowania uczciwej konkurencji.

AKT

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) (Tekst mający znaczenie dla EOG).

STRESZCZENIE

Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne dotyczące dostarczania i dystrybucji usług audiowizualnych.

Których dostawców usług medialnych * dotyczy dyrektywa?

Niniejsza dyrektywa dotyczy dostawców usług medialnych, jeśli:

  • siedziba dostawcy oraz decyzje redakcyjne są podejmowane w tym samym państwie członkowskim,
  • siedziba dostawcy i realizacja usług medialnych znajdują się w różnych państwach członkowskich,
  • dostawca usługi ma siedzibę w jednym z państw członkowskich, ale decyzje dotyczące audiowizualnej usługi medialnej są podejmowane w państwie trzecim,
  • dostawca usługi korzysta z satelitarnej stacji nadawczej znajdującej się w państwie członkowskim,
  • dostawca korzysta z łącza satelitarnego należącego do państwa członkowskiego.

W jakim stopniu stosuje się swobodę nadawania?

Państwa członkowskie nie ograniczają nadawania audiowizualnych usług medialnych, pochodzących z innych państw członkowskich, chyba że są to programy brutalne, pornograficzne lub nieodpowiednie dla małoletnich.

Mogą ograniczać także nadawanie, jeśli uznają, że zagrożone są porządek, zdrowie i bezpieczeństwo publiczne lub ochrona konsumentów.

Jakie są obowiązki sektora usług audiowizualnych?

Dostawcy usług muszą udostępnić odbiorcom następujące informacje:

  • nazwę,
  • adres,
  • dane kontaktowe,
  • odpowiednie organy regulacyjne lub nadzorujące.

Ochrona małoletnich

Aby chronić małoletnich przed negatywnymi skutkami programów pornograficznych lub o brutalnym charakterze, ich nadawanie należy poprzedzić ostrzeżeniem dźwiękowym lub oznaczyć symbolem ostrzegawczym widocznym przez cały czas trwania programu.

Nawoływanie do nienawiści

Programy audiowizualne nie mogą zawierać zachęt do nienawiści z powodu rasy, płci, religii czy narodowości.

Dostępność do audiowizualnych usług medialnych

Dostawcy mają obowiązek poprawy dostępności do usług dla osób z upośledzeniami wzroku lub słuchu.

Prawo do informacji

Państwa członkowskie mogą podjąć kroki zmierzające do zagwarantowania, że pewne wydarzenia ważne dla całego społeczeństwa nie mogą być nadawane w sposób uniemożliwiający odbiór przez większą część widzów. Każde państwo członkowskie może stworzyć listę takich wydarzeń i zasady jej stosowania.

Każdy nadawca z siedzibą w UE ma prawo dostępu do krótkich relacji z wydarzeń, które budzą duże zainteresowanie odbiorców i są transmitowane na zasadzie wyłączności.

Promocja utworów europejskich i niezależnych

Nadawcy zobowiązani są do przeznaczania przynajmniej 10 % czasu antenowego lub 10 % budżetu programowego na utwory europejskie wyprodukowane przez producentów niezależnych od nadawców, z wyłączeniem czasu przeznaczonego na nadawanie:

  • programów informacyjnych,
  • wydarzeń sportowych,
  • gier,
  • reklamy,
  • usług teletekstu,
  • telezakupów.

W przypadku audiowizualnych usług medialnych na żądanie państwa członkowskie zapewniają, aby dostawcy takich usług promowali produkcję utworów europejskich oraz dostęp do nich. Taka promocja mogłaby polegać na udziale finansowym w produkcji utworów europejskich lub rezerwowaniu ważnego miejsca dla takich utworów w katalogu audycji.

Handlowy przekaz audiowizualny

Dostawcy audiowizualnych usług medialnych rozprowadzają handlowe przekazy audiowizualne *. Przekazy te powinny spełniać określone warunki:

  • muszą być łatwo rozpoznawalne. Zakazuje się ukrytych handlowych przekazów audiowizualnych,
  • nie mogą wykorzystywać technik podprogowych,
  • nie mogą naruszać godności człowieka,
  • nie mogą zawierać treści dyskryminujących,
  • nie mogą zachęcać do postępowania szkodzącego środowisku,
  • nie zawierają informacji specjalnie kierowanych do małoletnich na temat napojów alkoholowych,
  • nie mogą propagować wyrobów tytoniowych,
  • nie mogą propagować produktów i zabiegów leczniczych dostępnych wyłącznie na receptę,
  • nie mogą wyrządzać fizycznej lub moralnej szkody małoletnim.

Pewne programy lub audiowizualne usługi medialne mogą być sponsorowane *. W takim przypadku muszą spełniać także inne wymagania:

  • nie mogą naruszać niezależności redakcyjnej dostawcy usług medialnych,
  • nie mogą zachęcać bezpośrednio do zakupu lub wypożyczania produktów,
  • widzowie muszą być poinformowani o umowie dotyczącej sponsorowania.

Lokowanie produktów (product placement) * jest możliwe w pewnych okolicznościach i w niektórych rodzajach programów.

Reklama telewizyjna i telezakupy

Reklama telewizyjna i telesprzedaż muszą być oddzielane od innych części audycji w sposób wizualny, dźwiękowy lub przestrzenny.

Emisja filmów (z wyjątkiem serii, seriali i filmów dokumentalnych) wyprodukowanych dla telewizji, utworów kinowych i programów informacyjnych może być przerwana reklamą telewizyjną lub telesprzedażą tylko jeden raz na 30 minut programu.

Niniejsza dyrektywa uchyla dyrektywę 89/552/WE.

Pojęcia kluczowe stosowane w akcie

  • Dostawca usług medialnych: osoba fizyczna lub prawna, która ponosi odpowiedzialność redakcyjną za wybór audiowizualnej treści audiowizualnej usługi medialnej i decyduje o sposobie zestawienia tej treści.
  • Handlowy przekaz audiowizualny: obrazy z dźwiękiem lub bez niego, które mają służyć bezpośredniemu lub pośredniemu promowaniu towarów, usług lub wizerunku osoby fizycznej lub prawnej prowadzącej działalność gospodarczą.
  • Sponsorowanie: wszelkiego rodzaju udział, jaki publiczne lub prywatne przedsiębiorstwo lub osoba fizyczna, nieświadczący audiowizualnych usług medialnych ani nieprodukujący utworów audiowizualnych, miały w sfinansowaniu audiowizualnych usług medialnych lub audycji w celu promowania swojej nazwy, znaku towarowego, wizerunku, działalności lub wyrobów.
  • Lokowanie produktu: wszelkie formy włączania produktu lub nawiązania do niego w audycji, w zamian za opłatę lub inne wynagrodzenie.

Odniesienia

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy

Dyrektywa 2010/13/UE

5.5.2010

-

Dz.U. L 95 z 15.4.2010

Ostatnia aktualizacja: 14.06.2010

Top