Help Print this page 

Summaries of EU Legislation

Title and reference
Unijna polityka azylowa: kraj UE odpowiedzialny za rozpatrywanie wniosków

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Unijna polityka azylowa: kraj UE odpowiedzialny za rozpatrywanie wniosków

Rozporządzenie (UE) nr 604/2013 (rozporządzenie Dublin III) zastępujące rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003 (rozporządzenie Dublin II) ustanawia kryteria i mechanizmy ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie azylu.

AKT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca

STRESZCZENIE

Rozporządzenie (UE) nr 604/2013 (rozporządzenie Dublin III) zastępujące rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003 (rozporządzenie Dublin II) ustanawia kryteria i mechanizmy ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie azylu.

JAKIE SĄ CELE NINIEJSZEGO ROZPORZĄDZENIA?

Rozporządzenie Dublin III ustanawia zasady ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie azylu. Zapewnia ono wnioskodawcom lepszą ochronę do czasu określenia ich statusu. Dostarcza również nowe narzędzia do wczesnego wykrywania problemów w krajowych systemach azylowych i systemach przyjmowania oraz do usuwania ich przyczyn, zanim dojdzie do sytuacji kryzysowej.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zasady i kryteria ustalania odpowiedzialności

Obejmują one (w kolejności znaczenia):

względy rodzinne,

niedawne posiadanie wizy lub zezwolenia na pobyt w kraju UE,

fakt, czy wnioskodawca przekroczył granicę UE legalnie czy nielegalnie.

Dodatkowe gwarancje dla wnioskodawców

Rozporządzenie zapewnia dodatkowe gwarancje ochronne dla wnioskodawców, takie jak:

prawo do informacji,

indywidualne rozmowy,

dodatkowe gwarancje dla nieletnich, stawianie na pierwszym miejscu interesów dzieci w toku procedury,

zwiększona ochrona dzieci, członków rodziny, krewnych i osób zależnych od wnioskodawców,

możliwość uzyskania nieodpłatnej pomocy prawnej na życzenie,

prawo do odwołania się od decyzji o przekazaniu do innego kraju UE, w tym możliwość zawieszenia przekazania.

Nowy wniosek z 2014 r. ustanawia zasady ustalania odpowiedzialności za rozpatrywanie wniosków złożonych przez małoletnich bez opieki.

Zatrzymanie

Zgodnie z ogólną zasadą wnioskodawcy nie można zatrzymać tylko dlatego, że ubiega się o azyl. Rozporządzenie przewiduje jednak możliwość zatrzymania wnioskodawcy, jeżeli istnieje ryzyko ucieczki (np. w przypadku przekazywania do innego kraju UE).

Mechanizm wczesnego ostrzegania, gotowości i zarządzania kryzysowego

Rozporządzenie Dublin III zwiększa efektywność systemu dzięki ustanowieniu mechanizmu wczesnego ostrzegania, gotowości i zarządzania kryzysami azylowymi, który ma na celu:

rozwiązywanie problemów w krajowych systemach azylowych lub

wspomaganie państw UE w obliczu dużej liczby osób ubiegających się o ochronę międzynarodową na ich terytorium.

OD KIEDY NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE MA ZASTOSOWANIE?

Nowe rozporządzenie, które weszło w życie dnia 1 stycznia 2014 r., zastępuje rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003 (uchylone).

KONTEKST

Unia Europejska pracuje nad stworzeniem wspólnego europejskiego systemu azylowego. Od 2011 r. przyjęto wiele nowych ustaw w celu usprawnienia jego działań.

ODNIESIENIA

Akt

Wejście w życie

Termin transpozycji przez państwa członkowskie

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

Rozporządzenie (UE) nr 604/2013

1.1.2014

-

Dz.U. 180 z 29.6.2013, s. 31-59

AKTY POWIĄZANE

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie norm dotyczących kwalifikowania obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako beneficjentów ochrony międzynarodowej, jednolitego statusu uchodźców lub osób kwalifikujących się do otrzymania ochrony uzupełniającej oraz zakresu udzielanej ochrony (DZ.U. L 337 z 20.12.2011, s. 9-26).

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wspólnych procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 60-95).

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 96-116).

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 603/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia systemu Eurodac do porównywania odcisków palców w celu skutecznego stosowania rozporządzenia (UE) nr 604/2013 w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca oraz w sprawie występowania o porównanie z danymi Eurodac przez organy ścigania państw członkowskich i Europol na potrzeby ochrony porządku publicznego, oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1077/2011 ustanawiające Europejską Agencję ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (Dz.U. L 180 z 29.6.2013, s. 1-30).

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1560/2003 z dnia 2 września 2003 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania Państwa Członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z Państw Członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 222, 5.9.2003, s. 3-23).

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 118/2014 z dnia 30 stycznia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1560/2003 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (Dz.U. L 39, 8.2.2014, s. 1-43).

Ostatnia aktualizacja: 03.01.2015

Top