Help Print this page 

Document 32009F0315

Title and reference
Decyzja ramowa Rady 2009/315/WSiSW z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie organizacji wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego pomiędzy państwami członkowskimi oraz treści tych informacji

OJ L 93, 7.4.2009, p. 23–32 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
Special edition in Croatian: Chapter 18 Volume 007 P. 68 - 77

ELI: http://data.europa.eu/eli/dec_framw/2009/315/oj
Multilingual display
Text

7.4.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 93/23


DECYZJA RAMOWA RADY 2009/315/WSiSW

z dnia 26 lutego 2009 r.

w sprawie organizacji wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego pomiędzy państwami członkowskimi oraz treści tych informacji

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 31 i art. 34 ust. 2 lit. b),

uwzględniając wniosek Komisji oraz inicjatywę Królestwa Belgii,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Unia Europejska postawiła sobie za cel zapewnienie swoim obywatelom wysokiego poziomu ochrony w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Jednym z warunków realizacji tego celu jest zapewnienie pomiędzy właściwymi organami państw członkowskich wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych.

(2)

W dniu 29 listopada 2000 r., zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej obradującej w dniach 15–16 października 1999 r. w Tampere, Rada przyjęła program działań mający na celu wprowadzenie w życie zasady wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych (2). Niniejsza decyzja ramowa przyczynia się do realizacji celów określonych w ramach działania nr 3 tego programu, który proponuje wprowadzenie, w oparciu o wzór wypracowany w ramach organów Schengen, znormalizowanego formularza wniosku o udzielenie informacji zawartych w rejestrze karnym, przetłumaczonego na wszystkie języki urzędowe Unii.

(3)

W sprawozdaniu końcowym z pierwszej oceny dotyczącej pomocy prawnej w sprawach karnych (3) wezwano państwa członkowskie do uproszczenia procedury przekazywania między sobą dokumentów przez wprowadzenie w stosownych przypadkach znormalizowanych formularzy ułatwiających wzajemną pomoc prawną.

(4)

Rada Europejska obradująca w dniach 25–26 marca 2004 r. w swojej deklaracji dotyczącej zwalczania terroryzmu uznała poprawę jakości wymiany informacji o wyrokach skazujących za priorytet i potwierdziła to w programie haskim (4) przyjętym przez Radę Europejską w dniach 4–5 listopada 2004 r., w którym wzywa ona do intensywniejszej wymiany informacji pochodzących z krajowych rejestrów osób skazanych i pozbawionych praw. Cele te odzwierciedla plan działań służący realizacji programu haskiego, przyjęty wspólnie przez Radę i Komisję w dniach 2–3 czerwca 2005 r.

(5)

Mając na uwadze usprawnienie wymiany między państwami członkowskimi informacji dotyczących rejestrów karnych, z zadowoleniem przyjmuje się projekty opracowywane w tym celu, w tym istniejący projekt polegający na utworzeniu połączeń między krajowymi rejestrami karnymi. Doświadczenie zgromadzone dzięki tym działaniom zachęciło państwa członkowskie do podejmowania dalszych wysiłków i ukazało znaczenie ciągłego uwzględniania wymiany informacji o wyrokach skazujących między państwami członkowskimi.

(6)

Niniejsza decyzja ramowa odpowiada na oczekiwania wyrażone przez Radę na posiedzeniu w dniu 14 kwietnia 2005 r. w następstwie publikacji Białej księgi dotyczącej wymiany informacji o wyrokach skazujących i ich uznawania i wykonywania w Unii Europejskiej oraz wynikającej z niej ogólnej debaty. Głównym celem niniejszej decyzji ramowej jest usprawnienie wymiany informacji o wydanych wobec obywateli Unii wyrokach skazujących i o pozbawieniu praw wynikającym z wyroku skazującego, jeżeli zostało ono zastosowane i wpisane do rejestru karnego skazującego państwa członkowskiego.

(7)

Zastosowanie mechanizmów przewidzianych w niniejszej decyzji ramowej wyłącznie do przekazywania informacji pochodzących z rejestrów karnych i dotyczących osób fizycznych powinno pozostawać bez uszczerbku dla ewentualnego poszerzenia w przyszłości zakresu stosowania takich mechanizmów na wymianę informacji dotyczących osób prawnych.

(8)

Informacje o wyrokach skazujących wydanych w innych państwach członkowskich są obecnie objęte art. 13 i 22 Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych z dnia 20 kwietnia 1959 r. Przepisy te nie odpowiadają jednak aktualnym wymaganiom współpracy sądowej na takim obszarze, jakim jest Unia Europejska.

(9)

W stosunkach między państwami członkowskimi niniejsza decyzja ramowa powinna zastąpić art. 22 Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych. Poza spoczywającym na skazującym państwie członkowskim obowiązkiem przekazania państwu członkowskiemu, którego obywatelem jest dana osoba, informacji o wyrokach skazujących wydanych wobec jego obywateli, który to obowiązek niniejsza decyzja potwierdza i uzupełnia, nakłada się również obowiązek przechowywania przekazanych informacji przez państwo członkowskie, którego obywatelem jest dana osoba, w celu zagwarantowania, że będzie ono w stanie udzielić wyczerpującej odpowiedzi na wnioski o udzielenie informacji skierowane do niego przez inne państwa członkowskie.

(10)

Niniejsza decyzja ramowa powinna pozostać bez uszczerbku dla możliwości bezpośredniego zwracania się o informacje pochodzące z rejestrów karnych i przekazywania takich informacji przez organy sądowe zgodnie z art. 13 w związku z art. 15 ust. 3 Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych i bez uszczerbku dla art. 6 ust. 1 Konwencji o wzajemnej pomocy w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej, ustanowionej aktem Rady z dnia 29 maja 2000 r. (5).

(11)

Usprawnienie przepływu informacji o wyrokach skazujących ma znikomą przydatność, jeżeli państwa członkowskie nie są w stanie uwzględnić przekazywanych informacji. W dniu 24 lipca 2008 r. Rada przyjęła decyzję ramową 2008/675/WSiSW w sprawie uwzględniania w nowym postępowaniu karnym wyroków skazujących zapadłych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (6).

(12)

Niniejsza decyzja ramowa realizuje główny cel inicjatywy Królestwa Belgii, w zakresie, w jakim organ centralny każdego państwa członkowskiego powinien zwracać się do państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba, i uwzględnić w wypisie z rejestru karnego wydawanym w odpowiedzi na wniosek danej osoby wszystkie informacje zawarte w rejestrze karnym państwa członkowskiego, którego obywatelem jest ta osoba. Wiedza o istnieniu wyroku skazującego oraz wynikającym z niego pozbawieniu praw, o ile zostało ono zastosowane i wpisane do rejestru karnego, jest warunkiem wstępnym ich uznania zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, w którym dana osoba ma zamiar prowadzić działalność zawodową związaną z opieką nad dziećmi. Mechanizm ustanowiony w niniejszej decyzji ramowej ma między innymi na celu zagwarantowanie, że osoba skazana za przestępstwo seksualne wobec dzieci – gdy w dotyczącym tej osoby wpisie w rejestrze karnym w skazującym państwie członkowskim wymieniono ten wyrok oraz wynikające z niego pozbawienie praw, o ile zostało zastosowane i wpisane do rejestru karnego – nie będzie miała możliwości zatajenia tego wyroku lub pozbawienia praw, dzięki któremu mogłaby prowadzić działalność zawodową związaną z opieką nad dziećmi w innym państwie członkowskim.

(13)

Niniejsza decyzja ramowa określa zasady ochrony przekazywanych między państwami członkowskimi w wyniku jej wdrożenia danych osobowych. Zasady określone w niniejszej decyzji ramowej uzupełniają istniejące ogólne zasady ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych. Ponadto do danych osobowych przetwarzanych na podstawie niniejszej decyzji ramowej zastosowanie ma Konwencja Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych z dnia 28 stycznia 1981 r. Niniejsza decyzja ramowa zawiera między innymi przepisy decyzji Rady 2005/876/WSiSW z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego (7), które wprowadzają ograniczenia co do wykorzystywania przez państwo członkowskie będące wnioskodawcą informacji przekazanych mu w odpowiedzi na jego wniosek. Niniejsza decyzja uzupełnia te przepisy, określając w szczególności zasady dotyczące sytuacji, w której państwo członkowskie, którego obywatelem jest osoba skazana, przekazuje dalej informacje o wyrokach skazujących, które zostały mu przekazane przez skazujące państwo członkowskie.

(14)

Niniejsza decyzja ramowa nie zmienia obowiązków ani praktyk istniejących w stosunkach z państwami trzecimi na mocy Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych, o ile akt ten ma zastosowanie.

(15)

Zgodnie z zaleceniem Rady Europy nr R (84) 10 w sprawie rejestrów karnych i resocjalizacji osób skazanych głównym celem prowadzenia rejestrów karnych jest dostarczanie organom odpowiedzialnym za wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych informacji na temat wcześniejszych wyroków skazujących dotyczących osoby, wobec której prowadzone jest postępowanie, umożliwiając im dostosowanie wydawanych orzeczeń do jej indywidualnej sytuacji. Wszelkie inne sposoby wykorzystywania rejestrów karnych, które mogą mieć negatywny wpływ na resocjalizację skazanej osoby, muszą być ograniczone do niezbędnego minimum, dlatego też wykorzystywanie informacji przekazanych na mocy niniejszej decyzji ramowej do celów innych niż w ramach postępowania karnego może być ograniczane zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, do którego skierowany jest wniosek i państwa członkowskiego będącego wnioskodawcą.

(16)

Celem przepisów niniejszej decyzji ramowej dotyczących przekazywania informacji państwu członkowskiemu, którego obywatelem jest dana osoba, do celów ich przechowywania i dalszego przekazywania nie jest harmonizacja krajowych systemów rejestrów karnych państw członkowskich. Niniejsza decyzja ramowa nie zobowiązuje skazującego państwa członkowskiego do zmiany swego systemu rejestrów karnych w zakresie wykorzystania informacji do celów wewnętrznych.

(17)

Usprawnienie przepływu informacji o wyrokach skazujących ma znikomą przydatność, jeżeli informacje te nie są zrozumiałe dla państwa członkowskiego, które je otrzymuje. Poprawę wzajemnego zrozumienia może przynieść utworzenie „znormalizowanego formatu europejskiego”, umożliwiającego wymianę informacji w jednolitej, skomputeryzowanej formie i ułatwiającego ich automatyczne tłumaczenie. Przesyłane przez skazujące państwo członkowskie informacje dotyczące wyroków skazujących są przekazywane w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych tego państwa członkowskiego. Rada powinna podjąć działania w celu wdrożenia mechanizmu wymiany informacji wprowadzonego niniejszą decyzją ramową.

(18)

Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami uznanymi w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej i zawartymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

(19)

Niniejsza decyzja ramowa jest zgodna z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej i która jest określona w art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, gdyż usprawnienie mechanizmów przekazywania informacji o wyrokach skazujących pomiędzy państwami członkowskimi nie może być osiągnięte w sposób wystarczający przez działające jednostronnie państwa członkowskie i wymaga koordynacji działań na poziomie Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, niniejsza decyzja ramowa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ RAMOWĄ:

Artykuł 1

Przedmiot

Celem niniejszej decyzji ramowej jest:

a)

określenie sposobu przekazywania przez państwo członkowskie, w którym wydany został wyrok skazujący wobec obywatela innego państwa członkowskiego (zwane dalej „skazującym państwem członkowskim”), informacji o tym wyroku państwu członkowskiemu, którego obywatelem jest osoba skazana (zwanemu dalej „państwem członkowskim, którego obywatelem jest dana osoba”);

b)

określenie obowiązków w zakresie przechowywania informacji, spoczywających na państwie członkowskim, którego obywatelem jest dana osoba, i określenie zasad, których musi ono przestrzegać, odpowiadając na wniosek o udzielenie informacji pochodzących z rejestru karnego;

c)

ustanowienie ram umożliwiających opracowanie i rozwój skomputeryzowanego systemu wymiany informacji o wyrokach skazujących pomiędzy państwami członkowskimi, na podstawie niniejszej decyzji ramowej i kolejnej decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 4.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej decyzji ramowej przyjmuje się następujące definicje:

a)

„wyrok skazujący” oznacza każde prawomocne orzeczenie wydane przez sąd karny wobec osoby fizycznej w związku z popełnieniem przestępstwa, o ile orzeczenie to zostało wpisane do rejestru karnego skazującego państwa członkowskiego;

b)

„postępowanie karne” oznacza postępowanie przygotowawcze, rozprawę sądową oraz wykonanie wyroku skazującego;

c)

„rejestr karny” oznacza krajowy rejestr lub rejestry, do których zgodnie z prawem krajowym wpisuje się wyroki skazujące.

Artykuł 3

Organ centralny

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza organ centralny do celów stosowania niniejszej decyzji ramowej. Państwa członkowskie mogą jednak wyznaczyć jeden lub więcej organów centralnych do przekazywania informacji na mocy art. 4 i udzielania odpowiedzi na mocy art. 7 na wnioski, o których mowa w art. 6.

2.   Każde państwo członkowskie powiadamia Sekretariat Generalny Rady i Komisję o organie centralnym lub organach wyznaczonych zgodnie z ust. 1. Sekretariat Generalny Rady przekazuje te informacje państwom członkowskim i Eurojustowi.

Artykuł 4

Obowiązki skazującego państwa członkowskiego

1.   Każde państwo członkowskie podejmuje kroki konieczne do zapewnienia, by wszystkie wyroki skazujące wydane na jego terytorium były podczas wpisywania do jego rejestru karnego opatrzone informacją o obywatelstwie lub obywatelstwach osoby skazanej, jeżeli jest ona obywatelem innego państwa członkowskiego.

2.   Organ centralny skazującego państwa członkowskiego informuje w możliwie najkrótszym terminie organy centralne innych państw członkowskich o każdym wyroku skazującym wobec obywateli tych państw członkowskich wydanym na jego terytorium i wpisanym do rejestru karnego.

Jeżeli dana osoba jest obywatelem kilku państw członkowskich, odpowiednie informacje są przekazywane każdemu z nich, także wtedy, gdy osoba skazana jest obywatelem państwa członkowskiego, na którego terytorium została skazana.

3.   Informacje o późniejszych zmianach lub o usunięciu informacji zawartych w rejestrze karnym są niezwłocznie przekazywane przez organ centralny skazującego państwa członkowskiego organowi centralnemu państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba.

4.   Państwo członkowskie, które udzieliło informacji na mocy ust. 2 i 3, przekazuje organowi centralnemu państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba, na wniosek tego ostatniego dotyczący indywidualnej sprawy, kopię wyroków skazujących i podjętych dalszych środków oraz wszelkie informacje z nimi związane w celu umożliwieniu mu rozważenia, czy wymagają one przedsięwzięcia środków na poziomie krajowym.

Artykuł 5

Obowiązki państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba

1.   Organ centralny państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba, przechowuje zgodnie z art. 11 ust. 1 i 2 wszelkie informacje przekazane na mocy art. 4 ust. 2 i 3 do celów dalszego przekazania zgodnie z art. 7.

2.   Każda zmiana lub usunięcie informacji, o której powiadomiono zgodnie z art. 4 ust. 3, pociąga za sobą taką samą zmianę lub usunięcie przez państwo członkowskie, którego obywatelem jest dana osoba, informacji przechowywanych zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu do celów dalszego przekazania zgodnie z art. 7.

3.   Do celów dalszego przekazywania zgodnie z art. 7 państwo członkowskie, którego obywatelem jest dana osoba, może wykorzystywać jedynie informacje uaktualnione zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.

Artykuł 6

Wniosek o udzielenie informacji o wyrokach skazujących

1.   Po otrzymaniu wniosku o udzielenie informacji zawartych w rejestrze karnym państwa członkowskiego na użytek postępowania karnego przeciwko osobie lub do celów innych niż postępowanie karne organ centralny tego państwa członkowskiego może, zgodnie ze swoim prawem krajowym, skierować do organu centralnego innego państwa członkowskiego wniosek o przekazanie informacji i innych związanych z nimi danych zapisanych w rejestrze karnym.

2.   W przypadku gdy dana osoba zwraca się z wnioskiem o udzielenie jej informacji na jej temat zawartych w rejestrze karnym, organ centralny państwa członkowskiego, w którym złożono ten wniosek, może zgodnie ze swoim prawem krajowym skierować do organu centralnego innego państwa członkowskiego wniosek o przekazanie informacji i innych związanych z nimi danych zapisanych w rejestrze karnym, pod warunkiem że dana osoba mieszka lub mieszkała w państwie członkowskim będącym wnioskodawcą lub państwie członkowskim, do którego wniosek jest skierowany, lub jest albo była obywatelem jednego z tych państw.

3.   Po upływie terminu określonego w art. 11 ust. 7, zawsze kiedy dana osoba zwraca się do organu centralnego państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie, którego obywatelem jest dana osoba, z wnioskiem o udzielenie informacji na jej temat zawartych w rejestrze karnym, organ centralny państwa członkowskiego, w którym został złożony przedmiotowy wniosek, przedkłada organowi centralnemu państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba, wniosek o przekazanie informacji i innych związanych z nimi danych pochodzących z rejestru karnego w celu zawarcia takich informacji i innych związanych z nimi danych w wypisie przeznaczonym dla danej osoby.

4.   Wszelkie wnioski o udzielenie informacji pochodzących z rejestru karnego przedkładane są przez organ centralny państwa członkowskiego z wykorzystaniem formularza zamieszczonego w załączniku.

Artykuł 7

Odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji o wyrokach skazujących

1.   W przypadku złożenia do organu centralnego państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba, na podstawie art. 6, wniosku o udzielenie informacji pochodzących z rejestru karnego na użytek postępowania karnego, ten organ centralny przekazuje organowi centralnemu państwa członkowskiego będącego wnioskodawcą informacje dotyczące:

a)

wyroków skazujących wydanych w państwie członkowskim, którego obywatelem jest dana osoba, wpisanych do rejestru karnego;

b)

wszelkich wyroków skazujących wydanych w innych państwach członkowskich, przekazanych mu zgodnie z art. 4 po dniu 27 kwietnia 2012 r., które to informacje przechowywane są zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2;

c)

wszelkich wyroków skazujących wydanych w innych państwach członkowskich, przekazanych mu przed dniem 27 kwietnia 2012 r., które to informacje wprowadzone są do rejestru karnego;

d)

wszelkich wydanych przez państwa trzecie wyroków skazujących, o których informacje zostały mu przekazane i wprowadzone do rejestru karnego.

2.   W przypadku złożenia do organu centralnego państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba, na podstawie art. 6, wniosku o udzielenie informacji pochodzących z rejestru karnego do celów innych niż postępowanie karne, ten organ centralny udziela odpowiedzi zgodnie ze swoim prawem krajowym w odniesieniu do wyroków skazujących wydanych w państwie członkowskim, którego obywatelem jest dana osoba, oraz wyroków skazujących wydanych przez państwa trzecie, a następnie przekazanych mu i wpisanych do jego rejestru karnego.

W odniesieniu do informacji o wyrokach skazujących wydanych w innym państwie członkowskim, które zostały przekazane państwu członkowskiemu, którego obywatelem jest dana osoba, organ centralny tego ostatniego państwa członkowskiego zgodnie ze swoim prawem krajowym przekazuje państwu członkowskiemu będącemu wnioskodawcą informacje przechowywane zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2, jak również informacje przekazane temu organowi centralnemu przed dniem 27 kwietnia 2012 r. i wpisane do jego rejestru karnego.

Przy przekazywaniu informacji zgodnie z art. 4 centralny organ skazującego państwa członkowskiego może poinformować centralny organ państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba, że informacji o wyrokach skazujących wydanych w tym pierwszym państwie członkowskim i przekazanych temu ostatniemu organowi centralnemu nie można przekazywać dalej do żadnych innych celów niż postępowanie karne. W tym przypadku centralny organ państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba, w odniesieniu do takich wyroków skazujących informuje państwo członkowskie będące wnioskodawcą o tym, które inne państwo członkowskie przekazało te informacje, aby umożliwić państwu członkowskiemu będącemu wnioskodawcą uzyskanie informacji o tych wyrokach skazujących poprzez złożenie wniosku bezpośrednio do skazującego państwa członkowskiego.

3.   W przypadku złożenia do organu centralnego państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba, wniosku o udzielenie informacji pochodzących z rejestru karnego przez państwo trzecie, państwo członkowskie, którego obywatelem jest dana osoba, może udzielić odpowiedzi zawierającej informacje o wyrokach skazujących przekazanych mu przez inne państwo członkowskie z uwzględnieniem ograniczeń mających zastosowanie do przekazywania informacji innym państwom członkowskim zgodnie z ust. 1 i 2.

4.   W przypadku złożenia do organu centralnego państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie, którego obywatelem jest dana osoba, na podstawie art. 6, wniosku o udzielenie informacji zawartych w jego rejestrze karnym, państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek, przekazuje informacje o wpisanych do jego rejestru karnego wyrokach skazujących wydanych w państwie członkowskim, do którego skierowano wniosek, oraz o wyrokach skazujących wydanych wobec obywateli państw trzecich i osób nieposiadających żadnego obywatelstwa w zakresie przewidzianym w art. 13 Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych.

5.   Odpowiedź jest sporządzana z wykorzystaniem formularza zamieszczonego w załączniku. Dołącza się do niego wykaz wyroków skazujących zgodnie z przepisami prawa krajowego.

Artykuł 8

Terminy udzielania odpowiedzi

1.   Organ centralny państwa członkowskiego, do którego skierowany jest wniosek, niezwłocznie udziela organowi centralnemu państwa członkowskiego będącego wnioskodawcą odpowiedzi na wniosek, o którym mowa w art. 6 ust. 1, i w każdym przypadku nie później niż w terminie dziesięciu dni roboczych od dnia otrzymania wniosku zgodnie z przepisami swojego prawa krajowego, przyjętymi w nim zasadami lub praktyką, wykorzystując do tego celu formularz zamieszczony w załączniku.

Jeżeli państwo członkowskie, do którego skierowany jest wniosek, potrzebuje dodatkowych informacji w celu zidentyfikowania osoby, której wniosek dotyczy, informuje o tym niezwłocznie państwo członkowskie będące wnioskodawcą i udziela odpowiedzi w terminie dziesięciu dni roboczych od otrzymania informacji dodatkowych.

2.   Odpowiedzi na wniosek, o którym mowa w art. 6 ust. 2, udziela się w terminie dwudziestu dni roboczych od daty otrzymania wniosku.

Artykuł 9

Warunki wykorzystywania danych osobowych

1.   Dane osobowe przekazane na mocy art. 7 ust. 1 i 4 na użytek postępowania karnego mogą być wykorzystywane przez państwo członkowskie będące wnioskodawcą jedynie na użytek określonego w formularzu zamieszczonym w załączniku postępowania karnego, w odniesieniu do którego się o nie zwrócono.

2.   Dane osobowe przekazane na mocy art. 7 ust. 2 i 4 do celów innych niż postępowanie karne mogą być wykorzystywane przez państwo członkowskie będące wnioskodawcą zgodnie z prawem krajowym jedynie do celu, w którym się o nie zwrócono, i z zachowaniem ograniczeń określonych w formularzu zamieszczonym w załączniku przez państwo członkowskie, do którego skierowano wniosek.

3.   Niezależnie od ust. 1 i 2, dane osobowe przekazane na mocy art. 7 ust. 1, 2 i 4 mogą być wykorzystane przez państwo członkowskie będące wnioskodawcą w celu uniknięcia natychmiastowego i poważnego zagrożenia bezpieczeństwa publicznego.

4.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia, by dane osobowe otrzymane od innego państwa członkowskiego na mocy art. 4 podlegały – w przypadku ewentualnego przekazania państwu trzeciemu zgodnie z art. 7 ust. 3 – tym samym ograniczeniom w zakresie ich wykorzystywania, które mają zastosowanie w państwie członkowskim będącym wnioskodawcą zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu. Państwa członkowskie wyraźnie zaznaczają, że w przypadku przekazania danych osobowych państwu trzeciemu na użytek postępowania karnego dane te mogą być wykorzystywane przez to państwo trzecie wyłącznie na użytek postępowań karnych.

5.   Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do danych osobowych uzyskanych przez państwo członkowskie na mocy niniejszej decyzji ramowej i pochodzących od tego państwa członkowskiego.

Artykuł 10

Języki

Składając wniosek, o którym mowa w art. 6 ust. 1, państwo członkowskie będące wnioskodawcą przekazuje państwu członkowskiemu, do którego wniosek jest skierowany, formularz zamieszczony w załączniku, w języku urzędowym lub jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, do którego kieruje wniosek.

Państwo członkowskie, do którego wniosek jest skierowany, udziela odpowiedzi w jednym ze swoich języków urzędowych lub w jakimkolwiek innym języku, na użycie którego wyrażają zgodę oba państwa członkowskie.

Każde z państw członkowskich może, przy przyjęciu niniejszej decyzji ramowej lub w późniejszym terminie, określić w oświadczeniu skierowanym do Sekretariatu Generalnego Rady, na użycie których języków urzędowych instytucji Unii Europejskiej wyraża zgodę. Sekretariat Generalny Rady przekazuje te informacje państwom członkowskim.

Artykuł 11

Format i inne zasady organizowania i ułatwiania wymiany informacji o wyrokach skazujących

1.   Podczas przekazywania informacji zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 organ centralny skazującego państwa członkowskiego przekazuje następujące informacje:

a)

informacje, które przekazywane są zawsze, chyba że w poszczególnych przypadkach informacje te nie są znane organowi centralnemu (informacje obowiązkowe):

(i)

informacje o osobie, której dotyczy wyrok skazujący (imię i nazwisko, data urodzenia, miejsce urodzenia (miejscowość i państwo), płeć, obywatelstwo i – w stosownych przypadkach – poprzednie imiona i nazwiska);

(ii)

informacje dotyczące rodzaju wyroku skazującego (data wydania wyroku,nazwa sądu, data uprawomocnienia się wyroku);

(iii)

informacje dotyczące przestępstwa będącego podstawą wyroku skazującego (data popełnienia przestępstwa będącego podstawą wyroku i nazwa lub kwalifikacja prawna przestępstwa, a także przepisy mające zastosowanie); oraz

(iv)

informacje dotyczące treści wyroku (w szczególności kary i wszelkich ewentualnych kar dodatkowych, środków bezpieczeństwa i późniejszych orzeczeń zmieniających sposób wykonania kary);

b)

informacje, które są przekazywane, jeśli są wpisane do rejestru karnego (informacje nieobowiązkowe):

(i)

imiona i nazwiska rodziców osoby skazanej;

(ii)

sygnatura wyroku skazującego;

(iii)

miejsce popełnienia przestępstwa; oraz

(iv)

informacje o pozbawieniu praw na podstawie wyroku skazującego;

c)

informacje, które są przekazywane, jeśli organ centralny ma do nich dostęp (informacje dodatkowe):

(i)

numer identyfikacyjny osoby skazanej lub rodzaj i numer jej dokumentu tożsamości;

(ii)

odciski palców pobrane od osoby skazanej; oraz

(iii)

w stosownych przypadkach pseudonimy i przydomki.

Organ centralny może ponadto przekazać wszelkie inne wpisane do rejestru karnego informacje dotyczące wyroków skazujących.

2.   Organ centralny państwa członkowskiego, którego obywatelem jest dana osoba, przechowuje wszystkie informacje należące do grup wymienionych w ust. 1 lit. a) i b), które otrzymał zgodnie z art. 5 ust. 1, w celu ich dalszego przekazywania zgodnie z art. 7. W tym samym celu może on przechowywać informacje należące do grup wymienionych w ust. 1 akapit pierwszy lit. c) i w ust. 1 akapit drugi.

3.   Do upływu terminu określonego w ust. 7 organy centralne państw członkowskich, które nie dokonały zgłoszenia, o którym mowa w ust. 6, przekazują wszystkie informacje na podstawie art. 4, wnioski na podstawie art. 6, odpowiedzi na podstawie art. 7, a także inne istotne informacje, wykorzystując do tego celu wszelkie środki pozwalające na uzyskanie pisemnego potwierdzenia i umożliwiające organowi centralnemu państwa członkowskiego otrzymującego informacje stwierdzenie ich autentyczności.

Po upływie terminu określonego w ust. 7 niniejszego artykułu organy centralne państw członkowskich przekazują takie informacje drogą elektroniczną przy zastosowaniu znormalizowanego formatu.

4.   Rada, zgodnie z właściwymi procedurami określonymi w Traktacie o Unii Europejskiej, w terminie do dnia 27 kwietnia 2012 r., określi ten format oraz inne sposoby organizowania i ułatwiania wymiany informacji o wyrokach skazujących pomiędzy organami centralnymi państw członkowskich.

Inne sposoby organizowania i ułatwiania wymiany informacji obejmują:

a)

określenie wszelkich sposobów ułatwienia zrozumienia przekazywanych informacji i ich automatycznego tłumaczenia;

b)

określenie sposobów wymiany danych drogą elektroniczną, w szczególności specyfikacji technicznych, które należy stosować, i w odpowiednich przypadkach stosownych procedur wymiany;

c)

ewentualne dostosowania formularza zamieszczonego w załączniku.

5.   Gdy nie można posłużyć się sposobem przekazu, o którym mowa w ust. 3 i 4, przez cały taki okres zastosowanie ma ust. 3 akapit pierwszy.

6.   Każde państwo członkowskie wprowadza dostosowania techniczne konieczne do zastosowania znormalizowanego formatu i przekazywania informacji z jego wykorzystaniem drogą elektroniczną do innych państw członkowskich. Państwo członkowskie powiadamia Radę o dacie, od której będzie w stanie dokonywać przekazywania informacji w taki sposób.

7.   Państwa członkowskie dokonują dostosowań technicznych, o których mowa w ust. 5, w terminie nie dłuższym niż trzy lata od daty określenia formatu i sposobów wymiany informacji o wyrokach skazujących drogą elektroniczną.

Artykuł 12

Relacje z innymi aktami prawnymi

1.   W stosunkach między państwami członkowskimi niniejsza decyzja ramowa uzupełnia art. 13 Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych i jej protokołów dodatkowych z dnia 17 marca 1978 r. i z dnia 8 listopada 2001 r., jak również Konwencję o wzajemnej pomocy w sprawach karnych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz protokół do niej z dnia 16 października 2001 r. (8).

2.   Na użytek niniejszej decyzji ramowej państwa członkowskie rezygnują z prawa do powoływania się we wzajemnych stosunkach na swoje zastrzeżenia do art. 13 Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych.

3.   Bez uszczerbku dla ich stosowania w stosunkach między państwami członkowskimi a państwami trzecimi, niniejsza decyzja ramowa zastępuje w stosunkach między państwami członkowskimi, które podjęły niezbędne środki w celu wykonania niniejszej decyzji ramowej, i ostatecznie od dnia 27 kwietnia 2012 r., art. 22 Europejskiej konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych, uzupełnionej art. 4 protokołu dodatkowego do niej z dnia 17 marca 1978 r.

4.   Decyzja 2005/876/WSiSW zostaje niniejszym uchylona.

5.   Niniejsza decyzja ramowa nie ma wpływu na stosowanie bardziej korzystnych postanowień umów dwustronnych lub wielostronnych między państwami członkowskimi.

Artykuł 13

Wykonanie

1.   Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zapewnienia zgodności z niniejszą decyzją ramową w terminie do dnia 27 kwietnia 2012 r.

2.   Państwa członkowskie przekazują Sekretariatowi Generalnemu Rady oraz Komisji tekst przepisów transponujących do ich prawa krajowego zobowiązania nałożone na nie na mocy niniejszej decyzji ramowej.

3.   Na podstawie tych informacji Komisja, w terminie do dnia 27 kwietnia 2015 r., składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszej decyzji ramowej, w razie konieczności wraz z wnioskami prawodawczymi.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsza decyzja ramowa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli, dnia 26 lutego 2009 r.

W imieniu Rady

I. LANGER

Przewodniczący


(1)  Opinia z dnia 17 czerwca 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Dz.U. C 12 z 15.1.2001, s. 10.

(3)  Dz.U. C 216 z 1.8.2001, s. 14.

(4)  Dz.U. C 53 z 3.3.2005, s. 1.

(5)  Dz.U. C 197 z 12.7.2000, s. 3.

(6)  Dz.U. L 220 z 15.8.2008, s. 32.

(7)  Dz.U. L 322 z 9.12.2005, s. 33.

(8)  Dz.U. C 326 z 21.11.2001, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Formularz, o którym mowa w art. 6, 7, 8, 9 i 10 decyzji ramowej Rady 2009/315/WSiSW w sprawie organizacji wymiany informacji pochodzących z rejestru karnego pomiędzy państwami członkowskimi

Wniosek o udzielenie informacji pochodzących z rejestru karnego

Aby prawidłowo wypełnić niniejszy formularz, państwa członkowskie powinny zapoznać się z instrukcją.

a)

Informacje dotyczące państwa członkowskiego będącego wnioskodawcą:

Państwo członkowskie:

Organ(-y) centralny(-e):

Osoba, z którą należy się kontaktować:

Telefon (wraz z numerami kierunkowymi):

Faks (wraz z numerami kierunkowymi):

Adres poczty elektronicznej:

Adres do korespondencji:

Sygnatura akt, jeżeli jest znana:

b)

Informacje o tożsamości osoby, której dotyczy wniosek (1):

Imię i nazwisko (imiona i wszystkie nazwiska):

Poprzednio używane imiona i nazwiska:

Pseudonim lub przydomek, jeżeli dotyczy:

Płeć: M  K 

Obywatelstwo:

Data urodzenia (cyframi: dd/mm/rrrr):

Miejsce urodzenia (miejscowość i państwo):

Imię i nazwisko ojca:

Imię i nazwisko matki:

Miejsce zamieszkania lub znany adres:

Numer ewidencyjny lub rodzaj i numer dokumentu tożsamości:

Odciski palców:

Inne dostępne dane identyfikacyjne:

c)

Cel wniosku:

Proszę zaznaczyć właściwe pole

1)

postępowanie karne (proszę określić organ prowadzący postępowanie oraz, w miarę możliwości, sygnaturę akt sprawy …

2)

wniosek niezwiązany z postępowaniem karnym (proszę określić organ prowadzący postępowanie oraz, w miarę możliwości, sygnaturę akt sprawy). Proszę zaznaczyć właściwe pole:

(i)

wniosek pochodzący od organu sądowego …

(ii)

wniosek pochodzący od uprawnionego organu administracyjnego …

(iii)

wniosek pochodzący od osoby ubiegającej się o dotyczące jej dane z rejestru karnego …

Cel, jakiemu mają służyć informacje:

Organ będący wnioskodawcą:

dana osoba nie wyraziła zgody na ujawnienie informacji (jeśli do tej osoby na mocy prawa państwa członkowskiego będącego wnioskodawcą zwrócono się o wydanie zgody).

Osoba, z którą można się kontaktować, gdyby potrzebne były dodatkowe informacje:

Imię i nazwisko:

Telefon:

Adres poczty elektronicznej:

Inne informacje (np. jak pilny jest wniosek):

Odpowiedź na wniosek

Informacje o osobie, której dotyczy wniosek

Proszę zaznaczyć właściwe pole

Niżej podpisany organ poświadcza, że:

rejestr karny nie zawiera żadnych informacji o wyrokach skazujących wobec danej osoby

rejestr karny zawiera informacje o wyrokach skazujących wobec danej osoby; wykaz wyroków skazujących załączony jest do niniejszej odpowiedzi

rejestr karny zawiera inne informacje dotyczące danej osoby; informacje te załączone są do niniejszej odpowiedzi (fakultatywne)

rejestr karny zawiera informacje o wyrokach skazujących wobec danej osoby, ale skazujące państwo członkowskie zastrzegło, że informacje dotyczące tych wyroków nie mogą być przekazywane dalej do żadnych innych celów niż na użytek postępowania karnego. Wniosek o udzielenie dalszych informacji można skierować bezpośrednio do … (proszę wskazać skazujące państwo członkowskie)

zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, do którego skierowano wniosek, nie można udzielić odpowiedzi na wniosek niezwiązany z postępowaniem karnym

Osoba, z którą można się kontaktować, gdyby potrzebne były dodatkowe informacje:

Imię i nazwisko:

Telefon:

Adres poczty elektronicznej:

Inne informacje (ograniczenia korzystania z danych w przypadku wniosków niezwiązanych z postępowaniem karnym):

Proszę wskazać liczbę stron załączonych do formularza odpowiedzi:

Sporządzono w

dnia

Podpis i pieczęć urzędowa (w stosownych przypadkach):

Imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe / organizacja:

W stosownych przypadkach należy załączyć wykaz wyroków skazujących i przesłać całość dokumentów państwu członkowskiemu będącemu wnioskodawcą. Nie jest konieczne tłumaczenie formularza ani wykazu wyroków skazujących na język państwa członkowskiego będącego wnioskodawcą.


(1)  Należy wprowadzić jak najwięcej informacji, by ułatwić ustalenie tożsamości danej osoby.


Top