Help Print this page 
Title and reference
Veiligheid op zee in de EU: organisaties voor de inspectie en controle van schepen

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Veiligheid op zee in de EU: organisaties voor de inspectie en controle van schepen

De Europese Unie (EU) heeft een wettelijk kader opgesteld voor de betrekkingen tussen EU-landen en erkende organisaties (*) die aangewezen zijn om inspec-ties, onderzoeken en de certificering van schepen in hun naam uit te voeren.

BESLUIT

Richtlijn 2009/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaam-heden van maritieme instanties

SAMENVATTING

De Europese Unie (EU) heeft een wettelijk kader opgesteld voor de betrekkingen tussen EU-landen en erkende organisaties (*) die aangewezen zijn om inspec-ties, onderzoeken en de certificering van schepen in hun naam uit te voeren.

WAT DOET DEZE RICHTLIJN?

In deze richtlijn staan de regels en voorwaarden waaronder een EU-land, als vlaggenstaat, een erkende organisatie kan machtigen om wettelijke inspecties en certificering in zijn naam uit te voeren.

KERNPUNTEN

Machtiging van erkende organisaties

EU-landen moeten ervoor zorgen dat hun instanties relevante internationale verdragen (*) met betrekking tot de inspectie en certificering van schepen onder hun vlag uitvoeren.

Een EU-land kan een organisatie machtigen om de inspecties en controles met betrekking tot de afgifte of verlenging van wettelijk voorgeschreven certificaten voor schepen geheel of gedeeltelijk te verzorgen. Deze taken mogen alleen aan erkende organisaties worden toevertrouwd.

Verplichtingen met betrekking tot radioveiligheidscertificaten voor vrachtschepen mogen echter wel aan erkende particuliere instellingen worden toegewezen als ze voldoende deskundig zijn en gekwalificeerd personeel hebben.

Een EU-land kan niet weigeren een erkende organisatie te machtigen. Een land kan echter beslissen het aantal gemachtigde organisaties te beperken op basis van objectieve en niet-discriminerende criteria.

Organisaties gevestigd in landen buiten de EU kunnen op EU-niveau worden erkend en vervolgens door instanties van EU-landen worden gemachtigd. In deze gevallen kunnen er wederkerige machtigingsafspraken nodig zijn.

Werkafspraken

Als een EU-land een erkende organisatie machtigt, wordt met deze organisatie een „werkafspraak” vastgesteld. Dit wordt geregeld in een overeenkomst betreffende de financiële aansprakelijkheid, de periodieke controle van taken, willekeurige en gedetailleerde inspecties van schepen en de verplichte rappor-tering van klasse-informatie (een „klasse” schepen is een groep schepen met hetzelfde ontwerp). Erkende organisaties kunnen worden verplicht om een lokale vertegenwoordiging in het betrokken land te hebben.

EU-landen moeten de Europese Commissie op de hoogte brengen van de werkafspraken die zij hebben vastgesteld.

Een EU-land kan de machtiging van een erkende organisatie schorsen of intrekken indien het van oordeel is dat de organisatie niet langer voldoet aan de voorwaarden om haar taken te vervullen.

Controle

EU-landen moeten ervoor zorgen dat erkende, namens hun optredende organisaties hun taken doelmatig uitvoeren. Ze moeten hen om de twee jaar controleren en de andere EU-landen en de Commissie op de hoogte brengen van de resultaten van deze controlewerkzaamheden.

Bij de havenstaatcontrole van schepen moet een EU-land de Commissie en andere EU-landen op de hoogte brengen als:

een schip met een geldig wettelijk voorgeschreven certificaat in feite niet voldoet aan de desbetreffende bepalingen van de internationale verdragen;

een schip met een geldig klassecertificaat (*) in gebreke wordt verklaard ten aanzien van de in het certificaat vermelde kenmerken.

Een EU-land mag alleen melding doen van gevallen van schepen die een ernstig gevaar betekenen voor veiligheid en milieu of als er tekenen zijn van ernstige nalatigheid van de kant van de erkende organisaties. Organisaties moeten worden geïnformeerd zodat zij de nodige corrigerende maatregelen kunnen nemen.

VANAF WANNEER IS DE RICHTLIJN VAN TOEPASSING?

Vanaf 17 juni 2009.

ACHTERGROND

Deze richtlijn werd gelijktijdig aangenomen met Verordening (EG) nr. 391/2009 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties. Deze twee instrumenten strekken tot intrekking van Richtlijn 94/57/EG. Door de verordening wordt er een vergun-ningenstelsel op EU-niveau geschapen, wat een voorwaarde is voor elke organisatie die door een EU-land in het kader van Richtlijn 2009/15/EG wordt gemachtigd.

KERNBEGRIPPEN

(*) Erkende organisatie: een organisatie in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 391/2009 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties (zie achtergrond).

(*) Internationale verdragen: het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1 november 1974 (Solas 74) met uitzondering van hoofdstuk XI-2 van de bijlage bij dat verdrag, het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 5 april 1966 en het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 2 november 1973 (Marpol), samen met de protocollen en wijzigingen daarvan, en de daarmee verband houdende codes met een verbindend karakter in alle lidstaten, met uitzondering van artikel 16(1), 18(1) en 19 van deel 2 van de code voor de tenuitvoerlegging van IMO-instrumenten en van delen 1.1, 1.3, 3.9.3.1, 3.9.3.2 en 3.9.3.3 van deel 2 van de IMO-code voor erkende organisaties, in de bijgewerkte versies daarvan.

(*) Wettelijk voorgeschreven certificaat: een door of namens een vlaggen-staat overeenkomstig de internationale verdragen afgegeven certificaat.

(*)Klassecertificaat: een certificaat waarin wordt bevestigd dat een schip overeenkomstig de door die erkende organisatie vastgestelde en gepubliceerde voorschriften en procedures geschikt is voor een bepaald gebruik of een bepaalde dienst.

REFERENTIES

Besluit

Datum van inwerkingtreding

Uiterste datum voor omzetting in nationaal recht

Publicatieblad van de Europese Unie

Richtlijn 2009/15/EG

17.6.2009

17.6.2011

PB L 131 van 28.5.2009, blz. 47-56

Wijzigingsbesluit(en)

Datum van inwerkingtreding

Uiterste datum voor omzetting in nationaal recht

Publicatieblad van de Europese Unie

Richtlijn 2014/111/EU

21.12.2014

31.12.2015

PB L 366 van 20.12.2014, blz. 83-87

GERELATEERDE BESLUITEN

Verordening (EG) nr. 391/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties (PB L 131 van 28.5.2009, blz. 11-23). Geconsolideerde versie.

Laatste wijziging: 06.08.2015

Top