Help Print this page 

Summaries of EU Legislation

Title and reference
Verzending van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken tussen EU-landen

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Verzending van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken tussen EU-landen

 

SAMENVATTING VAN:

Verordening (EG) nr. 1393/2007 inzake de betekening in EU-landen van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken

WAT IS HET DOEL VAN DEZE VERORDENING?

Deze verordening heeft ten doel om een snelle, veilige en gestandaardiseerde verzendingsprocedure in te stellen voor gerechtelijke* en buitengerechtelijke stukken* in burgerlijke of in handelszaken tussen partijen die in verschillende landen van de Europese Unie (EU) zijn gevestigd.

KERNPUNTEN

Werkingssfeer

  • Deze verordening is van toepassing in burgerlijke en in handelszaken, waarin een gerechtelijk of buitengerechtelijk stuk van een EU-land naar een ander EU-land moet worden verzonden.
  • De verordening is niet van toepassing op:
    • fiscale zaken,
    • douanezaken,
    • administratiefrechtelijke zaken of
    • gevallen van aansprakelijkheid van de staat wegens handelingen of omissies bij de uitoefening van het staatsgezag.
  • Deze verordening is niet van toepassing indien het adres van degene voor wie het stuk is bestemd, onbekend is.

Verdere verbetering van de betekening (verzending) van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken

De verordening, die Verordening (EG) nr. 1348/2000 vervangt, introduceert:

  • een regel dat de ontvangende instantie alle nodige stappen moet ondernemen om het stuk zo spoedig mogelijk en in ieder geval binnen een maand te verzenden;
  • een modelformulier om degene voor wie het stuk bestemd is in kennis stellen dat deze het te betekenen of ter kennis te brengen stuk kan weigeren in ontvangst te nemen ofwel op het ogenblik van de betekening of kennisgeving ofwel door het stuk binnen een week naar de ontvangende instantie terug te zenden;
  • een regel dat de kosten voor het optreden van een deurwaarder of van een overeenkomstig het recht van het aangezochte EU-land bevoegde persoon moeten overeenkomen met een enkele vaste vergoeding waarvan het bedrag vooraf door dit land wordt bepaald met inachtneming van de beginselen van evenredigheid en non-discriminatie;
  • uniforme voorwaarden voor betekening door postdiensten (aangetekend schrijven met ontvangstbevestiging of op gelijkwaardige wijze).

Instanties binnen EU-landen zorgen voor verzending

  • EU-landen wijzen de instanties aan die verantwoordelijk zijn voor de verzending en de ontvangst van de stukken. Ze moeten hun namen en adressen, hun territoriale bevoegdheid en de geaccepteerde talen en methode van ontvangst van stukken overleggen aan de Europese Commissie.
  • Elk EU-land heeft ook een centrale instantie die ervoor verantwoordelijk is de instanties informatie te verschaffen, oplossingen te zoeken voor de problemen die kunnen voordoen en in buitengewone omstandigheden op verzoek van een verzendende instantie, aan de bevoegde ontvangende instantie een aanvraag voor betekening of kennisgeving te doen toekomen.
  • Een federale staat, een staat waarin verschillende rechtsstelsels gelden of een staat met autonome territoriale structuren kan meer dan een centrale instantie aanwijzen. Deze aanwijzing is gedurende vijf jaar geldig en kan om de vijf jaar worden verlengd.

Versnelling van de betekening van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken

  • De aanvrager verstuurt stukken naar de verzendende instantie en draagt de eventuele kosten van vertaling vóór de verzending van het stuk. De aanvrager wordt door de verzendende instantie in kennis gesteld van het feit dat degene voor wie het stuk is bestemd, kan weigeren het stuk in ontvangst te nemen omdat het niet in de officiële taal van het EU-land waar betekening moet plaatsvinden, is gesteld.
  • Stukken moeten rechtstreeks en zo spoedig mogelijk tussen instanties moeten verzonden door alle geschikte verzendingsmiddelen, zo lang deze leesbaar zijn en overeenstemmen met het origineel. Een verzoek middels het modelformulier zoals opgenomen in de bijlage van de verordening, moet in één van de door EU-landen aangegeven geaccepteerde talen zijn gesteld. De stukken zijn vrijgesteld van legalisatie of een daarmee gelijk te stellen formaliteit. De ontvangende instantie moet binnen zeven dagen een ontvangstbewijs verzenden. Laatstgenoemde dient zo spoedig mogelijk contact op te nemen met de verzendende instantie indien er gegevens ontbreken.

Het betekenen van stukken overeenkomstig de wet van het ontvangende EU-land binnen één maand

  • De ontvangende instantie moet het stuk binnen één maand ofwel zelf betekenen ofwel laten betekenen. Als dat niet mogelijk is, moet de ontvangende instantie de verzendende instantie daarvan op de hoogte stellen en blijven proberen om het stuk te betekenen. De betekening vindt plaats overeenkomstig de wet van het ontvangende EU-land, of door een bepaalde methode indien daarom wordt verzocht door de verzendende instantie en dat overeenkomstig de nationale wetgeving is. Wanneer het stuk is betekend, dient een certificaat van voltooiing van de betrokken formaliteiten worden ingevuld in een taal die wordt geaccepteerd door het EU-land van afkomst, welk certificaat naar de verzendende instantie wordt verstuurd.
  • De datum van betekening is de datum waarop het stuk is betekend, volgens de wet van het ontvangende EU-land, tenzij het stuk binnen een bepaalde periode moet worden verstuurd volgens de wetgeving van dat land. De betekening mag geen kosten of heffingen in het aangezochte EU-land met zich meebrengen, tenzij daar een bijzondere methode van betekening of bijstand door een deurwaarder geldt. In dat geval draagt de aanvrager de kosten. EU-landen moeten van tevoren een enkele vergoeding vaststellen en deze aan de Commissie communiceren.
  • Stukken kunnen ook rechtstreeks worden betekend door middel van een aangetekend schrijven met ontvangstbevestiging of via deurwaarders, ambtenaren of andere bevoegde personen van het aangezochte EU-land, indien dat in het betreffende land is toegestaan. In uitzonderlijke gevallen kunnen stukken worden verstuurd naar instanties van een andere EU-land via consulaire of diplomatieke kanalen.

Degene voor wie het stuk is bestemd informeren over het recht het te betekenen stuk te weigeren

  • De ontvangende instantie informeert degene voor wie het stuk is bestemd over het recht om het stuk te weigeren, indien het stuk niet in een taal staat dat hij of zij begrijpt of niet in de officiële taal van het EU-land waar de betekening plaatsvindt, is gesteld. Deze weigering dient plaats te vinden op het moment van betekening of door het stuk binnen een week naar de ontvangende instantie terug te sturen.
  • Indien het document een dagvaarding (een officiële order voor iemand om voor een rechtbank te verschijnen) of een vergelijkbaar stuk is en de verweerder niet verschijnt, mag pas een beslissing worden gewezen wanneer het zeker is dat het stuk is betekend volgens het nationale recht van het aangezochte EU-land, dat het is afgegeven en dat de verweerder genoeg tijd heeft gehad om een verweer in te dienen. De beslissing mag echter wel worden gewezen indien het stuk is verzonden door een van de in de verordening uiteengezette methoden en indien meer dan zes maanden zijn verstreken zonder dat enig certificaat is ontvangen ondanks alle redelijke inspanningen door de bevoegde autoriteiten van het aangezochte EU-land. Indien de verweerder niet op tijd van het document op de hoogte was om te verschijnen, is het nog altijd mogelijk om een verzoek om verlening van een nieuwe termijn in te dienen binnen een redelijke tijd nadat de verweerder van de beslissing op de hoogte is gesteld.
  • De Commissie moet een handboek verstrekken en regelmatig bijwerken waarin de door de EU-landen verstrekte informatie is vervat. Voor 2011, en vervolgens om de vijf jaar, moet de Commissie een verslag overleggen over de toepassing van de verordening, dat gericht is op de doeltreffendheid van de instanties.

VANAF WANNEER IS DE VERORDENING VAN TOEPASSING?

De verordening is van toepassing vanaf 13 november 2008, met uitzondering van artikel 23 (inzake de communicatie en publicatie van bepaalde informatie door EU-landen) dat van toepassing is vanaf 13 augustus 2008.

ACHTERGROND

Kijk voor meer informatie op:

* KERNBEGRIPPEN

Gerechtelijk stuk: een juridisch document dat wordt verstrekt in de loop van een burgerlijk of handelsgeding (bijvoorbeeld een dagvaarding, exploot of vonnis) dat moet worden betekend aan een partij.

Buitengerechtelijk stuk: een juridisch document dat wordt betekend maar dat buiten het dossier valt (bijvoorbeeld een factuur of een uitzettingsvonnis).

BELANGRIJKSTE DOCUMENT

Verordening (EG) nr. 1393/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken ( de betekening en de kennisgeving van stukken ), en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1348/2000 van de Raad (PB L 324, 10.12.2007, blz. 79-120)

De achtereenvolgende wijzigingen in Verordening (EG) nr. 1393/2007 van de Raad werden in de basistekst opgenomen. Deze geconsolideerde versie is alleen van documentaire waarde.

Laatste bijwerking 16.08.2016

Top