Help Print this page 
Title and reference
De verordening

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

De verordening

Een verordening is een normatief besluit dat is opgenomen in de opsomming van artikel 288 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU). Deze wetgevingshandeling heeft een algemene strekking, is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Verordeningen maken deel uit van het unilaterale afgeleide recht, dat wil zeggen dat zij uitsluitend uitgaan van de autoriteit van de Europese Unie. Verordeningen worden genoemd in artikel 288 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat bepaalt dat verordeningen een algemene strekking hebben, verbindend zijn in al hun onderdelen en rechtstreeks toepasselijk zijn in elke lidstaat.

Verordeningen hebben een algemene strekking

Een verordening richt zich tot abstracte categorieën personen en niet tot bepaalbare adressaten. Hierdoor onderscheidt zij zich van het in artikel 288 van het VWEU genoemde besluit.

Het Hof van Justitie heeft verduidelijkt dat verordeningen gericht zijn op algemene categorieën personen, maar dat zij desondanks beperkt kunnen worden tot groepen van categorieën personen. Het feit dat men op het ogenblik van de bekendmaking van een verordening het aantal of zelfs de identiteit van de betrokken personen kon vaststellen, betekent niet dat deze handeling geen verordening meer is.

Verordeningen zijn verbindend in al hun onderdelen

Verordeningen zijn verbindend in al hun onderdelen en kunnen derhalve niet op onvolledige, selectieve of gedeeltelijke wijze worden toegepast. Een verordening is een juridisch bindende handeling voor:

  • de instellingen;
  • de lidstaten;
  • de privépersonen tot wie zij gericht is.

Verordeningen zijn rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat

Dit betekent dat verordeningen:

  • niet eerst in nationaal recht hoeven te worden omgezet;
  • rechten en verplichtingen met zich meebrengen, onafhankelijk van een nationale uitvoeringsmaatregel. Deze eigenschap belet de lidstaten niet uitvoeringsmaatregelen te nemen. Zij zijn trouwens verplicht dit te doen indien dat noodzakelijk mocht blijken, vanwege de loyaliteitsplicht die in artikel 4 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) is vastgesteld;
  • door particulieren als referentie kunnen worden gebruikt in hun betrekkingen met andere particulieren, lidstaten of Europese instanties.

Verordeningen zijn in elke lidstaat toepasselijk, meteen vanaf hun inwerkingtreding, dat wil zeggen twintig dagen na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad. Hun rechtsgevolgen zijn in alle nationale wetgevingen dwingend, en wel gelijktijdig, automatisch en op eenvormige wijze.

Uitvoeringsverordeningen

Ook de Europese instanties kunnen uitvoeringsmaatregelen nemen, namelijk uitvoeringsverordeningen. Dit type verordening wordt gedefinieerd in de artikelen 164 en 178 van het VWEU, die betrekking hebben op de uitvoeringsverordeningen van het Europees Sociaal Fonds en het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling.

Het gaat om rechtshandelingen waarvan de geldigheid afhangt van de “basisverordening”. De basisverordening bevat de belangrijkste regels, terwijl de toepassingsverordening tot vaststelling van de technische uitvoeringsbepalingen strekt.

Laatste wijziging: 12.08.2010

Top