Help Print this page 
Title and reference
Europese consensus over humanitaire hulp

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Europese consensus over humanitaire hulp

De Europese Unie (EU) en de EU-landen hebben zich ertoe verbonden hun optreden op basis van gemeenschappelijke doelstellingen en beginselen voor humanitaire hulpacties te coördineren. De Europese consensus betreffende humanitaire hulp brengt een strategisch kader tot stand dat als leidraad dient voor de acties van de EU en de EU-landen om een doeltreffende, kwaliteitsvolle en gecoördineerde humanitaire bijstand te leveren.

BESLUIT

Gemeenschappelijke verklaring van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, het Europees Parlement en de Europese Commissie (PB C 25 van 30.1.2008, blz. 1-12).

SAMENVATTING

De Europese Unie (EU) en de EU-landen hebben zich ertoe verbonden hun optreden op basis van gemeenschappelijke doelstellingen en beginselen voor humanitaire hulpacties te coördineren. De Europese consensus betreffende humanitaire hulp brengt een strategisch kader tot stand dat als leidraad dient voor de acties van de EU en de EU-landen om een doeltreffende, kwaliteitsvolle en gecoördineerde humanitaire bijstand te leveren.

WAT DOET DE HUMANITAIRE HULPVERLENING VAN DE EU?

De humanitaire hulpverlening van de EU streeft ernaar een op behoeften toegesneden spoedreactie te bieden die gericht is op het redden van levens en het voorkomen en verlichten van menselijk leed in crisissituaties die voortvloeien uit door de mens veroorzaakte rampen en natuurrampen. Overeenkomstig de consensus wordt de humanitaire bijstand van de EU verstrekt via uitvoeringspartners zoals de Verenigde Naties (VN), het Rode Kruis/de Rode Halve Maan en niet-gouvernementele organisaties (ngo's).

De EU en de EU-landen zijn gezamenlijk de grootste donor van internationale openbare humanitaire hulp ter wereld. Het optreden van de EU en dat van de EU-landen vullen elkaar aan en versterken elkaar en maatregelen worden ten uitvoer gelegd in nauwe samenwerking met internationale en lokale actoren.

KERNPUNTEN

Beginselen van humanitaire hulp

Humanitaire hulp is gebaseerd op de fundamentele humanitaire beginselen van menselijkheid, neutraliteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid.

De EU verbindt zich tevens om te voldoen aan de beginselen van internationaal recht, met name het internationaal humanitair recht, de wetgeving met betrekking tot de mensenrechten en het vluchtelingenrecht.

Hoewel de uitvoering tussen EU-landen kan variëren, streven EU-donoren ernaar donorpraktijken te verbeteren en moeten zij voldoen aan de beginselen en goede praktijken van humanitaire hulpverlening. Dit geldt in het bijzonder in het kader van het Initiatief voor goed humanitair donorschap, een informeel internationaal forum en netwerk van donoren.

De humanitaire hulpverlening van de EU moet ook aansluiten op andere beleidsterreinen met het oog op een vlotte overgang na een crisis, en er moet rekening worden gehouden met genderdimensie en de diverse behoeften van plaatselijke bevolking.

De Europese Commissie heeft zich er tevens toe verbonden de beginselen en goede praktijken van goed donorschap toe te passen in haar beleidsmaatregelen en projecten.

Coördinatie en samenhang van EU-steun

De EU steunt de coördinerende rol van de VN en de ontwikkeling van het mondiale vermogen om op humanitaire crises te reageren.

Humanitaire hulpverlening van de EU moet gebaseerd zijn op:

coördinatie, samenhang en complementariteit tussen de betrokken actoren, uitwisseling van informatie, beste praktijken en expertise en versterking van communicatie op beleidsniveau, inclusief op internationaal niveau gecoördineerd door de VN;

beginselen van kwaliteit, doeltreffendheid en verantwoordingsplicht;

diversiteit van partnerschappen om een goede reactie op crises te kunnen bieden.

Humanitaire EU-steun dient op transparante wijze te worden verleend op basis van de onderkende behoeften en de mate van kwetsbaarheid van bepaalde bevolkingsgroepen.

In een aantal uitzonderlijke gevallen kan de consensus toelaten dat een beroep gedaan wordt op militaire middelen en vermogens in een humanitaire respons om de bevolking te beschermen.

Internationale benadering

In de onderkenning dat humanitair optreden een collectieve verantwoordelijkheid op internationaal niveau is, draagt de EU bij aan de ontwikkeling van het collectieve mondiale vermogen om te reageren op humanitaire crises, ter ondersteuning van de door de VN geleide hervormingen van het humanitaire bestel in samenwerking met andere humanitaire actoren en donoren.

Met het oog op de groeiende behoefte aan humanitaire hulp is het daarnaast essentieel om de financiering te stimuleren en te diversifiëren en de voorspelbaarheid, flexibiliteit en strategische coördinatie daarvan te verhogen.

Langetermijnhulp en evaluatie

Parallel aan noodinterventies die geïnitieerd worden wanneer er zich een crisissituatie voordoet, verbindt de EU zich om te werken aan de beperking van het risico en de kwetsbaarheid en de verhoging van de paraatheid van de bevolking met betrekking tot natuurrampen, op lokaal, regionaal en nationaal niveau gebaseerd op het actiekader van Hyogo (dat in maart 2015 vervangen werd door het kader van Sendai voor rampenrisicovermindering 2015-2030).

De EU steunt tevens overgang, snel herstel en ontwikkeling, in het bijzonder door een betere samenhang van noodhulp, rehabilitatie en ontwikkeling (LRRD).

Humanitair optreden op EU-niveau

In de consensus wordt bevestigd dat de Unie beschikt over comparatieve voordelen en meerwaarde in de complementariteit tussen de humanitaire donoren van de EU en met internationale donoren dankzij: haar mondiale netwerk van deskundigen; haar rol in het zorgen voor samenhang van de strategieën en het bevorderen van goede humanitaire praktijken; haar flexibiliteit om op te treden in politiek gevoelige situaties; en de bevordering van coördinatie.

De EU heeft een actieplan voor 2008-2013 aangenomen dat als leidraad dient voor de samenwerking tussen donoren gebaseerd op een kwaliteitsvolle aanpak van humanitaire hulp. De inwerkingstelling van dit plan werd in 2010 besproken in een tussentijdse evaluatie die in een onafhankelijke evaluatie in 2014is beoordeeld. De evaluatie bevestigde de geldigheid van de consensus en heeft uitvoering daarvan aanbevolen.

Zie voor verdere informatie de website van het directoraat-generaal Internationale Samenwerking en Ontwikkeling (DG DEVCO).

KERNBEGRIPPEN

Menselijkheid: menselijk lijden moet worden aangepakt, ongeacht de plaats waar het zich voordoet, met bijzondere aandacht voor het meest kwetsbare deel van de bevolking.

Neutraliteit: humanitaire hulp mag geen van de partijen in een gewapend conflict of een geschil begunstigen.

Onpartijdigheid: humanitaire hulp mag enkel worden verleend op basis van de behoefte, zonder discriminatie tussen of binnen de getroffen bevolkingsgroepen.

Onafhankelijkheid: de humanitaire doelstellingen staan los van politieke, economische, militaire of andere doelstellingen, met als enig doel het verlichten en voorkomen van leed bij de slachtoffers van humanitaire crises.

Laatste wijziging: 27.04.2015

Top