Help Print this page 
Title and reference
Συνολική τεχνική εναρμόνιση οχημάτων

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Languages and formats available
BG ES CS DA DE ET EL EN FR GA HR IT LV LT HU MT NL PL PT RO SK SL FI SV
HTML html ES html CS html DA html DE html EL html EN html FR html IT html HU html NL html PL html PT html RO html FI html SV
Multilingual display
Text

Συνολική τεχνική εναρμόνιση οχημάτων

Η τεχνική εναρμόνιση των οχημάτων σε παγκόσμιο επίπεδο αποτελεί αντικείμενο δύο διεθνών συμφωνιών στις οποίες η Ευρωπαϊκή Ένωση συμμετέχει ως συμβαλλόμενο μέρος. Οι συμφωνίες αυτές θεσπίζουν εναρμονισμένους κανόνες με παγκόσμια ισχύ, οι οποίοι θα εξασφαλίζουν αυξημένο επίπεδο ασφάλειας, προστασίας του περιβάλλοντος, ενεργειακής απόδοσης και προστασίας από τις κλοπές.

ΠΡΆΞΕΙΣ

Απόφαση 97/836/ΕΚ του Συμβουλίου, ενόψει της προσχωρήσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στη συμφωνία της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη σχετικά με την υιοθέτηση ομοιόμορφων τεχνικών προδιαγραφών για τροχοφόρα οχήματα, εξοπλισμό και εξαρτήματα τα οποία δύνανται να τοποθετηθούν ή/και να χρησιμοποιηθούν σε τροχοφόρα οχήματα και τις συνθήκες για την αμοιβαία αναγνώριση των εγκρίσεων που χορηγούνται με βάση τις προδιαγραφές αυτές (αναθεωρημένη συμφωνία του 1958).

Απόφαση 2000/125/ΕΚ του Συμβουλίου, για τη σύναψη συμφωνίας που αφορά την κατάρτιση παγκόσμιων τεχνικών κανονισμών για τα τροχοφόρα οχήματα, τον εξοπλισμό και τα εξαρτήματα που μπορούν να τοποθετούνται ή/και να χρησιμοποιούνται σε τροχοφόρα οχήματα (παράλληλη συμφωνία).

ΣΎΝΟΨΗ

Η Οικονομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ/ΟΗΕ) θέσπισε μια συμφωνία για την τεχνική εναρμόνιση των οχημάτων, της επονομαζόμενης συμφωνίας του 1958, έτσι ώστε να προωθηθεί η αμοιβαία αναγνώριση των εγκρίσεων των οχημάτων που βασίζονται σε εναρμονισμένες τεχνικές διατάξεις και να περιοριστούν τα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία. Στις 24 Μαρτίου 1998 η Ευρωπαϊκή Ένωση έγινε συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας αυτής.

Η ΕΕ συμμετείχε επίσης ενεργά στις διαπραγματεύσεις για μια δεύτερη διεθνή συμφωνία, την αποκαλούμενη παράλληλησυμφωνία του 1998, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 25 Αυγούστου 2000. Η ιδιαιτερότητα της συμφωνίας αυτής έγκειται στη σύνδεση ορισμένων χωρών που δεν δύνανται να αποδεχθούν την υποχρέωση της αμοιβαίας αναγνώρισης όπως προβλέπεται από τη συμφωνία του 1958.

Η σύναψη αυτών των δύο συμφωνιών συμβάλλει στους στόχους της κοινής εμπορικής πολιτικής: οι συμφωνίες συμβάλλουν στην εξάλειψη των υφιστάμενων τεχνικών εμποδίων όσον αφορά το εμπόριο οχημάτων, των εξοπλισμών και των εξαρτημάτων τους, καθώς και στην αποφυγή της δημιουργίας νέων εμποδίων. Η δέσμευση που έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση επιτρέπει τη συνέχιση των προηγούμενων προσπαθειών εναρμόνισης και διευκολύνει την πρόσβαση στις αγορές τρίτων χωρών.

Η συμφωνία του 1958

Βάσει της συμφωνίας του 1958, ένα συμβαλλόμενο μέρος που εφαρμόζει έναν ή περισσότερους κανονισμούς του ΟΗΕ οι οποίοι υπάρχουν ως παραρτήματα της συμφωνίας, δύνανται να χορηγούν εγκρίσεις τύπου για τα οχήματα, τον εξοπλισμό και τα εξαρτήματά τους που εμπίπτουν στους κανονισμούς αυτούς. και είναι επίσης υποχρεωμένοι να αποδέχονται τις εγκρίσεις τύπου από όλα τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τους κανονισμούς αυτούς. Έως σήμερα έχουν καταρτισθεί 130 κανονισμοί στο πλαίσιο της εν λόγω συμφωνίας.

Η συμφωνία του 1958 έχει 54 συμβαλλόμενα μέρη. Βάσει των διατάξεών της, οι νέοι κανονισμοί και οι τροποποιήσεις των υφιστάμενων κανονισμών εγκρίνονται όταν λαμβάνουν τα δύο τρίτα των ψήφων των συμβαλλόμενων μερών που είναι παρόντα και ψηφίζουν. Οι νέοι κανονισμοί εφαρμόζονται από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη που δεν έχουν κοινοποιήσει τη διαφωνία τους εντός έξι μηνών μετά τη σχετική ειδοποίηση, εκτός εάν πάνω από το ένα τρίτο των συμβαλλόμενων μερών έχει υποβάλει αντιρρήσεις, οπότε ο κανονισμός δεν τίθεται σε ισχύ.

Η αμοιβαία αναγνώριση των εγκρίσεων τύπου από τα συμβαλλόμενα μέρη που εφαρμόζουν τους κανονισμούς διευκολύνει το εμπόριο οχημάτων στο σύνολο της Ευρώπης και της παγκόσμιας αγοράς.

Η παράλληλη συμφωνία του 1998

Εν αντιθέσει με τη συμφωνία του 1958, η παράλληλη συμφωνία δεν περιλαμβάνει τις διατάξεις σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση των εγκρίσεων, πράγμα που επιτρέπει στα κράτη που δεν είναι έτοιμα να αναλάβουν τις εγγενείς υποχρεώσεις της αμοιβαίας αναγνώρισης να συμμετέχουν ενεργά στην εναρμόνιση παγκόσμιων τεχνικών κανονισμών.

Η συμφωνία του 1998 έχει 33 συμβαλλόμενα μέρη. Έως σήμερα 14 παγκόσμιοι τεχνικοί κανονισμοί έχουν θεσπιστεί στα πλαίσια της εν λόγω συμφωνίας.

Η συμφωνία προβλέπει δύο διαφορετικές διαδικασίες για τη θέσπιση νέων παγκόσμιων τεχνικών κανονισμών. Η πρώτη συνίσταται στην εναρμόνιση των κανονισμών ή προτύπων που ισχύουν ήδη και εφαρμόζονται από τα συμβαλλόμενα μέρη. Η δεύτερη αφορά τη θέσπιση νέου παγκόσμιου τεχνικού κανονισμού όταν δεν υπάρχει.

Η συμφωνία προβλέπει ότι οι υφιστάμενοι κανονισμοί των συμβαλλόμενων μερών που προσφέρονται προς εναρμόνιση εγγράφονται στη συλλογή των υποψήφιων παγκόσμιων τεχνικών κανονισμών, έτσι ώστε να διευκολυνθεί η μετατροπή τους σε παγκόσμιους κανονισμούς. Ένας κανονισμός προστίθεται στη συλλογή αυτή εάν έχει λάβει τη θετική ψήφο τουλάχιστον του ενός τρίτου των συμβαλλόμενων μερών που είναι παρόντα και ψηφίζουν, συμπεριλαμβανομένης της ψήφου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ιαπωνίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το γεγονός ότι έχει καταρτισθεί ένας παγκόσμιος τεχνικός κανονισμός, δεν υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα μέρη να του δώσουν ισχύ νόμου στο εσωτερικό τους δίκαιο. Ωστόσο, τα συμβαλλόμενα μέρη πρέπει να κοινοποιήσουν την απόφασή τους να εγκρίνουν ή όχι έναν παγκόσμιο τεχνικό κανονισμό, καθώς και την ημερομηνία της θέσης του σε ισχύ. Επιπλέον, όλα τα συμβαλλόμενα μέρη που ψηφίζουν υπέρ της θέσπισης ενός τεχνικού κανονισμού πρέπει να ενεργοποιήσουν τη διαδικασία βάσει της οποίας ο κανονισμός αυτός θα αποκτήσει νομική ισχύ.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβαίνει στο όνομα της ΕΕ σε όλες τις προβλεπόμενες κοινοποιήσεις, οι οποίες, μεταξύ άλλων, αφορούν:

  • την έγκριση και την κοινοποίηση των παγκόσμιων τεχνικών κανονισμών·
  • τη συμμετοχή στην επίλυση διαφορών·
  • την ικανότητα τροποποίησης της συμφωνίας.

Οι αποφάσεις του Συμβουλίου 2013/454/ΕΕ και 2013/456/ΕΕ τροποποιούν τις αποφάσεις που διέπουν τις δύο συμφωνίες λαμβάνοντας υπόψη τις αλλαγές στις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθηθούν για τη σύναψη των συμφωνιών μεταξύ της ΕΕ και των διεθνών οργανισμών μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΈΣ

Πράξη

Έναρξη ισχύος

Προθεσμία μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών

Επίσημη Εφημερίδα

Απόφαση του Συμβουλίου 97/836/EΚ

-

-

ΕΕ L 346 της 17.12.1997

Απόφαση του Συμβουλίου 2000/125/EΚ

-

-

ΕΕ L 35 της 10.02.2000

Πράξη (εις) τροποποίησης

Έναρξη ισχύος

Προθεσμία μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών

Επίσημη Εφημερίδα

Απόφαση του Συμβουλίου 2013/456/EΕ

17.9.2013

-

ΕΕ L 245 της 14.9.2013

Απόφαση του Συμβουλίου 2013/454/EΕ

17.9.2013

-

ΕΕ L 245 της 14.9.2013

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 19.05.2014

Top