Help Print this page 
Title and reference
Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων

Η ικανότητα των ευρωπαίων πολιτών να μετακινούνται εύκολα και να εργάζονται σε άλλη χώρα της ΕΕ είναι μία από τις τέσσερις θεμελιώδεις αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας που κατοχυρώνονται στις συνθήκες της ΕΕ. Ο παρών κανονισμός επικαιροποιεί την υπάρχουσα νομοθεσία και εξασφαλίζει την τήρηση της αρχής αυτής στην πράξη.

ΠΡΆΞΗ

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 492/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, που αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης.

ΣΎΝΟΨΗ

Η ελεύθερη κυκλοφορία του εργατικού δυναμικού ωφελεί τα άτομα που επιλέγουν να εργάζονται σε άλλα σημεία της ΕΕ και τις κοινωνίες οι οποίες τους υποδέχονται. Δίνει τη δυνατότητα στους εργαζομένους να βελτιώνουν την προσωπική τους κατάσταση και στις κοινωνίες να ικανοποιούν τη ζήτηση εργασίας και τα ελλείμματα δεξιοτήτων.

Όπως ένας κάτοικος μιας χώρας της ΕΕ έχει το δικαίωμα να εργάζεται επ' αμοιβή σε άλλη χώρα, με τον ίδιο τρόπο επιτρέπεται σε εργοδότες να ανακοινώνουν προσφορές εργασίας και να συνάπτουν συμβάσεις με υποψήφιους εργαζομένους από όλη την ΕΕ.

Η νομοθεσία αντικαθιστά τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68, ο οποίος είχε τροποποιηθεί σημαντικά αρκετές φορές από την αρχική έγκρισή του τον Οκτώβριο του 1968. Διασφαλίζει την ομαλή λειτουργία του συστήματος μέσω της απαγόρευσης οποιασδήποτε μορφής διάκρισης μεταξύ των εργαζομένων της ΕΕ.

Συγκεκριμένα, απαγορεύει:

  • τις χωριστές διαδικασίες πρόσληψης για τους αλλοδαπούς· και
  • τους περιορισμούς στην ανακοίνωση προσφορών εργασίας ή την επιβολή ειδικών προϋποθέσεων, όπως η εγγραφή στα γραφεία ευρέσεως εργασίας για πρόσωπα που προέρχονται από άλλη χώρα της ΕΕ.

Παρομοίως, είναι παράνομη η διάκριση μεταξύ ημεδαπών εργαζομένων και εργαζομένων από άλλες χώρες της ΕΕ ως προς τους όρους απασχόλησης οι οποίοι καλύπτουν την αμοιβή, την απόλυση, την επαγγελματική επανένταξη ή την επαναπασχόληση, καθώς και ως προς τα κοινωνικά και φορολογικά πλεονεκτήματα. Αμφότερες κατηγορίες έχουν ίση πρόσβαση σε κατάρτιση στις επαγγελματικές σχολές και στα κέντρα επανεκπαίδευσης.

Η ίδια αρχή της πρόσβασης σε προγράμματα εθνικής εκπαίδευσης, μαθητείας και επαγγελματικής εκπαίδευσης εφαρμόζεται και στα παιδιά προσώπου που απασχολείται ή έχει απασχοληθεί κατά το παρελθόν σε άλλη χώρα της ΕΕ.

Η νομοθεσία καλύπτει ορισμένα κοινωνικά δικαιώματα. Ο εργαζόμενος που εργάζεται σε άλλη χώρα της ΕΕ δικαιούται τα ίδια δυνητικά επιδόματα στέγασης με τους ημεδαπούς, ενώ μπορεί να εγγράφεται σε καταλόγους ανευρέσεως κατοικίας, όπου αυτοί υφίστανται, στην περιοχή όπου εργάζεται.

Μοναδική εξαίρεση

Η μόνη εξαίρεση στην αρχή περί απαγορεύσεως των διακρίσεων είναι γλωσσικής φύσης. Οι εργοδότες μπορούν να απαιτούν από έναν υποψήφιο εργαζόμενο να κατέχει σε επαρκή βαθμό τη γλώσσα της χώρας, εάν αυτό είναι απαραίτητο για τη θέση εργασίας που προσφέρεται.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΈΣ

Πράξη

Έναρξη ισχύος

Προθεσμία για μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 492/2011του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου

16.6.2011

-

ΕΕ L 141 της 27.5.2011

ΣΥΝΑΦΕΊΣ ΠΡΆΞΕΙΣ

Εκτελεστική απόφαση της Επιτροπής, της 26ης Νοεμβρίου 2012, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 492/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά την αντιστάθμιση προσφοράς και ζήτησης εργασίας και την αναδημιουργία του EURES (2012/733/ΕΕ) (ΕΕ L 328 της 28.11.2012)

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 16.06.2014

Top