Help Print this page 
Title and reference
Ενεργειακή απόδοση των κτιρίων

Summaries of EU legislation: direct access to the main summaries page.
Multilingual display
Text

Ενεργειακή απόδοση των κτιρίων

Ο κτιριακός τομέας αντιπροσωπεύει το 40 % της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Επομένως, η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας σε αυτόν τον τομέα αποτελεί προτεραιότητα στο πλαίσιο των στόχων 20-20-20 για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων. Σε αυτό το πλαίσιο, η παρούσα οδηγία θεσπίζει κοινές απαιτήσεις όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων.

ΠΡΑΞΗ

Οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Μαΐου 2010 για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων.

ΣΥΝΟΨΗ

Η οδηγία αυτή έχει ως στόχο να προωθήσει την ενεργειακή απόδοση κτιρίων , και κτιριακών μονάδων. Η οδηγία στοχεύει να παρέχει διευκρινίσεις και να ενισχύσει τις διατάξεις της οδηγίας2002/91/ΕΚ την οποία καταργεί, προκειμένου να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της και να μειώσει τις σημαντικές διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων. Οι διατάξεις της καλύπτουν ενεργειακές ανάγκες για τη θέρμανση εγκαταστάσεων, την παραγωγή ζεστού νερού, την ψύξη, τον εξαερισμό και τον φωτισμό για νέα και υφιστάμενα κτίρια, είτε πρόκειται για κατοικίες ή όχι.

Μεθοδολογία υπολογισμού της ενεργειακής απόδοσης κτιρίων

Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να υιοθετήσουν, σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, μεθοδολογία υπολογισμού τής ενεργειακής απόδοσης κτιρίων, η οποία να λαμβάνει υπόψη ορισμένους παράγοντες, μεταξύ των οποίων είναι οι εξής:

  • τα θερμικά χαρακτηριστικά του κτιρίου (θερμοχωρητικότητα, μόνωση, κ.λπ.)·
  • την εγκατάσταση θέρμανσης και παροχής ζεστού νερού·
  • τις εγκαταστάσεις κλιματισμού·
  • την ενσωματωμένη εγκατάσταση φωτισμού·
  • τις κλιματικές συνθήκες εσωτερικού χώρου.

Επίσης, λαμβάνεται υπόψη η θετική επίδραση άλλων παραγόντων, όπως τοπικές συνθήκες έκθεσης στον ήλιο, φυσικός φωτισμός, παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με συμπαραγωγή, και συστήματα τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης σε κλίμακα περιοχής ή οικοδομικού τετραγώνου.

Καθορισμός ελάχιστων απαιτήσεων

Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να θεσπίσουν, σύμφωνα με την παραπάνω μεθοδολογία υπολογισμού, ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης για να πετύχουν τα καλύτερα δυνατά επίπεδα από πλευρά κόστους. Το επίπεδο αυτών των απαιτήσεων αναθεωρείται κάθε πέντε χρόνια.

Τα κράτη μέλη, όταν καθορίζουν τις ελάχιστες απαιτήσεις, μπορούν να κάνουν διάκριση μεταξύ νέων και υπαρχόντων κτιρίων και μεταξύ διάφορων κατηγοριών κτιρίων.

Τα νέα κτίρια πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις αυτές, και πρέπει να έχει μελετηθεί η σκοπιμότητα εγκατάστασης συστημάτων εφοδιασμού με ανανεώσιμη ενέργεια, αντλιών θερμότητας, συστημάτων τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης σε κλίμακα περιοχής ή οικοδομικού τετραγώνου, και συστημάτων συμπαραγωγής πριν αρχίσει η κατασκευή τους.

Όταν τα υπάρχοντα κτίρια υφίστανται ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας, πρέπει να επιτυγχάνεται αναβάθμιση της ενεργειακής τους απόδοσης, ώστε να μπορούν και αυτά να πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις.

Από την εφαρμογή των ελάχιστων απαιτήσεων μπορούν να εξαιρεθούν:

  • κτίρια επισήμως προστατευόμενα (για παράδειγμα, κτίρια ιστορικής αξίας)·
  • κτίρια χρησιμοποιούμενα ως χώροι λατρείας·
  • προσωρινά κτίρια·
  • κτίρια κατοικίας, τα οποία προβλέπεται να χρησιμοποιούνται για περιορισμένο χρονικό διάστημα κάθε χρόνο·
  • μεμονωμένα κτίρια με συνολική ωφέλιμη επιφάνεια μικρότερη από 50 m2.

Όταν τα τεχνικά συστήματα των κτιρίων, όπως τα συστήματα θέρμανσης, παραγωγής ζεστού νερού, κλιματισμού, και εξαερισμού μεγάλης κλίμακας, εγκαθίστανται εξαρχής, αντικαθίστανται ή αναβαθμίζονται, πρέπει επίσης να πληρούν τις απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης.

Τα δομικά στοιχεία του κτιρίου που αποτελούν τμήμα του κελύφους του κτιρίου και έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην ενεργειακή απόδοση του κελύφους αυτού (για παράδειγμα, τα πλαίσια των παραθύρων) πρέπει επίσης να πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης, όταν αντικαθίστανται ή τοποθετούνται εκ των υστέρων, για να επιτευχθούν τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα.

Όταν ένα κτίριο κατασκευάζεται ή ανακαινίζεται, η παρούσα οδηγία ενθαρρύνει σε μεγάλο βαθμό την εισαγωγή ευφυών συστημάτων μέτρησης της κατανάλωσης ενέργειας, σύμφωνα με την οδηγία σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενεργείας.

Στόχος: κτίρια με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας

Από 31ης Δεκεμβρίου 2020, όλα τα νέα κτίρια πρέπει να έχουν σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας. Τα νέα κτίρια που στεγάζουν δημόσιες αρχές ή είναι ιδιοκτησίας τους πρέπει να πληρούν τα ίδια κριτήρια μετά την 31η Δεκεμβρίου 2018.

Η Επιτροπή ενθαρρύνει την αύξηση του αριθμού των κτιρίων αυτού του είδους με την κατάρτιση εθνικών σχεδίων, που περιλαμβάνουν:

  • περιγραφή του τρόπου εφαρμογής του ορισμού των κτιρίων με σχεδόν μηδενική κατανάλωση ενέργειας από τα κράτη μέλη·
  • τους ενδιάμεσους στόχους για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των νέων κτιρίων έως το 2015·
  • πληροφορίες σχετικά με τις πολιτικές και τα οικονομικά μέτρα που έχουν ληφθεί υπέρ της προώθησης της βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων.

Εμπορικά κίνητρα και χρηματοδοτικοί φραγμοί

Τα κράτη μέλη έχουν αναλάβει την ευθύνη να καταρτίσουν κατάλογο των υπαρχόντων και πιθανών μέσων, τα οποία σκοπεύουν να προωθήσουν τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων. Ο κατάλογος αυτός ενημερώνεται ανά τριετία.

Πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης

Τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν σύστημα πιστοποίησης της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων. Αυτό το πιστοποιητικό περιλαμβάνει πληροφορίες για την ενεργειακή κατανάλωση των κτιρίων καθώς και συστάσεις για βελτιώσεις από πλευράς κόστους.

Όταν ένα κτίριο ή μία κτιριακή μονάδα διατίθεται προς πώληση ή προς εκμίσθωση, ο δείκτης ενεργειακής απόδοσης του πιστοποιητικού ενεργειακής απόδοσης πρέπει να δηλώνεται σε όλες τις εμπορικές διαφημίσεις.

Κατά την κατασκευή, πώληση ή ενοικίαση κτιρίων ή κτιριακών μονάδων, το πιστοποιητικό αυτό επιδεικνύεται στον υποψήφιο νέο ενοικιαστή ή αγοραστή και παραδίδεται στον αγοραστή ή νέο ενοικιαστή.

Για κτίρια με 500 m2 επιφάνεια να χρησιμοποιείται από δημόσια αρχή, και για κτίρια τα οποία δέχονται συχνά επισκέψεις από το κοινό και των οποίων η συνολική επιφάνεια είναι πάνω από 500 m2, το πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης αναρτάται σε περίοπτη για το κοινό θέση (το κατώτατο αυτό όριο θα μειωθεί σε 250 m2 στις 9 Ιουλίου 2015).

Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν την ευθύνη να δημιουργήσουν ένα σύστημα τακτικού ελέγχου των συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού των κτιρίων.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ

Πράξη

Θέση σε ισχύ

Προθεσμία για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών

Επίσημη Εφημερίδα

Οδηγία 2010/31/ΕΕ

8.7.2010

9.7.2012

ΕΕ L 153 της 18.6.2010

ΣΥΝΑΦΕΊΣ ΠΡΆΞΕΙΣ

Κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 244/2012 της Επιτροπής της 16ης Ιανουαρίου 2012 προς συμπλήρωση της οδηγίας 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων με τον καθορισμό συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων [Επίσημη Εφημερίδα L 81 της 21.3.2012].

Έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο Χρηματοδοτική στήριξη για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων ( COM(2013)0225 final ) [Δεν έχει δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα]

Σύμφωνα με την οδηγία 2010/31/ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, η Επιτροπή αναμένει να παρουσιάσει έκθεση σχετικά με την πρόοδο των κρατών μελών όσον αφορά την αύξηση του αριθμού των κτιρίων με σχεδόν μηδενική ενεργειακή κατανάλωση. Η εν λόγω έκθεση θα παρουσιάζεται κάθε τρία έτη.

Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα κράτη μέλη δεν έχουν σημειώσει επαρκή πρόοδο σε σχέση με κτίρια σχεδόν μηδενικής κατανάλωσης ενέργειας στο πλαίσιο των στόχων που έχουν τεθεί για το 2020 δεδομένου του ότι, μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου 2012, μόνο εννιά κράτη μέλη είχαν ενημερώσει την Επιτροπή για το εθνικό τους σχέδιο σε αυτόν τον τομέα.

Η πρόοδος που έχει επιτευχθεί, η οποία ήταν αργή και μόνο μερική, εντείνει τον κίνδυνο μη συμμόρφωσης των κρατών μελών με τις προθεσμίες κατά τις οποίες πρέπει να διασφαλίζεται η σχεδόν μηδενική ενεργειακή κατανάλωση των κτιρίων. Επιπλέον, η απουσία σαφών ορισμών, μεσοπρόθεσμων στόχων και συγκεκριμένων μέτρων στήριξης εκδηλώνεται ως αβεβαιότητα στον κατασκευαστικό κλάδο όσον αφορά το κανονιστικό πλαίσιο και το πλαίσιο πολιτικής, κάτι που καθυστερεί τις απαραίτητες επενδύσεις στην τεχνολογία, τις διαδικασίες και την κατάρτιση και βλάπτει την ανταγωνιστικότητα του κλάδου.

Ημερομηνία τελευταίας τροποποίησης: 06.02.2014

Top