Help Print this page 

Document 32007R0614

Title and reference
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 614/2007 Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2007 , σχετικά με το χρηματοδοτικό μέσο για το περιβάλλον (LIFE+) - Δήλωση της Επιτροπής
  • No longer in force
OJ L 149, 9.6.2007, p. 1–17 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, GA, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
Special edition in Croatian: Chapter 15 Volume 001 P. 170 - 185

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2007/614/oj
Multilingual display
Text

9.6.2007   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

L 149/1


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΚ) αριθ. 614/2007 ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ

της 23ης Μαΐου 2007

σχετικά με το χρηματοδοτικό μέσο για το περιβάλλον (LIFE+)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 175, παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1),

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών (2),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης (3), υπό το πρίσμα του κοινού σχεδίου που ενέκρινε η Επιτροπή Συνδιαλλαγής στις 8 Μαΐου 2007,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1)

Η προστασία του περιβάλλοντος είναι μια από τις βασικές διαστάσεις της βιώσιμης ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελεί προτεραιότητα για κοινοτική συγχρηματοδότηση και θα πρέπει να χρηματοδοτείται κυρίως από τα οριζόντια χρηματοδοτικά μέσα της Κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, του Ταμείου Συνοχής, του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης, του Προγράμματος-Πλαισίου για την Ανταγωνιστικότητα και την Καινοτομία, του Ευρωπαϊκού Αλιευτικού Ταμείου και του 7ου Προγράμματος Πλαισίου για τις δραστηριότητες Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Επίδειξης.

(2)

Τα εν λόγω κοινοτικά χρηματοδοτικά μέσα δεν καλύπτουν όλες τις περιβαλλοντικές προτεραιότητες. Ως εκ τούτου, υπάρχει ανάγκη για ένα χρηματοδοτικό μέσο για το περιβάλλον (LIFE+) ώστε να παρέχεται ειδική στήριξη για την ανάπτυξη και την εφαρμογή της κοινοτικής πολιτικής και νομοθεσίας για το περιβάλλον, ιδίως όσον αφορά τους στόχους του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον (6ου ΠΔΠ) που ετέθησαν με την απόφαση αριθ. 1600/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου 2002 (4).

(3)

Θα πρέπει να παρέχεται στήριξη μέσω συμφωνιών επιδότησης και συμβάσεων κρατικών προμηθειών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (5).

(4)

Τα έργα που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του LIFE+ θα πρέπει να πληρούν κριτήρια επιλεξιμότητας προκειμένου να εξασφαλίζεται η καλύτερη δυνατή χρήση των κοινοτικών κονδυλίων και η ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία και να αποφεύγεται η χρηματοδότηση επαναλαμβανομένων δραστηριοτήτων, όπως καθημερινών εργασιών. Τούτο δεν θα πρέπει να παρεμποδίζει τη χρηματοδότηση έργων καινοτομίας ή επίδειξης.

(5)

Στον τομέα της φύσης και της βιοποικιλότητας, η εφαρμογή της κοινοτικής πολιτικής και νομοθεσίας παρέχει, αφεαυτής, πλαίσιο για ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία. Τα έργα βέλτιστης πρακτικής ή επίδειξης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τη διαχείριση και τον καθορισμό τόπων του Natura 2000, σύμφωνα με την απόφαση 94/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (6) και την οδηγία 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών (7), θα πρέπει να είναι επιλέξιμα για κοινοτική χρηματοδότηση στο πλαίσιο του LIFE+, εκτός εάν είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση στο πλαίσιο άλλων κοινοτικών χρηματοδοτικών μέσων.

(6)

Θα πρέπει να θεσπισθούν ρυθμίσεις για να εξασφαλισθεί κατάλληλη χρηματοδότηση για το Δίκτυο Natura 2000, συμπεριλαμβανομένης κοινοτικής χρηματοδότησης. Δεδομένου ότι στόχος του παρόντος κανονισμού είναι μόνον η χρηματοδότηση έργων βέλτιστης πρακτικής ή επίδειξης σχετικά με τη διαχείριση των τόπων του Natura 2000, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν τη διάθεση επαρκών κεφαλαίων μέσω άλλων μέσων για τη διαχείριση του δικτύου, το ετήσιο κόστος των οποίων υπολογίστηκε το 2004 ότι κυμαίνεται γύρω στα 6 100 εκατ. ΕUR.

(7)

Τα έργα καινοτομίας ή επίδειξης που σχετίζονται με κοινοτικούς περιβαλλοντικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης ή της διάδοσης τεχνικών βέλτιστης πρακτικής, τεχνογνωσίας ή τεχνολογιών, καθώς και τα έργα που αφορούν τις εκστρατείες ευαισθητοποίησης και την ειδική εκπαίδευση των υπαλλήλων που συμμετέχουν σε πρωτοβουλίες πρόληψης δασικών πυρκαϊών θα πρέπει να είναι επιλέξιμα για κοινοτική χρηματοδότηση στο πλαίσιο του LIFE+, εκτός εάν είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση στο πλαίσιο άλλων κοινοτικών χρηματοδοτικών μέσων.

(8)

Τα έργα για την ανάπτυξη και την υλοποίηση των κοινοτικών στόχων που αφορούν την ευρεία, εναρμονισμένη, γενική και μακροπρόθεσμη παρακολούθηση των δασών και των περιβαλλοντικών αλληλεπιδράσεων θα πρέπει να είναι επιλέξιμα για κοινοτική χρηματοδότηση στο πλαίσιο του LIFE+, εκτός εάν είναι επιλέξιμα για χρηματοδότηση στο πλαίσιο άλλων κοινοτικών χρηματοδοτικών μέσων.

(9)

Η πρόκληση της αποτελεσματικής χάραξης και υλοποίησης της πολιτικής υπό το 6ο ΠΔΠ είναι δυνατό να αντιμετωπισθεί μόνον με στήριξη έργων βέλτιστης πρακτικής ή επίδειξης με στόχο τη χάραξη ή υλοποίηση της περιβαλλοντικής πολιτικής της Κοινότητας, την επίδειξη καινοτόμων προσεγγίσεων πολιτικής, τεχνολογιών, μεθόδων και μέσων, την παγίωση της γνωστικής βάσης, τη δημιουργία ικανότητας εφαρμογής, την προαγωγή της ορθής διακυβέρνησης, την προώθηση της δικτύωσης, της αμοιβαίας ανταλλαγής γνώσεων και της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών, καθώς και για τη βελτίωση της διάδοσης των πληροφοριών, την ευαισθητοποίηση και την επικοινωνία. Η χρηματοδοτική στήριξη δυνάμει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει, κατά συνέπεια, να συμβάλλει στη χάραξη, την εφαρμογή, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της περιβαλλοντικής πολιτικής και νομοθεσίας, καθώς και στη γνωστοποίηση και διάδοσή της σε όλη την Κοινότητα.

(10)

Το LIFE+ θα πρέπει να αποτελείται από τρία στοιχεία: LIFE+ Φύση και Βιοποικιλότητα, LIFE+ Περιβαλλοντική Πολιτική και Διακυβέρνηση και LIFE+ Ενημέρωση και Επικοινωνία. Τα έργα που χρηματοδοτούνται από το LIFE+ θα πρέπει να μπορούν να συμβάλλουν στην επίτευξη των συγκεκριμένων στόχων περισσότερων του ενός από τα τρία αυτά στοιχεία και να συνεπάγονται τη συμμετοχή περισσότερων του ενός κρατών μελών καθώς και να συμβάλλουν στην ανάπτυξη στρατηγικών προσεγγίσεων για την επίτευξη περιβαλλοντικών στόχων.

(11)

Προκειμένου να εκτελεί το ρόλο της ως προς την ανάληψη πρωτοβουλίας για την ανάπτυξη και την εφαρμογή της περιβαλλοντικής πολιτικής, η Επιτροπή θα πρέπει να χρησιμοποιεί πόρους από το LIFE+ για να ολοκληρώσει μελέτες και αξιολογήσεις, να αναλαμβάνει υπηρεσίες για την εφαρμογή και ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής πολιτικής και νομοθεσίας, να διοργανώνει συναντήσεις, σεμινάρια και εργαστήρια με εμπειρογνώμονες και ενδιαφερομένους, να αναπτύσσει και να συντηρεί δίκτυα και να αναπτύσσει και να συντηρεί συστήματα πληροφορικής. Επιπλέον, η Επιτροπή θα πρέπει να χρησιμοποιεί μέρος του προϋπολογισμού του LIFE+ για να αναλαμβάνει δραστηριότητες ενημέρωσης, δημοσίευσης και διάδοσης, συμπεριλαμβανομένων εκδηλώσεων, εκθέσεων και παρόμοιων μέτρων ευαισθητοποίησης, για τις δαπάνες προετοιμασίας και παραγωγής οπτικοακουστικού υλικού και για τη λήψη τεχνικής και/ή διοικητικής βοήθειας σχετικά με τον εντοπισμό, την προετοιμασία, τη διαχείριση, την παρακολούθηση, τον έλεγχο και την εποπτεία προγραμμάτων και έργων.

(12)

Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ) συμβάλλουν στην ανάπτυξη και την εφαρμογή της κοινοτικής περιβαλλοντικής πολιτικής και νομοθεσίας. Είναι, συνεπώς, σκόπιμο, μέρος του προϋπολογισμού του LIFE+ να στηρίζει τις εργασίες ορισμένων περιβαλλοντικών ΜΚΟ με τα κατάλληλα προσόντα μέσω ανταγωνιστικής και διαφανούς χορήγησης ετήσιων λειτουργικών επιδοτήσεων. Οι ΜΚΟ αυτές πρέπει να είναι ανεξάρτητες και μη κερδοσκοπικές και να δραστηριοποιούνται σε τρεις τουλάχιστον ευρωπαϊκές χώρες, είτε μόνες τους είτε υπό μορφή ενώσεων.

(13)

Η πείρα από τρέχοντα και προγενέστερα μέσα ανέδειξε την ανάγκη σχεδιασμού και προγραμματισμού σε πολυετή βάση καθώς και επικέντρωσης των προσπαθειών στην προώθηση της προστασίας του περιβάλλοντος με τον καθορισμό προτεραιοτήτων και τη στοχοθέτηση των πεδίων δραστηριότητας που είναι επιλέξιμα για κοινοτική συγχρηματοδότηση.

(14)

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι ικανά να υποβάλλουν εθνικές ετήσιες προτεραιότητες, διαφορετικές και από τα σχέδια και από τα προγράμματα που εκπονούνται για ορισμένους τομείς και καθορίζουν το πλαίσιο μελλοντικών αδειών ανάπτυξης, καθώς και από τα σχέδια και προγράμματα για τα οποία έχει καθορισθεί ότι απαιτείται εκτίμηση βάσει της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ. Αυτές οι προτεραιότητες δεν θα πρέπει να θεωρούνται σχέδια ή προγράμματα υποκείμενα στην οδηγία 2001/42/ΕΟΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων (8).

(15)

Οι απαιτήσεις περιβαλλοντικής προστασίας θα πρέπει να ενσωματώνονται στον ορισμό και την εφαρμογή των κοινοτικών πολιτικών και δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοδοτικών μέσων. Συνεπώς, το LIFE+ θα πρέπει να συμπληρώνει άλλα κοινοτικά χρηματοδοτικά μέσα και η Κοινότητα και τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν τη συμπληρωματικότητα αυτή, σε κοινοτικό, εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

(16)

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα των συνόδων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Λουξεμβούργου (Δεκέμβριος 1997) και της Θεσσαλονίκης (Ιούνιος 2003), οι υποψήφιες χώρες και οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων που συμμετέχουν στη Διαδικασία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης θα πρέπει να είναι επιλέξιμες για συμμετοχή σε κοινοτικά προγράμματα, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στις σχετικές διμερείς συμφωνίες που συνήφθησαν με τις χώρες αυτές.

(17)

Είναι αναγκαίο να ενοποιηθούν ορισμένα υπάρχοντα μέσα για το περιβάλλον και να απλοποιηθεί ο προγραμματισμός και η διαχείριση με τη δημιουργία ενός ενιαίου και ορθολογικού χρηματοδοτικού μέσου για το περιβάλλον.

(18)

Είναι επίσης αναγκαία η διασφάλιση της ομαλής μετάβασης και η συνέχιση της παρακολούθησης, του ελέγχου και της ποιοτικής αξιολόγησης των δραστηριοτήτων που χρηματοδοτούνται από τρέχοντα προγράμματα μετά τη λήξη των προγραμμάτων αυτών.

(19)

Ο παρών κανονισμός καθορίζει, για όλη τη διάρκεια του προγράμματος, χρηματοδοτικό κονδύλιο που αποτελεί την προνομιακή αναφορά κατά την έννοια του σημείου 37 της Διοργανικής Συμφωνίας μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής της 17ης Μαΐου 2006 για δημοσιονομική πειθαρχία και χρηστή δημοσιονομική διαχείριση (9), για την αρχή του προϋπολογισμού μέσα στα πλαίσια της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού.

(20)

Ο γενικός στόχος του LIFE+ είναι να συμβάλει στην εφαρμογή, την ενημέρωση και την ανάπτυξη της κοινοτικής περιβαλλοντικής πολιτικής και νομοθεσίας, και ιδίως να στηρίξει την εφαρμογή του 6ου ΠΔΠ. Τα κράτη μέλη, εργαζόμενα από κοινού μέσω κοινοτικών μέσων με στόχο τη βελτίωση της υλοποίησης σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, την επίτευξη κοινοτικών στόχων ή τις ανταλλαγές πληροφοριών σε κοινοτικό επίπεδο, μπορούν να επιτυγχάνουν ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία. Δεδομένου ότι ο στόχος αυτός του LIFE+ δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και, συνεπώς, μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.

(21)

Τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (10).

(22)

Συγκεκριμένα, θα πρέπει να δοθεί η αρμοδιότητα στην Επιτροπή να προσθέτει μέτρα στο Παράρτημα Ι και να τροποποιεί το Παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού. Δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά είναι γενικής εμβέλειας και αποσκοπούν στην τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, ή στη συμπλήρωσή του με την προσθήκη νέων μη ουσιωδών στοιχείων, πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο που προβλέπεται στο άρθρο 5α της απόφασης 1999/468/ΕΚ,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Σκοπός

1.   Ο παρών κανονισμός θεσπίζει χρηματοδοτικό μέσο για το περιβάλλον («LIFE+»).

2.   Ο γενικός στόχος του LIFE+ είναι να συμβάλει στην εφαρμογή, την ενημέρωση και την ανάπτυξη της κοινοτικής περιβαλλοντικής πολιτικής και νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσης του περιβάλλοντος σε άλλες πολιτικές, συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στη βιώσιμη ανάπτυξη. Ιδίως, το LIFE+ υποστηρίζει την εφαρμογή του 6ου ΠΔΠ, συμπεριλαμβανομένων των θεματικών στρατηγικών, και χρηματοδοτεί μέτρα και έργα με ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία στα κράτη μέλη.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:

1)

«6ο ΠΔΠ», το έκτο κοινοτικό πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον, όπως ορίζεται στην απόφαση αριθ. 1600/2002/ΕΚ,

2)

«Δημοσιονομικός Κανονισμός», ο κανονισμός (ΕΚ/Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002.

Άρθρο 3

Κριτήρια επιλεξιμότητας

1.   Τα έργα που χρηματοδοτούνται από το LIFE+ πληρούν τα ακόλουθα κριτήρια:

α)

είναι κοινοτικού ενδιαφέροντος, συμβάλλοντας σημαντικά στην επίτευξη του γενικού στόχου του LIFE+, που εκτίθεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2,

β)

είναι τεχνικώς και οικονομικώς συναφή και εφικτά και παρέχουν προστιθέμενη αξία.

Ει δυνατόν, τα έργα που χρηματοδοτούνται από το LIFE+ προωθούν συνέργειες μεταξύ διαφόρων προτεραιοτήτων στο πλαίσιο του 6ου ΠΔΠ, καθώς και την ενσωμάτωση.

2.   Επί πλέον, για να εξασφαλισθεί ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία και να αποφευχθεί η χρηματοδότηση επαναλαμβανόμενων δραστηριοτήτων, τα έργα πληρούν τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα κριτήρια:

α)

είναι έργα βέλτιστης πρακτικής ή επίδειξης για την εφαρμογή της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ ή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ,

β)

είναι καινοτόμα έργα ή έργα επίδειξης που σχετίζονται με τους κοινοτικούς περιβαλλοντικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης ή της διάδοσης τεχνικών, τεχνογνωσίας ή τεχνολογιών βέλτιστης πρακτικής,

γ)

είναι εκστρατείες ευαισθητοποίησης και ειδική εκπαίδευση των υπαλλήλων που συμμετέχουν στην πρόληψη των δασικών πυρκαϊών,

δ)

είναι έργα για την ανάπτυξη και την υλοποίηση κοινοτικών στόχων που αφορούν την ευρεία, εναρμονισμένη, γενική και μακροπρόθεσμη παρακολούθηση των δασών και των περιβαλλοντικών αλληλεπιδράσεων.

Άρθρο 4

Ειδικοί στόχοι

1.   Το LIFE+ αποτελείται από τρία στοιχεία:

LIFE+ Φύση και Βιοποικιλότητα,

LIFE+ Περιβαλλοντική Πολιτική και Διακυβέρνηση,

LIFE+ Ενημέρωση και Επικοινωνία.

2.   Οι ειδικοί στόχοι του στοιχείου LIFE+ Φύση και Βιοποικιλότητα είναι:

α)

H συμβολή στην εφαρμογή της κοινοτικής πολιτικής και νομοθεσίας για τη φύση και τη βιοποικιλότητα, ιδίως των οδηγιών 79/409/ΕΟΚ και 92/43/ΕΟΚ, μεταξύ άλλων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, και η στήριξη της περαιτέρω ανάπτυξης και υλοποίησης του δικτύου Natura 2000, συμπεριλαμβανομένων των παράκτιων και των θαλάσσιων οικοτόπων και ειδών,

β)

η συμβολή στην παγίωση της γνωστικής βάσης για την ανάπτυξη, την εκτίμηση, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της κοινοτικής πολιτικής και νομοθεσίας για τη φύση και τη βιοποικιλότητα,

γ)

η στήριξη του σχεδιασμού και της εφαρμογής προσεγγίσεων και μέσων πολιτικής για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της φύσης και της βιοποικιλότητας και των παραγόντων, των πιέσεων και των αντιδράσεων που τις επηρεάζουν, σε σχέση ιδίως με την επίτευξη του στόχου της ανάσχεσης της απώλειας βιοποικιλότητας εντός της Κοινότητας μέχρι το 2010 και της απειλής κατά της φύσης και της βιοποικιλότητας που συνεπάγεται η μεταβολή του κλίματος,

δ)

η παροχή στήριξης για τη βελτίωση της περιβαλλοντικής διακυβέρνησης, με τη διεύρυνση της συμμετοχής ενδιαφερομένων, συμπεριλαμβανομένων μη κυβερνητικών οργανώσεων, στο πλαίσιο διαβουλεύσεων για την πολιτική και τη νομοθεσία σχετικά με τη φύση και τη βιοποικιλότητα και για την εφαρμογή τους.

3.   Oι ειδικοί στόχοι του στοιχείου LIFE+ Περιβαλλοντική Πολιτική και Διακυβέρνηση είναι, σε σχέση με τους στόχους του 6ου ΠΔΠ, συμπεριλαμβανομένων των τομέων προτεραιότητας των κλιματικών μεταβολών, του περιβάλλοντος και της υγείας και ποιότητας ζωής, και των φυσικών πόρων και αποβλήτων:

α)

Η συμβολή στην ανάπτυξη και την επίδειξη καινοτόμων προσεγγίσεων, τεχνολογιών, μεθόδων και μέσων πολιτικής,

β)

η συμβολή στην παγίωση της γνωστικής βάσης για την ανάπτυξη, την εκτίμηση, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της περιβαλλοντικής πολιτικής και νομοθεσίας,

γ)

η στήριξη του σχεδιασμού και της εφαρμογής προσεγγίσεων για την παρακολούθηση και την εκτίμηση της κατάστασης του περιβάλλοντος, καθώς και των παραγόντων, των πιέσεων και των αντιδράσεων που έχουν επιπτώσεις στο περιβάλλον,

δ)

η διευκόλυνση της υλοποίησης της κοινοτικής περιβαλλοντικής πολιτικής, με ιδιαίτερη έμφαση στην υλοποίηση σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο,

ε)

η παροχή στήριξης για τη βελτίωση της περιβαλλοντικής διακυβέρνησης, με τη διεύρυνση της συμμετοχής των ενδιαφερομένων, συμπεριλαμβανομένων των μη κυβερνητικών οργανώσεων, στις διαβουλεύσεις και την εφαρμογή πολιτικών.

4.   Οι ειδικοί στόχοι του σκέλους LIFE+ Ενημέρωση και Επικοινωνία είναι:

α)

Η διάδοση πληροφοριών και η ευαισθητοποίηση για περιβαλλοντικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της πρόληψης των δασικών πυρκαϊών,

β)

η παροχή στήριξης για συνοδευτικά μέτρα, όπως ενημέρωση, δράσεις και εκστρατείες επικοινωνίας, διασκέψεις και εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης για την πρόληψη των δασικών πυρκαϊών.

5.   Το Παράρτημα Ι περιλαμβάνει τον κατάλογο επιλέξιμων μέτρων.

Άρθρο 5

Τύποι παρέμβασης

1.   Η κοινοτική χρηματοδότηση είναι δυνατό να λαμβάνει τις ακόλουθες νομικές μορφές:

α)

συμφωνίες επιδότησης,

β)

συμβάσεις κρατικών προμηθειών.

2.   Κοινοτικές επιδοτήσεις είναι δυνατόν να παρέχονται υπό συγκεκριμένη μορφή, όπως συμφωνίες-πλαίσιο εταιρικών σχέσεων, συμμετοχή σε χρηματοδοτικούς μηχανισμούς και ταμεία, ή συγχρηματοδότηση για επιδοτήσεις λειτουργίας ή δράσης. Οι επιδοτήσεις λειτουργίας φορέων που επιδιώκουν στόχους γενικού ευρωπαϊκού συμφέροντος δεν υπόκεινται στις διατάξεις σταδιακής μείωσης που προβλέπονται στον Δημοσιονομικό Κανονισμό.

3.   Για τις επιδοτήσεις δράσης, το μέγιστο ποσοστό συγχρηματοδότησης ανέρχεται στο 50 % των επιλέξιμων δαπανών. Ωστόσο, κατ’ εξαίρεση, το μέγιστο ποσοστό συγχρηματοδότησης για το στοιχείο LIFE+ Φύση και Βιοποικιλότητα μπορεί να ανέρχεται στο 75 % των επιλέξιμων δαπανών για έργα που αφορούν οικοτόπους ή είδη προτεραιότητας για την εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ ή των ειδών πτηνών που θεωρούνται ότι πρέπει να χρηματοδοτηθούν κατά προτεραιότητα από την επιτροπή που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 16 της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ, εφόσον αυτό είναι αναγκαίο για την επίτευξη του στόχου διατήρησης.

4.   Όσον αφορά τις συμβάσεις κρατικών προμηθειών, τα κοινοτικά κονδύλια μπορεί να καλύπτουν τη δαπάνη αγοράς υπηρεσιών και αγαθών. Οι εν λόγω δαπάνες μπορούν να περιλαμβάνουν δαπάνες για ενημέρωση και επικοινωνία, για την προετοιμασία, την υλοποίηση, την παρακολούθηση, τον έλεγχο και την αξιολόγηση έργων, πολιτικών, προγραμμάτων και νομοθεσίας.

5.   Oι δαπάνες για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων μπορούν να χρηματοδοτούνται μόνον κατά τον βαθμό που σχετίζονται με το κόστος δραστηριοτήτων υλοποίησης έργων, τις οποίες η αρμόδια δημόσια αρχή δεν θα εκτελούσε αν το συγκεκριμένο έργο δεν πραγματοποιείτο. Το εν λόγω προσωπικό πρέπει να αποσπάται ειδικά για ένα έργο και πρέπει να αντιπροσωπεύει πρόσθετο κόστος σε σχέση με το υπάρχον μόνιμο προσωπικό.

6.   Η Επιτροπή εφαρμόζει τον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με τον Δημοσιονομικό Κανονισμό.

Άρθρο 6

Προγραμματισμός και επιλογή έργου

1.   Τουλάχιστον το 78 % των πόρων του προϋπολογισμού για το LIFE+ χρησιμοποιείται για επιδοτήσεις δράσης στο πλαίσιο έργων.

2.   Η Επιτροπή εξασφαλίζει την αναλογική διανομή των έργων θεσπίζοντας ενδεικτικές ετήσιες εθνικές επιχορηγήσεις για τις περιόδους 2007-2010 και 2011-2013, βάσει των εξής κριτηρίων:

α)

Πληθυσμός:

i)

ο συνολικός πληθυσμός κάθε κράτους μέλους. Το κριτήριο αυτό σταθμίζεται με συντελεστή 50 %,

και

ii)

η πυκνότητα πληθυσμού κάθε κράτους μέλους, μέχρις ενός ορίου που αντιστοιχεί στο διπλάσιο της μέσης πυκνότητας πληθυσμού της ΕΕ. Το κριτήριο αυτό σταθμίζεται με συντελεστή 5 %·

β)

φύση και βιοποικιλότητα:

i)

η συνολική έκταση των τόπων κοινοτικής σημασίας σε κάθε κράτος μέλος, εκφρασμένη ως ποσοστό της συνολικής έκτασης των τόπων κοινοτικής σημασίας. Το κριτήριο αυτό σταθμίζεται με συντελεστή 25 %,

και

ii)

ο λόγος της επικράτειας ενός κράτους μέλους που καλύπτεται από τόπους κοινοτικής σημασίας προς το ποσοστό του κοινοτικού εδάφους που καλύπτεται από τόπους κοινοτικής σημασίας. Το κριτήριο αυτό σταθμίζεται με συντελεστή 20 %.

Μόλις υπάρξουν σχετικά δεδομένα για όλα τα κράτη μέλη, η Επιτροπή πραγματοποιεί τους υπολογισμούς για τη φύση και τη βιοποικιλότητα βάσει τόσο των τόπων κοινοτικής σημασίας όσο και των ζωνών ειδικής προστασίας, αποφεύγοντας τη διπλή καταμέτρηση.

Επιπλέον, η Επιτροπή μπορεί να παρέχει πρόσθετα κονδύλια στα περίκλειστα κράτη μέλη. Το σύνολο των κονδυλίων αυτών δεν υπερβαίνει το 3 % των συνολικών πόρων του προϋπολογισμού που προορίζονται για επιδοτήσεις δράσης στο πλαίσιο έργων.

Ωστόσο, η Επιτροπή μεριμνά ώστε το μερίδιο κανενός κράτους μέλους να μην είναι μικρότερο από ένα κατάλληλο ελάχιστο μερίδιο μεταξύ 1 έως 3 εκατ. ΕUR ετησίως, λαμβανομένων υπόψη της πυκνότητας του πληθυσμού, των περιβαλλοντικών δαπανών, των περιβαλλοντικών αναγκών και της ικανότητας απορρόφησης.

3.   Το πολυετές στρατηγικό πρόγραμμα που αναφέρεται στο Παράρτημα ΙΙ προσδιορίζει τους τομείς δράσης που έχουν προτεραιότητα για κοινοτική χρηματοδότηση σε σχέση με τους στόχους και τα κριτήρια που αναφέρονται στα άρθρα 1, 3 και 4.

Τα κράτη μέλη μπορούν, για το τμήμα του προϋπολογισμού που χρησιμοποιείται για επιδοτήσεις δράσης στο πλαίσιο έργων να υποβάλλουν τις εθνικές ετήσιες προτεραιότητες που επιλέγονται από το Παράρτημα ΙΙ στην Επιτροπή, η οποία, ανάλογα με την περίπτωση:

α)

προσδιορίζει τους τομείς και τους τύπους έργων προτεραιότητας λαμβανομένων υπόψη των προσδιορισμένων μακροπρόθεσμων αναγκών,

και

β)

σκιαγραφεί τους ειδικούς εθνικούς στόχους.

Εάν το κράτος μέλος αποφασίσει να υποβάλει εθνικές ετήσιες προτεραιότητες στην Επιτροπή, μπορεί να συμπεριλάβει διεθνικές προτεραιότητες.

4.   Εάν ένα κράτος μέλος αποφασίσει να υποβάλει στην Επιτροπή ετήσιες εθνικές προτεραιότητες, το πράττει το συντομότερο δυνατό και, το αργότερο, ως την ημερομηνία που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 14, παράγραφος 2, στοιχείο α), Δεν υποβάλλονται οι ανωτέρω προτεραιότητες σε ό,τι αφορά την ετήσια πρόσκληση υποβολής προτάσεων για τον προϋπολογισμό 2007.

5.   Η Επιτροπή προβαίνει σε ετήσια πρόσκληση υποβολής προτάσεων για τα στοιχεία που απαριθμούνται στο άρθρο 4, παράγραφος 1, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη το πολυετές στρατηγικό πρόγραμμα που εκτίθεται στο Παράρτημα ΙΙ και τυχόν εθνικές ετήσιες προτεραιότητες που υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου.

6.   Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή όλες τις προτάσεις έργων προς χρηματοδότηση. Σε περίπτωση διεθνικών έργων, το κράτος μέλος στο οποίο είναι καταχωρημένος ο δικαιούχος διαβιβάζει την πρόταση. Το έργο καταλογίζεται αναλογικά ως προς τα ενδεικτικά εθνικά μερίδια των εμπλεκομένων κρατών μελών.

Τα κράτη μέλη μπορούν να παρέχουν γραπτά σχόλια επί μεμονωμένων προτάσεων έργων. Μπορούν ιδίως να υποβάλλουν σχόλια ως προς το εάν η πρόταση ανταποκρίνεται στις εθνικές ετήσιες προτεραιότητες που επιλέγονται από το Παράρτημα ΙΙ.

7.   Η Επιτροπή επιλέγει σχέδια βάσει των στόχων και των κριτηρίων που εκτίθενται στα άρθρα 1, 3 και 4 και στα Παραρτήματα Ι και ΙΙ.

Κατά την κατάρτιση του καταλόγου έργων που εξετάζονται για οικονομική ενίσχυση σύμφωνα με τα ενδεικτικά εθνικά μερίδια κονδυλίων που καθορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 2, η Επιτροπή αποδίδει προτεραιότητα στα έργα που παρέχουν τη μεγαλύτερη συμβολή στην επίτευξη των κοινοτικών στόχων, λαμβάνοντας υπόψη:

α)

τις εθνικές προτεραιότητες που υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 4,

και

β)

σχόλια των κρατών μελών επί μεμονωμένων προτάσεων έργων σύμφωνα με την παράγραφο 6.

Η Επιτροπή λαμβάνει ιδιαιτέρως υπόψη διεθνικά έργα, όταν η διεθνική συνεργασία είναι ουσιώδης για την εξασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος, ειδικότερα της συντήρησης των ειδών, και προσπαθεί να εξασφαλίζει ότι τουλάχιστον το 15 % των δημοσιονομικών πόρων που προορίζονται για επιδοτήσεις δράσης στο πλαίσιο έργων διατίθενται για διεθνικά έργα.

8.   Εάν το ποσό της συγχρηματοδότησης που είναι απαραίτητη για έργα του καταλόγου που καταρτίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 7 από ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος είναι μικρότερο από το ενδεικτικό μερίδιο του εν λόγω κράτους μέλους βάσει των κριτηρίων της παραγράφου 2, η Επιτροπή χρησιμοποιεί το υπόλοιπο για τη συγχρηματοδότηση έργων υποβαλλομένων από άλλα κράτη μέλη, τα οποία παρέχουν τη μεγαλύτερη συμβολή στην επίτευξη των κοινοτικών στόχων που εκτίθενται στα άρθρα 1, 3 και 4 και τα Παραρτήματα Ι και ΙΙ.

9.   Η Επιτροπή, όταν προτείνει στην επιτροπή του άρθρου 13, παράγραφος 1, τον κατάλογο έργων προς συγχρηματοδότηση, παρέχει γραπτή εξήγηση του τρόπου με τον οποίο έλαβε υπόψη τα κριτήρια χορήγησης που θεσπίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, καθώς και τις εθνικές ετήσιες προτεραιότητες και τα σχόλια που υποβάλλονται σύμφωνα με τις παραγράφους 4 και 6 του παρόντος άρθρου, τηρουμένων των στόχων και κριτηρίων που καθορίζονται στα άρθρα 1, 3 και 4.

10.   Η Επιτροπή δημοσιεύει τακτικά καταλόγους των έργων που χρηματοδοτούνται μέσω του LIFE+, συμπεριλαμβανομένων σύντομης περιγραφής των στόχων και αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν και περίληψης των κονδυλίων που διατέθηκαν. Ενεργεί με τον τρόπο αυτό χρησιμοποιώντας κατάλληλα μέσα ενημέρωσης και τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένου του Διαδικτύου.

Άρθρο 7

Δικαιούχοι

Δημόσιοι ή/και ιδιωτικοί φορείς, παράγοντες και οργανισμοί μπορούν να χρηματοδοτούνται μέσω του LIFE+.

Άρθρο 8

Συμμετοχή τρίτων χωρών

Η συμμετοχή στα προγράμματα που χρηματοδοτούνται από το LIFE+ είναι ανοιχτή στις ακόλουθες χώρες, υπό τον όρο ότι διατίθενται συμπληρωματικές πιστώσεις:

α)

Τα κράτη ΕΖΕΣ που έχουν γίνει μέλη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 933/1999 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1999, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1210/90 για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος και του ευρωπαϊκού δικτύου πληροφοριών και παρατηρήσεων σχετικά με το περιβάλλον (11),

β)

οι χώρες που είναι υποψήφιες για προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

γ)

οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων που συμπεριλαμβάνονται στη Διαδικασία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης.

Άρθρο 9

Συμπληρωματικότητα μεταξύ χρηματοδοτικών μέσων

Με τον παρόντα κανονισμό δεν χρηματοδοτούνται μέτρα που εμπίπτουν στα κριτήρια επιλεξιμότητας και στο βασικό πεδίο εφαρμογής άλλων κοινοτικών χρηματοδοτικών μέσων, συμπεριλαμβανομένων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, του Ταμείου Συνοχής, του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης, του Προγράμματος-Πλαισίου για την Ανταγωνιστικότητα και Καινοτομία, του Ευρωπαϊκού Αλιευτικού Ταμείου και του 7ου Προγράμματος-Πλαισίου για τις Δραστηριότητες Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Επίδειξης ή που λαμβάνουν συνδρομή για τον ίδιο σκοπό από αυτά. Οι δικαιούχοι δυνάμει του παρόντος κανονισμού παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τη χρηματοδότηση που λαμβάνουν από τον κοινοτικό προϋπολογισμό και τις εκκρεμούσες αιτήσεις χρηματοδότησής τους προς την Επιτροπή. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πράττουν τα δέοντα για να εξασφαλίζουν τον συντονισμό και τη συμπληρωματικότητα με άλλα κοινοτικά μέσα. Η Επιτροπή υποβάλλει αναφορά για τα ζητήματα αυτά στο πλαίσιο της ενδιάμεσης αναθεώρησης και της τελικής αξιολόγησης που προβλέπονται στο άρθρο 15.

Άρθρο 10

Διάρκεια και δημοσιονομικοί πόροι

1.   Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2007 έως την 31η Δεκεμβρίου 2013.

2.   Το χρηματοδοτικό κονδύλιο για την εφαρμογή του LIFE+ καθορίζεται σε 2 143 409 000 EUR για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2007 έως την 31η Δεκεμβρίου 2013.

3.   Οι δημοσιονομικοί πόροι που διατίθενται για τις δράσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό εγγράφονται ως ετήσιες πιστώσεις στον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εγκρίνει τις διαθέσιμες πιστώσεις για κάθε έτος, εντός των ορίων του δημοσιονομικού πλαισίου.

4.   Τουλάχιστον 50 % των δημοσιονομικών πόρων του LIFE+ που προορίζεται για επιδοτήσεις δράσης στο πλαίσιο έργων, χορηγείται σε μέτρα στήριξης της διατήρησης της φύσης και βιοποικιλότητας.

Άρθρο 11

Παρακολούθηση

1.   Για κάθε έργο που χρηματοδοτείται από το LIFE+, ο δικαιούχος υποβάλλει στην Επιτροπή τεχνικές και οικονομικές εκθέσεις σχετικά με την πρόοδο των εργασιών. Επίσης, υποβάλλεται τελική έκθεση εντός τριών μηνών από την ολοκλήρωση του έργου.

2.   Με την επιφύλαξη των λογιστικών ελέγχων που διενεργούνται από το Ελεγκτικό Συνέδριο σε συνεργασία με τους αρμόδιους εθνικούς φορείς ή υπηρεσίες λογιστικού ελέγχου, σύμφωνα με το άρθρο 248 της Συνθήκης, ή των επιθεωρήσεων που διενεργούνται σύμφωνα με το άρθρο 279, παράγραφος 1, στοιχείο (β), της Συνθήκης, οι υπάλληλοι και το λοιπό προσωπικό της Επιτροπής διενεργούν επιτόπιους ελέγχους, συμπεριλαμβανομένων των δειγματοληπτικών ελέγχων, των έργων που χρηματοδοτούνται υπό το LIFE+, ελέγχοντας ιδίως τη συμμόρφωση προς τα κριτήρια επιλεξιμότητας του άρθρου 3.

3.   Οι συμβάσεις και συμφωνίες που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό προβλέπουν, ιδίως, την εποπτεία και τον οικονομικό έλεγχο από την Επιτροπή ή από τυχόν εκπρόσωπο που μπορεί να εξουσιοδοτήσει η Επιτροπή και λογιστικούς ελέγχους από το Ελεγκτικό Συνέδριο, εάν χρειασθεί, επιτόπου.

4.   Ο δικαιούχος της χρηματοδοτικής συνδρομής διατηρεί στη διάθεση της Επιτροπής όλα τα δικαιολογητικά για τις σχετικές με το έργο δαπάνες, για πέντε έτη μετά την τελευταία πληρωμή για το εν λόγω έργο.

5.   Με βάση τα πορίσματα των εκθέσεων και των δειγματοληπτικών ελέγχων των παραγράφων 1 και 2, η Επιτροπή προσαρμόζει, εφόσον απαιτείται, το ύψος ή τις προϋποθέσεις χορήγησης της χρηματοδοτικής συνδρομής που είχε εγκριθεί αρχικά, καθώς και το χρονοδιάγραμμα των πληρωμών.

6.   Η Επιτροπή λαμβάνει κάθε άλλο αναγκαίο μέτρο για να εξακριβώσει αν τα χρηματοδοτούμενα έργα εκτελούνται σωστά και σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και του Δημοσιονομικού Κανονισμού.

Άρθρο 12

Προστασία των κοινοτικών οικονομικών συμφερόντων

1.   Η Επιτροπή μεριμνά ώστε, κατά την εκτέλεση έργων που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, τα οικονομικά συμφέροντα της Κοινότητας να προστατεύονται με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων κατά της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας, με τη διεξαγωγή αποτελεσματικών ελέγχων και με την είσπραξη αδικαιολογήτως καταβληθέντων ποσών και, σε περίπτωση που διαπιστώνονται παρατυπίες, με την επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών κυρώσεων, σύμφωνα με τον κανονισμό (EΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (12), τον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου, της 11ης Νοεμβρίου 1996, σχετικά με τους ελέγχους και εξακριβώσεις που διεξάγει επιτοπίως η Επιτροπή με σκοπό την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από απάτες και λοιπές παρατυπίες (13) και τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) (14).

2.   Για τα έργα που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του LIFE+, ως «παρατυπία», όπως μνημονεύεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (EΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95, νοείται κάθε παράβαση διάταξης του κοινοτικού δικαίου ή κάθε παράβαση συμβατικής υποχρέωσης που προκύπτει από πράξη ή παράλειψη οικονομικού φορέα, η οποία έχει ως πραγματικό ή ενδεχόμενο αποτέλεσμα να ζημιωθεί με αδικαιολόγητη δαπάνη ο γενικός προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή οι προϋπολογισμοί τους οποίους διαχειρίζονται οι Κοινότητες.

3.   Η Επιτροπή μειώνει, αναστέλλει ή αναζητά το ποσό της χρηματοδοτικής συνδρομής που έχει χορηγηθεί για ένα έργο, εάν διαπιστώσει παρατυπίες, συμπεριλαμβανομένης της μη τήρησης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού ή της επιμέρους απόφασης ή της σύμβασης ή της συμφωνίας για τη χορήγηση της συγκεκριμένης χρηματοδοτικής συνδρομής, ή εάν αποκαλυφθεί ότι το έργο έχει υποστεί σημαντική μεταβολή, ασυμβίβαστη προς τη φύση ή τους όρους υλοποίησής του, χωρίς να ζητηθεί προηγουμένως η έγκριση της Επιτροπής.

4.   Εάν δεν έχουν τηρηθεί οι προθεσμίες ή εάν η πρόοδος στην υλοποίηση έργου δικαιολογεί μέρος μόνον της χρηματοδοτικής συνδρομής που χορηγήθηκε, η Επιτροπή ζητεί από τον δικαιούχο να της υποβάλει τις παρατηρήσεις του εντός καθορισμένης προθεσμίας. Εάν ο δικαιούχος δεν δώσει ικανοποιητική απάντηση, η Επιτροπή μπορεί να ακυρώσει το υπόλοιπο της χρηματοδοτικής συνδρομής και να απαιτήσει την επιστροφή των ποσών που έχουν ήδη καταβληθεί.

5.   Κάθε ποσό που έχει καταβληθεί αχρεωστήτως επιστρέφεται στην Επιτροπή. Τα ποσά που δεν επιστρέφονται εγκαίρως επιβαρύνονται με τόκους σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στον Δημοσιονομικό Κανονισμό.

Άρθρο 13

Επιτροπή

1.   Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή.

2.   Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται το άρθρο 5α, παράγραφοι 1 έως 4 και το άρθρο 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 αυτής.

3.   Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 αυτής.

Η προθεσμία του άρθρου 4, παράγραφος 2, της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται τρίμηνη.

Άρθρο 14

Εκτελεστικές αποφάσεις

1.   Οι ακόλουθες αποφάσεις, που προορίζονται να τροποποιήσουν μη ουσιώδη στοιχεία του παρόντος κανονισμού, λαμβάνονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο του άρθρου 13, παράγραφος 2:

α)

προσθήκη μέτρων στο Παράρτημα Ι,

β)

τροποποίηση του Παραρτήματος ΙΙ.

2.   Οι ακόλουθες εκτελεστικές αποφάσεις λαμβάνονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 13, παράγραφος 3:

α)

καθορισμός του μορφότυπου, του περιεχομένου και των προθεσμιών υποβολής των ετήσιων εθνικών προτεραιοτήτων για τους σκοπούς του άρθρου 6, παράγραφος 4,

β)

καθορισμός της μεθοδολογίας της διαδικασίας επιλογής έργων για το 2008 έως το 2013 σύμφωνα με το άρθρο 6,

γ)

απόφαση όσον αφορά τον κατάλογο των έργων που γίνονται αποδεκτά για συγχρηματοδότηση κατά τα εκτιθέμενα στο άρθρο 6, παράγραφοι 7 και 8,

δ)

καθορισμός της μορφής και του περιεχομένου των εκθέσεων του άρθρου 11, παράγραφος 1,

και

ε)

καθορισμός δεικτών ώστε να διευκολύνεται η παρακολούθηση των μέτρων που χρηματοδοτούνται από το LIFE+.

Άρθρο 15

Αξιολόγηση

1.   Η Επιτροπή μεριμνά ώστε τα πολυετή προγράμματα να παρακολουθούνται τακτικά ώστε να αξιολογείται ο αντίκτυπός τους.

2.   Το αργότερο μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2010, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην επιτροπή του άρθρου 13, παράγραφος 1, ενδιάμεση αναθεώρηση του LIFE+. Η ενδιάμεση αυτή αναθεώρηση αφορά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού από το 2007 έως το 2009. Η Επιτροπή προτείνει, ενδεχομένως, τροποποιήσεις των εκτελεστικών αποφάσεων σύμφωνα με το άρθρο 14.

3.   Η Επιτροπή μεριμνά για την τελική αξιολόγηση της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού εκτιμώντας τη συμβολή, τόσο ειδικά όσο και γενικά, των χρηματοδοτουμένων στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού δράσεων και έργων, στην εφαρμογή, την ενημέρωση και την εξέλιξη της κοινοτικής περιβαλλοντικής πολιτικής και νομοθεσίας και τη χρήση των πιστώσεων. Η Επιτροπή υποβάλλει την τελική αυτή αξιολόγηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2012 συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από πρόταση για την περαιτέρω ανάπτυξη χρηματοδοτικού μέσου αποκλειστικά για τον τομέα του περιβάλλοντος, το οποίο θα εφαρμοσθεί από το 2014.

Άρθρο 16

Κατάργηση και μεταβατικές διατάξεις

1.   Οι ακόλουθες πράξεις καταργούνται για λόγους απλούστευσης και κωδικοποίησης:

α)

κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1655/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουλίου 2000, σχετικά με το χρηματοδοτικό μέσον για το περιβάλλον (LIFE) (15),

β)

απόφαση αριθ. 1411/2001/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2001, σχετικά με το κοινοτικό πλαίσιο συνεργασίας για την προαγωγή της βιώσιμης ανάπτυξης σε αστικό περιβάλλον (16),

γ)

απόφαση 466/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 1ης Μαρτίου 2002, σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικού προγράμματος δράσης για την προαγωγή των μη κυβερνητικών οργανώσεων που αναπτύσσουν δραστηριότητα κυρίως στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος (17),

και

δ)

κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2152/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2003, για την παρακολούθηση των δασών και των περιβαλλοντικών αλληλεπιδράσεων στην Κοινότητα («Έμφαση στα δάση») (18).

2.   Μέτρα που έχουν αρχίσει πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2006 σύμφωνα με τις πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εξακολουθούν να διέπονται, μέχρι την ολοκλήρωσή τους, από τις πράξεις αυτές. Οι επιτροπές που προβλέπονται στις προαναφερθείσες πράξεις αντικαθίστανται από την επιτροπή του άρθρου 13, παράγραφος 1. Βάσει του παρόντος κανονισμού χρηματοδοτείται κάθε υποχρεωτική παρακολούθηση και αξιολόγηση που απαιτείται από τις εν λόγω πράξεις μετά τη λήξη τους. Μέχρι την ολοκλήρωσή τους, τα μέτρα τηρούν τις τεχνικές διατάξεις των πράξεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

3.   Για επιδοτήσεις που χορηγούνται το 2007 σύμφωνα με το σημείο (α) του Παραρτήματος Ι, η περίοδος επιλεξιμότητας της δαπάνης μπορεί να αρχίσει την 1η Ιανουαρίου 2007, εφόσον η δαπάνη δεν είναι προγενέστερη από την ημερομηνία έναρξης του οικονομικού έτους του δικαιούχου. Για τις επιδοτήσεις αυτές, κατ’ εξαίρεση, οι συμφωνίες που αναφέρονται στο άρθρο 112, παράγραφος 2, του Δημοσιονομικού Κανονισμού μπορούν να υπογραφούν το αργότερο στις 31 Οκτωβρίου 2007.

4.   Το ποσό που απαιτείται εντός του χρηματοδοτικού κονδυλίου για μέτρα παρακολούθησης και λογιστικού ελέγχου κατά την περίοδο μετά την 31η Δεκεμβρίου 2013, λογίζεται ως επιβεβαιωθέν μόνον εάν είναι συνεπές προς το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο που ισχύει από το 2014.

Άρθρο 17

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 23 Μαΐου 2007.

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

H.-G. PÖTTERING

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

G. GLOSER


(1)  ΕΕ C 255 της 14.10.2005, σ. 52.

(2)  ΕΕ C 231 της 20.9.2005, σ. 72.

(3)  Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 7ης Ιουλίου 2005 (ΕΕ C 157 E της 6.7.2006, σ. 451), κοινή θέση του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 2006 (ΕΕ C 238 E της 3.10.2006, σ. 1) και θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 2006 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα). Νομοθετικό Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 22ας Μαΐου 2007 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 14ης Μαΐου 2007.

(4)  ΕΕ L 242 της 10.9.2002, σ. 1.

(5)  ΕΕ L 248 της 16.9.2002, σ. 1. Κανονισμός, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1995/2006 (ΕΕ L 390 της 30.12.2006, σ. 1).

(6)  ΕΕ L 206 της 22.7.1992, σ. 7. Οδηγία, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/105/ΕΚ (ΕΕ L 363 της 20.12.2006, σ. 368).

(7)  ΕΕ L 103 της 25.4.1979, σ. 1. Οδηγία, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2006/105/ΕΚ).

(8)  ΕΕ L 197 της 21.7.2001, σ. 30.

(9)  ΕΕ C 139 της 14.6.2006, σ. 1.

(10)  ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23. Απόφαση όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2006/512/EΚ (ΕΕ L 200 της 22.7.2006, σ. 11).

(11)  ΕΕ L 117 της 5.5.1999, σ. 1.

(12)  ΕΕ L 312 της 23.12.1995, σ. 1.

(13)  ΕΕ L 292 της 15.11.1996, σ. 2.

(14)  ΕΕ L 136 της 31.5.1999, σ. 1.

(15)  ΕΕ L 192 της 28.7.2000, σ. 1. Κανονισμός, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1682/2004 (ΕΕ L 308 της 5.10.2004, σ. 1).

(16)  ΕΕ L 191 της 13.7.2001, σ. 1. Απόφαση, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 786/2004/ΕΚ (ΕΕ L 138 της 30.4.2004, σ. 7).

(17)  ΕΕ L 75 της 16.3.2002, σ. 1. Απόφαση, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 786/2004/ΕΚ.

(18)  ΕΕ L 324 της 11.12.2003, σ. 1. Κανονισμός, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 788/2004 (ΕΕ L 138 της 30.4.2004, σ. 17).


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΜΕΤΡΑ ΕΠΙΛΕΞΙΜΑ ΠΡΟΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ

Με την επιφύλαξη του άρθρου 9, τα ακόλουθα μέτρα μπορούν να χρηματοδοτούνται από το LIFE+, εφόσον πληρούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας του άρθρου 3:

(α)

επιχειρησιακές δραστηριότητες μη κυβερνητικών οργανώσεων ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται πρωτίστως στην προστασία και ενίσχυση του περιβάλλοντος σε ευρωπαϊκό επίπεδο και εμπλέκονται στην ανάπτυξη και εφαρμογή της κοινοτικής πολιτικής και νομοθεσίας·

(β)

ανάπτυξη και συντήρηση δικτύων, βάσεων δεδομένων και συστημάτων πληροφορικής που συνδέονται άμεσα με την εφαρμογή της κοινοτικής περιβαλλοντικής πολιτικής και νομοθεσίας, ιδίως κατά τη βελτίωση της πρόσβασης του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες·

(γ)

μελέτες, έρευνες, εφαρμογή μοντέλων και ανάπτυξη σεναρίων·

(δ)

παρακολούθηση, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης των δασών·

(ε)

συνδρομή για τη δημιουργία δυνατοτήτων·

(στ)

εκπαίδευση, εργαστήρια και συνεδριάσεις, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης των υπαλλήλων που συμμετέχουν σε πρωτοβουλίες πρόληψης δασικών πυρκαϊών·

(ζ)

δικτύωση και πλατφόρμες βέλτιστης πρακτικής·

(η)

ενημέρωση και επικοινωνία, όπου περιλαμβάνονται εκστρατείες ευαισθητοποίησης και, ιδίως, εκστρατείες ευαισθητοποίησης του κοινού για τις δασικές πυρκαϊές·

(θ)

επίδειξη καινοτόμων προσεγγίσεων, τεχνολογιών, μεθόδων και μέσων πολιτικής·

(ι)

ειδικά για το στοιχείο «Φύση και βιοποικιλότητα»:

διαχείριση τόπων και ειδών και προγραμματισμός τόπων, συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης της οικολογικής συνοχής του δικτύου Natura 2000,

παρακολούθηση της κατάστασης διατήρησης, συμπεριλαμβανομένης, της σύστασης διαδικασιών και δομών για την παρακολούθηση αυτήν,

κατάρτιση και υλοποίηση σχεδίων δράσης για τη διατήρηση ειδών και οικοτόπων,

επέκταση του δικτύου Natura 2000 στις θαλάσσιες περιοχές,

αγορά γης, υπό την προϋπόθεση ότι:

η αγορά θα συμβάλει στη διατήρηση ή την αποκατάσταση της ακεραιότητας ενός τόπου Natura 2000,

η αγορά γης είναι ο μόνος ή ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος διατήρησης,

η αγοραζόμενη γη προορίζεται, μακροπροθέσμως, αποκλειστικά για χρήσεις που συνάδουν με τους στόχους που εκτίθενται στο άρθρο 4, παράγραφος 2,

και

το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος εξασφαλίζει, μέσω μεταβίβασης ή άλλου τρόπου, ότι η γη αυτή χρησιμοποιείται, μακροπροθέσμως, αποκλειστικά για σκοπούς διατήρησης της φύσης.


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

ΠΟΛΥΕΤΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ

1.   Κύριος στόχος

Προστασία, διατήρηση, αποκατάσταση, παρακολούθηση και διευκόλυνση της λειτουργίας εθνικών συστημάτων, φυσικών οικοτόπων, άγριας χλωρίδας και πανίδας, με στόχο την ανάσχεση της απώλειας βιοποικιλότητας, συμπεριλαμβανομένης της ποικιλομορφίας των γενετικών πόρων, εντός της ΕΕ έως το 2010.

1.1.   Τομείς προτεραιότητας δράσης:

συμβολή στην εφαρμογή της κοινοτικής πολιτικής και νομοθεσίας για την φύση και τη βιοποικιλότητα, και ιδίως των οδηγιών 79/409/ΕΟΚ και 92/43/ΕΟΚ, και προαγωγή της ενσωμάτωσής της στους άλλους τομείς πολιτικής,

υποστήριξη της περαιτέρω ανάπτυξης και εφαρμογής του δικτύου Natura 2000, συμπεριλαμβανομένων των παράκτιων και θαλάσσιων οικοτόπων και ειδών,

υποστήριξη του σχεδιασμού και της εφαρμογής πολιτικών προσεγγίσεων και μέσων για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της φύσης και της βιοποικιλότητας καθώς και των παραγόντων, πιέσεων και αντιδράσεων που έχουν αντίκτυπο σε αυτήν, ιδίως σε σχέση με την επίτευξη του στόχου της ανάσχεσης της απώλειας βιοποικιλότητας εντός της Κοινότητας ως το 2010,

και

βελτίωση της γνώσης του αντικτύπου των γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στα οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα: μεθοδολογίες αξιολόγησης κινδύνου.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ

2.   Κύριος στόχος «Αλλαγή του κλίματος»

Σταθεροποίηση της συγκέντρωσης αερίων θερμοκηπίου σε επίπεδο που παρεμποδίζει τη θέρμανση του πλανήτη πάνω από 2 °C.

2.1.   Τομείς δράσης κατά προτεραιότητα:

διασφάλιση της εφαρμογής των δεσμεύσεων της ΕΕ στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κυότο της Σύμβασης-Πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές, και της ανάπτυξης στρατηγικής και προγράμματος εφαρμογής μετά το 2012,

διασφάλιση της προσαρμογής της οικονομίας και της κοινωνίας της ΕΕ, της φύσης και της βιοποικιλότητας, των υδάτινων πόρων και της ανθρώπινης υγείας στις δυσμενείς επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος (σε δυνητική αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2 °C από τις αυξημένες συγκεντρώσεις αερίων θερμοκηπίου) και μετριασμός του αντικτύπου της,

διασφάλιση της εφαρμογής και της χρήσης μέσων που βασίζονται στην αγορά, και ιδίως του εμπορίου εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, προκειμένου να επιτευχθεί μια αποτελεσματική ως προς το κόστος μείωση εκπομπών μετά το 2012.

3.   Κύριος στόχος «ύδωρ»

Συμβολή στην αυξημένη ποιότητα του ύδατος με την ανάπτυξη αποτελεσματικών ως προς το κόστος μέτρων για την επίτευξη καλής οικολογικής κατάστασης ενόψει της ανάπτυξης του πρώτου σχεδίου διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών στο πλαίσιο της οδηγίας 2000/60/ΕΚ (1) ως το 2009.

3.1.   Τομείς δράσης κατά προτεραιότητα:

ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών για την εν λόγω πολιτική,

προαγωγή της ολοκλήρωσης της επιστημονικής πολιτικής και της μεταφοράς αποτελεσμάτων για την υποστήριξη των κρατών μελών ενόψει της κατάρτισης σχεδίων λεκανών απορροής ποταμών, συμπεριλαμβανομένης της προετοιμασίας των προγραμμάτων μέτρων στο πλαίσιο της οδηγίας 2000/60/ΕΚ και της ενσωμάτωσης μέτρων από μητρικές οδηγίες, όπως η οδηγία 91/271/ΕΟΚ (2), η οδηγία 91/414/ΕΟΚ (3), η οδηγία 91/676/ΕΟΚ (4), η οδηγία 96/61/ΕΚ (5), η οδηγία 98/83/ΕΚ (6) και η οδηγία 2006/7/ΕΚ (7),

συμβολή στην αποτελεσματική εφαρμογή της θαλάσσιας στρατηγικής για την προστασία και τη διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος,

υδρομορφολογικά στοιχεία, όπως η αποκατάσταση των πεδιάδων πλημμυρών και άλλα μέτρα για την υποστήριξη οδηγίας για την αξιολόγηση και τη διαχείριση των κινδύνων πλημμύρας.

4.   Κύριος στόχος «Ατμοσφαιρικός αέρας»

Επίτευξη ποιοτικών επιπέδων του ατμοσφαιρικού αέρα που δεν προκαλούν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις και κινδύνους στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.

4.1.   Τομέας δράσης κατά προτεραιότητα:

εφαρμογή της θεματικής στρατηγικής για την ατμοσφαιρική ρύπανση.

5.   Κύριος στόχος «έδαφος»

Προστασία και διασφάλιση της βιώσιμης χρήσης του εδάφους προστατεύοντας τις λειτουργίες του εδάφους, προλαμβάνοντας τις απειλές κατά του εδάφους, μετριάζοντας τις συνέπειές τους και αποκαθιστώντας τα υποβαθμισμένα εδάφη.

5.1.   Τομείς δράσης κατά προτεραιότητα:

εφαρμογή της θεματικής στρατηγικής για την προστασία του εδάφους,

και

διασφάλιση της προστασίας και της αποκατάστασης της βιοποικιλότητας του εδάφους.

6.   Κύριος στόχος «αστικό περιβάλλον»

Συμβολή στην βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων των αστικών περιοχών της Ευρώπης.

6.1.   Τομέας δράσης κατά προτεραιότητα:

συμβολή στην καλύτερη εφαρμογή των υφισταμένων περιβαλλοντικών πολιτικών και νομοθεσίας της ΕΕ σε τοπικό επίπεδο, υποστηρίζοντας και ενθαρρύνοντας τις τοπικές αρχές να υιοθετήσουν μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση στην αστική διαχείριση, συμπεριλαμβανομένων των τομέων των μεταφορών και της ενέργειας.

7.   Κύριος στόχος «θόρυβος»

Συμβολή στην ανάπτυξη και εφαρμογή πολιτικής για τον περιβαλλοντικό θόρυβο.

7.1.   Τομείς δράσης κατά προτεραιότητα:

πρόληψη και μείωση των επιβλαβών συνεπειών της έκθεσης στον περιβαλλοντικό θόρυβο.

8.   Κύριος στόχος «χημικά»

Βελτίωση της προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας από κινδύνους που οφείλονται σε χημικές ουσίες ως το 2020 εφαρμόζοντας την νομοθεσία περί χημικών ουσιών, και ιδίως τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 (8) (REACH) και τη θεματική στρατηγική για τη βιώσιμη χρήση των φυτοφαρμάκων.

8.1.   Τομείς δράσης κατά προτεραιότητα:

ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών για την εν λόγω πολιτική,

προαγωγή της ολοκλήρωσης της επιστημονικής πολιτικής και της μεταφοράς αποτελεσμάτων για την παροχή μιας στέρεας τεχνικής υποδομής για την υποστήριξη του REACH,

εφαρμογή της θεματικής στρατηγικής για τη βιώσιμη χρήση φυτοφαρμάκων.

9.   Κύριος στόχος «περιβάλλον και υγεία»

Ανάπτυξη της βάσης πληροφοριών για την πολιτική περιβάλλοντος και υγείας (Πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον και την υγεία 2004-2010).

9.1.   Τομείς δράσης κατά προτεραιότητα:

ανθρώπινη βιοπαρακολούθηση και συνδυασμός δεδομένων για το περιβάλλον και την υγεία,

προστασία του στρώματος του όζοντος για τη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία και το περιβάλλον.

10.   Κύριος στόχος «Φυσικοί πόροι και απόβλητα»

Ανάπτυξη και εφαρμογή πολιτικών με αντικείμενο τη διασφάλιση της βιώσιμης διαχείρισης και της χρήσης φυσικών πόρων και αποβλήτων, βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων των προϊόντων, βιώσιμη παραγωγή και καταναλωτικά πρότυπα, πρόληψη δημιουργίας αποβλήτων, ανάκτηση και ανακύκλωση αποβλήτων.

Συμβολή στην αποτελεσματική εφαρμογή της θεματικής στρατηγικής για τα απόβλητα.

10.1.   Τομείς δράσης κατά προτεραιότητα:

ανάπτυξη και εφαρμογή βιώσιμων πολιτικών κατανάλωσης και παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης της Ολοκληρωμένης Πολιτικής Προϊόντων,

προαγωγή της βιώσιμης χρήσης φυσικών πόρων, με προσέγγιση κύκλου ζωής, συμπεριλαμβανομένων περιβαλλοντικών, κοινωνικών και οικονομικών πτυχών, προκειμένου να αποσυνδεθούν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την οικονομική ανάπτυξη,

προαγωγή της πρόληψης, της ανάκτησης και της ανακύκλωσης των αποβλήτων, με επίκεντρο τη φιλοσοφία κύκλου ζωής, τον οικολογικό σχεδιασμό και την ανάπτυξη αγορών ανακύκλωσης,

συμβολή στην εφαρμογή της κοινοτικής πολιτικής και νομοθεσίας για τα απόβλητα, και ιδίως της οδηγίας. 75/439/ΕΟΚ (9), της οδηγίας 91/689/EΚ (10), της οδηγίας 96/59/EΚ (11), της οδηγίας 1999/31/EΚ (12), της οδηγίας 2000/53/EΚ (13), της οδηγίας 2002/95/EΚ (14), της οδηγίας 2002/96/EΚ (15), του κανονισμού (EΚ) αριθ. 850/2004 (16), της οδηγίας 2006/12/EΚ (17), της οδηγίας 2006/21/EΚ (18) και του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1013/2006 (19).

11.   Κύριος στόχος «δάση»

Παροχή, ιδίως μέσω δικτύου συντονισμού ΕΕ, μιας συνοπτικής και περιεκτικής βάσης πληροφοριών για την πολιτική των δασών σε σχέση με την αλλαγή του κλίματος (αντίκτυπος στα δασικά οικοσυστήματα, μετριασμός, υποκατάσταση), βιοποικιλότητα (βασική ενημέρωση και προστατευόμενες δασικές περιοχές), πυρκαγιές δασών, κατάσταση δασών και προστατευτικές λειτουργίες τους (ύδατα, έδαφος και υποδομή) καθώς και συμβολή στην προστασία των δασών κατά των πυρκαγιών.

11.1.   Τομείς δράσης κατά προτεραιότητα:

προαγωγή της συλλογής ανάλυσης και διάδοσης πληροφοριών για την εν λόγω πολιτική σε ό,τι αφορά τα δάση και της αλληλεπίδρασης μεταξύ δασών και περιβάλλοντος,

προαγωγή της εναρμόνισης και της αποτελεσματικότητας δραστηριοτήτων παρακολούθησης δασών και συστημάτων συλλογής δεδομένων και αξιοποίηση συνεργειών δημιουργώντας δεσμούς μεταξύ των μηχανισμών παρακολούθησης που έχουν θεσπισθεί σε περιφερειακό, εθνικό, κοινοτικό και πλανητικό επίπεδο,

ενθάρρυνση συνεργειών μεταξύ ειδικών θεμάτων περί δασών και περιβαλλοντικών πρωτοβουλιών και νομοθεσίας (π.χ. θεματική στρατηγική για την προστασία του εδάφους, Natura 2000, οδηγία 2000/60/ΕΚ),

συμβολή στη βιώσιμη διαχείριση των δασών, ιδίως με τη συλλογή δεδομένων σχετικών με τους βελτιωμένους Πανευρωπαϊκούς Δείκτες για τη Βιώσιμη Διαχείριση των Δασών, όπως εγκρίθηκαν από την Διϋπουργική Διάσκεψη για την προστασία των Δασών στην Ευρώπη (MCPFE) στη συνεδρίαση εμπειρογνωμόνων στις 7-8 Οκτωβρίου 2002, στη Βιέννη της Αυστρίας,

δημιουργία δυνατοτήτων, σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο, για τον συντονισμό και την καθοδήγηση της παρακολούθησης των δασών.

12.   Κύριος στόχος «καινοτομία»

Συμβολή στην ανάπτυξη και την επίδειξη καινοτόμων προσεγγίσεων πολιτικής, τεχνολογιών, μεθόδων και μέσων για την υποβοήθηση της εφαρμογής του Σχεδίου Δράσης Περιβαλλοντικών Τεχνολογιών (ETAP).

12.1.   Τομείς δράσης κατά προτεραιότητα:

περαιτέρω καθορισμός και βελτιστοποίηση των επιτευγμάτων του ETAP μέσω βελτιωμένου σχεδιασμού και συντονισμού, αποτελεσματικής παρακολούθησης προόδου, έγκαιρης αναγνώρισης και περιορισμού γνωστικών ελλείψεων και αποτελεσματικής χρησιμοποίησης επιστημονικών, οικονομικών και άλλων πληροφοριών χρήσιμων για την εφαρμογή πολιτικής,

προαγωγή του προσδιορισμού, της επίδειξης και της διάδοσης καινοτόμων τεχνολογιών και πρακτικών, μέσω δράσεων συμπληρωματικών προς εκείνες του προγράμματος ανταγωνιστικότητας και του προγράμματος-πλαισίου καινοτομίας,

ανταλλαγή πληροφοριών και καλής πρακτικής μεταξύ φορέων της ΕΕ όσον αφορά το διεθνές εμπόριο περιβαλλοντικών τεχνολογιών, τις υπεύθυνες επενδύσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες, και την εφαρμογή δράσεων της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής για τη βιώσιμη ανάπτυξη (WSSD) όσον αφορά τις περιβαλλοντικές τεχνολογίες.

13.   Κύριος στόχος «στρατηγικές προσεγγίσεις»

προαγωγή της αποτελεσματικής εφαρμογής και επιβολής της εφαρμογής περιβαλλοντικής νομοθεσίας της ΕΚ και βελτίωση της γνωστικής βάσης για την περιβαλλοντική πολιτική,

διασφάλιση πιο αποτελεσματικών και πιο συνεκτικών πολιτικών,

βελτίωση της περιβαλλοντικής επίδοσης των ΜΜΕ,

παροχή εργαλείων για την ανάπτυξη της περιβαλλοντικής πολιτικής και νομοθεσίας,

διασφάλιση της κατάλληλης επιθεώρησης των έργων από την Επιτροπή.

13.1.   Τομείς δράσης κατά προτεραιότητα:

βελτίωση της αξιολόγησης νέων μέτρων πολιτικής, ιδίως στο στάδιο της αρχικής τους διατύπωσης ή της μεταγενέστερης αναθεώρησής τους,

ενίσχυση της γνωστικής βάσης για τη χάραξη και εφαρμογή πολιτικής με τη δημιουργία ενός Κοινού Συστήματος Περιβαλλοντικών Πληροφοριών (SEIS) και την υποστήριξη της εφαρμογής της Σφαιρικής Παρακολούθησης για Πρωτοβουλίες Περιβάλλοντος και Ασφάλειας (GMES),

βελτίωση της αξιολόγησης της εφαρμογής και της εκ των υστέρων αξιολόγησης,

εντοπισμός και σταδιακή εξάλειψη των περιβαλλοντικώς επιβλαβών επιδοτήσεων,

αύξηση της χρήσης μέσων που βασίζονται στην αγορά για την επίτευξη βελτιωμένων συνδυασμών πολιτικών,

παροχή εργαλείων για την υποστήριξη βιώσιμων περιβαλλοντικών πολιτικών, και ιδίως δεικτών,

εφαρμογή του Προγράμματος Υποβοήθησης Περιβαλλοντικής Συμμόρφωσης για τις ΜΜΕ,

λήψη καταλλήλων μέτρων για τη χρησιμοποίηση εξωτερικής βοήθειας για την ανάπτυξη και εφαρμογή της περιβαλλοντικής πολιτικής,

παροχή των εργαλείων για την απόκτηση τεχνικής και/ή διοικητικής συνδρομής όσον αφορά τον προσδιορισμό, την προετοιμασία, τη διαχείριση, την παρακολούθηση, τον έλεγχο και την επιθεώρηση σχεδίων, συμπεριλαμβανομένων των έργων τόσο του LIFE III όσο και του LIFE+.

14.   Κύριος στόχος «διαχείριση»

Επίτευξη καλύτερης περιβαλλοντικής διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης ευαισθητοποίησης για περιβαλλοντικά θέματα και της συμμετοχής ευρωπαίων πολιτών στη λήψη περιβαλλοντικών αποφάσεων.

14.1.   Τομέας δράσης κατά προτεραιότητα:

διεύρυνση της συμμετοχής των ενδιαφερομένων φορέων, συμπεριλαμβανομένων των ομάδων καταναλωτών και των μη κυβερνητικών οργανώσεων, στην ανάπτυξη και εφαρμογή της περιβαλλοντικής πολιτικής και νομοθεσίας.

15.   Κύριος στόχος «ΜΚΟ»

Προαγωγή ΜΚΟ, οι οποίες δραστηριοποιούνται κυρίως στον τομέα της περιβαλλοντικής προστασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

15.1.   Τομείς δράσης κατά προτεραιότητα:

ενίσχυση της συμμετοχής των ΜΚΟ στη διαδικασία διαλόγου για τη χάραξη περιβαλλοντικής πολιτικής και την εφαρμογή της,

ενίσχυση της συμμετοχής των ΜΚΟ στην διαδικασία ευρωπαϊκής τυποποίησης προκειμένου να διασφαλισθεί η ισόρροπη εκπροσώπηση των ενδιαφερομένων και η αποτελεσματική ολοκλήρωση των περιβαλλοντικών πτυχών.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

16.   Κύριος στόχος

Διασφάλιση τακτικής και αποτελεσματικής ροής πληροφοριών που θα αποτελέσουν τη βάση των αποφάσεων της περιβαλλοντικής πολιτικής και προσιτής ενημέρωσης στους πολίτες όσον αφορά την κατάσταση και τις τάσεις του περιβάλλοντος.

16.1.   Τομέας δράσης κατά προτεραιότητα:

διάδοση πληροφοριών, οικοσήμανση, αύξηση της ευαισθητοποίησης και ανάπτυξη ειδικών δεξιοτήτων για περιβαλλοντικά θέματα, συμπεριλαμβανομένης της πρόληψης των δασικών πυρκαγιών.


(1)  Οδηγία 2000/60/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων (ΕΕ L 327 της 22.12.2000, σ. 1). Οδηγία όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 2455/2001/ΕΚ (ΕΕ L 331 της 15.12.2001, σ. 1).

(2)  Οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων (ΕΕ L 135 της 30.5.1991, σ. 40). Οδηγία, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 284 της 31.10.2003, σ. 1).

(3)  Οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Ιουλίου 1991 σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1). Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2007/21/EΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 97 της 12.4.2007, σ. 42).

(4)  Οδηγία 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορύπανση γεωργικής προέλευσης (ΕΕ L 375 της 31.12.1991, σ. 1). Οδηγία, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1882/2003.

(5)  Οδηγία 96/61/EΚ του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1996, σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (ΕΕ L 257 της 10.10.1996, σ. 26). Οδηγία, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 166/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 33 της 4.2.2006, σ. 1).

(6)  Οδηγία 98/83/EΚ του Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης (ΕΕ L 330 της 5.12.1998, σ. 32). Οδηγία, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1882/2003.

(7)  Οδηγία 2006/7/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2006, σχετικά με τη διαχείριση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης (ΕΕ L 64 της 4.3.2006, σ. 37).

(8)  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώρηση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) και για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Χημικών Προϊόντων (ΕΕ L 396 της 30.12.2006, σ. 1).

(9)  Οδηγία 75/439/EΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων (ΕΕ L 194 της 25.7.1975, σ. 23). Οδηγία, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2000/76/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 332 της 28.12.2000, σ. 91).

(10)  Οδηγία 91/689/EΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα (ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σ. 20). Οδηγία, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 166/2006, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 33 της 4.2.2006, σ. 1).

(11)  Οδηγία 96/59/EΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB/PCT) (ΕΕ L 243 της 24.9.1996, σ. 31).

(12)  Οδηγία 1999/31/EΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (ΕΕ L 182 της 16.7.1999, σ. 1). Οδηγία όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1882/2003.

(13)  Οδηγία 2000/53/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για τα οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους (ΕΕ L 269 της 21.10.2000, σ. 34). Οδηγία, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την απόφαση 2005/673/EΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 254 της 30.9.2005, σ. 69).

(14)  Οδηγία 2002/95/EC του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003 σχετικά με τον περιορισμό της χρήσης ορισμένων επικίνδυνων ουσιών σε είδη ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΕΕ L 37 της 13.2.2003, σ. 19). Οδηγία, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την απόφαση 2006/692/EΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 283 της 14.10.2006, σ. 50).

(15)  Οδηγία 2002/96/EC του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΑΗΗΕ) (ΕΕ L 37 της 13.2.2003, σ. 24). Οδηγία, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/108/EΚ (ΕΕ L 345 της 31.12.2003, σ. 106).

(16)  Κανονισμός (EΚ) αριθ. 850/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τους έμμονους οργανικούς ρύπους (ΕΕ L 158 της 30.4.2004, σ. 7). Κανονισμός, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 323/2007 της Επιτροπής (ΕΕ L 85 της 27.3.2007, σ. 3).

(17)  Οδηγία 2006/12/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, περί των στερεών αποβλήτων (ΕΕ L 114 της 27.4.2006, σ. 9).

(18)  Οδηγία 2006/21/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2006, σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας (ΕΕ L 102 της 11.4.2006, σ. 15).

(19)  Κανονισμός (EΚ) αριθ. 1013/2006, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για τις μεταφορές αποβλήτων (ΕΕ L 190 της 12.7.2006, σ. 1).


ΔΉΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

Βάσει των πληροφοριών που θα της διαβιβάσουν τα κράτη μέλη εγκαίρως για την αναθεώρηση για το 2008 και το 2009 του δημοσιονομικού πλαισίου, η Επιτροπή θα εκτιμήσει τις δαπάνες που έχουν αναληφθεί ή προβλεφθεί, τόσο σε εθνικό όσο και σε ενωσιακό επίπεδο, για τη διαχείριση των δικτύων Natura 2000, ώστε να προσαρμοστούν τα κοινοτικά μέσα και ιδίως το πρόγραμμα LIFE+, καθώς και να εξασφαλιστεί ένα υψηλό επίπεδο κοινοτικής συγχρηματοδότησης.


Top