ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΕΡΙ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΣΥΝΑΦΕΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ
Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 340 της 10ης Νοεμβρίου 1997
Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΒΕΛΓΩΝ, Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΘΕΙ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 14 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ ΝΑ ΑΣΚΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΙ ΤΙΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Η ΑΥΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΥΨΗΛΟΤΗΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΔΟΥΚΑΣ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ, Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ, Ο ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ, Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ, Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΥ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ να τροποποιήσουν τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις Συνθήκες περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ορισμένες συναφείς πράξεις,
και προς το σκοπό αυτό, όρισαν πληρεξουσίους: Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΒΕΛΓΩΝ: τον κ. Erik DERYCKE, Υπουργό Εξωτερικών Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ: τον κ. Niels Helveg PETERSEN, Υπουργό Εξωτερικών Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ: τον Dr. Klaus KINKEL, Ομοσπονδιακό Υπουργό Εξωτερικών και Ομοσπονδιακό Αντικαγκελλάριο Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: τον κ. Θεόδωρο ΠΑΓΚΑΛΟ, Υπουργό Εξωτερικών Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ: τον κ. Juan Abel MATUTES, Υπουργό Εξωτερικών Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: τον κ. Hubert VÉDRINE, Υπουργό Εξωτερικών Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΘΕΙ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 14 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ ΝΑ ΑΣΚΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΙ ΤΙΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ: τον κ. Raphael P. BURKE, Υπουργό Εξωτερικών Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: τον κ. Lamberto DINI, Υπουργό Εξωτερικών Η ΑΥΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΥΨΗΛΟΤΗΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΔΟΥΚΑΣ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ: τον κ. Jacques F. POOS, Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, Υπουργό Εξωτερικών, Εξωτερικού Εμπορίου και Συνεργασίας Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ: τον κ. Hans VAN MIERLO, Αντιπρόεδρο, Υπουργό Εξωτερικών Ο ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ: τον κ. Wolfgang SCHÜSSEL, Ομοσπονδιακό Υπουργό Εξωτερικών και Αντικαγκελλάριο Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: τον κ. Jaime GAMA, Υπουργό Εξωτερικών Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ: την κα Tarja HALONEN, Υπουργό Εξωτερικών Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ: την κα Lena HJELM-WALLÉN, Υπουργό Εξωτερικών Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΥ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ: τον κ. Douglas HENDERSON, Αναπληρωτή Υπουργό, Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ, μετά την ανταλλαγή των πληρεξουσίων εγγράφων τους, που βρέθηκαν εντάξει, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ: ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ
ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
| | |
| Βέλγιο | 25 |
| Δανία | 16 |
| Γερμανία | 99 |
| Ελλάδα | 25 |
| Ισπανία | 64 |
| Γαλλία | 87 |
| Ιρλανδία | 15 |
| Ιταλία | 87 |
| Λουξεμβούργο | 6 |
| Κάτω Χώρες | 31 |
| Αυστρία | 21 |
| Πορτογαλία | 25 |
| Φινλανδία | 16 |
| Σουηδία | 22 |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 87. |
Σε περίπτωση τροποποίησης της παρούσας παραγράφου, ο αριθμός των αντιπροσώπων που εκλέγονται στο κάθε κράτος μέλος πρέπει να εξασφαλίζει τη δέουσα αντιπροσώπευση των λαών των κρατών που συνενώθηκαν στην Κοινότητα.»· β) μετά τις νέες παραγράφους 1 και 2, παρεμβάλλεται το κείμενο του άρθρου 3, παράγραφος 1 της ανωτέρω Πράξης ως παράγραφος 3· αυτή η νέα παράγραφος 3 έχει ως εξής: «3. Οι αντιπρόσωποι εκλέγονται για περίοδο πέντε ετών.»· γ) η υπάρχουσα παράγραφος 3, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 2 της παρούσας Συνθήκης, γίνεται παράγραφος 4· δ) η παράγραφος 4, όπως προστίθεται με το άρθρο 2 της παρούσας Συνθήκης, γίνεται παράγραφος 5. 66. Στο άρθρο 158, η παράγραφος 3 απαλείφεται. 67. Στο άρθρο 166, πρώτο εδάφιο, οι λέξεις «. . . ημερομηνία προσχωρήσεως . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . 1η Ιανουαρίου 1995 . . .». 68. Στο άρθρο 188 Β, παράγραφος 3, το δεύτερο εδάφιο που αρχίζει με τις λέξεις «Πάντως, κατά τους πρώτους διορισμούς, . . .» απαλείφεται. 69. Στο άρθρο 197, το δεύτερο εδάφιο που αρχίζει με τις λέξεις «Η επιτροπή αυτή . . .» απαλείφεται. 70. Στο άρθρο 207, το δεύτερο, τρίτο, τέταρτο και πέμπτο εδάφιο απαλείφονται. 71. Στη θέση του άρθρου 212, παρεμβάλλεται το κείμενο του άρθρου 24 παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης περί ιδρύσεως ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· αυτό το νέο άρθρο 212 έχει ως εξής: «Άρθρο 212 Το Συμβούλιο εκδίδει με ειδική πλειοψηφία, προτάσει της Επιτροπής και μετά από διαβούλευση με τα άλλα ενδιαφερόμενα όργανα, τον κανονισμό περί της υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Κοινοτήτων αυτών.». 72. Στη θέση του άρθρου 218, παρεμβάλλεται το προσαρμοσμένο κείμενο του άρθρου 28, πρώτο εδάφιο της Συνθήκης περί ιδρύσεως ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· αυτό το νέο άρθρο 218 έχει ως εξής: «Άρθρο 218 Η Κοινότητα απολαύει, στην επικράτεια των κρατών μελών, των αναγκαίων προνομίων και ασυλιών για την εκπλήρωση της αποστολής της, υπό τους όρους που καθορίζονται στο Πρωτόκολλο της 8ης Απριλίου 1965 περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Το αυτό ισχύει και για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.». 73. Στο άρθρο 221, οι λέξεις «. . . και εντός τριών ετών από την έναρξη της ισχύος της, τα κράτη μέλη παρέχουν . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «τα κράτη μέλη παρέχουν». 74. Στο άρθρο 223, οι παράγραφοι 2 και 3 συγχωνεύονται και αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο: «2. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα προτάσει της Επιτροπής, μπορεί να επιφέρει τροποποιήσεις στον πίνακα τον οποίο κατάρτισε στις 15 Απριλίου 1958, και ο οποίος αφορά τα προϊόντα για τα οποία εφαρμόζονται οι διατάξεις της παραγράφου 1, στοιχείο β).». 75. Το άρθρο 226 καταργείται. 76. Το άρθρο 227 τροποποιείται ως εξής: α) στην παράγραφο 3, η παραπομπή στο παράρτημα IV αντικαθίσταται από παραπομπή στο παράρτημα II· β) μετά την παράγραφο 4, παρεμβάλλεται η ακόλουθη νέα παράγραφος: «5. Οι διατάξεις της παρούσας Συνθήκης εφαρμόζονται στα νησιά Åland σύμφωνα με τις διατάξεις που αναφέρονται στο Πρωτόκολλο αριθ. 2 της Πράξης περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας.»· γ) η πρώην παράγραφος 5 γίνεται παράγραφος 6 και το στοιχείο δ) σχετικά με τα νησιά Åland απαλείφεται. 77. Στο άρθρο 229, πρώτο εδάφιο, οι λέξεις «. . . τα όργανα των Ηνωμένων Εθνών, των ειδικευμένων οργανισμών τους και της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου.», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . τα όργανα των Ηνωμένων Εθνών και των ειδικευμένων οργανισμών τους.». 78. Στο άρθρο 234, πρώτο εδάφιο, οι λέξεις «. . . προ της ενάρξεως της ισχύος της παρούσας Συνθήκης, . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . προ της 1ης Ιανουαρίου 1958 ή, για τα κράτη που προσχωρούν, προ της ημερομηνίας της προσχώρησής τους, . . .». 79. Πριν από το άρθρο 241, η επικεφαλίδα «Εγκατάσταση των οργάνων» απαλείφεται. 80. Τα άρθρα 241 έως 246 καταργούνται. 81. Στο άρθρο 248, προστίθεται το ακόλουθο νέο εδάφιο: «Δυνάμει των Συνθηκών Προσχωρήσεως, τα κείμενα της παρούσας Συνθήκης στην αγγλική, δανική, ελληνική, ιρλανδική, ισπανική, πορτογαλική, σουηδική και φινλανδική γλώσσα είναι εξίσου αυθεντικά.». II. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ 1. Το παράρτημα Ι, «Πίνακες Α έως Ζ προβλεπόμενοι στα άρθρα 19 και 20 της Συνθήκης», απαλείφεται. 2. Το παράρτημα II, «Πίνακας προβλεπόμενος στο άρθρο 38 της Συνθήκης», γίνεται Παράρτημα I και η παραπομπή στο «παράρτημα II της Συνθήκης» στις κλάσεις ex 22.08 και ex 22.09 γίνεται παραπομπή στο «παράρτημα I της Συνθήκης». 3. Το παράρτημα III, «Πίνακας άδηλων συναλλαγών προβλεπόμενος στο άρθρο 73 Η της Συνθήκης», απαλείφεται. 4. Το παράρτημα IV, «Υπερπόντιες χώρες και εδάφη στις οποίες εφαρμόζονται οι διατάξεις του τέταρτου μέρους της Συνθήκης», γίνεται παράρτημα ΙΙ. Ενημερώνεται και διατυπώνεται ως εξής: «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΥΠΕΡΠΟΝΤΙΕΣ ΧΩΡΕΣ ΚΑΙ ΕΔΑΦΗ στις οποίες εφαρμόζονται οι διατάξεις του τέταρτου μέρους της Συνθήκης - Γροιλανδία, - Νέα Καληδονία και τα εξαρτημένα εδάφη, - Γαλλική Πολυνησία, - γαλλικές περιοχές του νοτίου ημισφαιρίου και της Ανταρκτικής, - Νήσοι Βάλλις και Φουτούνα, - Μαγιότ, - Σαιν Πιερ και Μικελόν, - Αρούμπα, - Ολλανδικές Αντίλλες: - Μπονέρ, - Κουρασάο, - Σάμπα, - Άγιος Ευστάθιος, - Άγιος Μαρτίνος, - Ανγκουίλα, - Νήσοι Κέιμαν, - Νήσοι Φάλκλαντ, - Νότια Γεωργία και νότιοι Νήσοι Σάντουιτς, - Μοντσερράτ, - Πίτκερν, - Αγία Ελένη και εξαρτώμενα εδάφη, - Βρετανικό έδαφος της Ανταρκτικής, - Βρετανικά εδάφη του Ινδικού Ωκεανού, - Νήσοι Τερκς και Κάικος, - Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, - Βερμούδες». III. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ 1. Τα ακόλουθα Πρωτόκολλα και πράξεις καταργούνται: α) το Πρωτόκολλο για την τροποποίηση του Πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· β) το Πρωτόκολλο περί του εσωτερικού γερμανικού εμπορίου και των συναφών προβλημάτων· γ) το Πρωτόκολλο περί ορισμένων διατάξεων που αφορούν τη Γαλλία· δ) το Πρωτόκολλο περί του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου· ε) το Πρωτόκολλο περί του καθεστώτος που εφαρμόζεται επί των προϊόντων των υπαγομένων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα έναντι της Αλγερίας και των υπερποντίων διαμερισμάτων της Γαλλικής Δημοκρατίας· στ) το Πρωτόκολλο περί των ορυκτελαίων και ορισμένων παραγώγων τους· ζ) το Πρωτόκολλο περί της εφαρμογής της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στα μη ευρωπαϊκά τμήματα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών· η) η Σύμβαση εφαρμογής περί της συνδέσεως των υπερπόντιων χωρών και εδαφών με την Κοινότητα: - το Πρωτόκολλο περί της δασμολογικής ποσοστώσεως για τις εισαγωγές μπανανών (κλάση ex 08.01 της ονοματολογίας των Βρυξελλών), - το Πρωτόκολλο περί της δασμολογικής ποσοστώσεως για τις εισαγωγές άφρυκτου καφέ (κλάση ex 09.01 της ονοματολογίας των Βρυξελλών). 2. Στο τέλος του Πρωτοκόλλου περί του καταστατικού της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, ο κατάλογος των υπογραφόντων απαλείφεται. 3. Το Πρωτόκολλο περί του οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας τροποποιείται ως εξής: α) οι λέξεις «ΟΡΙΣΑΝ προς το σκοπό αυτό ως πληρεξουσίους:», καθώς και ο κατάλογος των Αρχηγών Κρατών και των Πληρεξουσίων τους, απαλείφονται· β) οι λέξεις «ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ, μετά την ανταλλαγή των πληρεξουσίων εγγράφων τους που ευρέθηκαν εν ταξει», απαλείφονται, γ) στο άρθρο 3, προστίθεται ως τέταρτο εδάφιο το προσαρμοσμένο κείμενο του άρθρου 21 του Πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· αυτό το νέο τέταρτο εδάφιο έχει ως εξής: «Τα άρθρα 12 έως 15 και 18 του Πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εφαρμόζονται επί των δικαστών, των γενικών εισαγγελέων, του γραμματέως και των βοηθών εισηγητών του Δικαστηρίου, με την επιφύλαξη των διατάξεων που αφορούν την ετεροδικία των δικαστών οι οποίες αναφέρονται στα προηγούμενα εδάφια.»· δ) το άρθρο 57 καταργείται· ε) η τελική φράση «ΕΙΣ ΠΙΣΤΩΣΗ των ανωτέρω, οι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι υπέγραψαν το παρόν πρωτόκολλο.», απαλείφεται· στ) ο κατάλογος των υπογραφόντων απαλείφεται. 4. Στο άρθρο 40 του Πρωτοκόλλου για το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι λέξεις «. . . που προσαρτάται στη Συνθήκη για την ίδρυση ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.», απαλείφονται. 5. Στο άρθρο 21 του Πρωτοκόλλου σχετικά με το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος, οι λέξεις «. . . που προσαρτάται στη Συνθήκη για την ίδρυση ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.», απαλείφονται. 6. Το Πρωτόκολλο περί της Ιταλίας τροποποιείται ως εξής: α) στην τελευταία παράγραφο, που αρχίζει με τις λέξεις «ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ιδιαιτέρως ότι, . . .», η παραπομπή στα άρθρα 108 και 109 αντικαθίσταται από παραπομπή στα άρθρα 109 Η και 109 Θ· β) ο κατάλογος των υπογραφόντων απαλείφεται. 7. Το Πρωτόκολλο περί των εμπορευμάτων καταγωγής και προελεύσεως ορισμένων χωρών τα οποία απολαύουν ειδικού καθεστώτος κατά την εισαγωγή σε ένα κράτος μέλος, τροποποιείται ως εξής: α) Στο εισαγωγικό μέρος του σημείου 1: - οι λέξεις «. . . κατά την έναρξη ισχύος της παρούσας Συνθήκης . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . την 1η Ιανουαρίου 1958 . . .», - μετά τις λέξεις «. . . επί των εισαγωγών:», προστίθεται το κείμενο του στοιχείου α)· συνεπώς, το κείμενο που προκύπτει από την προσθήκη αυτή, έχει ως εξής: «. . . επί των εισαγωγών στις χώρες της Μπενελούξ εμπορευμάτων καταγωγής και προελεύσεως του Σουρινάμ και των Ολλανδικών Αντιλλών»· β) στο σημείο 1, τα στοιχεία α), β) και γ) απαλείφονται· γ) στο σημείο 3, οι λέξεις «Προ της λήξεως του πρώτου έτους από την έναρξη της ισχύος της Συνθήκης, τα κράτη μέλη γνωστοποιούν . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν . . .»· δ) ο κατάλογος των υπογραφόντων απαλείφεται. 8. Το πρωτόκολλο περί των εισαγωγών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα προϊόντων εκ διυλίσεως πετρελαίου στις Ολλανδικές Αντίλλες, τροποποιείται ως εξής: α) η φράση στο τέλος «ΕΙΣ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι υπέγραψαν το παρόν πρωτόκολλο.», απαλείφεται· β) ο κατάλογος των υπογραφόντων απαλείφεται. 9. Στο Πρωτόκολλο σχετικά με το ιδιαίτερο καθεστώς που εφαρμόζεται στη Γροιλανδία, το άρθρο 3 καταργείται. Η Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, συμπεριλαμβανομένων των παραρτημάτων, πρωτοκόλλων, και λοιπών προσαρτημένων πράξεων, τροποποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου ώστε να απαλειφθούν άνευ αντικειμένου διατάξεις της Συνθήκης αυτής και να προσαρμοστεί αναλόγως το κείμενο ορισμένων εκ των διατάξεών της. I. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ 1. Στο άρθρο 2, δεύτερο εδάφιο, η λέξη «. . . προοδευτικώς . . .», απαλείφεται. 2. Στο άρθρο 4, στο εισαγωγικό μέρος, οι λέξεις «. . . καταργούνται και . . .», απαλείφονται. 3. Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής: α) Στην πρώτη περίπτωση, οι λέξεις «μια ΑΝΩΤΑΤΗ ΑΡΧΗ (η οποία καλείται στο εξής “η Επιτροπή”),» αντικαθίστανται από τις λέξεις «μία ΕΠΙΤΡΟΠΗ,»· β) στη δεύτερη περίπτωση, οι λέξεις «μια ΚΟΙΝΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ (η οποία καλείται στο εξής “το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο”),», αντικαθίστανται από τις λέξεις «ένα ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ,»· γ) στην τρίτη περίπτωση, οι λέξεις «ένα ειδικό ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΥΠΟΥΡΓΩΝ (το οποίο καλείται στο εξής “το Συμβούλιο”),», αντικαθίστανται από τις λέξεις «ένα ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ». 4. Στο άρθρο 10, η παράγραφος 3 απαλείφεται. 5. Στο άρθρο 16, το πρώτο και το δεύτερο εδάφιο απαλείφονται. 6. Το άρθρο 21 τροποποιείται ως εξής, για να συμπεριλάβει το άρθρο 1, το άρθρο 2, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 5 της παρούσας Συνθήκης, και το άρθρο 3, παράγραφος 1 της Πράξης περί της εκλογής των αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με άμεση και καθολική ψηφοφορία, της προσαρτημένης στην απόφαση του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 1976· το παράρτημα II της Πράξης αυτής συνεχίζει να ισχύει: α) Στη θέση των παραγράφων 1 και 2, οι οποίες δεν έχουν πλέον αντικείμενο δυνάμει του άρθρου 14 της Πράξης περί της εκλογής των αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με άμεση και καθολική ψηφοφορία, παρεμβάλλονται τα κείμενα των άρθρων 1 και 2 αυτής της ιδίας Πράξης ως παράγραφοι 1 και 2· αυτές οι νέες παράγραφοι 1 και 2 έχουν ως εξής: «1. Οι αντιπρόσωποι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο των λαών των κρατών, τα οποία συνενώθησαν εντός της Κοινότητας, εκλέγονται με άμεση και καθολική ψηφοφορία. 2. Ο αριθμός των εκλεγομένων σε κάθε κράτος μέλος αντιπροσώπων καθορίζεται ως εξής: | | |
| Βέλγιο | 25 |
| Δανία | 16 |
| Γερμανία | 99 |
| Ελλάδα | 25 |
| Ισπανία | 64 |
| Γαλλία | 87 |
| Ιρλανδία | 15 |
| Ιταλία | 87 |
| Λουξεμβούργο | 6 |
| Κάτω Χώρες | 31 |
| Αυστρία | 21 |
| Πορτογαλία | 25 |
| Φινλανδία | 16 |
| Σουηδία | 22 |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 87. |
Σε περίπτωση τροποποίησης της παρούσας παραγράφου, ο αριθμός των αντιπροσώπων που εκλέγονται στο κάθε κράτος μέλος πρέπει να εξασφαλίζει τη δέουσα αντιπροσώπευση των λαών των κρατών που συνενώθηκαν στην Κοινότητα.»· β) μετά τις νέες παραγράφους 1 και 2, παρεμβάλλεται το κείμενο του άρθρου 3, παράγραφος 1 της ανωτέρω Πράξης ως παράγραφος 3· αυτή η νέα παράγραφος 3 έχει ως εξής: «3. Οι αντιπρόσωποι εκλέγονται για περίοδο πέντε ετών.»· γ) η υπάρχουσα παράγραφος 3, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 3 της παρούσας Συνθήκης, γίνεται παράγραφος 4· δ) η παράγραφος 4, όπως προστίθεται με το άρθρο 3 της παρούσας Συνθήκης, γίνεται παράγραφος 5. 7. Στο άρθρο 32α, πρώτο εδάφιο, οι λέξεις «. . . ημερομηνία προσχωρήσεως . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . 1η Ιανουαρίου 1995 . . .». 8. Στο άρθρο 45Β, παράγραφος 3, το δεύτερο εδάφιο που αρχίζει με τις λέξεις «Πάντως κατά τους πρώτους διορισμούς, . . .», απαλείφεται. 9. Στο άρθρο 50, τα προσαρμοσμένα κείμενα των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 20 της Συνθήκης περί ιδρύσεως ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής, παρεμβάλλονται ως νέες παράγραφοι 4 και 5· αυτές οι νέες παράγραφοι 4 και 5 έχουν ως εξής: «4. Το μέρος των εξόδων του προϋπολογισμού των Κοινοτήτων, το οποίο καλύπτεται από τις εισφορές που προβλέπονται στο άρθρο 49, καθορίζεται στο ποσό των 18 εκατομμυρίων λογιστικών μονάδων. Η Επιτροπή υποβάλλει κατ' έτος στο Συμβούλιο έκθεση, βάσει της οποίας το Συμβούλιο εξετάζει εάν είναι αναγκαίο να προσαρμοσθεί το ποσό αυτό στην εξέλιξη του προϋπολογισμού των Κοινοτήτων. Το Συμβούλιο αποφασίζει με την πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 28, τετάρτη παράγραφος, περίοδος πρώτη. Η προσαρμογή αυτή γίνεται βάσει εκτιμήσεως της εξελίξεως των εξόδων που προκύπτουν από την εφαρμογή της παρούσας Συνθήκης. 5. Το μέρος των εισφορών που προορίζεται για την κάλυψη των εξόδων του προϋπολογισμού των Κοινοτήτων διατίθεται από την Επιτροπή προς εκτέλεση του προϋπολογισμού αυτού, σύμφωνα με το ρυθμό που ορίζεται από τους δημοσιονομικούς κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 209, περίπτωση β) της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του άρθρου 183, περίπτωση β) της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας.». 10. Το άρθρο 52 καταργείται. 11. Στη θέση του άρθρου 76, παρεμβάλλεται το προσαρμοσμένο κείμενο του άρθρου 28, πρώτο εδάφιο της Συνθήκης περί ιδρύσεως ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· αυτό το νέο άρθρο 76 έχει ως εξής: «Άρθρο 76 Η Κοινότητα απολαύει, στην επικράτεια των κρατών μελών, των αναγκαίων προνομίων και ασυλιών για την εκπλήρωση της αποστολής της, υπό τους όρους που καθορίζονται στο Πρωτόκολλο της 8ης Απριλίου 1965 περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.». 12. Το άρθρο 79 τροποποιείται ως εξής: α) Η δεύτερη περίοδος του πρώτου εδαφίου, που αρχίζει με τις λέξεις «όσον αφορά το Σάαρ, . . .» απαλείφεται και η άνω τελεία αντικαθίσταται από τελεία· β) μετά το πρώτο εδάφιο, παρεμβάλλεται ένα δεύτερο εδάφιο το οποίο έχει ως εξής: «Οι διατάξεις της παρούσας Συνθήκης εφαρμόζονται στα νησιά Åland σύμφωνα με τις διατάξεις που αναφέρονται στο Πρωτόκολλο αριθ. 2 της πράξης περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας.»· γ) στο εισαγωγικό μέρος του υπάρχοντος δευτέρου εδαφίου, οι λέξεις «Κατά παρέκκλιση από την προηγούμενη παράγραφο:», αντικαθίστανται από τις λέξεις «Κατά παρέκκλιση από τα προηγούμενα εδάφια:»· δ) στο υπάρχον δεύτερο εδάφιο, το στοιχείο δ) σχετικά με τα νησιά Åland απαλείφεται. 13. Στο άρθρο 84, οι λέξεις «. . . και των παραρτημάτων της, των προσαρτημένων πρωτοκόλλων και της συμβάσεως περί των μεταβατικών διατάξεων.», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . και των παραρτημάτων της καθώς και των προσαρτημένων πρωτοκόλλων.». 14. Το άρθρο 85 καταργείται. 15. Στο άρθρο 93, οι λέξεις «. . . Οργανισμό Ευρωπαϊκής Οικονομικής Συνεργασίας . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης . . .». 16. Στο άρθρο 95, τρίτο εδάφιο, οι λέξεις «Αν μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου που προβλέπεται από τη σύμβαση περί των μεταβατικών διατάξεων, προκύπτουν . . . », αντικαθίστανται από τις λέξεις «Αν προκύπτουσες . . .». 17. Στο άρθρο 97, οι λέξεις «Η παρούσα Συνθήκη συνάπτεται για πενήντα έτη από την έναρξη της ισχύος της.», αντικαθίστανται από τις λέξεις «Η παρούσα Συνθήκη λήγει στις 23 Ιουλίου 2002.». II. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ III «Ειδικοί χάλυβες» Στο τέλος του Παραρτήματος ΙΙΙ, τα αρχικά των πληρεξουσίων των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων, απαλείφονται. III. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΠΡΟΣΑΡΤΗΜΕΝΕΣ ΣΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ 1. Καταργούνται οι ακόλουθες πράξεις: α) η ανταλλαγή επιστολών μεταξύ της κυβερνήσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας περί του Σάαρ· β) η Σύμβαση περί των μεταβατικών διατάξεων. 2. Το πρωτόκολλο περί του οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, τροποποιείται ως εξής: α) Οι Τίτλοι I και II του Πρωτοκόλλου αντικαθίστανται από το κείμενο των Τίτλων I και II του Πρωτοκόλλου περί του οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας· β) το άρθρο 56 καταργείται και η προηγούμενη επικεφαλίδα «Μεταβατική διάταξη» απαλείφεται· γ) ο κατάλογος των υπογραφόντων απαλείφεται. 3. Το Πρωτόκολλο περί των σχέσεων με το Συμβούλιο της Ευρώπης τροποποιείται ως εξής: α) Το άρθρο 1 καταργείται· β) ο κατάλογος των υπογραφόντων απαλείφεται. Η Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των παραρτημάτων και των πρωτοκόλλων της, τροποποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου ώστε να απαλειφθούν άνευ αντικειμένου διατάξεις της Συνθήκης αυτής και να προσαρμοστεί αναλόγως το κείμενο ορισμένων εκ των διατάξεών της. I. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ 1. Στο άρθρο 76, δεύτερο εδάφιο, οι λέξεις «. . . της ενάρξεως ισχύος της παρούσας Συνθήκης, . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . την 1η Ιανουαρίου 1958, . . .». 2. Στο εισαγωγικό μέρος του πρώτου εδαφίου του άρθρου 93, οι λέξεις «Τα κράτη μέλη καταργούν μεταξύ τους, ένα έτος μετά την έναρξη της ισχύος της παρούσας Συνθήκης, όλους τους . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «Τα κράτη μέλη απαγορεύουν μεταξύ τους όλους τους . . .». 3. Τα άρθρα 94 και 95 καταργούνται. 4. Στο άρθρο 98, δεύτερο εδάφιο, οι λέξεις «Εντός προθεσμίας δύο ετών από την έναρξη της ισχύος της παρούσας Συνθήκης, το Συμβούλιο . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «Το Συμβούλιο . . .». 5. Το άρθρο 100 καταργείται. 6. Το άρθρο 104 τροποποιείται ως εξής: α) Στο πρώτο εδάφιο, οι λέξεις «. . ., μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας Συνθήκης, . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . ., μετά την 1η Ιανουαρίου 1958 ή, για τα κράτη που προσχωρούν, μετά την ημερομηνία της προσχώρησής τους, . . .»· β) στο δεύτερο εδάφιο, οι λέξεις «. . . μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας Συνθήκης εντός του πεδίου εφαρμογής της, . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . μετά τις ημερομηνίες που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο, εντός του πεδίου εφαρμογής της παρούσας Συνθήκης, . . .». 7. Το άρθρο 105 τροποποιείται ως εξής: α) Στο πρώτο εδάφιο, οι λέξεις «. . ., που έχουν συναφθεί προ της ενάρξεως της ισχύος της . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . ., που έχουν συναφθεί προ της 1ης Ιανουαρίου 1958 ή, για τα κράτη που προσχωρούν, πριν από την ημερομηνία της προσχώρησής τους, . . .». Στο τέλος αυτού του ιδίου εδαφίου, οι λέξεις «. . . μετά την έναρξη της ισχύος της παρούσας Συνθήκης.» αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . μετά τις εν λόγω ημερομηνίες.»· β) στο δεύτερο εδάφιο, οι λέξεις «. . . που συνήφθησαν κατά το χρονικό διάστημα από της υπογραφής μέχρι της ενάρξεως της ισχύος της παρούσας Συνθήκης . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . που συνήφθησαν κατά το χρονικό διάστημα από της 25ης Μαρτίου 1957 μέχρι της 1ης Ιανουαρίου 1958, ή, για τα κράτη που προσχωρούν, από της υπογραφής της Πράξης προσχώρησης μέχρι της ημερομηνίας προσχώρησής τους, . . .». 8. Στο άρθρο 106, πρώτο εδάφιο, οι λέξεις «. . . προ της ενάρξεως της ισχύος της παρούσας Συνθήκης . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . προ της 1ης Ιανουαρίου 1958 ή, για τα κράτη που προσχωρούν, προ της ημερομηνίας της προσχώρησής τους, . . .». 9. Το άρθρο 108 τροποποιείται ως εξής, για να συμπεριλάβει το άρθρο 1, το άρθρο 2, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 5 της παρούσας Συνθήκης, και το άρθρο 3, παράγραφος 1 της Πράξης περί της εκλογής των αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με άμεση και καθολική ψηφοφορία, της προσαρτημένης στην απόφαση του Συμβουλίου της 20ής Σεπτεμβρίου 1976· το παράρτημα ΙΙ της Πράξης αυτής συνεχίζει να ισχύει: α) Στη θέση των παραγράφων 1 και 2, οι οποίες δεν έχουν πλέον αντικείμενο δυνάμει του άρθρου 14 της Πράξης περί της εκλογής των αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με άμεση και καθολική ψηφοφορία, παρεμβάλλονται τα κείμενα των άρθρων 1 και 2 αυτής της ίδιας Πράξης ως παράγραφοι 1 και 2· αυτές οι νέες παράγραφοι 1 και 2 έχουν ως εξής: «1. Οι αντιπρόσωποι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο των λαών των κρατών, τα οποία συνενώθησαν εντός της Κοινότητας, εκλέγονται με άμεση και καθολική ψηφοφορία. 2. Ο αριθμός των εκλεγομένων σε κάθε κράτος μέλος αντιπροσώπων καθορίζεται ως εξής: | | |
| Βέλγιο | 25 |
| Δανία | 16 |
| Γερμανία | 99 |
| Ελλάδα | 25 |
| Ισπανία | 64 |
| Γαλλία | 87 |
| Ιρλανδία | 15 |
| Ιταλία | 87 |
| Λουξεμβούργο | 6 |
| Κάτω Χώρες | 31 |
| Αυστρία | 21 |
| Πορτογαλία | 25 |
| Φινλανδία | 16 |
| Σουηδία | 22 |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 87. |
Σε περίπτωση τροποποίησης της παρούσας παραγράφου, ο αριθμός των αντιπροσώπων που εκλέγονται στο κάθε κράτος μέλος πρέπει να εξασφαλίζει τη δέουσα αντιπροσώπευση των λαών των κρατών που συνενώθηκαν στην Κοινότητα.»· β) μετά τις νέες παραγράφους 1 και 2, παρεμβάλλεται το κείμενο του άρθρου 3, παράγραφος 1 της ανωτέρω Πράξης ως παράγραφος 3· αυτή η νέα παράγραφος 3 έχει ως εξής: «3. Οι αντιπρόσωποι εκλέγονται για περίοδο πέντε ετών.»· γ) η υπάρχουσα παράγραφος 3, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 4 της παρούσας Συνθήκης, γίνεται παράγραφος 4· δ) η παράγραφος 4, όπως προστίθεται με το άρθρο 4 της παρούσας Συνθήκης, γίνεται παράγραφος 5. 10. Στο άρθρο 127, η παράγραφος 3 απαλείφεται. 11. Στο άρθρο 138, πρώτο εδάφιο, οι λέξεις «της ημερομηνίας προσχωρήσεως . . .», αντικαθίστανται από τις λέξεις «την 1η Ιανουαρίου 1995 . . .». 12. Στο άρθρο 160 Β, το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 3, το οποίο αρχίζει ως εξής: «Πάντως, κατά τους πρώτους διορισμούς, . . .», απαλείφεται. 13. Στο άρθρο 181, το δεύτερο, τρίτο και τέταρτο εδάφιο απαλείφονται. 14. Στη θέση του άρθρου 191, παρεμβάλλεται το προσαρμοσμένο κείμενο του άρθρου 28, πρώτο εδάφιο της Συνθήκης περί ιδρύσεως ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· αυτό το νέο άρθρο 191 έχει ως εξής: «Άρθρο 191 Η Κοινότητα απολαύει, στην επικράτεια των κρατών μελών, των αναγκαίων προνομίων και ασυλιών για την εκπλήρωση της αποστολής της, υπό τους όρους που καθορίζονται στο Πρωτόκολλο της 8ης Απριλίου 1965 περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.». 15. Το άρθρο 198 τροποποιείται ως εξής: α) μετά το δεύτερο εδάφιο, παρεμβάλλεται το ακόλουθο τρίτο εδάφιο: «Οι διατάξεις της παρούσας Συνθήκης εφαρμόζονται στα νησιά Åland σύμφωνα με τις διατάξεις που αναφέρονται στο Πρωτοκόλλο αριθ. 2 της Πράξης περί των όρων προσχωρήσεως της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας.»· β) στο τέταρτο εδάφιο, το στοιχείο ε) σχετικά με τα νησιά Åland απαλείφεται. 16. Στο άρθρο 199, πρώτο εδάφιο, οι λέξεις «. . . και της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου.», αντικαθίστανται από τις λέξεις «. . . και του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.». 17. Ο Τίτλος VI «Διατάξεις περί της αρχικής περιόδου», που περιλαμβάνει το Τμήμα 1 «Εγκατάσταση των οργάνων», το Τμήμα 2 «Πρώτες διατάξεις εφαρμογής της Συνθήκης» και το τμήμα 3 «Μεταβατικές διατάξεις», καθώς και τα άρθρα 209 έως 223, καταργείται. 18. Στο άρθρο 225, προστίθεται το ακόλουθο νέο εδάφιο: «Δυνάμει των Συνθηκών Προσχωρήσεως, τα κείμενα της παρούσας Συνθήκης στην αγγλική, δανική, ελληνική, ιρλανδική, ισπανική, πορτογαλική, σουηδική και φινλανδική γλώσσα είναι εξίσου αυθεντικά.». II. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ Το παράρτημα V «Αρχικό πρόγραμμα ερευνών και εκπαιδεύσεως προβλεπόμενο στο άρθρο 215 της Συνθήκης», συμπεριλαμβανομένου του πίνακα «διάρθρωση των ανάγκαιων εξόδων για τη διεξαγωγή του προγράμματος ερευνών και εκπαιδεύσεως», απαλείφεται. III. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ 1. Το Πρωτόκολλο περί της εφαρμογής της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας επί των μη ευρωπαϊκών τμημάτων του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, καταργείται. 2. Το Πρωτόκολλο περί του οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, τροποποιείται ως εξής: α) Οι λέξεις «ΟΡΙΣΑΝ, προς το σκοπό αυτό ως πληρεξουσίους:» καθώς και ο κατάλογος των αρχηγών κρατών και των Πληρεξουσίων τους, απαλείφονται, β) οι λέξεις «ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ, μετά την ανταλλαγή των πληρεξουσίων εγγράφων τους που ευρέθησαν εν τάξει», απαλείφονται, γ) στο άρθρο 3, προστίθεται ως τέταρτο εδάφιο το προσαρμοσμένο κείμενο του άρθρου 21 του Πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων· αυτό το νέο τέταρτο εδάφιο έχει ως εξής: «Τα άρθρα 12 έως 15 και 18 του Πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εφαρμόζονται επί των δικαστών, των γενικών εισαγγελέων, του γραμματέως και των βοηθών εισηγητών του Δικαστηρίου, με την επιφύλαξη των διατάξεων που αφορούν την ετεροδικία των δικαστών οι οποίες αναφέρονται στα προηγούμενα εδάφια.», δ) το άρθρο 58 καταργείται, ε) η τελική φράση «ΕΙΣ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ οι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι υπέγραψαν το παρόν πρωτόκολλο.», απαλείφεται, στ) ο κατάλογος των υπογραφόντων, απαλείφεται. 1. Υπό την επιφύλαξη των κατωτέρω παραγράφων, οι οποίες αποσκοπούν στη διατήρηση των ουσιωδών στοιχείων των διατάξεών τους, η Σύμβαση της 25ης Μαρτίου 1957 περί ορισμένων κοινών οργάνων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η Συνθήκη της 8ης Απριλίου 1965 περί ιδρύσεως ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εξαιρέσει του Πρωτοκόλλου που αναφέρεται στην παράγραφο 5, καταργούνται. 2. Οι εξουσίες και οι αρμοδιότητες οι οποίες απονέμονται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στο Δικαστήριο και στο Ελεγκτικό Συνέδριο, από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, ασκούνται από τα ενιαία όργανα υπό τους όρους οι οποίοι προβλέπονται αντιστοίχως από τις εν λόγω Συνθήκες και το παρόν άρθρο. Τα καθήκοντα τα οποία απονέμονται στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας ασκούνται από μια ενιαία επιτροπή υπό τους όρους που προβλέπουν οι εν λόγω Συνθήκες αντιστοίχως. Οι διατάξεις των άρθρων 193 και 197 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ισχύουν για την επιτροπή αυτή. 3. Οι υπάλληλοι και το λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποτελούν μέρος της ενιαίας διοίκησης των Κοινοτήτων αυτών και διέπονται από τις διατάξεις οι οποίες εκδίδονται κατ' εφαρμογή του άρθρου 212 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. 4. Οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες απολαύουν, στην επικράτεια των κρατών μελών, των αναγκαίων προνομίων και ασυλιών για την εκπλήρωση της αποστολής τους, υπό τους όρους που καθορίζονται στο Πρωτόκολλο που αναφέρεται στην παράγραφο 5. Το αυτό ισχύει και για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. 5. Στο Πρωτόκολλο της 8ης Απριλίου 1965 περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων παρεμβάλλεται ένα άρθρο 23, όπως προβλέπεται από το Πρωτόκολλο για την τροποποίηση του εν λόγω Πρωτοκόλλου· «Άρθρο 23 Το παρόν Πρωτόκολλο εφαρμόζεται επίσης στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στα μέλη των οργάνων της και στο προσωπικό της, με την επιφύλαξη των διατάξεων του Πρωτοκόλλου περί του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απαλλάσσεται επιπλέον από κάθε φόρο ή παρόμοια επιβάρυνση λόγω αυξήσεως του κεφαλαίου της, καθώς και από τις διάφορες διατυπώσεις που συνεπάγονται οι ενέργειες αυτές στο κράτος στο οποίο έχει την έδρα της. Οι δραστηριότητες της Τράπεζας και των οργάνων της, που ασκούνται σύμφωνα με το κατασταστικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δεν υπόκεινται σε φόρο κύκλου εργασιών. Οι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται και στο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα. Σε περίπτωση διάλυσης ή εκκαθάρισής του δεν επιβάλλεται καμία φορολογική επιβάρυνση.». 6. Τα έσοδα και οι δαπάνες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι διοικητικές δαπάνες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και τα σχετικά έσοδα, και τα έσοδα και οι δαπάνες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενεργείας, εκτός εκείνων του Οργανισμού Εφοδιασμού και των κοινών επιχειρήσεων, εγγράφονται στον προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υπό τους όρους που προβλέπονται αντίστοιχα από τις Συνθήκες περί ιδρύσεως αυτών των τριών Κοινοτήτων. 7. Υπό την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 216 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του άρθρου 77 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, του άρθρου 189 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενεργείας και του άρθρου 1, δεύτερο εδάφιο του Πρωτοκόλλου περί του καταστατικού της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, οι αντιπρόσωποι των κυβερνήσεων των κρατών μελών εκδίδουν, με κοινή συμφωνία, τις αναγκαίες διατάξεις για τη ρύθμιση ορισμένων ιδιαιτέρων προβλημάτων στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, τα οποία απορρέουν από τη δημιουργία ενός ενιαίου Συμβουλίου και μιας ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 1. Η κατάργηση, και η απάλειψη, στο παρόν Μέρος, διατάξεων άνευ αντικειμένου της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενεργείας, όπως ίσχυαν πριν από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ και η προσαρμογή ορισμένων εκ των διατάξεών τους, δεν επηρεάζουν τα νομικά αποτελέσματα ούτε των διατάξεων των εν λόγω Συνθηκών, και ιδιαίτερα όσα απορρέουν από τις προθεσμίες που τάσσουν, ούτε των διατάξεων των Συνθηκών Προσχωρήσεως. 2. Τα νομικά αποτελέσματα των εν ισχύι πράξεων οι οποίες έχουν εκδοθεί βάσει των εν λόγω Συνθηκών δεν επηρεάζονται. 3. Το αυτό ισχύει και όσον αφορά την κατάργηση της Σύμβασης, της 25ης Μαρτίου 1957, περί ορισμένων κοινών οργάνων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και την κατάργηση της Συνθήκης, της 8ης Απριλίου 1965, περί ιδρύσεως ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Οι διατάξεις της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενεργείας περί της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της άσκησης της αρμοδιότητας αυτής ισχύουν για τις διατάξεις του παρόντος Μέρους καθώς και για τις διατάξεις του Πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών που αναφέρεται στο άρθρο 9, παράγραφος 5. ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
ΓΕΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
En fe de lo cual, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Tratado.
Til bekræftelse heraf har undertegnede befuldmægtigede underskrevet denne traktat. Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmächtigten ihre Unterschriften unter diesen Vertrag gesetzt. Εις πίστωση των ανωτέρω, οι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι υπέγραψαν την παρούσα Συνθήκη. In witness whereof the undersigned Plenipotentiaries have signed this Treaty. En foi de quoi, les plénipotentiaires soussignés ont apposé leurs signatures au bas du présent traité. Dá fhianú sin, chuir na Lánchumhachtaigh thíos-sínithe a lámh leis an gConradh seo. In fede di che, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente trattato. Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder dit Verdrag hebben gesteld. Em fé do que, os plenipotenciários abaixo assinados apuseram as suas assinaturas no presente Tratado. Tämän vakuudeksi alla mainitut täysivaltaiset edustajat ovat allekirjoittaneet tämän sopimuksen. TilTill bevis härpå har undertecknade befullmäktigade undertecknat detta fördrag. Hecho en Amsterdam, el dos de octubre de mil novecientos noventa y siete.
Udfærdiget i Amsterdam, den anden oktober nittenhundrede og syvoghalvfems. Geschehen zu Amsterdam am zweiten Oktober neunzehnhundertsiebenundneunzig. Έγινε στο Άμστερνταμ, στις δύο Οκτωβρίου του έτους χίλια εννιακόσια ενενήντα επτά. Done at Amsterdam this second day of October in the year one thousand nine hundred and ninety-seven. Fait à Amsterdam, le deux octobre de l'an mil neuf cent quatre-vingt-dix-sept. Arna dhéanamh in Amstardam ar an dara lá de Dheireadh Fómhair sa bhliain míle naoi gcéad nócha a seacht. Fatto ad Amsterdam, addì due ottobre millenovecentonovantasette. Gedaan te Amsterdam, de tweede oktober negentienhonderd zevenennegentig. Feito em Amesterdão, em dois de Outubro de mil novecentos e noventa e sete. Tehty Amsterdamissa 2 päivänä lokakuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäseitsemän. Utfärdat i Amsterdam den andra oktober år nittonhundranittiosju. Pour Sa Majesté le Roi des Belges Voor Zijne Majesteit de Koning der Belgen Für Seine Majestät den König der Belgier ***IMAGE***
Cette signature engage également la Communauté française, la Communauté flamande, la Communauté germanophone, la Région wallonne, la Région flamande et la Région de Bruxelles-Capitale. Deze handtekening verbindt eveneens de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschap, de Duitstalige Gemeenschap, het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest. Diese Unterschrift bindet zugleich die Deutschsprachige Gemeinschaft, die Flämische Gemeinschaft, die Französische Gemeinschaft, die Wallonische Region, die Flämische Region und die Region Brüssel-Hauptstadt. For Hendes Majestæt Danmarks Dronning
***IMAGE***
Für den Präsidenten der Bundesrepublik Deutschland
***IMAGE***
Για τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας
***IMAGE***
Por Su Majestad el Rey de España
***IMAGE***
Pour le Président de la République française
***IMAGE***
Thar ceann an Choimisiúin arna údarú le hAirteagal 14 de Bhunreacht na hÉireann chun cumhachtaí agus feidhmeanna Uachtarán na hÉireann a oibriú agus a chomhlíonadh
For the Commission authorised by Article 14 of the Constitution of Ireland to exercise and perform the powers and functions of the President of Ireland ***IMAGE***
Per il Presidente della Repubblica italiana
***IMAGE***
Pour Son Altesse Royale le Grand-Duc de Luxembourg
***IMAGE***
Voor Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden
***IMAGE***
Für den Bundespräsidenten der Republik Österreich
***IMAGE***
Pelo Presidente da República Portuguesa
***IMAGE***
Suomen Tasavallan Presidentin puolesta
För Republiken Finlands President ***IMAGE***
För Hans Majestät Konungen av Sverige
***IMAGE***
For Her Majesty the Queen of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland
***IMAGE***
ΠΙΝΑΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 12 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΤΟΥ ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ Α. Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση | Προηγούμενη αρίθμηση | Νέα αρίθμηση |
| ΤΙΤΛΟΣ I | ΤΙΤΛΟΣ I |
| Άρθρο Α | Άρθρο 1 |
| Άρθρο Β | Άρθρο 2 |
| Άρθρο Γ | Άρθρο 3 |
| Άρθρο Δ | Άρθρο 4 |
| Άρθρο Ε | Άρθρο 5 |
| Άρθρο ΣΤ | Άρθρο 6 |
| Άρθρο ΣΤ.1 (*) | Άρθρο 7 |
| ΤΙΤΛΟΣ II | ΤΙΤΛΟΣ II |
| Άρθρο Ζ | Άρθρο 8 |
| ΤΙΤΛΟΣ III | ΤΙΤΛΟΣ III |
| Άρθρο Η | Άρθρο 9 |
| ΤΙΤΛΟΣ IV | ΤΙΤΛΟΣ IV |
| Άρθρο Θ | Άρθρο 10 |
| ΤΙΤΛΟΣ V (***) | ΤΙΤΛΟΣ V |
| Άρθρο Ι.1 | Άρθρο 11 |
| Άρθρο Ι.2 | Άρθρο 12 |
| Άρθρο Ι.3 | Άρθρο 13 |
| Άρθρο Ι.4 | Άρθρο 14 |
| Άρθρο Ι.5 | Άρθρο 15 |
| Άρθρο Ι.6 | Άρθρο 16 |
| Άρθρο Ι.7 | Άρθρο 17 |
| Άρθρο Ι.8 | Άρθρο 18 |
| Άρθρο Ι.9 | Άρθρο 19 |
| Άρθρο Ι.10 | Άρθρο 20 |
| Άρθρο Ι.11 | Άρθρο 21 |
| Άρθρο Ι.12 | Άρθρο 22 |
| Άρθρο Ι.13 | Άρθρο 23 |
| Άρθρο Ι.14 | Άρθρο 24 |
| Άρθρο Ι.15 | Άρθρο 25 |
| Άρθρο Ι.16 | Άρθρο 26 |
| Άρθρο Ι.17 | Άρθρο 27 |
| Άρθρο Ι.18 | Άρθρο 28 |
| ΤΙΤΛΟΣ VI (***) | ΤΙΤΛΟΣ VI |
| Άρθρο Κ.1 | Άρθρο 29 |
| Άρθρο Κ.2 | Άρθρο 30 |
| Άρθρο Κ.3 | Άρθρο 31 |
| Άρθρο Κ.4 | Άρθρο 32 |
| Άρθρο Κ.5 | Άρθρο 33 |
| Άρθρο Κ.6 | Άρθρο 34 |
| Άρθρο Κ.7 | Άρθρο 35 |
| Άρθρο Κ.8 | Άρθρο 36 |
| Άρθρο Κ.9 | Άρθρο 37 |
| Άρθρο Κ.10 | Άρθρο 38 |
| Άρθρο Κ.11 | Άρθρο 39 |
| Άρθρο Κ.12 | Άρθρο 40 |
| Άρθρο Κ.13 | Άρθρο 41 |
| Άρθρο Κ.14 | Άρθρο 42 |
| ΤΙΤΛΟΣ VIα (**) | ΤΙΤΛΟΣ VII |
| Άρθρο Κ.15 (*) | Άρθρο 43 |
| Άρθρο Κ.16 (*) | Άρθρο 44 |
| Άρθρο Κ.17 (*) | Άρθρο 45 |
| ΤΙΤΛΟΣ VII | ΤΙΤΛΟΣ VIII |
| Άρθρο Λ | Άρθρο 46 |
| Άρθρο Μ | Άρθρο 47 |
| Άρθρο Ν | Άρθρο 48 |
| Άρθρο Ξ | Άρθρο 49 |
| Άρθρο Ο | Άρθρο 50 |
| Άρθρο Π | Άρθρο 51 |
| Άρθρο Ρ | Άρθρο 52 |
| Άρθρο Σ | Άρθρο 53 |
| (*) Νέο άρθρο που εισάγεται με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. (**) Νέος τίτλος που εισάγεται με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. (***) Τίτλος που αναδιαρθρώθηκε από τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. |
Β. Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας | Προηγούμενη αρίθμηση | Νέα αρίθμηση |
| ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ | ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ |
| Άρθρο 1 | Άρθρο 1 |
| Άρθρο 2 | Άρθρο 2 |
| Άρθρο 3 | Άρθρο 3 |
| Άρθρο 3 Α | Άρθρο 4 |
| Άρθρο 3 Β | Άρθρο 5 |
| Άρθρο 3 Γ (*) | Άρθρο 6 |
| Άρθρο 4 | Άρθρο 7 |
| Άρθρο 4 Α | Άρθρο 8 |
| Άρθρο 4 Β | Άρθρο 9 |
| Άρθρο 5 | Άρθρο 10 |
| Άρθρο 5 Α (*) | Άρθρο 11 |
| Άρθρο 6 | Άρθρο 12 |
| Άρθρο 6 Α (*) | Άρθρο 13 |
| Άρθρο 7 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 7 Α | Άρθρο 14 |
| Άρθρο 7 Β (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 7 Γ | Άρθρο 15 |
| Άρθρο 7 Δ (*) | Άρθρο 16 |
| ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ | ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ |
| Άρθρο 8 | Άρθρο 17 |
| Άρθρο 8 Α | Άρθρο 18 |
| Άρθρο 8 Β | Άρθρο 19 |
| Άρθρο 8 Γ | Άρθρο 20 |
| Άρθρο 8 Δ | Άρθρο 21 |
| Άρθρο 8 Ε | Άρθρο 22 |
| ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ | ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ |
| ΤΙΤΛΟΣ I | ΤΙΤΛΟΣ I |
| Άρθρο 9 | Άρθρο 23 |
| Άρθρο 10 | Άρθρο 24 |
| Άρθρο 11 (καταργηθέν) | - |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 |
| Τμήμα 1 (απαλειφθέν) | - |
| Άρθρο 12 | Άρθρο 25 |
| Άρθρο 13 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 14 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 15 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 16 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 17 (καταργηθέν) | - |
| Τμήμα 2 (απαλειφθέν) | - |
| Άρθρο 18 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 19 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 20 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 21 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 22 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 23 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 24 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 25 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 26 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 27 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 28 | Άρθρο 26 |
| Άρθρο 29 | Άρθρο 27 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 |
| Άρθρο 30 | Άρθρο 28 |
| Άρθρο 31 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 32 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 33 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 34 | Άρθρο 29 |
| Άρθρο 35 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 36 | Άρθρο 30 |
| Άρθρο 37 | Άρθρο 31 |
| ΤΙΤΛΟΣ II | ΤΙΤΛΟΣ II |
| Άρθρο 38 | Άρθρο 32 |
| Άρθρο 39 | Άρθρο 33 |
| Άρθρο 40 | Άρθρο 34 |
| Άρθρο 41 | Άρθρο 35 |
| Άρθρο 42 | Άρθρο 36 |
| Άρθρο 43 | Άρθρο 37 |
| Άρθρο 44 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 45 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 46 | Άρθρο 38 |
| Άρθρο 47 (καταργηθέν) | - |
| ΤΙΤΛΟΣ III | ΤΙΤΛΟΣ III |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 |
| Άρθρο 48 | Άρθρο 39 |
| Άρθρο 49 | Άρθρο 40 |
| Άρθρο 50 | Άρθρο 41 |
| Άρθρο 51 | Άρθρο 42 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 |
| Άρθρο 52 | Άρθρο 43 |
| Άρθρο 53 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 54 | Άρθρο 44 |
| Άρθρο 55 | Άρθρο 45 |
| Άρθρο 56 | Άρθρο 46 |
| Άρθρο 57 | Άρθρο 47 |
| Άρθρο 58 | Άρθρο 48 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 |
| Άρθρο 59 | Άρθρο 49 |
| Άρθρο 60 | Άρθρο 50 |
| Άρθρο 61 | Άρθρο 51 |
| Άρθρο 62 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 63 | Άρθρο 52 |
| Άρθρο 64 | Άρθρο 53 |
| Άρθρο 65 | Άρθρο 54 |
| Άρθρο 66 | Άρθρο 55 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 |
| Άρθρο 67 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 68 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 69 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 70 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 71 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 72 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 73 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 73 Α (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 73 Β | Άρθρο 56 |
| Άρθρο 73 Γ | Άρθρο 57 |
| Άρθρο 73 Δ | Άρθρο 58 |
| Άρθρο 73 Ε (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 73 ΣΤ | Άρθρο 59 |
| Άρθρο 73 Ζ | Άρθρο 60 |
| Άρθρο 73 Η (καταργηθέν) | - |
| ΤΙΤΛΟΣ IIIα (**) | ΤΙΤΛΟΣ IV |
| Άρθρο 73 Θ (*) | Άρθρο 61 |
| Άρθρο 73 Ι (*) | Άρθρο 62 |
| Άρθρο 73 Κ (*) | Άρθρο 63 |
| Άρθρο 73 Λ (*) | Άρθρο 64 |
| Άρθρο 73 Μ (*) | Άρθρο 65 |
| Άρθρο 73 Ν (*) | Άρθρο 66 |
| Άρθρο 73 Ξ (*) | Άρθρο 67 |
| Άρθρο 73 Ο (*) | Άρθρο 68 |
| Άρθρο 73 Π (*) | Άρθρο 69 |
| ΤΙΤΛΟΣ IV | ΤΙΤΛΟΣ V |
| Άρθρο 74 | Άρθρο 70 |
| Άρθρο 75 | Άρθρο 71 |
| Άρθρο 76 | Άρθρο 72 |
| Άρθρο 77 | Άρθρο 73 |
| Άρθρο 78 | Άρθρο 74 |
| Άρθρο 79 | Άρθρο 75 |
| Άρθρο 80 | Άρθρο 76 |
| Άρθρο 81 | Άρθρο 77 |
| Άρθρο 82 | Άρθρο 78 |
| Άρθρο 83 | Άρθρο 79 |
| Άρθρο 84 | Άρθρο 80 |
| ΤΙΤΛΟΣ V | ΤΙΤΛΟΣ VI |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 |
| ΤΜΗΜΑ 1 | ΤΜΗΜΑ 1 |
| Άρθρο 85 | Άρθρο 81 |
| Άρθρο 86 | Άρθρο 82 |
| Άρθρο 87 | Άρθρο 83 |
| Άρθρο 88 | Άρθρο 84 |
| Άρθρο 89 | Άρθρο 85 |
| Άρθρο 90 | Άρθρο 86 |
| Τμήμα 2 (απαλειφθέν) | - |
| Άρθρο 91 (καταργηθέν) | - |
| ΤΜΗΜΑ 3 | ΤΜΗΜΑ 2 |
| Άρθρο 92 | Άρθρο 87 |
| Άρθρο 93 | Άρθρο 88 |
| Άρθρο 94 | Άρθρο 89 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 |
| Άρθρο 95 | Άρθρο 90 |
| Άρθρο 96 | Άρθρο 91 |
| Άρθρο 97 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 98 | Άρθρο 92 |
| Άρθρο 99 | Άρθρο 93 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 |
| Άρθρο 100 | Άρθρο 94 |
| Άρθρο 100 Α | Άρθρο 95 |
| Άρθρο 100 Β (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 100 Γ (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 100 Δ (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 101 | Άρθρο 96 |
| Άρθρο 102 | Άρθρο 97 |
| ΤΙΤΛΟΣ VI | ΤΙΤΛΟΣ VII |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 |
| Άρθρο 102 Α | Άρθρο 98 |
| Άρθρο 103 | Άρθρο 99 |
| Άρθρο 103 Α | Άρθρο 100 |
| Άρθρο 104 | Άρθρο 101 |
| Άρθρο 104 Α | Άρθρο 102 |
| Άρθρο 104 Β | Άρθρο 103 |
| Άρθρο 104 Γ | Άρθρο 104 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 |
| Άρθρο 105 | Άρθρο 105 |
| Άρθρο 105 Α | Άρθρο 106 |
| Άρθρο 106 | Άρθρο 107 |
| Άρθρο 107 | Άρθρο 108 |
| Άρθρο 108 | Άρθρο 109 |
| Άρθρο 108 Α | Άρθρο 110 |
| Άρθρο 109 | Άρθρο 111 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 |
| Άρθρο 109 Α | Άρθρο 112 |
| Άρθρο 109 Β | Άρθρο 113 |
| Άρθρο 109 Γ | Άρθρο 114 |
| Άρθρο 109 Δ | Άρθρο 115 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 |
| Άρθρο 109 Ε | Άρθρο 116 |
| Άρθρο 109 ΣΤ | Άρθρο 117 |
| Άρθρο 109 Ζ | Άρθρο 118 |
| Άρθρο 109 Η | Άρθρο 119 |
| Άρθρο 109 Θ | Άρθρο 120 |
| Άρθρο 109 Ι | Άρθρο 121 |
| Άρθρο 109 Κ | Άρθρο 122 |
| Άρθρο 109 Λ | Άρθρο 123 |
| Άρθρο 109 Μ | Άρθρο 124 |
| ΤΙΤΛΟΣ VIα (**) | ΤΙΤΛΟΣ VIII |
| Άρθρο 109 Ν (*) | Άρθρο 125 |
| Άρθρο 109 Ξ (*) | Άρθρο 126 |
| Άρθρο 109 Ο (*) | Άρθρο 127 |
| Άρθρο 109 Π (*) | Άρθρο 128 |
| Άρθρο 109 Ρ (*) | Άρθρο 129 |
| Άρθρο 109 Σ (*) | Άρθρο 130 |
| ΤΙΤΛΟΣ VII | ΤΙΤΛΟΣ IX |
| Άρθρο 110 | Άρθρο 131 |
| Άρθρο 111 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 112 | Άρθρο 132 |
| Άρθρο 113 | Άρθρο 133 |
| Άρθρο 114 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 115 | Άρθρο 134 |
| ΤΙΤΛΟΣ VIIα (**) | ΤΙΤΛΟΣ X |
| Άρθρο 116 (*) | Άρθρο 135 |
| ΤΙΤΛΟΣ VIII | Τίτλος XI |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 (***) | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 |
| Άρθρο 117 | Άρθρο 136 |
| Άρθρο 118 | Άρθρο 137 |
| Άρθρο 118 Α | Άρθρο 138 |
| Άρθρο 118 Β | Άρθρο 139 |
| Άρθρο 118 Γ | Άρθρο 140 |
| Άρθρο 119 | Άρθρο 141 |
| Άρθρο 119 Α | Άρθρο 142 |
| Άρθρο 120 | Άρθρο 143 |
| Άρθρο 121 | Άρθρο 144 |
| Άρθρο 122 | Άρθρο 145 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 |
| Άρθρο 123 | Άρθρο 146 |
| Άρθρο 124 | Άρθρο 147 |
| Άρθρο 125 | Άρθρο 148 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 |
| Άρθρο 126 | Άρθρο 149 |
| Άρθρο 127 | Άρθρο 150 |
| ΤΙΤΛΟΣ IX | ΤΙΤΛΟΣ XII |
| Άρθρο 128 | Άρθρο 151 |
| ΤΙΤΛΟΣ X | ΤΙΤΛΟΣ XIII |
| Άρθρο 129 | Άρθρο 152 |
| ΤΙΤΛΟΣ XI | ΤΙΤΛΟΣ XIV |
| Άρθρο 129 Α | Άρθρο 153 |
| ΤΙΤΛΟΣ XII | ΤΙΤΛΟΣ XV |
| Άρθρο 129 Β | Άρθρο 154 |
| Άρθρο 129 Γ | Άρθρο 155 |
| Άρθρο 129 Δ | Άρθρο 156 |
| ΤΙΤΛΟΣ XIII | ΤΙΤΛΟΣ XVI |
| Άρθρο 130 | Άρθρο 157 |
| ΤΙΤΛΟΣ XIV | ΤΙΤΛΟΣ XVII |
| Άρθρο 130 Α | Άρθρο 158 |
| Άρθρο 130 Β | Άρθρο 159 |
| Άρθρο 130 Γ | Άρθρο 160 |
| Άρθρο 130 Δ | Άρθρο 161 |
| Άρθρο 130 Ε | Άρθρο 162 |
| ΤΙΤΛΟΣ XV | ΤΙΤΛΟΣ XVIII |
| Άρθρο 130 ΣΤ | Άρθρο 163 |
| Άρθρο 130 Ζ | Άρθρο 164 |
| Άρθρο 130 Η | Άρθρο 165 |
| Άρθρο 130 Θ | Άρθρο 166 |
| Άρθρο 130 Ι | Άρθρο 167 |
| Άρθρο 130 Κ | Άρθρο 168 |
| Άρθρο 130 Λ | Άρθρο 169 |
| Άρθρο 130 Μ | Άρθρο 170 |
| Άρθρο 130 Ν | Άρθρο 171 |
| Άρθρο 130 Ξ | Άρθρο 172 |
| Άρθρο 130 Ο | Άρθρο 173 |
| Άρθρο 130 Π (καταργηθέν) | - |
| ΤΙΤΛΟΣ XVI | ΤΙΤΛΟΣ XIX |
| Άρθρο 130 Ρ | Άρθρο 174 |
| Άρθρο 130 Σ | Άρθρο 175 |
| Άρθρο 130 Τ | Άρθρο 176 |
| ΤΙΤΛΟΣ XVII | ΤΙΤΛΟΣ XX |
| Άρθρο 130 Υ | Άρθρο 177 |
| Άρθρο 130 Φ | Άρθρο 178 |
| Άρθρο 130 Χ | Άρθρο 179 |
| Άρθρο 130 Ψ | Άρθρο 180 |
| Άρθρο 130 Ω | Άρθρο 181 |
| ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ | ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ |
| Άρθρο 131 | Άρθρο 182 |
| Άρθρο 132 | Άρθρο 183 |
| Άρθρο 133 | Άρθρο 184 |
| Άρθρο 134 | Άρθρο 185 |
| Άρθρο 135 | Άρθρο 186 |
| Άρθρο 136 | Άρθρο 187 |
| Άρθρο 136 Α | Άρθρο 188 |
| ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ | ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ |
| ΤΙΤΛΟΣ I | ΤΙΤΛΟΣ I |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 |
| ΤΜΗΜΑ 1 | ΤΜΗΜΑ 1 |
| Άρθρο 137 | Άρθρο 189 |
| Άρθρο 138 | Άρθρο 190 |
| Άρθρο 138 Α | Άρθρο 191 |
| Άρθρο 138 Β | Άρθρο 192 |
| Άρθρο 138 Γ | Άρθρο 193 |
| Άρθρο 138 Δ | Άρθρο 194 |
| Άρθρο 138 Ε | Άρθρο 195 |
| Άρθρο 139 | Άρθρο 196 |
| Άρθρο 140 | Άρθρο 197 |
| Άρθρο 141 | Άρθρο 198 |
| Άρθρο 142 | Άρθρο 199 |
| Άρθρο 143 | Άρθρο 200 |
| Άρθρο 144 | Άρθρο 201 |
| ΤΜΗΜΑ 2 | ΤΜΗΜΑ 2 |
| Άρθρο 145 | Άρθρο 202 |
| Άρθρο 146 | Άρθρο 203 |
| Άρθρο 147 | Άρθρο 204 |
| Άρθρο 148 | Άρθρο 205 |
| Άρθρο 149 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 150 | Άρθρο 206 |
| Άρθρο 151 | Άρθρο 207 |
| Άρθρο 152 | Άρθρο 208 |
| Άρθρο 153 | Άρθρο 209 |
| Άρθρο 154 | Άρθρο 210 |
| ΤΜΗΜΑ 3 | ΤΜΗΜΑ 3 |
| Άρθρο 155 | Άρθρο 211 |
| Άρθρο 156 | Άρθρο 212 |
| Άρθρο 157 | Άρθρο 213 |
| Άρθρο 158 | Άρθρο 214 |
| Άρθρο 159 | Άρθρο 215 |
| Άρθρο 160 | Άρθρο 216 |
| Άρθρο 161 | Άρθρο 217 |
| Άρθρο 162 | Άρθρο 218 |
| Άρθρο 163 | Άρθρο 219 |
| ΤΜΗΜΑ 4 | ΤΜΗΜΑ 4 |
| Άρθρο 164 | Άρθρο 220 |
| Άρθρο 165 | Άρθρο 221 |
| Άρθρο 166 | Άρθρο 222 |
| Άρθρο 167 | Άρθρο 223 |
| Άρθρο 168 | Άρθρο 224 |
| Άρθρο 168 Α | Άρθρο 225 |
| Άρθρο 169 | Άρθρο 226 |
| Άρθρο 170 | Άρθρο 227 |
| Άρθρο 171 | Άρθρο 228 |
| Άρθρο 172 | Άρθρο 229 |
| Άρθρο 173 | Άρθρο 230 |
| Άρθρο 174 | Άρθρο 231 |
| Άρθρο 175 | Άρθρο 232 |
| Άρθρο 176 | Άρθρο 233 |
| Άρθρο 177 | Άρθρο 234 |
| Άρθρο 178 | Άρθρο 235 |
| Άρθρο 179 | Άρθρο 236 |
| Άρθρο 180 | Άρθρο 237 |
| Άρθρο 181 | Άρθρο 238 |
| Άρθρο 182 | Άρθρο 239 |
| Άρθρο 183 | Άρθρο 240 |
| Άρθρο 184 | Άρθρο 241 |
| Άρθρο 185 | Άρθρο 242 |
| Άρθρο 186 | Άρθρο 243 |
| Άρθρο 187 | Άρθρο 244 |
| Άρθρο 188 | Άρθρο 245 |
| ΤΜΗΜΑ 5 | ΤΜΗΜΑ 5 |
| Άρθρο 188 Α | Άρθρο 246 |
| Άρθρο 188 Β | Άρθρο 247 |
| Άρθρο 188 Γ | Άρθρο 248 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 |
| Άρθρο 189 | Άρθρο 249 |
| Άρθρο 189 Α | Άρθρο 250 |
| Άρθρο 189 Β | Άρθρο 251 |
| Άρθρο 189 Γ | Άρθρο 252 |
| Άρθρο 190 | Άρθρο 253 |
| Άρθρο 191 | Άρθρο 254 |
| Άρθρο 191 Α (*) | Άρθρο 255 |
| Άρθρο 192 | Άρθρο 256 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 |
| Άρθρο 193 | Άρθρο 257 |
| Άρθρο 194 | Άρθρο 258 |
| Άρθρο 195 | Άρθρο 259 |
| Άρθρο 196 | Άρθρο 260 |
| Άρθρο 197 | Άρθρο 261 |
| Άρθρο 198 | Άρθρο 262 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 |
| Άρθρο 198 Α | Άρθρο 263 |
| Άρθρο 198 Β | Άρθρο 264 |
| Άρθρο 198 Γ | Άρθρο 265 |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5 | ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5 |
| Άρθρο 198 Δ | Άρθρο 266 |
| Άρθρο 198 Ε | Άρθρο 267 |
| ΤΙΤΛΟΣ II | ΤΙΤΛΟΣ II |
| Άρθρο 199 | Άρθρο 268 |
| Άρθρο 200 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 201 | Άρθρο 269 |
| Άρθρο 201 Α | Άρθρο 270 |
| Άρθρο 202 | Άρθρο 271 |
| Άρθρο 203 | Άρθρο 272 |
| Άρθρο 204 | Άρθρο 273 |
| Άρθρο 205 | Άρθρο 274 |
| Άρθρο 205 Α | Άρθρο 275 |
| Άρθρο 206 | Άρθρο 276 |
| Άρθρο 206 Α (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 207 | Άρθρο 277 |
| Άρθρο 208 | Άρθρο 278 |
| Άρθρο 209 | Άρθρο 279 |
| Άρθρο 209 Α | Άρθρο 280 |
| ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ | ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ |
| Άρθρο 210 | Άρθρο 281 |
| Άρθρο 211 | Άρθρο 282 |
| Άρθρο 212 (*) | Άρθρο 283 |
| Άρθρο 213 | Άρθρο 284 |
| Άρθρο 213 Α (*) | Άρθρο 285 |
| Άρθρο 213 Β (*) | Άρθρο 286 |
| Άρθρο 214 | Άρθρο 287 |
| Άρθρο 215 | Άρθρο 288 |
| Άρθρο 216 | Άρθρο 289 |
| Άρθρο 217 | Άρθρο 290 |
| Άρθρο 218 (*) | Άρθρο 291 |
| Άρθρο 219 | Άρθρο 292 |
| Άρθρο 220 | Άρθρο 293 |
| Άρθρο 221 | Άρθρο 294 |
| Άρθρο 222 | Άρθρο 295 |
| Άρθρο 223 | Άρθρο 296 |
| Άρθρο 224 | Άρθρο 297 |
| Άρθρο 225 | Άρθρο 298 |
| Άρθρο 226 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 227 | Άρθρο 299 |
| Άρθρο 228 | Άρθρο 300 |
| Άρθρο 228 Α | Άρθρο 301 |
| Άρθρο 229 | Άρθρο 302 |
| Άρθρο 230 | Άρθρο 303 |
| Άρθρο 231 | Άρθρο 304 |
| Άρθρο 232 | Άρθρο 305 |
| Άρθρο 233 | Άρθρο 306 |
| Άρθρο 234 | Άρθρο 307 |
| Άρθρο 235 | Άρθρο 308 |
| Άρθρο 236 (*) | Άρθρο 309 |
| Άρθρο 237 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 238 | Άρθρο 310 |
| Άρθρο 239 | Άρθρο 311 |
| Άρθρο 240 | Άρθρο 312 |
| Άρθρο 241 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 242 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 243 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 244 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 245 (καταργηθέν) | - |
| Άρθρο 246 (καταργηθέν) | - |
| ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ | ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ |
| Άρθρο 247 | Άρθρο 313 |
| Άρθρο 248 | Άρθρο 314 |
| (*) Νέο άρθρο που εισάγεται με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. (*) Νέο άρθρο που εισάγεται με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. (**) Νέος τίτλος που εισάγεται με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. (*) Νέο άρθρο που εισάγεται με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. (**) Νέος Τίτλος που εισάγεται με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. (*) Νέο άρθρο που εισάγεται με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. (**) Νέος τίτλος που εισάγεται με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. (***) Κεφάλαιο 1 που αναδιαρθρώθηκε από τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. (*) Νέο άρθρο που εισάγεται με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. (*) Νέο άρθρο που εισάγεται με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ. |
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ Α. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΣΑΡΤΑΤΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,
ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΝΟΥ την ανάγκη πλήρους εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου Ι.7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο και παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ότι η πολιτική της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο Ι.7 δεν θίγει την ιδιαιτερότητα της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας ορισμένων κρατών μελών και σέβεται τις υποχρεώσεις που απορρέουν για ορισμένα κράτη μέλη, τα οποία θεωρούν ότι η κοινή τους άμυνα υλοποιείται στα πλαίσια του N.A.T.O., δυνάμει της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού, και συμβιβάζεται με την κοινή πολιτική ασφαλείας και άμυνας που διαμορφώνεται μέσα στο πλαίσιο αυτό, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ σχετικά με την ακόλουθη διάταξη, η οποία προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση: Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με τη Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση, προβαίνει σε ρυθμίσεις για την ενίσχυση της μεταξύ τους συνεργασίας, εντός ενός έτους από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ.
Β. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΑΡΤΩΝΤΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΠΕΡΙ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,
ΣΗΜΕΙΩΝΟΝΤΑΣ ότι οι συμφωνίες για τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα, οι οποίες υπογράφηκαν από ορισμένα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Σένγκεν στις 14 Ιουνίου 1985 και στις 19 Ιουνίου 1990, καθώς και οι σχετικές συμφωνίες και οι κανόνες που θεσπίστηκαν βάσει των συμφωνιών αυτών, σκοπεύουν στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής ενοποίησης και, ιδίως, στην ταχύτερη ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ένα χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να ενσωματώσουν τις προαναφερόμενες συμφωνίες και κανόνες στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ ότι, οι διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν εφαρμόζονται μόνο εάν και στο βαθμό που συμβιβάζονται με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το κοινοτικό δίκαιο, ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την ειδική θέση της Δανίας, ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το γεγονός ότι, η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη και δεν έχουν υπογράψει τις προαναφερόμενες συμφωνίες· ότι, ωστόσο, θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα αυτών των κρατών μελών να αποδεχθούν εν όλω ή εν μέρει τις διατάξεις αυτών, ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι, ως εκ τούτου, είναι ανάγκη να γίνει προσφυγή στις διατάξεις της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας όσον αφορά τη στενότερη συνεργασία μεταξύ ορισμένων κρατών μελών, και ότι η χρήση των διατάξεων αυτών θα πρέπει να είναι η ύστατη λύση, ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι είναι αναγκαίο να διατηρηθεί ειδική σχέση με τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας, κράτη τα οποία αμφότερα επιβεβαίωσαν την πρόθεσή τους να δεσμευθούν από τις προαναφερόμενες διατάξεις, βάσει της συμφωνίας η οποία υπογράφηκε στο Λουξεμβούργο στις 19 Δεκεμβρίου 1996, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ επί των ακολούθων διατάξεων οι οποίες προσαρτώνται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας: Το Βασίλειο του Βελγίου, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και το Βασίλειο της Σουηδίας, που έχουν υπογράψει τις συμφωνίες του Σένγκεν, εξουσιοδοτούνται να θεσπίσουν στενότερη συνεργασία μεταξύ τους, στο πεδίο ισχύος των συμφωνιών αυτών και των σχετικών διατάξεων που απαριθμούνται στο Παράρτημα του παρόντος Πρωτοκόλλου, και οι οποίες στο εξής αποκαλούνται: «το κεκτημένο του Σένγκεν». Η συνεργασία αυτή θα διεξάγεται εντός του θεσμικού και νομικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σεβασμό των σχετικών διατάξεων της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. 1. Από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ, το κεκτημένο του Σένγκεν, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων της συσταθείσας, από τις συμφωνίες του Σένγκεν, Εκτελεστικής Επιτροπής, οι οποίες είχαν υιοθετηθεί πριν από την ημερομηνία αυτή, θα εφαρμόζεται αμέσως στα δεκατρία κράτη μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 1, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου. Από την ίδια ημερομηνία, το Συμβούλιο υποκαθιστά την προαναφερόμενη Εκτελεστική Επιτροπή. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ομοφωνία των μελών του που αναφέρονται στο άρθρο 1, λαμβάνει κάθε αναγκαίο μέτρο για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομοφώνως, καθορίζει, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις των Συνθηκών, τη νομική βάση για κάθε διάταξη ή απόφαση που συνιστούν το κεκτημένο του Σένγκεν. Όσον αφορά τέτοιες διατάξεις και αποφάσεις και σύμφωνα με τον καθορισμό της νομικής βάσης, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ασκεί τις αρμοδιότητες που του απονέμουν οι σχετικές εφαρμοστέες διατάξεις των Συνθηκών. Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα για μέτρα ή αποφάσεις σχετικά με την τήρηση της δημοσίας τάξης και τη διαφύλαξη της εσωτερικής ασφάλειας. Εφόσον δεν έχουν ληφθεί τα προαναφερόμενα μέτρα και με την επιφύλαξη του άρθρου 5, παράγραφος 2, οι διατάξεις ή αποφάσεις οι οποίες συνιστούν το κεκτημένο του Σένγκεν θεωρούνται πράξεις οι οποίες βασίζονται στο Τίτλο VI της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. 2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 ισχύουν για τα κράτη μέλη τα οποία έχουν υπογράψει πρωτόκολλα προσχώρησης στις Συμφωνίες του Σένγκεν από τις ημερομηνίες που αποφασίζει το Συμβούλιο, με ομοφωνία των μελών του που αναφέρονται στο άρθρο 1, εκτός εάν οι όροι προσχώρησης οιουδήποτε εκ των κρατών αυτών, στο κεκτημένο του Σένγκεν, εκπληρώθηκαν πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ. Μετά τον καθορισμό της νομικής βάσης που αναφέρεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, η Δανία διατηρεί τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις σε σχέση με τους άλλους υπογράψαντες τις Συμφωνίες του Σένγκεν, όπως και πριν από τον εν λόγω καθορισμό της νομικής βάσης όσον αφορά τα μέρη εκείνα του κεκτημένου του Σένγκεν για τα οποία ορίζεται ότι έχουν νομική βάση στον Τίτλο IIIα της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Ως προς τα μέρη εκείνα του κεκτημένου του Σένγκεν για τα οποία ορίζεται ότι έχουν ως νομική βάση τον Τίτλο VI της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Δανία εξακολουθεί να έχει τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους άλλους υπογράψαντες τις Συμφωνίες του Σένγκεν. Η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας, που δεν δεσμεύονται από το κεκτημένο του Σένγκεν, μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να ζητήσουν να συμμετάσχουν σε μερικές ή όλες τις διατάξεις του κεκτημένου αυτού. Το Συμβούλιο αποφασίζει για το αίτημα αυτό με ομοφωνία των μελών του που αναφέρονται στο άρθρο 1 και του αντιπροσώπου της κυβερνήσεως του ενδιαφερόμενου κράτους. 1. Προτάσεις και πρωτοβουλίες για την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν υπόκεινται στις σχετικές διατάξεις των Συνθηκών. Στο πλαίσιο αυτό, εάν η Ιρλανδία ή το Ηνωμένο Βασίλειο ή και οι δύο δεν έχουν γνωστοποιήσει γραπτώς στον Πρόεδρο του Συμβουλίου, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, ότι επιθυμούν να συμμετάσχουν, η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 5 Α της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή στο άρθρο Κ.12 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, θεωρείται ότι έχει δοθεί στα κράτη μέλη που αναφέρονται στο άρθρο 1 και στην Ιρλανδία ή το Ηνωμένο Βασίλειο εφόσον οποιασδήποτε ένας από τους δύο επιθυμεί να συμμετάσχει στους εν λόγω τομείς συνεργασίας. 2. Οι σχετικές διατάξεις των Συνθηκών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 ισχύουν ακόμη και εάν το Συμβούλιο δεν θέσπισε τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο. Η Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας συνδέονται με την εφαρμογή του κεκτημένου του Σένγκεν και με την περαιτέρω ανάπτυξή του, βάσει της συμφωνίας που υπογράφηκε στο Λουξεμβούργο στις 19 Δεκεμβρίου 1996. Προς το σκοπό αυτόν, συμφωνούνται οι ενδεδειγμένες διαδικασίες σε μια συμφωνία που θα συνάψει με αυτά τα κράτη το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ομοφωνία των μελών του που αναφέρονται στο άρθρο 1. Σε μια τέτοια συμφωνία, θα περιλαμβάνονται διατάξεις για τη συμβολή της Ισλανδίας και της Νορβηγίας στις τυχόν δημοσιονομικές συνέπειες που θα προκύψουν από την εφαρμογή του παρόντος Πρωτοκόλλου. Το Συμβούλιο, με ομοφωνία, θα συνάψει με την Ισλανδία και η Νορβηγία χωριστή συμφωνία για τον καθορισμό των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων μεταξύ της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας, αφενός, και της Ισλανδίας και της Νορβηγίας, αφετέρου, στους τομείς του κεκτημένου του Σένγκεν που ισχύουν για τα κράτη αυτά. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία, εκδίδει τις λεπτομερείς διατάξεις για την ενσωμάτωση της Γραμματείας του Σένγκεν στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου. Για τους σκοπούς των διαπραγματεύσεων για την προσχώρηση νέων κρατών μελών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το κεκτημένο του Σένγκεν και περαιτέρω μέτρα τα οποία λαμβάνονται από τα όργανα εντός του πεδίου ισχύος του, θεωρούνται κεκτημένο που πρέπει να γίνει πλήρως αποδεκτό από όλα τα υποψήφια για προσχώρηση κράτη.
ΚΕΚΤΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΕΝΓΚΕΝ 1. Η συμφωνία, η οποία υπεγράφη στο Σένγκεν στις 14 Ιουνίου 1985, μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών της Οικονομικής Ένωσης Benelux, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Γαλλικής Δημοκρατίας σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά τους σύνορα. 2. Η σύμβαση, η οποία υπεγράφη στο Σένγκεν στις 19 Ιουνίου 1990, μεταξύ του Βασιλείου του Βελγίου, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, της Γαλλικής Δημοκρατίας, του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, για την εφαρμογή της συμφωνίας σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά τους σύνορα, η οποία υπεγράφη στο Σένγκεν στις 14 Ιουνίου 1985, με τη σχετική Τελική Πράξη και κοινές δηλώσεις. 3. Τα Πρωτόκολλα και οι Συμφωνίες Προσχώρησης στη Συμφωνία του 1985 και στη Σύμβαση Εφαρμογής του 1990 με την Ιταλία (υπεγράφησαν στο Παρίσι στις 27 Νοεμβρίου 1990), με την Ισπανία και την Πορτογαλία (υπεγράφησαν στη Βόννη στις 25 Ιουνίου 1991), με την Ελλάδα (υπεγράφησαν στη Μαδρίτη στις 6 Νοεμβρίου 1992), με την Αυστρία (υπεγράφησαν στις Βρυξέλλες στις 28 Απριλίου 1995) και με τη Δανία, τη Φινλανδία και τη Σουηδία (υπεγράφησαν στο Λουξεμβούργο στις 19 Δεκεμβρίου 1996), με τις σχετικές Τελικές Πράξεις και δηλώσεις. 4. Οι αποφάσεις και οι δηλώσεις που εκδόθηκαν από την Εκτελεστική Επιτροπή η οποία συστήθηκε από τη Σύμβαση Εφαρμογής του 1990, καθώς και οι πράξεις που εκδόθησαν για την εφαρμογή της Σύμβασης από τα όργανα στα οποία η Εκτελεστική Επιτροπή απένειμε εξουσία λήψεως αποφάσεων.
ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,
ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να ρυθμίσουν ορισμένα θέματα σχετικά με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την ύπαρξη επί πολλά έτη ειδικών ταξιδιωτικών ρυθμίσεων μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, ΣΥΝΕΦΩΝΗΣΑΝ επί των ακόλουθων διατάξεων, οι οποίες προσαρτώνται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση: Το Ηνωμένο Βασίλειο θα έχει το δικαίωμα, παρά τις διατάξεις του άρθρου 7 Α της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οποιαδήποτε άλλη διάταξη της Συνθήκης αυτής, ή της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, οποιοδήποτε μέτρο θεσπιζόμενο σύμφωνα με τις εν λόγω Συνθήκες, ή οποιαδήποτε διεθνή συμφωνία συναπτόμενη από την Κοινότητα ή την Κοινότητα και τα κράτη μελη της με ένα ή περισσότερα τρίτα κράτη, να διενεργεί στα σύνορά του με άλλα κράτη μέλη ελέγχους στα πρόσωπα που επιθυμούν να εισέλθουν στο Ηνωμένο Βασίλειο τους οποίους κρίνει απαραίτητους προκειμένου: α) να εξακριβώσει το δικαίωμα εισόδου στο Ηνωμένο Βασίλειο πολιτών κρατών συμβαλλομένων μερών της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και των εξαρτωμένων από αυτούς προσώπων κατά την άσκηση των δικαιωμάτων τους βάσει του κοινοτικού δικαίου, καθώς και πολιτών άλλων κρατών στους οποίους έχουν παρασχεθεί τέτοια δικαιώματα με συμφωνία δεσμευτική για το Ηνωμένο Βασίλειο, και β) να αποφασίζει κατά πόσο επιτρέπεται η είσοδος άλλων προσώπων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το άρθρο 7 Α της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή οποιαδήποτε άλλη διάταξη της Συνθήκης αυτής ή της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ή οποιοδήποτε μέτρο θεσπιζόμενο βάσει αυτών, δεν προδικάζει το δικαίωμα του Ηνωμένου Βασιλείου να θεσπίζει ή να διενεργεί τέτοιους ελέγχους. Η μνεία του Ηνωμένου Βασιλείου στο παρόν άρθρο συμπεριλαμβάνει τα εδάφη για τις εξωτερικές σχέσεις των οποίων υπεύθυνο είναι το Ηνωμένο Βασίλειο. Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία μπορούν να συνεχίσουν να συνομολογούν ρυθμίσεις μεταξύ τους σχετικά με την κυκλοφορία προσώπων μεταξύ των εδαφών τους («the Common Travel Area», κοινή ταξιδιωτική περιοχή), ενώ παράλληλα σέβονται πλήρως τα δικαιώματα προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 1, πρώτη παράγραφος, στοιχείο α) του παρόντος Πρωτοκόλλου. Συνεπώς, εφόσον παραμένουν σε ισχύ τέτοιες ρυθμίσεις, οι διατάξεις του άρθρου 1 του παρόντος Πρωτοκόλλου ισχύουν για την Ιρλανδία υπό τους αυτούς όρους και προϋποθέσεις όπως και για το Ηνωμένο Βασίλειο. Το άρθρο 7 Α της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή οποιαδήποτε άλλη διάταξη της Συνθήκης αυτής ή της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ή οποιοδήποτε μέτρο θεσπιζόμενο βάσει αυτών, δεν θίγει τις ρυθμίσεις αυτές. Τα άλλα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να διενεργούν, στα σύνορά τους ή σε οποιοδήποτε σημείο εισόδου στο έδαφός τους, ελέγχους στα πρόσωπα που επιθυμούν να εισέλθουν στο έδαφός τους από το Ηνωμένο Βασίλειο, ή από άλλα εδάφη για τις εξωτερικές σχέσεις των οποίων είναι υπεύθυνο, για τους ίδιους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 1 του παρόντος Πρωτοκόλλου, ή από την Ιρλανδία, ενόσω οι διατάξεις του άρθρου 1 του παρόντος Πρωτοκόλλου ισχύουν για την Ιρλανδία. Το άρθρο 7 Α της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή οποιαδήποτε άλλη διάταξη της Συνθήκης αυτής ή της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση ή οποιοδήποτε μέτρο θεσπιζόμενο βάσει αυτών, δεν θίγει το δικαίωμα των άλλων κρατών μελών να θεσπίζουν ή να διενεργούν τέτοιους ελέγχους.
ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,
ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να ρυθμίσουν ορισμένα θέματα σχετικά με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το Πρωτόκολλο για την εφαρμογή ορισμένων πτυχών του άρθρου 7 Α της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, ΣΥΝΕΦΩΝΗΣΑΝ επί των ακόλουθων διατάξεων, οι οποίες προσαρτώνται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση: Με την επιφύλαξη του άρθρου 3, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεν συμμετέχουν στη θέσπιση από το Συμβούλιο προτεινόμενων μέτρων βάσει του Τίτλου IIIα της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 148, παράγραφος 2 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ως ειδική πλειοψηφία ορίζεται η αυτή αναλογία των σταθμισμένων ψήφων των αφορώμενων μελών του Συμβουλίου, όπως καθορίζεται στο εν λόγω άρθρο 148, παράγραφος 2. Για αποφάσεις του Συμβουλίου οι οποίες πρέπει να λαμβάνονται ομόφωνα, απαιτείται ομοφωνία των μελών του Συμβουλίου, εξαιρουμένων των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας. Κατ' ακολουθίαν του άρθρου 1 και με την επιφύλαξη των άρθρων 3, 4 και 6, διατάξεις του Τίτλου IIIα της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, μέτρα θεσπιζόμενα δυνάμει του Τίτλου αυτού, διατάξεις οποιασδήποτε διεθνούς συμφωνίας συναπτομένης από την Κοινότητα δυνάμει του Τίτλου αυτού και αποφάσεις του Δικαστηρίου σχετικά με την ερμηνεία τέτοιων διατάξεων ή μέτρων, δεν έχουν δεσμευτική ισχύ ούτε εφαρμόζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο ή την Ιρλανδία· αυτές οι διατάξεις, μέτρα ή αποφάσεις δεν θίγουν καθ' οιονδήποτε τρόπο τις αρμοδιότητες, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των εν λόγω κρατών, ούτε θίγουν κατά κανένα τρόπο το κοινοτικό κεκτημένο, και ούτε αποτελούν μέρος του κοινοτικού δικαίου, όπως εφαρμόζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία. 1. Το Ηνωμένο Βασίλειο ή η Ιρλανδία μπορούν, εντός τριών μηνών από την υποβολή στο Συμβούλιο πρότασης ή πρωτοβουλίας βάσει του Τίτλου IIIα της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, να γνωστοποιούν γραπτώς στον Πρόεδρο του Συμβουλίου ότι επιθυμούν να συμμετάσχουν στη θέσπιση και εφαρμογή οποιωνδήποτε τέτοιων προτεινόμενων μέτρων, κατόπιν δε τούτου δικαιούνται να το πράξουν. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 148, παράγραφος 2 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ως ειδική πλειοψηφία ορίζεται η αυτή αναλογία των σταθμισμένων ψήφων των αφορώμενων μελών του Συμβουλίου, όπως καθορίζεται στο εν λόγω άρθρο 148, παράγραφος 2. Για αποφάσεις του Συμβουλίου οι οποίες πρέπει να λαμβάνονται ομοφώνως, απαιτείται ομοφωνία των μελών του Συμβουλίου, εξαιρουμένου του μέλους που δεν έχει προβεί σε τέτοια κοινοποίηση. Μέτρο θεσπιζόμενο βάσει της παρούσας παραγράφου έχει δεσμευτική ισχύ για όλα τα κράτη μέλη που συμμετείχαν στη θέσπισή του. 2. Εάν, μετά την παρέλευση εύλογου χρονικού διαστήματος, δεν μπορεί να θεσπισθεί με τη συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου ή της Ιρλανδίας μέτρο που αναφέρεται στην παράγραφο 1, το Συμβούλιο μπορεί να θεσπίσει ένα τέτοιο μέτρο σύμφωνα με το άρθρο 1 χωρίς τη συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου ή της Ιρλανδίας. Στην περίπτωση αυτή, εφαρμόζεται το άρθρο 2. Το Ηνωμένο Βασίλειο ή η Ιρλανδία μπορούν ανά πάσα στιγμή μετά από τη θέσπιση μέτρου από το Συμβούλιο σύμφωνα με τον Τίτλο IIIα της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, να κοινοποιήσουν στο Συμβούλιο και την Επιτροπή την πρόθεσή τους να αποδεχτούν το εν λόγω μέτρο. Στην περίπτωση αυτή, εφαρμόζεται mutatis mutandis η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 5 Α, παράγραφος 3 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Κράτος μέλος το οποίο δεν δεσμεύεται από μέτρο που θεσπίζεται δυνάμει του Τίτλου IIIα της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, δεν υφίσταται δημοσιονομικές συνέπειες λόγω του μέτρου αυτού, πέραν των διοικητικών εξόδων που συνεπάγεται για τα όργανα. Εάν, σε περιπτώσεις που αναφέρονται στο παρόν Πρωτόκολλο, μέτρο που θεσπίζεται από το Συμβούλιο δυνάμει του Τίτλου IIIα της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, έχει δεσμευτική ισχύ για το Ηνωμένο Βασίλειο ή την Ιρλανδία, οι σχετικές διατάξεις της Συνθήκης αυτής, συμπεριλαμβανομένου του άρθρου 73 Ο, εφαρμόζονται για το εν λόγω κράτος ως προς το μέτρο αυτό. Τα άρθρα 3 και 4 ισχύουν υπό την επιφύλαξη του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ιρλανδία μπορεί να γνωστοποιήσει γραπτώς στον Πρόεδρο του Συμβουλίου ότι δεν επιθυμεί πλέον να εμπίπτει στο πεδίο ισχύος του παρόντος Πρωτοκόλλου. Στην περίπτωση αυτή, εφαρμόζονται για την Ιρλανδία οι κανονικές διατάξεις της Συνθήκης.
ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,
ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ την απόφαση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων, συνελθόντων στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στο Εδιμβούργο, στις 12 Δεκεμβρίου 1992, όσον αφορά ορισμένα προβλήματα που έθεσε η Δανία σχετικά με τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΧΟΝΤΑΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙ τη θέση της Δανίας σχετικά με την ιθαγένεια, την Οικονομική και Νομισματική Ένωση, την αμυντική πολιτική και τη Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις, όπως καθορίζονται στην απόφαση του Εδιμβούργου, ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΝΟΥ το άρθρο 3 του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΣΥΝΕΦΩΝΗΣΑΝ επί των ακόλουθων διατάξεων, οι οποίες προσαρτώνται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση: Η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση, από το Συμβούλιο, μέτρων που προτείνονται βάσει του Τίτλου IIIα της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 148, παράγραφος 2 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ως ειδική πλειοψηφία ορίζεται η αυτή αναλογία των σταθμισμένων ψήφων των αφορώμενων μελών του Συμβουλίου, όπως καθορίζεται στο εν λόγω άρθρο 148, παράγραφος 2. Για αποφάσεις του Συμβουλίου, οι οποίες πρέπει να λαμβάνονται ομόφωνα, απαιτείται ομοφωνία των μελών του Συμβουλίου, εξαιρουμένου του αντιπροσώπου της κυβέρνησης της Δανίας. Διατάξεις του Τίτλου IIIα της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, μέτρα θεσπιζόμενα δυνάμει του Τίτλου αυτού, διατάξεις οιασδήποτε διεθνούς συμφωνίας συναπτομένης από την Κοινότητα δυνάμει του Τίτλου αυτού και αποφάσεις του Δικαστηρίου σχετικά με την ερμηνεία τέτοιων διατάξεων ή μέτρων, δεν έχουν δεσμευτική ισχύ ούτε εφαρμόζονται στη Δανία· αυτές οι διατάξεις, μέτρα ή αποφάσεις δεν θίγουν κατά κανένα τρόπο τις αρμοδιότητες, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της Δανίας, ούτε θίγουν καθ' οιονδήποτε τρόπο το κοινοτικό κεκτημένο, και ούτε αποτελούν μέρος του κοινοτικού δικαίου, όπως εφαρμόζονται στη Δανία. Η Δανία δεν υφίσταται δημοσιονομικές συνέπειες λόγω των μέτρων που μνημονεύονται στο άρθρο 1, πέραν των διοικητικών εξόδων που αυτά συνεπάγονται για τα όργανα. Τα άρθρα 1, 2 και 3 δεν ισχύουν για τα μέτρα περί καθορισμού των τρίτων χωρών των οποίων οι υπήκοοι πρέπει να διαθέτουν θεώρηση για να διέρχονται τα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών ή για τα μέτρα που αφορούν τη θεώρηση ενιαίου τύπου. 1. Η Δανία αποφασίζει, εντός εξαμήνου αφότου το Συμβούλιο αποφασίσει μετά από πρόταση ή πρωτοβουλία να αναπτύξει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν δυνάμει των διατάξεων του Τίτλου IIIα της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, εάν θα εφαρμόσει την απόφαση αυτή στο εθνικό της δίκαιο. Εάν αποφασίσει να την εφαρμόσει, η απόφαση αυτή θα δημιουργήσει υποχρέωση διεθνούς δικαίου μεταξύ της Δανίας και των άλλων κρατών μελών που αναφέρονται στο άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και της Ιρλανδίας ή του Ηνωμένου Βασιλείου σε περίπτωση που τα κράτη μέλη αυτά συμμετάσχουν στους εν λόγω τομείς συνεργασίας. 2. Εάν η Δανία αποφασίσει να μην εφαρμόσει απόφαση του Συμβουλίου όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη τα οποία μνημονεύονται στο άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα εξετάσουν τα μέτρα που ενδείκνυται να λάβουν. Ως προς τα μέτρα που θεσπίζει το Συμβούλιο στον τομέα των άρθρων I.3, παράγραφος 1 και I.7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Δανία δεν συμμετέχει στην εκπόνηση και την εφαρμογή των αποφάσεων και δράσεων της Ένωσης που έχουν συνέπειες στην άμυνα, αλλά δεν εμποδίζει την ανάπτυξη στενότερης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα αυτό. Ως εκ τούτου, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπισή τους. Η Δανία δεν υποχρεούται να συνεισφέρει στη χρηματοδότηση των λειτουργικών δαπανών που απορρέουν από τα μέτρα αυτά. Η Δανία μπορεί, οποτεδήποτε, σύμφωνα με τους συνταγματικούς της κανόνες, να ενημερώσει τα άλλα κράτη μέλη ότι δεν επιθυμεί πλέον να υπόκειται εν όλω ή εν μέρει στο πεδίο ισχύος του παρόντος Πρωτοκόλλου. Στην περίπτωση αυτή, η Δανία θα εφαρμόσει πλήρως όλα τα τότε εν ισχύι σχετικά μέτρα που θα έχουν ληφθεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Γ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΑΡΤΩΝΤΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΠΕΡΙ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,
ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου ΣΤ, παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, «Η Ένωση σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως κατοχυρώνονται με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, που υπογράφηκε στήστη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950», ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει αρμοδιότητα να διασφαλίζει ότι, κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή του άρθρου ΣΤ, παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, το δίκαιο τηρείται από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι, σύμφωνα με το άρθρο Ξ της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, κάθε ευρωπαϊκό κράτος όταν υποβάλει αίτηση για να καταστεί μέλος της Ένωσης, πρέπει να σέβεται τις αρχές που ορίζονται στο άρθρο ΣΤ, παράγραφος 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ότι το άρθρο 236 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας καθιερώνει ένα μηχανισμό αναστολής ορισμένων δικαιωμάτων σε περίπτωση σοβαρής και διαρκούς παραβίασης των αρχών αυτών από κράτος μέλος, ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι κάθε υπήκοος ενός κράτους μέλους, ως πολίτης της Ένωσης, απολαύει ειδικού καθεστώτος και προστασίας την οποία εγγυώνται τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις διατάξεις του δευτέρου Μέρους της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ότι η Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθορίζει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα και παρέχει σε κάθε πολίτη της Ένωσης το δικαίωμα να κυκλοφορεί και να διαμένει ελεύθερα στο έδαφος των κρατών μελών, ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι το ζήτημα της έκδοσης υπηκόων κρατών μελών της Ένωσης διέπεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως της 13ης Δεκεμβρίου 1957 και τη Σύμβαση της 27ης Σεπτεμβρίου 1996 η οποία καταρτίστηκε βάσει του άρθρου Κ.3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση για την έκδοση μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να αποτρέψουν τη χρήση του θεσμού του ασύλου για σκοπούς ξένους προς αυτούς για τους οποίους προορίζεται, ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι το παρόν Πρωτόκολλο σέβεται το σκοπό και τους στόχους της Σύμβασης της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 περί του Καθεστώτος των Προσφύγων, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ επί των ακόλουθων διατάξεων οι οποίες προσαρτώνται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας: Δεδομένου του επιπέδου προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κράτη μέλη θεωρούνται ότι συνιστούν έναντι αλλήλων ασφαλείς χώρες καταγωγής, για όλα τα νομικά και πρακτικά ζητήματα σχετικά με τις υποθέσεις ασύλου. Συνεπώς, οποιαδήποτε αίτηση ασύλου υποβαλλόμενη από υπήκοο κράτους μέλους μπορεί να ληφθεί υπόψη ή να κηρυχθεί παραδεκτή σε διαδικασία άλλου κράτους μέλους μόνον στις ακόλουθες περιπτώσεις: α) εάν το κράτος μέλος του οποίου ο αιτών είναι υπήκοος, βασιζόμενο στις διατάξεις του άρθρου 15 της Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, προβαίνει, μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ, σε λήψη μέτρων στο έδαφός του τα οποία αποκλίνουν από τις υποχρεώσεις του βάσει της Σύμβασης αυτής· β) εάν κινήθηκε η διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο ΣΤ.1, παράγραφος 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και μέχρις ότου το Συμβούλιο λάβει σχετική απόφαση· γ) εάν το Συμβούλιο, ενεργώντας βάσει του άρθρου ΣΤ.1, παράγραφος 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση διαπίστωσε, σε σχέση με κράτος μέλος του οποίου ο αιτών είναι υπήκοος, την ύπαρξη σοβαρής και διαρκούς παραβίασης από αυτό το κράτος μέλος, αρχών που αναφέρονται στο άρθρο ΣΤ, παράγραφος 1· δ) εάν ένα κράτος μέλος θα πρέπει να αποφασίσει κατ' αυτόν τον τρόπο μονομερώς σε σχέση με την αίτηση υπηκόου άλλου κράτους μέλους. Στην περίπτωση αυτή, το Συμβούλιο ενημερώνεται αμέσως. Η αίτηση εξετάζεται βάσει του τεκμηρίου ότι είναι προφανώς αβάσιμη χωρίς να θίγεται καθ' οιονδήποτε τρόπο, ανεξάρτητα από τη φύση της υποθέσεως, η εξουσία λήψεως αποφάσεως του κράτους μέλους.
ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,
ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΑ να καθορίσουν τους όρους εφαρμογής των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που καθιερώνονται στο άρθρο 3 Β της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με σκοπό τον ακριβέστερο προσδιορισμό των κριτηρίων εφαρμογής τους και την εξασφάλιση της αυστηρής τήρησής τους και της συνεπούς εφαρμογής τους από όλα τα όργανα, ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να εξασφαλίσουν ότι οι αποφάσεις θα λαμβάνονται όσο το δυνατόν εγγύτερα στους πολίτες της Ένωσης, ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη διοργανική συμφωνία της 25ης Οκτωβρίου 1993 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τις διαδικασίες εφαρμογής της αρχής της επικουρικότητας, ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΑΝ ότι τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Μπίρμιγχαμ της 16ης Οκτωβρίου 1992 και η συνολική προσέγγιση για την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας η οποία συμφωνήθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Εδιμβούργου της 11ης και 12ης Δεκεμβρίου 1992, θα εξακολουθήσουν να εμπνέουν τη δράση των οργάνων της Ένωσης καθώς και την πρόοδο της εφαρμογής της αρχής της επικουρικότητας, και, προς τούτο, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ επί των ακολούθων διατάξεων οι οποίες προσαρτώνται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας: 1. Κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του, κάθε όργανο εξασφαλίζει την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας. Επίσης, εξασφαλίζει την τήρηση της αρχής της αναλογικότητας, σύμφωνα με την οποία καμία δράση της Κοινότητας δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων της Συνθήκης.
2. Κατά την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας τηρούνται οι γενικές διατάξεις και οι στόχοι της Συνθήκης, ιδίως όσον αφορά τον πλήρη σεβασμό του κοινοτικού κεκτημένου, και τη θεσμική ισορροπία· δεν θίγονται οι αρχές που έχει διαμορφώσει το Δικαστήριο όσον αφορά τη σχέση μεταξύ εθνικού και κοινοτικού δικαίου, και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το άρθρο ΣΤ, παράγραφος 4 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με το οποίο «η Ένωση διαθέτει τα μέσα που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων της και για την επιτυχή εφαρμογή των πολιτικών της». 3. Η αρχή της επικουρικότητας δεν θέτει υπό αμφισβήτηση τις αρμοδιότητες που απονέμει στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα η Συνθήκη, όπως αυτές έχουν ερμηνευθεί από το Δικαστήριο. Τα κριτήρια που μνημονεύονται στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 3 Β της Συνθήκης, αφορούν τομείς για τους οποίους η Κοινότητα δεν διαθέτει αποκλειστική αρμοδιότητα. Η αρχή της επικουρικότητας αποτελεί οδηγό ως προς τον τρόπο κατά τον οποίο πρέπει να ασκούνται οι αρμοδιότητας αυτές σε κοινοτικό επίπεδο. Η επικουρικότητα αποτελεί δυναμική έννοια και θα πρέπει να εφαρμόζεται υπό το πρίσμα των στόχων που παρατίθενται στη Συνθήκη. Επιτρέπει την επέκταση της δράσης της Κοινότητας, εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων της, όταν τούτο επιβάλλεται από τις περιστάσεις, και αντιστρόφως, τον περιορισμό ή τη διασκοπήδιακοπή τους όταν αυτή δεν δικαιολογείται πλέον. 4. Για κάθε προτεινόμενη κοινοτική νομοθεσία, αναφέρονται οι λόγοι που την υπαγόρευσαν ώστε να υπάρχει αιτιολογία ότι τηρήθηκαν οι αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Το συμπέρασμα ότι ένας κοινοτικός στόχος μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα από την Κοινότητα, πρέπει να τεκμηριώνεται με ποιοτικούς ή, οσάκις είναι δυνατόν, ποσοτικούς δείκτες. 5. Η κοινοτική δράση είναι αιτιολογημένη όταν πληρούνται και οι δύο πτυχές της αρχής της επικουρικότητας: οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς με τη δράση των κρατών μελών στα πλαίσια του εθνικού τους συνταγματικού συστήματος και δύνανται συνεπώς να επιτευχθούν καλύτερα με δράση εκ μέρους της Κοινότητας. Οι ακόλουθες κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να χρησιμοποιούνται όταν εξετάζεται κατά πόσον πληρούται ο προαναφερόμενος όρος: - το υπό εξέταση θέμα έχει διεθνικές πτυχές οι οποίες δεν μπορούν να ρυθμιστούν ικανοποιητικά με τη δράση των κρατών μελών, - οι δράσεις μόνο των κρατών μελών ή η έλλειψη κοινοτικής δράσης έρχονται σε σύγκρουση με τις απαιτήσεις της Συνθήκης (όπως η ανάγκη διόρθωσης των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού ή η αποφυγή συγκεκαλυμμένων περιορισμών του εμπορίου ή η ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής) ή βλάπτουν σημαντικά κατ' άλλον τρόπο τα συμφέροντα των κρατών μελών, - η δράση σε κοινοτικό επίπεδο συνεπάγεται σαφή πλεονεκτήματα λόγω της κλίμακας στην οποία θα διεξαχθεί ή των αποτελεσμάτων της, σε σύγκριση με τη δράση στο επίπεδο των κρατών μελών. 6. Η κοινοτική δράση θα έχει την απλούστερη δυνατή μορφή, συνάδουσα προς την ικανοποιητική επίτευξη του στόχου του μέτρου και την ανάγκη για την αποτελεσματική εφαρμογή του. Η Κοινότητα νομοθετεί μόνο εφόσον τούτο είναι αναγκαίο. Εφόσον δεν μεταβάλλονται άλλες παράμετροι, οι οδηγίες θα πρέπει να προτιμώνται από τους κανονισμούς και οι οδηγίες-πλαίσια από τα λεπτομερή μέτρα. Οι οδηγίες, όπως προβλέπεται στο άρθρο 189 της Συνθήκης, αν και δεσμεύουν τα κράτη μέλη στα οποία απευθύνονται ως προς το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, αφήνουν στην αρμοδιότητα των εθνικών αρχών την επιλογή του τύπου και των μέσων. 7. Σε ό,τι αφορά τη φύση και την έκταση της κοινοτικής δράσης, τα κοινοτικά μέτρα θα πρέπει να αφήνουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο πεδίο για εθνικές αποφάσεις, σύμφωνα με την εξασφάλιση του στόχου του μέτρου και τον σεβασμό των επιταγών της Συνθήκης. Παράλληλα με την τήρηση της κοινοτικής νομοθεσίας, θα πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για την τήρηση των εδραιωμένων εθνικών πρακτικών και της οργάνωσης και λειτουργίας της έννομης τάξης των κρατών μελών. Όπου αυτό ενδείκνυται και υπό την προϋπόθεση της ορθής εφαρμογής τους, τα κοινοτικά μέτρα θα πρέπει να προσφέρουν στα κράτη μέλη εναλλακτικούς τρόπους για την επίτευξη των στόχων των μέτρων. 8. Στην περίπτωση που η εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας οδηγήσει στη μη ανάληψη δράσης από την Κοινότητα, τα κράτη μέλη οφείλουν να προσαρμόζουν τη δράση τους στους γενικούς κανόνες που ορίζονται στο άρθρο 5 της Συνθήκης, λαμβάνοντας όλα τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν την εκπλήρωση των υποχρεώσεων τις οποίες υπέχουν βάσει της Συνθήκης και απέχοντας από κάθε μέτρο που δύναται να διακυβεύσει την επίτευξη των στόχων της Συνθήκης. 9. Με την επιφύλαξη του δικαιώματος πρωτοβουλίας, η Επιτροπή θα πρέπει: - εκτός των περιπτώσεων ιδιαίτερα κατεπείγοντος ή εμπισπευτικούεμπιστευτικού χαρακτήρα, να προβαίνει σε ευρείες διαβουλεύσεις πριν προτείνει νομοθεσία και να δημοσιεύει, όπου αυτό επιβάλλεται, έγγραφα διαβουλεύσεων, - να αιτιολογεί κάθε πρότασή της σε σχέση με την αρχή της επικουρικότητας· όποτε είναι αναγκαίο, η εισηγητική έκθεση που συνοδεύει την πρόταση θα παρέχει σχετικές λεπτομέρειες. Για την ολική ή μερική χρηματοδότηση της κοινοτικής δράσης από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, απαιτείται αιτιολογία, - να λαμβάνει δεόντως υπόψη την ανάγκη να είναι το τυχόν βάρος, οικονομικό ή διοικητικό, που βαρύνει την Κοινότητα, τις εθνικές κυβερνήσεις, τις τοπικές αρχές, τους οικονομικούς φορείς και τους πολίτες, το ελάχιστο δυνατό και ανάλογο προς τον επιδιωκόμενο στόχο, - να υποβάλλει ετήσια έκθεση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 3 Β της Συνθήκης. Η εν λόγω ετήσια έκθεση διαβιβάζεται επίσης στην Επιτροπή των Περιφερειών και στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή. 10. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο λαμβάνει υπόψη την έκθεση της Επιτροπής που αναφέρεται στην τέταρτη περίπτωση του σημείου 9, στα πλαίσια της έκθεσης για την πρόοδο που έχει σημειώσει η Ένωση την οποία υποχρεούται να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σύμφωνα με το άρθρο Δ της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. 11. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, τηρώντας πλήρως τις εφαρμοστέες διαδικασίες, εξακριβώνουν, ως αναπόσπαστο τμήμα της συνολικής εξέτασης των προτάσεων της Επιτροπής, κατά πόσον οι προτάσεις αυτές συνάδουν με τις διατάξεις του άρθρου 3 Β της Συνθήκης. Αυτό ισχύει τόσο για την αρχική πρόταση της Επιτροπής όσο και για τις τροποποιήσεις τις οποίες το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο προτίθενται να επιφέρουν σ' αυτήν. 12. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στα πλαίσια της εφαρμογής των διαδικασιών των άρθρων 189 Β και 189 Γ της Συνθήκης, ενημερώνεται για τη θέση του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 3 Β της Συνθήκης από την εισηγητική έκθεση που περιέχει τους λόγους που οδήγησαν το Συμβούλιο στην υιοθέτηση της κοινής θέσης. Το Συμβούλιο ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τους λόγους βάσει των οποίων θεωρεί ότι όλη η πρόταση ή μέρος αυτής δεν συμβιβάζεται με το άρθρο 3 Β της Συνθήκης. 13. Η τήρηση της αρχής της επικουρικότητας θα αποτελέσει αντικείμενο επανεξέτασης σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπει η Συνθήκη.
ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,
ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την ανάγκη των κρατών μελών να διασφαλίσουν αποτελεσματικούς ελέγχους στα εξωτερικά τους σύνορα, σε συνεργασία, όπου ενδείκνυται, με τρίτες χώρες, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ επί της ακόλουθης διατάξεως, οι οποίες προσαρτώνται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας: Οι διατάξεις περί μέτρων κατά τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων οι οποίες περιλαμβάνονται στο άρθρο 73 Ι, σημείο 2), στοιχείο α) του Τίτλου ΙΙΙ α της Συνθήκης δεν θίγουν την αρμοδιότητα των κρατών μελών να διαπραγματεύονται ή να συνομολογούν συμφωνίες με τρίτες χώρες, στο μέτρο που οι συμφωνίες αυτές σέβονται το κοινοτικό δίκαιο και άλλες σχετικές διεθνείς συμφωνίες.
ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,
ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι το σύστημα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις δημοκρατικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανάγκες κάθε κοινωνίας, καθώς και με την ανάγκη να διασφαλίζεται η πολυφωνία στα μέσα ενημέρωσης, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ επί των ακόλουθων ερμηνευτικών διατάξεων, οι οποίες προσαρτώνται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας: Οι διατάξεις της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ισχύουν υπό την επιφύλαξη της αρμοδιότητας των κρατών μελών να μεριμνούν για τη χρηματοδότηση της δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής υπηρεσίας, εφόσον η χρηματοδότηση αυτή παρέχεται σε ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς για την εκπλήρωση του στόχου της δημόσιας υπηρεσίας, έτσι όπως την έχει θεσμοθετήσει, οριοθετήσει και οργανώσει κάθε κράτος μέλος, και εφόσον η χρηματοδότηση αυτή δεν επηρεάζει τις Συνθήκες του εμπορίου και τον ανταγωνισμό εντός της Κοινότητας σε βαθμό αντιβαίνοντα στο κοινό συμφέρον, ενώ λαμβάνεται υπόψη η πραγματοποίηση του στόχου που εξυπηρετεί αυτή η δημόσια υπηρεσία.
ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,
ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να εξασφαλίσουν τη βελτίωση της προστασίας και το σεβασμό της καλής διαβίωσης των ζώων, ως όντων που αισθάνονται, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ σχετικά με την ακόλουθη διάταξη, η οποία προσαρτάται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας: Κατά τη διαμόρφωση και την υλοποίηση των πολιτικών της Κοινότητας στους τομείς της γεωργίας, των μεταφορών, της εσωτερικής αγοράς και της έρευνας, η Κοινότητα και τα κράτη μέλη λαμβάνουν πλήρως υπόψη τις ανάγκες της καλής διαβίωσης των ζώων, τηρώντας συνάμα τις νομοθετικές ή διοικητικές διατάξεις και τα έθιμα των κρατών μελών που αφορούν, ιδίως, τους λατρευτικούς τύπους, τις πολιτιστικές παραδόσεις και την κατά τόπους πολιτιστική κληρονομιά.
Δ. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΑΡΤΩΝΤΑΙ ΣΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΕΡΙ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΝΘΡΑΚΑ ΚΑΙ ΧΑΛΥΒΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,
ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ επί των ακόλουθων διατάξεων, οι οποίες προσαρτώνται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Συνθήκες για την ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων: Την ημερομηνία έναρξης ισχύος της πρώτης διεύρυνσης της Ένωσης, και παρά το άρθρο 157, παράγραφος 1 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το άρθρο 9, παράγραφος 1 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και το άρθρο 126, παράγραφος 1 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, η Επιτροπή θα περιλαμβάνει έναν υπήκοο από κάθε κράτος μέλος, υπό την προϋπόθεση ότι, μέχρι την ημερομηνία αυτή, θα έχει τροποποιηθεί η στάθμιση των ψήφων στο Συμβούλιο, είτε με νέα στάθμιση των ψήφων, είτε με σύστημα διττής πλειοψηφίας, κατά τρόπο αποδεκτό από όλα τα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα σχετικά στοιχεία, και δη με παροχή αντιστάθμισης σε εκείνα τα κράτη μέλη τα οποία θα παραιτηθούν της δυνατότητας διορισμού δεύτερου μέλους της Επιτροπής. Ένα τουλάχιστον χρόνο πριν τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπερβούν τα είκοσι, θα συγκληθεί διάσκεψη των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών προκειμένου να προβεί σε συνολική αναθεώρηση των διατάξεων των Συνθηκών που αφορούν τη σύνθεση και τη λειτουργία των οργάνων.
ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ,
ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το άρθρο 216 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το άρθρο 77 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και το άρθρο 189 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ την απόφαση της 8ης Απριλίου 1965, και με την επιφύλαξη των αποφάσεων σχετικά με την έδρα των μελλοντικών οργάνων, οργανισμών και υπηρεσιών, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ επί των ακόλουθων διατάξεων, οι οποίες προσαρτώνται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Συνθήκες περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, α) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει την έδρα του στο Στρασβούργο όπου λαμβάνουν χώρα οι δώδεκα μηνιαίες περίοδοι συνόδου της ολομελείας, συμπεριλαμβανομένης της συνόδου για τον προϋπολογισμό. Οι περίοδοι των πρόσθετων συνόδων της ολομελείας πραγματοποιούνται στις Βρυξέλλες. Οι επιτροπές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εδρεύουν στις Βρυξέλλες. Η γενική γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και οι υπηρεσίες της παραμένουν στο Λουξεμβούργο. β) Το Συμβούλιο έχει την έδρα του στις Βρυξέλλες. Κατά τους μήνες Απρίλιο, Ιούνιο και Οκτώβριο, το Συμβούλιο πραγματοποιεί τις συνόδους του στο Λουξεμβούργο. γ) Η Επιτροπή έχει την έδρα της στις Βρυξέλλες. Οι υπηρεσίες που αναφέρονται στα άρθρα 7, 8 και 9 της απόφασης της 8ης Απριλίου 1965, εγκαθίστανται στο Λουξεμβούργο. δ) Το Δικαστήριο και το Πρωτοδικείο έχουν την έδρα τους στο Λουξεμβούργο. ε) Το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει την έδρα του στο Λουξεμβούργο. στ) Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έχει την έδρα της στις Βρυξέλλες. ζ) Η Επιτροπή των Περιφερειών έχει την έδρα της στις Βρυξέλλες. η) Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων έχει την έδρα της στο Λουξεμβούργο. θ) Το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχουν την έδρα τους στη Φραγκφούρτη. ι) Η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ) έχει την έδρα της στη Χάγη.
ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,
ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι ο έλεγχος τον οποίον ασκούν τα εθνικά Κοινοβούλια στις αντίστοιχες κυβερνήσεις σχετικά με δραστηριότητες της Ένωσης αποτελεί αντικείμενο της συνταγματικής οργάνωσης και πρακτικής εκάστου κράτους μέλους, ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ, ωστόσο, να ενθαρρύνουν τη μεγαλύτερη συμμετοχή των εθνικών Κοινοβουλίων στις δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να ενισχύσουν τη δυνατότητά τους να εκφράζουν τις απόψεις τους για ζητήματα τα οποία παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα εθνικά Κοινοβούλια, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ επί των ακολούθων διατάξεων, οι οποίες προσαρτώνται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Συνθήκες περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων: I. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ
1. Όλα τα έγγραφα διαβουλεύσεων της Επιτροπής (πράσινες και λευκές βίβλοι και ανακοινώσεις) διαβιβάζονται αμέσως στα εθνικά Κοινοβούλια των κρατών μελών. 2. Οι προτάσεις της Επιτροπής για νομοθεσία, όπως ορίζονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 151, παράγραφος 3 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, διαβιβάζονται εγκαίρως ώστε η Κυβέρνηση εκάστου κράτους μέλους να είναι σε θέση να διασφαλίσει ότι το εθνικό της Κοινοβούλιο τις παρέλαβε δεόντως. 3. Από τη στιγμή κατά την οποία μια νομοθετική πρόταση ή πρόταση για τη λήψη μέτρου βάσει του Τίτλου VI της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τίθεται στη διάθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, από την Επιτροπή, σε όλες τις γλώσσες, παρέρχεται περίοδος έξι εβδομάδων έως την ημερομηνία κατά την οποία αυτή εγγράφεται στην ημερήσια διάταξη του Συμβουλίου προς λήψη αποφάσεως είτε για την υιοθέτηση πράξης είτε για την υιοθέτηση κοινής θέσης σύμφωνα με τα άρθρα 189 Β και 189 Γ της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, εκτός εξαιρέσεων για λόγους επείγουσας ανάγκης, οι οποίοι και θα πρέπει να αναφέρονται στην πράξη ή την κοινή θέση. II. Η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ (COSAC) 4. Η διάσκεψη των επιτροπών ευρωπαϊκών υποθέσεων, καλούμενη εφεξής COSAC, η οποία συνεστήθη στο Παρίσι στις 16-17 Νοεμβρίου 1989, δύναται να υποβάλει οιαδήποτε εισήγηση κρίνει σκόπιμη ενώπιον των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως βάσει σχεδίων νομοθετικών κειμένων τα οποία ενδέχεται οι αντιπρόσωποι των κυβερνήσεων των κρατών μελών να αποφασίσουν με κοινή συμφωνία να διαβιβάσουν στην COSAC λόγω της φύσεως του αντικειμένου τους. 5. Η COSAC δύναται να εξετάζει κάθε νομοθετική πρόταση ή πρωτοβουλία σχετικά με τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης η οποία ενδέχεται να έχει άμεσες επιπτώσεις επί των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή ενημερώνονται σχετικά με κάθε εισήγηση της COSAC δυνάμει του παρόντος σημείου. 6. Η COSAC δύναται να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή κάθε εισήγηση που κρίνει σκόπιμη σχετικά με τις νομοθετικές δραστηριότητες της Ένωσης, ιδίως όσον αφορά την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης καθώς και ζητήματα σχετικά με τα θεμελιώδη δικαιώματα. 7. Οι εισηγήσεις της COSAC δεν δεσμεύουν με κανένα τρόπο τα εθνικά Κοινοβούλια ούτε και προδικάζουν τη θέση τους.
Η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ, η οποία συγκλήθηκε στο Τορίνο στις 29 Μαρτίου του έτους χίλια εννιακόσια ενενήντα έξι για να θεσπίσει με κοινή συμφωνία τις τροποποιήσεις που πρέπει να γίνουν στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στις Συνθήκες περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, αντιστοίχως, και σε ορισμένες συναφείς πράξεις, υιοθέτησε τα ακόλουθα κείμενα:
I. Συνθήκη του Άμστερνταμ που τροποποιεί τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις Συνθήκες περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ορισμένες συναφείς πράξεις
II. Πρωτόκολλα Α. Πρωτόκολλο το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση: 1. Πρωτόκολλο στο άρθρο I.7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση Β. Πρωτόκολλα τα οποία προσαρτώνται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας: 2. Πρωτόκολλο για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Schengen στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 3. Πρωτόκολλο για την εφαρμογή ορισμένων πτυχών του άρθρου 7 Α της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία 4. Πρωτόκολλο για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας 5. Πρωτόκολλο για τη θέση της Δανίας Γ. Πρωτόκολλα τα οποία προσαρτώνται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας: 6. Πρωτόκολλο για το άσυλο των υπηκόων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7. Πρωτόκολλο σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας 8. Πρωτόκολλο για τις εξωτερικές σχέσεις των κρατών μελών όσον αφορά τη διέλευση εξωτερικών συνόρων 9. Πρωτόκολλο για το σύστημα δημόσιας, ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη 10. Πρωτόκολλο για την προστασία και την καλή διαβίωση των ζώων Δ. Πρωτόκολλα τα οποία προσαρτώνται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Συνθήκες περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας. 11. Πρωτόκολλο σχετικά με τα όργανα ενόψει της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης 12. Πρωτόκολλο για τον καθορισμό της έδρας των οργάνων και ορισμένων οργανισμών και υπηρεσιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καθώς και της Ευρωπόλ 13. Πρωτόκολλο σχετικά με το ρόλο των εθνικών Κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση III. Δηλώσεις Η διάσκεψη υιοθέτησε τις ακόλουθες δηλώσεις οι οποίες προσαρτώνται στην παρούσα τελική πράξη: 1. Δήλωση σχετικά με την κατάργηση της ποινής του θανάτου 2. Δήλωση για την ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης 3. Δήλωση σχετικά με τη Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση 4. Δήλωση σχετικά με τα άρθρα Ι.14 και Κ.10 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση 5. Δήλωση σχετικά με το άρθρο Ι.15 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση 6. Δήλωση για την ίδρυση Μονάδας Σχεδιασμού Πολιτικής και Έγκαιρης Προειδοποίησης 7. Δήλωση σχετικά με το άρθρο Κ.2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση 8. Δήλωση σχετικά με το άρθρο Κ.3, στοιχείο ε) της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση 9. Δήλωση σχετικά με το άρθρο Κ.6, παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση 10. Δήλωση σχετικά με το άρθρο Κ.7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση 11. Δήλωση για το καθεστώς των εκκλησιών και των μη ομολογιακών ενώσεων 12. Δήλωση για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων 13. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 7 Δ της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 14. Δήλωση για την κατάργηση του άρθρου 44 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 15. Δήλωση για τη διατήρηση του επιπέδου προστασίας και ασφάλειας βάσει του κεκτημένου του Σένγκεν 16. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 73 Ι, σημείο 2), στοιχείο β) της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 17. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 73 Κ της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 18. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 73 Κ, σημείο 3), στοιχείο α) της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 19. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 73 Λ, παράγραφος 1 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 20. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 73 Μ της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 21. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 73 Ξ της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 22. Δήλωση σχετικά με πρόσωπα με ειδικές ανάγκες 23. Δήλωση για τα μέτρα ενθάρρυνσης του άρθρου 109 Ρ της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 24. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 109 Ρ της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 25. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 118 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 26. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 118, παράγραφος 2 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 27. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 118 Β, παράγραφος 2 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 28. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 119, παράγραφος 4 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 29. Δήλωση για τον αθλητισμό 30. Δήλωση για τις νησιωτικές περιοχές 31. Δήλωση για την απόφαση του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 1987 32. Δήλωση για την οργάνωση και τη λειτουργία της Επιτροπής 33. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 188 Γ, παράγραφος 3 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 34. Δήλωση για την τήρηση των προθεσμιών που προβλέπονται στη διαδικασία συναπόφασης 35. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 191 Α, παράγραφος 1 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 36. Δήλωση για τις Υπερπόντιες Χώρες και Εδάφη 37. Δήλωση για τα δημόσια πιστωτικά ιδρύματα στη Γερμανία 38. Δήλωση για τις εθελοντικές δραστηριότητες 39. Δήλωση για την ποιότητα της διατύπωσης της κοινοτικής νομοθεσίας 40. Δήλωση σχετικά με τη διαδικασία σύναψης διεθνών συμφωνιών από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα 41. Δήλωση σχετικά με τις διατάξεις για τη διαφάνεια, την πρόσβαση στα έγγραφα και την καταπολέμηση της απάτης 42. Δήλωση για την ενοποίηση των Συνθηκών 43. Δήλωση σχετικά με το πρωτόκολλο περί της εφαρμογής των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας 44. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 2 του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 45. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 4 του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 46. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 5 του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 47. Δήλωση σχετικά με το άρθρο 6 του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σέγνκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 48. Δήλωση σχετικά με το Πρωτόκολλο για το άσυλο των υπηκόων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης 49. Δήλωση σχετικά με το στοιχείο δ) του μόνου άρθρου του Πρωτοκόλλου για το άσυλο των υπηκόων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης 50. Δήλωση σχετικά με το Πρωτόκολλο για τα όργανα ενόψει της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης 51. Δήλωση για το άρθρο 10 της Συνθήκης του Άμστερνταμ Η Διάσκεψη έλαβε επίσης υπό σημείωση τις ακόλουθες δηλώσεις οι οποίες προσαρτώνται στην παρούσα Τελική Πράξη: 1. Δήλωση της Αυστρίας και του Λουξεμβούργου για τα πιστωτικά ιδρύματα 2. Δήλωση της Δανίας σχετικά με το άρθρο Κ.14 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση 3. Δήλωση της Γερμανίας, της Αυστρίας και του Βελγίου για την επικουρικότητα 4. Δήλωση της Ιρλανδίας σχετικά με το άρθρο 3 του Πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας 5. Δήλωση του Βελγίου για το Πρωτόκολλο για το άσυλο των υπηκόων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης 6. Δήλωση του Βελγίου, της Γαλλίας και της Ιταλίας για το Πρωτόκολλο σχετικά με τα όργανα ενόψει της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7. Δήλωση της Γαλλίας σχετικά με την κατάσταση των υπερποντίων διαμερισμάτων υπό το πρίσμα του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης 8. Δήλωση της Ελλάδας σχετικά με τη δήλωση για το καθεστώς των εκκλησιών και των μη ομολογιακών ενώσεων Εντέλει, η διάσκεψη συμφώνησε να επισυνάψει, στην παρούσα Τελική Πράξη, ενδεικτικά, τα κείμενα της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, όπως απορρέουν από τις τροποποιήσεις που επέφερε η διάσκεψη. Hecho en Amsterdam, el dos de octubre de mil novecientos noventa y siete.
Udfærdiget i Amsterdam, den anden oktober nittenhundrede og syvoghalvfems. Geschehen zu Amsterdam am zweiten Oktober neunzehnhundertsiebenundneunzig. Έγινε στο Άμστερνταμ, στις δύο Οκτωβρίου του έτους χίλια εννιακόσια ενενήντα επτά. Done at Amsterdam this second day of October in the year one thousand nine hundred and ninety-seven. Fait à Amsterdam, le deux octobre de l'an mil neuf cent quatre-vingt-dix-sept. Arna dhéanamh in Amstardam ar an dara lá de Dheireadh Fómhair sa bhliain míle naoi gcéad nócha a seacht. Fatto ad Amsterdam, addì due ottobre millenovecentonovantasette. Gedaan te Amsterdam, de tweede oktober negentienhonderd zevenennegentig. Feito em Amesterdão, em dois de Outubro de mil novecentos e noventa e sete. Tehty Amsterdamissa 2 päivänä lokakuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäseitsemän. Utfärdat i Amsterdam den andra oktober år nittonhundranittiosju. Pour Sa Majesté le Roi des Belges Voor Zijne Majesteit de Koning der Belgen Für Seine Majestät den König der Belgier ***IMAGE***
Cette signature engage également la Communauté française, la Communauté flamande, la Communauté germanophone, la Région wallonne, la Région flamande et la Région de Bruxelles-Capitale. Deze handtekening verbindt eveneens de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschap, de Duitstalige Gemeenschap, het Vlaamse Gewest, het Waalse Gewest en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest. Diese Unterschrift bindet zugleich die Deutschsprachige Gemeinschaft, die Flämische Gemeinschaft, die Französische Gemeinschaft, die Wallonische Region, die Flämische Region und die Region Brüssel-Hauptstadt. For Hendes Majestæt Danmarks Dronning
***IMAGE***
Für den Präsidenten der Bundesrepublik Deutschland
***IMAGE***
Για τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας
***IMAGE***
Por Su Majestad el Rey de España
***IMAGE***
Pour le Président de la République française
***IMAGE***
Thar ceann an Choimisiúin arna údarú le hAirteagal 14 de Bhunreacht na hÉireann chun cumhachtaí agus feidhmeanna Uachtarán na hÉireann a oibriú agus a chomhlíonadh
For the Commission authorised by Article 14 of the Constitution of Ireland to exercise and perform the powers and functions of the President of Ireland ***IMAGE***
Per il Presidente della Repubblica italiana
***IMAGE***
Pour Son Altesse Royale le Grand-Duc de Luxembourg
***IMAGE***
Voor Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden
***IMAGE***
Für den Bundespräsidenten der Republik Österreich
***IMAGE***
Pelo Presidente da República Portuguesa
***IMAGE***
Suomen Tasavallan Presidentin puolesta
För Republiken Finlands President ***IMAGE***
För Hans Majestät Konungen av Sverige
***IMAGE***
For Her Majesty the Queen of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland
***IMAGE***
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ Η ΔΙΑΣΚΕΨΗ Αναφερόμενη στο άρθρο ΣΤ, παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Διάσκεψη υπενθυμίζει ότι το Πρωτόκολλο αριθ. 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών που υπογράφηκε στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950 και έχει υπογραφεί και επικυρωθεί από μεγάλη πλειοψηφία των κρατών μελών, προβλέπει την κατάργηση της ποινής του θανάτου. Στο πλαίσιο αυτό, η Διάσκεψη σημειώνει το γεγονός ότι, από την υπογραφή του προαναφερόμενου Πρωτοκόλλου στις 28 Απριλίου 1983, η ποινή του θανάτου έχει καταργηθεί στα περισσότερα κράτη μέλη της Ένωσης και δεν έχει εκτελεστεί σε κανένα από αυτά.
Ενόψει της ενισχυμένης συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης, η Διάσκεψη καλεί το Συμβούλιο να επιδιώξει την έγκαιρη θέσπιση ενδεδειγμένων ρυθμίσεων για τη διαβάθμιση ασφάλειας του προσωπικού της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου.
Η Διάσκεψη λαμβάνει υπό σημείωση την ακόλουθη δήλωση την οποία υιοθέτησε το Συμβούλιο Υπουργών της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης στις 22 Ιουλίου 1997: «ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΟΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΟΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ (Μετάφραση) ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1. Τα κράτη μέλη της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) συμφώνησαν στο Μάαστριχτ το 1991 ότι είναι ανάγκη να αναπτυχθεί μια αυθεντική ευρωπαϊκή ταυτότητα όσον αφορά την ασφάλεια και την άμυνα (ΕΤΑΑ) και να αναλάβει η Ευρώπη μεγαλύτερες ευθύνες για τα αμυντικά θέματα. Υπό το πρίσμα της Συνθήκης του Άμστερνταμ, επιβεβαιώνουν και πάλι ότι είναι πολύ σημαντικό να συνεχιστούν και να ενισχυθούν αυτές οι προσπάθειες. Η ΔΕΕ αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), παρέχει στην Ένωση πρόσβαση σε επιχειρησιακό δυναμικό, ιδίως στο πλαίσιο των αποστολών του Petersberg, και αποτελεί ουσιώδες στοιχείο για την ανάπτυξη της ΕΤΑΑ στα πλαίσια της Ατλαντικής Συμμαχίας σύμφωνα με τη δήλωση των Παρισίων και τις αποφάσεις που έλαβαν οι Υπουργοί του N.A.T.O. στο Βερολίνο. 2. Το Συμβούλιο της ΔΕΕ συγκεντρώνει σήμερα όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλα τα ευρωπαϊκά μέλη της Ατλαντικής Συμμαχίας σύμφωνα με το αντίστοιχο καθεστώς τους. Το Συμβούλιο φέρνει επίσης σε επαφή αυτά τα κράτη με τα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που έχουν συνδεθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω συμφωνίας σύνδεσης και τα οποία έχουν υποβάλλει αίτηση προσχωρήσεως στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ατλαντική Συμμαχία. Η ΔΕΕ εγκαθιδρύεται συνεπώς ως αυθεντικό πλαίσιο διαλόγου και συνεργασίας μεταξύ Ευρωπαίων όσον αφορά τα ευρύτερα ζητήματα ευρωπαϊκής ασφάλειας και άμυνας. 3. Στα πλαίσια αυτά, η ΔΕΕ σημειώνει τον Τίτλο V της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ειδικότερα τα άρθρα Ι.3, παράγραφος 1, και Ι.7 και το Πρωτόκολλο στο άρθρο Ι.7 τα οποία έχουν ως εξής: Άρθρο Ι.3, παράγραφος 1 “1. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καθορίζει τις αρχές και τους γενικούς προσανατολισμούς της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων που έχουν συνέπειες στην άμυνα.” Άρθρο Ι.7 “1. Η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας περιλαμβάνει το σύνολο των θεμάτων που αφορούν την ασφάλεια της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της προοδευτικής διαμόρφωσης κοινής αμυντικής πολιτικής, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο, η οποία ενδέχεται να οδηγήσει σε κοινή άμυνα, εφόσον το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το αποφασίσει. Στην περίπτωση αυτή, θα συστήσει στα κράτη μέλη την υιοθέτηση μιας τέτοιας απόφασης, σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες. Η Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση (ΔΕΕ) αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ανάπτυξης της Ένωσης, παρέχοντας στην Ένωση πρόσβαση σε επιχειρησιακή ικανότητα, ιδίως στα πλαίσια της παραγράφου 2. Υποστηρίζει την Ένωση στη διαμόρφωση των αμυντικών πλευρών της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας όπως προβλέπεται στο παρόν άρθρο. Η Ένωση ενισχύει, αντιστοίχως, στενότερες θεσμικές σχέσεις με τη ΔΕΕ με στόχο τη δυνατότητα ενσωμάτωσης της ΔΕΕ στην Ένωση, εφόσον το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το αποφασίσει. Στην περίπτωση αυτή, θα συστήσει στα κράτη μέλη την υιοθέτηση μιας τέτοιας απόφασης, σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες. Η πολιτική της Ένωσης κατά την έννοια του παρόντος άρθρου δεν θίγει την ιδιαιτερότητα της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας ορισμένων κρατών μελών και σέβεται τις υποχρεώσεις που απορρέουν για ορισμένα κράτη μέλη τα οποία θεωρούν ότι η κοινή τους άμυνα υλοποιείται στα πλαίσια της Οργάνωσης της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού (N.A.T.O.), δυνάμει της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού και συμβιβάζεται με την κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας που διαμορφώνεται μέσα στο πλαίσιο αυτό. Η προοδευτική διαμόρφωση κοινής αμυντικής πολιτικής θα υποστηρίζεται, όπως τα κράτη μέλη το κρίνουν πρόσφορο, με τη συνεργασία τους στον τομέα των εξοπλισμών. 2. Τα θέματα τα οποία μνημονεύει το παρόν άρθρο περιλαμβάνουν τις ανθρωπιστικές αποστολές και τις αποστολές διάσωσης, τις αποστολές της διατήρησης της ειρήνης, της επέμβασης μαχίμων δυνάμεων στη διαχείριση των κρίσεων, καθώς και την αποκατάσταση της ειρήνης. 3. Η Ένωση θα προσφεύγει στη ΔΕΕ για την εκπόνηση και την εφαρμογή των αποφάσεων και των δράσεων της Ένωσης που έχουν συνέπειες στην άμυνα. Η αρμοδιότητα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να καθορίζει προσανατολισμούς σύμφωνα με το άρθρο Ι.3 ισχύει επίσης σε σχέση με τη ΔΕΕ για τα θέματα για τα οποία η Ένωση προσφεύγει στη ΔΕΕ. Όταν η Ένωση προσφεύγει στη ΔΕΕ για την εκπόνηση και την εφαρμογή αποφάσεων της Ένωσης σχετικά με τις αποστολές που αναφέρονται στην παράγραφο 2, όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης δικαιούνται να συμμετέχουν πλήρως στις εν λόγω αποστολές. Το Συμβούλιο, σε συμφωνία με τα όργανα της ΔΕΕ, θεσπίζει τις αναγκαίες πρακτικές ρυθμίσεις προκειμένου όλα τα κράτη μέλη που συμβάλλουν στις εν λόγω αποστολές να μπορούν να συμμετέχουν πλήρως και ισότιμα στο σχεδιασμό και στη λήψη αποφάσεων στα πλαίσια της ΔΕΕ. Οι αποφάσεις της παρούσας παραγράφου που έχουν συνέπειες στην άμυνα λαμβάνονται με την επιφύλαξη των πολιτικών και των υποχρεώσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τρίτο εδάφιο. 4. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν εμποδίζουν την ανάπτυξη στενότερης συνεργασίας μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών μελών, σε διμερές επίπεδο, στα πλαίσια της ΔΕΕ και της Ατλαντικής Συμμαχίας, στο βαθμό που αυτή η συνεργασία δεν αντιβαίνει στη συνεργασία που προβλέπεται στον παρόντα Τίτλο ούτε την εμποδίζει. 5. Με στόχο την προώθηση των στόχων του παρόντος άρθρου, οι διατάξεις του θα επανεξεταστούν σύμφωνα με το άρθρο Ν.” Πρωτόκολλο στο Άρθρο Ι.7 “ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ, ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΝΟΥ την ανάγκη πλήρους εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου Ι.7, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο και παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ότι η πολιτική της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο Ι.7 δεν θίγει την ιδιαιτερότητα της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας ορισμένων κρατών μελών και σέβεται τις υποχρεώσεις που απορρέουν για ορισμένα κράτη μέλη, τα οποία θεωρούν ότι η κοινή τους άμυνα υλοποιείται στα πλαίσια του N.A.T.O., δυνάμει της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού και συμβιβάζεται με την κοινή πολιτική ασφαλείας και άμυνας που διαμορφώνεται μέσα στο πλαίσιο αυτό, ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ σχετικά με την ακόλουθη διάταξη, η οποία προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση: Η Ευρωπαϊκή Ένωση, μαζί με τη Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση, προβαίνει σε ρυθμίσεις για την ενίσχυση της μεταξύ τους συνεργασίας, εντός ενός έτους από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ.” Α. ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΕΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ: ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΤΟΥ ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ 4. Στη “Δήλωση για το ρόλο της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης και τις σχέσεις της με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ατλαντική Συμμαχία” της 10ης Δεκεμβρίου 1991, τα κράτη μέλη της ΔΕΕ καθόρισαν ως στόχο “να αναπτυχθεί σταδιακά η ΔΕΕ ως αμυντική συνιστώσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης”. Σήμερα επιβεβαιώνουν και πάλι αυτό το στόχο όπως αναπτύσσεται στη Συνθήκη του Άμστερνταμ. 5. Όταν η Ένωση προσφεύγει στη ΔΕΕ, η ΔΕΕ θα εκπονεί και θα εφαρμόζει αποφάσεις και δράσεις της ΕΕ οι οποίες έχουν συνέπειες στην άμυνα. Κατά την εκπόνηση και εφαρμογή αποφάσεων και δράσεων της ΕΕ για τις οποίες η Ένωση προσφεύγει στη ΔΕΕ, η ΔΕΕ θα δρα σύμφωνα με τους προσανατολισμούς που καθορίζει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Η ΔΕΕ υποστηρίζει την Ένωση στη διαμόρφωση των αμυντικών πλευρών της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας της Ένωσης, όπως παρατίθεται στο άρθρο Ι.7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. 6. Η ΔΕΕ επιβεβαιώνει ότι όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση προσφεύγει στη ΔΕΕ για την εκπόνηση και την εφαρμογή αποφάσεων της Ένωσης σχετικά με τις αποστολές που αναφέρονται στο άρθρο Ι.7, παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης δικαιούνται να συμμετέχουν πλήρως στις εν λόγω αποστολές σύμφωνα με το άρθρο Ι.7, παράγραφος 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ΔΕΕ θα αναπτύξει το ρόλο των Παρατηρητών στη ΔΕΕ ευθυγραμμιζόμενη με τις διατάξεις του άρθρου Ι.7, παράγραφος 3 και θα υιοθετήσει τις αναγκαίες πρακτικές ρυθμίσεις που θα επιτρέψουν σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα οποία συμβάλλουν στις αποστολές που αναλαμβάνει η ΔΕΕ μετά από την αίτηση της ΕΕ να συμμετάσχουν πλήρως και ισότιμα στο σχεδιασμό και στη λήψη αποφάσεων στη ΔΕΕ. 7. Σύμφωνα με το Πρωτόκολλο στο άρθρου Ι.7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η ΔΕΕ μαζί με την Ευρωπαϊκή Ένωση προβαίνει σε ρυθμίσεις για την ενίσχυση της μεταξύ τους συνεργασίας. Όσον αφορά το ζήτημα αυτό, σειρά μέτρων, σχετικά με τα οποία έχουν ήδη αναληφθεί εργασίες στη ΔΕΕ, μπορούν σήμερα να προωθηθούν περαιτέρω, όπως: - ρυθμίσεις προκειμένου να βελτιωθεί ο συντονισμός των διαδικασιών σχετικά με τις διαβουλεύσεις και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων των αντίστοιχων οργανισμών, ιδιαίτερα σε καταστάσεις κρίσεων, - διεξαγωγή κοινών συνεδριάσεων των αρμόδιων οργάνων των δύο οργανισμών, - όσο το δυνατό μεγαλύτερη εναρμόνιση της σειράς εναλλαγής των προεδριών της ΔΕΕ και της ΕΕ, καθώς και των διοικητικών κανόνων και πρακτικών των δύο οργανισμών, - στενός συντονισμός των εργασιών του προσωπικού της Γενικής Γραμματείας της ΔΕΕ και της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής και υποβοήθησης του προσωπικού, - ρυθμίσεις που θα επιτρέψουν στα αρμόδια όργανα της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της Μονάδας Σχεδιασμού Πολιτικής και Έγκαιρης Προειδοποίησης, να αντλήσουν από τους πόρους του Πυρήμα Στρατιωτικού Σχεδιασμού, του Κέντρου Επιχειρήσεων και του Δορυφορικού Κέντρου της ΔΕΕ, - συνεργασία στον τομέα των εξοπλισμών, κατά περίπτωση, στο πλαίσιο της Ομάδας Εξοπλισμών της Δυτικής Ευρώπης (WEAG) ως ευρωπαϊκού φόρουμ για τη συνεργασία στον τομέα των εξοπλισμών, μεταξύ της ΕΕ και της ΔΕΕ, στα πλαίσια της ορθολογικής οργάνωσης της ευρωπαϊκής αγοράς εξοπλισμών και της δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού Οργανισμού Εξοπλισμών, - πρακτικές ρυθμίσεις για την εξασφάλιση συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με τρόπο που να αντικατοπτρίζει το ρόλο της στην ΚΕΠΠΑ, όπως καθορίζεται στην αναθεωρημένη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, - βελτίωση των ρυθμίσεων για την ασφάλεια σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Β. ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΔΕΕ ΚΑΙ N.A.T.O. ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΜΙΑΣ ΕΤΑΑ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ 8. Η Ατλαντική Συμμαχία εξακολουθεί να αποτελεί τη βάση της συλλογικής άμυνας στο πλαίσιο του Βορειοατλαντικού Συμφώνου. Παραμένει το ουσιαστικό φόρουμ διαβουλεύσεων μεταξύ συμμάχων και το πλαίσιο μέσα στο οποίο συμφωνούνται πολιτικές όσον αφορά τις υποχρεώσεις στα θέματα ασφάλειας και άμυνας στο πλαίσιο της Συνθήκης της Ουάσινγκτον. Η Συμμαχία έχει αρχίσει μια διαδικασία αναπροσαρμογής και μεταρρύθμισης, ώστε να μπορεί αποτελεσματικότερα να εκπληρώσει την αποστολή της. Η διαδικασία αυτή αποσκοπεί στην ενίσχυση και ανανέωση της διατλαντικής εταιρικής σχέσης, συμπεριλαμβανομένης και της οικοδόμησης μιας ΕΤΑΑ στο πλαίσιο της Συμμαχίας. 9. Η ΔΕΕ αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο για την ανάπτυξη ευρωπαϊκής Ταυτότητας όσον αφορά την ασφάλεια και την άμυνα στο πλαίσιο της Ατλαντικής Συμμαχίας και θα συνεχίσει αναλόγως τις προσπάθειές της να ενισχύσει τη θεσμική και πρακτική συνεργασία με το N.A.T.O.. 10. Εκτός από την υποστήριξη της κοινής άμυνας όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης της Ουάσιγκτον και στο άρθρο V της τροποποιημένης Συνθήκης των Βρυξελλών, η ΔΕΕ διαδραματίζει ενεργό ρόλο στην πρόληψη των συγκρούσεων και τη διαχείριση των κρίσεων όπως ορίζεται στη δήλωση του Petersberg. Στο πλαίσιο αυτό, η ΔΕΕ αναλαμβάνει να εκπληρώσει πλήρως το ρόλο της, τηρώντας την πλήρη διαφάνεια και συμπληρωματικότητα μεταξύ των δύο οργανισμών. 11. Η ΔΕΕ διαβεβαιώνει ότι η Ταυτότητά αυτή θα βασίζεται σε υγιείς στρατιωτικές αρχές, θα υποστηρίζεται από τον κατάλληλο στρατιωτικό σχεδιασμό και θα επιτρέπει τη δημιουργία συνεκτικών και αποτελεσματικών στρατιωτικών δυνάμεων ικανών να δρουν υπό τον πολιτικό έλεγχο και τη στρατηγική διεύθυνση της ΔΕΕ. 12. Για το σκοπό αυτό, η ΔΕΕ θα αναπτύξει τη συνεργασία της με το N.A.T.O., ειδικότερα στους ακόλουθους τομείς: - μηχανισμοί διαβούλευσης μεταξύ ΔΕΕ και N.A.T.O. στο πλαίσιο μιας κρίσης, - ενεργός συμμετοχή της ΔΕΕ στη διαδικασία αμυντικού σχεδιασμού του N.A.T.O., - επιχειρησιακοί σύνδεσμοι μεταξύ ΔΕΕ και N.A.T.O., για το σχεδιασμό, την προετοιμασία και τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων, που χρησιμοποιούν μέσα και δυναμικό του N.A.T.O., υπό τον πολιτικό έλεγχο και τη στρατηγική διεύθυνση της ΔΕΕ, όπου θα συμπεριλαμβάνονται και τα εξής: - στρατιωτικός σχεδιασμός, που θα διεξάγεται από το N.A.T.O., σε συντονισμό με τη ΔΕΕ και ασκήσεις, - συμφωνία-πλαίσιο για τη μεταφορά, παρακολούθηση και επιστροφή μέσων και δυνατοτήτων του N.A.T.O., - σύνδεσμος μεταξύ της ΔΕΕ και του N.A.T.O. στον τομέα των διευθετήσεων για την ευρωπαϊκή διοίκηση. Η συνεργασία αυτή θα εξελίσσεται συνεχώς, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την προσαρμογή της Συμμαχίας. Γ. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΔΕΕ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΕΤΑΑ 13. Η ΔΕΕ θα συνεχίσει να αναπτύσει το ρόλο της ως ευρωπαϊκό πολιτικο-στρατιωτικό όργανο για τη διαχείριση των κρίσεων, με τη χρησιμοποίηση των μέσων και των δυνατοτήτων που της διαθέτουν τα κράτη της ΔΕΕ σε εθνική ή πολυεθνική βάση, και να έχει πρόσβαση, κατά περίπτωση, στα μέσα και στις δυνατότητες του N.A.T.O. βάσει ρυθμίσεων που θα εκπονηθούν. Στο πλαίσιο αυτό, η ΔΕΕ θα υποστηρίζει επίσης τον ΟΗΕ και τον ΟΑΣΕ στις αποστολές διαχείρισης των κρίσεων. Η ΔΕΕ θα συμβάλλει, στο πλαίσιο του άρθρου Ι.7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην προοδευτική διαμόρφωση κοινής αμυντικής πολιτικής και θα προωθεί τη συγκεκριμένη εφαρμογή της μέσω της περαιτέρω ανάπτυξης του δικού της επιχειρησιακού της ρόλου. 14. Για το σκοπό αυτό, η ΔΕΕ θα αναλάβει εργασίες στους ακόλουθους τομείς: - Η ΔΕΕ έχει αναπτύξει μηχανισμούς και διαδικασίες για τη διαχείριση των κρίσεων, που θα εκσυγχρονίζονται καθώς η ΔΕΕ θα αποκτά πείρα μέσω ασκήσεων και επιχειρήσεων. Η εφαρμογή των αποστολών του Petersberg απαιτεί ευέλικτους τρόπους δράσης προσαρμοσμένους στην πολυμορφία των καταστάσεων κρίσης και στη βέλτιστη χρήση των διαθέσιμων δυνατοτήτων, συμπεριλαμβανόμενης και της προσφυγής σε εθνικό επιτελείο, το οποίο μπορεί να είναι επιτελείο που παρέχεται από κράτος-πλαίσιο ή σε πολυεθνικό επιτελείο της ΔΕΕ ή στα μέσα και της δυνατότητας του N.A.T.O.. - Η ΔΕΕ έχει ήδη εκπονήσει τα Προκαταρκτικά Συμπεράσματα για τη Διαμόρφωση μιας Κοινής Ευρωπαϊκής Αμυντικής Πολιτικής τα οποία αποτελούν την αρχική συμβολή της στους στόχους, το πεδίο και τα μέσα μιας κοινής ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής. Η ΔΕΕ θα συνεχίσει τις εργασίες της βασιζόμενη ιδίως στη δήλωση των Παρισίων και λαμβάνοντας υπόψη τα συναφή στοιχεία των αποφάσεων των διασκέψεων κορυφής της ΔΕΕ και του N.A.T.O. και των Υπουργικές Συνόδους από το Μπίρμιγχαμ και έπειτα. Θα επικεντρώσει το ενδιαφέρον της στους ακόλουθους τομείς: - καθορισμός αρχών προς χρήση των ένοπλων δυνάμεων των κρατών της ΔΕΕ για τις επιχειρήσεις Petersberg της ΔΕΕ με στόχο την επιδίωξη κοινών ευρωπαϊκών συμφερόντων σε θέματα ασφάλειας, - οργάνωση επιχειρησιακών μέσων για τις αποστολές Petersberg, όπως γενικός και έκτακτος σχεδιασμός και ασκήσεις, προετοιμασία και διαλειτουργικότητα των στρατιωτικών δυνάμεων, μεταξύ άλλων και μέσω της ενδεδειγμένης συμμετοχής στη διαδικασία αμυντικού σχεδιασμού του N.A.T.O., κατά περίπτωση, - στρατηγική κινητικότητα με βάση τις τρέχουσες εργασίες της, - πληροφορίες αμυντικής φύσεως, μέσω του Πυρήνα Στρατιωτικού Σχεδιασμού, του Κέντρου Επιχειρήσεων και του Δορυφορικού Κέντρου. - Η ΔΕΕ έχει λάβει πολλά μέτρα για την ενίσχυση του επιχειρησιακού της ρόλου (Πυρήνας Στρατιωτικού Σχεδιασμού, Κέντρο Επιχειρήσεων, δορυφορικό κέντρο). Η βελτίωση της λειτουργίας της στρατιωτικής συνιστώσας στην έδρα της ΔΕΕ και η δημιουργία, υπό την εποπτεία του Συμβουλίου, μιας στρατιωτικής επιτροπής θα αποτελέσουν περαιτέρω ενίσχυση των δομών που είναι σημαντικές για την επιτυχή προετοιμασία και διεξαγωγή των επιχειρήσεων της ΔΕΕ. - Με στόχο να διανοιγεί η δυνατότητα συμμετοχής των συνδεδεμένων μελών και των παρατηρητών σε όλες τις επιχειρήσεις της, η ΔΕΕ θα εξετάσει επίσης τους αναγκαίους τρόπους ώστε να δώσει στα συνδεδεμένα μέλη και στους παρατηρητές τη δυνατότητα να συμμετάσχουν πλήρως, σύμφωνα με το καθεστώς τους, σε όλες τις επιχειρήσεις που αναλαμβάνει η ΔΕΕ. - Η ΔΕΕ υπενθυμίζει ότι τα συνδεδεμένα μέλη λαμβάνουν μέρος υπό τους ίδιους όρους όπως και τα πλήρη μέλη στις επιχειρήσεις στις οποίες συμβάλλουν, καθώς και στις συναφείς ασκήσεις και το σχεδιασμό. Η ΔΕΕ θα εξετάσει επίσης το ζήτημα της πληρέστερης δυνατής συμμετοχής των Παρατηρητών, σύμφωνα με το καθεστώς τους, στο σχεδιασμό και στη λήψη αποφάσεων, στα πλαίσια της ΔΕΕ, σε όλες τις επιχειρήσεις στις οποίες συμβάλλουν. - Η ΔΕΕ, σε συνεννόηση κατά περίπτωση με τα αρμόδια όργανα, θα εξετάσει τις δυνατότητες της μεγαλύτερης δυνατής συμμετοχής των συνδεδεμένων μελών και των παρατηρητών, σύμφωνα με το καθεστώς τους. Η εξέταση αυτή θα αφορά ειδικότερα τις δραστηριότητες στον τομέα των εξοπλισμών, του διαστήματος και των στρατιωτικών μελετών. - Η ΔΕΕ θα εξετάσει τους τρόπους για την ενίσχυση της συμμετοχής των συνδεδεμένων εταίρων σε αυξανόμενο αριθμό δραστηριότητων».
Οι διατάξεις των άρθρων Ι.14 και Κ.10 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και οιωνδήποτε συμφωνιών οι οποίες προκύπτουν από αυτές δεν συνεπάγονται μεταβίβαση αρμοδιοτήτων από τα κράτη μέλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η Διάσκεψη συμφωνεί ότι τα κράτη μέλη θα διασφαλίσουν ότι η αναφερόμενη στο άρθρο Ι.15 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση Πολιτική Επιτροπή δύναται να συγκαλείται οποτεδήποτε, και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, σε περίπτωση διεθνών κρίσεων ή άλλων επειγόντων θεμάτων, σε επίπεδο διευθυντών πολιτικών υποθέσεων ή αναπληρωτών.
Η Διάσκεψη συμφωνεί ότι: 1. Στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου ιδρύεται Μονάδα Σχεδιασμού Πολιτικής και Έγκαιρης Προειδοποίησης, υπό την ευθύνη του Γενικού Γραμματέα της, Υπάτου Εκπροσώπου για την ΚΕΠΠΑ. Καθιερώνεται η κατάλληλη συνεργασία με την Επιτροπή προκειμένου να εξασφαλιστεί πλήρης συνοχή με την εξωτερική οικονομική πολιτική και την πολιτική στον τομέα της ανάπτυξης της Ένωσης. 2. Τα καθήκοντα της μονάδας περιλαμβάνουν τα εξής: α) παρακολούθηση και ανάλυση των εξελίξεων σε τομείς που υπάγονται στην ΚΕΠΠΑ· β) αξιολόγηση των συμφερόντων της εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας της Ένωσης και καθορισμό τομέων στους οποίους θα μπορούσε να επικεντρωθεί η ΚΕΠΠΑ στο μέλλον· γ) έγκαιρη αξιολόγηση και έγκαιρη προειδοποίηση για γεγονότα ή καταστάσεις που μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην εξωτερική πολιτική και στην πολιτική ασφαλείας της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων και ενδεχομένων πολιτικών κρίσεων· δ) κατάρτιση, κατόπιν αιτήσεως του Συμβουλίου ή της Προεδρίας ή ιδία πρωτοβουλία, τεκμηριωμένων εγγράφων για τις εναλλακτικές πολιτικές, που υποβάλλονται με ευθύνη της Προεδρίας ως συμβολή στη διαμόρφωση πολιτικής του Συμβουλίου και τα οποία ενδέχεται να περιέχουν αναλύσεις, συστάσεις και στρατηγικές για την ΚΕΠΠΑ. 3. Η μονάδα στελεχώνεται με προσωπικό από τη Γενική Γραμματεία, τα κράτη μέλη, την Επιτροπή και τη ΔΕΕ. 4. Κάθε κράτος μέλος ή η Επιτροπή μπορούν να υποβάλουν στη μονάδα προτάσεις για εργασίες που πρέπει να αναληφθούν. 5. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συμβάλλουν στη διαδικασία σχεδιασμού πολιτικής παρέχοντας, στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, κατάλληλες πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων και εμπιστευτικών πληροφοριών.
Η δράση στο πεδίο της αστυνομικής συνεργασίας σύμφωνα με το άρθρο Κ.2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων της Ευρωπόλ, υπόκειται σε προσήκοντα δικαστικό έλεγχο από τις αρμόδιες εθνικές αρχές σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες σε κάθε κράτος μέλος.
Η Διάσκεψη εκτιμά ότι οι διατάξεις του άρθρου Κ.3, στοιχείο ε) της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να έχουν ως συνέπεια να υποχρεωθεί ένα κράτος μέλος να θεσπίσει ελάχιστες ποινές ενώ το δικαιοδοτικό του σύστημα δεν τις προβέπειπροβλέπει.
Η Διάσκεψη συμφωνεί ότι, οι πρωτοβουλίες σχετικά με τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο Κ.6, παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και οι πράξεις που εκδίδονται από το Συμβούλιο δυνάμει αυτής της διατάξεως, δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σύμφωνα με τους σχετικούς διαδικαστικούς κανόνες του Συμβουλίου και της Επιτροπής.
Η Διάσκεψη σημειώνει ότι, όταν τα κράτη μέλη προβαίνουν σε δήλωση σύμφωνα με το άρθρο Κ.7, παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, επιφυλάσσονται του δικαιώματος να θεσπίσουν στο εθνικό τους δίκαιο διατάξεις που να ορίζουν ότι, όταν ανακύπτει ζήτημα περί του κύρους ή της ερμηνείας πράξεως αναφερόμενης στο άρθρο Κ.7, παράγραφος 1 σε υπόθεση εκκρεμή ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, οι αποφάσεις του οποίου δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα εσωτερικού δικαίου, το δικαστήριο αυτό οφείλει να παραπέμψει το ζήτημα στο Δικαστήριο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση σέβεται και δεν προδικάζει το σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο καθεστώς των εκκλησιών και των θρησκευτικών ενώσεων ή κοινοτήτων στα κράτη μέλη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση σέβεται με τον ίδιο τρόπο το καθεστώς των φιλοσοφικών και μη ομολογιακών ενώσεων.
Η Διάσκεψη σημειώνει ότι η Επιτροπή, όταν υποβάλλει προτάσεις οι οποίες μπορεί να έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές συνέπειες, αναλαμβάνει να εκπονεί μελέτες εκτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
Οι διατάξεις του άρθρου 7 Δ της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για τις δημόσιες υπηρεσίες εφαρμόζονται τηρουμένης μέχρι κεραίας της νομολογίας του Δικαστηρίου της σχετικής, μεταξύ άλλων, με τις αρχές της ίσης μεταχείρισης, της ποιότητας και της συνέχειας των εν λόγω υπηρεσιών.
Η κατάργηση του άρθρου 44 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στο οποίο περιέχεται αναφορά στη φυσική προτίμηση μεταξύ των κρατών μελών στα πλαίσια του καθορισμού των ελάχιστων τιμών κατά τη μεταβατική περίοδο, δεν έχει καμία επίπτωση στην αρχή της κοινοτικής προτίμησης, όπως ορίζεται από τη νομολογία του Δικαστηρίου.
Η Διάσκεψη συμφωνεί ότι τα μέτρα τα οποία θα θεσπιστούν από το Συμβούλιο και τα οποία θα έχουν ως αποτέλεσμα αντικατάσταση διατάξεων για την κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα που περιέχονται στη Σύμβαση του Σένγκεν του 1990, θα πρέπει να εξασφαλίζουν τουλάχιστον το αυτό επίπεδο προστασίας και ασφάλειας όπως και οι προαναφερθείσες διατάξεις της Σύμβασης του Σένγκεν.
Η Διάσκεψη συμφωνεί ότι, κατά την εφαρμογή του άρθρου 73 Ι, παράγραφος 2, στοιχείο β) της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, λαμβάνονται υπόψη λόγοι εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης και των κρατών μελών.
Καθιερώνονται διαβουλεύσεις με τον Ύπατο Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες και άλλους σχετικούς διεθνείς οργανισμούς σε θέματα σχετικά με την πολιτική ασύλου.
Η Διάσκεψη συμφωνεί ότι τα κράτη μέλη μπορούν να διαπραγματεύονται και να συνομολογούν συμφωνίες με τρίτες χώρες στους τομείς που καλύπτονται από το άρθρο 73 Κ, σημείο 3), στοιχείο α) της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στο μέτρο που οι συμφωνίες αυτές σέβονται το κοινοτικό δίκαιο.
Η Διάσκεψη συμφωνεί ότι τα κράτη μέλη κατά την άσκηση των ευθυνών τους σύμφωνα με το άρθρο 73 Λ, παράγραφος 1 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, μπορούν να λαμβάνουν υπόψη λόγους εξωτερικής πολιτικής.
Μέτρα τα οποία θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 73 Μ της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τους συνταγματικούς τους κανόνες σε σχέση με την ελευθερία του τύπου και την ελευθερία της έκφρασης σε άλλα μέσα.
Η Διάσκεψη συμφωνεί ότι το Συμβούλιο θα εξετάσει τα στοιχεία της απόφασης που αναφέρεται στο άρθρο 73 Ξ, παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας πριν από το τέλος της αναφερόμενης στο άρθρο 73 Ξ πενταετίας, με στόχο να λάβει και να εφαρμόσει την εν λόγω απόφαση αμέσως μετά το τέλος της εν λόγω περιόδου.
Η Διάσκεψη συμφωνεί ότι, τα όργανα της Κοινότητας, όταν εκπονούν μέτρα σύμφωνα με το άρθρο 100 Α της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες προσώπων με ειδικές ανάγκες.
Η Διάσκεψη εκτιμά ότι, τα κατ' άρθρον 109 Ρ της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας μέτρα ενθάρρυνσης, θα πρέπει να αναφέρουν οπωσδήποτε: - τους λόγους οι οποίοι υπαγόρευσαν τη θέσπισή τους και οι οποίοι βασίζονται σε αντικειμενική εκτίμηση των σχετικών αναγκών και στην ύπαρξη προστιθεμένης αξίας σε κοινοτική κλίμακα, - τη διάρκεια ισχύος τους, η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνει την πενταετία, - το ανώτατο ποσό για τη χρηματοδότησή τους, το οποίο θα πρέπει να είναι ανάλογο προς το γεγονός ότι τα μέτρα αυτά αποτελούν κίνητρα.
Είναι αυτονόητο ότι, οι δυνάμει του άρθρου 109 Ρ της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας δαπάνες, υπάγονται στον Τομέα 3 των δημοσιονομικών προοπτικών.
Είναι αυτονόητο ότι, οι δυνάμει του άρθρου 118 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας δαπάνες, υπάγονται στον Τομέα 3 των δημοσιονομικών προοπτικών.
Τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη σημειώνουν ότι, κατά τις συζητήσεις σχετικά με το άρθρο 118, παράγραφος 2 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, συμφωνήθηκε ότι η Κοινότητα δεν προτίθεται, κατά τη θέσπιση των ελάχιστων προδιαγραφών για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων, να μεροληπτήσει κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται από τις περιστάσεις, εις βάρος των εργαζομένων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη δηλώνουν ότι ο πρώτος από τους διακανονισμούς για την εφαρμογή των συμφωνιών μεταξύ των κοινωνικών εταίρων σε κοινοτική κλίμακα, - περί του οποίου το άρθρο 118 Β, παράγραφος 2 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, - θα αποτελεί ανάπτυξη του περιεχομένου των συμφωνιών, μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων σύμφωνα με τους κανόνες έκαστου κράτους μέλους, και ότι, ως εκ τούτου, ο διακανονισμός αυτός δεν επιβάλλει στα κράτη μέλη υποχρέωση να εφαρμόσουν απευθείας τις συμφωνίες ούτε να θεσπίσουν κανόνες μεταφοράς τους στο εθνικό δίκαιο, ούτε να τροποποιήσουν την ισχύουσα εθνική νομοθεσία για να διευκολύνουν την εφαρμογή τους.
Τα κράτη μέλη, όταν θεσπίζουν τα κατ' άρθρο 119, παράγραφος 4 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας μέτρα, θα πρέπει να μεριμνούν κατά κύριο λόγο για τη βελτίωση της θέσης των γυναικών στην εργασία.
Η Διάσκεψη τονίζει την κοινωνική σημασία του αθλητισμού, και δη το ρόλο του στη διαμόρφωση ταυτότητας και στην προσέγγιση των ανθρώπων. Καλεί, ως εκ τούτου, τους οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ζητούν τη γνώμη των αθλητικών φορέων όταν συζητούνται σημαντικά θέματα ικανά να επηρεάσουν τον αθλητισμό. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να δίδεται ιδιαίτερη σημασία στις ιδιομορφίες του ερασιτεχνικού αθλητισμού.
Η Διάσκεψη αναγνωρίζει ότι οι νησιωτικές περιοχές αντιμετωπίζουν διαρθρωτικά προβλήματα οφειλόμενα στο νησιωτικό τους χαρακτήρα, τα οποία, επειδή είναι μόνιμα, εμποδίζουν την οικονομική και κοινωνική τους ανάπτυξη. Η Διάσκεψη αναγνωρίζει αντιστοίχως ότι η κοινοτική νομοθεσία πρέπει να λάβει υπόψη τα προβλήματα αυτά και ότι, εφόσον υπάρχει ανάγκη, μπορούν να λαμβάνονται ειδικά μέτρα υπέρ των περιοχών αυτών για την καλύτερη ένταξή τους στην εσωτερική αγορά με δίκαιους όρους.
Η Διάσκεψη καλεί την Επιτροπή να υποβάλει στο Συμβούλιο, μέχρι τα τέλη του 1998 το αργότερο, πρόταση για τροποποίηση της απόφασης του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 1987, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή.
Η Διάσκεψη σημειώνει την πρόθεση της Επιτροπής να προετοιμάσει αναδιοργάνωση των καθηκόντων μεταξύ των μελών της, σε εύθετο χρόνο για την Επιτροπή η οποία θα αναλάβει το 2000, προκειμένου να εξασφαλίσει άριστη κατανομή συμβατικών χαρτοφυλακίων και ειδικών καθηκόντων. Σ' αυτό το πλαίσιο, κρίνει ότι ο Πρόεδρος της Επιτροπής πρέπει να έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια για την κατανομή των καθηκόντων μεταξύ των μελών της, όπως και για την ανακατανομή τους κατά τη διάρκεια της θητείας μιας συγκεκριμένης Επιτροπής. Η Διάσκεψη σημειώνει επίσης την πρόθεση της Επιτροπής να προβεί, παράλληλα, σε αντίστοιχη αναδιοργάνωση των τμημάτων της. Σημειώνει, ειδικότερα, ότι θα ήταν σκόπιμο να ανατεθούν οι εξωτερικές σχέσεις σε έναν αντιπρόεδρο.
Η Διάσκεψη καλεί το Ελεγκτικό Συνέδριο, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και την Επιτροπή να διατηρήσουν εν ισχύι την υφιστάμενη Τριμερή Συμφωνία. Εάν οποιοδήποτε μέρος ζητήσει νέο κείμενο ή κείμενο που να τροποποιεί τη Συμφωνία αυτή, τα μέρη προσπαθούν να συμφωνήσουν για το κείμενο αυτό λαμβάνοντας υπόψη τα αντίστοιχα συμφέροντά τους.
Η Διάσκεψη καλεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή να καταβάλουν κάθε προσπάθεια για να εξασφαλίζουν την όσο το δυνατό ταχεία διεξαγωγή της διαδικασίας συναπόφασης. Υπενθυμίζει ότι έχει μεγάλη σημασία η αυστηρή τήρηση των προθεσμιών του άρθρου 189 Β της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και επιβεβαιώνει ότι η προβλεπόμενη από την παράγραφο 7 του άρθρου αυτού δυνατότητα παράτασής τους θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όταν αυτό είναι απολύτως αναγκαίο. Σε καμία περίπτωση, ο πραγματικός χρόνος μεταξύ της δεύτερης ανάγνωσης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και της περάτωσης της διαδικασίας συνδιαλλαγής δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τους εννέα μήνες.
Η Διάσκεψη συμφωνεί ότι οι κατ' άρθρον 191 Α, παράγραφος 1 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας αρχές και προϋποθέσεις επιτρέπουν στα κράτη μέλη να ζητούν από την Επιτροπή ή το Συμβούλιο να μην ανακοινώνουν σε τρίτους έγγραφα προερχόμενα από το εκάστοτε αιτούν κράτος χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεσή του.
Η Διάσκεψη αναγνωρίζει ότι το ειδικό καθεστώς σύνδεσης των Υπερπόντιων Χωρών και Εδαφών (ΥΧΕ) που απορρέει από το τέταρτο μέρος της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σχεδιάσθηκε για πολυάριθμες χώρες και εδάφη, ευρείας εκτάσεως και σημαντικού πληθυσμού. Το καθεστώς αυτό έχει εξελιχθεί ελάχιστα από το 1957. Η Διάσκεψη παρατηρεί ότι σήμερα οι ΥΧΕ είναι πλέον μόνο 20, ότι πρόκειται για νησιωτικά εδάφη άκρως διεσπαρμένα που αντιπροσωπεύουν συνολικό πληθυσμό 900 000 περίπου κατοίκων. Εξάλλου, οι ΥΧΕ παρουσιάζουν ως επί το πλείστον σημαντική διαρθρωτική καθυστέρηση, συνδεόμενη με ιδιαίτερα δυσχερή γεωγραφικά και οικονομικά εμπόδια. Κατόπιν αυτού, το ειδικό καθεστώς σύνδεσης όπως σχεδιάσθηκε το 1957 δεν μπορεί πλέον να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στα ζητήματα που θέτει η ανάπτυξη των ΥΧΕ. Η Διάσκεψη υπενθυμίζει επισήμως ότι σκοπός της Σύνδεσης είναι η προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των χωρών και εδαφών και η εγκαθίδρυση στενών οικονομικών σχέσεων μεταξύ αυτών και της Κοινότητας στο σύνολό της. Η Διάσκεψη καλεί το Συμβούλιο να επανεξετάσει, σύμφωνα με το άρθρο 136 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, μέχρι το Φεβρουάριο 2000, το εν λόγω καθεστώς σύνδεσης, με γνώμονα τους εξής τέσσερις στόχους: - την αποτελεσματικότερη προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των ΥΧΕ, - την ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των ΥΧΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, - την καλύτερη συνεκτίμηση της ποικιλομορφίας και ιδιαιτερότητας κάθε ΥΧΕ, συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων που αφορούν την ελευθερία εγκατάστασης, - την εξασφάλιση ότι θα βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα του χρηματοδοτικού μέσου.
Η Διάσκεψη σημειώνει τη γνώμη της Επιτροπής ότι, οι ισχύοντες κοινοτικοί κανόνες περί ανταγωνισμού επιτρέπουν να καλύπτονται πλήρως οι κοινωφελείς οικονομικές υπηρεσίες που παρέχονται από δημόσια πιστωτικά ιδρύματα στη Γερμανία, καθώς και οι διευκολύνσεις που τους παρέχονται για την αντιστάθμιση των συναφών προς τις υπηρεσίες αυτές εξόδων. Σε αυτά τα πλαίσια, ο τρόπος με τον οποίο η Γερμανία παρέχει στις τοπικές αρχές τη δυνατότητα να εκπληρώνουν την αποστολή τους, που συνίσταται στην εξασφάλιση αποτελεσματικής οικονομικής υποδομής σε ολόκληρη την περιοχή τους, είναι θέμα το οποίο ρυθμίζεται από αυτό το κράτος μέλος. Οι διευκολύνσεις αυτές δεν πρέπει να επηρεάζουν δυσμενώς τους όρους του ανταγωνισμού σε βαθμό υπερβαίνοντα τον απαιτούμενο για την εκπλήρωση αυτών των ειδικών αποστολών και αντιβαίνοντα στα συμφέροντα της Κοινότητας. Η Διάσκεψη υπενθυμίζει ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει καλέσει την Επιτροπή να εξετάσει κατά πόσο υπάρχουν και στα άλλα κράτη μέλη παρόμοιες περιπτώσεις, να εφαρμόσει, όπου συντρέχει λόγος, τα ίδια κριτήρια στις παρόμοιες περιπτώσεις και να ενημερώσει το Συμβούλιο με σύνθεση «Ecofin».
Η Διάσκεψη αναγνωρίζει ότι οι εθελοντικές δραστηριότητες συμβάλλουν σημαντικά στην ανάπτυξη της κοινωνικής αλληλεγγύης. Η Κοινότητα θα ενθαρρύνει την ευρωπαϊκή διάσταση των οργανώσεων εθελοντικής παροχής υπηρεσιών, εξαίροντας ιδιαίτερα την ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειριών, αλλά και τη συμμετοχή των νέων και των ηλικιωμένων στις εθελοντικές δραστηριότητες.
Η Διάσκεψη σημειώνει ότι η ποιότητα της διατύπωσης της κοινοτικής νομοθεσίας αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την ορθή εφαρμογή της από τις αρμόδιες εθνικές αρχές και για την καλύτερη κατανόησή της από το κοινό και τους επιχειρηματικούς κύκλους. Υπενθυμίζει τα σχετικά συμπεράσματα στα οποία κατέληξε η Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο Εδιμβούργο στις 11 και 12 Δεκεμβρίου 1992, επί του θέματος, καθώς και το ψήφισμα του Συμβουλίου όσον αφορά την ποιότητα της διατύπωσης της κοινοτικής νομοθεσίας, το οποίο εκδόθηκε στις 8 Ιουνίου 1993 (Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 166 της 17. 6. 1993, σ. 1). Η Διάσκεψη κρίνει ότι τα τρία όργανα που συμμετέχουν στη διαδικασία θέσπισης της κοινοτικής νομοθεσίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή, θα πρέπει να καθορίσουν κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά την ποιότητα της διατύπωσης της εν λόγω νομοθεσίας. Τονίζει επίσης ότι η κοινοτική νομοθεσία θα πρέπει να γίνει περισσότερο προσιτή, και εκφράζει εν προκειμένω την ικανοποίησή της για την έγκριση και την πρώτη εφαρμογή μιας ταχείας μεθόδου εργασίας για την επίσημη κωδικοποίηση νομοθετικών κειμένων, η οποία θεσπίστηκε με τη διοργανική συμφωνία της 20ής Δεκεμβρίου 1994 (Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 102 της 4. 4. 1996, σ. 2). Επομένως, η Διάσκεψη δηλώνει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή οφείλουν να: - καθορίσουν, κατόπιν κοινής συμφωνίας, κατευθυντήριες γραμμές για τη βελτίωση της ποιότητας της διατύπωσης της κοινοτικής νομοθεσίας και να ακολουθούν αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές οσάκις εξετάζουν προτάσεις ή σχέδια κοινοτικών νομοθετημάτων, λαμβάνοντας τα εσωτερικά οργανωτικά μέτρα που κρίνουν αναγκαία για την εξασφάλιση της ορθής εφαρμογής αυτών των κατευθυντήριων γραμμών, - πράξουν το κατά δύναμη για να επιταχύνουν την κωδικοποίηση νομοθετικών κειμένων.
Η κατάργηση του άρθρου 14 της Σύμβασης περί των μεταβατικών διατάξεων η οποία προσαρτάται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, δεν τροποποιεί την υφιστάμενη πρακτική όσον αφορά τη διαδικασία για τη σύναψη διεθνών συμφωνιών από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα.
Η Διάσκεψη θεωρεί ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή, όταν δρούν στα πλαίσια της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, θα πρέπει να εμπνέονται από τις διατάξεις στον τομέα της διαφάνειας, της πρόσβασης σε έγγραφα και της καταπολέμησης της απάτης οι οποίες ισχύουν στο πλαίσιο της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
Τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη συμφώνησαν ότι η τεχνική επεξεργασία η οποία άρχισε κατά τη διάρκεια της παρούσας Διακυβερνητικής Διάσκεψης θα συνεχιστεί το ταχύτερο δυνατό με στόχο την κατάρτιση ενοποιημένων κειμένων για όλες τις σχετικές Συνθήκες, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση συμπεριλαμβανομένης. Συμφώνησαν ότι το τελικό αποτέλεσμα αυτής της επεξεργασίας, το οποίο θα δημοσιοποιηθεί, ενδεικτικά, με την ευθύνη του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου, δεν θα έχει νομική αξία.
Τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη επιβεβαιώνουν, αφενός, τη Δήλωση σχετικά με την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, η οποία προσαρτάται στην Τελική Πράξη της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και, αφετέρου, τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Έσσεν, όπου αναφέρεται ότι η εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, σε επίπεδο διοίκησης, είναι καταρχήν έργο των κρατών μελών και επιτελείται σύμφωνα με τους συνταγματικούς κανόνες εκάστου. Τα ανωτέρω δεν θίγουν τις εποπτικές, ελεγκτικές και εκτελεστικές εξουσίες των οργάνων της Κοινότητας βάσει των άρθρων 145 και 155 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
Τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη συμφωνούν ότι, το Συμβούλιο θα θεσπίσει όλα τα αναγκαία μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 2 του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ. Προς το σκοπό αυτό, θα αναληφθεί σε εύθετο χρόνο η αναγκαία προπαρασκευαστική εργασία προκειμένου να ολοκληρωθεί πριν από την ημερομηνία αυτή.
Τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη καλούν το Συμβούλιο να ζητά τη γνώμη της Επιτροπής πριν να αποφασίσει επί αιτήματος, κατά το άρθρο 4 του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκ μέρους της Ιρλανδίας ή του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας προκειμένου να συμμετάσχουν σε ορισμένες ή όλες τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν. Αναλαμβάνουν επίσης να καταβάλουν κάθε προσπάθεια προκειμένου να δώσουν στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο τη δυνατότητα να κάνουν χρήση των διατάξεων του άρθρου 4 του εν λόγω Πρωτοκόλλου, εάν το επιθυμούν, ώστε να μπορέσει το Συμβούλιο να λάβει τις αποφάσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος του εν λόγω Πρωτοκόλλου, ή οποτεδήποτε αργότερα.
Τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη αναλαμβάνουν να καταβάλουν κάθε προσπάθεια προκειμένου να καταστεί δυνατή η δράση μεταξύ όλων των κρατών μελών στους τομείς του κεκτημένου του Σένγκεν, ειδικότερα όταν η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας θα έχουν αποδεχθεί ορισμένες ή όλες τις διατάξεις αυτού του κεκτημένου σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα Υψηλά Συμβαλλόμενα Μέρη συμφωνούν να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε οι συμφωνίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μπορέσουν να τεθούν σε ισχύ κατά την αυτή ημερομηνία με την ημερομηνία έναρξης ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ.
Το Πρωτόκολλο για το άσυλο των υπηκόων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν προδικάζει το δικαίωμα κάθε κράτους μέλους να λαμβάνει τα οργανωτικά μέτρα τα οποία κρίνει αναγκαία προκειμένου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του βάσει της Σύμβασης της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 περί του Καθεστώτος των Προσφύγων.
Η Διάσκεψη δηλώνει ότι, ενώ αναγνωρίζει τη σημασία του ψηφίσματος των Υπουργών των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων των αρμόδιων για τη μετανάστευση, στις 30 Νοεμβρίου/1 Δεκεμβρίου 1992, για τις προφανώς αβάσιμες αιτήσεις ασύλου, και του ψηφίσματος του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1995, για τις στοιχειώδεις εγγυήσεις των διαδικασιών ασύλου, το ζήτημα της κατάχρησης διαδικασιών ασύλου και των ενδεδειγμένων ταχέων διαδικασιών για την εκδίκαση προφανώς αβάσιμων αιτήσεων ασύλου θα πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω, προκειμένου να εισαχθούν νέες βελτιώσεις, ούτως ώστε να επιταχυνθούν οι διαδικασίες αυτές.
Μέχρις ότου αρχίσει να ισχύει η πρώτη διεύρυνση συμφωνείται ότι θα παραταθεί η ισχύς της απόφασης του Συμβουλίου της 29ης Μαρτίου 1994 («Συμβιβασμός των Ιωαννίνων»), και ότι, μέχρι τότε, θα ευρεθεί λύση για την ειδική περίπτωση της Ισπανίας.
Η Συνθήκη του Άμστερνταμ καταργεί και απαλείφει άνευ αντικειμένου διατάξεις της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, όπως ίσχυαν πριν από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ, και προσαρμόζει ορισμένες εκ των διατάξεών τους, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσης ορισμένων διατάξεων της Συνθήκης περί ιδρύσεως ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Πράξης περί της εκλογής των αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με άμεση και καθολική ψηφοφορία. Το εγχείρημα αυτό δεν θίγει το «κοινοτικό κεκτημένο».
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ Η ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΕΛΑΒΕ ΥΠΟ ΣΗΜΕΙΩΣΗ Η Αυστρία θεωρεί ότι η δήλωση για τα δημόσια πιστωτικά ιδρύματα στη Γερμανία ισχύει και για τα πιστωτικά ιδρύματα στην Αυστρία και το Λουξεμβούργο τα οποία έχουν συγκρίσιμη οργανωτική δομή.
Το άρθρο Κ.14 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτεί την ομοφωνία όλων των μελών του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όλων δηλαδή των κρατών μελών, για την έκδοση οποιασδήποτε απόφασης για την εφαρμογή των διατάξεων του Τίτλου IIIα της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, σχετικά με τις θεωρήσεις, το άσυλο, τη μετανάστευση και άλλες πολιτικές σχετικές με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων στη δράση στους τομείς του άρθρου Κ.1. Επιπλέον, οιαδήποτε ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου θα πρέπει, προτού τεθεί σε ισχύ, να εγκρίνεται σε καθένα από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς του κανόνες. Στη Δανία η έγκριση αυτή θα απαιτεί, σε περίπτωση μεταβίβασης κυριαρχικού δικαιώματος και όπως ορίζει το σύνταγμα της Δανίας, είτε πλειοψηφία των πέντε έκτων των μελών του Folketing είτε πλειοψηφία των μελών του Folketing και πλειοψηφία σε δημοψήφισμα μαζί.
ΘιΟι κυβερνήσεις της Γερμανίας, της Αυστρίας και του Βελγίου θεωρούν δεδομένο ότι, η δράση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας δεν αφορά μόνο τα κράτη μέλη αλλά και τις ενότητές τους στο βαθμό που αυτές έχουν νομοθετικές αρμοδιότητες βάσει του εθνικού συνταγματικού δικαίου.
Η Ιρλανδία δηλώνει ότι προτίθεται να ασκήσει το δικαίωμά της, σύμφωνα με το άρθρο 3 του Πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, να συμμετέχει στη θέσπιση μέτρων σύμφωνα με τον Τίτλο IIIα της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στο μέγιστο βαθμό που συνάδει προς τη διατήρηση της Κοινής της Ταξιδιωτικής Περιοχής με το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Ιρλανδία υπενθυμίζει ότι η συμμετοχή της στο Πρωτόκολλο για την εφαρμογή ορισμένων πτυχών του άρθρου 7 Α της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας αντικατοπτρίζει την επιθυμία της να διατηρήσει την κοινή της ταξιδιωτική περιοχή με το Ηνωμένο Βασίλειο με σκοπό να μεγιστοποιήσει την ελευθερία κυκλοφορίας προς και από την Ιρλανδία.
Εγκρίνοντας το Πρωτόκολλο για το άσυλο των υπηκόων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Βέλγιο δηλώνει ότι, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις του βάσει της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 και του Πρωτοκόλλου της Νέας Υόρκης του 1967, θα προβαίνει, σύμφωνα με τη διάταξη που προβλέπεται στο στοιχείο δ) του μόνου άρθρου αυτού του Πρωτοκόλλου, σε ατομική εξέταση κάθε αίτησης ασύλου υπηκόου άλλου κράτους μέλους.
Το Βέλγιο, η Γαλλία και η Ιταλία διαπιστώνουν, με βάση τα αποτελέσματα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, ότι η Συνθήκη του Άμστερνταμ δεν ανταποκρίνεται στην ανάγκη, η οποία είχε επιβεβαιωθεί εκ νέου στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Μαδρίτης, για ουσιαστική πρόοδο στην ενίσχυση των οργάνων. Οι χώρες αυτές θεωρούν ότι μια τέτοια ενίσχυση αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ολοκλήρωση των πρώτων διαπραγματεύσεων προσχώρησης. Είναι αποφασισμένες να δώσουν στο ακέραιο την κατάλληλη συνέχεια στο Πρωτόκολλο όσον αφορά τη σύνθεση της Επιτροπής και τη στάθμιση των ψήφων και θεωρούν ότι σημαντική επέκταση της προσφυγής στη ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία συνιστά ένα από τα πρόσφορα στοιχεία τα οποία θα πρέπει να ληφθούν υπόψη.
Η Γαλλία θεωρεί ότι η εφαρμογή του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θίγει το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της Σύμβασης εφαρμογής της Συμφωνίας του Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985 που υπογράφηκε στο Σένγκεν στις 19 Ιουνίου 1990, όπως καθορίζεται στο άρθρο 138, πρώτο εδάφιο αυτής της Σύμβασης.
Σχετικά με τη δήλωση για το καθεστώς των εκκλησιών και των μη ομολογιακών ενώσεων, η Ελλάδα υπενθυμίζει την κοινή δήλωση για το Άγιο Όρος που έχει προσαρτηθεί στην Τελική Πράξη της Συνθήκης Προσχώρησης της Ελλάδας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες.
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Σελίδα Ι. Κείμενο της Συνθήκης Προοίμιο ΤΙΤΛΟΣ I - Κοινές διατάξεις .......... 152 ΤΙΤΛΟΣ II - Διατάξεις για την τροποποίηση της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας ενόψει της ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινόητας .......... 154 ΤΙΤΛΟΣ III - Διατάξεις για την τροποποίηση της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα .......... 154 ΤΙΤΛΟΣ IV - Διατάξεις για την τροποποίηση της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας .......... 155 ΤΙΤΛΟΣ V - Διατάξεις σχετικά με μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας .......... 155 ΤΙΤΛΟΣ VI - Διατάξεις για την αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις .......... 162 ΤΙΤΛΟΣ VII - Διατάξεις στενότερης συνεργασίας .......... 169 ΤΙΤΛΟΣ VIII - Τελικές διατάξεις .......... 170 II. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ (κείμενο το οποίο δεν αντιγράφεται) Σημείωση: Οι παραπομπές σε άρθρα, τίτλους και τμήματα της Συνθήκης που περιέχονται στα Πρωτόκολλα, προσαρμόζονται σύμφωνα με τους Πίνακες αντιστοιχίας του Παραρτήματος της Συνθήκης του Άμστερνταμ. Πρωτόκολλο το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση: - Πρωτόκολλο (αριθ. 1) στο άρθρο 17 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (1997) Πρωτόκολλα τα οποία προσαρτώνται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας: - Πρωτόκολλο (αριθ. 2) για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 3) για την εφαρμογή ορισμένων πτυχών του άρθρου 14 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 4) για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας (1977) - Πρωτόκολλο (αριθ. 5) για τη θέση της Δανίας (1997) Πρωτόκολλα τα οποία προσαρτώνται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Συνθήκες περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενεργείας: - Πρωτόκολλο (αριθ. 6) προσαρτημένο στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Συνθήκες περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 7) σχετικά με τα όργανα ενόψει της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 8) για τον καθορισμό της έδρας των οργάνων και ορισμένων οργανισμών και υπηρεσιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καθώς και της Ευρωπόλ (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 9) σχετικά με το ρόλο των εθνικών Κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση (1997) Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΒΕΛΓΩΝ, Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Η ΑΥΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΥΨΗΛΟΤΗΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΔΟΥΚΑΣ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ, Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΥ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ,
ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να προχωρήσουν σε ένα νέο στάδιο της διαδικασίας προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση που άρχισε με τη δημιουργία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ την ιστορική σημασία του τερματισμού της διαίρεσης της ευρωπαϊκής ηπείρου και την ανάγκη να δημιουργηθούν σταθερές βάσεις για τη μελλοντική οικοδόμηση της Ευρώπης, ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ την προσήλωσή τους στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των θεμελιωδών ελευθεριών καθώς και του κράτους δικαίου, ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ την προσήλωσή τους στα θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα, όπως ορίζονται από τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη που υπογράφηκε στο Τορίνο στις 18 Οκτωβρίου 1961 και τον Κοινοτικό χάρτη των Θεμελιωδών Κοινωνικών Δικαιωμάτων των Εργαζομένων του 1989, ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ βαθύτερες σχέσεις αλληλεγγύης μεταξύ των λαών τους και ταυτόχρονα σεβόμενοι την ιστορία, τον πολιτισμό και τις παραδόσεις τους, ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να ενισχύσουν τη δημοκρατική και αποτελεσματική λειτουργία των οργάνων προκειμένου να τους παράσχουν τη δυνατότητα να διεκπεραιώνουν καλύτερα τα καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί, μέσα σε ένα ενιαίο θεσμικό πλαίσιο, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να επιτύχουν την ενίσχυση και τη σύγκλιση των οικονομιών τους και την ίδρυση οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η οποία θα συμπεριλαμβάνει, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας Συνθήκης, ένα ενιαίο και σταθερό νόμισμα, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να προωθήσουν την οικονομική και κοινωνική πρόοδο των λαών τους, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της αειφόρου ανάπτυξης και στα πλαίσια της ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς και μιας ενισχυμένης συνοχής, όπως επίσης και της προστασίας του περιβάλλοντος, και να εφαρμόσουν πολιτικές που θα διασφαλίζουν την πρόοδο στον τομέα της οικονομικής ολοκλήρωσης εκ παραλλήλου με την πρόοδο στους άλλους τομείς, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να θεσπίσουν μια κοινή ιθαγένεια για τους υπηκόους των χωρών τους, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να εφαρμόσουν μια κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας, που συμπεριλαμβάνει την προοδευτική διαμόρφωση μιας κοινής αμυντικής πολιτικής, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε κοινή άμυνα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 17, ενισχύοντας έτσι την ευρωπαϊκή ταυτότητα και ανεξαρτησία για την προαγωγή της ειρήνης, της ασφάλειας και της προόδου στην Ευρώπη και ανά την υφήλιο, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να διευκολύνουν την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα την ασφάλεια και την προστασία των λαών τους, με την εγκαθίδρυση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας Συνθήκης, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να συνεχίσουν την πορεία τους προς μια ολοένα στενότερη ένωση των λαών της Ευρώπης, όπου οι αποφάσεις θα λαμβάνονται όσο το δυνατόν πιο κοντά στους πολίτες, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ σε μεταγενέστερα στάδια από τα οποία πρέπει να διέλθει η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ώστε να εξελιχθεί, ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ να ιδρύσουν Ευρωπαϊκή Ένωση, και, προς το σκοπό αυτό, όρισαν πληρεξουσίους: Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΒΕΛΓΩΝ: τον κ. Mark EYSKENS, Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Philippe MAYSTADT, Υπουργό Οικονομικών, Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ: τον κ. Uffe ELLEMANN-JENSEN, Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Anders FOGH RASMUSSEN, Υπουργό Εθνικής Οικονομίας, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ: τον κ. Hans-Dietrich GENSCHER, Ομοσπονδιακό Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Theodor WAIGEL, Ομοσπονδιακό Υπουργό Οικονομικών, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: τον κ. Αντώνιο ΣΑΜΑΡΑ, Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Ευθύμιο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Υπουργό Εθνικής Οικονομίας, Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ: τον κ. Francisco FERNÁNDEZ ORDÓÑEZ, Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Carlos SOLCHAGA CATALÀN, Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: τον κ. Roland DUMAS, Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Pierre BÉRÉGOVOY, Υπουργό Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών και Προϋπολογισμού, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ: τον κ. Gerard COLLINS, Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Bertie AHERN, Υπουργό Οικονομικών, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: τον κ. Gianni DE MICHELIS, Υπουργό Εξωτερικών Υποθέσεων, τον κ. Guido CARLI, Υπουργό Δημοσίου Θησαυροφυλακίου, Η ΑΥΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΥΨΗΛΟΤΗΣ Ο ΜΕΓΑΣ ΔΟΥΚΑΣ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ: τον κ. Jacques F. POOS, Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Jean-Claude JUNCKER, Υπουργό Οικονομικών, Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ: τον κ. Hans VAN DEN BROEK, Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Willem KOK, Υπουργό Οικονομικών, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: τον κ. João de Deus PINHEIRO, Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Jorge BRAGA DE MACEDO, Υπουργό Οικονομικών, Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟΥ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ: The Rt. Hon. Douglas HURD, Υπουργό Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, The Hon. Francis MAUDE, Αναπληρωτή Υπουργό Δημοσίου Θησαυρού, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ, μετά την ανταλλαγή των πληρεξουσίων εγγράφων τους, που βρέθηκαν εντάξει, συμφώνησαν στις ακόλουθες διατάξεις. ΤΙΤΛΟΣ I
ΚΟΙΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 7 (πρώην άρθρο ΣΤ.1)
ΤΙΤΛΟΣ II
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΠΕΡΙ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΕΝΟΨΕΙ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
ΤΙΤΛΟΣ III
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΠΕΡΙ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΝΘΡΑΚΑ ΚΑΙ ΧΑΛΥΒΑ
ΤΙΤΛΟΣ IV
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΠΕΡΙ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ
ΤΙΤΛΟΣ V
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Άρθρο 11 (πρώην άρθρο Ι.1)
Άρθρο 12 (πρώην άρθρο Ι.2)
Άρθρο 13 (πρώην άρθρο Ι.3)
Άρθρο 14 (πρώην άρθρο Ι.4)
Άρθρο 15 (πρώην άρθρο Ι.5)
Άρθρο 16 (πρώην άρθρο Ι.6)
Άρθρο 17 (πρώην άρθρο Ι.7)
Άρθρο 18 (πρώην άρθρο Ι.8)
Άρθρο 19 (πρώην άρθρο Ι.9)
Άρθρο 20 (πρώην άρθρο Ι.10)
Άρθρο 21 (πρώην άρθρο Ι.11)
Άρθρο 22 (πρώην άρθρο Ι.12)
Άρθρο 23 (πρώην άρθρο Ι.13)
Άρθρο 24 (πρώην άρθρο Ι.14)
Άρθρο 25 (πρώην άρθρο Ι.15)
Άρθρο 26 (πρώην άρθρο Ι.16)
Άρθρο 27 (πρώην άρθρο Ι.17)
Άρθρο 28 (πρώην άρθρο Ι.18)
ΤΙΤΛΟΣ VI
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ
Άρθρο 29 (πρώην άρθρο Κ.1)
Άρθρο 30 (πρώην άρθρο Κ.2)
Άρθρο 31 (πρώην άρθρο Κ.3)
Άρθρο 32 (πρώην άρθρο Κ.4)
Άρθρο 33 (πρώην άρθρο Κ.5)
Άρθρο 34 (πρώην άρθρο Κ.6)
Άρθρο 35 (πρώην άρθρο Κ.7)
Άρθρο 36 (πρώην άρθρο Κ.8)
Άρθρο 37 (πρώην άρθρο Κ.9)
Άρθρο 38 (πρώην άρθρο Κ.10)
Άρθρο 39 (πρώην άρθρο Κ.11)
Άρθρο 40 (πρώην άρθρο Κ.12)
Άρθρο 41 (πρώην άρθρο Κ.13)
Άρθρο 42 (πρώην άρθρο Κ.14)
ΤΙΤΛΟΣ VII (πρώην Τίτλος VIα)
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΤΕΝΟΤΕΡΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
Άρθρο 43 (πρώην άρθρο Κ.15)
Άρθρο 44 (πρώην άρθρο Κ.16)
Άρθρο 45 (πρώην άρθρο Κ.17)
ΤΙΤΛΟΣ VIII (πρώην Τίτλος VII)
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Εις πίστωση των ανωτέρω, οι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι υπέγραψαν την παρούσα Συνθήκη.
Έγινε στο Μάαστριχτ, στις επτά Φεβρουαρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα δύο.
Mark EYSKENS Uffe ELLEMANN-JENSEN Hans-Dietrich GENSCHER Αντώνιος ΣΑΜΑΡΑΣ Francisco FERNÁNDEZ ORDÓÑEZ Roland DUMAS Gerard COLLINS Gianni DE MICHELIS Jacques F. POOS Hans VAN DEN BROEK João de Deus PINHEIRO Douglas HURD Philippe MAYSTADT Anders FOGH RASMUSSEN Theodor WAIGEL Ευθύμιος ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Carlos SOLCHAGA CATALÁN Pierre BÉRÉGOVOY Bertie AHERN Guido CARLI Jean-Claude JUNCKER Willem KOK Jorge BRAGA DE MACEDO Francis MAUDE
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Σελίδα Ι - Κείμενο της Συνθήκης Προοίμιο Μέρος πρώτο - Αρχές .......... 181 Μέρος δεύτερο - Ιθαγένεια της Ένωσης .......... 186 Μέρος τρίτο - Πολιτικές της Κοινότητας .......... 187 ΤΙΤΛΟΣ I - Η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων .......... 187 Κεφάλαιο 1 - Η τελωνειακή ένωση .......... 188 Κεφάλαιο 2 - Η απαγόρευση των ποσοτικών περιορισμών μεταξύ των κρατών μελών 189 ΤΙΤΛΟΣ II - Η γεωργία .......... 190 ΤΙΤΛΟΣ III - Η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων .......... 193 Κεφάλαιο 1 - Οι εργαζόμενοι .......... 193 Κεφάλαιο 2 - Το δικαίωμα εγκαταστάσεως .......... 195 Κεφάλαιο 3 - Οι υπηρεσίες .......... 197 Κεφάλαιο 4 - Κεφάλαια και πληρωμές .......... 199 ΤΙΤΛΟΣ IV - Θεωρήσεις, άσυλο, μετανάστευση και άλλες πολιτικές σχετικές με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων .......... 200 ΤΙΤΛΟΣ V - Οι μεταφορές .......... 205 ΤΙΤΛΟΣ VI - Κοινοί κανόνες για τον ανταγωνισμό, τη φορολογία και την προσέγγιση την νομοθεσιών .......... 208 Κεφάλαιο 1 - Κανόνες ανταγωνισμού .......... 208 Τμήμα 1 - Κανόνες εφαρμοστέοι επί των επιχειρήσεων .......... 208 Τμήμα 2 - Κρατικές ενισχύσεις .......... 211 Κεφάλαιο 2 - Φορολογικές διατάξεις .......... 212 Κεφάλαιο 3 - Η προσέγγιση των νομοθεσιών .......... 213 ΤΙΤΛΟΣ VII - Οικονομική και νομισματική πολιτική .......... 215 Κεφάλαιο 1 - Οικονομική πολιτική .......... 215 Κεφάλαιο 2 - Νομισματική πολιτική .......... 220 Κεφάλαιο 3 - Θεσμικές διατάξεις .......... 224 Κεφάλαιο 4 - Μεταβατικές διατάξεις .......... 227 ΤΙΤΛΟΣ VIII - Απασχόληση .......... 235 ΤΙΤΛΟΣ IX - Κοινή εμπορική πολιτική .......... 237 ΤΙΤΛΟΣ X - Τελωνειακή συνεργασία .......... 238 ΤΙΤΛΟΣ XI - Κοινωνική πολιτική, παιδεία, επαγγελματική εκπαίδευση και νεολαία 239 Κεφάλαιο 1 - Κοινωνικές διατάξεις .......... 239 Κεφάλαιο 2 - Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο .......... 243 Κεφάλαιο 3 - Παιδεία, επαγγελματική εκπαίδευση και νεολαία .......... 244 ΤΙΤΛΟΣ XII - Πολιτισμός .......... 245 ΤΙΤΛΟΣ XIII - Δημόσια υγεία .......... 246 ΤΙΤΛΟΣ XIV - Προστασία των καταναλωτών .......... 247 ΤΙΤΛΟΣ XV - Διευρωπαϊκά δίκτυα .......... 248 ΤΙΤΛΟΣ XVI - Βιομηχανία .......... 249 ΤΙΤΛΟΣ XVII - Οικονομική και κοινωνική συνοχή .......... 250 ΤΙΤΛΟΣ XVIII - Έρευνα και τεχνολογική ανάπτυξη .......... 251 ΤΙΤΛΟΣ XIX - Περιβάλλον .......... 254 ΤΙΤΛΟΣ XX - Συνεργασία για την ανάπτυξη .......... 256 Μέρος τέταρτο - Η σύνδεση των υπερποντίων χωρών και εδαφών .......... 258 Μέρος πέμπτο - Τα όργανα της Κοινότητας .......... 260 ΤΙΤΛΟΣ I - Διατάξεις περί των οργάνων .......... 260 Κεφάλαιο 1 - Τα όργανα .......... 260 Τμήμα 1 - Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο .......... 260 Τμήμα 2 - Το Συμβούλιο .......... 264 Τμήμα 3 - Η Επιτροπή .......... 266 Τμήμα 4 - Το Δικαστήριο .......... 269 Τμήμα 5 - Το Ελεγκτικό Συνέδριο .......... 276 Κεφάλαιο 2 - Κοινές διατάξεις για περισσότερα όργανα .......... 278 Κεφάλαιο 3 - Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή .......... 282 Κεφάλαιο 4 - Η Επιτροπή των Περιφερειών .......... 284 Κεφάλαιο 5 - Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων .......... 286 ΤΙΤΛΟΣ II - Δημοσιονομικές διατάξεις .......... 287 Μέρος έκτο - Γενικές και τελικές διατάξεις .......... 293 Τελικές διατάξεις .......... 302 Παραρτήματα ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I - Πίνακας προβλεπόμενος στο άρθρο 32 της Συνθήκης .......... 303 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II - Υπερπόντιες χώρες και εδάφη στις οποίες εφαρμόζονται οι διατάξεις του τετάρτου μέρους της Συνθήκης .......... 306 II - Πρωτόκολλα (κείμενο το οποίο δεν αντιγράφεται) Σημείωση: Οι παραπομπές σε άρθρα, τίτλους και τμήματα της Συνθήκης που περιέχονται στα Πρωτόκολλα, προσαρμόζονται σύμφωνα με τους Πίνακες αντιστοιχίας του Παραρτήματος της Συνθήκης του Άμστερνταμ. Πρωτόκολλα τα οποία προσαρτώνται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας: - Πρωτόκολλο (αριθ. 2) για την εσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 3) για την εφαρμογή ορισμένων πτυχών του άρθρου 14 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 4) για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 5) για τη θέση της Δανίας (1997) Πρωτόκολλα τα οποία προσαρτώνται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Συνθήκες περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενεργείας: - Πρωτόκολλο (αριθ. 6) προσαρτημένο στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Συνθήκες περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 7) σχετικά με τα όργανα ενόψει της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 8) για τον καθορισμό της έδρας των οργάνων και ορισμένων οργανισμών και υπηρεσιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καθώς και της Ευρωπόλ (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 9) σχετικά με το ρόλο των εθνικών Κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση (1997) Πρωτόκολλα τα οποία προσαρτώνται στη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας: - Πρωτόκολλο (αριθ. 10) περί του καταστατικού της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (1957) - Πρωτόκολλο (αριθ. 11) περί του οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1957) - Πρωτόκολλο (αριθ. 12) περί Ιταλίας (1957) - Πρωτόκολλο (αριθ. 13) περί των εμπορευμάτων καταγωγής και προελεύσεως ορισμένων χωρών τα οποία απολαύουν ειδικού καθεστώτος κατά την εισαγωγή σε ένα κράτος μέλος (1957) - Πρωτόκολλο (αριθ. 14) περί των εισαγωγών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα προϊόντων εκ διυλίσεως πετρελαίου στις Ολλανδικές Αντίλλες (1962) - Πρωτόκολλο (αριθ. 15) σχετικά με το ιδιαίτερο καθεστώς που εφαρμόζεται στη Γροιλανδία (1985) - Πρωτόκολλο (αριθ. 16) για την απόκτηση ακινήτων στη Δανία (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 17) σχετικά με το άρθρο 141 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 18) για το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 19) σχετικά με το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 20) σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 21) σχετικά με τα κριτήρια σύγκλισης που αναφέρονται στο άρθρο 121 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 22) σχετικά με τη Δανία (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 23) σχετικά με την Πορτογαλία (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 24) για τη μετάβαση στο τρίτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 25) για ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 26) σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν τη Δανία (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 27) για τη Γαλλία (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 28) σχετικά με την οικονομική και κοινωνική συνοχή (1992) - Πρωτόκολλο (αριθ. 29) για το άσυλο των υπηκόων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 30) σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 31) για τις εξωτερικές σχέσεις των κρατών μελών όσον αφορά τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 32) για το σύστημα δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη (1997) - Πρωτόκολλο (αριθ. 33) για την προστασία και την καλή διαβίωση των ζώων (1997) Πρωτόκολλο το οποίο προσαρτάται στις Συνθήκες περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας: - Πρωτόκολλο (αριθ. 34) περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1965) Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΒΕΛΓΩΝ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Η ΑΥΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΥΨΗΛΟΤΗΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΥΚΙΣΣΑ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ, Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ (1),
ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να θέσουν τις βάσεις μιας διαρκώς στενότερης ενώσεως των ευρωπαϊκών λαών, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να εξασφαλίσουν με κοινή δράση την οικονομική και κοινωνική πρόοδο των χωρών τους καταργώντας τους φραγμούς που διαιρούν την Ευρώπη, ΘΕΤΟΝΤΑΣ ως κύριο σκοπό των προσπαθειών τους τη σταθερή βελτίωση των όρων διαβιώσεως και απασχολήσεως των λαών τους, ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι η εξάλειψη των υφισταμένων εμποδίων απαιτεί συντονισμένη δράση για να εξασφαλισθεί σταθερότης στην επέκταση της οικονομίας, ισορροπία στις συναλλαγές και ευθύτης στον ανταγωνισμό, ΜΕΡΙΜΝΩΝΤΑΣ να ενισχύσουν την ενότητα των οικονομιών τους και να προωθήσουν την αρμονική τους ανάπτυξη, μειώνοντας τις υφιστάμενες ανισότητες μεταξύ των διαφόρων περιοχών και την καθυστέρηση των λιγότερο ευνοημένων, ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να συμβάλουν, ασκώντας κοινή εμπορική πολιτική, στην προοδευτική κατάργηση των περιορισμών στις διεθνείς συναλλαγές, ΠΡΟΤΙΘΕΜΕΝΟΙ να εδραιώσουν την αλληλεγγύη που συνδέει την Ευρώπη με τις υπερπόντιες χώρες και επιθυμώντας να εξασφαλίσουν την ανάπτυξη της ευημερίας τους σύμφωνα με τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να παγιώσουν, με τη συνένωση των οικονομικών τους δυνάμεων, τη διαφύλαξη της ειρήνης και της ελευθερίας και καλώντας τους άλλους λαούς της Ευρώπης που συμμερίζονται τα ιδεώδη τους να συμμετάσχουν στην προσπάθειά τους, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ να προάγουν την ανάπτυξη του υψηλότερου δυνατού επιπέδου γνώσης για τους λαούς τους μέσω ευρείας πρόσβασης στην εκπαίδευση και μέσω της συνεχούς αναπροσαρμογής της, ΑΠΕΦΑΣΙΣΑΝ τη δημιουργία μιας ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ και όρισαν προς το σκοπό αυτό ως πληρεξουσίους: Η ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΒΕΛΓΩΝ: τον κ. Paul Henri SPAAK, Υπουργό Εξωτερικών, τον βαρώνο J. Ch. SNOY ET D'OPPUERS, Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Οικονομικών Υποθέσεων, Πρόεδρο της βελγικής αντιπροσωπίας στη διακυβερνητική συνδιάσκεψη, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ: τον διδάκτορα κ. Konrad ADENAUER, Καγκελάριο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, τον καθηγητή διδάκτορα κ. Walter HALLSTEIN, Υφυπουργό Εξωτερικών, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: τον κ. Christian PINEAU, Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Maurice FAURE, Υφυπουργό Εξωτερικών, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ: τον κ. Antonio SEGNI, Πρόεδρο του Υπουργικού Συμβουλίου, τον καθηγητή κ. Gaetano MARTINO, Υπουργό Εξωτερικών, Η ΑΥΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΥΨΗΛΟΤΗΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΥΚΙΣΣΑ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ: τον κ. Joseph BECH, Πρόεδρο της Κυβερνήσεως, Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Lambert SCHAUS, Πρεσβευτή, Πρόεδρο της αντιπροσωπίας του Λουξεμβούργου στη διακυβερνητική συνδιάσκεψη, Η ΑΥΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΣ Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ: τον κ. Joseph LUNS, Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. J. LINTHORST HOMAN, Πρόεδρο της αντιπροσωπίας των Κάτω Χωρών στη διακυβερνητική συνδιάσκεψη, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ, μετά την ανταλλαγή των πληρεξουσίων εγγράφων τους που ευρέθησαν εν τάξει, συνεφώνησαν επί των ακολούθων διατάξεων. Διά της παρούσας Συνθήκης τα ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ιδρύουν μεταξύ τους μία ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ. Η Κοινότητα έχει ως αποστολή, με τη δημιουργία κοινής αγοράς, οικονομικής και νομισματικής ένωσης και με την εφαρμογή των κοινών πολιτικών ή δράσεων που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4, να προάγει στο σύνολο της Κοινότητας την αρμονική, ισόρροπη και αειφόρο ανάπτυξη των οικονομικών δραστηριοτήτων, υψηλό επίπεδο απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας, ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, αειφόρο, μη πληθωριστική ανάπτυξη, υψηλό βαθμό ανταγωνιστικότητας και σύγκλισης των οικονομικών επιδόσεων, υψηλό επίπεδο προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος, την άνοδο του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής, την οικονομική και κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη μεταξύ κρατών μελών. 1. Για τους σκοπούς του άρθρου 2, η δράση της Κοινότητας περιλαμβάνει, σύμφωνα με τους όρους και με το χρονοδιάγραμμα που προβλέπει η παρούσα Συνθήκη: α) την απαγόρευση, μεταξύ των κρατών μελών, των δασμών και των ποσοτικών περιορισμών κατά την εισαγωγή και την εξαγωγή εμπορευμάτων, καθώς και όλων των άλλων μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος, β) μια κοινή εμπορική πολιτική, γ) μια εσωτερική αγορά την οποία θα χαρακτηρίζει η εξάλειψη των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων, μεταξύ των κρατών μελών, δ) μέτρα σχετικά με την είσοδο και την κυκλοφορία των προσώπων, σύμφωνα με τις διατάξεις του Τίτλου IV, ε) μια κοινή πολιτική στον τομέα της γεωργίας και της αλιείας, στ) μια κοινή πολιτική στον τομέα των μεταφορών, ζ) ένα καθεστώς που εξασφαλίζει ανόθευτο ανταγωνισμό μέσα στην εσωτερική αγορά, η) την προσέγγιση των εθνικών νομοθεσιών στο βαθμό που απαιτείται για τη λειτουργία της κοινής αγοράς, θ) την προαγωγή του συντονισμού μεταξύ των πολιτικών των κρατών μελών για την απασχόληση προκειμένου να αυξηθεί η αποτελεσματικότητά τους με την ανάπτυξη συντονισμένης στρατηγικής για την απασχόληση, ι) μια πολιτική στον κοινωνικό τομέα, η οποία περιλαμβάνει ένα Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, κ) την ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, λ) μια πολιτική στον τομέα του περιβάλλοντος, μ) την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της βιομηχανίας της Κοινότητας, ν) την προώθηση της έρευνας και της τεχνολογικής ανάπτυξης, ξ) την ενθάρρυνση της δημιουργίας και της ανάπτυξης διευρωπαϊκών δικτύων, ο) συμβολή στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας, π) συμβολή σε μία παιδεία και κατάρτιση υψηλού επιπέδου, καθώς και στην ανάπτυξη των πολιτισμών των κρατών μελών, ρ) μια πολιτική στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη, σ) τη σύνδεση με τις υπερπόντιες χώρες και εδάφη, με σκοπό την αύξηση των συναλλαγών και την προώθηση με κοινή προσπάθεια της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, τ) συμβολή στην ενίσχυση της προστασίας των καταναλωτών, υ) μέτρα στους τομείς της ενέργειας, της πολιτικής άμυνας και του τουρισμού. 2. Σε όλες τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο παρόν άρθρο, η Κοινότητα επιδιώκει να εξαλειφθούν οι ανισότητες και να προαχθεί η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών. 1. Για τους σκοπούς του άρθρου 2, η δράση των κρατών μελών και της Κοινότητας περιλαμβάνει, σύμφωνα με τους όρους και με το χρονοδιάγραμμα που προβλέπει η παρούσα Συνθήκη, τη θέσπιση μιας οικονομικής πολιτικής, που βασίζεται στο στενό συντονισμό των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών, στην εσωτερική αγορά, καθώς και στον καθορισμό κοινών στόχων, και ασκείται σύμφωνα με την αρχή της οικονομίας της ανοιχτής αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό. 2. Παράλληλα, και σύμφωνα με τους όρους, το χρονοδιάγραμμα και τις διαδικασίες που προβλέπει η παρούσα Συνθήκη, η δράση αυτή περιλαμβάνει τον αμετάκλητο καθορισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών, γεγονός που θα οδηγήσει στην καθιέρωση ενιαίου νομίσματος, του ECU, και τον καθορισμό και την άσκηση ενιαίας νομισματικής και συναλλαγματικής πολιτικής, πρωταρχικός στόχος των οποίων είναι η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών, και, υπό την επιφύλαξη του στόχου αυτού, η υποστήριξη των γενικών οικονομικών πολιτικών στην Κοινότητα, σύμφωνα με την αρχή της οικονομίας της ανοιχτής αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό. 3. Οι δράσεις αυτές των κρατών μελών και της Κοινότητας συνεπάγονται την τήρηση των ακόλουθων κατευθυντήριων αρχών: σταθερές τιμές, υγιή δημόσια οικονομικά, υγιείς νομισματικές συνθήκες και σταθερό ισοζύγιο πληρωμών. Η Κοινότητα δρα μέσα στα όρια των αρμοδιοτήτων που της αναθέτει και των στόχων που της ορίζει η παρούσα Συνθήκη. Στους τομείς που δεν υπάγονται στην αποκλειστική της αρμοδιότητα, η Κοινότητα δρα σύμφωνα με την αρχή επικουρικότητας, μόνον εάν και στο βαθμό που οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς, λόγω των διαστάσεων ή των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Η δράση της Κοινότητας δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων της παρούσας Συνθήκης. Οι απαιτήσεις της περιβαλλοντικής προστασίας πρέπει να ενταχθούν στον καθορισμό και την εφαρμογή των κοινοτικών πολιτικών και δράσεων που αναφέρονται στο άρθρο 3, ιδίως προκειμένου να προωθηθεί η αειφόρος ανάπτυξη. 1. Η πραγματοποίηση του έργου που έχει ανατεθεί στην Κοινότητα εξασφαλίζεται από: - ένα ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, - ένα ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, - μία ΕΠΙΤΡΟΠΗ, - ένα ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, - ένα ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ. Κάθε όργανο ενεργεί εντός των ορίων των εξουσιών που του παρέχονται από την παρούσα Συνθήκη. 2. Το Συμβούλιο και η Επιτροπή επικουρούνται από μία Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και από μία Επιτροπή των Περιφερειών που ασκούν συμβουλευτικά καθήκοντα. Ιδρύεται, με τις διαδικασίες που προβλέπει η παρούσα Συνθήκη, ένα Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών, εφεξής καλούμενο «ΕΣΚΤ», και μία Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, εφεξής καλούμενη «ΕΚΤ», που δρουν μέσα στα όρια των εξουσιών που τους ανατίθενται από την παρούσα Συνθήκη και το προσαρτημένο σ' αυτήν καταστατικό του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ, το οποίο εφεξής καλείται «καταστατικό του ΕΣΚΤ». Ιδρύεται Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων η οποία δρα μέσα στα όρια των εξουσιών που της ανατίθενται από την παρούσα Συνθήκη και το προσαρτημένο σ' αυτήν καταστατικό. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την παρούσα Συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των οργάνων της Κοινότητας. Διευκολύνουν την Κοινότητα στην εκτέλεση της αποστολής της. Απέχουν από κάθε μέτρο που δύναται να θέσει σε κίνδυνο την πραγματοποίηση των σκοπών της παρούσας Συνθήκης. Άρθρο 11 (πρώην άρθρο 5Α)
Άρθρο 13 (πρώην άρθρο 6Α)
Άρθρο 14 (πρώην άρθρο 7Α)
Άρθρο 15 (πρώην άρθρο 7Γ)
Άρθρο 16 (πρώην άρθρο 7Δ)
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ
ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
Άρθρο 18 (πρώην άρθρο 8Α)
Άρθρο 19 (πρώην άρθρο 8Β)
Άρθρο 20 (πρώην άρθρο 8Γ)
Άρθρο 21 (πρώην άρθρο 8Δ)
Άρθρο 22 (πρώην άρθρο 8Ε)
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
ΤΙΤΛΟΣ I
Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ
Άρθρο 24 (πρώην άρθρο 10)
Κεφάλαιο 1
Η Τελωνειακή Ένωση
Άρθρο 25 (πρώην άρθρο 12)
Άρθρο 26 (πρώην άρθρο 28)
Άρθρο 27 (πρώην άρθρο 29)
Κεφάλαιο 2
Η απαγόρευση των ποσοτικών περιορισμών μεταξύ των κρατών μελών
Άρθρο 28 (πρώην άρθρο 30)
Άρθρο 29 (πρώην άρθρο 34)
Άρθρο 30 (πρώην άρθρο 36)
Άρθρο 31 (πρώην άρθρο 37)
Άρθρο 32 (πρώην άρθρο 38)
Άρθρο 33 (πρώην άρθρο 39)
Άρθρο 34 (πρώην άρθρο 40)
Άρθρο 35 (πρώην άρθρο 41)
Άρθρο 36 (πρώην άρθρο 42)
Άρθρο 37 (πρώην άρθρο 43)
Άρθρο 38 (πρώην άρθρο 46)
ΤΙΤΛΟΣ III
Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ
Κεφάλαιο 1
Οι εργαζόμενοι
Άρθρο 39 (πρώην άρθρο 48)
Άρθρο 40 (πρώην άρθρο 49)
Άρθρο 41 (πρώην άρθρο 50)
Άρθρο 42 (πρώην άρθρο 51)
Κεφάλαιο 2
Το δικαίωμα εγκαταστάσεως
Άρθρο 43 (πρώην άρθρο 52)
Άρθρο 44 (πρώην άρθρο 54)
Άρθρο 45 (πρώην άρθρο 55)
Άρθρο 46 (πρώην άρθρο 56)
Άρθρο 47 (πρώην άρθρο 57)
Άρθρο 48 (πρώην άρθρο 58)
Άρθρο 49 (πρώην άρθρο 59)
Άρθρο 50 (πρώην άρθρο 60)
Άρθρο 51 (πρώην άρθρο 61)
Άρθρο 52 (πρώην άρθρο 63)
Άρθρο 53 (πρώην άρθρο 64)
Άρθρο 54 (πρώην άρθρο 65)
Άρθρο 55 (πρώην άρθρο 66)
Κεφάλαιο 4
Κεφάλαια και πληρωμές
Άρθρο 56 (πρώην άρθρο 73Β)
Άρθρο 57 (πρώην άρθρο 73Γ)
Άρθρο 58 (πρώην άρθρο 73Δ)
Άρθρο 59 (πρώην άρθρο 73ΣΤ)
Άρθρο 60 (πρώην άρθρο 73Ζ)
ΤΙΤΛΟΣ IV (πρώην Τίτλος IIIα)
ΘΕΩΡΗΣΕΙΣ, ΑΣΥΛΟ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ
Άρθρο 61 (πρώην άρθρο 73Θ)
Άρθρο 62 (πρώην άρθρο 73Ι)
Άρθρο 63 (πρώην άρθρο 73Κ)
Άρθρο 64 (πρώην άρθρο 73Λ)
Άρθρο 65 (πρώην άρθρο 73Μ)
Άρθρο 66 (πρώην άρθρο 73Ν)
Άρθρο 67 (πρώην άρθρο 73Ξ)
Άρθρο 68 (πρώην άρθρο 73Ο)
Άρθρο 69 (πρώην άρθρο 73Π)
ΤΙΤΛΟΣ V (πρώην Τίτλος IV)
ΟΙ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ
Άρθρο 70 (πρώην άρθρο 74)
Άρθρο 71 (πρώην άρθρο 75)
Άρθρο 72 (πρώην άρθρο 76)
Άρθρο 73 (πρώην άρθρο 77)
Άρθρο 74 (πρώην άρθρο 78)
Άρθρο 75 (πρώην άρθρο 79)
Άρθρο 76 (πρώην άρθρο 80)
Άρθρο 77 (πρώην άρθρο 81)
Άρθρο 78 (πρώην άρθρο 82)
Άρθρο 79 (πρώην άρθρο 83)
Άρθρο 80 (πρώην άρθρο 84)
ΤΙΤΛΟΣ VI (πρώην Τίτλος V)
ΚΟΙΝΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ, ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ
Κεφάλαιο 1
Κανόνες ανταγωνισμού
Τμήμα 1
Κανόνες εφαρμοστέοι επι των επιχειρήσεων
Άρθρο 81 (πρώην άρθρο 85)
Άρθρο 82 (πρώην άρθρο 86)
Άρθρο 83 (πρώην άρθρο 87)
Άρθρο 84 (πρώην άρθρο 88)
Άρθρο 85 (πρώην άρθρο 89)
Άρθρο 86 (πρώην άρθρο 90)
Τμήμα 2
Κρατικές ενισχύσεις
Άρθρο 87 (πρώην άρθρο 92)
Άρθρο 88 (πρώην άρθρο 93)
Άρθρο 89 (πρώην άρθρο 94)
Κεφάλαιο 2
Φορολογικές διατάξεις
Άρθρο 90 (πρώην άρθρο 95)
Άρθρο 91 (πρώην άρθρο 96)
Άρθρο 92 (πρώην άρθρο 98)
Άρθρο 93 (πρώην άρθρο 99)
Κεφάλαιο 3
Η προσέγγιση των νομοθεσιών
Άρθρο 94 (πρώην άρθρο 100)
Άρθρο 95 (πρώην άρθρο 100Α)
Άρθρο 96 (πρώην άρθρο 101)
Άρθρο 97 (πρώην άρθρο 102)
ΤΙΤΛΟΣ VII (πρώην Τίτλος VI)
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Κεφάλαιο 1
Οικονομική πολιτική
Άρθρο 98 (πρώην άρθρο 102Α)
Άρθρο 99 (πρώην άρθρο 103)
Άρθρο 100 (πρώην άρθρο 103Α)
Άρθρο 101 (πρώην άρθρο 104)
Άρθρο 102 (πρώην άρθρο 104Α)
Άρθρο 103 (πρώην άρθρο 104Β)
Άρθρο 104 (πρώην άρθρο 104Γ)
Κεφάλαιο 2
Νομισματική πολιτική
Άρθρο 105 (πρώην άρθρο 105)
Άρθρο 106 (πρώην άρθρο 105Α)
Άρθρο 107 (πρώην άρθρο 106)
Άρθρο 108 (πρώην άρθρο 107)
Άρθρο 109 (πρώην άρθρο 108)
Άρθρο 110 (πρώην άρθρο 108Α)
Άρθρο 111 (πρώην άρθρο 109)
Κεφάλαιο 3
Θεσμικές διατάξεις
Άρθρο 112 (πρώην άρθρο 109Α)
Άρθρο 113 (πρώην άρθρο 109Β)
Άρθρο 114 (πρώην άρθρο 109Γ)
Άρθρο 115 (πρώην άρθρο 109Δ)
Κεφάλαιο 4
Μεταβατικές διατάξεις
Άρθρο 116 (πρώην άρθρο 109Ε)
Άρθρο 117 (πρώην άρθρο 109ΣΤ)
Άρθρο 118 (πρώην άρθρο 109Ζ)
Άρθρο 119 (πρώην άρθρο 109Η)
Άρθρο 120 (πρώην άρθρο 109Θ)
Άρθρο 121 (πρώην άρθρο 109Ι)
Άρθρο 122 (πρώην άρθρο 109Κ)
Άρθρο 123 (πρώην άρθρο 109Λ)
Άρθρο 124 (πρώην άρθρο 109Μ)
ΤΙΤΛΟΣ VIII (πρώην Τίτλος VIα)
ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ
Άρθρο 125 (πρώην άρθρο 109Ν)
Άρθρο 126 (πρώην άρθρο 109Ξ)
Άρθρο 127 (πρώην άρθρο 109Ο)
Άρθρο 128 (πρώην άρθρο 109Π)
Άρθρο 129 (πρώην άρθρο 109Ρ)
Άρθρο 130 (πρώην άρθρο 109Σ)
ΤΙΤΛΟΣ IX (πρώην Τίτλος VII)
ΚΟΙΝΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Άρθρο 131 (πρώην άρθρο 110)
Άρθρο 132 (πρώην άρθρο 112)
Άρθρο 133 (πρώην άρθρο 113)
Άρθρο 134 (πρώην άρθρο 115)
ΤΙΤΛΟΣ X (πρώην Τίτλος VIIα)
ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Άρθρο 135 (πρώην άρθρο 116)
ΤΙΤΛΟΣ XI (πρώην Τίτλος VIII)
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑ
Κεφάλαιο 1
Κοινωνικές διατάξεις
Άρθρο 136 (πρώην άρθρο 117)
Άρθρο 137 (πρώην άρθρο 118)
Άρθρο 138 (πρώην άρθρο 118Α)
Άρθρο 139 (πρώην άρθρο 118Β)
Άρθρο 140 (πρώην άρθρο 118Γ)
Άρθρο 141 (πρώην άρθρο 119)
Άρθρο 142 (πρώην άρθρο 119Α)
Άρθρο 143 (πρώην άρθρο 120)
Άρθρο 144 (πρώην άρθρο 121)
Άρθρο 145 (πρώην άρθρο 122)
Κεφάλαιο 2
Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο
Άρθρο 146 (πρώην άρθρο 123)
Άρθρο 147 (πρώην άρθρο 124)
Άρθρο 148 (πρώην άρθρο 125)
Κεφάλαιο 3
Παιδεία, επαγγελματική εκπαίδευση και νεολαία
Άρθρο 149 (πρώην άρθρο 126)
Άρθρο 150 (πρώην άρθρο 127)
ΤΙΤΛΟΣ XII (πρώην Τίτλος IX)
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Άρθρο 151 (πρώην άρθρο 128)
ΤΙΤΛΟΣ XIII (πρώην Τίτλος X)
ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ
Άρθρο 152 (πρώην άρθρο 129)
ΤΙΤΛΟΣ XIV (πρώην Τίτλος XI)
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ
Άρθρο 153 (πρώην άρθρο 129Α)
ΤΙΤΛΟΣ XV (πρώην Τίτλος XII)
ΔΙΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΔΙΚΤΥΑ
Άρθρο 154 (πρώην άρθρο 129Β)
Άρθρο 155 (πρώην άρθρο 129Γ)
Άρθρο 156 (πρώην άρθρο 129Δ)
ΤΙΤΛΟΣ XVI (πρώην Τίτλος XIII)
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
Άρθρο 157 (πρώην άρθρο 130)
ΤΙΤΛΟΣ XVII (πρώην Τίτλος XIV)
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ
Άρθρο 158 (πρώην άρθρο 130Α)
Άρθρο 159 (πρώην άρθρο 130Β)
Άρθρο 160 (πρώην άρθρο 130Γ)
Άρθρο 161 (πρώην άρθρο 130Δ)
Άρθρο 162 (πρώην άρθρο 130Ε)
ΤΙΤΛΟΣ XVIII (πρώην Τίτλος XV)
ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Άρθρο 163 (πρώην άρθρο 130ΣΤ)
Άρθρο 164 (πρώην άρθρο 130Ζ)
Άρθρο 165 (πρώην άρθρο 130Η)
Άρθρο 166 (πρώην άρθρο 130Θ)
Άρθρο 167 (πρώην άρθρο 130Ι)
Άρθρο 168 (πρώην άρθρο 130Κ)
Άρθρο 169 (πρώην άρθρο 130Λ)
Άρθρο 170 (πρώην άρθρο 130Μ)
Άρθρο 171 (πρώην άρθρο 130Ν)
Άρθρο 172 (πρώην άρθρο 130Ξ)
Άρθρο 173 (πρώην άρθρο 130Ο)
ΤΙΤΛΟΣ XIX (πρώην Τίτλος XVI)
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Άρθρο 174 (πρώην άρθρο 130Ρ)
Άρθρο 175 (πρώην άρθρο 130Σ)
Άρθρο 176 (πρώην άρθρο 130Τ)
ΤΙΤΛΟΣ XX (πρώην Τίτλος XVII)
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Άρθρο 177 (πρώην άρθρο 130Υ)
Άρθρο 178 (πρώην άρθρο 130Φ)
Άρθρο 179 (πρώην άρθρο 130Χ)
Άρθρο 180 (πρώην άρθρο 130Ψ)
Άρθρο 181 (πρώην άρθρο 130Ω)
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ
Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΠΟΝΤΙΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΕΔΑΦΩΝ
Άρθρο 182 (πρώην άρθρο 131)
Άρθρο 183 (πρώην άρθρο 132)
Άρθρο 184 (πρώην άρθρο 133)
Άρθρο 185 (πρώην άρθρο 134)
Άρθρο 186 (πρώην άρθρο 135)
Άρθρο 187 (πρώην άρθρο 136)
Άρθρο 188 (πρώην άρθρο 136Α)
ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ
ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
ΤΙΤΛΟΣ I
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ
Τμήμα 1
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Άρθρο 189 (πρώην άρθρο 137)
Άρθρο 190 (πρώην άρθρο 138)
| | |
| Βέλγιο | 25 |
| Δανία | 16 |
| Γερμανία | 99 |
| Ελλάδα | 25 |
| Ισπανία | 64 |
| Γαλλία | 87 |
| Ιρλανδία | 15 |
| Ιταλία | 87 |
| Λουξεμβούργο | 6 |
| Κάτω Χώρες | 31 |
| Αυστρία | 21 |
| Πορτογαλία | 25 |
| Φινλανδία | 16 |
| Σουηδία | 22 |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 87. |
Σε περίπτωση τροποποίησης της παρούσας παραγράφου, ο αριθμός των αντιπροσώπων που εκλέγονται στο κάθε κράτος μέλος, πρέπει να εξασφαλίζει τη δέουσα αντιπροσώπευση των λαών των κρατών που συνενώθηκαν στην Κοινότητα. 3. Οι αντιπρόσωποι εκλέγονται για περίοδο πέντε ετών. 4. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταρτίζει σχέδιο για τη διεξαγωγή εκλογών με άμεση και καθολική ψηφοφορία κατά ενιαία διαδικασία σε όλα τα κράτη μέλη ή σύμφωνα με κοινές αρχές όλων των κρατών μελών. Το Συμβούλιο, μετά από σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το οποίο αποφασίζει με την πλειοψηφία των μελών από τα οποία απαρτίζεται, θεσπίζει ομόφωνα τις διατάξεις που συνιστά στα κράτη μέλη να αποδεχθούν σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες. 5. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αφού ζητήσει τη γνώμη της Επιτροπής και με την ομόφωνη έγκριση του Συμβουλίου, θεσπίζει τους κανόνες και τους γενικούς όρους που θα διέπουν την εκπλήρωση, των καθηκόντων των μελών του. Άρθρο 191 (πρώην άρθρο 138Α)
Άρθρο 192 (πρώην άρθρο 138Β)
Άρθρο 193 (πρώην άρθρο 138Γ)
Άρθρο 194 (πρώην άρθρο 138Δ)
Άρθρο 195 (πρώην άρθρο 138Ε)
Άρθρο 196 (πρώην άρθρο 139)
Άρθρο 197 (πρώην άρθρο 140)
Άρθρο 198 (πρώην άρθρο 141)
Άρθρο 199 (πρώην άρθρο 142)
Άρθρο 200 (πρώην άρθρο 143)
Άρθρο 201 (πρώην άρθρο 144)
Άρθρο 202 (πρώην άρθρο 145)
Άρθρο 203 (πρώην άρθρο 146)
Άρθρο 204 (πρώην άρθρο 147)
Άρθρο 205 (πρώην άρθρο 148)
| | |
| Βέλγιο | 5 |
| Δανία | 3 |
| Γερμανία | 10 |
| Ελλάδα | 5 |
| Ισπανία | 8 |
| Γαλλία | 10 |
| Ιρλανδία | 3 |
| Ιταλία | 10 |
| Λουξεμβούργο | 2 |
| Κάτω Χώρες | 5 |
| Αυστρία | 4 |
| Πορτογαλία | 5 |
| Φινλανδία | 3 |
| Σουηδία | 4 |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 10. |
Για να αποφασίσει το Συμβούλιο απαιτούνται τουλάχιστον: - εξήντα δύο ψήφοι, όταν κατά την παρούσα Συνθήκη το Συμβούλιο αποφασίζει προτάσει της Επιτροπής, - εξήντα δύο ψήφοι που περιλαμβάνουν τις ψήφους δέκα τουλάχιστον μελών, στις άλλες περιπτώσεις. 3. Οι αποχές παρόντων ή αντιπροσωπευομένων μελών δεν εμποδίζουν το Συμβούλιο να αποφασίσει όταν απαιτείται ομοφωνία. Άρθρο 206 (πρώην άρθρο 150)
Άρθρο 207 (πρώην άρθρο 151)
Άρθρο 208 (πρώην άρθρο 152)
Άρθρο 209 (πρώην άρθρο 153)
Άρθρο 210 (πρώην άρθρο 154)
Άρθρο 211 (πρώην άρθρο 155)
Άρθρο 212 (πρώην άρθρο 156)
Άρθρο 213 (πρώην άρθρο 157)
Άρθρο 214 (πρώην άρθρο 158)
Άρθρο 215 (πρώην άρθρο 159)
Άρθρο 216 (πρώην άρθρο 160)
Άρθρο 217 (πρώην άρθρο 161)
Άρθρο 218 (πρώην άρθρο 162)
Άρθρο 219 (πρώην άρθρο 163)
Άρθρο 220 (πρώην άρθρο 164)
Άρθρο 221 (πρώην άρθρο 165)
Άρθρο 222 (πρώην άρθρο 166)
Άρθρο 223 (πρώην άρθρο 167)
Άρθρο 224 (πρώην άρθρο 168)
Άρθρο 225 (πρώην άρθρο 168Α)
Άρθρο 226 (πρώην άρθρο 169)
Άρθρο 227 (πρώην άρθρο 170)
Άρθρο 228 (πρώην άρθρο 171)
Άρθρο 229 (πρώην άρθρο 172)
Άρθρο 230 (πρώην άρθρο 173)
Άρθρο 231 (πρώην άρθρο 174)
Άρθρο 232 (πρώην άρθρο 175)
Άρθρο 233 (πρώην άρθρο 176)
Άρθρο 234 (πρώην άρθρο 177)
Άρθρο 235 (πρώην άρθρο 178)
Άρθρο 236 (πρώην άρθρο 179)
Άρθρο 237 (πρώην άρθρο 180)
Άρθρο 238 (πρώην άρθρο 181)
Άρθρο 239 (πρώην άρθρο 182)
Άρθρο 240 (πρώην άρθρο 183)
Άρθρο 241 (πρώην άρθρο 184)
Άρθρο 242 (πρώην άρθρο 185)
Άρθρο 243 (πρώην άρθρο 186)
Άρθρο 244 (πρώην άρθρο 187)
Άρθρο 245 (πρώην άρθρο 188)
Τμήμα 5
Το Ελεγκτικό Συνέδριο
Άρθρο 246 (πρώην άρθρο 188Α)
Άρθρο 247 (πρώην άρθρο 188Β)
Άρθρο 248 (πρώην άρθρο 188Γ)
Κεφάλαιο 2
Κοινές διατάξεις για περισσότερα όργανα
Άρθρο 249 (πρώην άρθρο 189)
Άρθρο 250 (πρώην άρθρο 189Α)
Άρθρο 251 (πρώην άρθρο 189Β)
Άρθρο 252 (πρώην άρθρο 189Γ)
Άρθρο 253 (πρώην άρθρο 190)
Άρθρο 254 (πρώην άρθρο 191)
Άρθρο 255 (πρώην άρθρο 191Α)
Άρθρο 256 (πρώην άρθρο 192)
Κεφάλαιο 3
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή
Άρθρο 257 (πρώην άρθρο 193)
Άρθρο 258 (πρώην άρθρο 194)
| | |
| Βέλγιο | 12 |
| Δανία | 9 |
| Γερμανία | 24 |
| Ελλάδα | 12 |
| Ισπανία | 21 |
| Γαλλία | 24 |
| Ιρλανδία | 9 |
| Ιταλία | 24 |
| Λουξεμβούργο | 6 |
| Κάτω Χώρες | 12 |
| Αυστρία | 12 |
| Πορτογαλία | 12 |
| Φινλανδία | 9 |
| Σουηδία | 12 |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 24. |
Τα μέλη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής διορίζονται ομοφώνως από το Συμβούλιο για τέσσερα έτη. Η θητεία τους μπορεί να ανανεωθεί. Τα μέλη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής δεν πρέπει να δεσμεύονται από καμία επιτακτική εντολή. Ασκούν τα καθήκοντά τους με πλήρη ανεξαρτησία, προς το γενικό συμφέρον της Κοινότητας. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία, καθορίζει τις αποζημιώσεις των μελών της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής. Άρθρο 259 (πρώην άρθρο 195)
Άρθρο 260 (πρώην άρθρο 196)
Άρθρο 261 (πρώην άρθρο 197)
Άρθρο 262 (πρώην άρθρο 198)
Κεφάλαιο 4
Η Επιτροπή των Περιφερειών
Άρθρο 263 (πρώην άρθρο 198Α)
| | |
| Βέλγιο | 12 |
| Δανία | 9 |
| Γερμανία | 24 |
| Ελλάδα | 12 |
| Ισπανία | 21 |
| Γαλλία | 24 |
| Ιρλανδία | 9 |
| Ιταλία | 24 |
| Λουξεμβούργο | 6 |
| Κάτω Χώρες | 12 |
| Αυστρία | 12 |
| Πορτογαλία | 12 |
| Φινλανδία | 9 |
| Σουηδία | 12 |
| Ηνωμένο Βασίλειο | 24. |
Τα μέλη της Επιτροπής των Περιφερειών, καθώς και ισάριθμοι αναπληρωτές, διορίζονται ομόφωνα από το Συμβούλιο μετά από προτάσεις των οικείων κρατών μελών για τέσσερα έτη. Η θητεία τους μπορεί να ανανεωθεί. Κανένα μέλος της Επιτροπής των Περιφερειών δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Τα μέλη της Επιτροπής των Περιφερειών δεν πρέπει να δεσμεύονται από καμία επιτακτική εντολή. Ασκούν τα καθήκοντά τους με πλήρη ανεξαρτησία, προς το γενικό συμφέρον της Κοινότητας. Άρθρο 264 (πρώην άρθρο 198Β)
Άρθρο 265 (πρώην άρθρο 198Γ)
Κεφάλαιο 5
Η Ευρωπαϊκη Τράπεζα Επενδύσεων
Άρθρο 266 (πρώην άρθρο 198Δ)
Άρθρο 267 (πρώην άρθρο 198Ε)
ΤΙΤΛΟΣ II
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 268 (πρώην άρθρο 199)
Άρθρο 269 (πρώην άρθρο 201)
Άρθρο 270 (πρώην άρθρο 201Α)
Άρθρο 271 (πρώην άρθρο 202)
Άρθρο 272 (πρώην άρθρο 203)
Άρθρο 273 (πρώην άρθρο 204)
Άρθρο 274 (πρώην άρθρο 205)
Άρθρο 275 (πρώην άρθρο 205Α)
Άρθρο 276 (πρώην άρθρο 206)
Άρθρο 277 (πρώην άρθρο 207)
Άρθρο 278 (πρώην άρθρο 208)
Άρθρο 279 (πρώην άρθρο 209)
Άρθρο 280 (πρώην άρθρο 209Α)
ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ
ΓΕΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Άρθρο 281 (πρώην άρθρο 210)
Άρθρο 282 (πρώην άρθρο 211)
Άρθρο 283 (πρώην άρθρο 212)
Άρθρο 284 (πρώην άρθρο 213)
Άρθρο 285 (πρώην άρθρο 213Α)
Άρθρο 286 (πρώην άρθρο 213Β)
Άρθρο 287 (πρώην άρθρο 214)
Άρθρο 288 (πρώην άρθρο 215)
Άρθρο 289 (πρώην άρθρο 216)
Άρθρο 290 (πρώην άρθρο 217)
Άρθρο 291 (πρώην άρθρο 218)
Άρθρο 292 (πρώην άρθρο 219)
Άρθρο 293 (πρώην άρθρο 220)
Άρθρο 294 (πρώην άρθρο 221)
Άρθρο 295 (πρώην άρθρο 222)
Άρθρο 296 (πρώην άρθρο 223)
Άρθρο 297 (πρώην άρθρο 224)
Άρθρο 298 (πρώην άρθρο 225)
Άρθρο 299 (πρώην άρθρο 227)
Άρθρο 300 (πρώην άρθρο 228)
Άρθρο 301 (πρώην άρθρο 228Α)
Άρθρο 302 (πρώην άρθρο 229)
Άρθρο 303 (πρώην άρθρο 230)
Άρθρο 304 (πρώην άρθρο 231)
Άρθρο 305 (πρώην άρθρο 232)
Άρθρο 306 (πρώην άρθρο 233)
Άρθρο 307 (πρώην άρθρο 234)
Άρθρο 308 (πρώην άρθρο 235)
Άρθρο 309 (πρώην άρθρο 236)
Άρθρο 310 (πρώην άρθρο 238)
Άρθρο 311 (πρώην άρθρο 239)
Άρθρο 312 (πρώην άρθρο 240)
Άρθρο 313 (πρώην άρθρο 247)
Άρθρο 314 (πρώην άρθρο 248)
Εις πίστωση των ανωτέρω, οι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι υπέγραψαν την παρούσα Συνθήκη.
Έγινε στη Ρώμη, στις είκοσι πέντε Μαρτίου χίλια εννιακόσια πενήντα επτά.
P. H. SPAAK ADENAUER PINEAU Antonio SEGNI BECH J. LUNS J. Ch. SNOY ET D'OPPUERS HALLSTEIN M. FAURE Gaetano MARTINO Lambert SCHAUS J. LINTHORST HOMAN
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ ΠΙΝΑΚΑΣ προβλεπόμενος στο άρθρο 32 της Συνθήκης | 1 | 2 |
| Κλάση της ονοματολογίας των Βρυξελλών | Είδος εμπορεύματος |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 | Ζώα ζώντα |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 | Κρέατα και βρώσιμα παραπροϊόντα σφαγίων |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 | Ιχθείς, μαλακόστρακα και μαλάκια |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 | Γάλα και προϊόντα γαλακτοκομίας. Ωά πτηνών. Μέλι φυσικόν |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5 | |
| 05.04 | Έντερα, κύστεις και στόμαχοι ζώων, ολόκληρα ή εις τεμάχια, πλην των εξ ιχθύων τοιούτων |
| 05.15 | Προϊόντα ζωικής προελεύσεως, μη αλλαχού κατονομαζόμενα ή περιλαμβανόμενα. Μη ζώντα ζώα των κεφαλαίων 1 και 3, ακατάλληλα δια την ανθρωπίνην κατανάλωσιν |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 | Φυτά ζώντα και προϊόντα ανθοκομίας |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7 | Λαχανικά, φυτά, ρίζαι και κόνδυλοι, άπαντα εδώδιμα |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8 | Καρποί και οπώραι εδώδιμοι. Φλοιοί εσπεριδοειδών και πεπόνων |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9 | Καφές, τέιον και αρτύματα (μπαχαρικά) εξαιρέσει του ματέ (κλάσις 09.03) |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10 | Δημητριακά |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11 | Προϊόντα αλευροποιίας, βύνη, άμυλα, γλουτένη, ινουλίνη |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 12 | Σπέρματα και καρποί ελαιώδεις. Σπέρματα, σπόροι σποράς και διάφοροι καρποί. Βιομηχανικά και φαρμακευτικά φυτά. Άχυρα και χορτονομαί |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 13 | |
| ex 13.03 | Πηκτίνη |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 15 | |
| 15.01 | Λίπος χοίρειον υπό την ονομασίαν «saindoux» και λοιπά χοίρεια λίπη, λαμβανόμενα διά πιέσεως ή τήξεως. Λίπη πουλερικών λαμβανόμενα διά πιέσεως ή τήξεως |
| 15.02 | Λίπη βοοειδών, προβατοειδών και αιγοειδών, ακατέργαστα ή τετηγμένα, περιλαμβανομένων και των λιπών των λεγομένων πρώτης εκθλίψεως |
| 15.03 | Στεατίνη, ελαιοστεατίνη, έλαιον του υπό την ονομασία «saindoux» χοιρείου λίπους και ελαιομαργαρίνη, άνευ πρσθήκηςπροσθήκης γαλακτοματοποιών ουσιών, άνευ αναμείξεως ή παρασκευής τινός |
| 15.04 | Λίπη και έλαια ιχθύων και θαλασσίων θηλαστικών, έστω και εξηυγενισμένα |
| 15.07 | Έλαια φυσικά μόνιμα, ρευστά ή αλοιφώδη, ακαθάριστα κεκαθαρμένα ή εξηυγενισμένα |
| 15.12 | Έλαια και λίπη ζωικά ή φυτικά υδρογονωμένα, έστω και εξηυγενισμένα, αλλ' ουχί περαιτέρω επεξειργασμένα |
| 15.13 | Μαργαρίνη, απομίμησις χοιρείου λίπους (simili saindoux) και έτερα βρώσιμα λίπη παρεσκευασμένα |
| 15.17 | Υπολείμματα προκύπτοντα εκ της επεξεργασίας των λιπαρών ουσιών ή των ζωικών ή φυτικών κηρών |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 16 | Παρασκευάσματα κρεάτων, ιχθύων, μαλακοστράκων και μαλακίων |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17 | |
| 17.01 | Σάκχαρις τεύτλων και σακχαροκαλάμου, εις στερεάν κατάστασιν |
| 17.02 | Έτερα σάκχαρα, σιρόπια. Υποκατάστατα του μέλιτος, έστω και μεμειγμένα μετά φυσικού μέλιτος. Σάκχαρα και μελάσσαι κεκαυμέναι |
| 17.03 | Μελάσσαι, έστω και αποχρωματισμέναι |
| 17.05 (*) | Σάκχαρα, σιρόπια και μελάσσαι, άπαντα αρωματισμένα ή τεχνικώς κεχρωσμένα (περιλαμβανομένης και της διά βανίλλης ή βανιλλίνης αρωματισμένης σακχάρεως), εξαιρουμένων των χυμών οπωρών μετά προσθήκης σακχάρεως εις πάσαν αναλογίαν |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 18 | |
| 18.01 | Κακάον εις βαλάνους και θραύσματα βαλάνων, ακατέργαστα ή πεφρυγμένα |
| 18.02 | Κελύφη, φλοιοί, μεμβράναι και απορρίμματα κακάου |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 20 | Παρασκευάσματα οσπρίων, λαχανικών, οπωρών και ετέρων φυτών ή μερών φυτών |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 22 | |
| 22.04 | Γλεύκος σταφυλών, μερικώς ζυμωθέν, έστω και αν η ζύμωσις ανεστάλη καθ' οιονδήποτε έτερον τρόπον, εξαιρέσει της διά προσθήκης οινοπνεύματος |
| 22.05 | Οίνοι εκ νωπών σταφυλών. Γλεύκος εκ νωπών σταφυλών, ούτινος η ζύμωσις ανεστάλη τη προσθήκη οινοπνεύματος (περιλαμβανομένων και των μιστελίων) |
| 22.07 | Μηλίτης, απίτης, υδρόμελι και έτερα ποτά προερχόμενα εκ ζυμώσεως |
| ex 22.08 (*) ex 22.09 (*) | Αιθυλική αλκοόλη, μετουσιωμένη ή μη, οιουδήποτε αλκοολομετρικού τίτλου, λαμβανόμενη από γεωργικά προϊόντα περιλαμβανόμενα στο παράρτημα Ι της Συνθήκης, εξαιρουμένων των αποσταγμάτων, ηδυπότων και ετέρων οινοπνευματωδών ποτών, συνθέτων αλκοολούχων παρασκευασμάτων (καλουμένων συμπεπυκνωμένων εκχυλισμάτων) διά την παρασκευή ποτών |
| 22.10 (*) | Όξος εδώδιμον και υποκατάστατα αυτού εδώδιμα |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 23 | Υπολείμματα και απορρίμματα των βιομηχανιών ειδών διατροφής. Τροφαί παρεσκευασμέναι διά ζώα |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 24 | |
| 24.01 | Καπνός ακατέργαστος ή μη βιομηχανοποιημένος. Απορρίμματα καπνού |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 45 | |
| 45.01 | Φελλός, φυσικός ακατέργαστος και απορρίμματα φελλού. Φελλός εις θραύσματα, κόκκους ή κόνιν |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 54 | |
| 54.01 | Λίνον, ακατέργαστον, μουσκευμένον, αποφλοιωμένον, κτενισμένον ή άλλως πως κατειργασμένον, μη όμως νηματοποιημένον. Στυπία και απορρίμματα (περιλαμβανομένου και του εκ της ξάνσεως νημάτων, υφασμάτων ή ρακών προερχομένου λίνου) |
| ΚΕΦΑΛΑΙΟ 57 | |
| 57.01 | Κάνναβις, (Cannabis, sativa) ακατέργαστος, μουσκευμένη, αποφλοιωμένη, κτενισμένη ή άλλως κατειργασμένη, αλλά μη νηματοποιημένη. Στυπία και απορρίμματα καννάβεως (περιλαμβανομένων και των προερχομένων εκ της ξάνσεως νημάτων, υφασμάτων ή ρακών) |
| (*) Κλάση που προστέθηκε από το άρθρο 1 του κανονισμού αριθ. 7α του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας της 18ης Δεκεμβρίου 1959 (ΕΕ αριθ. 7 της 30. 1. 1961, σ. 71/61). |
ΥΠΕΡΠΟΝΤΙΕΣ ΧΩΡΕΣ ΚΑΙ ΕΔΑΦΗ στις οποίες εφαρμόζονται οι διατάξεις του τετάρτου μέρους της Συνθήκης - Γροιλανδία, - Νέα Καληδονία και τα εξαρτημένα εδάφη, - Γαλλική Πολυνησία, - Γαλλικές περιοχές του νοτίου ημισφαιρίου και της Ανταρκτικής, - Νήσοι Βάλλις και Φουτούνα. - Μαγιόττε, - Σαιν Πιερ και Μικελόν, - Αρούμπα, - Ολλανδικές Αντίλλες: - Μπονέρ, - Κουρασάο, - Σάμπα, - Άγιος Ευστάθιος, - Άγιος Μαρτίνος, - Ανγκουίλα, - Νήσοι Κάυμαν, - Νήσοι Φάλκλαντ, - Νότια Γεωργία και Νότιοι Νήσοι Σάντουιτς, - Μονσερράτ, - Πίτκαιρν, - Αγία Ελένη και εξαρτώμενα εδάφη, - Βρετανικό έδαφος της Ανταρκτικής, - Βρετανικά εδάφη του Ινδικού Ωκεανού, - Νήσοι Τερκς και Κάικος, - Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, - Οι Βερμούδες.
Οι πληρεξούσιοι του Βασιλείου του Βελγίου, του Βασιλείου της Δανίας, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Βασιλείου της Ισπανίας, της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ιρλανδίας, της Ιταλικής Δημοκρατίας, του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, του Βασιλείου της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας υπέγραψαν, στις 2 Οκτωβρίου 1997 στο Άμστερνταμ, τη Συνθήκη του Άμστερνταμ που τροποποιεί τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις Συνθήκες περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ορισμένες συναφείς πράξεις. Με την ευκαιρία αυτή, ο πληρεξούσιος του Βασιλείου του Βελγίου συνόδευσε την υπογραφή του από την εξής παρατήρηση: «Η παρούσα υπογραφή δεσμεύει επίσης τη γαλλική Κοινότητα, τη φλαμανδική Κοινότητα, τη γερμανόφωνη Κοινότητα, την περιοχή της Βαλλονίας, την περιοχή της Φλάνδρας και την περιοχή Βρυξέλλες-Πρωτεύουσα.» Ο πληρεξούσιος του Βασιλείου του Βελγίου δήλωσε ότι το ίδιο το Βασίλειο του Βελγίου δεσμεύεται, σε όλες τις περιπτώσεις, για ολόκληρη την επικράτειά του από τις διατάξεις της Συνθήκης του Άμστερνταμ και ότι το Βασίλειο του Βελγίου, αποκλειστικά, φέρει την πλήρη ευθύνη για την τήρηση των υποχρεώσεων που αναλαμβάνονται στη Συνθήκη αυτή. Οι πληρεξούσιοι των άλλων υπογραψάντων κρατών έλαβαν σχετική σημείωση. Λουξεμβούργο, 22 Οκτωβρίου 1997 Ο Πρόεδρος της διακυβερνητικής διάσκεψης (υπογρ.) Jacques POOS Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γραμματέας της διακυβερνητικής διάσκεψης (υπογρ.) Jürgen TRUMPF
Κατά την υπογραφή της Συνθήκης του Άμστερνταμ στις 2 Οκτωβρίου 1997, η ιταλική Δημοκρατία, θεματοφύλακας της Συνθήκης, παρέλαβε, κατ' εφαρμογή του άρθρου Κ.7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως τροποποιήθηκε από τη Συνθήκη του Άμστερνταμ, τις εξής δηλώσεις: «Κατά την υπογραφή της Συνθήκης του Άμστερνταμ, δήλωσαν ότι αποδέχονται την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων όπως προβλέπεται στο άρθρο Κ.7, παράγραφοι 2 και 3: το Βασίλειο του Βελγίου, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Ελληνική Δημοκρατία, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου και η Δημοκρατία της Αυστρίας, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παράγραφο 3, σημείο β). Προβαίνοντας στην ως άνω δήλωση, το Βασίλειο του Βελγίου, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου και η Δημοκρατία της Αυστρίας επιφυλάσσονται του δικαιώματος να θεσπίσουν στο εθνικό τους δίκαιο διατάξεις που να ορίζουν ότι, όταν ανακύπτει ζήτημα περί του κύρους ή της ερμηνείας πράξεως αναφερόμενης στο άρθρο Κ.7, παράγραφος 1 σε υπόθεση εκκρεμή ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, οι αποφάσεις του οποίου δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα εσωτερικού δικαίου, το δικαστήριο αυτό οφείλει να παραπέμψει το ζήτημα στο Δικαστήριο.» Εξ άλλου, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών δήλωσε ότι οι Κάτω Χώρες θα αποδεχθούν την αρμοδιότητα του Δικαστήριου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά την έννοια του προαναφερθέντος άρθρου Κ.7. Η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών εξετάζει ακόμη, σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου αυτού, κατά πόσον η ευχέρεια παραπομπής στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μπορεί να απονεμηθεί και σε άλλα δικαστήρια πέραν εκείνων, των οποίων οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα.
(1) Το Βασίλειο της Δανίας, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Ιρλανδία, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας, έγιναν εν συνεχεία μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.