Ryzyko wynikające z przebywania w środowisku wybuchowym

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zgodnie z dyrektywą pracodawcy:

• podejmują środki techniczne lub organizacyjne w celu:
  • zapobiegania tworzeniu się atmosfery wybuchowej,
  • unikania zapalenia atmosfer zagrożonych wybuchem,
  • ograniczania efektu wybuchu w sposób pozwalający zapewnić ochronę zdrowia i bezpieczeństwa pracowników;
• dopilnowują, aby sporządzono i uaktualniano „dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej”, w którym opisane są środki ochrony przeciwwybuchowej i który jest zgodny z wymogami określonymi w dyrektywie 89/391/EWG;
• informują pracowników lub ich przedstawicieli o wszystkich środkach podejmowanych w celu zapewnienia ich bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy;
• podejmują niezbędne działania z myślą o zapewnieniu pracownikom zatrudnionym na stanowiskach pracy, na których może wystąpić atmosfera wybuchowa, odpowiedniego szkolenia;
• dopilnowują, aby urządzenia do wykonywania pracy w miejscach, gdzie mogą występować atmosfery wybuchowe, spełniały minimalne wymagania określone w załączniku do dyrektywy.

Miejsca pracy używane przed 30 czerwca 2003 r., gdzie mogły występować atmosfery wybuchowe, miały zostać dostosowane do tych minimalnych wymagań w okresie trzech lat od tej daty.

Dyrektywa ma trzy załączniki, które dotyczą:

• klasyfikacji miejsc, gdzie mogą występować środowiska wybuchowe;
• wymagań minimalnych w zakresie poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników narażonych na przebywanie w środowiskach potencjalnie wybuchowych oraz kryteriów wyboru urządzeń i systemów ochronnych;
• znaku ostrzegawczego dla miejsc, gdzie mogą występować środowiska wybuchowe.

W 2003 r. Komisja Europejska wydała niewiążące wskazówki właściwego postępowania w zakresie wdrażania dyrektywy. Są one stosowane obok dyrektywy dotyczącej urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w atmosferze potencjalnie wybuchowej. Państwa UE zapewniają, że pracodawcom udostępniane są istotne informacje, a ponadto odsyłają pracodawców do tych wskazówek właściwego postępowania.

Dyrektywa 2007/30/WE uprościła wymogi w zakresie przekazywania Komisji sprawozdań z wdrażania dyrektywy 89/391/EWG i jej poszczególnych dyrektyw szczegółowych. Obecnie państwa UE co pięć lat sporządzają jednolite sprawozdanie dotyczące wdrażania wszystkich tych dyrektyw.