VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD, HET EUROPEES ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ EN HET COMITÉ VAN DE REGIO'S

SPRAWOZDANIE KOMISJI DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW

op grond van artikel 29, lid 2, van het kaderbesluit van de Raad van 27 november 2008 over de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken

na podstawie art. 29 ust. 2 decyzji ramowej Rady z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych.

INLEIDING

WPROWADZENIE

Achtergrond

Kontekst

Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad van 27 november 2008[1] (hierna "het kaderbesluit" genoemd) over de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken vormt het algemeen rechtskader voor dit specifieke aspect van de bescherming van persoonsgegevens. Dit besluit is per 19 januari 2009 in werking getreden[2].

Decyzja ramowa Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r.[1] (zwana dalej „decyzją ramową”) w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych stworzyła ogólne ramy prawne ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych. Weszła w życie w dniu 19 stycznia 2009 r.[2]

Het kaderbesluit was nodig omdat er toentertijd geen overkoepelend instrument op Europees niveau was dat de verwerking van persoonsgegevens in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken regelde[3]. Artikel 3 van Richtlijn 95/46/EG betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens, en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, bepaalt dat de richtlijn niet van toepassing is op "de verwerking van persoonsgegevens in het kader van een activiteit die buiten de werkingssfeer van het Gemeenschapsrecht valt, zoals de activiteiten in het kader van titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie, en zeker niet op de verwerking van gegevens in verband met openbare veiligheid, defensie, de staatsveiligheid en de activiteiten van de staat op strafrechtelijk gebied".

Przyjęcie decyzji ramowej było niezbędne, ponieważ w tym czasie nie istniał żaden ogólny instrument na poziomie europejskim, obejmujący przetwarzanie danych osobowych w ramach współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych[3]. Artykuł 3 dyrektywy 95/46/WE w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych stanowi, że dyrektywa „nie ma zastosowania do przetwarzania danych osobowych w ramach działalności wykraczającej poza zakres prawa Wspólnoty, takiej jak działalność określona w tytule VI Traktatu o Unii Europejskiej, a w żadnym razie do działalności na rzecz bezpieczeństwa publicznego, obronności, bezpieczeństwa państwa oraz działalności państwa w obszarach prawa karnego”.

Doel van het kaderbesluit is op EU-niveau een hoge mate van bescherming te waarborgen van de fundamentele rechten en vrijheden van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken. Terzelfdertijd dient een hoog niveau van openbare veiligheid te worden gegarandeerd[4]. De lidstaten kunnen, ter bescherming van de op nationaal niveau verzamelde of verwerkte persoonsgegevens, uitgebreidere waarborgen bieden dan die waarin dit kaderbesluit voorziet[5].

Celem decyzji ramowej jest zapewnienie na poziomie UE wysokiego poziomu ochrony praw podstawowych i wolności osób fizycznych w toku przetwarzania danych osobowych w ramach współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych. Jednocześnie należy zagwarantować wysoki poziom bezpieczeństwa publicznego[4]. Nie stanowi to dla państw członkowskich przeszkody w ustanawianiu wyższych gwarancji ochrony bezpieczeństwa danych osobowych zbieranych lub przetwarzanych na szczeblu krajowym[5].

Het toepassingsgebied[6] van het kaderbesluit is beperkt tot de verwerking van persoonsgegevens die met het oog op de preventie, het onderzoek, de opsporing en de vervolging ter zake van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen:

Zakres[6] decyzji ramowej ogranicza się do przetwarzania danych osobowych w celu zapobiegania przestępstwom, wykrywania przestępstw, ich ścigania lub karania lub wykonywania sankcji karnych. Dane te są przekazywane lub udostępniane lub też zostały już przekazane lub udostępnione:

- worden of zijn verstrekt of beschikbaar gesteld tussen de lidstaten;

- między państwami członkowskimi,

- door de lidstaten worden of zijn verstrekt of beschikbaar gesteld aan autoriteiten of informatiesystemen die krachtens titel VI ('Politiële samenwerking en justitiële samenwerking in strafzaken') van het Verdrag betreffende de Europese Unie zijn ingesteld; of

- przez państwa członkowskie organom lub systemom informacyjnym utworzonym na podstawie tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej („Współpraca policyjna i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych”); lub

- aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten worden of zijn verstrekt of beschikbaar gesteld door autoriteiten of informatiesystemen die krachtens het Verdrag betreffende de Europese Unie of het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap zijn ingesteld.

- właściwym organom państw członkowskich przez organy lub systemy informacyjne utworzone na podstawie Traktatu o Unii Europejskiej lub Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.

Persoonsgegevens die door de ene lidstaat aan een andere zijn verstrekt mogen worden doorgegeven aan derde landen of internationale organen mits aan bepaalde voorwaarden is voldaan[7].

Dane osobowe, które zostały przekazane przez jedno państwo członkowskie do drugiego, mogą być przekazywane państwom trzecim lub instytucjom międzynarodowym, pod warunkiem spełnienia pewnych wymogów[7].

Het kaderbesluit is integraal van toepassing op het Verenigd Koninkrijk en Ierland, omdat het een ontwikkeling inhoudt van het Schengenacquis. Het Verenigd Koninkrijk en Ierland nemen aan dit besluit deel overeenkomstig artikel 5 van het Protocol tot opneming van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie, dat aan het EU-Verdrag en het EG-Verdrag is gehecht, en aan de Besluiten 2000/365/EG en 2002/192/EG van de Raad.

Decyzję ramową stosuje się w całości do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, ponieważ stanowi ona rozwinięcie dorobku prawnego Schengen. Zjednoczone Królestwo oraz Irlandia są stronami decyzji ramowej zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz decyzją Rady 2000/365/WE i 2002/192/WE.

Wat IJsland, Noorwegen, Zwitserland en Liechtenstein betreft, houdt het kaderbesluit een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de door de Raad van de Europese Unie of de Europese Unie met IJsland en Noorwegen, de Zwitserse Bondsstaat en Liechtenstein gesloten Overeenkomsten en Protocollen, en de Besluiten 1999/437/EG, 2008/149/JBZ en 2008/262/JBZ van de Raad.

W odniesieniu do Islandii, Norwegii, Szwajcarii i Liechtensteinu decyzja ramowa stanowi rozwinięcie dorobku prawnego Schengen w rozumieniu umowy i protokołów zawartych przez Radę Unii Europejskiej albo Unię Europejską z Islandią i Norwegią, Konfederacją Szwajcarską i Liechtensteinem, oraz decyzji Rady 1999/437/WE, 2008/149/WSiSW i 2008/262/WSiSW.

Inhoud van Kaderbesluit 2008/977/JBZ

Treść decyzji ramowej 2008/977/WSiSW

De binnenlandse verwerking van persoonsgegevens door de bevoegde gerechtelijke of politiële autoriteiten in de lidstaten valt niet onder het toepassingsgebied van het kaderbesluit (overeenkomstig artikel 1, lid 2).

Do zakresu decyzji ramowej nie włączono przetwarzania danych osobowych na poziomie krajowym przez właściwe organy sądowe i policyjne w państwach członkowskich (art. 1 ust. 2).

Sectorspecifieke wetgevingsinstrumenten betreffende de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken die bepalingen bevatten inzake de bescherming van persoonsgegevens en die vóór de datum van inwerkingtreding van het kaderbesluit zijn aangenomen, hebben in het algemeen voorrang boven de bepalingen van het kaderbesluit (artikel 28). Instrumenten waarvan wordt aangenomen dat zij een "volledig en samenhangend pakket van regels" inzake gegevensbescherming vormen, worden door het kaderbesluit onverlet gelaten (overweging 39). Andere sectorspecifieke instrumenten die gegevensbeschermingsregels met een beperkter toepassingsgebied bevatten, hebben voorrang boven het kaderbesluit als die regels restrictiever zijn. In het andere geval moet het kaderbesluit worden toegepast (overweging 40).

Co do zasady sektorowe instrumenty legislacyjne dotyczące współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, które zawierają przepisy w sprawie ochrony danych osobowych i które zostały przyjęte przed wejściem w życie decyzji ramowej, mają pierwszeństwo przed jej przepisami (art. 28). Niniejsza decyzja ramowa nie narusza aktów uznanych za ustanawiające „wyczerpujący i spójny zbiór zasad” obejmujący ochronę danych (motyw 39). Inne przepisy właściwe dla danego sektora obejmujące zasady ochrony danych o bardziej ograniczonym zakresie mają pierwszeństwo przed przepisami decyzji ramowej wyłącznie, jeżeli zasady te są bardziej surowe niż przepisy decyzji ramowej. W odmiennych przypadkach stosuje się decyzję ramową (motyw 40).

Het kaderbesluit bepaalt wat de doelstellingen zijn van de gegevensbescherming in het kader van de werkzaamheden van politie en justitie. Het bevat regels die moeten garanderen dat alle gegevens die worden uitgewisseld, op een wettelijke en rechtmatige manier en volgens de grondbeginselen betreffende de gegevenskwaliteit zijn verwerkt.

Decyzja ramowa określa cele ochrony danych w ramach działalności policji i wymiarów sprawiedliwości. Ustanawia ona zasady przetwarzania danych osobowych zgodnie z prawem, aby zagwarantować, że każda informacja, która może być przedmiotem wymiany, jest przetwarzana zgodnie z prawem i zgodnie z podstawowymi zasadami jakości danych.

Het bakent tevens de rechten van de betrokken personen af om de bescherming van persoonsgegevens te garanderen zonder afbreuk te doen aan de belangen van het strafrechtelijk onderzoek. Betrokkenen moeten worden ingelicht en toegang hebben tot hun persoonsgegevens.

Ponadto określa ona prawa podmiotów danych, aby zapewnić ochronę danych osobowych bez szkody dla dochodzeń w sprawach karnych. W tym celu podmioty danych muszą być poinformowane i muszą mieć zapewniony dostęp do swoich danych osobowych.

De nationale toezichthoudende autoriteiten vervullen de hun opgedragen taken in volstrekte onafhankelijkheid en moeten over de toepassing van de maatregelen die de lidstaten nemen om het kaderbesluit om te zetten, advies uitbrengen en toezicht houden.

Krajowe organy nadzorcze, działające w pełni niezależnie podczas wykonywania zadań, które zostały im powierzone, są zobowiązane do doradzania i monitorowania stosowania środków przyjętych przez państwa członkowskie w celu transpozycji decyzji ramowej.

Verplichting voor de Commissie om verslag uit te brengen over de uitvoering

Zobowiązanie Komisji do przedstawiania sprawozdań z wdrażania

Artikel 29, lid 1, van het kaderbesluit bepaalt dat de lidstaten de nodige maatregelen treffen om uiterlijk op 27 november 2010 aan het besluit te voldoen.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 decyzji ramowej państwa członkowskie są zobowiązane do podjęcia środków celem dostosowania się do decyzji ramowej do dnia 27 listopada 2010 r.

Volgens artikel 29, lid 2, delen de lidstaten het secretariaat-generaal van de Raad en de Commissie de tekst mee van de bepalingen waarmee zij de uit dit kaderbesluit voortvloeiende verplichtingen omzetten in nationaal recht, alsmede informatie over de in artikel 25 bedoelde toezichthoudende autoriteiten.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 państwa członkowskie są zobowiązane do przekazania Sekretariatowi Generalnemu Rady i Komisji tekstu przepisów przenoszących obowiązki nałożone na nie na mocy niniejszej decyzji ramowej do ich prawa krajowego, oraz informacji o organach nadzorczych, o których mowa w art. 25 decyzji ramowej.

Op basis van een verslag van de Commissie dat is opgesteld met gebruikmaking van deze informatie, gaat de Raad vóór 27 november 2011 na in hoeverre de lidstaten de maatregelen hebben genomen die noodzakelijk zijn om aan het kaderbesluit te voldoen.

Komisja jest zobowiązana do przygotowania sprawozdania na podstawie informacji przedłożonych przez państwa członkowskie. Rada musi przed dniem 27 listopada 2011 r. ocenić zakres, w jakim państwa członkowskie przestrzegają przepisów niniejszej decyzji ramowej

Aan dit verslag ten grondslag liggende informatie

Źródła informacji wykorzystanych w sprawozdaniu

De Commissie had op 9 november 2011 informatie over de uitvoering van het kaderbesluit ontvangen van 26 van de 27 lidstaten en van Liechtenstein, Noorwegen, IJsland en Zwitserland.

Do 9 listopada 2011 r. 26 z 27 państw członkowskich, jak również Liechtenstein, Norwegia, Islandia i Szwajcaria, przekazały Komisji informacje na temat wdrażania decyzji ramowej.

In 14 van die 26 lidstaten waren wetgevende maatregelen genomen en van kracht om uitvoering te geven aan het kaderbesluit (België, Tsjechië, Denemarken, Duitsland, Estland, Ierland, Hongarije, Letland, Litouwen, Luxemburg, Oostenrijk, Slowakije, Zweden en het Verenigd Koninkrijk). In Duitsland, Ierland, Estland en Zweden werd nog onderzocht of er behoefte was aan nadere uitvoeringsmaatregelen.

Z tych 26 państw członkowskich 14 państw wskazało, że ich obowiązujące ustawodawstwo wdraża decyzję ramową (Austria, Belgia, Republika Czeska, Dania, Niemcy, Estonia, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Słowacja, Szwecja, Węgry i Zjednoczone Królestwo). Niemcy, Irlandia, Estonia i Szwecja wskazały, że nadal badają potrzebę wprowadzenia dalszych środków wykonawczych.

In 9 lidstaten is er sprake van een gedeeltelijke uitvoering van het kaderbesluit, aangezien de desbetreffende wetgevende maatregelen nog moeten worden goedgekeurd.

W odniesieniu do 9 państw członkowskich można uznać, że decyzja ramowa została wdrożona częściowo, ponieważ poinformowały one, iż ustawodawstwo potrzebne do wdrożenia decyzji nadal pozostaje do przyjęcia.

4 lidstaten hebben op het verzoek om informatie van de Commissie ofwel niet gereageerd (Roemenië), ofwel geantwoord dat het kaderbesluit niet is uitgevoerd (Griekenland, Italië[8] en Cyprus).

Cztery państwa członkowskie albo nie odpowiedziały na wniosek Komisji o przesłanie informacji (Rumunia), albo wskazały, że decyzja ramowa nie została wdrożona (Grecja, Włochy[8], Cypr).

Er zijn inhoudelijke verschillen, voornamelijk qua detaillering, wat betreft de informatie die de lidstaten in antwoord op haar vragenlijst aan de Commissie hebben verstrekt. In het overzicht van de antwoorden in tabel 1 is weergegeven hoe de lidstaten de stand van uitvoering van het kaderbesluit evalueren.

Treść informacji przekazanych w kwestionariuszu, w szczególności ich poziom szczegółowości, różni się między państwami członkowskimi. Tabela 1 przedstawia odpowiedzi w ogólnym zarysie: odzwierciedla ocenę dokonaną przez państwa członkowskie dotyczącą etapu wdrażania decyzji ramowej.

OMZETTING VAN HET KADERBESLUIT

TRANSPOZYCJA DECYZJI RAMOWEJ

Kaderbesluit ex-artikel 34, lid 2, onder b), van het Verdrag betreffende de Europese Unie

Decyzja ramowa na podstawie dawnego art. 34 ust. 2 lit. b) Traktatu o Unii Europejskiej

Dit kaderbesluit is gebaseerd op het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU), en met name op artikel 30, artikel 31, onder e), en artikel 34, lid 2, onder b).

Podstawą niniejszej decyzji ramowej jest Traktat o Unii Europejskiej (TUE), w szczególności jego art. 30 i art. 31 lit. e) oraz art. 34 ust. 2 lit. b).

Als wetgevingsinstrument kan het kaderbesluit het best worden vergeleken met een richtlijn: het is bindend voor de lidstaten wat het resultaat betreft, maar de keuze van de vorm en de methoden wordt aan hen overgelaten. Kaderbesluiten hebben echter geen directe werking[9].

Najbliższym odpowiednikiem decyzji ramowej jako instrumentu legislacyjnego jest dyrektywa, ponieważ oba instrumenty wiążą państwa członkowskie w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty, ale pozostawiają organom krajowym swobodę wyboru formy i metody wykonania. Decyzje ramowe nie wywołują jednak skutku bezpośredniego[9].

Krachtens artikel 10 van het aan de Verdragen gehechte Protocol (nr. 36) betreffende de overgangsbepalingen, met betrekking tot de handelingen die op grond van de titels V en VI van het VEU voor de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon zijn vastgesteld, zijn de bevoegdheden van de Commissie uit hoofde van artikel 258 VWEU wat betreft handelingen inzake de voormalige "derde pijler" niet van toepassing (en blijven die van het Hof van Justitie beperkt) gedurende een overgangsperiode van vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon (d.w.z. tot 1 december 2014).

Na podstawie art. 10 Protokołu w sprawie postanowień przejściowych dotyczących aktów przyjętych na podstawie Tytułu V i VI Traktatu o Unii Europejskiej przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony (nr 36), załączonego do Traktatów, uprawnienia przyznane Komisji na mocy art. 258 TFUE nie mają zastosowania (a uprawnienia Trybunału Sprawiedliwości UE pozostają ograniczone) w odniesieniu do aktów objętych „dawnym trzecim filarem” w okresie przejściowym trwającym pięć lat od wejścia w życie Traktatu z Lizbony (tj. do dnia 1 grudnia 2014 r.).

Hierna wordt nader ingegaan op de uitvoering van vier essentiële bepalingen van het kaderbesluit, aan de hand van de informatie die door de lidstaten is verstrekt nadat de Commissie daarom op 9 december 2010 had verzocht.

Poniżej przedstawiono informacje szczegółowe dotyczące wdrażania czterech najważniejszych przepisów decyzji ramowej na podstawie odpowiedzi państw członkowskich udzielonych na wniosek Komisji z dnia 9 grudnia 2010 r.

Werkingssfeer van de nationale uitvoeringsmaatregelen

Zakres krajowych środków wykonawczych

Het toepassingsgebied van het kaderbesluit is beperkt tot de verwerking van persoonsgegevens die worden verstrekt of beschikbaar gesteld tussen lidstaten. De "binnenlandse" verwerking van persoonsgegevens door de politie of justitie in strafzaken valt daarbuiten.

Decyzję ramową stosuje się wyłącznie do przetwarzana danych osobowych przekazanych lub udostępnionych między państwami członkowskimi (art. 1 ust. 2). Zakres decyzji ramowej nie obejmuje przetwarzania danych osobowych przez policję i wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych.

Tabel 2 in de bijlage geeft een overzicht van de uitvoeringsmaatregelen in de lidstaten. De meeste lidstaten vermeldden de algemene gegevensbeschermingswetgeving bij de uitvoeringsmaatregelen voor het kaderbesluit en verwezen ook naar sectorale wetgeving die van toepassing is op de politie, het gerecht, de douane en de belastingdiensten. Sommige lidstaten kozen ervoor om geen wetgevende maatregelen te nemen, maar het kaderbesluit uit te voeren door middel van ambtelijke circulaires (b.v. Duitsland en het Verenigd Koninkrijk).

Tabela 2 Załącznika przedstawia ogólny zarys środków wykonawczych w państwach członkowskich. Większość państw członkowskich odniosła się do ogólnego ustawodawstwa dotyczącego ochrony danych jako środków wykonawczych do decyzji ramowej oraz uzupełniła tę informację o odniesienia do sektorowego ustawodawstwa dotyczącego policji, wymiaru sprawiedliwości, organów celnych i podatkowych. Niektóre państwa członkowskie podjęły decyzję o nieprzyjmowaniu aktów ustawodawczych, a o wydaniu okólników administracyjnych (np. Niemcy i Zjednoczone Królestwo).

In het merendeel van de lidstaten is de algemene gegevensbeschermingswetgeving van toepassing op de verwerking van persoonsgegevens door politie en justitie, zowel op de binnenlandse als op de grensoverschrijdende verwerking[10], vaak samen met het wetboek van strafvordering en politie(gegevens)wetten[11] . Dertien lidstaten (België, Tsjechië, Duitsland, Estland, Italië, Luxemburg, Hongarije, Malta, Nederland, Slovenië, Slowakije, Finland en Zweden) noemden het wetboek van strafvordering of soortgelijke wetgeving. Zeven lidstaten (Tsjechië, Duitsland, Hongarije, Nederland, Slovenië, Finland en Zweden) maken melding van een specifieke "wet politiegegevens"[12]. Drie lidstaten (Bulgarije, Portugal en Litouwen) vermeldden voorts dat zij ook specifieke wetgeving hadden aangenomen om sommige, uitsluitend op grensoverschrijdende verwerking van persoonsgegevens toepasselijke, bepalingen van het kaderbesluit uit te voeren die niet door de algemene wetgeving waren behandeld[13].

Większość państw członkowskich wskazała, że ogólne ustawodawstwo dotyczące ochrony danych ma zastosowanie do przetwarzania danych osobowych przez policję i wymiar sprawiedliwości tak na poziomie krajowym, jak i w kontekście transgranicznym[10], jednak często istnieje obok kodeksów postępowania karnego i aktów o danych policyjnych lub o policji[11]. Do kodeksów postępowania karnego lub podobnego ustawodawstwa odniosło się trzynaście państw członkowskich (Belgia, Republika Czeska, Niemcy, Estonia, Włochy, Luksemburg, Węgry, Malta, Niderlandy, Słowenia, Słowacja, Finlandia i Szwecja). Siedem państw członkowskich (Republika Czeska, Niemcy, Węgry, Niderlandy, Słowenia, Finlandia i Szwecja) poinformowało o obowiązywaniu szczególnych aktów o danych policyjnych lub aktów o policji[12]. Niektóre państwa członkowskie (np. Bułgaria, Portugalia, Litwa) dodały, że przyjęły przepisy szczególne, aby wdrożyć niektóre przepisy decyzji ramowej nieobjęte przepisami ogólnymi, które dotyczą wyłącznie przetwarzania danych osobowych w kontekście transgranicznym[13].

Voor drie lidstaten was het beperkte toepassingsgebied van het kaderbesluit een probleem. Italië en Nederland wezen erop dat het in de praktijk lastig is om onder het kaderbesluit vallende grensoverschrijdende verwerking van gegevens en "binnenlandse" verwerking van elkaar te onderscheiden, alsook op de daarmee samenhangende complicatie voor de wetshandhavingsautoriteiten in de lidstaten, namelijk dat voor dezelfde persoonsgegevens verschillende verwerkingsregels moeten worden toegepast. Polen belichtte de tekortkomingen van het kaderbesluit in het algemeen en stelde in het bijzonder het eens te zijn met het streven van de Commissie om een alomvattend kader te creëren en ook het gebied van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken onder de algemene gegevensbeschermingsregels te laten vallen[14].

Trzy państwa członkowskie uznały ograniczony zakres decyzji ramowej za problematyczną kwestię. Włochy i Niderlandy poinformowały o trudnościach w wyodrębnieniu w praktyce przetwarzania danych w kontekście transgranicznym na podstawie decyzji ramowej 2008/977 od przetwarzania na poziomie krajowym. Związana z tym złożoność powoduje, że organy ścigania w państwach członkowskich muszą sobie radzić z różnymi zasadami przetwarzania tych samych danych osobowych. Polska wskazała ogólnie na braki decyzji ramowej. Ponadto podkreśliła zwłaszcza swoje poparcie dla celu Komisji, jakim jest ustanowienie kompleksowych ram oraz rozszerzenie przepisów dotyczących ochrony danych na dziedzinę współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych.[14]

Informatie voor de betrokkene (artikel 16, overwegingen 26-27)

Informowanie podmiotów danych (Artykuł 16, motywy 26–27)

De lidstaten moeten er overeenkomstig het kaderbesluit op toezien dat de betrokkenen door de bevoegde autoriteiten op de hoogte worden gebracht van het feit dat de persoonsgegevens kunnen worden of worden verzameld, verwerkt of verstrekt aan een andere lidstaat met het oog op het voorkomen, onderzoeken, opsporen en vervolgen van strafbare feiten en de tenuitvoerlegging van straffen. De vorm, de inhoud, de gebruikte methoden en de mogelijke uitzonderingen (geen of beperkte kennisgeving), worden nader geregeld in het nationaal recht. Dit kan in een algemene vorm gebeuren, bijvoorbeeld langs wettelijke weg of door bekendmaking van een lijst van verwerkingen. Wanneer lidstaten persoonsgegevens aan elkaar doorgeven, kunnen zij verlangen dat de betrokkene niet wordt geïnformeerd.

Na podstawie decyzji ramowej państwo członkowskie musi dopilnować, żeby właściwe organy poinformowały podmioty danych o tym, że ich dane osobowe są przetwarzane lub przekazywane innemu państwu członkowskiemu w celu zapobiegania przestępstwom, prowadzenia dochodzeń, wykrywania przestępstw, ich ścigania lub wykonywania sankcji karnych. Prawo krajowe powinno określić formę, treść, metodę oraz odstępstwa (tj. nieudostępnianie lub ograniczone udostępnianie). Może przyjąć to ogólną formę poprzez przyjęcie aktu prawnego lub opublikowanie wykazu operacji związanych z przetwarzaniem. Jeżeli dane zostały przekazane innemu państwu członkowskiemu, każde państwo członkowskie może domagać się, aby inne państwo członkowskie nie informowało podmiotu danych.

Zoals uit tabel 3 kan worden opgemaakt, informeren nagenoeg alle lidstaten de betrokkenen op de ene of de andere manier over de verwerking van hun persoonsgegevens. Frankrijk doet dat niet. Denemarken voorziet evenmin in dit recht, maar verplicht de voor de verwerking verantwoordelijke om een register bij te houden en het publiek te informeren.

Tabela 3 pokazuje, że prawie wszystkie państwa członkowskie wskazały, iż przekazują podmiotom danych niektóre informacje odnoszące się do przetwarzania ich danych osobowych. Francja zasygnalizowała, że nie podejmuje takich kroków. Dania również nie przyznała tego prawa, ale poinformowała, że administrator musi prowadzić rejestr i informować opinię publiczną.

Het recht om geïnformeerd te worden, is in de grote meerderheid van de lidstaten onderhevig aan beperkingen . De nationale wetgever heeft dit recht ofwel ingeperkt in het kader van het voorkomen, onderzoeken, opsporen en vervolgen van strafbare feiten, ofwel bepaald dat het niet van toepassing is op de verwerking van gegevens door specifieke verantwoordelijken (politie en/of justitie). In sommige gevallen gelden er beperkingen/uitzonderingen zonder dat is gepreciseerd voor welke activiteiten. Heel wat lidstaten maken melding van zulke beperkingen ten behoeve van de politie, de militaire politie, het gerecht, de douane of de fiscus.

Prawo do informacji jest poddane ograniczeniom w znaczącej większości państw członkowskich. Ustawodawstwo krajowe ogranicza to prawo dla celów zapobiegania, dochodzenia, wykrywania lub ścigania przestępstw albo przewiduje, że do przetwarzania danych osobowych przez określonych administratorów (policję lub wymiar sprawiedliwości) to prawo nie ma zastosowania. W niektórych przypadkach ograniczenia/odstępstwa są określane bez wyszczególnienia poszczególnych działań, do których mają się stosować. Znacząca liczba państw członkowskich wskazała takie ograniczenia w przypadku policji, żandarmerii wojskowej, sądów, organów celnych i podatkowych.

Volgens Nederland valt een algemene verplichting om de betrokkene te informeren niet te rijmen met de aard van het werk van politie en justitie, maar zijn de nodige voorzieningen getroffen om de betrokkene voldoende erover te informeren dat persoonsgegevens door de politie en justitie worden verwerkt (namelijk wetten die vastleggen in welke gevallen en onder welke voorwaarden gegevens worden verwerkt, het openbaar ministerie dat de betrokkene meedeelt wanneer bijzondere onderzoeksbevoegdheden worden uitgeoefend, als zulks het onderzoek niet schaadt). Nog volgens Nederland is er geen verplichting om deze bepaling ten uitvoer te leggen, aangezien artikel 16, lid 1, uitsluitend betrekking heeft op het nationaal recht van de lidstaten.

Niderlandy wyraziły opinię, że ogólne zobowiązanie do informowania podmiotu danych nie jest w pełni spójne z charakterem pracy policji lub wymiaru sprawiedliwości, ale zostały wprowadzone pewne uregulowania, aby przekazać wystarczającą ilość informacji podmiotowi danych zgodnie z wymogami dotyczącymi przetwarzania danych przez policję lub organy wymiaru sprawiedliwości (tj. w ustawach zawarto informacje na temat przypadków oraz warunków przetwarzania danych; prokurator informuje podmiot danych o wykonywaniu szczególnych uprawnień związanych z dochodzeniem, jeżeli na przeszkodzie nie stoi interes dochodzenia). Niderlandy są również zdania, iż nie ma potrzeby wdrażania niniejszego przepisu, ponieważ art. 16 ust. 1 odsyła wprost do krajowego ustawodawstwa państw członkowskich.

Het kaderbesluit stelt het recht van de betrokkene om te worden geïnformeerd vast, maar bevat geen nadere bepalingen inzake de methoden of eventuele uitzonderingen. Dat recht wordt volgens de lidstaten over het algemeen verleend, maar de invulling ervan verschilt aanzienlijk.

Decyzja ramowa ustanawia prawo do uzyskania informacji przez podmioty danych, ale nie zawiera żadnych szczegółowych elementów dotyczących metod lub możliwych odstępstw. Nawet jeżeli, według państw członkowskich, prawo do informacji zostało ogólnie przyznane, jego realizacja znacznie się różni.

Recht van toegang voor betrokkenen (artikel 17)

Prawo dostępu podmiotów danych (art. 17)

Het kaderbesluit bepaalt dat de betrokkene gerechtigd is om, zonder beperking en zonder bovenmatige vertraging of kosten:

Decyzja ramowa przewiduje, że podmiot danych ma prawo do uzyskania, bez ograniczeń, bez zbędnej zwłoki lub nadmiernych kosztów:

a) van de toezichthoudende instantie of persoon of van de nationale toezichthoudende overheid tenminste antwoord te krijgen op de vraag of de hem betreffende gegevens zijn verstrekt of beschikbaar gesteld, informatie te krijgen over de ontvangers of categorieën van ontvangers aan wie de gegevens zijn verstrekt, alsook een opgave te krijgen van de gegevens die verwerking ondergaan, of

a) przynajmniej potwierdzenia ze strony administratora lub krajowego organu nadzorczego, czy odnoszące się do niego dane zostały przekazane lub udostępnione, oraz informacji o odbiorcy lub kategoriach odbiorców, którym dane zostały ujawnione, a także powiadomienia o tym, jakie dane są przetwarzane, lub

b) van de nationale toezichthoudende autoriteit tenminste de bevestiging te krijgen dat alle nodige verificaties zijn verricht.

b) przynajmniej potwierdzenia ze strony krajowego organu nadzorczego, że dokonano wszystkich koniecznych weryfikacji.

De lidstaten kunnen wettelijke maatregelen treffen ter beperking van het recht van toegang om belemmering van officiële of gerechtelijke onderzoeken of procedures te voorkomen; om te voorkomen dat de preventie, de opsporing, het onderzoek of de vervolging ter zake van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen in het gedrang komt; ter bescherming van de openbare veiligheid; ter bescherming van de nationale veiligheid, en ter bescherming van de betrokkene of van de rechten en vrijheden van anderen. (artikel 17, lid 2). Iedere weigering of beperking van de toegang wordt schriftelijk aan de betrokkene toegelicht. (artikel 17, lid 3)

Państwa członkowskie mogą ustanowić ograniczenia dotyczące prawa dostępu, aby uniknąć przeszkód w urzędowych lub prawnych śledztwach, dochodzeniach lub postępowaniach; i niekorzystnego wpływu na zapobieganie przestępstwom, ich ściganie, wykrywanie lub karanie lub na wykonywanie sankcji karnych; aby chronić bezpieczeństwo publiczne; bezpieczeństwo narodowe oraz podmioty danych lub prawa i wolności innych osób (art. 17 ust. 2). Każda odmowa administratora musi zostać sporządzona na piśmie (art. 17 ust. 3).

In tabel 4 wordt op basis van de inlichtingen die door de lidstaten zijn meegedeeld, een overzicht gegeven van de situatie in de lidstaten met betrekking tot het recht van toegang tot informatie van de betrokkene. Daaruit kan worden geconcludeerd dat alle lidstaten[15] de betrokkenen, in de ene of de andere vorm, een recht van toegang verlenen . Dit recht is doorgaans verankerd in de algemene gegevensbeschermingswetgeving van de lidstaten. Heel wat lidstaten hebben in sectorspecifieke wetgeving (bv. betreffende politiegegevens) ook gedetailleerde regels vastgesteld voor de uitoefening van het recht van toegang.

Informacje udostępnione przez państwa członkowskie i zebrane w tabeli 4 na temat prawa dostępu odzwierciedlają sytuację dotyczącą udzielania informacji podmiotowi danych. Można wnioskować, że wszystkie państwa członkowskie[15] przyznały pewną formę prawa dostępu podmiotom danych. Prawo to co do zasady jest wpisane do krajowych przepisów ogólnych dotyczących ochrony danych. W wielu państwach członkowskich zostały również wprowadzone regulacje dotyczące szczegółowego zakresu prawa dostępu w ustawodawstwie sektorowym (takim jak akty o policji).

In alle lidstaten gelden ook uitzonderingen op het toegangsrecht . De motiveringen die daarvoor het vaakst worden vermeld, zijn:

Jednocześnie wszystkie państwa członkowskie przewidują odstępstwa od prawa do dostępu . Najczęściej wymieniane przesłanki nieprzyznawania prawa dostępu to:

- het voorkomen, onderzoeken, opsporen en vervolgen van strafbare feiten;

- zapobieganie przestępstwom, prowadzenie dochodzeń w sprawie przestępstw, ich wykrywanie i ściganie;

- de nationale veiligheid, defensie en openbare veiligheid;

- bezpieczeństwo narodowe, obronność i bezpieczeństwo publiczne;

- financieel-economische belangen van de lidstaat en de EU (o.a. ook in monetaire, budgettaire en fiscale aangelegenheden)[16];

- ochrona interesów gospodarczych i finansowych państwa członkowskiego i UE (w tym w kwestiach walutowych, budżetowych i podatkowych)[16];

- bescherming van de rechten en vrijheden van de betrokkene of van anderen.

- ochrona praw i wolności podmiotu danych oraz praw i wolności innych osób.

De manier waarop toegang tot persoonsgegevens wordt verleend , is in sommige lidstaten uitdrukkelijk geregeld en in andere niet. In sommige lidstaten kan de betrokkene direct bij de bevoegde autoriteit toegang tot zijn gegevens vragen (Bulgarije, Duitsland, Finland, Ierland, Letland, Malta, Nederland, Oostenrijk, Polen, Slowakije, het Verenigd Koninkrijk, Zweden), terwijl in andere (België, Frankrijk) slechts "indirecte" toegang wordt verkregen. In dit laatste geval is het de nationale toezichthoudende autoriteit die toegang heeft tot alle persoonsgegevens en niet de betrokkene zelf. In Finland en Litouwen kan de betrokkene kiezen. In Portugal is directe toegang de algemene regel, maar is voorzien in indirecte toegang wanneer er een raakvlak is tussen de verwerking van persoonsgegevens en de staatsveiligheid of het voorkomen of onderzoeken van strafbare feiten. De situatie is vergelijkbaar in Luxemburg, waar in de regel directe toegang wordt verleend, maar in gevallen waarin een uitzondering geldt, het verzoek om toegang moet worden gericht tot de toezichthoudende autoriteit.

W odniesieniu do sposobu, w jaki przyznaje się prawo dostępu , niektóre państwa członkowskie ustosunkowały się do tej kwestii wyraźnie, inne – nie. Niektóre państwa członkowskie wskazały, że przyznają podmiotom danych prawo do wysłania wniosku o dostęp do ich danych bezpośrednio do właściwego organu (tj. Austria, Niemcy, Bułgaria, Finlandia, Irlandia, Łotwa, Malta, Niderlandy, Polska, Słowacja, Szwecja, Zjednoczone Królestwo), podczas gdy inne zezwalają jedynie na „pośredni” dostęp (Belgia, Francja). W tym ostatnim przypadku dostęp do wszystkich danych osobowych związanych z podmiotem danych ma krajowy organ nadzorczy, a nie podmiot danych. W Finlandii i na Litwie podmiot danych ma wybór. W Portugalii co do zasady zapewnia się dostęp bezpośredni, ale w przypadkach, w których przetwarzanie danych ma związek z bezpieczeństwem państwa lub zapobieganiem przestępstwom lub prowadzeniem dochodzeń w sprawie przestępstw, umożliwia się dostęp pośredni. Podobna sytuacja panuje w Luksemburgu, w którym co do zasady przyznaje się dostęp bezpośrednio, ale gdy zastosowanie ma odstępstwo, wniosek o dostęp należy skierować do organu nadzorczego ds. ochrony danych.

Het kaderbesluit bevat algemene bepalingen inzake het verlenen van een recht van toegang aan de betrokkene. Er wordt niet gepreciseerd welke informatie aan de betrokkene moet worden verstrekt. Het wordt eveneens aan de lidstaten overgelaten of de betrokkene directe toegang krijgen of een indirecte route moeten volgen.

Decyzja ramowa zawiera ogólne przepisy zapewniające podmiotom danych prawo dostępu do ich danych. Nie zawiera szczegółowych informacji, jakie dane muszą być udostępnione podmiotowi danych. Pozostawia również państwom członkowskim decyzję, czy podmioty danych mogą wykonywać swoje prawo bezpośrednio czy muszą skorzystać z pośrednictwa.

Nationale toezichthoudende autoriteiten (artikel 25)

Krajowe organy nadzorcze (art. 25)

Het kaderbesluit erkent dat het "een essentieel onderdeel van de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken tussen de lidstaten, is dat de lidstaten toezichthoudende autoriteiten aanwijzen die hun opdracht volledig onafhankelijk vervullen" (overweging 33). Voorts word bepaald dat de in de lidstaten reeds krachtens de richtlijn ingestelde toezichthoudende autoriteiten eveneens deze taken op zich kunnen nemen (overweging 34). De inhoud van artikel 28 (leden 1-4 en 7) van de richtlijn, betreffende de bevoegdheden van de toezichthoudende autoriteit, haar volstrekte onafhankelijkheid bij het vervullen van de opgedragen taken en de inachtneming van het beroepsgeheim, wordt grotendeels overgenomen in artikel 25 van het kaderbesluit. Elke toezichthoudende autoriteit moet met name beschikken over onderzoeksbevoegdheden, (zoals toegang tot gegevens en bevoegdheden om alle noodzakelijke inlichtingen in te winnen), effectieve bevoegdheden om in te grijpen (zoals de bevoegdheid om voorafgaand aan de uitvoering van de verwerking advies uit te brengen en te zorgen voor een passende bekendmaking van het advies; de bevoegdheid om gegevens te laten afschermen, wissen of vernietigen, een verwerking voorlopig of definitief te verbieden, de voor de verwerking verantwoordelijke te waarschuwen of te berispen, of de nationale parlementen of andere politieke instellingen in te schakelen) en de bevoegdheid om in rechte op te treden.

W decyzji ramowej 2008/977 uznano, że ustanowienie przez państwa członkowskie organów nadzorczych, pełniących swoje funkcje w sposób całkowicie niezależny, jest zasadniczym elementem ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości między państwami członkowskimi (motyw 33). Stanowi ona ponadto, że “należy również" przyznać taki zakres odpowiedzialności organom nadzorczym ustanowionym uprzednio w państwach członkowskich na podstawie dyrektywy (motyw 34). Artykuł 25 decyzji ramowej 2008/977 odzwierciedla istotną część przepisu art. 28 (ust. 1-4, ust. 7) dyrektywy 95/46/WE dotyczącego organów nadzorczych w odniesieniu do uprawnień organu, obowiązku działania w pełnej niezależności oraz obowiązku zachowania tajemnicy służbowej. Każdy organ musi być wyposażony w pewne uprawnienia, obejmujące uprawnienia dochodzeniowe (w tym dostęp do danych oraz prawo do zbierania wszelkich niezbędnych informacji), skuteczne uprawnienia interwencyjne (takie jak wydawanie opinii i ich publikacja przed przeprowadzeniem operacji przetwarzania danych; nakazywanie tymczasowej lub ostatecznej blokady dostępu do danych, ich usunięcia lub zniszczenia; nakładanie czasowego lub ostatecznego zakazu przetwarzania danych; wydawanie administratorowi danych ostrzeżeń lub upomnień; przekazywanie sprawy parlamentowi państwa członkowskiego lub innym instytucjom politycznym) oraz uprawnienie do podejmowania postępowań prawnych.

Zoals tabel 5 laat zien, zijn de nationale autoriteiten die bevoegd zijn voor het toezicht op de omzetting en de toepassing van de algemene gegevensbeschermingsregels meestal ook verantwoordelijk voor het toezicht op de omzetting en de toepassing van het kaderbesluit.

Tabela 5 pokazuje, że w większości przypadków krajowe organy nadzorcze odpowiedzialne za monitorowanie wdrażania i stosowania przepisów ogólnych dotyczących ochrony danych są odpowiedzialne za nadzór nad wdrażaniem i stosowaniem decyzji ramowej 2008/977.

Zweden deelde mee dat zijn Gegevensinspectie (Data Inspection Board) nog moet worden aangesteld als toezichthoudende autoriteit ter uitvoering van artikel 25 van het kaderbesluit.

Szwecja wskazała, że nadal nie wyznaczono Urzędu nadzoru danych jako właściwego organu nadzorczego na podstawie art. 25 decyzji ramowej.

Sommige lidstaten stelden de kwestie van het toezicht op de gegevensverwerking door justitie nadrukkelijk aan de orde[17]. Denemarken vermeldde dat de gerechtelijke administratie verantwoordelijk is voor het toezicht op die gegevensverwerking en Oostenrijk stipte aan dat de toezichthoudende autoriteit voor gegevensverwerking niet bevoegd is om te oordelen over klachten in verband met schendingen van de gegevensbeschermingsregels door justitie. In Luxemburg is de commissie Gegevensbescherming in het algemeen bevoegd voor het toezicht op de verwerking van persoonsgegevens. Verwerkingen die worden gedaan op grond van nationale bepalingen tot uitvoering van internationale overeenkomsten staan onder toezicht van een autoriteit die bestaat uit de Procureur Général d’Etat of zijn gemachtigde en twee leden van de commissie Gegevensbescherming, voorgedragen door de commissie en benoemd door de minister.

Niektóre państwa członkowskie wyraźnie podniosły kwestię nadzoru nad danymi przetwarzanymi przez wymiar sprawiedliwości[17]. Dania wskazała, że odpowiedzialny za nadzór nad przetwarzaniem danych jest sąd administracyjny, a Austria zauważyła, że organ nadzorczy ds. ochrony danych nie jest właściwy do podejmowania decyzji dotyczących skarg na temat naruszenia przepisów ochrony danych przez sądownictwo. W Luksemburgu nadzór nad przetwarzaniem jest objęty właściwością Komisji ds. ochrony danych. Działania związane z przetwarzaniem, wykonywane w ramach krajowych przepisów wdrażających międzynarodową konwencję, są nadzorowane przez organ składający się z Procureur Général d ’ Etat lub osoby przez niego upoważnionej oraz dwóch członków Komisji ds. ochrony danych, których kandydatury zostały przez niego wniesione, i powołanych przez ministra.

Andere door de lidstaten aan de orde gestelde punten

Inne kwestie zasygnalizowane przez państwa członkowskie

Twintig van de 26 lidstaten, waarvan er 8 deze vraag onbeantwoord lieten (België, Denemarken, Estland, Griekenland, Hongarije, Luxemburg, Cyprus en Oostenrijk), hebben geen bijzondere problemen met het kaderbesluit gemeld. Zoals in tabel 6 is weergegeven, hebben 6 lidstaten een aantal punten gesignaleerd die volgens hen aandacht vereisen:

Z 26 państw członkowskich, 20 – z których 8 w ogóle nie odpowiedziało na to pytanie (Belgia, Dania, Estonia, Grecja, Węgry, Luksemburg, Cypr i Austria) – nie wskazało na żadne szczególne problemy dotyczące decyzji ramowej. Sześć państw członkowskich przedstawiło komentarze na temat kwestii uznanych przez nie za problemowe, co zostało zaprezentowane w tabeli 6 . Obejmują one poniższe kwestie.

- Polen vond dat het kaderbesluit op verschillende punten moet worden verbeterd en zegde steun toe voor een hervorming die moet leiden tot een geïntegreerd, coherent gegevensbeschermingskader op EU-niveau;

- Polska uznała, że decyzja ramowa jest obarczona licznymi błędami, które należy naprawić i wyraziła poparcie dla reformy w celu ustanowienia kompleksowego i spójnego systemu ochrony danych osobowych na poziomie UE;

- Italië en Nederland wezen erop dat het in de praktijk lastig is om onder het kaderbesluit vallende grensoverschrijdende verwerking van gegevens en "binnenlandse" verwerking van elkaar te onderscheiden, alsook op de daarmee samenhangende complicatie voor de wetshandhavingsautoriteiten in de lidstaten, namelijk dat voor dezelfde persoonsgegevens verschillende verwerkingsregels moeten worden toegepast;

- Włochy i Niderlandy poinformowały o trudnościach w wyodrębnieniu w praktyce przetwarzania danych w kontekście transgranicznym na podstawie decyzji ramowej 2008/977 od przetwarzania na poziomie krajowym i o związanych z tym trudnościach dla organów ścigania w państwach członkowskich, które muszą radzić sobie z różnymi zasadami przetwarzania tych samych danych osobowych.

- Italië, Tsjechië en Nederland hadden kritiek op wat in het kaderbesluit is bepaald voor internationale doorgiften. Met name volgens Italië is het noodzakelijk om een adequaat, gelijkwaardiger niveau van gegevensbescherming tot stand te brengen voor de doorgifte van persoonsgegevens aan derde landen. Volgens Nederland is het een probleem dat het kaderbesluit geen criteria bevat om te bepalen of het beschermingsniveau dat een derde land biedt adequaat is, wat tot uitvoeringsverschillen tussen de lidstaten leidt. Tsjechië tot slot, gaf te kennen de regels inzake internationale doorgiften "onrealistisch" te vinden.

- Włochy, Republika Czeska i Niderlandy zaprezentowały krytyczne stanowisko wobec zasad dotyczących międzynarodowego przekazywania włączonych do decyzji ramowej. Włochy wskazały w szczególności na potrzebę zapewnienia odpowiedniego i bardziej jednolitego poziomu ochrony danych w przypadku przekazywania ich do państw trzecich. Niderlandy uznały za kwestię problemową niewłączenie do decyzji ramowej kryteriów pozwalających na określenie odpowiedniego poziomu ochrony w państwie trzecim, co prowadzi do jej niejednolitego wdrażania przez państwa członkowskie. Republika Czeska uznała ostatecznie zasady dotyczące międzynarodowego przekazywania w decyzji ramowej za „nierealistyczne”;

- Frankrijk maakte melding van een specifiek nationaal probleem in verband met de bewaartermijnen van persoonsgegevens doorgegeven aan en ontvangen uit derde landen waar op dit gebied andere eisen gelden; - Volgens Slowakije moet een duidelijker onderscheid worden gemaakt tussen gegevensverwerking door de politie en door het gerecht (gerechtelijke procedures);

- Francja odniosła się do konkretnego problemu na poziomie krajowym dotyczącego przechowywania danych przekazanych z i do państwa trzeciego mającego inne wymogi w tym zakresie; - Słowacja stwierdziła, że niezbędne jest bardziej szczegółowe wyodrębnienie przetwarzania danych przez policję od przetwarzania przez wymiar sprawiedliwości (postępowanie sądowe);

- Zowel Tsjechië als Nederland wees erop dat het voor de wetshandhavingsdiensten verwarrend is rekening te moeten houden met verschillende regels op internationaal (bv. Raad van Europa), EU- en nationaal niveau.

- Zarówno Republika Czeska, jak i Niderlandy, wskazały, że konieczność uwzględniania licznych przepisów dotyczących ochrony danych na poziomie międzynarodowym (takim jak Rada Europy), unijnym i krajowym dezorientuje organy ścigania.

VERVOLGWERKZAAMHEDEN

ZADANIA DO WYKONANIA

Dit verslag geeft de stand van zaken weer met betrekking tot de uitvoering en de werking van het kaderbesluit over de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken.

Niniejsze sprawozdanie podsumowuje wdrażanie i funkcjonowanie decyzji ramowej w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych.

De moeilijkheden die in de praktijk door een aantal lidstaten zijn ondervonden om het onderscheid te maken tussen regels voor "binnenlandse" verwerking en die voor grensoverschrijdende verwerking, kunnen worden verholpen door één stel regels uit te vaardigen dat beide vormen van verwerking bestrijkt. De reikwijdte van het recht van informatie van de betrokkene en de mogelijke uitzonderingen op dat recht op EU-niveau moeten nader worden gepreciseerd. Geharmoniseerde minimumcriteria voor het recht van toegang van de betrokkene zijn een middel niet alleen om de rechten van de betrokkene te versterken, maar ook om te voorzien in uitzonderingen die politie en justitie in staat moeten stellen om hun taken naar behoren te vervullen.

Trudności praktyczne, których doświadczyła pewna liczba państw członkowskich przy wyodrębnianiu przetwarzania na poziomie krajowym od przetwarzania w kontekście transgranicznym, mogą być rozwiązane poprzez przyjęcie jednolitego zbioru przepisów obejmujących przetwarzanie danych zarówno na poziomie krajowymi, jak i w kontekście transgranicznym. Kwestia zakresu oraz ewentualnych odstępstw na poziomie UE w odniesieniu do prawa podmiotów danych do informacji wymaga dalszego wyjaśnienia. Minimalne zharmonizowane kryteria dotyczące prawa dostępu podmiotów danych mogłyby wzmocnić prawa podmiotów danych, przy jednoczesnym zapewnieniu odstępstw, aby umożliwić policji i wymiarowi sprawiedliwości właściwe wykonywanie ich zadań.

Artikel 16 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, dat het recht op bescherming van persoonsgegevens vestigt, maakt het nu mogelijk een alomvattend kader te creëren dat een hoog niveau van bescherming van persoonsgegevens waarborgt op het gebied van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken en de uitwisseling van persoonsgegevens tussen de politiële en justitiële autoriteiten van de lidstaten vergemakkelijkt, zonder afbreuk te doen aan het beginsel van subsidiariteit.

Na podstawie art. 16 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do którego wpisano prawo do ochrony danych osobowych, istnieje obecnie możliwość ustanowienia kompleksowych ram ochrony danych, zapewniających zarówno wysoki poziom ochrony danych osób fizycznych w dziedzinie współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, jak i łatwiejszą wymianę danych osobowych między organami policji i wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich, przy pełnym poszanowaniu zasady pomocniczości.

[1] PB L 350 van 30.12.2008, blz. 60.

[1] Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60.

[2] Artikel 30.

[2] Artykuł 30.

[3] Overweging (5) bij Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, PB L 281, 23.11.1995, blz. 31.

[3] Motyw 5 dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.

[4] Artikel 1.

[4] Artykuł 1.

[5] Artikel 1, lid 5.

[5] Artykuł 1 ust. 5.

[6] Artikel 1, lid 2.

[6] Artykuł 1 ust. 2.

[7] Artikel 13.

[7] Artykuł 13.

[8] Italië deelde de Commissie mee dat specifieke uitvoeringsmaatregelen nog niet formeel zijn vastgesteld. Er wordt verwezen naar de wet bescherming persoonsgegevens, de strafprocedurewet en andere wetten die bepalingen bevatten die van toepassing zijn op de gegevensverwerking op de betrokken gebieden. Andere lidstaten hanteren een andere benadering: de geldende gegevensbeschermingsregels zijn ook van toepassing op de binnenlandse verwerking van persoonsgegevens door politie en justitie, en op de grensoverschrijdende verwerking door politie en justitie in strafzaken. Zij hebben de Commissie tevens ervan in kennis gesteld dat aanvullende uitvoeringsmaatregelen worden voorbereid.

[8] Włochy poinformowały Komisję, że szczegółowe akty wykonawcze nie zostały jeszcze oficjalnie przyjęte. Dotyczy to włoskiego kodeksu ochrony danych osobowych, kodeksu postępowania karnego i innych aktów zawierających przepisy odnoszące się do przetwarzania w tych obszarach. Inne państwa członkowskie przyjęły inne podejście i wskazały, że przepisy dotyczące ochrony danych stosuje się również do przetwarzania danych osobowych przez policję i wymiar sprawiedliwości na poziomie krajowym, jak również do przetwarzania o charakterze transgranicznym przez policję i wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych. Ponadto poinformowały one Komisję o dodatkowych środkach wykonawczych, które są obecnie przygotowywane.

[9] Zie het arrest in zaak C-105/03, Pupino , punten 34, 43-45, 47 en 61, waarin het Hof van Justitie stelde dat de nationale rechter ertoe verplicht is de bepalingen van zijn nationale recht zoveel mogelijk op een consequente manier uit te leggen, ook voor kaderbesluiten.

[9] Zobacz sprawa C-105/03, Pupino, wyrok z 16.5.2005 r., pkt 34, 43-45, 47, 61, w którym Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że sądy krajowe, dokonując wykładni przepisów krajowych, zobowiązane są do stosowania spójnej wykładni, w tym w odniesieniu do decyzji ramowych.

[10] En dat was reeds zo voordat het kaderbesluit werd goedgekeurd (zie werkdocument van de diensten van de Commissie, effectbeoordeling, SEC(2005) 1241 van 4.10.2005, punt 5.1.2).

[10] Tak było również przed przyjęciem decyzji ramowej (zob. Dokument roboczy służb Komisji, Ocena skutków, SEC(2005) 1241 z 4.10.2005, pkt 5.1.2.).

[11] Zie tabel 2.

[11] Zobacz Tabela 2.

[12] Zie tabel 2.

[12] Zobacz Tabela 2.

[13] Zie opmerkingen van Nederland.

[13] Zobacz uwagi przesłane przez Niderlandy.

[14] Zie ook de bijdrage van Polen (ministerie van Binnenlandse Zaken) in het kader van de openbare raadpleging die de Commissie eind 2010 hield (en waarnaar in het antwoord op de vragenlijst werd verwezen): http://ec.europa.eu/justice/news/consulting_public/0006/contributions/public_authorities/pl_min_pl.pdf.

[14] Zobacz również stanowisko Polski (Ministerstwo Spraw Wewnętrznych) w konsultacjach społecznych zainicjowanych przez Komisję pod koniec 2010 r. (o którym mowa w odpowiedzi na kwestionariusz): http://ec.europa.eu/justice/news/consulting_public/0006/contributions/public_authorities/pl_min_pl.pdf.

[15] Dit kan worden geconcludeerd niettegenstaande sommige lidstaten geen nadere bijzonderheden hebben verstrekt (zie details in tabel 3).

[15] Można wysunąć taki wniosek, chociaż niektóre państwa członkowskie nie przedstawiły szczegółowego zakresu (zob. dane szczegółowe w tabeli 3).

[16] Deze uitzondering wordt niet uitdrukkelijk genoemd in artikel 17 van het Kaderbesluit 2008/977/JBZ. Er is wel sprake van een soortgelijke uitzondering in artikel 13, lid 1, van Richtlijn 95/46/EG.

[16] W art. 17 decyzji ramowej 2008/977 nie wymienia się wyraźnie odstępstwa. Artykuł odzwierciedla jednak odstępstwo wymienione w art. 13 ust. 1 dyrektywy 95/46/WE.

[17] Zie overweging 35, laatste zin, van het kaderbesluit, bepalende dat de bevoegdheden van de toezichthoudende autoriteiten "geen afbreuk [mogen] doen aan de bestaande regels van het strafprocesrecht en de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht".

[17] Zobacz motyw 35, ostatnie zdanie, decyzji ramowej, wskazujący, że uprawnienia organów nadzorczych „nie powinny kolidować ze szczególnymi zasadami określonymi w odniesieniu do postępowań karnych ani z niezawisłością wymiaru sprawiedliwości”.