|
|
Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende oneerlijke "business-to-consumer"-handelspraktijken op de interne markt en tot wijziging van de richtlijnen 84/450/EEG, 97/7/EG en 98/27/EG (richtlijn oneerlijke handelspraktijken) {SEC (2003) 724}
|
Förslag till EUROPAPARLAMENTETS OCH RÅDETS DIREKTIV om otillbörliga affärsmetoder som tillämpas av näringsidkare gentemot konsumenter på den inre marknaden och om ändring av direktiven 84/450/EEG, 97/7/EG och 98/27/EG (direktiv om otillbörliga affärsmetoder) {SEK(2003) 724}
|
|
|
|
|
(ingediend door de Commissie)
|
(framlagt av kommissionen)
|
|
|
|
|
TOELICHTING
|
MOTIVERING
|
|
Achtergrond
|
Bakgrund
|
|
1. Dat de EU-wetgeving inzake consumentenbescherming moet worden hervormd om de belemmeringen voor de grensoverschrijdende verschaffing van goederen en diensten aan consumenten weg te werken, werd voor het eerst bepleit in het groenboek over de consumentenbescherming in de Europese Unie [1]. Als mogelijke basis voor deze hervorming werd daarin een kaderrichtlijn met een algemene verplichting met betrekking tot oneerlijke handelspraktijken voorgesteld.
|
1. Grönboken om konsumentskyddet inom Europeiska unionen [1] påvisade först behovet av reform av EU:s konsumentskyddslagstiftning för att kunna bekämpa de hinder som finns för handel över gränserna med varor och tjänster för konsumenter. I grönboken fastställdes att ett ramdirektiv som innehåller en allmän skyldighet vad gäller otillbörliga affärsmetoder skulle kunna fungera som grund för reformen.
|
|
[1] COM(2001) 531 def.
|
[1] KOM(2001) 531 slutlig.
|
|
2. Een meerderheid van de respondenten was het met de hervorming eens. De meeste respondenten die een voorkeur aangaven, en ook een meerderheid van de lidstaten, was voorstander van een hervorming op basis van een kaderrichtlijn [2]. De Raad besloot daarop dat een effectieve follow-up van het groenboek prioriteit moest krijgen [3].
|
2. En majoritet av dem som lämnade synpunkter ansåg att det fanns behov av en reform, och en majoritet av dem som uttryckte en preferens, inklusive en majoritet av medlemsstaterna, var för en reform i form av ett ramdirektiv [2]. Rådet beslutade därför att en effektiv uppföljning av grönboken skulle prioriteras [3].
|
|
[2] Zie het groenboek over de consumentenbescherming in de Europese Unie, COM(2001)531 def., de follow-up van het groenboek, COM(2002)289 def., de reacties op de raadplegingen en de studies op
|
[2] Se grönboken om konsumentskyddet inom Europeiska unionen, KOM (2001) 531 slutlig, meddelandet om uppföljning av grönboken, KOM (2002) 289 slutlig, synpunkter vid samrådet och studier finns på följande adress: http://europa.eu.int/comm/consumers/ cons_int/safe_shop/fair_bus_pract/index_en.htm
|
|
[3] Raad Interne Markt/Consumentenzaken/Toerisme, 1 maart 2002, zie 6503/02 (Presse 41).
|
[3] Rådet (inre marknaden, turism och konsumentfrågor), 1 mars 2002, se 6503/02 (Presse 41).
|
|
3. De reacties op de eerste raadpleging en een schets van de mogelijke structuur van de kaderrichtlijn werden gepubliceerd in de mededeling over de follow-up van het groenboek [4]. Daarin werd de respondenten gevraagd hun mening te geven over de inhoud van de kaderrichtlijn. Bij de opstelling van dit voorstel is met deze raadpleging rekening gehouden [5].
|
3. Synpunkter från det ursprungliga samrådet och ett utkast till struktur för ett ramdirektiv fanns med i meddelandet om uppföljning av grönboken [4]. Syftet med meddelandet var att inhämta synpunkter från samrådet på ramdirektivets innehåll, vilka sedan har beaktats när detta förslag utarbetats. [5]
|
|
[4] COM(2002) 289 def.
|
[4] KOM(2002) 289 slutlig.
|
|
[5] De reacties op de follow-upmededeling zijn beschikbaar op
|
[5] Svar på meddelandet om uppföljning finns på följande adress: http://europa.eu.int/comm/consumers/ cons_int/safe_shop/fair_bus_pract/green_pap_comm/responses_followup/index_en.htm
|
|
4. In een resolutie van de Raad van 2 december 2002 inzake de strategie voor het consumentenbeleid van de Gemeenschap 2002-2006 werd de Commissie verzocht in het licht van deze tweede raadpleging verdere stappen te ondernemen. De Europese Raad van Brussel van 20 en 21 maart 2003 pleitte voor een consumentenbeleid dat mondige consumenten centraal stelt in een concurrerende interne markt, waarin het groenboek inzake consumentenbescherming naar behoren wordt opgevolgd. Het Europees Parlement nam op 13 maart 2003 drie resoluties over het groenboek en de follow-upmededeling aan, waarin het zijn steun uitsprak voor een hervorming op basis van een kaderrichtlijn inzake oneerlijke handelspraktijken en de Commissie verzocht zo spoedig mogelijk een voorstel in te dienen.
|
4. Rådet antog den 2 december 2002 en resolution om kommissionens konsumentpolitiska strategi 2002-2006, där kommissionen uppmanades att vidta ytterligare åtgärder mot bakgrund av det andra samrådet. Vid Europeiska rådets möte i Bryssel den 20-21 mars 2003 efterlystes en konsumentpolitik som sätter en stärkt ställning för konsumenterna i centrum på en konkurrenskraftig inre marknad genom en lämplig uppföljning av grönboken. Europaparlamentet antog den 13 mars 2003 tre resolutioner om grönboken och meddelandet om uppföljning där man uttryckte sitt stöd för en reform baserad på ett ramdirektiv om otillbörliga affärsmetoder, och parlamentet uppmanade kommissionen att snarast möjligt lägga fram ett förslag.
|
|
5. Op 22 en 23 januari 2003 organiseerde de Commissie een workshop waaraan ruim 150 mensen deelnamen, onder wie vertegenwoordigers van de lidstaten, consumenten- en bedrijfsverenigingen en wetenschappers. De panelleden en andere deelnemers bespraken de argumenten voor een hervorming en harmonisatie door middel van een kaderrichtlijn, het verband tussen oneerlijke concurrentie en consumentenbescherming en de rol van gedragscodes [6].
|
5. Den 22-23 januari 2003 anordnade kommissionen ett seminarium med över 150 deltagare, bland annat företrädare för medlemsstaterna, konsument- och branschorganisationer samt akademiker. Paneldeltagarna och övriga deltagare diskuterade behovet av reform och harmonisering genom ett ramdirektiv, förhållandet mellan illojal konkurrens och konsumentskydd samt vilken roll uppförandekoder, dvs. regler för god affärssed, kan spela [6].
|
|
[6] Insert details of report location on website when available.
|
[6] Skall kompletteras med uppgifter om var på webbplatsen rapporten finns.
|
|
De argumenten voor verandering
|
Behovet av förändring
|
|
Potentiële voordelen van de interne markt
|
Den inre marknadens potentiella fördelar
|
|
6. Het grensoverschrijdende verkeer van goederen en diensten ("producten") geeft consumenten toegang tot een grotere verscheidenheid aan producten, inclusief vernieuwende producten die misschien nog niet beschikbaar zijn in hun eigen land. Het zet ook aan tot een efficiënter en scherper geprijsd aanbod.
|
6. Handeln över gränserna med varor och tjänster ("produkter") ger konsumenterna tillgång till ett större utbud av produkter, även nya produkter som de kanske inte har tillgång till i det egna landet. Det ökar också konkurrenstrycket, vilket innebär ett mer effektivt och konkurrenskraftigt prissatt utbud.
|
|
7. Hoewel de interne markt tot dusver duidelijk voordelen heeft opgeleverd, zijn er aanwijzingen dat deze nog lang niet voltooid is. In een recent verslag in opdracht van de Europese Ronde Tafel Financiële Diensten [7] worden bijvoorbeeld de uiteenlopende nationale regels inzake consumentenbescherming en handelspraktijken genoemd als belangrijke barrières die "een pan-Europese marketingstrategie en gestandaardiseerde producten onmogelijk maken". Een goed functionerende Europese detailhandel voor financiële diensten zou naar schatting jaarlijks 5 miljard euro aan besparingen en 0,5% extra economische groei opleveren.
|
7. Även om den inre marknaden hittills bevisligen har inneburit stora fördelar, så är det tydligt att den ännu är långt från fullbordad. I en rapport som nyligen utarbetades på uppdrag av European Financial Services Round Table [7] konstaterades att skillnader i de nationella bestämmelserna om konsumentskydd och affärsmetoder utgör avsevärda hinder som gör det omöjligt att ha en alleuropeisk marknadsföringsstrategi och standardiserade produkter. I rapporten uppskattas att en fungerande europeisk detaljhandelsmarknad för finansiella tjänster skulle spara 5 miljarder euro om året och öka den ekonomiska tillväxten med 0,5 %.
|
|
[7] http://www.zew.de/erfstudyresults/
|
[7] http://www.zew.de/erfstudyresults/
|
|
8. In het recentste Cardiff-verslag [8] wordt bevestigd dat de prijsconvergentie, een sleutelindicator van de voltooiing van de interne markt, onlangs is gestagneerd. De convergentie die volgde op het initiële "schokgolfeffect" van de invoering van de interne markt heeft zich niet doorgezet en er blijven aanzienlijke prijsverschillen bestaan. In het vorige Cardiff-verslag [9] werd erop gewezen dat de gemiddelde detailhandelsprijzen voor een product in één van de lidstaten maximaal 40% meer of minder kunnen bedragen dan het Europese gemiddelde, met een gemiddeld verschil van ongeveer 30%. Binnen de lidstaten daarentegen bedraagt de afwijking slechts ongeveer 5% rond het nationale gemiddelde.
|
8. I den senaste Cardiff-rapporten [8] påpekas att priskonvergensen, en viktig indikator på den inre marknadens fullbordande, har stagnerat på senare tid. Den konvergens som följde efter den första "chockvågen" efter det att den inre marknaden inrättats har inte fortsatt, och det finns fortfarande stora prisskillnader. I den tidigare Cardiff-rapporten [9] betonades det faktum att de genomsnittliga detaljhandelspriserna för en produkt i en medlemsstat kan vara upp till 40 % högre eller lägre än genomsnittet i EU, med en genomsnittlig divergens på cirka 30 %. Detta kan jämföras med en variation på cirka 5 % runt det nationella genomsnittet för medlemsstaterna.
|
|
[8] Economic Reform: report on the functioning of Community product and capital markets COM(2002) 743 final
|
[8] Ekonomisk reform: rapport om produkt- och kapitalmarknadernas funktion i gemenskapen, KOM(2002) 743 slutlig.
|
|
[9] COM(2001) 736 def.
|
[9] KOM(2001) 736 slutlig.
|
|
9. In beide Cardiff-verslagen wordt geconcludeerd dat verdere integratie en grotere concurrentie tot meer convergentie kunnen leiden, wat de consumenten en de doeltreffende werking van de markt ten goede zou komen. Er wordt ook geconcludeerd dat grensoverschrijdend winkelen daartoe kan bijdragen. In het recentste verslag staat te lezen: "De vlucht die het winkelen in het buitenland en de elektronische handel nemen, kan ook tot prijsconvergentie bijdragen omdat hierdoor een benedenwaartse druk op de prijzen wordt uitgeoefend".
|
9. I båda Cardiff-rapporterna drar man slutsatsen att ytterligare integration och konkurrens kan leda till större konvergens, vilket skulle vara en fördel för konsumenterna och få marknaden att fungera effektivare. Man drar också slutsatsen att handel över gränserna spelar en viktig roll när det gäller att uppnå detta. I den senaste rapporten sägs att ökad utveckling av konsumenternas handel över gränserna och av e-handeln kan bidra till priskonvergens genom att priserna pressas nedåt.
|
|
10. Uit enquêtes blijkt dat voor een verdere ontwikkeling van de interne markt bedrijven moeten worden aangemoedigd om over de grenzen heen reclame te maken en te verkopen, en consumenten, die in principe bereid zijn om over de grenzen heen aankopen te doen, daartoe moeten worden gestimuleerd. Bijvoorbeeld:
|
10. Undersökningar visar att om den inre marknaden skall fortsätta att utvecklas måste näringsidkarna uppmuntras att göra reklam för och marknadsföra sig över gränserna, och konsumenterna, som i princip är intresserade av att handla över gränserna, måste uppmuntras till att faktiskt göra det. Några exempel:
|
|
* 55% van de consumenten in de EU heeft tijdens de laatste 12 maanden geen grensoverschrijdende reclame of informatie gezien of gehoord [10];
|
* 55 % av konsumenterna inom EU hade inte sett eller hört reklam eller information från ett annat EU-land under de senaste 12 månaderna [10].
|
|
[10] Eurobarometer 57.2 en Flash Eurobarometer 128: Public opinion in Europe: Views on business-to-consumer cross-border trade, 14 november 2002.
|
[10] Eurobarometer 57.2 och Flash Eurobarometer 128: Public opinion in Europe: Views on business-to-consumer cross-border trade, 14 november 2002.
|
|
* 53% van de consumenten in de EU zou zeker of waarschijnlijk overwegen een product over de grens te kopen als dat product goedkoper of beter is [11].
|
* 53 % av konsumenterna inom EU skulle absolut eller troligen överväga att köpa från ett annat EU-land om produkten var billigare eller bättre där [11].
|
|
[11] http://europa.eu.int/comm/public_opinion/ flash/fl131_en.pdf
|
[11] http://europa.eu.int/comm/public_opinion/ flash/fl131_en.pdf
|
|
11. Zowel de potentiële voordelen als de risico's van het laten voortduren van de huidige situatie zullen in een uitgebreide Unie van 25 of meer lidstaten nog groter worden.
|
11. Såväl de potentiella fördelarna som riskerna med att låta den nuvarande situationen fortsätta kommer att öka i en utvidgad union med 25 eller fler medlemsstater.
|
|
Belemmeringen en verstorende invloeden
|
Hinder och störningar
|
|
12. In de uitgebreide effectbeoordeling die bij dit voorstel is gevoegd, worden de hier samengevatte belemmeringen en de opties voor veranderingen nader onderzocht. Daarvoor wordt gebruik gemaakt van bronnen zoals Eurobarometer-enquêtes, de reacties op de raadplegingen, wetenschappelijke studies over de bestaande nationale wetgeving, de werkzaamheden van de groep van deskundigen van de lidstaten en een door GFA uitgevoerde effectbeoordeling ex ante [12].
|
12. I den utvidgade konsekvensanalys som publiceras tillsammans med detta förslag undersöks de hinder och möjliga förändringar som presenteras här mer i detalj, och som underlag används bl.a. Eurobarometer-undersökningar, synpunkter från samrådet, akademiska studier av befintlig nationell lagstiftning, det arbete som utförs av en grupp experter från medlemsstaterna samt den konsekvensanalys som GFA utfört [12].
|
|
[12] Voor een bespreking van de gebruikte bronnen, zie de uitgebreide effectbeoordeling. De studie van GFA is beschikbaar op
|
[12] Se den utvidgade konsekvensanalysen, där det finns en källdiskussion. GFA-studien finns på adressen http://europa.eu.int/comm/consumers/ cons_int/safe_shop/fair_bus_pract/index_en.htm.
|
|
13. Uit de studie van GFA blijkt dat er verscheidene, al dan niet beleidsgebonden, belemmeringen voor grensoverschrijdend winkelen zijn, die verhinderen dat handelaars en consumenten ten volle van de interne markt gebruik kunnen maken. Het gaat om belastingen, met name om BTW, tijd en afstand (deze belemmeringen spelen echter ook op de nationale markt mee en worden door e-handel beperkt) en taalbarrières. Desondanks verklaart 53% van de Europeanen naast zijn of haar moedertaal minstens één andere Europese taal te spreken en 26% twee andere Europese talen.
|
13. I GFA-studien konstateras att det finns ett antal hinder, en del av dem politiska, som hindrar näringsidkare och konsumenter från att dra nytta av den inre marknaden genom att handla i och med andra EU-länder. Hit hör skatter, särskilt moms, tid och avstånd (hinder som dock förekommer även på de nationella marknaderna och som minskar på grund av e-handeln) samt språkhinder. 53 % av européerna säger att det talar minst ett europeiskt språk förutom sitt modersmål, och 26 % talar två språk.
|
|
14. Zelfs als al deze andere belemmeringen werden weggewerkt, zouden oneerlijke handelspraktijken echter nog een belangrijke belemmering voor de werking van de interne markt vormen.
|
14. Även om alla dessa hinder åtgärdades skulle otillbörliga affärsmetoder i sig själva ändå utgöra viktiga hinder för den inre marknadens funktion.
|
|
15. Ten eerste kunnen oneerlijke handelspraktijken, indien ze niet door effectieve consumentenbescherming worden aangepakt, het vertrouwen van de consument ondermijnen. In een recente enquête vermeldde gemiddeld 18% van de consumenten een tekortschietende rechtsbescherming als een reden om geen financiële diensten in het buitenland te kopen. In één lidstaat liep dat percentage zelfs op tot 36% [13]. In een andere enquête over grensoverschrijdend winkelen in het algemeen werd consumenten die minder vertrouwen hadden in een aankoop in een ander EU-land dan hun eigen land, gevraagd waarom. 68% van deze consumenten vermeldde minder strenge normen in de consumentenbeschermingswetgeving als een zeer of vrij belangrijke reden voor hun gebrek aan vertrouwen. 76% vermeldde een gebrek aan vertrouwen in buitenlandse verkopers en een als groter ervaren risico van fraude of bedrog als een zeer of vrij belangrijke factor [14].
|
15. För det första kan otillbörliga affärsmetoder, om de inte åtgärdas med hjälp av effektivt konsumentskydd, undergräva konsumenternas förtroende. I en undersökning som nyligen genomfördes angav i genomsnitt 18 % av konsumenterna dåligt rättsskydd som en anledning till att inte köpa finansiella tjänster från ett annat land. I en medlemsstat var siffran hela 36 % [13]. I en annan undersökning om handel över gränserna i allmänhet tillfrågades konsumenter som kände sig mindre trygga med att handla från ett annat EU-land om anledningen till detta. 68 % av dem angav sämre konsumentskyddslagstiftning som en viktig eller mycket viktig anledning, medan 76 % angav bristande förtroende för utländska säljare och vad man uppfattade som större risk för bedrägeri som en viktig eller mycket viktig anledning [14].
|
|
[13] Eurobarometer 58.1 Financial Services.
|
[13] Eurobarometer 58.1, Financial Services
|
|
[14] Eurobarometer 57.2 en Flash Eurobarometer 128: Public opinion in Europe: Views on business-to-consumer cross-border trade, 14 november 2002.
|
[14] Eurobarometer 57.2 och Flash Eurobarometer 128: Public opinion in Europe: Views on business-to-consumer cross-border trade, 14 november 2002.
|
|
16. Ten tweede ontregelen oneerlijke handelspraktijken de markt doordat ze de consument verhinderen een "geïnformeerde" en dus efficiënte keuze te maken. Deze verstoring van de voorkeur van de consument schaadt de collectieve belangen van de consumenten, zelfs indien een specifieke consument die door de praktijk wordt beïnvloed, geen financieel verlies lijdt. De verstoring van de besluitvorming van de consument leidt ook tot concurrentievervalsing, doordat handelaars die oneerlijk te werk gaan, omzet weghalen bij concurrenten die de regels wel naleven.
|
16. För det andra orsakar dessa otillbörliga affärsmetoder marknadsstörningar, eftersom de försämrar konsumentens möjlighet att fatta välinformerade och därför effektiva beslut. Denna snedvridning av konsumenternas vanor skadar konsumenternas kollektiva intressen, även om den enskilde konsumenten inte drabbas av någon ekonomisk förlust. Snedvridningen av konsumenternas beslutsfattande snedvrider även konkurrensen, eftersom den näringsidkare som agerar otillbörligt kan stjäla kunder från de konkurrenter som följer reglerna.
|
|
17. Dit effect wordt bevestigd in het jaarverslag van 2002 over de behandeling van grensoverschrijdende klachten over reclame van de European Advertising Standards Alliance (EASA). Daarin wordt geconcludeerd dat "het overgrote deel van de grensoverschrijdende klachten activiteiten van handelaars zonder scrupules en andere marginale operatoren betreft, die het voorzien hebben op de lacunes tussen de nationale regelgevingsstelsels".
|
17. Denna effekt påvisas genom det arbete som utförts av European Advertising Standards Alliance (EASA), som i sin årsrapport för 2002 när det gäller klagomål på gränsöverskridande reklam drar slutsatsen att klagomål över gränserna till allra största del gäller verksamhet som bedrivs av mindre seriösa näringsidkare som medvetet utnyttjar kryphål mellan olika nationella system.
|
|
18. Voor de consumenten is de onzekerheid over welke consumentenbescherming in andere EU-landen wordt geboden een grotere belemmering voor grensoverschrijdend winkelen (79% van de respondenten vermeldt deze reden als een zeer of vrij belangrijke belemmering) dan hun perceptie dat de beschermingsnormen in andere landen minder streng zijn [15].
|
18. För konsumenterna var osäkerheten i att inte veta vilket konsumentskydd de andra EU-ländernas lagstiftning ger dem ett större hinder för handel över gränserna - 79 % av dem angav detta som en viktig eller mycket viktig anledning - än om de trodde att skyddet var lägre i andra länder [15].
|
|
[15] Ibid. 68% van de respondenten vermeldde minder strenge consumentenbeschermingsnormen als een zeer of vrij belangrijke factor. Uitgangspunt in elk van deze gevallen: consumenten die minder vertrouwen hebben in een aankoop in een ander EU-land dan in het hunne.
|
[15] Ibid. 68 % av dem som svarade angav lägre standard på konsumentskyddet som en mycket viktig eller viktig faktor. I samtliga fall var det konsumenter som kände sig mindre trygga med att handla från ett annat EU-land som tillfrågades.
|
|
19. Het effect van deze belemmeringen wordt nog vergroot door de uiteenlopende regelgeving inzake oneerlijke handelspraktijken in de lidstaten. De minimumclausules in de bestaande wetgeving inzake consumentenbescherming, zoals de richtlijn betreffende misleidende reclame [16], houden dit probleem in stand doordat ze het de lidstaten mogelijk maken, uiteenlopende eisen toe te voegen en een verschillende mate en soort van bescherming te bieden.
|
19. De konsekvenser dessa hinder får förvärras av skillnaderna i hur otillbörliga affärsmetoder regleras i olika medlemsstater. Minimiklausuler i befintlig konsumentskyddslagstiftning, t.ex. direktivet om vilseledande reklam [16], gör att detta problem består eftersom medlemsstaterna kan komplettera med olika krav och därmed ge olika omfattande och olika typer av skydd.
|
|
[16] Richtlijn 1984/450/EG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1997/55/EG.
|
[16] 1984/450/EG, senast ändrat genom 1997/55/EG.
|
|
20. Veel lidstaten hanteren een algemeen rechtsbeginsel (d.w.z. een algemene bepaling), soms ondersteund door specifieke regels die marketing regelen en oneerlijke handelspraktijken verbieden. De reikwijdte en de toepassing van deze algemene beginselen variëren evenwel sterk in de EU.
|
20. I många medlemsstater finns en generell rättslig princip (dvs. en generalklausul), ibland kompletterad med specifika bestämmelser, som styr marknaden och förbjuder otillbörliga affärsmetoder. Dessa allmänna principers omfattning och tillämpning varierar dock mycket mellan olika medlemsstater.
|
|
21. Bijvoorbeeld:
|
21. Några exempel:
|
|
* Hoewel het Hof van Justitie een criterium van de "gemiddeld geïnformeerde, omzichtige en oplettende consument" heeft vastgesteld, passen verscheidene lidstaten dit criterium niet toe, maar onderzoeken zij om te beoordelen of handelspraktijken eerlijk zijn, het effect ervan op kwetsbare consumenten of een klein deel van de consumenten (bv. 10 à 15%) [17];
|
* EG-domstolen har definierat en "normalt informerad samt skäligen uppmärksam och upplyst genomsnittskonsument" som man skall utgå från när man avgöra vad en metod har för inverkan, men många medlemsstater tillämpar inte detta utan undersöker istället vad otillbörliga affärsmetoder får för effekt på mer sårbara konsumenter eller en mycket liten del av konsumenterna (t.ex. 10-15 %) när de skall bedöma en metod [17].
|
|
[17] Voor nadere informatie, zie de uitgebreide effectbeoordeling die samen met dit voorstel is gepubliceerd, deel 1.4.
|
[17] Mer information finns i den utvidgade konsekvensanalys som publiceras med detta förslag, avsnitt 1.4.
|
|
* Sommige lidstaten veronderstellen dat alle reclame de besluitvorming van consumenten potentieel kan verstoren. Bijgevolg zou elke onnauwkeurigheid strijdig zijn met de nationale bepalingen, ook indien deze geen invloed heeft op de beslissingen van consumenten [18].
|
* Vissa medlemsstater utgår från att all reklam kan påverka konsumenternas beslutsfattande och därför skulle alla oegentligheter strida mot de nationella bestämmelserna, även om de egentligen inte påverkar konsumenternas beslut [18].
|
|
[18] Ibid.
|
[18] Ibid.
|
|
22. Dat bedrijven aan een complexe lappendeken van verschillende nationale vereisten moeten voldoen, brengt extra kosten met zich voor bedrijven die over de grenzen heen willen verkopen. Voor veel bedrijven is dit zo afschrikwekkend dat ze het niet eens proberen:
|
22. Det faktum att företagen måste följa flera olika nationella bestämmelser innebär också extra kostnader för dem som marknadsför sig i andra länder, och för många är detta ett så stort hinder att de avstår från att ens försöka:
|
|
* 47% van de bedrijven vermeldt het gebrek aan overeenstemming van de verschillende nationale reglementeringen inzake handelspraktijken, reclame en andere consumentenbeschermingsreglementeringen als zeer of vrij belangrijke hinderpalen voor grensoverschrijdende reclame en marketing;
|
* 47 % av företagen angav kravet på att följa olika nationella bestämmelser om affärsmetoder och reklam samt andra konsumentskyddsbestämmelser som ett mycket viktigt eller viktigt hinder för reklam och marknadsföring över gränserna.
|
|
* Deze hinderpaal wordt als even belangrijk beschouwd als belastingsvereisten (46%), en belangrijker dan taalbarrières (38%) [19].
|
* Detta hinder ansågs vara lika viktigt som skattebestämmelser (46 %) och viktigare än språkliga hinder (38 %) [19].
|
|
[19] Eurobarometer 57.2 en Flash Eurobarometer 128: Public opinion in Europe: Views on business-to-consumer cross-border trade, 14 november 2002. Zie ook de uitgebreide effectbeoordeling, deel 1.3.
|
[19] Eurobarometer 57.2 och Flash Eurobarometer 128: Public opinion in Europe: Views on business-to-consumer cross-border trade, 14 november 2002. Se även den utvidgade konsekvensanalysen, avsnitt 1.3.
|
|
23. Dit is een van de bevindingen van een enquête die de European Mail Order Trade Association in 2002 heeft uitgevoerd onder haar leden. Van de genoemde tien belangrijkste belemmeringen voor grensoverschrijdende handel bleken er vijf geheel of gedeeltelijk verband te houden met verschillende nationale regels inzake handelspraktijken [20].
|
23. Detta framgår av en undersökning som europeiska postorderförbundet genomförde 2002. I undersökningen framgår att fem av de tio viktigaste hindren för handel över gränserna gäller skillnader i nationella bestämmelser om affärsmetoder [20].
|
|
[20] http://europa.eu.int/comm/consumers/ cons_int/safe/_shop/fair/bus/pract/green/pap/comm/responses/ followup/business_europe/emota.pdf.
|
[20] http://europa.eu.int/comm/consumers/ cons_int/safe/_shop/fair/bus/pract/green/pap/comm/responses/followup/business_europe/emota.pdf
|
|
24. Bovendien maken de verschillen tussen de wetgevingen de handhaving door publieke autoriteiten of zelfreguleringscolleges duurder en complexer. Zoals de EASA opmerkt "moeten alle nationale codes overeenstemmen met de nationale wetgeving. De belangrijkste verschillen tussen de nationale codes zijn het rechtstreekse gevolg van de verschillen tussen de nationale wetgevingen en zullen slechts verdwijnen als ook deze laatste verdwijnen" [21]. Het effect van de fragmentatie bleek ook uit de Eurobarometer-enquête van de Commissie: 65% van de ondervraagde bedrijven beschouwde Europese gedragscodes als een efficiënt of vrij efficiënt middel om gemakkelijker in de hele EU producten te kunnen verkopen of reclame te kunnen maken [22].
|
24. Skillnaderna i lagstiftning ökar dessutom kostnaden för och arbetet med att tillämpa den, oavsett om det är offentliga myndigheter eller branschorgan som ansvarar för detta. Som EASA påpekade måste alla nationella bestämmelser överensstämma med nationell lagstiftning. Den största skillnaden mellan olika nationella bestämmelser beror på skillnader i nationell lagstiftning, och kan bara undanröjas om skillnaderna i lagstiftningen försvinner. [21] Resultaten av denna fragmentering framgick också tydligt av kommissionens Eurobarometer-undersökning, där 65 % av de tillfrågade företagen ansåg att europeiska uppförandekoder var ett mycket effektivt eller ganska effektivt sätt att underlätta försäljning och marknadsföring av produkter inom EU [22].
|
|
[21] http://europa.eu.int/comm/consumers/ cons_int/safe_shop/fair_bus_pract/green_pap_comm/responses_ followup/business_europe/easa.pdf.
|
[21] http://europa.eu.int/comm/consumers/ cons_int/safe_shop/fair_bus_pract/green_pap_comm/responses_followup/business_europe/easa.pdf
|
|
[22] Eurobarometer 57.2 and Flash Eurobarometer 128: Public opinion in Europe: Views on business-to-consumer cross-border trade, 14 November 2002.
|
[22] Eurobarometer 57.2 och Flash Eurobarometer 128: Public opinion in Europe: Views on business-to-consumer cross-border trade, 14 november 2002.
|
|
Conclusies
|
Slutsatser
|
|
25. Uit dit alles blijkt dat oneerlijke handelspraktijken aanzienlijke belemmeringen voor de interne markt en concurrentievervalsing met zich brengen, en dat de gefragmenteerde regelgeving ook beleidsgebonden barrières opwerpt. Omdat de gefragmenteerde regelgeving zo'n aanzienlijke gevolgen heeft, moeten deze belemmeringen door maatregelen op EU-niveau worden aangepakt.
|
25. Detta visar att otillbörliga affärsmetoder, och de politiska hinder som uppstår genom de olika sätt som finns att förhindra dem, ger upphov till såväl hinder för den inre marknadens funktion som snedvridning av konkurrensen. Eftersom de fragmenterade bestämmelserna får sådana allvarliga konsekvenser är det nödvändigt att vidta åtgärder mot dem på EU-nivå.
|
|
26. In de effectbeoordeling ex ante van GFA is nagegaan welke wetgevingsbenadering daarvoor kan worden gebruikt. De conclusie was dat het meest geschikte instrument een kaderrichtlijn met algemene beginselen is, eventueel aangevuld met specifieke wetgeving per sector. Dit op voorwaarde dat de richtlijn op een volledige harmonisatie gebaseerd is en bepalingen voor wederzijdse erkenning op basis van het land van herkomst omvat (dit wordt verder uitgewerkt in het volgende deel). De richtlijn zou ook zodanig moeten worden opgesteld dat deze voldoende duidelijkheid en rechtszekerheid biedt.
|
26. I GFA:s konsekvensanalys gjordes en bedömning av de olika lagstiftningsmetoder som skulle kunna användas för att avhjälpa detta problem. Man drog slutsatsen att ett ramdirektiv med allmänna principer, kompletterad alltefter behov med branschspecifik lagstiftning, var det lämpligaste verktyget. Denna slutsats gäller under förutsättning att direktivet grundar sig på fullständig harmonisering och att det innehåller bestämmelser om ömsesidigt erkännande baserat på ursprungslandet (diskuteras närmare i nästa avsnitt). Direktivet måste också formuleras på ett sådant sätt att man uppnår nödvändig tydlighet och rättslig förutsägbarhet.
|
|
27. Het bleek dat:
|
27. Följande konstaterades:
|
|
* 38% van de bedrijven hun budget voor grensoverschrijdende reclame en marketing zou vergroten in geval van een volledige harmonisatie;
|
* 38 % av företagen trodde att de skulle öka sin budget för reklam och marknadsföring i andra länder som en följd av harmonisering.
|
|
* 46% van de bedrijven verwacht dat het aandeel van hun grensoverschrijdende verkoop zal stijgen in geval van een volledige harmonisatie van alle reglementeringen inzake reclame, handelspraktijken en consumentenbescherming;
|
* 46 % av företagen trodde att deras försäljning till utlandet skulle öka om samtliga förordningar om reklam, affärsmetoder och konsumentskydd harmoniserades.
|
|
* 10 miljoen consumenten veel meer over de grens zouden kopen indien ze evenveel vertrouwen hadden in handelaars in een ander EU-land, en nog eens 70 miljoen consumenten iets meer zou kopen [23];
|
* 10 miljoner konsumenter sade att de skulle handla mycket mer från utlandet om det kändes lika tryggt att handla från ett annat EU-land, och ytterligare 70 miljoner skulle förmodligen handla lite mer från utlandet [23].
|
|
[23] Bevindingen van een kwantitatieve enquête in Eurobarometer 57.2.
|
[23] Resultat av kvantitativ undersökning i Eurobaromter 57.2.
|
|
* Volgens een meerderheid van nationale bedrijvenverenigingen die op een enquête hebben geantwoord, zullen de invoering van een algemeen beginsel van eerlijke handelspraktijken in een kaderrichtlijn en de combinatie van een passend niveau van harmonisatie met de toepassing van de beginselen van wederzijdse erkenning en land van oorsprong de kosten doen dalen.
|
* Enligt en majoritet av de nationella företagarsammanslutningar som svarade på undersökningen skulle en allmän princip om otillbörliga affärsmetoder i ett ramdirektiv direkt leda till minskade kostnader, och detsamma gäller harmonisering i lämplig grad och tillämpning av principen om ömsesidigt erkännande och ursprungsland.
|
|
28. Alternatieve benaderingen, bijvoorbeeld op basis van specifieke richtlijnen zonder algemeen kader, zouden daarentegen onder meer de volgende beperkingen hebben:
|
28. Alternativa metoder, t.ex. särdirektiv utan ett allmänt ramverk, skulle däremot innebära begränsningar:
|
|
* Gebrek aan harmonisatie van de bestaande nationale algemene bepalingen en wettelijke beginselen, waardoor aanzienlijke belemmeringen voor de interne markt zouden blijven bestaan;
|
* Bristande harmonisering av befintliga nationella generalklausuler och rättsliga principer, vilket skulle innebära att betydande hinder för den inre marknaden skulle kvarstå.
|
|
* Indien de bestaande minimale-harmonisatiebenadering behouden blijft, wordt niets gedaan aan het uit de enquêtes gebleken gebrek aan vertrouwen bij de consument in verband met grensoverschrijdende consumentenbescherming;
|
* Om enbart den harmonisering som är absolut nödvändig genomförs skulle det innebära att man inte åtgärdar den brist på förtroende för gränsöverskridande konsumentskydd som konsumenterna gett uttryck för i undersökningarna.
|
|
* De helft van de ondervraagde bedrijven verwacht dat de kosten voor toegang tot de markt, transacties en marketing daardoor zullen stijgen.
|
* Enligt nära hälften av de företag som svarade skulle kostnaderna för inträde på marknader, transaktions- och marknadsföringskostnader öka.
|
|
29. Veel belanghebbenden, die zowel de bedrijven als de consumenten vertegenwoordigen, hebben hun steun uitgesproken voor een initiatief op basis van de gemengde aanpak [24]. Veel belanghebbenden hadden scherpe kritiek op de eerste fasen van het initiatief. Sommige bedrijven hebben nog steeds veel kritiek op de richtlijn. Veel andere hebben hun standpunt echter herzien nadat de Commissie haar voorgestelde benadering had toegelicht, met name sinds de workshop van januari 2003, en hebben hun steun uitgesproken voor de benadering in dit voorstel.
|
29. Många aktörer som företräder både näringsidkare och konsumenter har uttryckt stöd för ett initiativ som blandar båda dessa metoder [24]. Vissa aktörer kritiserade starkt detta initiativ i början. Det finns också näringsidkare som fortsatt är mycket kritiska till direktivet. Många andra har dock ändrat uppfattning sedan kommissionen klargjort sin föreslagna ståndpunkt, särskilt efter det seminarium som hölls i januari 2003, och har uttryckt sitt stöd för den metod man valt i förslaget.
|
|
[24] Bv. Télefonica, Pernod Ricard, PartyLite, Nuskin, Nature's Own, Mary Kay, Herbalife, GNLD, Amway, de Zweedse marketingfederatie, de BEUC, de UK National Consumer Council and Consumers' Association en de Verbraucherzentrale Bundesverband.
|
[24] T.ex. Télefonica, Pernod Ricard, PartyLite, Nuskin, Nature's Own, Mary Kay, Herbalife, GNLD, Amway, Sveriges Marknadsförbund, BEUC, UK National Consumer Council and Consumers' Association, Tyska konsumentorganisationsförbundet.
|
|
Overzicht van de richtlijn
|
Översikt över direktivet
|
|
30. Rekening houdend met de belemmeringen die moeten worden weggewerkt, de effectbeoordeling ex ante en de reacties op de consultatie steunt de benadering van de richtlijn op de volgende kernelementen [25]:
|
30. Den metod som föreslås i direktivet har följande huvudsakliga beståndsdelar, vilka valts mot bakgrund av de bevis som framkommit för vilka hinder som bör åtgärdas, konsekvensanalysen samt de synpunkter som lämnades vid samrådet [25]:
|
|
[25] Voor nadere informatie over alternatieve benaderingen die overwogen, maar verworpen zijn, zie de uitgebreide effectbeoordeling die samen met dit voorstel is gepubliceerd.
|
[25] Mer information om alternativa tillvägagångssätt som övervägdes och avvisades finns i den utvidgade konsekvensanalys som medföljer detta förslag.
|
|
* In de richtlijn wordt vastgesteld onder welke voorwaarden een handelspraktijk als oneerlijk wordt beschouwd. Er worden dus geen positieve verplichtingen opgelegd waaraan een handelaar moet voldoen om aan te tonen dat hij eerlijk handelt. Dit stemt overeen met de visie van veel respondenten dat er meer rechtszekerheid wordt bereikt door oneerlijkheid te definiëren eerder dan eerlijkheid. Op deze manier is de richtlijn een evenredige reactie op situaties die consumenten materieel nadeel berokkenen.
|
* Det fastställs vilka villkor som avgör huruvida en affärsmetod är otillbörlig. Det fastställs inga skyldigheter som näringsidkare måste uppfylla för att bevisa att deras affärsmetoder är tillbörliga. Detta återspeglar dels den åsikt som många gav uttryck för, nämligen att man kan uppnå större rättslig säkerhet genom att definiera otillbörlig snarare än tillbörlig, dels säkerställer det att direktivet kan åtgärda de situationer som orsakar konsumenterna avsevärd skada.
|
|
* De richtlijn omvat een internemarktclausule waarin wordt bepaald dat handelaars alleen hoeven te voldoen aan de vereisten van het land van oorsprong en dat andere lidstaten hun geen extra vereisten mogen opleggen (d.w.z. wederzijdse erkenning). Dit is nodig om handelaars de nodige rechtszekerheid te bieden om met klanten over de grens zaken te doen, zonder hun onnodige lasten op te leggen. De lidstaten moeten erop toezien dat handelaars die op hun grondgebied gevestigd zijn, de nationale bepalingen naleven, ongeacht of de consumenten op wie hun commerciële praktijken gericht zijn of die erdoor worden bereikt, op hun grondgebied wonen of niet.
|
* Direktivet innehåller en inre marknads-klausul, där det föreskrivs att näringsidkarna endast måste uppfylla kraven i ursprungslandet och förhindrar att andra medlemsstater ställer ytterligare krav (ömsesidigt erkännande). Detta behövs för att garantera att näringsidkarna har den rättsliga säkerhet som behövs om de skall kunna handla med konsumenter över gränserna utan att detta innebär en orimlig belastning på dem. Det skall åligga medlemsstaterna att se till att näringsidkare som är etablerade på deras territorium följer nationella bestämmelser, oavsett om den konsument som berörs av deras affärsmetoder är bosatt i medlemsstaten eller inte.
|
|
* De communautaire vereisten inzake oneerlijke "business-to-consumer"-handelspraktijken worden volledig geharmoniseerd en de richtlijn biedt een voldoende hoog niveau van consumentenbescherming. Dit is nodig om de belemmeringen voor de interne markt die de uiteenlopende nationale bepalingen met zich brengen, weg te werken en bij de consumenten het nodige vertouwen te wekken om een benadering van wederzijdse erkenning mogelijk te maken. De lidstaten zullen de minimumclausules in andere richtlijnen niet kunnen gebruiken om op het door deze richtlijn gecoördineerde gebied extra vereisten op te leggen.
|
* Direktivet innebär en fullständig harmonisering av de EU-krav som gäller otillbörliga affärsmetoder som tillämpas av näringsidkare gentemot konsumenter och ger en tillräckligt hög nivå av konsumentskydd. Detta behövs för att åtgärda de hinder för den inre marknaden som orsakas av olika nationella bestämmelser och för att ge konsumenternas förtroende det stöd som behövs för att principen om ömsesidigt erkännande skall fungera. Medlemsstaterna kommer inte att kunna använda minimiklausulerna i andra direktiv för att införa ytterligare krav på det område som samordnas genom detta direktiv.
|
|
* De richtlijn bevat een algemeen verbod, dat de bestaande, uiteenlopende algemene bepalingen en beginselen in de lidstaten vervangt. Er wordt een gemeenschappelijk kader voor de hele EU vastgesteld, dat, zoals een aantal respondenten heeft verzocht, het wettelijk kader voor zowel handelaars als consumenten aanzienlijk vereenvoudigt. De onderdelen van het algemene verbod worden toegelicht in de punten 48 tot en met 54.
|
* Direktivet innehåller en generellt förbud som skall ersätta de olika befintliga generalklausuler och principer som finns i medlemsstaterna, och det definierar ett gemensamt EU-ramverk som innebär en avsevärd förenkling av den lagstiftning som gäller för näringsidkare och konsumenter, något som flera av samrådsdeltagarna efterlyst. Komponenterna i detta generella förbud beskrivs i punkterna 48-54 nedan.
|
|
* Als referentieconsument wordt niet de kwetsbare of atypische consument gebruikt, maar de gemiddelde consument van het Hof van Justitie. Dit criterium, dat aan het evenredigheidsbeginsel beantwoordt, is van toepassing indien een handelspraktijk op de consument in het algemeen is gericht of de consument in het algemeen bereikt. Het criterium wordt aangepast indien een handelspraktijk specifiek op een bepaalde groep (bv. kinderen) gericht is; in dat geval wordt het gemiddelde lid van die groep beschouwd. Daarmee wordt verduidelijkt welke norm nationale rechtbanken moeten toepassen en zo blijft er aanzienlijk minder ruimte over voor uiteenlopende beoordelingen van soortgelijke praktijken in de EU. Tegelijk wordt, zoals toegestaan door het Hof, rekening gehouden met de sociale, culturele en taalkundige kenmerken van doelgroepen.
|
* I direktivet fastställs att EG-domstolens genomsnittskonsument, snarare än den sårbara och otypiska konsumenten, skall användas som riktmärke. Detta test, som är ett uttryck för proportionalitetsprincipen, tillämpas när konsumenternas allmängiltighet berörs av en affärsmetod. Den används när man behöver beakta den genomsnittliga medlemmen av en viss grupp (t.ex. barn) som är föremål för en affärsmetod. Detta kommer att klargöra vilken standard som skall tillämpas av nationella domstolar och avsevärt minska risken för att det görs skilda bedömningar av en och samma metod inom EU, samtidigt som den är ett hjälpmedel när man behöver beakta relevanta sociala, kulturella eller språkliga faktorer i olika målgrupper.
|
|
* Oneerlijke handelspraktijken worden in twee soorten onderverdeeld, namelijk "misleidende" en "agressieve" handelspraktijken. In deze bepalingen worden dezelfde elementen toegepast als in het algemene verbod, maar ze functioneren onafhankelijk daarvan. Dit houdt in dat een praktijk die overeenkomstig de desbetreffende bepalingen hetzij "misleidend", hetzij "agressief" is, automatisch oneerlijk is. Indien de praktijk noch "misleidend", noch "agressief" is, bepaalt het algemene verbod of deze oneerlijk is. In de bepalingen betreffende "misleidende" handelspraktijken worden zowel handelingen als omissies gedefinieerd die misleidend kunnen zijn. Daarmee wordt een positieve informatieplicht vermeden die volgens veel respondenten te onereus zou zijn en die volgens de effectbeoordeling ex ante aanzienlijke kosten voor handelaars met zich zou brengen. Er was eveneens bezorgdheid over het definiëren van eerlijke of oneerlijke handelspraktijken na de verkoop. Deze worden in de richtlijn niet gedefinieerd; in plaats daarvan worden dezelfde eerlijkheidsbeginselen toegepast op handelspraktijken vóór en na de verkoop.
|
* I direktivet fastställs två huvudtyper av otillbörliga affärsmetoder: "vilseledande" och "aggressiva" metoder. Dessa bestämmelser innehåller samma element som det generella förbudet, men fungerar oberoende av denna. Det betyder att en metod som är antingen vilseledande eller aggressiv enligt bestämmelserna automatiskt är otillbörlig. Om metoden vare sig är vilseledande eller aggressiv används det generella förbudet för att avgöra om den är otillbörlig. I bestämmelserna om "vilseledande" affärsmetoder definieras såväl handlingar och underlåtenhet att utföra en handling som kan vilseleda, och det är därför inte nödvändigt att föreskriva skyldigheter, något som många ansåg skulle vara onödigt betungande och som enligt konsekvensanalysen skulle medföra avsevärda kostnader för näringsidkarna. Liknande farhågor uttrycktes när det gällde att definiera tillbörliga eller otillbörliga affärsmetoder i samband med kundservice. Därför görs detta inte i direktivet, utan istället tillämpas samma principer oavsett om det rör sig om affärsmetoder som används före eller efter försäljningen av en produkt.
|
|
* Voor meer duidelijkheid en eenvoud worden de B2C-bepalingen van de richtlijn betreffende misleidende reclame mee in de richtlijn opgenomen (d.w.z. de bepalingen betreffende reclame die consumenten bereikt of die op consumenten is gericht) en wordt het toepassingsgebied van de bestaande richtlijn beperkt tot "business-to-business"-reclame (d.w.z. bepalingen betreffende reclame die bedrijven bereikt of die op bedrijven is gericht) en vergelijkende reclame die geen consumenten schaadt, maar wel een concurrent kan schaden (bijvoorbeeld door laster). Ook sommige bepalingen betreffende niet-gevraagde leveringen uit de richtlijn betreffende verkoop op afstand worden ingetrokken en in de kaderrichtlijn opgenomen.
|
* För att göra direktivet tydligare och enklare ingår bestämmelserna från direktivet om vilseledande reklam (dvs. de bestämmelser som gäller reklam som når eller riktar sig till konsumenter) och det befintliga direktivets tillämpningsområde begränsas till reklam som riktar sig till andra företag och jämförande reklam som kan skada en konkurrent (t.ex. genom misskreditering), men som inte skadar konsumenten. Vissa av bestämmelserna i distansförsäljningsdirektivet om leverans utan föregående beställning upphör också att gälla och ingår nu i ramdirektivet.
|
|
* Een bijlage bij de richtlijn bevat een beknopte zwarte lijst van handelspraktijken. Het gaat om praktijken die onder alle omstandigheden oneerlijk zijn en bijgevolg in alle lidstaten verboden zijn. Deze ene lijst geldt voor alle lidstaten en kan slechts op dezelfde wijze gewijzigd of aangevuld worden als de rest van de richtlijn. Er wordt ex ante een verbod opgelegd op specifieke praktijken zoals piramidesystemen, die de besluitvorming van de gemiddelde consument verstoren en strijdig zijn met de vereisten van professionele zorgvuldigheid. Dit draagt bij tot de rechtszekerheid en het consumentenvertrouwen.
|
* I en bilaga till direktivet finns en kort "svart lista" över affärsmetoder som under alla omständigheter är otillbörliga, och därmed förbjudna i alla medlemsstater. Denna lista skall tillämpas i samtliga medlemsstater och kan bara ändras eller kompletteras på samma sätt som resten av direktivet. Detta bidrar till rättslig visshet och ökat förtroende från konsumenternas sida genom att metoder som pyramidspel förbjuds, eftersom de alltid innebär en avsevärd snedvridning av genomsnittskonsumentens beslutsfattande och strider mot de krav som god yrkessed innebär.
|
|
Algemene bepalingen (hoofdstuk 1)
|
Allmänna bestämmelser (kapitel 1)
|
|
Doel (artikel 1)
|
Syfte (artikel 1)
|
|
31. Zoals vermeld in artikel 1 is het doel een hoog niveau van consumentenbescherming te bieden en de werking van de interne markt te bevorderen.
|
31. Syftet, som fastställs i artikel 1, är att tillhandahålla ett högt konsumentskydd och göra det möjligt för den inre marknaden att fungera.
|
|
32. De methode die daarvoor wordt gebruikt, is de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevingen inzake oneerlijke handelspraktijken door deze richtlijn.
|
32. Syftet skall uppnås genom att man med hjälp av detta direktiv tillnärmar medlemsstaternas lagstiftning om otillbörliga affärsmetoder.
|
|
33. In artikel 1 wordt verduidelijkt dat deze onderlinge aanpassing betrekking heeft op oneerlijke handelspraktijken die de economische belangen van de consument schaden.
|
33. I artikel 1 görs det helt klart att denna tillnärmning gäller de otillbörliga affärsmetoder som skadar konsumenternas ekonomiska intressen.
|
|
Definities (artikel 2)
|
Definitioner (artikel 2)
|
|
34. In dit artikel wordt een aantal termen gedefinieerd dat in de richtlijn wordt gebruikt. De definitie van "consument" is de standaarddefinitie die in verscheidene richtlijnen betreffende consumentenbescherming wordt gebruikt [26].
|
34. I denna artikel definieras ett antal termer som används i direktivet. Definitionen av "konsument" är den standarddefinition som finns i flera direktiv om konsumentskydd. [26]
|
|
[26] Bv. Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (PB L 299 van 12.12.1995, blz. 11-12); Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (PB L 144 van 4.6.1997, blz. 19-28); Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten (PB L 95, 21.4.1993, blz. 29-34); Richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten (PB L 372 van 31.12.1985, blz. 31-33).
|
[26] T.ex. Europaparlamentets och rådets direktiv 1999/44/EG av den 25 maj 1999 om vissa aspekter rörande försäljning av konsumentvaror och härmed förknippade garantier (EGT L 299, 12.12.1995, s. 11-12), Europaparlamentets och rådets direktiv 97/7/EG av den 20 maj 1997 om konsumentskydd vid distansavtal (EGT L 144, 4.6.1997, s. 19-28), rådets direktiv 93/13/EEG av den 5 april 1993 om oskäliga villkor i konsumentavtal (EGT L 95, 21.4.1993, s. 29-34), rådets direktiv 85/577/EEG av den 20 december 1985 för att skydda konsumenten i de fall då avtal ingås utanför fasta affärslokaler (EGT L 372, 31.12.1985, s. 31-33).
|
|
35. Er wordt ook een definitie van de "gemiddelde consument" gegeven; het gaat om de door het Hof van Justitie vastgestelde referentie [27] van een "gemiddeld geïnformeerde, omzichtige en oplettende consument". Zoals hierboven is uitgelegd, wordt dit in artikel 5 aangepast; indien een handelspraktijk op een specifieke groep consumenten gericht is, wordt met de kenmerken van het gemiddelde lid van deze groep rekening gehouden om het effect van de praktijk te beoordelen.
|
35. Det ges också en definition av "genomsnittskonsument", som omfattar det riktmärke som EG-domstolen [27] fastställt - en konsument som är "normalt informerad samt skäligen uppmärksam och upplyst". Som förklaras ovan finns denna definition i artikel 5 för att säkerställa att man vid bedömningen av en metods inverkan på en specifik grupp skall utgå från den genomsnittliga gruppmedlemmens egenskaper.
|
|
[27] Zie bv. zaak C-315/92, Verband Sozialer Wettbewerb e.V. tegen Clinique Laboratoires SNC en Estée Lauder Cosmetics GmbH, [1994] Jurispr. I-317 en zaak C-210/96, Gut Springheide GmbH tegen Oberkreisdirektor des Kreises Steinfurt, [1998] Jurispr. I-4657.
|
[27] Se t.ex. mål C-315/92, Verband Sozialer Wettbewerb eV mot Clinique Labatories SNC och Estée Lauder Cosmetics GmbH (1994) Reg. I-317; mål C-210/96, Gut Springheide GmbH mot Oberkreisdirektor des Kreises Steinfurt (1998) REG I-4657.
|
|
36. De definitie van "handelspraktijk" omvat uitdrukkelijk commerciële communicatie en reclame, om duidelijk het verband te leggen met de verordening betreffende verkoopbevordering en bepalingen die zijn overgenomen uit de richtlijn betreffende misleidende reclame [28].
|
36. Definitionen av "affärsmetod" omfattar uttryckligen marknadskommunikation och reklam för att klargöra sambandet med förordningen om säljfrämjande åtgärder och de bestämmelser som hämtats från direktivet om vilseledande reklam. [28]
|
|
[28] Richtlijn 84/450/EEG (PB L 250 van 19.9.1984), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/55/EG.
|
[28] Direktiv 84/450/EEG (EGT L 250, 19.9.1984), senast ändrat genom direktiv 97/55/EG.
|
|
37. Er wordt ook een definitie gegeven van "het economische gedrag van consumenten wezenlijk verstoren", één van de drie voorwaarden van de algemene verbod. De definitie is tweeledig: ten eerste moet de handelspraktijk worden gebruikt om het vermogen van de consument om een geïnformeerd besluit te nemen, te beperken; ten tweede moet de handelspraktijk belangrijk genoeg zijn om de consument van besluit te doen veranderen. De toepassing van dit begrip wordt nader toegelicht in punt 54.
|
37. Det definieras också vad "avsevärd snedvridning" av konsumentens ekonomiska beteende innebär, då det är ett av tre villkor i det generella förbudet. Definitionen består av två delar: för det första måste affärsmetoden användas för att påverka konsumentens förmåga att fatta ett välgrundat beslut, för det andra måste denna påverkan vara tillräckligt stor för att konsumenten skall ändra sitt beslut. Hur detta begrepp skall tillämpas beskrivs i punkt 54 nedan.
|
|
38. Dit deel bevat ook definities van "professionele toewijding", "uitnodiging tot aankoop" en "ongepaste beïnvloeding". Deze termen worden in de punten over de artikelen 5 tot en met 9 toegelicht.
|
38. I detta avsnitt finns också definitioner av "god yrkessed", "uppfordran till anbud" och "otillbörlig påverkan", som beskrivs i de avsnitt nedan som handlar om artiklarna 5-9.
|
|
Toepassingsgebied (artikel 3)
|
Tillämpningsområde (artikel 3)
|
|
39. Zoals in artikel 1 duidelijk wordt gemaakt, betreft de richtlijn alleen kwesties die van invloed zijn op de economische belangen van consumenten. Dit betekent dat kwesties van smaak, fatsoen en maatschappelijke verantwoordelijkheid buiten het toepassingsgebied vallen, tenzij de handelaar in zijn marketing een specifiek verband legt tussen zijn verplichtingen op deze gebieden en zijn producten. Indien een handelaar bijvoorbeeld ten onrechte beweert dat een bepaald deel van de winst van de verkoop van kerstkaarten naar het goede doel gaat, valt dit binnen het toepassingsgebied.
|
39. Direktivet omfattar endast frågor som påverkar konsumenternas ekonomiska intressen, vilket klargörs i artikel 1. Detta betyder att sådant som smak, anständighet och socialt ansvar inte omfattas av direktivet, såvida det inte finns en koppling mellan näringsidkarens skyldigheter på dessa områden och dennes produkter i marknadsföringen. Ett exempel på när direktivet skulle gälla är om en näringsidkare hävdar att en viss del av vinsten från försäljning av julkort går till välgörenhet.
|
|
40. Dit betekent ook dat handelingen die in sommige lidstaten als oneerlijke concurrentie worden beschouwd maar de economische belangen van consumenten niet schaden, zoals slaafse imitatie (d.w.z. kopiëren, ongeacht of dit bij de consument verwarring kan scheppen) en het denigreren van een concurrent, buiten het toepassingsgebied van de richtlijn vallen. Handelingen die in sommige lidstaten als oneerlijke concurrentie worden beschouwd en de economische belangen van consumenten wel schaden, zoals verwarrende marketing (die bij de consument verwarring kan scheppen met de onderscheidingstekens en/of producten van een concurrent), vallen wel binnen het toepassingsgebied.
|
40. Det betyder också att vissa andra handlingar som utgör illojal konkurrens i vissa medlemsstater men som inte skadar konsumentens ekonomiska intressen, t.ex. bestämmelser om exakta efterbildningar (oavsett om det finns risk för förväxling eller ej) och misskreditering av en konkurrent, inte omfattas av direktivet. Metoder som i vissa medlemsstater betraktas som illojal konkurrens och som skadar konsumenternas ekonomiska intressen, t.ex. vilseledande om kommersiellt ursprung (som innebär att konsumenten kan förväxla näringsidkarens produkt/varumärke med en konkurrents) omfattas av direktivet.
|
|
41. De richtlijn is niet van toepassing op antitrustkwesties zoals concurrentiebeperkende overeenkomsten, misbuik van machtspositie, fusies en overnames. De richtlijn is alleen van toepassing op handelspraktijken tussen bedrijven en eindverbruikers, en dus niet op handelspraktijken tussen bedrijven onderling, zoals boycots en weigeringen tot levering.
|
41. Antitrustfrågor som konkurrenshämmande affärsmetoder, missbruk av dominerande ställning samt koncentrationer och nyförvärv omfattas inte av direktivet. Det gäller enbart affärsmetoder som tillämpas av näringsidkare gentemot slutkonsumenten, och täcker alltså inte affärsmetoder mellan företag, som bojkott och leveransvägran.
|
|
42. Het verbintenissenrecht valt buiten het toepassingsgebied. De richtlijn is dus niet van toepassing op de voorwaarden voor de opstelling, de geldigheid of de rechtsgevolgen van contracten.
|
42. Avtalsrätt omfattas inte av direktivet, som alltså inte har någon inverkan på ett avtals ingående, giltighet eller verkan.
|
|
43. Deze richtlijn betreft de bescherming van de economische belangen van consumenten. Het gezondheids- en veiligheidsaspect van producten valt dus buiten het toepassingsgebied. Misleidende gezondheidsclaims worden echter aan de hand van de bepalingen betreffende misleidende handelspraktijken beoordeeld, aangezien ze het vermogen van de consument om een geïnformeerd besluit te nemen, kunnen beperken. Indien bijvoorbeeld ten onrechte van een product wordt beweerd dat het kaalheid verhelpt, is dit een misleidende bewering die onder deze richtlijn valt. Indien het product de consument daarentegen ziek maakt, valt dit buiten het toepassingsgebied en kan geen beroep worden gedaan op deze richtlijn.
|
43. Direktivet syftar till att skydda konsumenternas ekonomiska intressen, vilket betyder att konsumenthälso- och säkerhetsaspekter på produkter ligger utanför direktivets tillämpningsområde. Vilseledande påståenden om fördelar för hälsan, som kan påverka konsumentens förmåga att fatta välinformerade beslut, kommer att bedömas enligt bestämmelserna om vilseledande reklam. Om en näringsidkare t.ex. hävdar att en produkt får håret att växa ut igen på flintskalliga när så inte är fallet, är det ett vilseledande påstående som faller inom direktivets tillämpningsområde. Om konsumenten istället blir sjuk av att använda produkten är det inte något som omfattas av direktivet.
|
|
44. De kaderrichtlijn is van toepassing voor zover sectorale wetgeving geen specifieke bepalingen betreffende oneerlijke handelspraktijken bevat. Indien er wel specifieke bepalingen bestaan, prevaleren deze boven de kaderrichtlijn. Verwijzingen naar enkel algemene beginselen, zoals het "algemeen belang" of "eerlijke handel", in sectorale richtlijnen volstaan echter niet om een afwijking te rechtvaardigen op gebieden die door de kaderrichtlijn zijn geharmoniseerd om redenen van de bescherming van de economische belangen van consumenten.
|
44. Ramdirektivet kommer endast att vara tillämpligt på områden där det inte finns särskilda bestämmelser som reglerar otillbörliga affärsmetoder. Om det finns sådana särskilda bestämmelser har de företräde framför ramdirektivet. Enbart hänvisningar till mer allmänna principer som "det allmänna bästa" eller "rättvis handel" i särdirektiv kommer inte att räcka för att motivera ett undantag på områden som harmoniseras genom ramdirektivet om anledningen är att skydda konsumentens ekonomiska intressen.
|
|
45. Indien in een sectorale richtlijn alleen bepaalde aspecten van handelspraktijken worden gereguleerd, bijvoorbeeld de inhoud van de vereiste informatie, kan de kaderrichtlijn op andere aspecten van toepassing zijn, bijvoorbeeld indien de door de sectorale wetgeving vereiste informatie op misleidende wijze wordt gepresenteerd. De richtlijn vormt bijgevolg een aanvulling op zowel bestaande als toekomstige wetgeving, zoals de voorgestelde verordening betreffende verkoopsbevordering, de richtlijn betreffende consumentenkrediet [29] en de richtlijn betreffende e-handel [30].
|
45. Om ett särdirektiv enbart reglerar vissa aspekter av affärsmetoder, till exempel informationskrav, skall ramdirektivet gälla övriga delar, till exempel om den information som krävs enligt branschlagstiftningen presenterats på ett vilseledande sätt. Direktivet kompletterar därför såväl befintlig som framtida lagstiftning, till exempel förslaget till förordning om säljfrämjande åtgärder, direktivet om konsumentkrediter [29] och direktivet om e-handel [30].
|
|
[29] Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake het consumentenkrediet en daarop volgende wijzigingen (PB L 278 van 11.10.1988, blz. 33).
|
[29] Rådets direktiv 87/102/EEG av den 22 december 1986 om tillnärmning av medlemsstaternas lagar och andra författningar om konsumentkrediter, EGT L 278, 11.10.1988, s. 33.
|
|
[30] Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (PB L 178 van 17.7.2000, blz. 1-16).
|
[30] Europaparlamentets och rådets direktiv 2000/31/EG av den 8 juni 2000 om vissa rättsliga aspekter på informationssamhällets tjänster, särskilt elektronisk handel, på den inre marknaden ("direktiv om elektronisk handel"), EGT L 178, 17.7.2000, s. 1-16.
|
|
46. De richtlijn doet geen afbreuk aan de toepassing van de regels inzake internationaal privaat recht op de gebieden die er niet door worden benaderd.
|
46. Direktivet skall inte påverka tillämpningen av de bestämmelser som reglerar internationell privaträtt på de områden som inte tillnärmas genom direktivet.
|
|
Interne markt (artikel 4)
|
Inre marknaden (artikel 4)
|
|
47. De door de voorgestelde richtlijn bewerkstelligde convergentie schept de voorwaarden voor de invoering van het beginsel van wederzijdse erkenning van wetten betreffende oneerlijke handelspraktijken. Overeenkomstig artikel 4 hoeven handelaars alleen te voldoen aan de wetten van de lidstaat waar zij gevestigd zijn en mogen andere lidstaten hun geen extra vereisten opleggen op gebieden die door de richtlijn worden gecoördineerd, noch beperkingen opleggen aan het vrije verkeer van goederen en diensten indien de handelaar voldoet aan de wetten van de lidstaat waar hij gevestigd is.
|
47. Den konvergens som förslaget till direktiv innebär skapar förutsättningar för att införa principen om ömsesidigt erkännande av lagar om otillbörliga affärsmetoder. I artikel 4 föreskrivs att näringsidkarna enbart måste följa lagarna i den medlemsstat där de har sitt säte, och förbjuder andra medlemsstater att ställa ytterligare krav på dem inom det område direktivet gäller, eller att hindra den fria rörligheten för varor och tjänster om näringsidkaren har följt lagarna i den medlemsstat där han eller hon är etablerad.
|
|
Oneerlijke handelspraktijken (hoofdstuk 2)
|
Otillbörliga affärsmetoder (kapitel 2)
|
|
Algemeen verbod (artikel 5)
|
Generellt förbud (artikel 5)
|
|
48. Het algemene verbod vormt het hoofdonderdeel van de richtlijn. Het zorgt voor de nodige harmonisatie om de belemmeringen voor de interne markt weg te werken en een hoog gemeenschappelijk niveau van consumentenbescherming te bieden. Daartoe worden de bestaande nationale algemene bepalingen betreffende oneerlijke handelspraktijken tussen bedrijven en consumenten vervangen en worden om te bepalen wat oneerlijk is, duidelijkere criteria vastgesteld dan in de bestaande nationale algemene bepalingen. Zonder dit algemene verbod zouden de lidstaten hun uiteenlopende algemene bepalingen kunnen blijven toepassen, wat het harmoniserende effect van de richtlijn zou verzwakken, zelfs met betrekking tot misleidende en agressieve praktijken, die specifiek worden aangepakt.
|
48. Det generella förbudet är det centrala elementet i direktivet, och medför den harmonisering som krävs för att överbrygga hindren på den inre marknaden och säkerställa ett högt och enhetligt konsumentskydd. Detta sker genom att befintliga nationella generalklausuler avseende otillbörliga affärsmetoder mellan näringsidkare och konsumenter ersätts med kriterier för att avgöra huruvida en affärsmetod är otillbörlig, kriterier som är betydligt mer precisa än de nationella generalklausuler som finns idag. Om detta generella förbud inte ingick, skulle medlemsstaterna kunna fortsätta att tillämpa sina olika generalklausuler, något som skulle undergräva den harmonisering som direktivet innebär, även vad gäller vilseledande och aggressiva metoder som tas upp särskilt.
|
|
49. In dit verband speelt de internemarktclausule een essentiële rol: indien een praktijk namelijk in een lidstaat oneerlijk wordt geacht, kan deze lidstaat handelaars die op zijn grondgebied gevestigd zijn, nog steeds verbieden om aan consumenten te verkopen. In tegenstelling tot wat nu het geval is, kan een lidstaat handelaars die in een andere lidstaat gevestigd zijn, echter niet verbieden om aan zijn consumenten te verkopen. Dat betekent dat er een grote rechtszekerheid zal zijn, aangezien slechts één reeks regels van toepassing zal zijn en de criteria in de wetgeving duidelijker zullen zijn dan degene die nu worden gebruikt.
|
49. I detta sammanhang spelar den inre marknads-klausulen en mycket viktig roll: om en metod bedöms vara otillbörlig i en medlemsstat kan klausulen fortfarande tillämpas för att hindra näringsidkare etablerade på dess territorium från att sälja till konsumenter. Till skillnad från idag kommer den inte att kunna tillämpas för att hindra näringsidkare som är etablerade någon annanstans i EU från att sälja till sina konsumenter. Detta innebär att de rättsliga vissheten kommer att vara hög, eftersom bara en uppsättning bestämmelser gäller, och kriterierna i lagstiftningen kommer att vara mer precisa än vad som är fallet idag.
|
|
50. Sommige praktijken die in bepaalde lidstaten als oneerlijk worden beschouwd, kunnen onder de algemene bepaling vallen, zelfs indien ze niet misleidend of agressief zijn (bv. koppelverkoop in Frankrijk). Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer bij de aankoop van een pakketreis ook een annulatie- en reisverzekering moet worden afgesloten. Uit rechtszaken in andere lidstaten blijkt dat wetshandhavers het soms moeilijk hebben om een innovatieve praktijk te beoordelen in het licht van specifieke bepalingen betreffende misleidende of agressieve praktijken waarin met die praktijken geen rekening is gehouden (bv. een website die de internetverbinding van een consument stiekem omleidt naar een server in een ver land, wat voor een onverwacht hoge telefoonrekening zorgt). In dergelijke gevallen moeten de voorwaarden van de algemene bepaling rechtstreeks worden toegepast. Dankzij deze mogelijkheid kan de richtlijn zich aanpassen aan technologische ontwikkelingen en marktontwikkelingen.
|
50. En del metoder som i dag bedöms vara otillbörliga i vissa medlemsstater kan fångas upp av generalklausulen även om de inte är vilseledande eller aggressiva (t.ex. försäljning med kopplingsförbehåll i Frankrike), exempelvis om en näringsidkare säljer en paketresa bara på villkor att konsumenten också köper reseförsäkring och avbeställningsskydd. Fall i andra medlemsstater visar att det är svårt att bedöma nya metoder med hjälp av särskilda bestämmelser om vilseledande eller aggressiva metoder om bestämmelserna inte utformats med just dessa nya metoder i åtanke (t.ex. en webbplats där konsumentens webbanslutning vidarebefordras till en server i ett annat land och på så sätt orsakar oväntat höga telefonräkningar), och att man måste tillämpa villkoren i generalklausulen direkt. Att ha denna möjlighet bidrar till att säkerställa att direktivet kan anpassas till ny teknik och till marknadsutvecklingen.
|
|
51. Het algemene verbod betreft oneerlijke handelspraktijken. Er worden drie voorwaarden vastgesteld om te bepalen of een praktijk oneerlijk is. Om te bewerkstelligen dat een praktijk als oneerlijk wordt aangemerkt, moet een klager bewijzen dat aan alle drie de voorwaarden wordt voldaan:
|
51. Det generella förbudet gäller otillbörliga affärsmetoder. I det fastställs tre villkor som skall prövas för att avgöra om en metod är otillbörlig: Den klagande måste visa att samtliga tre villkor är uppfyllda för att en metod skall bedömas som otillbörlig:
|
|
* de praktijk moet strijdig zijn met de vereisten van professionele toewijding;
|
* Metoden strider mot god yrkessed.
|
|
* de referentieconsument die wordt gebruikt om het effect van de praktijk te beoordelen, is de "gemiddelde" consument zoals vastgesteld door het Hof van Justitie; en
|
* Den konsument som man skall utgå från för att fastställa metodens konsekvenser är den "genomsnittskonsument" som EG-domstolen definierat.
|
|
* de praktijk moet het economisch gedrag van de consument (waarschijnlijk) wezenlijk verstoren.
|
* Metoden måste innebära, eller sannolikt komma att innebära, en avsevärd snedvridning av konsumentens ekonomiska beteende.
|
|
52. Samen vormen deze drie onderdelen een autonoom algemeen verbod, dat ook kan worden ingeroepen indien de omstandigheden van een specifiek geval niet onder één van de verder in de richtlijn of in de bijlage vermelde specifieke categorieën vallen. In de praktijk zal dit algemene verbod waarschijnlijk weinig worden ingeroepen, aangezien het overgrote deel van de gevallen onder één van beide categorieën, namelijk misleidende of agressieve handelspraktijken, zal vallen.
|
52. Tillsammans utgör dessa tre komponenter ett fristående generellt förbud som kan åberopas även om omständigheterna i ett visst fall inte faller inom någon av de kategorier av otillbörlighet som definieras längre fram i direktivet eller i bilagan. I praktiken kommer detta förmodligen inte att tillämpas särskilt ofta, eftersom de två kategorierna vilseledande och aggressiva affärsmetoder täcker in de allra flesta fall.
|
|
53. Het concept "professionele toewijding" waarnaar in de eerste voorwaarde wordt verwezen en dat in artikel 2 wordt gedefinieerd, is analoog met de begrippen van goede handelspraktijken die in de rechtsstelsels van de meeste lidstaten te vinden zijn. Het gaat om de mate van zorgvuldigheid en vakkundigheid van een goed zakenman, overeenkomstig de algemeen aanvaarde handelspraktijknormen in zijn sector. Dit begrip is nodig om ervoor te zorgen dat normale, gebruikelijke handelspraktijken zoals reclame op basis van merkherkenning of "product placement" niet onder de richtlijn vallen, ook al kunnen ze het economisch gedrag van de consument beïnvloeden. Er zij eraan herinnerd dat de voorwaarden cumulatief zijn. Zelfs indien een praktijk strijdig met de professionele toewijding wordt bevonden, wordt deze dus slechts als oneerlijk beschouwd indien ook aan de andere voorwaarden van het algemene verbod is voldaan.
|
53. Begreppet "god yrkessed" som avses i första villkoret, och som definieras i artikel 2, har en motsvarighet i de flesta medlemsstaters rättssystem. Med god yrkessed avses den aktsamhet och fackmässighet som en god näringsidkare visar i enlighet med allmänt vedertagna normer för den bransch näringsidkaren är verksam inom. Detta begrepp är nödvändigt för att säkerställa att affärsmetoder som följer normalt bruk, t.ex. reklam som grundar sig på igenkännande av ett varumärke eller produktplacering, inte hamnar inom direktivets tillämpningsområde även om de kan påverka konsumenternas ekonomiska beteende. Det är viktigt att komma ihåg att villkoren är kumulativa. Även om en metod strider mot god yrkessed så är den bara otillbörlig om även de andra villkoren i det generella förbudet är uppfyllda.
|
|
54. De derde voorwaarde houdt in dat de handelspraktijk, in de context,
|
54. Det tredje villkoret innebär att affärsmetoden, i sammanhanget,
|
|
* voldoende effect moet hebben om het gedrag van de consument (waarschijnlijk) te veranderen door hem ertoe te brengen een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen; en
|
* måste ha en sådan effekt att den påverkar, eller sannolikt kommer att påverka, konsumentens beteende och medföra att denne fattar ett affärsbeslut som han eller hon normalt inte skulle ha fattat, och
|
|
* dit effect moet hebben door het vermogen van de consument om een geïnformeerd besluit te nemen, te beperken. Incentives zoals gratis koffie of thee of gratis vervoer naar de winkel komen bijgevolg niet in aanmerking, aangezien de consument vrij kan beslissen of hij ervan gebruik wil maken of niet.
|
* denna effekt måste uppstå genom att konsumentens förmåga att fatta ett välgrundat affärsbeslut försämras. Incitament som att bjuda på te eller kaffe eller erbjuda gratis transport till affärslokalerna omfattas alltså inte, eftersom konsumenten fritt kan välja att anta detta erbjudande eller inte.
|
|
55. Een besluit over een transactie kan bijvoorbeeld een besluit zijn om een product al dan niet te kopen en bij wie, om zijn rechten uit hoofde van een contract uit te oefenen, of om een handelsrelatie met een leverancier voort te zetten of te beëindigen.
|
55. Ett affärsbeslut kan t.ex. vara ett beslut om att köpa en vara eller inte och från en viss leverantör, ett beslut om att utöva rättigheter enligt ett avtal, eller att förnya eller avsluta en affärsrelation med en leverantör.
|
|
Misleidende en agressieve handelspraktijken (artikelen 6 t.e.m. 9)
|
Vilseledande och aggressiva affärsmetoder (artiklarna 6-9)
|
|
56. Het overgrote deel van de praktijken die overeenkomstig het algemene verbod als oneerlijk worden beschouwd, vallen onder twee categorieën, namelijk "misleidende" en "agressieve" praktijken. Voor meer rechtszekerheid worden deze twee categorieën in de artikelen 6 tot en met 9 verder uitgewerkt. In deze artikelen worden de drie voorwaarden van het algemene verbod op deze twee gebieden toegepast. Dit betekent dat indien een handelspraktijk hetzij "misleidend", hetzij "agressief" wordt bevonden, deze automatisch oneerlijk is, zonder dat verder naar de voorwaarden van artikel 5 hoeft te worden verwezen.
|
56. De flesta av de metoder som skulle definieras som otillbörliga under det generella förbudet hör antingen till kategorin "vilseledande" eller kategorin "aggressiva". För att öka den rättsliga vissheten beskrivs dessa två kategorier närmare i artiklarna 6-9. Dessa artiklar tillämpar det generella förbudets tre villkor på två nyckelområden. Det betyder att en affärsmetod automatiskt är otillbörlig om den bedöms vara vilseledande eller aggressiv, utan vidare hänvisning till villkoren i artikel 5.
|
|
57. De drie voorwaarden van het algemene verbod worden als volgt in beide categorieën omvat:
|
57. Det generella förbudets tre villkor ingår i otillbörlighetskategorierna enligt följande:
|
|
* Een consument misleiden of hem agressief behandelen wordt, in tegenstelling tot rechtmatige beïnvloeding, op zich als verstorend voor het gedrag van de consument beschouwd, en dus strijdig met de vereisten van professionele toewijding. Bedrog, intimidatie, ongepaste beïnvloeding of dwang zijn altijd strijdig met de vereisten van professionele toewijding en beperken aanzienlijk het vermogen van de consument om een geïnformeerd besluit te nemen. Daarom is er geen afzonderlijke verwijzing naar het criterium "professionele toewijding" of het element "verstoren" uit de definitie van "wezenlijk verstoren";
|
* Att vilseleda konsumenter eller bemöta dem aggressivt anses utgöra snedvridning av konsumenternas beteende snarare än tillåten påverkan, och strider därför mot god yrkessed. Handlingar som innebär att näringsidkaren bedrar, trakasserar eller utövar otillbörligt inflytande på konsumenten står alltid i strid med god yrkessed och innebär att konsumentens förmåga att fatta ett välgrundat beslut avsevärt försämras. Av denna anledning finns det ingen separat hänvisning till god yrkessed eller "snedvridning" i definitionen av "avsevärd snedvridning".
|
|
* De voorwaarde "wezenlijk" is vervat in de vereiste van de artikelen 6 en 8 dat de handelspraktijk "de gemiddelde consument er daardoor (waarschijnlijk) toe brengt een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen ".
|
* Villkoret "avsevärd" ingår i kravet i artiklarna 6 och 8 på att affärsmetoden "därigenom medför eller kan medföra att genomsnittskonsumenten fattar ett affärsbeslut som denne normalt inte skulle ha fattat".
|
|
* In elk van de artikelen 6, 7, 8 en 9 wordt het effect van de handelspraktijk op de "gemiddelde consument" beoordeeld, overeenkomstig de voorwaarden van het algemene verbod. Dit betekent dat een handelspraktijk die rechtstreeks op een bepaalde groep consumenten gericht is, wordt beoordeeld vanuit het oogpunt van het gemiddelde lid van deze groep.
|
* I var och en av artiklarna 6, 7, 8 och 9 bedöms vilka effekter en affärsmetod får för "genomsnittskonsumenten" i enlighet med villkoren i det generella förbudet. Om en affärsmetod är särskilt riktad till en viss konsumentgrupp innebär detta att affärsmetodens inverkan skall bedömas i relation till gruppens genomsnittliga medlem.
|
|
58. Deze specifieke categorieën doen geen afbreuk aan het autonome functioneren van het algemene verbod, dat als vangnet dient en aan de hand waarvan de eerlijkheid kan worden beoordeeld van huidige of toekomstige handelspraktijken die niet onder één van beide expliciet vermelde categorieën vallen.
|
58. Dessa kategorier utesluter inte att det generella förbudet tillämpas fristående, då det även fortsatt kommer att fungera som skyddsnät och vara ett sätt att bedöma huruvida befintliga eller framtida affärsmetoder som inte är av någon av de två nyckeltyperna är otillbörliga.
|
|
59. Zoals hierboven is uitgelegd, wordt in dit voorstel geen specifieke categorie vastgesteld voor praktijken na de verkoop, maar worden de bepalingen van de richtlijn zowel toegepast op praktijken vóór als na de verkoop. De handelaar moet er dus voor zorgen dat de handelspraktijken na de verkoop aan dezelfde eerlijkheidsnormen voldoen als de handelspraktijken vóór de verkoop. Het ontbreken van klantenservice op zich wordt echter niet als oneerlijk beschouwd, tenzij het gedrag van de handelaar de consument wezenlijk andere verwachtingen zou geven over de aangeboden klantenservice. Bij de voorgestelde richtlijn wordt bijvoorbeeld geen verplichting opgelegd om in een telefonische technische hulpdienst te voorzien. Indien een handelaar (bv. een computerleverancier) echter ten onrechte beweert dat hij een dergelijke dienst biedt, is dit misleidend en dus oneerlijk.
|
59. Som förklaras ovan innebär detta förslag att direktivets bestämmelser tillämpas på affärsmetoder såväl före som efter köpet, istället för att man har en särskild kategori som gäller kundservice. Näringsidkaren måste alltså säkerställa att affärsmetoderna i samband med kundservice uppfyller samma kriterier som affärsmetoder som används före försäljningen. Avsaknaden av kundservicetjänster skall i sig inte anses otillbörligt, såvida inte näringsidkarens handlande ger en genomsnittskonsument anledning att ha helt andra förväntningar på kundservicen efter försäljning. Det finns i förslaget till direktiv t.ex. ingen skyldighet att erbjuda teknisk support via ett särskilt telefonnummer. Om näringsidkaren (t.ex. en datorleverantör) hävdar att en sådan tjänst finns när så inte är fallet är det dock vilseledande och därmed otillbörligt.
|
|
Misleidende praktijken (artikelen 6 en 7)
|
Vilseledande metoder (artiklarna 6 och 7)
|
|
60. Een handelspraktijk kan misleidend zijn door een handeling of een omissie. Ook in de structuur van de artikelen wordt dit onderscheid gemaakt.
|
60. En affärsmetod kan vara vilseledande genom handling eller underlåtande, och denna uppdelning återspeglas i artikelstrukturen.
|
|
61. In deze artikelen worden de huidige bepalingen van de richtlijn betreffende misleidende reclame overgenomen en op andere handelspraktijken, onder andere na de verkoop, toegepast. Het gaat om dezelfde bepalingen als die van de richtlijn betreffende misleidende reclame, met de nodige toevoegingen om een volledige harmonisatie te bewerkstelligen. Het is bijvoorbeeld misleidend, de consument te bedriegen met betrekking tot de resultaten die van het product kunnen worden verwacht, bijvoorbeeld gewichtsverlies, haargroei of betere prestaties.
|
61. Artiklarna innehåller de gällande bestämmelserna från direktivet om vilseledande reklam, som här tillämpas på andra affärsmetoder, även kundservice. Dessa bestämmelser är desamma som bestämmelserna i det befintliga direktivet om vilseledande reklam, med de tillägg som behövs för att uppnå full harmonisering. Det skulle t.ex. vara vilseledande att lura konsumenterna vad gäller de resultat man kan förvänta sig av en produkt, t.ex. viktnedgång, ökad hårväxt eller förbättrad prestanda.
|
|
62. Een belangrijk beginsel in dit verband is dat het effect van de handelspraktijk in zijn geheel, waaronder ook de presentatie, moet worden beschouwd. Een onduidelijke presentatie staat overeenkomstig artikel 7 gelijk met een omissie.
|
62. En viktig princip är att det är affärsmetodens samlade effekt, inklusive hur produkten presenteras, som måste beaktas. Om den presenteras på ett oklart sätt innebär det enligt artikel 7 helt klart en underlåtenhet.
|
|
63. In de bepalingen wordt niet geprobeerd een volledige lijst vast te stellen van informatie die onder alle omstandigheden zeker moet worden verstrekt. De kaderrichtlijn verplicht de handelaar integendeel geen "essentiële" informatie achter te houden die de gemiddelde consument nodig heeft om een geïnformeerd besluit over een transactie te nemen, voor zover deze informatie niet uit de context blijkt.
|
63. Bestämmelserna är inte något försök att sammanställa en uttömmande förteckning över information som näringsidkaren måste ge. Den skyldighet näringsidkaren har genom ramdirektivet är snarare att inte utelämna "viktig" information som genomsnittskonsumenten behöver för att fatta ett välgrundat affärsbeslut och denna information inte är uppenbar från sammanhanget.
|
|
64. Overeenkomstig artikel 7 moet de handelaar een beperkte hoeveelheid essentiële informatie verstrekken opdat de consument een geïnformeerd besluit over een transactie kan nemen. De consument heeft deze informatie nodig wanneer hij een aankoop overweegt. De bepalingen van artikel 7, lid 3, zijn alleen van toepassing op commerciële communicatie die overeenkomstig de definitie van artikel 2 een uitnodiging tot aankoop vormt. Algemene merk- of productmarketing die niet aan de definitie van uitnodiging tot aankoop beantwoordt, hoeft deze informatie niet te bevatten. Indien deze informatie niet uit de context blijkt, moet de handelaar deze vermelden om geen misleidende omissie te begaan.
|
64. Enligt artikel 7 är näringsidkaren skyldig att ge viss central information om en produkt så att konsumenten kan fatta ett välgrundat beslut om att köpa varan eller inte. Konsumenten behöver denna information när han eller hon överväger att köpa en vara. De krav som fastställs i artikel 7.3 gäller bara marknadskommunikation som utgör en uppfordran till anbud enligt definitionen i artikel 2. Allmän marknadsföring för att informera om ett varumärke eller en produkt, som inte motsvarar definitionen av uppfordran till anbud, behöver inte innehålla denna information. Om denna information inte framgår av sammanhanget måste näringsidkaren ge den till konsumenten för att undvika att göra sig skyldig till vilseledande underlåtenhet.
|
|
65. In artikel 7 wordt ook bepaald dat overeenkomstig andere richtlijnen vereiste informatie in het kader van deze richtlijn als "essentiële" informatie wordt beschouwd. Bij deze benadering wordt de behoefte van de consument aan informatie afgewogen tegen de erkenning dat te veel informatie voor de consument een even groot probleem kan zijn als te weinig informatie.
|
65. I artikel 7 föreskrivs också att de informationskrav som fastställs i andra direktiv skall betraktas som "viktig" information enligt detta direktiv. På så sätt försöker man balansera konsumentens informationsbehov mot insikten att för mycket information kan vara ett lika stort problem som för lite information.
|
|
66. In artikel 6 wordt vastgesteld welke handelingen van handelaars consumenten kunnen bedriegen en dus oneerlijke handelspraktijken zijn. Het gaat om dezelfde vereisten als in de richtlijn betreffende misleidende reclame, met enkele toevoegingen zoals klantenservice en klachtenbehandeling, de noodzaak van diensten, vervangingen of herstellingen, en voorstellingen betreffende directe of indirecte sponsoring.
|
66. I artikel 6 beskrivs hur näringsidkare kan agera för att lura kunder och hur detta utgör otillbörliga affärsmetoder. Hit hör kraven i direktivet om vilseledande reklam, med vissa tillägg som kundservice efter försäljning och reklamationshantering, behov av service, byte eller reparation samt direkt eller indirekt stöd.
|
|
67. Artikel 6 betreft ook marketing waarbij de kenmerken van een ander product op dergelijke wijze worden nagebootst dat verwarring ontstaat tussen beide producten, niet-naleving door een handelaar van verbintenissen tegenover een publieke autoriteit om een oneerlijke handelspraktijk te staken en, onder bepaalde omstandigheden, niet-naleving door een handelaar van de bepalingen van een code waartoe hij zich heeft verbonden.
|
67. Artikel 6 omfattar också marknadsföring av en produkt genom imitation av de utmärkande dragen hos en annan produkt på ett sätt som kan orsaka att de två produkterna förväxlas, en näringsidkares underlåtenhet att uppfylla ett åtagande till en offentlig myndighet om att upphöra med en otillbörlig affärsmetod och, på vissa villkor, en näringsidkares underlåtenhet att följa bestämmelserna i en uppförandekod som han eller hon förbundit sig att följa.
|
|
68. In de bepaling wordt erkend dat gedragscodes eigenlijk vrijwillig van aard zijn en worden criteria vastgesteld om te bepalen of redelijkerwijs kan worden verondersteld dat de prestatie van de handelaar met betrekking tot de code het besluit van de consument beïnvloedt. Deze bepalingen zijn van toepassing op om het even welke code, ongeacht of het een nationale code of een code op EU-niveau is. Er wordt echter alleen rekening gehouden met de onderdelen van de code die het economische gedrag van een redelijke consument met betrekking tot het product waarschijnlijk wezenlijk zouden verstoren. Kwesties van smaak, fatsoen en maatschappelijke verantwoordelijkheid vallen, zoals hierboven uitgelegd, buiten het toepassingsgebied, tenzij de handelaar in zijn marketingmateriaal een specifiek verband legt tussen zijn handelingen op deze gebieden en zijn producten.
|
68. I bestämmelsen fastställs att uppförandekoder till sin natur är frivilliga, och det fastställs kriterier för att avgöra när en näringsidkares handlande i förhållande till en sådan kod rimligen kan anses påverka konsumentens beslut. Dessa bestämmelser gäller alla typer av uppförandekoder, nationella eller EU-täckande. Det är dock bara de delar av en kod som på ett betydande sätt kan eller troligen kan påverka konsumentens ekonomiska beteende i förhållande till en produkt som skall beaktas. Detta betyder att sådant som smak, anständighet och socialt ansvar, som förklaras ovan, inte omfattas av direktivet, såvida inte näringsidkaren i sin marknadsföring gör en koppling mellan sina handlingar på dessa områden och sina produkter.
|
|
69. Als algemene regel ligt de bewijslast van de oneerlijkheid van een betwiste handelspraktijk bij de klager. In artikel 6, lid 1, onder f), wordt hierop een uitzondering gemaakt. Indien een handelaar een feitelijke bewering over een product doet en deze niet kan staven, wordt dit door de rechter in aanmerking genomen om te bepalen of de handelaar misleidend en dus oneerlijk heeft gehandeld. Deze omkering van de bewijslast bestaat reeds als mogelijkheid in de richtlijn betreffende misleidende reclame en beantwoordt aan het feit dat consumenten niet in staat zijn te bewijzen dat een feitelijke bewering onjuist is. Anderzijds is een handelaar die beweert dat zijn product geen nevenwerkingen heeft of klinisch of wetenschappelijk getest is, veel beter in staat de juistheid van deze beweringen te staven, bijvoorbeeld door onderzoeksresultaten voor te leggen. Indien hij dit niet kan, hoort hij geen dergelijke feitelijke beweringen te doen.
|
69. I regel ligger bevisbördan när det gäller en affärsmetods otillbörlighet hos den klagande. Artikel 6.1 f utgör ett undantag. Om en näringsidkare gör ett faktapåstående som inte kan styrkas om en produkt, skall detta beaktas av domaren när det fastställs huruvida näringsidkaren använt en vilseledande och därmed otillbörlig affärsmetod. Denna omvända bevisbörda finns redan som en möjlighet i direktivet om vilseledande reklam, eftersom konsumenterna inte har möjlighet att bevisa att ett faktapåstående är osant. Å andra sidan är en näringsidkare som hävdar att en produkt inte har några bieffekter eller har testats kliniskt eller vetenskapligt i en betydligt bättre sits när det gäller att bevisa riktigheten i sådana påståenden, t.ex. genom att lägga fram forskningsresultat. Näringsidkaren bör inte göra sådana påståenden som inte kan styrkas.
|
|
Agressieve praktijken (artikelen 8 en 9)
|
Aggressiva metoder (artiklarna 8 och 9)
|
|
70. In deze artikelen wordt beschreven op welke drie wijzen een handelspraktijk agressief kan zijn, namelijk door intimidatie, dwang en ongepaste beïnvloeding. Er worden criteria vastgesteld om een onderscheid te maken tussen agressieve praktijken enerzijds en rechtmatige marketing anderzijds.
|
70. I dessa artiklar beskrivs tre sätt på vilka en affärsmetod kan vara aggressiv, nämligen trakasseri, tvång och otillbörlig påverkan. Det fastställs kriterier som skall tillämpas för att skilja mellan aggressiva metoder och laglig marknadsföring.
|
|
71. Volgens de definitie van artikel 2 houdt "ongepaste beïnvloeding" in dat de handelaar een machtspositie uitbuit op een wijze die het vermogen van de consument om een geïnformeerd besluit te nemen, aanzienlijk beperkt. Indien een consument bijvoorbeeld achterstallige schulden heeft bij een handelaar, is het ongepaste beïnvloeding als de handelaar aanbiedt de schulden te herschikken indien de consument nog een product koopt. De consument een incentive aanbieden, bijvoorbeeld een gratis bus naar een winkel buiten de stad of een drankje bij het winkelen, kan de consument beïnvloeden maar vormt geen ongepaste beïnvloeding omdat het het vermogen van de consument om een geïnformeerd besluit over een transactie te nemen, niet beperkt. Volgens dezelfde logica kan verkoopbevordering op zich niet als een agressieve praktijk worden beschouwd.
|
71. "Otillbörlig påverkan", som definieras i artikel 2, betyder att en näringsidkare utnyttjar sin maktposition på ett sätt som avsevärt begränsar konsumentens möjlighet att fatta ett välgrundat beslut. Om en konsument t.ex. redan står i skuld till en näringsidkare och ligger efter med betalningen, kan näringsidkaren anses utöva otillbörlig påverkan om han eller hon erbjuder konsumenten att skjuta upp betalningen på villkor att denne köper en annan produkt. Att erbjuda en konsument incitament, t.ex. gratis bussresa till en affär utanför centrum, eller förfriskningar medan man handlar, kan påverka en konsument men utgör inte otillbörlig påverkan, eftersom det inte påverkar konsumentens förmåga att fatta ett välgrundat beslut. Enligt samma logik är säljfrämjande åtgärder i sig inte en aggressiv metod.
|
|
Gedragscodes (hoofdstuk 3)
|
Uppförandekoder (kapitel 3)
|
|
72. In sommige lidstaten worden gedragsnormen die niet bij wet voorgeschreven zijn, traditioneel in gedragscodes vastgesteld. Deze kunnen hetzij worden gebruikt om nader toe te lichten hoe wetsbepalingen moeten worden toegepast (bv. om complexe begrippen op een voor consumenten begrijpelijke manier uit te leggen), hetzij op gebieden waarvoor geen specifieke wetsbepalingen bestaan (bv. aspecten van klantenservice).
|
72. I vissa medlemsstater är det tradition att använda uppförandekoder för att definiera normer eller standarder för näringsidkare som komplement till lagstiftningen. Dessa kan antingen användas för att i närmare detalj beskriva hur lagstiftningsinstrumenten skall tillämpas (t.ex. förklara komplexa begrepp på ett sätt som konsumenter kan förstå) eller på områden där det inte finns några särskilda rättsliga krav (t.ex. olika aspekter av kundservice).
|
|
73. Codes die in de hele EU van toepassing zijn, kunnen potentieel convergentie in de verwachtingen met betrekking tot professionele toewijding bevorderen en daardoor de belemmeringen voor de interne markt verder helpen wegwerken. Er moet er echter wel voor worden gezorgd dat dergelijke codes de concurrentie niet verhinderen, beperken of verstoren. Deze codes kunnen meerwaarde bieden door handelaars de beginselen van de richtlijn in hun dagelijkse praktijk te helpen toepassen.
|
73. Uppförandekoder som gäller i hela EU kan bidra till konvergens i förväntningarna vad gäller god yrkessed och därmed ytterligare minska de hinder som finns på den inre marknaden, samtidigt som det måste säkerställas att sådana koder inte förhindrar, begränsar eller negativt påverkar konkurrensen. Sådana koder kan ha ett mervärde genom att de hjälper näringsidkarna att tillämpa direktivets principer på ett effektivt sätt i det dagliga arbetet.
|
|
74. De lidstaten kunnen met gedragscodes op het door de richtlijn geharmoniseerde gebied rekening houden om te beoordelen of een handelaar de bepalingen van de richtlijn zoals omgezet in de lidstaat waar hij gevestigd is, heeft overtreden. Hoe een communautaire gedragscode kan functioneren, hangt af van de behoeften en omstandigheden van de verschillende sectoren.
|
74. Medlemsstaterna kan beakta uppförandekoder på det område som harmoniseras genom direktivet när de bedömer huruvida en näringsidkare har brutit mot direktivets bestämmelser såsom det genomförts i den medlemsstat där näringsidkaren har sitt säte. Exakt hur en EU-täckande uppförandekod skulle kunna fungera beror på den berörda branschens behov och förutsättningar.
|
|
75. Dit hoofdstuk omvat bepalingen voor het toezicht op de bepalingen van de richtlijn door de eigenaars van codes, als aanvulling op, maar niet ter vervanging van de andere in hoofdstuk 4 vermelde mechanismen. Deze bepaling is overgenomen uit de bestaande richtlijn betreffende misleidende reclame.
|
75. Detta kapitel innehåller även bestämmelser för hur kodutfärdarna kan kontrollera direktivets krav, förutsatt att detta sker som komplement till och inte ersättning för de andra mekanismer som föreskrivs i kapitel 4. Detta är samma bestämmelse som finns i det befintliga direktivet om vilseledande reklam.
|
|
Slotbepalingen (hoofdstuk 4)
|
Slutbestämmelser (kapitel 4)
|
|
76. Dit hoofdstuk omvat een aantal algemene bepalingen en ook:
|
76. Detta kapitel innehåller vissa allmänna bestämmelser samt
|
|
* handhaving en sancties;
|
* information om tillsyn och sanktioner,
|
|
* wijzigingen in het toepassingsgebied van de richtlijn betreffende misleidende reclame om, zoals hierboven uitgelegd, de "business-to-consumer"-aspecten in de kaderrichtlijn op te nemen; en
|
* ändringar av tillämpningsområdet för direktivet om vilseledande reklam för att införliva aspekter om rör näringsidkarnas agerande gentemot konsumenter i ramdirektivet (se ovan), och
|
|
* vervanging van de richtlijn betreffende misleidende reclame door deze richtlijn in de lijst bij de richtlijn betreffende het doen staken van inbreuken.
|
* ersätter hänvisningen till direktivet om vilseledande reklam med en hänvisning till detta direktiv i förteckningen i bilagan till direktivet om förbudsföreläggande.
|
|
77. De bepalingen betreffende handhaving in de artikelen 11 tot en met 13 zijn overgenomen uit verschillende bestaande richtlijnen [31]; het gaat met name om de artikelen 4 tot en met 6 van Richtlijn 84/450/EEG betreffende misleidende reclame, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/55/EG inzake misleidende reclame teneinde ook vergelijkende reclame te regelen [32]. De lidstaten worden dus geen nieuwe verplichtingen opgelegd met betrekking tot de aard of de vorm van de vereiste handhaving.
|
77. Bestämmelserna om tillsyn i artiklarna 11-13 motsvarar de bestämmelser som finns i flera befintliga direktiv [31], särskilt artiklarna 4-6 i direktiv 84/450/EEG om vilseledande reklam, senast ändrat genom direktiv 97/55/EG om vilseledande reklam så att detta omfattar jämförande reklam [32]. Det innebär därför inga nya skyldigheter för medlemsstaterna när det gäller den typ av tillsyn som krävs.
|
|
[31] Bijvoorbeeld artikel 11 van Richtlijn 97/7/EG.
|
[31] T.ex. artikel 11 i direktiv 97/7/EG.
|
|
[32] Ante.
|
[32] Se ovan.
|
|
78. De bepalingen van artikel 13 betreffende het opleggen van sancties aan handelaars die de regels inzake eerlijke handel overtreden, zijn eveneens uit bestaande consumentenrichtlijnen [33] overgenomen. De lidstaten wordt verzocht overeenkomstig het arrest van het Hof in zaak C-68/88 (Commissie tegen Griekenland) op het effect van de richtlijn toe te zien.
|
78. Bestämmelserna i artikel 13 om påföljder för näringsidkare som bryter mot bestämmelserna grundar sig också på bestämmelser i befintliga konsumentdirektiv [33]. Medlemsstaterna uppmanas att säkerställa att direktivet tillämpas i enlighet med domstolens dom i mål C-68/88 (kommissionen mot Grekland).
|
|
[33] Artikel 10 van Richtlijn 90/314/EEG, artikel 11, lid 1, van Richtlijn 97/7/EG, artikel 8 van Richtlijn 98/6/EG en artikel 31 van het voorstel betreffende consumentenkrediet.
|
[33] Artikel 10 i direktiv 90/314/EEG, artikel 11.1 i direktiv 97/7/EG, artikel 8 i direktiv 98/6/EG och artikel 31 i förslaget om konsumentkrediter.
|
|
79. Overeenkomstig de artikelen 14 en 16 worden de nodige wijzigingen aangebracht om het toepassingsgebied van de richtlijn betreffende misleidende reclame te beperken tot reclame die wel bedrijven, maar geen consumenten schaadt. Deze wijziging is nodig doordat alle bepalingen van die richtlijn met betrekking tot consumenten in de kaderrichtlijn zijn opgenomen. In artikel 14 worden het toepassingsgebied en de bepalingen van Richtlijn 84/450/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/55/EG, gewijzigd. In artikel 16 wordt die richtlijn in de bijlage bij de richtlijn betreffende het doen staken van inbreuken vervangen door deze richtlijn, om het mogelijk te maken stappen te ondernemen om een inbreuk te doen staken met het oog op de bescherming van de collectieve belangen van de consumenten met betrekking tot oneerlijke handelspraktijken.
|
79. I artiklarna 14 och 16 görs de ändringar som behövs för att begränsa tillämpningsområdet för direktivet om vilseledande reklam till att enbart omfatta reklam som skadar företag men inte konsumenter. Denna ändring är nödvändig eftersom alla bestämmelser från det direktivet som gäller konsumenter nu ingår i ramdirektivet. I artikel 14 ändras tillämpningsområdet för och bestämmelserna i direktiv 84/450/EEG, senast ändrat genom direktiv 97/55/EEG. Artikel 16 innebär att en hänvisning till ramdirektivet ersätter hänvisningen till direktivet om vilseledande reklam i bilagan till direktivet om förbudsföreläggande, så att det är möjligt att ansöka om förbudsföreläggande i syfte att skydda konsumenternas allmänna intresse mot otillbörliga affärsmetoder.
|
|
80. Overeenkomstig andere recente richtlijnen in verband met consumenten worden de lidstaten in artikel 17 verplicht hun burgers voor te lichten over de geharmoniseerde nationale consumentenwetgeving, zo mogelijk in samenwerking met het bedrijfsleven [34].
|
80. I enlighet med andra konsumentdirektiv som antagits på senare tid föreskrivs i artikel 17 att medlemsstaterna är skyldiga att i ökad omfattning informera sina medborgare om harmoniserad nationell konsumentlagstiftning, om möjligt i samarbete med näringsidkarna [34].
|
|
[34] Artikel 16 van Richtlijn 97/7/EG, artikel 7 van Richtlijn 98/6/EG en artikel 9 van Richtlijn 1999/44/EG.
|
[34] Artikel 16 i direktiv 97/7/EG, artikel 7 i direktiv 98/6/EG och artikel 9 i direktiv 1999/44/EG.
|
|
Slotopmerkingen
|
Slutkommentarer
|
|
81. De Commissie is van mening dat de Raad en het Parlement de voorgestelde richtlijn zo spoedig mogelijk moeten goedkeuren.
|
81. Kommissionen anser att detta förslag till rådets och Europaparlamentets direktiv bör antas så snart som möjligt.
|
|
82. Een aanvullend voorstel voor een verordening betreffende samenwerking op het gebied van consumentenbescherming zal meer doeltreffende administratieve samenwerking tussen de lidstaten mogelijk maken ter ondersteuning van de effectieve handhaving van de beginselen in dit voorstel.
|
82. Ett kompletterande förslag till en förordning om samarbete i konsumentskyddsfrågor kommer att möjliggöra effektivare administrativt samarbete mellan medlemsstaterna, vilket kommer att underlätta ett effektivt genomförande av principerna i detta förslag till direktiv.
|
|
|
|
|
2003/0134 (COD)
|
2003/0134 (COD)
|
|
Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD betreffende oneerlijke "business-to-consumer"-handelspraktijken op de interne markt en tot wijziging van de richtlijnen 84/450/EEG, 97/7/EG en 98/27/EG (richtlijn oneerlijke handelspraktijken)
|
Förslag till EUROPAPARLAMENTETS OCH RÅDETS DIREKTIV om otillbörliga affärsmetoder som tillämpas av näringsidkare gentemot konsumenter på den inre marknaden och om ändring av direktiv 84/450/EEG, 97/7/EG och 98/27/EG (direktiv om otillbörliga affärsmetoder)
|
|
|
|
|
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
|
EUROPAPARLAMENTET OCH EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DETTA DIREKTIV
|
|
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,
|
med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, särskilt artikel 95 i detta,
|
|
Gezien het voorstel van de Commissie [35],
|
med beaktande av kommissionens förslag [35],
|
|
[35] PB L [...] van [...], blz. [...].
|
[35] EUT L [...], [...], s. [...].
|
|
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité [36],
|
med beaktande av Europeiska ekonomiska och sociala kommitténs yttrande [36],
|
|
[36] PB C [...] van [...], blz. [...].
|
[36] EUT C [...], [...], s. [...].
|
|
Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag [37],
|
i enlighet med förfarandet i artikel 251 i fördraget [37], och
|
|
[37] PB C [...] van [...], blz. [...].
|
[37] EUT C [...], [...], s. [...].
|
|
Overwegende hetgeen volgt:
|
av följande skäl:
|
|
(1) De interne markt omvat volgens artikel 14, lid 2, van het Verdrag een ruimte zonder binnengrenzen, waarin het vrije verkeer van goederen en diensten en de vrijheid van vestiging zijn gewaarborgd. De ontwikkeling van eerlijke handelspraktijken is van wezenlijk belang om de ontwikkeling van grensoverschrijdende activiteiten te bevorderen.
|
(1) Enligt artikel 14.2 i fördraget omfattar den inre marknaden ett område utan inre gränser, där fri rörlighet för varor och tjänster samt etableringsfrihet säkerställs. Att utveckla tillbörliga affärsmetoder på ett område utan inre gränser är nödvändigt för att främja utvecklingen av gränsöverskridande verksamhet.
|
|
(2) De wetten van de lidstaten betreffende oneerlijke handelspraktijken vertonen duidelijke verschillen, die aanzienlijke concurrentieverstoring en belemmeringen voor de goede werking van de interne markt kunnen veroorzaken. Wat reclame betreft, worden bij Richtlijn 84/450/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/55/EG, betreffende misleidende en vergelijkende reclame minimumcriteria ter harmonisering van misleidende reclame vastgesteld, wat de lidstaten echter niet belet om voorschriften te handhaven of aan te nemen die consumenten een verdergaande bescherming bieden. Daardoor lopen de bepalingen van de lidstaten inzake misleidende reclame sterk uiteen.
|
(2) Medlemsstaternas lagar om otillbörliga affärsmetoder skiljer sig mycket från varandra, vilket kan leda till märkbar snedvridning av konkurrensen och hindra den inre marknaden från att fungera smidigt. Vad gäller reklam fastställs i rådets direktiv 84/450/EEG, senast ändrat genom direktiv 97/55/EG, om vilseledande och jämförande reklam minimikriterier för harmonisering av vilseledande reklam, men medlemsstaterna hindras inte från att behålla eller anta bestämmelser för att säkerställa ett högre skydd för konsumenterna. Som ett resultat av detta varierar bestämmelserna om vilseledande reklam mycket från medlemsstat till medlemsstat.
|
|
(3) Deze verschillen veroorzaken onduidelijkheid over welke nationale regels van toepassing zijn op oneerlijke handelspraktijken die de economische belangen van de consumenten schaden, en werpen veel barrières op voor bedrijven en consumenten. Deze barrières maken het voor bedrijven duurder om de vrijheden van de interne markt uit te oefenen, met name wanneer zij over de grenzen heen willen verkopen, reclamecampagnes willen voeren of aan verkoopbevordering willen doen. Daarnaast maken deze verschillen consumenten onzeker over hun rechten en ondermijnen ze hun vertrouwen in de interne markt.
|
(3) Dessa skillnader skapar ovisshet vad gäller vilka nationella bestämmelser som gäller för otillbörliga affärsmetoder som skadar konsumentens ekonomiska intressen, och det skapar flera hinder som påverkar många näringsidkare och konsumenter. Dessa hinder medför ökade kostnader för näringsidkarna när de drar nytta av den inre marknadens friheter, särskilt när de har för avsikt att bedriva saluföring över gränserna, reklamkampanjer och säljfrämjande åtgärder. Det innebär också att konsumenterna blir osäkra på sina rättigheter och att deras förtroende för den inre marknaden undergrävs.
|
|
(4) Bij gebrek aan uniforme regels op communautair niveau kunnen belemmeringen voor het grensoverschrijdend verrichten van diensten, het vrije verkeer van goederen en de vrijheid van vestiging volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie gerechtvaardigd zijn indien zij tot doel hebben, erkende doelstellingen van algemeen belang te beschermen en indien zij met deze doelstellingen evenredig zijn. In het licht van de communautaire doelstellingen zoals vermeld in de bepalingen van het Verdrag inzake het vrije verkeer en het afgeleide communautaire recht, en in overeenstemming met het beleid van de Commissie inzake commerciële communicatie [38] moeten deze belemmeringen worden opgeheven. Dat kan alleen door op communautair niveau uniforme regels vast te stellen en bepaalde rechtsbegrippen te verduidelijken, voor zover dit voor de goede werking van de interne markt en de rechtszekerheid nodig is.
|
(4) I brist på enhetliga regler på gemenskapsnivå kan hinder för etableringsfrihet eller för handel med varor och tjänster över gränserna motiveras mot bakgrund av domstolens rättspraxis, så länge syftet är att gagna det allmänna intresset och så länge hindren är proportionerliga jämfört med detta intresse. Mot bakgrund av gemenskapens mål, fördragets bestämmelser om fri rörlighet, gemenskapens sekundärlagstiftning och enligt kommissionens politik om marknadskommunikation [38] bör sådana hinder undanröjas. Sådana hinder kan bara undanröjas genom att det införs enhetliga regler på gemenskapsnivå och genom att vissa rättsliga begrepp klargörs på gemenskapsnivå i den omfattning som krävs för att den inre marknaden skall fungera ordentligt och för att säkerställa kravet på rättssäkerhet och rättslig visshet.
|
|
[38] "Follow-up van het groenboek inzake commerciële communicatie in de interne markt" - Mededeling van de Commissie. COM(1998) 121 def. van 4.3.1998.
|
[38] Kommissionens meddelande om uppföljning av grönboken om affärskommunikation på den inre marknaden, KOM(1998) 121 slutlig, 4.3.1998.
|
|
(5) Daarom worden de wetten van de lidstaten betreffende oneerlijke handelspraktijken, waaronder oneerlijke reclame, die de economische belangen van de consumenten schaden, bij deze richtlijn onderling aangepast. Deze richtlijn is niet van toepassing of van invloed op nationale wetten betreffende oneerlijke handelspraktijken die alleen de economische belangen van concurrenten schaden of betrekking hebben op transacties tussen handelaars, noch op de bepalingen van Richtlijn 84/450/EEG betreffende reclame die misleidend is voor bedrijven maar niet voor consumenten en betreffende vergelijkende reclame. Deze richtlijn is evenmin van invloed op algemeen aanvaarde reclame- en marketingpraktijken zoals "product placement", merkdifferentiatie en het aanbieden van premies, die het beeld dat de consument van het product heeft en zijn gedrag op wettige wijze kunnen beïnvloeden zonder daarom het vermogen van de consument om een geïnformeerd besluit te nemen, te beperken. Deze richtlijn betreft handelspraktijken die rechtstreeks verband houden met het beïnvloeden van beslissingen van de consument over transacties met betrekking tot producten. Deze richtlijn is niet van toepassing op handelspraktijken die hoofdzakelijk voor andere doeleinden bedoeld zijn, bijvoorbeeld commerciële communicatie gericht op investeerders, zoals jaarverslagen en promotiemateriaal over bedrijven.
|
(5) Genom detta direktiv tillnärmas därför medlemsstaternas lagstiftning om otillbörliga affärsmetoder, vilket även omfattar otillbörlig reklam som skadar konsumenternas ekonomiska intresse. Det omfattar eller påverkar inte nationell lagstiftning om otillbörliga affärsmetoder som enbart skadar konkurrenters ekonomiska intressen eller som gäller transaktioner mellan näringsidkare, inte heller de bestämmelser i direktiv 84/450/EEG som gäller reklam som är vilseledande för företag men inte för konsumenter, eller som gäller jämförande reklam. Inte heller påverkas vedertagna reklam- och marknadsföringsmetoder som produktplacering, märkesdifferentiering eller att erbjuda incitament som rimligen kan påverka konsumenternas uppfattning om en produkt och påverka deras beteende utan att det försvagar konsumenternas förmåga att fatta ett välgrundat beslut. Direktivet omfattar affärsmetoder som direkt syftar till att påverka konsumenternas beslut att köpa en viss produkt. Det omfattar inte affärsmetoder som tillämpas främst i andra syften, till exempel marknadskommunikation som riktar sig till investerare, som årsrapporter och reklammaterial för företag.
|
|
(6) Deze richtlijn vormt geen beletsel voor het instellen van individuele vorderingen door personen die schade hebben geleden door een oneerlijke handelspraktijk. Deze richtlijn doet evenmin afbreuk aan de communautaire en nationale regels inzake verbintenissenrecht, intellectuele eigendomsrechten en gezondheids- en veiligheidsaspecten van producten en de communautaire regels inzake concurrentie en de desbetreffende nationale omzettingsbepalingen.
|
(6) Detta direktiv hindrar inte enskilda personer från att vidta enskilda åtgärder om de skadats av en otillbörlig affärsmetod. Det påverkar inte heller tillämpningen av gemenskapsbestämmelser och nationella bestämmelser om avtalsrätt, immaterialrätt och bestämmelser om produkters hälso- och säkerhetsaspekter eller gemenskapens konkurrensbestämmelser och tillhörande nationella genomförandebestämmelser.
|
|
(7) Deze richtlijn moet coherent zijn met de bestaande communautaire wetgeving, met name indien gedetailleerde bepalingen betreffende oneerlijke handelspraktijken op specifieke sectoren van toepassing zijn. Deze richtlijn wijzigt bijgevolg Richtlijn 84/450/EEG [39], zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/55/EG, betreffende misleidende en vergelijkende reclame [40], Richtlijn 98/27/EG betreffende het doen staken van inbreuken in het raam van de bescherming van de consumentenbelangen [41] en Richtlijn 97/7/EG betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten [42].Deze richtlijn is bijgevolg slechts van toepassing voor zover er geen specifieke communautaire wetsbepalingen bestaan betreffende specifieke aspecten van oneerlijke handelspraktijken, zoals informatievereisten en regels voor de wijze waarop informatie aan de consument wordt gepresenteerd. Deze richtlijn beschermt de consument in gevallen waarvoor op EU-niveau geen specifieke, sectorale wetgeving bestaat en verbiedt handelaars een verkeerde indruk te geven van de aard van producten. Dit is met name van belang voor complexe producten die veel risico's inhouden voor de consumenten, zoals bepaalde financiële diensten. De richtlijn vormt bijgevolg een aanvulling op het "acquis communautaire" dat van toepassing is op handelspraktijken die de economische belangen van de consumenten schaden, en met name de verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de verkoopbevordering in de interne markt. De verordening heft een aantal verbodsbepalingen of beperkingen op met betrekking tot het gebruik van verkoopsbevordering en verwijzingen daarnaar in commerciële communicatie. De algemene bepalingen betreffende misleidende reclame en andere oneerlijke handelspraktijken die van toepassing zijn op het gebruik en de mededeling van verkoopsbevordering vallen onder deze richtlijn.
|
(7) Det är nödvändigt att säkerställa att sambandet mellan detta direktiv och befintlig gemenskapslagstiftning är tydligt särskilt när det gäller detaljbestämmelser om otillbörliga affärsmetoder som gäller specifika branscher. Detta direktiv ändrar därför direktiv 84/450/EEG [39], senast ändrat genom direktiv 97/55/EG om vilseledande och jämförande reklam [40], direktiv 98/27/EG om förbudsföreläggande för att skydda konsumenternas intressen [41] samt direktiv 97/7/EG om konsumentskydd vid distansavtal [42]. Detta direktiv är sålunda tillämpligt endast i den mån det inte finns några särskilda bestämmelser i gemenskapslagstiftningen som reglerar specifika aspekter av otillbörliga affärsmetoder, till exempel krav på information och det sätt på vilket informationen presenteras för konsumenten. Direktivet skyddar konsumenterna när det inte finns någon branschlagstiftning på gemenskapsnivå, och hindrar näringsidkare från att ge ett felaktigt intryck av en produkts beskaffenhet. Detta är särskilt viktigt när det gäller komplexa produkter som innebär stora risker för konsumenten, exempelvis vissa finansiella tjänster. Direktivet kompletterar följaktligen de delar av gemenskapens regelverk som är tillämpliga på affärsmetoder som skadar konsumenternas ekonomiska intressen, särskilt Europaparlamentets och rådets förordning om säljfrämjande åtgärder på den inre marknaden. Genom denna förordning avskaffas vissa förbud eller begränsningar avseende säljfrämjande åtgärder liksom hänvisning till dem i marknadskommunikation. Allmänna krav som gäller för vilseledande reklam och andra otillbörliga affärsmetoder och som är tillämpliga på säljfrämjande åtgärder omfattas av detta direktiv.
|
|
[39] PB L 250 van 19.9.1984, blz. 17.
|
[39] EGT L 250, 19.9.1984, s. 17.
|
|
[40] PB L 290 van 23.10.1997, blz. 18.
|
[40] EGT L 290, 23.10.1997, s.18.
|
|
[41] PB L 166 van 11.6.1998, blz. 51.
|
[41] EGT L 166, 11.6.1998, s. 51.
|
|
[42] PB L 144 van 4.6.1997, blz. 19.
|
[42] EGT L 144, 4.6.1997, s. 19.
|
|
(8) Het hoge niveau van convergentie dat door de onderlinge afstemming van de nationale bepalingen door deze richtlijn wordt bereikt, zorgt voor een hoog gemeenschappelijk niveau van consumentenbescherming. Bij de richtlijn wordt één algemeen verbod vastgesteld op oneerlijke handelspraktijken die het economische gedrag van consumenten verstoren. De richtlijn omvat ook regels inzake agressieve commerciële praktijken, die momenteel niet op EU-niveau gereglementeerd zijn. De bereikte harmonisatie en het hoge gemeenschappelijke niveau van consumentenbescherming scheppen op hun beurt de voorwaarden om het beginsel van wederzijdse erkenning te kunnen toepassen op het gebied dat door de richtlijn wordt gecoördineerd.
|
(8) Den höga graden av konvergens som uppnås genom direktivets bestämmelser om tillnärmning av nationella bestämmelser innebär ett högt konsumentskydd. Genom direktivet fastställs därför ett enda generellt förbud mot otillbörliga affärsmetoder som snedvrider konsumentens ekonomiska beteende. I direktivet fastställs också bestämmelser om aggressiva affärsmetoder, som för närvarande inte är reglerade på EU-nivå. Den harmonisering som uppnås och det höga konsumentskyddet skapar i sin tur förutsättningar för att göra principen om ömsesidigt erkännande tillämplig på det område som omfattas av direktivet.
|
|
(9) Door de harmonisatie en het beginsel van wederzijdse erkenning zullen zowel consumenten als bedrijven aanzienlijk meer rechtszekerheid krijgen. Zowel consumenten als bedrijven zullen zich kunnen verlaten op één regelgevend kader op basis van duidelijk omschreven rechtsbegrippen, dat alle aspecten van oneerlijke handelspraktijken in de hele EU regelt. Bedrijven zullen alleen hoeven te voldoen aan de nationale regels tot omzetting van de richtlijn in het land waar ze gevestigd zijn. Daardoor zullen de belemmeringen die het gevolg zijn van de fragmentarische regels inzake oneerlijke handelspraktijken die de economische belangen van de consumenten schaden, worden weggewerkt en zal de interne markt op dit gebied kunnen worden voltooid. De vestigingsplaats van de handelaar zal worden vastgesteld overeenkomstig eventuele specifieke bepalingen van de communautaire wetgeving en de jurisprudentie van het Hof van Justitie.
|
(9) Som ett resultat av kombinationen av harmonisering och principen om ömsesidigt erkännande kommer säkerheten avseende rättsläget att öka avsevärt för både konsumenter och näringsidkare. Både konsumenter och näringsidkare kommer att kunna förlita sig på ett enda regelramverk, grundat på tydligt definierade rättsliga begrepp som reglerar alla aspekter av otillbörliga affärsmetoder inom hela EU. Företagen behöver bara följa de nationella genomförandebestämmelserna för direktivet i det land där de är etablerade. Resultatet blir att de hinder som uppstått på grund av splittrade bestämmelser om otillbörliga affärsmetoder som skadar konsumentens ekonomiska intressen avlägsnas, och att en inre marknad kan upprättas på detta område. Den plats där en näringsidkare är etablerad fastställs i enlighet med eventuella särskilda bestämmelser i gemenskapslagstiftningen och enligt domstolens rättspraxis.
|
|
(10) Om de doelstellingen van de Gemeenschap te kunnen verwezenlijken door belemmeringen voor de interne markt weg te werken, moeten de bestaande, uiteenlopende algemene bepalingen en rechtsbeginselen van de lidstaten worden vervangen. Bij deze richtlijn wordt daarom één gemeenschappelijk, algemeen verbod vastgesteld op oneerlijke handelspraktijken die het economische gedrag van consumenten verstoren. Dit algemene verbod wordt verder uitgewerkt in regels betreffende de twee soorten handelspraktijken die veruit het meeste voorkomen, namelijk misleidende handelspraktijken en agressieve handelspraktijken.
|
(10) För att uppnå gemenskapens mål genom att avlägsna hinder för den inre marknaden är det nödvändigt att ersätta medlemsstaternas nuvarande, olika generalklausuler och rättsprinciper. Genom detta direktiv fastställs därför ett enda, gemensamt generellt förbud, som täcker otillbörliga affärsmetoder som snedvrider konsumentens ekonomiska beteende. Det generella förbudet kompletteras med bestämmelser om de två typer av otillbörliga affärsmetoder som är de absolut vanligaste, nämligen vilseledande och aggressiva metoder.
|
|
(11) Het is wenselijk dat onder misleidende handelspraktijken praktijken (waaronder misleidende reclame) worden verstaan waarbij de consument wordt bedrogen en daardoor wordt belet een geïnformeerde en dus efficiënte keuze te maken. Overeenkomstig de wetten en de praktijk van de lidstaten met betrekking tot misleidende reclame worden misleidende praktijken in de richtlijn onderverdeeld in misleidende handelingen en misleidende omissies. Met betrekking tot omissies wordt in de richtlijn een beperkte hoeveelheid essentiële informatie vermeld die de consument nodig heeft om een geïnformeerd besluit te nemen over een transactie. Deze informatie hoeft niet in alle reclame te worden vermeld, maar wel wanneer de handelaar tot een aankoop uitnodigt, een begrip dat in de richtlijn duidelijk wordt gedefinieerd.
|
(11) Det är önskvärt att vilseledande affärsmetoder omfattar sådana metoder, inbegripet vilseledande reklam, som innebär att konsumenten hindras från att fatta ett välgrundat och därmed effektivt beslut. I enlighet med medlemsstaternas lagar och bestämmelser om vilseledande reklam klassificeras vilseledande metoder i två kategorier i direktivet, vilseledande handlingar och vilseledande underlåtenhet. Vad gäller underlåtenheten fastställs i direktivet viss central information som konsumenten måste få för att kunna fatta ett välgrundat beslut. Sådan information måste inte ges i allmän reklam, utan bara när näringsidkaren erbjuder konsumenten att köpa något, ett begrepp som är tydligt definierat i direktivet.
|
|
(12) De bepalingen betreffende agressieve handelspraktijken moeten van toepassing zijn op praktijken die de keuzevrijheid van de consument aanzienlijk beperken. Het gaat om intimidatie, dwang en ongepaste beïnvloeding.
|
(12) Bestämmelserna om aggressiva affärsmetoder bör omfatta de metoder som avsevärt inskränker konsumentens valfrihet. Hit hör metoder med inslag av trakasseri, tvång eller otillbörlig påverkan.
|
|
(13) In deze richtlijn wordt het door het Europees Hof van Justitie ontwikkelde criterium van de "gemiddelde consument" gecodificeerd. Overeenkomstig de jurisprudentie van het Hof van Justitie moeten de nationale rechtbanken bij de toepassing van dit criterium rekening houden met sociale, culturele en taalkundige factoren. Indien een handelspraktijk op een bepaalde groep consumenten, bijvoorbeeld kinderen, gericht is, is het wenselijk dat het effect van de commerciële praktijk wordt beoordeeld in verhouding tot het gemiddelde lid van de groep.
|
(13) Direktivet innebär att EG-domstolens definition av "genomsnittskonsument" kodifieras. Enligt domstolens rättspraxis skall de nationella domstolarna även beakta sociala, kulturella och språkliga faktorer när de använder begreppet genomsnittskonsument. Om en affärsmetod är särskilt riktad till en viss konsumentgrupp, till exempel barn, är det önskvärt att affärsmetodens inverkan bedöms i relation till gruppens genomsnittliga medlem.
|
|
(14) Het is wenselijk een rol weg te leggen voor gedragscodes, aan de hand waarvan handelaars de beginselen van de richtlijn in bepaalde economische sectoren kunnen toepassen. Dergelijke codes kunnen nationale autoriteiten van nut zijn om de vereisten van professionele toewijding voor een bepaalde sector vast te stellen. Als eigenaars van codes op nationaal of communautair niveau toezicht uitoefenen om oneerlijke handelspraktijken weg te werken, kan dit administratieve of gerechtelijke stappen overbodig maken; dit moet dan ook worden aangemoedigd.
|
(14) Det är lämpligt att ge uppförandekoder en roll som gör det möjligt för näringsidkarna att tillämpa direktivets principer på ett effektivt sätt på specifika ekonomiska områden. Sådana koder kan vara till hjälp för nationella myndigheter när de fastställer krav för god yrkessed inom en viss bransch. Den kontroll som utförs av den som utfärdar koden, nationellt eller på gemenskapsnivå, i syfte att undanröja otillbörliga affärsmetoder bör uppmuntras, eftersom den kan innebära att administrativa eller rättsliga åtgärder inte behöver tillgripas.
|
|
(15) Personen of organisaties die krachtens de nationale wetgeving een rechtmatig belang bij een zaak hebben, moeten over rechtsmiddelen beschikken om tegen oneerlijke handelspraktijken stappen te ondernemen, hetzij voor een rechtbank, hetzij bij een administratieve instantie die bevoegd is om zelf een uitspraak te doen over een klacht of om de nodige gerechtelijke procedures in te leiden.
|
(15) Personer eller organisationer som enligt nationell lagstiftning anses ha ett berättigat intresse i frågan måste ha möjlighet att inleda ett förfarande mot otillbörliga affärsmetoder, antingen inför domstol eller en förvaltningsmyndighet med behörighet att fatta beslut i frågor som rör klagomål eller inleda lämpliga rättsliga förfaranden.
|
|
(16) De lidstaten moeten sancties vaststellen voor inbreuken op de bepalingen van deze richtlijn en moeten erop toezien dat deze worden toegepast. Deze sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend zijn.
|
(16) Medlemsstaterna bör fastställa påföljderna vid överträdelse av bestämmelserna i detta direktiv och vidta alla nödvändiga åtgärder för att säkerställa att dessa genomförs. Dessa påföljder måste vara effektiva, proportionerliga och avskräckande.
|
|
(17) Aangezien de doelstellingen van het overwogen optreden, namelijk de barrières wegwerken die de nationale wetten inzake oneerlijke handelspraktijken voor de werking van de interne markt opwerpen, en een hoog niveau van consumentenbescherming bieden door de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake oneerlijke handelspraktijken onderling aan te passen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve beter op communautair niveau kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel zoals vermeld in artikel 5 van het Verdrag, maatregelen vaststellen. Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel, zoals vermeld in bovengenoemd artikel, gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om de belemmeringen voor de interne markt weg te werken en een hoog niveau van consumentenbescherming tot stand te brengen.
|
(17) Eftersom målen för den föreslagna åtgärden, att undanröja de hinder på den inre marknaden som orsakats av nationell lagstiftning om otillbörliga affärsmetoder och att säkerställa ett högt konsumentskydd genom tillnärmning av medlemsstaternas lagar och andra författningar om otillbörliga affärsmetoder, inte i tillräcklig utsträckning kan uppnås av medlemsstaterna utan bättre kan uppnås på gemenskapsnivå, kan gemenskapen vidta åtgärder i enlighet med subsidiaritetsprincipen i artikel 5 i fördraget. I enlighet med proportionalitetsprincipen i samma artikel går direktivet inte utöver vad som är nödvändigt för att uppnå dessa mål.
|
|
(18) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie,
|
(18) Detta direktiv står i överensstämmelse med de grundläggande rättigheter och principer som erkänns särskilt i Europeiska unionens stadga om de grundläggande rättigheterna.
|
|
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
|
HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
|
|
HOOFDSTUK 1: ALGEMENE BEPALINGEN
|
KAPITEL 1: ALLMÄNNA BESTÄMMELSER
|
|
Artikel 1
|
Artikel 1
|
|
Doel van de richtlijn
|
Direktivets syfte
|
|
Doel van deze richtlijn is bij te dragen aan de goede werking van de interne markt en een hoog niveau van consumentenbescherming tot stand te brengen door de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake oneerlijke handelspraktijken die de economische belangen van de consumenten schaden, zoals hieronder gedefinieerd, onderling aan te passen.
|
Syftet med detta direktiv är att bidra till att den inre marknaden fungerar korrekt och att säkerställa ett högt konsumentskydd genom att tillnärma medlemsstaternas lagar och andra författningar avseende otillbörliga affärsmetoder som skadar konsumenternas ekonomiska intresse, som definieras nedan.
|
|
Artikel 2
|
Artikel 2
|
|
Definities
|
Definitioner
|
|
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
|
I detta direktiv används följande beteckningar med de betydelser som här anges:
|
|
(a) consument: een natuurlijke persoon die bij onder deze richtlijn vallende handelspraktijken handelt voor doeleinden die buiten zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit vallen;
|
a) konsument: en fysisk person som, med avseende på affärsmetoder som omfattas av detta direktiv, handlar för ändamål som ligger utanför dennes näringsverksamhet, affärsverksamhet eller yrke.
|
|
(b) gewone consument: een gemiddeld geïnformeerde, omzichtige en oplettende consument;
|
b) genomsnittskonsument: en konsument som är normalt informerad samt skäligen uppmärksam och upplyst.
|
|
(c) verkoper of leverancier (hierna "handelaar"): een natuurlijke persoon of rechtspersoon die bij onder deze richtlijn vallende handelspraktijken handelt voor doeleinden die betrekking hebben op zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit;
|
c) säljare eller leverantör (nedan kallad näringsidkare): en fysisk eller juridisk person som, med avseende på de affärsmetoder som omfattas av detta direktiv, handlar för ändamål som ligger inom ramen för dennes näringsverksamhet, affärsverksamhet eller yrke.
|
|
(d) product: een goed of dienst, met inbegrip van onroerend goed;
|
d) produkt: alla typer av varor och tjänster, även fast egendom.
|
|
(e) handelspraktijken: iedere handeling, omissie, gedrag, voorstelling of commerciële communicatie, met inbegrip van reclame en marketing, van een handelaar die rechtstreeks verband houdt met de verkoopsbevordering, verkoop of levering van een product aan consumenten;
|
e) affärsmetod: alla typer av handlingar, försummelser, beteenden eller presentationer, vilket omfattar reklam, marknadskommunikation och marknadsföring, som en näringsidkare utför och som är direkt relaterad till marknadsföring, försäljning eller leverans av en produkt till en konsument.
|
|
(f) het economische gedrag van consumenten op oneerlijke wijze wezenlijk beïnvloeden: een handelspraktijk gebruiken om het vermogen van de consument om een geïnformeerd besluit te nemen, aanzienlijk te beperken, waardoor de consument tot een transactie besluit waartoe hij anders niet had besloten;
|
f) avsevärd snedvridning av konsumentens ekonomiska beteende: att använda en affärsmetod som på ett betydande sätt inskränker konsumentens möjlighet att fatta ett välgrundat beslut och därmed får konsumenten att fatta ett annat affärsbeslut än vad som annars skulle ha varit fallet.
|
|
(g) gedragscode: overeenkomst waarin wordt vastgesteld hoe handelaars die zich tot de code verbinden, zich moeten gedragen met betrekking tot een of meer bepaalde handelspraktijken of bedrijfssectoren;
|
g) uppförandekod: överenskommelse som fastställer hur näringsidkare som förbinder sig att iaktta koden skall förhålla sig till en eller flera angivna affärsmetoder eller inom en eller flera angivna branscher.
|
|
(h) code op communautair niveau: een gedragscode waarin om het even welke handelaar in om het even welke lidstaat die aan de vereisten van de code voldoet, zonder discriminatie kan participeren en die geschikte en effectieve mechanismen omvat om toe te zien op de naleving ervan;
|
h) kod på gemenskapsnivå: en uppförandekod som gör det möjligt för näringsidkare i samtliga medlemsstater att delta på lika villkor, förutsatt att de uppfyller de krav som föreskrivs i koden, och som innehåller lämpliga och effektiva mekanismer för att övervaka och se till att koden efterlevs.
|
|
(i) eigenaar van de code: een instantie, met inbegrip van een handelaar of een groep handelaars, die verantwoordelijk is voor het opstellen en herzien van een gedragscode en/of voor het toezicht op de naleving van de code door diegenen die zich ertoe hebben verbonden;
|
i) kodutfärdare: det organ, vilket även kan vara en näringsidkare eller en grupp av näringsidkare, som ansvarar för att utforma och se över en uppförandekod och/eller som ansvarar för att övervaka att koden efterlevs av dem som förbundit sig att iaktta den.
|
|
(j) professionele toewijding: de mate van bijzondere vakkundigheid en zorgvuldigheid van een handelaar, overeenkomstig de vereisten van de normale marktpraktijk jegens consumenten in zijn sector van de interne markt;
|
j) god yrkessed: den särskilda aktsamhet och fackmässighet som en näringsidkare visar gentemot konsumenter i enlighet med vedertagen praxis i näringsidkarens bransch på den inre marknaden.
|
|
(k) uitnodiging tot aankoop: een commerciële boodschap waarin de voornaamste kenmerken van het product en de prijs op een aan het gebruikte medium aangepaste wijze worden aangegeven en op basis waarvan de consument een aankoop kan doen;
|
k) uppfordran till anbud: marknadskommunikation som beskriver en produkts huvudsakliga egenskaper och pris, på ett sätt som är lämpligt för den typ av marknadskommunikation det gäller, och på så sätt gör det möjligt för en kund att köpa produkten.
|
|
(l) ongepaste beïnvloeding: het uitbuiten van een machtspositie om, zonder gebruik van fysieke kracht, pressie uit te oefenen op een wijze die het vermogen van de consument om een geïnformeerd besluit te nemen, aanzienlijk beperkt.
|
l) otillbörlig påverkan: utnyttjande av en maktställning för att utöva påtryckning, utan fysiskt våld, på ett sätt som avsevärt inskränker konsumentens förmåga att fatta ett välgrundat beslut.
|
|
Artikel 3
|
Artikel 3
|
|
Toepassingsgebied
|
Tillämpningsområde
|
|
1. Deze richtlijn is van toepassing op oneerlijke handelspraktijken, zoals gedefinieerd in artikel 5 vóór en na een commerciële transactie met betrekking tot een product.
|
1. Direktivet skall tillämpas på otillbörliga affärsmetoder, enligt definitionen i artikel 5 nedan, före och efter en affärstransaktion oavsett typen av produkt.
|
|
2. Deze richtlijn laat de regels betreffende de geldigheid, de opstelling en de rechtsgevolgen van contracten onverlet.
|
2. Direktivet skall inte påverka bestämmelser om avtals giltighet, ingående eller verkan.
|
|
3. Deze richtlijn vormt geen beletsel voor het vaststellen en kwantificeren van de soorten schade die door een oneerlijke handelspraktijk kunnen worden veroorzaakt.
|
3. Direktivet skall inte heller påverka fastställandet av vilka typer av skada som otillbörliga affärsmetoder kan orsaka eller av skadans omfattning.
|
|
4. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de communautaire of nationale voorschriften inzake gezondheids- en veiligheidsaspecten van producten.
|
4. Detta direktiv skall inte heller påverka några bestämmelser på gemenskapsnivå eller nationell nivå avseende produkters hälso- och säkerhetsaspekter.
|
|
5. In geval van strijdigheid tussen de bepalingen van deze richtlijn en andere communautaire voorschriften betreffende specifieke aspecten van oneerlijke handelspraktijken, prevaleren deze laatste en zijn deze van toepassing op de specifieke aspecten van de oneerlijke handelspraktijken.
|
5. Om bestämmelserna i detta direktiv står i strid med andra gemenskapsbestämmelser som reglerar specifika aspekter av otillbörliga affärsmetoder, skall de senare har företräde och gälla de specifika aspekterna av den otillbörliga affärsmetoden.
|
|
6. Deze richtlijn laat de regels voor de bepaling van de bevoegdheid van rechtbanken onverlet.
|
6. Direktivet skall inte påverka de bestämmelser som reglerar domstolars behörighet.
|
|
|
Artikel 4
|
|
Artikel 4
|
Inre marknaden
|
|
Interne markt
|
1. Näringsidkarna skall enbart följa de nationella bestämmelser som gäller för det område som tillnärmas genom detta direktiv i den medlemsstat där de har sitt säte. Den medlemsstat där näringsidkaren har sitt säte skall säkerställa att sådana bestämmelser efterlevs.
|
|
1. Op het gebied dat door deze richtlijn wordt aangepast, hoeven handelaars alleen te voldoen aan de nationale bepalingen van de lidstaat waar zij gevestigd zijn. De lidstaat waar de handelaar gevestigd is, ziet toe op de naleving.
|
2. Medlemsstaterna får inte begränsa friheten att tillhandahålla tjänster eller den fria rörligheten för varor av anledningar som gäller det område som tillnärmas genom detta direktiv.
|
|
2. De lidstaten mogen geen beperkingen opleggen aan het vrij verrichten van diensten of het vrije verkeer van goederen om redenen op het gebied dat door deze richtlijn wordt aangepast.
|
KAPITEL 2: OTILLBÖRLIGA AFFÄRSMETODER
|
|
HOOFDSTUK 2: ONEERLIJKE HANDELSPRAKTIJKEN
|
Artikel 5
|
|
Artikel 5
|
Förbud mot otillbörliga affärsmetoder
|
|
Verbod op oneerlijke handelspraktijken
|
1. Otillbörliga affärsmetoder skall vara förbjudna.
|
|
1. Oneerlijke handelspraktijken zijn verboden.
|
2. En affärsmetod skall anses vara otillbörlig om den
|
|
2. Een handelspraktijk wordt als oneerlijk beschouwd indien deze:
|
- strider mot god yrkessed, och
|
|
- in strijd is met de vereisten van professionele toewijding; en
|
- innebär, eller sannolikt kommer att innebära, en avsevärd snedvridning av det ekonomiska beteendet i förhållande till produkten hos den genomsnittskonsument som affärsmetoden riktar sig till eller som nås av metoden, eller den genomsnittliga medlem av gruppen om affärsmetoden riktar sig till en viss konsumentgrupp.
|
|
- het economische gedrag van de gemiddelde consument die door de handelspraktijk wordt bereikt of op wie deze gericht is, of, indien een handelspraktijk specifiek op een bepaalde groep consumenten gericht is, het gemiddelde lid van deze groep, met betrekking tot het product (waarschijnlijk) wezenlijk verstoort.
|
3. Affärsmetoder skall särskilt anses vara otillbörliga om de
|
|
3. Handelspraktijken worden met name als oneerlijk beschouwd indien zij:
|
a) är vilseledande, eller
|
|
a) misleidend zijn; of
|
b) aggressiva
|
|
b) agressief zijn,
|
enligt definitionen i detta direktiv.
|
|
zoals verder in deze richtlijn wordt gedefinieerd.
|
4. Bilaga 1 innehåller en förteckning över affärsmetoder som under alla omständigheter skall betraktas som otillbörliga.
|
|
4. Bijlage I bevat een lijst van handelspraktijken die onder alle omstandigheden als oneerlijk worden beschouwd.
|
Avsnitt 1: Vilseledande affärsmetoder
|
|
Deel 1: Misleidende handelspraktijken
|
Artikel 6
|
|
Artikel 6
|
Vilseledande handlingar
|
|
Misleidende praktijken
|
1. En affärsmetod skall anses vara vilseledande om den på något sätt orsakar eller sannolikt kommer att orsaka att konsumenten fattar ett beslut som denne normalt inte skulle ha fattat på grund av att metoden vilseleder eller sannolikt kommer att vilseleda konsumenten avseende
|
|
1. Een handelspraktijk wordt als misleidend beschouwd indien deze de consument er op om het even welke wijze, inclusief door de algemene presentatie, (waarschijnlijk) toe brengt een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen, doordat hij (waarschijnlijk) wordt bedrogen met betrekking tot:
|
a) produktens utmärkande egenskaper, som t.ex. dess tillgänglighet, fördelar, risker, utförande, sammansättning, tillbehör, kundservice och reklamationshantering, tillverkningsmetod och tillverknings- eller leveransdatum, ändamålsenlighet, användningsområden, kvantitet, specifikation, geografiskt eller kommersiellt ursprung eller det resultat man kan förvänta sig av användningen, eller resultat från provningar och undersökningar som utförs på produkten ifråga,
|
|
a) de voornaamste kenmerken van het product, zoals beschikbaarheid, voordelen, risico's, uitvoering, samenstelling, accessoires, klantenservice en klachtenbehandeling, procédé en datum van fabricage of levering, bezorging, doelmatigheid, gebruik, hoeveelheid, specificatie, geografische of commerciële oorsprong, van het gebruik te verwachten resultaten, of resultaten en wezenlijke kenmerken van tests of controles van het product;
|
b) alla uttalanden eller symboler som gäller direkt eller indirekt stöd för eller godkännande av näringsidkaren eller produkten,
|
|
b) iedere verklaring of een symbool in verband met directe of indirecte sponsoring of erkenning van de handelaar of het product;
|
c) priset eller hur priset beräknas, eller förekomsten av särskilda prisfördelar,
|
|
c) de prijs of de wijze waarop de prijs wordt berekend, of het bestaan van een specifiek prijsvoordeel;
|
d) behovet av service, reservdelar, byte eller reparation,
|
|
d) de noodzaak van een dienst, onderdeel, vervanging of herstelling;
|
e) typen av näringsidkare eller agent, deras kännetecken och rättigheter, t.ex. identitet och finansiella tillgångar, meriter, status, godkännande, tillhörighet eller koppling till och innehav av industriella, kommersiella eller immateriella rättigheter, eller priser och belöningar som näringsidkaren tilldelats,
|
|
e) de hoedanigheid, kenmerken en rechten van de handelaar of zijn tussenpersoon, zoals zijn identiteit en zijn vermogen, zijn kwalificaties, status, erkenning, affiliatie of connecties, zijn industriële, commerciële of intellectuele eigendomsrechten of zijn prijzen bekroningen en onderscheidingen;
|
f) påståenden om produkten som näringsidkaren inte kan styrka,
|
|
f) beweringen over het product die de handelaar niet kan staven;
|
g) konsumentens rättigheter och de risker denne kan utsättas för.
|
|
g) de rechten van de consument of de risico's die hij eventueel loopt.
|
2. En affärsmetod skall också betraktas som vilseledande om den, i sammanhanget, med beaktande av alla egenskaper och av omständigheterna, medför eller sannolikt kommer att medföra att genomsnittskonsumenten fattar ett affärsbeslut som denne normalt inte skulle ha fattat, och metoden omfattar
|
|
2. Een handelspraktijk wordt eveneens als oneerlijk beschouwd indien deze, in de feitelijke context, rekening houdend met alle kenmerken en omstandigheden, de gemiddelde consument er (waarschijnlijk) toe brengt een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen, en indien:
|
a) marknadsföring av en produkt, inbegripet jämförande reklam, som orsakar förväxling med en annan produkt, varumärke, varunamn eller en konkurrents särskiljande kännetecken,
|
|
a) een product op dergelijke wijze wordt verkocht dat verwarring wordt geschapen met producten, handelsmerken, handelsnamen en andere onderscheidende kenmerken van een concurrent (onder andere door vergelijkende reclame);
|
b) underlåtenhet från näringsidkarens sida att fullgöra åtaganden i uppförandekoder som näringsidkaren åtagit sig att följa, om
|
|
b) de handelaar de verbintenissen die zijn vastgesteld in gedragscodes waartoe hij zich heeft verbonden, niet naleeft, voor zover:
|
- åtagandet är fast och kan kontrolleras,
|
|
- de verbintenis vast en controleerbaar is; en
|
- kodens innehåll samt information om vilka näringsidkare som koden gäller för är allmänt tillgängliga, eller
|
|
- de lijst van de handelaars op wie de gedragcode van toepassing is en de inhoud van de gedragscode voor iedereen beschikbaar zijn; of
|
c) underlåtenhet att fullgöra ett åtagande som getts en offentlig myndighet att upphöra med en otillbörlig affärsmetod enligt detta direktiv.
|
|
c) een verbintenis tegenover een publieke autoriteit om een oneerlijke praktijk zoals bedoeld in deze richtlijn te staken, niet wordt nageleefd.
|
Artikel 7
|
|
|
Vilseledande underlåtenhet
|
|
Artikel 7
|
1. En affärsmetod skall anses som vilseledande om den, i sammanhanget, med beaktande av alla egenskaper och av omständigheterna, innebär att näringsidkaren underlåter att lämna viktig information som genomsnittskonsumenten behöver för att fatta ett välgrundat affärsbeslut och därigenom innebär, eller sannolikt kommer att innebära, att genomsnittskonsumenten fattar ett affärsbeslut som denne annars inte skulle ha fattat.
|
|
Misleidende omissies
|
2. Det skall även betraktas som vilseledande underlåtenhet om en näringsidkare döljer viktig information eller ger sådan information på ett oklart, obegripligt, tvetydigt eller olämpligt sätt, eller inte anger affärsmetodens kommersiella syfte.
|
|
1. Een handelspraktijk wordt als misleidend beschouwd indien, in de feitelijke context, rekening houdend met alle kenmerken en omstandigheden, essentiële informatie wordt achtergehouden die de gemiddelde consument, gezien de context, nodig heeft om een geïnformeerd besluit over een transactie te nemen, en de gemiddelde consument er daardoor (waarschijnlijk) toe wordt gebracht een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen.
|
3. Vad gäller affärsmetoder före ett köp skall det anses som vilseledande underlåtenhet att lämna viktig information bara om näringsidkaren erbjuder konsumenten att köpa en produkt genom uppfordran till anbud. Om så är fallet skall följande information anses som nödvändig, om den inte framgår av sammanhanget:
|
|
2. Een misleidende omissie kan er ook in bestaan dat een handelaar deze essentiële informatie verborgen houdt of op onduidelijke, onbegrijpelijke, dubbelzinnige of ontijdige wijze verstrekt, of dat hij het commerciële oogmerk van de handelspraktijk niet laat blijken.
|
a) Produktens utmärkande egenskaper.
|
|
3. In geval van handelspraktijken vóór een commerciële transactie kan er alleen van een misleidende omissie sprake zijn indien een handelaar tot een aankoop uitnodigt. In het geval van een uitnodiging tot aankoop wordt de volgende informatie als belangrijk beschouwd, voor zover deze niet reeds uit de context blijkt:
|
b) Näringsidkarens företagsnamn och, där så är tillämpligt, företagsnamn för den näringsidkare på vars uppdrag han agerar.
|
|
a) de voornaamste kenmerken van het product;
|
c) Priset inklusive skatter och alla eventuella ytterligare kostnader för frakt, leverans och porto eller, om dessa rimligen inte kan beräknas i förväg, uppgift om att ytterligare kostnader kan tillkomma.
|
|
b) de handelsnaam van de handelaar en, in voorkomend geval, de handelsnaam van de handelaar namens wie hij optreedt;
|
d) Betalningssätt, leveranssätt, fullgörande samt förfarande för reklamation, om de avviker från de krav god yrkessed innebär.
|
|
c) de prijs, inclusief belastingen, en, in voorkomend geval, alle extra vracht-, bezorgings- of portokosten of, indien deze kosten redelijkerwijs niet vooraf kunnen worden berekend, het feit dat eventueel extra kosten moeten worden betaald;
|
e) Uppgift om ånger- eller hävningsrätt för produkter och transaktioner för vilka sådan rätt gäller.
|
|
d) de wijze van betaling, bezorging, uitvoering en het beleid inzake klachtenbehandeling, indien deze afwijken van de vereisten van professionele toewijding;
|
4. Informationskrav avseende reklam, marknadskommunikation och marknadsföring som fastställts i gemenskapslagstiftning skall betraktas som nödvändig.
|
|
e) voor producten en transacties met recht op herroeping of annulering, het bestaan van dit recht.
|
5. I bilaga 2 finns en ej uttömmande förteckning över bestämmelser i gemenskapslagstiftningen i vilka det fastställs informationskrav avseende marknadskommunikation, reklam och marknadsföring.
|
|
4. Overeenkomstig de communautaire wetgeving vereiste informatie met betrekking tot reclame, commerciële communicatie of marketing wordt als essentieel beschouwd.
|
Avsnitt 2: Aggressiva affärsmetoder
|
|
5. Bijlage 2 bevat een enuntiatieve opsomming van communautaire wettelijke bepalingen betreffende de informatievereisten met betrekking tot commerciële communicatie, reclame en marketing.
|
Artikel 8
|
|
Deel 2: Agressieve handelspraktijken
|
Aggressiva affärsmetoder
|
|
Artikel 8
|
Som aggressiv affärsmetod betraktas de affärsmetoder som, i sammanhanget och med beaktande av alla egenskaper och av omständigheterna, genom trakasseri, tvång eller otillbörlig påverkan avsevärt inskränker eller som sannolikt kommer att inskränka genomsnittskonsumentens valfrihet eller handlande avseende produkten och därigenom medför eller sannolikt kommer att medföra att konsumenten fattar ett affärsbeslut som denne annars inte skulle ha fattat.
|
|
Agressieve handelspraktijken
|
Artikel 9
|
|
Een handelspraktijk wordt als agressief beschouwd indien deze, in de feitelijke context, rekening houdend met alle kenmerken en omstandigheden, door intimidatie, dwang of ongepaste beïnvloeding, de keuzevrijheid of de vrijheid van handelen van de gemiddelde consument met betrekking tot het product (waarschijnlijk) aanzienlijk beperkt, waardoor hij er (waarschijnlijk) toe wordt gebracht een besluit over een transactie te nemen dat hij anders niet had genomen.
|
Trakasseri, tvång eller otillbörlig påverkan
|
|
Artikel 9
|
När det fastställs om en affärsmetod innebär trakasseri, tvång eller otillbörlig påverkan skall följande beaktas:
|
|
Gebruik van intimidatie, dwang of ongepaste beïnvloeding
|
a) Tidpunkt, typ och framhärdande.
|
|
Om te bepalen of bij een handelspraktijk intimidatie, dwang of ongepaste beïnvloeding wordt gebruikt, wordt rekening gehouden met:
|
b) Huruvida det förekommer hotfullt eller kränkande språk eller beteende.
|
|
a) het tijdstip, de aard en de persistentie van de handelspraktijk;
|
c) Om näringsidkaren utnyttjar särskilda olyckor eller omständigheter, av sådan vikt att de försämrar konsumentens omdöme, och näringsidkaren känner till att de kan påverka konsumentens beslut avseende produkten.
|
|
b) het gebruik van dreigende of beledigende taal of gedragingen;
|
d) Eventuella betungande eller oproportionerliga hinder som inte följer av avtalet och som näringsidkaren uppställer när en konsument vill utöva sina rättigheter enligt avtalet, inbegripet rätten att häva ett avtal eller att byta till en annan produkt eller en annan näringsidkare.
|
|
c) het gebruik door de handelaar van bepaalde tegenslagen of omstandigheden die zo ernstig zijn dat zij het beoordelingsvermogen van de consument kunnen beperken, en die de handelaar bekend zijn, om het besluit van de consument met betrekking tot het product te beïnvloeden;
|
e) Varje hot om att vidta åtgärder som inte lagligen kan genomföras.
|
|
d) door de handelaar vastgestelde, onereuze of bovenmatige niet-contractuele belemmeringen voor rechten die de consument uit hoofde van het contract wil uitoefenen, waaronder het recht om het contract te beëindigen of een ander product of een andere handelaar te kiezen;
|
KAPITEL 3: UPPFÖRANDEKODER
|
|
e) het dreigen met maatregelen die wettelijk niet kunnen worden genomen.
|
Artikel 10
|
|
HOOFDSTUK 3: GEDRAGSCODES
|
Uppförandekoder
|
|
Artikel 10
|
Detta direktiv utesluter inte en kontroll som medlemsstaterna kan uppmuntra, av otillbörliga affärsmetoder genom organ som utfärdar nationella koder eller koder på gemenskapsnivå, och inte heller att sådana organ anlitas av de personer eller organisationer som avses i artikel 11, om sådana organs förfaranden är tillgängliga utöver det rättsliga förfarande eller förvaltningsförfarande som avses i den artikeln.
|
|
Gedragscodes
|
KAPITEL 4: SLUTBESTÄMMELSER
|
|
Deze richtlijn sluit (eventueel door de lidstaten aangemoedigd) toezicht op oneerlijke handelspraktijken door eigenaars van codes op nationaal of communautair niveau en het inschakelen van deze instanties door de in artikel 11 genoemde personen of organisaties niet uit, indien de mogelijkheid van behandeling door dergelijke instanties bestaat naast de gerechtelijke of de administratieve procedure bedoeld in dat artikel.
|
Artikel 11
|
|
HOOFDSTUK 4: SLOTBEPALINGEN
|
Efterlevnad av bestämmelserna
|
|
Artikel 11
|
1. Medlemsstaterna skall i konsumenternas intresse säkerställa att det finns lämpliga och effektiva metoder för att bekämpa otillbörliga affärsmetoder och för att följa bestämmelserna i detta direktiv.
|
|
Handhaving
|
Sådana metoder skall innefatta rättsliga bestämmelser enligt vilka personer eller organisationer, som enligt den nationella lagstiftningen anses ha ett rättmätigt intresse av att otillbörliga affärsmetoder bekämpas, kan
|
|
1. De lidstaten zorgen voor passende en doeltreffende middelen ter bestrijding van oneerlijke handelspraktijken en voor de naleving van deze richtlijn in het belang van de consumenten.
|
- vidta rättsliga åtgärder mot otillbörliga affärsmetoder, och/eller
|
|
Daartoe behoren wettelijke bepalingen op grond waarvan personen of organisaties die volgens de nationale wetgeving een rechtmatig belang hebben bij het bestrijden van oneerlijke handelspraktijken:
|
- anmäla sådana otillbörliga affärsmetoder till en förvaltningsmyndighet som är behörig antingen att fatta beslut rörande klagomål eller att inleda lämpliga rättsliga förfaranden.
|
|
- in rechte kunnen optreden tegen dergelijke oneerlijke handelspraktijken; en/of
|
Det skall ankomma på varje enskild medlemsstat att avgöra vilken av dessa möjligheter som skall tillämpas, och om domstolarna och förvaltningsmyndigheterna skall få rätt att kräva att andra etablerade medel först skall tillgripas för att behandla klagomålet, däribland de som nämns i artikel 10.
|
|
- deze oneerlijke handelspraktijken kunnen voorleggen aan een administratieve instantie die bevoegd is om hetzij zelf een uitspraak te doen over een klacht, hetzij een gerechtelijke procedure in te leiden.
|
Med vederbörlig hänsyn till nationell lagstiftning får dessa rättsliga medel riktas mot en enskild näringsidkare eller till en grupp näringsidkare från samma näringsgren, eller mot en kodutfärdare.
|
|
Elke lidstaat beslist welke van deze procedures wordt gevolgd en of de rechterlijke of administratieve instantie mag eisen dat afdoening van de klacht eerst langs andere wegen, waaronder die vermeld in artikel 10, wordt beproefd.
|
2. Genom bestämmelserna som anges i punkt 1 skall medlemsstaterna, i de fall de anser sådana åtgärder nödvändiga, med hänsyn till alla inblandades och särskilt det allmännas intressen, ge domstolarna eller förvaltningsmyndigheterna befogenheter
|
|
Met inachtneming van de nationale wetgeving mogen deze rechtsmiddelen afzonderlijk of gezamenlijk tegen een aantal handelaars uit dezelfde economische sector of tegen een eigenaar van een code worden gebruikt.
|
- att besluta att den otillbörliga affärsmetoden upphör, eller att besluta om lämpligt rättsligt förfarande för att få fram ett sådant beslut, eller
|
|
2. In het kader van de in lid 1 bedoelde wettelijke bepalingen verlenen de lidstaten aan rechterlijke of administratieve instanties bevoegdheden om, ingeval zij deze maatregelen, rekening houdend met alle belangen die op het spel staan en met name het algemeen belang, nodig achten:
|
- att besluta att den otillbörliga affärsmetoden förbjuds, om den ännu inte tillämpats men tillämpningen är nära förestående, eller inleda ett lämpligt rättsligt förfarande för att få fram ett sådant beslut.
|
|
- te bevelen dat de oneerlijke handelspraktijken worden gestaakt dan wel een gerechtelijke procedure in te leiden ter verkrijging van zo'n bevel, of
|
Sådana åtgärder kan vidtas även om det inte finns bevis för faktisk förlust eller skada eller för uppsåt eller vårdslöshet från näringsidkarens sida.
|
|
- indien de oneerlijke handelspraktijk nog niet is uitgevoerd, maar op het punt staat te worden uitgevoerd, de praktijk te verbieden of een gerechtelijke procedure in te leiden om de praktijk te laten verbieden,
|
Medlemsstaterna skall också ombesörja att de åtgärder som avses i första stycket vidtas skyndsamt
|
|
ook zonder bewijs van daadwerkelijk geleden verlies of schade dan wel van opzet of onachtzaamheid van de handelaar.
|
- antingen med tillfällig verkan, eller
|
|
De lidstaten bepalen voorts dat de in de eerste alinea bedoelde maatregelen in het kader van een versnelde procedure kunnen worden getroffen
|
- med slutgiltig verkan,
|
|
- hetzij bij wege van voorlopige voorziening,
|
varvid varje enskild medlemsstat har att avgöra vilket av de två alternativen som skall väljas.
|
|
- hetzij bij wege van definitieve voorziening,
|
Med hänsyn till de fortsatta följdverkningarna av otillbörliga affärsmetoder, som skall upphöra enligt ett slutgiltigt beslut, kan medlemsstaterna vidare tilldela domstolarna och förvaltningsmyndigheterna befogenhet
|
|
met dien verstande dat elke lidstaat bepaalt welke van deze twee mogelijkheden wordt gekozen.
|
- att kräva hel eller delvis publicering av detta beslut, och i sådan form de bedömer lämplig,
|
|
Voorts kunnen de lidstaten aan rechterlijke of administratieve instanties bevoegdheden verlenen om, ter ondervanging van het voortdurende effect van oneerlijke handelspraktijken waarvan de stopzetting bij een definitieve beslissing is bevolen,
|
- att dessutom kräva publicering av beriktigande.
|
|
- de volledige of gedeeltelijke bekendmaking van die beslissing te bevelen in een vorm die zij passend achten;
|
3. I fråga om förvaltningsmyndigheter som avses i punkt 1 gäller följande:
|
|
- bovendien de publicatie van een rechtzetting te bevelen.
|
a) De måste vara så sammansatta att det inte finns anledning att tvivla på deras opartiskhet.
|
|
3. De in lid 1 bedoelde administratieve instanties moeten:
|
b) De måste, när de behandlar ett klagomål, få full befogenhet att övervaka och genomdriva att deras beslut efterlevs.
|
|
a) samengesteld zijn op een wijze die geen twijfel omtrent hun onpartijdigheid kan doen ontstaan;
|
c) De måste som regel motivera sina beslut.
|
|
b) over voldoende bevoegdheden beschikken om doeltreffende controle te kunnen uitoefenen en om hun beslissingen te doen naleven wanneer zij een uitspraak over klachten doen;
|
När de befogenheter som avses i punkt 2 utövas uteslutande av en förvaltningsmyndighet, skall skälen till besluten alltid anges. Vidare måste det i detta fall fastställas ett förfarande så att varje otillbörlig eller oskälig myndighetsutövning eller underlåtenhet att utöva dessa befogenheter kan bli föremål för rättslig prövning.
|
|
c) hun beslissingen in beginsel met redenen omkleden.
|
Artikel 12
|
|
Wanneer de in lid 2 bedoelde bevoegdheden uitsluitend door een administratieve instantie worden uitgeoefend, moeten de beslissingen altijd met redenen omkleed zijn. In dat geval moet voorts worden voorzien in procedures die de mogelijkheid bieden van beroep bij de rechter tegen onjuist of onredelijk uitoefenen van de bevoegdheden van de administratieve instantie en tegen onjuist of onredelijk verzuim om deze bevoegdheden uit te oefenen.
|
Domstolar och förvaltningsmyndigheter
|
|
Artikel 12
|
Medlemsstaterna skall tilldela domstolarna eller förvaltningsmyndigheterna befogenheter som i domstolsförfarandet eller förvaltningsförfarandet enligt artikel 11 ger dem följande befogenheter:
|
|
Rechterlijke en administratieve instanties
|
a) Att kräva att näringsidkaren styrker alla faktapåståenden om en affärsmetod under förutsättning att, med beaktande av det rättmätiga intresse näringsidkaren eller annan part i förfarandet har, ett sådant krav förefaller lämpligt mot bakgrund av omständigheterna i det särskilda fallet.
|
|
De lidstaten verlenen de rechterlijke of administratieve instanties bevoegdheden om, tijdens een in artikel 11 bedoelde burgerlijke of administratieve procedure,
|
b) Att betrakta faktapåståenden som oriktiga, om bevisen som begärts in enligt a inte läggs fram eller bedöms otillräckliga av domstolen eller förvaltningsmyndigheten.
|
|
a) te eisen dat de handelaar bewijzen aandraagt voor de materiële juistheid van de feitelijke gegevens in een handelspraktijk indien, met inachtneming van de rechtmatige belangen van de handelaar en van elke andere partij bij de procedure, die eis passend lijkt, gelet op de omstandigheden van het betrokken geval; en
|
Artikel 13
|
|
b) feitelijke gegevens als onjuist te beschouwen, indien de overeenkomstig het bepaalde onder a) geëiste bewijzen niet worden aangedragen dan wel door de rechterlijke of administratieve instanties onvoldoende worden geacht.
|
Påföljder
|
|
Artikel 13
|
Medlemsstaterna skall fastställa påföljderna vid överträdelse av de nationella bestämmelser som antas för tillämpningen av detta direktiv och vidta alla nödvändiga åtgärder för att säkerställa att dessa genomförs. Påföljderna skall vara effektiva, proportionerliga och avskräckande.
|
|
Sancties
|
Artikel 14
|
|
De lidstaten stellen de sancties vast die van toepassing zijn op schendingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en treffen alle maatregelen die nodig zijn voor de toepassing van deze sancties. Deze sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikwekkend zijn.
|
Ändringar av direktiv 1984/450/EEG i dess lydelse efter ändringen genom direktiv 1997/55/EG
|
|
Artikel 14
|
Direktiven 1984/450/EEG och 1997/55/EG ändras på följande sätt:
|
|
Wijzigingen in Richtlijn 1984/450/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 1997/55/EEG
|
1) Artikel 1 skall ersättas med följande:
|
|
De Richtlijnen 1984/450/EEG en 1997/55/EEG worden als volgt gewijzigd:
|
"Artikel 1
|
|
1) Artikel 1 komt te luiden als volgt:
|
Avsikten med detta direktiv är att skydda näringsidkarna mot vilseledande reklam och de otillbörliga följderna av denna, samt att fastställa de villkor som måste vara uppfyllda för att jämförande reklam skall vara tillåten."
|
|
"Artikel 1
|
2) Artikel 2.3 skall ändras på följande sätt:
|
|
Deze richtlijn beoogt handelaars te beschermen tegen misleidende reclame en de onbillijke gevolgen daarvan, en de voorwaarden vast te stellen waaronder vergelijkende reclame is geoorloofd."
|
"säljare eller leverantör (nedan kallad näringsidkare): en fysisk eller juridisk person som handlar för ändamål som ligger inom ramen för dennes näringsverksamhet, affärsverksamhet eller yrke."
|
|
2) In artikel 2 komt lid 3 te luiden als volgt:
|
3) Följande artikel skall införas som artikel 2.4:
|
|
"wordt onder verkoper of leverancier (hierna "handelaar") verstaan een natuurlijke persoon of rechtspersoon die handelt voor doeleinden die betrekking hebben op zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit".
|
"kodutfärdare: det organ, vilket även kan vara en näringsidkare eller en grupp av näringsidkare, som ansvarar för att utforma och se över en uppförandekod och/eller som ansvarar för att övervaka att koden efterlevs av dem som undertecknat den."
|
|
3) Aan artikel 2 wordt het volgende lid 4 toegevoegd:
|
4) Artikel 3a skall ersättas med följande:
|
|
"wordt onder eigenaar van de code verstaan een instantie, met inbegrip van een handelaar of een groep handelaars, die verantwoordelijk is voor het opstellen en herzien van een gedragscode en voor het toezicht op de naleving ervan door de ondertekenaars van de code".
|
"Artikel 3a
|
|
4) Artikel 3 bis komt te luiden als volgt:
|
1. Jämförande reklam skall, såvitt avser själva jämförelsen, vara tillåten under förutsättning att
|
|
"Artikel 3 bis
|
a) den jämför varor eller tjänster som svarar mot samma behov eller är avsedda för samma ändamål,
|
|
1. Vergelijkende reclame is, wat de vergelijking betreft, geoorloofd op voorwaarde dat deze:
|
b) den på ett objektivt sätt jämför en eller flera väsentliga, relevanta, kontrollerbara och utmärkande egenskaper hos dessa varor och tjänster; vilken även kan inbegripa priset,
|
|
a) goederen of diensten vergelijkt die in dezelfde behoeften voorzien of voor hetzelfde doel zijn bestemd;
|
c) den varken misskrediterar eller uttrycker sig nedsättande om en konkurrents varumärken, firmanamn eller andra kännetecken, varor, tjänster, verksamhet eller omständigheter,
|
|
b) op objectieve wijze een of meer wezenlijke, relevante, controleerbare en representatieve kenmerken van deze goederen en diensten, waartoe ook de prijs kan behoren, met elkaar vergelijkt;
|
d) den i fråga om produkter med ursprungsbeteckning alltid avser produkter med samma beteckning,
|
|
c) niet de goede naam schaadt van of zich niet kleinerend uitlaat over de merken, handelsnamen, andere onderscheidende kenmerken, goederen, diensten, activiteiten of omstandigheden van een concurrent;
|
e) den inte drar otillbörlig fördel av en konkurrents varumärkes, firmanamns eller andra känneteckens renommé eller av en konkurrerande produkts ursprungsbeteckning,
|
|
d) voor producten met een benaming van oorsprong in elk geval betrekking heeft op producten met dezelfde benaming;
|
f) den inte framställer en vara eller tjänst som en imitation eller ersättning för en vara eller tjänst som har ett skyddat varumärke eller firmanamn."
|
|
e) geen oneerlijk voordeel oplevert ten gevolge van de bekendheid van een merk, handelsnaam of andere onderscheidende kenmerken van een concurrent dan wel van de oorsprongsbenamingen van concurrerende producten;
|
5) Artikel 4.1 skall ersättas med följande:
|
|
f) niet goederen of diensten voorstelt als een imitatie of namaak van goederen of diensten met een beschermd handelsmerk of beschermde handelsnaam."
|
"Medlemsstaterna skall i näringsidkarnas liksom även i konkurrenternas intresse säkerställa att det finns lämpliga och effektiva metoder för bekämpning av vilseledande reklam. Sådana metoder skall innefatta rättsliga bestämmelser enligt vilka personer eller organisationer, som enligt den nationella lagstiftningen anses ha ett rättmätigt intresse av att bekämpa vilseledande reklam eller reglera jämförande reklam, får
|
|
5) In artikel 4 komt lid 1 te luiden als volgt:
|
a) vidta rättsliga åtgärder mot sådan reklam, eller
|
|
"De lidstaten dragen zorg voor passende en doeltreffende middelen ter bestrijding van misleidende reclame en voor de naleving van de bepalingen inzake vergelijkende reclame, zulks in het belang van handelaars en concurrenten. Daartoe behoren wettelijke bepalingen op grond waarvan personen of organisaties die volgens de nationale wetgeving een rechtmatig belang hebben bij het bestrijden van misleidende reclame of het reguleren van vergelijkende reclame:
|
b) anmäla sådan reklam till en förvaltningsmyndighet som är behörig antingen att besluta i klagomål eller att inleda lämpliga rättsliga förfaranden.
|
|
a) in rechte kunnen optreden tegen dergelijke reclame of
|
Det skall ankomma på varje enskild medlemsstat att avgöra vilken av dessa möjligheter som skall tillämpas, och om domstolarna eller förvaltningsmyndigheterna skall få rätt att kräva att andra etablerade medel först skall tillgripas för att behandla klagomålet, däribland de som nämns i artikel 5.
|
|
b) deze reclame kunnen voorleggen aan een administratieve instantie die bevoegd is, hetzij zelf een uitspraak te doen over een klacht, hetzij een passende gerechtelijke procedure in te leiden.
|
Med vederbörlig hänsyn till nationell lagstiftning får dessa rättsliga medel riktas mot en enskild näringsidkare eller en grupp näringsidkare från samma näringsgren, eller mot en kodutfärdare."
|
|
Elke lidstaat beslist welke van deze procedures wordt gevolgd en of de rechterlijke of administratieve instantie mag eisen dat afdoening van de klacht eerst langs andere wegen, waaronder die vermeld in artikel 5, wordt beproefd.
|
6) I artikel 6 a skall orden "lägger fram bevis för riktigheten av de faktiska påståenden" ersättas med "styrker de faktiska påståenden".
|
|
Met inachtneming van de nationale wetgeving mogen deze rechtsmiddelen afzonderlijk of gezamenlijk tegen een aantal handelaars uit dezelfde economische sector of tegen een eigenaar van een code worden gebruikt."
|
7) Artikel 7.1 skall ersättas med följande:
|
|
6) In artikel 6, onder a), worden de woorden "bewijzen aandraagt voor de materiële juistheid van de feitelijke gegevens" vervangen door de woorden "de feitelijke gegevens staaft".
|
"Detta direktiv skall inte hindra medlemsstaterna från att bibehålla eller anta bestämmelser som avser att tillförsäkra näringsidkarna och konkurrenterna ett mera omfattande skydd avseende vilseledande reklam."
|
|
7) In artikel 7 komt lid 1 te luiden als volgt:
|
Artikel 15
|
|
"Deze richtlijn belet de lidstaten niet voorschriften te handhaven of aan te nemen met het oog op een verdergaande bescherming van handelaars en concurrenten met betrekking tot misleidende reclame."
|
Ändring av direktiv 1997/7/EG [distansförsäljning]
|
|
Artikel 15
|
Artikel 9 skall ersättas med följande:
|
|
Wijziging van Richtlijn 1997/7/EG [Verkoop op afstand]
|
"Leverans utan föregående beställning
|
|
Artikel 9 komt te luiden als volgt:
|
Medlemsstaterna skall vidta nödvändiga åtgärder för att undanta konsumenten från bestämmelsen om fullgörande av motprestation vid leverans utan föregående beställning eftersom ett uteblivet svar inte är liktydigt med samtycke."
|
|
"Niet-gevraagde leveringen
|
Artikel 16
|
|
De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de consument vrij te stellen van elke tegenprestatie in geval van niet-gevraagde levering, waarbij het feit dat de consument niet reageert niet betekent dat hij met de levering instemt."
|
Ändring av direktiv 1998/27/EG [förbudsförelägganden]
|
|
Artikel 16
|
I bilagan till direktiv 1998/27/EG skall texten i punkt 1 ersättas med följande:
|
|
Wijziging van Richtlijn 1998/27/EG [Het doen staken van inbreuken]
|
"1. Europaparlamentets och rådets direktiv /EG av den ... om otillbörliga affärsmetoder som tillämpas av näringsidkare gentemot konsumenter på den inre marknaden (EUT L, s. xx)."
|
|
In de bijlage bij Richtlijn 1998/27/EG komt punt 1 te luiden als volgt:
|
Artikel 17
|
|
"1. Richtlijn //EG van het Europees Parlement en de Raad van ...... betreffende oneerlijke handelspraktijken die van invloed zijn op consumenten op de interne markt (PB L xx, blz. )".
|
Information
|
|
Artikel 17
|
Medlemsstaterna skall vidta lämpliga åtgärder för att informera konsumenterna om den nationella lag genom vilken detta direktiv införlivas och skall, där så är lämpligt, uppmuntra företagar- och arbetstagarorganisationer att informera konsumenter om sina uppförandekoder.
|
|
Informatie
|
Artikel 18
|
|
De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de consument in kennis te stellen van het nationale recht waarin deze richtlijn is omgezet en moedigen handelaars en beroepsorganisaties zo nodig aan om de consumenten over hun gedragscodes in te lichten.
|
Införlivande
|
|
Artikel 18
|
Medlemsstaterna skall anta och sätta i kraft de lagar och andra författningar som är nödvändiga för att följa detta direktiv senast [18 månader efter det att direktivet träder i kraft]. De skall genast underrätta kommissionen om detta och om eventuella ändringar.
|
|
Omzetting
|
Medlemsstaterna skall tillämpa dessa bestämmelser inom [2 år från direktivets ikraftträdande].
|
|
De wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze richtlijn te voldoen worden uiterlijk op [18 maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn] door de lidstaten vastgesteld en bekendgemaakt. De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van deze bepalingen en eventuele latere wijzigingen.
|
När medlemsstaterna antar dessa bestämmelser skall de innehålla en hänvisning till detta direktiv eller åtföljas av en sådan hänvisning när de offentliggörs. Medlemsstaterna skall själva bestämma hur hänvisningen skall göras.
|
|
Zij passen deze bepalingen uiterlijk [2 jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn] toe.
|
Artikel 19
|
|
Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
|
Ikraftträdande
|
|
Artikel 19
|
Detta direktiv träder i kraft den [...] dagen efter det att det har offentliggjorts i Europeiska unionens officiella tidning.
|
|
Inwerkingtreding
|
Artikel 20
|
|
Deze richtlijn treedt in werking op de [...] dag volgende op die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
|
Adressater
|
|
Artikel 20
|
Detta direktiv riktar sig till medlemsstaterna.
|
|
Adressaten
|
Utfärdat i Bryssel den [...]
|
|
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
|
På Europaparlamentets vägnar På rådets vägnar
|
|
Gedaan te Brussel, [...]
|
Ordförande Ordförande
|
|
Voor het Europees Parlement Voor de Raad
|
[...] [...]
|
|
De Voorzitter De Voorzitter
|
|
|
[...] [...]
|
Bilaga 1: Affärsmetoder som under alla omständigheter är otillbörliga
|
|
Bijlage 1: Handelspraktijken die onder alle omstandigheden als oneerlijk worden beschouwd
|
Vilseledande affärsmetoder
|
|
Misleidende handelspraktijken
|
(1) Näringsidkare som påstår sig ha undertecknat en uppförandekod när så inte är fallet.
|
|
(1) Beweren een gedragscode te hebben ondertekend wanneer dit niet het geval is.
|
(2) Påstå att en uppförandekod har godkänts av ett offentligt eller annat organ när så inte är fallet.
|
|
(2) Beweren dat een gedragscode door een publieke of andere instantie is erkend wanneer dit niet het geval is.
|
(3) Erbjuda konsumenten att köpa produkter till ett angivet pris om det finns anledning att tro att näringsidkaren inte kommer att kunna leverera, själv eller med hjälp av underleverantör, dessa eller likvärdiga produkter till det angivna priset inom en tid och i sådan mängd som är rimligt med beaktande av den produkt och det pris det handlar om (otillbörligt lockerbjudande).
|
|
(3) Producten tegen een genoemde prijs te koop aanbieden indien een gegrond vermoeden bestaat dat de handelaar deze producten of gelijkwaardige producten niet tegen die prijs kan leveren of door een andere handelaar kan doen leveren gedurende een periode en in hoeveelheden die, rekening houdend met het product en de aangeboden prijs, redelijk zijn (lokkertjes).
|
(4) Erbjuda konsumenten att köpa produkter till ett angivet pris och sedan
|
|
(4) Producten tegen een genoemde prijs te koop aanbieden en vervolgens:
|
a) vägra att visa konsumenten produkten ifråga, eller
|
|
a) weigeren het aangeboden artikel aan de consument te tonen, of
|
b) vägra att ta emot en beställning eller leverera produkten inom rimlig tid, eller
|
|
b) weigeren een bestelling op te nemen of het product binnen een redelijke termijn te leveren, of
|
c) nedvärdera produkten,
|
|
c) geringschattend over het product spreken, of
|
d) eller förevisa ett defekt exemplar av den
|
|
d) een exemplaar van het artikel met gebreken tonen,
|
i avsikt att istället försöka sälja en annan produkt (en typ av otillbörligt lockerbjudande).
|
|
met de bedoeling een ander product aan te prijzen ("bait and switch").
|
(5) Felaktigt ange att en produkt enbart kommer att vara tillgänglig under kort tid för att få konsumenten att fatta ett omedelbart beslut och beröva denne tillräckligt med tid eller möjligheten att fatta ett välgrundat beslut.
|
|
(5) Bedrieglijk beweren dat het product slechts gedurende een zeer korte tijd beschikbaar zal zijn om de consument onmiddellijk te doen beslissen en hem geen kans of onvoldoende tijd te geven om een geïnformeerd besluit te nemen.
|
(6) Åta sig att ge kundservice efter försäljningen och sedan ge sådan service enbart på ett språk annat än det som användes i kommunikationen med konsumenten före köpet utan att tydligt informera konsumenten om detta innan denne förbinder sig att köpa produkten.
|
|
(6) Beloven de consument een klantendienst te verschaffen en deze dienst vervolgens enkel beschikbaar stellen in een andere taal dan de taal die de handelaar heeft gebruikt om met de consument te communiceren, zonder dit duidelijk aan de consument te laten weten alvorens deze zich tot de transactie verbindt.
|
(7) Ange att det är lagligt att sälja en produkt när så inte är fallet.
|
|
(7) Beweren dat een product legaal kan worden verkocht wanneer dit niet het geval is.
|
(8) Använda material från media för att göra reklam för en produkt om näringsidkaren själv har betalat för materialet och detta inte framgår av reklamen (annons i redaktionell form).
|
|
(8) Redactionele inhoud in de media, waarvoor de handelaar heeft betaald, gebruiken om reclame te maken voor een product, zonder dat dit duidelijk uit de inhoud blijkt (advertorial).
|
(9) Felaktigt hävda att konsumenten eller dennes familjs personliga säkerhet riskeras om konsumenten inte köper produkten.
|
|
(9) Bedrieglijk beweren dat de persoonlijke veiligheid van de consument of zijn gezin in gevaar is indien de consument het product niet koopt.
|
(10) Inrätta, driva eller göra reklam för pyramidspel där konsumenten lockas att delta på grund av möjligheten att få ersättning och denna främst grundas på hur många andra konsumenter som värvas till spelet, snarare än på försäljning eller konsumtion av en produkt.
|
|
(10) Een piramidesysteem opzetten, beheren of promoten waarbij de consument tegen betaling kans maakt op een vergoeding die vooral voortkomt uit het aanbrengen van nieuwe consumenten in het systeem, eerder dan uit de verkoop of het verbruik van goederen.
|
(11) Underlåta att ge den information som föreskrivs i bilagan till förordningen om säljfrämjande åtgärder, alternativt ge information som är felaktig, otydlig eller tvetydig vid uppfyllandet av de krav som föreskrivs i bilagan.
|
|
(11) Nalaten de in de bijlage bij de verordening betreffende verkoopsbevordering vermelde informatie te verstrekken, of bij de uitvoering van de vereisten van deze bijlage onjuiste, onduidelijke of dubbelzinnige informatie verstrekken.
|
(12) Använda uttrycket "utförsäljning" eller motsvarande när näringsidkaren inte har för avsikt att upphöra med sin verksamhet.
|
|
(12) De bewoording "liquidatie-uitverkoop" of een gelijkwaardige bewoording gebruiken wanneer de handelaar niet op het punt staat zijn zaak stop te zetten.
|
Aggressiva affärsmetoder
|
|
Agressieve handelspraktijken
|
(1) Ge intryck av att konsumenten inte kan lämna platsen innan denne skrivit under ett avtal eller betalat.
|
|
(1) De indruk geven dat de consument het pand niet mag verlaten alvorens hij de overeenkomst heeft ondertekend of heeft betaald.
|
(2) Göra utdragna och/eller upprepade personliga besök i konsumentens hem och ignorera dennes protester mot detta.
|
|
(2) De consument langdurig of herhaaldelijk thuis opzoeken en zijn verzoek om weg te gaan, negeren.
|
(3) Ta upprepade och oönskade kontakter per telefon, fax, e-post eller annat medium.
|
|
(3) Hardnekkig en ongewenst aandringen per telefoon, fax, e-mail of via andere afstandsmedia.
|
(4) Inrikta sig på konsumenter som nyligen drabbats av förlust eller allvarlig sjukdom i familjen i syfte att sälja en produkt med direkt koppling till detta.
|
|
(4) Zich richten tot consumenten die onlangs een sterfgeval of een ernstige ziekte in hun familie hebben meegemaakt om hun een product te verkopen dat rechtstreeks met hun leed verband houdt.
|
(5) Kräva att en konsument som gör anspråk på ersättning från en försäkring lägger fram dokument som inte rimligen kan anses relevanta för huruvida anspråket är giltigt, om detta sker i syfte att förmå konsumenten att avstå från att utöva sina avtalsenliga rättigheter.
|
|
(5) Een consument die een beroep doet op een verzekeringspolis om documenten vragen die redelijkerwijs niet relevant kunnen worden geacht om de geldigheid van de aanspraak te beoordelen, om de consument ervan te weerhouden zijn contractuele rechten uit te oefenen.
|
(6) Göra reklam som riktar sig till barn på ett sådant sätt att de får intrycket att deras föräldrar måste köpa en viss produkt för att barnet skall accepteras av sina kamrater. Denna bestämmelse påverkar inte tillämpningen av artikel 16 i direktiv 89/552/EEG om samordning av vissa bestämmelser som fastställts i medlemsstaternas lagar och andra författningar om utförandet av sändningsverksamhet för television [43].
|
|
(6) In reclame voor kinderen suggereren dat zij slechts door hun leeftijdsgenoten zullen worden aanvaard indien hun ouders een bepaald product voor hen kopen. Deze bepaling laat artikel 16 van Richtlijn 89/552/EEG betreffende televisie-omroepactiviteiten [43] onverlet.
|
[43] Rådets direktiv 89/552/EEG av den 3 oktober 1989 om samordning av vissa bestämmelser som fastställts i medlemsstaternas lagar och andra författningar om utförandet av sändningsverksamhet för television.
|
|
[43] Richtlijn 89/552/EEG van de Raad van 3 oktober 1989 betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteiten (PB L 298 van 17.10.1989, blz. 23), zoals gewijzigd bij Richtlijn 97/36/EG.
|
(7) Kräva betalning för produkter som näringsidkaren tillhandahållit men som konsumenten inte beställt (leverans utan föregående beställning).
|
|
(7) Betaling vragen voor producten die de handelaar heeft geleverd, maar waar de consument niet om heeft gevraagd (niet-gevraagde leveringen).
|
Bilaga 2 - Gemenskapslagstiftning med bestämmelser för reklam och marknadskommunikation
|
|
|
Artiklarna 4 och 5 i direktiv 97/7/EG om konsumentskydd vid distansavtal [44]
|
|
Bijlage 2: Communautaire wetsbepalingen betreffende reclame en commerciële communicatie
|
[44] EGT L 144, 4.6.1997, s. 19.
|
|
De artikelen 4 en 5 van Richtlijn 97/7/EG betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten [44]
|
Artikel 3 i direktiv 90/314/EEG om paketresor, semesterpaket och andra paketarrangemang [45]
|
|
[44] PB L 144 van 4.6.1997, blz. 19.
|
[45] EGT L 158, 23.6.1990, s. 59.
|
|
Artikel 3 van Richtlijn 90/314/EEG betreffende pakketreizen, met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten [45]
|
Artikel 3.3 i direktiv 94/47/EG om skydd för köparna vad avser vissa aspekter i avtal om nyttjanderätten till fast egendom på tidsdelningsbasis [46]
|
|
[45] PB L 158 van 23.6.1990, blz. 59.
|
[46] EGT L 280, 29.10.1994, s. 83.
|
|
Artikel 3, lid 3, van Richtlijn 94/47/EG betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen [46]
|
Artikel 3.4 i direktiv 98/6/EG om konsumentskydd i samband med prismärkning av varor som erbjuds konsumenter [47]
|
|
[46] PB L 280 van 29.10.1994, blz. 83.
|
[47] EGT L 80, 18.3.1998, s. 27.
|
|
Artikel 3, lid 4, van Richtlijn 98/6/EG betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten [47]
|
Artiklarna 86-100 i direktiv 2001/83/EG om upprättande av gemenskapsregler för humanläkemedel [48]
|
|
[47] PB L 80 van 18.3.1998, blz. 27.
|
[48] EGT L 311, 28.11.2001, s. 67.
|
|
De artikelen 86 tot en met 100 van Richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik [48]
|
Artikel 6 i direktiv 2000/31/EG om vissa rättsliga aspekter på informationssamhällets tjänster, särskilt elektronisk handel, på den inre marknaden (direktiv om elektronisk handel) [49]
|
|
[48] PB L 311 van 28.11.2001, blz. 67.
|
[49] EGT L 178, 17.7.2000, s. 1.
|
|
Artikel 6 van Richtlijn 2000/31/EG betreffende bepaalde aspecten van de elektronische handel in de interne markt (richtlijn elektronische handel) [49]
|
Artikel 4 och bilagan till [förslaget till förordning om säljfrämjande åtgärder på den inre marknaden]
|
|
[49] PB L 178 van 17.7.2000, blz. 1.
|
Artikel 4 i direktiv 20../../EG [förslag till direktiv om konsumentkrediter [50] (ersätter artikel 3 i direktiv 87/102/EEG om konsumentkrediter [51] senast ändrat genom direktiv 90/88/EEG [52] och direktiv 98/7/EG [53])]
|
|
Artikel 4 en de Annex van [het voorstel voor een verordening betreffende de verkoopbevordering in de interne markt].
|
[50] KOM(2002) 443 slutlig.
|
|
Artikel 4 van Richtlijn 20../../EG [voorstel consumentenkrediet [50] (vervangt artikel 3 van Richtlijn 87/102/EEG inzake consumentenkrediet [51], zoals gewijzigd bij Richtlijn 90/88/EEG [52] en Richtlijn 98/7/EG [53])]
|
[51] EGT L 42, 12 .2.1987, s.48.
|
|
[50] COM(2002) 443 def.
|
[52] EGT L 61, 10.3.1990, s. 14.
|
|
[51] PB L 42 van 12.2.1987, blz. 48.
|
[53] EGT L 101, 1.4.1998, s.17.
|
|
[52] PB L 61 van 10.3.1990, blz. 14.
|
Artiklarna 3 och 4 i direktiv 2002/65/EG om distansförsäljning av finansiella tjänster till konsumenter och om ändring av rådets direktiv 90/619/EEG samt direktiven 97/7/EG och 98/27/EG [54]
|
|
[53] PB L 101 van 1.4.1998, blz. 17.
|
[54] EGT L 271, 9.1.2002, s. 16-24.
|
|
De artikelen 3 en 4 van Richtlijn 2002/65/EG betreffende de verkoop op afstand van financiële diensten aan consumenten en tot wijziging van de Richtlijnen 90/619/EEG, 97/7/EG en 98/27/EG [54]
|
Artikel 1.9 i 2001/107/EG om ändring av rådets direktiv 85/611/EEG om samordning av lagar och andra författningar som avser företag för kollektiva investeringar i överlåtbara värdepapper (fondföretag) i syfte att införa regler för förvaltningsbolag och förenklade prospekt [55]
|
|
[54] PB L 271 van 9.1.2002, blz. 16-24.
|
[55] EGT L 41, 13.2.2002, s. 20-34.
|
|
Artikel 1, lid 9, van Richtlijn 2001/107/EG tot wijziging van Richtlijn 85/611/EEG tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's) met het oog op de reglementering van beheermaatschappijen en vereenvoudigde prospectussen [55]
|
Artiklarna 12 och 13 i direktiv 2002/92/EG om försäkringsförmedling [56]
|
|
[55] PB L 41 van 13.2.2002, blz. 20-34.
|
[56] EGT L 9, 15.1.2003, s. 3.
|
|
De artikelen 12 en 13 van Richtlijn 2002/92/EG betreffende verzekeringsbemiddeling [56]
|
Artikel 36 i direktiv 2002/83/EG om livförsäkring [57]
|
|
[56] PB L 9 van 15.1.2003, blz. 3.
|
[57] EGT L 345, 19.12.2002, s. 1-51.
|
|
Artikel 36 van Richtlijn 2002/83/EG betreffende levensverzekering [57]
|
[Artikel 18 i förslaget till direktiv om investeringstjänster och reglerade marknader samt om ändring av rådets direktiv 85/611/EEG och 93/6/EEG och Europaparlamentets och rådets direktiv 2000/12/EG (KOM(2002) 625 slutlig - 2002/0269 (COD)]
|
|
[57] PB L 345 van 19.12.2002, blz. 1-51.
|
Artiklarna 31 och 43 i direktiv 92/49/EEG samordning av lagar och andra författningar som avser annan direkt försäkring än livförsäkring samt om ändring av direktiv 73/239/EEG och 88/357/EEG (tredje direktivet om annan direkt försäkring än livförsäkring) [58]
|
|
[Artikel 18 van het voorstel voor een Richtlijn betreffende beleggingsdiensten en gereglementeerde markten, en tot wijziging van de richtlijnen 85/611/EEG, 93/6/EEG en 2000/12/EG (COM(2002)625 def. - 2002/0269 (COD))]
|
[58] EGT L 228, 11.8.1992, s. 1-23.
|
|
De artikelen 31 en 43 van Richtlijn 92/49/EEG tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering) [58]
|
Artiklarna 5, 7 och 8 i [Ändrat förslag till Europaparlamentets och rådets direktiv om de prospekt som skall offentliggöras när värdepapper erbjuds till allmänheten eller tas upp till handel på en reglerad marknad och om ändring av direktiv 2001/34/EG (KOM(2002) 460 slutlig - 2001/0117(COD))]
|
|
[58] PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1-23.
|
|
|
De artikelen 5, 7 en 8 van [het gewijzigd voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2001/34/EG (COM(2002)460 def. - 2001/0117(COD))].
|
FINANSIERINGSÖVERSIKT FÖR RÄTTSAKT
|
|
|
Politikområde: HÄLSA OCH KONSUMENTSKYDD
|
|
FINANCIEEL MEMORANDUM BIJ HET BESLUIT
|
Verksamhet: Konsumentpolitik
|
|
Beleidsgebied: GEZONDHEID EN CONSUMENTENBESCHERMING
|
|
|
Activiteit: Consumentenbeleid
|
Åtgärdens titel: Direktiv om otillbörliga affärsmetoder som tillämpas av näringsidkare gentemot konsumenter på den inre marknaden
|
|
|
1. BERÖRDA BUDGETRUBRIKER (nummer och beteckning)
|
|
Benaming van de actie: Richtlijn betreffende oneerlijke "business-to-consumer"-handelspraktijken
|
Ej tillämpligt
|
|
1. BEGROTINGSLIJN(EN) EN OMSCHRIJVING(EN)
|
2. ALLMÄNNA UPPGIFTER
|
|
N/T
|
2.1. Sammanlagda anslag för åtgärden (avsnitt B): Ej tillämpligt
|
|
2. ALGEMENE CIJFERS
|
2.2. Tillämpningsperiod:
|
|
2.1. Totale toewijzing voor de actie (deel B): nihil
|
Ej tillämpligt
|
|
2.2. Duur:
|
2.3. Flerårig total utgiftsberäkning:
|
|
Geen effecten.
|
a) Förfalloplan för åtagandebemyndiganden/betalningsbemyndiganden (finansiellt stöd) (se punkt 6.1.1)
|
|
2.3. Meerjarenraming van de uitgaven:
|
Miljoner euro (avrundat till tredje decimalen)
|
|
a) Tijdschema vastleggingskredieten/betalingskredieten (financiering uit de begroting) (zie punt 6.1.1)
|
>Plats för tabell>
|
|
in miljoenen EUR (tot op 3 decimalen nauwkeurig)
|
b) Tekniskt och administrativt stöd och stödutgifter (se punkt 6.1.2)
|
|
>RUIMTE VOOR DE TABEL>
|
>Plats för tabell>
|
|
b) Technische en administratieve bijstand en ondersteuningsuitgaven (cf. punt 6.1.2)
|
|
|
>RUIMTE VOOR DE TABEL>
|
>Plats för tabell>
|
|
|
c) Total budgetkonsekvens i form av personalutgifter och övriga administrativa utgifter (se punkterna 7.2 och 7.3)
|
|
>RUIMTE VOOR DE TABEL>
|
>Plats för tabell>
|
|
c) Financiële gevolgen in verband met de personele middelen en andere huishoudelijke uitgaven(cf. punten 7.2 en 7.3)
|
|
|
>RUIMTE VOOR DE TABEL>
|
>Plats för tabell>
|
|
|
2.4. Förenlighet med den ekonomiska planeringen och budgetplanen
|
|
>RUIMTE VOOR DE TABEL>
|
Förslaget är förenligt med gällande ekonomisk planering.
|
|
2.4. Verenigbaarheid met de financiële programmering en de financiële vooruitzichten
|
2.5. Påverkan på inkomsterna
|
|
Voorstel verenigbaar met de bestaande financiële programmering.
|
Inkomsterna påverkas inte av förslaget.
|
|
2.5. Financiële gevolgen voor de ontvangsten:
|
3. BUDGETTEKNISKA UPPGIFTER
|
|
Het voorstel heeft geen financiële gevolgen
|
>Plats för tabell>
|
|
3. BEGROTINGSKENMERKEN
|
4. RÄTTSLIG GRUND
|
|
>RUIMTE VOOR DE TABEL>
|
Artikel 95 i EG-fördraget.
|
|
4. RECHTSGRONDSLAG
|
5. BESKRIVNING AV ÅTGÄRDEN OCH SKÄL FÖR ÅTGÄRDEN
|
|
Artikel 95 EG-Verdrag
|
5.1. Behovet av gemenskapsåtgärder
|
|
5. BESCHRIJVING EN MOTIVERING
|
Ej tillämpligt
|
|
5.1. Doel van communautair optreden
|
5.1.1. Mål
|
|
N/T
|
5.1.2. Åtgärder som vidtagits i samband med en förhandsbedömning
|
|
5.1.1. Doelstellingen
|
5.2. Planerad verksamhet och villkor för finansiering via budgeten
|
|
5.1.2. Genomen maatregelen die onder de evaluatie ex ante vallen
|
Ej tillämpligt
|
|
5.2. Voorgenomen acties en wijze van financiering uit de begroting
|
5.3. Genomförandebestämmelser
|
|
N/T
|
Ej tillämpligt
|
|
5.3. Tenuitvoerlegging
|
6. BUDGETKONSEKVENSER
|
|
N/T
|
6.1. Total budgetkonsekvens för avsnitt B (hela programperioden)
|
|
6. FINANCIËLE GEVOLGEN
|
(Den beräkning som ligger till grund för nedanstående tabell skall redovisas genom uppdelningen i tabell 6.2.)
|
|
6.1. Totale financiële gevolgen voor deel B (voor de gehele programmeringsperiode)
|
6.1.1. Finansiellt stöd
|
|
(De methode voor de berekening van de totale bedragen in de onderstaande tabel moet worden verduidelijkt door de specificatie in tabel 6.2 )
|
Ej tillämpligt
|
|
6.1.1. Financiering
|
6.1.2. Tekniskt och administrativt stöd, stödutgifter och IT-utgifter (åtagandebemyndiganden)
|
|
N/T
|
Ej tillämpligt
|
|
6.1.2. Technische en administratieve bijstand, ondersteuningsuitgaven en IT-uitgaven (vastleggingskredieten)
|
6.2. Kostnadsberäkning per åtgärd för avsnitt B (hela programperioden) [59]
|
|
N/T
|
[59] Ytterligare upplysningar finns i den separata vägledningen.
|
|
6.2. Berekening van de kosten per overwogen maatregel in deel B (voor de gehele programmeringsperiode) [59]
|
Ej tillämpligt
|
|
[59] Voor nadere informatie, zie de bijgevoegde toelichting.
|
7. EFFEKTER PÅ PERSONALRESURSER OCH ADMINISTRATIVA UTGIFTER
|
|
N/T
|
7.1. Effekter på personalresurser
|
|
7. GEVOLGEN VOOR HET PERSONEELSBESTAND EN DE ADMINISTRATIEVE UITGAVEN
|
>Plats för tabell>
|
|
7.1. Gevolgen voor de personele middelen
|
7.2. Total budgetkonsekvens för personalbehovet
|
|
>RUIMTE VOOR DE TABEL>
|
>Plats för tabell>
|
|
7.2. Algemene financiële gevolgen in verband met de personele middelen
|
|
|
>RUIMTE VOOR DE TABEL>
|
7.3. Övriga administrativa utgifter till följd av åtgärden
|
|
7.3. Andere huishoudelijke uitgaven die uit de actie voortvloeien
|
>Plats för tabell>
|
|
>RUIMTE VOOR DE TABEL>
|
1Ange vilken typ av kommitté samt vilken av de två kategorierna den tillhör.
|
|
(1) De aard van het comité en de groep waar het deel van uitmaakt, vermelden.
|
I. Totalbelopp/år (tabell 7.2 + 7.3)
|
|
I. Jaartotaal (7.2 + 7.3)
|
II. Varaktighet
|
|
II. Duur van de actie
|
III. Totalkostnad för åtgärden (I x II) // Ej tillämpligt
|
|
III. Totale kosten van de actie (I x II) // N/T
|
Ej tillämpligt
|
|
N/T
|
Ej tillämpligt
|
|
N/T
|
8. UTVÄRDERING OCH UPPFÖLJNING
|
|
8. TOEZICHT EN EVALUATIE
|
8.1. Uppföljning
|
|
8.1. Follow-upsysteem
|
Ej tillämpligt
|
|
N/T
|
8.2. Planerad form och tidsplan för utvärderingar
|
|
8.2. Procedure en periodiciteit van de voorgeschreven evaluatie
|
Ej tillämpligt
|
|
N/T
|
9. BESTÄMMELSER OM BEDRÄGERIBEKÄMPNING
|
|
9. FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELEN
|
Ej tillämpligt
|
|
N/T
|
|