|
|
[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |
|
[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |
|
|
Brussel, 28.1.2009
|
Bruksela, dnia 28.1.2009
|
|
COM(2009) 39 definitief
|
KOM(2009) 39 wersja ostateczna
|
|
MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD, HET EUROPEES ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ EN HET COMITÉ VAN DE REGIO'S
|
KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW
|
|
Naar een uitgebreide klimaatveranderingsovereenkomst in Kopenhagen
|
W kierunku ogólnego porozumienia kopenhaskiego w sprawie zmian klimatu
|
|
{SEC(2009) 101} {SEC(2009) 102}
|
{SEK(2009) 101}{SEK(2009) 102}
|
|
MEDEDELING VAN DE COMMISSIEAAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD, HET EUROPEES ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ EN HET COMITÉ VAN DE REGIO'S
|
KOMUNIKAT KOMISJIDO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU EKONOMICZNO-SPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW
|
|
Naar een uitgebreide klimaatveranderingsovereenkomst in Kopenhagen
|
W kierunku ogólnego porozumienia kopenhaskiego w sprawie zmian klimatu
|
|
1. Samenvatting
|
1. STRESZCZENIE
|
|
Voor de EU vormt de succesvolle afronding van de internationale onderhandelingen over klimaatverandering in Kopenhagen eind 2009 een topprioriteit. Nu het klimaat- en energiepakket is aangenomen, dient de EU daartoe haar contacten met derde landen, zowel in VN-verband als daarbuiten, te intensiveren.
|
Jednym z najważniejszych priorytetów UE jest pomyślne zakończenie z końcem 2009 r. międzynarodowych negocjacji w sprawie zmian klimatu prowadzonych w Kopenhadze. W chwili obecnej, po przyjęciu pakietu klimatyczno-energetycznego, UE musi skupić się na rozwoju kontaktów z krajami trzecimi, m.in. w kontekście Narodów Zjednoczonych.
|
|
In deze mededeling worden concrete voorstellen gedaan om dat doel te bereiken. Drie grote uitdagingen komen daarbij aan de orde: streefcijfers en acties, financiering, en de totstandbrenging van een goed functionerende wereldwijde koolstofmarkt. Voorts wordt zo ingegaan op het verzoek van de Europese Raad van juni 2008 om te komen met een breed georiënteerde strategie ter versterking van de financierings- en investeringsstromen voor zowel emissiereductie- als aanpassingsmaatregelen.
|
W niniejszym komunikacie przedstawiono konkretne propozycje pozwalające osiągnąć powyższy cel. Obejmują one trzy najważniejsze wyzwania: cele i działania, finansowanie oraz utworzenie skutecznie działającego światowego rynku uprawnień do emisji dwutlenku węgla (rynku emisji). Niniejszy komunikat stanowi również odpowiedź na wniosek Rady Europejskiej z czerwca 2008 r., w którym wezwała ona Komisję do przedstawienia ogólnej strategii dotyczącej zwiększenia środków finansowych i napływu inwestycji przeznaczonych na redukcję emisji i działania dostosowawcze.
|
|
Om ervoor te zorgen dat de gemiddelde temperatuurstijging wereldwijd niet meer bedraagt dan 2(C boven het pre-industriële niveau, moeten de ontwikkelde landen ervoor zorgen dat hun gezamenlijke uitstoot in 2020 30 % lager ligt dan het niveau van 1990. De EU heeft het voorbeeld gegeven door zich ertoe te verbinden haar emissies tegen 2020 met 20 % te verlagen ten opzichte van 1990, ongeacht of er een internationale overeenkomst tot stand komt of niet. Dit is veruit de meest ambitieuze verbintenis die enig land of enige groep van landen tot dusver voor de periode na 2012 is aangegaan.
|
W celu ograniczenia wzrostu średniej temperatury na świecie do nie więcej niż 2°C powyżej poziomu sprzed epoki przemysłowej grupa krajów rozwiniętych powinna zredukować do 2020 r. własne emisje o 30 % w stosunku do poziomu z 1990 r. UE dała dobry przykład takich działań, zobowiązując się do zredukowania do 2020 r. emisji o 20 % w stosunku do poziomów z roku 1990, niezależnie od tego, czy uda się osiągnąć w tej sprawie międzynarodowe porozumienie. Jest to zdecydowanie najbardziej ambitne zobowiązanie, jakie zostało podjęte na świecie (zarówno w przypadku pojedynczych krajów, jak i grup krajów) na okres po 2012 r.
|
|
De EU is bereid nog verder te gaan en zich te verbinden tot een emissieverminderingsstreefcijfer van 30 % in het kader van een voldoende ambitieuze en uitgebreide internationale overeenkomst die voorziet in vergelijkbare verminderingen door andere ontwikkelde landen en passende acties van ontwikkelingslanden. De ontwikkelingslanden zouden als groep de toename van hun emissies met 15-30 % moeten beperken ten opzichte van het “business as usual”-scenario. Om de noodzakelijke maatregelen in ontwikkelingslanden te ondersteunen, is een fikse verhoging van de daarvoor beschikbare financiële middelen vereist; daarvoor wordt gerekend op inspanningen van de betrokken ontwikkelingslanden zelf, op de baten van de wereldwijde uitstootrechtenhandel, maar ook op bijdragen van de ontwikkelde landen. Veel van deze investeringen zullen zowel op zeer korte als op lange termijn voordelen opleveren inzake klimaatverandering en economisch herstel. Zij zijn in elk geval lager dan de kosten die zich zouden voordoen als géén actie wordt ondernomen.
|
UE jest gotowa podjąć jeszcze dalej idące zobowiązanie do zredukowania emisji – o 30 % – w ramach międzynarodowego porozumienia, które powinno mieć odpowiednio ambitny i kompleksowy charakter i przewidywałoby porównywalną redukcję emisji ze strony innych rozwiniętych krajów oraz właściwe działania ze strony krajów rozwijających się. Grupa krajów rozwijających się powinna ograniczyć wzrost własnych emisji o 15-30 % poniżej zwykłego poziomu. Sfinansowanie koniecznych działań w krajach rozwijających się będzie wymagało znacznych dodatkowych środków finansowych, które powinny pochodzić ze źródeł krajowych, z rynku emisji, ale również z krajów rozwiniętych. Wiele z tych inwestycji przyniesie doraźne i długoterminowe korzyści w dziedzinie zmian klimatu i poprawy sytuacji gospodarczej, natomiast w każdym przypadku koszt inwestycji będzie zawsze niższy od kosztów niepodejmowania żadnych działań.
|
|
Door het onderling koppelen van vergelijkbare nationale/regionale regelingen voor emissierechtenhandel kan en moet een wereldwijde koolstofmarkt tot stand worden gebracht. Dat is bevorderlijk voor kosteneffectieve emissiereducties. De EU moet aansluiting zoeken bij andere landen om tegen 2015 een OESO-brede en tegen 2020 een nog ruimere koolstofmarkt tot stand te brengen.
|
Światowy rynek emisji można i należy zbudować poprzez tworzenie połączeń między porównywalnymi krajowymi systemami handlu uprawnieniami do emisji. Działanie takie przyczyni się do efektywnych kosztowo redukcji emisji. UE powinna dotrzeć z tym przesłaniem do innych państw, aby umożliwić powstanie do 2015 r. rynku uprawnień do emisji obejmującego OECD, a do 2020 r. – jeszcze szerszego rynku.
|
|
2. Inleiding
|
2. WPROWADZENIE
|
|
De EU-lidstaten zijn overeengekomen een beperking van de gemiddelde mondiale temperatuurstijging tot minder dan 2°C ten opzichte van het pre-industriële niveau na te streven. Een stijging met meer dan 2°C zou leiden tot meer voedsel- en waterschaarste en extreme weersfenomenen, alsook tot een aanzienlijk grotere bedreiging voor unieke ecosystemen. Als de huidige emissietrends aanhouden, dreigt de 2°C-drempel reeds in 2050 te worden overschreden. Alleen al ter beperking van de stijging tot minder dan 2°C zijn aanzienlijke aanpassingsinspanningen nodig. In het licht van sommige nieuwe onderzoeksgegevens is een groeiend aantal wetenschappers van mening dat de concentratie van broeikasgassen (BKG) in de atmosfeer op een aanzienlijk lager niveau dan het aanvankelijk voorgestelde moet worden gestabiliseerd – misschien wel 350 ppm(vol) CO2-equivalent. Het is van cruciaal belang dat het in Kopenhagen komt tot ambitieuze afspraken die een BKG-stabilisatie op een lager niveau niet in de weg staan.
|
UE uzgodniła cel, którym jest ograniczenie wzrostu średniej temperatury na świecie do nie więcej niż 2ºC powyżej poziomu sprzed epoki przemysłowej. Przekroczenie progu 2ºC spowoduje niedobór wody i żywności oraz ekstremalne zjawiska pogodowe, a także znacznie zwiększy zagrożenia dla unikatowych ekosystemów. Jeżeli obecne tendencje w wytwarzaniu emisji utrzymają się, próg 2°C może zostać przekroczony już w 2050 r. Samo utrzymanie wzrostu temperatury poniżej progu 2°C będzie także wymagało znacznych działań dostosowawczych. W związku z nowymi wynikami badań coraz większa liczba naukowców wzywa do ustabilizowania zawartości gazów cieplarnianych w atmosferze na znacznie niższym poziomie niż wcześniej zalecany, tzn. 350 części na milion w objętości (ppmv), w ekwiwalencie dwutlenku węgla. Należy koniecznie zagwarantować ambitne wyniki kopenhaskich negocjacji, które umożliwią ustanowienie niższego poziomu stabilizacji gazów cieplarnianych.
|
|
De fundamentele fysieke traagheid van het planetaire klimaatsysteem garandeert dat als wij geen acht slaan op de waarschuwingen van de wetenschappers, zulks ongekende, geldverslindende en mogelijk onbeheersbare gevolgen zal hebben. Tezelfdertijd wordt hier een mogelijkheid geboden om de problemen van klimaatverandering, energiezekerheid en de huidige economische recessie samen aan te pakken. De bestrijding van klimaatverandering vereist aanzienlijke private en publieke investeringen, maar zorgt tegelijk voor een goede overgang naar een koolstofluwe economie, schept nieuwe mogelijkheden voor groei en werkgelegenheid en bevordert duurzame ontwikkeling. Wereldwijd kondigen regeringen grootschalige investeringsprogramma’s aan die “koolstofluwe” investeringen, innovatie en groei stimuleren en de energiezekerheid vergroten, waaronder het recentelijk aangenomen Europees economisch herstelplan. Acties ter bestrijding van de financiële crisis kunnen ons helpen de kleine kans te benutten die ons nog rest om de temperatuurstijging tot minder dan 2°C te beperken.
|
Jedną z podstawowych właściwości światowego systemu klimatycznego jest jego inercja (bezwładność), dlatego też ignorowanie ostrzeżeń naukowców pociągnie za sobą kosztowne konsekwencje o niespotykanej skali, które mogą się okazać niemożliwe do opanowania. Istnieje jednak możliwość podjęcia działań, które będą jednocześnie przeciwdziałały zmianom klimatu i obecnej recesji gospodarczej oraz zapewniały bezpieczeństwo energetyczne. Przeciwdziałanie zmianom klimatu będzie wymagało znacznych inwestycji prywatnych i publicznych, ale przyczyni się także do przechodzenia na gospodarkę opartą na technologiach niskoemisyjnych, otwierając zarazem nowe możliwości w zakresie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia oraz wspierając zrównoważony rozwój. Rządy na całym świecie ogłaszają duże programy inwestycyjne zachęcające do inwestycji w technologie niskoemisyjne, wspierające innowacje i wzrost oraz zwiększające bezpieczeństwo energetyczne. Przykładem takiego programu jest niedawno przyjęty europejski plan naprawy gospodarczej. Szansa na utrzymanie mniejszego wzrostu temperatury niż 2°C wkrótce przeminie, ale działania podejmowane przez rządy w celu zaradzenia kryzysowi finansowemu mogą pomóc ją wykorzystać.
|
|
Op het internationale niveau is met het Actieplan van Bali van 2007 een proces ingezet dat moet resulteren in de sluiting van een nieuwe internationale klimaatovereenkomst voor de periode na 2012 op de VN-conferentie van Kopenhagen in december 2009. Deze overeenkomst dient concrete nieuwe streefcijfers en acties te omvatten om de uitstoot van BKG te verminderen en de basis te leggen voor duurzame ontwikkeling door de versterking van de capaciteit van de landen om zich aan de onvermijdelijke klimaatverandering aan te passen en, tezelfdertijd, de stimulering van innovatie en economische groei, de bestrijding van armoede en de ontsluiting van duurzame energiediensten (de ‘gezamenlijke visie’). Na de VN-conferentie van Poznan in december 2008 zijn de vrijblijvende besprekingen daarover uitgemond in echte onderhandelingen.
|
W 2007 r. przyjęto na szczeblu międzynarodowym plan działania z Bali, który zainicjował proces prowadzący do zawarcia podczas konferencji NZ w Kopenhadze w grudniu 2009 r. nowego międzynarodowego porozumienia w sprawie klimatu na okres po 2012 r. Porozumienie to powinno wyznaczyć konkretne nowe cele i działania prowadzące do redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz stanowić podstawę zrównoważonego rozwoju poprzez wzmocnienie zdolności państw do dostosowania się do nieuchronnych zmian klimatu, jednoczesne pobudzenie innowacji i wzrostu gospodarczego, ograniczenie ubóstwa oraz zapewnienie dostępu do usług energetycznych z poszanowaniem zasady zrównoważonego rozwoju (tzw. „wspólna wizja”). Po poznańskiej konferencji NZ w grudniu 2008 r. negocjacje w sprawie porozumienia nabrały dużego impetu.
|
|
Op binnenlands niveau intensiveren zowel ontwikkelde landen als ontwikkelingslanden hun activiteiten. Er worden streefcijfers vastgesteld en markten voor uitstootrechten opgezet. In december heeft de EU haar ambitieuze klimaatveranderings- en energiepakket aangenomen. Daarmee geeft zij uitvoering aan haar autonome streven om haar BKG-emissies tegen 2020 te verlagen tot 20 % beneden het niveau van 1990, en verruimt en verbetert zij tevens de EU-regeling voor de handel in uitstootrechten (EU-ETS). De nieuwe regering van de USA heeft van de strijd tegen klimaatverandering een belangrijke prioriteit gemaakt. Tezelfdertijd heeft ook Australië zijn tussentijdse klimaatverbintenissen bekendgemaakt, waarin veel nadruk wordt gelegd op emissierechtenhandel. Die handelsregelingen zouden de kern kunnen vormen van een echt wereldomvattende koolstofmarkt.
|
Na szczeblu krajowym odnotowuje się zintensyfikowanie działań, zarówno po stronie krajów rozwiniętych, jak i rozwijających się. Wyznaczane są cele i tworzone są rynki emisji. W grudniu UE przyjęła pakiet klimatyczno-energetyczny realizujący niezależne zobowiązanie UE do zredukowania do 2020 r. emisji gazów cieplarnianych o 20 % w stosunku do poziomu z 1990 r. oraz rozszerzający i ulepszający unijny system handlu uprawnieniami do emisji. Przeciwdziałanie zmianom klimatu stanowi jeden z głównych priorytetów nowego rządu Stanów Zjednoczonych. Australia także ogłosiła swoje średniookresowe zobowiązania dotyczące klimatu, w ramach których położyła silny nacisk na handel uprawnieniami do emisji. Systemy handlu emisjami, o których mowa powyżej, mogą stać się zalążkiem prawdziwego światowego rynku emisji.
|
|
3. Streefcijfers en acties
|
3. CELE I DZIAłANIA
|
|
Willen wij een redelijke kans maken om de 2°C-drempel niet te overschrijden, dan moet de mondiale BKG-uitstoot tegen 2050 worden teruggebracht tot minder dan 50 % van het niveau van 1990. Bovendien moet de mondiale BKG-uitstoot, met uitzondering van de emissies als gevolg van landgebruik, verandering van landgebruik en bosbouw, uiterlijk vanaf 2020 beginnen afnemen. De ontwikkelde landen moeten het voortouw nemen bij het nastreven van deze mondiale doelstelling en aantonen dat een koolstofluwe economie mogelijk en financieel haalbaar is. Een serieuze bijdrage van de ontwikkelingslanden, en met name die met de meest geavanceerde economieën, is eveneens essentieel, aangezien vele daarvan in snel tempo belangrijke emissielanden aan het worden zijn. Daartoe moet de samenwerking sterk worden geïntensiveerd om te voorzien in de vereiste capaciteit, technologie en financiering.
|
Utrzymanie wzrostu temperatury poniżej progu 2°C wymaga, aby emisje gazów cieplarnianych na świecie zostały zredukowane do 2050 r. o ponad 50 % w stosunku do poziomu z 1990. Ponadto wielkość emisji gazów cieplarnianych na świecie, z wyjątkiem emisji związanych z użytkowaniem gruntów, zmianą użytkowania gruntów i leśnictwem, musi zacząć spadać jeszcze przed 2020 r. Kraje rozwinięte powinny pełnić przewodnią rolę w realizacji tego światowego celu i służyć jako dowód, że osiągnięcie gospodarki opartej na technologiach niskoemisyjnych jest możliwe i leży w zasięgu możliwości finansowych. Równie ważne jest poważne zaangażowanie ze strony krajów rozwijających się, zwłaszcza tych o wyższym poziomie rozwoju gospodarczego, ponieważ udział tych krajów w światowych emisjach szybko rośnie. W tym celu konieczne jest znaczne zacieśnienie współpracy dostarczającej niezbędnych zdolności, technologii i finansowania.
|
|
3.1. Nieuwe BKG-reductiestreefcijfers voor ontwikkelde landen
|
3.1. Nowe cele krajów rozwiniętych dotyczące redukcji emisji gazów cieplarnianych
|
|
De overeenkomst van Kopenhagen dient verderreikende, absolute en alle sectoren van de economie bestrijkende emissiereductieverbintenissen voor ontwikkelde landen vast te leggen. De EU heeft het voorbeeld gegeven door autonoom de verbintenis aan te gaan om haar emissies tegen 2020 met 20 % te verminderen ten opzichte van het niveau van 1990. Dit is veruit de meest ambitieuze verbintenis die enig land of enige groep van landen tot dusver voor de periode na 2012 is aangegaan. De EU is bereid nog verder te gaan en zich te verbinden tot een emissieverminderingsstreefcijfer van 30 % in het kader van een ambitieuze en uitgebreide internationale overeenkomst indien andere ontwikkelde landen een vergelijkbare vermindering realiseren en indien de economisch het meest geavanceerde ontwikkelingslanden op basis van hun verantwoordelijkheid en capaciteit een passende bijdrage leveren.
|
Porozumienie kopenhaskie powinno zawierać dalsze bezwarunkowe zobowiązania krajów rozwiniętych do redukcji emisji, obejmujące wszystkie sektory gospodarki. UE dała dobry przykład, zobowiązując się niezależnie do zredukowania do 2020 r. emisji o 20 % w stosunku do poziomów z roku 1990. Jest to zdecydowanie najbardziej ambitne zobowiązanie, jakie zostało podjęte przez pojedyncze kraje czy grupy krajów na okres po 2012 r. UE jest gotowa podjąć jeszcze dalej idące zobowiązanie do zredukowania emisji – o 30 % – w ramach ambitnego i kompleksowego międzynarodowego porozumienia, jeżeli inne rozwinięte kraje w porównywalnym stopniu zredukowałyby swoje emisje oraz pod warunkiem odpowiedniego wkładu ze strony krajów rozwijających się o wyższym poziomie rozwoju gospodarczego, uzależnionego od ich udziału w emisjach i możliwości.
|
|
De EU heeft voorgesteld dat de ontwikkelde landen als groep hun emissies verlagen met een op de tweede doelstelling afgestemde hoeveelheid. Uit het 4e beoordelingsrapport van de Intergouvernementele Werkgroep inzake klimaatverandering (IPCC) blijkt dat dit van de ontwikkelde landen een uitstootvermindering vereist in de orde van 25-40 % tegen 2020 en van 80-95 % tegen 2050. De ontwikkelde landen dienen gedeeltelijk door het nemen van binnenlandse maatregelen en gedeeltelijk door gebruik te maken van ‘credits’ die zij middels emissiereducties in ontwikkelingslanden hebben verdiend, aan hun emissiestreefcijfers te kunnen voldoen, zoals aangegeven in figuur 1.
|
UE zaproponowała, aby grupa krajów rozwiniętych zredukowała własne emisje w stopniu zgodnym z celem zakładającym ograniczenie wzrostu temperatury do 2°C. Zgodnie z 4. sprawozdaniem oceniającym Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu zrealizowanie tego celu wymagałoby od krajów rozwiniętych redukcji emisji rzędu 25-40 % do 2020 r. i 80-95 % do 2050 r. Kraje rozwinięte powinny być w stanie osiągnąć te cele częściowo za pomocą działań krajowych i częściowo poprzez wykorzystanie jednostek redukcji emisji wygenerowanych w krajach rozwijających się dzięki ograniczeniu emisji, zgodnie z wykresem 1.
|
|
Figuur 1: Emissies van ontwikkelde landen
|
Wykres 1: Emisje w krajach rozwiniętych
|
|
[pic]De met het totale streefcijfer voor de ontwikkelde landen corresponderende vermindering moet eerlijk over deze landen worden verdeeld, op zodanige wijze dat hun inspanningen vergelijkbaar zijn. Bij uitstek relevant zijn de volgende parameters:
|
[pic]
|
|
- BBP per hoofd van de bevolking: dit geeft aan in welke mate een land in staat is om te betalen voor binnenlandse emissiereducties en om emissiereductie-‘credits’ te kopen van ontwikkelingslanden;
|
Ogólny cel krajów rozwiniętych musi zostać rozdzielony w sprawiedliwy sposób, zapewniający porównywalność nakładów ze strony poszczególnych krajów. Najważniejsze znaczenie mają poniższe wskaźniki:
|
|
- BKG-emissies per BBP-eenheid: dit is een maat voor de mogelijkheid tot binnenlandse BKG-emissiereducties;
|
- PKB na mieszkańca: wskaźnik ten odzwierciedla zdolność do finansowania kosztów redukcji krajowych emisji oraz do nabywania jednostek redukcji emisji od krajów rozwijających się;
|
|
- trend van de BKG-emissies over de jaren 1990-2005: hierdoor wordt vroegtijdige binnenlandse actie ter verlaging van de emissies gehonoreerd;
|
- emisja gazów cieplarnianych na jednostkę PKB: jest to wskaźnik zdolności danego kraju do redukcji emisji gazów cieplarnianych;
|
|
- trend van het bevolkingscijfer over de jaren 1990-2005: hierdoor wordt rekening gehouden met de relatie tussen de omvang van de bevolking en de totale BKG-uitstoot.
|
- tendencje w emisji gazów cieplarnianych w latach 1990-2005: dzięki temu wskaźnikowi uwzględniane są wczesne krajowe działania mające na celu redukcję emisji;
|
|
Het overeengekomen Kyoto-referentiejaar 1990 dient te worden gebruikt als historisch ijkpunt voor de vaststelling van verdere bijdragen aan de mondiale emissiereductie-inspanning na 2012. De totale inspanning van de groep der ontwikkelde landen moet voor deze groep tegen 2020 een vermindering met 30 % ten opzichte van hun uitstootniveau in 1990 opleveren. Bij de vaststelling van de toekomstige emissiestreefcijfers van de afzonderlijke landen kan gebruik worden gemaakt van de nauwkeurigere gegevens die voor recentere jaren beschikbaar zijn, zoals de EU heeft gedaan voor haar klimaat- en energiepakket (gegevens over 2005). Dat mag echter niet worden aangegrepen om de emissiereductie-inspanningen te laten verwateren.
|
- tendencje zachodzące w liczbie ludności w latach 1990-2005: dzięki temu wskaźnikowi uwzględniane jest powiązanie pomiędzy liczbą ludności a łącznymi emisjami gazów cieplarnianych;
|
|
Bindende emissiereductieverbintenissen dienen niet beperkt te blijven tot de landen waarvoor krachtens het Protocol van Kyoto een streefcijfer geldt. De overeenkomst van Kopenhagen dient emissiereductieverplichtingen vast te stellen voor ten minste alle in bijlage I van het UNFCCC vermelde landen, alle OESO-lidstaten en alle huidige EU-lidstaten, kandidaat-lidstaten en toekomstige kandidaat-lidstaten.
|
Uzgodniony w kontekście protokołu z Kioto rok obliczeniowy, tj. rok 1990, należy stosować jako historyczny punkt odniesienia do celów obliczeń dalszych wkładów krajów w działania mające na celu redukcję światowych emisji po 2012 r. Łączny wkład grupy krajów rozwiniętych powinien przynieść w 2020 r. ograniczenie emisji o 30 % w stosunku do poziomu z 1990 r. Na potrzeby określania przyszłych celów dotyczących redukcji emisji w odniesieniu do poszczególnych krajów można sięgać do wcześniejszych lat, dla których istnieją dokładniejsze dane statystyczne. Podobnie postąpiła UE, gdy opracowywała pakiet klimatyczno-energetyczny, odnosząc się w nim do roku 2005. Nie wolno jednak stosować tego rozwiązania w celu zaniżenia wkładów w działania redukujące emisje.
|
|
Bij de vaststelling van streefcijfers voor de periode na 2012 moeten eventuele overschotten aan emissierechten van vóór 2012 in rekening worden gebracht om ervoor te zorgen dat het 30 %-streefcijfer wordt gehaald door middel van echte emissiereducties na 2012. Evenzo mogen de regels inzake landgebruik, verandering van landgebruik en bosbouw de milieu-integriteit van het 30 %-streefcijfer niet in het gedrang brengen. Monitoring, rapportage en controle van de uitstootreducties alsook de geregelde intercollegiale toetsing van het klimaatbeleid moeten worden aangescherpt.
|
Wiążące zobowiązania do redukcji emisji nie powinny ograniczać się tylko do krajów, które obowiązują cele określone w ramach protokołu z Kioto. Porozumienie kopenhaskie powinno ustanowić takie zobowiązania co najmniej w odniesieniu do wszystkich państw wymienionych w załączniku I do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (ramowa konwencja NZ), wszystkich państw należących do OECD oraz wszystkich obecnych państw członkowskich UE, krajów kandydujących do UE i potencjalnych krajów kandydujących.
|
|
3.2. Maatregelen om de stijging van de BKG-emissies in ontwikkelingslanden af te remmen
|
Podczas określania celów na okres po 2012 r. należy uwzględnić ewentualne nadwyżki uprawnień do emisji pochodzące sprzed 2012 r., aby zagwarantować, że cel przewidujący 30 % redukcję emisji zostanie zrealizowany przez faktyczne zredukowanie emisji po 2012 r. Również przepisy dotyczące użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa nie powinny osłabiać całościowego korzystnego wpływu na środowisko, jaki ma powyższy cel. Należy poprawić monitorowanie, sprawozdawczość i kontrole w zakresie redukcji emisji oraz zoptymalizować wzajemną ocenę polityki klimatycznej.
|
|
Het wordt alsmaar duidelijker dat de ernstigste gevolgen van de klimaatverandering zich zullen voordoen in ontwikkelingslanden, die te maken zullen krijgen met problemen zoals overstromingen, droogte en ontbossing. Hoewel het gepast is dat de ontwikkelde landen – zeker de eerste tijd nog – het voortouw blijven nemen bij het terugdringen van de emissies, is het dus ook in het belang van de ontwikkelingslanden dat zij bijdragen tot het bereiken van de 2°C-doelstelling.
|
3.2. Działania ograniczające emisje gazów cieplarnianych w krajach rozwijających się
|
|
De BKG-uitstoot van de ontwikkelingslanden schiet echter pijlsnel omhoog, en als niets wordt ondernomen dreigt dit effect de inspanningen van de ontwikkelde landen om hun BKG-emissies te verminderen teniet te doen. Uit een recent wetenschappelijk verslag komt naar voren dat als wij de 2°C-doelstelling willen halen, de ontwikkelingslanden als groep de stijging van hun BKG-emissies door middel van passende nationale maatregelen tegen 2020 met 15 à 30 % zullen moeten beperken ten opzichte van het referentiescenario. Deze ramingen houden geen rekening met het effect van reducties die resulteren in de overdracht van koolstofcredits naar ontwikkelde landen, zoals aangegeven in figuur 2. Passende maatregelen omvatten onder meer een snelle afname van de emissies als gevolg van het rooien van tropische bossen. Tegen 2020 moet de ontbossing in de tropen in vergelijking met het huidige tempo globaal ten minste met de helft zijn afgenomen, en tegen 2030 moet de afname van het bosareaal wereldwijd tot stilstand zijn gebracht.
|
Coraz bardziej oczywiste staje się, że zmiany klimatu będą miały bardzo poważne skutki dla krajów rozwijających się, które będą borykać się z takimi problemami jak powodzie, susze i wylesianie. Dlatego też wnoszenie wkładu w osiągnięcie celu zakładającego ograniczenie wzrostu temperatury do 2°C leży również w interesie krajów rozwijających się, chociaż kraje rozwinięte powinny nadal odgrywać wiodącą rolę w redukcji emisji, zwłaszcza w najbliższej przyszłości.
|
|
De uiteenlopende nationale omstandigheden en ontwikkelingsstadia van ontwikkelingslanden vereisen gedifferentieerde maatregelen en ambitieniveaus. Dit kan gebeuren door gebruik te maken van nationale klimaatveranderingsstrategieën. De jongste jaren hebben diverse ontwikkelingslanden, waaronder China, India, Zuid-Afrika en Brazilië, in het kader van hun ontwikkeling nationale uitstootverminderingsstrategieën uitgewerkt. Deze en andere economisch meer geavanceerde ontwikkelingslanden dienen in de loop van dit jaar hun strategieën bij te stellen en hun algemene ambitieniveau in het vooruitzicht van 2020 te expliciteren.
|
Z uwagi na szybki wzrost emisji gazów cieplarnianych w krajach rozwijających się starania krajów rozwiniętych zmierzające do zredukowania własnych emisji gazów cieplarnianych mogą zostać zniweczone, jeżeli nie podejmie się środków zaradczych. Zgodnie z najnowszym opracowaniem naukowym, aby osiągnąć cel dotyczący ograniczenia wzrostu temperatury do 2°C, grupa krajów rozwijających się powinna ograniczyć do 2020 r. wzrost emisji gazów cieplarnianych o 15-30 % w stosunku do stanu wyjściowego, poprzez właściwe dla danego kraju działania. Powyższe szacunki nie biorą pod uwagę skutków redukcji emisji, które wiążą się z przekazaniem jednostek redukcji emisji na rzecz krajów rozwiniętych, jak przedstawiono na wykresie 2. Działania powinny obejmować szybkie ograniczenie emisji pochodzących z wylesiania obszarów tropikalnych. Do 2020 r. należy ograniczyć wylesianie obszarów tropikalnych brutto o co najmniej 50 % w stosunku do ich obecnego tempa, a do 2030 r. należy zatrzymać utratę pokrywy leśnej na świecie.
|
|
Krachtens de overeenkomst van Kopenhagen moeten alle ontwikkelingslanden, met uitzondering van de minst ontwikkelde landen (MOL’s), zich ertoe verbinden tegen einde 2011 een koolstofluwe ontwikkelingsstrategie aan te nemen. Die strategieën dienen een geloofwaardig ontwikkelingspad uit te tekenen waarbij de emissies van het betrokken land worden beperkt door middel van passende nationale reductiemaatregelen die alle belangrijke emitterende sectoren bestrijken, met name de energiesector, het vervoer, de grote energie-intensieve industrieën en, voor zover belangrijk, de land- en bosbouw. In die strategieën moet worden aangegeven welke steun is vereist om voorgestelde maatregelen te implementeren die resulteren in extra kosten welke niet door het betrokken land zelf kunnen worden gedragen. Een robuuste en controleerbare koolstofluwe ontwikkelingsstrategie dient als voorwaarde te worden gesteld om een beroep te kunnen doen op internationale steun voor emissiereductiemaatregelen. Naast financiering zal in vele ontwikkelingslanden ook capaciteitsopbouw noodzakelijk zijn om hen in staat te stellen hun koolstofluwe ontwikkelingsstrategie op te stellen en uit te voeren.
|
Różne warunki krajowe i różne etapy rozwoju, na których znajdują się kraje rozwijające się, wymagają zróżnicowania działań i poziomu dążeń. Można to osiągnąć, opierając się na krajowych strategiach dotyczących zmian klimatu. W ciągu ostatnich kilku lat niektóre kraje rozwijające się, m.in. Chiny, Indie, RPA i Brazylia, opracowały krajowe strategie poświęcone ograniczeniu emisji w kontekście rozwoju. W bieżącym roku powyższe kraje oraz inne bardziej rozwinięte gospodarki powinny zaktualizować swoje strategie, określając w nich ogólny poziom dążeń dotyczących redukcji emisji do 2020 r.
|
|
Figuur 2: Emissies van ontwikkelingslanden
|
Zgodnie z porozumieniem kopenhaskim wszystkie kraje rozwijające się (z wyjątkiem krajów najsłabiej rozwiniętych) powinny zobowiązać się do przyjęcia do końca 2011 r. strategii rozwoju opartego na technologiach niskoemisyjnych. Strategie te powinny przedstawiać realistyczny plan prowadzący do ograniczenia emisji danego kraju poprzez właściwe dla danego kraju działania ograniczające emisje, obejmujące wszystkie najważniejsze sektory będące źródłem emisji, w szczególności sektor energetyczny, transport, najważniejsze energochłonne branże przemysłu oraz – jeżeli znajduje to zastosowanie – lasy i rolnictwo. Strategie te powinny określać pomoc, jaka będzie potrzebna do wdrożenia proponowanych działań i wynikające z nich koszty dodatkowe, których dany kraj nie jest w stanie pokryć we własnym zakresie. Rzetelne i sprawdzalne strategie rozwoju opartego na technologiach niskoemisyjnych powinny stanowić warunek wstępny dostępu do międzynarodowej pomocy na działania ograniczające emisje. Oprócz finansowania wiele krajów rozwijających się będzie wymagało także pomocy w budowaniu zdolności, co pomoże im w przygotowaniu i wdrażaniu własnych strategii rozwoju opartego na technologiach niskoemisyjnych.
|
|
[pic]Om een voldoende ambitieniveau te garanderen, moet de discussie over concrete strategieën en voorstellen voor maatregelen en ondersteuning worden gebaseerd op en gefaciliteerd door een onafhankelijke technische analyse. Voor de analyse en ontwikkeling van emissiereductieopties kan gebruik worden gemaakt van een sectorspecifieke aanpak, waarbij ook technische informatie uit de particuliere sector wordt benut. Een nieuw faciliteringsmechanisme voor de ondersteuning van emissiereducties (Facilitative Mechanism for Mitigation Support) dient het platform te bieden om - op basis van een technische evaluatie - passende bilaterale en multilaterale ondersteuningsmechanismen te vinden voor voorgestelde acties. Het dient ook te beoordelen of het algemene ambitieniveau van het plan in overeenstemming is met de mogelijkheden van het land om actie te ondernemen, en geschikt is om de overkoepelende emissiereductiedoelstelling in verhouding tot het referentiescenario voor de groep der ontwikkelingslanden te bereiken. Indien nodig dient het te onderzoeken of de ambities kunnen worden aangescherpt.
|
Wykres 2: Emisje w krajach rozwijających się
|
|
De maatregelen van ontwikkelingslanden moeten in een internationaal register worden vastgelegd. In dit register moeten voor elke genomen maatregel de emissiereductievoordelen worden vermeld, gebruik makend van transparante en robuuste meet-, rapportage- en verificatiemethoden. De aldus gerealiseerde reductie-inspanningen van de groep der ontwikkelingslanden als geheel worden getoetst door de VN-conferentie over klimaatverandering, die eventueel kan beslissen de ontwikkelingslanden te vragen hun reductie-inspanningen te intensiveren en de ontwikkelde landen te vragen hun steun te verhogen.
|
[pic]
|
|
3.3. Aanpak van de emissies van de internationale luchtvaart, het maritiem transport en gefluoreerde gassen
|
W celu zagwarantowania dostatecznie ambitnego charakteru dążeń podczas dyskusji w sprawie konkretnych strategii, proponowanych działań i wsparcia należy korzystać z niezależnej analizy technicznej. Instrumentami, które można wykorzystywać na potrzeby analizy i opracowywania rozwiązań ograniczających emisje, są podejścia sektorowe, uwzględniające informacje techniczne z sektora prywatnego. Nowy mechanizm ułatwiający wsparcie na cele ograniczenia emisji powinien służyć jako platforma umożliwiająca dopasowywanie, na podstawie oceny technicznej, proponowanych działań i odpowiednich dwu- i wielostronnych mechanizmów wsparcia. Jego zadaniem powinna być także ocenianie, czy ogólny poziom dążeń przedstawiony w planie jest współmierny do zdolności kraju do podejmowania działań i odpowiedni, aby osiągnąć łączny cel grupy krajów rozwijających się w zakresie redukcji emisji w stosunku do stanu wyjściowego. W razie takiej potrzeby w ramach mechanizmu powinny być analizowane rozwiązania pozwalające zwiększyć poziom dążeń.
|
|
Internationale luchtvaart en maritiem transport
|
Działania krajów rozwijających się powinny być wprowadzane do międzynarodowego rejestru. Rejestr ten powinien zawierać wykaz podjętych działań oraz przedstawiać osiągnięcia w ograniczaniu emisji za pomocą przejrzystych i rzetelnych metod pomiarowych, sprawozdawczych i kontrolnych. Konferencja NZ w sprawie zmian klimatu dokona przeglądu działań całej grupy krajów rozwijających się w zakresie ograniczenia emisji i może wezwać kraje rozwijające się do zintensyfikowania tych działań, a kraje rozwinięte do zwiększenia wsparcia.
|
|
De internationale luchtvaart en het maritiem transport zijn grote en snel in omvang toenemende bronnen van BKG-emissies, maar zij zijn tot dusver buiten het internationale klimaatveranderingsraamwerk gehouden. De Commissie is van mening dat de emissies van deze sectoren daarin dienen te worden opgenomen.
|
3.3. Działania w zakresie emisji pochodzących z międzynarodowego transportu lotniczego i morskiego oraz emisji fluorowanych gazów cieplarnianych
|
|
In het kader van de overeenkomst van Kopenhagen dienen via het UNFCCC streefcijfers te worden vastgesteld om het klimaateffect van deze sectoren tegen 2020 tot beneden het niveau van 2005 en tegen 2050 tot ver beneden het niveau van 1990 te verminderen. Omdat internationale luchtvaart en maritiem transport wereldomspannende activiteiten zijn, zijn maatregelen op wereldniveau noodzakelijk om het klimaateffect ervan te bestrijden. Het is de verantwoordelijkheid van de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie (ICAO) en de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) om ervoor te zorgen dat dergelijke maatregelen op wereldniveau tegen eind 2010 kunnen worden uitgewerkt en aangenomen. Op de marktwerking gebaseerde maatregelen, waaronder emissierechtenhandel, kunnen zorgen voor kosteneffectieve emissiereducties. Bij acties ter vermindering van de emissies moet rekening worden gehouden met een mogelijkerwijs negatief netto-effect op geïsoleerde regio’s, afgelegen eilanden en MOL’s. Indien er eind 2010 geen afspraken zijn gemaakt in de ICAO en de IMO, zullen de emissies van de internationale luchtvaart en het maritiem transport worden meegeteld in de nationale emissietotalen in het kader van de overeenkomst van Kopenhagen, om te garanderen dat alle ontwikkelde landen vergelijkbare maatregelen nemen.
|
Międzynarodowy transport lotniczy i morski
|
|
De EU heeft de CO2-emissies van de luchtvaart in haar regeling voor emissierechtenhandel opgenomen. Wat het maritiem transport betreft, worden momenteel diverse op de marktwerking gebaseerde maatregelen onderzocht. Als op wereldniveau geen overeenstemming kan worden bereikt over doeltreffende regelgeving ter vermindering van de BKG-emissies van deze sector, dient de EU voor zichzelf maatregelen te treffen.
|
Mimo że międzynarodowy transport lotniczy i morski emitują duże i ciągle rosnące ilości gazów cieplarnianych, to sektory te nie zostały jak dotąd uwzględnione w międzynarodowych ramach dotyczących zmian klimatu. Komisja jest zdania, że emisje pochodzące z tych sektorów należy włączyć w te ramy.
|
|
Aanpak van gefluoreerde gassen
|
W ramach porozumienia kopenhaskiego ramowa konwencja NZ w sprawie zmian klimatu powinna ustalić cele dotyczące zmniejszenia do 2020 r. wpływu tych sektorów na klimat poniżej poziomu z roku 2005 r., a do 2050 r. – znacznie poniżej poziomu z 1990 r. Z uwagi na globalny charakter międzynarodowego transportu lotniczego i morskiego ograniczenie ich wpływu na klimat wymaga podjęcia globalnych działań. Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego i Międzynarodowa Organizacja Morska mają obowiązek ułatwiać opracowywanie i przyjmowanie takich globalnych środków w terminie do końca 2010 r. Środki rynkowe, w tym handel uprawnieniami do emisji, mogą zagwarantować redukcję emisji w efektywny kosztowo sposób. Działania mające na celu redukcję emisji powinny uwzględniać ewentualny negatywny wpływ netto na odosobnione regiony, oddalone wyspy i kraje najsłabiej rozwinięte. Jeżeli do końca 2010 r. nie zostanie osiągnięte porozumienie w ramach Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego i Międzynarodowej Organizacji Morskiej, emisje pochodzące z międzynarodowego transportu lotniczego i morskiego będą wliczane do łącznych krajowych emisji na podstawie porozumienia kopenhaskiego, które będzie gwarantować porównywalne działania ze strony wszystkich krajów rozwiniętych.
|
|
De versnelde eliminatie van HCFK’s gedurende het komende decennium uit hoofde van het Protocol van Montreal kan leiden tot een snelle toename van de uitstoot van HFK’s, waarvan vele erg krachtige broeikasgassen zijn. De overeenkomst van Kopenhagen dient daarom ook te voorzien in een internationale regeling ter vermindering van de HFK-emissies. Dat zal de industrie stimuleren om het onderzoek aan en de ontwikkeling van HFK’s met een gering aardopwarmingsvermogen alsook HFK-vrije alternatieven te intensiveren.
|
UE uwzględniła emisje CO2 pochodzące z transportu lotniczego w swoim systemie handlu uprawnieniami do emisji. W dziedzinie transportu morskiego badane są obecnie wybrane środki rynkowe. W przypadku niemożności osiągnięcia porozumienia w sprawie skutecznych ogólnoświatowych zasad mających na celu redukcję emisji gazów cieplarnianych przez ten sektor UE powinna uzgodnić własne środki w tym zakresie.
|
|
4. Financiering van koolstofluwe ontwikkeling en aanpassing
|
Działania w zakresie emisji fluorowanych gazów cieplarnianych
|
|
Een uitgebreide overeenkomst van Kopenhagen moet worden geschraagd met passende financiële middelen om de uitvoering ervan mogelijk te maken. Vooral in de huidige economische situatie moet de overeenkomst van Kopenhagen garanderen dat de klimaatveranderingsdoelstellingen op kosteneffectieve wijze worden gerealiseerd. Een analyse door de Commissie toont aan dat een goed functionerende wereldwijde koolstofmarkt de kosten voor ontwikkelde en ontwikkelingslanden sterk kan drukken, maar dat een krachtige opschaling, heroriëntering en optimalisering van financiering en investeringen noodzakelijk is. Het internationale financiële raamwerk dat de inspanningen om de klimaatverandering het hoofd te bieden ondersteunt, dient te beantwoorden aan de beginselen van goede governance en dus gericht te zijn op het maximaliseren van doeltreffendheid, toereikendheid, efficiëntie, billijkheid, controleerbaarheid, samenhang en voorspelbaarheid. Prioritaire uitgaven in het kader van de overeenkomst van Kopenhagen moeten in eerste instantie worden gericht op effectieve emissiereducties - gestuurd door prestatiegerelateerde prikkels - en aanpassingen in ontwikkelingslanden. Mogelijke financieringsbronnen zijn onder meer private en publieke middelen, alsook via internationale, bilaterale en multilaterale instrumenten verleende subsidies en leningen. De EU-bijdragen zullen zowel van de Gemeenschap als van de lidstaten afkomstig zijn. De financieringsinstrumenten en instellingen die gericht zijn op de bestrijding van klimaatverandering dienen hun werkzaamheden op samenhangende wijze te ontplooien en zo een aanvulling te vormen op de bestaande internationale organisaties en financieringsinstellingen, rekening houdend met de huidige discussie over de respectieve rol en verantwoordelijkheden daarvan.
|
Przyspieszone wycofywanie substancji wodorochlorofluorowęglowodorów na mocy protokołu montrealskiego w ciągu najbliższego dziesięciolecia może doprowadzić do szybkiego wzrostu emisji fluorowęglowodorów, z których wiele stanowi gazy cieplarniane przyczyniające się znacząco do powstawania efektu cieplarnianego. Część porozumienia kopenhaskiego powinna zostać poświęcona międzynarodowemu mechanizmowi redukcji emisji fluorowęgolowodorów. Ustalenia takie zachęcą przemysł do zwiększenia działań badawczo-rozwojowych nad fluorowęglowodorami nieprzyczyniającymi się do efektu cieplarnianego i alternatywnymi produktami niezawierającymi flurowęglowodorów.
|
|
4.1. Financiering van de emissiereducties
|
4. FINANSOWANIE ROZWOJU OPARTEGO NA TECHNOLOGIACH NISKOEMISYJNYCH I DZIAłAń DOSTOSOWAWCZYCH
|
|
Mondiaal
|
W związku z ogólnym porozumieniem kopenhaskim muszą zostać udostępnione dostateczne zasoby finansowe umożliwiające jego wprowadzenie w życie. Między innymi ze względu na obecną sytuację gospodarczą porozumienie kopenhaskie musi gwarantować, że cele w zakresie zmiany klimatu będą realizowane w sposób efektywny kosztowo. Zgodnie z analizą Komisji skutecznie działający światowy rynek emisji może znacznie ograniczyć koszty krajów rozwiniętych i rozwijających się, ale niezbędne jest poważne zwiększenie skali finansowania i inwestycji oraz ich przekierowanie i optymalizacja. Międzynarodowa struktura finansowa wspierająca działania przeciwdziałające zmianom klimatu musi być zgodna z zasadami dobrego zarządzania w celu osiągnięcia jak najwyższej skuteczności, adekwatności, wydajności, sprawiedliwości, rozliczalności, spójności i przewidywalności. Priorytety dotyczące nakładów określone w porozumieniu kopenhaskim powinny koncentrować się na skutecznych działaniach ograniczających emisje, realizowanych za pomocą odpowiednich zachęt zależnych od wyników, i na działaniach dostosowawczych w krajach rozwijających się. Potencjalne źródła finansowania obejmują np. finansowanie prywatne i publiczne oraz dotacje i pożyczki w ramach międzynarodowych działań dwu- i wielostronnych. Wkład UE będzie wnoszony zarówno na szczeblu Wspólnoty, jak i państw członkowskich. Instrumenty i instytucje dostarczające finansowania na potrzeby zwalczania skutków zmian klimatu powinny mieć spójny charakter i uzupełniać już istniejące organy międzynarodowe i instytucje finansowe. Należy uwzględnić toczącą się obecnie debatę na temat roli i obowiązków tych instrumentów i instytucji.
|
|
De investeringen om de mondiale uitstoot te verminderen, zullen jaarlijks moeten worden verhoogd. Op basis van recent onderzoek van het GCO en andere onafhankelijke onderzoekinstellingen wordt het nettobedrag van de extra investeringen die wereldwijd zijn vereist, geraamd op circa 175 miljard euro tegen 2020. Waarschijnlijk zal meer dan de helft daarvan moeten worden geïnvesteerd in ontwikkelingslanden, onder meer in de bosbouwsector. Investeringen op gebieden zoals energie-efficiëntie en koolstofarme technologieën zullen een prikkel vormen voor groei en innovatie, energiebesparingen opleveren en de zekerheid van de energiebevoorrading ten goede komen. Investeringen die de ontbossing tegengaan, stellen de mondiale biodiversiteit veilig en garanderen in de betrokken gebieden duurzame ontwikkeling op lange termijn. Een en ander moet ook worden gezien in het licht van de kostprijs die aan het nalaten van actie is verbonden (5 à 20 % van het mondiale BBP volgens het rapport-Stern).
|
4.1. Finansowanie redukcji emisji
|
|
Ontwikkelingslanden
|
Na szczeblu ogólnoświatowym
|
|
De nationale koolstofluwe ontwikkelingsstrategieën zullen een raming moeten bevatten van het nettobedrag van de extra investeringskosten voor emissiereducties, alsook een omschrijving van haalbare beleidsopties inzake financiering en emissiereductie die tot dergelijke investeringen kunnen leiden.
|
Inwestycje w zakresie redukcji emisji na świecie będą musiały rosnąć z roku na rok. Zgodnie z szacunkami zawartymi w niedawnych badaniach Wspólnego Centrum Badawczego i innych niezależnych instytutów koszt globalnych dodatkowych inwestycji netto wyniesie ok. 175 mld EUR do 2020 r. Ocenia się, że ponad połowa tej kwoty będzie musiała zostać zainwestowana w krajach rozwijających się, m.in. w sektorze leśnictwa. Inwestycje w dziedziny takie jak efektywność energetyczna i technologie niskoemisyjne pobudzą innowacje i wzrost, pozwolą oszczędzać energię i zwiększą bezpieczeństwo energetyczne. Inwestycje w ograniczenie wylesiania będą chronić różnorodność biologiczną na świecie i zagwarantują długoterminowy zrównoważony rozwój na danym obszarze. Inwestycje te należy również rozpatrywać w kontekście kosztów niepodjęcia żadnych działań (zgodnie ze sprawozdaniem Sterna wyniosą one od 5 do 20 % światowego PKB).
|
|
Voor ontwikkelingslanden staan de volgende financieringsbronnen ter beschikking:
|
Kraje rozwijające się
|
|
- Eigen middelen: Tot 2020 brengen de meeste in de nationale koolstofluwe ontwikkelingsstrategieën omschreven maatregelen, afgezien van het feit dat zij een zekere voorafgaande investering vereisen, weinig extra kosten met zich of leveren zij op middellange termijn zelfs nettobaten op. Zo is bijvoorbeeld becijferd dat meer dan de helft van de emissiereducties in de energiesector door middel van energie-efficiëntiemaatregelen kan worden gerealiseerd. Voor de financiering van deze maatregelen wordt vooral gekeken naar de private sector en de huishoudens, met dien verstande dat overheidsbeleid het beschikbaar komen van deze financiering wel kan vergemakkelijken. Een en ander zal leiden tot substantiële binnenlandse investeringen en een spoorslag vormen voor (op het stuk van energiezekerheid) robuuste economische groei. Internationale leningprogramma’s kunnen ook de toegang tot internationaal privaat kapitaal vergemakkelijken.
|
Krajowe strategie rozwoju opartego na technologiach niskoemisyjnych będą musiały zawierać szacunki dotyczące dodatkowych kosztów inwestycji netto na cele ograniczenia emisji oraz wykonalne warianty strategiczne dotyczące polityki finansowania i łagodzenia skutków zmian klimatu stanowiące fundamenty tych inwestycji.
|
|
- Externe middelen: De koolstofluwe ontwikkelingsstrategieën zullen eveneens emissiereductiemaatregelen moeten omvatten die verder reiken dan de goedkoopste en/of op korte termijn rendabele opties - maatregelen die financieringsmogelijkheden vereisen die de eigen mogelijkheden van het betrokken ontwikkelingsland overstijgen. Om de aan dergelijke investeringen verbonden extra kosten te helpen dekken, zal gebruik moeten worden gemaakt van het hele spectrum van financieringsbronnen en innovatieve financieringsmechanismen, inclusief overheidsmiddelen en internationale koolstofcreditmechanismen. Verwacht wordt dat die creditmechanismen voor een derde of méér van de vereiste extra investeringen in ontwikkelingslanden kunnen zorgen.
|
Można wyróżnić następujące źródła finansowania na rzecz krajów rozwijających się:
|
|
4.2. Aanpak en financiering van de aanpassing aan de onvermijdelijke klimaatverandering
|
- Źródła wewnętrzne: Do 2020 r. większość działań wskazanych w krajowych strategiach rozwoju opartego na technologiach niskoemisyjnych pociąga za sobą niskie koszty dodatkowe, czy nawet generuje zysk netto w średnim okresie, ale wymaga wstępnej inwestycji. Szacuje się, że np. ponad połowa redukcji emisji w sektorze energetycznym może zostać osiągnięta dzięki samym działaniom w dziedzinie efektywności energetycznej. Fundusze na takie działania będą musiały pochodzić głównie z sektora prywatnego i gospodarstw domowych, a polityka stosowana przez rząd może wspierać takie finansowanie. Będzie to stanowić bodziec dla znacznych inwestycji wewnętrznych i wzrostu gospodarczego cechującego się bezpieczeństwem energetycznym. Międzynarodowe programy pożyczkowe mogłyby ponadto pomóc krajom rozwijającym się w uzyskaniu dostępu do międzynarodowego kapitału prywatnego.
|
|
De overeenkomst van Kopenhagen moet een kader bieden voor aanpassingsmaatregelen, dat de volgende elementen dient te behelzen:
|
- Źródła zewnętrzne: Strategie rozwoju opartego na technologiach niskoemisyjnych nie będą mogły zawierać jedynie mało kosztownych rozwiązań ograniczających emisje, których korzyści netto utrzymują się tylko w krótkiej perspektywie czasowej, ale będą musiały wskazywać także działania, które wymagają finansowania przewyższającego własne możliwości danego kraju rozwijającego się. Źródła wsparcia pomagającego sfinansować dodatkowe koszty takiej inwestycji muszą być zróżnicowane i obejmować nowatorskie mechanizmy finansowania, w tym fundusze publiczne i międzynarodowe mechanizmy jednostek redukcji emisji. Szacuje się, że mechanizmy jednostek redukcji emisji mogą pokryć co najmniej jedną trzecią dodatkowych inwestycji w krajach rozwijających się.
|
|
– De universele noodzaak van aanpassing : Aan de armste en meest kwetsbare bevolkingsgroepen moet steun voor aanpassing worden geboden. Alleen door tijdig op mogelijke negatieve effecten te anticiperen en zich daar op passende wijze tegen in te dekken, kan zeer dure schade worden vermeden.
|
4.2. Działania dostosowawcze w związku nieuchronnymi zmianami klimatu i finansowanie tych działań
|
|
– Het engagement om het aspect aanpassing systematisch in de nationale strategieën te integreren : Dit is een gedeelde verantwoordelijkheid van zowel ontwikkelde landen als ontwikkelingslanden.
|
Porozumienie kopenhaskie powinno stworzyć ramy działań dostosowawczych, które powinny obejmować następujące elementy:
|
|
– Verbetering van het instrumentarium voor de uitwerking en tenuitvoerlegging van aanpassingsstrategieën , met inbegrip van methodieken en technologieën voor aanpassing, capaciteitsopbouw en een versterkte rol voor het UNFCCC-proces door het mobiliseren van alle belanghebbende partijen, inclusief internationale organisaties, en het hanteren van een beter gecoördineerde aanpak van risicobeheer en rampenrisicovermindering.
|
– powszechną konieczność podejmowania działań dostosowawczych: kraje najbiedniejsze i najbardziej podatne na zagrożenia powinny otrzymać pomoc na te działania. Tylko odpowiednio wczesne przewidywanie ewentualnych niekorzystnych skutków i podjęcie odpowiednich działań dostosowawczych pozwoli uniknąć bardzo dużych strat.
|
|
Om de ervaringen te bundelen, dient de EU de instelling van een technische werkgroep aanpassing in het kader van het UNFCCC te bepleiten. Van alle landen moet worden verlangd dat zij een uitgebreide nationale aanpassingsstrategie opstellen. Een doeltreffend aanpassingsbeleid kan niet uitsluitend gericht zijn op dringende en ogenblikkelijke aanpassingsbehoeften. Er dient een geleidelijke verschuiving plaats te vinden van projectgerichte benaderingen naar een op de lange termijn gerichte, strategische integratie in de algemene plannings- en ontwikkelingsstrategie van ieder land. De ervaring die in dit verband is opgedaan in het Wereldwijd Bondgenootschap tegen klimaatverandering (GCCA) zal wellicht nuttig blijken. Aan de meest kwetsbare landen, met name de MOL’s en de ontwikkelingslanden die kleine eilandstaten zijn, moet financiële en technologische hulp worden verstrekt.
|
– zobowiązanie do systematycznego włączania działań dostosowawczych do krajowych strategii: zadanie to powinno być wspólnym obowiązkiem zarówno krajów rozwiniętych, jak i rozwijających się.
|
|
De kosten van capaciteitsopbouw en prioritaire actie in de meest kwetsbare landen kunnen voor een groot deel worden gedekt door het bestaande Aanpassingsfonds. Maar hoewel de ramingen van de extra aanpassingskosten sterk uiteenlopen, zullen de middelen van het Aanpassingsfonds in elk geval niet volstaan om de aanpassing in álle ontwikkelingslanden te financieren. Daarom zullen innovatieve financieringsbronnen moeten worden aangeboord om in de aanpassingsbehoeften te voorzien. Net als in het geval van emissiereducties zullen de financieringsopties op de specifieke investeringen moeten worden afgestemd. Volgens een raming van het UNFCCC-secretariaat zullen de aanpassingskosten in alle ontwikkelingslanden samen in 2030 wellicht 23 tot 54 miljard euro per jaar bedragen. Allerlei in een vroeg stadium genomen maatregelen zullen echter ook economische nettobaten opleveren, zoals maatregelen ter verbetering van de efficiëntie van watergebruik in gebieden die te kampen zullen krijgen met een watertekort. Eventueel kan ter aanvulling van de bestaande financieringsmechanismen worden gedacht aan het opzetten van een multilaterale verzekerings-“pool” voor het dekken van schade die het gevolg is van klimaatgerelateerde natuurrampen. De Europese Commissie voert nu reeds proefprojecten uit op dit gebied.
|
– udoskonalenie instrumentów określania i wdrażania strategii dostosowawczych , w tym metod i technik w zakresie działań dostosowawczych i budowania zdolności, oraz wzmocnienie roli procesu ramowej konwencji NZ przez mobilizowanie zainteresowanych stron, w tym organizacji międzynarodowych, i dbanie o bardziej skoordynowane podejście do zarządzania ryzykiem i ograniczania ryzyka występowania klęsk żywiołowych.
|
|
4.3. Financiering van mondiaal onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (OTO&D)
|
W celu połączenia i wymiany doświadczeń UE powinna zalecić powołanie technicznego zespołu ds. działań dostosowawczych na podstawie ramowej konwencji NZ. Wszystkie kraje powinny zostać zobowiązane do przygotowania kompleksowych krajowych strategii dostosowawczych. Polityki dostosowawcze, aby były skuteczne, będą musiały mieć bardziej perspektywiczny charakter niż pilne i bezpośrednie potrzeby w tej dziedzinie. Należy przejść od podejścia skupiającego się na indywidualnych projektach do długofalowego podejścia zakładającego włączenie działań dostosowawczych w szerszą strategię planistyczną i rozwojową danego kraju. Przydatne będą tutaj doświadczenia zgromadzone w ramach światowego sojuszu na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatycznym. Kraje najbardziej podatne na zagrożenia (zwłaszcza kraje najsłabiej rozwinięte i małe rozwijające się państwa wyspiarskie) powinny otrzymać pomoc finansową i technologiczną.
|
|
Er is een stevige impuls nodig voor onderzoek, ontwikkeling en demonstratie van koolstofluwe en aanpassingstechnologieën in alle economische sectoren en activiteiten. Daarbij moet worden gekeken naar de in de nationale koolstofluwe ontwikkelingsstrategieën aangegeven behoeften, alsook naar de evaluaties van het faciliteringsmechanisme voor de ondersteuning van emissiereducties. De initiatieven zouden betrekking kunnen hebben op capaciteitsopbouw, wetenschappelijke en technologische samenwerking, het wegnemen van handelsbelemmeringen voor milieugoederen en -diensten en betere wereldwijde coördinatie van wetenschappelijk onderzoek.
|
Koszty budowania zdolności i działań priorytetowych w krajach najbardziej podatnych na zagrożenia mogą zostać w znacznej części pokryte z istniejącego funduszu adaptacyjnego. Szacunki dotyczące dodatkowych kosztów działań dostosowawczych są bardzo różne, nie ulega jednak wątpliwości, że środki funduszu adaptacyjnego nie wystarczą, aby wesprzeć te działania we wszystkich krajach rozwijających się. W związku z tym zaspokojenie potrzeb w tej dziedzinie wymagać będzie korzystania z nowatorskich źródeł finansowania. Podobnie jak w przypadku ograniczania emisji, rozwiązania w zakresie finansowania należy dostosować do realiów danej inwestycji. Sekretariat ramowej konwencji NZ oszacował, że koszty dostosowawcze we wszystkich krajach rozwijających się mogą sięgać w 2030 r. od 23 do 54 mld EUR rocznie. Wiele wcześnie podejmowanych działań przyniesie gospodarkom nawet zysk netto, np. działania racjonalizujące zużycie wody na obszarach cierpiących na jej niedobór. Należy zbadać możliwości utworzenia wspólnej puli ubezpieczeń od strat spowodowanych klęskami żywiołowymi, w której uczestniczyłoby wiele stron i która uzupełniałaby już istniejące mechanizmy finansowania w przypadku klęsk żywiołowych związanych ze zmianami klimatu. Komisja Europejska zaangażowała się już w takie pilotażowe programy.
|
|
Voor al deze activiteiten is extra publieke financiering vereist. Het is wenselijk dat de omvang van energiegerelateerd OTO&D wereldwijd tegen 2012 ten minste verdubbelt en tegen 2020 verviervoudigt in vergelijking met de huidige toestand. Daarbij moet de aandacht ook veel nadrukkelijker worden toegespitst op koolstofluwe technologieën en met name hernieuwbare energiebronnen. Evenzo moet het onderzoek van klimaateffecten, aanpassings- en andere schadebeperkende maatregelen op internationaal niveau worden versterkt. Een verbintenis in die zin dient een integrerend deel uit te maken van de overeenkomst van Kopenhagen. De Commissie en de lidstaten moeten samenwerken om op een coherente manier de internationale wetenschappelijke en technologische samenwerking inzake alle klimaatgerelateerd onderzoek, inclusief koolstofluwe technologieën, in alle sectoren te bevorderen.
|
4.3. Finansowanie światowych badań, rozwoju technologicznego i demonstracji
|
|
Om de ontwikkeling van strategisch belangrijke koolstofluwe technologieën te bespoedigen en de ontplooiing ervan meteen op gang te brengen, voert de EU het Europees strategisch plan voor energietechnologie (SET-plan) uit. De EU is ook voornemens om – overeenkomstig haar algemene OTO&D-beleidsdoelstellingen – als een van haar eerste kennis- en innovatiegemeenschappen (KIG’s) in het kader van het Europees Instituut voor innovatie en technologie (EIT) een KIG voor bestrijding van en aanpassing aan klimaatverandering op te zetten. In het kader van de herziene EU-ETS worden 300 miljoen emissierechten gereserveerd voor de bevordering van de bouw van demonstratie-installaties voor de afvang en geologische opslag van koolstof, alsook van innovatieve hernieuwbare-energietechnologieën. De Commissie werkt ook aan een mededeling over de financiering van koolstofluwe technologieën.
|
Niezbędne jest dostarczenie silnych bodźców do badań, rozwoju i demonstracji w zakresie niskoemisyjnych technologii pozwalających dostosować się do zmian klimatu, we wszystkich sektorach gospodarki i działalności gospodarczej. Podstawą tych działań powinny być potrzeby wskazane w krajowych strategiach rozwoju opartego na technologiach niskoemisyjnych i w ocenach dokonanych w ramach mechanizmu ułatwiającego wsparcie na cele ograniczenia emisji. Wspomniane działania powinny obejmować budowanie zdolności, współpracę naukowo-techniczną, zmniejszenie barier utrudniających dostęp do rynku produktom i usługom ekologicznym oraz zwiększenie koordynacji badań prowadzonych na świecie.
|
|
Ten slotte moeten ook meer inspanningen worden geleverd – onder meer via alle mogelijke vormen van educatie – om de bevolking meer inzicht te geven in de evolutie van het klimaat en de gevolgen daarvan voor de samenleving, de economie en de ecosystemen.
|
Wszystkie te działania będą wymagać dodatkowego finansowania publicznego. W skali globalnej pożądane byłoby co najmniej podwojenie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji do 2012 r. oraz zwiększenie ich do 2020 r. czterokrotnie w porównaniu do obecnego stanu, przenosząc jednocześnie punkt ciężkości na technologie niskoemisyjne, a zwłaszcza odnawialne źródła energii. Również badania nad wpływem zmian klimatu, dostosowaniem się do nich i innymi możliwościami łagodzenia ich skutków wymagają wzmocnienia na szczeblu międzynarodowym. Zobowiązanie do ich wzmocnienia powinno stanowić integralną część porozumienia kopenhaskiego. Komisja powinna współpracować z państwami członkowskimi w celu skoordynowanego wspierania międzynarodowej współpracy naukowo-technicznej w zakresie wszystkich badań związanych z klimatem (w tym technologii niskoemisyjnych) prowadzonych we wszystkich sektorach.
|
|
4.4. Innovatieve internationale financieringsbronnen
|
W celu przyspieszenia rozwoju i stosowania technologii niskoemisyjnych, które są ważne ze strategicznego punktu widzenia, UE wdraża europejski strategiczny plan w dziedzinie technologii energetycznych (plan EPSTE). UE planuje stworzenie w ramach Europejskiego Instytutu Innowacji i Technologii jednej z pierwszych wspólnot wiedzy i innowacji do spraw łagodzenia skutków zmian klimatu i przystosowywania się do nich, zgodnie z szerszymi celami UE w zakresie polityki badawczo-rozwojowej. W ramach zmienionego unijnego systemu handlu emisjami rezerwowanych jest 300 mln uprawnień do emisji, które są następnie wykorzystywane do wspierania budowy obiektów wychwytywania i podziemnego składowanie dwutlenku węgla, prezentujących doświadczenia w tej dziedzinie, oraz innowacyjnych technologii energii odnawialnej. Komisja przygotowuje również komunikat w sprawie finansowania technologii niskoemisyjnych.
|
|
De ontwikkelde landen leveren hun bijdrage via publieke financiering en het gebruik van koolstofcreditmechanismen. Hun bijdragen in de vorm van publieke financiering dienen vergelijkbaar te zijn en in overeenstemming te zijn met hun economische draagkracht en met het beginsel dat de vervuiler betaalt. De omvang van de bijdragen in kwestie, die via onderhandelingen moet worden vastgelegd, dient een integrerend onderdeel te zijn van de overeenkomst van Kopenhagen.
|
Inną ważną kwestią jest konieczność zwiększenia działań (w tym w ramach wszystkich form kształcenia) podwyższających poziom wiedzy na temat zmian klimatu i ich wpływu na społeczeństwo, gospodarkę i ekosystemy.
|
|
Voor het beschikbaar maken van innovatieve financiering komen in hoofdzaak twee mogelijkheden in aanmerking. In de eerste optie worden de jaarlijkse financiële verplichtingen van de ontwikkelde landen vastgesteld aan de hand van een overeengekomen formule. Een dergelijke formule kan gebaseerd zijn op een combinatie van de draagkracht van het betrokken land (nl. BBP per hoofd) en het beginsel dat de vervuiler betaalt (nl. totale hoeveelheid toegestane emissies). In de tweede optie wordt een bepaald percentage van de toegestane emissies van ieder ontwikkeld land “opzijgelegd”. Die emissies worden vervolgens internationaal geveild aan het meestbiedende land. Dat percentage zou progressief kunnen toenemen met het inkomen per hoofd van de bevolking.
|
4.4. Nowatorskie międzynarodowe źródła finansowania
|
|
De eerste optie biedt het voordeel van de zekerheid ten aanzien van het totaalbedrag van de toegezegde financiering. Ieder land zou zelfstandig de vereiste financiële middelen kunnen bijeenbrengen en deze decentraal besteden via alle bestaande bilaterale en multilaterale kanalen. Dat vereist evenwel een betrouwbaar en transparant systeem voor de monitoring, rapportage en controle van de extra publieke financiering van klimaatgerelateerde maatregelen. Om te garanderen dat alle financieringsverbintenissen worden nageleefd, kan een overeenkomstige hoeveelheid emissierechten worden ingehouden van landen die de overeengekomen financiering niet ter beschikking stellen. De tweede optie zou niet noodzakelijk resulteren in een voorspelbaar financieringsniveau, aangezien regeringen voor het verkrijgen van koolstofcredits in plaats van dat mechanisme ook gebruik zouden kunnen maken van het mechanisme voor schone ontwikkeling (CDM). Zij vereist ook het opzetten van een centrale governance-structuur op VN-niveau om het veilingsproces te organiseren, het vaststellen van bestedingsprioriteiten en het bestemmen van middelen voor emissiereductie en aanpassing.
|
Kraje rozwinięte będą wnosić swój wkład za pomocą finansowania publicznego i poprzez korzystanie z mechanizmów jednostek redukcji emisji. Wkład finansowy ze środków publicznych powinien być porównywalny, zależny od możliwości ekonomicznych danego kraju i oparty na zasadzie „zanieczyszczający płaci”. Wielkość wkładów powinna zostać wynegocjowana i stanowić integralną część porozumienia kopenhaskiego.
|
|
Voor de EU zal de veiling van uitstootrechten in het kader van de EU-ETS een aanzienlijk bedrag aan extra publieke middelen opleveren. De lidstaten zouden - zowel in de ene als in de andere optie - een deel van die inkomsten kunnen gebruiken om hun internationale financiële verplichtingen uit hoofde van de toekomstige klimaatveranderingsovereenkomst na te komen.
|
Zidentyfikowano dwie główne możliwości nowatorskiego pozyskiwania finansowania. W ramach pierwszego rozwiązania roczne zobowiązania finansowe krajów rozwiniętych byłyby ustalane na podstawie uzgodnionego wzoru. Wzór ten opierałby się na połączeniu zasady „zanieczyszczający płaci” (tzn. łączna dopuszczalna wielkość emisji) i możliwości finansowych danego emitenta (tzn. PKB/mieszk.). Drugie rozwiązanie przewiduje rezerwowanie określonego procenta dopuszczalnej wielkości emisji każdego kraju rozwiniętego. Zarezerwowane uprawnienia do emisji byłyby następnie sprzedawane rządom na międzynarodowych aukcjach. Procent rezerwowanych uprawnień zwiększałby się progresywnie, w zależności od dochodu na mieszkańca.
|
|
Beide instrumenten kunnen worden gecombineerd met financiering afkomstig van een mondiaal instrument voor de internationale luchtvaart en het maritiem transport (bv. de opbrengst van de veiling van uitstootrechten in het kader van een wereldwijd “cap-and-trade”- systeem voor die sectoren).
|
Zaletą pierwszego rozwiązania jest gwarancja co do łącznej wysokości zobowiązań dotyczących finansowania. Kraje mogłyby gromadzić wkłady finansowe indywidualnie, a następnie wydawać je w sposób zdecentralizowany, korzystając ze wszystkich kanałów dwustronnych i wielostronnych. Rozwiązanie to wymaga jednak skutecznego i przejrzystego systemu monitorowania, sprawozdawczości i kontroli dodatkowych funduszy publicznych na działania związane z klimatem. Aby egzekwować zobowiązania dotyczące finansowania, możliwe byłoby zawieszanie odpowiedniej liczby uprawnień do emisji w odniesieniu do krajów, które nie dostarczyły uzgodnionej kwoty. W przypadku drugiego rozwiązania poziom finansowania mógłby nie być w pełni przewidywalny, ponieważ rządy mogą również korzystać z jednostek redukcji emisji uzyskanych dzięki mechanizmowi czystego rozwoju. Rozwiązanie to wymagałoby ponadto zcentralizowanej struktury zarządzania na poziomie NZ, która organizowałaby aukcje, określała priorytety dotyczące wydawania nakładów oraz kierowała fundusze na działania dostosowawcze i ograniczające emisje.
|
|
Verder moet worden onderzocht hoe de ontwikkelingslanden, met uitzondering van de MOL’s en de ontwikkelingslanden die kleine eilandstaten zijn, van lieverlee ook een grotere bijdrage zouden kunnen leveren in overeenstemming met hun financiële mogelijkheden.
|
W przypadku UE znaczne dodatkowe dochody publiczne będą generowane poprzez aukcje uprawnień w ramach unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji. Niezależnie od wybranego rozwiązania państwa członkowskie mogą wykorzystać część tych dochodów do wykonania własnych międzynarodowych zobowiązań finansowych w ramach przyszłego porozumienia dotyczącego zmian klimatu.
|
|
4.5. Financiering van vroegtijdige actie
|
Oba instrumenty można połączyć z finansowaniem, którego źródłem byłby światowy instrument stworzony na potrzeby międzynarodowego transportu lotniczego i morskiego (np. przychody z aukcji uprawnień do emisji w ramach światowego systemu ograniczeń emisji i handlu uprawnieniami do emisji mającego zastosowanie do tych sektorów).
|
|
Capaciteitsopbouw om te garanderen dat de institutionele capaciteit voor doeltreffende emissiereductie en aanpassingsmaatregelen tot stand komt, zal de eerste jaren na het sluiten van een nieuwe overeenkomst van het allergrootste belang zijn.
|
Należy zbadać, w jaki sposób państwa rozwijające się (z wyjątkiem krajów najsłabiej rozwiniętych i małych rozwijających się państw wyspiarskich) mogą również wnosić rosnące z czasem wkłady odpowiadające ich możliwościom finansowym.
|
|
Vroegtijdige actie maakt aanpassing en de overgang naar een koolstofluwe economie een stuk gemakkelijker. De EU dient te onderzoeken of het wenselijk is een “frontloading”-mechanisme op te zetten om snel grote financieringsbedragen ter beschikking te kunnen stellen van de armste en meest kwetsbare ontwikkelingslanden. Dat initiatief zou het mogelijk maken de overgangsperiode te overbruggen tussen 2010 en het tijdstip waarop de nieuwe financiële structuren waarover in Kopenhagen overeenstemming moet worden bereikt, volledig operationeel zijn. Middels de uitgifte van obligaties zou het voorgestelde Mondiaal Financieringsmechanisme voor het klimaat (GCFM) vroegtijdige bestedingen voor prioritaire klimaatgerelateerde acties mogelijk maken. Die middelen zouden het met name mogelijk maken onmiddellijk in te spelen op dringende aanpassingsbehoeften in situaties waarin zulks grote baten oplevert, bv. beperking van het risico van natuurrampen. Een deel van die middelen zou ook kunnen worden besteed aan de ondersteuning van emissiereductiemaatregelen, met name die welke een synergie opleveren tussen emissiereductie en aanpassing – bijvoorbeeld minder emissies door minder ontbossing. Het is de bedoeling dat het GCFM in de periode 2010-2014 jaarlijks ongeveer 1 miljard euro bijeenbrengt, mits de lidstaten de passende verbintenissen aangaan.
|
4.5. Finansowanie wczesnych działań
|
|
4.6. Governance van de internationale financieringsstromen in verband met de bestrijding van klimaatverandering
|
W pierwszych latach po osiągnięciu nowego porozumienia zasadnicze znaczenie będzie miało budowanie zdolności, które pozwoli stworzyć odpowiednio wcześnie zdolności instytucjonalne pobudzające skuteczne działania dostosowawcze i ograniczające emisje.
|
|
Gezien de te verwachten veelheid van financieringsbronnen voor aanpassings- en emissiereductiemaatregelen zal een betere coördinatie en samenwerking noodzakelijk zijn. Een forum op hoog niveau voor internationale klimaatgerelateerde financiering moet de invloedrijkste besluitvormers uit de publieke en de private sector en de internationale financiële instellingen bijeenbrengen. Dit forum moet regelmatig de beschikbare financieringsmiddelen en uitgaven evalueren en aanbevelingen formuleren ter verbetering daarvan. Het dient nauw samen te werken met het faciliteringsmechanisme voor de ondersteuning van emissiereducties.
|
Wczesne działania ułatwiają dostosowanie i przejście na gospodarkę opartą na technologiach niskoemisyjnych. UE powinna zbadać możliwość opracowania mechanizmu finansowania z góry, dzięki któremu najbiedniejsze i najbardziej podatne na zagrożenia kraje rozwijające się szybko otrzymywałyby znaczne środki finansowe. Mechanizm ten stanowiłby inicjatywę pomostową w przejściowym okresie od 2010 r. do czasu pełnego wprowadzenia nowej struktury finansowej, która ma być uzgodniona w Kopenhadze. Dzięki proponowanemu światowemu mechanizmowi finansowania na potrzeby zmian klimatu, opierającemu się na emisji obligacji, możliwe byłoby wczesne dokonywanie priorytetowych inwestycji związanych z klimatem. Fundusze te umożliwiłyby w szczególności natychmiastowe reagowanie na pilne potrzeby w zakresie działań dostosowawczych, które przynoszą duże korzyści, takie jak ograniczanie ryzyka wystąpienia klęsk żywiołowych. Pewna część gromadzonych funduszy może być również przeznaczana na wspieranie działań ograniczających emisje, w szczególności takich, dzięki którym powstaje efekt synergii pomiędzy ograniczeniem emisji a dostosowaniami do zmian klimatu (np. ograniczenie emisji, których źródłem jest wylesianie). Światowy mechanizm finansowania na potrzeby zmian klimatu stawia sobie za cel zgromadzenie ok. 1 mld EUR rocznie w latach 2010-2014, pod warunkiem że państwa członkowskie podejmą odpowiednie zobowiązania.
|
|
5. BKG-emissiereducties en het genereren van inkomsten op een mondiale koolstofmarkt
|
4.6. Zarządzanie międzynarodowymi przepływami finansowymi na cele związane ze zmianami klimatu
|
|
5.1. Binnenlandse “cap-and-trade”-systemen
|
Ponieważ finansowanie na działania dostosowawcze i ograniczające emisje będzie najprawdopodobniej pochodzić z wielu źródeł, niezbędne jest zwiększenie koordynacji i współpracy. Forum wysokiego szczebla w sprawie międzynarodowego finansowania związanego z klimatem powinno skupiać najważniejszych decydentów z sektora publicznego i prywatnego oraz międzynarodowe instytucje finansowe. Forum to dokonywałoby systematycznego przeglądu dostępności funduszy i wydatków oraz przedstawiałoby zalecenia zmierzające do poprawy sytuacji. Forum powinno ściśle współpracować z mechanizmem ułatwiającym wsparcie na cele ograniczenia emisji.
|
|
Binnenlandse “cap-and-trade”-systemen zijn een van de meest beloftevolle instrumenten waarover landen beschikken om hun BKG-emissies te verlagen, met name in sectoren met bedrijven die relatief grote hoeveelheden emissies veroorzaken. Het emissieplafond (“cap”) garandeert dat deze systemen hun milieudoel bereiken, en de soepelheid van de handelsregeling maakt ze kostenefficiënt. Binnenlandse koolstofmarkten kunnen en moeten onderling worden gekoppeld om zo een doeltreffende wereldwijde markt tot stand te brengen, wat de kosten van emissiereductie zal drukken. De overeenkomst van Kopenhagen kan die prille mondiale koolstofmarkt door de vaststelling van mondiale en nationale streefcijfers ondersteunen.
|
5. OGRANICZENIE EMISJI GAZÓW CIEPLARNIANYCH I POZYSKIWANIE FUNDUSZY NA śWIATOWYM RYNKU EMISJI
|
|
De EU, die ‘s werelds grootste “cap-and-trade”-systeem (de EU-ETS) heeft opgezet, beschikt ter zake over uiterst nuttige pionierservaring. De belangstelling van andere ontwikkelde landen voor dit systeem neemt hand over hand toe. Onafhankelijk van de onderhandelingen in het kader van de VN dient de EU zich sterk te maken voor de totstandbrenging, tegen 2015, van een goed functionerende OESO-brede koolstofmarkt, die tegen 2020 tot bepaalde economisch meer geavanceerde ontwikkelingslanden kan worden uitgebreid.
|
5.1. Krajowe systemy ograniczeń emisji i handlu uprawnieniami do emisji
|
|
De EU kan een belangrijke stap in die richting doen door werk te maken van een actieve dialoog met de nieuwe regering en wetgevers in de VS. President Obama heeft reeds zijn bedoeling te kennen gegeven om in de VS een solide “cap-and-trade”-systeem op te zetten. De Commissie zal streven naar de oprichting van een EU-VS-werkgroep inzake de opzet van koolstofmarkten. Soortgelijke bilaterale processen moeten tot stand komen met andere ontwikkelde landen en met de economisch meer gevorderde ontwikkelingslanden.
|
Krajowe systemy ograniczeń emisji i handlu uprawnieniami do emisji są jednymi z najbardziej obiecujących instrumentów redukcji gazów cieplarnianych, którymi dysponują poszczególne kraje, zwłaszcza w przypadku sektorów, w których emitenci są stosunkowo dużymi podmiotami. Limit emisji gwarantuje skuteczność tych systemów w kategoriach środowiskowych, a dzięki elastyczności zapewnianej przez handel uprawnieniami do emisji są one również efektywne kosztowo. Krajowe rynki emisji mogą i powinny być powiązane ze sobą, aby tworzyć skutecznie działający światowy rynek, który pozwoli zmniejszyć koszty ograniczania emisji. Porozumienie kopenhaskie może wesprzeć tworzący się rynek emisji poprzez wyznaczenie celów światowych i krajowych.
|
|
De ontwikkelingslanden zullen allengs een grotere bijdrage moeten leveren aan de wereldwijde emissiereductie-inspanningen; zij zullen daarom vroeg of laat binnenlandse “cap-and-trade”-systemen moeten invoeren en toepassen die doeltreffende eigen actie stimuleren. De EU moet belangstellende ontwikkelingslanden helpen om ervaring op te doen met emissierechtenhandel, met name wat betreft het opzetten van betrouwbare governance-structuren en solide nationale instellingen en het versterken van hun emissiemonitoring- en -rapportagecapaciteit. In dit verband moeten ook de private sector en andere belanghebbenden worden geraadpleegd.
|
UE dysponuje pionierskimi doświadczeniami z budowy unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji, który stanowi największy na świecie system ograniczeń emisji i handlu uprawnieniami do emisji. Wiele innych rozwiniętych krajów okazuje coraz większe zainteresowanie tym systemem. Równolegle do negocjacji w ramach ONZ Unia Europejska powinna działać na rzecz stworzenia do 2015 r. sprawnie działającego rynku emisji obejmującego całą OECD, który należy następnie rozszerzyć do 2020 r. na kraje rozwijające się o wyższym poziomie rozwoju gospodarczego.
|
|
5.2. Verbetering van de door de VN beheerde compensatiemechanismen
|
Ważnym krokiem w tym kierunku jest podjęcie przez UE intensywnej współpracy z nowym rządem i organami legislacyjnymi Stanów Zjednoczonych. Prezydent Obama wyraził już zamiar stworzenia silnego amerykańskiego systemu ograniczeń emisji i handlu uprawnieniami do emisji. Komisja będzie dążyć do stworzenia unijno-amerykańskiej grupy roboczej do spraw projektowania rynków emisji. Należy zaangażować się w podobne dwustronne procesy z innymi krajami rozwiniętymi i krajami rozwijającymi się o wyższym poziomie rozwoju gospodarczego.
|
|
Het mechanisme voor schone ontwikkeling (CDM) van het Protocol van Kyoto heeft de ontwikkelingslanden in staat gesteld deel te nemen aan de koolstofmarkt. Het CDM is momenteel opgezet als een projectgerelateerd compensatiemechanisme, dat ontwikkelingslanden de mogelijkheid biedt koolstofcredits te verkopen die overeenstemmen met de emissiereducties die dankzij specifieke projecten worden gerealiseerd. Die credits kunnen door een ontwikkeld land worden aangekocht, dat op die manier zijn nationale reductiestreefcijfer kan naleven. CDM-projecten helpen schone technologie financieren en zorgen voor capaciteitsopbouw inzake klimaatbeleid in ontwikkelingslanden.
|
Ponieważ kraje rozwijające się będą musiały wnosić coraz większy wkład w światowe działania ograniczające emisje, powinny stopniowo tworzyć i wprowadzać w życie krajowe systemy ograniczeń emisji i handlu uprawnieniami do emisji, które mogą dostarczać bodźców do skutecznych działań w tych krajach. UE powinna pomagać zainteresowanym krajom rozwijającym się w gromadzeniu doświadczeń w związku z handlem emisjami, w szczególności wspierać je w tworzeniu odpowiednich struktur zarządzania i silnych instytucji krajowych oraz zwiększać ich zdolności do monitorowania emisji i sprawozdawczości w tym zakresie. W tym kontekście należy przeprowadzić konsultacje z sektorem prywatnym i innymi zainteresowanymi stronami.
|
|
Om ervoor te zorgen dat toch een groot deel van de EU-emissiereducties binnen de eigen grenzen wordt gerealiseerd, en ter versterking van de milieu-integriteit, voorziet de EU-ETS in op kwantitatieve en kwalitatieve criteria gebaseerde beperkingen van het gebruik van CDM-credits. In de context van het UNFCCC dient het CDM zodanig te worden hervormd dat alleen projecten die werkelijk extra emissiereducties opleveren en die verder reiken dan een “low cost”-aanpak, nog credits opleveren. Ook moet, in het geval van economisch geavanceerde ontwikkelingslanden en door hevige concurrentie gekenmerkte economische sectoren, het projectgerelateerde CDM geleidelijk worden vervangen door een sectoraal koolstofcreditmechanisme. Dergelijke mechanismen kunnen een uitstekend middel zijn om de ontwikkeling en ontplooiing van koolstofluwe technologieën in ontwikkelingslanden aan te jagen en de basis te leggen voor de invoering van “cap-and-trade”-systemen. Om een coherente overgang mogelijk te maken, moet de EU streven naar afstemming met de VS en andere landen die “cap-and-trade”-systemen toepassen, zodat de vraag naar compenserende credits zich harmonisch kan ontwikkelen.
|
5.2. Udoskonalenie NZ-owskich mechanizmów wyrównawczych
|
|
6. De overeenkomst van Kopenhagen, een basis voor beleid op de lange termijn
|
Mechanizm czystego rozwoju ustanowiony w protokole z Kioto umożliwił krajom rozwijającym się udział w rynku emisji. W swojej obecnej postaci jest to mechanizm wyrównawczy związany z projektami, pozwalający krajom rozwijającym się zbywać jednostki redukcji emisji odpowiadające redukcji emisji osiągniętej przez konkretny projekt. Państwa rozwinięte mogą w ten sposób zakupić jednostki redukcji emisji, które są im potrzebne do realizacji własnego krajowego celu dotyczącego redukcji. Projekty w ramach mechanizmu czystego rozwoju dostarczają finansowania na potrzeby czystych technologii i budują zdolności niezbędne do tworzenia polityki klimatycznej w krajach rozwijających się.
|
|
De EU moet ernaar streven om van de overeenkomst van Kopenhagen de basis te maken van een duurzaam internationaal raamwerk dat, stoelend op wetenschappelijke kennis, het algemene ambitieniveau verhoogt en ervoor zorgt dat zowel de ontwikkelde landen als de ontwikkelingslanden hun inspanningen blijven intensiveren. Een periodieke toetsing van de algemene vooruitgang en de toereikendheid van de verbintenissen en acties, inclusief een uitgebreide toetsing in 2016, dient daarom een integrerend onderdeel van de overeenkomst te vormen. In het licht daarvan moet in voorkomend geval het algemene doel worden herbezien en moeten, conform de meest recente wetenschappelijke inzichten, nadere tussentijdse verbintenissen worden aangegaan, acties worden ontplooid en financieringsstromen worden bijgesteld. Indien bij de uitgebreide toetsing van de overeenkomst van Kopenhagen in 2016 blijkt dat de gecombineerde emissiereductie-inspanningen van ontwikkelde landen en ontwikkelingslanden ontoereikend zijn, moet de VN-conferentie over klimaatverandering nieuwe nationale ambitieniveaus vaststellen voor de volgende verbintenisperiode.
|
W celu zagwarantowania, że duża część redukcji emisji przypadająca na UE będzie osiągana wewnętrznie, oraz w celu zwiększenia całościowego korzystnego wpływu na środowisko, unijny system handlu uprawnieniami do emisji ogranicza, w oparciu o kryteria ilościowe i jakościowe, możliwości wykorzystywania jednostek redukcji emisji pochodzących z mechanizmu czystego rozwoju. W kontekście ramowej konwencji NZ powyższy mechanizm powinien zostać zreformowany i obejmować jedynie takie projekty, które przynoszą faktyczne dodatkowe redukcje emisji i nie reprezentują wyłącznie najtańszych rozwiązań. Oprócz tego należy stopniowo wycofać się z mechanizmu wyrównawczego bazującego na projektach w odniesieniu do krajów rozwijających się o wysokim poziomie rozwoju gospodarczego i do bardzo konkurencyjnych sektorów gospodarki, na rzecz mechanizmów sektorowego rynku emisji. Te ostatnie mechanizmy mogą stanowić skuteczny instrument pobudzający rozwój i stosowanie technologii niskoemisyjnych w krajach rozwijających się, i przygotują warunki do wprowadzenia systemów ograniczeń emisji i handlu uprawnieniami do emisji. Aby skoordynować przejście z jednego systemu do drugiego, UE powinna współpracować ze Stanami Zjednoczonymi i innymi krajami, które stosują systemy ograniczeń emisji i handlu uprawnieniami do emisji oraz generują popyt na jednostki redukcji emisji pochodzące z mechanizmu wyrównawczego.
|
|
7. Volgende stappen en conclusies
|
6. POROZUMIENIE KOPENHASKIE PODSTAWą DłUGOTERMINOWEJ POLITYKI
|
|
De komende maanden zal de EU alle beschikbare middelen moeten inzetten om te komen tot intensieve dialoog en samenwerking met derde landen. Een van de belangrijkste uitdagingen voor de onderhandelingen in 2009 is ervoor te zorgen dat de ontwikkelde landen zich verbinden tot adequate en onderling vergelijkbare inspanningen, en dat de ontwikkelingslanden, met de steun van de ontwikkelde landen, eveneens een betekenisvolle bijdrage toezeggen. Dit is van wezenlijk belang om de overeenkomst in milieuopzicht volledig doeltreffend te maken en de bezorgdheid over het concurrentieaspect weg te nemen. In bilaterale contacten in het kader van het UNFCCC-proces, de aanstaande bijeenkomsten van de G8, de follow-up van het “grote economieën”-proces en de bilaterale besprekingen tussen de EU en belangrijke derde landen moet worden onderzocht hoe zowel ontwikkelde als ontwikkelingslanden een concrete bijdrage kunnen leveren aan de overeenkomst van Kopenhagen. Die besprekingen moeten ertoe leiden dat de ontwikkelde landen zich in Kopenhagen tot voldoende ambitieuze reductiestreefcijfers kunnen verbinden, en dat de economisch meer geavanceerde ontwikkelingslanden er ambitieuze koolstofluwe ontwikkelingsstrategieën – of substantiële maatregelen die deel zullen uitmaken van dergelijke strategieën – kunnen voorstellen. De vorm van de EU-bijdrage aan deze processen zal ook ter sprake komen op de Europese Raad van maart 2009.
|
UE powinna dążyć do tego, aby porozumienie kopenhaskie położyło fundamenty pod długookresowe międzynarodowe ramy, które zwiększyłyby ogólny poziom dążeń i wkład ze strony krajów rozwiniętych i rozwijających się, kierując się wiedzą naukową. Dlatego też integralną część tego porozumienia powinny stanowić okresowe przeglądy całościowych osiągnięć oraz adekwatności zobowiązań i działań, m.in. powinno ono przewidywać kompleksowy przegląd w 2016. Na podstawie tego przeglądu przeprowadzono by ponowną ocenę globalnego celu i dostosowanie dalszych zobowiązań śródokresowych, działań i przepływów finansowych do wyników najnowszych badań naukowych. Jeżeli w świetle kompleksowego przeglądu porozumienia kopenhaskiego z 2016 r. okazałoby się, że połączone starania krajów rozwiniętych i rozwijających się o ograniczenie emisji są niewystarczające, konferencja NZ w sprawie zmian klimatu powinna wyznaczyć nowe krajowe poziomy dążeń w odniesieniu do następnego okresu objętego zobowiązaniami.
|
|
Tot besluit wordt voorgesteld dat de EU:
|
7. DALSZE KROKI I WNIOSKI
|
|
1. haar vaste wil herbevestigt om in december 2009 in Kopenhagen tot een uitgebreide en ambitieuze internationale overeenkomst te komen;
|
W najbliższych miesiącach UE będzie musiała zmobilizować wszystkie dostępne zasoby, aby prowadzić ożywiony dialog i współpracę z krajami trzecimi. Jednym z najważniejszych wyzwań związanych z negocjacjami prowadzonymi w 2009 r. będzie zagwarantowanie dostatecznych i porównywalnych działań po stronie krajów rozwiniętych oraz znaczącego wkładu ze strony krajów rozwijających się (przy wsparciu krajów rozwiniętych). Jest to konieczne, aby osiągnąć całościowy oczekiwany korzystny wpływ na środowisko i uniknąć zaburzeń konkurencji. Należy badać możliwości konkretnych wkładów w porozumienie kopenhaskie zarówno ze strony krajów rozwiniętych, jak i krajów rozwijających się, w ramach kontaktów dwustronnych na podstawie ramowej konwencji NZ, zbliżających się szczytów grupy G-8, działań następczych związanych z procesem skupiającym główne gospodarki świata oraz dwustronnych rozmów pomiędzy UE a najważniejszymi krajami trzecimi. Wyniki tych rozmów powinny umożliwić krajom rozwiniętym zobowiązanie się w Kopenhadze do odpowiednio ambitnych celów dotyczących redukcji emisji, a krajom rozwijającym się o wyższym poziomie rozwoju gospodarczego przedstawienie propozycji ambitnych strategii rozwoju opartego na technologiach niskoemisyjnych lub poważnych działań, które będą wchodzić w skład tych strategii. Podczas posiedzenia Rady Europejskiej w marcu 2009 r. należy przedyskutować, jaką formę powinien przybrać wkład UE w te procesy.
|
|
2. contacten legt met andere ontwikkelde landen teneinde overeenstemming te bereiken over een reeks BKG-reductiestreefcijfers die gebaseerd zijn op de criteria van deze mededeling en die gelijkwaardige inspanningen garanderen, zodat de ontwikkelde landen in 2020 gezamenlijk een emissiereductie van 30 % realiseren ten opzichte van 1990;
|
Podsumowując, w niniejszym komunikacie proponuje się, aby UE:
|
|
3. contacten legt met de ontwikkelingslanden, en met name de economisch het meest geavanceerde, zodat deze passende actie ondernemen waardoor zij als groep tegen 2020 15-30 % minder emissies produceren dan in een “business as usual”-scenario;
|
1. potwierdziła swoją zdecydowaną wolę osiągnięcia ambitnego i kompleksowego międzynarodowego porozumienia w Kopenhadze w grudniu 2009 r.;
|
|
4. erkent dat om de wereldwijde temperatuurstijging tot minder dan 2°C te beperken, aanzienlijke financiële middelen zullen moeten worden uitgetrokken voor emissiereducties en aanpassingen, maar dat dit ook stimulansen biedt voor innovatie en economische groei en op termijn zal leiden tot duurzame ontwikkeling. De EU moet zich bereid verklaren substantiële financiële bijstand te verlenen voor maatregelen van ontwikkelingslanden, met name de armste en meest kwetsbare, bij voorbeeld via het Mondiaal Financieringsmechanisme voor het klimaat;
|
2. współpracowała z innymi krajami rozwiniętymi na rzecz uzgodnienia szeregu celów dotyczących redukcji gazów cieplarnianych, które gwarantowałyby porównywalność starań, w oparciu o kryteria wskazane w niniejszym komunikacie, aby umożliwić wspólne osiągnięcie do 2020 redukcji emisji o 30 % w stosunku do jej poziomu z 1990 r.;
|
|
5. voorstelt om met de VS en andere ontwikkelde landen bilaterale partnerschappen te sluiten om knowhow inzake de opzet van binnenlandse regelingen voor het verhandelen van emissierechten uit te wisselen en de totstandkoming van een goed functionerende OESO-brede koolstofmarkt tegen 2015 te vergemakkelijken. Die markt moet tegen 2020 tot bepaalde economisch meer geavanceerde ontwikkelingslanden worden uitgebreid.
|
3. współpracowała z krajami rozwijającymi się, zwłaszcza tymi o wyższym poziomie rozwoju gospodarczego, na rzecz podjęcia przez te kraje odpowiednich działań, które łącznie przyniosłyby w 2020 r. ograniczenie emisji o 15-30 % w stosunku do zwykłego poziomu;
|
|
De Commissie nodigt de Raad uit de bovenvermelde conclusies goed te keuren en nota te nemen van de in deze mededeling uiteengezette oriëntaties. Zij verklaart zich bereid de gesprekken hierover in de Raad voort te zetten en alle passende voorstellen te doen.
|
4. uznała, że utrzymanie wzrostu temperatury poniżej 2°C będzie wymagało znacznych zasobów finansowych na redukcję emisji i działania dostosowawcze, ale jednocześnie będzie stanowić bodziec dla innowacji i wzrostu gospodarczego oraz będzie prowadzić do zrównoważonego rozwoju w długim okresie; wyraziła gotowość wniesienia znacznego wkładu finansowego jako wsparcia dla działań krajów rozwijających się, w szczególności krajów najbiedniejszych i najbardziej podatnych na zagrożenia, np. za pośrednictwem światowego mechanizmu finansowania na potrzeby zmian klimatu,
|
|
|
5. zaproponowała nawiązanie dwustronnego partnerstwa ze Stanami Zjednoczonymi i innymi krajami rozwiniętymi, aby wymieniać doświadczenia w zakresie projektowania krajowych systemów handlu uprawnieniami do emisji i ułatwić utworzenie do 2015 r. sprawnego rynku emisji obejmującego całą OECD. Do 2020 r. rynek ten powinien zostać rozszerzony na kraje rozwijające się o wyższym poziomie rozwoju gospodarczego.
|
|
|
Komisja wzywa Radę do zatwierdzenia powyższych konkluzji i przyjęcia do wiadomości kierunków działania wskazanych w niniejszym komunikacie. Komisja jest gotowa do prowadzenia rozmów w Radzie i przedstawienia wszelkich odpowiednich wniosków.
|