Twee talen naast elkaar

BG CS DA DE EL EN ES ET FI FR HU IT LT LV MT NL PL PT RO SK SL SV  BG CS DA DE EL EN ES ET FI FR HU IT LT LV MT NL PL PT RO SK SL SV 

nl

lt

 
[pic] | COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN |
[pic] | EUROPOS BENDRIJŲ KOMISIJA |
Brussel, 2.7.2008
Briuselis, 2.7.2008
COM(2008) 414 definitief
KOM(2008) 414 galutinis
2008/0142 (COD)
2008/0142 (COD)
Voorstel voor een
Pasiūlymas
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS DIREKTYVA
betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg
dėl pacientų teisių į sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse narėse įgyvendinimo
{SEC(2008) 2163}{SEC(2008) 2164}{SEC(2008) 2183}
{SEC(2008) 2163}{SEC(2008) 2164}{SEC(2008) 2183}
(door de Commissie ingediend)
(pateiktos Komisijos)
TOELICHTING
AIŠKINAMASIS MEMORANDUMAS
1. ACHTERGROND EN VOORBEREIDENDE WERKZAAMHEDEN
1. BENDRA INFORMACIJA IR PARENGIAMASIS DARBAS
In 2003 hebben de ministers van Volksgezondheid en andere belanghebbenden de Commissie opgeroepen te onderzoeken hoe de rechtszekerheid op het gebied van grensoverschrijdende zorg kan worden vergroot op basis van de jurisprudentie van het Hof van Justitie inzake het recht van de patiënt op een medische behandeling in een andere lidstaat[1]. Hoewel de arresten van het Hof in individuele zaken op zichzelf duidelijk zijn, is verduidelijking nodig met het oog op een algemenere en effectievere toepassing van de vrijheid om gezondheidsdiensten te ontvangen en verrichten. Het Commissievoorstel voor een richtlijn betreffende diensten op de interne markt van begin 2004 bevatte dan ook bepalingen waarin de arresten van het Hof van Justitie betreffende de toepassing van de beginselen van vrij verkeer op gezondheidsdiensten werden gecodificeerd. Deze aanpak werd echter door het Europees Parlement en de Raad van de hand gewezen. Het voorstel zou onvoldoende rekening houden met de specifieke eigenschappen van gezondheidsdiensten, zoals de technische complexiteit, de gevoeligheid bij het grote publiek en de aanzienlijke overheidsfinanciering. Daarom heeft de Commissie een beleidsinitiatief ontwikkeld dat specifiek betrekking heeft op gezondheidsdiensten.
2003 m. sveikatos ministrai ir kitos suinteresuotosios šalys paragino Komisiją išsiaiškinti, kaip pasiekti didesnio teisinio aiškumo dėl sveikatos priežiūros paslaugų, kurios valstybėse narėse teikiamos pacientams iš kitų valstybių narių, atsižvelgiant į Teisingumo Teismo praktiką, susijusią su pacientų teise gauti medicinos pagalbą kitoje valstybėje narėje[1]. Patys Teismo nutarimai dėl atskirų atvejų yra aiškūs, bet būtina pagerinti aiškumą siekiant užtikrinti, kad būtų bendriau ir veiksmingiau įgyvendinta laisvė gauti ir teikti sveikatos paslaugas. Todėl į Komisijos pateiktą direktyvos dėl paslaugų vidaus rinkoje pasiūlymą 2004 m. pradžioje buvo įtrauktos nuostatos, kuriomis kodifikuojami Teisingumo Teismo nutarimai dėl laisvo judėjimo principų taikymo sveikatos paslaugų srityje. Tačiau Europos Parlamentas ir Taryba nepritarė šiam požiūriui. Buvo manoma, kad nepakankamai atsižvelgta į specifinius sveikatos paslaugų aspektus, visų pirma techninį šių paslaugų sudėtingumą, jautrią visuomenės reakciją jų atžvilgiu ir tai, kad jos daugiausia finansuojamos iš valstybinių fondų. Todėl Komisija parengė politikos iniciatyvą, kurioje sveikatos priežiūros paslaugos nagrinėjamos kaip atskiras klausimas.
In zijn conclusies betreffende de gemeenschappelijke waarden en beginselen van de gezondheidsstelsels van de EU heeft de Raad in juni 2006 te kennen gegeven dat er een bijzondere waarde ligt in alle passende initiatieven inzake gezondheidsdiensten waarbij de Europese burgers duidelijkheid wordt geboden omtrent hun rechten bij verplaatsing van de ene lidstaat van de EU naar een andere, en in het vastleggen van deze waarden en beginselen in een rechtskader, teneinde de rechtszekerheid te waarborgen[2].
2006 m. birželio mėn. Taryba priėmė išvadas dėl Europos Sąjungos sveikatos sistemų bendrų vertybių ir principų, kuriose teigiama, jog manoma, kad ypač svarbu imtis tinkamų iniciatyvų sveikatos paslaugų srityje, kuriomis Europos piliečiai aiškiai informuojami, kokių teisių jie turi, kai vyksta iš vienos ES valstybės narės į kitą, ir dėl kurių šios vertybės bei principai įtvirtinami teisinėje sistemoje siekiant užtikrinti teisinį tikrumą[2].
Het Europees Parlement heeft met verschillende rapporten aan de discussies over grensoverschrijdende gezondheidszorg bijgedragen. In april 2005 keurde het Parlement een rapport over de mobiliteit van patiënten en ontwikkelingen in de gezondheidszorg in de Europese Unie goed[3], in maart 2007 een resolutie over communautaire maatregelen op het gebied van de grensoverschrijdende gezondheidszorgverlening[4] en in mei 2007 een rapport over de impact en gevolgen van uitsluiting van gezondheidsdiensten uit de richtlijn betreffende diensten op de interne markt[5].
Europos Parlamentas parengė įvairių ataskaitų ir taip prisidėjo prie diskusijų apie kitose valstybėse narėse teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas. 2005 m. balandžio mėn. Parlamentas priėmė pacientų mobilumo ir sveikatos priežiūros raidos Europos Sąjungoje ataskaitą[3], 2007 m. kovo mėn. – rezoliuciją dėl Bendrijos veiksmų siekiant užtikrinti sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse narėse[4], o 2007 m. gegužės mėn. – sveikatos apsaugos paslaugų išbraukimo iš Direktyvos dėl paslaugų vidaus rinkoje poveikio ir pasekmių ataskaitą[5].
Bovendien zijn de belanghebbenden jarenlang intensief bij de werkzaamheden van de Commissie op het gebied van mobiliteit van patiënten en gezondheidszorg betrokken, in het bijzonder in het kader van het denkproces op hoog niveau, het Open Forum[6] en de Groep op hoog niveau inzake gezondheidsdiensten en medische zorg[7]. In september 2006 is de raadpleging over het specifieke initiatief op het gebied van grensoverschrijdende gezondheidszorg officieel begonnen met de publicatie van een mededeling[8], waarin alle betrokkenen werden uitgenodigd aan het raadplegingsproces over het optreden van de Gemeenschap op het gebied van gezondheidsdiensten deel te nemen. De raadpleging was bedoeld om de problemen duidelijk in kaart te brengen en te vernemen hoe de belanghebbenden over de doelstellingen en beleidsopties denken. De mededeling en de samenvatting van de reacties[9] zijn op de website van de Commissie[10] gepubliceerd.
Komisija taip pat daug metų įtraukdavo suinteresuotąsias šalis į su pacientų mobilumu ir sveikatos priežiūra susijusią veiklą, visų pirma pasinaudodama Aukšto lygio svarstymų proceso atviru forumu[6] ir Sveikatos paslaugų ir medicininės priežiūros aukšto lygio grupe[7]. Konsultacijos dėl konkrečios sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse iniciatyvos formaliai pradėtos 2006 m. rugsėjo mėn. paskelbus komunikatą[8] ir kviečiant visas suinteresuotąsias šalis prisidėti prie konsultacijų dėl Bendrijos veiksmų sveikatos paslaugų srityje proceso. Konsultacijų tikslas buvo aiškiai nustatyti problemas ir gauti informacijos apie tikslus bei politikos alternatyvas. Komunikatas ir visa atsakymų suvestinė ataskaita[9] buvo paskelbti Komisijos interneto svetainėje[10].
De Commissie ontving 280 reacties op deze raadpleging, afkomstig van uiteenlopende belanghebbenden, waaronder organisaties van gezondheidswerkers, zorgaanbieders, nationale en regionale overheden, verzekeraars, het bedrijfsleven en particulieren. Er werden uiteenlopende vraagstukken in verband met de Europese gezondheidszorg, en met name de grensoverschrijdende gezondheidszorg, aan de orde gesteld. Bij de voorbereiding van dit Commissievoorstel is daarmee rekening gehouden.
Per šias konsultacijas Komisija gavo 280 atsakymų iš įvairių suinteresuotųjų šalių, įskaitant sveikatos priežiūros specialistų organizacijas, sveikatos priežiūros paslaugų teikėjus, nacionalines ir regionines vyriausybes, draudikus, pramonės įmones ir atskirus piliečius. Buvo iškelta įvairių klausimų, susijusių su sveikatos priežiūra Europoje, visų pirma sveikatos priežiūros paslaugų teikimu kitose valstybėse. Į juos buvo atsižvelgta rengiant šį Komisijos pasiūlymą.
Dit voorstel is bovendien gebaseerd op verschillende externe onderzoeken, analyses en studies die de afgelopen jaren zijn uitgevoerd. Met name werd een onafhankelijke deskundigenanalyse[11] van de Europese waarnemingspost voor gezondheidszorgstelsels en -beleid gebruikt bij de onderbouwing van de effectbeoordeling van dit voorstel. In deze analyse werden de ontwikkelingen in de Europese gezondheidszorg geïnventariseerd, waarbij de nadruk lag op zeven aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg: voorafgaande toestemming en toegang tot gezondheidszorg; kwaliteit en veiligheid; patiëntenrechten; grensoverschrijdende samenwerking; gezondheidszorgpakketten en -tarieven; gevolgen van grensoverschrijdende gezondheidszorg in het verleden; en gegevens over grensoverschrijdende gezondheidszorg. De analyse was gebaseerd op bestaand onderzoek, met aanzienlijke steun van de Europese Commissie, voorbeelden en studies ter vergroting van het inzicht in bovengenoemde aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg uit het oogpunt van verschillende nationale gezondheidsstelsels, en beschrijft de gevolgen van de huidige rechtsonzekerheid en overige onzekerheden voor de grensoverschrijdende gezondheidszorg in het algemeen, en voor bovengenoemde aspecten in het bijzonder (nu en in het verleden), wie daardoor wordt getroffen, alsook op welke wijze en in welke mate.
Šis pasiūlymas pagrįstas ir keliomis pastaraisiais metais atliktomis išorės apklausomis, analizėmis ir tyrimais. Visų pirma Europos sveikatos sistemų ir politikos observatorija pateikė nepriklausomų ekspertų analizę[11], kuria visų pirma grindžiamas šio pasiūlymo poveikio vertinimas. Analizėje atsižvelgta į sveikatos priežiūros raidą Europoje, ypatingą dėmesį skiriant septyniems sveikatos priežiūros kitose valstybėse narėse aspektams – išankstiniam leidimui ir galimybei gauti sveikatos priežiūros paslaugas; kokybei ir saugai; pacientų teisėms; tarpvalstybiniam bendradarbiavimui; sveikatos priežiūros paslaugų krepšeliui ir tarifams; ankstesniam sveikatos priežiūros kitose valstybėse narėse paslaugų poveikiui; ir duomenims apie sveikatos priežiūrą kitose valstybėse narėse. Atliekant šią analizę buvo remtasi esamais moksliniais tyrimais, kuriuos daugiausia rėmė Europos Komisija, pavyzdžiais ir tyrimais; analizės tikslas – geriau suprasti kitose valstybėse narėse teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas lyginant minėtus skirtingų nacionalinių sveikatos sistemų aspektus. Analizėje aprašoma, koks buvo esamų teisinių ir neteisinio pobūdžio neaiškumų poveikis kitose valstybėse narėse teikiamoms sveikatos priežiūros paslaugoms apskritai ir konkretiems pirmiau minėtiems aspektams (šiuo metu ir anksčiau), kokiems subjektams daromas poveikis, kokiu būdu ir kokiu mastu.
2. ELEMENTEN VAN HET COMMUNAUTAIR KADER VOOR GRENSOVERSCHRIJDENDE GEZONDHEIDSZORG
2. KITOSE VALSTYBėSE NARėSE TEIKIAMų SVEIKATOS PRIEžIūROS PASLAUGų BENDRIJOS SISTEMOS ELEMENTAI
De Commissie stelt voor een communautair kader voor grensoverschrijdende gezondheidszorg tot stand te brengen, zoals beschreven in dit voorstel voor een richtlijn. Het voorstel bevat de nodige juridische definities en algemene bepalingen, en berust daarnaast op drie pijlers:
Komisija siūlo nustatyti Bendrijos sveikatos priežiūros paslaugų, teikiamų kitose valstybėse narėse, sistemą, kaip nustatyta šiame direktyvos pasiūlyme. Būtų nustatytos reikiamos teisinės apibrėžtys ir bendrosios nuostatos, o sistema apimtų šias tris pagrindines sritis:
- gemeenschappelijke beginselen voor alle gezondheidsstelsels van de EU , zoals in juni 2006 door de Raad overeengekomen, waarin wordt aangegeven welke lidstaat verantwoordelijk is voor het waarborgen van de naleving van de gemeenschappelijke beginselen voor de gezondheidszorg en wat deze verantwoordelijkheid inhoudt, zodat duidelijk wordt welke autoriteiten in de EU de gezondheidszorgnormen vaststellen en daarop toezien, en het vertrouwen wordt vergroot;
- visų ES sveikatos sistemų bendruosius principus , kuriems pritarta Taryboje 2006 m. birželio mėn. Būtų nustatyta, kurios valstybės narės turi būti atsakingos už tai, kad būtų laikomasi šių sveikatos priežiūros srities bendrųjų principų, ir būtų nustatytos šios atsakomybės ribos siekiant užtikrinti, kad būtų aišku, kurios institucijos nustato ES sveikatos priežiūros standartus ir stebi, kaip jų laikomasi, ir kad šiomis institucijomis būtų pasitikima;
- een specifiek kader voor grensoverschrijdende gezondheidszorg : de richtlijn maakt duidelijk welke rechten patiënten hebben op gezondheidszorg in een andere lidstaat en welke grenzen de lidstaten daaraan kunnen stellen, en in welke mate de kosten van grensoverschrijdende gezondheidszorg worden vergoed (op basis van het beginsel dat patiënten recht hebben op vergoeding tot het bedrag dat zou zijn terugbetaald als de behandeling in de eigen lidstaat zou plaatsvinden);
- konkrečią sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse sistemą . Direktyvoje bus aiškiai nustatyta pacientų teisė gauti sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse, įskaitant užsienyje suteiktų sveikatos priežiūros narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų finansavimo lygį, kuris būtų nustatomas pagal principą, kad pacientai turi teisę gauti kompensaciją, neviršijančią sumos, kurią jiems būtų reikėję mokėti už tą patį gydymą savo valstybėje;
- Europese samenwerking op het gebied van gezondheidszorg : de richtlijn brengt een Europees samenwerkingskader tot stand voor onder meer samenwerking in grensregio’s, erkenning van in een andere lidstaat verstrekte recepten, Europese referentienetwerken, evaluatie van gezondheidstechnologie, gegevensverzameling en kwaliteit en veiligheid, dat erop gericht is het potentieel van dergelijke samenwerking doeltreffend en duurzaam te benutten.
- Europos masto bendradarbiavimą sveikatos priežiūros paslaugų srityje: direktyvoje nustatoma Europos masto bendradarbiavimo sistema, apimanti šias sritis: pasienio regionų bendradarbiavimą, kitose valstybėse narėse išduotų receptų pripažinimą, Europos pavyzdinių centrų tinklus, sveikatos srities technologijų vertinimą, duomenų rinkimą ir kokybiškumą bei saugą. Taip siekiama nuolat veiksmingai naudotis šio bendradarbiavimo teikiamomis galimybėmis.
Met dit op de rechtspraak gebaseerde initiatief wordt beoogd een duidelijk en transparant kader voor de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg in de EU tot stand te brengen voor situaties waarin patiënten zich in een andere lidstaat dan hun eigen land willen laten behandelen. Er mogen in dat geval geen ongerechtvaardigde belemmeringen zijn. De zorg moet veilig en hoogwaardig zijn. De procedures voor de vergoeding van de kosten moeten duidelijk en transparant zijn. Dit kader, dat de beginselen van universaliteit, toegang tot hoogwaardige zorg, rechtvaardigheid en solidariteit eerbiedigt, heeft daarom de volgende doelstellingen:
Remiantis teismo praktika, šia iniciatyva siekiama užtikrinti aiškią ir skaidrią sveikatos priežiūros paslaugų teikimo kitose valstybėse narėse ES sistemą tais atvejais, kai paciento norimos sveikatos priežiūros paslaugos yra teikiamos kitoje valstybėje narėje, o ne jo gyvenamoje šalyje. Tokiais atvejais neturėtų kilti nepagrįstų kliūčių. Sveikatos priežiūros paslaugos turėtų būti saugios ir geros kokybės. Išlaidų apmokėjimo procedūros turėtų būti aiškios ir skaidrios. Laikantis visuotinai pripažintų visuotinumo, geros kokybės sveikatos priežiūros prieinamumo, teisingumo ir solidarumo principų, šios sistemos tikslai yra:
- de nodige duidelijkheid geven over de rechten op vergoeding van in andere lidstaten verleende gezondheidszorg;
- pakankamai aiškiai reglamentuoti teises į kitose valstybėse narėse suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų apmokėjimą;
- en de nodige voorschriften vaststellen om te zorgen voor hoogwaardige, veilige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg.
- ir užtikrinti, kad būtini kokybiškų saugių ir veiksmingų sveikatos priežiūros paslaugų reikalavimai būtų taikomi ir kitose valstybėse narėse teikiamoms sveikatos priežiūros paslaugoms.
3. SAMENHANG MET ANDERE BELEIDSGEBIEDEN VAN DE EU
3. DERėJIMAS SU KITOMIS BENDRIJOS POLITIKOS SRITIMIS
a) Verordeningen betreffende de coördinatie van socialezekerheidsregelingen
a) Socialinės apsaugos sistemų koordinavimo taisyklės
Dit voorstel houdt geen wijziging in van het bestaande kader voor de coördinatie van socialezekerheidsregelingen. Dat kader blijft van kracht, evenals alle algemene beginselen waarop de verordeningen zijn gebaseerd, waaronder het beginsel dat patiënten die gezondheidszorg in een andere lidstaat ontvangen gelijk worden behandeld als ingezetenen van die lidstaat, en de bestaande Europese ziekteverzekeringskaart. Voor patiënten die geplande gezondheidszorg in een andere lidstaat willen ontvangen, betekent dit dat zij naar het buitenland mogen uitwijken indien zij de bij hun ziekte passende gezondheidszorg niet tijdig in eigen land kunnen ontvangen, en dat de eventuele meerkosten van de behandeling in dat geval door overheidsmiddelen worden gedekt. Het mechanisme hiervoor bestaat al uit hoofde van de verordeningen betreffende de coördinatie van socialezekerheidsregelingen[12], en zal blijven bestaan.
Šiuo pasiūlymu nebūtų keičiama esama socialinės apsaugos sistemų koordinavimo tvarka, ši tvarka išliks ir toliau – išliks ir visi bendrieji principai, kuriais grindžiamos socialinės apsaugos sistemų koordinavimo taisyklės, įskaitant tai, kad kitose valstybėse narėse sveikatos priežiūros paslaugas gaunantys pacientai turi būti prilyginami tos valstybės narės gyventojams, nebūtų keičiama ir galiojanti Europos sveikatos draudimo kortelė. Taip būtų užtikrinta, kad pacientams, kurie siekia gauti planinių sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse, būtų leista vykti į užsienį, o bet kokios papildomos gydymo lėšos būtų padengtos iš valstybinių fondų, jeigu jų šalyje laiku negali būti suteikta jiems reikalinga priežiūra atsižvelgiant į jų būklę. Tokia tvarka jau įdiegta taikant socialinės apsaugos sistemų koordinavimo taisykles[12], ji galios ir toliau.
De nieuwe richtlijn betreffende grensoverschrijdende gezondheidszorg voert een alternatief mechanisme in dat gebaseerd is op de beginselen van het vrije verkeer en voortbouwt op de uitgangspunten van de arresten van het Hof van Justitie. Dit stelt patiënten in de gelegenheid de gezondheidszorg die zij anders in hun eigen land zouden krijgen, in een andere lidstaat te ontvangen en vergoed te krijgen tot hetzelfde bedrag als wanneer de behandeling in eigen land zou plaatsvinden; de eventuele meerkosten komen echter ten laste van de patiënt.
Pagal naują direktyvą dėl sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse būtų nustatyta alternatyvi tvarka, pagrįsta laisvo judėjimo principais ir principais, kuriais grindžiami Teisingumo Teismo sprendimai. Taip pacientai galėtų vykti į kitą valstybę narę ir ten gauti bet kokių sveikatos priežiūros paslaugų, kurių jiems būtų suteikta jų šalyje ir už kurias jie gautų kompensaciją, neviršijančią sumos, kurią būtų reikėję mokėti už tą patį gydymą jų valstybėje, bet jiems tenka finansinė rizika padengti visas papildomas išlaidas.
De bepalingen betreffende rechten in dit voorstel en de bepalingen betreffende rechten in Verordening (EEG) nr. 1408/71 vormen alternatieve mechanismen voor de vergoeding van de kosten van grensoverschrijdende gezondheidszorg. Wanneer overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 1408/71 voorafgaande toestemming wordt gevraagd en verleend, zijn de bepalingen van die verordening van toepassing en worden de prestaties wegens ziekte volgens de voorschriften van die verordening verleend. Dit geldt in het bijzonder voor behandelingen die via de in deze richtlijn beschreven Europese referentienetwerken worden verleend. Wanneer de kosten van gezondheidszorg overeenkomstig hoofdstuk III van deze richtlijn worden vergoed, zijn de bepalingen van de richtlijn van toepassing. Wanneer aan de voorwaarden in artikel 22, lid 1, onder c), en lid 2 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wordt voldaan, wordt een verzekerde echter altijd toestemming verleend uit hoofde van de verordeningen betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsregelingen als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder f).
Šio pasiūlymo ir Reglamento (EB) Nr. 1408/71 nuostatomis dėl teisių numatoma alternatyvi tvarka, pagal kurią įsipareigojama padengti kitose valstybėse narėse suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidas. Jei kreipiamasi dėl išankstinio leidimo ir jis suteikiamas pagal Reglamente (EB) Nr. 1408/71 nustatytą sistemą, taikomos to reglamento nuostatos, o laikinojo nedarbingumo išmokos skiriamos remiantis tame reglamente nustatytomis taisyklėmis. Taip būtų visų pirma tuo atveju, kai gydymo paslaugos suteikiamos per Europos pavyzdinių centrų tinklus, kaip nustatyta šioje direktyvoje. Kompensuojant sveikatos priežiūros išlaidas pagal šios direktyvos III skyrių, būtų taikomos direktyvos nuostatos. Tačiau bet kuris apdraustas asmuo visada turės teisę gauti leidimą pagal reglamentus dėl socialinės apsaugos sistemų koordinavimo, nurodytus 3.1 str. f punkte, jeigu bus laikomasi Reglamento 1408/71 22.1 str. c punkto ir 22.2 str. sąlygų.
b) Kader voor de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties
b) Profesinių kvalifikacijų abipusio pripažinimo sistema
Dit voorstel laat bovendien het bestaande kader voor de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties van Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties[13] onverlet. In Richtlijn 2005/36/EG is bepaald dat een lidstaat die de toegang tot of de uitoefening van een gereglementeerd beroep, waaronder beroepen in de gezondheidszorg, op zijn grondgebied afhankelijk stelt van het bezit van bepaalde beroepskwalificaties, de in een andere lidstaat verworven beroepskwalificaties die de houder van die kwalificaties het recht verlenen er hetzelfde beroep uit te oefenen, erkent. Met dit voorstel wordt niet beoogd de bestaande voorschriften voor de wederzijdse erkenning van beroepskwalificaties aan te passen, te wijzigen of anderszins aan te tasten. Evenmin mogen maatregelen die de lidstaten in verband met de uitvoering van dit voorstel nemen om te waarborgen dat de verstrekte gezondheidszorg aan duidelijke kwaliteits- en veiligheidsnormen voldoet, nieuwe beperkingen inhouden op het vrije verkeer van gezondheidswerkers, zoals geregeld in Richtlijn 2005/36/EG.
Šiuo pasiūlymu nebūtų pažeista galiojanti profesinių kvalifikacijų abipusio pripažinimo sistema, nustatyta 2005 m. rugsėjo 7 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2005/36/EB dėl profesinių kvalifikacijų pripažinimo[13]. Direktyvoje 2005/36/EB nustatytos taisyklės, pagal kurias valstybės narės, suteikiančios galimybę savo teritorijoje užsiimti reglamentuojama profesija, įskaitant sveikatos priežiūros specialisto profesiją, jeigu turimos konkrečios profesinės kvalifikacijos, pripažįsta kitose valstybėse narėse įgytas profesines kvalifikacijas, pagal kurias leidžiama šias kvalifikacijas turinčiam asmeniui užsiimti ta profesija tose valstybėse. Šiuo pasiūlymu nesiekiama iš dalies pakeisti, pakoreguoti galiojančių profesinių kvalifikacijų abipusio pripažinimo taisyklių arba kitokiu būdu daryti poveikio šių taisyklių taikymui. Be to, bet kokiomis priemonėmis, kurių imasi valstybės narės šiam pasiūlymui įgyvendinti užtikrindamos, kad sveikatos priežiūros paslaugos būtų teikiamos laikantis aiškių kokybės ir saugos standartų, neturėtų būti sudaroma naujų kliūčių laisvam sveikatos priežiūros specialistų judėjimui, kaip reglamentuojama Direktyvoje 2005/36/EB.
c) Communautair kader voor de bescherming van persoonsgegevens
c) Bendrijos asmens duomenų apsaugos sistema
Het EU-kader van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens[14] en Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie[15] geeft patiënten recht op privacy ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens. Dit voorstel laat het bestaande kader onverlet. Om de continuïteit van grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen waarborgen, moeten de gezondheidsgegevens van patiënten tijdig worden doorgegeven. Het kader van Richtlijn 95/46/EG betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens geeft patiënten het recht op toegang tot hun persoonsgegevens die hun gezondheid betreffen. Dit houdt ook in dat patiënten toegang hebben tot hun medische dossier, waarin bijvoorbeeld gegevens over diagnosen, onderzoeksresultaten, beoordelingen door behandelend artsen en verrichte behandelingen en ingrepen worden opgenomen. Deze richtlijn moet het communautaire kader van die richtlijnen, alsmede de nationale omzettingswetgeving, onverlet laten.
1995 m. spalio 24 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvoje 95/46/EB dėl asmenų apsaugos tvarkant asmens duomenis ir dėl laisvo tokių duomenų judėjimo[14] ir 2002 m. liepos 12 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvoje 2002/58/EB dėl asmens duomenų tvarkymo ir privatumo apsaugos elektroninių ryšių sektoriuje[15] nustatyta ES sistema užtikrinamos pacientų teisės į privatumą, susijusį su asmens duomenų tvarkymu, o šiuo pasiūlymu nepažeidžiama ši galiojanti sistema. Ar bus užtikrintas sveikatos priežiūros paslaugų tęstinumas, kai jos bus teikiamos kitose valstybėse narėse, priklauso nuo laiku perduotų duomenų apie paciento sveikatą. Pagal sistemą, nustatytą Direktyvoje 95/46/EB dėl asmenų apsaugos tvarkant asmens duomenis ir dėl laisvo tokių duomenų judėjimo, nustatyta pacientų teisė susipažinti su savo asmens duomenimis apie savo sveikatą. Taip pat įtraukiama ir teisė susipažinti su pacientų medicininiais dokumentais, pvz., diagnoze, tyrimų rezultatais, gydančiųjų gydytojų vertinimu ir bet kokiu suteiktu gydymu ar atliktomis intervencijomis. Todėl ši direktyva neturėtų pažeisti šios Bendrijos sistemos, nustatytos tomis direktyvomis ir nacionaliniais įstatymais, kuriais įgyvendinamos tos direktyvos.
d) E-gezondheidszorg
d) E. sveikata
Dit voorstel laat ook het bestaande kader van Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (“Richtlijn inzake elektronische handel”)[16] onverlet. Die richtlijn draagt bij aan de werking van de interne markt door het vrije verkeer van de diensten van de informatiemaatschappij, waaronder diensten op het gebied van e-gezondheidszorg, tussen de lidstaten te waarborgen. Die richtlijn bevat een informatieregeling voor verleners van diensten van de informatiemaatschappij, alsmede voorschriften betreffende commerciële communicatie, elektronisch gesloten contracten en de aansprakelijkheid van dienstverleners die als tussenpersoon optreden. Het bestaande kader moet intact blijven en dit voorstel is slechts van toepassing voor zover de maatregelen niet al onder Richtlijn 2000/31/EG vallen.
Šiuo pasiūlymu nepažeidžiama ir esama sistema, nustatyta 2000 m. birželio 8 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2000/31/EB dėl kai kurių informacinės visuomenės paslaugų, ypač elektroninės komercijos, teisinių aspektų vidaus rinkoje (Elektroninės komercijos direktyva)[16]. Ta direktyva prisidedama prie vidaus rinkos veikimo užtikrinant laisvą informacinės visuomenės paslaugų, įskaitant e. sveikatos paslaugas, judėjimą tarp valstybių narių. Toje direktyvoje nustatyti informacijos reikalavimai, taikomi informacinės visuomenės paslaugų teikėjams, komercinių pranešimų taisyklės, elektroninėmis priemonėmis sudaromų sutarčių taisyklės ir tarpinių paslaugų teikėjų atsakomybė. Esama sistema išlieka, o šiuo pasiūlymu numatoma taikyti tik tas priemones, kurios nebuvo numatytos Direktyvoje 2000/31/EB.
e) Raciale gelijkheid
e) Rasinė lygybė
Dit voorstel is van toepassing overeenkomstig Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming. Volgens die richtlijn, die onder meer met betrekking tot sociale bescherming, met inbegrip van sociale zekerheid en gezondheidszorg, op alle personen van toepassing is (zie artikel 3, lid 1, onder e)), mag in de Europese Unie niet op grond van ras of etnische afstamming worden gediscrimineerd. Het in Richtlijn 2000/43/EG neergelegde beginsel van gelijke behandeling, dat directe of indirecte discriminatie op grond van ras of etnische afstamming verbiedt, moet dan ook worden gehandhaafd en wordt door deze richtlijn niet aangetast.
Šis pasiūlymas atitinka 2000 m. birželio 29 d. Tarybos direktyvą 2000/43/EB, įgyvendinančią vienodo požiūrio principą asmenims nepriklausomai nuo jų rasės arba etninės priklausomybės. Šia direktyva žmonės Europos Sąjungoje saugomi nuo diskriminavimo rasiniu ir etniniu pagrindu, ji yra taikoma ir visiems asmenims socialinės apsaugos, įskaitant socialinį draudimą ir sveikatos priežiūrą, požiūriu (žr. 3.1 str. e punktą). Todėl vienodo traktavimo principas, nurodytas Direktyvoje 2000/43/EB, kuris reiškia, kad negali būti tiesioginio ar netiesioginio diskriminavimo, grindžiamo rasine ar etnine priklausomybe, lieka galioti ir nėra keičiamas šios direktyvos nuostatomis.
4. ALGEMENE JURIDISCHE ASPECTEN
4. BENDRIEJI TEISINIAI ASPEKTAI
a) Rechtsgrondslag
a) Teisinis pagrindas
Het voorstel voor een richtlijn berust op artikel 95 van het Verdrag. Deze rechtsgrondslag vindt zijn rechtvaardiging in zowel het doel als de inhoud van het voorstel. Maatregelen die op grond van artikel 95 van het Verdrag worden vastgesteld, moeten op de totstandbrenging en werking van de interne markt gericht zijn. Dit voorstel is bedoeld om een algemeen kader voor de verlening van veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg in de Europese Unie tot stand te brengen en het vrije verkeer van gezondheidsdiensten, alsmede een hoog niveau van bescherming van de gezondheid, te waarborgen, met volledige eerbiediging van de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging. Het doel van dit voorstel beantwoordt dan ook volledig aan de voorschriften van de artikelen 95 en 152 van het Verdrag.
Direktyvos pasiūlymas grindžiamas Sutarties 95 straipsniu. Šis teisinis pagrindas yra pateisinamas dėl pasiūlymo tikslo ir turinio. Pagal Sutarties 95 straipsnį priimtomis priemonėmis turėtų būti siekiama, kad būtų sukurta ir veiktų vidaus rinka. Šio pasiūlymo tikslas – nustatyti Europos Sąjungoje bendrą saugių ir veiksmingų kokybiškų kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų sistemą ir užtikrinti laisvą sveikatos paslaugų judėjimą ir aukštą sveikatos apsaugos lygį visiškai atsižvelgiant į valstybių narių atsakomybę dėl sveikatos paslaugų ir medicinos pagalbos organizavimo ir teikimo. Todėl šio pasiūlymo tikslas visiškai atitinka Sutarties 95 ir 152 straipsnių reikalavimus.
De arresten van het Hof in de bovengenoemde individuele zaken zijn op zichzelf duidelijk en aan de uitoefening van de door het Hof erkende patiëntenrechten mogen geen voorafgaande voorwaarden worden verbonden. Niettemin moet worden gezorgd voor een algemenere en effectievere toepassing van deze internemarktrechten in de praktijk en moet worden gewaarborgd dat zij kunnen worden uitgeoefend op een wijze die verenigbaar is met de algemene doelstellingen van de gezondheidsstelsels op het gebied van toegankelijkheid, kwaliteit en betaalbaarheid. Het Hof heeft geoordeeld dat de vrijheid van dienstverrichting de vrijheid impliceert van ontvangers van diensten, waaronder zij die geneeskundige behandeling behoeven, om zich met het oog daarop naar een andere lidstaat te begeven[17]. Zoals het Hof ook heeft geoordeeld, vormt het feit dat de wetgeving van de lidstaat van aansluiting een onder die wetgeving vallende patiënt niet hetzelfde vergoedingsniveau waarborgt als waarop hij recht zou hebben als hij de gezondheidszorg in de lidstaat van aansluiting zou ontvangen, een beperking op het vrij verrichten van diensten in de zin van artikel 49 van het EG-Verdrag[18]. Daarom moeten in deze richtlijn vraagstukken in verband met de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg aan de orde komen, zodat de uitoefening van het recht om gezondheidsdiensten te verlenen en te ontvangen wordt vergemakkelijkt.
Patys Teismo nutarimai pirmiau nurodytais atskirais atvejais yra aiškūs, ir negali būti reikalaujama laikytis kokių nors išankstinių sąlygų norint įgyvendinti Teismo pripažintas pacientų teises. Tačiau būtina užtikrinti, jog praktikoje šios vidaus rinkos teisės būtų plačiau ir veiksmingiau taikomos, ir užtikrinti, kad jos būtų įgyvendinamos tokiu būdu, kuris yra suderinamas su bendrais sveikatos sistemų tikslais: prieinamumu, kokybe ir finansiniu tvarumu. Teismas nusprendė, kad laisvė teikti paslaugas apima laisvę paslaugų gavėjams, įskaitant asmenis, kuriems reikalinga medicinos pagalba, vykti į kitą valstybę narę, kad jiems būtų suteiktas gydymas toje šalyje[17]. Teismas taip pat nusprendė, kad tai, jog paciento valstybės narės teisės aktai negarantuoja pacientui, kuriam šie teisės aktai taikomi, kad bus suteikta tokio dydžio kompensacija, kuri būtų lygiavertė kompensacijai, kurią gauti jis turėtų teisę, jeigu jam sveikatos priežiūros paslaugos būtų buvusios suteiktos jo valstybėje narėje, yra laisvės teikti paslaugas pagal EB sutarties 49 straipsnį apribojimas[18]. Todėl reikia spręsti direktyvoje nurodytus klausimus, susijusius su kitose valstybėse narėse suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimu, kad būtų lengviau naudotis teise teikti ir gauti sveikatos paslaugas.
Het is voor patiënten bovendien van wezenlijk belang dat bij de verlening van gezondheidszorg altijd wordt gezorgd voor:
Be to, teikiant sveikatos priežiūros paslaugas, būtina užtikinti:
- duidelijke informatie, zodat mensen met kennis van zaken beslissingen over gezondheidszorg kunnen nemen;
- kad pacientai gautų aiškią informaciją, kuri jiems leistų informuotai pasirinkti sveikatos priežiūros paslaugas;
- mechanismen die de kwaliteit en veiligheid van de verstrekte gezondheidszorg waarborgen;
- kad būtų įdiegta tvarka sveikatos priežiūros paslaugų kokybei ir saugai užtikrinti;
- continuïteit van de door verschillende behandelend artsen en organisaties verleende zorg;
- sveikatos priežiūros paslaugų tęstinumą, kai šias paslaugas teikia skirtingi gydantieji specialistai ir įstaigos;
- en mechanismen die passende rechtsmiddelen bieden in geval van schade als gevolg van gezondheidszorg.
- ir kad būtų nustatytos priemonės, kuriomis būtų tinkamai apgintos pacientų teisės ir atlyginta už žalą, patirtą gaunant sveikatos priežiūros paslaugas.
Er zijn echter geen communautaire voorschriften waarin bepaald is op welke wijze bij de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg aan deze eisen moet worden voldaan of wie ervoor verantwoordelijk is dat aan deze eisen wordt voldaan. Het maakt hierbij niet uit of de zorg met publieke of private middelen wordt betaald, noch of de zorg op grond van de verordeningen betreffende de coördinatie van socialezekerheidsregelingen of op grond van de hierboven beschreven aanvullende rechten op vrij verkeer wordt verleend.
Tačiau nėra aiškių Bendrijos lygmens taisyklių, kaip šiuos reikalavimus reikėtų vykdyti, kai sveikatos priežiūros paslaugos teikiamos kitose valstybėse narėse, arba kas yra atsakingas už tokių reikalavimų nustatymą. Tokia padėtis susidaro nepaisant to, kaip vyksta suteiktų priežiūros paslaugų apmokėjimas: ar jos apmokamos iš valstybinių ar privačių lėšų, ar šios paslaugos teikiamos taikant socialinės apsaugos sistemų koordinavimo taisykles, ar jos teikiamos taikant pirmiau minėtas papildomas teises laisvai judėti.
De bestaande rechten op vergoeding van grensoverschrijdende gezondheidszorg zijn voor patiënten en gezondheidswerkers vaak lastig te achterhalen. Dit is bevestigd door een Eurobarometerenquête[19], die uitwees dat 30% van de EU-burgers niet weet dat het mogelijk is gezondheidszorg buiten de lidstaat van aansluiting te ontvangen. Deze onzekerheid en verwarring over de algemene toepassing van de rechten op vergoeding van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg maakt het voor patiënten waarschijnlijk moeilijker om hun rechten in de praktijk uit te oefenen, aangezien de verantwoordelijke personen zullen aarzelen om regels en procedures toe te passen als niet duidelijk is wat zij precies inhouden. En het is voor patiënten ook lastig om in beroep te gaan tegen een bepaalde interpretatie of toepassing van regels wanneer onduidelijkheid bestaat over hun rechten en de wijze waarop zij die moeten uitoefenen.
Dažnai pacientams ir specialistams yra sunku nustatyti, kokios teisės yra nustatytos dėl kitose valstybės narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų apmokėjimo. Tai patvirtino „Eurobarometro“ tyrimas[19], kuris parodė, kad 30 % Europos Sąjungos piliečių nežino apie galimybę gauti sveikatos priežiūros paslaugų ne savo šalyje. Esant tokiems neaiškumams ir painiavai dėl bendro teisių gauti kitoje valstybėje narėje suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensaciją taikymo pacientams gali būti sunkiau naudotis savo teisėmis praktikoje, o atsakingi subjektai nenorės įgyvendinti taisyklių ir tvarkos neturėdami apie jas aiškaus supratimo. Jeigu pacientai pageidauja užginčyti pateiktą išaiškinimą arba taikomas taisykles, jiems iškyla sunkumų, nes jie aiškiai nežino savo teisių ir kaip turėtų jomis naudotis.
Dit initiatief heeft dan ook tot doel een duidelijk kader voor grensoverschrijdende gezondheidszorg binnen de EU tot stand te brengen om patiënten in staat te stellen hun rechten uit te oefenen en tegelijkertijd een hoog niveau van gezondheidsbescherming te waarborgen, door:
O šios iniciatyvos tikslas – užtikrinti, kad būtų ES mastu nustatyta aiški pacientams kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų sistema, kad būtų sudaryta galimybė pacientams pasinaudoti savo teisėmis ir būtų užtikrinamas aukštas sveikatos apsaugos lygis šiais būdais:
- de nodige duidelijkheid te geven over de rechten op vergoeding van in andere lidstaten verleende gezondheidszorg en de wijze waarop deze rechten in de praktijk moeten worden uitgeoefend;
- suteikiant pakankamai aiškumo apie teisę gauti kitose valstybėse narėse suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensaciją, kad šiomis teisėmis būtų galima naudotis praktikoje;
- en ook voor grensoverschrijdende zorg de nodige voorschriften vast te stellen om te zorgen voor hoogwaardige, veilige en efficiënte gezondheidszorg;
- ir užtikrinant, kad būtini saugių ir efektyvių kokybiškų sveikatos priežiūros paslaugų reikalavimai būtų taikomi ir kitose valstybėse narėse teikiamoms priežiūros paslaugoms;
en tegelijkertijd te waarborgen dat de grensoverschrijdende gezondheidszorg verenigbaar is met de algemene doelstelling van de lidstaten om de toegankelijkheid, kwaliteit en veiligheid van de door hun gezondheidsstelsels verleende gezondheidszorg te garanderen. Er is in het bijzonder voor gezorgd dat de grensoverschrijdende gezondheidszorg als gevolg van dit voorstel de gezondheids- en socialezekerheidsstelsels niet ondermijnt (hetzij door de directe financiële gevolgen, hetzij door de impact op de algehele planning en het beheer van die stelsels).
ir taip pat užtikrinant, kad kitose valstybėse narėse teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos atitiktų bendruosius valstybių narių tikslus – jų sveikatos sistemose teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų prieinamumą, kokybę ir saugą. Šiuo pasiūlymu visų pirma užtikrinama, kad dėl šiuo pasiūlymu reglamentuojamų pacientams iš kitų valstybių narių teikiamų paslaugų poveikio nebūtų pakenkta sveikatos ir socialinės apsaugos sistemoms, t. y. dėl tiesioginio finansinio poveikio arba dėl poveikio bendram šių sistemų planavimui ir valdymui.
Dit voorstel respecteert het feit dat de primaire verantwoordelijkheid voor de gezondheidsstelsels bij de lidstaten berust en de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging worden overeenkomstig artikel 152 van het EG-Verdrag volledig geëerbiedigd. Bovendien is in artikel 95, lid 3, van het EG-Verdrag bepaald dat de Commissie bij haar voorstellen voor de totstandbrenging en werking van de interne markt op het gebied van de gezondheid moet uitgaan van een hoog beschermingsniveau en daarbij in het bijzonder rekening moet houden met alle nieuwe ontwikkelingen die op wetenschappelijke gegevens zijn gebaseerd. Bij de opstelling van dit voorstel heeft de Commissie terdege rekening gehouden met recente onderzoeksresultaten en de beste medische praktijken van dit moment. Bij de voorbereiding is gebruikgemaakt van diverse specialistische studies, analyses en onderzoeksrapporten. Het voorstel zorgt er aldus voor dat de nodige voorschriften voor hoogwaardige, veilige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg worden vastgesteld.
Šiame pasiūlyme atsižvelgiama į tai, kad visų pirma valstybės narės yra atsakingos už sveikatos sistemas, ir atsižvelgiama į valstybėms narėms tenkančią atsakomybę už sveikatos paslaugų ir medicinos pagalbos organizavimą ir teikimą remiantis EB sutarties 152 straipsniu. Sutarties 95 straipsnio 3 dalyje dar nustatyta, kad Komisija teikiamus pasiūlymus dėl sveikatos paslaugų vidaus rinkos kūrimo ir veikimo turi grįsti aukšto sveikatos apsaugos lygio užtikrinimu ir ypatingą dėmesį skirti visiems moksliniais faktais pagrįstiems pasiekimams. Rengdama šį pasiūlymą Komisija visiškai atsižvelgė į naujausius mokslinių tyrimų rezultatus ir dabartinę geriausią medicinos praktiką. Atliekant parengiamąjį darbą buvo naudojamasi įvairiais ekspertų tyrimais, analizėmis ir mokslinių tyrimų ataskaitomis. Todėl pasiūlymu bus užtikrina, kad būtini saugių ir efektyvių kokybiškų sveikatos priežiūros paslaugų reikalavimai būtų taikomi ir kitose valstybėse narėse teikiamoms sveikatos priežiūros paslaugoms.
b) Subsidiariteit
b) Subsidiarumas
De algemene doelstelling van dit initiatief is een duidelijk kader voor grensoverschrijdende gezondheidszorg binnen de EU tot stand te brengen om voldoende duidelijkheid over de rechten op vergoeding van in andere lidstaten verleende gezondheidszorg te geven om ervoor te zorgen dat deze rechten in de praktijk kunnen worden uitgeoefend, alsmede om de nodige voorschriften vast te stellen om te zorgen voor hoogwaardige, veilige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg.
Bendras šios iniciatyvos tikslas yra užtikrinti, kad būtų aiškiai reglamentuota sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse sistema, pakankamai aiškiai nustatyta pacientų teisės į kitose valstybėse narėse suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimą įgyvendinimo praktikoje tvarka; ir užtikrinti, kad būtini saugių ir efektyvių kokybiškų sveikatos priežiūros paslaugų reikalavimai būtų taikomi ir kitose valstybėse narėse teikiamoms priežiūros paslaugoms.
Optreden van de lidstaten volstaat niet om de duidelijkheid en rechtszekerheid van het Gemeenschapsrecht op dit gebied te vergroten. Als de lidstaten individueel maatregelen nemen en communautair optreden uitblijft, wordt de veilige en efficiënte verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg ernstig aangetast en kunnen de lidstaten niet beschikken over duidelijke middelen om hun gezondheidsstelsels in het algemeen te beheren en sturen, zoals verschillende lidstaten bij de raadpleging hebben aangegeven. Grensoverschrijdende gezondheidszorg heeft uiteraard vele communautaire en transnationale aspecten. Zowel de nationale overheid als individuele burgers komen op dit gebied voor opgaven te staan die de lidstaten alleen onvoldoende kunnen oplossen.
Valstybės narės vienos negali išspręsti problemų, susijusių su didesnio aiškumo poreikiu Bendrijos teisės aktų srityje. Per konsultacijas keletas valstybių narių nurodė, kad jei valstybės narės veiktų vienos arba Bendrijos lygmens veiksmai būtų nepakankami, tai labai trukdytų saugiai ir veiksmingai teikti sveikatos priežiūros paslaugas pacientams iš kitų valstybių narių ir nebūtų aišku, kaip valstybės narės apskritai pajėgtų valdyti savo sveikatos sistemas ir organizuoti jų veiklą. Pacientams iš kitų valstybių narių teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos apima daug Bendrijos masto tarpvalstybinių aspektų. Šioje srityje ir nacionalinės vyriausybės, ir atskiri piliečiai susiduria su problemomis, kurių valstybės narės vienos negali tinkamai išspręsti.
Krachtens artikel 152, lid 5, van het EG-Verdrag moeten bij het optreden van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging volledig worden geëerbiedigd. Zoals het Hof heeft bevestigd[20], sluit deze bepaling evenwel niet uit dat de lidstaten op grond van andere Verdragsbepalingen, zoals artikel 49 van het EG-Verdrag, of op grond van krachtens andere Verdragsbepalingen vastgestelde communautaire maatregelen verplicht zijn hun nationale stelsel voor gezondheidszorg en sociale zekerheid aan te passen. Het Hof heeft geoordeeld dat daardoor hun soevereine bevoegdheid ter zake niet wordt aangetast.
Pagal EB sutarties 152 straipsnio 5 dalį Bendrija savo veikloje visuomenės sveikatos srityje visiškai pripažįsta valstybių narių atsakomybę už sveikatos paslaugų ir sveikatos priežiūros organizavimą bei teikimą. Tačiau Teismas patvirtino[20], kad pagal šią nuostatą neatmetama galimybė, jog remiantis kitomis Sutarties nuostatomis, pvz., EB sutarties 49 straipsniu, arba pagal kitas Sutarties nuostatas priimtomis Bendrijos priemonėmis, gali būti reikalaujama, kad valstybės narės iš dalies suderintų savo nacionalines sveikatos priežiūros ir socialinės apsaugos sistemas. Teismas nusprendė, kad tai nereiškia, jog tokiu būdu šioje srityje sumažėja jų suverenios galios.
De lidstaten zijn in alle gevallen verantwoordelijk voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging. Zij zijn er in het bijzonder verantwoordelijk voor vast te stellen welke voorschriften op de vergoeding van kosten aan patiënten en op de verlening van gezondheidszorg van toepassing zijn. Hieraan verandert dit voorstel niets. Benadrukt moet worden dat dit initiatief de vrijheid van de lidstaten om te bepalen welke voorschriften op een specifiek geval van toepassing zijn, niet aantast. Dit kader is namelijk bedoeld om de Europese samenwerking op het gebied van gezondheidszorg te vergemakkelijken, bijvoorbeeld met Europese netwerken van referentiecentra, gemeenschappelijke evaluatie van nieuwe gezondheidstechnologieën, of gebruik van informatie- en communicatietechnologie om efficiëntere gezondheidszorg te verlenen (“e-gezondheidszorg”). Hierdoor krijgen de lidstaten extra ondersteuning bij het verwezenlijken van hun algemene doelstelling om op basis van rechtvaardigheid en solidariteit universele toegang tot hoogwaardige gezondheidszorg te bieden, waarbij alle patiënten gebaat zullen zijn, ongeacht of zij zich naar een ander land begeven.
Bet kuriuo atveju valstybės narės atsako už sveikatos paslaugų ir medicinos pagalbos organizavimą ir teikimą. Jos visų pirma atsako už tai, kad būtų nustatyta, kurios taisyklės bus taikomos dėl sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimo pacientams ir dėl šių paslaugų teikimo. Šiuo požiūriu pasiūlymas nieko nekeičia. Svarbu pabrėžti, kad šia iniciatyva nėra pažeidžiama valstybių narių teisė nuspręsti, kurios taisyklės bus taikomos konkrečiu atveju. Priešingai – ši sistema yra skirta bendradarbiavimui Europos mastu sveikatos priežiūros srityje palengvinti, pavyzdžiui, dėl Europos pavyzdinių centrų tinklų, bendras naujų sveikatos technologijų vertinimas arba informacinių ir ryšių technologijų naudojimo veiksmingesnėms sveikatos priežiūros paslaugoms teikti (e. sveikata). Taip bus suteikta papildoma parama valstybėms narėms siekiant visuotinio aukštos kokybės sveikatos priežiūros paslaugų prieinamumo remiantis teisingumo ir solidarumo principais, kas bus naudinga visiems pacientams – ir vykstantiems į kitas valstybes, ir to nedarantiems.
Daar de doelstellingen van dit voorstel niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, voldoet dit voorstel aan het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel.
Kadangi valstybės narės negali deramai pasiekti šio pasiūlymo tikslų, o dėl veiklos masto juos galima tinkamiau pasiekti Bendrijos lygmeniu, šis pasiūlymas atitinka EB sutarties 5 straipsnyje nustatytą subsidiarumo principą.
c) Evenredigheid
c) Proporcingumas
Krachtens het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde evenredigheidsbeginsel mag het optreden van de Gemeenschap niet verder gaan dan wat nodig is om de doelstellingen te verwezenlijken. Dit voorstel omvat slechts algemene beginselen waarmee het EU-kader tot stand wordt gebracht, en laat de lidstaten veel ruimte om deze beginselen overeenkomstig hun nationale, regionale of lokale omstandigheden toe te passen. Bovendien worden de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie, financiering en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging, door dit voorstel volledig geëerbiedigd. Het voorstel doet niets af aan het recht van de lidstaten om vast te stellen welke zorgprestaties zij aan hun burgers willen verlenen. Als een lidstaat zijn burgers in eigen land geen recht op een bepaalde behandeling geeft, schept dit mechanisme geen nieuwe rechten voor burgers om de behandeling in het buitenland te ondergaan en vergoed te krijgen. Ook het recht van lidstaten om voorwaarden aan prestaties te verbinden, bijvoorbeeld te verlangen dat patiënten voor een specialistische behandeling door een huisarts worden doorverwezen, wordt niet aangetast. Het voorstel voldoet dus ook aan het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde evenredigheidsbeginsel.
Vadovaujantis proporcingumo principu, kaip nustatyta Sutarties 5 straipsnyje, Bendrija nesiima jokių veiksmų, kurie nėra būtini siekiant šių tikslų. Šiame pasiūlyme nustatomi tik bendrieji principai dėl ES lygmens sistemos sukūrimo, bet valstybėms narėms paliekama didelė laisvė šiems principams įgyvendinti atsižvelgiant į nacionalines, regionines ir vietos aplinkybes. Be to, šiame pasiūlyme visapusiškai atsižvelgiama į valstybių narių atsakomybę už sveikatos paslaugų ir sveikatos priežiūros organizavimą, finansavimą ir teikimą. Šiuo pasiūlymu nepakeičiama valstybių narių teisė apibrėžti sveikatos priežiūros paslaugas, kurias jos nusprendžia teikti savo piliečiams. Jeigu valstybė narė nesuteikia savo piliečiams teisės į konkretų gydymą savo teritorijoje, pagal šią tvarką pacientams nesuteikiama nauja teisė gauti tokį gydymą užsienyje ir gauti jo išlaidų kompensaciją. Šiuo pasiūlymu nepakeičiama valstybių narių teisė nustatyti sąlygas, kurias reikia įvykdyti norint gauti paslaugą, pvz., kreipiantis į bendrosios praktikos gydytoją norint gauti siuntimą specialiam gydymui. Dėl to šis pasiūlymas atitinka ir EB sutarties 5 straipsnyje nustatytą proporcingumo principą.
5. HOOFDSTUK I
5. I SKYRIUS
5.1. Doel van de richtlijn
5.1. Direktyvos tikslai
Het algemene doel van dit voorstel is een duidelijk kader voor grensoverschrijdende gezondheidszorg binnen de EU tot stand te brengen. Hiertoe moeten de belemmeringen voor de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg die de instandhouding van een hoog niveau van gezondheidsbescherming bedreigen, worden aangepakt.
Bendras šio pasiūlymo tikslas – užtikrinti, kad ES mastu būtų nustatyta aiški pacientams iš kitų valstybių teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų sistema. Dėl to reikia imtis priemonių pašalinti sveikatos priežiūros paslaugų teikimo kitose valstybėse narėse kliūtims, dėl kurių kyla pavojus aukštam sveikatos apsaugos lygiui.
De onzekerheid over de algemene toepassing van de rechten op vergoeding van in andere lidstaten verleende gezondheidszorg vormt in de praktijk een belemmering voor het vrije verkeer van patiënten en van gezondheidsdiensten in het algemeen. Dit blijkt uit onderzoek en uit de raadpleging die aan dit voorstel vooraf is gegaan, waarvoor ook burgers zijn geënquêteerd, en waarin naar voren kwam dat de onzekerheid groot is en dat veel patiënten geen aanspraak maken op vergoeding van grensoverschrijdende gezondheidszorg, terwijl zij daar wel recht op hebben.
Kai nėra aišku, kaip bendrai taikyti teises gauti kitose valstybėse narėse suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensaciją, praktikoje atsiranda bendresnio pobūdžio kliūčių laisvam pacientų ir sveikatos paslaugų judėjimui. Tai rodo ir moksliniai tyrimai, ir prieš šių pasiūlymų pateikimą vykusios konsultacijos, įskaitant piliečių apklausas, kuriose nustatyta, kad jaučiamas didelis neaiškumas ir yra didelis skaičius pacientų, kuriems turėjo būti suteikta teisė gauti kitose valstybėse narėse suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensaciją, bet dėl jos nesikreipė.
Het is voor patiënten van wezenlijk belang dat bij de verlening van gezondheidszorg altijd wordt gezorgd voor:
Teikiant sveikatos priežiūros paslaugas, būtina užtikinti:
- duidelijke informatie, zodat mensen met kennis van zaken beslissingen over gezondheidszorg kunnen nemen;
- kad pacientai gautų aiškią informaciją, kuri jiems leistų informuotai pasirinkti sveikatos priežiūros paslaugas;
- mechanismen die de kwaliteit en veiligheid van de verstrekte gezondheidszorg waarborgen;
- kad būtų įdiegta tvarka sveikatos priežiūros paslaugų kokybei ir saugai užtikrinti;
- continuïteit van de door verschillende behandelend artsen en organisaties verleende zorg;
- sveikatos priežiūros paslaugų tęstinumą, kai šias paslaugas teikia skirtingi gydantieji specialistai ir įstaigos;
- en mechanismen die passende rechtsmiddelen bieden in geval van schade als gevolg van gezondheidszorg.
- ir kad būtų nustatytos priemonės, kuriomis būtų tinkamai apgintos pacientų teisės ir atlyginta už žalą, patirtą gaunant sveikatos priežiūros paslaugas.
5.2. Toepassingsgebied van de richtlijn
5.2. Direktyvos taikymo sritis
De voorgestelde richtlijn is van toepassing op alle soorten van verlening van gezondheidszorg, ongeacht de wijze van organisatie, verstrekking of financiering. Omdat van tevoren niet bekend is of een bepaalde zorgaanbieder gezondheidszorg aan een patiënt uit een andere lidstaat of aan een patiënt uit zijn eigen lidstaat zal verlenen, lijkt het noodzakelijk dat de voorschriften waarmee gewaarborgd wordt dat gezondheidszorg volgens duidelijke kwaliteits- en veiligheidsnormen wordt verleend, op alle gezondheidsdiensten van toepassing zijn, zonder discriminatie tussen de verschillende wijzen van organisatie, verstrekking of financiering van die gezondheidszorg.
Siūloma direktyva taikoma visoms sveikatos priežiūros paslaugoms, neatsižvelgiant į tai, kaip šios paslaugos organizuojamos, teikiamos ir finansuojamos. Neįmanoma iš anksto žinoti, ar tam tikras sveikatos priežiūros paslaugų teikėjas teiks paslaugas pacientams iš kitų valstybių narių, ar pacientams iš savo valstybės narės; reikalavimai, kuriais siekiama užtikrinti, kad sveikatos priežiūros paslaugos būtų teikiamos laikantis aiškių kokybės ir saugos standartų, turėtų būti taikomi visoms sveikatos paslaugoms, nediskriminuojant tų sveikatos priežiūros paslaugų skirtingų organizavimo, teikimo ir finansavimo rūšių.
6. HOOFDSTUK II: AUTORITEITEN VAN DE LIDSTATEN DIE VERANTWOORDELIJK ZIJN VOOR DE NALEVING VAN DE GEMEENSCHAPPELIJKE BEGINSELEN VOOR DE GEZONDHEIDSZORG
6. II SKYRIUS. VALSTYBIų NARIų VALDžIOS INSTITUCIJOS, ATSAKINGOS Už BENDRųJų SVEIKATOS PRIEžIūROS PRINCIPų LAIKYMąSI
6.1. Verantwoordelijkheden van de autoriteiten van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt
6.1. Valstybės narės, kurioje teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos, valdžios institucijų atsakomybės sritys
Zoals hierboven is aangegeven, is het toezicht op de naleving van de gemeenschappelijke beginselen voor grensoverschrijdende gezondheidszorg cruciaal om het vrije verkeer van gezondheidsdiensten te waarborgen. De combinatie van uiteenlopende systemen en onvoldoende duidelijkheid over de verantwoordelijkheden van de diverse autoriteiten kan een hinderpaal voor grensoverschrijdende gezondheidszorg vormen, zo blijkt uit onderzoek en beoordelingen van onder meer bestaande voorbeelden van grensoverschrijdende gezondheidszorg, en uit de onzekerheid van burgers die in enquêtes naar voren komt[21].
Kaip nurodyta pirmiau, siekiant užtikrinti laisvą sveikatos paslaugų judėjimą svarbu, kad būtų laikomasi bendrųjų sveikatos priežiūros principų, kai sveikatos priežiūros paslaugos teikiamos pacientams iš kitų valstybių narių. Moksliniai tyrimai ir vertinimas, įskaitant apklausų metu pateiktus kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų pavyzdžius ir atvejus, kai piliečiai jaučia neaiškumą, rodo, kad dėl įvairių sistemų skirtumų ir neaiškumo dėl to, kuri institucija už ką atsakinga, galėtų kilti kliūčių teikti sveikatos priežiūros paslaugas pacientams iš kitų valstybių narių[21].
Omdat van tevoren niet bekend is of een bepaalde zorgaanbieder gezondheidszorg aan een patiënt uit een andere lidstaat zal verlenen, moeten de voorschriften waarmee gewaarborgd wordt dat gezondheidszorg volgens gemeenschappelijke beginselen en duidelijke kwaliteits- en veiligheidsnormen wordt verleend, op alle gezondheidsdiensten van toepassing zijn teneinde de vrijheid om grensoverschrijdende gezondheidszorg te verlenen en te ontvangen te waarborgen, hetgeen de doelstelling van deze richtlijn is.
Atsižvelgiant į tai, kad neįmanoma iš anksto žinoti, ar konkretus sveikatos priežiūros paslaugų teikėjas teiks sveikatos paslaugas iš kitų valstybių narių atvykstantiems pacientams, reikalavimai, kurie skirti užtikrinti, kad sveikatos priežiūros paslaugos būtų teikiamos laikantis aiškių bendrųjų principų ir aiškių kokybės ir saugos standartų, turi būti taikomi visoms sveikatos priežiūros paslaugoms siekiant užtikrinti laisvę teikti sveikatos priežiūros paslaugas pacientams iš kitų valstybių narių ir laisvę pacientams gauti sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse, o tai yra šios direktyvos tikslas.
Hiervoor zijn er twee vereisten. Ten eerste moet in alle gevallen van grensoverschrijdende gezondheidszorg duidelijk zijn welke lidstaat verantwoordelijk is voor het toezicht op de naleving van de gemeenschappelijke beginselen voor de gezondheidszorg. De aan dit voorstel voorafgaande raadpleging wees uit dat alom gevonden werd dat verduidelijking op dit punt nodig was, en dat dit het beste kon gebeuren door duidelijk te maken dat de autoriteiten van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt, ook in geval van grensoverschrijdende gezondheidszorg verantwoordelijk zijn voor het toezicht op de naleving van de gemeenschappelijke beginselen.
Tai reiškia du dalykus. Pirma, yra aišku, kad valstybės narės turėtų būti atsakingos už atitikties bendriesiems sveikatos priežiūros principams užtikrinimą kiekvienu sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse atveju. Per konsultaciją iki šių pasiūlymų pateikimo buvo aiškiai sutarta, kad šiuo klausimu reikia daugiau aiškumo, o geriausias pasirinkimas būtų nustatyti, kad valstybės narės, kurioje teikiama gydymo paslauga, valdžios institucijos turėtų būti atsakingos už atitikties bendriesiems principams, taikytiniems ir sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse atvejais, užtikrinimą.
Op zichzelf volstaat dit echter niet. Er moet ook een minimale zekerheid worden geboden over de waarborgen die de autoriteiten van de verantwoordelijke lidstaat voor alle op hun grondgebied verleende gezondheidszorg geven. Hiermee wordt de verscheidenheid van de door de lidstaten op dit gebied toegepaste systemen, structuren en mechanismen gerespecteerd en wordt tegelijkertijd gezorgd voor een minimale reeks gemeenschappelijke basisbeginselen waarop patiënten en gezondheidswerkers uit andere lidstaten kunnen vertrouwen.
Tačiau vien tik to nepakanka. Kitas dalykas – tai minimalus aiškumas dėl visų sveikatos priežiūros paslaugų, kurias atitinkamos valstybės narės institucijos užtikrins savo šalies teritorijoje. Atsižvelgiant į tai, kad šioje srityje valstybės narės yra įdiegusios daug įvairių skirtingų sistemų, struktūrų ir mechanizmų, šiuo pasiūlymu bus užtikrinti pagrindiniai minimalūs bendrieji principai, kuriais galės remtis pacientai ir specialistai iš kitų valstybių narių.
Het blijft een taak van de lidstaten om de normen voor de aldaar verleende gezondheidszorg vast te stellen. Aan de bevoegdheid van de lidstaten om hun gezondheidsstelsels naar eigen inzicht in te richten wordt niet getornd. Om ervoor te zorgen dat de hiermee verbonden mate van harmonisatie evenredig blijft, zijn de beginselen in de richtlijn op de “conclusies van de Raad betreffende de gemeenschappelijke waarden en beginselen in de gezondheidsstelsels van de Europese Unie” van juni 2006 gebaseerd en is hiervoor bijgevolg geen ingrijpende aanpassing van de bestaande systemen vereist. De Commissie zal richtsnoeren opstellen om de toepassing van deze beginselen te vergemakkelijken.
Valstybės narės ir toliau turės priimti sprendimus dėl savo nacionalinių sveikatos priežiūros paslaugų standartų. Tai netrukdo valstybėms narėms organizuoti savo sveikatos sistemas savo nuožiūra. Siekiant užtikrinti, kad numatomas harmonizavimo lygis išliktų proporcingas, direktyvos principai grindžiami 2006 m. birželio mėn. Tarybos išvadomis dėl ES sveikatos sistemų bendrų vertybių ir principų, todėl neturėtų prireikti iš esmės keisti esamų sistemų. Komisija parengs gaires, kad šiuos principus būtų lengviau įgyvendinti.
Zoals in die gemeenschappelijke waarden en beginselen uiteengezet is, hanteren verschillende lidstaten verschillende benaderingen om deze waarden in praktijk te brengen: zij geven bijvoorbeeld een verschillend antwoord op de vraag of individuele personen een persoonlijke bijdrage moeten betalen aan een deel van de kosten van hun gezondheidszorg of dat er een algemene bijdrage moet zijn, en of deze uit een aanvullende verzekering moet worden betaald. De lidstaten passen verschillende bepalingen toe om voor rechtvaardigheid te zorgen: sommige hebben ervoor gekozen deze in de rechten van patiënten te doen uitkomen; andere in de verplichtingen van zorgaanbieders. De handhaving verschilt ook - in sommige lidstaten via de rechtbanken, in andere via commissies, ombudsmannen of andere mechanismen.
Kaip nustatyta šiose bendrose vertybėse ir principuose, įvairios valstybės narės skirtingais būdais siekia, kad šiomis vertybėmis būtų vadovaujamasi praktikoje. Pvz., jos skirtingai sprendžia šiuos klausimus: ar atskiri asmenys turėtų mokėti asmenines įmokas už jiems teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidas, ar mokama bendra įmoka ir ar tokios paslaugos apmokamos papildomo draudimo lėšomis. Valstybės narės įgyvendino skirtingas nuostatas teisingumo principui užtikrinti: kai kurios jų pasirinko tai reglamentuoti kaip pacientų teises; kitos – kaip įpareigojimus sveikatos priežiūros paslaugų teikėjams. Įgyvendinimas irgi užtikrinamas skirtingai – vienose valstybėse narėse tai daroma per teismus, kitose – per tarybas, ombudsmenus ar pagal kitą tvarką.
Met deze richtlijn behouden de lidstaten overeenkomstig artikel 152, lid 5, van het EG-Verdrag de vrijheid om hun gezondheidsstelsels naar eigen inzicht te organiseren teneinde deze gemeenschappelijke beginselen toe te passen. Dit kader is uitsluitend bedoeld om duidelijk te maken welke lidstaat in een bepaalde situatie de verantwoordelijkheid draagt, lacunes en overlappingen te voorkomen en de praktische betekenis van deze verantwoordelijkheid te verduidelijken. De richtlijn bevat de volgende gemeenschappelijke beginselen:
Direktyvoje vis tiek numatoma valstybių narių laisvė organizuoti jų sveikatos sistemas savo nuožiūra, kad būtų įgyvendinti šie bendrieji principai laikantis EB Sutarties 152 straipsnio 5 dalies nuostatų. Šios sistemos tikslas – tiesiog aiškiai nustatyti, kuriai valstybei narei tenka atsakomybė konkrečioje situacijoje, siekiant išvengti neatitikimo atvejų ar veiklos dubliavimo ir aiškiau išdėstyti, kokia yra valstybių narių atsakomybė praktikoje. Direktyvoje nustatomi šie bendrieji principai:
- de eerste drie beginselen (duidelijke vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen voor de gezondheidszorg door de autoriteiten van de lidstaten, transparantie over de toepasselijke normen voor patiënten en gezondheidswerkers en mechanismen voor de praktische toepassing van deze normen en het toezicht daarop) zijn bedoeld om te waarborgen dat de basiselementen aanwezig zijn om de kwaliteit en veiligheid van de gezondheid te kunnen garanderen. Deze basiselementen zorgen ervoor dat patiënten en gezondheidswerkers vertrouwen kunnen hebben in de kwaliteit en veiligheid van de verleende gezondheidszorg, doordat voor alle patiënten en zorgaanbieders gemeenschappelijke algemene basisverplichtingen gelden;
- pirmieji trys bendrieji principai (tai, kad valstybių narių institucijos aiškiai apibrėžia sveikatos priežiūros kokybės ir saugos standartus, pacientų ir specialistų atžvilgiu taikomų standartų skaidrumas, priemonės, skirtos užtikrinti, kad šie standartai būtų įgyvendinti praktikoje, ir stebėsena) skirti užtikrinti, kad būtų nustatyti esminiai sveikatos priežiūros kokybės ir saugos užtikrinimo elementai. Tai yra svarbiausi elementai, kuriuos nustačius pacientai ir specialistai įgytų pasitikėjimo dėl visiems pacientams teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų kokybės ir saugos, nes visi sveikatos priežiūros paslaugų teikėjai laikytųsi bendrų įsipareigojimų;
- als patiënten geen toegang tot de belangrijkste medische, financiële en praktische informatie over de gewenste gezondheidszorg hebben, vormt dit een belemmering van hun vrijheid om gezondheidsdiensten in andere lidstaten te ontvangen doordat het voor patiënten moeilijk wordt met kennis van zaken een rationele keuze te maken uit de verschillende aanbieders, waaronder aanbieders in andere lidstaten;
- jeigu pacientai neturi galimybės gauti svarbios medicininės, finansinės ir praktinės informacijos apie pageidaujamas sveikatos priežiūros paslaugas, tai būtų aiški kliūtis naudotis laisve gauti sveikatos priežiūros paslaugų kitoje valstybėje narėje, nes pacientams būtų sunku apgalvotai ir informuotai pasirinkti paslaugų teikėją iš skirtingų paslaugų teikėjų, įskaitant paslaugų teikėjus kitose valstybėse narėse;
- de lidstaten moeten procedures en systemen invoeren voor het geval schade optreedt als gevolg van de verlening van gezondheidszorg. Het is duidelijk dat patiënten zich realiseren dat gezondheidszorg verkeerd kan uitpakken, want 78% van de EU-burgers beschouwt medische fouten als een belangrijk probleem. En niet zonder reden, want onderzoek wijst uit dat gezondheidszorg in 10% van de gevallen schade oplevert. De invoering van duidelijke gemeenschappelijke verplichtingen voor de omgang met schade als gevolg van gezondheidszorg is dan ook essentieel om te voorkomen dat een gebrek aan vertrouwen in deze mechanismen een belemmering voor de verbreiding van grensoverschrijdende gezondheidszorg vormt;
- valstybės narės turi nustatyti tvarką ir sistemą, kurios būtų taikomos žalos, padarytos teikiant sveikatos priežiūros paslaugas, atvejais. Akivaizdu, kad pacientai žino, kad sveikatos priežiūros paslaugos gali būti teikiamos neteisingai; – 78 % ES piliečių mano, kad medikų klaidos yra svarbi problema. Ši nuomonė nėra nepagrįsta; mokslinių tyrimų duomenys rodo, kad teikiant sveikatos priežiūros paslaugas žala sukeliama 10 % atvejų. Todėl svarbu užtikrinti aiškių bendrų įsipareigojimų laikymąsi atlyginant patirtą žalą dėl sveikatos priežiūros paslaugų norint išvengti pasitikėjimo šiomis priemonėmis stokos, kuri taptų kliūtimi sveikatos priežiūros paslaugų teikimui kitose valstybėse narėse.
- de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt moet er ook voor zorgen dat er mechanismen zijn die patiënten in staat stellen een schadevergoeding te eisen indien zij schade ondervinden als gevolg van grensoverschrijdende gezondheidszorg. De aard en de wijze van uitvoering van die mechanismen worden echter door de lidstaat bepaald; het kan hierbij bijvoorbeeld gaan om een beroepsaansprakelijkheidsverzekering of om een waarborg of een soortgelijke regeling die gelijkwaardig is of met betrekking tot het doel in wezen vergelijkbaar is. Dit voorschrift moet ervoor zorgen dat ten aanzien van de verlening van gezondheidszorg aan patiënten die in andere lidstaten woonachtig zijn ten minste dezelfde bescherming wordt geboden. Dergelijke voorzieningen moeten op de aard en omvang van het risico zijn afgestemd om te voorkomen dat dit voorschrift in het kader van de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg onevenredig is, en hierbij moet terdege rekening worden gehouden met de waarborgen die in de lidstaat van de zorgaanbieder reeds gelden, indien die afwijken;
- Valstybė narė, kurioje suteikta sveikatos priežiūros paslauga, taip pat turi užtikrinti, kad būtų nustatyta tvarka pacientams siekti žalos atlyginimo ir kompensacijos, jei jie patyrė žalą gaudami sveikatos priežiūros paslaugas kitoje valstybėje narėje. Tačiau valstybių narių kompetencija yra nustatyti tokių priemonių pobūdį ir jų taikymo būdus, pavyzdžiui, per profesinės atsakomybės draudimą arba suteikiant garantijas ar nustatant panašaus pobūdžio priemones, kurios būtų lygiavertės ar iš esmės atitiktų tikslą, kuriam yra skirtos. Šis reikalavimas turėtų užtikrinti bent lygiavertę apsaugą teikiant sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse narėse gyvenantiems pacientams. Tokios priemonės turėtų atitikti rizikos pobūdį ir mastą, kad šis reikalavimas nebūtų neproporcingas kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų atžvilgiu ir būtų taikomas tinkamai atsižvelgiant į garantijas, jau suteiktas sveikatos priežiūros paslaugų teikėjo valstybėje narėje, kai šios garantijos skiriasi.
- om de continuïteit van de gezondheidszorg te kunnen waarborgen, moeten gezondheidsgegevens, en in het bijzonder medische dossiers van patiënten, worden overgedragen. Dit ligt echter zeer gevoelig. Bij de raadpleging bleek dat velen onzeker zijn over wijze waarop de continuïteit van de zorg in de praktijk kan worden gewaarborgd door gezondheidsgegevens naar andere landen over te dragen, en dat er bezorgdheid was dat de bescherming van persoonsgegevens in sommige gevallen een goede overdracht van de voor de continuïteit van de zorg benodigde gegevens in de weg zou staan. Daarom is het essentieel dat gezorgd wordt voor vertrouwen in de privacy- en persoonsgegevensbescherming in geval van overdracht van gezondheidsgegevens naar een andere lidstaat, zodat enerzijds voorkomen wordt dat een gebrek aan vertrouwen een hinderpaal voor het vrije verkeer van gezondheidsdiensten vormt en anderzijds voorkomen wordt dat de continuïteit van de zorg in gevaar komt doordat onvoldoende gegevens worden overgedragen en zich bijgevolg extra risico’s voor de bescherming van de gezondheid voordoen;
- siekiant užtikrinti sveikatos priežiūros tęstinumą reikia perduoti susijusius sveikatos duomenis, visų pirma medicininius paciento dokumentus, bet tai yra akivaizdžiai labai opus klausimas. Per konsultacijas išryškėjo, kad daug kam neaišku, kaip galima užtikrinti praktikoje sveikatos duomenų perdavimą kitoms šalims – kartais rūpinimasis asmens duomenų apsauga gali trukdyti tinkamai perduoti duomenis, kurie yra būtini sveikatos priežiūros tęstinumui užtikrinti. Todėl labai svarbu užtikrinti pasitikėjimą, kad bus užtikrintas asmens duomenų privatumas ir apsauga perduodant sveikatos duomenis į kitas valstybes nares, siekiant išvengti nepakankamo pasitikėjimo, nes tai trukdytų laisvam sveikatos paslaugų judėjimui, ir siekiant išvengti atvejų, kai perduodama nepakankamai duomenų, nes tai gali pakenkti sveikatos priežiūros tęstinumui ir dėl to kiltų papildomas pavojus, kad sveikata nebus tinkamai apsaugota;
- en om onhoudbare gevolgen van grensoverschrijdende gezondheidszorg te voorkomen is het ook van belang dat ervoor wordt gezorgd dat patiënten die onder een stelsel vallen en andere patiënten op niet-discriminerende wijze worden behandeld. Uit economisch oogpunt worden hiermee ongewenste prikkels om patiënten uit het buitenland voorrang te geven op patiënten uit eigen land weggenomen of wordt voorkomen dat de kapitaalinvesteringen in gezondheid op lange termijn worden ondermijnd. Uit gezondheidsoogpunt is een rechtvaardige behandeling van patiënten essentieel om ervoor te zorgen dat de effecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg op bijvoorbeeld de wachttijden redelijk en beheersbaar blijven. Bovendien mogen patiënten volgens de algemene beginselen van rechtvaardigheid en non-discriminatie op generlei wijze worden gediscrimineerd op grond van geslacht, ras, kleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuigingen, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, een handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. Voorts moet deze richtlijn, omdat zij de grondrechten eerbiedigt en uitgaat van de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn vastgelegd, ten uitvoer worden gelegd en worden toegepast met inachtneming van het recht op gelijkheid voor de wet en het beginsel van non-discriminatie, overeenkomstig de algemene rechtsbeginselen in de artikelen 20 en 21 van het Handvest.
- ir siekiant išvengti sveikatos priežiūros paslaugų poveikio tvarumui svarbu užtikrinti, kad tiek savo šalies pacientai, tiek pacientai iš kitų valstybių narių nebūtų diskriminuojami. Ekonominiu požiūriu taip išvengiama ydingo skatinimo teikti prioritetą pacientams iš užsienio, o ne savo šalies pacientams, arba išvengiama ilgalaikio neigiamo poveikio kapitalo investicijoms į sveikatos sritį. Sveikatos požiūriu, būtina gydyti pacientus laikantis teisingumo principo siekiant užtikrinti, kad pacientams iš kitų valstybių narių teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų poveikis sveikatos sistemų aspektams, pvz., laukimo trukmei, būtų priimtinas ir suvaldomas. Be to, pagal bendruosius teisingumo ir nediskriminavimo principus pacientai neturėtų būti diskriminuojami dėl jų lyties, rasės, odos spalvos, etninės ar socialinės kilmės, genetinių ypatumų, kalbos, religijos ar tikėjimo, politinės ar bet kurios kitos nuomonės, priklausymo nacionalinei mažumai, nuosavybės, gimimo vietos, negalios, amžiaus ar seksualinės orientacijos. Kadangi šioje direktyvoje laikomasi pagrindinių teisių ir pripažįstami visų pirma Europos Sąjungos pagrindinių teisių chartijos nustatyti bendrieji principai, ji turi būti įgyvendinama ir taikoma laikantis lygybės prieš įstatymą teisės ir nediskriminavimo principo atsižvelgiant į bendruosiuos minėtos Chartijos 20 ir 21 straipsniuose nustatytus teisės principus.
7. HOOFDSTUK III: GEBRUIK VAN GEZONDHEIDSZORG IN EEN ANDERE LIDSTAAT
7. III SKYRIUS. NAUDOJIMASIS SVEIKATOS PRIEžIūROS PASLAUGOMIS KITOJE VALSTYBėJE NARėJE
7.1. In een andere lidstaat verleende gezondheidszorg
7.1. Kitoje valstybėje narėje teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos
Het recht op vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg door het wettelijk socialezekerheidsstelsel waarbij patiënten verzekerd zijn, is door het Hof van Justitie in diverse arresten erkend[22]. Het Hof heeft geoordeeld dat de vrijheid van dienstverrichting de vrijheid impliceert van ontvangers van diensten, waaronder zij die geneeskundige behandeling behoeven, om zich met het oog daarop naar een andere lidstaat te begeven[23]. Er zij op gewezen dat de gehele rechtspraak van het Hof van Justitie op dit gebied voortkomt uit zaken die individuele burgers aanhangig hebben gemaakt om hun uit het EG-Verdrag voortvloeiende individuele rechten te kunnen uitoefenen.
Pacientų kaip apdraustų asmenų teisė į kitoje valstybėje narėje suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimą pagal privalomojo socialinio draudimo sistemą buvo Teisingumo Teismo pripažinta keliuose sprendimuose[22]. Teismas nusprendė, kad laisvė teikti paslaugas apima ir paslaugų gavėjų laisvę, įskaitant asmenis, kuriems reikia gydymo paslaugų, vykti į kitą valstybę narę gauti sveikatos priežiūros paslaugų[23]. Reikia prisiminti, kad visos Teisingumo Teismo bylos šiais klausimais pagrįstos pavienių piliečių, siekiančių pasinaudoti savo individualiomis teisėmis pagal EB sutartį, inicijuotos bylomis.
Zoals het Hof ook heeft geoordeeld, vormt het feit dat de wetgeving van de lidstaat van aansluiting een onder die wetgeving vallende patiënt niet hetzelfde vergoedingsniveau waarborgt als waarop hij recht zou hebben als hij de gezondheidszorg in de lidstaat van aansluiting zou ontvangen, een beperking op het vrij verrichten van diensten in de zin van artikel 49 van het EG-Verdrag[24]. Uit het onderzoek en de raadpleging die aan dit voorstel voorafgegaan zijn, blijkt dat er enige onzekerheid bestaat over de algemene toepassing in de praktijk van de uit deze arresten voortvloeiende rechten, hetgeen een belemmering voor het vrije verkeer van diensten vormt. Daarom moeten in deze richtlijn vraagstukken in verband met de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg aan de orde komen, zodat de uitoefening van het recht om gezondheidsdiensten te verlenen en te ontvangen wordt vergemakkelijkt. De bepalingen in de artikelen 6 en 7, en gedeeltelijk ook die in de artikelen 8 en 9, betreffen daarom de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg; hiermee wordt beoogd de verlening van gezondheidsdiensten te bevorderen.
Teismas taip pat nusprendė, kad tai, jog paciento valstybės narės teisės aktai negarantuoja pacientui, kuriam šie teisės aktai taikomi, kad bus suteikta tokio dydžio kompensacija, kuri būtų lygiavertė kompensacijai, kurią gauti jis turėtų teisę, jeigu jam sveikatos priežiūros paslaugos būtų buvusios suteiktos jo valstybėje narėje, yra laisvės teikti paslaugas pagal EB sutarties 49 straipsnį apribojimas[24]. Moksliniai tyrimai ir prieš pateikiant šiuos pasiūlymus vykusios konsultacijos rodo, kad iškilo tam tikrų neaiškumų dėl bendro šiuose sprendimuose nustatytų teisių taikymo praktikoje, ir tai trukdo laisvam paslaugų judėjimui. Todėl reikia spręsti direktyvoje nurodytus klausimus, susijusius su kitose valstybėse narėse suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimu, kad būtų lengviau naudotis teise teikti ir gauti sveikatos paslaugas. Todėl 6, 7 ir iš dalies 8 ir 9 straipsniuose nustatoma, kad būtų kompensuojamos kitoje valstybėje narėje suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidos siekiant supaprastinti sveikatos priežiūros paslaugų teikimą.
Deze richtlijn voorziet niet in de overdracht van socialezekerheidsrechten tussen lidstaten of in de coördinatie van socialezekerheidsregelingen. Hoofdstuk III van de richtlijn heeft alleen betrekking op het socialezekerheidsstelsel van de lidstaat waar de patiënt verzekerd is, en dit hoofdstuk betreft uitsluitend de rechten die uit hoofde van het socialezekerheidsstelsel van de lidstaat van aansluiting van de patiënt worden verleend. De bepalingen betreffende de toegang tot en de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg zijn opgenomen om patiënten en zorgaanbieders in staat te stellen gebruik te maken van de vrijheid om gezondheidszorg te ontvangen en te verlenen en ongerechtvaardigde belemmeringen voor die fundamentele vrijheid in de lidstaat van aansluiting van de patiënt weg te nemen.
Šioje direktyvoje nenumatomas nei socialinės apsaugos teisių perkėlimas iš vienos valstybės narės į kitą, nei socialinės apsaugos sistemų koordinavimas. Vienintelė socialinės apsaugos sistema, susijusi su direktyvos III skyriaus nuostatomis, – tai tos valstybės narės, kurioje pacientas yra apdraustas, socialinės apsaugos sistema, o vienintelė teisė, numatyta III skyriuje, – tai teisė, nustatyta pagal valstybės narės, kurioje pacientas yra apdraustas, socialinės apsaugos sistemą. Nuostatų dėl kitoje valstybėje narėje teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų prieinamumo ir šių paslaugų išlaidų kompensavimo tikslas – suteikti pacientams ir paslaugų teikėjams laisvę teikti bei gauti sveikatos priežiūros paslaugas ir pašalinti nepagrįstas kliūtis šios pamatinės laisvės taikymui valstybėje narėje, kurioje pacientas yra apdraustas.
Dit voorstel doet niets af aan het recht van de lidstaten om vast te stellen welke prestaties zij verlenen. Als een lidstaat zijn burgers in eigen land geen recht op een bepaalde behandeling geeft, schept deze richtlijn geen nieuwe rechten voor burgers om de behandeling in het buitenland te ondergaan en vergoed te krijgen. Bovendien belet dit voorstel de lidstaten niet hun regeling voor verstrekkingen tot in het buitenland verleende gezondheidszorg uit te breiden, een mogelijkheid die verschillende lidstaten al benutten. De beschikbare gegevens, die in de effectbeoordeling zijn vermeld, wijzen erop dat de toepassing van de beginselen van het vrije verkeer voor het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat binnen de grenzen van de door de ziektekostenverzekeringsregeling van de lidstaat van aansluiting gewaarborgde dekking, de gezondheidsstelsels van de lidstaten en de betaalbaarheid van hun socialezekerheidsstelsels niet zal aantasten.
Šiuo pasiūlymu nepakeičiama valstybių narių teisė apibrėžti išmokas, kurias jos nusprendžia taikyti. Jeigu valstybė narė nesuteikia savo piliečiams teisės į konkretų gydymą savo šalyje, pagal šią direktyvą pacientams nesuteikiama nauja teisė gauti tokį gydymą užsienyje ir kompensuoti jo išlaidas. Be to, pasiūlymu nėra trukdoma valstybėms narėms išplėsti savo apdraustiesiems taikomų išmokų natūra schemas įtraukiant užsienyje teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas – šia galimybe jau pasinaudojo kelios valstybės narės. Poveikio vertinime pateikti turimi duomenys rodo, kad taikant laisvo judėjimo principą dėl naudojimosi sveikatos priežiūros paslaugomis kitose valstybėse ir neviršijant sveikatos draudimo sistemos garantuojamo draudimo sumos dydžio valstybėje narėje, kurioje pacientas apdraustas, nebus pažeistas valstybių narių sveikatos sistemų ar jų socialinės apsaugos sistemų tvarumas.
Gezien de rechtspraak van het Hof van Justitie is het niet passend voor de vergoeding van in een andere lidstaat verstrekte extramurale zorg door het socialezekerheidsstelsel van de lidstaat van aansluiting, voorafgaande toestemming te verlangen of te blijven verlangen. Voor zover de vergoeding van deze zorg binnen de grenzen van de dekking van de ziektekostenregeling in de lidstaat van aansluiting blijft, zal het ontbreken van een eis van voorafgaande toestemming het financiële evenwicht van de socialezekerheidsregelingen niet aantasten[25]. Voor intramurale zorg heeft het Hof van Justitie echter erkend dat niet uitgesloten kan worden dat een ernstige aantasting van het financiële evenwicht van het socialezekerheidsstelsel en de doelstelling een evenwichtige en voor eenieder toegankelijke verzorging door artsen en ziekenhuizen in stand te houden dwingende redenen van algemeen belang kunnen vormen waardoor een belemmering van het beginsel van het vrij verrichten van diensten gerechtvaardigd kan zijn. Het Hof van Justitie heeft ook erkend dat het aantal ziekenhuizen, hun geografische spreiding, hun inrichting en de uitrusting waarover zij beschikken, en zelfs de aard van de medische diensten die zij kunnen aanbieden, aspecten zijn die moeten kunnen worden gepland.
Atsižvelgiant į Teisingumo Teismo praktiką nėra tikslinga nustatyti arba palikti galioti reikalavimą, kad būtų suteiktas bet koks išankstinis leidimas dėl kitoje valstybėje narėje suteiktų nestacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimo iš valstybės narės, kurioje asmuo yra apdraustas, socialinės apsaugos sistemos lėšų. Jeigu tokių sveikatos priežiūros paslaugų išlaidos kompensuojamos neviršijant pagal valstybės narės, kurioje pacientas apdraustas, sveikatos draudimo sistemą garantuojamo draudimo dydžio, išankstinio sutikimo reikalavimo nebuvimas neturėtų pažeisti finansinė socialinės apsaugos sistemų pusiausvyros[25]. Tačiau dėl stacionariosios sveikatos priežiūros Teisingumo Teismas pripažino, kad negalima atmesti galimybės, jog kilus pavojui, kad gali būti rimtai pažeista socialinės apsaugos sistemos finansinė pusiausvyra arba gali būti trukdoma įgyvendinti tikslą užtikrinti visiems prieinamas subalansuotas medicinines ir gydymo ligoninėje paslaugas, jis gali būti laikomas svaria visuotinės svarbos priežastimi, kuria galima pateisinti laisvės teikti paslaugas principo taikymo apribojimą. Teisingumo Teismas pripažino, kad turi būti įmanoma planuoti šiuos aspektus: ligoninių skaičių, jų geografinį pasiskirstymą, jų veiklos organizavimo pobūdį, joms teikiamą įrangą ir net ligoninėse teikiamų medicininių paslaugų pobūdį.
Daarom voert deze richtlijn geen algemene eis van voorafgaande toestemming in, maar wordt toegestaan dat de lidstaten een systeem van voorafgaande toestemming hanteren voor de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende intramurale zorg, mits zij kunnen aantonen dat aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:
Todėl šioje direktyvoje nėra įvedamas privalomas išankstinio leidimo reikalavimas, tačiau leidžiama valstybėms narėms nustatyti privalomo išankstinio leidimo sistemą prisiimant kitoje valstybėje narėje suteiktų stacionarinės sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų padengimą, jeigu tos valstybės narės gali įrodyti, kad laikomasi šių sąlygų:
- als de behandeling op zijn grondgebied zou zijn verleend, zou zij door zijn socialezekerheidsstelsel zijn vergoed; en
- jeigu sveikatos priežiūros paslaugos būtų suteiktos jos teritorijoje, jų suteikimo išlaidos pagal tos valstybės socialinės apsaugos sistemą būtų kompensuotos; bei
- het financiële evenwicht van het socialezekerheidsstelsel wordt door de uitstroom van patiënten als gevolg van de toepassing van deze richtlijn ernstig aangetast of zal daardoor waarschijnlijk ernstig worden aangetast en/of de planning en rationalisering die in de ziekenhuissector plaatsvinden om overcapaciteit van ziekenhuizen, ongelijkheden bij de verlening van intramurale zorg en logistieke en financiële verspilling te voorkomen, de instandhouding van een evenwichtige en voor eenieder toegankelijke verzorging door artsen en ziekenhuizen of de instandhouding van behandelingscapaciteit of medische deskundigheid op zijn grondgebied, worden door deze uitstroom van patiënten ernstig aangetast of zullen daardoor waarschijnlijk ernstig worden aangetast.
- atitinkamas išvykstančių pacientų srautas dėl direktyvos įgyvendinimo rimtai pažeistų arba galėtų rimtai pažeisti valstybės socialinės apsaugos sistemos finansų pusiausvyrą ir (arba) tas pacientų srautas turėtų esminį poveikį arba galėtų turėti esminį poveikį ligoninių sektoriaus planavimo ir racionalizavimo veiklai, kuria siekiama išvengti lovų pertekliaus, išbalansuotų (galėtų išbalansuoti) stacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų teikimą, sukeltų (galėtų sukelti) nereikalingų logistikos ir finansinių sąnaudų, apsunkintų (galėtų apsunkinti) subalansuotų visiems prieinamų medicininių ir ligoninių paslaugų teikimą arba sumažintų (galėtų sumažinti) atitinkamos valstybės narės teritorijoje esančius sveikatos priežiūros paslaugų teikimo pajėgumus ar medicininę kompetenciją.
In dergelijke gevallen moet de invoering van een systeem van voorafgaande toestemming dat de uitoefening van de rechtstreeks uit hoofde van het EG-Verdrag aan de burgers verleende rechten beperkt, overeenkomstig de desbetreffende rechtspraak evenredig zijn en haar rechtvaardiging vinden in dwingende redenen, zoals die welke in die rechtspraak zijn vermeld. In sommige gevallen zullen de lidstaten voor bepaalde soorten zorg nog geen vergoedingsniveaus hebben vastgesteld (bijvoorbeeld in gezondheidsstelsels met geïntegreerde financiering en verlening door de overheid). In dat geval moeten de lidstaten een mechanisme voor de berekening van de door het wettelijk socialezekerheidsstelsel vergoede kosten van grensoverschrijdende gezondheidszorg invoeren, dat op objectieve, niet-discriminerende en vooraf bekende criteria moet berusten. De volgens dit mechanisme vergoede kosten mogen niet lager zijn dan die welke vergoed zouden worden als dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg op het grondgebied van de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend.
Tokiais atvejais pagal atitinkamą jurispundenciją išankstinio leidimo, kuris apribos piliečių naudojimąsi tiesiogiai EB sutarties suteiktomis teisėmis, įvedimas turi būti proporcingas ir pagrįstas svariomis priežastimis, kaip jau minėti pačioje byloje. Kai kuriais atvejais valstybės narės gali būti nenustačiusios tam tikrų priežiūros paslaugų išlaidų kompensacijos dydžio, pvz., kai sveikatos sistemos grindžiamos integruota valstybinio finansavimo ir paslaugų teikimo struktūra. Tokiu atveju valstybės narės turėtų įdiegti sistemą apskaičiuoti išlaidoms, kurias turi būti įsipareigota padengti iš įstatymais nustatytos socialinės apsaugos sistemos lėšų, su sąlyga, kad ši sistema būtų pagrįsta iš anksto žinomais objektyviais nediskriminaciniais kriterijais, o išlaidos, kurias įsipareigota padengti taikant šią sistemą, nebūtų mažesnės negu tuo atveju, jeigu tos pačios ar panašios sveikatos paslaugos būtų buvusios suteiktos valstybės narės, kurioje pacientas yra apdraustas, teritorijoje.
7.2. Extramurale zorg
7.2. Nestacionarioji sveikatos priežiūra
Op grond van de hierboven beschreven beoordeling van de huidige en toekomstige omvang van grensoverschrijdende extramurale zorg zijn er geen aanwijzingen dat deze zorg de betaalbaarheid van de gezondheids- en socialezekerheidsstelsels in het algemeen, of de organisatie, planning en verstrekking van gezondheidsdiensten zal aantasten[26]. Dit betekent dat de belemmering van het vrije verkeer die de eis van voorafgaande toestemming inhoudt, voor grensoverschrijdende extramurale zorg niet gerechtvaardigd is. Voor deze zorg mag dan ook geen voorafgaande toestemming worden verlangd.
Remiantis pirmiau nurodytu dabartinės ir būsimos pacientams iš kitų valstybių narių teikiamų nestacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų apimties vertinimu, nėra duomenų, rodančių, kad dėl tokių priežiūros paslaugų bus pakenkta bendram finansiniam sveikatos ir socialinės apsaugos sistemų tvarumui ar sveikatos paslaugų organizavimui, planavimui ir teikimui[26]. Taigi kliūtis laisvam judėjimui, kylanti dėl reikalavimo gauti išankstinį leidimą norint, kad pacientui būtų suteikta nestacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse, nėra pateisinama, todėl neturi būti reikalaujama gauti išankstinį leidimą dėl nestacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų.
De lidstaten mogen echter wel in eigen land beperkingen aan de keuze van de zorgaanbieder stellen of andere binnenlandse planningsmechanismen toepassen, waaronder voorwaarden, behandelingscriteria en wettelijke en administratieve formele eisen. Deze mogen ook op grensoverschrijdende extramurale zorg worden toegepast, mits de vrijheden van de interne markt worden geëerbiedigd en de beperkingen op de toegang tot extramurale gezondheidszorg in het buitenland noodzakelijk, evenredig en niet-discriminerend zijn.
Tačiau valstybės narės gali nustatyti paslaugų teikėjo pasirinkimo apribojimų ar taikyti kitas planavimo priemones savo teritorijoje, įskaitant sąlygas, tinkamumo kriterijus ir reglamentavimo bei administracinius formalumus. Jos taip pat gali būti taikomos ir pacientams iš kitų valstybių narių teikiamų nestacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų atveju, jeigu jomis nevaržomos vidaus rinkos laisvės, o bet kokie apribojimai gauti nestacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų yra būtini, proporcingi ir nediskriminaciniai.
7.3. Intramurale zorg
7.3. Stacionarioji sveikatos priežiūra
Zoals hierboven is aangegeven, heeft het Hof van Justitie in zijn arresten de bijzondere aard van door ziekenhuizen verleende gezondheidsdiensten erkend, aangezien hiervoor planning vereist is[27]. Er is echter geen uniforme definitie van “intramurale zorg” in de diverse gezondheidsstelsels van de EG. Doordat verschillende definities worden gehanteerd, kunnen de door het Hof van Justitie uiteengezette beginselen van het vrije verkeer van gezondheidsdiensten door de lidstaten in de praktijk verschillend worden geïnterpreteerd. De verschillende definities kunnen dus een hinderpaal vormen voor de vrijheid van patiënten om gezondheidsdiensten te ontvangen, omdat afhankelijk van de definitie van intramurale zorg, verschillende bepalingen van deze richtlijn op patiënten van toepassing kunnen zijn. Om die hinderpaal weg te nemen moet een minimale communautaire definitie van intramurale zorg worden vastgesteld. Door een geharmoniseerde minimale definitie voor de toepassing van deze richtlijn in te voeren, wordt er bovendien voor gezorgd dat de concurrentie tussen de gezondheidsstelsels niet wordt verstoord, aangezien voor alle stelsels consistente voorschriften gelden.
Kaip jau minėta, Teisingumo Teismo sprendimuose pripažinta, kad stacionariosios sveikatos priežiūros paslaugos yra ypatingo pobūdžio, nes jas reikia planuoti[27]. Tačiau įvairiose EB sveikatos sistemose nėra nuosekliai apibrėžta, kas yra stacionarioji sveikatos priežiūra. Dėl tokio skirtingo supratimo Teisingumo Teismo nustatyti laisvo sveikatos paslaugų judėjimo principai praktikoje valstybėse narėse aiškinami skirtingai. Todėl tai, kad naudojamos skirtingos apibrėžtys, gali būti kliūtis pacientams gauti sveikatos priežiūros paslaugų, nes pacientų atžvilgiu būtų taikomos skirtingos nuostatos pagal šią direktyvą priklausomai nuo stacionariosios sveikatos priežiūros apibrėžties. Siekiant panaikinti šią kliūtį būtina Bendrijos mastu nustatyti minimalią stacionariosios sveikatos priežiūros apibrėžtį. Šioje direktyvoje nustačius minimalią suderintą apibrėžtį taip pat bus užtikrinta, kad nebūtų iškraipoma konkurencija tarp skirtingų sveikatos sistemų, nes visų jų atžvilgiu bus taikomos nuoseklios taisyklės.
De meest beperkte gangbare definitie van intramurale zorg is die van klinische zorg (dat wil zeggen dat de patiënt voor de behandeling ten minste één nacht in een ziekenhuis of kliniek verblijft). De minimale communautaire definitie in artikel 8, lid 1, van intramurale zorg is dan ook aan de hand hiervan opgesteld. Het kan echter passend zijn ook bepaalde andere soorten behandelingen als intramurale zorg te beschouwen, indien daarvoor zeer gespecialiseerde en kostenintensieve medische infrastructuur of apparatuur vereist is of indien aan de behandeling een bijzonder risico voor de patiënt of voor de bevolking verbonden is. Daarom is in artikel 8, lid 1, tevens bepaald dat de Commissie een specifieke technische lijst van dergelijke behandelingen kan vaststellen, die regelmatig wordt bijgewerkt.
Panašiausia dažnai naudojama stacionariosios sveikatos priežiūros apibrėžtis – tai stacionare teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos, reiškiančios gydymą, kai reikia bent vienai nakčiai likti ligoninėje arba klinikoje. Dėl šios priežasties tuo remiantis 8 straipsnio 1 dalyje pateikiama Bendrijos masto minimali stacionariosios sveikatos priežiūros apibrėžtis. Tačiau gali būti tikslinga stacionariosios sveikatos priežiūros paslaugomis laikyti ir tam tikras kitas stacionariojo gydymo paslaugas, jeigu teikiant tokias gydymo paslaugas reikia naudotis labai specializuota ir daug išlaidų reikalaujančia medicinine infrastruktūra ar medicinos įranga arba reikia teikti gydymo paslaugas, kurios ypač rizikingos pacientams ar gyventojams. Todėl 8 straipsnio 1 dalyje taip pat numatyta, kad reguliariai atnaujinamą tokių gydymo paslaugų techninį sąrašą turi nustatyti Komisija.
Zoals hierboven is aangegeven kan, rekening houdend met de rechtspraak van het Hof van Justitie inzake de toepassing van het vrije verkeer van diensten op patiëntenmobiliteit, een stelsel waarin vooraf toestemming moet worden gevraagd om de kosten van in een andere lidstaat verleende intramurale zorg vergoed te krijgen, gerechtvaardigd zijn op grond van de noodzaak tot planning van het aantal infrastructuren voor ziekenhuizen, hun geografische spreiding, hun inrichting en de uitrusting waarover zij beschikken, of zelfs de aard van de gezondheidszorg die zij kunnen aanbieden. Met deze planning wordt beoogd op het grondgebied van elke lidstaat toegang tot een evenwichtig aanbod van intramurale kwaliteitszorg te bieden, de kosten te beheersen en iedere verspilling van financiële en technische middelen en personeel zo veel mogelijk te vermijden[28].
Kaip pirmiau minėta ir atsižvelgiant, kad Teisingumo Teismas yra nusprendęs dėl laisvo paslaugų judėjimo nuostatų, taikomų pacientų judumo srityje, išankstinio leidimo dėl kitoje valstybėje narėje suteiktų stacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimo sistema gali būti pateisinama, jeigu būtina planuoti ligoninių infrastruktūros kiekį, jų geografinį pasiskirstymą, jų veiklos organizavimo pobūdį, joms teikiamą įrangą ir net ligoninėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų pobūdį. Tokio planavimo tikslas – užtikrinti, kad kiekvienoje valstybėje narėje būtų įmanoma naudotis subalansuota kokybiškų stacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų įvairove, užtikrinti veiksmingą sąnaudų valdymą ir kad būtų kuo mažiau eikvojami finansiniai, techniniai ir žmogiškieji ištekliai[28].
Zoals ook voor extramurale zorg geldt, zijn er op grond van de hierboven beschreven beoordeling van de huidige en toekomstige omvang van grensoverschrijdende intramurale zorg geen aanwijzingen dat deze zorg de betaalbaarheid van de gezondheids- en socialezekerheidsstelsels in het algemeen, of de organisatie, planning en verstrekking van gezondheidsdiensten zal aantasten. Niettemin moet het voor de lidstaten echter mogelijk zijn voor grensoverschrijdende intramurale zorg een systeem van voorafgaande toestemming in te voeren voor situaties waarin het financiële evenwicht van het gezondheids- en socialezekerheidsstelsel van een lidstaat, de instandhouding van een evenwichtige en voor eenieder toegankelijke verzorging door artsen en ziekenhuizen of de instandhouding van behandelingscapaciteit of medische deskundigheid op hun grondgebied ernstig wordt aangetast of waarschijnlijk ernstig zal worden aangetast. Dergelijke systemen van voorafgaande toestemming moeten echter beperkt zijn tot gevallen waarin aangetoond is dat de uitstroom van patiënten als gevolg van de grensoverschrijdende intramurale zorg de betaalbaarheid van de gezondheids- en socialezekerheidsstelsels in het algemeen, of de organisatie, planning en verstrekking van gezondheidsdiensten aantast of waarschijnlijk zal aantasten en dat de voorafgaande toestemming noodzakelijk en evenredig is om het financiële en organisatorische evenwicht van het desbetreffende gezondheids- en socialezekerheidsstelsel in stand te houden. Het systeem van voorafgaande toestemming moet beperkt zijn tot hetgeen noodzakelijk en evenredig is om dergelijke gevolgen te voorkomen, en mag geen middel tot willekeurige discriminatie vormen.
Tačiau kaip ir nestacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų atveju, remiantis pirmiau nurodytu dabartinės ir būsimos pacientams iš kitų valstybių narių teikiamų stacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų apimties vertinimu, nėra duomenų, rodančių, kad dėl tokių priežiūros paslaugų bus pakenkta bendram finansiniam sveikatos ir socialinės apsaugos sistemų tvarumui ar sveikatos paslaugų organizavimui, planavimui ir teikimui. Nepaisant to, kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų atveju, kai pažeidžiama ar galėtų būti pažeidžiama valstybės narės sveikatos ir socialinės apsaugos sistemos finansinė pusiausvyra, trukdoma ar galėtų būti trukdoma užtikrinti visiems prieinamas subalansuotas medicinines ir stacionariosios sveikatos priežiūros paslaugas arba išlaikyti gydymo pajėgumus ar medicininę kompetenciją tų valstybių narių teritorijoje, valstybės narės turėtų galėti nustatyti išankstinių leidimų sistemą siekdamos spręsti dėl konkrečios situacijos iškilusias problemas. Tačiau tokios išankstinio leidimo sistemos turėtų būti tik tais atvejais, kai yra akivaizdu, kad išvykstančių pacientų srautas dėl sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse pažeistų ar galėtų pažeisti bendrą sveikatos ir socialinės apsaugos sistemų finansų tvarumą arba sveikatos paslaugų organizavimą, planavimą ir teikimą, ir kad išankstinis leidimas yra būtinas ir proporcingas atitinkamos sveikatos ir socialinės apsaugos sistemos finansų ir organizacinei pusiausvyrai išlaikyti. Siekiant išvengti tokio poveikio, išankstinių leidimų sistema turi būti proporcinga ir taikoma tik būtinais atvejais ir neturi tapti savavališka diskriminavimo priemone.
Zoals ook voor extramurale zorg geldt, mogen binnenlandse beperkingen die de lidstaten om redenen van planning toepassen, waaronder voorwaarden, behandelingscriteria en wettelijke en administratieve formele eisen, in alle gevallen ook op grensoverschrijdende intramurale zorg worden toegepast, mits de vrijheden van de interne markt worden geëerbiedigd en de beperkingen op de toegang tot intramurale gezondheidszorg in het buitenland noodzakelijk, evenredig en niet-discriminerend zijn.
Bet kokiu atveju, kaip ir teikiant nestacionariosios priežiūros paslaugas, valstybės narės dėl su planavimu susijusių priežasčių savo teritorijoje gali taikyti apribojimus kitose valstybėse sveikatos priežiūros paslaugų teikimo atžvilgiu, įskaitant sąlygas, tinkamumo kriterijus, reglamentavimo ir administracinius formalumus, jeigu taip nepažeidžiamos vidaus rinkos laisvės, o tokie apribojimai gauti stacionariosios sveikatos priežiūros paslaugas užsienyje yra būtini, proporcingi ir nediskriminaciniai.
7.4. Procedurele waarborgen
7.4. Procedūrinės garantijos
Volgens vaste rechtspraak vormen nationale administratieve procedures en beslissingen die als voorwaarde voor de toegang tot de grensoverschrijdende verlening van diensten worden gesteld, een belemmering van het vrije verkeer van diensten, tenzij zij objectief gerechtvaardigd, noodzakelijk en evenredig zijn. Dit geldt nog duidelijker op het gebied van de gezondheidszorg, aangezien de administratieve werkwijzen tussen de lidstaten, en vaak zelfs tussen regio’s van lidstaten, sterk uiteenlopen. Daarom is het passend te verlangen dat de nationale administratieve procedures voor het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat de patiënten vergelijkbare garanties in verband met objectiviteit, non-discriminatie en transparantie bieden, zodat gewaarborgd wordt dat de beslissingen van de nationale autoriteiten tijdig, zorgvuldig en met inachtneming van deze algemene beginselen en de individuele omstandigheden van elk geval worden genomen. Dit moet het geval zijn voor financiële procedures, bijvoorbeeld in verband met vergoeding (waaronder de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg na terugkeer van de patiënt), maar ook voor medische procedures, bijvoorbeeld voor doorverwijzing of voor het verkrijgen van een tweede mening.
Remiantis nusistovėjusia teismų praktika, bet kokios nacionalinės administracinės procedūros ir sprendimai, kurių reikia laikytis, kad būtų suteikta galimybė gauti sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse, trukdo laisvam paslaugų judėjimui, jeigu jie nėra objektyviai pagrįsti, būtini ir proporcingi. Tai dar akivaizdžiau matyti sveikatos priežiūros srityje, kurioje smarkiai skiriasi valstybių narių, o dažnai net ir tos pačios valstybės narės regionų administracinė praktika. Todėl tikslinga reikalauti, kad taikant nacionalines administracines procedūras dėl naudojimosi sveikatos priežiūros paslaugomis kitose valstybėse narėse pacientams būtų suteiktos objektyvumo, nediskriminavimo ir skaidrumo garantijos, kurios užtikrintų, kad nacionalinių valdžios institucijų sprendimai būtų priimti laiku ir tinkamai atsižvelgiant į šiuos bendruosius principus ir kiekvieno atskiro atvejo aplinkybes. Šios garantijos turėtų būti suteikiamos taikant procedūras, susijusias su finansiniais klausimais, pvz., kompensavimu (įskaitant kitose valstybėse narėse suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimą pacientui sugrįžus), o taip pat ir medicinines procedūras, pvz., siuntimo atveju arba siekiant gauti antrinę konsultaciją.
7.5. Patiëntenvoorlichting en nationale contactpunten
7.5. Informacija pacientams ir nacionaliniai kontaktiniai centrai
Passende patiëntenvoorlichting is noodzakelijk om het vertrouwen van patiënten in grensoverschrijdende gezondheidszorg te vergroten en dus ook om op de interne markt vrij verkeer van gezondheidsdiensten en een hoog niveau van gezondheidsbescherming tot stand te brengen. De huidige voorlichting van patiënten over aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg in de lidstaten is vrij beperkt. In veel bijdragen aan de aan dit voorstel voorafgaande raadpleging werd aangegeven dat het voor patiënten momenteel lastig is na te gaan welke rechten zij hebben ten aanzien van grensoverschrijdende gezondheidszorg. Er zou vaak geen duidelijke informatie zijn. Van verschillende kanten is aangegeven dat de patiënten in veel lidstaten niet op de hoogte zijn van de bestaande mogelijkheden en rechten om gezondheidszorg in het buitenland te ontvangen en vergoed te krijgen. Zo bleek uit een studie van het Health Consumer Powerhouse in Frankrijk, Polen, het Verenigd Koninkrijk, Spanje en Duitsland dat 25% van de burgers denkt geen recht te hebben op behandeling in het buitenland, terwijl nog eens 30% hierover twijfelt[29]. Zoals hierboven is aangegeven, is dit bevestigd door de recente Eurobarometerenquête[30], die uitwees dat 30% van de EU-burgers niet weet dat het mogelijk is gezondheidszorg buiten de lidstaat van aansluiting te ontvangen.
Reikiamos informacijos suteikimas pacientams yra būtina sąlyga, kad būtų pagerintas pacientų pasitikėjimas kitose valstybėse narėse teikiamomis sveikatos priežiūros paslaugomis ir taip būtų užtikrintas laisvas sveikatos paslaugų judėjimas vidaus rinkoje bei aukštas sveikatos apsaugos lygis. Šiuo metu informacija apie kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų aspektus pacientams teikiama ganai retai. Daug prieš pateikiant šiuos pasiūlymus vykusių konsultacijų dalyvių manė, kad šiuo metu pacientams sunku išsiaiškinti, kokių jie turi teisių gauti sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse. Respondentų nuomone, dažnai trūksta aiškios informacijos. Buvo daug kalbėta apie tai, kad daugelio valstybių narių pacientai nežino apie savo galimybes ir teises gauti gydymo paslaugų užsienyje ir šio gydymo išlaidų kompensaciją. Pvz., Health Consumer Powerhouse atliktas tyrimas Prancūzijoje, Lenkijoje, Jungtinėje Karalystėje, Ispanijoje ir Vokietijoje rodo, kad 25 % piliečių mano, jog jie neturi teisės gauti gydymo paslaugų užsienyje, o 30 % asmenų to tiksliai nežino[29]. Kaip jau minėta, tai patvirtino „Eurobarometro“ tyrimas[30], kuris parodė, kad 30 % Europos Sąjungos piliečių nežino apie galimybę gauti sveikatos priežiūros paslaugų ne savo šalyje.
Daarom omvat deze richtlijn voorschriften betreffende de verstrekking van informatie over alle essentiële aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg aan patiënten teneinde de doelstellingen van de interne markt te verwezenlijken. Om de patiëntenvoorlichting over grensoverschrijdende gezondheidszorg te verbeteren, is het passend te eisen dat deze informatie gemakkelijk toegankelijk is en, in het bijzonder, nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg op te richten. De lidstaten moeten beslissen over de vorm van deze nationale contactpunten, evenals over hun aantal. De nationale contactpunten kunnen ook in bestaande informatiecentra worden opgenomen of op de activiteiten daarvan voortbouwen, mits duidelijk wordt aangegeven dat zij tevens nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg zijn. De nationale contactpunten moeten over de nodige middelen beschikken om informatie over de mogelijkheden en toepasselijke procedures op het gebied van grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen geven en patiënten zo nodig praktische hulp te kunnen bieden. De informatie over de toegang tot grensoverschrijdende zorg (bv. over de te volgen procedures en de vergoedingstermijnen) staat los van de informatie over de gezondheidszorg zelf (bv. over de kosten, de beschikbaarheidstermijn en de resultaten), die door de zorgaanbieders zelf moet worden verstrekt en onder hoofdstuk II valt. Het bestaan van nationale contactpunten belet de lidstaten niet overeenkomstig de specifieke inrichting van hun gezondheidszorgstelsel op regionaal of plaatselijk niveau andere met elkaar verbonden contactpunten op te richten.
Todėl šioje direktyvoje nustatomi vidaus rinkos tikslams įgyvendinti reikalingi reikalavimai dėl pacientams pateiktinos informacijos apie visus svarbiausius kitose valstybėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų aspektus. Siekiant geriau teikti pacientams informaciją apie kitose valstybėse narėse teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas, tikslinga reikalauti, kad tokia informacija būtų lengvai prieinama, o svarbiausia, kad būtų įsteigti nacionaliniai kontaktiniai centrai, susiję su kitose valstybėse narėse teikiamomis sveikatos priežiūros paslaugomis. Valstybės narės turės nuspręsti dėl tokių nacionalinių kontaktinių centrų struktūros ir skaičiaus. Nacionaliniai kontaktiniai centrai gali būti sujungti su jau veikiančiais informaciniais centrais arba būti steigiami jų veiklos pagrindu, jeigu bus aiškiai nurodyta, kad informaciniai centrai yra ir nacionaliniai kontaktiniai centrai, kuriuose teikiama informacija apie kitose valstybėse narėse teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas. Nacionaliniams kontaktiniams centrams turėtų būti suteiktos tinkamos patalpos, kad jose būtų galima teikti informaciją apie galimybes naudotis kitose valstybėse teikiamomis sveikatos priežiūros paslaugomis ir tvarką, kurios reikia laikytis tokiu atveju, bei prireikus teikti pacientams praktinę pagalbą. Tokia informacija apie galimybės gauti sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse narėse procesą (pvz.: procedūras, kurių reikia laikytis, išlaidų kompensavimo terminus) yra kitokia nei informacija apie pačių sveikatos priežiūros paslaugų turinį (pvz.: išlaidos, galimybės gauti paslaugas terminai, paslaugų teikimo rezultatai), kuri turėtų būti teikiama atitinkamų paslaugų teikėjų ir kuri reglamentuojama II skyriuje. Nacionalinių kontaktinių centrų buvimas nereiškia, kad valstybės narės, atsižvelgdamos į jų sveikatos priežiūros sistemos organizavimo ypatumus, negali steigti kitų kontaktinių centrų regioniniu ar vietos lygiais.
7.6. Voorschriften die van toepassing zijn op gezondheidsdiensten
7.6. Taisyklės, taikytinos sveikatos priežiūros paslaugoms
Wanneer een patiënt gezondheidszorg ontvangt in een lidstaat die niet het land is waar hij verzekerd is, is het cruciaal dat hij van tevoren van de geldende voorschriften op de hoogte is. Een soortgelijke duidelijkheid is vereist wanneer zorgverleners tijdelijk naar een andere lidstaat gaan om daar gezondheidszorg te verlenen of wanneer grensoverschrijdende gezondheidszorg wordt verleend. Omdat de lidstaten volgens artikel 152, lid 5, van het Verdrag verantwoordelijk zijn voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging, zijn de voorschriften van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt van toepassing op de feitelijke verlening van gezondheidszorg (zoals gedefinieerd in artikel 4, onder a), van de richtlijn). Deze duidelijke vermelding van dit beginsel zal ertoe bijdragen dat patiënten met kennis van zaken beslissingen nemen en zal misverstanden en misvattingen voorkomen. Bovendien zal hierdoor veel vertrouwen tussen de patiënt en de gezondheidswerker ontstaan.
Jeigu pacientas gauna sveikatos priežiūros paslaugas valstybėje narėje, kuri nėra šalis, kurioje jis yra apdraustas, jis turi žinoti iš anksto, kokios taisyklės turi būti taikomos. Reikalingas aiškumas ir tada, kai sveikatos priežiūros paslaugų teikėjai laikinai vyksta į kitą valstybę narę teikti sveikatos priežiūros paslaugų, ar kai sveikatos priežiūros paslauga teikiama kitoje valstybėje narėje. Atsižvelgiant į tai, kad pagal Sutarties 152 str. 5 dalį už sveikatos paslaugų ir medicinos pagalbos organizavimą ir teikimą atsakingos valstybės narės, direktyvoje apibrėžtų sveikatos priežiūros paslaugų (4 str. a punkte) teikimui taikytinos taisyklės yra tos, kurias taiko valstybė narė, kurioje sveikatos priežiūros paslauga yra teikiama. Aiškus šio principo reglamentavimas padės pacientui informuotai pasirinkti ir išvengti nesusipratimų bei klaidingo supratimo. Tai leis padidinti paciento ir sveikatos priežiūros specialisto tarpusavio pasitikėjimą.
8. HOOFDSTUK IV: SAMENWERKING OP HET GEBIED VAN GEZONDHEIDSZORG
8. IV SKYRIUS. BENDRADARBIAVIMAS SVEIKATOS PRIEžIūROS SRITYJE
8.1. Verplichting tot samenwerking
8.1. Pareiga bendradarbiauti
Om het potentieel van de interne markt voor grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen benutten, is samenwerking tussen de zorgaanbieders, zorginkopers en regelgevers van verschillende lidstaten op nationaal, regionaal of lokaal niveau nodig, zodat veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende zorg kan worden gewaarborgd. Tijdens het denkproces over de mobiliteit van patiënten[31] hebben de ministers van Volksgezondheid en andere belanghebbenden bepaald op welke gebieden de schaalvoordelen van een gecoördineerd optreden van alle lidstaten een meerwaarde kunnen hebben voor de nationale gezondheidsstelsels. Het kan hierbij gaan om gezamenlijke planning, wederzijdse erkenning of aanpassing van procedures of normen, interoperabiliteit van de nationale informatie- en communicatietechnologiesystemen, praktische mechanismen om de continuïteit van de zorg te waarborgen of praktische bevordering van tijdelijke of incidentele verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg door gezondheidswerkers.
Norint išnaudoti kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų vidaus rinkos galimybes reikalingas įvairių valstybių narių paslaugų teikėjų, paslaugų pirkėjų ir reguliuojančių institucijų bendradarbiavimas nacionaliniu, regioniniu ar vietos lygiu siekiant užtikrinti saugias, kokybiškas ir veiksmingas pacientams iš kitų valstybių narių teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas. Svarstymų apie pacientų judumą laikotarpiu[31] sveikatos ministrai ir kitos suinteresuotosios šalys nustatė sritis, kuriose dėl visų valstybių narių koordinuojamų veiksmų masto ekonomijos nacionalinėms sveikatos sistemoms gali būti suteikta papildomos naudos. Naudingas gali būti bendras planavimas, procedūrų ar standartų abipusis pripažinimas ar pritaikymas, atitinkamų nacionalinių informacinių ir ryšių technologijų sistemų sąveika, praktinės priemonės sveikatos priežiūros tęstinumui užtikrinti ar palankesnės sąlygos, reikalingos sveikatos priežiūros specialistams laikinai ar konkrečiais atvejais praktikoje teikti sveikatos priežiūros paslaugas pacientams iš kitų valstybių narių.
In verband met de doelstelling om het potentieel van de interne markt te benutten verplicht deze richtlijn de lidstaten de wederzijdse bijstand te verlenen die voor de toepassing van deze richtlijn nodig is en de samenwerking bij de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg op regionaal en lokaal niveau te bevorderen. Aangezien de nationale, regionale en lokale administratieve werkwijzen in de gezondheidszorg sterk uiteenlopen, zal onderlinge samenwerking tussen de verschillende gezondheidsstelsels bijdragen tot het vermijden van onnodige obstakels voor het vrije verkeer van gezondheidsdiensten.
Siekiant tikslo išnaudoti vidaus rinkos galimybes, šioje direktyvoje reikalaujama, kad valstybės narės suteiktų savitarpio pagalbos, reikalingos šiai direktyvai įgyvendinti, ir sudarytų palankesnes sąlygas regionų ir vietos lygiu teikti sveikatos priežiūros paslaugas pacientams iš kitų valstybių narių. Kadangi nacionalinė, regioninė ir vietinė sveikatos priežiūros sektoriaus administravimo praktika labai skiriasi, abipusis skirtingų sveikatos sistemų bendradarbiavimas padės išvengti bereikalingų kliūčių laisvam sveikatos paslaugų judėjimui.
8.2. Erkenning van in een andere lidstaat verstrekte recepten
8.2. Kitoje valstybėje narėje išduotų receptų pripažinimas
Bij de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg zullen in veel gevallen ook geneesmiddelen worden verstrekt, en zij kunnen een onderdeel vormen van een behandelprotocol dat een patiënt ook als hij zich naar een ander land begeeft moet blijven volgen. De mate waarin in een andere lidstaat verstrekte recepten worden aanvaard, loopt echter aanzienlijk uiteen, hetgeen in de praktijk belemmeringen voor grensoverschrijdende gezondheidszorg oplevert. Aangezien alle geneesmiddelen waarvoor in de Gemeenschap een vergunning wordt verleend, aan geharmoniseerde normen op het gebied van kwaliteit, veiligheid en werkzaamheid moeten voldoen, moet het in principe mogelijk zijn dat geneesmiddelen die door een gemachtigde persoon in een bepaalde lidstaat voor een specifieke patiënt zijn voorgeschreven, in een andere lidstaat worden verstrekt, mits de echtheid en de inhoud van het recept vaststaan. Om een hoog niveau van bescherming van de gezondheid te garanderen en tegelijkertijd het vrije verkeer van gezondheidsdiensten te bevorderen, moeten specifieke maatregelen worden getroffen om de echtheid van het recept en de gemachtigde persoon die het heeft verstrekt te controleren, ervoor te zorgen dat de patiënt de informatie over het geneesmiddel begrijpt en (aangezien de naam en de aanbiedingsvorm tussen landen kan verschillen) het betrokken geneesmiddel te identificeren; bovendien moeten bepaalde categorieën geneesmiddelen worden uitgesloten.
Dažnai aprūpinimas vaistais bus kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų dalis ir gali būti tebesitęsiančio paciento gydymo plano, kurio reikia laikytis pacientui net ir išvykus į kitą valstybę narę, dalis. Tačiau kitose valstybėse narėse išduoti receptai pripažįstami ne visose valstybėse narėse, dėl to kyla praktinių kliūčių sveikatos priežiūros paslaugoms teikti pacientams iš kitų valstybių narių. Visi vaistai, kuriems Bendrijoje suteikiama licencija, turi atitikti darniuosius kokybės, saugos ir veiksmingumo standartus, todėl iš esmės turėtų būti įmanoma vienoje valstybėje narėje įgalioto asmens išrašytu konkrečiam pacientui skirtu receptu pasinaudoti kitoje valstybėje narėje, jeigu recepto autentiškumas ir turinys yra aiškūs. Siekiant užtikrinti aukštą sveikatos apsaugos lygį ir palengvinti laisvą sveikatos paslaugų judėjimą, reikėtų nustatyti specialias priemones, skirtas patikrinti recepto autentiškumą ir jį išdavusį įgaliotą asmenį, užtikrinti, kad pacientas suprastų informaciją apie farmacinį produktą ir (atsižvelgiant į skirtingus pavadinimus ir pateikimo formas įvairiose šalyse) nustatyti atitinkamą vaistą, o tam tikrų kategorijų vaistų atžvilgiu šių priemonių reikėtų netaikyti.
8.3. Europese referentienetwerken en evaluatie van gezondheidstechnologie
8.3. Europos pavyzdinių centrų tinklai ir sveikatos srities technologijų vertinimas
Deze richtlijn voorziet verder in samenwerking op specifieke gebieden waarop de schaalvoordelen van een gecoördineerd optreden van alle lidstaten een aanzienlijke meerwaarde kunnen hebben voor de nationale gezondheidsstelsels. Dit geldt voor Europese referentienetwerken (artikel 15), die gezondheidszorg moeten verlenen aan patiënten met aandoeningen waarvoor een bijzondere concentratie van middelen of deskundigheid vereist is, zodat betaalbare, hoogwaardige en kosteneffectieve zorg wordt geboden; deze netwerken kunnen tevens een centrale rol spelen op het gebied van medische opleiding, onderzoek en uitwisseling en beoordeling van informatie. Door dergelijke referentiecentra op Europees niveau met elkaar te verbinden, kan hoogwaardige en kosteneffectieve zorg worden verstrekt en ertoe worden bijgedragen dat het potentieel van de interne markt op dit gebied wordt benut doordat innovaties op het gebied van de medische wetenschap en de gezondheidstechnologieën sneller en op ruimere schaal worden verspreid. Dit zorgt ervoor dat patiënten en gezondheidszorgstelsels profijt van de interne markt hebben en bevordert de verlening van optimale zorg. De Groep op hoog niveau inzake gezondheidsdiensten en medische zorg heeft al algemene voorwaarden en criteria ontwikkeld waaraan de Europese referentienetwerken moeten voldoen. Deze moeten door middel van uitvoeringsmaatregelen, waarin rekening wordt gehouden met de resultaten van de lopende proefprojecten, nader worden uitgewerkt.
Šioje direktyvoje taip pat numatytas bendradarbiavimas konkrečiose srityse, kuriose dėl visų valstybių narių koordinuojamų veiksmų masto ekonomijos nacionalinėms sveikatos sistemoms gali būti suteikta didelės papildomos naudos. Taip būtų Europos pavyzdinių centrų tinklų atveju (15 straipsnis) – jie turėtų teikti sveikatos priežiūros paslaugas pacientams, kuriems gydyti atsižvelgiant į jų būklę reikia sutelkti daug išteklių ar žinių, kad būtų teikiamos prieinamos, kokybiškos ekonomiškai veiksmingos sveikatos priežiūros paslaugos, ir jie taip pat galėtų būti medicinos mokymo ir mokslinių tyrimų, informacijos sklaidos ir vertinimo centrai. Įkūrus tokių Europos pavyzdinių centrų tinklus, maksimaliai padidėtų medicinos mokslo naujovių ir sveikatos srities technologijų sklaidos greitis ir mastas ir taip būtų lengviau teikti kokybiškas ekonomiškai veiksmingas sveikatos priežiūros paslaugas ir išnaudoti vidaus rinkos galimybes šioje srityje, o pacientams ir sveikatos priežiūros sistemoms būtų suteikta vidaus rinkos teikiamos naudos, be to, būtų lengviau skatinti kuo kokybiškesnę sveikatos priežiūrą. Sveikatos paslaugų ir medicininės priežiūros aukšto lygio grupė jau parengė bendrus reikalavimus ir kriterijus, kuriuos turėtų atitikti Europos pavyzdinių centrų tinklai ir kuriuos reikėtų išsamiai išdėstyti priimant įgyvendinimo priemones, kuriose bus atsižvelgta į šiuo metų vykdomų bandomųjų projektų rezultatus.
De richtlijn voorziet ook in de oprichting van het communautair netwerk voor de evaluatie van gezondheidstechnologie (artikel 17), dat de samenwerking tussen de bevoegde nationale autoriteiten moet ondersteunen, de verstrekking van objectieve, betrouwbare, tijdige, transparante en overdraagbare informatie over de doeltreffendheid van gezondheidstechnologieën op korte en lange termijn moet ondersteunen, een effectieve uitwisseling van deze informatie via het netwerk mogelijk moet maken en de lidstaten moet helpen bij het nemen van beleidsbeslissingen. Momenteel zijn er bij dergelijke evaluaties vaak grote verschillen en overlappingen tussen en binnen de lidstaten ten aanzien van de gebruikte methoden en de daaruit voortvloeiende toepassing van innovaties, hetgeen het vrije verkeer van de betrokken technologieën belemmert en (door de verschillen in de gezondheidszorg als gevolg daarvan) het vertrouwen in de veiligheids- en kwaliteitsnormen in de hele EU aantast. Door samen gemeenschappelijke criteria op te stellen met het oog op de ontwikkeling van een dergelijke kennisbasis op Europees niveau kunnen goede praktijken worden verspreid, kan verspilling van middelen worden tegengegaan en kunnen gemeenschappelijke pakketten met basisinformatie en technieken worden ontwikkeld, die vervolgens door de lidstaten kunnen worden gebruikt, zodat zij optimaal gebruikmaken van nieuwe technologieën, therapieën en technieken; dit zal, evenals de Europese referentienetwerken, ertoe bijdragen dat het potentieel van de interne markt op dit gebied wordt benut doordat innovaties op het gebied van de medische wetenschap en de gezondheidstechnologieën sneller en op ruimere schaal worden verspreid.
Be to, šioje direktyvoje numatyta įdiegti Bendrijos sveikatos srities technologijų vertinimo tinklą (17 straipsnis), kuris turėtų skatinti atsakingų nacionalinių institucijų bendradarbiavimą, padėtų teikti objektyvią, patikimą, laiku pateikiamą, skaidrią ir lengvai perduodamą informaciją apie trumpalaikį ir ilgalaikį sveikatos srities technologijų efektyvumą, leistų veiksmingai keistis šia informacija šiame tinkle bei padėtų valstybėms narėms priimti politikos sprendimus. Tose pačiose ir skirtingose valstybėse narėse atliekami tokie vertinimai labai skiriasi ir dažnai yra dubliuojami atsižvelgiant į taikomą metodiką ir su ja susijusių naujovių diegimą. Tai trukdo laisvam minėtų technologijų judėjimui ir (dėl skirtumų sveikatos priežiūros srityje) visoje Europos Sąjungoje silpninamas pasitikėjimas saugos ir kokybės standartais. Bendradarbiaujant dėl bendrų kriterijų nustatymo, kad būtų sukurta tokia Europos masto duomenų bazė, bus lengviau skleisti gerąją patirtį, vengti išteklių dubliavimo ir parengti bendrus svarbiausios informacijos rinkinius ir metodus, kuriais galėtų naudotis valstybės narės siekiant joms padėti geriausiai pasinaudoti naujomis technologijomis, terapijos būdais ir metodais, ir, kaip ir Europos pavyzdinių centrų tinklų atveju, maksimaliai padidėtų medicinos mokslo naujovių ir sveikatos srities technologijų sklaidos greitis ir mastas, o dėl to būtų lengviau išnaudoti vidaus rinkos teikiamas galimybes šioje srityje.
8.4. E-gezondheidszorg
8.4. E. sveikata
Voor de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg is het niet per se nodig dat de patiënt of de gezondheidswerker zich naar een ander land begeeft; hierbij kan ook gebruik worden gemaakt van informatie- en communicatietechnologie (deze wijze van dienstverlening wordt bedoeld met “grensoverschrijdende dienstverlening” of “e-gezondheidszorg”). Deze wijze van dienstverlening is in opkomst, maar levert specifieke opgaven op aangezien ervoor gezorgd moet worden dat de verschillende informatie- en communicatietechnologieën die de gezondheidsstelsels van de lidstaten gebruiken compatibel (of “interoperabel”) zijn. Voor de verlening van gezondheidszorg worden in de Gemeenschap zeer uiteenlopende en incompatibele indelingen en normen op het gebied van de informatie- en communicatietechnologie gehanteerd, waardoor belemmeringen voor deze wijze van verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg, alsmede risico’s voor de bescherming van de gezondheid ontstaan. Daarom is communautaire harmonisatie op dit gebied nodig om de informatie- en communicatietechnologie van de lidstaten interoperabel te maken. Het voorstel houdt geen verplichting in om systemen of diensten op het gebied van e-gezondheidszorg in te voeren, maar is bedoeld om te zorgen voor interoperabiliteit ingeval de lidstaten besluiten dergelijke systemen in te voeren.
Teikiant sveikatos priežiūros paslaugas pacientams kitose valstybėse narėse nebūtinai reikia, kad pacientai ar specialistai fiziškai nuvyktų į kitą šalį – šias paslaugas galima teikti ir naudojantis informacinėmis ir ryšių technologijomis. Toks paslaugų teikimo būdas vadinamas „paslaugų teikimu kitose šalyse“ arba „e. sveikata“. Šis paslaugų teikimo būdas tampa vis svarbesnis, tačiau dėl to kyla specifinių problemų siekiant užtikrinti, kad įvairios valstybių narių sveikatos sistemų informacinės ir ryšių technologijos būtų suderinamos. Bendrijoje naudojamos labai skirtingų ir nesuderinamų formatų ir standartų informacinės ir ryšių technologijos sveikatos priežiūros paslaugoms teikti, dėl to atsiranda kliūčių tokio pobūdžio sveikatos priežiūros paslaugoms pacientams iš kitų valstybių narių teikti ir kyla pavojus sveikatos apsaugai. Todėl būtina numatyti, kad ši sritis būtų suderinta Bendrijos mastu siekiant valstybių narių informacinių ir ryšių technologijų sąveikos. Tačiau pasiūlyme nėra įpareigojimo įvesti kokias nors e. sveikatos sistemas ar paslaugas, bet juo siekiama užtikrinti sąveiką valstybėms narėms nusprendus įvesti tokias sistemas.
8.5. Verzameling van gegevens
8.5. Duomenų rinkimas
Hoewel de Commissie (op basis van het uitgebreide onderzoek en de raadplegingen die aan dit voorstel voorafgingen) de te verwachten omvang en aard van de grensoverschrijdende gezondheidszorg heeft kunnen inschatten, zijn onvoldoende vergelijkbare gegevens over de grensoverschrijdende gezondheidszorg beschikbaar voor de beoordeling en het beheer hiervan op lange termijn. Dergelijke gegevens zijn cruciaal om de grensoverschrijdende gezondheidszorg, en de gevolgen ervan voor de gezondheidsstelsels in het algemeen, te kunnen peilen en te zorgen voor een goede balans tussen vrije verlening van deze diensten, een hoog niveau van gezondheidsbescherming en eerbiediging van de verantwoordelijkheden van de lidstaten om de algemene doelstellingen van hun gezondheidsstelsels te waarborgen.
Nors Komisijai (remiantis plataus masto moksliniais tyrimais ir prieš pateikiant šiuos pasiūlymus vykusias konsultacijas) pavyko nustatyti tikėtiną pacientams iš kitų valstybių narių teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų apimties mastą ir pobūdį, neturima pakankamai duomenų apie pacientams iš kitų valstybių narių teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas, kad būtų galima atlikti ilgalaikį tokių paslaugų vertinimą ir jas valdyti ilguoju laikotarpiu. Tokie duomenys yra labai svarbūs, kad būtų įmanoma atlikti kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų ir jų bendro poveikio sveikatos sistemoms stebėseną ir būtų pasiekta tinkama pusiausvyra teikiant nemokamas sveikatos priežiūros paslaugas, užtikrinant aukštą sveikatos apsaugos lygį ir atsižvelgiant į valstybių narių atsakomybę, kad būtų pasiekti bendri jų sveikatos sistemų tikslai.
8.6. Uitvoeringscomité
8.6. Įgyvendinimo komitetas
De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden. In het bijzonder moeten de Commissie voor de toepassing van deze richtlijn bevoegdheden worden verleend in verband met de vaststelling van een lijst van behandelingen die onder dezelfde regeling als intramurale zorg moet vallen, maar waarvoor geen overnachtingsaccommodatie nodig is; begeleidende maatregelen om specifieke categorieën geneesmiddelen of stoffen van de in deze richtlijn bedoelde erkenning van in een andere lidstaat verstrekte recepten uit te sluiten; een lijst van specifieke criteria en voorwaarden waaraan Europese referentienetwerken moeten voldoen; de procedure voor de oprichting van Europese referentienetwerken. Aangezien het gaat om maatregelen van algemene strekking tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn of tot aanvulling van deze richtlijn met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten deze maatregelen worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG.
Šios direktyvos įgyvendinimo priemones reikėtų priimti pagal Tarybos sprendimą 1999/468/EB, nustatantį Komisijos naudojimosi jai suteiktais įgyvendinimo įgaliojimais tvarką. Visų pirma Komisijai reikėtų suteikti įgaliojimus nustatyti šiai direktyvai įgyvendinti reikalingą gydymo paslaugų, kurias teikiant nereikia pasilikti įstaigoje nakčiai ir kurioms taikomas tas pats režimas kaip stacionariosios sveikatos priežiūros atveju, sąrašą; papildomas priemones, kad specifinės vaistų ar cheminių medžiagų kategorijos būtų išbrauktos iš receptų, išrašytų kitoje valstybėje narėje ir kurie gali būti pripažinti, kaip nustatyta šioje direktyvoje; specialių kriterijų ir sąlygų, kurias turi atitikti Europos pavyzdinių centrų tinklai, sąrašą; Europos pavyzdinių centrų tinklų sudarymo tvarką. Kadangi šios priemonės yra bendro pobūdžio ir yra skirtos iš dalies pakeisti neesminėms šios direktyvos nuostatoms ar papildyti ją naujomis neesminėmis nuostatomis, jos turi būti patvirtintos taikant reguliavimo procedūrą su tikrinimu, numatytą Sprendimo 1999/468/EB 5a straipsnyje.
2008/0142 (COD)
2008/0142 (COD)
Voorstel voor een
Pasiūlymas
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
EUROPOS PARLAMENTO IR TARYBOS DIREKTYVA
betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg
dėl pacientų teisių į sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse narėse įgyvendinimo
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
EUROPOS SĄJUNGOS PARLAMENTAS IR TARYBA,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,
atsižvelgdama į Europos bendrijos steigimo sutartį, ypač į jos 95 straipsnį,
Gezien het voorstel van de Commissie[32],
atsižvelgdami į Komisijos pasiūlymą[32],
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[33],
atsižvelgdami į Europos ekonomikos ir socialinių reikalų komiteto nuomonę[33],
Gezien het advies van het Comité van de Regio’s[34],
Atsižvelgdami į Regionų komiteto nuomonę[34],
Na raadpleging van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming[35],
pasikonsultavę su Europos duomenų apsaugos kontrolieriumi[35],
Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag[36],
laikydamiesi Sutarties 251 straipsnyje numatytos tvarkos[36],
Overwegende hetgeen volgt:
kadangi:
(1) Overeenkomstig artikel 152, lid 1, van het Verdrag moet bij de bepaling en uitvoering van elk beleid en optreden van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid worden verzekerd. Dit betekent dat de Gemeenschapswetgever ook wanneer hij op grond van andere Verdragsbepalingen handelt, een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid moet waarborgen.
(1) Sutarties 152 straipsnio 1 dalyje teigiama, kad žmonių sveikatos aukšto lygio apsauga užtikrinama nustatant ir įgyvendinant visas Bendrijos politikos ir veiklos kryptis. Tai reiškia, kad turi būti užtikrintas aukštas žmonių sveikatos apsaugos lygis, kai priimami Bendrijos teisės aktai pagal kitas Sutarties nuostatas.
(2) Omdat aan de voorwaarden voor de toepassing van artikel 95 van het Verdrag als rechtsgrondslag wordt voldaan, moet de Gemeenschapswetgever die rechtsgrondslag zelfs gebruiken wanneer de bescherming van de volksgezondheid een doorslaggevende factor is voor de gemaakte keuzen; artikel 95, lid 3, van het Verdrag verlangt in dit verband expliciet dat bij harmonisering wordt uitgegaan van een hoog niveau van bescherming van de volksgezondheid, daarbij in het bijzonder rekening houdend met alle nieuwe ontwikkelingen die op wetenschappelijke gegevens zijn gebaseerd.
(2) Atsižvelgiant į tai, kad laikomasi Sutarties 95 straipsnyje nustatytų sąlygų kaip teisinio pagrindo, Bendrijos teisės aktai grindžiami šiuo teisiniu pagrindu, net jei visuomenės sveikatos apsaugos motyvai yra pasirinkimą lemiantis veiksnys; šiuo požiūriu Sutarties 95 straipsnio 3 dalyje aiškiai nustatyta, kad siekiant suderinimo turėtų būti garantuojamas aukštas žmonių sveikatos apsaugos lygis atsižvelgiant visų pirma į bet kokias mokslo faktais pagrįstas naujoves.
(3) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en gaat met name uit van de algemene rechtsbeginselen die zijn vastgelegd in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Het recht op toegang tot gezondheidszorg en het recht op medische verzorging onder de door de nationale wetgevingen en praktijken gestelde voorwaarden, zijn krachtens artikel 35 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie[37] erkend. De tenuitvoerlegging en toepassing van deze richtlijn moeten in het bijzonder geschieden met inachtneming van het recht op eerbiediging van het privéleven en het familie- en gezinsleven, het recht op bescherming van persoonsgegevens, de gelijkheid voor de wet, het beginsel van non-discriminatie en het recht op een doeltreffende voorziening in rechte en op een onpartijdig gerecht overeenkomstig de algemene rechtsbeginselen die zijn neergelegd in de artikelen 7, 8, 20, 21 en 47 van het Handvest.
(3) Šioje direktyvoje laikomasi pagrindinių teisių ir pagrindinių teisės principų, pripažintų visų pirma Europos Sąjungos pagrindinių teisių chartijoje, teisė gauti sveikatos priežiūros paslaugas ir teisė gauti medicinos paslaugų išlaidų kompensavimą pagal nacionalinių įstatymų reikalavimus ir praktiką yra nustatytos Europos Sąjungos pagrindinių teisių chartijos[37] 35 straipsnyje. Konkrečiai direktyva turi būti įgyvendinta ir taikoma laikantis asmeninio ir šeimos gyvenimo, asmens duomenų apsaugos, lygybės prieš įstatymą teisių bei nediskriminavimo principo ir teisių į veiksmingą gynybą bei nešališką teismą pagal bendruosius teisės principus, nurodytus Chartijos 7, 8, 20, 21, 47 straipsniuose.
(4) De gezondheidsstelsels van de Gemeenschap vormen een belangrijk onderdeel van het hoge niveau van sociale bescherming in Europa en dragen bij tot sociale samenhang en sociale rechtvaardigheid, alsook tot duurzame ontwikkeling[38]. Bovendien maken zij deel uit van het bredere kader van diensten van algemeen belang.
(4) Bendrijos sveikatos sistemos yra labai svarbios užtikrinant aukštą Europos socialinės apsaugos lygį bei prisideda prie socialinės sanglaudos, socialinio teisingumo ir tvarios plėtros[38]. Jos yra ir platesnės bendrų interesų paslaugų sistemos dalis.
(5) Hoewel het Hof van Justitie de bijzondere aard van gezondheidsdiensten heeft erkend, heeft zij ook bij herhaling bevestigd dat alle gezondheidsdiensten onder het toepassingsgebied van het Verdrag vallen.
(5) Kaip keletą kartų patvirtino Teisingumo Teismas, nors ir pripažindamas šių paslaugų specifinį pobūdį, visos sveikatos paslaugos patenka į Sutarties taikymo sritį.
(6) Over bepaalde vraagstukken in verband met grensoverschrijdende gezondheidszorg, zoals de vergoeding van de kosten van gezondheidszorg die wordt verstrekt in een andere lidstaat dan die waar de ontvanger van de zorg woonachtig is, heeft het Hof van Justitie zich al uitgesproken. Omdat de gezondheidszorg van het toepassingsgebied van Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende diensten op de interne markt[39] is uitgesloten, is het belangrijk deze vraagstukken in een specifiek communautair rechtsinstrument te behandelen met het oog op een algemenere en doeltreffendere toepassing van de door het Hof van Justitie in afzonderlijke zaken ontwikkelde beginselen.
(6) Teisingumo Teismas jau nagrinėjo kai kurias su sveikatos priežiūros paslaugų teikimu kitose valstybėse susijusias problemas, visų pirma kitoje valstybėje narėje nei ta, kurioje gyvena sveikatos priežiūros paslaugų gavėjas, suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimo problemą. Kadangi sveikatos priežiūros paslaugos buvo išbrauktos iš 2006 m. gruodžio 12 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2006/123/EB dėl paslaugų vidaus rinkoje[39] taikymo srities, yra svarbu reglamentuoti šiuos klausimus specialiu Bendrijos teisės aktu, kad būtų galima pasiekti Teisingumo Teismo principų, suformuluotų nagrinėjant konkrečias bylas, bendresnį ir veiksmingesnį taikymą.
(7) In zijn conclusies van 1 en 2 juni 2006[40] heeft de Raad van de Europese Unie zijn goedkeuring gehecht aan een verklaring betreffende “de gemeenschappelijke waarden en beginselen van de gezondheidsstelsels van de Europese Unie” en de bijzondere waarde erkend van een initiatief op het gebied van grensoverschrijdende gezondheidszorg waarbij de Europese burgers duidelijkheid wordt geboden omtrent hun rechten bij verplaatsing van de ene lidstaat naar een andere teneinde de rechtszekerheid te waarborgen.
(7) 2006 m. birželio 1–2 d. išvadose[40] Europos Sąjungos Taryba priėmė pareiškimą dėl „Europos Sąjungos sveikatos sistemų bendrų vertybių ir principų" ir pripažino ypač svarbia iniciatyvą dėl sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse, kuri užtikrintų aiškesnį Europos piliečių teisių ir galimybių įgyvendinimo reglamentavimą, kai jie keliauja iš vienos valstybės narės į kitą, siekiant teisinio tikrumo.
(8) Deze richtlijn is bedoeld om een algemeen kader voor de verlening van veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg in de Gemeenschap tot stand te brengen en patiëntenmobiliteit en de vrijheid om gezondheidszorg te verlenen, alsmede een hoog niveau van bescherming van de gezondheid, te waarborgen, met volledige eerbiediging van de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de vaststelling van de socialezekerheidsvoorzieningen in verband met gezondheid en voor de organisatie en verstrekking van gezondheidszorg en geneeskundige verzorging, alsmede socialezekerheidsvoorzieningen, in het bijzonder in verband met ziekte.
(8) Šia direktyva siekiama nustatyti bendrą saugių ir veiksmingų aukštos kokybės kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų Bendrijoje sistemą ir užtikrinti pacientų judumą bei laisvę teikti sveikatos priežiūros paslaugas ir aukšto lygio sveikatos apsaugą visiškai atsižvelgiant į valstybių narių atsakomybę už socialinės apsaugos išmokų, susijusių su sveikata, nustatymą ir už sveikatos paslaugų ir medicinos pagalbos organizavimą ir teikimą bei socialinės apsaugos išmokas, visų pirma ligos atveju.
(9) Deze richtlijn betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg is van toepassing op alle soorten gezondheidszorg. Zoals het Hof van Justitie heeft bevestigd, wordt de gezondheidszorg noch door de bijzondere aard ervan, noch door de wijze waarop zij wordt georganiseerd of gefinancierd, aan het grondbeginsel van vrij verkeer onttrokken. De richtlijn is niet van toepassing op bijstand en ondersteuning van gezinnen of individuen met een bepaalde langdurige zorgbehoefte. Zij is bijvoorbeeld niet van toepassing op verzorgingshuizen of huisvesting of op ondersteuning van ouderen of kinderen door sociaal werkers, vrijwilligers of andere professionele dienstverleners dan gezondheidswerkers.
(9) Ši direktyva dėl pacientų teisės į kitose valstybėse narėse teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas taikoma visų rūšių sveikatos priežiūros paslaugoms. Kaip patvirtino Teisingumo Teismas, nepaisant specifinio sveikatos paslaugų pobūdžio, nei jų organizavimo ar finansavimo būdo, joms negali būti netaikomas pamatinis judėjimo laisvės principas. Dėl ilgalaikės priežiūros – direktyva nėra taikoma pagalbos ir paramos šeimoms ar asmenims, kuriems to dėl jų būklės reikia ilgesnį laiką, atvejais. Ji nėra taikoma, pavyzdžiui, globos namams ar būstui, socialinių darbuotojų ar savanorių ar specialistų, išskyrus sveikatos priežiūros specialistams, pagyvenusiems žmonėms ar vaikams teikiamoms paslaugoms.
(10) Voor de toepassing van deze richtlijn worden onder “grensoverschrijdende gezondheidszorg” de volgende wijzen van verlening van gezondheidszorg verstaan:
(10) Šioje direktyvoje „sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse“ koncepcija apima šiuos sveikatos priežiūros paslaugų pasiūlos būdus:
- gebruik van gezondheidszorg in het buitenland (de patiënt gaat naar een zorgaanbieder in een andere lidstaat om behandeld te worden); deze situatie wordt bedoeld met “mobiliteit van patiënten”;
- Sveikatos priežiūros paslaugų gavimas užsienyje (t. y.: pacientų vykimas gydytis pas sveikatos priežiūros paslaugų teikėją kitoje valstybėje narėje); tai , kas vadinama „pacientų mobilumu“.
- grensoverschrijdende verstrekking van gezondheidszorg (vanuit het grondgebied van een lidstaat worden diensten op het grondgebied van een andere lidstaat verricht), zoals telegeneeskunde, diagnose en receptverstrekking op afstand, laboratoriumdiensten;
- Sveikatos priežiūros paslaugos kitose valstybėse narėse (t. y.: paslaugų teikimas iš vienos valstybės narės teritorijos į kitos valstybės narės teritoriją); tokios paslaugos, kaip telemedicinos paslaugos, nuotolinė diagnostika ir receptai, laboratoriniai tyrimai;
- permanente aanwezigheid van een zorgaanbieder (een zorgaanbieder heeft zich in een andere lidstaat gevestigd); en
- Nuolatinis sveikatos priežiūros paslaugų teikimas (t. y.: sveikatos priežiūros paslaugų teikėjo įsisteigimas kitoje valstybėje narėje); taip pat
- tijdelijke aanwezigheid van personen (mobiliteit van gezondheidswerkers, die bijvoorbeeld tijdelijk naar de lidstaat van de patiënt gaan om diensten te verlenen).
- Laikinas asmenų buvimas (t. y.: sveikatos priežiūros specialistų judėjimas, pvz., laikinas atvykimas į valstybę narę, iš kurios yra pacientas, teikti paslaugų).
(11) Zoals de lidstaten in de conclusies van de Raad betreffende de gemeenschappelijke waarden en beginselen van de gezondheidsstelsels van de Europese Unie[41] erkend hebben, is er een reeks operationele beginselen die door de gezondheidsstelsels in de hele Gemeenschap worden gedeeld. Tot deze operationele beginselen behoren kwaliteit, veiligheid, zorg die gebaseerd is op feiten en ethiek, betrokkenheid van de patiënt, verhaal, het grondrecht op privacy ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens, en vertrouwelijkheid. Patiënten, gezondheidswerkers en autoriteiten die voor de zorgstelsels verantwoordelijk zijn, moeten erop kunnen vertrouwen dat in de hele Gemeenschap deze gedeelde beginselen worden nageleefd en wordt gezorgd voor de daarvoor benodigde structuren. Daarom is het passend dat de autoriteiten van de lidstaat waar de gezondheidszorg wordt verleend, verantwoordelijk worden voor het waarborgen van de naleving van deze operationele beginselen. Dit is noodzakelijk om ervoor te zorgen dat patiënten vertrouwen krijgen in grensoverschrijdende gezondheidszorg, hetgeen onontbeerlijk is om op de interne markt patiëntenmobiliteit en vrij verkeer van gezondheidzorgverlening, alsmede een hoog niveau van gezondheidsbescherming tot stand te brengen.
(11) Kaip valstybės narės pripažino Tarybos išvadose dėl Europos Sąjungos sveikatos sistemų bendrų vertybių ir principų[41], egzistuoja veiklos principai, kurie yra bendri visoms sveikatos sistemoms Bendrijoje. Šie veiklos principai apima kokybę, saugą, pagrįstą įrodymais ir etika sveikatos priežiūrą, pacientų įtraukimą, žalos atlyginimą, pamatinę teisę į privatumą apdorojant asmens duomenis ir konfidencialumą. Pacientai, specialistai ir už sveikatos sistemas atsakingos valdžios institucijos turi sugebėti remtis šiais bendraisiais principais ir struktūromis, skirtomis jiems įgyvendinti visoje Bendrijoje. Todėl tikslinga reikalauti, kad valstybės narės, kurios teritorijoje teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos, valdžios institucijos būtų atsakingos už šių veiklos principų laikymąsi. Tai reikalinga norint užtikrinti pacientų pasitikėjimą kitose valstybėse teikiama sveikatos priežiūra, o tai savaime yra būtina siekiant pacientų judumo ir laisvo sveikatos priežiūros paslaugų teikimo judėjimo vidaus rinkoje bei aukšto sveikatos apsaugos lygio.
(12) Omdat van tevoren niet bekend is of een bepaalde zorgaanbieder gezondheidszorg aan een patiënt uit een andere lidstaat of aan een patiënt uit zijn eigen lidstaat zal verlenen, moeten de voorschriften waarmee gewaarborgd wordt dat gezondheidszorg volgens gemeenschappelijke beginselen en duidelijke kwaliteits- en veiligheidsnormen wordt verleend, op alle soorten gezondheidszorg van toepassing zijn teneinde de vrijheid om grensoverschrijdende gezondheidszorg te verlenen en te ontvangen te verzekeren, hetgeen de doelstelling van deze richtlijn is. De autoriteiten van de lidstaten moeten de gemeenschappelijke overkoepelende waarden universaliteit, toegang tot hoogwaardige zorg, rechtvaardigheid en solidariteit in acht nemen, die reeds door de instellingen van de Gemeenschap en de lidstaten algemeen zijn omarmd als reeks waarden die door de gezondheidsstelsels in heel Europa worden gedeeld. De lidstaten moeten tevens waarborgen dat deze waarden jegens patiënten en burgers uit andere lidstaten in acht worden genomen en dat alle patiënten een rechtvaardige behandeling krijgen op basis hun zorgbehoefte, en niet op basis van de lidstaat waar zij bij het socialezekerheidsstelsel zijn aangesloten. Daarbij moeten de lidstaten de beginselen van het vrije verkeer op de interne markt, non-discriminatie op grond van onder meer nationaliteit (of, voor rechtspersonen, op grond van lidstaat van vestiging), en de noodzakelijkheid en evenredigheid van eventuele beperkingen op het vrije verkeer naleven. Deze richtlijn verplicht zorgaanbieders echter geenszins patiënten uit andere lidstaten voor geplande behandelingen te aanvaarden of voorrang te geven ten koste van andere patiënten met soortgelijke zorgbehoeften, die hierdoor bijvoorbeeld langer op een behandeling zouden moeten wachten.
(12) Atsižvelgiant į tai, kad neįmanoma iš anksto žinoti, ar konkretus sveikatos priežiūros paslaugų teikėjas teiks sveikatos priežiūros paslaugas iš kitos valstybės narės atvykstančiam pacientui, ar pacientui iš savos valstybės narės, reikia, kad reikalavimai užtikrinti sveikatos priežiūros paslaugų teikimą laikantis bendrų principų ir aiškių kokybės bei saugos standartų būtų taikomi visų rūšių sveikatos priežiūros paslaugoms siekiant užtikrinti laisvę teikti ir gauti sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse narėse, o to ir siekiama šia direktyva. Valstybių narių valdžios institucijos turi laikytis bendrų vertybių – visuotinumo, geros kokybės sveikatos priežiūros paslaugų prieinamumo, teisingumo ir solidarumo, – kurios jau buvo pripažintos Bendrijos institucijų ir visų valstybių narių kaip bendra visų Europos sveikatos sistemų vertybių sistema. Valstybės narės taip pat turi užtikrinti, kad šių vertybių būtų laikomasi pacientų ir piliečių iš kitų valstybių narių atžvilgiu, o visi pacientai būtų traktuojami vienodai atsižvelgiant į jų sveikatos priežiūros poreikius, o ne į jų priklausomybę savo valstybių narių socialinės apsaugos sistemoms. Tai atlikdamos valstybės narės turi gerbti laisvo judėjimo vidaus rinkoje, nediskriminavimo, inter alia , tautybės atžvilgiu (arba juridinių asmenų atveju, nediskriminavimo valstybės narės, kurioje jie įsisteigę, atžvilgiu), būtinumo ir proporcingumo kaip nors ribojant laisvą judėjimą principų. Tačiau šioje direktyvoje nėra jokių reikalavimų priimti planiniam gydymui arba prioriteto tvarka pacientus iš kitų valstybių narių kitų pacientų, turinčių panašių sveikatos paslaugų poreikių, sąskaita, pavyzdžiui, ilginant gydymo laukimo trukmę.
(13) Bovendien moeten patiënten uit andere lidstaten gelijk worden behandeld als onderdanen van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt en mogen zij overeenkomstig de algemene beginselen van rechtvaardigheid en non-discriminatie, zoals vastgelegd in artikel 21 van het Handvest, op generlei wijze worden gediscrimineerd op grond van geslacht, ras, kleur, etnische of sociale afkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of overtuigingen, politieke of andere denkbeelden, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, een handicap, leeftijd of seksuele geaardheid. De lidstaten mogen bij behandelingen alleen onderscheid naar verschillende groepen patiënten maken wanneer zij kunnen aantonen dat dit om legitieme medische redenen gerechtvaardigd is, zoals bij specifieke maatregelen voor vrouwen of bepaalde leeftijdsgroepen (bv. gratis vaccinatie van kinderen of ouderen). Voorts moet deze richtlijn, omdat zij de grondrechten eerbiedigt en uitgaat van de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn vastgelegd, ten uitvoer worden gelegd en worden toegepast met inachtneming van het recht op gelijkheid voor de wet en het beginsel van non-discriminatie, overeenkomstig de algemene rechtsbeginselen die zijn neergelegd in de artikelen 20 en 21 van het Handvest. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming en andere richtlijnen ter uitvoering van artikel 13 van het Verdrag. Daarom is in de richtlijn bepaald dat patiënten gelijk moeten worden behandeld als onderdanen van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt en overeenkomstig het Gemeenschapsrecht en de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt tegen discriminatie moeten worden beschermd.
(13) Be to, pacientai iš kitų valstybių narių turėtų turėti lygias galimybes su valstybės narės, kurioje teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos, pacientais, o pagal bendruosius teisingumo ir nediskriminavimo principus, nurodytus Chartijos 21 str., pacientai neturėtų būti diskriminuojami dėl jų lyties, rasės, odos spalvos, etninės ar socialinės kilmės, genetinių ypatumų, kalbos, religijos ar tikėjimo, politinės ar bet kurios kitos nuomonės, priklausymo nacionalinei mažumai, nuosavybės, gimimo vietos, negalios, amžiaus ar seksualinės orientacijos. Valstybės narės gali skirtingai traktuoti atskiras pacientų grupes, tik jei jos gali įrodyti, kad tai yra pagrįsta teisėtais medicininiais argumentais, pavyzdžiui, moterims taikomų specifinių priemonių atveju (pvz., atrankinė patikra dėl krūties vėžio) arba tam tikroms amžiaus grupėms (pvz., nemokami skiepai vaikams ar pagyvenusiems žmonėms). Kadangi šioje direktyvoje laikomasi pagrindinių teisių ir pripažįstami Europos Sąjungos pagrindinių teisių chartijos nustatyti bendrieji principai, ji turi būti įgyvendinama ir taikoma laikantis lygybės prieš įstatymą teisės ir nediskriminavimo principo atsižvelgiant į bendruosius minėtos Chartijos 20 ir 21 straipsniuose nurodytus teisės principus. Šis pasiūlymas taikomas nepažeidžiant 2000 m. birželio 29 d. Tarybos direktyvos 2000/43/EB, įgyvendinančios vienodo požiūrio principą asmenims nepriklausomai nuo jų rasės arba etninės priklausomybės, ir kitų direktyvų, įgyvendinančių EB Sutarties 13 straipsnį. Atsižvelgiant į tai direktyvoje numatyta, kad pacientai turi būti traktuojami vienodai su valstybės narės, kurioje teikiama sveikatos priežiūros paslauga, gyventojais, įskaitant apsaugą nuo diskriminavimo, numatytą Bendrijos teisės aktais ir valstybės narės, kurioje teikiama sveikatos priežiūros paslauga, teisės aktais.
(14) Maatregelen die de lidstaten nemen om te waarborgen dat de verstrekte gezondheidszorg aan duidelijke kwaliteits- en veiligheidsnormen voldoet, mogen in geen geval nieuwe beperkingen inhouden op het vrije verkeer van gezondheidswerkers, zoals vastgelegd in het Verdrag en in het bijzonder geregeld in Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties[42].
(14) Bet kokiu atveju visos priemonės, kurių imasi valstybės narės norėdamos užtikrinti sveikatos priežiūros paslaugų teikimą pagal aiškius kokybės ir saugos standartus, neturėtų sudaryti naujų kliūčių laisvam sveikatos specialistų judėjimui, kaip reglamentuota Sutartyje ir visų pirma 2005 m. rugsėjo 7 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvoje 2005/36/EB dėl profesinių kvalifikacijų pripažinimo[42].
(15) Onderzoek wijst erop dat gezondheidszorg in 10% van de gevallen schade oplevert. De invoering van duidelijke gemeenschappelijke verplichtingen voor de omgang met schade als gevolg van gezondheidszorg is dan ook essentieel om te voorkomen dat een gebrek aan vertrouwen in deze mechanismen een belemmering voor de verbreiding van grensoverschrijdende gezondheidszorg vormt. De dekking van schade en de vergoeding door de stelsels van het land waar de behandeling plaatsvindt, mag de lidstaten niet beletten de dekking van hun binnenlandse stelsels uit te breiden tot patiënten uit hun land die zich in het buitenland willen laten behandelen wanneer dit in het belang van de patiënt is, in het bijzonder voor patiënten voor wie het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat noodzakelijk is.
(15) Moksliniai tyrimai rodo, kad žala dėl sveikatos priežiūros paslaugų patiriama 10 % atvejų. Todėl svarbu užtikrinti aiškių bendrų įsipareigojimų laikymąsi atlyginant patirtą žalą dėl sveikatos priežiūros paslaugų norint išvengti pasitikėjimo šiomis priemonėmis stokos, kuri taptų kliūtimi sveikatos priežiūros paslaugų teikimui kitose valstybėse narėse. Žalos atlyginimas ir kompensavimas šalies, kurioje suteiktos gydymo paslaugos, sistemoje turėtų nepažeisti valstybių narių galimybių taikyti jų vidaus kompensavimo sistemas ir savo pacientams, kurie nori gauti sveikatos priežiūros paslaugas užsienyje, jeigu tai pacientui labiau tinka, visų pirma tais atvejais, kai pacientui būtina gauti sveikatos priežiūros paslaugų kitoje valstybėje narėje.
(16) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat er voor de op hun grondgebied verleende gezondheidszorg op de aard en de omvang van het risico afgestemde mechanismen zijn die patiënten beschermen en schadeloosstellen in geval van schade. De aard en/of de wijze van uitvoering van die mechanismen worden echter door de lidstaat bepaald.
(16) Valstybės narės turėtų užtikrinti, kad, sveikatos priežiūros paslaugas teikiant jų teritorijoje, žalos, sukeltos teikiant sveikatos priežiūros paslaugas jų teritorijoje, atveju būtų nustatytos pacientų apsaugos ir tokios žalos kompensavimo priemonės, ir tos priemonės turi atitikti rizikos pobūdį ir mastą. Tačiau valstybių narių kompetencija yra nustatyti tokių priemonių pobūdį ir (arba) taikymo ypatumus.
(17) Het recht op bescherming van persoonsgegevens is een grondrecht dat is vastgelegd in artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie[43]. Om de continuïteit van grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen waarborgen, moeten persoonsgegevens over de gezondheid van patiënten worden doorgegeven. Deze persoonsgegevens moeten vrij van de ene naar de andere lidstaat kunnen worden doorgegeven, maar tegelijkertijd moeten de grondrechten van personen worden gewaarborgd. Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens[44] geeft personen recht op toegang tot de persoonsgegevens die hun gezondheid betreffen, bijvoorbeeld tot medische patiëntendossiers waarin onder meer informatie over diagnosen, onderzoeksresultaten, beoordelingen door behandeld artsen en verrichte behandelingen en ingrepen wordt opgenomen. Deze bepalingen zijn ook van toepassing in het kader van de grensoverschrijdende gezondheidszorg waarop deze richtlijn betrekking heeft.
(17) Teisė į asmens duomenų apsaugą yra pagrindinė teisė, pripažinta Europos Sąjungos pagrindinių teisių chartijos[43] 8 straipsnyje. Sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse tęstinumas priklauso nuo su paciento sveikata susijusių asmens duomenų perdavimas. Šie asmens duomenys turėtų galėti laisvai cirkuliuoti tarp valstybių narių, tačiau tuo pačiu metu turėtų būti saugomos pagrindinės asmenų teisės. 1995 m. spalio 24 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvoje 95/46/EB dėl asmens duomenų apsaugos apdorojant asmens duomenis ir dėl laisvo tokių duomenų judėjimo[44] nustatyta teisė asmenims gauti su jų sveikata susijusius asmens duomenis, pavyzdžiui, iš paciento medicininių dokumentų, kuriuose yra informacija apie diagnozę, tyrimų rezultatus, gydančių gydytojų vertinimus ir taikytą gydymą ar intervencijas. Šios nuostatos taikomos ir šioje direktyvoje reglamentuojamoms kitose valstybėse narėse teikiamoms sveikatos priežiūros paslaugoms.
(18) Het recht op vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg door het wettelijk socialezekerheidsstelsel waarbij patiënten verzekerd zijn, is door het Hof van Justitie in diverse arresten erkend. Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat de Verdragsbepalingen betreffende de vrijheid van dienstverrichting de vrijheid impliceren van ontvangers van gezondheidszorg, waaronder zij die geneeskundige behandeling behoeven, om zich met het oog daarop naar een andere lidstaat te begeven. Hetzelfde geldt voor ontvangers van gezondheidszorg die op een andere wijze, bijvoorbeeld via diensten op het gebied van e-gezondheidszorg, gezondheidszorg willen ontvangen die in een andere lidstaat wordt verleend. Hoewel het Gemeenschapsrecht de bevoegdheid van de lidstaten om hun stelsels van gezondheidszorg en sociale zekerheid in te richten onverlet laat, moeten zij bij de uitoefening van die bevoegdheid het Gemeenschapsrecht, en in het bijzonder de Verdragsbepalingen betreffende het vrij verrichten van diensten, naleven. Volgens die bepalingen mogen de lidstaten geen ongerechtvaardigde beperkingen op de uitoefening van die vrijheid in de gezondheidszorgsector invoeren of handhaven.
(18) Pacientų kaip apdraustų asmenų teisė gauti kitoje valstybėje narėje suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensaciją iš privalomojo socialinio draudimo sistemos pripažinta keliuose Teisingumo Teismo sprendimuose. Teisingumo Teismas nusprendė, kad Sutarties nuostatos dėl laisvės teikti paslaugas apima laisvę paslaugų gavėjams, įskaitant asmenis, kuriems reikalinga medicinos pagalba, vykti į kitą valstybę narę, kad jiems būtų suteiktos medicinos paslaugos toje šalyje. Ta pati nuostata taikoma ir sveikatos priežiūros paslaugų gavėjams, norintiems gauti sveikatos priežiūros paslaugas kitoje valstybėje narėje kitomis priemonėmis, pavyzdžiui, pasinaudojant e. sveikatos paslaugomis. Nors Bendrijos teisė neatima iš valstybių narių įgaliojimų organizuoti savo sveikatos priežiūros ir socialinės apsaugos sistemų, valstybės narės turi naudotis savo įgaliojimais laikydamosi Bendrijos teisės, visų pirma Sutarties nuostatų dėl laisvės teikti paslaugas. Šios nuostatos draudžia valstybėms narėms įvesti ar palaikyti nepagrįstus tokios laisvės apribojimus sveikatos priežiūros sektoriuje.
(19) Overeenkomstig de in de rechtspraak van het Hof van Justitie vastgestelde beginselen en zonder afbreuk te doen aan het financiële evenwicht van de stelsels van gezondheidszorg en sociale zekerheid van de lidstaten, dient te worden gezorgd voor een grotere rechtszekerheid ten aanzien van de vergoeding van kosten voor gezondheidszorg, zowel voor de patiënten als voor de gezondheidswerkers, zorgaanbieders en socialezekerheidsinstellingen.
(19) Laikantis Teisingumo Teismo nustatytų principų ir nesukeliant pavojaus valstybių narių sveikatos priežiūros ir socialinės apsaugos sistemų finansų stabilumui, reikalingas teisinis tikrumas dėl sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimo pacientams, taip pat sveikatos priežiūros specialistams, sveikatos priežiūros paslaugų teikėjams ir socialinės apsaugos institucijoms.
(20) Deze richtlijn heeft geen betrekking op de vergoeding van de kosten van gezondheidszorg die tijdens een tijdelijk verblijf van verzekerden in een andere lidstaat medisch noodzakelijk wordt. Ook doet deze richtlijn niet af aan het recht van patiënten om toestemming te krijgen voor een behandeling in een andere lidstaat wanneer wordt voldaan aan de voorwaarden in de verordeningen betreffende de coördinatie van socialezekerheidsregelingen, in het bijzonder in artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen[45] en in artikel 20 van Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels[46].
(20) Ši direktyva nereglamentuoja sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų prisiėmimo, kai išlaidos buvo būtinos dėl medicininių priežasčių apdraustų asmenų laikino buvimo kitoje valstybėje narėje metu. Ši direktyva nereglamentuoja pacientų teisės gauti išankstinį leidimą dėl sveikatos priežiūros kitoje valstybėje narėje, kai laikomasi sąlygų, numatytų reglamentuose dėl socialinės apsaugos sistemų koordinavimo, visų pirma 1971 m. birželio 14 d. Reglamento (EB) Nr. 1408/71 dėl socialinės apsaugos sistemų taikymo pagal darbo sutartį dirbantiems asmenims ir jų šeimų nariams, judantiems Bendrijoje[45], 22 straipsnyje ir 2004 m. balandžio 29 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (EB) Nr. 883/2004 dėl socialinės apsaugos sistemų koordinavimo[46] 20 straipsnyje.
(21) Het is passend te bepalen dat ook patiënten die zich in andere omstandigheden dan die waarop de coördinatie van de socialezekerheidsregelingen van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van toepassing is, voor gezondheidszorg naar een andere lidstaat begeven, van de beginselen van het vrije verkeer van diensten overeenkomstig het Verdrag en de bepalingen van deze richtlijn moeten kunnen profiteren. Patiënten moeten erop kunnen rekenen dat de kosten van die gezondheidszorg ten minste tot hetzelfde niveau worden vergoed als wanneer dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg in de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend. Hiermee wordt niets afgedaan aan de verantwoordelijkheid van de lidstaten om de hoogte van de ziektekostendekking van hun burgers vast te stellen en worden grote gevolgen voor de financiering van de nationale gezondheidszorgstelsels voorkomen. Indien dit gunstiger is voor de patiënt, mogen de lidstaten in hun nationale wetgeving bepalen dat de kosten van de behandeling worden vergoed volgens het tarief dat geldt in de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt. Dit kan in het bijzonder het geval zijn voor behandelingen die via de in artikel 15 van deze richtlijn genoemde Europese referentienetwerken worden verleend.
(21) Yra tikslinga reikalauti, kad ir pacientai, kurie vyksta gauti sveikatos priežiūros paslaugų į kitą valstybę narę tomis aplinkybėmis, kai nėra taikoma Reglamentu (EB) Nr. 1408/71 nustatyta socialinės apsaugos sistemų koordinavimo sistema, turėtų galimybę pasinaudoti laisvo paslaugų judėjimo principais pagal Sutartį ir šios direktyvos nuostatomis. Pacientams taip pat turėtų būti garantuojamas šių sveikatos priežiūros išlaidų padengimas bent jau tokiu lygiu, kokiu tų pačių ar panašių sveikatos priežiūros paslaugų išlaidos būtų padengtos, jeigu tos paslaugos būtų buvusios suteiktos šalių, kuriose jie apdrausti, teritorijoje. Tokia nuostata visiškai atitinka valstybių narių atsakomybę nustatyti, kokiu mastu jų piliečiams padengiamos išlaidos ligos atveju, ir leidžia išvengti reikšmingo poveikio jų nacionalinių sveikatos sistemų finansavimui. Tačiau valstybės narės gali nacionaliniuose teisės aktuose numatyti gydymo išlaidų kompensavimą pagal tos valstybės narės, kurioje pacientas buvo gydomas, galiojančius tarifus, jeigu tai bus naudingiau pacientui. Taip gali būti visų pirma tuo atveju, kai sveikatos priežiūros paslaugos suteikiamos per Europos pavyzdinių centrų tinklus, kaip nurodyta šios direktyvos 15 straipsnyje.
(22) Voor de patiënt zijn beide systemen dan ook coherent; ofwel deze richtlijn, ofwel Verordening (EEG) nr. 1408/71 is van toepassing. Wanneer een verzekerde een voor zijn gezondheidstoestand passende behandeling, gelet op zijn gezondheidstoestand van dat moment en het te verwachten ziekteverloop, niet binnen een medisch verantwoorde termijn kan worden gegeven en deze verzekerde toestemming vraagt om die behandeling in een andere lidstaat te ondergaan, moet deze toestemming, onder de in de Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EG) nr. 883/2004 vermelde voorwaarden, altijd worden verleend. Wanneer aan de voorwaarden wordt voldaan, mogen de gunstigere rechten die door de Verordeningen (EEG) nr. 1408/71 en (EG) nr. 883/2004 worden gewaarborgd, de patiënt niet worden onthouden.
(22) Todėl paciento atžvilgiu abi sistemos yra suderintos; arba taikoma ši direktyva, arba Reglamentas 1408/71. Visais atvejais kiekvienam apdraustam asmeniui, kuris prašo išankstinio leidimo gauti jo būklės požiūriu tinkamą gydymo paslaugą kitoje valstybėje narėje, reikia suteikti tokį leidimą reglamentuose 1408/71 ir 883/04 nustatytomis sąlygomis, jeigu reikalinga sveikatos priežiūros paslauga negali būti suteikta per mediciniškai pagrįstą laikotarpį atsižvelgiant į paciento sveikatos būklę ir galimą ligos eigą. Pacientas neturėtų netekti palankesnių teisių, garantuotų pagal reglamentus 1408/71 ir 883/04, jei laikomasi nustatytų sąlygų.
(23) De patiënt kan het mechanisme kiezen waaraan hij de voorkeur geeft, maar wanneer de toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 gunstiger voor hem is, mogen de door die verordening gewaarborgde rechten hem in geen geval worden onthouden.
(23) Pacientas gali pasirinkti, kurios tvarkos pageidauja, bet visais atvejais, kai Reglamento 1408/71 taikymas yra pacientui naudingesnis, jam turėtų būti leista pasinaudoti to reglamento garantuojamomis teisėmis.
(24) De patiënt mag in geen geval financieel voordeel hebben van de in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg en de vergoeding van de kosten moet bijgevolg beperkt zijn tot de feitelijke kosten van de ontvangen gezondheidszorg.
(24) Visais atvejais pacientas neturėtų siekti finansinės naudos iš kitoje valstybėje narėje suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų, o išlaidų padengimas turėtų apsiriboti faktinėmis gautų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidomis.
(25) Deze richtlijn heeft evenmin tot doel patiënten recht te geven op vergoeding van de kosten van behandeling in een andere lidstaat wanneer de wetgeving van de lidstaat van aansluiting van de patiënt niet in een dergelijke behandeling voorziet. Ook belet deze richtlijn de lidstaten niet hun regeling voor verstrekkingen overeenkomstig de bepalingen ervan uit te breiden tot in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg.
(25) Šia direktyva nesiekiama suteikti teisę į gydymo kitoje valstybėje narėje išlaidų kompensavimą, jeigu toks gydymas nėra kompensuojamas pagal valstybės narės, kurioje pacientas apdraustas, teisės aktus. Taip pat šia direktyva nedraudžiama valstybėms narėms išplėsti jų apdraustiesiems taikomas išmokų schemas įtraukiant kitoje valstybėje narėje teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas pagal nacionalinių teisės aktų nuostatas.
(26) Deze richtlijn voorziet niet in de overdracht van socialezekerheidsrechten tussen lidstaten of andere coördinatie van socialezekerheidsregelingen. De bepalingen betreffende voorafgaande toestemming en de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg dienen uitsluitend om de vrijheid om gezondheidszorg te verlenen voor zowel patiënten als zorgaanbieders te waarborgen en ongerechtvaardigde belemmeringen voor die fundamentele vrijheid in de lidstaat van aansluiting van de patiënt weg te nemen. De verschillen van de nationale gezondheidszorgstelsels en de verantwoordelijkheden van de lidstaten voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging, worden door deze richtlijn bijgevolg volledig geëerbiedigd.
(26) Šioje direktyvoje nenumatomas socialinės apsaugos teisių perkėlimas iš vienos valstybės narės į kitą ar kitoks socialinės apsaugos sistemų koordinavimas. Vienintelis nuostatų dėl išankstinio leidimo dėl kitoje valstybėje narėje teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų ir šių paslaugų išlaidų kompensavimo tikslas yra suteikti laisvę teikti sveikatos priežiūros paslaugas pacientams ir sveikatos priežiūros paslaugų teikėjams ir pašalinti nepagrįstas kliūtis šios pamatinės laisvės taikymui valstybėje narėje, kurioje pacientas yra apdraustas. Todėl direktyvoje visiškai atsižvelgiama į nacionalinių sveikatos priežiūros sistemų skirtumus ir valstybių narių atsakomybę už sveikatos paslaugų ir medicinos pagalbos organizavimą ir teikimą.
(27) Uit hoofde van deze richtlijn hebben patiënten recht op alle geneesmiddelen waarvoor in de lidstaat waar de gezondheidszorg wordt verleend een vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven, ook als in de lidstaat van aansluiting voor dat geneesmiddel geen vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven, aangezien dit een onmisbaar aspect is om in een andere lidstaat een doeltreffende behandeling te kunnen krijgen.
(27) Šioje direktyvoje numatyta ir paciento teisė gauti bet kokius vaistus, kuriais leidžiama prekiauti valstybėje narėje, kurioje sveikatos priežiūros paslaugos yra teikiamos, net jei tuo vaistu nėra leidžiama prekiauti valstybėje narėje, kurioje pacientas yra apdraustas, kadangi tai yra neišvengiama veiksmingo gydymo kitoje valstybėje narėje dalis.
(28) De lidstaten mogen ook voor patiënten die zich in een andere lidstaat willen laten behandelen, algemene voorwaarden, behandelingscriteria en wettelijke en administratieve formele eisen aan de ontvangst van gezondheidszorg en de vergoeding van de kosten daarvan blijven stellen, mits deze voorwaarden noodzakelijk zijn, in redelijke verhouding staan tot het doel en niet discretionair en discriminerend zijn; zo kunnen zij verlangen dat de patiënten een huisarts raadplegen alvorens een specialist te consulteren of intramurale zorg te ontvangen. Het is daarom passend te verlangen dat deze algemene voorwaarden en formele eisen op objectieve, transparante en niet-discriminerende wijze worden toegepast, vooraf bekend zijn, primair op medische overwegingen berusten en voor patiënten die zich in een andere lidstaat willen laten behandelen geen extra belasting vormen ten opzichte van patiënten die in hun lidstaat van aansluiting worden behandeld, en dat de beslissingen zo snel mogelijk worden genomen. Dit laat de rechten van de lidstaten om criteria of voorwaarden inzake voorafgaande toestemming vast te stellen voor patiënten die zich in hun lidstaat van aansluiting willen laten behandelen, onverlet.
(28) Valstybės narės gali nustatyti bendras sąlygas, tinkamumo kriterijus ir reglamentavimo bei administracinius formalumus dėl sveikatos priežiūros paslaugų gavimo ir sveikatos priežiūros išlaidų kompensavimo, pavyzdžiui, reikalavimą konsultuotis su bendrosios praktikos gydytoju prieš konsultuojantis su specialistu arba prieš gulantis į ligoninę, taip pat ir pacientams, norintiems gauti sveikatos priežiūros paslaugas kitoje valstybėje narėje, jeigu tokios sąlygos yra būtinos, proporcingos siekiamam tikslui ir nėra išskiriančios bei diskriminuojančios. Taigi yra tikslinga reikalauti, kad šios bendros sąlygos ir formalūs reikalavimai būtų taikomi objektyviai, skaidriai ir nediskriminuojant ir žinomi iš anksto, būtų pagrįsti visų pirma medicininiais motyvais ir nesudarytų papildomos naštos pacientams, norintiems gauti sveikatos priežiūros paslaugas kitoje valstybėje narėje, palyginti su pacientais, gaunantiems sveikatos priežiūros paslaugas valstybėje narėje, kurioje jie yra apdrausti, o sprendimai būtų priimami kaip įmanoma greičiau. Ši nuostata taikoma nepažeidžiant valstybių narių teisių nustatyti išankstinio leidimo kriterijus ar sąlygas, jeigu pacientai siekia gauti sveikatos priežiūros paslaugų valstybėje narėje, kurioje yra apdrausti.
(29) Alle soorten gezondheidszorg die overeenkomstig deze richtlijn niet als intramurale zorg worden beschouwd, moeten als extramurale zorg worden beschouwd. Gezien de rechtspraak van het Hof van Justitie inzake het vrije verkeer van diensten is het passend dat geen voorafgaande toestemming wordt verlangd voor de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verstrekte extramurale zorg door het wettelijk socialezekerheidsstelsel van een lidstaat van aansluiting. Voor zover de vergoeding van deze zorg binnen de grenzen van de dekking van de ziektekostenregeling in de lidstaat van aansluiting blijft, zal het ontbreken van een eis van voorafgaande toestemming het financiële evenwicht van de socialezekerheidsregelingen niet aantasten.
(29) Bet kurios sveikatos priežiūros paslaugos, kurios nėra priskiriamos stacionariajai sveikatos priežiūrai pagal šios direktyvos nuostatas, turėtų būti laikomos nestacionariosios sveikatos priežiūros paslaugomis. Atsižvelgiant į Teisingumo Teismo praktiką dėl laisvo paslaugų judėjimo yra tikslinga nenustatyti reikalavimo dėl bet kokio išankstinio leidimo dėl kitoje valstybėje narėje suteiktų nestacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimo iš valstybės narės, kurioje asmuo yra apdraustas, valstybinės socialinės apsaugos sistemos lėšų. Jeigu tokių sveikatos priežiūros paslaugų išlaidos kompensuojamos neviršijant pagal valstybės narės, kurioje pacientas apdraustas, sveikatos draudimo sistemą garantuojamo draudimo dydžio, išankstinio leidimo reikalavimo nebuvimas neturėtų pažeisti finansinės socialinės apsaugos sistemų pusiausvyros.
(30) Er is geen voor alle gezondheidsstelsels van de Gemeenschap geldende definitie van “intramurale zorg”, en de uiteenlopende interpretaties van dit begrip kunnen dan ook een hinderpaal vormen voor de vrijheid van patiënten om gezondheidszorg te ontvangen. Om die hinderpaal weg te nemen moet een communautaire definitie van intramurale zorg worden vastgesteld. Intramurale zorg is over het algemeen zorg waarbij de patiënt overnachtingsaccommodatie moet worden geboden. Het kan echter passend zijn bepaalde andere soorten gezondheidszorg ook onder de regeling voor intramurale zorg te laten vallen, indien voor die gezondheidszorg zeer gespecialiseerde en kostenintensieve medische infrastructuur of apparatuur vereist is (bv. technologisch geavanceerde scanners voor diagnostistiek) of indien aan de behandeling een bijzonder risico voor de patiënt of voor de bevolking verbonden is (bv. behandeling van ernstige infectieziekten). De Commissie moet via de comitéprocedure een specifieke lijst van dergelijke behandelingen vaststellen, die regelmatig wordt bijgewerkt.
(30) Nėra nustatyta, kas sudaro stacionariąją sveikatos priežiūrą skirtingose Bendrijos sveikatos sistemose, o skirtingi aiškinimai gali sudaryti kliūtį pacientų laisvei gauti sveikatos priežiūros paslaugas. Siekiant panaikinti šią kliūtį būtina nustatyti Bendrijos stacionariosios sveikatos priežiūros sąvokos apibrėžtį. Stacionarioji sveikatos priežiūra paprastai reiškia sveikatos priežiūrą, kurią teikiant pacientas įstaigoje turi pasilikti nakčiai. Tačiau gali būti tikslinga tą patį stacionariosios sveikatos priežiūros režimą taikyti ir teikiant tam tikras kitas sveikatos priežiūros paslaugas, jeigu teikiant tokias sveikatos priežiūros paslaugas reikia naudotis labai specializuota ir daug išlaidų reikalaujančia medicinine infrastruktūra ar medicinos įranga (pvz., diagnostikai naudojami aukšto lygio technologijos skeneriai) arba reikia taikyti gydymą, kuris ypač rizikingas pacientui ar gyventojams (pvz., rimtos infekcinės ligos gydymas). Komisija nustatys nuolat atnaujinamą tokių gydymo būdų sąrašą taikydama komitologijos procedūrą.
(31) De beschikbare gegevens wijzen erop dat de toepassing van de beginselen van het vrije verkeer op het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat binnen de grenzen van de door de wettelijke ziektekostenverzekeringsregeling van de lidstaat van aansluiting gewaarborgde dekking, de gezondheidsstelsels van de lidstaten en de betaalbaarheid van hun socialezekerheidsstelsels niet zal aantasten. Het Hof van Justitie heeft echter erkend dat niet uitgesloten kan worden dat een ernstige aantasting van het financiële evenwicht van het socialezekerheidsstelsel en de doelstelling een evenwichtige en voor eenieder toegankelijke verzorging door artsen en ziekenhuizen in stand te houden, dwingende redenen van algemeen belang kunnen vormen waardoor een belemmering van het beginsel van het vrij verrichten van diensten gerechtvaardigd kan zijn. Het Hof van Justitie heeft ook erkend dat het aantal ziekenhuizen, hun geografische spreiding, hun inrichting en de uitrusting waarover zij beschikken, en zelfs de aard van de medische diensten die zij kunnen aanbieden, aspecten zijn die moeten kunnen worden gepland. Deze richtlijn moet voorzien in een systeem van voorafgaande toestemming voor de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat ontvangen intramurale zorg wanneer aan de volgende voorwaarden wordt voldaan: de kosten zouden door zijn socialezekerheidsstelsel zijn vergoed indien de zorg op zijn grondgebied zou zijn verleend en het financiële evenwicht van het socialezekerheidsstelsel wordt door de uitstroom van patiënten als gevolg van de toepassing van deze richtlijn ernstig aangetast of zal daardoor waarschijnlijk ernstig worden aangetast en/of de planning en rationalisering die in de ziekenhuissector plaatsvinden om overcapaciteit van ziekenhuizen, ongelijkheden bij de verlening van intramurale zorg en logistieke en financiële verspilling te voorkomen, de instandhouding van een evenwichtige en voor eenieder toegankelijke verzorging door artsen en ziekenhuizen of de instandhouding van behandelingscapaciteit of medische deskundigheid op zijn grondgebied, worden door deze uitstroom van patiënten ernstig aangetast of zullen daardoor waarschijnlijk ernstig worden aangetast. Omdat ingewikkelde aannamen en berekeningen nodig zijn om de gevolgen van een verwachte uitstroom van patiënten nauwkeurig in te schatten, mag volgens deze richtlijn een systeem van voorafgaande toestemming worden toegepast wanneer er voldoende redenen zijn om te verwachten dat het socialezekerheidsstelsel ernstig zal worden aangetast. Ook de reeds bestaande systemen van voorafgaande toestemming die aan de voorwaarden in artikel 8 voldoen, moeten hieronder vallen.
(31) Turimi duomenys rodo, kad taikant laisvo judėjimo principą sveikatos priežiūros paslaugų kitoje valstybėje narėje teikimo srityje ir neviršijant privalomojo sveikatos draudimo sistemos garantuojamo lygio valstybėje narėje, kurioje asmuo yra apdraustas, nebus pažeistas valstybių narių sveikatos sistemų ar jų socialinės apsaugos sistemų tvarumas. Tačiau Teisingumo Teismas pripažino, kad negalima atmesti galimybės, jog kilus pavojui, kad gali būti rimtai pažeista socialinės apsaugos sistemos finansinė pusiausvyra arba gali būti trukdoma įgyvendinti tikslą užtikrinti visiems prieinamas subalansuotas medicinines ir stacionariosios sveikatos priežiūros paslaugas, jis gali būti laikomas svaria visuotinės svarbos priežastimi, kuria galima pateisinti laisvės teikti paslaugas principo taikymo apribojimą. Teisingumo Teismas pripažino, kad turi būti įmanoma planuoti šiuos aspektus: ligoninių skaičių, jų geografinį pasiskirstymą, jų veiklos organizavimo pobūdį, joms teikiamą įrangą ir net ligoninėse teikiamų medicininių paslaugų pobūdį. Šioje direktyvoje turėtų būti nustatyta išankstinio leidimo sistema prisiimant kitoje valstybėje narėje suteiktų stacionariosios sveikatos priežiūros išlaidų padengimą, jeigu laikomasi šių sąlygų: jei sveikatos priežiūros paslauga būtų suteikta jos teritorijoje, jos išlaidos būtų apmokamos šios valstybės socialinio draudimo sistemos, o atitinkamas išvykstančių pacientų srautas dėl direktyvos įgyvendinimo rimtai pažeistų arba galėtų rimtai pažeisti valstybės socialinės apsaugos sistemos finansų pusiausvyrą ir (arba) tas pacientų srautas turėtų esminį poveikį arba galėtų turėti esminį poveikį ligoninių sektoriaus planavimo ir racionalizavimo veiklai, kuria siekiama išvengti lovų pertekliaus, išbalansuotų (galėtų išbalansuoti) stacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų teikimą, sukeltų (galėtų sukelti) nereikalingų logistikos ir finansines sąnaudų, apsunkintų (galėtų apsunkinti) subalansuotų medicininių ir ligoninių paslaugų teikimą visiems arba sumažintų (galėtų sumažinti) atitinkamos valstybės narės teritorijoje esančius sveikatos priežiūros paslaugų teikimo pajėgumus ar medicininę kompetenciją. Kadangi, norint įvertinti tikėtino išvykstančių pacientų srauto poveikį, reikalingos sudėtingos hipotezės ir skaičiavimai, direktyvoje leidžiama išankstinio leidimo sistema, jeigu yra pakankamai motyvų manyti, kad socialinės apsaugos sistemai bus padaryta didelė žala. Tai turėtų būti taikoma ir dabartinėms išankstinio leidimo sistemoms, kurios atitinka 8 straipsnyje nustatytas sąlygas.
(32) Als een lidstaat besluit overeenkomstig deze richtlijn een systeem van voorafgaande toestemming voor de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende intramurale of gespecialiseerde zorg in te voeren, moeten de kosten van dergelijke in een andere lidstaat verleende zorg door de lidstaat van aansluiting in ieder geval worden vergoed tot ten minste het bedrag dat vergoed zou worden indien dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg in de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend; het vergoede bedrag mag echter niet hoger zijn dan de feitelijke kosten van de ontvangen gezondheidszorg. Als aan de voorwaarden in artikel 22, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wordt voldaan, moet deze toestemming echter worden verleend en moeten de prestaties overeenkomstig die verordening worden verstrekt. Dit geldt in het bijzonder wanneer de toestemming is verleend nadat het verzoek administratief of rechterlijk is getoetst en de betrokken persoon de behandeling in een andere lidstaat heeft ontvangen. In dat geval zijn de artikelen 6, 7, 8 en 9 van deze richtlijn niet van toepassing. Dit is in overeenstemming met de rechtspraak van het Hof van Justitie waarin geoordeeld is dat patiënten aan wie, naar later is gebleken, ten onrechte toestemming is geweigerd, recht hebben op volledige vergoeding van de kosten van de in een andere lidstaat ondergane behandeling overeenkomstig de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling heeft plaatsgevonden.
(32) Visais atvejais, jeigu valstybė narė nusprendžia taikyti išankstinio leidimo sistemą dėl įsipareigojimo padengti kitose valstybėse narėse suteiktų stacionariosios ar specializuotos sveikatos priežiūros paslaugų išlaidas laikantis šioje direktyvoje nustatytos tvarkos, tokių kitoje valstybėje narėje suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidos turėtų būti kompensuojamos valstybėje narėje, kur asmuo yra apdraustas, tokiu lygiu, kuris atitiktų valstybėje narėje, kur asmuo yra apdraustas, suteiktų tokių pačių ar panašių sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimo dydį, neviršijant faktinių gautų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų. Tačiau, jeigu įvykdytos Reglamento (EB) Nr. 1408/71 22 straipsnio 2 dalyje išdėstytos leidimo suteikimo sąlygos, leidimas turėtų būti suteiktas ir išmokos mokamos laikantis to reglamento nuostatų. Tai taikoma visų pirma tais atvejais, kai leidimas yra suteiktas po administracinio ar juridinio prašymo nagrinėjimo ir kai tas pateikęs prašymą asmuo gavo gydymo paslaugas kitoje valstybėje narėje. Tokiu atveju šios direktyvos 6, 7, 8 ir 9 straipsniai netaikomi. Tai atitinka Teisingumo Teismo praktiką; Teismas nurodė, kad pacientai, kuriems buvo atsisakyta suteikti leidimą, o vėliau atsisakymas pripažintas nepagrįstu, turi teisę į gydymo paslaugų kitoje valstybėje narėje visų išlaidų padengimą laikantis valstybės narės, kurioje suteiktos gydymo paslaugos, nacionalinių teisės aktų nuostatų.
(33) De procedures voor grensoverschrijdende gezondheidszorg die de lidstaten vaststellen moeten de patiënten zodanige garanties in verband met objectiviteit, non-discriminatie en transparantie bieden dat gewaarborgd wordt dat de beslissingen van de nationale autoriteiten tijdig, zorgvuldig en met inachtneming van die algemene beginselen en de individuele omstandigheden van elk geval worden genomen. Dit geldt ook voor de feitelijke terugbetaling van de in een andere lidstaat gemaakte gezondheidszorgkosten na terugkeer van de patiënt. Patiënten moeten gewoonlijk binnen vijftien kalenderdagen over een beslissing over grensoverschrijdende gezondheidszorg kunnen beschikken. Die termijn moet echter korter zijn wanneer het spoedeisende karakter van de behandeling dit vereist. Deze algemene voorschriften moeten de erkenningsprocedures en voorschriften voor de verlening van diensten in Richtlijn 2005/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende de erkenning van beroepskwalificaties in elk geval onverlet laten.
(33) Valstybių narių nustatytos procedūros dėl kitose valstybėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų turėtų suteikti pacientams objektyvumo, nediskriminavimo ir skaidrumo garantijas, kurios užtikrintų nacionalinių valdžios institucijų sprendimų priėmimą laiku ir atsižvelgiant į šiuos bendruosius principus ir individualias aplinkybes kiekvienu atveju. Tai taikoma ir faktiniam kitoje valstybėje narėje suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimui pacientui sugrįžus. Yra tikslinga, kad pacientai sprendimą dėl kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų paprastai turėtų gauti per penkiolika kalendorinių dienų. Tačiau tas laikotarpis galėtų būti trumpesnis, jeigu tokio prašomo gydymo reikia skubiai. Visais atvejais 2005 m. rugsėjo 7 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvoje 2005/36/EB dėl profesinių kvalifikacijų pripažinimo nustatytų pripažinimo procedūrų ir paslaugų teikimo taisyklių taikymui neturėtų daryti įtakos šios bendros taisyklės.
(34) Passende voorlichting over alle essentiële aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg is nodig om patiënten in staat te stellen hun rechten op grensoverschrijdende gezondheidszorg in de praktijk uit te oefenen. De meest efficiënte manier om dergelijke voorlichting voor grensoverschrijdende gezondheidszorg te geven, is de instelling van centrale contactpunten voor patiënten in elke lidstaat, die voorlichting over grensoverschrijdende gezondheidszorg kunnen geven met aandacht voor de context van het nationale gezondheidsstelsel. Omdat voor vragen over aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg overleg tussen de autoriteiten in verschillende lidstaten nodig is, moeten deze centrale contactpunten ook een netwerk vormen om dergelijke vragen op de meest efficiënte wijze te beantwoorden. De contactpunten moeten met elkaar samenwerken en patiënten in staat stellen met kennis van zaken beslissingen over grensoverschrijdende gezondheidszorg te nemen. Ook moeten zij informatie verstrekken over de mogelijkheden om problemen met grensoverschrijdende gezondheidszorg op te lossen, in het bijzonder over buitengerechtelijke regelingen voor de beslechting van grensoverschrijdende geschillen.
(34) Siekiant suteikti pacientams galimybę praktikoje naudotis savo teisėmis gauti sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse narėse būtina teikti pacientams tinkamą informaciją visais svarbiausiais kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų klausimais. Kai sveikatos priežiūros paslaugos teikiamos kitose valstybėse, veiksmingiausia priemonė tokiai informacijai teikti yra įsteigti kiekvienoje valstybėje narėje kontaktinius centrus, į kuriuos pacientai galėtų kreiptis ir kurie galėtų teikti informaciją apie kitose valstybėse narėse teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas atsižvelgdami į padėtį tos valstybės narės sveikatos sistemoje. Kadangi sprendžiant su kitose valstybėse teikiama sveikatos priežiūra susijusius klausimus skirtingų valstybių narių valdžios institucijos turi bendradarbiauti tarpusavyje, šie kontaktiniai centrai turėtų sudaryti tinklą, per kurį tokie klausimai galėtų būti sprendžiami veiksmingiausiai. Šie kontaktiniai centrai turėtų bendradarbiauti vienas su kitu ir turėtų sudaryti pacientams galimybę informuotai pasirinkti sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse narėse. Jie taip pat turėtų teikti informaciją apie esamas alternatyvas tuo atveju, kai kyla problemų dėl kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų, visų pirma apie neteisminio tarptautinio pobūdžio ginčų nagrinėjimo sistemas.
(35) Wanneer een patiënt gezondheidszorg ontvangt in een lidstaat die niet het land is waar hij verzekerd is, is het cruciaal dat hij van tevoren van de geldende voorschriften op de hoogte is. Een soortgelijke duidelijkheid is vereist wanneer zorgverleners tijdelijk naar een andere lidstaat gaan om hun medische diensten daar te verlenen of wanneer grensoverschrijdende gezondheidszorg wordt verleend. In die gevallen is volgens de algemene beginselen in artikel 5 de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt van toepassing, aangezien de lidstaten uit hoofde van artikel 152, lid 5, van het Verdrag verantwoordelijk zijn voor de organisatie en verstrekking van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging. Dit zal de patiënt helpen met kennis van zaken beslissingen te nemen en zal misverstanden en misvattingen voorkomen. Bovendien zal hierdoor veel vertrouwen tussen de patiënt en de zorgverlener ontstaan.
(35) Jeigu pacientas gauna sveikatos priežiūros paslaugas valstybėje narėje, kuri nėra šalis, kurioje jis yra apdraustas, jis turi žinoti iš anksto, kokios taisyklės turi būti taikomos. Reikalingas aiškumas ir tada, kai sveikatos priežiūros paslaugų teikėjai laikinai vyksta į kitą valstybę narę teikti medicinos paslaugų, ir kai sveikatos priežiūros paslauga teikiama kitoje valstybėje narėje. Šiais atvejais sveikatos priežiūros paslaugoms taikytinos taisyklės yra tos, kurios nustatytos valstybės narės, kurioje sveikatos priežiūros paslaugos teikiamos, įstatymų laikantis 5 str. nustatytų bendrųjų principų atsižvelgiant į tai, kad pagal Sutarties 152 str. 5 dalį už sveikatos paslaugų ir medicinos pagalbos organizavimą ir teikimą atsakingos valstybės narės. Tai padės pacientui informuotai pasirinkti ir leis išvengti nesusipratimų bei klaidingo supratimo. Tai leis padidinti paciento ir sveikatos priežiūros paslaugų teikėjo tarpusavio pasitikėjimą.
(36) De lidstaten moeten beslissen over de vorm van deze nationale contactpunten, evenals over hun aantal. De nationale contactpunten mogen ook in bestaande informatiecentra worden opgenomen of op de activiteiten daarvan voortbouwen, mits duidelijk wordt aangegeven dat zij tevens nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg zijn. De nationale contactpunten moeten over de nodige middelen beschikken om informatie over de belangrijkste aspecten van grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen geven en patiënten zo nodig praktische hulp te kunnen bieden. De Commissie moet samen met de lidstaten de samenwerking betreffende de nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg bevorderen, en onder meer relevante informatie op Gemeenschapsniveau beschikbaar stellen, bijvoorbeeld via het Europese Gezondheidsportaal. Het bestaan van nationale contactpunten mag de lidstaten niet beletten overeenkomstig de specifieke inrichting van hun gezondheidszorgstelsel op regionaal of plaatselijk niveau andere met elkaar verbonden contactpunten op te richten.
(36) Valstybės narės turėtų nuspręsti dėl tokių nacionalinių kontaktinių centrų formos ir skaičiaus. Nacionaliniai kontaktiniai centrai gali būti inkorporuoti ir į esamų informacinių centrų struktūrą arba būti steigiami jų veiklos pagrindu, jeigu bus aiškiai nurodyta, kad informaciniai centrai yra ir nacionaliniai kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų kontaktiniai centrai. Nacionaliniai kontaktiniai centrai turėtų turėti tinkamas patalpas informacijai apie pagrindinius kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų aspektus teikti ir prireikus teikti pacientams praktinei pagalbai. Komisija turėtų dirbti kartu su valstybėmis narėmis siekdama pagerinti bendradarbiavimą, susijusį su nacionaliniais kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų kontaktiniais centrais, įskaitant tinkamos informacijos teikimą Bendrijos lygiu, pavyzdžiui, panaudojant Europos sveikatos portalą. Nacionaliniai kontaktiniai centrai neturėtų trukdyti valstybėms narėms steigti kitus susijusius kontaktinius centrus regionų ar vietos lygiu atsižvelgiant į jų sveikatos priežiūros sistemos organizavimo ypatumus.
(37) Om het potentieel van de interne markt voor grensoverschrijdende gezondheidszorg te kunnen benutten, is samenwerking tussen de zorgaanbieders, zorginkopers en regelgevers van verschillende lidstaten op nationaal, regionaal of lokaal niveau nodig, zodat veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende zorg kan worden gewaarborgd. Dit geldt in het bijzonder voor grensregio’s, waar grensoverschrijdende dienstverlening de meest efficiënte wijze kan zijn om de gezondheidsdiensten voor de plaatselijke bevolking te organiseren, maar waar samenwerking tussen de gezondheidsstelsels van verschillende lidstaten nodig is om dergelijke grensoverschrijdende gezondheidsdiensten blijvend tot stand te kunnen brengen. Deze samenwerking kan bestaan in gezamenlijke planning, wederzijdse erkenning of aanpassing van procedures of normen, interoperabiliteit van de nationale informatie- en communicatietechnologiesystemen, praktische mechanismen om de continuïteit van de zorg te waarborgen of praktische bevordering van tijdelijke of incidentele verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg door gezondheidswerkers. In Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties is bepaald dat het vrij verrichten van tijdelijke of incidentele diensten in een andere lidstaat, waaronder diensten van gezondheidswerkers, behoudens specifieke bepalingen van het communautaire recht, niet om redenen van beroepskwalificatie mag worden beperkt. Deze richtlijn moet die bepalingen van Richtlijn 2005/36/EG onverlet laten.
(37) Norint išnaudoti kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų vidaus rinkos galimybes reikalingas įvairių valstybių narių paslaugų teikėjų, paslaugų pirkėjų ir reguliuojančių institucijų bendradarbiavimas nacionaliniu, regioniniu ar vietos lygiu siekiant užtikrinti saugias, kokybiškas ir veiksmingas pacientams iš kitų valstybių narių teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas. Tai ypač svarbu bendradarbiavimui pasienio regionuose, kai paslaugų teikimas kitoje valstybėje narėje gali būti veiksmingiausias sveikatos paslaugų teikimo organizavimo būdas vietos gyventojams, tačiau siekiant tvaraus paslaugų teikimo abipus sienos reikalingas skirtingų valstybių narių sveikatos sistemų bendradarbiavimas. Tokio bendradarbiavimo formos galėtų būti bendras planavimas, procedūrų ar standartų abipusis pripažinimas ar pritaikymas, atitinkamų nacionalinių informacinių ir ryšių technologijų sistemų sąveika, praktinės priemonės užtikrinti sveikatos priežiūros tęstinumui ar praktinė pagalba sveikatos priežiūros specialistams teikiant sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse laikinai ar nereguliariai. Direktyvoje 2005/36/EB dėl profesinių kvalifikacijų pripažinimo nustatyta, kad laisvas paslaugų teikimas laikinai ar nereguliariai, įskaitant sveikatos priežiūros specialistų teikiamas paslaugas, kitoje valstybėje narėje, reglamentuojamas specialių Bendrijos teisės aktų nuostatų, neturėtų būti ribojamas dėl jokių su profesinėmis kvalifikacijomis siejamų motyvų. Ši direktyva neturėtų pažeisti minėtų Direktyvos 2005/36/EB nuostatų.
(38) De Commissie moet samenwerking tussen de lidstaten op de in hoofdstuk IV van deze richtlijn genoemde gebieden aanmoedigen, en kan overeenkomstig artikel 152, lid 2, van het Verdrag in nauw contact met de lidstaten alle dienstige initiatieven nemen om deze coördinatie te vergemakkelijken en bevorderen. Bijzondere aandacht moet worden besteed aan het mogelijke gebruik van een Europese groepering voor territoriale samenwerking (EGTS).
(38) Komisija turėtų skatinti valstybių narių bendradarbiavimą šios direktyvos IV skyriuje nurodytose srityse ir pagal Sutarties 152 straipsnio 2 dalį gali, glaudžiai bendradarbiaudama su valstybėmis narėmis, imtis bet kokios naudingos iniciatyvos tokiam bendradarbiavimui skatinti ir palengvinti. Ypatingą dėmesį reikėtų skirti galimybei pasitelkti Europos teritorinio bendradarbiavimo grupę (ETBG).
(39) Wanneer geneesmiddelen in de lidstaat van de patiënt overeenkomstig Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik[47] zijn toegelaten en in een andere lidstaat voor een bepaalde patiënt zijn voorgeschreven, moet een dergelijk recept in principe in de eigen lidstaat van de patiënt medisch erkend en gebruikt kunnen worden. De opheffing van de wettelijke en bestuursrechtelijke belemmeringen voor een dergelijke erkenning doet niet af aan de noodzaak van passende instemming door de behandelend arts of apotheker van de patiënt in elk afzonderlijk geval indien dit uit hoofde van de bescherming van de menselijke gezondheid gerechtvaardigd is, noodzakelijk is en evenredig is met die doelstelling. Een dergelijke medische erkenning moet bovendien de beslissing van de lidstaat van aansluiting over de opname van dergelijke geneesmiddelen in het vergoedingenpakket van het socialezekerheidsstelsel waarbij de patiënt is aangesloten, onverlet laten. De toepassing van het erkenningsbeginsel zal worden bevorderd door de nodige maatregelen goed te keuren om de veiligheid van de patiënt te waarborgen en misbruik van of verwarring over geneesmiddelen te voorkomen.
(39) Kai vaistai yra registruoti paciento gyvenamoje valstybėje narėje pagal 2001 m. lapkričio 6 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvą 2001/83/EB dėl Bendrijos kodekso, reglamentuojančio žmonėms skirtus vaistus[47], ir buvo išrašyti kitoje valstybėje narėje pacientu vadinamam asmeniui, iš esmės turėtų būti galima tokius receptus pripažinti medicinine prasme ir naudoti paciento gyvenamoje valstybėje narėje. Reglamentavimo ir administracinių barjerų tokiam pripažinimui pašalinimas nereiškia, kad nėra būtina kiekvienu atskiru atveju gauti tinkamą pacientą gydančio gydytojo ir vaistininko sutikimą, jeigu to reikia žmonių sveikatos apsaugai ir tai yra būtina ir proporcinga priemonė tam tikslui pasiekti. Toks medicininis pripažinimas neturėtų pažeisti ir valstybės narės, kurioje asmuo yra apdraustas, teisės spręsti tokių vaistų įtraukimo į socialinės apsaugos sistemos, kurioje asmuo yra apdraustas, kompensacijų sistemą. Įgyvendinti pripažinimo principą padės paciento saugos užtikrinimui reikalingų priemonių priėmimas ir vengimas neteisingai vartoti vaistus ar klaidinti dėl jų vartojimo.
(40) Aan alle patiënten met aandoeningen waarvoor een bijzondere concentratie van middelen of deskundigheid vereist is, moet gezondheidszorg worden verleend door de Europese referentienetwerken, zodat betaalbare, hoogwaardige en kosteneffectieve zorg wordt geboden; deze netwerken kunnen tevens een centrale rol spelen op het gebied van medische opleiding, onderzoek en uitwisseling en beoordeling van informatie. Er moet een mechanisme voor de identificatie en ontwikkeling van de Europese referentienetwerken worden ingesteld om op Europees niveau de gelijke toegang tot hoogwaardige, gedeelde expertise op een bepaald medisch gebied voor alle patiënten en voor gezondheidswerkers te organiseren.
(40) Europos pavyzdinių centrų tinklai turėtų teikti sveikatos priežiūros paslaugas visiems pacientams, kuriems gydyti atsižvelgiant į jų būklę reikia sutelkti itin daug išteklių ar žinių, siekdami suteikti prieinamas, kokybiškas ir ekonomiškai efektyvias sveikatos priežiūros paslaugas ir kartu galėtų būti medicinos mokymo ir mokslinių tyrimų, informacijos sklaidos ir vertinimo centrai. Reikėtų nustatyti Europos pavyzdinių centrų tinklų identifikavimo ir plėtojimo tvarką siekiant organizuoti Europos lygiu vienodai prieinamą visiems pacientams bei sveikatos priežiūros specialistams konkrečios medicinos srities aukšto lygio bendros ekspertizės sistemą.
(41) Technologische ontwikkelingen op het gebied van de grensoverschrijdende verlening van gezondheidszorg met behulp van informatie- en communicatietechnologieën kunnen tot gevolg hebben dat de uitoefening van de toezichthoudende taak door de lidstaten onduidelijk wordt, en zo het vrije verkeer van gezondheidszorg belemmeren en mogelijk verdere risico’s voor de bescherming van de gezondheid als gevolg van deze wijze van verlening opleveren. Voor de grensoverschrijdende verlening van gezondheidszorg met behulp van informatie- en communicatietechnologieën worden in de Gemeenschap zeer uiteenlopende en incompatibele indelingen en normen gehanteerd, waardoor belemmeringen voor deze wijze van verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg, alsmede mogelijke risico’s voor de bescherming van de gezondheid ontstaan. Daarom is communautaire harmonisatie op deze gebieden nodig, en om de verantwoordelijkheden en normen op dat gebied snel genoeg te kunnen vaststellen en aanpassen om bij de voortdurende ontwikkeling van de desbetreffende technologieën en technieken aan te sluiten, moet de Commissie de bevoegdheid krijgen uitvoeringsmaatregelen vast te stellen.
(41) Kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų technologiniai laimėjimai naudojant informacines ir ryšių technologijas gali sukelti neaiškumų dėl valstybių narių atsakomybės atliekant priežiūrą ir taip trukdyti laisvam sveikatos priežiūros paslaugų judėjimui bei kelti papildomų pavojų sveikatos apsaugai teikiant paslaugas tokiu būdu. Taikant informacines ir ryšių technologijas teikti sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse visoje Bendrijoje yra naudojami labai skirtingi ir nesuderinami formatai ir standartai, o tai sudaro kliūtis sveikatos priežiūros paslaugų teikimui kitose valstybėse narėse ir kelia galimus pavojus sveikatos apsaugos požiūriu. Todėl būtina siekti suderinimo šiose srityse Bendrijos mastu ir tai atlikti suteikiant Komisijai įgaliojimus priimti įgyvendinimo priemones siekiant leisti pakankamai greitai nustatyti ir atnaujinti atsakomybės ir standartų reglamentavimą šioje srityje, kad būtų atsižvelgiama į nuolatinę atitinkamų technologijų ir technikos pažangą.
(42) Om de gezondheidszorg in het algemeen, en grensoverschrijdende gezondheidszorg in het bijzonder, onder efficiënt toezicht te kunnen stellen en efficiënt te kunnen plannen en beheren, zijn regelmatige statistieken en aanvullende gegevens over grensoverschrijdende gezondheidszorg nodig; de productie hiervan moet zo veel mogelijk in de bestaande gegevensverzamelingssystemen worden geïntegreerd. Op deze wijze worden een passend toezicht en een passende planning mogelijk, waarbij rekening wordt gehouden met grensoverschrijdende zorg. Het gaat onder meer om passende structuren op communautair niveau, zoals het communautair statistisch systeem, en met name Verordening (EG) nr. .../... van het Europees Parlement en de Raad betreffende communautaire statistieken over de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk [COM(2007) 46], het gezondheidsinformatiesysteem dat is opgericht in het kader van het gezondheidsprogramma dat is vastgesteld bij Besluit nr. 1786/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 september 2002 tot vaststelling van een communautair actieprogramma op het gebied van de volksgezondheid (2003-2008)[48] en andere monitoringactiviteiten, zoals die van het Europese centrum dat is opgericht bij Verordening (EG) nr. 851/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot oprichting van een Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding[49].
(42) Įprastinė sveikatos priežiūros paslaugų teikimo kitose valstybėse narėse statistika ir papildomi duomenys reikalingi visų sveikatos priežiūros paslaugų bei kitose valstybėse narėse teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų veiksmingai stebėsenai, planavimui ir valdymui, o tokios statistikos ir duomenų rengimas turėtų būti įtraukti į esamas duomenų rinkimo sistemas, kad būtų galima tinkama stebėsena ir planavimas atsižvelgiant į kitose valstybėse teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas, įskaitant atitinkamas Bendrijos lygio struktūras, tokias kaip Bendrijos statistikos sistema ir visų pirma Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (EB) Nr…./… dėl Bendrijos visuomenės sveikatos ir sveikatos bei saugos darbe statistikos [COM (2007)46], sveikatos informacinė sistema, nustatyta pagal sveikatos programą, patvirtintą 2002 m. rugsėjo 23 d. Europos Parlamento ir Tarybos sprendimu Nr. 1786/2002/EB priimančiu Bendrijos veiksmų 2003–2008 m. programą visuomenės sveikatos srityje[48], ir kiti stebėsenos veiksmai, pavyzdžiui, atliekami Europos ligų prevencijos ir kontrolės centro, įsteigto 2004 m. balandžio 21 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (EB) Nr. 851/2004, įsteigiančiu Europos ligų profilaktikos ir kontrolės centrą[49].
(43) De voortdurende ontwikkeling van de medische wetenschap en de gezondheidstechnologieën biedt de gezondheidsstelsels van de lidstaten kansen, maar stelt deze ook voor zware opgaven. Samenwerking bij de evaluatie van nieuwe gezondheidstechnologieën kan de lidstaten helpen doordat schaalvoordelen worden behaald en dubbel werk wordt voorkomen, en een betere kennisbasis opleveren voor een optimaal gebruik van nieuwe technologieën teneinde te waarborgen dat veilige, hoogwaardige en efficiënte gezondheidszorg wordt verleend. Dit zal ook bijdragen tot de werking van de interne markt, doordat innovaties op het gebied van de medische wetenschap en de gezondheidstechnologieën sneller en op ruimere schaal worden verspreid. Voor een dergelijke samenwerking zijn duurzame structuren nodig, waaraan alle relevante autoriteiten van de lidstaten deelnemen en die op de bestaande proefprojecten moeten voortbouwen.
(43) Nuolatinė medicinos mokslo ir sveikatos technologijų pažanga yra kartu ir galimybė, ir iššūkis valstybių narių sveikatos sistemoms. Bendradarbiavimas vertinant naujas sveikatos technologijas gali padėti valstybėms narėms masto ekonomijos požiūriu ir padėti išvengti pastangų dubliavimo bei pateikti geresnių įrodymų dėl optimalaus naujų technologijų naudojimo siekiant užtikrinti saugią, kokybišką ir veiksmingą sveikatos priežiūrą. Tai būtų naudinga ir vidaus rinkos požiūriu, nes būtų maksimaliai greitai ir didžiausiu galimu mastu diegiamos medicinos mokslo ir sveikatos srities technologijų inovacijos. Tokiam bendradarbiavimui reikia stabilių struktūrų, apimančių visas reikiamas valdžios institucijas visose valstybėse narėse ir sukurtų remiantis esamais bandomaisiais projektais.
(44) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden[50].
(44) Šiai direktyvai įgyvendinti reikalingos priemonės turėtų būti priimamos pagal 1999 m. birželio 28 d. Tarybos sprendimą 1999/468/EB, nustatantį Komisijos naudojimosi jai suteiktais įgyvendinimo įgaliojimais tvarką[50].
(45) In het bijzonder moet de Commissie de bevoegdheid krijgen de volgende maatregelen vast te stellen: een lijst van behandelingen die onder dezelfde regeling als intramurale zorg moeten vallen, maar waarvoor geen overnachtingsaccommodatie nodig is; begeleidende maatregelen om specifieke categorieën geneesmiddelen of stoffen van de in deze richtlijn bedoelde erkenning van in een andere lidstaat verstrekte recepten uit te sluiten; een lijst van specifieke criteria en voorwaarden waaraan Europese referentienetwerken moeten voldoen; de procedure voor de oprichting van Europese referentienetwerken. Aangezien het gaat om maatregelen van algemene strekking tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn of tot aanvulling van deze richtlijn met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten deze maatregelen worden vastgesteld volgens de regelgevingsprocedure met toetsing van artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG.
(45) Visų pirma Komisijai turėtų būti suteikti įgaliojimai patvirtinti šias priemones: stacionariosios sveikatos priežiūros režimu teikiamų gydymo paslaugų, išskyrus tas, kurioms reikalingas paciento pasilikimas nakčiai, sąrašą; papildomas priemones, kad specifinės vaistų ar cheminių medžiagų kategorijos būtų išbrauktos iš receptų, išrašytų kitoje valstybėje narėje ir kurie gali būti pripažinti, kaip nustatyta šioje direktyvoje; specialių kriterijų ir sąlygų, kurias turi atitikti Europos pavyzdinių centrų tinklai, sąrašą; Europos pavyzdinių centrų tinklų sudarymo tvarką. Kadangi šios priemonės yra bendro pobūdžio ir skirtos šios direktyvos neesminėms nuostatoms iš dalies pakeisti arba papildyti direktyvą papildomomis naujomis neesminėmis nuostatomis, jos turėtų būti priimamos laikantis Sprendimo 1999/468/EB 5a straipsnyje numatytos reguliavimo procedūros su tikrinimu.
(46) Daar de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de vaststelling van een algemeen kader voor de verlening van veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg in de Europese Unie, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken,
(46) Kadangi šios direktyvos tikslo, t. y. saugių, kokybiškų ir veiksmingų sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse Europos Sąjungoje bendros teisinės sistemos nustatymo, valstybės narės negali deramai pasiekti ir kadangi dėl šio veiksmo masto to tikslo būtų geriau siekti Bendrijos lygmeniu, laikydamasi Sutarties 5 straipsnyje nustatyto subsidiarumo principo Bendrija gali priimti priemones. Remiantis tame straipsnyje nustatytu proporcingumo principu, šioje direktyvoje nenumatoma daugiau nei būtina šiems tikslams pasiekti.
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
PRIĖMĖ ŠIĄ DIREKTYVĄ:
Hoofdstuk I
I skyrius
ALGEMENE BEPALINGEN
BENDROSIOS NUOSTATOS
Artikel 1
1 STRAIPSNIS
Doel
Tikslas
Deze richtlijn brengt een algemeen kader voor de verlening van veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg tot stand.
Šia direktyva nustatomi saugių, kokybiškų ir veiksmingų sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse bendrieji principai.
Artikel 2
2 straipsnis
Toepassingsgebied
Taikymo sritis
Deze richtlijn is van toepassing op de verlening van gezondheidszorg, ongeacht de wijze van organisatie, verstrekking of financiering, en onafhankelijk van de vraag of het publieke of private zorg betreft.
Ši direktyva taikoma sveikatos priežiūrai, nepaisant to, kaip ji organizuota, vykdoma ir finansuojama, nei to, ar ji vieša, ar privati.
Artikel 3
3 straipsnis
Verband met andere bepalingen van de Gemeenschap
Ryšys su kitomis Bendrijos nuostatomis
1. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd:
1. Ši direktyva taikoma nepažeidžiant:
a) Richtlijn 95/46/EG betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en Richtlijn 2002/58/EG betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie[51];
a) Direktyvos 95/46/EB dėl asmenų apsaugos tvarkant asmens duomenis ir dėl laisvo tokių duomenų judėjimo ir Direktyvos 2002/58/EB dėl asmens duomenų tvarkymo ir privatumo apsaugos elektroninių ryšių sektoriuje[51];
b) Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen van vergunningen en het toezicht op geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting van een Europees Geneesmiddelenbureau[52] en Richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik;
b) 2004 m. kovo 31 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (EB) Nr. 726/2004, nustatančio Bendrijos leidimų dėl žmonėms skirtų ir veterinarinių vaistų išdavimo ir priežiūros tvarką ir įsteigiančio Europos vaistų agentūrą[52] ir Direktyvos 2001/83/EB dėl Bendrijos kodekso, reglamentuojančio žmonėms skirtus vaistus;
c) Richtlijn 2001/20/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 april 2001 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de toepassing van goede klinische praktijken bij de uitvoering van klinische proeven met geneesmiddelen voor menselijk gebruik[53];
c) 2001 m. balandžio 4 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos 2001/20/EB dėl valstybių narių įstatymų ir kitų teisės aktų, susijusių su geros klinikinės praktikos įgyvendinimu atliekant žmonėms skirtų vaistų klinikinius tyrimus, suderinimo[53];
d) Richtlijn 96/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten[54];
d) 1996 m. gruodžio 16 d. Europos Parlamento ir Tarybos Direktyvos 96/71/EB dėl darbuotojų komandiravimo paslaugų teikimo sistemoje[54];
e) Richtlijn 2000/43/EG van de Raad van 29 juni 2000 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming;
e) 2000 m. birželio 29 d. Tarybos Direktyvos 2000/43/EB, įgyvendinančios vienodo požiūrio principą asmenims nepriklausomai nuo jų rasės arba etninės priklausomybės;
f) de verordeningen betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsregelingen, in het bijzonder artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen[55] en Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels[56];
f) socialinės apsaugos sistemų koordinavimo reglamentų, visų pirma, 1971 m. birželio 14 d. Tarybos reglamento (EB) Nr. 1408/71 dėl socialinės apsaugos sistemų taikymo pagal darbo sutartį dirbantiems asmenims ir jų šeimų nariams, judantiems Bendrijoje[55], 22 straipsnio ir 2004 m. balandžio 29 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamento Nr. 883/2004 dėl socialinės apsaugos sistemų koordinavimo[56].
g) Verordening (EG) nr. 1082/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 betreffende een Europese groepering voor territoriale samenwerking (EGTS)[57].
g) 2006 m. liepos 5 d. Reglamento (EB) Nr. 1082/2006 dėl Europos teritorinio bendradarbiavimo grupės (ETBG)[57].
2. Wanneer voldaan wordt aan de voorwaarden waaronder krachtens artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 toestemming moet worden verleend om zich naar een andere lidstaat te begeven teneinde een passende behandeling te ondergaan, zijn de bepalingen van die verordening van toepassing; de artikelen 6, 7, 8 en 9 van deze richtlijn zijn dan niet van toepassing. Wanneer een verzekerde zich daarentegen in andere omstandigheden in een andere lidstaat wil laten behandelen, zijn de artikelen 6, 7, 8 en 9 van deze richtlijn wel van toepassing; artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 is dan niet van toepassing. Wanneer echter aan de voorwaarden voor de verlening van toestemming in artikel 22, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wordt voldaan, wordt deze toestemming altijd verleend en worden de prestaties overeenkomstig die verordening verstrekt. In dat geval zijn de artikelen 6, 7, 8 en 9 van deze richtlijn niet van toepassing.
2. Jeigu vykdomos sąlygos, pagal kurias turi būti išduotas leidimas vykti į kitą valstybę narę atitinkamai gydytis, kaip nustatyta Reglamento (EB) Nr. 1408/71 22 straipsnyje, taikomos to reglamento nuostatos, o šios direktyvos 6, 7, 8 ir 9 straipsnių nuostatos netaikomos. Ir atvirkščiai – jeigu apdraustasis nori pasinaudoti sveikatos priežiūros paslaugomis kitoje valstybėje narėje kitomis sąlygomis, taikomi šios direktyvos 6, 7, 8 ir 9 straipsniai, o Tarybos reglamento (EB) Nr. 1408/71 22 straipsnis netaikomas. Tačiau jeigu vykdomos Reglamento (EB) Nr. 1408/71 22 straipsnio 2 dalyje išdėstytos leidimo išdavimo sąlygos, leidimas išduodamas ir išmokos mokamos laikantis to reglamento nuostatų. Tokiu atveju šios direktyvos 6, 7, 8 ir 9 straipsniai netaikomi.
3. Wanneer de bepalingen van deze richtlijn strijdig zijn met een bepaling van een ander communautair besluit dat betrekking heeft op specifieke aspecten van de gezondheidszorg, heeft de bepaling van het andere communautaire besluit voorrang en is die op die specifieke situaties van toepassing. Deze communautaire besluiten omvatten:
3. Jeigu šios direktyvos nuostatos prieštarauja kito Bendrijos teisės akto, reglamentuojančio konkrečius sveikatos priežiūros aspektus, nuostatai, tuomet galioja kito Bendrijos teisės akto nuostata ir taikoma tomis atitinkamomis konkrečiomis aplinkybėmis. Tai yra šios programos ir iniciatyvos:
a) Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties;
a) Direktyva 2005/36/EB dėl profesinių kvalifikacijų pripažinimo;
b) Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt[58].
b) 2000 m. birželio 8 d. Europos Parlamento ir Tarybos direktyva 2000/31/EB dėl kai kurių informacinės visuomenės paslaugų, ypač elektroninės komercijos, teisinių aspektų vidaus rinkoje[58].
4. De lidstaten passen deze richtlijn overeenkomstig het EG-Verdrag toe.
4. Valstybės narės taiko šios direktyvos nuostatas laikydamosi EB sutarties teisės normų.
Artikel 4
4 straipsnis
Definities
Apibrėžtys
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
Šioje direktyvoje taikomos tokios apibrėžtys:
a) “gezondheidszorg”: een gezondheidsdienst die in het kader van de uitoefening van zijn beroep door of onder toezicht van een gezondheidswerker wordt verleend, ongeacht de wijze van organisatie, verstrekking of financiering op nationaal niveau, en onafhankelijk van de vraag of het een publieke of private dienst betreft;
a) „sveikatos priežiūra“ – sveikatos priežiūros paslauga, teikiama sveikatos priežiūros specialisto, atliekančio savo profesines pareigas nepaisant to, kaip ji organizuota, vykdoma ir finansuojama nacionaliniu lygmeniu, nei to, ar ji vieša, ar privati;
b) “grensoverschrijdende gezondheidszorg”: gezondheidszorg die wordt verleend in een andere lidstaat dan die waar de patiënt verzekerd is, of gezondheidszorg die wordt verleend in een andere lidstaat dan die waar de zorgaanbieder woonachtig, ingeschreven of gevestigd is;
b) „sveikatos priežiūros paslaugos kitose valstybėse narėse“ – sveikatos priežiūros paslaugos, teikiamos kitoje valstybėje narėje nei ta, kurioje pacientas yra apdraustas, arba sveikatos priežiūros paslaugos, teikiamos kitoje valstybėje narėje nei ta, kurioje gyvena, yra registruotas arba įsisteigęs sveikatos priežiūros paslaugų teikėjas;
c) “gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat”: gezondheidszorg die wordt verleend in een andere lidstaat dan die waar de patiënt verzekerd is;
c) „naudojimasis sveikatos priežiūros paslaugomis kitoje valstybėje narėje“ – sveikatos priežiūros paslaugos, teikiamos kitoje valstybėje narėje nei ta, kurioje pacientas yra apdraustas;
d) “gezondheidswerker”: een arts, verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger (verpleegkundige), beoefenaar der tandheelkunde (tandarts), verloskundige of apotheker in de zin van Richtlijn 2005/36/EG of een andere beroepsbeoefenaar die werkzaamheden in de gezondheidszorg verricht die behoren tot een gereglementeerd beroep, als gedefinieerd in artikel 3, lid 1, onder a), van Richtlijn 2005/36/EG;
d) „sveikatos priežiūros specialistas“ – medicinos gydytojas, bendrosios praktikos slaugytojas, gydytojas odontologas, akušeris arba vaistininkas, kaip apibrėžta Direktyvoje 2005/36/EB, arba kitos sveikatos priežiūros sektoriaus profesinės veiklos rūšys, kurios priskiriamos tik Direktyvos 2005/36/EB 3 straipsnio 1 dalies a punkte apibrėžtoms reglamentuojamoms profesijoms;
e) “zorgaanbieder”: een natuurlijk of rechtspersoon die op het grondgebied van een lidstaat rechtmatig gezondheidszorg verstrekt;
e) „sveikatos priežiūros paslaugų teikėjas“ – fizinis arba juridinis asmuo, teisėtai teikiantis sveikatos priežiūros paslaugas valstybės narės teritorijoje;
f) “patiënt”: een natuurlijk persoon die in een lidstaat gezondheidszorg ontvangt of wenst te ontvangen;
f) „pacientas“ – fizinis asmuo, kuris gauna arba nori gauti sveikatos priežiūros paslaugų valstybėje narėje;
g) “verzekerde”:
g) „apdraustasis“ – tai:
i) tot de datum waarop Verordening (EG) nr. 883/2004 van toepassing wordt: een persoon die overeenkomstig de artikelen 1, 2 en 4 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 verzekerd is,
i) iki Reglamento (EB) Nr. 883/2004 taikymo pradžios dienos: asmuo, apdraustas laikantis Reglamento (EB) Nr. 1408/71 1, 2 ir 4 straipsnių nuostatų,
ii) vanaf de datum waarop Verordening (EG) nr. 883/2004 van toepassing wordt: een verzekerde als gedefinieerd in artikel 1, onder c), van Verordening (EG) nr. 883/2004;
ii) nuo Reglamento (EB) Nr. 883/2004 taikymo pradžios dienos: asmuo, kuris yra apdraustasis kaip apibrėžta Reglamento (EB) Nr. 883/2004 1 straipsnio c punkte;
h) “lidstaat van aansluiting”: de lidstaat waar de patiënt verzekerd is;
h) „valstybė narė, kurioje pacientas apdraustas“ – valstybė narė, kurioje pacientas yra apdraustas;
i) “lidstaat waar de behandeling plaatsvindt”: de lidstaat op het grondgebied waarvan de grensoverschrijdende gezondheidszorg feitelijk wordt verleend;
i) „valstybė narė, kurioje teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos“ – valstybė narė, kurios teritorijoje faktiškai teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos pacientams iš kitų valstybių narių;
j) “geneesmiddel”: een geneesmiddel als gedefinieerd in Richtlijn 2001/83/EG;
j) „vaistas“ – vaistas, kaip apibrėžta Direktyvoje 2001/83/EB;
k) “recept”: een medisch recept als gedefinieerd in Richtlijn 2001/83/EG, met inbegrip van elektronisch verstrekte en verzonden recepten (elektronische recepten);
k) „receptas“ – gydytojo receptas, kaip apibrėžta Direktyvoje 2001/83/EB, taip pat receptai, išduodami ir perduodami elektroninėmis priemonėmis (e. receptai);
l) “schade”: nadelige resultaten of verwondingen als gevolg van de verlening van gezondheidszorg.
l) „žala“ – nepageidaujami reiškiniai arba sužeidimai, padaryti teikiant sveikatos priežiūros paslaugas.
Hoofdstuk II
II skyrius
AUTORITEITEN VAN DE LIDSTATEN DIE VERANTWOORDELIJK ZIJN VOOR DE NALEVING VAN DE GEMEENSCHAPPELIJKE BEGINSELEN VOOR DE GEZONDHEIDSZORG
VALSTYBIų NARIų VALDžIOS INSTITUCIJOS, ATSAKINGOS Už BENDRųJų SVEIKATOS PRIEžIūROS PRINCIPų LAIKYMąSI
Artikel 5
5 STRAIPSNIS
Verantwoordelijkheden van de autoriteiten van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt
Valstybės narės, kurioje teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos, valdžios institucijų atsakomybės sritys
1. De lidstaat waar de behandeling plaatsvindt is verantwoordelijk voor de organisatie en verstrekking van de gezondheidszorg. Deze lidstaat stelt in dit verband, rekening houdend met de beginselen van universaliteit, toegang tot hoogwaardige zorg, rechtvaardigheid en solidariteit, duidelijke kwaliteits- en veiligheidsnormen voor de op zijn grondgebied verleende gezondheidszorg vast, en waarborgt dat:
1. Valstybės narės, kuriose teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos, atsako už sveikatos priežiūros paslaugų organizavimą ir teikimą. Tokiomis aplinkybėmis jos, paisydamos visuotinumo, galimybės naudotis geros kokybės sveikatos priežiūros paslaugomis, teisingumo ir solidarumo principų, aiškiai apibrėžia jų teritorijoje teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų kokybės bei saugos standartus ir užtikrina, kad:
a) mechanismen zijn ingesteld om ervoor te zorgen dat de zorgaanbieders aan die normen kunnen voldoen, met inachtneming van de internationale medische wetenschap en de algemeen erkende goede medische praktijken;
a) būtų numatyti metodai, skirti užtikrinti, kad sveikatos priežiūros paslaugų teikėjai galėtų laikytis tokių standartų, atsižvelgiant į tarptautinį medicinos mokslą ir į bendrai pripažintą gerąją medicinos patirtį;
b) regelmatig toezicht wordt gehouden op de praktische toepassing van die normen door de zorgaanbieders en corrigerende maatregelen worden genomen wanneer de toepasselijke normen niet worden nageleefd, waarbij rekening wordt gehouden met de ontwikkeling van de medische wetenschap en de gezondheidstechnologie;
b) būtų reguliariai stebima, kaip sveikatos priežiūros paslaugų teikėjai taiko tokius standartus, o jeigu atitinkamų standartų nesilaikoma − būtų imamasi korekcinių veiksmų, atsižvelgiant į medicinos mokslo ir sveikatos srities technologijų pažangą;
c) de zorgaanbieders alle relevante informatie verstrekken om patiënten in staat te stellen met kennis van zaken beslissingen te nemen, in het bijzonder over de beschikbaarheid, de prijzen en de resultaten van de verleende gezondheidszorg, en de gegevens betreffende hun eventuele verzekeringsdekking of soortgelijke individuele of collectieve vormen van bescherming inzake beroepsaansprakelijkheid;
c) sveikatos priežiūros paslaugų teikėjai pateiktų visą svarbią informaciją, kad pacientai galėtų pasirinkti paslaugas ja remdamiesi, visų pirma, informaciją apie galimybes pasinaudoti sveikatos priežiūros paslaugomis, teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų kainas ir rezultatus, apie jų draudimo apsaugą ar kitokius asmeninės arba kolektyvinės apsaugos būdus profesinės atsakomybės atžvilgiu;
d) de patiënten over klachtenprocedures en rechtsmiddelen beschikken en schadeloosgesteld kunnen worden ingeval zij schade ondervinden als gevolg van de ontvangen gezondheidszorg;
d) pacientai turėtų galimybę pateikti skundą, ir būtų užtikrinti teisės gynimo būdai bei kompensacija, jeigu jiems naudojantis sveikatos priežiūros paslaugomis padaryta žala;
e) er voor de behandeling die op hun grondgebied plaatsvindt op de aard en omvang van het risico afgestemde systemen van beroepsaansprakelijkheidsverzekering zijn ingesteld, dan wel een waarborg of een soortgelijke regeling die gelijkwaardig is of met betrekking tot het doel in wezen vergelijkbaar is;
e) profesinės atsakomybės draudimo sistemos atitiktų rizikos pobūdį ir dydį arba suteiktų garantiją ar panašų susitarimą, atitinkančius jų paskirtį arba iš esmės jam prilygstančius ir atitinkančius jų teritorijoje teikiamo gydymo rizikos pobūdį ir dydį;
f) het grondrecht op privacy ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens overeenkomstig de nationale omzettingsmaatregelen voor de communautaire bepalingen inzake de bescherming van persoonsgegevens, in het bijzonder de Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG, wordt beschermd;
f) pagrindinė teisė į privatumą tvarkant asmens duomenis būtų apsaugota pagal nacionalines priemones, įgyvendinančias Bendrijos nuostatas dėl asmens duomenų apsaugos, visų pirma − Direktyvas 95/46/EB ir 2002/58/EB;
g) patiënten uit andere lidstaten gelijk worden behandeld als onderdanen van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt en overeenkomstig het Gemeenschapsrecht en de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt tegen discriminatie worden beschermd.
g) pacientai iš kitų valstybių narių traktuojami vienodai su valstybės narės, kurioje teikiama sveikatos priežiūros paslauga, gyventojais, įskaitant apsaugą nuo diskriminavimo pagal galiojančius Bendrijos ir nacionalinius valstybės narės, kurioje teikiama sveikatos priežiūros paslauga, teisės aktus.
2. De maatregelen die de lidstaten nemen om dit artikel toe te passen, zijn in overeenstemming met Richtlijn 2005/36/EG betreffende de erkenning van beroepskwalificaties en Richtlijn 2000/31/EG betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt.
2. Visose priemonėse, kurių valstybės narės imsis šiam straipsniui įgyvendinti, atsižvelgiama į Direktyvos 2005/36/EB dėl profesinių kvalifikacijų pripažinimo ir Direktyvos 2000/31/EB dėl kai kurių informacinės visuomenės paslaugų, ypač elektroninės komercijos, teisinių aspektų vidaus rinkoje nuostatas.
3. Voor zover dit nodig is om de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg te bevorderen, ontwikkelt de Commissie samen met de lidstaten richtsnoeren om de toepassing van lid 1 te vergemakkelijken; daarbij wordt uitgegaan van een hoog beschermingsniveau voor de gezondheid.
3. Jeigu būtina supaprastinti sveikatos priežiūros paslaugų kitoje valstybėje teikimą, Komisija, bendradarbiaudama su valstybėmis narėmis, parengia gaires, kurių pagrindas – aukštas sveikatos apsaugos lygis, skirtas padėti įgyvendinti 1 dalies nuostatas.
Hoofdstuk III
III skyrius
GEBRUIK VAN GEZONDHEIDSZORG IN EEN ANDERE LIDSTAAT
NAUDOJIMASIS SVEIKATOS PRIEžIūROS PASLAUGOMIS KITOJE VALSTYBėJE NARėJE
Artikel 6
6 STRAIPSNIS
In een andere lidstaat verleende gezondheidszorg
Kitoje valstybėje narėje teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos
1. Behoudens de bepalingen in deze richtlijn, in het bijzonder de artikelen 7, 8 en 9, waarborgt de lidstaat van aansluiting dat verzekerden die naar een andere lidstaat reizen om daar tijdens hun verblijf gezondheidszorg te ontvangen of die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg willen ontvangen, niet belet worden in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg te ontvangen wanneer de desbetreffende behandeling deel uitmaakt van de prestaties waarop de verzekerde uit hoofde van de wetgeving van de lidstaat van aansluiting recht heeft. De lidstaat van aansluiting vergoedt de verzekerde de kosten die door zijn wettelijke socialezekerheidsstelsel zouden zijn vergoed indien dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg op zijn grondgebied zou zijn verleend. In alle gevallen bepaalt de lidstaat van aansluiting welke gezondheidszorg wordt vergoed, ongeacht waar deze wordt verleend.
1. Jeigu taikomos šios direktyvos nuostatos, ypač 7, 8 ir 9 straipsniai, valstybė narė, kurioje pacientas apdraustas, užtikrina, kad apdraustajam, vykstančiam į kitą valstybę narę gauti sveikatos priežiūros paslaugų arba norinčiam gauti kitoje valstybėje narėje teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų, nebūtų kliudoma gauti kitoje valstybėje narėje teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų, jeigu aptariamas gydymas kompensuojamas pagal valstybės narės, kurioje pacientas apdraustas, teisės aktus. Valstybė narė, kurioje pacientas apdraustas, kompensuoja visas apdraustojo išlaidas, kurios būtų kompensuojamos iš jo šalies įstatymų nustatytos socialinės apsaugos sistemos lėšų, jeigu tokios ar panašios sveikatos priežiūros paslaugos būtų suteiktos tos šalies teritorijoje. Bet kuriuo atveju valstybė narė, kurioje pacientas yra apdraustas, sprendžia, kokios sveikatos priežiūros paslaugų išlaidos yra kompensuojamos, nepaisant to, kur tos paslaugos teikiamos.
2. De kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg worden door de lidstaat van aansluiting overeenkomstig deze richtlijn vergoed tot het bedrag dat vergoed zou worden indien dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg in de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend; het vergoede bedrag is echter niet hoger dan de feitelijke kosten van de ontvangen gezondheidszorg.
2. Valstybė narė, kurioje pacientas apdraustas, kompensuoja kitoje valstybėje narėje suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidas laikydamasi šios direktyvos nuostatų taip, kaip būtų kompensuojamos valstybėje narėje, kurioje asmuo yra apdraustas, suteiktų tokių pačių ar panašių sveikatos priežiūros paslaugų išlaidos, neviršijant faktinių sveikatos priežiūros paslaugų, kuriomis pasinaudota, išlaidų.
3. De lidstaat van aansluiting kan aan een patiënt die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg wil ontvangen, dezelfde voorwaarden, behandelingscriteria en wettelijke en administratieve formele eisen stellen om de gezondheidszorg te kunnen ontvangen en de kosten daarvan vergoed te krijgen als hij zou stellen indien dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg op zijn grondgebied zou zijn verleend, mits deze niet discriminerend zijn en geen belemmering voor het vrije verkeer van personen vormen.
3. Valstybė narė, kurioje pacientas apdraustas, pacientui, norinčiam gauti kitoje valstybėje narėje teikiamas sveikatos priežiūros paslaugas, gali taikyti tokias pačias sveikatos priežiūros paslaugų gavimo ir išlaidų kompensavimo sąlygas, tinkamumo kriterijus ir reglamentavimo bei administracinius formalumus, kokie būtų taikomi teikiant tokias pačias ar panašias sveikatos priežiūros paslaugas jos teritorijoje, jeigu tos sąlygos ir formalumai nėra diskriminaciniai ir nekliudo laisvam asmenų judėjimui.
4. De lidstaten beschikken over een mechanisme voor de berekening van de door het wettelijk socialezekerheidsstelsel aan de verzekerde vergoede kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg. Dit mechanisme berust op objectieve, niet-discriminerende en vooraf bekende criteria en de volgens dit mechanisme vergoede kosten zijn niet lager dan die welke vergoed zouden worden indien dezelfde of soortgelijke gezondheidszorg op het grondgebied van de lidstaat van aansluiting zou zijn verleend.
4. Valstybės narės turi turėti metodą apskaičiuoti išlaidoms, kurios apdraustiesiems, pasinaudojusiems sveikatos priežiūros paslaugomis kitoje valstybėje narėje, turi būti kompensuojamos iš įstatymų nustatytos socialinio draudimo sistemos lėšų. Šis metodas turi būti pagrįstas objektyviais, nediskriminaciniais ir iš anksto žinomais kriterijais, o pagal šį metodą turi būti kompensuojama ne mažiau išlaidų, nei būtų kompensuojama, jei tokios pačios ar panašios sveikatos priežiūros paslaugos būtų suteiktos valstybės narės, kurioje asmuo yra apdraustas, teritorijoje.
5. Patiënten die naar een andere lidstaat reizen om daar tijdens hun verblijf gezondheidszorg te ontvangen of die in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg willen ontvangen, wordt overeenkomstig de nationale omzettingsmaatregelen voor de communautaire bepalingen inzake de bescherming van persoonsgegevens, in het bijzonder de Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG, toegang gegeven tot hun medische dossiers.
5. Pacientams, vykstantiems į kitą valstybę narę gauti sveikatos priežiūros paslaugų arba norintiems gauti kitoje valstybėje narėje teikiamų sveikatos priežiūros paslaugų, turi būti užtikrinta galimybė susipažinti su savo medicininiais dokumentais pagal nacionalines priemones, įgyvendinančias Bendrijos nuostatas dėl asmens duomenų apsaugos, visų pirma − Direktyvas 95/46/EB ir 2002/58/EB.
Artikel 7
7 straipsnis
Extramurale zorg
Nestacionarioji sveikatos priežiūra
De lidstaat van aansluiting stelt de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende extramurale zorg niet afhankelijk van voorafgaande toestemming als de kosten van die zorg door zijn socialezekerheidsstelsel vergoed zouden worden indien de zorg op zijn grondgebied zou zijn verleend.
Valstybė narė, kurioje pacientas apdraustas, nekelia sąlygos gauti išankstinį leidimą, kad kompensuotų nestacionariųjų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidas, jeigu tos priežiūros paslaugų išlaidos būtų apmokėtos iš tos valstybės socialinės apsaugos sistemos lėšų, tokias paslaugas suteikus tos šalies teritorijoje.
Artikel 8
8 straipsnis
Intramurale en gespecialiseerde zorg
Stacionarioji sveikatos priežiūra ir specializuota sveikatos priežiūra
1. Met het oog op de vergoeding van de kosten van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg overeenkomstig deze richtlijn wordt onder “intramurale zorg” verstaan:
1. Šioje direktyvoje kitoje valstybėje suteiktų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimo požiūriu stacionarioji sveikatos priežiūra yra:
a) gezondheidszorg waarvoor ten minste voor één nacht overnachtingsaccommodatie voor de patiënt nodig is;
a) sveikatos priežiūra, kai reikalingas paciento, kuriam teikiama paslauga, pasilikimas bent vienai nakčiai;
b) op een specifieke lijst opgenomen gezondheidszorg waarvoor geen overnachtingsaccommodatie voor de patiënt voor ten minste één nacht nodig is. De lijst wordt beperkt tot:
b) sveikatos priežiūra, įtraukta į specialų sąrašą, kai nėra reikalingas paciento pasilikimas bent vienai nakčiai. Šis sąrašas apima:
- gezondheidszorg waarvoor zeer gespecialiseerde en kostenintensieve medische infrastructuur of apparatuur vereist is; of
- sveikatos priežiūros paslaugas, kai reikia naudotis labai specializuota ir išlaidoms imlia medicinos infrastruktūra ar medicinos įranga; arba
- gezondheidszorg die behandelingen omvat waaraan een bijzonder risico voor de patiënt of voor de bevolking verbonden is.
- sveikatos priežiūros paslaugas, kai gydymas yra ypač pavojingas pacientui ar gyventojams.
2. De Commissie stelt deze lijst op en kan haar regelmatig bijwerken. Die maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 19, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.
2. Šį sąrašą sudaro ir gali nuolat atnaujinti Komisija. Tokios priemonės, skirtos šios direktyvos neesminėms nuostatoms iš dalies pakeisti ją papildant, priimamos laikantis 19 straipsnio 3 dalyje nurodytos reguliavimo procedūros su tikrinimu.
3. De lidstaat van aansluiting mag voor de vergoeding door zijn socialezekerheidsstelsel van de kosten van in een andere lidstaat verleende intramurale zorg een systeem van voorafgaande toestemming hanteren als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:
3. Valstybė narė, kurioje pacientas apdraustas, gali nustatyti išankstinio leidimo stacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų, suteiktų kitoje valstybėje narėje, išlaidų kompensavimo savo socialinės apsaugos lėšomis sistemą, jeigu laikomasi šių sąlygų:
a) als de gezondheidszorg op zijn grondgebied zou zijn verleend, zou zij door het socialezekerheidsstelsel van de lidstaat zijn vergoed; en
a) jeigu sveikatos priežiūros paslaugos būtų suteiktos jos teritorijoje, jų suteikimo išlaidos pagal tos valstybės socialinės apsaugos sistemą būtų kompensuotos; bei
b) het systeem is bedoeld om de uitstroom van patiënten als gevolg van de toepassing van dit artikel aan te pakken en te voorkomen dat deze leidt, of waarschijnlijk zal leiden, tot ernstige aantasting van:
b) sistemos tikslas yra reglamentuoti išvykstančių įgyvendinant šį straipsnį pacientų srautą ir išvengti, kad nebūtų rimtai pažeista arba negalėtų būti rimtai pažeista:
i) het financiële evenwicht van het socialezekerheidsstelsel van de lidstaat; en/of
i) valstybės narės socialinės apsaugos sistemos finansų pusiausvyra; ir (arba)
ii) de planning en rationalisering die in de ziekenhuissector plaatsvinden om overcapaciteit van ziekenhuizen, ongelijkheden bij de verlening van intramurale zorg en logistieke en financiële verspilling te voorkomen, de instandhouding van een evenwichtige en voor eenieder toegankelijke verzorging door artsen en ziekenhuizen of de instandhouding van behandelingscapaciteit of medische deskundigheid op het grondgebied van de lidstaat.
ii) ligoninių sektoriaus planavimo ir racionalizavimo veikla, kuria siekiama išvengti ligoninių lovų pertekliaus, nebūtų išbalansuota stacionariosios sveikatos priežiūros paslaugų pasiūla ir sukeltos nereikalingos logistikos ir finansinės sąnaudos, nebūtų apsunkintas visiems prieinamų subalansuotų medicinos ir ligoninių paslaugų teikimas arba nesumažėtų sveikatos priežiūros pajėgumai ar medicininė kompetencija atitinkamos valstybės narės teritorijoje.
4. Het systeem van voorafgaande toestemming is beperkt tot hetgeen noodzakelijk en evenredig is om dergelijke gevolgen te voorkomen, en vormt geen middel tot willekeurige discriminatie.
4. Išankstinių leidimų sistemoje turi būti numatyta tik tai, kas būtina tokiam poveikiui išvengti, turi būti proporcinga ir neturi tapti savavališka diskriminavimo priemone.
5. De lidstaat stelt alle relevante informatie over de krachtens lid 3 ingevoerde systemen van voorafgaande toestemming ter beschikking van het publiek.
5. Valstybė narė viešai skelbia visą reikiamą informaciją apie išankstinių leidimų sistemas, nustatytas pagal 3 dalį.
Artikel 9
9 straipsnis
Procedurele waarborgen voor het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat
Naudojimosi sveikatos priežiūros paslaugomis kitoje valstybėje narėje procedūrinės garantijos
1. De lidstaat van aansluiting waarborgt dat de administratieve procedures voor het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat waarvoor voorafgaande toestemming vereist is als bedoeld in artikel 8, lid 3, voor de vergoeding van de in een andere lidstaat gemaakte gezondheidszorgkosten, en de overige voorwaarden en formele eisen als bedoeld in artikel 6, lid 3, berusten op objectieve, niet-discriminerende en vooraf bekendgemaakte criteria, die noodzakelijk zijn en evenredig zijn met de beoogde doelstelling. Wanneer aan de voorwaarden in artikel 22, lid 1, onder c), en lid 2 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 wordt voldaan, wordt een verzekerde altijd toestemming verleend uit hoofde van de verordeningen betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsregelingen als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder f).
1. Valstybė narė, kurioje pacientas apdraustas, užtikrina, kad administracinės procedūros, susijusios su naudojimusi sveikatos priežiūros paslaugomis kitoje valstybėje narėje, kai reikalaujama bet kokio išankstinio leidimo, nurodyto 8 straipsnio 3 dalyje, kitoje valstybėje narėje gautų sveikatos priežiūros paslaugų išlaidų kompensavimu ir kitomis 6 straipsnio 3 dalyje nurodytomis sąlygomis bei formalumais būtų pagrįstos iš anksto paskelbtais objektyviais ir nediskriminaciniais kriterijais, kurie yra būtini ir proporcingi tikslui pasiekti. Tačiau bet kuris apdraustasis visada turės teisę gauti išankstinį leidimą pagal reglamentus dėl socialinės apsaugos sistemų koordinavimo, nurodytus 3.1 str. f punkte, jeigu bus laikomasi Reglamento 1408/71 22.1 str. c punkto ir 22.2 str. sąlygų.
2. Dergelijke procedures zijn gemakkelijk toegankelijk en kunnen waarborgen dat de ingediende verzoeken binnen vooraf door de lidstaten vastgestelde en bekendgemaakte termijnen objectief en onpartijdig behandeld worden.
2. Bet kuri procedūrinė sistema turi būti lengvai prieinama ir pajėgi užtikrinti, kad paraiškos būtų tvarkomos objektyviai ir nešališkai, laikantis terminų, kuriuos nustato ir iš anksto skelbia valstybės narės.
3. De criteria voor weigering van de in artikel 8, lid 3, bedoelde voorafgaande toestemming worden door de lidstaten van tevoren en op transparante wijze vastgesteld.
3. Valstybės narės iš anksto ir skaidriai apibrėžia atsisakymo suteikti 8 straipsnio 3 dalyje nurodytą išankstinį leidimą kriterijus.
4. De lidstaten houden bij de vaststelling van de termijnen waarbinnen verzoeken om gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat moeten worden behandeld rekening met:
4. Valstybės narės, nustatydamos paraiškų dėl naudojimosi sveikatos priežiūros paslaugomis kitoje valstybėje narėje tvarkymo laikotarpius, atsižvelgia į:
a) de specifieke ziekte,
a) konkrečią sveikatos būklę,
b) de hoeveelheid pijn die de patiënt heeft,
b) paciento kenčiamą skausmą,
c) de aard van zijn handicap, en
c) paciento negalios pobūdį, ir
d) de vraag of hij beroepswerkzaamheden kan verrichten.
d) paciento gebėjimą užsiimti profesine veikla.
5. De lidstaten waarborgen dat alle administratieve beslissingen over het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat bestuursrechtelijk getoetst kunnen worden en tevens in rechte kunnen worden betwist, waarbij ook tijdelijke maatregelen kunnen worden genomen.
5. Valstybės narės užtikrina, kad visi administraciniai sprendimai dėl naudojimosi sveikatos priežiūros paslaugomis kitoje valstybėje narėje būtų peržiūrimi administracine tvarka ir kad šiuos sprendimus būtų galima apskųsti teismui ir numatyti laikinąsias priemones.
Artikel 10
10 straipsnis
Voorlichting van patiënten over het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat
Informacija pacientams apie naudojimąsi sveikatos priežiūros paslaugomis kitoje valstybėje narėje
1. De lidstaat van aansluiting waarborgt dat mechanismen zijn ingesteld om patiënten op verzoek informatie te geven over het ontvangen van gezondheidszorg in een andere lidstaat en de voorwaarden die daarop van toepassing zijn, onder meer in geval van schade als gevolg van in een andere lidstaat ontvangen gezondheidszorg.
1. Valstybė narė, kurioje pacientas apdraustas, užtikrina, kad būtų numatytos priemonės pacientams paprašius teikti informaciją apie sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse narėse ir apie terminus bei sąlygas, kurios būtų taikomos, inter alia , kai teikiant sveikatos priežiūros paslaugas kitoje valstybėje narėje padaroma žala.
2. De in lid 1 bedoelde informatie wordt, ook met elektronische middelen, gemakkelijk toegankelijk gemaakt en betreft onder meer de rechten van patiënten, de procedures voor de toegang tot die rechten en de rechtsmiddelen waarover de patiënt beschikt als dergelijke rechten hem worden onthouden.
2. Turi būti sudarytos galimybės lengvai, taip pat elektroninėmis priemonėmis, gauti 1 dalyje nurodytą informaciją, įskaitant informaciją apie paciento teises, procedūras, taikomas norint pasinaudoti tomis teisėmis ir apie apskundimo bei žalos atlyginimo sistemas, jeigu pacientui neleidžiama pasinaudoti šiomis teisėmis.
3. De Commissie kan volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure een communautaire standaardindeling voor de in lid 1 bedoelde voorafgaande informatie ontwikkelen.
3. Komisija, laikydamasi 19 straipsnio 2 dalyje nurodytos tvarkos, gali parengti standartinę Bendrijos formą, skirtą išankstinei 1 dalyje nurodytai informacijai.
Artikel 11
11 straipsnis
Toepasselijke voorschriften in geval van in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg
Kitoje valstybėje narėje teikiamoms sveikatos priežiūros paslaugoms taikytinos taisyklės
1. Wanneer gezondheidszorg wordt verleend in een andere lidstaat dan die waar de patiënt verzekerd is, of in een andere lidstaat dan die waar de zorgaanbieder woonachtig, ingeschreven of gevestigd is, is overeenkomstig artikel 5 de wetgeving van de lidstaat waar de behandeling plaatsvindt van toepassing.
1. Kai sveikatos priežiūros paslauga teikiama kitoje valstybėje narėje nei ta, kurioje pacientas yra apdraustasis, arba kitoje valstybėje narėje nei ta, kurioje sveikatos priežiūros paslaugų teikėjas reziduoja, yra registruotas arba įsisteigęs, ši sveikatos priežiūros paslauga yra teikiama pagal valstybės narės, kurioje ji yra teikiama, įstatymus laikantis 5 straipsnio.
2. Dit artikel is niet van toepassing op de erkenning van beroepskwalificaties.
2. Šis straipsnis nėra taikomas profesinių kvalifikacijų pripažinimo atvejais.
Artikel 12
12 straipsnis
Nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg
Sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse nacionaliniai kontaktiniai centrai
1. De lidstaten wijzen nationale contactpunten voor grensoverschrijdende gezondheidszorg aan en stellen de Commissie in kennis van de naam en contactgegevens daarvan.
1. Valstybės narės skiria sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse nacionalinius kontaktinius centrus ir praneša Komisijai jų pavadinimus bei kontaktinius duomenis.
2. Het nationale contactpunt in de lidstaat van aansluiting verricht, in nauwe samenwerking met de andere bevoegde nationale autoriteiten, de nationale contactpunten in andere lidstaten, in het bijzonder die waar de behandeling plaatsvindt, en de Commissie, de volgende taken:
2. Valstybės narės, kurioje pacientas apdraustas, nacionalinis kontaktinis centras, glaudžiai bendradarbiaudamas su kitomis kompetentingomis nacionalinėmis institucijomis ir kitų valstybių narių − visų pirma su valstybės narės, kurioje teikiamos sveikatos priežiūros paslaugos, − kontaktiniais centrais bei su Komisija:
a) het verstrekt en verspreidt informatie ten behoeve van patiënten, in het bijzonder over hun rechten in verband met grensoverschrijdende gezondheidszorg, kwaliteits- en veiligheidswaarborgen, bescherming van persoonsgegevens, klachtenprocedures en rechtsmiddelen voor in een andere lidstaat verleende gezondheidszorg, en de toepasselijke voorwaarden;
a) teikia ir platina informaciją pacientams apie jų teises, susijusias su sveikatos priežiūros paslaugomis kitose valstybėse, apie kokybės bei saugos garantijas, asmens duomenų apsaugą, skundų teikimo bei nagrinėjimo tvarką ir žalos, padarytos teikiant sveikatos priežiūros paslaugas kitoje valstybėje narėje, atlyginimo būdus ir apie taikomas taisykles bei sąlygas;
b) het helpt patiënten bij de bescherming van hun rechten en bij het eisen van een passende schadevergoeding in geval van schade als gevolg van het gebruik van gezondheidszorg in een andere lidstaat; in het bijzonder informeert het nationale contactpunt patiënten over de beschikbare mogelijkheden om geschillen te beslechten, helpt het bij het vaststellen welke buitengerechtelijke geschillenbeslechtingsregeling in een specifiek geval kan worden gebruikt en helpt het patiënten zo nodig bij het volgen van hun geschil;
b) padeda pacientams ginti savo teises ir, jeigu teikiant sveikatos priežiūros paslaugas kitoje valstybėje narėje padaryta žala, siekti, kad ji būtų atlyginta; nacionalinis kontaktinis centras pirmiausia informuoja pacientus apie ginčų sprendimo galimybes, padeda konkrečiu atveju nustatyti tinkamą neteisminio ginčų sprendimo sistemą ir prireikus padeda pacientams stebėti jų ginčo sprendimą;
c) het verzamelt gedetailleerde informatie over de nationale instanties die actief zijn op het gebied van buitengerechtelijke geschillenbeslechting en bevordert de samenwerking met die instanties;
c) kaupia išsamią informaciją apie nacionalines įstaigas, tvarkančias neteisminius ginčų sprendimus, ir padeda bendradarbiauti su tomis įstaigomis;
d) het bevordert de ontwikkeling van internationale buitengerechtelijke regelingen voor het beslechten van geschillen als gevolg van grensoverschrijdende gezondheidszorg.
d) padeda rengti tarptautinę neteisminių ginčų, kylančių dėl sveikatos priežiūros paslaugų kitoje valstybėje, sprendimų sistemą;
3. De Commissie stelt volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure het volgende vast:
3. Komisija, laikydamasi 19 straipsnio 2 dalyje nurodytos tvarkos, patvirtina:
a) maatregelen die nodig zijn om het in dit artikel beschreven netwerk van nationale contactpunten te beheren;
a) priemones, būtinas šiame straipsnyje numatytų nacionalinių kontaktinių centrų tinklui valdyti;
b) de aard en het type van de in het kader van dit netwerk verzamelde en uitgewisselde gegevens;
b) duomenų, kurie turi būti kaupiami ir kuriais turi būti mainomasi tinkle, pobūdį ir rūšį;
c) richtsnoeren betreffende de in lid 2, onder a), bedoelde informatie ten behoeve van patiënten.
c) šio straipsnio 2 dalies a punkte numatytos informacijos pacientams gaires.
Hoofdstuk IV
IV skyrius
SAMENWERKING OP HET GEBIED VAN GEZONDHEIDSZORG
BENDRADARBIAVIMAS SVEIKATOS PRIEžIūROS KLAUSIMAIS
Artikel 13
13 STRAIPSNIS
Verplichting tot samenwerking
Pareiga bendradarbiauti
1. De lidstaten verlenen de wederzijdse bijstand die voor de toepassing van deze richtlijn nodig is.
1. Valstybės narės suteikia viena kitai savitarpio pagalbą, būtiną šiai direktyvai įgyvendinti.
2. De lidstaten bevorderen de samenwerking bij de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg op regionaal en lokaal niveau, alsmede door middel van informatie- en communicatietechnologie, tijdelijke of ad-hocverlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg en andere vormen van grensoverschrijdende samenwerking.
2. Valstybės narės padeda bendradarbiauti regionų ir vietos lygmeniu sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse srityje, taip pat naudojant informacines ir ryšių technologijas, laikinai arba nereguliariai teikiant sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse narėse ir skatina kitus tarpvalstybinio bendradarbiavimo būdus.
Artikel 14
14 straipsnis
Erkenning van in een andere lidstaat verstrekte recepten
Kitoje valstybėje narėje išduotų receptų pripažinimas
1. Wanneer overeenkomstig artikel 6, lid 1, van Richtlijn 2001/83/EG een vergunning is verleend om een geneesmiddel op hun grondgebied in de handel te brengen, waarborgen de lidstaten dat recepten die door een gemachtigde persoon in een andere lidstaat voor een bepaalde patiënt zijn verstrekt, op hun grondgebied kunnen worden gebruikt en dat eventuele beperkingen op de erkenning van individuele recepten verboden zijn, tenzij deze:
1. Jeigu vaistas yra registruotas prekiauti valstybių teritorijoje pagal Direktyvos 2001/83/EB 6 straipsnio 1 dalį, valstybės narės užtikrina, kad receptai, išduoti tą teisę turinčio daryti asmens kitoje valstybėje narėje konkrečiam pacientui, galėtų būti naudojami jų teritorijoje ir kad draudžiami bet kokie individualių receptų pripažinimo apribojimai, išskyrus jei:
a) beperkt zijn tot hetgeen noodzakelijk en evenredig is om de menselijke gezondheid te beschermen en zij niet discriminerend zijn, of
a) yra būtini ir proporcingi žmonių sveikatai saugoti ir nėra diskriminuojantys arba
b) op gegronde en gerechtvaardigde twijfel omtrent de echtheid of de inhoud van een individueel recept berusten.
b) yra grindžiami teisėtomis ir pagrįstomis abejonėmis dėl individualaus recepto autentiškumo ar turinio.
2. Om de toepassing van lid 1 te vergemakkelijken stelt de Commissie het volgende vast:
2. Kad palengvintų 1 dalies nuostatų įgyvendinimą Komisija priima:
a) maatregelen die een apotheker of andere gezondheidswerker in staat stellen te controleren of een recept echt is en in een andere lidstaat door een gemachtigde persoon is verstrekt, door de ontwikkeling van een communautair model voor recepten en de bevordering van de interoperabiliteit van elektronische recepten;
a) priemones, leidžiančias vaistininkams ar kitiems sveikatos priežiūros specialistams patikrinti recepto autentiškumą ir tai, ar kitoje valstybėje narėje jį išdavė įgaliotas asmuo, − ji parengia Bendrijos recepto formą ir remia e. receptų sistemos sąveiką;
b) maatregelen waarmee wordt gewaarborgd dat geneesmiddelen die in de ene lidstaat worden voorgeschreven en in de andere worden verstrekt, correct geïdentificeerd worden en dat de patiënteninformatie over geneesmiddelen begrijpelijk is;
b) priemones, skirtas užtikrinti, kad vaistai, kuriems receptas išduotas vienoje valstybėje narėje ir kurie parduodami kitoje valstybėje, būtų tinkamai pažymėti ir kad informacija apie vaistą pacientams būtų suprantama;
c) maatregelen om specifieke categorieën geneesmiddelen van de in dit artikel bedoelde erkenning van recepten uit te sluiten wanneer dit nodig is om de volksgezondheid te beschermen.
c) priemones, skirtas tam, kad siekiant užtikrinti visuomenės sveikatos saugą receptai tam tikrų kategorijų vaistams prireikus nebūtų pripažįstami, kaip numatyta šiame straipsnyje.
3. De in lid 2, onder a) en b), bedoelde maatregelen worden vastgesteld volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure. De in lid 2, onder c), bedoelde maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 19, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.
3. 2 dalies a ir b punktuose numatytos priemonės tvirtinamos laikantis 19 straipsnio 2 dalyje nurodytos reguliavimo procedūros. 2 dalies c punkte nurodytos priemonės, skirtos šios direktyvos neesminėms nuostatoms iš dalies pakeisti ją papildant, priimamos laikantis 19 straipsnio 3 dalyje nurodytos reguliavimo procedūros su tikrinimu.
4. Lid 1 is niet van toepassing op geneesmiddelen die overeenkomstig artikel 71, lid 2, van Richtlijn 2001/83/EG aan een bijzonder medisch recept onderworpen zijn.
4. 1 dalis netaikoma vaistams, kuriems reikia specialaus gydytojo recepto, kaip numatyta Direktyvos 2001/83/EB 71 straipsnio 2 dalyje.
Artikel 15
15 straipsnis
Europese referentienetwerken
Europos pavyzdinių centrų tinklai
1. De lidstaten bevorderen de ontwikkeling van Europese referentienetwerken van zorgaanbieders. Die netwerken staan voortdurend open voor nieuwe zorgaanbieders die eraan willen deelnemen, mits deze zorgaanbieders aan alle vereiste voorwaarden en criteria voldoen.
1. Valstybės narės padeda kurti sveikatos priežiūros paslaugų teikėjų Europos pavyzdinių centrų tinklus. Prie šių tinklų bet kada gali prisijungti nauji sveikatos priežiūros paslaugų teikėjai, jeigu jie atitinka visas sąlygas ir kriterijus.
2. De Europese referentienetwerken hebben de volgende doelstellingen:
2. Europos pavyzdinių centrų tinklų tikslas:
a) bijdragen tot het benutten van het potentieel van Europese samenwerking op het gebied van zeer gespecialiseerde gezondheidszorg voor patiënten en voor de gezondheidszorgstelsels als gevolg van innovaties in de medische wetenschap en de gezondheidstechnologieën;
a) padėti įgyvendinti bendradarbiavimo Europos mastu galimybes itin specializuotos pacientų sveikatos priežiūros ir sveikatos priežiūros sistemų srityje panaudojant medicinos mokslo naujoves ir sveikatos srities technologijas;
b) bijdragen tot het bevorderen van de toegang tot hoogwaardige en kosteneffectieve gezondheidszorg voor alle patiënten met een ziekte waarvoor een bijzondere concentratie van middelen of deskundigheid vereist is;
b) padėti suteikti daugiau galimybių pasinaudoti kokybiškomis ir ekonomiškai veiksmingomis sveikatos priežiūros paslaugomis visiems pacientams, kuriems gydyti atsižvelgiant į jų sveikatos būklę reikia sutelkti daug išteklių ar žinių;
c) maximaliseren van de kosteneffectiviteit van de aangewende middelen, door deze waar nodig te bundelen;
c) ekonomiškai kuo veiksmingiau panaudoti išteklius sutelkiant juos ten, kur jų reikia;
d) bijdragen tot het delen van kennis en het verzorgen van opleidingen voor gezondheidswerkers;
d) padėti dalytis žiniomis ir mokyti sveikatos priežiūros specialistus;
e) verschaffen van benchmarks voor kwaliteit en veiligheid en bijdragen tot de ontwikkeling en verspreiding van beste praktijken binnen en buiten het netwerk;
e) nustatyti kokybės bei saugos rodiklius ir padėti kaupti bei skleisti gerąją patirtį pačiame tinkle ir už jo ribų;
f) de lidstaten met onvoldoende patiënten met een bepaalde ziekte of onvoldoende technologie of deskundigheid helpen een volledig scala van zeer gespecialiseerde diensten van optimale kwaliteit te bieden.
f) padėti valstybėms narėms, kuriose nėra pakankamai atitinkamos sveikatos būklės pacientų arba stinga technologijų ar žinių, teikti visas itin specializuotas geriausios kokybės paslaugas.
3. De Commissie stelt het volgende vast:
3. Komisija patvirtina:
a) een lijst van specifieke criteria en voorwaarden waaraan de Europese referentienetwerken moeten voldoen, waaronder de voorwaarden en criteria voor zorgaanbieders die aan de Europese referentienetwerken willen deelnemen, teneinde in het bijzonder te waarborgen dat de Europese referentienetwerken:
a) konkrečių kriterijų ir sąlygų, kuriuos turi atitikti Europos pavyzdinių centrų tinklai, sąrašą, įskaitant sąlygas ir kriterijus, keliamus sveikatos priežiūros paslaugų teikėjui, norinčiam prisijungti prie Europos pavyzdinių centrų tinklų, siekiant užtikrinti, kad Europos pavyzdinių centrų tinklai, visų pirma:
i) over passende capaciteiten voor de diagnose, de follow-up en de behandeling van patiënten beschikken, met in voorkomend geval gegevens over goede resultaten;
i) būtų pajėgūs diagnozuoti ligas, stebėti ir administruoti pacientus ir prireikus galėtų įrodyti gerus rezultatus;
ii) over voldoende capaciteit beschikken en voldoende activiteiten ontplooien om relevante diensten te verlenen en de kwaliteit van de verleende diensten in stand te houden;
ii) būtų pajėgūs teikti svarbias paslaugas ir užtikrinti, kad teikiamų paslaugų kokybė visada būtų gera;
iii) over capaciteit beschikken om deskundige adviezen, diagnosen of bevestigingen van diagnosen te kunnen geven, richtsnoeren voor goede praktijken te kunnen produceren en toepassen en resultaatgerichte maatregelen en kwaliteitscontrole te kunnen toepassen;
iii) būtų pajėgūs teikti ekspertų konsultacijas, nustatyti arba patvirtinti diagnozę, nustatyti gerosios patirties gaires ir jų laikytis, įgyvendinti rezultatų vertinimo priemones bei atlikti kokybės kontrolę;
iv) een multidisciplinaire aanpak kunnen aantonen;
iv) galėtų įrodyti, kad laikosi daugiadalykio požiūrio;
v) over een hoog niveau van deskundigheid en ervaring beschikken, zoals blijkt uit publicaties, subsidies of erefuncties en onderwijs- en opleidingsactiviteiten;
v) turėtų aukšto lygio kompetencijos bei patirties, kurias galėtų pagrįsti publikacijomis, fondais arba garbės vardais ir lavinimo bei profesinio mokymo veikla;
vi) een belangrijke bijdrage aan het onderzoek leveren;
vi) aktyviai dalyvautų moksliniuose tyrimuose;
vii) betrokken zijn bij epidemiologische surveillance, zoals registers;
vii) dalyvautų epidemiologinės priežiūros veikloje, pavyzdžiui, naudojant registrus;
viii) nauw in contact staan en samenwerken met andere centra en netwerken van deskundigen op nationaal en internationaal niveau en over netwerkcapaciteiten beschikken;
viii) turėtų glaudžių ryšių su kitais nacionalinio ir tarptautinio lygmens ekspertų centrais bei tinklais, su jais bendradarbiautų ir būtų pajėgūs sudaryti tinklus;
ix) nauw in contact staan en samenwerken met eventuele patiëntenverenigingen;
ix) turėtų glaudžių ryšių su pacientų asociacijomis, jei tokių yra, ir su jomis bendradarbiautų.
b) de procedure voor de oprichting van Europese referentienetwerken.
b) Europos pavyzdinių centrų tinklų sudarymo tvarką.
4. De in lid 3 bedoelde maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 19, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.
4. 3 dalyje nurodytos priemonės, skirtos šios direktyvos neesminėms nuostatoms iš dalies pakeisti ją papildant, priimamos laikantis 19 straipsnio 3 dalyje nurodytos reguliavimo procedūros su tikrinimu.
Artikel 16
16 straipsnis
E-gezondheidszorg
E. sveikata
De Commissie stelt volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure de nodige specifieke maatregelen vast om informatie- en communicatietechnologiesystemen op het gebied van de gezondheidszorg interoperabel te maken; die maatregelen zijn van toepassing wanneer lidstaten besluiten deze systemen in te voeren. De maatregelen sluiten aan bij de ontwikkelingen van de gezondheidstechnologieën en de medische wetenschap en eerbiedigen het grondrecht op bescherming van persoonsgegevens overeenkomstig de toepasselijke wetgeving. In het bijzonder worden de nodige normen en begrippen voor de interoperabiliteit van de desbetreffende informatie- en communicatietechnologiesystemen gespecificeerd om een veilige, hoogwaardige en efficiënte verlening van grensoverschrijdende gezondheidsdiensten te waarborgen.
Komisija, laikydamasi 19 straipsnio 2 dalyje nurodytos tvarkos, nustato konkrečias priemones, būtinas informacinių ir ryšių technologijų sistemų sąveikai sveikatos priežiūros srityje pasiekti, jeigu valstybės narės nusprendžia diegti tokias priemones. Nustatant šias priemones atsižvelgiama į sveikatos srities technologijų bei medicinos mokslo raidą ir paisoma pagrindinės teisės į asmens duomenų apsaugą pagal taikomus teisės aktus. Šiose priemonėse turi būti visų pirma apibrėžti būtini atitinkamų informacinių ir ryšių technologijų sistemų sąveikos standartai ir terminai, kad būtų užtikrintas saugus, kokybiškas ir veiksmingas sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse teikimas.
Artikel 17
17 straipsnis
Samenwerking op het gebied van het beheer van nieuwe gezondheidstechnologieën
Bendradarbiavimas naujųjų sveikatos srities technologijų valdymo klausimais
1. De lidstaten bevorderen de ontwikkeling en werking van een netwerk waarin de nationale autoriteiten of instanties die verantwoordelijk zijn voor de evaluatie van gezondheidstechnologie met elkaar worden verbonden.
1. Valstybės narės palengvina tinklų, siejančių už sveikatos srities technologijų vertinimą atsakingas nacionalines valdžios institucijas ar įstaigas, kūrimą ir jų veiklą.
2. Het netwerk voor de evaluatie van gezondheidstechnologie heeft de volgende doelstellingen:
2. Sveikatos srities technologijų vertinimo tinklo užduotys:
a) ondersteunen van de samenwerking tussen de nationale autoriteiten of instanties;
a) remti nacionalinių valdžios institucijų ar įstaigų bendradarbiavimą;
b) ondersteunen van de verstrekking van objectieve, betrouwbare, tijdige, transparante en overdraagbare informatie over de doeltreffendheid van gezondheidstechnologieën op korte en lange termijn en een effectieve uitwisseling van deze informatie tussen de nationale autoriteiten of instanties mogelijk maken.
b) padėti teikti objektyvią, patikimą, laiku pateikiamą, skaidrią ir lengvai perduodamą informaciją apie trumpalaikį ir ilgalaikį sveikatos srities technologijų efektyvumą ir leisti nacionalinėms valdžios institucijoms ar įstaigoms veiksmingai keistis šia informacija.
3. De lidstaten wijzen de autoriteiten of instanties aan die aan het in lid 1 bedoelde netwerk deelnemen en stellen de Commissie in kennis van de naam en contactgegevens van die autoriteiten of instanties.
3. Valstybės narės skiria tinklams priklausančias valdžios institucijas ar įstaigas, kaip nurodyta 1 dalyje, ir praneša Komisijai šių institucijų ar įstaigų pavadinimus bei kontaktinius duomenis.
4. De Commissie stelt volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure de nodige maatregelen voor de oprichting en het beheer van dit netwerk vast, waarbij ook de aard en het type van de uit te wisselen informatie wordt gespecificeerd.
4. Komisija, laikydamasi 19 straipsnio 2 dalyje nurodytos tvarkos, nustato priemones, būtinas šiam tinklui įkurti ir valdyti, ir nurodo informacijos, kuria reikia keistis, pobūdį ir rūšį.
Artikel 18
18 straipsnis
Verzameling van gegevens voor statistische en toezichtsdoeleinden
Duomenų rinkimas statistikai ir stebėsenai
1. De lidstaten verzamelen voor toezichtsdoeleinden benodigde statistische gegevens en overige aanvullende gegevens over de verlening van grensoverschrijdende gezondheidszorg, de verleende zorg, de betrokken zorgaanbieders en patiënten, de kosten en de resultaten. Deze gegevens verzamelen zij, overeenkomstig de nationale en communautaire wetgeving inzake de productie van statistieken en de bescherming van persoonsgegevens, in het kader van hun algemene systemen voor het verzamelen van gegevens over de gezondheidszorg.
1. Valstybės narės kaupia stebėsenai reikalingus statistinius ir kitus papildomus duomenis apie sveikatos priežiūros paslaugų teikimą kitose valstybėse narėse, suteiktas priežiūros paslaugas, tokių paslaugų teikėjus ir pacientus, išlaidas ir rezultatus. Tokie jų kaupiami duomenys yra sveikatos priežiūros duomenų kaupimo sistemos dalis pagal nacionalinius ir Bendrijos teisės aktus, kuriais reglamentuojamas statistinių duomenų kaupimas ir asmens duomenų apsauga.
2. De lidstaten zenden de in lid 1 bedoelde gegevens ten minste jaarlijks naar de Commissie, met uitzondering van de gegevens die al krachtens Richtlijn 2005/36/EG worden verzameld.
2. Valstybės narės 1 dalyje nurodytus duomenis bent kartą per metus perduoda Komisijai, išskyrus pagal Direktyvą 2005/36/EB surinktus duomenis.
3. Onverminderd de uitvoeringsmaatregelen voor het communautair statistisch programma en voor Verordening (EG) nr. .../… van het Europees Parlement en de Raad betreffende communautaire statistieken over de volksgezondheid en de gezondheid en veiligheid op het werk [COM(2007) 46], stelt de Commissie volgens de in artikel 19, lid 2, bedoelde procedure maatregelen vast voor de uitvoering van dit artikel.
3. Nepažeisdama Bendrijos statistikos programos ir Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (EB) Nr. .../... dėl Bendrijos statistikos apie visuomenės sveikatą ir darbuotojų sveikatą bei saugą [COM (2007) 46 galutinis] patvirtintų įgyvendinimo priemonių, Komisija, laikydamasi 19 straipsnio 2 dalyje nurodytos tvarkos, patvirtina šio straipsnio įgyvendinimo priemones.
Hoofdstuk V
V skyrius
UITVOERINGS- EN SLOTBEPALINGEN
ĮGYVENDINIMO PRIEMONėS IR BAIGIAMOSIOS NUOSTATOS
Artikel 19
19 STRAIPSNIS
Comité
Komitetas
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité van vertegenwoordigers van de lidstaten, voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.
1. Komisijai padeda iš valstybių narių atstovų sudarytas komitetas, kuriam pirmininkauja Komisijos atstovas.
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.
2. Darant nuorodą į šią dalį, taikomi Sprendimo 1999/468/EB 5 ir 7 straipsniai atsižvelgiant į minėto sprendimo 8 straipsnio nuostatas. Sprendimo 1999/468/EB 5 straipsnio 6 dalyje nustatytas laikotarpis yra 3 mėnesiai.
3. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.
3. Jeigu daroma nuoroda į šią dalį, taikomos Sprendimo 1999/468/EB 5a straipsnio 1–4 dalys ir 7 straipsnis, atsižvelgiant į jo 8 straipsnį.
Artikel 20
20 straipsnis
Verslagen
Ataskaitos
Binnen vijf jaar na de in artikel 22, lid 1, genoemde termijn stelt de Commissie een verslag over de werking van deze richtlijn op en dient dit bij het Europees Parlement en de Raad in.
Komisija per penkerius metus nuo 22 straipsnio 1 dalyje nustatytos datos parengia šios direktyvos veikimo ataskaitą ir pateikia ją Europos Parlamentui ir Tarybai.
Daartoe stellen de lidstaten de Commissie, onverminderd artikel 22, in kennis van alle maatregelen die zij in verband met de toepassing van de procedures in de artikelen 8 en 9 invoeren, wijzigen of handhaven.
Šiuo tikslu, nepažeisdamos 22 straipsnio, valstybės narės praneša Komisijai apie bet kurias priemones, kurių jos ėmėsi, pakeitė ar paliko siekdamos įgyvendinti 8 ir 9 straipsniuose nustatytas procedūras.
Artikel 21
21 straipsnis
Verwijzingen naar andere wetgeving
Nuorodos į kitus teisės aktus
Met ingang van de datum waarop Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels[59] van toepassing wordt:
Nuo 2004 m. balandžio 29 d. Europos Parlamento ir Tarybos reglamento (EB) Nr. 883/2004 dėl socialinės apsaugos sistemų koordinavimo[59] taikymo pradžios:
- gelden de verwijzingen naar Verordening (EEG) nr. 1408/71 in deze richtlijn als verwijzingen naar Verordening (EG) nr. 883/2004;
- šioje direktyvoje teikiamos nuorodos į Tarybos reglamentą 1408/71/EB laikomos nuorodomis į Reglamentą 883/2004;
- gelden de verwijzingen naar artikel 22 van Verordening (EEG) nr. 1408/71 in deze richtlijn als verwijzingen naar artikel 20 van Verordening (EG) nr. 883/2004.
- šioje direktyvoje teikiamos nuorodos į Tarybos reglamento 1408/71/EB 22 straipsnį laikomos nuorodomis į Reglamento 883/2004 20 straipsnį.
Artikel 22 Omzetting
22 straipsnis Perkėlimas į nacionalinę teisę
De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op ... [een jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn] aan deze richtlijn te voldoen.
Valstybės narės priima įstatymus ir kitus teisės aktus, kurie, įsigalioję iki ... [vieneri metai nuo šios direktyvos įsigaliojimo], įgyvendina šią direktyvą.
Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
Jos nedelsdamos pateikia Komisijai tų nuostatų tekstus ir tų nuostatų bei šios direktyvos atitikmenų lentelę.
Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
Valstybės narės, priimdamos šiuos teisės aktus, daro jose nuorodą į šią direktyvą arba tokia nuoroda daroma juos oficialiai skelbiant. Valstybės narės nustato tokios nuorodos darymo tvarką.
Artikel 23
23 straipsnis
Inwerkingtreding
Įsigaliojimas
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie .
Ši direktyva įsigalioja dvidešimtą dieną po jos paskelbimo Europos Sąjungos oficialiajame leidinyje .
Artikel 24
24 straipsnis
Adressaten
Adresatai
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
Ši direktyva skirta valstybėms narėms.
Gedaan te Brussel, […]
Priimta Briuselyje, [....]
Voor het Europees Parlement Voor de Raad
Europos Parlamento vardu Tarybos vardu
De Voorzitter De Voorzitter
Pirmininkas Pirmininkas
[…] […]
[…] […]
FINANCIEEL MEMORANDUM
FINANSINĖ TEISĖS AKTO PASIŪLYMO PAŽYMA
1. BENAMING VAN HET VOORSTEL
1. PASIŪLYMO PAVADINIMAS:
Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg
Europos Parlamento ir Tarybos direktyvos dėl pacientų teisių į sveikatos priežiūros paslaugas kitose valstybėse narėse įgyvendinimo pasiūlymas
2. ABM/ABB-KADER
2. VALDYMO IR BIUDŽETO SUDARYMO PAGAL VEIKLOS RŪŠIS SISTEMA
Volksgezondheid
Visuomenės sveikata
3. BEGROTINGSONDERDELEN
3. BIUDŽETO EILUTĖS
3.1. Begrotingsonderdelen (beleidsuitgaven en bijbehorende uitgaven voor technische en administratieve bijstand (vroegere BA-onderdelen)) inclusief omschrijving:
3.1. Biudžeto eilutės (veiklos eilutės ir atitinkamos techninės bei administracinės pagalbos eilutės (buvusios BA eilutės)) su pavadinimais:
XX0101: voor de betaling van de ambtenaren
XX0101: pareigūnų atlyginimai
XX010211: voor de betaling van de comitékosten
XX010211: komiteto išlaidų apmokėjimas
3.2. Duur van de actie en van de financiële gevolgen:
3.2. Priemonės ir jos finansinio poveikio trukmė:
Vanaf 2009, onbepaalde duur.
Nuo 2009 m., trukmė nenustatyta
Deze begroting is bedoeld om de kosten te dekken van het toekomstige Comité voor grensoverschrijdende gezondheidszorg, dat volgens de richtlijn zal worden opgericht na de goedkeuring van de richtlijn door het Europees Parlement en de Raad:
Šis biudžetas skirtas šioms būsimojo Sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse komiteto, kuris bus įsteigtas, kaip numatoma šioje direktyvoje, Parlamentui ir Tarybai ją priėmus, išlaidoms padengti:
2 VTE administrateurs om het comitéproces te ondersteunen, à 117 000 euro per administrateur (volgens de specifieke richtsnoeren).
2 administratoriai (visos darbo dienos ekvivalentai) po 117 000 EUR (pagal specialiąsias gaires) komitologijos procedūrai remti.
Kosten van de plenaire vergaderingen met één deelnemer voor elk van de 27 lidstaten. 10 geplande vergaderingen per jaar, à 20 000 euro per vergadering. De feitelijke kosten en de frequentie van deze vergaderingen kunnen, afhankelijk van de uiteindelijke vorm van de richtlijn na goedkeuring door de Raad en het Parlement en de vereiste comitéstructuren, bijgesteld moeten worden.
Plenarinės sesijos, kurioje dalyvaus po vieną 27 valstybių narių atstovą, išlaidos. 10 numatytų posėdžių per metus, kiekvieno vertė 20 000 EUR. Dabartinę posėdžiams skirtą išlaidų sumą ir posėdžių dažnumą gali tekti keisti, atsižvelgiant į galutinę direktyvos versiją, kurią priims Taryba ir Parlamentas, ir į reikiamas komitologijos sistemas.
3.3. Begrotingskenmerken:
3.3. Biudžeto ypatybės:
Begrotingsonderdeel | Soort uitgave | Nieuw | Bijdrage EVA | Bijdragen kandidaat-lidstaten | Rubriek financiële vooruitzichten |
Biudžeto eilutė | Išlaidų rūšis | Nauja | ELPA įnašas | Šalių kandidačių įnašai | Finansinės perspektyvos išlaidų kategorija |
XX 0101 | Verplicht | NGK[60] | Nee | Nee | Nee | 5 |
XX 0101 | PI | NDA[60] | NE | NE | NE | 5 |
XX 010211 | Niet-verplicht | NGK[61] | Nee | Nee | Nee | 5 |
XX 010211 | NPI | NDA[61] | NE | NE | NE | 5 |
4. OVERZICHT VAN DE MIDDELEN
4. IŠTEKLIŲ APŽVALGA
4.1. Financiële middelen
4.1. Finansiniai ištekliai
4.1.1. Overzicht van de vastleggingskredieten (VK) en betalingskredieten (BK)
4.1.1. Įsipareigojimų asignavimų (ĮA) ir mokėjimų asignavimų (MA) suvestinė
in miljoen euro (tot op 3 decimalen)
Mln. eurų (tūkstantųjų tikslumu)
Soort uitgave | Punt nr. | 2009 | n + 1 | n + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 e.v. | Totaal |
Išlaidų rūšis | Skirsnio Nr. | 2009 | n + 1 | n + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 ir vėliau | Iš viso |
Beleidsuitgaven[62] |
Veiklos išlaidos[62] |
Vastleggingskredieten (VK) | 8.1. | a |
Įsipareigojimų asignavimai (ĮA) | 8.1. | a |
Betalingskredieten (BK) | b |
Mokėjimų asignavimai (MA) | b |
Administratieve uitgaven binnen het referentiebedrag[63] |
Administracinės išlaidos, įskaičiuotos į orientacinę sumą[63] |
Technische & administratieve bijstand (NGK) | 8.2.4. | c |
Techninė ir administracinė pagalba (NDIF) | 8.2.4. | c |
TOTAAL REFERENTIEBEDRAG |
ORIENTACINĖ SUMA IŠ VISO |
Vastleggingskredieten | a+c |
Įsipareigojimų asignavimai | a+c |
Betalingskredieten | b+c |
Mokėjimų asignavimai | b+c |
Administratieve uitgaven die niet in het referentiebedrag zijn begrepen[64] |
Į orientacinę sumą neįskaičiuotos administracinės išlaidos[64] |
Personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven (NGK) | 8.2.5. | d | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 1,404 |
Žmogiškieji ištekliai ir susijusios išlaidos (NDIF) | 8.2.5. | d | 0.234 | 0.234 | 0.234 | 0.234 | 0.234 | 0.234 | 1.404 |
Andere niet in het referentiebedrag begrepen administratieve uitgaven (NGK) | 8.2.6. | e | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 1,200 |
Žmogiškiesiems ištekliams ir susijusioms išlaidoms nepriskiriamos administracinės išlaidos, neįskaičiuotos į orientacinę sumą (NDIF) | 8.2.6. | e | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 1.200 |
Totale indicatieve kosten van de maatregel |
Iš viso orientacinių priemonės finansinių išlaidų |
TOTAAL VK inclusief personeelsuitgaven | a+c+d+e | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 1,404 |
Iš viso ĮA, įskaitant išlaidas žmogiškiesiems ištekliams | a+c+d+e | 0.234 | 0.234 | 0.234 | 0.234 | 0.234 | 0.234 | 1.404 |
TOTAAL BK inclusief personeelsuitgaven | b+c+d+e | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 1,200 |
Iš viso MA, įskaitant išlaidas žmogiškiesiems ištekliams | b+c+d+e | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 1.200 |
Medefinanciering: niet van toepassing.
Informacija apie bendrą finansavimą: netaikoma
Indien het voorstel door lidstaten of uit andere bronnen (geef aan welke) wordt medegefinancierd, geef dan een raming daarvan in de onderstaande tabel (voeg extra rijen toe indien de medefinanciering uit meer dan een bron afkomstig is):
Jeigu numatoma, kad pasiūlymą bendrai finansuos kelios valstybės narės arba kitos įstaigos (nurodyti kokios), toliau pateiktoje lentelėje reikėtų nurodyti tokio bendro finansavimo dalies įvertinimą (jei numatoma, kad bendrai finansuos kelios skirtingos įstaigos, galima pridėti papildomų eilučių):
in miljoen euro (tot op 3 decimalen)
Mln. eurų (tūkstantųjų tikslumu)
Medefinancieringsbron | Jaar n | n + 1 | n + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 e.v. | Totaal |
Bendrą finansavimą teikianti įstaiga | n metai | n + 1 | n + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 ir vėliau | Iš viso |
…………………… | f |
…………………… | f |
TOTAAL VK inclusief medefinanciering | a+c+d+e+f |
Iš viso ĮA, įskaitant bendrą finansavimą | a+c+d+e+f |
4.1.2. Verenigbaarheid met de financiële programmering
4.1.2. Suderinamumas su finansiniu programavimu:
( Het voorstel is verenigbaar met de bestaande financiële programmering.
( Pasiūlymas atitinka esamą finansinį programavimą.
( Het voorstel vergt herprogrammering van de betrokken rubriek van de financiële vooruitzichten.
( Atsižvelgiant į pasiūlymą, reikės pakeisti atitinkamų finansinės perspektyvos išlaidų kategorijų programas.
( Het voorstel vergt wellicht toepassing van de bepalingen van het Interinstitutioneel Akkoord[65] (flexibiliteitsinstrument of herziening van de financiële vooruitzichten).
( Įgyvendinant pasiūlymą, gali tekti taikyti Tarpinstitucinio susitarimo[65] nuostatas (t. y. taikyti lankstumo priemonę arba patikslinti finansinę perspektyvą).
4.1.3. Financiële gevolgen voor de ontvangsten
4.1.3. Finansinis poveikis įplaukoms:
( Het voorstel heeft geen financiële gevolgen voor de ontvangsten
( Pasiūlymas neturi finansinio poveikio įplaukoms.
( Het voorstel heeft de volgende financiële gevolgen voor de ontvangsten:
( Pasiūlymas įplaukoms turi tokį finansinį poveikį:
in miljoen euro (tot op een decimaal)
Mln. eurų (dešimtųjų tikslumu)
Vóór de actie [Jaar n-1] | Situatie na de actie |
Prieš taikant priemonę [n -1 metai] | Padėtis pradėjus taikyti priemonę |
Totale personele middelen in VTE | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 |
Iš viso žmogiškųjų išteklių | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 |
5. KENMERKEN EN DOELSTELLINGEN
5. YPATYBĖS IR TIKSLAI
5.1. Behoefte waarin op korte of lange termijn moet worden voorzien
5.1. Trumpalaikiai ir ilgalaikiai poreikiai.
Niet van toepassing.
Netaikytina.
5.2. Meerwaarde van het communautaire optreden, samenhang van het voorstel met andere financiële instrumenten en mogelijke synergie
5.2. Papildoma nauda, kurią sukuria Bendrijos dalyvavimas, pasiūlymo suderinamumas su kitomis finansinėmis priemonėmis ir galimas suartinimas
Niet van toepassing.
Netaikytina.
5.3. Doelstellingen, verwachte resultaten en bijbehorende indicatoren van het voorstel in de context van het ABM
5.3. Pasiūlymo tikslai, numatomi rezultatai ir susiję rodikliai atsižvelgiant į valdymo pagal veiklos rūšis sistemą
Niet van toepassing.
Netaikytina.
5.4. Wijze van uitvoering (indicatief)
5.4. Įgyvendinimo metodai (orientaciniai).
( Gecentraliseerd beheer
( Centralizuotas valdymas:
( rechtstreeks door de Commissie
( tiesioginis, vykdomas Komisijos
( gedelegeerd aan:
( netiesioginis, deleguojama:
( uitvoerende agentschappen
( vykdomosioms agentūroms
( door de Gemeenschappen opgerichte organen als bedoeld in artikel 185 van het Financieel Reglement
( Bendrijų įkurtoms įstaigoms, nurodytoms Finansinio reglamento 185 str.
( nationale publiekrechtelijke organen of organen met een openbaredienstverleningstaak
( nacionalinei (-ėms) viešojo sektoriaus įstaigai (-oms) ar įstaigai (-oms), teikiančiai (-čioms) viešąsias paslaugas
( Gedeeld of gedecentraliseerd beheer
( Pasidalijamasis arba decentralizuotas valdymas:
( met lidstaten
( kartu su valstybėmis narėmis
( met derde landen
( kartu su trečiosiomis šalimis
( Gezamenlijk beheer met internationale organisaties (geef aan welke)
( Bendras valdymas su tarptautinėmis organizacijomis (nurodyti konkrečiai)
Opmerkingen:
Pastabos:
6. TOEZICHT EN EVALUATIE
6. Stebėsena ir vertinimas
6.1. Toezicht
6.1. Stebėsenos sistema
De werkgroepen brengen regelmatig verslag uit en deze verslagen worden verspreid onder de lidstaten en de diensten van de Commissie.
Bus užtikrintas nuolatinis darbo grupių ataskaitų teikimas ir platinimas valstybėms narėms ir Komisijos tarnyboms.
6.2. Evaluatie
6.2. Vertinimas
6.2.1. Evaluatie vooraf
6.2.1. Ex ante vertinimas
Niet van toepassing.
Netaikytina.
6.2.2. Naar aanleiding van een tussentijdse evaluatie of evaluatie achteraf genomen maatregelen (ervaring die bij soortgelijke activiteiten in het verleden is opgedaan)
6.2.2. Priemonės, kurių imtasi po tarpinių arba ex post vertinimų (panašios ankstesnės patirties pamokos)
Niet van toepassing.
Netaikytina.
6.2.3. Vorm en frequentie van toekomstige evaluaties
6.2.3. Būsimo vertinimo terminai ir dažnumas
Na vijf jaar wordt het functioneren van de werkgroep geëvalueerd.
Darbo grupės veiklos vertinimas bus atliktas po 5 metų.
7. Fraudebestrijdingsmaatregelen
7. Kovos su sukčiavimu priemonės
Niet van toepassing.
Netaikytina.
8. MIDDELEN
8. ISšAMI INFORMACIJA APIE IšTEKLIUS
8.1. Financiële kosten van de doelstellingen van het voorstel
8.1. Pasiūlymo tikslai atsižvelgiant į finansines išlaidas
Vastleggingskredieten, in miljoen euro (tot op 3 decimalen)
Įsipareigojimų asignavimai mln. EUR (tūkstantųjų tikslumu)
Jaar n | Jaar n+1 | Jaar n+2 | Jaar n+3 | Jaar n+4 | Jaar n+5 |
n metai | n+1 metai | n+2 metai | n+3 metai | n+4 metai | n+5 metai |
Ambtenaren of tijdelijk personeel[68] (XX 01 01) | A*/AD | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 |
Pareigūnai arba laikinieji darbuotojai [68](XX 01 01) | A*/AD | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 | 2 |
B*, C*/AST |
B*, C*/AST |
Uit art. XX 01 02 gefinancierd personeel[69] |
Darbuotojai, finansuojami pagal XX 01 02 str.[69] |
Uit art. XX 01 04/05 gefinancierd ander personeel[70] |
Kiti darbuotojai, finansuojami pagal XX 01 04/05 str.[70] |
TOTAAL |
IŠ VISO |
8.2.2. Omschrijving van de taken die uit de actie voortvloeien
8.2.2. Užduočių, susijusių su priemone, aprašymas
Beheer van het nieuwe comitologiecomité (“Comité voor veilige, hoogwaardige en efficiënte grensoverschrijdende gezondheidszorg”) dat overeenkomstig artikel 19 van deze richtlijn wordt opgericht en de werkgroepen daarvan, die zich met de uitvoering van de richtlijn bezighouden.
Pagal šios direktyvos 19 straipsnį įsteigto naujo komitologijos komiteto („Saugių, kokybiškų ir veiksmingų sveikatos priežiūros paslaugų kitose valstybėse narėse komitetas“) ir jo darbo grupių, kurios dirbs, kad ši direktyva būtų įgyvendinta, veikla.
Kosten van de plenaire vergaderingen met één deelnemer voor elk van de 27 lidstaten. 10 geplande vergaderingen per jaar, à 20 000 euro per vergadering. De feitelijke kosten en de frequentie van deze vergaderingen kunnen, afhankelijk van de uiteindelijke vorm van de richtlijn na goedkeuring door de Raad en het Parlement, bijgesteld moeten worden.
Plenarinės sesijos, kurioje dalyvaus po vieną 27 valstybių narių atstovą, išlaidos. 10 numatytų posėdžių per metus, kiekvieno vertė 20 000 EUR. Dabartinę posėdžiams skirtą išlaidų sumą ir posėdžių dažnumą gali tekti keisti, atsižvelgiant į galutinę direktyvos versiją, kurią priims Taryba ir Parlamentas.
De behoeften aan personele en huishoudelijke middelen zullen worden gedekt uit de toewijzing die in het kader van de jaarlijkse toewijzingsprocedure aan het beherende DG wordt toegekend.
Žmogiškųjų išteklių ir administraciniai poreikiai bus finansuojami iš administruojančiam generaliniam direktoratui skirtų lėšų pagal metinių asignavimų tvarką.
8.2.3. Herkomst van het (statutaire) personeel
8.2.3. Žmogiškųjų išteklių (numatytų teisės aktuose) šaltiniai
( Posten die momenteel zijn toegewezen aan het beheer van het te vervangen of te verlengen programma
( Šiuo metu programos valdymui skirtos darbo vietos, kurias reikia pakeisti arba pratęsti
( Posten die al zijn toegewezen in het kader van de JBS/VOB-procedure voor jaar n
( Darbo vietos, pagal MPS (metinę politikos strategiją)/PBP (preliminarų biudžeto projektą) iš anksto skirtos n-tiesiems metams
( Posten waarom in het kader van de volgende JBS/VOB-procedure zal worden gevraagd
( Darbo vietos, kurių bus prašoma kitos MPS/PBP procedūros metu
( Bestaande posten binnen de beherende dienst die worden heringedeeld (interne herindeling)
( Darbo vietos, kurios bus perskirstytos naudojant valdymo tarnybos išteklius (vidinis perskirstymas)
( Posten die voor jaar n nodig zijn maar die in het kader van de JBS/VOB-procedure voor dat jaar nog niet zijn toegewezen
( Darbo vietos, reikalingos n-tiesiems metams, tačiau nenumatytos tų metų MPS/PBP.
8.2.4. Andere administratieve uitgaven binnen het referentiebedrag (XX 01 04/05 – Uitgaven voor administratief beheer)
8.2.4. Kitos administracinės išlaidos, įskaičiuotos į orientacinę sumą (XX 01 04/05 – administracinės valdymo išlaidos)
in miljoen euro (tot op 3 decimalen)
Mln. eurų (tūkstantųjų tikslumu)
Begrotingsonderdeel (nummer en omschrijving) | Jaar n | Jaar n+1 | Jaar n+2 | Jaar n+3 | Jaar n+4 | Jaar n+5 e.v. | TOTAAL |
Biudžeto eilutė (numeris ir pavadinimas) | n metai | n+1 metai | n+2 metai | n+3 metai | n+4 metai | n+5 metai ir vėliau | IŠ VISO |
Andere technische en administratieve bijstand |
Kita techninė ir administracinė pagalba |
- intern |
- intra muros |
- extern |
- extra muros |
Totaal Technische en administratieve bijstand |
Iš viso techninei ir administracinei pagalbai |
8.2.5. Personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven die niet in het referentiebedrag zijn begrepen
8.2.5. Finansinės išlaidos žmogiškiesiems ištekliams ir susijusios išlaidos, neįskaičiuotos į orientacinę sumą
in miljoen euro (tot op 3 decimalen)
Mln. eurų (tūkstantųjų tikslumu)
Soort personeel | Jaar n | Jaar n+1 | Jaar n+2 | Jaar n+3 | Jaar n+4 | Jaar n+5 e.v. |
Žmogiškųjų išteklių rūšis | n metai | n+1 metai | n+2 metai | n+3 metai | n+4 metai | n+5 metai ir vėliau |
Ambtenaren en tijdelijk personeel (XX 01 01) | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 0,234 | 0,234 |
Pareigūnai ir laikinieji darbuotojai (XX 01 01) | 0.234 | 0.234 | 0.234 | 0.234 | 0.234 | 0.234 |
Uit art. XX 01 02 gefinancierd personeel (hulpfunctionarissen, gedetacheerde nationale deskundigen, personeel op contractbasis, enz.) (vermeld begrotingsonderdeel) |
Darbuotojai, finansuojami pagal XX 01 02 str. (pagalbiniai darbuotojai, deleguotieji nacionaliniai ekspertai, pagal sutartis dirbantys darbuotojai ir kt.) (nurodyti biudžeto eilutę) |
Totaal Personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven die NIET in het referentiebedrag zijn begrepen |
Iš viso žmogiškųjų išteklių ir susijusių išlaidų (NEĮSKAIČIUOTŲ į orientacinę sumą) |
Berekening – Ambtenaren en tijdelijke functionarissen |
Apskaičiavimas – Pareigūnai ir laikinieji tarnautojai |
Overeenkomstig de BUDG-richtsnoeren is bij de berekening van de kosten uitgegaan van 117 000 euro per personeelslid. |
Išlaidoms apskaičiuoti taikomas 117 000 EUR vienam darbuotojui tarifas, kaip siūloma BUDG gairėse. |
Berekening – Uit artikel XX 01 02 gefinancierd personeel |
Apskaičiavimas – Darbuotojai, finansuojami pagal XX 01 02 str. |
[…] |
[…] |
8.2.6. Andere administratieve uitgaven die niet in het referentiebedrag zijn begrepen
8.2.6. Kitos administracinės išlaidos, neįskaičiuotos į orientacinę sumą
in miljoen euro (tot op 3 decimalen) |
Mln. eurų (tūkstantųjų tikslumu) |
Jaar n | Jaar n+1 | Jaar n+2 | Jaar n+3 | Jaar n+4 | Jaar n+5 e.v. | TOTAAL |
n metai | n+1 metai | n+2 metai | n+3 metai | n+4 metai | n+5 metai ir vėliau | IŠ VISO |
XX 01 02 11 01 – Dienstreizen |
XX 01 02 11 01 – Komandiruotės |
XX 01 02 11 02 – Conferenties en vergaderingen |
XX 01 02 11 02 – Posėdžiai ir konferencijos |
XX 01 02 11 03 – Comités[72] | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 1,200 |
XX 01 02 11 03 – Komitetai[72] | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 1.200 |
XX 01 02 11 04 – Studies en adviezen |
XX 01 02 11 04 – Tyrimai ir konsultacijos |
XX 01 02 11 05 - Informatiesystemen |
XX 01 02 11 05 – Informacinės sistemos |
2 Totaal Andere beheersuitgaven (XX 01 02 11) | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 1,200 |
2 Iš viso kitų valdymo išlaidų (XX 01 02 11) | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 1.200 |
3 Andere uitgaven van administratieve aard (vermeld welke en verwijs naar het begrotingsonderdeel) |
Kitos administravimui priskiriamos išlaidos (patikslinti, nurodant biudžeto eilutę) |
Totale andere administratieve uitgaven die NIET in het referentiebedrag zijn begrepen | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 0,200 | 1,200 |
Iš viso administracinių išlaidų, nepriskiriamų žmogiškiesiems ištekliams ir susijusioms išlaidoms (NEĮSKAIČIUOTŲ į orientacinę sumą) | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 0.200 | 1.200 |
Berekening - Andere administratieve uitgaven die niet in het referentiebedrag zijn begrepen |
Apskaičiuota – Kitos administracinės išlaidos, neįskaičiuotos į orientacinę sumą |
[…] |
[…] |
De behoeften aan personele en huishoudelijke middelen zullen worden gedekt uit de toewijzing die in het kader van de jaarlijkse toewijzingsprocedure aan het beherende DG wordt toegekend.
Žmogiškųjų išteklių ir administraciniai poreikiai bus finansuojami iš administruojančiam generaliniam direktoratui skirtų lėšų pagal metinių asignavimų tvarką.
[1] Zie het rapport van het denkproces op hoog niveau over de mobiliteit van patiënten en de ontwikkelingen in de gezondheidszorg in de Europese Unie en de mededeling van de Commissie over de follow-up van het denkproces op hoog niveau over de mobiliteit van patiënten en de ontwikkelingen in de gezondheidszorg in de Europese Unie, COM(2004) 301 definitief van 20 april 2004.
[1] Žr. Pacientų mobilumo ir sveikatos priežiūros raidos Europos Sąjungoje aukšto lygio svarstymų ataskaitą ir Komisijos komunikatą dėl aukšto lygio svarstymų dėl pacientų mobilumo ir sveikatos priežiūros raidos Europos Sąjungoje tolesnės eigos, COM (2004) 31 galutinis, 2004 balandžio 20 d.
[2] 10173/06 SAN 168 SOC 302 MI 132.
[2] 10173/06 SAN 168 SOC 302 MI 132.
[3] A6-0129/2005 definitief.
[3] A6-0129/2005 galutinis.
[4] B6-0098/2007
[4] B6-0098/2007.
[5] A6-0173/2007 definitief.
[5] A6-0173/2007 galutinis.
[6] Het laatste Open Forum over gezondheid trok zo’n 380 deelnemers, die uiteenlopende gezondheidsorganisaties vertegenwoordigden. Tijdens zijn conferentie van november 2005 heeft het Forum de Commissie aanbevolen gebruik te maken van de mogelijkheden van specifieke gezondheidszorgwetgeving, omdat met een aanpak op basis van subsidiariteit onvoldoende wordt gewaarborgd dat de toezegging van universele toegang tot hoogwaardige gezondheidszorg wordt nagekomen. Het Forum heeft bovendien bevestigd dat er behoefte is aan solide, volledig toegepaste patiëntveiligheidswaarborgen op EU-niveau, waarbij de mogelijkheden van de nationale voorschriften om de kwaliteit en veiligheid te garanderen echter niet mogen worden aangetast. Het Forum heeft ook aanbevolen een internetportaal op te richten waar gratis gegevens, bewijsmateriaal en praktische werkwijzen kunnen worden uitgewisseld, teneinde permanente educatie en innovatie te bevorderen (eindverslag van het Open Forum voor gezondheid, Health challenges and future strategy , European Public Health Alliance, 2005).
[6] Paskutiniame atvirame sveikatos forume buvo apie 380 dalyvių iš įvairių sveikatos organizacijų. Per 2005 m. lapkričio mėn. forumo konferenciją Komisijai rekomenduota įvertinti į sveikatos priežiūrą orientuotų teisės aktų potencialą, nes subsidiarumas nesuteikia pakankamų garantijų, kad bus įvykdytas pažadas visiems suteikti galimybę gauti aukštos kokybės sveikatos priežiūros paslaugų. Forume taip pat buvo patvirtinta, kad būtina ES lygmeniu visiškai įgyvendinti veiksmingas apsaugos priemones, skirtas pacientų saugai, laikantis nacionalinių taisyklių, kuriomis užtikrinama kokybė ir sauga. Forume taip pat buvo rekomenduota sukurti interneto portalą, skirtą laisvai keistis informacija, duomenimis ir patirtimi, kad būtų skatinamas nuolatinis mokymasis ir inovacijos, Final Report of the Open Health Forum, Health challenges and future strategy, European Public Health Alliance, 2005 m. (Atviro sveikatos forumo galutinė ataskaita, Sveikatos srities problemos ir būsimoji strategija, Europos visuomenės sveikatos aljansas).
[7] De Groep op hoog niveau inzake gezondheidsdiensten en medische zorg bestaat uit vertegenwoordigers van alle EU-lidstaten en waarnemers van de EVA/EER-landen; ook vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties zijn bij de werkzaamheden van deze groep betrokken. Verslag over de werkzaamheden van de groep op hoog niveau in 2006 , Europese Commissie, 2006.
[7] Sveikatos paslaugų ir medicininės priežiūros aukšto lygio grupėje atstovaujama visoms ES valstybėms narėms, šios grupės darbe dalyvauja ir stebėtojai iš EEE/EFTA valstybių bei pilietinės visuomenės atstovai, Sveikatos paslaugų ir medicininės priežiūros aukšto lygio grupės 2006 m. darbo ataskaita, Europos Komisija, 2006 m.
[8] Mededeling van de Commissie, Consultation regarding Community action on health services , SEC(2006) 1195/4 van 26 september 2006.
[8] Komisijos komunikatas „Konsultacijos dėl Bendrijos veiksmų sveikatos paslaugų srityje“, SEC(2006) 1195/4, 2006 m. rugsėjo 26 d.
[9] Document van de Commissie, Samenvatting van het 'Beknopt verslag van de antwoorden op de raadpleging over communautaire maatregelen op het gebied van gezondheidsdiensten' (2007) .
[9] Komisijos dokumentas, Konsultacijų dėl Bendrijos veiksmų sveikatos paslaugų srityje atsakymų suvestinė ataskaita, 2007 m.
[10] http://ec.europa.eu/health/ph_overview/co_operation/mobility/results_open_consultation_en.htm
[10] http://ec.europa.eu/health/ph_overview/co_operation/mobility/results_open_consultation_en.htm
[11] Wismar, W. Palm, J. Figueras, K. Ernst en E. van Ginneken, Cross-Border Healthcare: Mapping and Analysing Health Systems Diversity, European Observatory on Health Systems and Policies, 2007.
[11] Wismar M, Palm W, Figueras J, Ernst K ir Van Ginneken E, Cross-Border Healthcare: Mapping and Analysing Health Systems Diversity, European Observatory on Health Systems and Policies, 2007.
[12] Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden, die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2.
[12] 1971 m. birželio 14 d. Tarybos reglamentas (EB) Nr. 1408/71 dėl socialinės apsaugos sistemų taikymo pagal darbo sutartį dirbantiems asmenims, savarankiškai dirbantiems asmenims ir jų šeimos nariams, judantiems Bendrijoje OL L 149, 1971 7 5, p. 2.
[13] PB L 255 van 30.9.2005, blz. 22.
[13] OL L 255, 2005 9 30, p. 22.
[14] PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.
[14] OL L 281, 1995 11 23, p. 31.
[15] PB L 201 van 31.7.2002, blz. 37.
[15] OL L 201, 2002 7 31, p. 37.
[16] PB L 178 van 17.7.2000, blz. 1.
[16] OL L 178, 2000 7 17, p. 1.
[17] Zie in het bijzonder het arrest in zaak C-158/96, Kohll, punten 35 en 36.
[17] Žr. visų pirma bylą C-158/96 Kohll, 35–36 pastraipos.
[18] Zie in het bijzonder het arrest in zaak C-368/98, Vanbraekel, punt 45.
[18] Žr. visų pirma bylą C-368/98 Vanbraekel, 45 pastraipa.
[19] Flash Eurobarometer nr. 210, Cross-border health services in the EU, rapport van de analyse door The Gallup Organization, Hongarije, op verzoek van het directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming van de Europese Commissie (DG SANCO), 2007.
[19] Apklausa Flash Eurobarometer Series #210, Cross-border health services in the EU (Pacientams iš kitų ES valstybių teikiamos sveikatos paslaugos), analitinė ataskaita, kurią atliko Vengrijos Gallup organizacija, gavusi Europos Komisijos Sveikatos ir vartotojų apsaugos generalinio direktorato (DG SANCO) prašymą, 2007 m.
[20] Zie het arrest in zaak C-372-04, Watts, punt 147.
[20] Žr. bylą C-372/04 Watts, 147 pastraipa.
[21] Zie de effectbeoordeling en de hierboven beschreven resultaten van het onderzoeksproject Europa voor patiënten.
[21] Žr. poveikio vertinimą ir pirmiau nurodyto mokslinių tyrimų projekto „Europe 4 Patients“ rezultatus.
[22] Zie met name zaak C-158/96, Kohll, Jurispr. 1998, blz. I-1931, zaak C-120/95, Decker, Jurispr. 1998, blz. I-1831, zaak C-368/98, Vanbraekel, Jurispr. 2001, blz. I-5363; zaak C-157/99, Smits en Peerbooms, Jurispr. 2001, blz. I-5473; zaak C-56/01, Inizan, Jurispr. 2003, blz. I-12403; zaak C-8/02, Leichtle, Jurispr. 2004, blz. I-2641; zaak C-385/99 Müller-Fauré en Van Riet, Jurispr. 2003, blz. I-4503 en zaak C-372/04, Watts, Jurispr. 2006, blz. I-4325.
[22] Žr. visų pirma Byla C-158/96 Kohll [1998] ECR I-1931; Byla C-120/95 Decker [1998] ECR I-1831, Byla C–368/98 Vanbraekel [2001] ECR I-5363; byla C-157/99 Smits and Peerbooms [2001] ECR I-5473; byla C-56/01 Inizan [2003] ECR I-12403; byla C-8/02 Leichtle [2004] ECR I-2641; bylą C-385/99 Müller-Fauré ir Van Riet [2003] ECR I-4503 ir bylą C-372/04 Watts, ECR I–4325.
[23] Zie in het bijzonder het arrest-Kohll, punten 35 en 36.
[23] Žr. visų pirma Kohll, 35–36 pastraipos.
[24] Zie in het bijzonder het arrest-Vanbraekel, punt 45.
[24] Žr. visų pirma Vanbraekel, 45 pastraipa.
[25] Zie in het bijzonder het arrest-Kohll, punt 42.
[25] Žr. visų pirma Kohll, 42 pastraipa.
[26] Zie in het bijzonder het arrest-Müller-Fauré en Van Riet, punt 93.
[26] Žr. visų pirma Müller-Fauré ir van Riet, 93 pastraipa.
[27] Zie in het bijzonder het arrest-Smits en Peerbooms, punten 76-80.
[27] Žr. visų pirma Smits ir Peerbooms, 76-80 pastraipos.
[28] Zie opnieuw in het bijzonder het arrest-Smits en Peerbooms, punten 76-80.
[28] Žr. visų pirma Smits ir Peerbooms, 76-80 pastraipos.
[29] http://ec.europa.eu/health/ph_overview/co_operation/mobility/docs/health_services_co147.pdf.
[29] http://ec.europa.eu/health/ph_overview/co_operation/mobility/docs/health_services_co147.pdf
[30] Flash Eurobarometer nr. 210, Cross-border health services in the EU , rapport van de analyse door The Gallup Organization, Hongarije, op verzoek van het directoraat-generaal Gezondheid en consumentenbescherming van de Europese Commissie (DG SANCO), 2007.
[30] Apklausa Flash Eurobarometer Series #210, Cross-border health services in the EU (Pacientams iš kitų ES valstybių teikiamos sveikatos paslaugos), analitinė ataskaita, kurią atliko Vengrijos Gallup organizacija, gavusi Europos Komisijos Sveikatos ir vartotojų apsaugos generalinio direktorato (DG SANCO) prašymą, 2007 m.
[31] Zie voor meer informatie en de tekst van het rapport van het denkproces op hoog niveau over de mobiliteit van patiënten en de ontwikkelingen in de gezondheidszorg in de Europese Unie: http://europa.eu.int/comm/health/ph_overview/co_operation/mobility/patient_mobility_en.htm.
[31] Daugiau informacijos ir Aukšto lygio svarstymo apie pacientų judėjimą ir sveikatos priežiūros sistemų plėtros Europos Sąjungoje eigos ataskaitos tekstą žr. http://europa.eu.int/comm/health/ph_overview/co_operation/mobility/patient_mobility_en.htm
[32] PB C […] van […], blz. […].
[32] OL C […], […], p. […].
[33] PB C […] van […], blz. […].
[33] OL C […], […], p. […].
[34] PB C […] van […], blz. […].
[34] OL C […], […], p. […].
[35] PB C […] van […], blz. […].
[35] OL C[…], […], p. […].
[36] PB C […] van […], blz. […].
[36] OL C […], […], p. […].
[37] PB C 364 van 18.12.2000, blz. 1.
[37] OL C 364, 2000 12 18, p. 1.
[38] Conclusies van de Raad betreffende de gemeenschappelijke waarden en beginselen van de gezondheidsstelsels van de Europese Unie, PB C 146 van 22.6.2006, blz. 1.
[38] Tarybos išvados dėl Europos Sąjungos sveikatos sistemų bendrų vertybių ir principų, OL C 146, 2006 6 22, p. 1.
[39] PB L 376 van 27.12.2006, blz. 36.
[39] OL L 376, 2006 12 27, p. 36.
[40] PB C 146 van 22.6.2006, blz. 1.
[40] OL C 146, 2006 6 22, p. 1.
[41] PB C 146 van 22.6.2006, blz. 1.
[41] OL C 146, 2006 6 22, p. 1.
[42] PB L 255 van 30.9.2005, blz. 22. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/100/EG van de Raad (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 141).
[42] OL L 255, 2005 9 30, p. 22. Direktyva su paskutiniais pakeitimais, padarytais Tarybos direktyva 2006/100/EB (OL L 363, 2006 12 20, p. 141).
[43] PB C 364 van 18.12.2000, blz. 1.
[43] OL C 364, 2000 12 18, p. 1.
[44] PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.
[44] OL L 281, 1995 11 23, p. 31.
[45] PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1992/2006 (PB L 392 van 30.12.2006, blz. 1).
[45] OL L 149, 1971 7 5, p. 2. Reglamentas su paskutiniais pakeitimais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 1992/2006 (OL L 392, 2006 12 30, p. 4).
[46] PB L 166 van 30.4.2004, blz. 1.
[46] OL L 166, 2004 4 30, p. 1.
[47] PB L 311 van 28.11.2001, blz. 67. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1901/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 378 van 27.12.2006, blz. 1).
[47] OL L 311, 2001 11 28, p. 67. Direktyva su paskutiniais pakeitimais, padarytais Europos Parlamento ir Tarybos reglamentu (EB) Nr. 1901/2006 (OL L 378, 2006 12 27, p. 1).
[48] PB L 271 van 9.10.2002, blz. 1.
[48] OL L 271, 2002 10 9, p. 1.
[49] PB L 142 van 30.4.2004, blz. 1.
[49] OL L 142, 2004 4 30, p. 1.
[50] PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).
[50] OL L 184, 1999 7 17, p. 23. Sprendimas su paskutiniais pakeitimais, padarytais Sprendimu 2006/512/EB (OL L 200, 2006 7 22, p.11).
[51] PB L 201 van 31.7.2002, blz. 37. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/24/EG (PB L 105 van 13.4.2006, blz. 54).
[51] OL L 201, 2002 7 31, p. 37. Direktyva su paskutiniais pakeitimais, padarytais Direktyva 2006/24/EB (OL L 105, 2006 4 13, p. 54).
[52] PB L 136 van 30.4.2004, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1901/2006 (PB L 378 van 27.12.2006, blz. 1).
[52] OL L 136, 2004 4 30, p. 1. Reglamentas su pakeitimais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 1901/2006 (OL L 378, 2006 12 27, p. 1).
[53] PB L 121 van 1.5.2001, blz. 34.
[53] OL L 121, 2001 5 1, p. 34.
[54] PB L 18 van 21.1.1997, blz. 1.
[54] OL L 18, 1997 1 21, p. 1.
[55] PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1992/2006 (PB L 392 van 30.12.2006, blz. 1).
[55] OL L 149, 1971 7 5, p. 2. Reglamentas su paskutiniais pakeitimais, padarytais Reglamentu (EB) Nr. 1992/2006 (OL L 392, 2006 12 30, p. 4).
[56] PB L 166 van 30.4.2004, blz. 1.
[56] OL L 166, 2004 4 30, p. 1.
[57] PB L 210 van 31.7.2006, blz. 19.
[57] OL L 210, 2006 7 31, p. 19.
[58] PB L 178 van 17.7.2000, blz. 1.
[58] OL L 178, 2000 7 17, p. 1.
[59] PB L 166 van 30.4.2004, blz. 1.
[59] OL L 166, 2004 4 30, p. 1.
[60] Niet-gesplitste kredieten.
[60] Nediferencijuoti asignavimai.
[61] Niet-gesplitste kredieten.
[61] Nediferencijuoti asignavimai.
[62] Uitgaven die niet onder hoofdstuk xx 01 van de betrokken titel xx vallen.
[62] Išlaidos, nepriklausančios atitinkamos xx antraštinės dalies xx 01 skyriui.
[63] Uitgaven in het kader van artikel xx 01 04 van titel xx.
[63] Išlaidos pagal xx antraštinės dalies xx 01 04 straipsnį.
[64] Uitgaven in het kader van hoofdstuk xx 01, met uitzondering van de artikelen xx 01 04 en xx 01 05.
[64] Išlaidos pagal xx 01 skyrių, nepriskiriamos xx 01 04 arba xx 01 05 straipsniams.
[65] Zie de punten 19 en 24 van het Interinstitutioneel Akkoord.
[65] Tarpinstitucinio susitarimo 19 ir 24 punktus.
[66] Voeg zo nodig extra kolommen toe (wanneer de duur van de actie langer is dan 6 jaar).
[66] Jeigu būtina, t. y. jeigu priemonė trunka ilgiau kaip 6 metus, reikėtų pridėti papildomų stulpelių.
[67] Zoals beschreven in punt 5.3.
[67] Kaip apibūdinta 5.3 skirsnyje.
[68] Waarvan de kosten NIET door het referentiebedrag worden gedekt.
[68] Kurių išlaidos NEĮSKAIČIUOTOS į orientacinę sumą.
[69] Waarvan de kosten NIET door het referentiebedrag worden gedekt.
[69] Kurių išlaidos NEĮSKAIČIUOTOS į orientacinę sumą.
[70] Waarvan de kosten door het referentiebedrag worden gedekt.
[70] Kurių išlaidos įskaičiuotos į orientacinę sumą.
[71] Verwijs naar het specifieke financieel memorandum voor de betrokken uitvoerende agentschappen.
[71] Prie atitinkamos (-ų) vykdomosios (-ųjų) agentūros (-ų) reikėtų pateikti nuorodą į konkrečią finansinę teisės akto pažymą.
[72] Vermeld het soort comité en de groep waartoe het behoort.
[72] Nurodyti komiteto rūšį ir kuriai grupei jis priklauso.
Naar boven


Beheerd door het Publicatiebureau