|
|
VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD, HET EUROPEES ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ EN HET COMITÉ VAN DE REGIO'S
|
KOMISJONI ARUANNE EUROOPA PARLAMENDILE, NÕUKOGULE, EUROOPA MAJANDUS- JA SOTSIAALKOMITEELE NING REGIOONIDE KOMITEELE
|
|
over de toepassing van de aanbeveling van de Raad van 24 september 1998 betreffende de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid en van de aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid en het recht op weerwoord in verband met de concurrentiepositie van de Europese industrie van audiovisuele en online-informatiediensten -BESCHERMING VAN KINDEREN IN DE DIGITALE WERELD-
|
selle kohta, kuidas kohaldatakse nõukogu 24. septembri 1998 aasta soovitust alaealiste ja inimväärikuse kaitse kohta ning Euroopa Parlamendi ja nõukogu 20. detsembri 2006. aasta soovitust alaealiste ja inimväärikuse kaitse ning vastulause esitamise õiguse kohta seoses Euroopa audiovisuaalsete ja online-teabe teenuste sektori konkurentsivõimega -LASTE KAITSE DIGITAALMAAILMAS-
|
|
Inleiding
|
SISSEJUHATUS
|
|
Het doel van de aanbevelingen van 1998 en 2006 betreffende de bescherming van minderjarigen[1] was om de lidstaten en de bedrijfstak bewust te maken van de nieuwe uitdagingen rond de bescherming van minderjarigen in elektronische media, met name in verband met de opkomst en het toenemende belang van onlinediensten. Omdat de wettelijke voorschriften niet altijd gelijke tred kunnen houden met deze ontwikkelingen, werden zij opgeroepen passende randvoorwaarden te bevorderen en te creëren met andere dan louter juridische middelen, bijvoorbeeld door middel van samenwerking met belanghebbenden en door co- of zelfregulering[2].
|
Alaealiste kaitset käsitlevate 1998. ja 2006. aasta soovitustega[1] püüti liikmesriike ja tööstusharu teavitada elektroonilist meediat kasutavate alaealiste kaitsmisega seotud uutest probleemidest, mis tulenevad eeskätt võrguteenuste kasutamisest ja nende suurenevast tähtsusest. Kuna õigusloome ei suuda alati selliste muutustega sammu pidada, soovitati riikidel ja tööstusharul edendada ja arendada sobivaid raamtingimusi peale õiguslike vahendite ka muul viisil, nt sidusrühmade koostöö ja kaas- või eneseregulatsiooni kaudu[2].
|
|
Ondertussen is het mediagebruik van consumenten en vooral van minderjarigen enorm veranderd en ontwikkelt het zich steeds sneller. Minderjarigen gebruiken media in toenemende mate via mobiele apparatuur, inclusief (online)videospellen, en er zijn op internet meer en meer mediadiensten op aanvraag. Sociale netwerksites zijn sinds de laatste aanbeveling als nieuw fenomeen enorm belangrijk geworden, zowel voor individuele gebruikers als in maatschappelijk opzicht. En het is aannemelijk dat er meer veranderingen komen waar we misschien nog niet eens aan denken.
|
Vahepeal on tarbijad ja eelkõige alaealised meediat hoopis teistmoodi ja üha rohkem kasutama hakanud. Alaealiste meediakasutus on järjest enam seotud mobiilseadmete, sealhulgas (võrgupõhiste) videomängudega ning internetis pakutakse üha rohkem tellitavaid meediateenuseid. Pärast viimast soovitust tekkinud uue nähtusena on suhtlusportaalid muutunud väga oluliseks nii üksikkasutajate kui ka ühiskonna jaoks. Tõenäoliselt toimub veel muidki muutusi, mida me ei suuda praegu ettegi näha.
|
|
Deze nieuwe ontwikkelingen bieden minderjarigen veel mogelijkheden, maar brengen ook enkele uitdagingen met zich mee als het gaat om hun bescherming, aangezien ouders vaak moeite hebben om hun verantwoordelijkheden te nemen met betrekking tot nieuwe technologische producten en diensten die zij doorgaans minder kennen dan hun kinderen. We moeten ons daarom afvragen of het huidige beleid nog altijd geschikt en toereikend is om een hoge mate van bescherming voor minderjarigen in heel Europa te verzekeren.
|
Need arengusuunad avavad alaealistele palju võimalusi, kuid tekitavad samas ka mõningaid probleeme nende kaitsmisel, arvestades, et vanemad ei suuda tihtipeale täita oma kohustusi seoses uute tehnoloogiaalaste toodete ja teenustega, millega nad oskavad tavaliselt vähem ümber käia kui nende lapsed. Seetõttu tuleb esitada küsimus, kas praegused poliitikameetmed on endiselt sobivad ja piisavad alaealiste tõhusa kaitse tagamiseks kogu Euroopas.
|
|
Om beter te kunnen inschatten wat al gedaan is en welke verdere stappen nodig zouden kunnen zijn, analyseert dit verslag – in antwoord op de oproep in punt 6 van de aanbeveling van 2006 – de tenuitvoerlegging en doelmatigheid van de in de aanbevelingen van 1998 en 2006 gespecificeerde maatregelen in de lidstaten.
|
Juba tehtu ja edaspidi vajaminevate meetmete hindamiseks on käesolevas aruandes (mis on koostatud 2006. aasta soovituse punkti 6 kohaselt) analüüsitud 1998. ja 2006. aasta soovitustes esitatud meetmete rakendamist ja tõhusust liikmesriikides.
|
|
Het verslag is opgesteld op basis van door de lidstaten geleverde informatie in antwoord op een vragenlijst. Het vormt een aanvulling op verschillende acties uit de Digitale Agenda voor Europa[3].
|
Aruande koostamisel on kasutatud liikmesriikide vastuseid küsimustikule ja sellega täiendatakse mitut Euroopa digitaalse tegevuskava meedet[3].
|
|
Nadere informatie over de antwoorden en specifieke voorbeelden van genomen maatregelen zijn beschikbaar in het bijgevoegde werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
Üksikasjalikum teave vastuste ja võetud meetmete kohta on aruandele lisatud komisjoni talituste töödokumendis.
|
|
BEVINDINGEN
|
TULEMUSED
|
|
De bestrijding van illegale of schadelijke inhoud
|
Võitlus ebaseadusliku või kahjuliku infosisu vastu
|
|
Aanbieders van inhoud en diensten spannen zich steeds meer in om discriminerende en andere illegale of schadelijke inhoud aan te pakken, met name via vrijwillige verbintenissen / gedragscodes , die in 24 lidstaten bestaan[4]. Voor wat betreft de inhoud op internet voorzien sommige van deze initiatieven erin dat websites hun naleving van een gedragscode duidelijk kunnen maken door een passend label te tonen.
|
Infosisu ja teenusepakkujad teevad üha suuremaid jõupingutusi diskrimineeriva ja muu ebaseadusliku või kahjuliku infosisu vastu võitlemiseks, seda eeskätt enda võetud kohustuste või tegevusjuhendite kaudu, mida kasutatakse 24 liikmesriigis[4]. Mõne sellise algatusega nähakse ette, et veebisaidi sisu vastavust tegevusjuhisele võidakse tähistada vastava märgisega.
|
|
Daarnaast trachten de lidstaten de toegang tot kwalitatieve en passende inhoud voor minderjarigen te ontwikkelen en vergemakkelijken, bijvoorbeeld door middel van specifieke websites voor kinderen en specifieke zoekmachines[5].
|
Liikmesriikides püütakse arendada ka alaealistele sobivat, kvaliteetset infosisu ning hõlbustada nende juurdepääsu sellele, näiteks spetsiaalsete lastele mõeldud veebisaitide ja otsingumootorite kaudu[5].
|
|
Hoewel lidstaten het erover eens zijn dat het stimuleren van zelfregulerende maatregelen (gedragscodes) nuttig is, bestaat er aanhoudende bezorgdheid dat de bereikte beschermingsniveau´s op dit gebied nog altijd aanzienlijk verschillen. In de toekomst zouden bestaande maatregelen tegen illegale of schadelijke inhoud constant moeten worden gecontroleerd om hun doeltreffendheid te garanderen. Er moeten bijvoorbeeld meldpunten komen waar kinderen en ouders illegale of schadelijke inhoud kunnen melden. Deze meldpunten worden door de aanbieder van de inhoud ontwikkeld en ondersteund door functionerende backoffice-infrastructuren, maar het ontbreekt al deze initiatieven aan gemeenschappelijke kenmerken en aan schaalvoordelen waardoor hun doelmatigheid zou worden vergroot. |
|
Kuigi liikmesriigid on üksmeelel, et eneseregulatsiooni meetmete (tegevusjuhendid) edendamine on kasulik, tuntakse muret selle üle, et kõnealuses valdkonnas varieerub kaitsetase endiselt olulisel määral. Olukorra parandamiseks tuleks ebaseadusliku või kahjuliku infosisu vastaseid meetmeid pidevalt jälgida, et tagada nende tõhusus. Näiteks arendatakse sedalaadi materjali jaoks teavituspunkte, mida võivad kasutada lapsed ja nende vanemad, ning mida haldavad infosisu pakkujad ja toetavad toimivad tugiteenuste taristud. Paraku jääb kõnealustes algatustes puudu ühtsusest ja mastaapsusest, mis muudaks need tulemuslikumaks. |
|
|
Hotlines
|
Vihjeliinid
|
|
De Digitale Agenda voor Europa roept de lidstaten op om de hotlines voor het melden van beledigende en schadelijke online-inhoud uiterlijk 2013 volledig operationeel te maken.
|
Euroopa digitaalarengu tegevuskavas soovitatakse liikmesriikidel 2013. aastaks luua vihjeliinid , kuhu saab teatada võrgukeskkonnas leiduvast solvavast või kahjulikust infosisust.
|
|
De hotlines worden ondertussen al op grote schaal in de lidstaten en in Noorwegen ingesteld en gebruikt. De cofinanciering van hotlines via het actieplan voor een veiliger internet van de Commissie blijft een essentieel ondersteunend mechanisme.
|
Vihjeliinid on juba praegu liikmesriikides ja Norras laialdaselt levinud ja kasutusel. Nende oluline toetusmehhanism on kaasrahastamine Euroopa Komisjoni turvalisema interneti programmi raames.
|
|
Een aantal lidstaten verwees ook naar INHOPE , het samenwerkingsverband van internetmeldpunten[6], dat in 1999 is opgericht in het kader van het voormalige actieplan voor veiliger internet van de Commissie en dat nu door het huidige actieplan voor een veiliger internet wordt gefinancierd. Het heeft ook betrekking op landen buiten Europa[7] en heeft tot doel de samenwerking op dit gebied te verbeteren. De meldpunten moeten zich als lid van INHOPE aan de gedragscode van INHOPE houden. Hotlines in 24 lidstaten zijn lid van INHOPE[8].
|
Mõni liikmesriik viitas ka 1999. aastal EÜ turvalisema interneti tegevuskava (mis on nüüdseks aegunud) kohaselt asutatud ja praegu turvalisema interneti programmi raames rahastatavale interneti vihjeliinide liidule INHOPE [6]. INHOPE hõlmab ka väljaspool Euroopat asuvaid riike[7] ja selle eesmärk on tugevdada vihjeliinide alast koostööd. Vihjeliinide liidu liikmed peavad järgima selle tegevusjuhist. INHOPE'i kuuluvad 24 liikmesriigi vihjeliinid[8].
|
|
Een aantal hotlines werkt volgens de zogenaamde “procedures voor kennisgeving en verwijdering” [9], waarbij de internetaanbieders zich verplichten om illegale inhoud die door burgers is gemeld via de hotline, meteen te verwijderen. Negentien lidstaten[10] melden dat deze procedures in hun land worden ontwikkeld en toegepast.
|
Paljude vihjeliinide puhul järgitakse nn teatamise ja kõrvaldamise korda ,[9] mis kohustab internetiteenuste pakkujaid viivitamata kõrvaldama ebaseadusliku infosisu, millest isikud on vihjeliini kaudu teatanud. 19 liikmesriiki[10] märkisid, et nad on koostanud teatamise ja kõrvaldamise korra ning kohaldavad seda.
|
|
Er zijn echter aanzienlijke verschillen in het functioneren van de hotlines en vooral in de procedures voor kennisgeving en verwijdering. Deze verschillen hebben betrekking op de beslissing of bepaalde inhoud illegaal is, de controle van dergelijke beslissingen, het traceren van de bron en van de aanbieder van web hosting, en in het bijzonder de melding aan de bevoegde autoriteiten[11]. Hoewel dit geen deel uitmaakte van de vragenlijst, verwezen Bulgarije en Slovenië in hun antwoorden naar de controle van de meldpunten[12].
|
Eri vihjeliinid ning eelkõige teatamise ja kõrvaldamise korrad toimivad aga väga erinevalt . Erimoodi otsustatakse, kas teatav infosisu on ebaseaduslik, vaadatakse selliseid otsuseid läbi, tehakse kindlaks ebaseadusliku materjali allikas ja veebihost ning teavitatakse pädevaid asutusi[11]. Bulgaaria ja Sloveenia teatasid vihjeliinide jälgimisest ,[12] kuigi seda küsimustikus ei uuritud.
|
|
De grootschalige invoering van hotlines en de vorming van hotlines is bemoedigend, maar niet voldoende. Om hun doelmatigheid en meer consistentie tussen de lidstaten te bevorderen (bijvoorbeeld via de beste werkmethoden voor interacties met rechtshandhavingsinstanties), moet worden nagedacht over manieren om ze bekender en toegankelijker te maken voor internetgebruikers, inclusief kinderen, en over manieren om hun functioneren te verbeteren en om synergieën te ontwikkelen met andere aanverwante diensten (bijvoorbeeld hulplijnen en voorlichtingscentra, 116 000 en 116 111 nummers). Bovendien zouden de hotlines nauwgezetter moeten worden gecontroleerd. |
|
Vihjeliinide laialdane loomine ja nende suur võrgustik on lootustandev, kuid mitte piisav. Vihjeliinide tõhustamiseks ja liikmesriikides ühtsemaks muutmiseks (nt õiguskaitseasutustega tehtava koostöö parimad tavad) tuleks uurida, kuidas neid saaks internetikasutajatele, sh lastele paremini tutvustada ja juurdepääsetavamaks muuta ning kuidas tõhustada nende toimimist ja luua nende koostoime muude asjakohaste teenustega (nt abiliinid, teadlikkuse suurendamise keskused ja telefoniliinid 116 000/116 111). Peale selle tuleks vihjeliinide tegevust hoolikamalt jälgida. |
|
|
Aanbieders van internetdiensten (ISP´s)
|
Internetiteenuste pakkujad
|
|
Over het algemeen zijn ISPs steeds nauwer betrokken bij de bescherming van minderjarigen, hun beperkte aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid op grond van de richtlijn e-handel[13] ten spijt. Dit geldt voor hun wettelijke verplichtingen aangaande illegale inhoud, maar vooral voor de gezamenlijke vrijwillige verbintenissen en voor de naleving van gedragsregels.
|
Üldiselt osalevad internetiteenuste pakkujad üha rohkem alaealiste kaitsmises vaatamata nende piiratud vastutusele e-kaubanduse direktiivi alusel[13]. Selleks täidavad nad oma kohustusi seoses ebaseadusliku infosisuga ning järgivad eelkõige ühiseid vabatahtlikke kohustusi ja tegevusjuhendeid .
|
|
ISP-verenigingen hebben over het algemeen echter geen specifiek mandaat als het gaat om de bescherming van minderjarigen. Daarom zijn ondertekening en naleving van de gedragscodes voor de bescherming van minderjarigen over het algemeen slechts facultatief voor leden van dergelijke verenigingen[14].
|
Internetiteenuste pakkujate ühendustel ei ole aga üldiselt konkreetset ülesannet alaealisi kaitsta. Seetõttu kirjutavad selliste ühenduste liikmed alaealiste kaitset käsitlevatele tegevusjuhistele alla ja järgivad neid tavaliselt üksnes vabatahtlikult[14].
|
|
Bovendien meldden slechts acht lidstaten[15] en Noorwegen dat consumenten of overheidsinstanties deelnamen aan het ontwikkelen van gedragscodes gedurende de onderzochte periode; en slechts zes lidstaten[16] meldden dat er evaluatiesystemen bestaan om de doeltreffendheid van de codes te bepalen.
|
Vaid kaheksa liikmesriiki[15] ja Norra märkisid, et tarbijad või avalik-õiguslikud asutused osalesid uuritava ajavahemiku jooksul tegevusjuhiste koostamises ning üksnes kuus liikmesriiki[16] teatasid, et nende juhiste tõhususe väljaselgitamiseks kasutatakse hindamissüsteeme .
|
|
In totaal zijn slechts 11 lidstaten[17] en Noorwegen van oordeel dat het zelfregulerende systeem en de gedragscodes van de ISPs goed aan de nieuwe digitale omgeving zijn aangepast.
|
Üldiselt leiavad vaid 11 liikmesriiki[17] ja Norra, et eneseregulatsiooni süsteem ja internetiteenuste pakkujate tegevusjuhised on uuele digitaalkeskkonnale hästi kohandatud.
|
|
De ISP´s worden aangespoord om nog actiever te worden in de bescherming van minderjarigen. De toepassing van gedragscodes moet breder worden verspreid en nauwlettend worden gecontroleerd. ISP-verenigingen worden aangespoord om de bescherming van minderjarigen op te nemen in hun mandaat en om hun leden er dienovereenkomstig aan te verbinden. Bovendien zou een sterkere betrokkenheid van consumenten en autoriteiten bij de ontwikkeling van gedragscodes bijdragen aan de garantie dat zelfregulering daadwerkelijk een antwoord heeft op de snel evoluerende digitale wereld. |
|
Internetiteenuste pakkujaid kannustatakse veelgi aktiivsemalt alaealisi kaitsma. Tegevusjuhiste kasutamist tuleks laiendada ja hoolikalt jälgida. Internetiteenuste pakkujate ühendustel soovitatakse lisada alaealiste kaitse oma ülesannete hulka ja kohustada oma liikmeid seda ülesannet täitma. Peale selle aitaks tarbijate ja ametiasutuste suurem kaasamine tegevusjuhiste koostamisse kindlustada, et eneseregulatsiooni meetmed vastaksid kiirelt muutuva digitaalmaailma vajadustele. |
|
|
Sociale netwerksites
|
Suhtlusportaalid
|
|
Sociale netwerksites bieden minderjarigen enorme mogelijkheden. Hoewel zij nog maar relatief recent aan belang hebben gewonnen, hebben ze de manier waarop minderjarigen met elkaar omgaan en communiceren al veranderd.
|
Suhtlusportaalid pakuvad alaealistele rohkeid võimalusi. Vaatamata nende suhteliselt hiljutisele esiletõusule, on nad juba kardinaalselt muutnud alaealiste omavahelist suhtlemist.
|
|
Sociale netwerksites dragen echter ook een aanzienlijk risico met zich mee, dat samengevat kan worden door de categorieën “illegale inhoud”, “niet bij de leeftijd passende inhoud”, “ongepast contact” en “ongepast gedrag”[18]. Een veelbelovende manier om deze risico´s te pareren is het opstellen van richtsnoeren voor aanbieders en/of gebruikers van sociale netwerksites.
|
Paraku võivad suhtlusportaalidega kaasneda ka olulised riskid, mida võib kokkuvõtlikult liigitada ebaseaduslikuks infosisuks, eale sobimatuks infosisuks, sobimatuks kontaktiks ja sobimatuks käitumiseks[18]. Üks paljutõotav moodus nende riskide vältimiseks on koostada suunised suhtlusportaale haldavatele ettevõtjatele ja/või portaalide kasutajatele.
|
|
Slechts tien lidstaten[19] verwezen naar dergelijke richtsnoeren, en nog minder lidstaten meldden evaluatiesystemen te hebben om hun doeltreffendheid[20] te beoordelen; de uitvoering van de “niet-bindende” rechtsregels loopt dus nogal uiteen. Deze leemte kan deels worden opgevuld door de “Safer Social Networking Principles for the EU” [21] waaraan 21 sociale netwerken zich hebben verbonden.
|
Sellistele suunistele osutas vaid kümme liikmesriiki[19] ja veelgi vähem riike teatas nende tõhususe hindamise süsteemide olemasolust,[20] mis on märk sellest, et soovituslikke õigusnorme ei rakendata praegu väga ühtlaselt. Selle probleemi saaks osaliselt lahendada, rakendades ELi turvalisemate suhtlusvõrkude põhimõtteid ,[21] mida on nõustunud järgima 21 suhtlusportaali.
|
|
Gezien de enorme uitbreiding van sociale netwerksites slagen de controlesystemen van de exploitanten er onvoldoende in om alle potentiële risico´s op een efficiënte en consistente manier te dekken. Actieve betrokkenheid van de belanghebbenden wordt aangemoedigd, vooral door verdere bewustmaking van de risico´s en de manieren om ze in te perken, en door het ruimere gebruik van richtlijnen, met controle op de invoering. Bovendien worden meldpunten met goed functionerende backoffice-infrastructuren in toenemende mate ingezet bij sociale netwerken om kinderen te helpen bij grooming, cyberpesten en soortgelijke kwesties, maar de oplossingen worden van geval tot geval ontwikkeld. Daarenboven is het gebruik van “standaard privacy”-instellingen voor kinderen die deelnemen aan sociale netwerksites niet wijdverbreid. |
|
Suhtlusportaalide tohutu kasvu taustal ei suuda nende haldajate kontrollisüsteemid kõiki riske tõhusalt ja järjepidevalt vältida. Soovitatakse sidusrühmade aktiivset kaasamist, suurendades eelkõige nende teadlikkust riskidest ja riskide leevendamise võimalustest, kasutades ulatuslikumalt suuniseid ning jälgides nende rakendamist. Suhtlusportaalides kasutatakse järjest rohkem hästitoimivate tugiteenuste taristutega teavituspunkte, et aidata lapsi seksuaalsuhte eesmärgil kontakti otsimise, küberkiusamise või muude sarnaste murede korral, kuid lahendusi töötatakse välja juhtumipõhiselt. Tihtipeale ei märgita laste andmeid vaikimisi salastatuks laste liitumisel suhtlusportaalidega. |
|
|
Problematische internetinhoud van andere lidstaten / van buiten de EU
|
Muudest liikmesriikidest või väljastpoolt ELi pärit probleemne internetisisu
|
|
De meeste lidstaten beschouwen het aandeel aan schadelijke inhoud dat afkomstig is van hun eigen grondgebied als erg laag, het aandeel van schadelijke inhoud van andere EU-lidstaten als aanzienlijk hoger en het aandeel van schadelijke inhoud van buiten de EU als het hoogst[22]. Met betrekking tot mogelijke verbeteringen, zijn sommige lidstaten van mening dat het makkelijker en beter zou zijn om verdere geharmoniseerde bescherming op Europees niveau te bereiken dan op internationaal niveau[23]. Desondanks wordt het over het algemeen als nuttig beschouwd om derde landen aan te sporen in eigen land actie te ondernemen, een grote meerderheid van de lidstaten en Noorwegen staan positief tegenover het sluiten van meer akkoorden met derde landen [24].
|
Enamik liikmesriike peavad oma territooriumilt pärit kahjuliku infosisu osatähtsust väga väikseks, muudest ELi riikidest pärit kahjuliku infosisu osatähtsust oluliselt suuremaks ja väljastpoolt ELi pärit kahjuliku infosisu osatähtsust suurimaks[22]. Olukorra parandamiseks oleks mõne liikmesriigi arvates lihtsam ühtlustada kaitset Euroopas (mida nad sooviksid) kui rahvusvaheliselt[23]. Sellest hoolimata peetakse üldiselt kasulikuks kannustada kolmandaid riike võtma riigisiseseid meetmeid ning enamik liikmesriike ja Norra pooldavad täiendavate lepingute sõlmimist kolmandate riikidega [24].
|
|
Versterkte samenwerking en geharmoniseerde bescherming omtrent problematische inhoud op internet is wenselijk. Hoewel deze inhoud grotendeels van buiten de EU afkomstig is, beschouwen sommige lidstaten een dergelijke aanpak realistischer op Europees niveau dan wanneer derde landen betrokken zijn. |
|
Probleemse internetisisu vastu võitlemiseks on soovitav tugevdada koostööd ja ühtlustada kaitset. Kuigi selline sisu pärineb tavaliselt väljastpoolt ELi, peavad mõningad liikmesriigid sellist toimimisviisi tõenäolisemaks Euroopa tasandil kui kolmandaid riike kaasates. |
|
|
Mediageletterdheid en bewustmaking
|
Meediapädevus ja teadlikkuse suurendamine
|
|
Alle lidstaten willen de mediageletterdheid stimuleren en de bewustwording van de risico´s van onlinemedia van de bestaande beschermingsinstrumenten als effectieve preventiemiddelen versterken.
|
Kõik liikmesriigid püüavad edendada meediapädevust ning suurendada teadlikkust
|
|
Er is in het bijzonder een groeiend aantal relevante initiatieven in de lidstaten in de vorm van publiek-private partnerschappen. Volgens de feedback van lidstaten hebben het actieplan voor een veiliger internet van de Europese Commissie en het EU-project Kids Online bewezen op deze gebieden waardevolle kaders te zijn[25].
|
võrgumeedia riskidest ja olemasolevate kaitsemeetmete kui tõhusate ennetusvahendite võimalustest.
|
|
Mediageletterdheid en bewustmakingsinitiatieven zijn deels in het formele onderwijs geïntegreerd en er wordt ook getracht om ouders en leraren ontvankelijk te maken. Een beoordeling door de Commissie in 2009 wees echter uit dat, hoewel het onderwerp is opgenomen in de nationale leerplannen in 23 Europese landen, de feitelijke overdracht van dergelijk onderwijs gefragmenteerd en inconsistent is[26].
|
Liikmesriikides tehakse järjest rohkem asjakohaseid algatusi eeskätt avaliku ja erasektori partnerluse raames. Liikmesriikide tagasiside kohaselt on selle töö oluline raamistik olnud Euroopa Komisjoni turvalisema interneti programm ja projekt „EU Kids Online” [25].
|
|
Hoewel de toenemende integratie van mediageletterdheid en bewustmaking in het schoolonderwijs positief is, blijft het nog een uitdaging om alle kinderen en ouders te bereiken en om een consistente aanpak in alle scholen en lidstaten te verwezenlijken. |
|
Meediapädevuse edendamise ja teadlikkuse suurendamise algatused on osaliselt muudetud ametliku hariduse osaks ning mõningal määral tehakse ka lapsevanematele ja õpetajatele suunatud selgitustööd. Siiski leidis komisjon 2009. aastal tehtud hindamise tulemusel, et kõnealune teema on küll 23 Euroopa riigi õppekavasse lisatud, kuid sellealase hariduse andmine on killustatud ja ebajärjepidev[26].
|
|
Toegangsbeperkingen op inhoud
|
On positiivne, et meediapädevuse edendamine ja teadlikkuse suurendamine muudetakse üha laialdasemalt koolihariduse osaks, kuid väga tähtis on tagada, et see haridus hõlmaks kõiki lapsi ja vanemaid ning oleks eri koolides ja liikmesriikides ühesugune. |
|
|
Het beperken van de toegang van minderjarigen tot inhoud die ongeschikt is voor hun leeftijd vereist twee dingen: aan de ene kant leeftijdsclassificatie en inhoudsbeoordeling en aan de andere kant de garantie dat deze classificaties en beoordelingen worden gerespecteerd. De laatstgenoemde taak is voornamelijk de verantwoordelijkheid van de ouders, maar technische systemen - filters, leeftijdscontrolesystemen, controlesystemen voor ouders, enz. - bieden waardevolle ondersteuning.
|
Infosisule juurdepääsu piirangud
|
|
Leeftijdsclassificatie- en inhoudsbeoordelingssystemen
|
Selleks et piirata alaealiste juurdepääsu nende eale sobimatule infosisule, on vaja täita kaks tingimust: ühest küljest tuleb määrata vanusepiirangud ja klassifitseerida infosisu ning teisest küljest tagada nende piirangute ja klassifikatsioonide järgimine. Viimane on põhiliselt lapsevanemate ülesanne, kuid oluliseks abivahendiks on ka tehnilised süsteemid (filtreerimine, vanusekontrolli mehhanismid, vanemliku kontrolli süsteemid jne).
|
|
De bestaande leeftijdsclassificatie- en inhoudsbeoordelingssystemen voor audiovisuele inhoud worden over het algemeen als voldoende en effectief beschouwd door 12 lidstaten[27], terwijl 13 lidstaten[28] en Noorwegen van mening zijn dat ze zouden moeten worden verbeterd .
|
Vanusepiirangute määramine ja infosisu klassifitseerimine
|
|
Zestien lidstaten[29] en Noorwegen gaven aan dat zij uiteenlopende leeftijdsclassificaties en beoordelingen hebben voor verschillende soorten media. Tien lidstaten[30] en Noorwegen zien dit als een probleem. Acht lidstaten[31] en Noorwegen wijzen erop dat er maatregelen of initiatieven worden overwogen om meer consistentie op dit gebied in te voeren .
|
12 liikmesriiki[27] peavad kasutuselolevaid audiovisuaalsisu vanusepiirangute määramise ja sellise sisu klassifitseerimise süsteeme üldiselt piisavaks ja tõhusaks, kuid 13 liikmesriigi[28] ja Norra arvates tuleks neid täiustada .
|
|
In totaal 15 lidstaten[32] en Noorwegen achten mediaoverschrijdende en/of pan-Europese classificatiesystemen voor media-inhoud zinnig en uitvoerbaar. Dit wordt weersproken door negen lidstaten[33] die wijzen op de culturele verschillen.
|
16 liikmesriiki[29] ja Norra teatasid, et nad kasutavad eri meedialiikide jaoks erinevaid vanusepiirangute määramise ja infosisu klassifitseerimise süsteeme . Kümne liikmesriigi[30] ja Norra arvates on see probleem. Kaheksa liikmesriiki[31] ja Norra märkisid, et nad kaaluvad meetmeid või algatusi selliste süsteemide ühtlustamiseks .
|
|
Dit is een gebied met enorme fragmentatie – de opvattingen over wat nodig en nuttig is, verschillen aanzienlijk tussen en binnen de lidstaten. |
|
15 liikmesriiki[32] ja Norra peavad kõikides meediavaldkondades ja/või kogu Euroopas kasutatavaid meediasisu klassifitseerimise süsteeme kasulikeks ja teostatavateks . Seda seisukohta ei toeta üheksa liikmesriiki,[33] kes osutasid kultuurilistele erinevustele.
|
|
Technische systemen (filters, leeftijdsverificatiesysteem, controlesysteem voor ouders, enz.)
|
See on kõige killustatum valdkond – nii liikmesriikide sees kui ka vahel erinevad arusaamad sellest, millised meetmed on vajalikud ja kasulikud. |
|
|
Over het geheel genomen, lijkt er overeenstemming over te bestaan dat alleen technische maatregelen minderjarigen niet kunnen beschermen tegen schadelijke inhoud en dat het slechts een element kan zijn in een breder pakket aan maatregelen.
|
Tehnilised süsteemid (filtreerimine, vanusekontrolli mehhanismid, vanemliku kontrolli süsteemid jne)
|
|
Met betrekking tot de technische maatregelen die tot doel hebben mogelijk schadelijke inhoud te vermijden door de relevante classificaties en beoordelingen te respecteren, zijn de lidstaten verdeeld over hun nut, geschiktheid (met het oog op het recht op informatie en mogelijk misbruik van censuur), technische uitvoerbaarheid en betrouwbaarheid [34]. Bovendien wijzen zij allen op de noodzaak voor transparantie voor wat betreft de toevoeging van bepaalde inhoud aan een zwarte lijst en de mogelijkheid ze daar weer af te halen.
|
Valitseb üksmeel, et ainuüksi tehniliste meetmete abil ei saa kaitsta alaealisi kahjuliku infosisu eest, vaid need võivad moodustada üksnes osa paljudest meetmetest.
|
|
Twintig lidstaten[35] melden dat er inspanningen zijn geleverd door de bedrijfstak of overheidsinstanties om een filter- en classificatiesysteem voor internet te ontwikkelen . Vierentwintig lidstaten[36] en Noorwegen melden dat er controlesystemen voor ouders worden gebruikt . Zij zijn in 15 lidstaten gratis beschikbaar en in vier lidstaten tegen betaling[37].
|
Liikmesriigid on lahkarvamusel selliste tehniliste meetmete kasulikkuse , sobivuse (seoses teabe saamise õigusega ja võimaliku väärkasutusega tsenseerimise eesmärgil), tehnilise teostatavuse ja usaldusvääruse suhtes, mille eesmärk on vältida potentsiaalselt kahjulikku infosisu asjakohaste piirangute ja klassifikatsioonide järgimise tagamise kaudu[34]. Samas rõhutasid nad üksmeelselt, et vaja on läbipaistvust seoses teatava infosisu musta nimekirja kandmisega ja selle kõrvaldamise võimalusega.
|
|
Er wordt bovendien steeds meer gedaan om abonnees te informeren over de beschikbare filter- en beoordelingssystemen en de software voor leeftijdscontrole , wat in 16 lidstaten verplicht is, wettelijk of via relevante gedragscodes voor ISP´s of mobiele exploitanten[38].
|
20 liikmesriiki märkisid,[35] et tööstusharu või avalik-õiguslikud asutused on üritanud välja töötada piirangute ja filtreerimissüsteemi interneti jaoks. Vanemliku kontrolli vahendite kasutamisest teatasid 24 liikmesriiki[36] ja Norra. Need vahendid on saadaval tasuta 15 liikmesriigis ja tasu eest neljas liikmesriigis[37].
|
|
Terwijl de meeste lidstaten ruimte zien om hun leeftijdsclassificatie en beoordelingssystemen te verbeteren, is er duidelijk geen overeenstemming over het nut en de uitvoerbaarheid van mediaoverschrijdende en/of pan-Europese classificatiesystemen voor media-inhoud. Toch zouden er, in het licht van de toenemende grenzeloze verspreiding van online-inhoud, nog nadere manieren moeten worden bestudeerd om dergelijke systemen beter op elkaar aan te laten sluiten. Internetapparatuur met controlesystemen voor ouders is in toenemende mate beschikbaar maar de verbinding met het gebruik van toepasbare inhoud steunt op oplossingen van geval tot geval die erg uiteenlopen tussen en binnen de lidstaten. Tegen deze achtergrond, lijkt het de moeite waard om na te denken over vernieuwende classificatie- en inhoudsbeoordelingssystemen die op grotere schaal kunnen worden toegepast in de ICT-sector (fabrikanten, “hosts” en aanbieders van inhoud, enz.), en tegelijkertijd de noodzakelijke flexibiliteit te houden voor lokale interpretaties van “geschiktheid” en na te denken over de bestaande aanpak als het gaat om de aansprakelijkheid van verschillende internetactoren. |
|
Lisaks püütakse kasutajaid järjest rohkem teavitada olemasolevatest piirangute ja filtreerimissüsteemidest ning vanusekontrolli tarkvaradest , mis on 16 liikmesriigis seadusejärgselt või internetiteenuste pakkujate või mobiilsideoperaatorite asjakohaste tegevusjuhiste kohaselt kohustuslik[38].
|
|
Audiovisuele mediadiensten
|
Enamiku liikmesriikide arvates võiks nende vanusepiirangute ja klassifitseerimissüsteeme täiustada. Samas puudub aga selge üksmeel kõikides meediavaldkondades ja/või kogu Euroopas kasutatavate meediasisu klassifitseerimise süsteemide kasulikkuse ja teostatavuse osas. Kui aga arvestada, et võrgusisu tunneb riigipiire järjest vähem, tuleks veelgi uurida selliste süsteemide ühtlustamise võimalusi. Järjest rohkem toodetakse vanemliku kontrolli vahenditega varustatud internetipõhiseid seadmeid, kuid nende vahendite kasutus sõltub konkreetsest materjalist ning erineb märkimisväärselt nii liikmesriikide sees kui ka vahel. Seda silmas pidades tasuks kaaluda innovaatilisi piirangute ja klassifitseerimissüsteeme, mida info- ja kommunikatsioonitehnoloogia sektor (tootjad, veebihostid, infosisu pakkujad) saaks laiemalt kasutada, kuid mis võimaldaks samas tõlgendada „sobivust” kohalikul tasandil ning peegeldaks eri internetivaldkonnas tegutsejate kehtestatud vastutuse põhimõtteid. |
|
|
Wat de systemen voor co- of zelfregulering betreft voor de bescherming van minderjarigen tegen schadelijke inhoud, blijven audiovisuele mediadiensten op aanvraag (in de acht lidstaten waar dergelijke systemen bestaan en waarvan er zeven een gedragscode hebben) achter bij televisieprogramma´s waar dergelijke systemen in 14 lidstaten bestaan en waarbij 11 van hen een gedragscode hebben[39].
|
Audiovisuaalsed meediateenused
|
|
De meest gebruikte technieken om een signaal af te geven aan ouders dat er sprake is van schadelijke inhoud en de noodzaak voor ouders om toegang te beperken, zijn afbeeldingen op het scherm en/of akoestische waarschuwingen direct voorafgaand aan het ontvangen van potentieel schadelijke inhoud. Dit geldt zowel voor televisie-uitzendingen als voor audiovisuele mediadiensten op aanvraag.
|
Tellitavate audiovisuaalsete meediateenuste puhul kasutatakse vähem kaas- ja eneseregulatsiooni süsteeme alaealiste kaitsmiseks kahjuliku infosisu eest kui teleprogrammide puhul, kus selliseid süsteeme rakendatakse 14 liikmesriigis, kellest 11 on kehtestanud tegevusjuhise[39].
|
|
De meeste lidstaten vinden dergelijke signalen nuttig, en sommige schrijven ze wettelijk voor of leggen het gebruik ervan vast in gedragscodes. Technische filterapparatuur of software inclusief voorvergrendelde systemen en pincodes worden minder gebruikt. Leeftijdsclassificaties en tijdsbeperkingen op uitzendingen voor audiovisuele mediadiensten op aanvraag worden slechts in een klein aantal lidstaten toegepast[40].
|
Kõige sagedamini teavitatakse vanemaid kahjuliku infosisu olemasolust ja juurdepääsu piiramise vajadusest ekraanil kuvatava ikooni ja/või akustiliste hoiatuste kaudu vahetult enne potentsiaalselt kahjuliku materjali edastamist. Seda tehakse nii telesaadete kui ka tellitavate audiovisuaalsete meediateenuste puhul.
|
|
Met betrekking tot de betrouwbaarheid van labeling- en waarschuwingssystemen, benadrukten sommige lidstaten het belang van de verantwoordelijkheid van ouders en het feit dat dergelijke systemen alleen werken als ouders zich van de effectiviteit ervan verzekeren door te controleren waar hun kinderen naar kijken.
|
Enamik liikmesriike peavad neid teavitusvahendeid kasulikuks ja mõnes neist on selliste vahendite kasutus seaduse või tegevusjuhisega ette nähtud. Vähem kasutatakse tehnilisi filtreerimisvahendeid või -tarkvara , sh eellukustussüsteeme ja PIN-koode . Tellitavate audiovisuaalsete meediateenuste puhul määratakse vaid vähestes liikmesriikides vanusepiiranguid ja piiratakse saateaega [40].
|
|
De verschillende acties die op dit gebied worden ondernomen, zijn een reflectie van de verschillen in de richtlijn audiovisuele mediadiensten, maar ook van de moeilijkheid om tot consensuele beleidsreacties te komen om deze uitdaging aan te gaan. Wereldwijd beschikbare technische middelen om kinderen selectief toegang te geven tot de inhoud op internet, zoals controle-instrumenten voor ouders gekoppeld aan leeftijdsclassificatie en gelabelde inhoud, zijn erg divers; de ontwikkelde oplossingen voor lineaire/tv-uitzendingen (bijvoorbeeld zendtijd) lijken vaak ontoereikend voor internet en andere audiovisuele diensten op aanvraag. |
|
Mõni liikmesriik rõhutas seoses märgistamis- ja hoiatussüsteemide usaldusväärusega, kui oluline on vanemate vastutus ja asjaolu, et need süsteemid saavad toimida üksnes siis, kui lapsevanemad tagavad nende tõhususe, kontrollides, mida nende lapsed vaatavad.
|
|
Videospellen
|
Selle valdkonna meetmete mitmekülgsus kajastab audiovisuaalmeedia teenuste direktiivis tehtud eristusi, aga ka tõsiasja, et kõnealusele probleemile on raske üksmeelseid poliitilisi lahendusi leida. Üldiselt kättesaadavad tehnilised vahendid, mis võimaldavad lastele valikulist juurdepääsu võrgusisule (nt vanusepiirangutega ja märgistatud infosisuga seotud vanemliku kontrolli vahendid) on väga erinevad. Lineaarse teleringhäälingu lahendused (nt edastusajad) ei sobi tihtipeale interneti ja muude tellitavate audiovisuaalsete meediateenuste jaoks. |
|
|
In totaal 17 lidstaten en Noorwegen beschouwen hun leeftijdsclassificatiesystemen als toereikend [41]. Met uitzondering van Duitsland, verlaten de lidstaten zich op PEGI (Pan-European Games Information, een leeftijdsclassificatiesysteem)[42] en PEGI Online [43].
|
Videomängud
|
|
Als het gaat om onlinespellen wordt PEGI Online in principe gezien als een goede oplossing, maar een aantal lidstaten is ongerust over de nog altijd beperkte deelname van de bedrijfstak aan dit systeem.
|
17 liikmesriiki ja Norra pidasid oma vanusepiirangute süsteemide toimimist rahuldavaks [41]. Liikmesriigid (v.a Saksamaa) kasutavad PEGI-süsteemi (üleeuroopalist mänguteabe süsteemi)[42] ja PEGI Online süsteemi [43].
|
|
In slechts vijf lidstaten[44] en Noorwegen zijn evaluatiesystemen ingesteld ter beoordeling van mogelijk gunstige of ongunstige gevolgen van videospellen voor de ontwikkeling of gezondheid van minderjarigen.
|
PEGI Online on liikmesriikide arvates võrgumängude jaoks hea lahendus, kuid paljudele neist teeb muret tööstusharu ikka veel vähene osalemine selles süsteemis.
|
|
Voor wat betreft mogelijke vervolgmaatregelen om minderjarigen te beschermen tegen schadelijke videospellen, werden mediageletterdheid en bewustmaking het meest genoemd, vooral om de risico´s van videospellen beter te signaleren en om bestaande beschermingsinstrumenten te stimuleren. Maar in slechts acht lidstaten en Noorwegen zijn dergelijke maatregelen ingebed in het schoolonderwijs .
|
Üksnes viies liikmesriigis ja Norras kasutatakse süsteeme, mille abil hinnatakse videomängude võimalikku soodsat või kahjulikku mõju alaealiste arengule või tervisele[44].
|
|
De door de lidstaten gegeven antwoorden bevestigen verder de noodzaak om meer actie te ondernemen als het gaat om de detailhandel van videospellen teneinde de verkoop van videospellen aan minderjarigen aan te pakken. In slechts zes lidstaten en Noorwegen[45] waren er bewustmakingsmaatregelen op dit gebied en in slechts vier lidstaten[46] hebben detailhandelaren relevante gedragscodes toegepast.
|
Võimalikest lisameetmetest, millega kaitstakse alaealisi kahjulike videomängude eest, mainiti kõige rohkem meediapädevuse ja teadlikkuse suurendamist, et paremini tutvustada videomängudega kaasnevaid riske ning olemasolevaid kaitsevahendeid. Kooliharidusse on need meetmed lisatud vaid kaheksas liikmesriigis ja Norras.
|
|
Hoewel leeftijdsclassificatiesystemen (met name PEGI) goed functioneren in de meeste lidstaten, worden hun beperkte toepassing op onlinespellen en de verkoop van spellen aan minderjarigen op de detailhandelsmarkt als uitdaging genoemd. Bovendien zouden meer bewustmakingsmaatregelen (bijvoorbeeld mediageletterdheid op scholen) nuttige preventieve gevolgen kunnen hebben. |
|
Liikmesriikide vastukaja annab kinnitust ka sellele, et tuleb võtta rohkem meetmeid seoses videomängude jaemüügiga , et vältida videomängude müümist lubatust noorematele tarbijatele. Vastavad teadlikkuse suurendamise meetmed on võetud vaid kuues liikmesriigis ja Norras[45] ning üksnes nelja liikmesriigi[46] jaemüüjad on rakendanud asjakohased tegevusjuhised.
|
|
Recht op weerwoord met betrekking tot onlinemedia
|
Vanusepiirangute süsteemid (eelkõige PEGI) toimivad edukalt enamikus liikmesriikides, kuid probleemiks peetakse nende vähest kasutust võrgumängude puhul ja mängude jaemüüki lubatust noorematele tarbijatele. Kasulik ennetav mõju oleks ka täiendavatel teadlikkuse suurendamise meetmetel, nt meediapädevuse suurendamisel koolides. |
|
|
Het recht op weerwoord geldt in zestien lidstaten[47] voor onlinekranten en onlinetijdschriften; in 13 lidstaten[48] voor internetnieuwsdiensten; in 17 lidstaten[49] voor onlinetelevisiediensten; in 15 lidstaten[50] voor onlineradiodiensten en in negen lidstaten[51] voor andere onlinediensten.
|
Õigus esitada võrgumeedias vastulause
|
|
De lidstaten vinden het niveau van bescherming tegen beweringen[52] in onlinemedia en de effectiviteit van bestaande systemen ongeveer even “toereikend en effectief” als “onbevredigend”.
|
16 liikmesriigis[47] on sätestatud vastulause esitamise õigus elektrooniliste ajalehtede/ajakirjade suhtes, 13 liikmesriigis[48] hõlmab see õigus internetipõhiseid uudisteagentuure, 17 liikmesriigis[49] internetitelevisiooni, 15 liikmesriigis internetiraadiot[50] ja üheksas liikmesriigis muid võrguteenuseid[51].
|
|
De introductie van een recht op weerwoord dat de onlinemedia in de lidstaten omvat, is inconsistent en verschilt per type onlinemedium. Bovendien is er ruimte voor verbetering van de effectiviteit van bestaande systemen. |
|
Umbes sama arv liikmesriike hindab faktiväidetega seotud kaitset [52] võrgumeedias ja vastava(te) süsteemi(de) tõhusust piisavaks ja tõhusaks kui mitterahuldavaks.
|
|
CONCLUSIES
|
Võrgumeedia suhtes vastulause esitamise õiguse kasutuselevõtt erineb liikmesriigiti ja see õigus on võrgumeedia eri liikide jaoks erinev. Kehtivad süsteemid tuleks tõhusamaks muuta. |
|
|
Als algemeen positief resultaat, laat het onderzoek van de lidstaten naar de verschillende aspecten van de aanbevelingen van 1998 en 2006 zien dat alle lidstaten zich bewust zijn van de uitdagingen aangaande de onlinebescherming van minderjarigen en dat zij steeds vaker trachten een antwoord te vinden. Een beleidsmix, met een aanzienlijk deel aan zelfregulerende maatregelen, lijkt het meest geschikt om de mate van convergentie tussen platforms (tv, pc, smartphones, consoles) en audiovisuele inhoud op een zo flexibel en ontvankelijk mogelijke manier aan te pakken.
|
JÄRELDUSED
|
|
Een gedetailleerd onderzoek naar de beleidsreacties die de lidstaten hebben ontwikkeld, toont echter een landschap dat uit zeer uiteenlopende – en in een aantal gevallen zelfs afwijkende – acties door heel Europa is opgebouwd. Dit is met name het geval bij het bestrijden van illegale en schadelijke inhoud, bij de bevordering van de veiligheid van sociale netwerken en bij het stroomlijnen van de inhoud van beoordelingssystemen.
|
1998. ja 2006. aasta soovituste eri aspekte käsitleva uuringu positiivne üldtulemus on, et kõik liikmesriigid on teadlikud probleemidest seoses alaealiste kaitsega võrgukeskkonnas ja võtavad järjest rohkem meetmeid nende lahendamiseks. Näib, et eri platvormide (TV, arvuti, nutitelefonid, konsoolid jne) ning audiovisuaalsisu ühitamiseks võimalikult paindlikul ja reageerimisvõimelisel viisil sobib kõige paremini poliitikameetmete kombinatsioon, millest olulise osa moodustavad eneseregulatsiooni meetmed.
|
|
Het ontbreekt de regulerende of zelfregulerende maatregelen ook vrij vaak aan ambitie en consistentie met vergelijkbare maatregelen die zijn ingesteld in andere lidstaten, of zij worden eenvoudigweg niet effectief genoeg uitgevoerd in de praktijk. Een mengelmoes aan maatregelen door heel Europa kan alleen maar leiden tot versplintering van de interne markt en tot verwarring bij ouders en leraren die proberen vast te stellen hoe ze de kinderen die online gaan het beste kunnen voorbereiden en beschermen.
|
Liikmesriikide poliitikameetmete üksikasjaliku analüüsi tulemusel selgub aga, et Euroopas on võetud väga mitmepalgelisi ja nii mõnelgi juhul lausa lahknevaid meetmeid. See on eriti näha võitluses ebaseadusliku või kahjuliku infosisu vastu, suhtlusvõrkude turvalisemaks muutmisel ja sisupiirangute süsteemide lihtsustamisel.
|
|
Dit verslag en de gedetailleerde antwoorden van de lidstaten die in dit onderzoek zijn verzameld[53], tonen aan dat verdere actie op Europees niveau voort kan bouwen op de beste werkmethoden van de lidstaten en zo tot schaalvoordelen in de ICT-sector kan leiden, zodat kinderen veilig de vruchten kunnen plukken van een voortdurend evoluerende digitale wereld.
|
Tihtipeale ei lähe reguleerivad ja eneseregulatsiooni meetmed piisavalt kaugele ega ole kooskõlas muude liikmesriikide sarnaste meetmetega või neid ei ole lihtsalt tõhusalt rakendatud. Meetmete virvarr Euroopas tekitab siseturu killustatust ning ajab segadusse vanemad ja õpetajad, kes püüavad internetti kasutavate laste kaitsmiseks ja aitamiseks välja selgitada, mida teha tohib ja mida mitte.
|
|
[1] 1998: Aanbeveling van de Raad van 24 september 1998 betreffende de ontwikkeling van de concurrentiepositie van de Europese industrie van audiovisuele en informatiediensten door de bevordering van nationale kaders teneinde een vergelijkbaar en doeltreffend niveau van bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid te bereiken (98/560/EG, PB L 270 van 7.10.1998, blz. 48-55(http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:31998H0560:NL:NOT)).2006: Aanbeveling van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid en het recht op weerwoord in verband met de concurrentiepositie van de Europese industrie van audiovisuele en online-informatiediensten (2006/952/EG, PB L 378 van 27.12.2006, blz. 72-77(http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:32006H0952:NL:NOT)).
|
Käesolevast aruandest ja uuringu käigus liikmesriikidelt saadud üksikasjalikest vastustest[53] nähtub, et Euroopa tasandi täiendavad meetmed võivad tugineda liikmesriikide parimatel tavadel ning aidata saavutada info- ja kommunikatsioonitehnoloogia sektoris mastaabisäästu, mille abil saavad lapsed turvaliselt kasutada pidevalt muutuva digitaalmaailma hüvesid.
|
|
[2] Tegelijkertijd moest ervoor worden gezorgd dat alle co- en zelfregulerende maatregelen met inachtneming van het mededingingsrecht worden genomen.
|
[1] 1998 : nõukogu 24. septembri 1998. aasta Euroopa audiovisuaal- ja teabeteenuste sektori konkurentsivõime suurendamise kohta riiklike raamistike edendamise teel, mille eesmärk on saavutada võrreldav ja tõhus alaealiste ja inimväärikuse kaitse (98/560/EÜ, EÜT L 270, 7.10.1998, lk 48–55), http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:31998H0560:EN:NOT;2006: Euroopa Parlamendi ja nõukogu 20. detsembri 2006. aasta soovitus alaealiste ja inimväärikuse kaitse ning vastulause esitamise õiguse kohta seoses Euroopa audiovisuaalsete ja online-teabe teenuste sektori konkurentsivõimega (2006/952/EÜ, ELT L 378, 27.12.2006, lk 72–77), http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:32006H0952:EN:NOT.
|
|
[3] COM(2010) 245 definitief/2: Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's – Een Digitale Agenda voor Europa (26 augustus 2010 – gerectificeerde versie) (http://ec.europa.eu/information_society/digital-agenda/index_en.htm).
|
[2] Samal ajal tuleb tagada kõigi kaas- või eneseregulatsiooni meetmete vastavus konkurentsiõigusele.
|
|
[4] Zie het werkdocument van de diensten van de Commissie, blz. 7 en voetnoot 27.
|
[3] KOM(2010) 245 (lõplik)/2, komisjoni teatis Euroopa Parlamendile, nõukogule, Euroopa Majandus- ja Sotsiaalkomiteele ning Regioonide Komiteele: Euroopa digitaalne tegevuskava (26. august 2010, parandatud versioon), http://ec.europa.eu/information_society/digital-agenda/index_en.htm.
|
|
[5] Zie het werkdocument van de diensten van de Commissie, blz. 7 en 8 en de voetnoten 31 en 32.
|
[4] Vt töödokumendi lk 7 ja joonealune märkus 27.
|
|
[6] http://www.inhope.org/gns/home.aspx
|
[5] Vt töödokumendi lk 7 ja 8 ning joonealused märkused 31 ja 32.
|
|
[7] Meldpunten van 35 landen over de hele wereld zijn lid van INHOPE.
|
[6] http://www.inhope.org/gns/home.aspx
|
|
[8] Zie voetnoot 35 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[7] INHOPE'i kuuluvad 35 riigi vihjeliinid.
|
|
[9] Zie blz. 8 en 9 van het werkdocument van de diensten van de Commissie. Zie voor de beperkte aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid van ISP´s op grond van de richtlijn e-handel, voetnoot 13 van dit verslag.
|
[8] Vt töödokumendi joonealune märkus 35.
|
|
[10] Zie voetnoot 39 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[9] Vt töödokumendi lk 8 ja 9. Internetiteenuste pakkujate piiratud vastutusest vastavalt e-kaubanduse direktiivile on kirjutatud käesoleva aruande joonealuses märkuses 14.
|
|
[11] Zie blz. 9 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[10] Vt töödokumendi joonealune märkus 39.
|
|
[12] Zie blz. 9 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[11] Vt töödokumendi lk 9.
|
|
[13] Volgens de richtlijn e-handel (Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel, in de interne markt (Richtlijn inzake elektronische handel) (PB L 178 van 17.7.2000, blz. 1-16)http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:32000L0031:nl:NOT), hebben ISP´s geen algemene verplichting om toe te zien op de informatie die zij doorgeven of opslaan, noch om actief te zoeken naar feiten of omstandigheden die op onwettige activiteiten duiden (artikel 15, lid 1). De ISP´s komen in aanmerking voor een beperkte aanprakelijkheid voor de verstrekte informatie (artikel 12, lid 1), voor de automatische, tussentijdse en tijdelijke opslag van die informatie (artikel 13, lid 1) en voor de op verzoek van de afnemer van de dienst opgeslagen informatie (artikel 14, lid 1).
|
[12] Vt töödokumendi lk 9.
|
|
[14] Zie voetnoot 46 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[13] Vastavalt e-kaubanduse direktiivile (Euroopa Parlamendi ja nõukogu 8. juuni 2000. aasta direktiiv 2000/31/EÜ infoühiskonna teenuste teatavate õiguslike aspektide, eriti elektroonilise kaubanduse kohta siseturul (direktiiv elektroonilise kaubanduse kohta), EÜT L 178, 17.7.2000, lk 1–16, http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CELEX:32000L0031:en:NOT) ei ole internetiteenuste pakkujatel üldist kohustust jälgida teavet, mida nad edastavad või talletavad, ega üldist kohustust otsida ebaseaduslikku tegevust näitavaid fakte ja asjaolusid (artikli 15 lõige 1). Internetiteenuste pakkujatel on piiratud vastutus edastatava teabe (artikli 12 lõige 1), teabe automaatse, vahepealse ja ajutise talletamise (artikli 13 lõige 1) ning teenuse saaja taotluse põhjal talletatava teabe eest (artikli 14 lõige 1).
|
|
[15] Zie voetnoot 48 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[14] Vt töödokumendi joonealune märkus 46.
|
|
[16] Zie voetnoot 49 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[15] Vt töödokumendi joonealune märkus 48.
|
|
[17] Zie voetnoot 50 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[16] Vt töödokumendi joonealune märkus 49.
|
|
[18] Zie voetnoot 52 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[17] Vt töödokumendi joonealune märkus 50.
|
|
[19] Zie voetnoot 58 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[18] Vt töödokumendi joonealune märkus 52.
|
|
[20] Zie blz. 12 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[19] Vt töödokumendi joonealune märkus 58.
|
|
[21] http://ec.europa.eu/information_society/activities/social_networking/docs/sn_principles.pdf
|
[20] Vt töödokumendi lk 12.
|
|
[22] Zie voetnoot 60 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[21] http://ec.europa.eu/information_society/activities/social_networking/docs/sn_principles.pdf
|
|
[23] Zie blz. 13 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[22] Vt töödokumendi joonealune märkus 60.
|
|
[24] Zie het werkdocument van de diensten van de Commissie, blz. 13 en voetnoot 63. Op het gebied van het bestrijden van de onlineverspreiding van materiaal waarin kinderen seksueel worden misbruikt, richt het actieplan voor een veiliger internet zich op internationale en Europese samenwerking, met name door het INHOPE-netwerk van meldpunten te ondersteunen.
|
[23] Vt töödokumendi lk 13.
|
|
[25] Zie blz. 14 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[24] Vt töödokumendi lk 13 ja joonealune märkus 63. Laste seksuaalset kuritarvitamist kujutavate materjalide internetis levitamise vastu võitlemiseks keskendutakse turvalisema interneti programmi raames rahvusvahelisele ja Euroopa koostööle, toetades eeskätt vihjeliinide võrgustikku INHOPE.
|
|
[26] Zie voetnoot 65 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[25] Vt töödokumendi lk 14.
|
|
[27] Zie voetnoot 81 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[26] Vt töödokumendi joonealune märkus 65.
|
|
[28] Zie voetnoot 82 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[27] Vt töödokumendi joonealune märkus 81.
|
|
[29] Zie voetnoot 83 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[28] Vt töödokumendi joonealune märkus 82.
|
|
[30] Zie voetnoot 85 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[29] Vt töödokumendi joonealune märkus 83.
|
|
[31] Zie voetnoot 86 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[30] Vt töödokumendi joonealune märkus 85.
|
|
[32] Zie voetnoot 87 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[31] Vt töödokumendi joonealune märkus 86.
|
|
[33] Zie voetnoot 88 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[32] Vt töödokumendi joonealune märkus 87.
|
|
[34] Het actieplan voor een veiliger internet heeft opdracht gegeven voor een benchmarkstudie naar de effectiviteit van de in Europa beschikbare oplossingen voor filtreren. De eerste resultaten zijn in januari 2011 verschenen.http://ec.europa.eu/information_society/activities/sip/projects/filter_label/sip_bench2/index_en.htm
|
[33] Vt töödokumendi joonealune märkus 88.
|
|
[35] Zie blz. 16 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[34] Turvalisema interneti programmi raames on tellitud võrdlusuuring Euroopas saadaolevate filtreerimislahenduste tõhususe kohta. Esimesed tulemused avaldati jaanuaris 2011, http://ec.europa.eu/information_society/activities/sip/projects/filter_label/sip_bench2/index_en.htm.
|
|
[36] Zie voetnoot 77 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[35] Vt töödokumendi lk 16.
|
|
[37] Zie het werkdocument van de diensten van de Commissie, blz. 16 en voetnoot 78.
|
[36] Vt töödokumendi joonealune märkus 77.
|
|
[38] Zie voetnoot 76 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[37] Vt töödokumendi lk 16 ja joonealune märkus 78.
|
|
[39] Zie het werkdocument van de diensten van de Commissie, blz. 20-22 en de voetnoten 93, 94, 99 en 100.
|
[38] Vt töödokumendi joonealune märkus 76.
|
|
[40] Zie blz. 20-22 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[39] Vt töödokumendi lk 20–22 ning joonealused märkused 93, 94, 99 ja 100.
|
|
[41] Zie voetnoot 107 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[40] Vt töödokumendi lk 20–22.
|
|
[42] http://www.pegi.info/nl/
|
[41] Vt töödokumendi joonealune märkus 107.
|
|
[43] http://www.pegionline.eu/nl/index/
|
[42] http://www.pegionline.eu/en/
|
|
[44] Zie voetnoot 118 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[43] http://www.pegi.info/en/
|
|
[45] Zie het werkdocument van de diensten van de Commissie, blz. 24 en 25 en voetnoot 119.
|
[44] Vt töödokumendi joonealune märkus 118.
|
|
[46] Zie voetnoot 120 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[45] Vt töödokumendi lk 24 ja 25 ning joonealune märkus 119.
|
|
[47] Zie voetnoot 128 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[46] Vt töödokumendi joonealune märkus 120.
|
|
[48] Zie voetnoot 129 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[47] Vt töödokumendi joonealune märkus 128.
|
|
[49] Zie voetnoot 130 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[48] Vt töödokumendi joonealune märkus 129.
|
|
[50] Zie voetnoot 131 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[49] Vt töödokumendi joonealune märkus 130.
|
|
[51] Zie voetnoot 132 van het werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[50] Vt töödokumendi joonealune märkus 131.
|
|
[52] In de zin van de aanbeveling van 2006, bijlage 1 – Indicatieve richtsnoeren voor de tenuitvoerlegging, op nationaal niveau, van de maatregelen in de nationale wetgeving en praktijken om het recht op weerwoord of gelijkwaardige rechtsmiddelen met betrekking tot de online-media te verzekeren.
|
[51] Vt töödokumendi joonealune märkus 132.
|
|
[53] Werkdocument van de diensten van de Commissie.
|
[52] 2006. aasta soovituse 1. lisa (soovituslikud suunised riiklikul tasandil meetmete rakendamiseks siseriiklikus õiguses või praktikas, et tagada vastuväite esitamise õigus online-meedia puhul) tähenduses.
|
|
|
[53] Komisjoni talituste töödokument.
|