|
|
TOELICHTING
|
BEGRÜNDUNG
|
|
De Europese Raad van 4 februari 2011
concludeerde dat er behoefte is aan betere coördinatie van de activiteiten van
de Unie en de lidstaten met het oog op het waarborgen van consistentie en
samenhang in de externe betrekkingen van de EU op energiegebied met belangrijke
producerende, doorvoer- en afnemerlanden. De Raad heeft derhalve de lidstaten
uitgenodigd de Commissie met ingang van 1 januari 2012 op de hoogte te stellen
van al hun nieuwe en bestaande bilaterale energieovereenkomsten met derde
landen.[1]
|
In den Schlussfolgerungen der Tagung des
Europäischen Rates vom 4. Februar 2011 hieß es, dass die Aktivitäten
der Union und der Mitgliedstaaten besser koordiniert werden müssten, um für
Einheitlichkeit und Kohärenz in den externen energiepolitischen Beziehungen der
EU zu zentralen Erzeuger-, Transit- und Verbraucherländern zu sorgen. Der Rat
ersuchte daher die Mitgliedstaaten, die Kommission ab dem
1. Januar 2012 über alle ihre neuen und bestehenden bilateralen
Energieabkommen mit Drittstaaten zu unterrichten[1].
|
|
In dit voorstel worden de conclusies van de
Europese Raad omgezet in een mechanisme met gedetailleerde procedures voor de
uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie met betrekking
tot intergouvernementele overeenkomsten, dat wil zeggen juridisch bindende
overeenkomsten tussen de lidstaten en derde landen die van invloed kunnen zijn
op de werking van de interne markt of op de energievoorzieningszekerheid in de
Unie.
|
Mit dem vorliegenden Vorschlag sollen die
Schlussfolgerungen des Europäischen Rates in einen Mechanismus mit
detaillierten Verfahren für den Informationsaustausch zwischen den
Mitgliedstaaten und der Kommission über zwischenstaatliche Abkommen überführt
werden, d. h. über rechtsverbindliche Abkommen zwischen Mitgliedstaaten
und Drittstaaten, die voraussichtlich Auswirkungen auf das Funktionieren des
Energiebinnenmarktes oder auf die Energieversorgungssicherheit der Union haben.
|
|
Het voorstel is toegevoegd aan de mededeling
van de Commissie inzake energievoorzieningszekerheid en internationale
samenwerking - "Het energiebeleid van de EU: Interactie met partners
buiten onze grenzen".[2]
|
Der
Vorschlag erfolgt parallel zur Mitteilung der Kommission zur
Energieversorgungssicherheit und internationalen Zusammenarbeit – „Die EU‑Energiepolitik:
Entwicklung der Beziehungen zu Partnern außerhalb der EU“.[2]
|
|
1.
BELEIDSDOELSTELLING
|
1.
POLITISCHES ZIEL
|
|
Het aandeel energie dat in de Unie wordt
ingevoerd, stijgt voortdurend.[3]
De lidstaten en energiebedrijven zoeken derhalve naar nieuwe energiebronnen
buiten de EU. Onderhandelingen met machtige energieleveranciers in derde landen
vereisen doorgaans politieke steun in de vorm van intergouvernementele
overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen. Deze intergouvernementele
overeenkomsten worden over het algemeen tijdens bilaterale onderhandelingen
vastgelegd en vormen vaak de basis van meer gedetailleerde commerciële contracten.
|
In der Union nimmt der Anteil der Energieimporte
ständig zu[3].
Folglich suchen die Mitgliedstaaten und Energieunternehmen neue Energiequellen
außerhalb der EU. Verhandlungen mit mächtigen Energielieferanten in
Drittstaaten erfordern in der Regel eine politische Unterstützung in Form von
zwischenstaatlichen Abkommen, die zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten
geschlossen werden. Diese zwischenstaatlichen Abkommen werden normalerweise
bilateral verhandelt und bilden häufig die Grundlage für detailliertere
kommerzielle Verträge.
|
|
Naar aanleiding van de liberalisering van de
elektriciteits- en gasmarkten in de Europese Unie, in het bijzonder met de
uitvoering van het derde energiepakket[4],
hebben de lidstaten ingrijpende wijzigingen in hun energiewetgeving
doorgevoerd. De naleving van deze wetswijzigingen is niet altijd in het
commerciële belang van energieleveranciers in derde landen. Lidstaten die met
een mogelijk voorzieningstekort worden geconfronteerd, staan onder toenemende
druk om in hun intergouvernementele overeenkomsten met derde landen concessies
op wetgevingsgebied te accepteren die niet verenigbaar zijn met de
energiewetgeving van de Unie. Dergelijke concessies op het gebied van wetgeving
bedreigen de werking en het goede functioneren van de interne energiemarkt in
de Unie.
|
Nach der Liberalisierung der Strom- und
Gasmärkte in der Europäischen Union, insbesondere mit der Umsetzung des Dritten
Energiepakets[4],
haben die Mitgliedstaaten ihre Rechtsvorschriften im Energiebereich erheblich
geändert. Die Einhaltung dieser legislativen Änderungen ist nicht immer im
kommerziellen Interesse von Energielieferanten aus Drittstaaten. Angesichts
möglicher Versorgungsengpässe stehen die Mitgliedstaaten zunehmend unter dem
Druck, in ihren zwischenstaatlichen Abkommen mit Drittstaaten Zugeständnisse
hinsichtlich der Regelsetzung zu machen, die mit dem Energierecht der
Europäischen Union unvereinbar sind. Derartige Zugeständnisse bedrohen das
ordnungsgemäße Funktionieren des Energiebinnenmarkts der Union.
|
|
Bijvoorbeeld,
wanneer een intergouvernementele overeenkomst wordt gesloten om een specifiek
gasleidingproject te ondersteunen, mag deze geen clausules bevatten die het
recht om de volledige capaciteit of een deel van de capaciteit van de
gasleiding aan te nemen voorbehouden aan een bepaalde expediteur, tenzij een
dergelijke clausule toegestaan is krachtens het recht van de Unie ten gevolge
van een positief besluit van de bevoegde autoriteiten op nationaal en
communautair niveau met betrekking tot een vrijstelling van de communautaire vereisten
voor toegang door derde landen van de energiewetgeving van de Unie, en in
overeenstemming is met de in deze wetgeving vastgelegde voorwaarden. Anders zou
de overeenkomst in strijd zijn met het recht van de Unie en bijgevolg
investeerders geen rechtszekerheid bieden. Daarnaast zou het gasleidingproject
niet in aanmerking komen voor eventuele financiering door de EU. Aangezien
lidstaten niet eenvoudigweg met derde landen gesloten intergouvernementele
overeenkomsten unilateraal kunnen aanpassen wanneer blijkt dat bepalingen van
deze overeenkomsten inbreuk maken op regels van de interne markt, worden de
lidstaten door intergouvernementele overeenkomsten die onwettige bepalingen
bevatten in een situatie gebracht van conflicterende wettelijke verplichtingen
en worden de werking en het goede functioneren van de interne energiemarkt van
de Unie bedreigd. Derhalve mogen dergelijke overeenkomsten door de lidstaten
niet worden ondertekend.
|
Wenn z. B.
ein zwischenstaatliches Abkommen zur Unterstützung eines bestimmten
Gaspipeline-Projekts geschlossen wird, sollte es keine Klauseln enthalten, die
einem bestimmten Transportkunden das Recht vorbehalten, die gesamte Kapazität
oder einen Teil der Kapazität der Pipeline zu kontrahieren, es sei denn, eine
solche Klausel ist laut Unionsrecht nach einem positiven Beschluss der
relevanten Behörden auf nationaler Ebene und auf Unionsebene in Bezug auf eine
Ausnahme von den Anforderungen an den Netzzugang Dritter gemäß den
Rechtsvorschriften der Union im Energiebereich und vorbehaltlich der in diesen
Rechtsvorschriften festgelegten Bedingungen zulässig. Ansonsten verstößt das
Abkommen gegen Unionsrecht und schafft für Investoren keine Rechtssicherheit.
Außerdem kommt das betreffende Pipelineprojekt nicht für eine mögliche
EU–Finanzierung in Frage. Da die Mitgliedstaaten mit Drittstaaten geschlossene
zwischenstaatliche Abkommen nicht einfach einseitig ändern können, wenn
festgestellt wird, dass bestimmte darin enthaltene Bestimmungen gegen
Binnenmarkt-Rechtsvorschriften verstoßen, bringen zwischenstaatliche Abkommen,
die rechtswidrige Bestimmungen enthalten, die Mitgliedstaaten in eine Situation
einander widersprechender rechtlicher Verpflichtungen und bedrohen das
ordnungsgemäße Funktionieren des Energiebinnenmarkts der Union. Daher dürfen
die Mitgliedstaaten solche Abkommen nicht unterzeichnen.
|
|
Ook is de EU,
wanneer de interne markt niet goed functioneert, kwetsbaarder voor risico's op
het gebied van voorzieningszekerheid, zoals duidelijk werd tijdens het
gasconflict tussen Rusland en Oekraïne in januari 2009. Daarom is het
belangrijk dat de lidstaten en de Commissie op de hoogte zijn van de
hoeveelheid geïmporteerde energie en de gerelateerde energiebronnen.
|
Überdies ist die
EU, wie der Gasstreit zwischen der Russischen Föderation und der Ukraine im
Januar 2009 gezeigt hat, gegenüber Risiken bei der Versorgungssicherheit anfälliger,
wenn der Binnenmarkt nicht ordnungsgemäß funktioniert. Daher ist es wichtig,
dass den Mitgliedstaaten und der Kommission das Volumen und die Quellen der
Energieimporte bekannt sind.
|
|
Om deze problemen aan te pakken is het
belangrijk de informatie-uitwisseling te verbeteren tussen de lidstaten
onderling en tussen de lidstaten en de Commissie met betrekking tot bestaande,
voorlopig toegepaste en toekomstige intergouvernementele overeenkomsten. Dit
zal de coördinatie op het niveau van de Unie en de doeltreffende uitvoering van
het energiebeleid van de Unie vergemakkelijken. Daarnaast zal dit de
onderhandelingspositie van individuele lidstaten tegenover derde landen
verbeteren, wanneer het erom gaat voorzieningszekerheid te waarborgen, de
werking en het functioneren van de interne energiemarkt van de Unie te verbeteren,
te zorgen voor rechtszekerheid voor investeringsbeslissingen en projecten in
aanmerking te laten komen voor eventuele financiering door de EU. Verbeterde
transparantie met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten zal
uiteindelijk ook de consistentie en samenhang verbeteren, in een geest van
solidariteit, binnen de externe energiebetrekkingen van de Unie, en de
lidstaten in staat stellen meer te profiteren van het politieke en economische
gewicht van de Unie en van de deskundigheid van de Commissie op het gebeid van
het EU‑recht. Om deze reden is bepaald dat lidstaten de bijstand van de
Commissie kunnen inroepen tijdens de onderhandelingen. Het nieuwe instrument
zal de Commissie derhalve in staat stellen om de lidstaten doeltreffend te
ondersteunen.
|
Um diese Probleme zu lösen, muss der
Informationsaustausch zwischen den Mitgliedstaaten einerseits sowie zwischen
den Mitgliedstaaten und der Kommission andererseits über bestehende, über
vorübergehend angewandte und über künftige zwischenstaatliche Abkommen
verbessert werden. Die Koordinierung auf Unionsebene und die wirksame Umsetzung
der Energiepolitik der Union werden dadurch erleichtert werden. Darüber hinaus
wird dadurch die Verhandlungsposition einzelner Mitgliedstaaten gegenüber
Drittstaaten gestärkt mit dem Ziel, die Versorgungssicherheit sowie das
ordnungsgemäße Funktionieren des Energiebinnenmarkts der Union sicherzustellen,
Rechtssicherheit für Investitionsentscheidungen zu schaffen und eine
potenzielle EU‑Finanzierung des jeweiligen Projekts zu ermöglichen. Eine
größere Transparenz bei zwischenstaatlichen Abkommen wird letztlich auch für
eine größere Einheitlichkeit und Kohärenz in den von Solidarität getragenen
externen energiepolitischen Beziehungen der Union sorgen und es den
Mitgliedstaaten ermöglichen, größeren Nutzen aus dem politischen und wirtschaftlichen
Gewicht der Union und dem Fachwissen der Kommission im Bereich des Unionsrechts
zu ziehen. Daher ist vorgesehen, dass Mitgliedstaaten während der Verhandlungen
die Kommission um Hilfe ersuchen können. Mit dem neuen Instrument kann die
Kommission die Mitgliedstaaten somit wirksam unterstützen.
|
|
2.
BELEIDSOPTIES EN RAADPLEGING VAN DE BETROKKEN PARTIJEN
|
2.
HANDLUNGSOPTIONEN UND KONSULTATIONEN MIT INTERESSIERTEN PARTEIEN
|
|
Gezien
de beperkte economische en sociale effecten
van dit voorstel werd het niet nodig geacht een formele
effectbeoordeling uit te voeren. Met het oog op de beleidsdoelstellingen van
dit voorstel heeft de Commissie niettemin een aantal opties geëvalueerd om te
maken dat de conclusies van de Europese Raad correct worden omgezet. Een
openbare raadpleging inzake de externe dimensie van het energiebeleid van de EU
heeft tussen 21 december 2010 en 7 maart 2011 plaatsgevonden. Daarbij werden
vragen gesteld met betrekking tot de behoefte aan coördinatie tussen de lidstaten
en de Commissie op het gebied van intergouvernementele overeenkomsten teneinde
de voorzieningszekerheid alsmede de goede werking en het goede functioneren van
de interne energiemarkt van de Unie te waarborgen. Er werden in totaal 90 antwoorden
ontvangen. De ontvangen antwoorden benadrukten de belangrijke rol van de Unie
voor de ondersteuning van een betrouwbaar juridisch en institutioneel kader,
teneinde voor alle partijen voordelige betrekkingen met haar belangrijkste
energieleveranciers en doorvoerlanden tot stand te brengen. Ook werd op 6 april
2011 in Brussel een vergadering gehouden met deskundigen op energiegebied.
|
Wegen der
begrenzten wirtschaftlichen und sozialen Folgen dieses Vorschlags wurde es
nicht für notwendig erachtet, eine förmliche Folgenabschätzung vorzunehmen.
Dennoch hat die Kommission unter Berücksichtigung der genannten politischen
Ziele eine Reihe von Optionen für die ordnungsgemäße Umsetzung der
Schlussfolgerungen des Europäischen Rates bewertet. Vom
21. Dezember 2010 bis zum 7. März 2011 fand eine
öffentliche Konsultation zur externen Dimension der EU‑Energiepolitik
statt. Im Rahmen der Konsultation ergaben sich Fragen zur Notwendigkeit der
Koordinierung zwischen den Mitgliedstaaten und der Kommission hinsichtlich
zwischenstaatlicher Abkommen zur Gewährleistung der Versorgungssicherheit und
des ordnungsgemäßen Funktionierens des Energiebinnenmarkts der Union. Insgesamt
gingen mehr als 90 Antworten ein. Die eingegangenen Antworten
unterstrichen die wichtige Rolle der Union bei der Förderung eines
zuverlässigen rechtlichen und institutionellen Rahmens für gegenseitig
vorteilhafte Beziehungen zu ihren wichtigsten Energielieferländern und
Transitländern. Außerdem fand am 6. April 2011 ein Treffen mit
Energieexperten in Brüssel statt.
|
|
De status-quo
|
Der Status quo
|
|
De Commissie is op dit moment niet op de
hoogte van de meeste intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde
landen, aangezien er geen verplichting bestaat om de Commissie uitgebreid over
deze overeenkomsten te informeren.[5]
De Commissie neemt op grond van een ruwe schatting aan dat er ongeveer dertig
intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen kunnen
bestaan met betrekking tot olie en ongeveer zestig met betrekking tot gas.[6] Deze overeenkomsten houden
waarschijnlijk verband met de volumes olie of gas die vanuit derde landen in de
Unie worden ingevoerd of met de voorwaarden voor de aanvoer van deze volumes
via vaste infrastructuur. Wat betreft intergouvernementele overeenkomsten
tussen lidstaten en derde landen met betrekking tot elektriciteit wordt het
totale aantal lager ingeschat. Tot deze overeenkomsten behoort ook de
zogenaamde BRELL-RING-overeenkomst tussen Belarus, Rusland, Estland, Litouwen
en Letland met betrekking tot de exploitatie en het gebruik van de netwerken in
de Baltische staten. Soortgelijke overeenkomsten bestaan waarschijnlijk ook met
Balkanlanden waar de netwerken van derde landen synchroon verbonden zijn met de
lidstaten van de Unie. Het is niet mogelijk om nauwkeurig aan te geven hoe
frequent deze intergouvernementele overeenkomsten worden gewijzigd of hoeveel
nieuwe overeenkomsten er gesloten worden. De lidstaten hebben ook geen
mechanisme om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen op dit gebied in de
27 lidstaten. Hoewel reeds enkele transparantievereisten zijn vastgesteld[7], hebben deze alleen betrekking
op de gassector (bestaande intergouvernementele overeenkomsten en nieuwe overeenkomsten
op het moment waarop ze worden gesloten), alsmede op informatie-uitwisseling
tussen de Commissie en de lidstaten (geen uitwisseling tussen de lidstaten
onderling), wat betekent dat deze vereisten niet voldoende zijn als omzetting
van de conclusies van de Europese Raad. De status-quo is derhalve ontoereikend
en de Commissie acht het noodzakelijk om voor te stellen dat een meer
gedetailleerd en uitgebreider mechanisme voor informatie-uitwisseling wordt
vastgesteld.
|
Der Kommission sind die meisten
zwischenstaatlichen Abkommen von Mitgliedstaaten mit Drittstaaten derzeit nicht
bekannt, da es keine Verpflichtung gibt, die Kommission umfassend über diese
Abkommen zu informieren[5].
Sehr grob geschätzt geht die Kommission davon aus, dass es zwischen den
Mitgliedstaaten und Drittstaaten ca. 30 zwischenstaatliche Abkommen für
den Bereich Öl und ca. 60 für den Bereich Gas gibt[6]. Diese
Abkommen dürften entweder die aus Drittstaaten in die Union importierten Öl-
oder Gasmengen oder aber die Bedingungen für die Lieferung dieser Mengen über
ortsfeste Infrastruktur betreffen. Die Gesamtzahl der zwischenstaatlichen
Abkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten im Strombereich dürfte
niedriger sein. Zu diesen Abkommen gehören das so genannte
„BRELL-RING“-Abkommen zwischen Belarus, Russland, Estland, Litauen und
Lettland) über den Betrieb und die Nutzung der Netze in den baltischen Staaten.
Ähnliche Abkommen dürfte es auch mit Balkanstaaten geben, wo die Netze von
Drittstaaten mit den Mitgliedstaaten der Union synchron verbunden sind. Eine
genaue Schätzung dazu, wie regelmäßig diese zwischenstaatlichen Abkommen
geändert werden oder wie viele neue Abkommen geschlossen werden, ist nicht
möglich. Außerdem fehlt den Mitgliedstaaten ein Mechanismus, mit dem sie
Entwicklungen in diesem Bereich in den 27 Mitgliedstaaten verfolgen
können. Wenngleich einige Transparenzanforderungen bereits verabschiedet wurden[7], beziehen
sich diese nur auf den Gassektor (bestehende zwischenstaatliche Abkommen und
Abschluss neuer Abkommen) und auf den Informationsaustausch zwischen der
Kommission und den Mitgliedstaaten (kein Informationsaustausch zwischen den
Mitgliedstaaten) – allein schon deshalb genügen sie den Schlussfolgerungen des
Europäischen Rates nicht. Der Status Quo ist daher nicht zufriedenstellend, und
die Kommission hält es für erforderlich, die Einführung eines neuen Mechanismus
für einen detaillierteren und umfassenderen Informationsaustausch
vorzuschlagen.
|
|
Een rechtsinstrument of vrijwillige
maatregelen
|
Rechtsinstrument oder freiwillige Maßnahmen?
|
|
Alleen met behulp van duidelijke plichten
inzake informatie-uitwisseling over intergouvernementele overeenkomsten tussen
de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en de Commissie is het mogelijk
de nodige transparantie voor coördinatie op het niveau van de Unie te
waarborgen. Hoewel het voorgestelde mechanisme ook zachte juridische elementen
bevat zoals de gezamenlijke ontwikkeling van standaardclausules, zijn
vrijwillige maatregelen op zich niet voldoende gebleken om het type
informatie-uitwisseling te garanderen dat nodig is om te waarborgen dat
overeenkomsten die tussen lidstaten en derde landen worden gesloten rechtmatig
zijn en geen bedreiging vormen voor de goede werking en het goede functioneren
van de interne energiemarkt van de Unie. Een rechtsinstrument voor verplichte
informatie-uitwisseling is derhalve de enige optie die zal waarborgen dat de
beleidsdoelstellingen in dit voorstel worden bereikt en de meest geschikte vorm
daarvoor is een besluit.[8]
|
Nur klare Verpflichtungen für den
Informationsaustausch zu zwischenstaatlichen Abkommen zwischen den
Mitgliedstaaten sowie zwischen den Mitgliedstaaten und der Kommission können
für die Transparenz sorgen, die für die Koordinierung auf Unionsebene erforderlich
ist. Während der vorgeschlagene Mechanismus auch Elemente des „Soft law“ wie
die gemeinsame Entwicklung von Standardklauseln enthält, waren freiwillige
Maßnahmen für sich genommen bislang nicht ausreichend, um die Art des
Informationsaustauschs sicherzustellen, der notwendig ist, um dafür zu sorgen,
dass zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten geschlossene Abkommen rechtmäßig
sind und das ordnungsgemäße Funktionieren des Energiebinnenmarkts der Union
nicht gefährden. Ein Rechtsinstrument für den verbindlichen
Informationsaustausch ist daher die einzige Option, die gewährleisten wird,
dass die genannten politischen Ziele erfüllt werden, wobei die am besten
geeignete Form die eines Beschlusses ist[8].
|
|
Toepassingsgebied
|
Geltungsbereich
|
|
Met het oog op een correcte omzetting van de
conclusies van de Raad wordt voorgesteld dat het besluit van toepassing is op
alle bestaande, voorlopig toegepaste en nieuwe intergouvernementele
overeenkomsten die een effect kunnen hebben op de werking of het functioneren
van de interne markt voor energie of op de energievoorzieningszekerheid in de
Unie, aangezien deze kwesties onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Het is
met name van belang dat het besluit alle intergouvernementele overeenkomsten omvat
die een effect hebben op de levering van gas, olie of elektriciteit via vaste
infrastructuur (zoals pijpleidingen en netwerken) of op de totale hoeveelheid
energie die in de EU wordt ingevoerd.
|
Im Hinblick auf eine genaue Umsetzung der
Schlussfolgerungen des Rates wird vorgeschlagen, dass der Beschluss alle
bestehenden, alle vorübergehend angewandten und alle neuen zwischenstaatlichen
Abkommen abdeckt, die sich auf das Funktionieren des Energiebinnenmarkts oder
auf die Energieversorgungssicherheit in der Union auswirken können, da beide
untrennbar miteinander verbunden sind. Besonders wichtig ist, dass der
Beschluss alle zwischenstaatlichen Abkommen erfasst, die sich auf die
Versorgung mit Gas, Öl und Strom durch ortsfeste Infrastruktur (wie Pipelines
und Netze) oder auf die Gesamtmengen der in die EU importierten Energie
auswirken.
|
|
Passend tijdschema voor
informatie-uitwisseling
|
Angemessener Zeitpunkt für den
Informationsaustausch
|
|
Het lijkt van cruciaal belang dat lidstaten de
andere lidstaten en de Commissie vroegtijdig informeren over toekomstige
intergouvernementele overeenkomsten. Ook volledige kennis van de inhoud van de
intergouvernementele overeenkomsten die reeds van kracht zijn, is noodzakelijk.
Het wordt derhalve als een essentiële voorwaarde beschouwd dat de lidstaten
eerst en vooral de Commissie op de hoogte stellen van hun voornemen om
onderhandelingen te openen en dat ze de geratificeerde versie van de
intergouvernementele overeenkomst overleggen. De Commissie moet een centrale
rol hebben in de onmiddellijke verspreiding van deze informatie onder de andere
lidstaten met inachtneming van verzoeken van lidstaten om de informatie
vertrouwelijk te behandelen.
|
Die frühzeitige Unterrichtung der anderen
Mitgliedstaaten und der Kommission über künftige zwischenstaatliche Abkommen
ist von entscheidender Bedeutung. Ebenso ist eine umfassende Kenntnis des
Inhalts der bereits in Kraft getretenen zwischenstaatlichen Abkommen notwendig.
Es wird daher als zweckmäßig erachtet, dass die Mitgliedstaaten zunächst die Kommission
über die Absicht, Verhandlungen zu eröffnen, unterrichten und ihr die
ratifizierte Fassung des zwischenstaatlichen Abkommens übermitteln. Die
Kommission sollte eine zentrale Rolle bei der raschen Weiterleitung dieser
Informationen an die übrigen Mitgliedstaaten spielen, wobei Ersuchen der
Mitgliedstaaten um eine vertrauliche Behandlung der Informationen zu
berücksichtigen sind.
|
|
Indien informatie niet reeds in de loop van de
onderhandelingen wordt uitgewisseld, zal het echter moeilijk zijn om invloed
uit te oefenen op toekomstige intergouvernementele overeenkomsten teneinde ze
in overeenstemming te brengen met de energiewetgeving van de Unie en het beleid
van de Unie inzake voorzieningszekerheid. In dergelijk geval zou de kans gemist
worden om de nodige rechtszekerheid te bieden omtrent de status en geldigheid
van intergouvernementele overeenkomsten voor belangrijke energieprojecten en de
gerelateerde financiering. Dit zou een nadelig effect hebben op investeringen
van de Unie en bijgevolg ook op de energievoorzieningszekerheid van de Unie.
|
Ohne einen Informationsaustausch bereits
während der Verhandlungen wird es jedoch schwierig sein, bei künftigen
zwischenstaatlichen Abkommen auf deren Konformität mit den Rechtsvorschriften
der Union im Energiebereich und mit der Versorgungssicherheitspolitik der Union
hinzuwirken. Zudem würde eine Chance vertan, für die notwendige
Rechtssicherheit in Bezug auf den Status und die Gültigkeit zwischenstaatlicher
Abkommen über große Energieprojekte und die entsprechende Finanzierung zu
sorgen. Dies wäre für Investitionen der Union und somit für die
Energieversorgungssicherheit der Union nachteilig.
|
|
Het bestaande mechanisme voor controle
achteraf in de vorm van inbreukprocedures is niet de meest doeltreffende manier
om dit probleem aan te pakken.[9]
Dit komt doordat intergouvernementele overeenkomsten, zodra ze ondertekend zijn
en zeker zodra ze geratificeerd zijn, niet meer unilateraal door de lidstaten
kunnen worden aangepast ingeval bepaalde bepalingen erin strijdig blijken te
zijn met de regels van de interne markt. In dergelijk geval moeten de lidstaten
opnieuw over de intergouvernementele overeenkomsten onderhandelen met de derde
landen in kwestie. Het wordt derhalve van essentieel belang geacht dat er
tijdens de onderhandelingen contacten zijn en informatie wordt uitgewisseld en
dat er op verzoek van de lidstaat in kwestie of de Commissie een
verenigbaarheidscontrole kan worden uitgevoerd voordat de intergouvernementele
overeenkomst wordt ondertekend. Daarnaast wordt voorgesteld dat de lidstaten de
bijstand van de diensten van de Commissie kunnen inroepen tijdens de onderhandelingen.
De ervaring die via deze uitwisselingsmechanismen wordt opgedaan, moet de
gezamenlijke ontwikkeling mogelijk maken van vrijwillige standaardclausules die
de lidstaten kunnen gebruiken in toekomstige intergouvernementele
overeenkomsten. Het gebruik van dergelijke clausules zou helpen voorkomen dat
intergouvernementele overeenkomsten strijdig zijn met het recht van de Unie.
|
Der bestehende Ex-post-Kontrollmechanismus in
Form von Vertragsverletzungsverfahren stellt nicht in effizientester Weise auf
dieses Problem ab[9].
Der Grund dafür ist, dass Mitgliedstaaten zwischenstaatliche Abkommen nach
ihrer Unterzeichnung und erst recht nach ihrer Ratifizierung nicht einseitig
ändern können, falls sich herausstellt, dass bestimmte darin enthaltene
Vorschriften gegen die Binnenmarktvorschriften verstoßen. Stattdessen müssten
sie die zwischenstaatlichen Abkommen mit den betreffenden Drittstaaten neu
verhandeln. Fortlaufende Kontakte und ein kontinuierlicher
Informationsaustausch während der Verhandlungen sowie die Möglichkeit, vor
Unterzeichnung des zwischenstaatlichen Abkommens auf Ersuchen des betreffenden
Mitgliedstaats oder der Kommission eine Kompatibilitätsprüfung vornehmen zu
lassen, werden daher als wesentlich betrachtet. Außerdem wird vorgeschlagen,
dass die Mitgliedstaaten während der Verhandlungen um Unterstützung durch die
Dienststellen der Kommission ersuchen können. Die durch diese
Austauschmechanismen gewonnenen Erfahrungen sollten die gemeinsame Entwicklung
freiwilliger Standardklauseln ermöglichen, die die Mitgliedstaaten in künftige
zwischenstaatliche Abkommen aufnehmen können. Die Verwendung solcher
Standardklauseln würde dazu beitragen, einer Kollision zwischen
zwischenstaatlichen Abkommen und Unionsrecht vorzubeugen.
|
|
Voorafgaande verplichte controle of meer
flexibele verenigbaarheidscontrole
|
Verpflichtende Ex-ante-Kontrolle oder
flexiblere Kompatibilitätsprüfung
|
|
Dit voorstel behelst niet een uitputtend,
verplicht mechanisme voor voorafgaande controle dat van toepassing zou zijn op
alle relevante intergouvernementele overeenkomsten, aangezien een dergelijk
mechanisme een te grote last voor de lidstaten met zich mee zou brengen en zou
leiden tot vertraging van de sluiting van alle toekomstige intergouvernementele
overeenkomsten gedurende ten minste een aantal maanden.
|
Die Einrichtung eines erschöpfenden,
verpflichtenden Ex-ante-Kontrollmechanismus für alle relevanten
zwischenstaatlichen Abkommen wird nicht vorgeschlagen, da ein solcher
Mechanismus eine zu große Belastung für die Mitgliedstaaten wäre und den
Abschluss aller künftigen zwischenstaatlichen Abkommen um mindestens einige
Monate verzögern würde.
|
|
Daarentegen wordt het als toereikend gezien om
te voorzien in een meer flexibel mechanisme voor verenigbaarheidscontrole
waarbij de Commissie, op haar eigen verzoek of op verzoek van de lidstaat die
over een intergouvernementele overeenkomst onderhandelt, de verenigbaarheid van
de overeenkomst in kwestie met het recht van de Unie beoordeelt, voordat de
overeenkomst wordt ondertekend. In geval van een verenigbaarheidscontrole
die is uitgevoerd op verzoek van de lidstaat in kwestie of de Commissie, wordt
de Commissie geacht geen bezwaren te hebben indien zij niet binnen vier maanden
een uitdrukkelijk advies afgeeft.
|
Stattdessen wird ein flexiblerer
Kompatibilitätskontrollmechanismus als ausreichend betrachtet, bei dem die
Kommission aus eigener Initiative oder auf Ersuchen des Mitgliedstaats, der das
zwischenstaatliche Abkommen verhandelt, vor der Unterzeichnung des Abkommens
die Vereinbarkeit des verhandelten Abkommens mit dem Unionsrecht prüft. Falls
eine Kompatibilitätsprüfung auf Ersuchen des betroffenen Mitgliedstaats oder
auf Ersuchen der Kommission stattgefunden hat, würde, um die Verhandlungen
nicht ungebührlich zu verzögern, davon ausgegangen werden, dass die Kommission
keine Einwände erhoben hat, wenn diese nicht innerhalb von vier Monaten
explizit dazu Stellung genommen hat.
|
|
De voorgestelde optie zal zorgen voor een
aanzienlijke verbetering van het vermogen van de Unie om de goede werking en
het goede functioneren van de interne energiemarkt te handhaven en de
energievoorzieningszekerheid te waarborgen, alsmede de verwezenlijking van belangrijke
energieprojecten via een gecoördineerde en daardoor ook doeltreffende
toepassing van de onderhandelingskracht van de Unie. In dit opzicht zullen de
positieve effecten van het voorstel opwegen tegen de tamelijk beperkte extra
lasten in verband met de transparantievereisten die aan de lidstaten worden
opgelegd wanneer zij onderhandelen over intergouvernementele overeenkomsten met
derde landen.
|
Mit der vorgeschlagenen Option wird durch
einen abgestimmten und somit effizienten Einsatz der Verhandlungsmacht der
Union die Fähigkeit der Union, das ordnungsgemäße Funktionieren des EU‑Energiebinnenmarktes
aufrechtzuerhalten und die Energieversorgungssicherheit sowie die Realisierung
großer Energieprojekte zu gewährleisten, erheblich gestärkt werden. In dieser
Hinsicht überwiegen die positiven Auswirkungen des Vorschlags gegenüber der
eher begrenzten zusätzlichen Belastung der Mitgliedstaaten infolge der ihnen
auferlegten Transparenzanforderungen bei den Verhandlungen über
zwischenstaatliche Abkommen mit Drittstaaten.
|
|
3.
JURIDISCHE ASPECTEN VAN HET VOORSTEL
|
3.
RECHTLICHE ASPEKTE DES VORSCHLAGS
|
|
Het doel van dit voorstel is om de conclusies
van de Europese Raad van 4 februari 2011 om te zetten in een mechanisme met
gedetailleerde procedures voor de uitwisseling van informatie tussen de
lidstaten en de Commissie met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten,
teneinde de coördinatie op communautair niveau te vergemakkelijken met het oog
op het waarborgen van de voorzieningszekerheid, de goede werking en het goede
functioneren van de interne energiemarkt en het bieden van rechtszekerheid voor
investeringsbeslissingen.
|
Ziel des Vorschlags ist es, die
Schlussfolgerungen des Europäischen Rates vom 4. Februar 2011 in einen
Mechanismus mit detaillierten Verfahren für den Informationsaustausch zwischen
den Mitgliedstaaten und der Kommission über zwischenstaatliche Abkommen zu
überführen, um die Koordinierung auf Unionsebene zu erleichtern, damit die
Versorgungssicherheit sowie das ordnungsgemäße Funktionieren des
Energiebinnenmarkts der Union gewährleistet werden und Rechtssicherheit für Investitionsentscheidungen
geschaffen wird.
|
|
Op individueel niveau is het moeilijk voor de
lidstaten om te waarborgen dat deze beleidsdoelstellingen worden bereikt. De
lidstaten hebben op dit moment niet voldoende informatie om de totale effecten
van hun intergouvernementele overeenkomsten op de voorzieningszekerheidssituatie
in de EU te beoordelen. De eigen evaluaties van lidstaten ten aanzien van de
juiste uitvoering van de energieregels van de Unie met betrekking tot deze
intergouvernementele overeenkomsten bieden investeerders evenmin voldoende
rechtszekerheid. Coördinatie door de Unie zal daarentegen bijdragen aan het
bereiken van alle doelstellingen in dit voorstel. Aangezien de voorgestelde
informatie-uitwisseling de onderhandelingspositie van de lidstaten ten opzichte
van derde landen zal verbeteren, zal hierdoor de correcte uitvoering van de
regels en van het beleid van de Unie worden gegarandeerd. Binnen het voorstel
is het mogelijk om vanuit het gezichtspunt van de collectieve
voorzieningszekerheidssituatie in de EU te opereren, in plaats van vanuit een
nationaal gezichtspunt. Het gebruik van gemeenschappelijk ontwikkelde
standaardclausules en de voorgestelde verenigbaarheidscontrole zullen daarnaast
investeerders voldoende rechtszekerheid bieden met betrekking tot de
vermoedelijke verenigbaarheid van de intergouvernementele overeenkomsten met de
EU‑wetgeving. Het voorstel is derhalve op grond van het
subsidiariteitsbeginsel gerechtvaardigd. Het voorstel eerbiedigt tevens het
evenredigheidsbeginsel, aangezien de vrijwillige alternatieven die zijn
onderzocht niet garanderen dat toereikende informatie-uitwisseling plaatsvindt
om te waarborgen dat de beleidsdoelstellingen worden bereikt.
|
Einzeln ist es für die Mitgliedstaaten
schwierig, für das Erreichen dieser politischen Ziele zu sorgen. Derzeit
verfügen die Mitgliedstaaten nicht über ausreichende Informationen, um die
Gesamtauswirkungen ihrer zwischenstaatlichen Abkommen auf die
Versorgungssicherheit in der EU beurteilen zu können. Die eigene Bewertung der
ordnungsgemäßen Durchführung der Rechtsvorschriften der Union im Energiebereich
durch die Mitgliedstaaten im Zusammenhang mit diesen zwischenstaatlichen
Abkommen bringt auch keine ausreichende Rechtssicherheit für Investoren. Eine
Koordinierung durch die Union wird jedoch allen genannten Zielen zugute kommen.
Da die Verhandlungsposition der Mitgliedstaaten gegenüber Drittstaaten durch
den vorgeschlagenen Informationsaustausch gestärkt wird, wird dieser die
ordnungsgemäße Umsetzung der Rechtsvorschriften und Politik der Union
gewährleisten. Er wird es ermöglichen, die Perspektive der kollektiven
Versorgungssicherheitslage in der EU statt einer nationalen Perspektive
einzunehmen. Die Verwendung gemeinsam konzipierter Standardklauseln und die
vorgeschlagene Kompatibilitätsprüfung werden überdies für Investoren eine
größere Rechtssicherheit hinsichtlich der voraussichtlichen Vereinbarkeit des
jeweiligen zwischenstaatlichen Abkommens mit den EU‑Rechtsvorschriften
schaffen. Der Vorschlag ist daher aus Gründen der Subsidiarität gerechtfertigt.
Außerdem wahrt der Vorschlag den Grundsatz der Verhältnismäßigkeit, da die
untersuchten freiwilligen Alternativen nicht gewährleisten, dass ein für das
Erreichen der politischen Ziele ausreichender Informationsaustausch
stattfindet.
|
|
Intergouvernementele overeenkomsten worden
gedefinieerd als alle juridisch bindende overeenkomsten tussen lidstaten en
derde landen die een effect kunnen hebben op de werking of het functioneren van
de interne energiemarkt of op de energievoorzieningszekerheid in de EU.
|
Zwischenstaatliche Abkommen werden definiert
als rechtsverbindliche Abkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten, die
voraussichtlich Auswirkungen auf das Funktionieren des Energiebinnenmarkts oder
auf die Energieversorgungssicherheit der EU haben.
|
|
Om doublures te voorkomen, worden
intergouvernementele overeenkomsten waarvoor reeds een specifieke melding bij
de Commissie is vastgelegd in andere communautaire wetgeving, uitgesloten van
dit voorstel, met uitzondering van intergouvernementele overeenkomsten die bij
de Commissie ingediend moeten worden krachtens de verordening betreffende
maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering.[10] Ook wordt voorgesteld dat het
nieuwe mechanisme niet van toepassing zal zijn op overeenkomsten tussen
commerciële exploitanten, behalve indien en uitsluitend voor zover de intergouvernementele
overeenkomst uitdrukkelijk naar deze commerciële overeenkomsten verwijst.
|
Um Doppelaufwand zu vermeiden, sind
zwischenstaatliche Abkommen, für die bereits in anderen Rechtsakten der Union
eine besondere Mitteilung an die Kommission vorgesehen ist, mit Ausnahme
zwischenstaatlicher Abkommen, die der Kommission gemäß der Verordnung zur
Gasversorgungssicherheit zu übermitteln sind, von diesem Vorschlag ausgenommen[10].
Außerdem wird vorgeschlagen, dass der neue Mechanismus Vereinbarungen zwischen
kommerziellen Betreibern nicht betrifft, es sei denn, das zwischenstaatliche
Abkommen nimmt explizit auf diese kommerziellen Vereinbarungen Bezug.
|
|
De lidstaten moeten de Commissie alle
bestaande en voorlopig toegepaste intergouvernementele overeenkomsten tussen
hen en derde landen doen toekomen uiterlijk drie maanden nadat het voorgestelde
besluit in werking is getreden. De Commissie moet ook zo vroeg mogelijk op de
hoogte worden gesteld van hun voornemen om onderhandelingen over toekomstige intergouvernementele
overeenkomsten te openen of om bestaande intergouvernementele overeenkomsten te
wijzigen. De Commissie moet regelmatig over de onderhandelingen geïnformeerd
worden. De Commissie neemt op verzoek als waarnemer deel aan de onderhandelingen.
In dit verband hebben lidstaten ook het recht om de Commissie om bijstand te verzoeken
tijdens hun onderhandelingen met derde landen.
|
Die Mitgliedstaaten übermitteln der Kommission
spätestens drei Monate nach dem Inkrafttreten des vorgeschlagenen Beschlusses
alle bestehenden und alle vorübergehend angewandten zwischenstaatlichen
Abkommen zwischen ihnen und Drittstaaten. Außerdem ist die Kommission so früh
wie möglich über ihre Absicht zu unterrichten, Verhandlungen über künftige
zwischenstaatliche Abkommen aufzunehmen oder bestehende zwischenstaatliche
Abkommen zu ändern. Die Kommission muss regelmäßig über die Verhandlungen
informiert werden. Auf Ersuchen nimmt die Kommission als Beobachterin an den
Verhandlungen teil. In diesem Zusammenhang haben die Mitgliedstaaten auch das
Recht, die Kommission um Unterstützung während ihrer Verhandlungen mit
Drittstaaten zu ersuchen.
|
|
Zodra de intergouvernementele overeenkomst is
geratificeerd, wordt de geratificeerde tekst aan de Commissie gestuurd.
Intergouvernementele overeenkomsten moeten integraal worden ingediend, met
inbegrip van hun bijlagen, andere teksten waarnaar ze verwijzen en alle amendementen
op de teksten. De Commissie stelt alle ontvangen informatie via een databank
ter beschikking van de lidstaten. Wanneer lidstaten informatie verstrekken aan
de Commissie, mogen zij aangeven of enig deel van de informatie in de
overeenkomsten als vertrouwelijk moet worden behandeld.
|
Nach der Ratifizierung eines
zwischenstaatlichen Abkommens ist der ratifizierte Wortlaut des Abkommens der
Kommission zu übermitteln. Zwischenstaatliche Abkommen sind in ihrer Gesamtheit
zu übermitteln, einschließlich der Anhänge, anderer Texte, auf die sie sich
beziehen, und aller Änderungen des Abkommens. Die Kommission wird alle
eingegangenen Informationen den anderen Mitgliedstaaten über eine Datenbank zur
Verfügung stellen. Bei der Übermittlung der Informationen an die Kommission
kann ein Mitgliedstaat angeben, ob ein Teil der Informationen in dem
übermittelten Abkommen vertraulich zu behandeln ist.
|
|
De Commissie zal de
coördinatie tussen de lidstaten vergemakkelijken met het oog op het beoordelen
van ontwikkelingen met betrekking tot intergouvernementele
overeenkomsten, het identificeren van
gemeenschappelijke problemen en oplossingen, alsmede het ontwikkelen van
standaardclausules die de lidstaten kunnen gebruiken in toekomstige
intergouvernementele overeenkomsten.
|
Die Kommission wird die Koordinierung zwischen
den Mitgliedstaaten erleichtern, um mit zwischenstaatlichen Abkommen
zusammenhängende Entwicklungen zu prüfen, gemeinsame Probleme und Lösungen zu
ermitteln und Standardklauseln zu entwickeln, die die Mitgliedstaaten in
künftigen zwischenstaatlichen Abkommen verwenden können.
|
|
Daarnaast heeft de Commissie
het recht om, op haar eigen initiatief binnen uiterlijk vier weken nadat zij op
de hoogte is gebracht van de afronding van onderhandelingen of op verzoek van
de lidstaat die de onderhandelingen over de intergouvernementele
overeenkomst heeft gevoerd, de verenigbaarheid van de
overeenkomst waarover is onderhandeld met het recht van de Unie te beoordelen
teneinde te waarborgen dat de overeenkomst rechtmatig is. In dit geval moeten
de lidstaten de volledige intergouvernementele overeenkomst waarover onderhandeld is bij de Commissie indienen,
voordat de intergouvernementele overeenkomst
wordt ondertekend. De Commissie voert de beoordeling binnen vier maanden uit.
Indien een dergelijke verenigbaarheidscontrole is aangevraagd, wordt de
Commissie geacht geen bezwaren naar voren te hebben gebracht indien ze binnen
deze beoordelingsperiode geen advies uitbrengt.
|
Außerdem hat die Kommission spätestens
innerhalb von vier Wochen, nachdem sie darüber unterrichtet wurde, dass
Verhandlungen zum Abschluss gebracht wurden, oder auf Ersuchen des Mitgliedstaats,
der das zwischenstaatliche Abkommen verhandelt hat, das Recht, die
Vereinbarkeit des verhandelten Abkommens mit dem Unionsrecht zu prüfen, um
seine Rechtmäßigkeit sicherzustellen. In diesem Fall müssen die Mitgliedstaaten
der Kommission das vollständig verhandelte zwischenstaatliche Abkommen vor
seiner Unterzeichnung übermitteln. Die Kommission verfügt über einen
Prüfzeitraum von vier Monaten. Falls um eine solche Kompatibilitätsprüfung
ersucht wurde und innerhalb dieses Prüfzeitraums keine Stellungnahme der
Kommission erfolgt, wird davon ausgegangen, dass die Kommission keine Einwände
erhoben hat.
|
|
De Commissie stelt een verslag op over de
toepassing van het voorgestelde besluit vier jaar nadat het besluit in werking
is getreden.
|
Die Kommission legt vier Jahre nach dem
Inkrafttreten des vorgeschlagenen Beschlusses einen Bericht über seine
Anwendung vor.
|
|
Het voorgestelde besluit treedt in werking op
de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de
Europese Unie.
|
Der vorgeschlagene Beschluss soll 20 Tage
nach seiner Veröffentlichung im Amtsblatt in Kraft treten.
|
|
4.
GEVOLGEN VAN HET BESLUIT VOOR DE BEGROTING
|
4.
AUSWIRKUNGEN AUF DEN HAUSHALTS OF THE PROPOSAL
|
|
Het voorstel heeft geen gevolgen voor de
begroting van de Unie. De beperkte extra administratieve last voor de Europese
Commissie brengt geen extra kosten met zich mee.
|
Der Vorschlag hat keine Auswirkungen auf den
Haushalt der Union. Der begrenzte zusätzliche Verwaltungsaufwand für die
Europäische Kommission ist mit keinen zusätzlichen Kosten verbunden.
|
|
2011/0238 (COD)
|
2011/0238 (COD)
|
|
Voorstel voor een
|
Vorschlag für
|
|
BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE
RAAD
|
BESCHLUSS DES EUROPÄISCHEN PARLAMENTS UND
DES RATES
|
|
tot instelling van een mechanisme voor
informatie-uitwisseling met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten
tussen lidstaten en derde landen op energiegebied
|
zur Einrichtung eines Mechanismus für den
Informationsaustausch über zwischenstaatliche Abkommen zwischen Mitgliedstaaten
und Drittstaaten im Energiebereich
|
|
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN
DE EUROPESE UNIE,
|
DAS EUROPÄISCHE PARLAMENT UND DER RAT
DER EUROPÄISCHEN UNION –
|
|
Gezien het Verdrag betreffende de werking van
de Europese Unie, en met name artikel 194,
|
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise
der Europäischen Union, insbesondere auf Artikel 194,
|
|
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
|
auf Vorschlag der Europäischen Kommission,
|
|
Na toezending van het ontwerp van
wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
|
nach Zuleitung des Entwurfs des
Gesetzgebungsakts an die nationalen Parlamente,
|
|
Gezien het advies van het Europees Economisch
en Sociaal Comité[11],
|
nach Stellungnahme des Europäischen
Wirtschafts- und Sozialausschusses[11],
|
|
Gezien het advies van het Comité van de
Regio's[12],
|
nach Stellungnahme des Ausschusses der
Regionen[12],
|
|
Handelend volgens de gewone
wetgevingsprocedure,
|
gemäß dem ordentlichen Gesetzgebungsverfahren,
|
|
Overwegende hetgeen volgt:
|
in Erwägung nachstehender Gründe:
|
|
(1)
De Europese Raad heeft de lidstaten verzocht om met
ingang van 1 januari 2012 de Commissie op de hoogte te stellen van al hun
nieuwe en bestaande bilaterale energieovereenkomsten met derde landen. De
Commissie moet deze informatie beschikbaar stellen aan alle andere lidstaten in
een passende vorm, met inachtneming van de noodzaak om commercieel gevoelige
informatie te beschermen.
|
(1)
Der Europäische Rat hat die Mitgliedstaaten
ersucht, die Kommission ab dem 1. Januar 2012 über alle ihre neuen
und bestehenden bilateralen Energieabkommen mit Drittstaaten zu unterrichten.
Die Kommission sollte diese Informationen allen anderen Mitgliedstaaten in
geeigneter Form unter Berücksichtigung der Notwendigkeit des Schutzes sensibler
Geschäftsdaten zur Verfügung stellen.
|
|
(2)
Het recht van de Unie vereist dat lidstaten alle
passende maatregelen treffen om te waarborgen dat de verplichtingen uit hoofde
van de Verdragen of besluiten van de instellingen van de Unie worden nagekomen.
De lidstaten moeten derhalve eventuele onverenigbaarheden voorkomen of
corrigeren tussen het recht van de Unie en internationale overeenkomsten die met
derde landen worden gesloten.
|
(2)
Nach dem Unionsrecht müssen die Mitgliedstaaten
alle geeigneten Maßnahmen zur Erfüllung der Verpflichtungen ergreifen, die sich
aus den Verträgen oder den Handlungen der Organe der Union ergeben. Die
Mitgliedstaaten sollten daher Unvereinbarkeiten zwischen Unionsrecht und
zwischenstaatlichen Abkommen, die zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten
geschlossen werden, vermeiden oder beseitigen.
|
|
(3)
Voor de goede werking van de interne energiemarkt
is het nodig dat de energie die uit derde landen in de Unie wordt ingevoerd
volledig onderworpen is aan de regels voor de interne energiemarkt. Een interne
energiemarkt die niet correct functioneert, plaatst de EU in een kwetsbare
positie wat betreft de energievoorzieningszekerheid. Een hoge mate van
transparantie met betrekking tot overeenkomsten tussen lidstaten en derde
landen op energiegebied zou de Unie in staat stellen om gecoördineerde actie te
ondernemen, in een geest van solidariteit, teneinde te waarborgen dat dergelijke
overeenkomsten in overeenstemming zijn met communautaire wetgeving en de
energievoorziening op doeltreffende wijze zeker te stellen.
|
(3)
Das ordnungsgemäße Funktionieren des
Energiebinnenmarkts erfordert, dass für aus Drittstaaten in die Union
importierte Energie die dem Energiebinnenmarkt zugrunde liegenden
Rechtsvorschriften uneingeschränkt gelten. Ein Energiebinnenmarkt, der nicht
ordnungsgemäß funktioniert, macht die EU im Hinblick auf die
Energieversorgungssicherheit anfällig. Ein hohes Maß an Transparenz
hinsichtlich der Abkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten im
Energiebereich würde es der Union ermöglichen, von Solidarität getragene,
koordinierte Maßnahmen zu ergreifen, um sicherzustellen, dass solche Abkommen
mit den Rechtsvorschriften der Union übereinstimmen und die Energieversorgung
wirksam sichern.
|
|
(4)
Het nieuwe mechanisme voor informatie-uitwisseling
mag alleen betrekking hebben op intergouvernementele overeenkomsten die een
effect kunnen hebben op de interne markt voor energie of op de
energievoorzieningszekerheid, aangezien deze kwesties onlosmakelijk met elkaar
verbonden zijn. Het mechanisme moet in het bijzonder alle intergouvernementele
overeenkomsten omvatten die een effect hebben op de levering van gas, olie of
elektriciteit via vaste infrastructuur of die een effect hebben op de
hoeveelheid energie die vanuit derde landen in de Unie wordt ingevoerd.
|
(4)
Der neue Mechanismus für den Informationsaustausch
sollte sich nur auf zwischenstaatliche Abkommen erstrecken, die voraussichtlich
Auswirkungen auf den Energiebinnenmarkt oder auf die
Energieversorgungssicherheit haben, da beide untrennbar miteinander verbunden
sind. Er sollte insbesondere alle zwischenstaatlichen Abkommen erfassen, die
sich auf die Versorgung mit Gas, Öl und Strom durch ortsfeste Infrastruktur
oder auf die Menge der aus Drittstaaten in die EU importierten Energie
auswirken.
|
|
(5)
Intergouvernementele overeenkomsten die in hun
geheel moeten worden gemeld bij de Commissie op grond van andere wetgeving van
de Unie zoals [Verordening (EU) nr. …/… van het Europees Parlement en de Raad
van … tot vaststelling van overgangsregelingen voor bilaterale
investeringsovereenkomsten tussen lidstaten en derde landen[13]] moeten worden uitgesloten van
het mechanisme voor informatie-uitwisseling dat bij dit besluit wordt
vastgesteld.
|
(5)
Zwischenstaatliche Abkommen, die der Kommission in
ihrer Gesamtheit auf der Grundlage anderer Rechtsakte der Union wie [die
Verordnung (EU) Nr. …/… des Europäischen Parlaments und des Rates vom … zur
Einführung einer Übergangsregelung für bilaterale Investitionsabkommen zwischen
Mitgliedstaaten und Drittländern…[13]]
mitzuteilen sind, sollten von dem durch diesen Beschluss geschaffenen
Mechanismus für den Informationsaustausch ausgenommen werden.
|
|
(6)
De vrijstelling van bovenstaande meldingsplicht mag
niet van toepassing zijn op intergouvernementele overeenkomsten die bij de
Commissie ingediend moeten worden krachtens artikel 13, lid 6, van Verordening
(EU) nr. 994/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende
maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering en houdende intrekking van
Richtlijn 2004/67/EG.[14]
Dergelijke intergouvernementele overeenkomsten met derde landen die een effect
hebben op de ontwikkeling en het gebruik van gasinfrastructuur en gasvoorraden
moeten derhalve worden gemeld overeenkomstig de in dit besluit vastgestelde
regels. Om doublures te voorkomen, moet een melding die wordt ingediend op
grond van dit besluit worden geacht te voldoen aan de kennisgevingsplicht die
is vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 994/2010.
|
(6)
Die genannte Ausnahme von der Mitteilungspflicht
sollte nicht für zwischenstaatliche Abkommen gelten, die der Kommission gemäß
Artikel 13 Absatz 6 der Verordnung (EU) Nr. 994/2010 des
Europäischen Parlaments und des Rates vom 20. Oktober 2010 über
Maßnahmen zur Gewährleistung der sicheren Erdgasversorgung und zur Aufhebung
der Richtlinie 2004/67/EG des Rates[14] vorzulegen sind. Zwischenstaatliche
Abkommen mit Drittstaaten, die sich auf die Entwicklung und Nutzung von
Gasinfrastruktur und Gaslieferungen auswirken, sollten künftig gemäß den in
diesem Beschluss festgelegten Regeln mitgeteilt werden. Zur Vermeidung von
Doppelaufwand sollte davon ausgegangen werden, dass eine nach diesem Beschluss
erfolgte Mitteilung die in der Verordnung (EU) Nr. 994/2010 festgelegte
Mitteilungspflicht erfüllt.
|
|
(7)
Dit besluit is niet van toepassing op
overeenkomsten tussen commerciële entiteiten, behalve indien en uitsluitend
voor zover de intergouvernementele overeenkomsten uitdrukkelijk naar dergelijke
commerciële overeenkomsten verwijzen. Commerciële exploitanten die over
commerciële overeenkomsten onderhandelen met exploitanten van derde landen
mogen niettemin om bijstand van de Commissie verzoeken teneinde potentiële
conflicten met het recht van de Unie te voorkomen.
|
(7)
Dieser Beschluss sollte Vereinbarungen zwischen
kommerziellen Unternehmen nicht betreffen, es sei denn, die zwischenstaatlichen
Abkommen nehmen explizit auf solche kommerziellen Vereinbarungen Bezug.
Kommerzielle Betreiber, die kommerzielle Vereinbarungen mit Betreibern aus
Drittstaaten verhandeln, können sich nichtsdestoweniger an die Kommission
wenden, um eine potenzielle Kollision mit dem Unionsrecht zu vermeiden.
|
|
(8)
De lidstaten doen de Commissie alle bestaande
intergouvernementele overeenkomsten, voorlopig toegepaste overeenkomsten in de
zin van artikel 25 van het Verdrag van Wenen[15]
en nieuwe intergouvernementele overeenkomsten toekomen.
|
(8)
Die Mitgliedstaaten sollten der Kommission alle
bestehenden, alle im Sinne des Artikels 25 des Wiener Übereinkommens[15]
vorübergehend angewandten und alle neuen zwischenstaatlichen Abkommen
übermitteln.
|
|
(9)
De lidstaten moeten de Commissie reeds op de hoogte
stellen van hun voornemen om onderhandelingen te openen wanneer het gaat om
nieuwe intergouvernementele overeenkomsten of wijzigingen van bestaande
intergouvernementele overeenkomsten. De Commissie moet geregeld geïnformeerd
worden over de lopende onderhandelingen. De Commissie heeft het recht om als
waarnemer aan de onderhandelingen deel te nemen. De lidstaten mogen de
Commissie ook verzoeken om hen bij te staan tijdens hun onderhandelingen met
derde landen.
|
(9)
Die Mitgliedstaaten sollten der Kommission bereits
die Absicht mitteilen, Verhandlungen über neue zwischenstaatliche Abkommen oder
Änderungen bestehender zwischenstaatlicher Abkommen aufzunehmen. Die Kommission
sollte regelmäßig über die laufenden Verhandlungen unterrichtet werden. Sie
sollte das Recht haben, an den Verhandlungen als Beobachterin teilzunehmen. Die
Mitgliedstaaten können auch die Kommission ersuchen, sie während ihrer
Verhandlungen mit Drittstaaten zu unterstützen.
|
|
(10)
De Commissie heeft het recht om, op haar eigen
initiatief of op verzoek van de lidstaat die over de intergouvernementele
overeenkomst heeft onderhandeld, de verenigbaarheid van de overeenkomst in
kwestie met het recht van de Unie te beoordelen, voordat de overeenkomst wordt
ondertekend.
|
(10)
Die Kommission sollte aus eigener Initiative oder
auf Ersuchen des Mitgliedstaats, der das zwischenstaatliche Abkommen verhandelt
hat, das Recht haben, die Vereinbarkeit des verhandelten Abkommens mit dem
Unionsrecht vor der Unterzeichnung des Abkommens zu prüfen.
|
|
(11)
Alle definitieve geratificeerde overeenkomsten
waarop dit besluit van toepassing is, moeten aan de Commissie worden gestuurd,
opdat alle andere lidstaten volledig geïnformeerd kunnen worden.
|
(11)
Alle endgültigen, ratifizierten Abkommen, die unter
diesen Beschluss fallen, sollten der Kommission übermittelt werden, um eine
vollständige Unterrichtung aller übrigen Mitgliedstaaten zu ermöglichen.
|
|
(12)
De Commissie moet alle ontvangen informatie in
elektronische vorm ter beschikking van alle andere lidstaten stellen. De
Commissie moet verzoeken van lidstaten eerbiedigen om ingediende informatie, in
het bijzonder commerciële informatie, vertrouwelijk te behandelen. Verzoeken om
vertrouwelijke behandeling mogen echter niet de toegang van de Commissie zelf
tot vertrouwelijke informatie beperken, aangezien de Commissie voor haar eigen
beoordeling volledige informatie nodig heeft. De verzoeken om vertrouwelijke
behandeling laten het recht op toegang tot documenten onverlet dat is
vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de
Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het
Europees Parlement, de Raad en de Commissie.[16]
|
(12)
Die Kommission sollte alle Informationen, die sie
erhalten hat, allen anderen Mitgliedstaaten in elektronischer Form zur
Verfügung stellen. Die Kommission sollte dem Ersuchen der Mitgliedstaaten
nachkommen, die übermittelten Informationen, vor allem kommerzielle
Informationen, vertraulich zu behandeln. Ersuchen um vertrauliche Behandlung
sollten jedoch den Zugang der Kommission zu vertraulichen Informationen nicht
einschränken, da die Kommission für ihre Prüfung umfassende Informationen
benötigt. Die Ersuchen um Vertraulichkeit berühren nicht das Recht auf Zugang
zu Dokumenten gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1049/2001 des Europäischen
Parlaments und des Rates vom 30. Mai 2001 über den Zugang der
Öffentlichkeit zu Dokumenten des Europäischen Parlaments, des Rates und der
Kommission[16].
|
|
(13)
Een permanente uitwisseling van informatie met betrekking
tot intergouvernementele overeenkomsten op communautair niveau moet de
ontwikkeling van beste praktijken mogelijk maken. Op basis van deze beste
praktijken moet de Commissie standaardclausules aanbevelen voor gebruik in
intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen. Het
gebruik van deze niet-bindende standaardclausules is bedoeld om te voorkomen
dat intergouvernementele overeenkomsten strijdig zijn met het recht van de
Unie.
|
(13)
Ein ständiger Informationsaustausch zu
zwischenstaatlichen Abkommen auf Unionsebene dürfte die Entwicklung bester
Praktiken ermöglichen. Ausgehend von diesen besten Praktiken sollte die
Kommission Standardklauseln zur Verwendung in zwischenstaatlichen Abkommen
zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten empfehlen. Die Verwendung solcher
Standardklauseln sollte eine Kollision zwischen zwischenstaatlichen Abkommen
und Unionsrecht ausschließen.
|
|
(14)
De verbetering van de wederzijdse kennis van
bestaande en nieuwe intergouvernementele overeenkomsten moet leiden tot een
betere coördinatie op het gebied van energieaangelegenheden tussen de lidstaten
onderling en tussen de lidstaten en de Commissie. Door een dergelijke
verbeterde coördinatie kunnen de lidstaten ten volle profiteren van het
politieke en economische gewicht van de Unie.
|
(14)
Eine bessere gegenseitige Kenntnis bestehender und
neuer zwischenstaatlicher Abkommen sollte eine bessere Koordinierung zwischen
den Mitgliedstaaten sowie zwischen den Mitgliedstaaten und der Kommission in
Energieangelegenheiten ermöglichen. Infolge einer solchen verbesserten
Koordinierung sollten die Mitgliedstaaten in vollem Umfang aus dem politischen
und wirtschaftlichen Gewicht der Union Nutzen ziehen können.
|
|
(15)
Het mechanisme voor de uitwisseling van informatie
waarin dit besluit voorziet, laat de toepassing van de regels van de Unie
inzake inbreuken en mededinging onverlet,
|
(15)
Der in diesem Beschluss vorgesehene Mechanismus für
den Informationsaustausch sollte der Anwendung der Vertragsverletzungs- und
Wettbewerbsvorschriften der Union nicht entgegenstehen –
|
|
HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT
VASTGESTELD:
|
HABEN FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
|
|
Artikel 1
Onderwerp en toepassingsgebied
|
Artikel 1
Gegenstand und Anwendungsbereich
|
|
1. Bij dit besluit wordt een mechanisme
vastgesteld voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de
Commissie met betrekking tot intergouvernementele
overeenkomsten.
|
1. Mit diesem Beschluss wird ein Mechanismus
für den Austausch von Informationen zu zwischenstaatlichen Abkommen zwischen
den Mitgliedstaaten und der Kommission geschaffen.
|
|
2. Dit besluit is niet van toepassing op
intergouvernementele overeenkomsten die reeds volledig onderworpen zijn aan
andere kennisgevingsprocedures krachtens communautaire wetgeving, met
uitzondering van intergouvernementele overeenkomsten die bij de Commissie gemeld
moeten worden op grond van artikel 13, lid 6, van Verordening (EU) nr.
994/2010.
|
2. Zwischenstaatliche Abkommen, die in ihrer
Gesamtheit bereits Gegenstand anderer spezieller Mitteilungsverfahren nach
Unionsrecht sind, mit Ausnahme zwischenstaatlicher Abkommen, die der Kommission
gemäß Artikel 13 Absatz 6 der Verordnung (EU) Nr. 994/2010 zu
übermitteln sind, fallen nicht unter diesen Beschluss.
|
|
Artikel 2
Definities
|
Artikel 2
Begriffsbestimmungen
|
|
In dit besluit zijn de volgende definities van
toepassing:
|
Für die Zwecke dieses Beschlusses gelten
folgende Begriffsbestimmungen:
|
|
(1) "intergouvernementele
overeenkomsten": alle juridisch bindende overeenkomsten tussen lidstaten
en derde landen die een effect kunnen hebben op de werking of het functioneren
van de interne energiemarkt of op de energievoorzieningszekerheid in de Unie;
|
(1) „Zwischenstaatliche Abkommen“ sind
rechtsverbindliche Abkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten, die
voraussichtlich Auswirkungen auf das Funktionieren des Energiebinnenmarkts oder
auf die Energieversorgungssicherheit der Union haben.
|
|
(2) "bestaande intergouvernementele
overeenkomst": intergouvernementele overeenkomsten die in werking zijn
getreden vóór de inwerkingtreding van dit besluit.
|
(2) „Bestehende zwischenstaatliche
Abkommen“ sind zwischenstaatliche Abkommen, die vor dem Inkrafttreten dieses Beschlusses
in Kraft getreten sind.
|
|
Artikel 3
Informatie-uitwisseling tussen de Commissie en de lidstaten
|
Artikel 3
Informationsaustausch zwischen der Kommission und den Mitgliedstaaten
|
|
1. De lidstaten doen alle bestaande en
voorlopig toegepaste intergouvernementele overeenkomsten tussen hen en derde
landen volledig, met inbegrip van hun bijlagen en andere teksten waarnaar ze
uitdrukkelijk verwijzen en alle amendementen op deze teksten, toekomen aan de
Commissie binnen uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding van dit besluit.
De Commissie stelt de ontvangen documenten in
elektronische vorm ter beschikking van alle andere lidstaten. Voor de
toepassing van dit besluit worden bestaande of voorlopig toegepaste intergouvernementele
overeenkomsten die op de datum waarop dit besluit in werking trad reeds aan de
Commissie zijn gemeld op grond van Verordening (EU) nr. 994/2010, geacht gemeld
te zijn voor zover zij aan de vereisten van dit lid voldoen.
|
1. Die Mitgliedstaaten übermitteln der
Kommission spätestens drei Monate nach Inkrafttreten dieses Beschlusses alle
bestehenden und alle vorübergehend angewandten zwischenstaatlichen Abkommen
zwischen ihnen und Drittstaaten in ihrer Gesamtheit, einschließlich deren
Anhänge sowie sonstiger Texte, auf die sie explizit Bezug nehmen, und aller
Änderungen. Die Kommission stellt die Unterlagen, die sie erhalten hat, allen
anderen Mitgliedstaaten in elektronischer Form zur Verfügung. Bestehende oder vorübergehend angewandte
zwischenstaatliche Abkommen, die der Kommission zum Zeitpunkt des
Inkrafttretens dieses Beschlusses bereits gemäß der Verordnung (EU)
Nr. 994 übermittelt wurden und die Anforderungen dieses Absatzes erfüllen,
gelten als für die Zwecke dieses Beschlusses übermittelt.
|
|
2. Indien een
lidstaat voornemens is onderhandelingen te beginnen met een derde land om een
bestaande intergouvernementele overeenkomst te wijzigen of een nieuwe
intergouvernementele overeenkomst te sluiten, stelt de lidstaat de Commissie
schriftelijk op de hoogte van dit voornemen op het vroegst mogelijke moment
voorafgaand aan de geplande opening van de formele onderhandelingen. De aan de
Commissie verstrekte informatie moet de desbetreffende documentatie, een
indicatie van de bepalingen die tijdens de onderhandelingen besproken zullen
worden, de doelstellingen van de onderhandelingen en andere relevante informatie
omvatten. In het geval van amendementen op een bestaande overeenkomst moeten de
bepalingen waarover opnieuw zal worden onderhandeld, aangegeven worden in de
aan de Commissie verstrekte informatie. De Commissie stelt de ontvangen
informatie in elektronische vorm ter beschikking van alle lidstaten. De
lidstaat in kwestie stelt de Commissie geregeld op de hoogte van de lopende
onderhandelingen. Op verzoek van de Commissie of de lidstaat kan de Commissie
als waarnemer aan de onderhandelingen deelnemen.
|
2. Beabsichtigt ein Mitgliedstaat,
Verhandlungen mit einem Drittstaat aufzunehmen, um ein bestehendes
zwischenstaatliches Abkommen zu ändern oder ein neues zwischenstaatliches
Abkommen zu schließen, so unterrichtet er die Kommission darüber schriftlich so
früh wie möglich vor der geplanten Aufnahme von Verhandlungen. Die der Kommission übermittelten Informationen
enthalten neben den einschlägigen Unterlagen auch Angaben darüber, welche
Bestimmungen Gegenstand der Verhandlungen sein sollen und welche Ziele mit den
Verhandlungen verfolgt werden, sowie sonstige sachdienliche Informationen. Bei Änderungen eines bestehenden Abkommens sind die
neu zu verhandelnden Bestimmungen in den der Kommission übermittelten
Informationen anzugeben. Die Kommission stellt
die Informationen, die sie erhalten hat, allen Mitgliedstaaten in
elektronischer Form zur Verfügung. Der
betreffende Mitgliedstaat unterrichtet die Kommission regelmäßig über die
laufenden Verhandlungen. Auf Ersuchen der
Kommission oder des jeweiligen Mitgliedstaates kann die Kommission als
Beobachterin an den Verhandlungen teilnehmen.
|
|
3. Zodra een
intergouvernementele overeenkomst of een amendement op een intergouvernementele
overeenkomst wordt geratificeerd, doet de lidstaat in kwestie de overeenkomst
of het amendement op de overeenkomst, met inbegrip van bijbehorende
bijlagen en andere teksten waarnaar deze overeenkomsten of amendementen
uitdrukkelijk verwijzen, toekomen aan de Commissie,
die de ontvangen documenten in elektronische vorm ter beschikking stelt van
alle andere lidstaten, met uitzondering van vertrouwelijke delen in de zin van
artikel 7.
|
3. Nach der Ratifizierung eines zwischenstaatlichen Abkommens oder einer
Änderung eines zwischenstaatlichen Abkommens übermittelt der betreffende
Mitgliedstaat das Abkommen oder die Änderung des Abkommens, einschließlich
seiner Anhänge und sonstiger Texte, auf die dieses Abkommen oder diese Änderung
explizit Bezug nimmt, der Kommission, die die erhaltenen Unterlagen mit
Ausnahme der nach Artikel 7 angegebenen vertraulichen Teile allen anderen
Mitgliedstaaten in elektronischer Form zur Verfügung stellt.
|
|
Artikel 4
Bijstand door de Commissie
|
Artikel 4
Unterstützung durch die Kommission
|
|
Indien een lidstaat de
Commissie op grond van artikel 3, lid 2, op de hoogte stelt van zijn voornemen
om onderhandelingen te openen teneinde een bestaande intergouvernementele
overeenkomst te wijzigen of een nieuwe intergouvernementele overeenkomst te
sluiten, kan de lidstaat in kwestie verzoeken om bijstand van de Commissie
tijdens de onderhandelingen met het derde land.
|
Unterrichtet ein Mitgliedstaat die Kommission
gemäß Artikel 3 Absatz 2 von seiner Absicht, Verhandlungen zur
Änderung eines bestehenden zwischenstaatlichen Abkommens oder zum Abschluss
eines neuen zwischenstaatlichen Abkommens aufzunehmen, kann der Mitgliedstaat
die Kommission um Unterstützung bei den Verhandlungen mit dem jeweiligen
Drittstaat ersuchen.
|
|
Artikel 5
Voorafgaande verenigbaarheidscontrole
|
Artikel 5
Ex-ante-Kompatibilitätsprüfung
|
|
De Commissie kan op eigen
initiatief tot uiterlijk vier weken nadat zij op de hoogte is gesteld van de
afronding van de onderhandelingen of op verzoek van de lidstaat die over de
intergouvernementele overeenkomst heeft onderhandeld, de overeenkomst
beoordelen op verenigbaarheid met het recht van de Unie, voordat de overeenkomst wordt ondertekend. Indien de
Commissie of de lidstaat in kwestie verzoeken om een dergelijke voorafgaande
beoordeling van de verenigbaarheid van de overeenkomst waarover onderhandeld is
met het recht van de Unie, wordt de
overeenkomst in kwestie voorafgaand aan de ondertekening aan de Commissie
voorgelegd voor onderzoek. De lidstaat in kwestie ziet af van ondertekening van
de overeenkomst gedurende een periode van vier maanden volgend op het indienen
van de ontwerpversie van de intergouvernementele overeenkomst. In overleg met
de lidstaat in kwestie kan deze onderzoeksperiode worden verlengd. Wanneer een
verenigbaarheidscontrole is aangevraagd, wordt de Commissie geacht geen
bezwaren te hebben ingediend indien zij binnen de onderzoeksperiode geen advies
uitbrengt.
|
Die Kommission kann aus eigener Initiative
spätestens bis zu vier Wochen, nachdem sie über den Abschluss der Verhandlungen
unterrichtet wurde, oder auf Ersuchen des Mitgliedstaats, der das
zwischenstaatliche Abkommen verhandelt hat, vor der Unterzeichnung des
Abkommens die Vereinbarkeit dieses Abkommens mit dem Unionsrecht prüfen. Falls die Kommission oder der betreffende
Mitgliedstaat um eine solche Vorabprüfung des verhandelten zwischenstaatlichen
Abkommens auf seine Vereinbarkeit mit dem Unionsrecht ersucht, ist der
verhandelte, jedoch noch nicht unterzeichnete Entwurf des zwischenstaatlichen
Abkommens der Kommission zur Prüfung vorzulegen. Der
betreffende Mitgliedstaat sieht während eines Zeitraums von vier Monaten nach
der Übermittlung des Entwurfs des zwischenstaatlichen Abkommens von der
Unterzeichnung des Abkommens ab. Der
Prüfzeitraum kann im Einvernehmen mit dem betreffenden Mitgliedstaat verlängert
werden. Falls um eine solche
Kompatibilitätsprüfung ersucht wurde und innerhalb des Prüfzeitraums keine
Stellungnahme der Kommission erfolgt, wird davon ausgegangen, dass die
Kommission keine Einwände erhoben hat.
|
|
Artikel 6
Coördinatie met de lidstaten
|
Artikel 6
Koordinierung mit den Mitgliedstaaten
|
|
1. De Commissie zorgt ervoor dat de
coördinatie tussen de lidstaten wordt vergemakkelijkt met het oog op:
|
1. Die Kommission erleichtert die
Koordinierung zwischen den Mitgliedstaaten im Hinblick auf
|
|
(a) het beoordelen van ontwikkelingen met
betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten;
|
a) die Überprüfung von Entwicklungen
im Zusammenhang mit zwischenstaatlichen Abkommen;
|
|
(b) het identificeren van gemeenschappelijke
problemen in verband met intergouvernementele overeenkomsten en het overwegen
van passende maatregelen om deze problemen op te lossen;
|
b) die Ermittlung gemeinsamer Probleme
im Zusammenhang mit zwischenstaatlichen Abkommen und Überlegungen zu geeigneten
Lösungsmaßnahmen;
|
|
(c) het ontwikkelen, op
basis van beste praktijken, van standaardclausules waarvan het gebruik zou
garanderen dat toekomstige intergouvernementele overeenkomsten de energiewetgeving
van de Unie volledig naleven.
|
c) die
ausgehend von der besten Praxis erfolgende Entwicklung von Standardklauseln,
deren Verwendung die vollständige Übereinstimmung künftiger zwischenstaatlicher
Abkommen mit den Rechtsvorschriften der Union im Energiebereich gewährleisten
würde.
|
|
Artikel 7
Vertrouwelijkheid
|
Artikel 7
Vertraulichkeit
|
|
Wanneer een lidstaat informatie verstrekt aan
de Commissie op grond van artikel 3, mag de lidstaat aangeven of enig deel van
de informatie, met name commerciële informatie, vertrouwelijk behandeld moet
worden en of de verstrekte informatie gedeeld kan worden met andere lidstaten.
De Commissies dient deze instructies te eerbiedigen. Dergelijke verzoeken om
vertrouwelijke behandeling houden geen beperking in van de toegang van de
Commissie zelf tot vertrouwelijke informatie.
|
Bei der Übermittlung von Informationen an die
Kommission gemäß Artikel 3 kann der Mitgliedstaat angeben, ob ein Teil der
Informationen, insbesondere kommerzielle Informationen, als vertraulich zu
behandeln ist und ob die übermittelten Informationen an andere Mitgliedstaaten
weitergegeben werden dürfen. Die Kommission beachtet diese Angaben. Durch
Ersuchen um Wahrung der Vertraulichkeit wird der Zugang der Kommission zu
vertraulichen Informationen nicht eingeschränkt.
|
|
Artikel 8
Evaluatie
|
Artikel 8
Überprüfung
|
|
1. Vier jaar na de inwerkingtreding van dit
besluit dient de Commissie bij het Europees Parlement, de Raad en het
Economisch en Sociaal Comité een verslag over de toepassing van het besluit in.
|
1. Vier Jahre nach dem Inkrafttreten
des Beschlusses legt die Kommission dem Europäischen Parlament, dem Rat und dem
Europäischen Wirtschafts- und Sozialausschuss einen Bericht über die Anwendung
dieses Beschlusses vor.
|
|
2. Het verslag beoordeelt in het bijzonder of
dit besluit voorziet in een toereikend kader om volledige naleving door
intergouvernementele overeenkomsten van de EU‑wetgeving te waarborgen,
alsmede een hoog niveau van coördinatie tussen de lidstaten met betrekking tot
intergouvernementele overeenkomsten.
|
2. In dem Bericht wird insbesondere
bewertet, ob dieser Beschluss einen ausreichenden Rahmen dafür bietet, für eine
vollständige Übereinstimmung zwischenstaatlicher Abkommen mit dem Unionsrecht
und für ein hohes Maß an Koordinierung zwischen den Mitgliedstaaten
hinsichtlich zwischenstaatlicher Abkommen zu sorgen.
|
|
Artikel 9
Inwerkingtreding
|
Artikel 9
Inkrafttreten
|
|
Dit besluit treedt in werking op de twintigste
dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese
Unie.
|
Dieser Beschluss tritt am zwanzigsten Tag nach
seiner Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
|
|
Artikel 10
Adressaten
|
Artikel 10
|
|
Dit besluit is gericht tot de lidstaten.
|
Adressaten
|
|
Gedaan te Brussel,
|
Dieser
Beschluss ist an die Mitgliedstaaten gerichtet.
|
|
Voor het Europees Parlement Voor
de Raad
|
Geschehen zu
|
|
De voorzitter De
voorzitter
|
Im Namen des Europäischen
Parlaments Im Namen des Rates
|
|
[1] De volgende conclusie werd bevestigd door de
Energieraad van 28 februari 2011: "Verbeterde en vroegtijdige
informatie-uitwisseling tussen de Commissie en de lidstaten met inbegrip van
informatievoorziening door lidstaten aan de Commissie met betrekking tot hun
nieuwe en bestaande bilaterale energieovereenkomsten met derde landen".
|
Der Präsident Der
Präsident
|
|
[2] COM(2011) 539.
|
[1] Diese
Schlussfolgerung wurde vom Rat „Energie“ vom 28. Februar 2011
bestätigt. „Verbesserter und rechtzeitiger Informationsaustausch zwischen der
Kommission und den Mitgliedstaaten, einschließlich der Unterrichtung der
Kommission durch Mitgliedstaaten über ihre neuen und bestehenden bilateralen
Energieabkommen mit Drittländern.“
|
|
[3] Volgens scenario's voor 2030 zou het aandeel uit
derde landen geïmporteerde energie kunnen oplopen tot 57 %.
|
[2] KOM(2011)
539.
|
|
[4] PB L 211 van 14.8.2009.
|
[3] Szenarien
für 2030 zufolge können die Gesamtenergieeinfuhren aus Drittstaaten
57 % betragen.
|
|
[5] De enige verplichting die tot nu toe bestaat, is vervat
in artikel 13, lid 6, van Verordening (EU) nr. 994/2010 van het Europees
Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende maatregelen tot veiligstelling
van de gaslevering en houdende intrekking van Richtlijn 2004/67/EG betreffende
maatregelen tot veiligstelling van de aardgasvoorziening, PB L 295 van
12.11.2010, blz. 1. Deze bepaling legt aan lidstaten de verplichting op om
intergouvernementele overeenkomsten op het gebied van gas aan de Commissie mede
te delen. Alleen bestaande intergouvernementele overeenkomsten moeten voor 3 december
2011 worden gemeld.
|
[4] ABl.
L 211 vom 14.8.2009.
|
|
[6] Rekening houdend met de weinige bekende
intergouvernementele overeenkomsten tussen de lidstaten en derde landen,
bijvoorbeeld in verband met de South Stream-gasleiding, is deze zeer
conservatieve schatting gedaan op basis van de aanname dat een aantal lidstaten
dergelijke intergouvernementele overeenkomsten heeft met belangrijke
leveranciers van olie en gas, in het bijzonder voor zover de olie of het gas
aangevoerd wordt via pijpleidingen.
|
[5] Die
einzige Verpflichtung, die bislang existiert, ist in Artikel 13
Absatz 6 der Verordnung (EU) Nr. 994/2010 des Europäischen Parlaments
und des Rates vom 20. Oktober 2010 über Maßnahmen zur Gewährleistung
der sicheren Erdgasversorgung und zur Aufhebung der Richtlinie 2004/67/EG
(Verordnung zur Gasversorgungssicherheit) verankert (ABl. L 295 vom 12.11.2010,
S. 1-22). Darin werden die Mitgliedstaaten dazu verpflichtet, der
Kommission zwischenstaatliche Abkommen im Gasbereich mitzuteilen. Bestehende
zwischenstaatliche Abkommen müssen nur vor dem 3. Dezember 2011
mitgeteilt werden.
|
|
[7] Zie artikel 13, lid 6, van de verordening betreffende
maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering.
|
[6] Unter
Berücksichtigung der wenigen bekannten zwischenstaatlichen Abkommen zwischen
Mitgliedstaaten und Drittstaaten, z. B. für die Gaspipeline „South
Stream“, erfolgt diese sehr konservative Bewertung ausgehend von der Annahme,
dass eine Reihe von Mitgliedstaaten solche zwischenstaatlichen Abkommen mit
Hauptöl- und –gaslieferanten geschlossen haben, vor allem in Fällen, in denen
Öl oder Gas über Pipelines transportiert wird.
|
|
[8] Hoewel zowel een verordening als een besluit mogelijk
lijken, wordt een besluit geschikter geacht, aangezien het rechtsinstrument
geen rechtstreeks effect op individuen zal hebben, maar uitsluitend tot de
lidstaten gericht is.
|
[7] Siehe
Artikel 13 Absatz 6 der Verordnung zur Gasversorgungssicherheit.
|
|
[9] Opgemerkt dient te worden dat de melding van
bestaande intergouvernementele overeenkomsten niet zou verhinderen dat de
Commissie indien nodig inbreukprocedures inleidt, dat wil zeggen indien in een
specifiek geval kan worden aangetoond hoe een bepaalde overeenkomst een inbreuk
vormt op de regels van de interne markt.
|
[8] Sowohl
eine Verordnung als auch ein Beschluss sind denkbar, ein Beschluss wird jedoch
als besser geeignet angesehen, da das Rechtsinstrument keine direkten
Auswirkungen auf Einzelpersonen haben wird, sondern sich direkt an
Mitgliedstaaten richtet.
|
|
[10] Doublures worden ook voorkomen in het geval van de
verordening betreffende maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering,
aangezien een melding op grond van de meer gedetailleerde regels die in dit
voorstel worden vastgesteld zou voldoen aan de vereisten die bepaald zijn in de
verordening betreffende maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering.
|
[9] Es sei
darauf hingewiesen, dass die Mitteilung bestehender zwischenstaatlicher
Abkommen die Kommission nicht an der Einleitung von
Vertragsverletzungsverfahren hindern würde, wenn diese notwendig wären,
d. h. wenn in einem bestimmten Fall nachgewiesen werden kann, in welcher
Weise ein bestimmtes Abkommen gegen die Binnenmarktrechtsvorschriften verstößt.
|
|
[11] PB C, blz. . .
|
[10] Doppelaufwand
wird auch im Fall der Verordnung zur Gasversorgungssicherheit vermieden, da
eine Mitteilung gemäß den in diesem Vorschlag vorgesehenen detaillierteren
Regeln die in der Verordnung über die sichere Gasversorgung festgelegten
Anforderungen erfüllen würde.
|
|
[12] PB C, blz. . .
|
[11] ABl.
C […] vom […], S. […]. .
|
|
[13] [COM(2010) 344 definitief, nog niet vastgesteld].
|
[12] ABl.
C […] vom […], S. […]. .
|
|
[14] PB L 295 van 12.11.2010, blz. 1.
|
[13] KOM(2010) 344
endg., noch nicht verabschiedet.
|
|
[15] Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht van 1969.
|
[14] ABl. L 295
vom 12.11.2010, S. 1.
|
|
[16] PB L 8 van 12.1.2001, blz. 28.
|
[15] Wiener
Übereinkommen über das Recht der Verträge von 1969.
|
|
|
[16] ABl.
L 8 vom 12.1.2001, S. 28.
|