Twee talen naast elkaar

BG CS DA DE EL EN ES ET FI FR HU IT LT LV MT NL PL PT RO SK SL SV  BG CS DA DE EL EN ES ET FI FR HU IT LT LV MT NL PL PT RO SK SL SV 

nl

de

 
TOELICHTING
BEGRÜNDUNG
De Europese Raad van 4 februari 2011 concludeerde dat er behoefte is aan betere coördinatie van de activiteiten van de Unie en de lidstaten met het oog op het waarborgen van consistentie en samenhang in de externe betrekkingen van de EU op energiegebied met belangrijke producerende, doorvoer- en afnemerlanden. De Raad heeft derhalve de lidstaten uitgenodigd de Commissie met ingang van 1 januari 2012 op de hoogte te stellen van al hun nieuwe en bestaande bilaterale energieovereenkomsten met derde landen.[1]
In den Schlussfolgerungen der Tagung des Europäischen Rates vom 4. Februar 2011 hieß es, dass die Aktivitäten der Union und der Mitgliedstaaten besser koordiniert werden müssten, um für Einheitlichkeit und Kohärenz in den externen energiepolitischen Beziehungen der EU zu zentralen Erzeuger-, Transit- und Verbraucherländern zu sorgen. Der Rat ersuchte daher die Mitgliedstaaten, die Kommission ab dem 1. Januar 2012 über alle ihre neuen und bestehenden bilateralen Energieabkommen mit Drittstaaten zu unterrichten[1].
In dit voorstel worden de conclusies van de Europese Raad omgezet in een mechanisme met gedetailleerde procedures voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten, dat wil zeggen juridisch bindende overeenkomsten tussen de lidstaten en derde landen die van invloed kunnen zijn op de werking van de interne markt of op de energievoorzieningszekerheid in de Unie.
Mit dem vorliegenden Vorschlag sollen die Schlussfolgerungen des Europäischen Rates in einen Mechanismus mit detaillierten Verfahren für den Informationsaustausch zwischen den Mitgliedstaaten und der Kommission über zwischenstaatliche Abkommen überführt werden, d. h. über rechtsverbindliche Abkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten, die voraussichtlich Auswirkungen auf das Funktionieren des Energiebinnenmarktes oder auf die Energieversorgungssicherheit der Union haben.
Het voorstel is toegevoegd aan de mededeling van de Commissie inzake energievoorzieningszekerheid en internationale samenwerking - "Het energiebeleid van de EU: Interactie met partners buiten onze grenzen".[2]
Der Vorschlag erfolgt parallel zur Mitteilung der Kommission zur Energieversorgungssicherheit und internationalen Zusammenarbeit – „Die EU‑Energiepolitik: Entwicklung der Beziehungen zu Partnern außerhalb der EU“.[2]
1. BELEIDSDOELSTELLING
1. POLITISCHES ZIEL
Het aandeel energie dat in de Unie wordt ingevoerd, stijgt voortdurend.[3] De lidstaten en energiebedrijven zoeken derhalve naar nieuwe energiebronnen buiten de EU. Onderhandelingen met machtige energieleveranciers in derde landen vereisen doorgaans politieke steun in de vorm van intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen. Deze intergouvernementele overeenkomsten worden over het algemeen tijdens bilaterale onderhandelingen vastgelegd en vormen vaak de basis van meer gedetailleerde commerciële contracten.
In der Union nimmt der Anteil der Energieimporte ständig zu[3]. Folglich suchen die Mitgliedstaaten und Energieunternehmen neue Energiequellen außerhalb der EU. Verhandlungen mit mächtigen Energielieferanten in Drittstaaten erfordern in der Regel eine politische Unterstützung in Form von zwischenstaatlichen Abkommen, die zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten geschlossen werden. Diese zwischenstaatlichen Abkommen werden normalerweise bilateral verhandelt und bilden häufig die Grundlage für detailliertere kommerzielle Verträge.
Naar aanleiding van de liberalisering van de elektriciteits- en gasmarkten in de Europese Unie, in het bijzonder met de uitvoering van het derde energiepakket[4], hebben de lidstaten ingrijpende wijzigingen in hun energiewetgeving doorgevoerd. De naleving van deze wetswijzigingen is niet altijd in het commerciële belang van energieleveranciers in derde landen. Lidstaten die met een mogelijk voorzieningstekort worden geconfronteerd, staan onder toenemende druk om in hun intergouvernementele overeenkomsten met derde landen concessies op wetgevingsgebied te accepteren die niet verenigbaar zijn met de energiewetgeving van de Unie. Dergelijke concessies op het gebied van wetgeving bedreigen de werking en het goede functioneren van de interne energiemarkt in de Unie.
Nach der Liberalisierung der Strom- und Gasmärkte in der Europäischen Union, insbesondere mit der Umsetzung des Dritten Energiepakets[4], haben die Mitgliedstaaten ihre Rechtsvorschriften im Energiebereich erheblich geändert. Die Einhaltung dieser legislativen Änderungen ist nicht immer im kommerziellen Interesse von Energielieferanten aus Drittstaaten. Angesichts möglicher Versorgungsengpässe stehen die Mitgliedstaaten zunehmend unter dem Druck, in ihren zwischenstaatlichen Abkommen mit Drittstaaten Zugeständnisse hinsichtlich der Regelsetzung zu machen, die mit dem Energierecht der Europäischen Union unvereinbar sind. Derartige Zugeständnisse bedrohen das ordnungsgemäße Funktionieren des Energiebinnenmarkts der Union.
Bijvoorbeeld, wanneer een intergouvernementele overeenkomst wordt gesloten om een specifiek gasleidingproject te ondersteunen, mag deze geen clausules bevatten die het recht om de volledige capaciteit of een deel van de capaciteit van de gasleiding aan te nemen voorbehouden aan een bepaalde expediteur, tenzij een dergelijke clausule toegestaan is krachtens het recht van de Unie ten gevolge van een positief besluit van de bevoegde autoriteiten op nationaal en communautair niveau met betrekking tot een vrijstelling van de communautaire vereisten voor toegang door derde landen van de energiewetgeving van de Unie, en in overeenstemming is met de in deze wetgeving vastgelegde voorwaarden. Anders zou de overeenkomst in strijd zijn met het recht van de Unie en bijgevolg investeerders geen rechtszekerheid bieden. Daarnaast zou het gasleidingproject niet in aanmerking komen voor eventuele financiering door de EU. Aangezien lidstaten niet eenvoudigweg met derde landen gesloten intergouvernementele overeenkomsten unilateraal kunnen aanpassen wanneer blijkt dat bepalingen van deze overeenkomsten inbreuk maken op regels van de interne markt, worden de lidstaten door intergouvernementele overeenkomsten die onwettige bepalingen bevatten in een situatie gebracht van conflicterende wettelijke verplichtingen en worden de werking en het goede functioneren van de interne energiemarkt van de Unie bedreigd. Derhalve mogen dergelijke overeenkomsten door de lidstaten niet worden ondertekend.
Wenn z. B. ein zwischenstaatliches Abkommen zur Unterstützung eines bestimmten Gaspipeline-Projekts geschlossen wird, sollte es keine Klauseln enthalten, die einem bestimmten Transportkunden das Recht vorbehalten, die gesamte Kapazität oder einen Teil der Kapazität der Pipeline zu kontrahieren, es sei denn, eine solche Klausel ist laut Unionsrecht nach einem positiven Beschluss der relevanten Behörden auf nationaler Ebene und auf Unionsebene in Bezug auf eine Ausnahme von den Anforderungen an den Netzzugang Dritter gemäß den Rechtsvorschriften der Union im Energiebereich und vorbehaltlich der in diesen Rechtsvorschriften festgelegten Bedingungen zulässig. Ansonsten verstößt das Abkommen gegen Unionsrecht und schafft für Investoren keine Rechtssicherheit. Außerdem kommt das betreffende Pipelineprojekt nicht für eine mögliche EU–Finanzierung in Frage. Da die Mitgliedstaaten mit Drittstaaten geschlossene zwischenstaatliche Abkommen nicht einfach einseitig ändern können, wenn festgestellt wird, dass bestimmte darin enthaltene Bestimmungen gegen Binnenmarkt-Rechtsvorschriften verstoßen, bringen zwischenstaatliche Abkommen, die rechtswidrige Bestimmungen enthalten, die Mitgliedstaaten in eine Situation einander widersprechender rechtlicher Verpflichtungen und bedrohen das ordnungsgemäße Funktionieren des Energiebinnenmarkts der Union. Daher dürfen die Mitgliedstaaten solche Abkommen nicht unterzeichnen.
Ook is de EU, wanneer de interne markt niet goed functioneert, kwetsbaarder voor risico's op het gebied van voorzieningszekerheid, zoals duidelijk werd tijdens het gasconflict tussen Rusland en Oekraïne in januari 2009. Daarom is het belangrijk dat de lidstaten en de Commissie op de hoogte zijn van de hoeveelheid geïmporteerde energie en de gerelateerde energiebronnen.
Überdies ist die EU, wie der Gasstreit zwischen der Russischen Föderation und der Ukraine im Januar 2009 gezeigt hat, gegenüber Risiken bei der Versorgungssicherheit anfälliger, wenn der Binnenmarkt nicht ordnungsgemäß funktioniert. Daher ist es wichtig, dass den Mitgliedstaaten und der Kommission das Volumen und die Quellen der Energieimporte bekannt sind.
Om deze problemen aan te pakken is het belangrijk de informatie-uitwisseling te verbeteren tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en de Commissie met betrekking tot bestaande, voorlopig toegepaste en toekomstige intergouvernementele overeenkomsten. Dit zal de coördinatie op het niveau van de Unie en de doeltreffende uitvoering van het energiebeleid van de Unie vergemakkelijken. Daarnaast zal dit de onderhandelingspositie van individuele lidstaten tegenover derde landen verbeteren, wanneer het erom gaat voorzieningszekerheid te waarborgen, de werking en het functioneren van de interne energiemarkt van de Unie te verbeteren, te zorgen voor rechtszekerheid voor investeringsbeslissingen en projecten in aanmerking te laten komen voor eventuele financiering door de EU. Verbeterde transparantie met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten zal uiteindelijk ook de consistentie en samenhang verbeteren, in een geest van solidariteit, binnen de externe energiebetrekkingen van de Unie, en de lidstaten in staat stellen meer te profiteren van het politieke en economische gewicht van de Unie en van de deskundigheid van de Commissie op het gebeid van het EU‑recht. Om deze reden is bepaald dat lidstaten de bijstand van de Commissie kunnen inroepen tijdens de onderhandelingen. Het nieuwe instrument zal de Commissie derhalve in staat stellen om de lidstaten doeltreffend te ondersteunen.
Um diese Probleme zu lösen, muss der Informationsaustausch zwischen den Mitgliedstaaten einerseits sowie zwischen den Mitgliedstaaten und der Kommission andererseits über bestehende, über vorübergehend angewandte und über künftige zwischenstaatliche Abkommen verbessert werden. Die Koordinierung auf Unionsebene und die wirksame Umsetzung der Energiepolitik der Union werden dadurch erleichtert werden. Darüber hinaus wird dadurch die Verhandlungsposition einzelner Mitgliedstaaten gegenüber Drittstaaten gestärkt mit dem Ziel, die Versorgungssicherheit sowie das ordnungsgemäße Funktionieren des Energiebinnenmarkts der Union sicherzustellen, Rechtssicherheit für Investitions­entscheidungen zu schaffen und eine potenzielle EU‑Finanzierung des jeweiligen Projekts zu ermöglichen. Eine größere Transparenz bei zwischenstaatlichen Abkommen wird letztlich auch für eine größere Einheitlichkeit und Kohärenz in den von Solidarität getragenen externen energiepolitischen Beziehungen der Union sorgen und es den Mitgliedstaaten ermöglichen, größeren Nutzen aus dem politischen und wirtschaftlichen Gewicht der Union und dem Fachwissen der Kommission im Bereich des Unionsrechts zu ziehen. Daher ist vorgesehen, dass Mitgliedstaaten während der Verhandlungen die Kommission um Hilfe ersuchen können. Mit dem neuen Instrument kann die Kommission die Mitgliedstaaten somit wirksam unterstützen.
2. BELEIDSOPTIES EN RAADPLEGING VAN DE BETROKKEN PARTIJEN
2. HANDLUNGSOPTIONEN UND KONSULTATIONEN MIT INTERESSIERTEN PARTEIEN
Gezien de beperkte economische en sociale effecten van dit voorstel werd het niet nodig geacht een formele effectbeoordeling uit te voeren. Met het oog op de beleidsdoelstellingen van dit voorstel heeft de Commissie niettemin een aantal opties geëvalueerd om te maken dat de conclusies van de Europese Raad correct worden omgezet. Een openbare raadpleging inzake de externe dimensie van het energiebeleid van de EU heeft tussen 21 december 2010 en 7 maart 2011 plaatsgevonden. Daarbij werden vragen gesteld met betrekking tot de behoefte aan coördinatie tussen de lidstaten en de Commissie op het gebied van intergouvernementele overeenkomsten teneinde de voorzieningszekerheid alsmede de goede werking en het goede functioneren van de interne energiemarkt van de Unie te waarborgen. Er werden in totaal 90 antwoorden ontvangen. De ontvangen antwoorden benadrukten de belangrijke rol van de Unie voor de ondersteuning van een betrouwbaar juridisch en institutioneel kader, teneinde voor alle partijen voordelige betrekkingen met haar belangrijkste energieleveranciers en doorvoerlanden tot stand te brengen. Ook werd op 6 april 2011 in Brussel een vergadering gehouden met deskundigen op energiegebied.
Wegen der begrenzten wirtschaftlichen und sozialen Folgen dieses Vorschlags wurde es nicht für notwendig erachtet, eine förmliche Folgenabschätzung vorzunehmen. Dennoch hat die Kommission unter Berücksichtigung der genannten politischen Ziele eine Reihe von Optionen für die ordnungsgemäße Umsetzung der Schlussfolgerungen des Europäischen Rates bewertet. Vom 21. Dezember 2010 bis zum 7. März 2011 fand eine öffentliche Konsultation zur externen Dimension der EU‑Energiepolitik statt. Im Rahmen der Konsultation ergaben sich Fragen zur Notwendigkeit der Koordinierung zwischen den Mitgliedstaaten und der Kommission hinsichtlich zwischenstaatlicher Abkommen zur Gewährleistung der Versorgungssicherheit und des ordnungsgemäßen Funktionierens des Energiebinnenmarkts der Union. Insgesamt gingen mehr als 90 Antworten ein. Die eingegangenen Antworten unterstrichen die wichtige Rolle der Union bei der Förderung eines zuverlässigen rechtlichen und institutionellen Rahmens für gegenseitig vorteilhafte Beziehungen zu ihren wichtigsten Energielieferländern und Transitländern. Außerdem fand am 6. April 2011 ein Treffen mit Energieexperten in Brüssel statt.
De status-quo
Der Status quo
De Commissie is op dit moment niet op de hoogte van de meeste intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen, aangezien er geen verplichting bestaat om de Commissie uitgebreid over deze overeenkomsten te informeren.[5] De Commissie neemt op grond van een ruwe schatting aan dat er ongeveer dertig intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen kunnen bestaan met betrekking tot olie en ongeveer zestig met betrekking tot gas.[6] Deze overeenkomsten houden waarschijnlijk verband met de volumes olie of gas die vanuit derde landen in de Unie worden ingevoerd of met de voorwaarden voor de aanvoer van deze volumes via vaste infrastructuur. Wat betreft intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen met betrekking tot elektriciteit wordt het totale aantal lager ingeschat. Tot deze overeenkomsten behoort ook de zogenaamde BRELL-RING-overeenkomst tussen Belarus, Rusland, Estland, Litouwen en Letland met betrekking tot de exploitatie en het gebruik van de netwerken in de Baltische staten. Soortgelijke overeenkomsten bestaan waarschijnlijk ook met Balkanlanden waar de netwerken van derde landen synchroon verbonden zijn met de lidstaten van de Unie. Het is niet mogelijk om nauwkeurig aan te geven hoe frequent deze intergouvernementele overeenkomsten worden gewijzigd of hoeveel nieuwe overeenkomsten er gesloten worden. De lidstaten hebben ook geen mechanisme om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen op dit gebied in de 27 lidstaten. Hoewel reeds enkele transparantievereisten zijn vastgesteld[7], hebben deze alleen betrekking op de gassector (bestaande intergouvernementele overeenkomsten en nieuwe overeenkomsten op het moment waarop ze worden gesloten), alsmede op informatie-uitwisseling tussen de Commissie en de lidstaten (geen uitwisseling tussen de lidstaten onderling), wat betekent dat deze vereisten niet voldoende zijn als omzetting van de conclusies van de Europese Raad. De status-quo is derhalve ontoereikend en de Commissie acht het noodzakelijk om voor te stellen dat een meer gedetailleerd en uitgebreider mechanisme voor informatie-uitwisseling wordt vastgesteld.
Der Kommission sind die meisten zwischenstaatlichen Abkommen von Mitgliedstaaten mit Drittstaaten derzeit nicht bekannt, da es keine Verpflichtung gibt, die Kommission umfassend über diese Abkommen zu informieren[5]. Sehr grob geschätzt geht die Kommission davon aus, dass es zwischen den Mitgliedstaaten und Drittstaaten ca. 30 zwischenstaatliche Abkommen für den Bereich Öl und ca. 60 für den Bereich Gas gibt[6]. Diese Abkommen dürften entweder die aus Drittstaaten in die Union importierten Öl- oder Gasmengen oder aber die Bedingungen für die Lieferung dieser Mengen über ortsfeste Infrastruktur betreffen. Die Gesamtzahl der zwischenstaatlichen Abkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten im Strombereich dürfte niedriger sein. Zu diesen Abkommen gehören das so genannte „BRELL-RING“-Abkommen zwischen Belarus, Russland, Estland, Litauen und Lettland) über den Betrieb und die Nutzung der Netze in den baltischen Staaten. Ähnliche Abkommen dürfte es auch mit Balkanstaaten geben, wo die Netze von Drittstaaten mit den Mitgliedstaaten der Union synchron verbunden sind. Eine genaue Schätzung dazu, wie regelmäßig diese zwischenstaatlichen Abkommen geändert werden oder wie viele neue Abkommen geschlossen werden, ist nicht möglich. Außerdem fehlt den Mitgliedstaaten ein Mechanismus, mit dem sie Entwicklungen in diesem Bereich in den 27 Mitgliedstaaten verfolgen können. Wenngleich einige Transparenzanforderungen bereits verabschiedet wurden[7], beziehen sich diese nur auf den Gassektor (bestehende zwischenstaatliche Abkommen und Abschluss neuer Abkommen) und auf den Informationsaustausch zwischen der Kommission und den Mitgliedstaaten (kein Informationsaustausch zwischen den Mitgliedstaaten) – allein schon deshalb genügen sie den Schlussfolgerungen des Europäischen Rates nicht. Der Status Quo ist daher nicht zufriedenstellend, und die Kommission hält es für erforderlich, die Einführung eines neuen Mechanismus für einen detaillierteren und umfassenderen Informationsaustausch vorzuschlagen.
Een rechtsinstrument of vrijwillige maatregelen
Rechtsinstrument oder freiwillige Maßnahmen?
Alleen met behulp van duidelijke plichten inzake informatie-uitwisseling over intergouvernementele overeenkomsten tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en de Commissie is het mogelijk de nodige transparantie voor coördinatie op het niveau van de Unie te waarborgen. Hoewel het voorgestelde mechanisme ook zachte juridische elementen bevat zoals de gezamenlijke ontwikkeling van standaardclausules, zijn vrijwillige maatregelen op zich niet voldoende gebleken om het type informatie-uitwisseling te garanderen dat nodig is om te waarborgen dat overeenkomsten die tussen lidstaten en derde landen worden gesloten rechtmatig zijn en geen bedreiging vormen voor de goede werking en het goede functioneren van de interne energiemarkt van de Unie. Een rechtsinstrument voor verplichte informatie-uitwisseling is derhalve de enige optie die zal waarborgen dat de beleidsdoelstellingen in dit voorstel worden bereikt en de meest geschikte vorm daarvoor is een besluit.[8]
Nur klare Verpflichtungen für den Informationsaustausch zu zwischenstaatlichen Abkommen zwischen den Mitgliedstaaten sowie zwischen den Mitgliedstaaten und der Kommission können für die Transparenz sorgen, die für die Koordinierung auf Unionsebene erforderlich ist. Während der vorgeschlagene Mechanismus auch Elemente des „Soft law“ wie die gemeinsame Entwicklung von Standardklauseln enthält, waren freiwillige Maßnahmen für sich genommen bislang nicht ausreichend, um die Art des Informationsaustauschs sicherzustellen, der notwendig ist, um dafür zu sorgen, dass zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten geschlossene Abkommen rechtmäßig sind und das ordnungsgemäße Funktionieren des Energiebinnenmarkts der Union nicht gefährden. Ein Rechtsinstrument für den verbindlichen Informationsaustausch ist daher die einzige Option, die gewährleisten wird, dass die genannten politischen Ziele erfüllt werden, wobei die am besten geeignete Form die eines Beschlusses ist[8].
Toepassingsgebied
Geltungsbereich
Met het oog op een correcte omzetting van de conclusies van de Raad wordt voorgesteld dat het besluit van toepassing is op alle bestaande, voorlopig toegepaste en nieuwe intergouvernementele overeenkomsten die een effect kunnen hebben op de werking of het functioneren van de interne markt voor energie of op de energievoorzieningszekerheid in de Unie, aangezien deze kwesties onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Het is met name van belang dat het besluit alle intergouvernementele overeenkomsten omvat die een effect hebben op de levering van gas, olie of elektriciteit via vaste infrastructuur (zoals pijpleidingen en netwerken) of op de totale hoeveelheid energie die in de EU wordt ingevoerd.
Im Hinblick auf eine genaue Umsetzung der Schlussfolgerungen des Rates wird vorgeschlagen, dass der Beschluss alle bestehenden, alle vorübergehend angewandten und alle neuen zwischenstaatlichen Abkommen abdeckt, die sich auf das Funktionieren des Energiebinnenmarkts oder auf die Energieversorgungssicherheit in der Union auswirken können, da beide untrennbar miteinander verbunden sind. Besonders wichtig ist, dass der Beschluss alle zwischenstaatlichen Abkommen erfasst, die sich auf die Versorgung mit Gas, Öl und Strom durch ortsfeste Infrastruktur (wie Pipelines und Netze) oder auf die Gesamtmengen der in die EU importierten Energie auswirken.
Passend tijdschema voor informatie-uitwisseling
Angemessener Zeitpunkt für den Informationsaustausch
Het lijkt van cruciaal belang dat lidstaten de andere lidstaten en de Commissie vroegtijdig informeren over toekomstige intergouvernementele overeenkomsten. Ook volledige kennis van de inhoud van de intergouvernementele overeenkomsten die reeds van kracht zijn, is noodzakelijk. Het wordt derhalve als een essentiële voorwaarde beschouwd dat de lidstaten eerst en vooral de Commissie op de hoogte stellen van hun voornemen om onderhandelingen te openen en dat ze de geratificeerde versie van de intergouvernementele overeenkomst overleggen. De Commissie moet een centrale rol hebben in de onmiddellijke verspreiding van deze informatie onder de andere lidstaten met inachtneming van verzoeken van lidstaten om de informatie vertrouwelijk te behandelen.
Die frühzeitige Unterrichtung der anderen Mitgliedstaaten und der Kommission über künftige zwischenstaatliche Abkommen ist von entscheidender Bedeutung. Ebenso ist eine umfassende Kenntnis des Inhalts der bereits in Kraft getretenen zwischenstaatlichen Abkommen notwendig. Es wird daher als zweckmäßig erachtet, dass die Mitgliedstaaten zunächst die Kommission über die Absicht, Verhandlungen zu eröffnen, unterrichten und ihr die ratifizierte Fassung des zwischenstaatlichen Abkommens übermitteln. Die Kommission sollte eine zentrale Rolle bei der raschen Weiterleitung dieser Informationen an die übrigen Mitgliedstaaten spielen, wobei Ersuchen der Mitgliedstaaten um eine vertrauliche Behandlung der Informationen zu berücksichtigen sind.
Indien informatie niet reeds in de loop van de onderhandelingen wordt uitgewisseld, zal het echter moeilijk zijn om invloed uit te oefenen op toekomstige intergouvernementele overeenkomsten teneinde ze in overeenstemming te brengen met de energiewetgeving van de Unie en het beleid van de Unie inzake voorzieningszekerheid. In dergelijk geval zou de kans gemist worden om de nodige rechtszekerheid te bieden omtrent de status en geldigheid van intergouvernementele overeenkomsten voor belangrijke energieprojecten en de gerelateerde financiering. Dit zou een nadelig effect hebben op investeringen van de Unie en bijgevolg ook op de energievoorzieningszekerheid van de Unie.
Ohne einen Informationsaustausch bereits während der Verhandlungen wird es jedoch schwierig sein, bei künftigen zwischenstaatlichen Abkommen auf deren Konformität mit den Rechtsvorschriften der Union im Energiebereich und mit der Versorgungssicherheitspolitik der Union hinzuwirken. Zudem würde eine Chance vertan, für die notwendige Rechtssicherheit in Bezug auf den Status und die Gültigkeit zwischenstaatlicher Abkommen über große Energieprojekte und die entsprechende Finanzierung zu sorgen. Dies wäre für Investitionen der Union und somit für die Energieversorgungssicherheit der Union nachteilig.
Het bestaande mechanisme voor controle achteraf in de vorm van inbreukprocedures is niet de meest doeltreffende manier om dit probleem aan te pakken.[9] Dit komt doordat intergouvernementele overeenkomsten, zodra ze ondertekend zijn en zeker zodra ze geratificeerd zijn, niet meer unilateraal door de lidstaten kunnen worden aangepast ingeval bepaalde bepalingen erin strijdig blijken te zijn met de regels van de interne markt. In dergelijk geval moeten de lidstaten opnieuw over de intergouvernementele overeenkomsten onderhandelen met de derde landen in kwestie. Het wordt derhalve van essentieel belang geacht dat er tijdens de onderhandelingen contacten zijn en informatie wordt uitgewisseld en dat er op verzoek van de lidstaat in kwestie of de Commissie een verenigbaarheidscontrole kan worden uitgevoerd voordat de intergouvernementele overeenkomst wordt ondertekend. Daarnaast wordt voorgesteld dat de lidstaten de bijstand van de diensten van de Commissie kunnen inroepen tijdens de onderhandelingen. De ervaring die via deze uitwisselingsmechanismen wordt opgedaan, moet de gezamenlijke ontwikkeling mogelijk maken van vrijwillige standaardclausules die de lidstaten kunnen gebruiken in toekomstige intergouvernementele overeenkomsten. Het gebruik van dergelijke clausules zou helpen voorkomen dat intergouvernementele overeenkomsten strijdig zijn met het recht van de Unie.
Der bestehende Ex-post-Kontrollmechanismus in Form von Vertragsverletzungsverfahren stellt nicht in effizientester Weise auf dieses Problem ab[9]. Der Grund dafür ist, dass Mitgliedstaaten zwischenstaatliche Abkommen nach ihrer Unterzeichnung und erst recht nach ihrer Ratifizierung nicht einseitig ändern können, falls sich herausstellt, dass bestimmte darin enthaltene Vorschriften gegen die Binnenmarktvorschriften verstoßen. Stattdessen müssten sie die zwischenstaatlichen Abkommen mit den betreffenden Drittstaaten neu verhandeln. Fortlaufende Kontakte und ein kontinuierlicher Informationsaustausch während der Verhandlungen sowie die Möglichkeit, vor Unterzeichnung des zwischenstaatlichen Abkommens auf Ersuchen des betreffenden Mitgliedstaats oder der Kommission eine Kompatibilitätsprüfung vornehmen zu lassen, werden daher als wesentlich betrachtet. Außerdem wird vorgeschlagen, dass die Mitgliedstaaten während der Verhandlungen um Unterstützung durch die Dienststellen der Kommission ersuchen können. Die durch diese Austauschmechanismen gewonnenen Erfahrungen sollten die gemeinsame Entwicklung freiwilliger Standardklauseln ermöglichen, die die Mitgliedstaaten in künftige zwischenstaatliche Abkommen aufnehmen können. Die Verwendung solcher Standardklauseln würde dazu beitragen, einer Kollision zwischen zwischenstaatlichen Abkommen und Unionsrecht vorzubeugen.
Voorafgaande verplichte controle of meer flexibele verenigbaarheidscontrole
Verpflichtende Ex-ante-Kontrolle oder flexiblere Kompatibilitätsprüfung
Dit voorstel behelst niet een uitputtend, verplicht mechanisme voor voorafgaande controle dat van toepassing zou zijn op alle relevante intergouvernementele overeenkomsten, aangezien een dergelijk mechanisme een te grote last voor de lidstaten met zich mee zou brengen en zou leiden tot vertraging van de sluiting van alle toekomstige intergouvernementele overeenkomsten gedurende ten minste een aantal maanden.
Die Einrichtung eines erschöpfenden, verpflichtenden Ex-ante-Kontrollmechanismus für alle relevanten zwischenstaatlichen Abkommen wird nicht vorgeschlagen, da ein solcher Mechanismus eine zu große Belastung für die Mitgliedstaaten wäre und den Abschluss aller künftigen zwischenstaatlichen Abkommen um mindestens einige Monate verzögern würde.
Daarentegen wordt het als toereikend gezien om te voorzien in een meer flexibel mechanisme voor verenigbaarheidscontrole waarbij de Commissie, op haar eigen verzoek of op verzoek van de lidstaat die over een intergouvernementele overeenkomst onderhandelt, de verenigbaarheid van de overeenkomst in kwestie met het recht van de Unie beoordeelt, voordat de overeenkomst wordt ondertekend. In geval van een verenigbaarheidscontrole die is uitgevoerd op verzoek van de lidstaat in kwestie of de Commissie, wordt de Commissie geacht geen bezwaren te hebben indien zij niet binnen vier maanden een uitdrukkelijk advies afgeeft.
Stattdessen wird ein flexiblerer Kompatibilitäts­kontroll­mechanismus als ausreichend betrachtet, bei dem die Kommission aus eigener Initiative oder auf Ersuchen des Mitgliedstaats, der das zwischenstaatliche Abkommen verhandelt, vor der Unterzeichnung des Abkommens die Vereinbarkeit des verhandelten Abkommens mit dem Unionsrecht prüft. Falls eine Kompatibilitätsprüfung auf Ersuchen des betroffenen Mitgliedstaats oder auf Ersuchen der Kommission stattgefunden hat, würde, um die Verhandlungen nicht ungebührlich zu verzögern, davon ausgegangen werden, dass die Kommission keine Einwände erhoben hat, wenn diese nicht innerhalb von vier Monaten explizit dazu Stellung genommen hat.
De voorgestelde optie zal zorgen voor een aanzienlijke verbetering van het vermogen van de Unie om de goede werking en het goede functioneren van de interne energiemarkt te handhaven en de energievoorzieningszekerheid te waarborgen, alsmede de verwezenlijking van belangrijke energieprojecten via een gecoördineerde en daardoor ook doeltreffende toepassing van de onderhandelingskracht van de Unie. In dit opzicht zullen de positieve effecten van het voorstel opwegen tegen de tamelijk beperkte extra lasten in verband met de transparantievereisten die aan de lidstaten worden opgelegd wanneer zij onderhandelen over intergouvernementele overeenkomsten met derde landen.
Mit der vorgeschlagenen Option wird durch einen abgestimmten und somit effizienten Einsatz der Verhandlungsmacht der Union die Fähigkeit der Union, das ordnungsgemäße Funktionieren des EU‑Energiebinnenmarktes aufrechtzuerhalten und die Energieversorgungssicherheit sowie die Realisierung großer Energieprojekte zu gewährleisten, erheblich gestärkt werden. In dieser Hinsicht überwiegen die positiven Auswirkungen des Vorschlags gegenüber der eher begrenzten zusätzlichen Belastung der Mitgliedstaaten infolge der ihnen auferlegten Transparenzanforderungen bei den Verhandlungen über zwischenstaatliche Abkommen mit Drittstaaten.
3. JURIDISCHE ASPECTEN VAN HET VOORSTEL
3. RECHTLICHE ASPEKTE DES VORSCHLAGS
Het doel van dit voorstel is om de conclusies van de Europese Raad van 4 februari 2011 om te zetten in een mechanisme met gedetailleerde procedures voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten, teneinde de coördinatie op communautair niveau te vergemakkelijken met het oog op het waarborgen van de voorzieningszekerheid, de goede werking en het goede functioneren van de interne energiemarkt en het bieden van rechtszekerheid voor investeringsbeslissingen.
Ziel des Vorschlags ist es, die Schlussfolgerungen des Europäischen Rates vom 4. Februar 2011 in einen Mechanismus mit detaillierten Verfahren für den Informationsaustausch zwischen den Mitgliedstaaten und der Kommission über zwischenstaatliche Abkommen zu überführen, um die Koordinierung auf Unionsebene zu erleichtern, damit die Versorgungssicherheit sowie das ordnungsgemäße Funktionieren des Energiebinnenmarkts der Union gewährleistet werden und Rechtssicherheit für Investitionsentscheidungen geschaffen wird.
Op individueel niveau is het moeilijk voor de lidstaten om te waarborgen dat deze beleidsdoelstellingen worden bereikt. De lidstaten hebben op dit moment niet voldoende informatie om de totale effecten van hun intergouvernementele overeenkomsten op de voorzieningszekerheidssituatie in de EU te beoordelen. De eigen evaluaties van lidstaten ten aanzien van de juiste uitvoering van de energieregels van de Unie met betrekking tot deze intergouvernementele overeenkomsten bieden investeerders evenmin voldoende rechtszekerheid. Coördinatie door de Unie zal daarentegen bijdragen aan het bereiken van alle doelstellingen in dit voorstel. Aangezien de voorgestelde informatie-uitwisseling de onderhandelingspositie van de lidstaten ten opzichte van derde landen zal verbeteren, zal hierdoor de correcte uitvoering van de regels en van het beleid van de Unie worden gegarandeerd. Binnen het voorstel is het mogelijk om vanuit het gezichtspunt van de collectieve voorzieningszekerheidssituatie in de EU te opereren, in plaats van vanuit een nationaal gezichtspunt. Het gebruik van gemeenschappelijk ontwikkelde standaardclausules en de voorgestelde verenigbaarheidscontrole zullen daarnaast investeerders voldoende rechtszekerheid bieden met betrekking tot de vermoedelijke verenigbaarheid van de intergouvernementele overeenkomsten met de EU‑wetgeving. Het voorstel is derhalve op grond van het subsidiariteitsbeginsel gerechtvaardigd. Het voorstel eerbiedigt tevens het evenredigheidsbeginsel, aangezien de vrijwillige alternatieven die zijn onderzocht niet garanderen dat toereikende informatie-uitwisseling plaatsvindt om te waarborgen dat de beleidsdoelstellingen worden bereikt.
Einzeln ist es für die Mitgliedstaaten schwierig, für das Erreichen dieser politischen Ziele zu sorgen. Derzeit verfügen die Mitgliedstaaten nicht über ausreichende Informationen, um die Gesamtauswirkungen ihrer zwischenstaatlichen Abkommen auf die Versorgungssicherheit in der EU beurteilen zu können. Die eigene Bewertung der ordnungsgemäßen Durchführung der Rechtsvorschriften der Union im Energiebereich durch die Mitgliedstaaten im Zusammenhang mit diesen zwischenstaatlichen Abkommen bringt auch keine ausreichende Rechtssicherheit für Investoren. Eine Koordinierung durch die Union wird jedoch allen genannten Zielen zugute kommen. Da die Verhandlungsposition der Mitgliedstaaten gegenüber Drittstaaten durch den vorgeschlagenen Informationsaustausch gestärkt wird, wird dieser die ordnungsgemäße Umsetzung der Rechtsvorschriften und Politik der Union gewährleisten. Er wird es ermöglichen, die Perspektive der kollektiven Versorgungssicherheitslage in der EU statt einer nationalen Perspektive einzunehmen. Die Verwendung gemeinsam konzipierter Standardklauseln und die vorgeschlagene Kompatibilitätsprüfung werden überdies für Investoren eine größere Rechtssicherheit hinsichtlich der voraussichtlichen Vereinbarkeit des jeweiligen zwischenstaatlichen Abkommens mit den EU‑Rechtsvorschriften schaffen. Der Vorschlag ist daher aus Gründen der Subsidiarität gerechtfertigt. Außerdem wahrt der Vorschlag den Grundsatz der Verhältnismäßigkeit, da die untersuchten freiwilligen Alternativen nicht gewährleisten, dass ein für das Erreichen der politischen Ziele ausreichender Informationsaustausch stattfindet.
Intergouvernementele overeenkomsten worden gedefinieerd als alle juridisch bindende overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen die een effect kunnen hebben op de werking of het functioneren van de interne energiemarkt of op de energievoorzieningszekerheid in de EU.
Zwischenstaatliche Abkommen werden definiert als rechtsverbindliche Abkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten, die voraussichtlich Auswirkungen auf das Funktionieren des Energiebinnenmarkts oder auf die Energieversorgungssicherheit der EU haben.
Om doublures te voorkomen, worden intergouvernementele overeenkomsten waarvoor reeds een specifieke melding bij de Commissie is vastgelegd in andere communautaire wetgeving, uitgesloten van dit voorstel, met uitzondering van intergouvernementele overeenkomsten die bij de Commissie ingediend moeten worden krachtens de verordening betreffende maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering.[10] Ook wordt voorgesteld dat het nieuwe mechanisme niet van toepassing zal zijn op overeenkomsten tussen commerciële exploitanten, behalve indien en uitsluitend voor zover de intergouvernementele overeenkomst uitdrukkelijk naar deze commerciële overeenkomsten verwijst.
Um Doppelaufwand zu vermeiden, sind zwischenstaatliche Abkommen, für die bereits in anderen Rechtsakten der Union eine besondere Mitteilung an die Kommission vorgesehen ist, mit Ausnahme zwischenstaatlicher Abkommen, die der Kommission gemäß der Verordnung zur Gasversorgungssicherheit zu übermitteln sind, von diesem Vorschlag ausgenommen[10]. Außerdem wird vorgeschlagen, dass der neue Mechanismus Vereinbarungen zwischen kommerziellen Betreibern nicht betrifft, es sei denn, das zwischenstaatliche Abkommen nimmt explizit auf diese kommerziellen Vereinbarungen Bezug.
De lidstaten moeten de Commissie alle bestaande en voorlopig toegepaste intergouvernementele overeenkomsten tussen hen en derde landen doen toekomen uiterlijk drie maanden nadat het voorgestelde besluit in werking is getreden. De Commissie moet ook zo vroeg mogelijk op de hoogte worden gesteld van hun voornemen om onderhandelingen over toekomstige intergouvernementele overeenkomsten te openen of om bestaande intergouvernementele overeenkomsten te wijzigen. De Commissie moet regelmatig over de onderhandelingen geïnformeerd worden. De Commissie neemt op verzoek als waarnemer deel aan de onderhandelingen. In dit verband hebben lidstaten ook het recht om de Commissie om bijstand te verzoeken tijdens hun onderhandelingen met derde landen.
Die Mitgliedstaaten übermitteln der Kommission spätestens drei Monate nach dem Inkrafttreten des vorgeschlagenen Beschlusses alle bestehenden und alle vorübergehend angewandten zwischenstaatlichen Abkommen zwischen ihnen und Drittstaaten. Außerdem ist die Kommission so früh wie möglich über ihre Absicht zu unterrichten, Verhandlungen über künftige zwischenstaatliche Abkommen aufzunehmen oder bestehende zwischenstaatliche Abkommen zu ändern. Die Kommission muss regelmäßig über die Verhandlungen informiert werden. Auf Ersuchen nimmt die Kommission als Beobachterin an den Verhandlungen teil. In diesem Zusammenhang haben die Mitgliedstaaten auch das Recht, die Kommission um Unterstützung während ihrer Verhandlungen mit Drittstaaten zu ersuchen.
Zodra de intergouvernementele overeenkomst is geratificeerd, wordt de geratificeerde tekst aan de Commissie gestuurd. Intergouvernementele overeenkomsten moeten integraal worden ingediend, met inbegrip van hun bijlagen, andere teksten waarnaar ze verwijzen en alle amendementen op de teksten. De Commissie stelt alle ontvangen informatie via een databank ter beschikking van de lidstaten. Wanneer lidstaten informatie verstrekken aan de Commissie, mogen zij aangeven of enig deel van de informatie in de overeenkomsten als vertrouwelijk moet worden behandeld.
Nach der Ratifizierung eines zwischenstaatlichen Abkommens ist der ratifizierte Wortlaut des Abkommens der Kommission zu übermitteln. Zwischenstaatliche Abkommen sind in ihrer Gesamtheit zu übermitteln, einschließlich der Anhänge, anderer Texte, auf die sie sich beziehen, und aller Änderungen des Abkommens. Die Kommission wird alle eingegangenen Informationen den anderen Mitgliedstaaten über eine Datenbank zur Verfügung stellen. Bei der Übermittlung der Informationen an die Kommission kann ein Mitgliedstaat angeben, ob ein Teil der Informationen in dem übermittelten Abkommen vertraulich zu behandeln ist.
De Commissie zal de coördinatie tussen de lidstaten vergemakkelijken met het oog op het beoordelen van ontwikkelingen met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten, het identificeren van gemeenschappelijke problemen en oplossingen, alsmede het ontwikkelen van standaardclausules die de lidstaten kunnen gebruiken in toekomstige intergouvernementele overeenkomsten.
Die Kommission wird die Koordinierung zwischen den Mitgliedstaaten erleichtern, um mit zwischenstaatlichen Abkommen zusammenhängende Entwicklungen zu prüfen, gemeinsame Probleme und Lösungen zu ermitteln und Standardklauseln zu entwickeln, die die Mitgliedstaaten in künftigen zwischenstaatlichen Abkommen verwenden können.
Daarnaast heeft de Commissie het recht om, op haar eigen initiatief binnen uiterlijk vier weken nadat zij op de hoogte is gebracht van de afronding van onderhandelingen of op verzoek van de lidstaat die de onderhandelingen over de intergouvernementele overeenkomst heeft gevoerd, de verenigbaarheid van de overeenkomst waarover is onderhandeld met het recht van de Unie te beoordelen teneinde te waarborgen dat de overeenkomst rechtmatig is. In dit geval moeten de lidstaten de volledige intergouvernementele overeenkomst waarover onderhandeld is bij de Commissie indienen, voordat de intergouvernementele overeenkomst wordt ondertekend. De Commissie voert de beoordeling binnen vier maanden uit. Indien een dergelijke verenigbaarheidscontrole is aangevraagd, wordt de Commissie geacht geen bezwaren naar voren te hebben gebracht indien ze binnen deze beoordelingsperiode geen advies uitbrengt.
Außerdem hat die Kommission spätestens innerhalb von vier Wochen, nachdem sie darüber unterrichtet wurde, dass Verhandlungen zum Abschluss gebracht wurden, oder auf Ersuchen des Mitgliedstaats, der das zwischenstaatliche Abkommen verhandelt hat, das Recht, die Vereinbarkeit des verhandelten Abkommens mit dem Unionsrecht zu prüfen, um seine Rechtmäßigkeit sicherzustellen. In diesem Fall müssen die Mitgliedstaaten der Kommission das vollständig verhandelte zwischenstaatliche Abkommen vor seiner Unterzeichnung übermitteln. Die Kommission verfügt über einen Prüfzeitraum von vier Monaten. Falls um eine solche Kompatibilitätsprüfung ersucht wurde und innerhalb dieses Prüfzeitraums keine Stellungnahme der Kommission erfolgt, wird davon ausgegangen, dass die Kommission keine Einwände erhoben hat.
De Commissie stelt een verslag op over de toepassing van het voorgestelde besluit vier jaar nadat het besluit in werking is getreden.
Die Kommission legt vier Jahre nach dem Inkrafttreten des vorgeschlagenen Beschlusses einen Bericht über seine Anwendung vor.
Het voorgestelde besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Der vorgeschlagene Beschluss soll 20 Tage nach seiner Veröffentlichung im Amtsblatt in Kraft treten.
4. GEVOLGEN VAN HET BESLUIT VOOR DE BEGROTING
4. AUSWIRKUNGEN AUF DEN HAUSHALTS OF THE PROPOSAL
Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Unie. De beperkte extra administratieve last voor de Europese Commissie brengt geen extra kosten met zich mee.
Der Vorschlag hat keine Auswirkungen auf den Haushalt der Union. Der begrenzte zusätzliche Verwaltungsaufwand für die Europäische Kommission ist mit keinen zusätzlichen Kosten verbunden.
2011/0238 (COD)
2011/0238 (COD)
Voorstel voor een
Vorschlag für
BESLUIT VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
BESCHLUSS DES EUROPÄISCHEN PARLAMENTS UND DES RATES
tot instelling van een mechanisme voor informatie-uitwisseling met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen op energiegebied
zur Einrichtung eines Mechanismus für den Informationsaustausch über zwischenstaatliche Abkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten im Energiebereich
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
DAS EUROPÄISCHE PARLAMENT UND DER RAT DER EUROPÄISCHEN UNION –
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 194,
gestützt auf den Vertrag über die Arbeitsweise der Europäischen Union, insbesondere auf Artikel 194,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
auf Vorschlag der Europäischen Kommission,
Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
nach Zuleitung des Entwurfs des Gesetzgebungsakts an die nationalen Parlamente,
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[11],
nach Stellungnahme des Europäischen Wirtschafts- und Sozialausschusses[11],
Gezien het advies van het Comité van de Regio's[12],
nach Stellungnahme des Ausschusses der Regionen[12],
Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,
gemäß dem ordentlichen Gesetzgebungsverfahren,
Overwegende hetgeen volgt:
in Erwägung nachstehender Gründe:
(1) De Europese Raad heeft de lidstaten verzocht om met ingang van 1 januari 2012 de Commissie op de hoogte te stellen van al hun nieuwe en bestaande bilaterale energieovereenkomsten met derde landen. De Commissie moet deze informatie beschikbaar stellen aan alle andere lidstaten in een passende vorm, met inachtneming van de noodzaak om commercieel gevoelige informatie te beschermen.
(1) Der Europäische Rat hat die Mitgliedstaaten ersucht, die Kommission ab dem 1. Januar 2012 über alle ihre neuen und bestehenden bilateralen Energieabkommen mit Drittstaaten zu unterrichten. Die Kommission sollte diese Informationen allen anderen Mitgliedstaaten in geeigneter Form unter Berücksichtigung der Notwendigkeit des Schutzes sensibler Geschäftsdaten zur Verfügung stellen.
(2) Het recht van de Unie vereist dat lidstaten alle passende maatregelen treffen om te waarborgen dat de verplichtingen uit hoofde van de Verdragen of besluiten van de instellingen van de Unie worden nagekomen. De lidstaten moeten derhalve eventuele onverenigbaarheden voorkomen of corrigeren tussen het recht van de Unie en internationale overeenkomsten die met derde landen worden gesloten.
(2) Nach dem Unionsrecht müssen die Mitgliedstaaten alle geeigneten Maßnahmen zur Erfüllung der Verpflichtungen ergreifen, die sich aus den Verträgen oder den Handlungen der Organe der Union ergeben. Die Mitgliedstaaten sollten daher Unvereinbarkeiten zwischen Unionsrecht und zwischenstaatlichen Abkommen, die zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten geschlossen werden, vermeiden oder beseitigen.
(3) Voor de goede werking van de interne energiemarkt is het nodig dat de energie die uit derde landen in de Unie wordt ingevoerd volledig onderworpen is aan de regels voor de interne energiemarkt. Een interne energiemarkt die niet correct functioneert, plaatst de EU in een kwetsbare positie wat betreft de energievoorzieningszekerheid. Een hoge mate van transparantie met betrekking tot overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen op energiegebied zou de Unie in staat stellen om gecoördineerde actie te ondernemen, in een geest van solidariteit, teneinde te waarborgen dat dergelijke overeenkomsten in overeenstemming zijn met communautaire wetgeving en de energievoorziening op doeltreffende wijze zeker te stellen.
(3) Das ordnungsgemäße Funktionieren des Energiebinnenmarkts erfordert, dass für aus Drittstaaten in die Union importierte Energie die dem Energiebinnenmarkt zugrunde liegenden Rechtsvorschriften uneingeschränkt gelten. Ein Energiebinnenmarkt, der nicht ordnungsgemäß funktioniert, macht die EU im Hinblick auf die Energieversorgungssicherheit anfällig. Ein hohes Maß an Transparenz hinsichtlich der Abkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten im Energiebereich würde es der Union ermöglichen, von Solidarität getragene, koordinierte Maßnahmen zu ergreifen, um sicherzustellen, dass solche Abkommen mit den Rechtsvorschriften der Union übereinstimmen und die Energieversorgung wirksam sichern.
(4) Het nieuwe mechanisme voor informatie-uitwisseling mag alleen betrekking hebben op intergouvernementele overeenkomsten die een effect kunnen hebben op de interne markt voor energie of op de energievoorzieningszekerheid, aangezien deze kwesties onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Het mechanisme moet in het bijzonder alle intergouvernementele overeenkomsten omvatten die een effect hebben op de levering van gas, olie of elektriciteit via vaste infrastructuur of die een effect hebben op de hoeveelheid energie die vanuit derde landen in de Unie wordt ingevoerd.
(4) Der neue Mechanismus für den Informationsaustausch sollte sich nur auf zwischenstaatliche Abkommen erstrecken, die voraussichtlich Auswirkungen auf den Energiebinnenmarkt oder auf die Energieversorgungssicherheit haben, da beide untrennbar miteinander verbunden sind. Er sollte insbesondere alle zwischenstaatlichen Abkommen erfassen, die sich auf die Versorgung mit Gas, Öl und Strom durch ortsfeste Infrastruktur oder auf die Menge der aus Drittstaaten in die EU importierten Energie auswirken.
(5) Intergouvernementele overeenkomsten die in hun geheel moeten worden gemeld bij de Commissie op grond van andere wetgeving van de Unie zoals [Verordening (EU) nr. …/… van het Europees Parlement en de Raad van … tot vaststelling van overgangsregelingen voor bilaterale investeringsovereenkomsten tussen lidstaten en derde landen[13]] moeten worden uitgesloten van het mechanisme voor informatie-uitwisseling dat bij dit besluit wordt vastgesteld.
(5) Zwischenstaatliche Abkommen, die der Kommission in ihrer Gesamtheit auf der Grundlage anderer Rechtsakte der Union wie [die Verordnung (EU) Nr. …/… des Europäischen Parlaments und des Rates vom … zur Einführung einer Übergangsregelung für bilaterale Investitionsabkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittländern…[13]] mitzuteilen sind, sollten von dem durch diesen Beschluss geschaffenen Mechanismus für den Informationsaustausch ausgenommen werden.
(6) De vrijstelling van bovenstaande meldingsplicht mag niet van toepassing zijn op intergouvernementele overeenkomsten die bij de Commissie ingediend moeten worden krachtens artikel 13, lid 6, van Verordening (EU) nr. 994/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering en houdende intrekking van Richtlijn 2004/67/EG.[14] Dergelijke intergouvernementele overeenkomsten met derde landen die een effect hebben op de ontwikkeling en het gebruik van gasinfrastructuur en gasvoorraden moeten derhalve worden gemeld overeenkomstig de in dit besluit vastgestelde regels. Om doublures te voorkomen, moet een melding die wordt ingediend op grond van dit besluit worden geacht te voldoen aan de kennisgevingsplicht die is vastgesteld bij Verordening (EU) nr. 994/2010.
(6) Die genannte Ausnahme von der Mitteilungspflicht sollte nicht für zwischenstaatliche Abkommen gelten, die der Kommission gemäß Artikel 13 Absatz 6 der Verordnung (EU) Nr. 994/2010 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 20. Oktober 2010 über Maßnahmen zur Gewährleistung der sicheren Erdgasversorgung und zur Aufhebung der Richtlinie 2004/67/EG des Rates[14] vorzulegen sind. Zwischenstaatliche Abkommen mit Drittstaaten, die sich auf die Entwicklung und Nutzung von Gasinfrastruktur und Gaslieferungen auswirken, sollten künftig gemäß den in diesem Beschluss festgelegten Regeln mitgeteilt werden. Zur Vermeidung von Doppelaufwand sollte davon ausgegangen werden, dass eine nach diesem Beschluss erfolgte Mitteilung die in der Verordnung (EU) Nr. 994/2010 festgelegte Mitteilungspflicht erfüllt.
(7) Dit besluit is niet van toepassing op overeenkomsten tussen commerciële entiteiten, behalve indien en uitsluitend voor zover de intergouvernementele overeenkomsten uitdrukkelijk naar dergelijke commerciële overeenkomsten verwijzen. Commerciële exploitanten die over commerciële overeenkomsten onderhandelen met exploitanten van derde landen mogen niettemin om bijstand van de Commissie verzoeken teneinde potentiële conflicten met het recht van de Unie te voorkomen.
(7) Dieser Beschluss sollte Vereinbarungen zwischen kommerziellen Unternehmen nicht betreffen, es sei denn, die zwischenstaatlichen Abkommen nehmen explizit auf solche kommerziellen Vereinbarungen Bezug. Kommerzielle Betreiber, die kommerzielle Vereinbarungen mit Betreibern aus Drittstaaten verhandeln, können sich nichtsdestoweniger an die Kommission wenden, um eine potenzielle Kollision mit dem Unionsrecht zu vermeiden.
(8) De lidstaten doen de Commissie alle bestaande intergouvernementele overeenkomsten, voorlopig toegepaste overeenkomsten in de zin van artikel 25 van het Verdrag van Wenen[15] en nieuwe intergouvernementele overeenkomsten toekomen.
(8) Die Mitgliedstaaten sollten der Kommission alle bestehenden, alle im Sinne des Artikels 25 des Wiener Übereinkommens[15] vorübergehend angewandten und alle neuen zwischenstaatlichen Abkommen übermitteln.
(9) De lidstaten moeten de Commissie reeds op de hoogte stellen van hun voornemen om onderhandelingen te openen wanneer het gaat om nieuwe intergouvernementele overeenkomsten of wijzigingen van bestaande intergouvernementele overeenkomsten. De Commissie moet geregeld geïnformeerd worden over de lopende onderhandelingen. De Commissie heeft het recht om als waarnemer aan de onderhandelingen deel te nemen. De lidstaten mogen de Commissie ook verzoeken om hen bij te staan tijdens hun onderhandelingen met derde landen.
(9) Die Mitgliedstaaten sollten der Kommission bereits die Absicht mitteilen, Verhandlungen über neue zwischenstaatliche Abkommen oder Änderungen bestehender zwischenstaatlicher Abkommen aufzunehmen. Die Kommission sollte regelmäßig über die laufenden Verhandlungen unterrichtet werden. Sie sollte das Recht haben, an den Verhandlungen als Beobachterin teilzunehmen. Die Mitgliedstaaten können auch die Kommission ersuchen, sie während ihrer Verhandlungen mit Drittstaaten zu unterstützen.
(10) De Commissie heeft het recht om, op haar eigen initiatief of op verzoek van de lidstaat die over de intergouvernementele overeenkomst heeft onderhandeld, de verenigbaarheid van de overeenkomst in kwestie met het recht van de Unie te beoordelen, voordat de overeenkomst wordt ondertekend.
(10) Die Kommission sollte aus eigener Initiative oder auf Ersuchen des Mitgliedstaats, der das zwischenstaatliche Abkommen verhandelt hat, das Recht haben, die Vereinbarkeit des verhandelten Abkommens mit dem Unionsrecht vor der Unterzeichnung des Abkommens zu prüfen.
(11) Alle definitieve geratificeerde overeenkomsten waarop dit besluit van toepassing is, moeten aan de Commissie worden gestuurd, opdat alle andere lidstaten volledig geïnformeerd kunnen worden.
(11) Alle endgültigen, ratifizierten Abkommen, die unter diesen Beschluss fallen, sollten der Kommission übermittelt werden, um eine vollständige Unterrichtung aller übrigen Mitgliedstaaten zu ermöglichen.
(12) De Commissie moet alle ontvangen informatie in elektronische vorm ter beschikking van alle andere lidstaten stellen. De Commissie moet verzoeken van lidstaten eerbiedigen om ingediende informatie, in het bijzonder commerciële informatie, vertrouwelijk te behandelen. Verzoeken om vertrouwelijke behandeling mogen echter niet de toegang van de Commissie zelf tot vertrouwelijke informatie beperken, aangezien de Commissie voor haar eigen beoordeling volledige informatie nodig heeft. De verzoeken om vertrouwelijke behandeling laten het recht op toegang tot documenten onverlet dat is vastgelegd in Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie.[16]
(12) Die Kommission sollte alle Informationen, die sie erhalten hat, allen anderen Mitgliedstaaten in elektronischer Form zur Verfügung stellen. Die Kommission sollte dem Ersuchen der Mitgliedstaaten nachkommen, die übermittelten Informationen, vor allem kommerzielle Informationen, vertraulich zu behandeln. Ersuchen um vertrauliche Behandlung sollten jedoch den Zugang der Kommission zu vertraulichen Informationen nicht einschränken, da die Kommission für ihre Prüfung umfassende Informationen benötigt. Die Ersuchen um Vertraulichkeit berühren nicht das Recht auf Zugang zu Dokumenten gemäß der Verordnung (EG) Nr. 1049/2001 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 30. Mai 2001 über den Zugang der Öffentlichkeit zu Dokumenten des Europäischen Parlaments, des Rates und der Kommission[16].
(13) Een permanente uitwisseling van informatie met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten op communautair niveau moet de ontwikkeling van beste praktijken mogelijk maken. Op basis van deze beste praktijken moet de Commissie standaardclausules aanbevelen voor gebruik in intergouvernementele overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen. Het gebruik van deze niet-bindende standaardclausules is bedoeld om te voorkomen dat intergouvernementele overeenkomsten strijdig zijn met het recht van de Unie.
(13) Ein ständiger Informationsaustausch zu zwischenstaatlichen Abkommen auf Unionsebene dürfte die Entwicklung bester Praktiken ermöglichen. Ausgehend von diesen besten Praktiken sollte die Kommission Standardklauseln zur Verwendung in zwischenstaatlichen Abkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten empfehlen. Die Verwendung solcher Standardklauseln sollte eine Kollision zwischen zwischenstaatlichen Abkommen und Unionsrecht ausschließen.
(14) De verbetering van de wederzijdse kennis van bestaande en nieuwe intergouvernementele overeenkomsten moet leiden tot een betere coördinatie op het gebied van energieaangelegenheden tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en de Commissie. Door een dergelijke verbeterde coördinatie kunnen de lidstaten ten volle profiteren van het politieke en economische gewicht van de Unie.
(14) Eine bessere gegenseitige Kenntnis bestehender und neuer zwischenstaatlicher Abkommen sollte eine bessere Koordinierung zwischen den Mitgliedstaaten sowie zwischen den Mitgliedstaaten und der Kommission in Energieangelegenheiten ermöglichen. Infolge einer solchen verbesserten Koordinierung sollten die Mitgliedstaaten in vollem Umfang aus dem politischen und wirtschaftlichen Gewicht der Union Nutzen ziehen können.
(15) Het mechanisme voor de uitwisseling van informatie waarin dit besluit voorziet, laat de toepassing van de regels van de Unie inzake inbreuken en mededinging onverlet,
(15) Der in diesem Beschluss vorgesehene Mechanismus für den Informationsaustausch sollte der Anwendung der Vertragsverletzungs- und Wettbewerbsvorschriften der Union nicht entgegenstehen –
HEBBEN HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
HABEN FOLGENDEN BESCHLUSS ERLASSEN:
Artikel 1 Onderwerp en toepassingsgebied
Artikel 1 Gegenstand und Anwendungsbereich
1. Bij dit besluit wordt een mechanisme vastgesteld voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten.
1. Mit diesem Beschluss wird ein Mechanismus für den Austausch von Informationen zu zwischenstaatlichen Abkommen zwischen den Mitgliedstaaten und der Kommission geschaffen.
2. Dit besluit is niet van toepassing op intergouvernementele overeenkomsten die reeds volledig onderworpen zijn aan andere kennisgevingsprocedures krachtens communautaire wetgeving, met uitzondering van intergouvernementele overeenkomsten die bij de Commissie gemeld moeten worden op grond van artikel 13, lid 6, van Verordening (EU) nr. 994/2010.
2. Zwischenstaatliche Abkommen, die in ihrer Gesamtheit bereits Gegenstand anderer spezieller Mitteilungsverfahren nach Unionsrecht sind, mit Ausnahme zwischenstaatlicher Abkommen, die der Kommission gemäß Artikel 13 Absatz 6 der Verordnung (EU) Nr. 994/2010 zu übermitteln sind, fallen nicht unter diesen Beschluss.
Artikel 2 Definities
Artikel 2 Begriffsbestimmungen
In dit besluit zijn de volgende definities van toepassing:
Für die Zwecke dieses Beschlusses gelten folgende Begriffsbestimmungen:
(1) "intergouvernementele overeenkomsten": alle juridisch bindende overeenkomsten tussen lidstaten en derde landen die een effect kunnen hebben op de werking of het functioneren van de interne energiemarkt of op de energievoorzieningszekerheid in de Unie;
(1)        „Zwischenstaatliche Abkommen“ sind rechtsverbindliche Abkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten, die voraussichtlich Auswirkungen auf das Funktionieren des Energiebinnenmarkts oder auf die Energieversorgungssicherheit der Union haben.
(2) "bestaande intergouvernementele overeenkomst": intergouvernementele overeenkomsten die in werking zijn getreden vóór de inwerkingtreding van dit besluit.
(2)        „Bestehende zwischenstaatliche Abkommen“ sind zwischenstaatliche Abkommen, die vor dem Inkrafttreten dieses Beschlusses in Kraft getreten sind.
Artikel 3 Informatie-uitwisseling tussen de Commissie en de lidstaten
Artikel 3 Informationsaustausch zwischen der Kommission und den Mitgliedstaaten
1. De lidstaten doen alle bestaande en voorlopig toegepaste intergouvernementele overeenkomsten tussen hen en derde landen volledig, met inbegrip van hun bijlagen en andere teksten waarnaar ze uitdrukkelijk verwijzen en alle amendementen op deze teksten, toekomen aan de Commissie binnen uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding van dit besluit. De Commissie stelt de ontvangen documenten in elektronische vorm ter beschikking van alle andere lidstaten. Voor de toepassing van dit besluit worden bestaande of voorlopig toegepaste intergouvernementele overeenkomsten die op de datum waarop dit besluit in werking trad reeds aan de Commissie zijn gemeld op grond van Verordening (EU) nr. 994/2010, geacht gemeld te zijn voor zover zij aan de vereisten van dit lid voldoen.
1.         Die Mitgliedstaaten übermitteln der Kommission spätestens drei Monate nach Inkrafttreten dieses Beschlusses alle bestehenden und alle vorübergehend angewandten zwischenstaatlichen Abkommen zwischen ihnen und Drittstaaten in ihrer Gesamtheit, einschließlich deren Anhänge sowie sonstiger Texte, auf die sie explizit Bezug nehmen, und aller Änderungen. Die Kommission stellt die Unterlagen, die sie erhalten hat, allen anderen Mitgliedstaaten in elektronischer Form zur Verfügung. Bestehende oder vorübergehend angewandte zwischenstaatliche Abkommen, die der Kommission zum Zeitpunkt des Inkrafttretens dieses Beschlusses bereits gemäß der Verordnung (EU) Nr. 994 übermittelt wurden und die Anforderungen dieses Absatzes erfüllen, gelten als für die Zwecke dieses Beschlusses übermittelt.
2. Indien een lidstaat voornemens is onderhandelingen te beginnen met een derde land om een bestaande intergouvernementele overeenkomst te wijzigen of een nieuwe intergouvernementele overeenkomst te sluiten, stelt de lidstaat de Commissie schriftelijk op de hoogte van dit voornemen op het vroegst mogelijke moment voorafgaand aan de geplande opening van de formele onderhandelingen. De aan de Commissie verstrekte informatie moet de desbetreffende documentatie, een indicatie van de bepalingen die tijdens de onderhandelingen besproken zullen worden, de doelstellingen van de onderhandelingen en andere relevante informatie omvatten. In het geval van amendementen op een bestaande overeenkomst moeten de bepalingen waarover opnieuw zal worden onderhandeld, aangegeven worden in de aan de Commissie verstrekte informatie. De Commissie stelt de ontvangen informatie in elektronische vorm ter beschikking van alle lidstaten. De lidstaat in kwestie stelt de Commissie geregeld op de hoogte van de lopende onderhandelingen. Op verzoek van de Commissie of de lidstaat kan de Commissie als waarnemer aan de onderhandelingen deelnemen.
2.         Beabsichtigt ein Mitgliedstaat, Verhandlungen mit einem Drittstaat aufzunehmen, um ein bestehendes zwischenstaatliches Abkommen zu ändern oder ein neues zwischenstaatliches Abkommen zu schließen, so unterrichtet er die Kommission darüber schriftlich so früh wie möglich vor der geplanten Aufnahme von Verhandlungen. Die der Kommission übermittelten Informationen enthalten neben den einschlägigen Unterlagen auch Angaben darüber, welche Bestimmungen Gegenstand der Verhandlungen sein sollen und welche Ziele mit den Verhandlungen verfolgt werden, sowie sonstige sachdienliche Informationen. Bei Änderungen eines bestehenden Abkommens sind die neu zu verhandelnden Bestimmungen in den der Kommission übermittelten Informationen anzugeben. Die Kommission stellt die Informationen, die sie erhalten hat, allen Mitgliedstaaten in elektronischer Form zur Verfügung. Der betreffende Mitgliedstaat unterrichtet die Kommission regelmäßig über die laufenden Verhandlungen. Auf Ersuchen der Kommission oder des jeweiligen Mitgliedstaates kann die Kommission als Beobachterin an den Verhandlungen teilnehmen.
3. Zodra een intergouvernementele overeenkomst of een amendement op een intergouvernementele overeenkomst wordt geratificeerd, doet de lidstaat in kwestie de overeenkomst of het amendement op de overeenkomst, met inbegrip van bijbehorende bijlagen en andere teksten waarnaar deze overeenkomsten of amendementen uitdrukkelijk verwijzen, toekomen aan de Commissie, die de ontvangen documenten in elektronische vorm ter beschikking stelt van alle andere lidstaten, met uitzondering van vertrouwelijke delen in de zin van artikel 7.
3.         Nach der Ratifizierung eines zwischenstaatlichen Abkommens oder einer Änderung eines zwischenstaatlichen Abkommens übermittelt der betreffende Mitgliedstaat das Abkommen oder die Änderung des Abkommens, einschließlich seiner Anhänge und sonstiger Texte, auf die dieses Abkommen oder diese Änderung explizit Bezug nimmt, der Kommission, die die erhaltenen Unterlagen mit Ausnahme der nach Artikel 7 angegebenen vertraulichen Teile allen anderen Mitgliedstaaten in elektronischer Form zur Verfügung stellt.
Artikel 4 Bijstand door de Commissie
Artikel 4 Unterstützung durch die Kommission
Indien een lidstaat de Commissie op grond van artikel 3, lid 2, op de hoogte stelt van zijn voornemen om onderhandelingen te openen teneinde een bestaande intergouvernementele overeenkomst te wijzigen of een nieuwe intergouvernementele overeenkomst te sluiten, kan de lidstaat in kwestie verzoeken om bijstand van de Commissie tijdens de onderhandelingen met het derde land.
Unterrichtet ein Mitgliedstaat die Kommission gemäß Artikel 3 Absatz 2 von seiner Absicht, Verhandlungen zur Änderung eines bestehenden zwischenstaatlichen Abkommens oder zum Abschluss eines neuen zwischenstaatlichen Abkommens aufzunehmen, kann der Mitgliedstaat die Kommission um Unterstützung bei den Verhandlungen mit dem jeweiligen Drittstaat ersuchen.
Artikel 5 Voorafgaande verenigbaarheidscontrole
Artikel 5 Ex-ante-Kompatibilitätsprüfung
De Commissie kan op eigen initiatief tot uiterlijk vier weken nadat zij op de hoogte is gesteld van de afronding van de onderhandelingen of op verzoek van de lidstaat die over de intergouvernementele overeenkomst heeft onderhandeld, de overeenkomst beoordelen op verenigbaarheid met het recht van de Unie, voordat de overeenkomst wordt ondertekend. Indien de Commissie of de lidstaat in kwestie verzoeken om een dergelijke voorafgaande beoordeling van de verenigbaarheid van de overeenkomst waarover onderhandeld is met het recht van de Unie, wordt de overeenkomst in kwestie voorafgaand aan de ondertekening aan de Commissie voorgelegd voor onderzoek. De lidstaat in kwestie ziet af van ondertekening van de overeenkomst gedurende een periode van vier maanden volgend op het indienen van de ontwerpversie van de intergouvernementele overeenkomst. In overleg met de lidstaat in kwestie kan deze onderzoeksperiode worden verlengd. Wanneer een verenigbaarheidscontrole is aangevraagd, wordt de Commissie geacht geen bezwaren te hebben ingediend indien zij binnen de onderzoeksperiode geen advies uitbrengt.
Die Kommission kann aus eigener Initiative spätestens bis zu vier Wochen, nachdem sie über den Abschluss der Verhandlungen unterrichtet wurde, oder auf Ersuchen des Mitgliedstaats, der das zwischenstaatliche Abkommen verhandelt hat, vor der Unterzeichnung des Abkommens die Vereinbarkeit dieses Abkommens mit dem Unionsrecht prüfen. Falls die Kommission oder der betreffende Mitgliedstaat um eine solche Vorabprüfung des verhandelten zwischenstaatlichen Abkommens auf seine Vereinbarkeit mit dem Unionsrecht ersucht, ist der verhandelte, jedoch noch nicht unterzeichnete Entwurf des zwischenstaatlichen Abkommens der Kommission zur Prüfung vorzulegen. Der betreffende Mitgliedstaat sieht während eines Zeitraums von vier Monaten nach der Übermittlung des Entwurfs des zwischenstaatlichen Abkommens von der Unterzeichnung des Abkommens ab. Der Prüfzeitraum kann im Einvernehmen mit dem betreffenden Mitgliedstaat verlängert werden. Falls um eine solche Kompatibilitätsprüfung ersucht wurde und innerhalb des Prüfzeitraums keine Stellungnahme der Kommission erfolgt, wird davon ausgegangen, dass die Kommission keine Einwände erhoben hat.
Artikel 6 Coördinatie met de lidstaten
Artikel 6 Koordinierung mit den Mitgliedstaaten
1. De Commissie zorgt ervoor dat de coördinatie tussen de lidstaten wordt vergemakkelijkt met het oog op:
1.         Die Kommission erleichtert die Koordinierung zwischen den Mitgliedstaaten im Hinblick auf
(a) het beoordelen van ontwikkelingen met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten;
a)         die Überprüfung von Entwicklungen im Zusammenhang mit zwischenstaatlichen Abkommen;
(b) het identificeren van gemeenschappelijke problemen in verband met intergouvernementele overeenkomsten en het overwegen van passende maatregelen om deze problemen op te lossen;
b)         die Ermittlung gemeinsamer Probleme im Zusammenhang mit zwischenstaatlichen Abkommen und Überlegungen zu geeigneten Lösungsmaßnahmen;
(c) het ontwikkelen, op basis van beste praktijken, van standaardclausules waarvan het gebruik zou garanderen dat toekomstige intergouvernementele overeenkomsten de energiewetgeving van de Unie volledig naleven.
c)         die ausgehend von der besten Praxis erfolgende Entwicklung von Standardklauseln, deren Verwendung die vollständige Übereinstimmung künftiger zwischenstaatlicher Abkommen mit den Rechtsvorschriften der Union im Energiebereich gewährleisten würde.
Artikel 7 Vertrouwelijkheid
Artikel 7 Vertraulichkeit
Wanneer een lidstaat informatie verstrekt aan de Commissie op grond van artikel 3, mag de lidstaat aangeven of enig deel van de informatie, met name commerciële informatie, vertrouwelijk behandeld moet worden en of de verstrekte informatie gedeeld kan worden met andere lidstaten. De Commissies dient deze instructies te eerbiedigen. Dergelijke verzoeken om vertrouwelijke behandeling houden geen beperking in van de toegang van de Commissie zelf tot vertrouwelijke informatie.
Bei der Übermittlung von Informationen an die Kommission gemäß Artikel 3 kann der Mitgliedstaat angeben, ob ein Teil der Informationen, insbesondere kommerzielle Informationen, als vertraulich zu behandeln ist und ob die übermittelten Informationen an andere Mitgliedstaaten weitergegeben werden dürfen. Die Kommission beachtet diese Angaben. Durch Ersuchen um Wahrung der Vertraulichkeit wird der Zugang der Kommission zu vertraulichen Informationen nicht eingeschränkt.
Artikel 8 Evaluatie
Artikel 8 Überprüfung
1. Vier jaar na de inwerkingtreding van dit besluit dient de Commissie bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité een verslag over de toepassing van het besluit in.
1.         Vier Jahre nach dem Inkrafttreten des Beschlusses legt die Kommission dem Europäischen Parlament, dem Rat und dem Europäischen Wirtschafts- und Sozialausschuss einen Bericht über die Anwendung dieses Beschlusses vor.
2. Het verslag beoordeelt in het bijzonder of dit besluit voorziet in een toereikend kader om volledige naleving door intergouvernementele overeenkomsten van de EU‑wetgeving te waarborgen, alsmede een hoog niveau van coördinatie tussen de lidstaten met betrekking tot intergouvernementele overeenkomsten.
2.         In dem Bericht wird insbesondere bewertet, ob dieser Beschluss einen ausreichenden Rahmen dafür bietet, für eine vollständige Übereinstimmung zwischenstaatlicher Abkommen mit dem Unionsrecht und für ein hohes Maß an Koordinierung zwischen den Mitgliedstaaten hinsichtlich zwischenstaatlicher Abkommen zu sorgen.
Artikel 9 Inwerkingtreding
Artikel 9 Inkrafttreten
Dit besluit treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Dieser Beschluss tritt am zwanzigsten Tag nach seiner Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Union in Kraft.
Artikel 10 Adressaten
Artikel 10
Dit besluit is gericht tot de lidstaten.
Adressaten
Gedaan te Brussel,
Dieser Beschluss ist an die Mitgliedstaaten gerichtet.
Voor het Europees Parlement                       Voor de Raad
Geschehen zu
De voorzitter                                                  De voorzitter                                                                       
Im Namen des Europäischen Parlaments     Im Namen des Rates
[1]               De volgende conclusie werd bevestigd door de Energieraad van 28 februari 2011: "Verbeterde en vroegtijdige informatie-uitwisseling tussen de Commissie en de lidstaten met inbegrip van informatievoorziening door lidstaten aan de Commissie met betrekking tot hun nieuwe en bestaande bilaterale energieovereenkomsten met derde landen".
Der Präsident                                                Der Präsident                                                                       
[2]               COM(2011) 539.
[1]               Diese Schlussfolgerung wurde vom Rat „Energie“ vom 28. Februar 2011 bestätigt. „Verbesserter und rechtzeitiger Informationsaustausch zwischen der Kommission und den Mitgliedstaaten, einschließlich der Unterrichtung der Kommission durch Mitgliedstaaten über ihre neuen und bestehenden bilateralen Energieabkommen mit Drittländern.“
[3]               Volgens scenario's voor 2030 zou het aandeel uit derde landen geïmporteerde energie kunnen oplopen tot 57 %.
[2]               KOM(2011) 539.
[4]               PB L 211 van 14.8.2009.
[3]               Szenarien für 2030 zufolge können die Gesamtenergieeinfuhren aus Drittstaaten 57 % betragen.
[5]               De enige verplichting die tot nu toe bestaat, is vervat in artikel 13, lid 6, van Verordening (EU) nr. 994/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering en houdende intrekking van Richtlijn 2004/67/EG betreffende maatregelen tot veiligstelling van de aardgasvoorziening, PB L 295 van 12.11.2010, blz. 1. Deze bepaling legt aan lidstaten de verplichting op om intergouvernementele overeenkomsten op het gebied van gas aan de Commissie mede te delen. Alleen bestaande intergouvernementele overeenkomsten moeten voor 3 december 2011 worden gemeld.
[4]               ABl. L 211 vom 14.8.2009.
[6]               Rekening houdend met de weinige bekende intergouvernementele overeenkomsten tussen de lidstaten en derde landen, bijvoorbeeld in verband met de South Stream-gasleiding, is deze zeer conservatieve schatting gedaan op basis van de aanname dat een aantal lidstaten dergelijke intergouvernementele overeenkomsten heeft met belangrijke leveranciers van olie en gas, in het bijzonder voor zover de olie of het gas aangevoerd wordt via pijpleidingen.
[5]               Die einzige Verpflichtung, die bislang existiert, ist in Artikel 13 Absatz 6 der Verordnung (EU) Nr. 994/2010 des Europäischen Parlaments und des Rates vom 20. Oktober 2010 über Maßnahmen zur Gewährleistung der sicheren Erdgasversorgung und zur Aufhebung der Richtlinie 2004/67/EG (Verordnung zur Gasversorgungssicherheit) verankert (ABl. L 295 vom 12.11.2010, S. 1-22). Darin werden die Mitgliedstaaten dazu verpflichtet, der Kommission zwischenstaatliche Abkommen im Gasbereich mitzuteilen. Bestehende zwischenstaatliche Abkommen müssen nur vor dem 3. Dezember 2011 mitgeteilt werden.
[7]               Zie artikel 13, lid 6, van de verordening betreffende maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering.
[6]               Unter Berücksichtigung der wenigen bekannten zwischenstaatlichen Abkommen zwischen Mitgliedstaaten und Drittstaaten, z. B. für die Gaspipeline „South Stream“, erfolgt diese sehr konservative Bewertung ausgehend von der Annahme, dass eine Reihe von Mitgliedstaaten solche zwischenstaatlichen Abkommen mit Hauptöl- und –gaslieferanten geschlossen haben, vor allem in Fällen, in denen Öl oder Gas über Pipelines transportiert wird.
[8]               Hoewel zowel een verordening als een besluit mogelijk lijken, wordt een besluit geschikter geacht, aangezien het rechtsinstrument geen rechtstreeks effect op individuen zal hebben, maar uitsluitend tot de lidstaten gericht is.
[7]               Siehe Artikel 13 Absatz 6 der Verordnung zur Gasversorgungssicherheit.
[9]               Opgemerkt dient te worden dat de melding van bestaande intergouvernementele overeenkomsten niet zou verhinderen dat de Commissie indien nodig inbreukprocedures inleidt, dat wil zeggen indien in een specifiek geval kan worden aangetoond hoe een bepaalde overeenkomst een inbreuk vormt op de regels van de interne markt.
[8]               Sowohl eine Verordnung als auch ein Beschluss sind denkbar, ein Beschluss wird jedoch als besser geeignet angesehen, da das Rechtsinstrument keine direkten Auswirkungen auf Einzelpersonen haben wird, sondern sich direkt an Mitgliedstaaten richtet.
[10]             Doublures worden ook voorkomen in het geval van de verordening betreffende maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering, aangezien een melding op grond van de meer gedetailleerde regels die in dit voorstel worden vastgesteld zou voldoen aan de vereisten die bepaald zijn in de verordening betreffende maatregelen tot veiligstelling van de gaslevering.
[9]               Es sei darauf hingewiesen, dass die Mitteilung bestehender zwischenstaatlicher Abkommen die Kommission nicht an der Einleitung von Vertragsverletzungsverfahren hindern würde, wenn diese notwendig wären, d. h. wenn in einem bestimmten Fall nachgewiesen werden kann, in welcher Weise ein bestimmtes Abkommen gegen die Binnenmarktrechtsvorschriften verstößt.
[11]             PB C, blz. . .
[10]             Doppelaufwand wird auch im Fall der Verordnung zur Gasversorgungssicherheit vermieden, da eine Mitteilung gemäß den in diesem Vorschlag vorgesehenen detaillierteren Regeln die in der Verordnung über die sichere Gasversorgung festgelegten Anforderungen erfüllen würde.
[12]             PB C, blz. . .
[11]             ABl. C […] vom […], S. […]. .
[13]             [COM(2010) 344 definitief, nog niet vastgesteld].
[12]             ABl. C […] vom […], S. […]. .
[14]             PB L 295 van 12.11.2010, blz. 1.
[13]             KOM(2010) 344 endg., noch nicht verabschiedet.
[15]             Verdrag van Wenen inzake het verdragenrecht van 1969.
[14]             ABl. L 295 vom 12.11.2010, S. 1.
[16]             PB L 8 van 12.1.2001, blz. 28.
[15]             Wiener Übereinkommen über das Recht der Verträge von 1969.
[16]             ABl. L 8 vom 12.1.2001, S. 28.
Naar boven


Beheerd door het Publicatiebureau