Bilingwi

Opinion of the Advocate-General

BG DA DE EL EN ES ET FI FR HU IT LV MT NL PL PT RO SK SL SV  BG DA DE EL EN ES ET FI FR HU IT LV MT NL PL PT RO SK SL SV 

mt

es

 

Opinion of the Advocate-General


1. Permezz tad-domanda preliminari tagħha, il-High Court (l-Irlanda) essenjalment titlob lill-Qorti tal-Ġustizzja biex tippreċiża l-portata tad-dritt għal smigħ fil-kuntest tal-proċedura ta’ eżami ta’ talba għal protezzjoni sussidjarja mressqa minn ċittadin tar-Rwanda abbażi tad-Direttiva 2004/83/KE (2) . Din il-protezzjoni sussidjarja hija indirizzata lil kull ċittadin ta’ pajjiż terz li ma jistax jitqies bħala refuġjat, iżda li fir-rigward tiegħu ikun hemm raġunijiet serji u attwali biex wieħed jemmen li jinsab f’riskju reali li jġarrab ħsara serja jekk imur lura fil-pajjiż tal-oriġini tiegħu (3) .
1. Mediante su cuestión prejudicial, la High Court (Irlanda) solicita, en esencia, al Tribunal de Justicia que se pronuncie sobre el alcance del derecho a ser oído en el marco del procedimiento de examen de una solicitud de protección subsidiaria presentada por un nacional ruandés al amparo de la Directiva 2004/83/CE. (2) Esta protección subsidiaria concierne a todo nacional de un tercer país que no reúne los requisitos para ser refugiado, pero respecto del cual se den motivos fundados para creer que, si regresase a su país de origen, se enfrentaría a un riesgo real de sufrir daños graves. (3)
2. B’mod konformi mal-Artikolu 78(2) TFUE, l-Unjoni Ewropea stabbilixxiet kriterji komuni għall-Istati Membri kollha fir-rigward tal-kundizzjonijiet li ċ-ċittadini ta’ pajjiżi terzi għandhom jissodisfaw sabiex jibbenefikaw minn protezzjoni internazzjonali abbażi tad-Direttiva 2004/83. Fil-kuntest tal-kapitolu II ta’ dik id-Direttiva, li huwa ddedikat għall-evalwazzjoni individwali ta’ applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali, l-Artikolu 4(1) jipprovdi skont kif ġej:
2. De conformidad con el artículo 78 TFUE, apartado 2, la Unión Europea ha establecido criterios comunes para todos los Estados miembros en lo que respecta a los requisitos que los nacionales de terceros países deben cumplir para disfrutar de protección internacional en virtud de la Directiva 2004/84. En el marco del capítulo II de dicha Directiva, dedicado a la evaluación individual de las solicitudes de protección internacional, el artículo 4, apartado 1, de la citada Directiva establece lo siguiente:
“L-Istati Membri jistgħu iqisuha bħala d-dmir ta’ l-applikant li jissottometti kemm jista’ jkun malajr l-elementi kollha meħtieġa biex tiġi sostanzjata l-applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali. F’koperazzjoni ma’ l-applikant huwa d-dmir ta’ l-Istat Membru li jistma l-elementi rilevanti ta’ l-applikazzjoni.”
«Los Estados miembros podrán considerar que es obligación del solicitante presentar lo antes posible todos los elementos necesarios para fundamentar su solicitud de protección internacional. Los Estados miembros tendrán el deber de valorar, con la cooperación del solicitante, los elementos pertinentes de la solicitud.»
3. F’din il-kawża, il-qorti tar-rinviju tistaqsi lill-Qorti tal-Ġustizzja jekk id-dmir ta’ kooperazzjoni stabbilit f’dik id-dispożizzjoni għandux jiġi interpretat fis-sens li dan iġiegħel lill-awtorità responsabbli għall-eżaminazzjoni tat-talba biex tikkomunika, qabel l-adozzjoni ta’ deċiżjoni sfavorevoli u meta applikazzjoni għall-ażil tkun diġà nċaħdet, l-elementi li fuqhom hija tkun beħsiebha tibbaża dik id-deċiżjoni u li tiġbor, fuq dak il-punt, l-osservazzjonijiet tal-applikant.
3. En el presente asunto, el órgano jurisdiccional remitente pregunta al Tribunal de Justicia si el deber de cooperación establecido en la citada disposición debe interpretarse en el sentido de que obliga a la autoridad responsable del examen de la solicitud a facilitar al solicitante los elementos en los que pretende basar su decisión y a recabar sus observaciones al respecto, antes de adoptar una decisión desfavorable y cuando ya se hubiera denegado una solicitud de asilo.
4. It-talba għal deċiżjoni preliminari qed issir fil-kuntest ta’ kawża bejn M., ċittadin tar-Rwanda li huwa membru tal-grupp etniku Tutsi, u l-Minister for Justice, Equality and Law Reform, fl-Irlanda u l-Attorney General dwar il-legalità tal-proċedura segwita minn dawn l-awtoritajiet Irlandiżi biex jeżaminaw l-applikazzjoni tiegħu għal protezzjoni sussidjarja.
4. La petición de decisión prejudicial se plantea en un litigio entre el Sr. M., nacional ruandés de la etnia tutsi, el Minister for Justice, Equality and Law Reform, de Irlanda y el Attorney General, en relación con la legalidad del procedimiento seguido por esas autoridades irlandesas para tramitar su solicitud de protección subsidiaria.
5. Wara l-iskadenza tal-viża ta’ studju li kienet ingħatatlu mill-awtoritajiet Irlandiżi, M. ippreżenta, quddiem l-Office of the Refugee Applications Commissioner (servizz tal-Kummissarju inkarigat minn applikazzjonijiet ta’ ażil) (4), applikazzjoni għall-ażil fil-21 ta’ Mejju 2008. Wara li din inċaħdet, M. ippreżenta applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja fil-31 ta’ Diċembru 2008, li wkoll inċaħdet fl-24 ta’ Settembru 2010. Il-Minister for Justice, Equality and Law Reform ikkunsidra li, minħabba d-dubji serji dwar il-kredibbiltà tal-allegazzjonijiet tiegħu, ma kienx possibbli li jintwera li kien jinsab f’riskju li jġarrab ħsara serja malli jintbagħat lura fil-pajjiż ta’ oriġini tiegħu, li jiġġustifika l-għoti ta’ protezzjoni sussidjarja.
5. Tras la expiración del visado de estudios que le había sido concedido por las autoridades irlandesas, el Sr. M. presentó una solicitud de asilo ante el Office of the Refugee Applications Commissionner (Oficina del Comisario de Solicitudes de Asilo), (4) el 21 de mayo de 2008. Tras la denegación de dicha solicitud, el Sr. M. presentó una solicitud de protección subsidiaria el 31 de diciembre de 2008, que fue también denegada el 24 de septiembre de 2010. El Minister for Justice, Equality and Law Reform consideró que a la luz de las serias dudas sobre la credibilidad de sus alegaciones, no quedaba demostrado que se enfrentase a un riesgo de sufrir daños graves si regresaba a su país de origen que justificara la concesión de protección subsidiaria.
6. Kien kontra dik id-deċiżjoni li M. ressaq rikors għal annullament quddiem il-High Court. Huwa argumenta li l-awtoritajiet nazzjonali kompetenti ma osservawx id-dmir ta’ kooperazzjoni li kellhom abbażi tal-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83, peress li ma offrewlux il-possibbiltà li jippreżenta l-osservazzjonijiet tiegħu dwar l-abbozz ta’ deċiżjoni li tiċħad l-applikazzjoni tiegħu, li kienet tagħmel referenza b’mod partikolari għal dokument li l-persuna kkonċernata ma kinitx taf dwaru matul il-proċedura.
6. Contra esta última resolución el Sr. M. interpuso un recurso de anulación ante la High Court. Considera que las autoridades nacionales competentes no respetaron el deber de cooperación que les incumbe en virtud del artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83, al no ofrecerle la posibilidad de presentar observaciones sobre la resolución preliminar denegatoria de su solicitud que, en particular, se refería a un documento del cual el interesado no tuvo conocimiento durante el procedimiento.
7. Fid-deċiżjoni tar-rinviju tagħha, il-High Court tindika li ma taqbilx mal-analiżi ta’ M. dwar l-interpretazzjoni tal-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83. F’dan ir-rigward, hija tirreferi għas-sentenza tagħha tal-24 ta’ Marzu 2011, Ahmed vs Minister for Justice, Equality and Law Reform, u għal tnejn mill-argumenti li hija ppreżentat sabiex tiċħad dik l-interpretazzjoni. L-ewwel wieħed kien marbut mal-ħtieġa li tiġi evitata multipliċità ta’ stadji proċedurali. It-tieni wieħed kien relatat mal-interazzjoni kunsiderevoli li diġà kienet seħħet bejn l-awtorità nazzjonali kompetenti u l-applikant matul l-eżami tal-applikazzjoni għall-ażil. Il-High Court ippreċiżat, effettivament, li talba għal protezzjoni sussidjarja ma tiġix ippreżentata b’mod iżolat, iżda wara proċedura ta’ eżami ta’ applikazzjoni għall-ażil li matulha l-applikant ikun diġà nstema’ f’diversi okkażjonijiet.
7. En su resolución de remisión, la High Court señala que no comparte el análisis del Sr. M. sobre la interpretación del artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83. A este respecto, cita su sentencia de 24 de marzo de 2011, Ahmed contra Minister for Justice, Equality and Law Reform, y se remite a dos de los argumentos que había expuesto para rechazar esta interpretación. El primero de ellos estaba relacionado con la necesidad de evitar la multiplicidad de fases procesales. El segundo se refería al considerable grado de interacción que había existido entre la autoridad nacional competente y el solicitante durante el examen de la solicitud de asilo. La High Court señalaba, en efecto, que la solicitud de protección subsidiaria no se había presentado de forma aislada sino a raíz del procedimiento de examen de una solicitud de asilo durante el cual el solicitante ya había sido oído en numerosas ocasiones.
8. Madankollu, fid-deċiżjoni tar-rinviju tagħha, il-High Court tirrileva li r-Raad van State (Kunsill tal-Istat) (il-Pajjiżi l-Baxxi), f’sentenza tat-12 ta’ Lulju 2007, deher li adotta interpretazzjoni oħra tal-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83. Kien sabiex tevita kull diverġenza fl-interpretazzjoni bejn il-qrati tal-Istati Membri li l-High Court iddeċidiet li tissospendi l-proċeduri quddiemha u li tagħmel din id-domanda preliminari lill-Qorti tal-Ġustizzja:
8. Sin embargo, en su resolución de remisión, la High Court pone de manifiesto que el Raad van State (Consejo de Estado) (Países Bajos), en una sentencia de 12 de julio de 2007, al parecer adoptó otra interpretación del artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83. Con el fin de evitar discrepancias de interpretación entre los órganos jurisdiccionales de los Estados miembros, la High Court decidió suspender el procedimiento y plantear al Tribunal de Justicia la siguiente cuestión prejudicial:
“Fl-ipoteżi fejn applikant jitlob l-istatus ta’ protezzjoni sussidjarja wara li jkun ġie rrifjutat l-istatus ta’ refuġjat, u fejn huwa propost li tali talba tinċaħad, il-ħtieġa ta’ kooperazzjoni mal-applikant imposta fuq l-Istati Membri mill-Artikolu 4(1) tad-Direttiva tal-Kunsill 2004/83[…] tobbliga lill-awtoritajiet amministrattivi tal-Istat Membru inkwistjoni li jikkomunikaw lill-applikant ir-riżultati ta’ tali evalwazzjoni qabel l-adozzjoni ta’ deċiżjoni finali, b’mod li jkun jista’ jirreaġixxi għall-aspetti tad-deċiżjoni proposta li tissuġġerixxi risposta negattiva?”
«En el supuesto de que un solicitante de asilo solicite la protección subsidiaria después de que se le deniegue el reconocimiento del estatuto de refugiado y se proponga la desestimación de dicha solicitud, ¿el deber de cooperar con el solicitante impuesto a un Estado miembro en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83/CE […] obliga a las autoridades administrativas del Estado miembro de que se trate a facilitar a dicho solicitante el resultado de tal valoración antes de que se adopte una resolución definitiva, con el fin de que pueda examinar los aspectos de la propuesta de resolución que apuntan a un resultado negativo?»
9. Ġew ippreżentati osservazzjonijiet mill-partijiet fil-kawża prinċipali, mill-Gvernijiet tar-Repubblika Ċeka u tal-Ġermanja, mill-Irlanda, mill-Gvernijiet ta’ Franza, tal-Ungerija, tal-Pajjiżi l-Baxxi u tal-Isvezja kif ukoll mill-Kummissjoni Ewropea.
9. Han formulado observaciones las partes en el litigio principal, los Gobiernos checo y alemán, Irlanda, los Gobiernos francés, húngaro, neerlandés y sueco, así como la Comisión Europea.
10. Matul is-seduta, ir-rappreżentant ta’ M. talab lill-Qorti tal-Ġustizzja biex tifformula mill-ġdid id-domanda li saret b’mod li hija tkun tista’, essenzjalment, tevalwa jekk il-proċedura ta’ eżami inkwistjoni ppermettietx li jiġi ggarantit ir-rispett tad-dritt għal rikors ġudizzjarju effettiv, kif stabbilit fl-Artikolu 47 tal-Karta tad-Drittijiet Fundamentali tal-Unjoni Ewropea (5) . Peress li dik ir-riformulazzjoni tmur ampjament lil hinn mill-kuntest iffissat mill-qorti tar-rinviju u peress li dik id-domanda, konsegwentement, ma ġietx dibattuta mill-partijiet, nissuġġerixxi lill-Qorti tal-Ġustizzja biex ma tilqax din it-talba.
10. En la vista, el representante del Sr. M. solicitó al Tribunal de Justicia que reformulara la cuestión planteada para que, en esencia, pudiera apreciar si el procedimiento de examen controvertido permitió garantizar el respeto del derecho a la tutela judicial efectiva, consagrado en el artículo 47 de Carta de los Derechos Fundamentales de la Unión Europea. (5) Dado que esta reformulación supera ampliamente el marco establecido por el órgano jurisdiccional remitente y que, en consecuencia, esta cuestión no ha sido debatida en modo alguno por las partes, proponemos al Tribunal de Justicia que la desestime.
I – L-analiżi tiegħi
I. Análisis
11. Permezz tad-domanda tagħha, il-qorti tar-rinviju essenzjalment tistaqsi lill-Qorti tal-Ġustizzja jekk id-dmir ta’ kooperazzjoni, stabbilit fl-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83, għandux jiġi interpretat fis-sens li l-Istat Membru huwa obbligat li jisma’ lill-persuna kkonċernata dwar l-evalwazzjoni tal-fatti u taċ-ċirkustanzi li jkun għamel, qabel l-adozzjoni ta’ deċiżjoni ta’ ċaħda.
11. Mediante su cuestión, el órgano jurisdiccional remitente pregunta, en esencia, al Tribunal de Justicia si el deber de cooperación, establecido en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83, debe interpretarse en el sentido de que el Estado miembro está obligado a oír al interesado sobre la evaluación de los hechos y de las circunstancias que ha efectuado antes de la adopción de una resolución denegatoria.
12. L-importanza tar-risposta għad-domanda mressqa mill-qorti tar-rinviju hija ċara.
12. El objeto de la respuesta a la cuestión planteada por el órgano jurisdiccional remitente está claro.
13. Minn naħa waħda, din tirrigwarda d-determinazzjoni tal-portata tad-dritt għal smigħ fil-kuntest tal-proċedura ta’ eżami ta’ talba għal protezzjoni internazzjonali. B’mod partikolari, il-kwistjoni hija jekk id-dmir ta’ kooperazzjoni stabbilit fl-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83, jġiegħelx lill-awtorità responsabbli mill-eżami ta’ applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja biex tikkomunika, qabel l-adozzjoni ta’ deċiżjoni sfavorevoli u meta applikazzjoni għall-ażil tkun diġà nċaħdet, l-elementi li fuqhom hija tkun beħsiebha tibbaża dik id-deċiżjoni u li tiġbor, fuq dak il-punt, l-osservazzjonijiet tal-applikant.
13. Por un lado, se trata de determinar el alcance del derecho a ser oído en el marco del procedimiento de examen de una solicitud de protección internacional. En particular, se trata de determinar si el deber de cooperación establecido en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83 obliga a la autoridad responsable del examen de una solicitud de protección subsidiaria a facilitar los elementos en los que pretende basar su decisión y a recabar las observaciones del solicitante al respecto, antes de adoptar una decisión desfavorable y cuando ya se hubiera denegado una solicitud de asilo.
14. Min-naħa l-oħra, id-domanda hija intiża biex jiġu ppreċiżati l-garanziji minimi li l-awtoritajiet nazzjonali kompetenti ma jistgħux jirrifjutaw li jagħtu lill-applikanti għal protezzjoni internazzjonali fil-kuntest tal-proċedura ta’ eżami tal-applikazzjoni tagħhom. Effettivament, għalkemm skont il-ħdax-il premessa tad-Direttiva 2005/85/KE (6) u l-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, l-Istati Membri għandhom marġni ta’ diskrezzjoni fl-organizzazzjoni tal-ipproċessar tal-applikazzjonijiet għall-protezzjoni internazzjonali, dawn tal-aħħar huma madankollu obbligati li jirrispettaw id-drittijiet u l-prinċipji proċedurali, anki jekk minimi, stabbiliti fil-kuntest ta’ dik id-direttiva (7) .
14. Por otro lado, se trata de definir las garantías mínimas que las autoridades nacionales competentes no pueden negarse a reconocer a los solicitantes de protección internacional en el marco del procedimiento de examen de su solicitud. En efecto, aunque con arreglo al decimoprimer considerando de la Directiva 2005/85/CE (6) y la jurisprudencia del Tribunal de Justicia, los Estados miembros disponen de margen de discrecionalidad para organizar la tramitación de las solicitudes de protección internacional, están no obstante obligados a garantizar el respeto de los derechos y principios procesales, aunque sean mínimos, establecidos en esta Directiva. (7)
A – L-osservazzjonijiet preliminari
A. Observaciones preliminares
15. Qabel ma jiġu eżaminati dawn id-domandi, nixtieq nifformula żewġ osservazzjonijiet.
15. Antes de examinar la cuestión, deseo realizar dos observaciones.
16. Fl-ewwel lok, għandu jiġi rrilevat, qabel kollox, li l-formulazzjoni tal-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83 ma tippermettix li jiġi impost obbligu fuq l-Istati Membri bħal dak li jallega M., fi kwalunkwe verżjoni lingwistika ta’ dak it-test.
16. En primer lugar, procede señalar que el tenor del artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83 no permite imponer a los Estados miembros una obligación como la que reivindica el Sr. M., al margen de la versión lingüística de dicho texto que se examine.
17. Għaldaqstant, sabiex tingħata risposta għad-domanda li saret mill-qorti tar-rinviju, jeħtieġ li, qabel kollox, titfakkar il-portata tad-dritt għal smigħ fl-ordni ġuridiku tal-Unjoni kif iddefinit mill-Qorti tal-Ġustizzja fil-ġurisprudenza tagħha, qabel ma tiddetermina l-portata li dan għandu jkollu fil-kuntest tal-proċedura ta’ eżami ta’ applikazzjoni għall-protezzjoni internazzjonali.
17. En consecuencia, para responder a la cuestión que plantea el órgano jurisdiccional remitente, será preciso en primer lugar recordar el alcance del derecho a ser oído en el ordenamiento jurídico de la Unión, como lo ha definido el Tribunal de Justicia en su jurisprudencia, antes de determinar el alcance que debe atribuirse a tal derecho en el marco del procedimiento de examen de una solicitud de protección internacional.
18. Sussegwentement, għandu jiġi eżaminat il-mod kif dan id-dritt ġie kkonkretizzat mil-leġiżlatur tal-Unjoni fil-kuntest tad-Direttivi 2004/83 u 2005/85. Effettivament, il-portata tad-dmir ta’ kooperazzjoni stabbilit fl-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83 għandha tiġi eżaminata mhux biss fir-rigward tal-ispirtu u l-għan ta’ dik id-dispożizzjoni, iżda għandha tiġi evalwata wkoll fid-dawl tar-regoli dwar il-proċedura għall-għoti ta’ protezzjoni internazzjonali ffissata fil-kuntest tad-Direttiva 2005/85.
18. A continuación habrá que examinar el modo en que el legislador de la Unión ha concretado ese derecho en el marco de las Directivas 2004/83 y 2005/85. En efecto, el alcance del deber de cooperación establecido en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83 no sólo debe examinarse en relación con la estructura y el objetivo de esa disposición, sino también apreciarse a la luz de las normas que rigen el procedimiento de concesión de protección internacional establecido en la Directiva 2005/85.
19. Effettivament, għandu jiġi enfasizzat li d-Direttiva 2004/83, kemm permezz tat-titolu u l-preambolu tagħha kif ukoll mill-kontenut u mill-iskop tagħha, ma hijiex intiża li tistabbilixxi r-regoli proċedurali applikabbli għall-eżami ta’ applikazzjoni għall-protezzjoni internazzjonali jew li tistabbilixxi l-garanziji proċedurali li għandhom, fuq dik il-bażi, jingħataw lill-applikant. Dik id-direttiva għandha biss l-iskop li tiffissa kriterji komuni għall-Istati Membri kollha fir-rigward tal-kundizzjonijiet li għandhom jissodisfaw liċ-ċittadini ta’ pajjiżi terzi sabiex ikunu jistgħu jibbenefikaw minn protezzjoni internazzjonali (8) u l-kontenut ta’ dik il-protezzjoni.
19. En efecto, hay que señalar que la Directiva 2004/83, tanto por su título y exposición de motivos como por su contenido y finalidad, no tiene por objeto plasmar las reglas procesales aplicables al examen de una solicitud de protección internacional ni establecer las garantías procesales que, en ese marco, procede reconocer al solicitante. El único objetivo de esta Directiva es fijar criterios comunes para todos los Estados miembros en cuanto a los requisitos que deben cumplir los nacionales de terceros países para disfrutar de protección internacional (8) y el contenido de dicha protección.
20. Huwa f’dan il-kuntest li d-Direttiva 2004/83 tiffissa, fl-Artikolu 4 tagħha, il-lista ta’ elementi ta’ natura fattwali u ċirkustanzjali, li l-Istati Membri għandhom jeżaminaw sabiex jevalwaw il-fondatezza tal-applikazzjoni u tistabbilixxi, fil-paragrafu 1 ta’ dak l-Artikolu, id-dmir ta’ kooperazzjoni li l-portata tiegħu qiegħda titpoġġa indiskussjoni f’din il-kawża.
20. En este contexto, la Directiva 2004/83 recoge, en el artículo 4, la lista de los elementos de naturaleza fáctica y circunstancial, que los Estados miembros deben apreciar a la hora de valorar si la solicitud está fundada y establece, en el apartado 1 de dicho artículo, el deber de cooperación cuyo alcance se examina en este asunto.
21. Il-portata ta’ dik il-kooperazzjoni hija ppreċiżata fil-kuntest tad-Direttiva 2005/85.
21. Pues bien, el alcance de dicha cooperación se establece en la Directiva 2005/85.
22. Id-Direttiva 2005/85, li ġiet adottata ftit xhur wara d-Direttiva 2004/83, għandha l-għan li tistabbilxxi r-regoli proċedurali komuni għall-Istati Membri kollha fir-rigward tal-għoti u l-irtirar tal-istatus ta’ refuġjat. F’dan il-kuntest, id-Direttiva 2005/85 tippreċiża, fil-kapitoli II u III tagħha, id-drittijiet u l-obbligi proċedurali tal-applikant u tal-Istat Membru fir-rigward tal-evalwazzjoni ta’ applikazzjoni għall-ażil u tikkonkretizza l-kooperazzjoni stabbilita fil-kuntest tal-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83.
22. Adoptada varios meses después de la Directiva 2004/83, la Directiva 2005/85 tiene por objeto establecer normas de procedimiento comunes a todos los Estados miembros para conceder o retirar el estatuto de refugiado. En este contexto, la Directiva 2005/85 establece, en los capítulos II y III, los derechos y obligaciones procesales del solicitante y del Estado miembro en relación con la evaluación de una solicitud de asilo, y concreta la cooperación prevista en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83.
23. Għandu jiġi ppreċiżat il-kamp ta’ applikazzjoni tad-Direttiva 2005/85.
23. Es preciso delimitar el ámbito de aplicación de la Directiva 2005/85.
24. B’mod konformi mal-Artikolu 3(1) tagħha, din tapplika għal kull applikazzjoni għall-ażil ippreżentata fit-territorju tal-Istati Membri.
24. Conforme a lo dispuesto en su artículo 3, apartado 1, la citada Directiva se aplica a todas las solicitudes de asilo presentadas en el territorio de los Estados miembros.
25. Skont l-Artikolu 3(3) tagħha, din tapplika wkoll meta Stat Membru jistabbilixxi proċedura unika li fil-kuntest tagħha huwa jeżamina applikazzjoni fid-dawl taż-żewġ forom ta’ protezzjoni internazzjonali, jiġifieri l-ażil u l-protezzjoni sussidjarja. Effettivament, skont dik id-dispożizzjoni, “[f]ejn Stati Membri jużaw jew jintroduċu proċedura li fiha l-applikazzjonijiet għall-ażil jiġu eżaminati kemm bħala applikazzjonijiet abbażi tal-Konvenzjoni [dwar l-istatus tar-refuġjati (9) ] kif ukoll bħala applikazzjonijiet għal tipi oħra ta’ protezzjoni internazzjonali mogħtija taħt iċ-ċirkostanzi definiti mill-Artikolu 15 tad-Direttiva 2004/83 [dwar il-protezzjoni sussidjarja], dawn għandhom japplikaw din id-Direttiva matul il-proċedura kollha tagħhom”.
25. De conformidad con el artículo 3, apartado 3, también es aplicable cuando el Estado miembro introduce un procedimiento único en el marco del cual examina la solicitud a la luz de las dos formas de protección internacional, a saber, el asilo y la protección subsidiaria. En efecto, en virtud de dicha disposición, «cuando los Estados miembros utilicen o introduzcan un procedimiento según el cual las solicitudes de asilo se examinen con arreglo a la Convención [sobre el Estatuto de los Refugiados] (9) y también como solicitudes de otro tipo de protección internacional otorgado en las circunstancias definidas en el artículo 15 de la Directiva 2004/83/CE [relativo a la protección subsidiaria], aplicarán la presente Directiva en todo el procedimiento».
26. Nifhem li l-maġġoranza tal-Istati Membri, jew kważi kollha fosthom, adottaw l-hekk imsejħa sistema ta’ “one-stop shop”, sistema li l-leġiżlatur tal-Unjoni ilu jħeġġeġ sew sa mill-2004 (10) u li llum il-ġurnata hija stabblita fil-kuntest tal-proposta emendata tad-Direttiva 2005/85 (11) .
26. Según tengo entendido, la mayoría de los Estados miembros, o incluso casi todos ellos, han adoptado este sistema de «ventanilla única» que el legislador de la Unión ha recomendando ampliamente desde 2004 (10) y que hoy figura en la propuesta modificada de la Directiva 2005/85. (11)
27. Min-naħa l-oħra, mis-seduta jirriżulta li, meta Stat Membru jistabbilixxi proċedura amministrattiva distinta għall-eżami ta’ applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja, huwa ma huwiex obbligat, stricto sensu , skont l-Artikolu 3(3) tad-Direttiva 2005/85, li japplika l-garanziji proċedurali mogħtija fil-kuntest tal-eżami tal-applikazzjoni għall-ażil.
27. Por otro lado, de los debates desarrollados en la vista se desprende que cuando un Estado miembro introduce un procedimiento administrativo distinto para el examen de una solicitud de protección subsidiaria, no está estrictamente obligado, en virtud del artículo 3, apartado 3, de la Directiva 2005/85, a aplicar las garantías procesales que se conceden en el marco del examen de la solicitud de asilo.
28. Fit-tieni lok, għandu jitfakkar li d-Direttivi 2004/83 u 2005/85 ġew adottati fuq il-bażi tal-ewwel punt tal-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 63 KE, li jistabblixxi li l-Kunsill tal-Unjoni Ewropea għandu l-kompitu li jintroduċi miżuri dwar l-ażil fuq il-bażi ta’ applikazzjoni integrali u globali tal-Konvenzjoni ta’ Genève. Dawn iż-żewġ direttivi b’hekk jipparteċipaw fl-istabbiliment ta’ Reġim Komuni Ewropew dwar l-Ażil ibbażat fuq l-applikazzjoni integrali u globali ta’ dik il-konvenzjoni u għandhom l-għan li jgħinu lill-awtoritajiet nazzjonali kompetenti li japplikawha permezz tad-definizzjoni ta’ kunċetti u ta’ kriterji komuni.
28. En segundo lugar, procede recordar que las Directivas 2004/83 y 2005/85 se adoptaron sobre la base del artículo 63 CE, párrafo primero, punto 1, en virtud del cual el Consejo de la Unión Europea estaba obligado a adoptar medidas en materia de asilo aplicando íntegra y globalmente la Convención de Ginebra. Ambas Directivas participan en la instauración de un sistema común europeo de asilo basado en la aplicación integral y global de dicha Convención y tienen por finalidad ayudar a las autoridades nacionales competentes a aplicarla mediante la definición de conceptos y criterios comunes.
29. Konsegwentement, u b’mod konformi mal-ġurisprudenza kostanti tal-Qorti tal-Ġustizzja (12), id-dispożizzjonijiet inkwistjoni għandhom jiġu interpretati mhux biss fid-dawl tal-ispirtu ġenerali u l-iskop tad-Direttivi 2004/83 u 2005/85, iżda wkoll billi jittieħdu inkunsiderazzjoni d-dispożizzjonijiet previsti fil-kuntest tal-Konvenzjoni ta’ Genève (13) u, b’mod partikolari, l-interpretazzjoni adottata f’dan ir-rigward mill-Kummissarjat Għoli tan-Nazzjonijiet Uniti għar-refuġjati (UNHCR) (14) .
29. En consecuencia, conforme a reiterada jurisprudencia del Tribunal de Justicia,(12) interpretaré las disposiciones controvertidas a la luz de la estructura general y de la finalidad de las Directivas 2004/83 y 2005/85, teniendo igualmente en cuenta las disposiciones establecidas en la Convención de Ginebra (13) y, en particular, la interpretación que de ella hace el Alto Comisionado de las Naciones Unidas para los Refugiados (ACR). (14)
B – Fuq il-portata tad-dritt għal smigħ
B. Sobre el alcance del derecho a ser oído
30. Il-Qorti tal-Ġustizzja affermat l-importanza tad-dritt għal smigħ u l-portata wiesgħa ħafna tiegħu fis-sistema ġuridika tal-Unjoni.
30. El Tribunal de Justicia ha afirmado la importancia del derecho a ser oído y su amplio alcance en el ordenamiento jurídico de la Unión.
31. B’hekk, skont ġurisprudenza kostanti, dan id-dritt jikkostitwixxi prinċipju ġenerali tad-dritt tal-Unjoni li, minn naħa waħda, jifforma parti mid-dritt għal amministrazzjoni tajba, stabbilit fl-Artikolu 41 tal-Karta, u min-naħa l-oħra, mill-osservanza tad-drittijiet tad-difiża u tad-dritt għal smigħ xieraq li huma ggarantiti fl-Artikoli 47 u 48 tal-Karta (15) .
31. Así, según jurisprudencia reiterada, este derecho constituye un principio general del Derecho de la Unión que se deriva, por un lado, del derecho a una buena administración, establecido en el artículo 41 de la Carta, y, por otro lado, del respeto del derecho de defensa y a una tutela judicial efectiva garantizados en los artículos 47 y 48 de la Carta. (15)
32. Id-dritt għal smigħ għandu japplika għal kull proċedura li tista’ twassal għal deċiżjoni ta’ natura amministrattiva jew ġudizzjarja li taffettwa b’mod sfavorevoli l-interessi ta’ persuna. Ma humiex biss l-istituzzjonijiet tal-Unjoni li għandhom l-obbligu li josservaw dan id-dritt, skont l-Artikolu 41(2)(a) tal-Karta (16), iżda wkoll, peress li jikkostitwixxi prinċipju ġenerali tad-dritt tal-Unjoni, l-amministrazzjonijiet ta’ kull Stat Membru meta jadottaw deċiżjonijiet li jidħlu fil-kamp ta’ applikazzjoni tad-dritt tal-Unjoni, u dan anki meta r-regolamentazzjoni applikabbli ma tipprevedix espressament tali formalità (17) . Għaldaqstant, id-dritt għal smigħ għandu japplika għall-proċedura ta’ eżami ta’ applikazzjoni għall-protezzjoni internazzjonali mmexxija mill-awtorità nazzjonali kompetenti b’mod konformi mar-regoli adottati fil-kuntest tar-Reġim Komuni Ewropew dwar l-Ażil.
32. El derecho a ser oído debe aplicarse en todo procedimiento que pueda terminar en una resolución administrativa o judicial que perjudique los intereses de una persona. El respeto de este derecho se exige no sólo a las instituciones de la Unión, en virtud del artículo 41, apartado 2, letra a), de la Carta, (16) sino también, al constituir un principio general del Derecho de la Unión, a las Administraciones de los Estados miembros cuando adopten decisiones que entran en el ámbito de aplicación del Derecho comunitario, aun cuando la legislación comunitaria aplicable no establezca expresamente tal formalidad. (17) Por consiguiente, el derecho a ser oído debe aplicarse al procedimiento de examen de una solicitud de protección internacional llevado a cabo por la autoridad nacional competente de conformidad con las normas adoptadas en el marco del sistema europeo común de asilo.
33. Skont ġurisprudenza kostanti, id-dritt għal smigħ jiggarantixxi lil kull persuna d-dritt li tippreżenta l-osservazzjonijiet tagħha, bil-miktub jew orali, dwar l-elementi li fuqhom l-amministrazzjoni jkun beħsiebha tibbaża deċiżjoni kontriha (18) . Dan id-dritt jeħtieġ li l-amministrazzjoni tpoġġi lill-persuna kkonċernata f’pożizzjoni li tieħu konjizzjoni ta’ dawk l-elementi matul il-proċedura u li tikkomunika l-fehma tagħha b’mod utli u effettiv. Dan jimplika wkoll li l-amministrazzjoni tieħu konjizzjoni tal-osservazzjonijiet tal-persuna kkonċernata bl-attenzjoni kollha meħtieġa.
33. Según reiterada jurisprudencia, el derecho a ser oído garantiza a toda persona el derecho a formular observaciones, escritas o verbales, sobre los elementos en los que la Administración vaya a basar una decisión que pueda perjudicarle. (18) Exige que la Administración disponga lo necesario para que el interesado tenga conocimiento de estos elementos a lo largo del procedimiento y pueda dar a conocer eficazmente su punto de vista. Asimismo, implica que la Administración tome conocimiento, con toda la atención exigida, de las observaciones del interesado.
34. Id-dritt għal smigħ isegwi diversi għanijiet.
34. El derecho a ser oído persigue varios objetivos.
35. Fl-ewwel lok, dan huwa utli sabiex jiġu stabbiliti l-fatti u b’hekk sabiex jiġi kkumpilat il-proċess. L-osservazzjonijiet mogħtija mill-parti kkonċernata u l-komunikazzjoni tal-elementi kollha li jista’ jkollhom effett fuq il-kontenut tad-deċiżjoni tal-amministrazzjoni għandhom jippermettu lil din tal-aħħar li teżamina b’għarfien sħiħ tal-kawża u b’mod eżawrjenti l-elementi kollha ta’ natura fattwali, ċirkustanzjali jew ġuridika li fuqhom tkun ibbażata l-proċedura.
35. En primer lugar, sirve para establecer los hechos y, en consecuencia, para la instrucción del expediente. Las observaciones formuladas por el interesado y la comunicación de todos los elementos que pueden incidir en el sentido de la decisión de la Administración deben permitir a esta última examinar con pleno conocimiento de causa y de forma exhaustiva todos los elementos fácticos, circunstanciales o jurídicos sobre los que se basa el procedimiento.
36. Fit-tieni lok, id-dritt għal smigħ għandu jippermetti li tiġi żgurata protezzjoni effettiva tal-persuna kkonċernata. Din għandha dritt li tieħu sehem fil-proċedura li tikkonċernaha u, f’dan il-kuntest, għandha tingħata assigurazzjoni li tista’ tesprimi ruħha minn qabel dwar il-punti kollha importanti li fuqhom l-amministrazzjoni jkun beħsiebha li tibbaża d-deċiżjoni tagħha. Id-dritt għal smigħ għandu jippermettilha li tikkoreġi żball jew li tippreżenta informazzjoni dwar is-sitwazzjoni personali tagħha li tkun favur li d-deċiżjoni tittieħed, li ma tittiħidx, jew li jkollha kontenut partikolari (19) . Dan jikkontribwixxi lejn il-fiduċja li ċ-ċittadin għandu jkollu fl-amministrazzjoni.
36. En segundo lugar, el derecho a ser oído debe garantizar la protección efectiva del interesado. Éste tiene derecho a participar en el procedimiento que le afecta y, en este marco, debe tener la seguridad de poder manifestar su opinión previamente sobre todos los puntos importantes en los que la Administración pretende basar su decisión. Por tanto, el derecho a ser oído debe permitirle corregir un error o invocar elementos relativos a su situación personal que militen en el sentido de que se adopte la decisión, de que no se adopte o de que tenga un contenido u otro. (19) Ello contribuye a cimentar la confianza que el administrado debe poder tener en la Administración.
37. Il-Qorti tal-Ġustizzja rrikonoxxiet b’mod ċar l-eżistenza tad-dritt għal smigħ fil-kuntest tal-proċeduri amministrattivi ppreżentati minn persuna kkonċernata bil-għan li tibbenefika minn dritt bħal eżenzjoni doganali (20) jew konkors finanzjarju Komunitarju (21) .
37. El Tribunal de Justicia ha reconocido claramente la existencia del derecho a ser oído en los procedimientos administrativos iniciados por un interesado para disfrutar de un derecho como una franquicia aduanera (20) o una ayuda económica comunitaria. (21)
38. Hija ppreċiżat ukoll il-portata ta’ dak id-dritt fil-kuntest ta’ proċeduri ta’ natura kważi ripressiva li fihom l-amministrazzjoni tieħu passi kontra l-persuna kkonċernata minħabba att meqjus bħala kundannabbli u tadotta sanzjonijiet ekonomiċi u finanzjarji kontra tagħha (22) .
38. Asimismo, ha delimitado el alcance de este derecho en los procedimientos de naturaleza cuasi represiva en los cuales la Administración se dirige contra el interesado con motivo de un acto que se considera censurable y aplica sanciones económicas y financieras en su contra. (22)
39. B’hekk, meta l-Kummissjoni tippenalizza akkordju jew abbuż ta’ pożizzjoni dominanti, il-Qorti tal-Ġustizzja rrikonoxxiet li d-dritt għal smigħ jimplika, mat-tmiem tal-inkjesta u qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni, il-komunikazzjoni lill-parti kkonċernata tal-ilmenti ssollevati kontra tagħha (23) . Dik il-komunikazzjoni tal-ilmenti tikkostitwixxi dokument preparatorju li ma jippreġudikax id-deċiżjoni finali tal-Kummissjoni. Għaldaqstant, hija ssemmi l-konklużjonijiet preliminari tal-Kummissjoni dwar l-eżistenza ta’ ksur tar-regoli tal-kompetizzjoni billi tispjega l-evalwazzjonijiet ta’ fatt u ta’ dritt li hija għamlet fil-kuntest tal-investigazzjoni tal-kawża u tiftaħ il-fażi kontradittorja tal-proċedura (24) .
39. Así, cuando la Comisión sanciona una práctica colusoria o un abuso de posición dominante, el Tribunal de Justicia ha admitido que el derecho a ser oído supone, una vez concluida la investigación y antes de que se adopte una resolución, notificar al interesado los cargos que se le imputan. (23) Esta notificación de imputaciones constituye un documento preparatorio que no prejuzga la decisión definitiva de la Comisión. Sin embargo, expone las conclusiones preliminares de la Comisión sobre la existencia de una infracción de las normas de la competencia explicando las apreciaciones fácticas y jurídicas que ha llevado a cabo en el marco de la instrucción del asunto y que abre la fase contradictoria del procedimiento. (24)
40. Bl-istess mod, fir-rigward tad-deċiżjonijiet li permezz tagħhom il-Kunsill jiffriża l-fondi ta’ entitajiet involuti f’atti ta’ terroriżmu, il-Qorti tal-Ġustizzja teżiġi, fil-prinċipju, li l-adozzjoni ta’ dawk il-miżuri restrittivi jkunu ppreċeduti bil-komunikazzjoni lill-parti kkonċernata tal-elementi kkunsidrati kontriha kif ukoll bl-opportunità li tinstema’ (25) . Għaldaqstant, dan il-prinċipju japplika biss għad-deċiżjonijiet li jittieħdu wara l-iffriżar ta’ fondi. Effettivament, f’dak li jikkonċerna d-deċiżjonijiet inizjali, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li tiffissa limiti għad-dritt għal smigħ, għall-finijiet tal-protezzjoni ta’ interess pubbliku superjuri. Peress li dawn id-deċiżjonijiet għandhom, min-natura tagħhom stess, ikunu jistgħu jibbenefikaw minn effett ta’ sorpriża u japplikaw immedjatament, il-Qorti tal-Ġustizzja tinvoka l-effettività tal-azzjoni amministrattiva meta tillimita l-komunikazzjoni tal-motivi lill-persuna kkonċernata u meta tiftaħ id-dritt għal smigħ tagħha fil-mument tal-adozzjoni tad-deċiżjoni jew immedjatament wara.
40. Del mismo modo, en lo que respecta a las decisiones por las cuales el Consejo congela los fondos de entidades que participan en actividades terroristas, el Tribunal de Justicia exige, en principio, que la adopción de tales medidas restrictivas esté precedida de una notificación al interesado de las pruebas de cargo y que se le brinde la oportunidad de ser oído. (25) Sin embargo, este principio únicamente se aplica a las decisiones posteriores de congelación de fondos. En efecto, respecto de las decisiones iniciales, el Tribunal de Justicia ha decidido establecer un límite al derecho a ser oído en aras de la protección de un interés público superior. Dado que estas medidas, por su naturaleza, deben tener un efecto sorpresa y aplicarse de inmediato, el Tribunal de Justicia prima la eficacia de la actuación administrativa limitando la comunicación de los motivos a la persona afectada y permitiéndole ejercer su derecho a ser oída al mismo tiempo que se adopte esa decisión o inmediatamente después.
41. Għalkemm id-dritt għal smigħ jista’, f’ċerti ċirkustanzi partikolari, jiġi limitat meta jkun hemm riskju li dan jista’ jippreġudika interess pubbliku superjuri, madankollu dan xorta jikkostitwixxi formalità sostanzjali. Bħala konsegwenza u b’mod konformi mal-ġurisprudenza, il-ksur ta’ dak id-dritt għandu jiġi ppenalizzat bħala tali mill-qorti u għandu jwassal għall-annullament tad-deċiżjoni jew tal-parti tad-deċiżjoni dwar il-fatti jew l-ilmenti li dwarhom il-parti kkonċernata ma setgħetx tissolleva l-osservazzjonijiet tagħha (26) .
41. Aunque el derecho a ser oído puede limitarse en determinadas circunstancias particulares cuando pueda poner en riesgo un interés público superior, sigue siendo una formalidad sustancial. Por consiguiente, y según la jurisprudencia, la vulneración de este derecho debe ser sancionada como tal por el juez y llevar aparejada la anulación de la decisión o de la parte de la decisión relativa a los hechos o imputaciones sobre los que el interesado no ha podido expresar su punto de vista. (26)
42. Il-Qorti tal-Ġustizzja ma kellhiex l-okkażjoni li tippronunzja ruħha dwar il-portata tad-dritt għal smigħ fil-kuntest tal-proċedura ta’ eżami ta’ applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali. Madankollu, il-konsiderazzjonijiet li hija ressqet fil-kuntest tal-ġurisprudenza msemmija japplikaw, fil-fehma tiegħi, bl-istess saħħa.
42. El Tribunal de Justicia no ha tenido la oportunidad de pronunciarse sobre el alcance del derecho a ser oído en un procedimiento de examen de una solicitud de protección internacional. No obstante, en mi opinión, las consideraciones que ha desarrollado en la jurisprudencia citada se aplican de forma idéntica.
43. Effettivament, f’dan it-tip ta’ proċedura li hija kkaratterizzata minn sitwazzjoni umana u materjali diffiċli u fejn b’mod ċar tkun kwistjoni ta’ preżervazzjoni tad-drittijiet essenzjali tal-parti kkonċernata, ir-rispett ta’ dik il-garanzija proċedurali huwa ta’ importanza fundamentali. Dan mhux biss minħabba li l-parti kkonċernata tokkupa post ċentrali b’mod eminenti peress li tagħti bidu għall-proċedura u hija l-unika persuna li tista’ tagħti, b’mod konkret, l-istorja personali tagħha kif ukoll il-kuntest li fih tinsab, iżda wkoll għaliex id-deċiżjoni mogħtija hija ta’ importanza vitali għaliha.
43. En efecto, en este tipo de procedimientos caracterizados por una situación personal y material difícil y en la que se trata de salvaguardar derechos esenciales del interesado, el respeto de esta garantía procesal reviste una importancia fundamental. El interesado ocupa un lugar eminentemente central no sólo porque es quien inicia el procedimiento y el único que puede exponer, de forma concreta, su historia personal y el contexto en el que se enmarca, sino también porque la resolución que se emita tendrá una importancia vital para él.
44. Issa ser neżamina b’liema mod il-leġiżlatur tal-Unjoni implementa d-dritt għal smigħ fil-kuntest tad-Direttivi 2004/83 u 2005/85.
44. A continuación, examinaré el modo en el que el legislador de la Unión ha plasmado el derecho a ser oído en las Directivas 2004/83 y 2005/85.
C – Fuq l-implementazzjoni tad-dritt għal smigħ fil-kuntest tal-proċedura ta’ eżami ta’ applikazzjoni għall-protezzjoni internazzjonali
C. Sobre la aplicación del derecho a ser oído en el procedimiento de examen de una solicitud de protección internacional
45. Skont l-għaxar premessa tad-Direttiva 2004/83 u t-tmien premessa tad-Direttiva 2005/85, il-leġiżlatur tal-Unjoni ntrabat li jirrispetta d-dittijiet fundamentali fl-istabbiliment tar-regoli sostantivi u proċedurali marbuta mal-għoti ta’ protezzjoni internazzjonali.
45. De conformidad con el décimo considerando de la Directiva 2004/83 y el octavo considerando de la Directiva 2005/85, el legislador de la Unión se ha comprometido a respetar los derechos fundamentales al establecer las normas sustantivas y procesales referentes a la concesión de protección internacional.
46. Fil-kuntest tal-proċedura ta’ eżami ta’ applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali, il-leġiżlatur tal-Unjoni b’hekk għamel ċert li l-awtoritajiet nazzjonali kompetenti jiggarantixxu l-eżerċizzju effettiv tad-drittijiet proċedurali rikonoxxuti lill-applikant u b’mod partikolari d-dritt għas-smigħ tiegħu.
46. Por tanto, en el marco del procedimiento de examen de una solicitud de protección internacional, el legislador de la Unión ha velado porque las autoridades nacionales competentes garanticen el ejercicio efectivo de los derechos procesales reconocidos al solicitante y, en particular, su derecho a ser oído.
47. Fl-ewwel lok, għandu jiġi kkonstatat li l-awtorità nazzjonali kompetenti hija obbligata li taqdi dmirha permezz ta’ eżami individwali oġġettiv u imparzjali tal-applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali b’mod konformi mal-Artikolu 8(2)(a) tad-Direttiva 2005/85. Hija għandha, barra minn hekk, tieħu konjizzjoni tal-elementi fattwali u ċirkustanzjali li hija bbażata fuqhom l-applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali b’mod xieraq u eżawrjenti, skont l-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 23(2) tad-Direttiva 2005/85.
47. En primer lugar, procede señalar que la autoridad nacional competente está obligada a cumplir su misión mediante un examen individual, objetivo e imparcial de la solicitud de protección internacional en virtud del artículo 8, apartado 2, letra a), de la Directiva 2005/85. Además, debe tomar conocimiento de los elementos fácticos y circunstanciales sobre los que se basa la solicitud de protección internacional de forma suficiente y completa, conforme al artículo 23, apartado 2, párrafo primero, de la Directiva 2005/85.
48. Fit-tieni lok, għandu jiġi rrilevat li, sabiex jiġi żgurat ir-rispett tad-dritt għal smigħ b’mod effettiv, l-applikant jibbenefika mill-garanziji proċedurali msemmija, b’mod partikolari, fl-Artikoli 10 u 13 tad-Direttiva 2005/85. B’hekk, l-awtorità nazzjonali kompetenti għandha tinforma lill-parti kkonċernata, b’lingwa li hija tifhem, dwar il-proċedura li għandha tiġi segwita kif ukoll bil-mezzi li għandha għad-dispożizzjoni tagħha biex tippreżenta l-argumenti tagħha. Hija għandha, barra minn hekk, tippermettilha tibbenefika minn interpretu u tiggarantilha eżami ddettaljat u bir-reqqa tal-applikazzjoni tagħha billi tqabbad persuna biex tmexxi l-intervista, li tkun kompetenti biex tieħu inkunsiderazzjoni s-sitwazzjoni personali jew ġenerali li fihom issir l-applikazzjoni. Finalment, l-awtorità nazzjonali kompetenti għandha tiżgura l-kunfidenzjalità tal-intervista, li għandha effettivament tippermetti li tpoġġi lill-applikant f’sitwazzjoni ta’ fiduċja sabiex ikun jista’ jispjega b’mod ċar il-każ tiegħu u jesprimi l-opinjonijiet u s-sentimenti tiegħu b’mod sħiħ.
48. En segundo lugar, hay que observar que, para garantizar de forma efectiva el respeto del derecho a ser oído, el solicitante goza de las garantías procesales establecidas, en particular, en los artículos 10 y 13 de la Directiva 2005/85. Así, la autoridad nacional competente debe informar al interesado, en una lengua que comprenda, acerca del procedimiento que debe seguirse y de los medios de que dispone para presentar sus alegaciones. Además, debe permitirle disponer de los servicios de un intérprete y garantizar que su solicitud se examina cuidadosa y diligentemente, encomendado la celebración de la audiencia personal a una persona suficientemente competente para tener en cuenta las circunstancias personales o generales que rodean la solicitud. Por último, la autoridad nacional competente debe garantizar la confidencialidad de la audiencia, lo que debe generar en el solicitante la confianza necesaria para exponer claramente su caso y manifestar libremente sus opiniones y sentimientos.
49. Fit-tielet lok, nikkonstata li qabel ma tittieħed id-deċiżjoni, l-applikant jinstema’ fil-kuntest ta’ laqgħa waħda jew iktar li matulha jew matulhom huwa jista’ jispjega l-elementi kollha ta’ natura fattwali u ċirkustanzjali li fuqhom huwa jibbaża l-applikazzjoni tiegħu.
49. En tercer lugar, ha de señalarse que el solicitante, antes de que se adopte la decisión, es oído en el transcurso de una o varias reuniones en las cuales podrá exponer todos los hechos y circunstancias en los que basa su solicitud.
50. Qabel kollox, l-applikant jinstema’ matul laqgħa li l-prinċipju tagħha huwa ffissat fl-Artikolu 12(2)(b) tad-Direttiva 2005/85 (27) .
50. En un primer momento, el solicitante es oído en el marco de la audiencia personal prevista en el artículo 12, apartado 2, letra b), de la Directiva 2005/85. (27)
51. Fil-fehma tiegħi, dik il-laqgħa tikkonkretizza d-dmir ta’ kooperazzjoni stabbilit fl-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83, li l-portata tagħha qed titpoġġa indiskussjoni f’din il-kawża.
51. En mi opinión, esta audiencia concreta el deber de cooperación establecido en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83, cuyo alcance se discute en este asunto.
52. B’mod konformi mal-Artikolu 12(2)(b) tad-Direttiva 2005/85, dik il-laqgħa għandha tippermetti lill-awtorità nazzjonali kompetenti li tgħin lill-applikant “fit-tlestija ta’ l-applikazzjoni tiegħu u fil-preżentazzjoni ta’ l-informazzjoni essenzjali fir-rigward ta’ l-applikazzjoni, konformement ma’ l-Artikolu 4(2) tad-Direttiva 2004/83”. Dik l-informazzjoni tikkorrispondi mhux biss “[ma’ dik] ta’ l-applikant” u mad-dokumentazzjoni kollha għad-dispożizzjoni tiegħu “rigward l-età [tiegħu], l-ambjent minfejn ikun ġej, inkluż dak ta’ qraba rilevanti, identità, nazzjonalità(jiet), pajjiż(i) u post(ijiet) ta’ residenza ta’ qabel, applikazzjonijiet ta’ asil ta’ qabel, [rotot] ta’ vjaġġar, dokumenti ta’ identita u ta’ vjaġġar”, iżda wkoll mar-raġunijiet li jiġġustifikaw l-applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali.
52. De conformidad con el artículo 12, apartado 2, letra b), de la Directiva 2005/85, la citada audiencia debe permitir a la autoridad nacional competente a ayudar al solicitante «a rellenar su solicitud y […] facilitarle la información básica en relación con la solicitud, de conformidad con el artículo 4, apartado 2, de la Directiva 2004/83». Dicha información no sólo consistirá en «[la del] solicitante» y en toda la documentación de la que disponga «sobre su edad, pasado, incluido el de [sus] parientes […], identidad, nacionalidad(es) y lugares de anterior residencia, solicitudes de asilo previas, itinerarios de viaje, documentos de identidad y de viaje», sino también en los motivos por los que solicita protección internacional.
53. Għalhekk, din l-ewwel laqgħa ssir fil-kuntest iffissat mill-Artikolu 4 tad-Direttiva 2004/83 u b’hekk għandha titpoġġa f’perspettiva mal-prinċipji ffissati mil-leġiżlatur tal-Unjoni f’dak l-Artikolu.
53. Esta primera audiencia se inscribe pues en el marco establecido por el artículo 4 de la Directiva 2004/83 y debe ser puesta en perspectiva con los principios establecidos por el legislador de la Unión en dicho artículo.
54. L-artikolu msemmi jiffissa r-regoli li l-awtoritajiet nazzjonali kompetenti għandhom japplikaw f’dak li jirrigwarda l-komunikazzjoni u l-evalwazzjoni tal-elementi ta’ fatt u ċ-ċirkustanzi li jissostanzjaw l-applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali.
54. El citado artículo establece las normas que las autoridades nacionales competentes deben aplicar en materia de comunicación y valoración de los hechos y circunstancias en los que se fundamenta la solicitud de protección internacional.
55. Fir-rigward ta’ applikazzjoni għall-ażil, l-għan huwa li jiġi ddeterminat, b’mod konformi mal-Artikolu 2(c) tad-Direttiva 2004/83 u fuq il-bażi ta’ informazzjoni ferm konkreta, jekk il-biża’ tal-individwu li jiġi ppersegwitat malli jmur lura fil-pajjiż ta’ oriġini tiegħu hijiex fondata oġġettivament. Fir-rigward ta’ applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja, l-għan huwa li jiġi evalwat, fid-dawl tal-Artikolu 2(e) ta’ dik id-direttiva, jekk jeżistux motivi serji u attwali biex wieħed jemmen li l-parti kkonċernata tinsab f’riskju reali li ġġarrab danni serji jekk tintbagħat lura lejn il-pajjiż ta’ oriġini tagħha.
55. En el caso de una solicitud de asilo, el objetivo es determinar, de conformidad con lo dispuesto en el artículo 2, letra c), de la Directiva 2004/83 y basándose en informaciones muy concretas, si el temor de la persona a ser perseguido tras regresar a su país de origen está objetivamente fundada. En cuanto a la solicitud de protección subsidiaria, la finalidad es apreciar, a la luz del artículo 2, letra e), de la citada Directiva, si existen motivos fundados para creer que el interesado se enfrentaría a un riesgo real de sufrir daños graves si es enviado a su país de origen.
56. B’mod konformi mal-Artikolu 4(1) tal-imsemmija direttiva, l-oneru tal-prova jinsab fuq l-applikant għal protezzjoni internazzjonali. Effettivament, dan huwa obbligat li jippreżenta l-provi kollha meħtieġa sabiex jissostanzja l-applikazzjoni tiegħu (28), li jfisser li l-applikant għandu, a priori , ikun f’pożizzjoni li jippreżenta s-sitwazzjoni li huwa jinsab fiha u li jressaq provi relatati ma’ dan.
56. De conformidad con el artículo 4, apartado 1, de la citada Directiva, la carga de la prueba recae en el solicitante de protección internacional. En efecto, éste está obligado a presentar todos los elementos necesarios para fundamentar su solicitud, (28) lo que tiene sentido dado que únicamente el solicitante está, a priori, en condiciones de exponer la situación en la que se encuentra y aportar las correspondientes pruebas.
57. Il-leġiżlatur tal-Unjoni madankollu kkwalifika dan il-prinċipju billi żied jgħid li “hija fil-kompetenza tal-Istat Membru biex jevalwa, b’kooperazzjoni mal-applikant, l-elementi relevanti tal-applikazzjoni”. Huwa b’hekk f’dan l-istadju tal-proċedura li l-leġiżlatur tal-Unjoni kellu l-ħsieb li jistabbilixxi l-kooperazzjoni li l-portata tagħha tinsab inkwistjoni f’din il-kawża.
57. Sin embargo, el legislador de la Unión ha matizado este principio añadiendo que «los Estados miembros tendrán el deber de valorar, con la cooperación del solicitante, los elementos pertinentes de la solicitud». En consecuencia, es en esa fase del procedimiento en la que el legislador quiere que se establezca la cooperación cuyo alcance se examina en este asunto.
58. Il-kooperazzjoni b’hekk għandha tinftiehem li hija suġġetta għall-preżentazzjoni tal-fatti rilevanti u għall-komunikazzjoni tal-elementi meħtieġa għall-evalwazzjoni tal-fondatezza tal-applikazzjoni.
58. Por consiguiente, la cooperación debe entenderse circunscrita a la exposición de los hechos pertinentes y a la comunicación de los elementos necesarios para apreciar el fundamento de la solicitud.
59. L-użu tal-kunċett ta’ kooperazzjoni jippresupponi, barra minn hekk, kollaborazzjoni bejn iż-żewġ partijiet għall-finijiet ta’ għan komuni.
59. Por otra parte, el uso del concepto de cooperación presupone la colaboración entre ambas partes para alcanzar un objetivo común.
60. Fil-kuntest tal-ħidmiet preparatorji tad-Direttiva 2004/83, il-Kummissjoni kellha tistabbilixxi obbligu “kondiviż” bejn l-applikant u l-Istat Membru inkarigat biex jeżamina l-applikazzjoni fil-verifika u l-evalwazzjoni tal-fatti kollha rilevanti (29) .
60. En los trabajos preparatorios de la Directiva 2004/83, según la Comisión se trataba de establecer una obligación «compartida» entre el solicitante y el Estado miembro responsable del examen de la solicitud de esclarecer y evaluar todos los hechos pertinentes. (29)
61. Fil-kuntest tal-kummenti mogħtija mill-UNHCR, intqal li din kienet tikkonsisti fl-istabbiliment ta’ “responsabbiltà komuni għall-applikant u l-eżaminatur” f’dak li jirrigwarda l-kompitu li jiġu stabbiliti u evalwati l-elementi meħtieġa għall-evalwazzjoni tal-applikazzjoni (30) .
61. Según los comentarios del ACR, se trataba de instaurar una «responsabilidad común al solicitante y al examinador» para la tarea de determinar y evaluar los elementos necesarios para valorar la solicitud. (30)
62. Dan id-dmir ta’ kooperazzjoni jikkostitwixxi obbligu għall-applikant għall-ażil, b’mod konformi mal-Artikolu 11 tad-Direttiva 2005/85.
62. Este deber de cooperación es una obligación del solicitante de asilo con arreglo a lo dispuesto en el artículo 11 de la Directiva 2005/85.
63. Effettivament, l-applikant huwa l-persuna li tibda l-proċedura sabiex tibbenefika minn dritt. Huwa wkoll l-unika persuna li tista’ tispjega, b’mod konkret, l-istorja personali tagħha kif ukoll il-kuntest li fih tkun seħħet u li tista’ tagħti l-ewwel informazzjoni utli. Dik il-kooperazzjoni tissarraf f’diversi obbligi li fosthom insibu, b’mod partikolari, l-obbligu għall-individwu li jippreżenta ruħu personalment, f’data preċiża, li jippreżenta d-dokumenti u l-oġġetti li jkunu fil-pussess tiegħu u li huma rilevanti għall-eżami tal-applikazzjoni jew li jaċċetta r-reġistrazzjoni tad-dikjarazzjonijiet tiegħu.
63. En efecto, es él quien inicia el procedimiento para disfrutar de un derecho. Él es también el único que puede exponer de forma concreta su historia personal y el contexto en el que se ha desarrollado y aportar las primeras informaciones útiles. Esta cooperación se traduce en varias obligaciones entre las que se encuentran, en particular, la obligación de presentarse en persona, en una fecha concreta, de facilitar los documentos y objetos que obren en su poder y que sean pertinentes para el examen de la solicitud o la de aceptar que se graben sus declaraciones.
64. Dak id-dmir ta’ kooperazzjoni jinsab ukoll fuq l-Istat Membru. Dan huwa spjegat, fil-fehma tiegħi, fir-rigward tad-diffikultajiet li l-applikant għal protezzjoni internazzjonali jista’ jiltaqa’ magħhom fl-istabbiliment tal-provi.
64. Este deber de cooperación también incumbe al Estado miembro. En mi opinión, ello se explica por las dificultades a las que el solicitante de protección internacional puede enfrentarse para obtener pruebas.
65. Minn naħa waħda, ma huwiex wisq probabbli li dan ikun dejjem f’pożizzjoni li jiddetermina jekk l-applikazzjoni tiegħu tissodisfax il-kriterji stabbiliti fil-Konvenzjoni ta’ Genève jew fid-Direttiva 2004/83, li jkun jaf bi strumenti oħrajn fil-qasam tad-drittijiet tal-bniedem li fuqhom huma bbażati forom oħra ta’ protezzjoni internazzjonali jew li jista’ jissottometti, mill-bidu nett, l-iktar provi adegwati għall-eżaminazzjoni tal-applikazzjoni tiegħu.
65. Por un lado, es poco probable que sea siempre capaz de determinar si su solicitud guarda relación con los criterios previstos en la Convención de Ginebra o en la Directiva 2004/83, que tenga conocimiento de los demás instrumentos en materia de derechos humanos sobre los que se basan otras formas de protección internacional o que pueda aportar, desde un principio, las pruebas más adecuadas para el examen de su solicitud.
66. Min-naħa l-oħra, huwa indispensabbli li tittieħed inkunsiderazzjoni l-vulnerabbiltà mhux biss materjali, iżda wkoll psikoloġika li fiha jista’ jsib ruħu l-applikant għall-ażil. Kif ifakkar il-UNHCR, dan tal-aħħar, billi jkun ħarab minn pajjiżu, jista’ jasal bl-inqas affarijiet possibbli, ma jkollu ebda dokument ta’ identità u jista’, għaldaqstant, ma jkunx f’pożizzjoni li jissostanzja d-dikjarazzjonijiet tiegħu bi provi dokumentati. L-applikant jista’, barra minn hekk, ikun għaddej minn trawma psikoloġika u jħoss sens ta’ sfiduċja f’awtorità pubblika, minħabba dak li jkun għadda minnu f’pajjiżu, u jista’ jkun qed jibża’ jitkellem b’mod liberu u li jistqarr totalment u kompletament l-elementi kollha tas-sitwazzjoni tiegħu (31) .
66. Por otra parte, es indispensable tener en cuenta el desvalimiento no sólo material sino también psicológico en el que es probable que se encuentre el solicitante de asilo. Como recuerda el ACR, al haber huido de su país de origen, puede que llegue con el mínimo indispensable, no tener ningún documento de identidad y, en consecuencia, no poder fundar sus declaraciones en pruebas documentales. Además, cabe que el solicitante se encuentre en un auténtico estado de angustia psicológica y desconfíe de una autoridad pública, a consecuencia de su experiencia en su país de origen, y tema hablar libremente y exponer de forma completa y exhaustiva todos los elementos de su situación. (31)
67. F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-kooperazzjoni stabbilita fil-kuntest tal-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83 għandha tippermetti, skont iċ-ċirkustanzi ta’ kull każ, li jiġu evalwati u miġbura l-iktar elementi rilevanti għall-finijiet tal-evalwazzjoni tal-applikazzjoni għall-protezzjoni internazzjonali u li tinġabar, flimkien mal-applikant u permezz tar-riżorsi li jkollha għad-dispożizzjoni tagħha l-awtorità nazzjonali kompetenti, l-informazzjoni kollha meħtieġa sabiex tiġi evalwata l-kredibbiltà tal-applikant u l-fondatezza tal-applikazzjoni tiegħu.
67. En estas condiciones, la cooperación prevista en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83 debe permitir, según las circunstancias de cada caso, evaluar y recabar los elementos más pertinentes para valorar la solicitud de protección internacional y recopilar, junto con el solicitante y gracias a los recursos de que dispone la autoridad nacional competente, todos los datos necesarios para evaluar la credibilidad del solicitante y los fundamentos de su solicitud.
68. F’dan l-istadju tal-eżami tiegħi, nista’ diġà nikkonkludi li, billi stabbilixxa dmir ta’ kooperazzjoni fl-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83, il-leġiżlatur tal-Unjoni ma riedx iġiegħel lill-Istat Membru li jikkomunika, qabel l-adozzjoni ta’ deċiżjoni sfavorevoli, l-elementi li fuqhom ikun beħsiebu jibbaża dik id-deċiżjoni u li jirċievi, fuq dak il-punt, l-osservazzjonijiet tal-applikant. Dik il-kooperazzjoni, bħal-laqgħa li fiha tista’ tiġi konkretizzata, għandha biss l-għan li tgħin lill-applikant biex jimla l-applikazzjoni tiegħu u li tiġbor l-elementi meqjusa bħala essenzjali għal dak il-għan.
68. Al llegar a este punto del análisis, ya se puede concluir que cuando estableció un deber de cooperación en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83, el legislador de la Unión no tuvo la intención de obligar al Estado miembro a facilitar los elementos sobre los que pretende basar su decisión y a recabar las observaciones del solicitante al respecto antes de adoptar una decisión desfavorable. Dicha cooperación, al igual que la audiencia en la que se materializa, sólo tiene por objeto ayudar al solicitante a rellenar su solicitud y recabar los elementos que se consideran básicos a estos efectos.
69. Sussegwentement, għandu jiġi rrilevat li l-applikant għandu wkoll id-dritt għal smigħ fil-kuntest ta’ intervista personali stabbilita mill-Artikolu 12(1) tad-Direttiva 2005/85.
69. A continuación, hay que señalar que el solicitante tiene también el derecho a ser oído en el marco de la audiencia personal prevista en el artículo 12, apartado 1, de la Directiva 2005/85.
70. B’applikazzjoni tal-Artikolu 13(3) ta’ dik l-istess direttiva, dik l-intervista għandha tippermetti lill-parti kkonċernata li tippreżenta l-motivi kollha tal-applikazzjoni tagħha. Għaldaqstant, lanqas ma hija intenzjonata li tikkomunika lill-parti kkonċernata l-evalwazzjoni li tkun saret mill-awtorità nazzjonali kompetenti u li tirċievi l-osservazzjonijiet tal-applikant qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni.
70. En virtud del artículo 13, apartado 3, de dicha Directiva, esta audiencia debe permitir al interesado presentar todos los motivos de su solicitud. En consecuencia, tampoco tiene por objeto notificar al interesado la valoración que la autoridad nacional competente haya realizado ni recabar las observaciones del solicitante antes de que se adopte una decisión.
71. Finalment, għandu jingħad li l-applikant jirċievi rapporti li jsiru wara kull laqgħa.
71. Por último, procede señalar que tras cada una de estas audiencias se da traslado al solicitante de los informes realizados.
72. Effettivament, skont l-Artikolu 14 tad-Direttiva 2005/85, l-intervisti bejn l-applikant u l-awtorità nazzjonali kompetenti għandhom ikunu suġġetti għal rapport bil-miktub, li għandu jiġi kkomunikat lill-parti kkonċernata “fil-ħin” jew fi stadju bikri biżżejjed sabiex tkun tista’ tħejji u tressaq rikors fiż-żmien stipulat. Dan ir-rapport għandu jinkludi “mill-inqas” l-informazzjoni essenzjali dwar l-applikazzjoni. Barra minn hekk, l-Istat Membru jista’ jitlob lill-parti kkonċernata biex tapprova l-kontenut tagħha, u li l-punti li ma jkunx jaqbel magħhom jistgħu jitpoġġew, jekk ikun il-każ, fil-fajl personali tiegħu. L-applikant b’hekk għandu l-possibbiltà li jikkoreġi ċerti elementi qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni jew warajha fil-kuntest ta’ rikors ġudizzjarju.
72. En efecto, en virtud del artículo 14 de la Directiva 2005/85, de todas las audiencias entre el solicitante y la autoridad nacional competente se redacta un informe escrito al que se dará acceso al solicitante «a su debido tiempo» o con la antelación necesaria para que pueda preparar e interponer un recurso en el plazo previsto. Dicho informe debe contener «como mínimo» la información esencial de la solicitud. Además, el Estado miembro de que se trate podrá pedir al solicitante que dé su conformidad al contenido del informe y las cuestiones sobre las que esté en desacuerdo se harán constar, en su caso, en su expediente personal. En consecuencia, el solicitante tiene la posibilidad de corregir algunos elementos antes de que se adopte una decisión o después de su adopción en el marco de un recurso judicial.
73. Wara dik l-analiżi tar-regoli sostantivi u proċedurali li jirregolaw l-eżami ta’ applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali, għandu jiġi kkonstatat li l-leġiżlatur tal-Unjoni ma kellux il-ħsieb li jobbliga lill-Istati Membri, fil-kuntest tal-kooperazzjoni msemmija fl-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83 jew fl-okkażjoni tal-intervisti personali u komunikazzjonijiet qabel it-teħid tad-deċiżjoni, li jikkomunikaw lill-parti kkonċernata l-abbozz tad-deċiżjoni prevista u li jirċievu l-opinjoni tagħha, meta jkun bi ħsiebhom jagħtu deċiżjoni sfavorevoli.
73. Tras este análisis sobre las normas sustantivas y procesales que rigen el examen de una solicitud de protección internacional, es preciso indicar que el legislador de la Unión no pretendió obligar a los Estados miembros a facilitar al interesado, bien en el marco de la cooperación prevista en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83, o bien en las audiencias personales y comunicaciones anteriores a la adopción de la decisión, la decisión preliminar que se pretende adoptar y recabar su opinión, cuando tengan la intención de emitir una decisión desfavorable.
74. B’hekk, jekk tali obbligu ma jistax jiġi dderivat mid-dispożizzjonijiet previsti mid-Direttivi 2004/83 u 2005/85, jista’ jiġi stabbilit mill-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja dwar il-portata tad-dritt għal smigħ?
74. Si esta obligación no puede por tanto desprenderse de las disposiciones de las Directivas 2004/83 y 2005/85, ¿puede deducirse de la jurisprudencia del Tribunal de Justicia sobre el alcance del derecho a ser oído?
75. Ma naħsibx.
75. Creo que no.
76. Kif diġà rajna, huwa minnu li, fil-kuntest ta’ proċeduri ta’ natura kważi ripressiva bħal dik li fiha l-Kummissjoni tippenalizza akkordju jew abbuż ta’ pożizzjoni dominanti, il-Qorti tal-Ġustizzja rrikonoxxiet li d-dritt għal smigħ jimplika, qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni, il-komunikazzjoni lill-parti kkonċernata tal-ilmenti kontra tagħha. Dik il-komunikazzjoni tesponi l-konklużjonijiet preliminari tal-Kummissjoni dwar l-eżistenza ta’ ksur tar-regoli tal-kompetizzjoni billi tispjega l-evalwazzjonijiet ta’ fatt u ta’ dritt li hija tkun għamlet fil-kuntest tal-investigazzjoni tal-kawża (32) .
76. Como hemos visto, es cierto que en los procedimientos cuasi represivos como aquellos en los que la Comisión sanciona una práctica colusoria o un abuso de posición dominante, el Tribunal de Justicia ha admitido que el derecho a ser oído implica, antes de que se adopte una resolución, notificar al interesado los cargos que se le imputan. Esta notificación expone las conclusiones preliminares de la Comisión sobre la existencia de una infracción de las normas de la competencia explicando las apreciaciones fácticas y jurídicas que ha llevado a cabo en el marco de la instrucción del asunto. (32)
77. F’dan il-kuntest, id-dritt għal smigħ effettivament jippermetti lill-persuna kkonċernata li tieħu konjizzjoni, qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni, tal-mod kif l-awtorità beħsiebha tevalwa ġuridikament il-fatti allegati u li tesprimi ruħha, jekk ikun il-każ, dwar il-motivazzjoni ġuridika.
77. En este marco, el derecho a ser oído permite efectivamente al interesado tener conocimiento del modo en que la autoridad pretende valorar jurídicamente los hechos invocados y manifestar su opinión, en su caso, sobre la justificación jurídica antes de que se adopte una decisión.
78. Hawnhekk ninsabu fil-kuntest ta’ proċeduri ta’ natura kważi penali fejn il-Kummissjoni tieħu passi kontra impriża minħabba att meqjus bħala kundannabbli. Id-dikjarazzjoni tal-oġġezzjonijiet b’hekk hija simili għal “att ta’ akkuża” fformulat wara inkjesta mmexxija mill-Kummissjoni. Din tiftaħ il-fażi kontradittorja tal-proċedura, fejn l-impriża titpoġġa f’pożizzjoni li tissottometti l-osservazzjonijiet bil-miktub tagħha u li tinstema’ fil-kuntest ta’ seduta dwar il-fatti li fihom tkun akkużata, l-elementi ta’ prova li fuqhom ikunu bbażati dawk il-fatti kif ukoll il-kwalifikazzjoni tal-fatti msemmija.
78. Ahora bien, estamos en el marco de procedimientos de naturaleza cuasi-penal en los cuales la Comisión se dirige contra una empresa con motivo de un acto que se considera censurable. La notificación de las imputaciones se equipara a una «acusación formal» formulada al término de la investigación llevada a cabo por la Comisión. Abre la fase contradictoria del procedimiento en la que la empresa tiene la posibilidad de presentar observaciones escritas y de ser oída en una vista sobre los hechos que se le critican, los elementos de prueba sobre los que se basan tales hechos y su calificación.
79. F’dan il-kuntest, id-dritt għal smigħ jinftiehem bħala dritt ġenwin tad-difiża, li jippermetti lill-impriża li tiċħad l-akkużi miġjuba kontra tagħha qabel ma l-Kummissjoni timponi miżura jew penali kontra tagħha.
79. En este marco, el derecho a ser oído se entiende como un auténtico derecho de defensa que permite a la empresa refutar las imputaciones formuladas contra ella antes de que la Comisión le aplique una sanción o le imponga una penalización.
80. Fil-kuntest ta’ proċedura bħal dik inkwistjoni fil-kawża prinċipali li tinfetaħ mill-parti kkonċernata stess bil-għan li tibbenefika minn dritt, hija diġà setgħet tressaq l-osservazzjonijiet tagħha dwar l-elementi li għandhom jiġu kkunsidrati.
80. Ahora bien, en el marco de un procedimiento como el que es objeto del litigio principal, que es iniciado por el interesado para disfrutar de un derecho, éste ya ha tenido ocasión de formular sus observaciones sobre los elementos que han de tenerse en cuenta.
81. Kif fakkret il-Qorti tal-Ġustizzja fis-sentenzi tagħha ċċitati iktar ’il fuq Sopropé u Franza vs People’s Mojahedin Organization of Iran, l-iskop tar-regola li permezz tagħha d-destinatarju ta’ deċiżjoni sfavorevoli għandu jitpoġġa f’sitwazzjoni li jkun jista’ jressaq l-osservazzjonijiet tiegħu qabel ma din tiġi adottata huwa li l-awtorità kkonċernata tkun tista’ tieħu inkunsiderazzjoni b’mod utli l-elementi rilevanti kollha. Sabiex tiġi żgurata protezzjoni effettiva tal-imsemmi destinatarju, hija għandha b’mod partikolari l-għan li huwa jkun jista’ jikkoreġi żball jew iressaq dawk l-elementi relattivi għas-sitwazzjoni personali tiegħu li jimmilitaw fis-sens li d-deċiżjoni tittieħed jew ma tittiħidx jew li jkollha kontenut partikolari.
81. Como ha recordado el Tribunal de Justicia en sus sentencias Francia/People’s Mojahedin Organization of Iran y Sopropé, antes citadas, la regla según la cual el destinatario de una decisión lesiva debe poder formular observaciones antes de que ésta se adopte tiene por finalidad que la autoridad interesada esté en condiciones de tomar eficazmente en consideración el conjunto de los elementos relevantes. Para garantizar una protección efectiva al destinatario, en particular tiene por objeto que este pueda corregir un error o invocar elementos relativos a su situación personal que militen en el sentido de que se adopte la decisión, de que no se adopte o de que tenga un contenido u otro.
82. Għandu jiġi kkonstatat li, fid-dawl tal-qafas regolamentarju deskritt qabel, il-leġiżlatur tal-Unjoni għamel ċert li, qabel l-adozzjoni ta’ deċiżjoni, id-dritt tal-applikant li jinstema’ jkun żgurat f’dawn it-termini.
82. Ahora bien, procede señalar que, a la luz del marco reglamentario antes descrito, el legislador de la Unión ha velado por que se garantice en tales términos el derecho del solicitante a ser oído antes de que se adopte una decisión.
83. Għalkemm l-ewwel elementi li fuqhom hija bbażata applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali huma, fl-ewwel lok, ipprovduti fuq il-bażi ta’ formularju jew kwestjonarju standard, l-applikant jista’, sussegwentement, jikkomunika r-realtà tal-fatti u taċ-ċirkustanzi li kellu jaffronta fil-pajjiż ta’ oriġini tiegħu fl-okkażjoni tal-fażi ta’ investigazzjoni tal-applikazzjoni. F’dan il-kuntest, il-kooperazzjoni stabbilita fl-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83 tippermetti lill-applikant li jevalwa l-iktar elementi rilevanti u li jgħaqqad, b’mod konġunt mal-awtorità nazzjonali kompetenti, l-informazzjoni kollha meħtieġa insostenn tal-applikazzjoni tiegħu. Rigward l-intervista jew l-intervisti personali msemmija fl-Artikolu 12 tad-Direttiva 2005/85, dawn jikkostitwixxu okkażjoni ġdida għall-applikant biex jiġi intervistat mill-persuna l-iktar ikkwalifikata biex tikkunsidra s-sitwazzjoni personali tiegħu. Huwa jista’ jsemmi l-motivi kollha tal-applikazzjoni tiegħu kif ukoll l-elementi ġodda kollha li ma kienx integra fl-argumentazzjoni tiegħu u jista’ jispjega ruħu. Għall-awtorità nazzjonali kompetenti, dik l-intervista tippermetti li tiġi eżaminata b’mod ferm konkret ir-rilevanza ta’ dawk l-elementi kollha sabiex tiġi evalwata l-personalità tal-individwu kif ukoll il-kredibbiltà tad-dikjarazzjonijiet tiegħu u li jixħet dawl, jekk ikun il-każ, fuq ċerti kontradizzjonijiet.
83. Aunque los primeros elementos sobre los que se basa una solicitud de protección internacional se facilitan en un formulario o cuestionario estándar, posteriormente el solicitante puede dar a conocer la realidad de los hechos y de las circunstancias a los que se enfrenta en su país de origen en la fase de instrucción de la solicitud. En este contexto, la cooperación prevista en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83 permite al solicitante evaluar los elementos más pertinentes y recopilar, junto con la autoridad nacional competente, todos los datos necesarios que fundamentan su solicitud. La audiencia o las audiencias personales previstas en el artículo 12 de la Directiva 2005/85 constituyen una nueva ocasión para que el solicitante se entreviste con la persona más competente para tener en cuenta su situación personal. Puede exponer todos los motivos de su solicitud y todos los elementos nuevos que no estuvieran incluidos en sus argumentos y explicarse. Para la autoridad nacional competente, esta audiencia permite examinar de forma muy concreta la pertinencia de todos los elementos con el fin de evaluar la personalidad del solicitante y la credibilidad de sus declaraciones y arrojar luz, en su caso, sobre determinadas contradicciones.
84. Barra minn hekk, ma għandux jintesa’ li, b’mod konformi mal-Artikolu 9 tad-Direttiva 2005/85, l-awtorità nazzjonali kompetenti hija obbligata li timmotiva fil-fatt u fid-dritt id-deċiżjoni li twassal għaċ-ċaħda tal-applikazzjoni għall-ażil. Barra minn hekk, b’applikazzjoni tal-Artikolu 39 ta’ dik id-direttiva, l-Istati Membri għandhom jiggarantixxu d-dritt għal protezzjoni ġudizzjarja effettiva. B’hekk, il-legalità tad-deċiżjoni finali adottata u, b’mod partikolari, il-motivi li wasslu lill-awtorità kompetenti biex tiċħad l-applikazzjoni għall-ażil bħala infondata, jistgħu jkunu suġġetti għal eżami fil-fond mill-qorti nazzjonali, fil-kuntest ta’ rikors imressaq kontra d-deċiżjoni ta’ ċaħda ta’ dik l-applikazzjoni (33) .
84. Por otra parte, no hay que olvidar que de conformidad con el artículo 9 de la Directiva 2005/85, la autoridad nacional competente está obligada a motivar fáctica y jurídicamente la decisión de denegación de asilo. Asimismo, en virtud del artículo 39 de la citada Directiva, los Estados miembros deben garantizar el derecho a la tutela judicial efectiva. De este modo, la legalidad de la decisión definitiva adoptada y, en particular, los motivos que han llevado a la autoridad competente a denegar la solicitud de asilo por infundada pueden ser objeto de un examen profundo por parte del juez nacional, en el marco de un recurso presentado contra la decisión de denegación de la citada solicitud. (33)
85. Finalment, għandu jitfakkar li l-proċeduri stabbiliti fil-kuntest tad-Direttivi 2004/83 u 2005/85 jikkostitwixxu regoli minimi. B’mod konformi mal-Artikolu 3 tad-Direttiva 2004/83 u l-Artikolu 5 tad-Direttiva 2005/85, l-Istati Membri huma liberi li jistabbilixxu jew li jżommu regoli iktar favorevoli f’dak li jirrigwarda l-kundizzjonijiet sostantivi kif ukoll il-proċeduri għall-għoti u għall-irtirar ta’ protezzjoni internazzjonali, kemm-il darba dawk ir-regoli jkunu kompatibbli mal-imsemmija direttivi. Għaldaqstant, l-Istati Membri huma liberi li jsaħħu l-garanziji fundamentali mogħtija lill-applikant fil-kuntest tal-eżami tal-applikazzjoni tiegħu. Il-Gvern Olandiż b’hekk jindika, fl-osservazzjonijiet tiegħu, li fil-Pajjiżi l-Baxxi, il-ministru kompetenti huwa obbligat li jinforma lill-applikant, bil-miktub u b’motivi ta’ sostenn, bl-intenzjoni tiegħu li jiċħad l-applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali tiegħu sabiex jirċievi l-osservazzjonijiet bil-miktub tiegħu u, jekk ikun il-każ, li jirrettifika xi difetti li jistgħu jivvizzjaw id-deċiżjoni.
85. Por último, ha de señalarse que los procedimientos establecidos en las Directivas 2004/83 y 2005/85 constituyen normas mínimas. Según el artículo 3 de la Directiva 2004/83 y el artículo 5 de la Directiva 2005/85, los Estados miembros pueden introducir o mantener normas más favorables en lo que respecta a las condiciones sustantivas así como a los procedimientos de concesión o retirada de la protección internacional, siempre que sean compatibles con las citadas Directivas. Por lo tanto, los Estados miembros pueden reforzar las garantías fundamentales concedidas al solicitante en el marco del examen de su solicitud. Así, el Gobierno neerlandés señala, en sus observaciones que en Países Bajos el ministro competente está obligado a informar por escrito al solicitante de su intención de denegar su solicitud de protección internacional y las razones en las que se basa, con el fin de recabar sus observaciones escritas y, en su caso, subsanar los eventuales vicios de los que pudiera adolecer la decisión.
86. Għaldaqstant, fid-dawl ta’ dawn l-elementi, jiena tal-fehma li d-dmir ta’ kooperazzjoni msemmi fl-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83, moqri fid-dawl tar-regoli u tal-garanziji proċedurali stabbliti fil-kuntest tad-Direttiva 2005/85, għandu jiġi interpretat fis-sens li l-awtorità responsabbli mill-eżami tal-applikazzjoni ma hijiex obbligata li tikkomunika, qabel l-adozzjoni ta’ deċiżjoni sfavorevoli, l-elementi li fuqhom hija jkun bi ħsiebha tibbaża din tal-aħħar u li tirċievi, fuq dan il-punt, l-osservazzjonijiet tal-applikant.
86. A la vista de estos elementos, considero, por consiguiente, que el deber de cooperación previsto en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83, leído a la luz de las normas y garantías procesales establecidas en la Directiva 2005/85, debe interpretarse en el sentido de que la autoridad responsable del examen de la solicitud no está obliga a facilitar los elementos en los que pretende basar su decisión y a recabar las observaciones del solicitante al respecto, antes de adoptar una decisión desfavorable.
87. Din l-interpretazzjoni hija meħtieġa fil-kuntest tal-eżami ta’ applikazzjoni għall-ażil.
87. Esta interpretación se impone en el marco del examen de una solicitud de asilo.
88. Hija meħtieġa bl-istess mod, skont l-Artikolu 3(3) tad-Direttiva 2005/85, meta l-Istat Membru jkun stabbilixxa proċedura unika li fil-kuntest tagħha huwa jeżamina l-applikazzjoni fid-dawl taż-żewġ forom ta’ protezzjoni internazzjonali, abbażi tal-applikazzjoni mill-persuna kkonċernata jew ex officio, fejn l-awtorità nazzjonali kompetenti teżamina awtomatikament il-motivi tal-protezzjoni sussidjarja, meta l-kundizzjonijiet biex jinkiseb l-istatus ta’ refuġjat ma jkunux sodisfatti. Effettivament, rajna li, f’dik l-ipoteżi, hija għandha tirrispetta r-regoli u l-garanziji proċedurali stabbiliti mid-Direttiva 2005/85, matul dik il-proċedura kollha.
88. Del mismo modo, en virtud del artículo 3, apartado 3, de la Directiva 2005/85, también se impone cuando un Estado miembro ha introducido un procedimiento único en el que se examina la solicitud a la luz de las dos formas de protección internacional, a instancias del interesado o de oficio, y en el cual la autoridad nacional competente examina automáticamente los motivos de la protección subsidiaria cuando los requisitos para obtener el reconocimiento de la condición de refugiado no concurren. En efecto, como ya se ha visto, en este caso debe respetar las reglas y garantías procedimentales establecidas en la Directiva 2005/85, durante todo el procedimiento.
89. Min-naħa l-oħra, meta l-Istat Membru jeżamina l-applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja fil-kuntest ta’ proċedura distinta, huwa ma huwiex obbligat, minħabba l-kamp ta’ applikazzjoni tad-Direttiva 2005/85, li jagħti l-garanziji proċedurali previsti għall-eżami ta’ applikazzjoni għall-ażil. Madankollu, jibqa’ obbligat, minn naħa waħda, biex jikkoopera mal-applikant, fil-kuntest imsemmi fl-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83, u, min-naħa l-oħra, li jiggarantixxi d-dritt għal smigħ, inkwantu kif diġà ntqal, dan jikkostitwixxi prinċipju ġenerali tad-dritt tal-Unjoni.
89. Por el contrario, cuando el Estado miembro examina la solicitud de protección subsidiaria en el marco de un procedimiento independiente, habida cuenta del ámbito de aplicación de la Directiva 2005/85, no está obligado a conceder las garantías procesales previstas para el examen de una solicitud de asilo. No obstante, sigue obligado, por un lado, a cooperar con el solicitante del modo previsto en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83, y, por otro lado, a garantizar el derecho a ser oído, en la medida en que éste, como se ha dicho, constituye un principio general del Derecho de la Unión.
90. Konsegwentement u fid-dawl tal-iżviluppi preċedenti, meta wara ċ-ċaħda ta’ applikazzjoni għall-ażil, titressaq applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja fil-kuntest ta’ proċedura ġdida, l-awtorità nazzjonali kompetenti ma tkunx, fil-fehma tiegħi, obbligata li tikkomunika l-abbozz ta’ deċiżjoni tagħha, sakemm, madankollu, hija tkun poġġiet lill-persuna kkonċernata f’pożizzjoni li tressaq l-argumenti kollha u li tipproduċi d-dokumenti kollha li juru li hija tissodisfa l-kundizzjonijiet partikolari tal-protezzjoni sussidjarja msemmija fl-Artikolu 15 tad-Direttiva 2004/83.
90. En consecuencia y a la luz de los razonamientos anteriores, cuando tras la denegación de una solicitud de asilo se presenta una solicitud de protección subsidiaria en un nuevo procedimiento, en mi opinión, la autoridad nacional competente no está obligada a comunicar su decisión preliminar siempre y cuando, no obstante, haya dispuesto lo necesario para que el interesado pueda invocar todos sus argumentos y aportar las pruebas que demuestren que cumple los requisitos particulares para obtener la protección subsidiaria prevista en el artículo 15 de la Directiva 2004/83.
91. Għaldaqstant, fid-dawl ta’ dawn l-elementi kollha, jiena nipproponi lill-Qorti tal-Ġustizzja biex tiddeċiedi li d-dmir ta’ kooperazzjoni msemmi fl-Artikolu 4(1) tad-Direttiva 2004/83, moqri fid-dawl tar-regoli u l-garanziji proċedurali stabbiliti fil-kuntest tad-Direttiva 2005/85, għandu jiġi interpretat fis-sens li, meta awtorità nazzjonali kompetenti jkun bi ħsiebha tiċħad applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja mressqa wara ċ-ċaħda ta’ applikazzjoni għall-ażil, hija ma tkunx obbligata li tikkomunika, qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni tagħha, l-elementi li fuqhom hija bi ħsiebha tibbaża din tal-aħħar u li tirċievi, fuq dan il-punt, l-osservazzjonijiet tal-applikant.
91. A la luz de todos los elementos anteriores, propongo al Tribunal de Justicia que declare que el deber de cooperación previsto en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83, leído a la luz de las normas y garantías procesales establecidas en la Directiva 2005/85, debe interpretarse en el sentido de que, cuando una autoridad nacional competente pretende denegar una solicitud de protección subsidiaria presentada a raíz de la denegación de una solicitud de asilo, no está obligada a comunicar los elementos en los que pretende basar su decisión ni a recabar las observaciones del solicitante al respecto, antes de adoptar su decisión.
92. B’mod konformi mal-Artikolu 3 tad-Direttiva 2004/83 u l-Artikolu 5 tad-Direttiva 2005/85, l-Istati Membri jistgħu jistabbilixxu jew iżommu regoli iktar favorevoli fir-rigward tal-proċeduri għall-għoti u l-irtirar ta’ protezzjoni internazzjonali, kemm-il darba dawk ir-regoli jkunu kompatibbli mal-imsemmija Direttivi.
92. De conformidad con el artículo 3 de la Directiva 2004/83 y el artículo 5 de la Directiva 2005/85, los Estados miembros pueden introducir o mantener normas más favorables sobre los procedimientos de concesión o retirada de la protección internacional, siempre que sean compatibles con las citadas Directivas.
D – L-applikazzjoni għal din il-kawża
D. Aplicación al presente asunto
93. Għalkemm huwa fil-kompetenza esklużiva tal-qorti li quddiemha tinsab il-kawża prinċipali biex teżamina jekk id-deċiżjoni ġietx adottata bi ksur tal-garanziji proċedurali mogħtija lill-applikant, madankollu nixtieq, fil-kuntest tal-kooperazzjoni ġudizzjarja stabbilita fl-Artikolu 267 TFUE, nipprovdi lill-qorti tar-rinviju l-elementi li ġejjin għall-kunsiderazzjoni tagħha.
93. Si bien compete en exclusiva al juez que conoce del litigio principal examinar si la decisión ha sido adoptada vulnerando las garantías procesales concedidas al solicitante, no obstante, en el marco de la cooperación judicial prevista en el artículo 267 TFUE, deseo ofrecer al órgano jurisdiccional remitente los siguientes elementos de apreciación.
94. Fid-data meta seħħew il-fatti fil-kawża prinċipali, ir-regoli dwar l-ipproċessar tal-applikazzjonijiet għall-ażil kienu jinsabu fil-liġi tal-1996 dwar ir-refuġjati (Refugee Act 1996). Id-dispożizzjonijiet dwar il-proċedura għall-eżami ta’ applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja jinsabu, min-naħa l-oħra, fir-Regolament tal-2006 dwar l-ammissibbiltà tal-protezzjoni fil-kuntest tal-Komunitajiet Ewropej [European Communities (Eligibility for Protection) Regulations 2006] (34), li jittrasponi d-Direttiva 2004/83.
94. En la fecha en la que se produjeron los hechos del litigio principal, las normas relativas a la tramitación de las solicitudes de asilo estaban contenidas en la Ley de 1996 sobre Refugiados ( Refugee Act 1996 ). Por su parte, las disposiciones referentes al procedimiento de examen de una solicitud de protección subsidiaria estaban recogidas en el Reglamento de 2006 sobre Admisibilidad de la Protección en el marco de las Comunidades Europeas [ European Communities (Eligibility for Protection) Regulations 2006 ], (34) por el que se transpone la Directiva 2004/83.
95. Jiena fhimt, matul is-seduta, li l-eżami ta’ applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja fl-Irlanda jsir fil-kuntest ta’ proċedura distinta. Attwalment, ma teżistix proċedura unika. B’hekk, kif ikkonfermaw l-Irlanda u l-Kummissjoni, il-garanziji proċedurali stabbiliti mil-leġiżlatur tal-Unjoni fid-Direttiva 2005/85 ma humiex applikabbli għal dik il-proċedura.
95. En la vista hemos tenido conocimiento de que, en Irlanda, el examen de una solicitud de protección subsidiaria se efectúa en el marco de un procedimiento independiente. No existe actualmente un procedimiento único. Como han confirmado Irlanda y la Comisión, las garantías establecidas por el legislador de la Unión en la Directiva 2005/85 no son pues aplicables a este procedimiento.
96. L-ewwel nett, quddiem il-qorti tar-rinviju, M. sostna li ma nstemax fil-kuntest tal-eżami tal-applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja tiegħu u li huwa ma kienx jaf x’kienu l-elementi li fuqhom l-awtorità nazzjonali kompetenti kien bi ħsiebha tibbaża d-deċiżjoni ta’ ċaħda tagħha.
96. En primer lugar, el Sr. M. sostiene ante el órgano jurisdiccional remitente que no fue oído durante el examen de su solicitud de protección subsidiaria y que ignoraba los elementos sobre los cuales la autoridad nacional competente tenía intención de basar su decisión denegatoria.
97. Mid-dokumenti fil-proċess jirriżulta li huwa, effettivament, ma nstemax fil-kuntest ta’ intervista personali f’dak l-istadju tal-proċedura.
97. De los documentos que obran en autos se desprende que, en efecto, no fue oído en una audiencia personal en esa fase del procedimiento.
98. Fil-fehma tiegħi, għalkemm l-eżami tal-applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja jsir fil-kuntest ta’ proċedura distinta, ma jidhirlix li għandhom jiġu injorati l-garanziji proċedurali li minnhom diġà bbenefika M. matul il-proċedura ta’ eżami tal-applikazzjoni għall-ażil tiegħu. Effettivament, dawn iż-żewġ proċeduri jibqgħu marbuta b’mod intimu u bbażati, b’mod ferm konkret, fuq storja personali u fatti analogi. Għaldaqstant, huwa indispensabbli li jiġi żgurat li M. seta’ jressaq b’mod effettiv u utli l-osservazzjonijiet kollha tiegħu dwar ir-raġunijiet li fuqhom kienet ibbażata speċifikament l-applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja tiegħu.
98. En mi opinión, si bien el examen de la solicitud de protección subsidiaria se enmarca en un procedimiento independiente, no creo que deban vulnerarse las garantías procedimentales de las que el Sr. M. ya disfrutó durante el procedimiento de examen de su solicitud de asilo. En efecto, ambos procedimientos están estrechamente vinculados y se basan, en particular, en una historia personal y en hechos análogos. Sin embargo, es imprescindible garantizar que el Sr. M. haya podido dar a conocer eficazmente su punto de vista sobre las razones en las que se basa concretamente su solicitud de protección subsidiaria.
99. Fid-dawl tal-elementi għad-dispożizzjoni tiegħi, inħoss li l-persuna kkonċernata kienet f’pożizzjoni tajba biex tressaq l-argumenti tagħha dwar l-elementi li jiġġustifikaw l-għoti mhux biss tal-istatus ta’ refuġjat, iżda wkoll tal-protezzjoni sussidjarja.
99. Ahora bien, habida cuenta de los elementos de los que dispongo, tengo la sensación de que el interesado sí que ha tenido ocasión de formular sus alegaciones sobre los elementos que justifican el reconocimiento del estatuto de refugiado pero también la concesión de protección subsidiaria.
100. M. ressaq applikazzjoni għall-ażil quddiem l-ORAC fil-21 ta’ Mejju 2008, id-data meta huwa nstema’ fil-kuntest ta’ intervista preliminari b’applikazzjoni tal-Artikolu 8 tal-liġi tal-1996 dwar ir-refuġjati. F’dan il-kuntest, huwa kellu jimla kwestjonarju bil-għan li tinkiseb mingħandu kull informazzjoni rilevanti dwaru kif ukoll ir-raġunijiet li jimmotivaw l-applikazzjoni tiegħu. Fuq dik il-bażi u b’applikazzjoni tal-Artikolu 11 ta’ dik il-liġi, M. nstema’ fit-23 ta’ Awwissu 2008, f’intervista personali li matulha huwa tħalla jippreżenta r-raġunijiet kollha li jiġġustifikaw l-applikazzjoni tiegħu u l-provi li jissostanzjawhom. Dik l-intervista tat lok għat-tfassil ta’ rapport, li jikkostitwixxi deċiżjoni tal-ewwel istanza (35), li kien jinkludi rakkomandazzjoni negattiva tal-ORAC, li kien tal-fehma, b’mod partikolari, li l-applikazzjoni tal-persuna kkonċernata ma kinitx kredibbli biżżejjed meta jitqies id-dewmien fil-preżentazzjoni ta’ dik l-applikazzjoni.
100. El Sr. M. presentó su solicitud de asilo ante la ORAC el 21 de mayo de 2008, fecha en la que fue oído durante una audiencia preliminar en virtud del artículo 8 de la Ley de 1996 sobre refugiados. En esa ocasión, se le facilitó un cuestionario con el fin de obtener del interesado toda la información pertinente sobre él y las razones que motivan su solicitud. En ese marco, en virtud del artículo 11 de la Ley antes citada, el Sr. M. fue oído el 23 de agosto de 2008, durante una audiencia personal en la que se le permitió exponer todos los motivos que justificaban su solicitud y los elementos sobre los que se fundaba. Esta audiencia dio lugar a la redacción de un informe, que constituye una decisión en primera instancia,(35) que contenía una recomendación negativa de la ORAC, pues estimaba, en particular, que la solicitud del interesado no era suficientemente creíble habida cuenta de los plazos en los que la había presentado.
101. Dik ir-rakkomandazzjoni ġiet innotifikata lill-parti kkonċernata fit-8 ta’ Settembru 2008. B’mod konformi mal-Artikolu 16(1) tal-liġi tal-1996 dwar ir-refuġjati, M. ressaq rikors kontra dik ir-rakkomandazzjoni quddiem ir-Refugee Appeals Tribunal (l-Irlanda). Dak ir-rikors ġie eżaminat fil-kuntest ta’ proċedura bil-miktub, inkwantu l-fażi orali tal-proċedura ma saritx, skont l-Artikolu 13(5) u (6)(c) ta’ dik il-liġi, peress li l-applikant ma ppreżentax l-applikazzjoni tiegħu fi żmien raġonevoli mingħajr raġuni valida (36) . Dik il-proċedura ppermettietlu, minn naħa waħda, li jieħu pożizzjoni dwar il-motivi mogħtija mill-ORAC għaċ-ċaħda tal-applikazzjoni tiegħu għall-ażil u, min-naħa l-oħra, li jippreżenta għal darba oħra r-raġunijiet kollha li jipprekluduh milli jmur lura f’pajjiżu, filwaqt li jżid ma’ dawk in-noti ta’ osservazzjonijiet provi supplimentari kkomunikati fil-25 ta’ Settembru 2008.
101. Esta recomendación se comunicó al interesado el 8 de septiembre de 2008. De conformidad con el artículo 16, apartado 1, de la Ley de 1996 sobre refugiados, el Sr. M. interpuso recurso contra dicha recomendación ante el Refugee Appeals Tribunal (Irlanda). Dicho recurso se examinó en un procedimiento escrito, pues según dispone el artículo 13, apartados 5 y 6, letra c) de la citada Ley, la fase oral del procedimiento se suprime cuando el solicitante no presenta su solicitud en un plazo razonable sin concurrir un motivo que lo justifique. (36) Este procedimiento le permitió, por un lado, pronunciarse sobre los motivos invocados por la ORAC para denegar su solicitud de asilo y, por otro, exponer de nuevo todas las razones que le impiden regresar a su país de origen, incorporando a sus escritos elementos adicionales notificados el 25 de septiembre de 2008.
102. B’deċiżjoni tat-28 ta’ Ottubru 2008, ir-Refugee Appeals Tribunal ikkonferma r-rakkomandazzjoni negattiva tal-ORAC u talab biex l-istatus ta’ refuġjat ma jingħatax lil M. Dik id-deċiżjoni, li għandha tiġi mmotivata b’mod konformi mal-Artikolu 16(17) tal-liġi tal-1996 dwar ir-refuġjati, ġiet ikkomunikata lill-parti kkonċernata fil-31 ta’ Ottubru 2008. Huwa ma kkontestax il-konklużjonijiet tal-ORAC u lanqas din l-aħħar deċiżjoni quddiem il-High Court (37) .
102. Mediante la decisión de 28 de octubre de 2008, el Refugee Appeals Tribunal confirmó la recomendación negativa de la ORAC y solicitó que no se reconociera el estatuto de refugiado al Sr. M. Dicha decisión que, con arreglo al artículo 16, apartado 17, de la Ley de 1996 sobre Refugiados debe estar motivada, fue notificada al interesado el 31 de octubre de 2008. Este último no impugnó las conclusiones de la ORAC ni dicha decisión ante la High Court. (37)
103. B’ittra nnotifikata fit-8 ta’ Diċembru 2008, M. ġie infurmat bid-deċiżjoni tal-Minister for Justice, Equality and Law Reform biex tinċaħad l-applikazzjoni għall-ażil tiegħu u li jieħu deċiżjoni ta’ deportazzjoni kontra tiegħu. Dik in-notifika ġiet akkumpanjata b’parir fejn huwa ġie infurmat li seta’ jitlob, minn naħa waħda, il-benefiċċju tal-istatus mogħti mill-protezzjoni sussidjarja u, min-naħa l-oħra, awtorizzazzjoni temporanja biex jibqa’ fit-territorju. Għal dan il-għan, ma’ dik l-ittra ntehmżu avviż ta’ informazzjoni dwar il-protezzjoni sussidjarja kif ukoll il-formularju li jippermetti li tiġi ppreżentata l-applikazzjoni. Minbarra l-informazzjoni personali, l-applikant ġie mistieden biex jikkomunika d-dokumenti supplimentari kollha u biex jagħti dettalji tar-raġunijiet relatati speċifikament maċ-ċirkustanzi invokati insostenn tal-applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja tiegħu billi ġie ppreċiżat, b’mod partikolari, il-preġudizzju gravi li seta’ jġarrab malli jmur lura f’pajjiżu.
103. Mediante escrito notificado el 8 de diciembre de 2008, se informó al Sr. M. de la decisión del Minister for Justice, Equality and Law Reform de denegar su solicitud de asilo y dictar en su contra una orden de expulsión. A dicha notificación se adjuntó un aviso en el sentido de que podía solicitar, por un lado, acogerse al estatuto que confiere la protección subsidiaria y, por otro, una autorización provisional para permanecer en el territorio. A tal efecto se incorporó a dicho escrito un folleto informativo sobre la protección subsidiaria y el formulario para presentar la solicitud. Se invitaba al solicitante a facilitar, además de sus datos personales, cualquier otro documento adicional, y especificar los motivos expresamente relacionados con las circunstancias invocadas en apoyo de su solicitud de protección subsidiaria y, en particular, el daño grave que sufriría si regresase a su país de origen.
104. Għaldaqstant, M. ressaq applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja fil-31 ta’ Diċembru 2008, li ġiet ikkompletata fil-15 ta’ Lulju 2009 u fis-6 ta’ Awwissu 2010 b’dokumenti li jissostanzjaw l-applikazzjoni tiegħu. Din tal-aħħar ġiet eżaminata b’mod konformi mar-regoli 4 u 5 tar-Regolament tal-2006, li jittrasponu l-Artikolu 4 tad-Direttiva 2004/83. B’hekk, b’mod konformi mar-regola 5 tar-Regolament tal-2006, l-awtorità nazzjonali kompetenti kienet obbligata li tieħu inkunsiderazzjoni l-fatti rilevanti kollha dwar il-pajjiż ta’ oriġini fil-mument meta ġiet adottata d-deċiżjoni, inklużi l-liġijiet u r-regolamenti tiegħu kif ukoll l-applikazzjoni tagħhom, id-dikjarazzjonijiet u d-dokumenti kkomunikati mill-applikant, inkluża l-informazzjoni dwar il-fatt li huwa kien suġġett jew seta’ kien suġġett għal persekuzzjonijiet jew ġarrab jew seta’ jġarrab preġudizzju serju, kif ukoll is-sitwazzjoni individwali u ċ-ċirkustanzi personali tal-applikant, inklużi fatturi bħall-istorja preċedenti tiegħu, is-sess, l-età u l-attivitajiet li huwa wettaq wara li telaq mill-pajjiż ta’ oriġini tiegħu u li jistgħu jwasslu għal persekuzzjonijiet jew preġudizzju serju f’każ li jmur lura.
104. Posteriormente, el Sr. M. presentó una solicitud de protección subsidiaria el 31 de diciembre de 2008, que se completó el 15 de julio de 2009 y el 6 de agosto 2010 con pruebas para fundamentarla. Dicha solicitud fue examinada con arreglo a los artículos 4 y 5 del Reglamento de 2006, que transponen el artículo 4 de la Directiva 2004/83. Así, de conformidad con el artículo 5 del Reglamento de 2006, la autoridad nacional competente estaba obligada a tener en cuenta todos los hechos pertinentes sobre el país de origen en el momento de adoptar la decisión, incluidas sus disposiciones legislativas y reglamentarias, y su modo de aplicación, las declaraciones y los documentos aportados por el solicitante, incluida la información sobre que ha sido o podría ser objeto de persecución o sobre que ha sufrido o podría sufrir daños graves, así como la situación individual y las circunstancias personales del solicitante, incluidos factores como sus antecedentes, sexo, edad y las actividades que ha desarrollado desde que abandonó su país de origen y que pueden conllevar una persecución o un daño grave en caso de regreso.
105. L-applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja nċaħdet fl-24 ta’ Settembru 2010 mill-Minister for Justice, Equality and Law Reform li kkunsidra li, minħabba d-dubji serji dwar il-kredibbiltà tal-allegazzjonijiet tal-applikant, ma kienx possibbli li jintwera li huwa kien jinsab f’riskju li jsofri preġudizzju serju malli jmur lura f’pajjiżu. Dik id-deċiżjoni ta’ ċaħda ġiet innotifikata lil M. fit-30 ta’ Settembru 2010.
105. La solicitud de protección subsidiaria fue denegada el 24 de septiembre de 2010 por el Minister for Justice, Equality and Law Reform que consideró que, a la luz de las serias dudas sobre la credibilidad de las alegaciones del solicitante, no había quedado demostrado que se enfrentaba al riesgo de sufrir daños graves si regresaba a su país de origen. Dicha decisión fue notificada al Sr. M. el 30 de septiembre de 2010.
106. Ir-rendikont tal-fatti li għadni kemm tajt jippermetti, fil-fehma tiegħi, li jiġi stabbilit li M. seta’ jippreżenta l-fatti u ċ-ċirkustanzi kollha li jiġġustifikaw, fil-fehma tiegħu, protezzjoni internazzjonali, fil-forma ta’ dritt għall-ażil jew protezzjoni sussidjarja. Barra minn hekk, nista’ nippreżumi li huwa kien jaf l-elementi li fuqhom l-awtorità nazzjonali kompetenti setgħet tevalwa l-fondatezza ta’ dik l-applikazzjoni peress li, matul l-eżami tal-applikazzjoni għall-ażil tiegħu, huwa ġie intervistat f’diversi okkażjonijiet mill-ORAC, u sussegwentement seta’ jsir jaf bir-raġunijiet invokati minnu biex jagħti rakkomandazzjoni negattiva fil-kuntest tar-rikors imressaq quddiem ir-Refugee Appeals Tribunal. Finalment, huwa kkomunika l-motivi li fuqhom hija bbażata d-deċiżjoni ta’ ċaħda tal-Minister for Justice, Equality and Law Reform.
106. En mi opinión, la exposición de los hechos que acabo de realizar permite determinar que el Sr. M. ha tenido ocasión de presentar todos los hechos y circunstancias que justifican, a su juicio, una protección internacional, derivada del derecho de asilo o de la protección subsidiaria. Asimismo, cabe presuponer que éste conocía los elementos sobre los cuales la autoridad nacional competente iba a apreciar el fundamento de esta solicitud dado que en el marco del examen de su solicitud de asilo, fue oído en varias ocasiones por la ORAC, y pudo conocer los motivos que invocaba para emitir una recomendación negativa en el marco del recurso presentado ante el Refugee Appeals Tribunal. Por último se le notificaron los motivos en los que se basaba la decisión denegatoria del Minister for Justice, Equality and Law Reform.
107. Fit-tieni lok, M. jallega li l-awtorità nazzjonali kompetenti bbażat l-evalwazzjoni tagħha fuq dokumenti ppubblikati fl-2010, u b’mod partikolari fuq rapport tad-Dipartiment tal-Istat tal-Istati Uniti tal-Amerika dwar is-sitwazzjoni fir-Rwanda, waqt li l-persuna kkonċernata ppreżentat l-istess rapport iddatat 2008 kif ukoll informazzjoni supplimentari dwar is-sistema ġudizzjarja tar-Rwanda aġġornata f’ittra tas-6 ta’ Awwissu 2010.
107. En segundo lugar, el Sr. M. reprocha a la autoridad nacional competente haber basado su apreciación en documentos publicados en 2010, en particular un informe del Departamento de Estado de los Estados Unidos de América sobre la situación en Ruanda, cuando el interesado, por su parte, había presentado ese mismo informe pero emitido en 2008, e información adicional sobre el sistema judicial ruandés, actualizada mediante un escrito de 6 de agosto de 2010.
108. Ma nistgħux nakkużaw lill-awtorità nazzjonali kompetenti talli evalwat il-fondatezza tal-applikazzjoni inkwistjoni fuq il-bażi tal-iktar informazzjoni preċiża u attwali dwar is-sitwazzjoni ġenerali fir-Rwanda.
108. No cabe reprochar a la autoridad nacional competente que haya apreciado la fundamentación de la solicitud controvertida basándose en información más precisa y actualizada sobre la situación general de Ruanda.
109. Effettivament, b’mod konformi mal-Artikolu 4(3)(a) tad-Direttiva 2004/83, l-Istati Membri għandhom jipproċedu għal evalwazzjoni individwali ta’ applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali billi jittieħdu inkunsiderazzjoni “il-fatti kolla rilevanti kif jirrelataw mal-pajjiż tal-oriġin[i] fil-ħin tat-teħid ta’ deċiżjoni fuq l-applikazzjoni  [(38) ]”. Barra minn hekk, skont l-Artikolu 8(2) tad-Direttiva 2005/85, liema dispożizzjoni ċertament ma hijiex applikabbli fil-proċedura inkwistjoni, l-awtorità responsabbli għall-eżami tal-applikazzjoni għandha tipproċedi għal eżami xieraq u oġġettiv u għandha, għal dak il-għan, tiżgura li “tiġi miksuba informazzjoni preċiża u aġġornata minn sorsi varji, […] rigward is-sitwazzjoni ġenerali li teżisti fil-pajjiż[…] ta’ origini ta’ l-applikant[…]”.
109. En efecto, de conformidad con el artículo 4, apartado 3, letra a), de la Directiva 2004/83, los Estados miembros deben examinar individualmente la solicitud de protección internacional y tener en cuenta «todos los hechos pertinentes relativos al país de origen en el momento de resolver sobre la solicitud [ (38) ]». Asimismo, en virtud del artículo 8, apartado 2, de la Directiva 2005/85, norma que, desde luego, no es aplicable al procedimiento de que se trata, la autoridad responsable del examen de la solicitud debe efectuar un examen adecuado y objetivo y, a tales efectos, velar por «que se obtenga información precisa y actualizada de diversas fuentes, […] respecto a la situación general imperante en [el] país[…] de origen [del] solicitante[s]».
110. Għaldaqstant, kif indikat il-High Court fis-sentenza tagħha Ahmed vs Minister for Justice, Equality and Law Reform, iċċitata iktar ’il fuq, l-applikant għandu jistenna sakemm l-awtorità responsabbli mill-eżami tal-applikazzjoni tiegħu twettaq il-kompitu tagħha billi tiżgura li jkollha informazzjoni perfettament aġġornata.
110. Por consiguiente, como ha señalado la High Court en su sentencia Ahmed contra Minister for Justice, Equality and Law Reform, antes citada, el solicitante debe esperar que la autoridad responsable del examen de la solicitud cumpla su misión asegurándose de que dispone de elementos plenamente actualizados.
111. Il-kwistjoni issa hija jekk ir-rapport tal-2010 kienx ta’ tali natura li jorjenta b’mod sostanzjali d-deċiżjoni tal-awtorità nazzjonali kompetenti. Kieku dan kien il-każ u inkwantu jikkonsisti, konsegwentement, f’element essenzjali, jiena tal-fehma li l-parti kkonċernata b’hekk kellha titpoġġa f’pożizzjoni fejn tkun tista’ tissottometti l-osservazzjonijiet tagħha dwar dak il-punt. F’din il-kawża u fid-dawl tal-elementi tal-proċess, ma jidhirx li dan huwa l-każ. Minn naħa waħda, il-qorti tar-rinviju tirrileva li ma kienx hemm bidliet notevoli fis-sitwazzjoni ġenerali u tas-sigurtà fir-Rwanda fil-perijodu bejn l-2007 u l-2010. Min-naħa l-oħra, hija tindika li, fir-rigward tas-sitwazzjoni personali tal-applikant u b’mod partikolari, tan-nuqqas ta’ kredibbiltà li biha huwa jinsab akkużat, id-differenzi bejn ir-rapport tal-2008 u dak tal-2010 ma humiex wisq rilevanti. Għaldaqstant, jidher li l-informazzjoni li fuqha bbaża l-Minister for Justice, Equality and Law Reform sempliċement ikkorroborat il-konklużjonijiet li kienu diġà ntlaħqu fil-kuntest tal-proċedura ta’ eżami tal-applikazzjoni għall-ażil.
111. Ahora la cuestión es determinar si el informe de 2010 podía orientar significativamente la decisión de la autoridad nacional competente. En tal caso, y en la medida en que se trata, en consecuencia, de un elemento esencial, considero que habría que haber permitido al interesado presentar sus observaciones al respecto. Ahora bien, en ese asunto y a la luz de los documentos que obran en autos, no parece que ese haya sido el caso. Por un lado, el órgano jurisdiccional remitente señala que no se han producido cambios apreciables en la situación general y de seguridad en Ruanda durante el período comprendido entre 2007 y 2010. Por otra parte, señala que en lo que atañe a la situación personal del solicitante y, en particular, de la falta de credibilidad que, en esencia, se le reprocha, las diferencias entre el informe de 2008 y el de 2010 no son altamente pertinentes. En consecuencia, parece que la información en la que se basó el Minister for Justice, Equality and Law Reform simplemente corroboró las conclusiones que ya había extraído durante el procedimiento de examen de la solicitud de asilo.
112. Fit-tielet lok, M. jsostni li huwa ma kienx jaf f’liema mument kienet ser tittieħed deċiżjoni dwar l-applikazzjoni tiegħu għal protezzjoni sussidjarja, waqt li kkritika, barra minn hekk, id-dewmien tal-proċedura.
112. En tercer lugar, el Sr. M. alega que ignoraba en qué momento se iba a emitir una decisión sobre su solicitud de protección subsidiaria y critica, además, la duración del procedimiento.
113. Mid-dokumenti fil-proċess jirriżulta li l-proċedura ta’ eżami tal-applikazzjoni għall-ażil imressqa minn M. damet sitt xhur u nofs u dik dwar l-applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja tiegħu damet 21 xahar. Il-parti kkonċernata b’hekk saret taf bis-sitwazzjoni tagħha wara proċedura li damet ftit iktar minn sentejn u tliet xhur.
113. De los documentos obrantes en autos se desprende que el procedimiento de examen de la solicitud de asilo presentado por el Sr. M. duró seis meses y medio y el de su solicitud de protección subsidiaria, 21 meses. En consecuencia, el interesado únicamente tuvo certeza sobre su situación al término de un procedimiento que duró algo más de dos años y tres meses.
114. Jidhirli li huwa ċar li dak id-dewmien ma huwiex raġonevoli. Għalkemm fl-Irlanda l-eżami ta’ applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja ma huwiex suġġett għar-regoli proċedurali msemmija fl-Artikolu 23(2) tad-Direttiva 2005/85 – li jipprevedi li l-Istati Membri għandhom jiżguraw li l-proċedura ta’ eżami ta’ applikazzjoni għal protezzjoni internazzjonali għandha tiġi konkluża mill- iktar fis possibbli u, fejn ma tistax tittieħed deċiżjoni fi żmien sitt xhur , li l-applikant għandu jiġi infurmat dwar id-dewmien jew jirċievi informazzjoni dwar id-dewmien – xorta jibqa’ l-fatt li l-awtorità nazzjonali kompetenti hija obbligata li tiggarantixxi, meta hija tadotta deċiżjoni li tidħol fil-kamp ta’ applikazzjoni tad-dritt tal-Unjoni, li jiġi osservat id-dritt tal-parti kkonċernata għal amministrazzjoni tajba, li jikkostitwixxi prinċipju ġenerali tad-dritt tal-Unjoni.
114. Esta duración me parece manifiestamente irrazonable. Aunque en Irlanda el examen de la solicitud de protección subsidiaria no está sujeto a las normas de procedimiento estipuladas en el artículo 23, apartado 2, de la Directiva 2005/85 – que dispone que los Estados miembros deberán velar por que el procedimiento de examen de una solicitud de protección internacional se concluya lo más rápidamente posible , y en caso de que no sea posible adoptar una resolución al cabo de seis meses , por que se informe al solicitante de la demora, o que se le facilite información sobre el plazo en el que se adoptará la resolución – no es menos cierto que la autoridad nacional competente, cuando adopta decisiones comprendidas en el ámbito de aplicación del Derecho de la Unión, está obligada a garantizar que se respeta el derecho del interesado a una buena administración, que constituye un principio general del Derecho de la Unión.
115. B’hekk, l-applikazzjonijiet għal protezzjoni sussidjarja, bħall-applikazzjonijiet għal ażil, għandhom ikunu suġġetti għal eżami diliġenti, li jsir fi żmien raġonevoli, peress li r-rapidità tal-proċedura tikkontribwixxi mhux biss għaċ-ċertezza ġuridika tal-applikant, iżda wkoll għall-integrazzjoni tiegħu.
115. Por tanto, las solicitudes de protección subsidiaria, así como las de asilo, deben ser objeto de un examen diligente, llevado a cabo en un plazo razonable, dado que la celeridad del procedimiento no sólo contribuye a la seguridad jurídica del solicitante sino también a su integración.
116. Għaldaqstant, hija l-qorti tar-rinviju li għandha tevalwa sa liema grad id-dewmien relattivament twil ta’ dik il-proċedura seta’ jippreġudika d-drittijiet u l-garanziji mogħtija lil M. fil-kuntest tal-proċedura ta’ eżami tal-applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja tiegħu.
116. Por consiguiente, incumbirá al órgano jurisdiccional remitente apreciar en qué medida la duración relativamente larga de este procedimiento ha vulnerado los derechos y las garantías concedidas al Sr. M. en el marco del procedimiento de examen de su solicitud de protección subsidiaria.
II – Konklużjoni
II. Conclusión
117. Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet preċedenti, nipproponi li l-Qorti tal-Ġustizzja tirrispondi lill-High Court b’dan il-mod:
117. Con arreglo a todo lo anterior se propone al Tribunal de Justicia que responda a la High Court como sigue:
“Id-dmir ta’ kooperazzjoni msemmi fl-Artikolu 4(1) tad-Direttiva tal-Kunsill 2004/83/KE, tad-29 ta’ April 2004, dwar l-istandards minimi għall-kwalifikazzjoni u l-istatus ta’ ċittadini ta’ pajjiżi terzi jew persuni mingħajr Stat bħala refuġjati jew persuni li, għal raġunijiet oħra, jkunu jeħtieġu ħarsien internazzjonali u l-kontenut tal-ħarsien mogħti, moqri fid-dawl tar-regoli u l-garanziji proċedurali stabbiliti fil-kuntest tad-Direttiva tal-Kunsill 2005/85/KE, tal-1 ta’ Diċembru 2005, dwar standards minimi għal proċeduri fl-Istati Membri għall-għoti u l-irtirar tal-istatus ta’ rifuġjat, għandu jiġi interpretat fis-sens li, meta awtorità nazzjonali kompetenti jkun bi ħsiebha tiċħad applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja ppreżentata wara ċ-ċaħda ta’ applikazzjoni għall-ażil, hija ma hijiex obbligata li tikkomunika, qabel l-adozzjoni tad-deċiżjoni tagħha, l-elementi li fuqhom ikun bi ħsiebha tibbaża dik id-deċiżjoni u li tirċievi, fuq dak il-punt, l-osservazzjonijiet tal-applikant.
«El deber de cooperación previsto en el artículo 4, apartado 1, de la Directiva 2004/83/CE del Consejo, de 29 de abril de 2004, por la que se establecen normas mínimas relativas a los requisitos para el reconocimiento y el estatuto de nacionales de terceros países o apátridas como refugiados o personas que necesitan otro tipo de protección internacional y al contenido de la protección concedida, leído a la luz de las normas y garantías procesales establecidas en la Directiva 2005/85/CE del Consejo, de 1 de diciembre de 2005, sobre normas mínimas para los procedimientos que deben aplicar los Estados miembros para conceder o retirar la condición de refugiado, debe interpretarse en el sentido de que, cuando una autoridad nacional competente pretende denegar una solicitud de protección subsidiaria presentada a raíz de la denegación de una solicitud de asilo, no está obligada a comunicar los elementos en los que pretende basar su decisión ni a recabar las observaciones del solicitante al respecto, antes de adoptar su decisión.
B’mod konformi mal-Artikolu 3 tad-Direttiva 2004/83 u mal-Artikolu 5 tad-Direttiva 2005/85, l-Istati Membri jistgħu jistabbilixxu jew iżommu regoli iktar favorevoli fir-rigward tal-proċeduri għall-għoti u għall-irtirar ta’ protezzjoni internazzjonali, kemm-il darba dawk ir-regoli jkunu kompatibbli mad-direttivi msemmija.”
De conformidad con el artículo 3 de la Directiva 2004/83 y del artículo 5 de la Directiva 2005/85, los Estados miembros pueden introducir o mantener normas más favorables en lo que respecta a los procedimientos de concesión o retirada de la protección internacional, siempre que sean compatibles con las citadas Directivas.»
(1) .
(1) .
(2) – Direttiva tal-Kunsill 2004/83/KE, tad-29 ta’ April 2004, dwar l-istandards minimi għall-kwalifikazzjoni u l-istatus ta’ ċittadini ta’ pajjiżi terzi jew persuni mingħajr Stat bħala refuġjati jew persuni li, għal raġunijiet oħra, jkunu jeħtieġu ħarsien internazzjonali, u l-kontenut tal-ħarsien mogħti (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 19, Vol. 7, p. 96, u corrigendum ĠU 2005, L 204, p. 24).
(2) – Directiva del Consejo, de 29 de abril de 2004, por la que se establecen normas mínimas relativas a los requisitos para el reconocimiento y el estatuto de nacionales de terceros países o apátridas como refugiados o personas que necesitan otro tipo de protección internacional y al contenido de la protección concedida (DO L 304, p. 12).
(3) – Ara d-definizzjoni fl-Artikolu 2(e) tad-Direttiva 2004/83.
(3) – Véase la definición establecida en el artículo 2, letra a), de la Directiva 2004/83.
(4) – Iktar ’il quddiem l-“ORAC”.
(4)  – En adelante, «ORAC».
(5) – Iktar ’il quddiem il-“Karta”.
(5)  – En adelante, «Carta».
(6) – Direttiva tal-Kunsill tal-1 ta’ Diċembru 2005 dwar standards minimi għal proċeduri fi Stati Membri għall-għoti u l-irtirar tal-istatus ta’ rifuġjat (ĠU L 175M, p. 168 u corrigendum ĠU 2006, L 236, p. 36).
(6)  – Directiva del Consejo, de 1 de diciembre de 2005, sobre normas mínimas para los procedimientos que deben aplicar los Estados miembros para conceder o retirar la condición de refugiado (DO L 326, p. 13 y rectificación en DO 2006 L 175M, p. 168).
(7)  – Ara s-sentenza tat-28 ta’ Lulju 2011, Samba Diouf (C‑69/10, li għadha ma ġietx ippubblikata fil-Ġabra), fejn il-Qorti tal-Ġustizzja fakkret li l-Istati Membri għandhom f’diversi sitwazzjonijiet marġni ta’ diskrezzjoni għall-implementazzjoni tad-dispożizzjonijiet tad-Direttiva 2005/85, evidentement b’kunsiderazzjoni tal-partikolaritajiet tad-dritt nazzjonali tagħhom (punt 29).
(7)  – Véase la sentencia del Tribunal de Justicia de 28 de julio de 2011, Samba Diouf, (C‑69/10, Rec. p. I‑0000), en la cual el Tribunal de Justicia recordó que los Estados miembros disponen, en varios aspectos, de un margen de apreciación para la aplicación de las disposiciones de la Directiva 2005/85 teniendo en todo caso en cuenta las particularidades de su normativa nacional (apartado 29).
(8) – Ara l-Artikolu 1 tal-imsemmija direttiva.
(8)  – Véase el artículo 1 de la citada Directiva.
(9) – Din il-konvenzjoni, li ġiet iffirmata f’Genève fit-28 ta’ Lulju 1951 [Ġabra tat-Trattati tan-Nazzjonijiet Uniti, Vol. 189, p. 150, Nru 2545 (1954) (iktar ’il quddiem il-“Konvenzjoni ta’ Genève”)], daħlet fis-seħħ fit-22 ta’ April 1954. Din il-konvenzjoni kienet ikkompletata bil-Protokoll dwar l-istatus tar-refuġjati tal-31 ta’ Jannar 1967, li daħal fis-seħħ fl-4 ta’ Ottubru 1967.
(9)  – Esta convención, firmada en Ginebra el 28 de julio de 1951 [ Recopilación de Tratados de las Naciones Unidas, vol. 189, p. 150, nº 2545 (1954) (en adelante, «Convención de Ginebra»)], entró en vigor el 22 de abril de 1954. Fue completada a través del protocolo relativo al estatuto de los refugiados de 31 de enero de 1967, que entró en vigor el 4 de octubre de 1967.
(10)  – Komunikazzjoni tal-Kummissjoni lill-Kunsill u lill-Parlament Ewropew, intitolata “Reġim ta’ ażil Ewropew komuni iktar effikaċi - Il-proċedura unika bħala l-istadju li jmiss [COM(2004) 503 finali].
(10)  – Comunicación de la Comisión al Consejo y al Parlamento Europeo titulada «Un sistema europeo común de asilo más eficaz próxima fase: el procedimiento único» [COM(2004) 0503 final].
(11) – Proposta emendata għal Direttiva tal-Parlament Ewropew u tal-Kunsill dwar proċeduri komuni għall-għoti u l-irtirar tal-istatus ta’ protezzjoni internazzjonali [COM(2011) 319 finali, punt 3.1.5]. Din il-proposta kienet tipprevedi proċedura unika u b’he kk tistabbilixxi b’mod ċar li l-applikazzjonijiet kellhom jitqiesu fid-dawl taż-żewġ forom ta’ protezzjoni internazzjonali previsti mid-Direttiva 2004/83, bl-għan li l-garanziji proċedurali kollha applikabbli għall-eżami ta’ applikazzjoni għall-ażil jiġu estiżi għal dak ta’ applikazzjoni għal protezzjoni sussidjarja.
(11)  – Propuesta modificada de Directiva del Parlamento Europeo y del Consejo sobre procedimientos comunes para conceder o retirar el estatuto de protección internacional [COM(2011) 319 final, apartado 3.1.5]. Esta propuesta prevé un procedimiento único y dispone claramente que las solicitudes deben considerarse a la luz de las dos formas de protección internacional previstas en la Directiva 2004/83, pues el objetivo es extender todas las garantías procesales aplicables al examen de una solicitud de asilo al de una solicitud de protección subsidiaria.
(12) – Sentenza tad-9 ta’ Novembru 2010, B u D (C‑57/09 u C‑101/09, li għadha ma ġietx ippubblikata fil-Ġabra).
(12)  – Sentencia de 9 de noviembre de 2010, B y D (C‑57/09 y C‑101/09, Rec. p. I‑0000).
(13) – Punt 78 u l-ġurisprudenza ċċitata.
(13)  – Apartado 78 y jurisprudencia citada.
(14)  – Skont l-Artikolu 35(1) tal-Konvenzjoni ta’ Genève, il-UNHCR għandu l-kompitu li jiżgura li jiġu applikati konvenzjonijiet internazzjonali li jiżguraw il-protezzjoni tar-refuġjati. Huwa interessanti li ssir referenza għall-gwida dwar il-proċeduri u l-kriterji li għandhom jiġu applikati biex jiġi ddeterminat l-istatus ta’ refuġjat fir-rigward tal-konvenzjoni tal-1951 u l-protokoll tal-1967 dwar l-istatus tar-refuġjati, maħruġ mill-UNHCR, f’Jannar 1992, li jinsab f’dan l-indirizz fuq Internet: http://unhcr.org/refworld/docid/3ae6b32b0.html.
(14)  – En virtud del artículo 35, apartado 1, de la Convención de Ginebra, el ACR tiene encomendada la tarea de velar por la aplicación de los convenios internacionales que garantizan la protección de los refugiados. Resulta interesante remitirse al documento « Guide des procédures et critères à appliquer pour déterminer le statut de réfugié au regard de la convention de 1951 et du protocole de 1967 relatifs au statut des réfugiés », editado por el ACR, enero de 1992, disponible en el sitio web http://unhcr.org/refworld/docid/3ae6b32b0.html.
(15) – Ara s-sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-18 ta’ Diċembru 2008, Sopropé (C-349/07, Ġabra p. I-10369, punti 36 sa 38 u l-ġurisprudenza ċċitata), u tal-21 ta’ Diċembru 2011, Franza vs People’s Mojahedin Organization of Iran (C-27/09 P, li għadha ma ġietx ippubblikata fil-Ġabra, punt 66), kif ukoll tal-Qorti Ġenerali tal-21 ta’ Marzu 2012, Fulmen u Mahmoudian vs Il-Kunsill (T-439/10 u T-440/10, li għadha ma ġietx ippubblikata fil-Ġabra, punti 71 u 72 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
(15)  – Véanse las sentencias del Tribunal de Justicia de 18 de diciembre de 2008, Sopropé (C‑349/07, Rec. p. I‑10369), apartados 36 a 38 y jurisprudencia citada; y de 21 de diciembre de 2011, Francia/People’s Mojahedin Organization of Iran (C‑27/09 P, Rec. p. I‑0000), apartado 66, y del Tribunal General, de 21 de marzo de 2012, Fulmen y Mahmoudian/Consejo (T‑439/10 y T‑440/10, Rec. p. I‑0000), apartados 71 y 72 y jurisprudencia citada.
(16)  – Il-Qorti tal-Ġustizzja, fis-sentenza tagħha tal-21 ta’ Diċembru 2011, Cicala (C‑482/10, li għadha ma ġietx ippubblikata fil-Ġabra), irrilevat espressament li, skont il-formulazzjoni tiegħu, l-Artikolu 41(2)(c) tal-Karta ma huwiex indirizzat lil-Istati Membri, iżda biss lill-istituzzjonijiet u lill-korpi tal-Unjoni (punt 28).
(16)  – El Tribunal de Justicia, en su sentencia de 21 de diciembre de 2011, Cicala (C‑482/10, Rec. p. I‑0000), ha señalado expresamente que, según su tenor literal, el artículo 41, apartado 2, letra c), de la Carta, va dirigido, no a los Estados miembros, sino únicamente a las instituciones y órganos de la Unión (apartado 28).
(17) – Sentenza Sopropé, iċċitata iktar ’il fuq, punt 38).
(17)  – Sentencia Sopropé, antes citada, apartado 38.
(18)  – Ibidem (punt 37 u l-ġurisprudenza ċċitata kif ukoll il-punt 50).
(18)  – Ibidem , apartado 37 y jurisprudencia citada y apartado 50.
(19) – Ibidem (punt 49). Ara wkoll is-sentenza Franza vs People’s Mojahedin Organization of Iran, iċċitata iktar ’il fuq (punt 65).
(19)  – Ibidem , apartado 49. Véase asimismo la sentencia Francia/People’s Mojahedin Organization of Iran, antes citada, apartado 65.
(20)  – Ara, b’mod partikolari, is-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-21 ta’ Novembru 1991, Technische Universität München (C‑269/90, Ġabra p. I‑5469, punti 23 sa 25), dwar l-għoti ta’ eżenzjoni doganali għall-importazzjoni ta’ apparat xjentifiku, u tal-Qorti Ġenerali tad-9 ta’ Novembru 1995, France-aviation vs Il-Kummissjoni (T‑346/94, Ġabra p. II‑2841, punt 34), għal applikazzjoni ta’ dik il-ġurisprudenza għall-proċeduri ta’ rimbors tal-imposti doganali.
(20)  – Véanse, en particular, las sentencias del Tribunal de Justicia de 21 de noviembre de 1991, Technische Universität München (C‑269/90, Rec. p. I‑5469), apartados 23 a 25, relativa a la concesión de una franquicia aduanera para la importación de un aparato científico, y del Tribunal de Primera Instancia de 9 de noviembre de 1995, France-aviation/Comisión (T‑346/94, Rec. p. II‑2841), apartado 34, que aplica dicha jurisprudencia a los procedimientos de devolución de derechos de aduana.
(21)  – Sentenza tal-24 ta’ Ottubru 1996, Il-Kummissjoni vs Lisrestal et , (C-32/95 P, Ġabra p. I-5373).
(21)  – Sentencia de 24 de octubre de 1996, Comisión/Lisrestal y otros (C‑32/95 P, Rec. p. I‑5373).
(22)  – Ara, għal applikazzjoni fil-qasam tar-regoli tal-kompetizzjoni, is-sentenza tat-3 ta’ Settembru 2009, Papierfabrik August Koehler et vs Il-Kummissjoni (C‑322/07 P, C‑327/07 P u C‑338/07 P, Ġabra p. I‑7191), kif ukoll, għal applikazzjoni fil-qasam tal-ġlieda kontra t-terroriżmu, is-sentenza Franza vs People’s Mojahedin Organization of Iran, iċċitata iktar ’il fuq (punti 61 sa 66 u l-ġurisprudenza ċċitata).
(22)  – Véase, en relación con las reglas de la competencia, la sentencia de 3 de septiembre de 2009, Papierfabrik August Koehler y otros/Comisión (C‑322/07 P, C‑327/07 P y C‑338/07 P, Rec. p. I‑7191), y, en relación con la lucha contra el terrorismo, la sentencia Francia/People’s Mojahedin Organization of Iran, antes citada, apartados 61 a 66 y jurisprudencia citada.
(23)  – Ara, b’mod partikolari, il-konklużjonijiet tiegħi fil-kawża li tat lok għas-sentenza Papierfabrik August Koehler et vs Il-Kummissjoni, iċċitata iktar ’il fuq.
(23)  – Véanse, en particular, mis conclusiones en el asunto en que recayó la sentencia Papierfabrik August Koehler y otros/Comisión, antes citada.
(24) – Ara, f’dan is-sens, is-sentenza tas-17 ta’ Novembru 1987, British American Tobacco u Reynolds Industries vs Il-Kummissjoni (142/84 u 156/84, Ġabra p. 4487, punt 70).
(24)  – Véase, en este sentido, la sentencia de 17 de noviembre de 1987, British American Tobacco y Reynolds Industries/Comisión (142/84 y 156/84, Rec. p. 4487), apartado 70.
(25)  – Sentenza Franza vs People’s Mojahedin Organization of Iran, iċċitata iktar ’il fuq (punti 61 u 62).
(25)  – Sentencia Francia/People’s Mojahedin Organization of Iran, antes citada, apartados 61 y 62.
(26)  – Ara, għal applikazzjoni, is-sentenzi ċċitati iktar ’il fuq Technische Universität München kif ukoll Papierfabrik August Koehler et vs Il-Kummissjoni.
(26)  – Véanse, en relación con la aplicación de este principio, las sentencias Technische Universität München y Papierfabrik August Koehler y otros/Comisión, antes citadas.
(27)  – Il-proċedura stabbilita fl-Artikolu 14 tad-Direttiva 2005/85 hija applikabbli għal dik il-laqgħa b’mod konformi mal-paragrafu 4 tiegħu.
(27)  – El procedimiento establecido en el artículo 14 de la Directiva 2005/85 es aplicable a dicha audiencia, de conformidad con lo dispuesto en el apartado 4 de dicho artículo.
(28) – Ara wkoll, f’dan ir-rigward, l-Artikolu 10(1)(a) tad-Direttiva 2005/85.
(28)  – Véase, asimismo a este respecto, el artículo 10, apartado 1, letra a), de la Directiva 2005/85.
(29)  – Ara l-kummenti tal-Kummissjoni dwar l-Artikolu 7(a), li jinsabu fil-proposta għal direttiva tal-Kunsill tat-12 ta’ Settembru 2001 dwar ir-regoli minimi dwar il-kundizzjonijiet li għandhom jiġu sodisfatti miċ-ċittadini tal-pajjiżi terzi u l-persuni mingħajr Stat sabiex jinvokaw l-istat ta’ refuġjat jew ta’ persun li, għal raġunijiet oħra, għandha bżonn protezzjoni internazzjonali, u dwar il-kontenut ta’ dawn ir-regoli [COM(2001) 510 finali].
(29)  – Véanse los comentarios de la Comisión sobre el artículo 7, letra a), contenidos en la Propuesta de Directiva del Consejo, de 12 de septiembre de 2001, por la que se establecen normas mínimas sobre los requisitos y el estatuto al que pueden optar ciudadanos de países terceros y personas apátridas para ser refugiados o beneficiarios de otros tipos de protección internacional [COM(2001) 0510 final], (DO 2002 C 51E, p. 325).
(30)  – Ara l-kummenti annotati tal-UNHCR fuq id-Direttiva 2004/83 dwar l-Artikolu 4(1) tagħha.
(30)  – Véanse los comentados anotados del ACR sobre la Directiva 2004/83 relativos al artículo 4, apartado 1, de dicha norma.
(31)  – Ara l-kummenti annotati tal-UNHCR dwar id-Direttiva 2004/83 dwar l-Artikolu 4 tagħha u l-punti 195 sa 205 tal-gwida dwar il-proċeduri u l-kriterji li għandhom jiġu applikati biex jiġi ddeterminat l-istatus ta’ refuġjat fir-rigward tal-konvenzjoni tal-1951 u tal-protokoll tal-1967 dwar l-istatus ta’ refuġjati, imsemmija fin-nota ta’ qiegħ il-paġna 14.
(31)  – Véanse los comentarios anotados del ACR sobre la Directiva 2004/83 relativos al artículo 4 de la misma, y los puntos 195 a 205 del documento Guide des procédures et critères à appliquer pour déterminer le statut de réfugié au regard de la convention de 1951 et du protocole de 1967 relatifs au statut des réfugiés , citado en la nota al pie 14.
(32) – Ara n-noti ta’ qiegħ il-paġna 23 u 24.
(32)  – Véanse las notas 23 y 24.
(33) – Ara, f’dan ir-rigward, is-sentenza Samba Diouf, iċċitata iktar ’il fuq (punt 56).
(33) – Véase, a este respecto, la sentencia Samba Diouf, antes citada, apartado 56.
(34) – Iktar ’il quddiem ir-“Regolament tal-2006”.
(34)  – En adelante, «Reglamento de 2006».
(35)  – B’mod konformi mal-Artikolu 13(4)(a) tal-imsemmija liġi, dak ir-rapport għandu jiġi kkomunikat lill-applikant.
(35)  – De conformidad con el artículo 13, apartado 4, letra a), de dicha Ley, ese informe debe ser remitido al solicitante.
(36)  – Dan huwa wkoll il-każ meta t-talba tkun, b’mod partikolari, manifestament infondata jew meta l-applikant ikun qarraq lill-awtoritajiet billi ppreżenta indikazzjonijiet foloz [traspożizzjoni tal-Artikolu 23(4) tad-Direttiva 2005/85].
(36)  – Sucede lo mismo cuando, en particular, la solicitud es manifiestamente infundada o cuando el solicitante hubiese engañado a las autoridades mediante la presentación de información falsa (transposición del artículo 23, apartado 4, de la Directiva 2005/85).
(37)  – Mill-osservazzjonijiet ippreżentati mill-Irlanda jirriżulta li l-applikant li kien suġġett għal rakkomandazzjoni negattiva tal-ORAC u/jew tar-Refugee Appeals Tribunal, jista’ jressaq rikors ġudizzjarju quddiem il-High Court skont l-Artikolu 5(1)(h) u (i) tal-liġi tal-2000 dwar l-immigrazzjoni klandestina u l-kummerċ fil-bnedmin [Illegal Immigrants (Trafficking) Act 2000].
(37)  – De las observaciones formuladas por Irlanda se desprende que el solicitante que haya sido objeto de una recomendación negativa del ORAC y/o del Refugee Appeals Tribunal puede interponer ante la High Court un recurso judicial en virtud del artículo 5, apartado 1, letras h) e i), de la Ley de 2000 sobre inmigración ilegal y trafico de personas [Illegal Immigrants (Trafficking) Act 2000].
(38) – Enfasi tiegħi.
(38)  – El subrayado es añadido.
Fuq


Immexxi mill-Uffiċċju għall-Pubblikazzjonijiet