Doppia visualizzazione

BG CS DA DE EL EN ES ET FI FR HU IT LT LV MT NL PL PT RO SK SL SV  BG CS DA DE EL EN ES ET FI FR HU IT LT LV MT NL PL PT RO SK SL SV 

it

mt

 
[pic] | COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE |
[pic] | KUMMISSJONI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ |
Bruxelles, 17.10.2007
Brussel 17.10.2007
COM(2007) 604 definitivo
KUMM(2007) 604 finali
COMUNICAZIONE DELLA COMMISSIONE AL PARLAMENTO EUROPEO, AL CONSIGLIO, AL COMITATO ECONOMICO E SOCIALE EUROPEO E AL COMITATO DELLE REGIONI
KOMUNIKAZZJONI MILL-KUMMISSJONI LILL-PARLAMENT EWROPEW, LILL-KUNSILL, LILL-KUMITAT EKONOMIKU U SOĊJALI U LILL-KUMITAT TAR-REĠJUNI
relativa alle pratiche di pesca distruttive in alto mare e alla protezione degli ecosistemi vulnerabili delle profondità marine
Prattiki tas-sajd distruttivi fl-ibħra internazzjonali u l-ħarsien ta’l-ekosistemi vulnerabbli tal-baħar fond
{SEC(2007) 1314}
{SEG(2007) 1314}
COMUNICAZIONE DELLA COMMISSIONE AL PARLAMENTO EUROPEO, AL CONSIGLIO, AL COMITATO ECONOMICO E SOCIALE EUROPEO E AL COMITATO DELLE REGIONI
KOMUNIKAZZJONI MILL-KUMMISSJONI LILL-PARLAMENT EWROPEW, LILL-KUNSILL, LILL-KUMITAT EKONOMIKU U SOĊJALI U LILL-KUMITAT TAR-REĠJUNI
relativa alle pratiche di pesca distruttive in alto mare e alla protezione degli ecosistemi vulnerabili delle profondità marine
Prattiki tas-sajd distruttivi fl-ibħra internazzjonali u l-ħarsien ta’ l-ekosistemi vulnerabbli tal-baħar fond
1. INTRODUZIONE
1. INTRODUZZJONI
1.1. Campo di applicazione e contesto generale
1.1. Ambitu u kuntest ġenerali
La distruzione di habitat vulnerabili delle profondità marine ad opera dell’attività umana è una delle catastrofi ambientali invisibili del nostro tempo. Benché non si sappia molto di questi ecosistemi, molti dei quali devono essere ancora localizzati e identificati, risultano sempre più evidenti i danni che essi possono subire, soprattutto a causa di alcune pratiche di pesca.
Il-qerda ta’ l-ambjenti naturali tal-baħar vulnerabbli fl-ibħra internazzjonali minħabba attività umana hija waħda mill-katastrofi ambjentali 'moħbija' ta’ żmienna. Għalkemm dawn l-ekosistemi mhumiex mifhuma sew – fil-verità, ħafna għad iridu jinstabu u jiġu identifikati – il-ħsara li tista’ ssirilhom, b’mod partikolari minn ċerti prattiki tas-sajd, qiegħda kull ma tmur tiġi dokumentata sew.
Dalle conoscenze scientifiche attuali emerge inoltre che la biodiversità delle profondità marine non è uniformemente distribuita, ma si concentra all’interno di alcune strutture ben distinte dei fondali marini, quali montagne sottomarine, scogliere coralline e camini idrotermali, o intorno ad esse. Si tratta di veri e propri punti caldi di biodiversità circondati da ampie distese di fondali relativamente deserti. Proprio per questa ragione, tali ecosistemi tendono ad attirare numerosi predatori, tra cui pesci, il che li rende estremamente interessanti sia per le imprese di pesca commerciale che per altri soggetti (bioprospettori o turisti che praticano l’esplorazione subacquea). Benché producano innegabili vantaggi, attività di questo tipo possono nel contempo cagionare danni incalcolabili dal punto di vista sia biologico che economico. È ormai noto che la progressiva distruzione di habitat vulnerabili delle profondità marine rischia fortemente di compromettere il conseguimento dell’obiettivo di “ridurre significativamente il tasso di perdita di biodiversità entro il 2010”, concordato a livello mondiale in occasione del Vertice di Johannesburg sullo sviluppo sostenibile.
Il-provi xjentifiċi disponibbli jissuġġerixxu wkoll li l-bijodiversità ta’ l-ibħra fondi mhijiex mifruxa b’mod uniformi iżda hija kkonċentrata f’postijiet b’karatteristiċi diskreti f’qiegħ il-baħar u madwarhom bħal muntanji tal-baħar, skoll tal-qroll u bokok idrotermali. Dawn jikkostitwixxu żoni ta’ konċentrazzjoni kbira ta’ bijodiversità f’nofs wesgħat kbar relattivament deżerti f’qiegħ il-baħar. Proprju għalhekk, tali ekosistemi għandhom it-tendenza wkoll li jiġbdu lejhom għadd kbir ta’ predaturi, inkluż ħut, u għalhekk ma jistax jonqos li jkollhom it-tendenza li jingħataw l-akbar attenzjoni mis-sajjieda kummerċjali, kif ukoll minn persuni oħra interessati (bħal bijoesploraturi, jew turisti li jipprattikaw l-esplorazzjoni taħt il-baħar). Filwaqt li tali attivitajiet ċertament li jħallu benefiċċji reali, il-ġid li fl-istess waqt jista’ jkun qed jinqered, mhux biss f’termini bijoloġiċi, iżda wkoll f’termini ekonomiċi, huwa inkalkolabbli. Huwa rikonoxxut li din il-qerda kontinwa ta’ l-ambjenti naturali tal-baħar vulnerabbli fl-ibħra internazzjonali tqiegħed f’riskju serju l-ilħiq ta’ l-għan globali 'li titnaqqas b’mod sinifikanti r-rata tat-telf tal-bijodiversità sa l-2010' maqbul fis-Samit ta’ Johannesburg dwar l-Iżvilupp Sostenibbli.
L’8 dicembre 2006 l’Assemblea generale delle Nazioni Unite ha adottato la risoluzione 61/105 sulla pesca sostenibile, rivolgendo un pressante appello agli Stati e alle organizzazioni competenti per le profondità marine affinché l’esercizio della pesca nelle zone che ospitano ecosistemi marini vulnerabili sia soggetto a una disciplina volta a proteggere tali ecosistemi. La Commissione europea ha offerto un contributo determinante per l’adozione della risoluzione e, subito dopo la sua approvazione, ha annunciato l’intenzione di proporre quanto prima una strategia d’azione concreta.
Fit-8 ta’ Diċembru 2006, l-Assemblea Ġenerali tan-Nazzjonijiet Uniti adottat ir-Riżoluzzjoni 61/105 tagħha dwar is-Sajd Sostenibbli. F’din ir-riżoluzzjoni, in-NU ħarġet sejħa qawwija għal azzjoni mill-istati u l-organizzazzjonijiet li għandhom awtorità fuq l-ibħra fondi biex jirregolaw is-sajd f’ekosistemi vulnerabbli tal-baħar sabiex jitħarsu mill-ħsara. Il-Kummissjoni Ewropea żvolġiet rwol ewlieni fl-adozzjoni ta’ din ir-Riżoluzzjoni, u kif għaddiet, il-Kummissjoni ħabbret mill-ewwel li f’qasir żmien kienet se tipproponi strateġija biex din is-sejħa ssarrafha f’azzjoni.
1.2. Meccanismi di gestione esistenti
1.2. Mekkaniżmi regolatorji fis-seħħ attwalment
Nelle zone costiere compete agli Stati costieri adottare misure volte a preservare gli ecosistemi vulnerabili dall’impatto esercitato dalla pesca di fondo. Molti di essi, tra cui l’Unione europea e i suoi Stati membri, hanno già promosso iniziative in questo senso. Nelle acque internazionali la protezione dell’ambiente marino è generalmente di competenza di convenzioni marittime regionali, laddove esistono, mentre spetta alle organizzazioni regionali di gestione della pesca (ORGP) adottare misure per la conservazione e la gestione delle risorse biologiche marine e disciplinare gli impatti della pesca sugli ecosistemi vulnerabili. Nonostante taluni abbiano criticato gli interventi di tali organizzazioni e ne abbiano contestato l’efficacia, le ORGP presentano un inestimabile vantaggio rispetto ad altri sistemi di regolamentazione, in quanto il diritto del mare conferisce loro l’autorità necessaria per adottare misure concrete e vincolanti associate a un sistema di controllo e di applicazione. L’Unione europea sostiene quindi con decisione, benché non in modo incondizionato, le organizzazioni regionali di gestione della pesca e si adopera affinché esse possano disporre delle necessarie prerogative. Di fatto, la maggior parte delle misure destinate a regioni specifiche e volte a proteggere gli ecosistemi dei fondali marini, adottate da ORGP su scala mondiale, erano basate su proposte presentate dall’UE.
Fiż-żoni kostali, huma l-istati kostali li għandhom is-setgħa li jieħdu azzjoni biex iħarsu l-ekosistemi fraġli mill-impatt tas-sajd tal-qiegħ. Ħafna minnhom diġà ħadu xi inizjattivi għal dan il-għan, inkluża l-Unjoni Ewropea u l-Istati Membri tagħha. Fl-ibħra internazzjonali, u fejn jeżistu, il-Konvenzjonijiet Reġjonali tal-Baħar għandhom responsabbiltajiet ġenerali għall-ħarsien ta’ l-ambjent tal-baħar, filwaqt li l-Organizzazzjonijiet Reġjonali għall-Ġestjoni tas-Sajd (RFMOs) jadottaw miżuri għall-konservazzjoni u l-ġestjoni tar-riżorsi ħajjin tal-baħar u jirregolaw l-impatti tas-sajd fuq l-ekosistemi vulnerabbli. Filwaqt li xi wħud kienu kritiċi dwar il-proċeduri tagħhom u ddubitaw mill-effikaċja tagħhom, l-RFMOs għandhom vantaġġ wieħed ta’ siwi kbir fuq l-arranġamenti rivali: għandhom l-awtorità meħtieġa skond il-Liġi tal-Baħar li jieħdu miżuri konkreti u li jorbtu, u li jsostnuhom b’sistema ta’ osservanza u infurzar. Għalhekk, l-Unjoni Ewropea tappoġġa bis-sħiħ l-RFMOs, għalkemm mhux mingħajr kritika, u hija attivista favur li jingħataw il-poter. Fil-fatt, ħafna mill-miżuri bbażati fuq iż-żoni biex iħarsu l-ekosistemi tal-baħar fond adottati mill-RFMOs madwar id-dinja sejsu fuq proposti mressqa mill-UE.
Tuttavia il fatto che esistano ancora zone d’alto mare non soggette a regolamentazione costituisce una grave lacuna del sistema internazionale di governance marittima. Ciò rappresenta un esplicito invito a mantenere ed eventualmente a intensificare il ricorso a pratiche di pesca distruttive, tanto più che lo sforzo di pesca rischia di spostarsi dalle zone di divieto alle zone non regolamentate. La risoluzione 61/105 delle Nazioni Unite invita espressamente i singoli Stati ad accelerare la creazione di ORGP in tali regioni e a porre in essere misure transitorie volte a proteggere gli ecosistemi vulnerabili dall’impatto delle loro navi. L’UE intende svolgere un ruolo trainante in questo contesto, da un lato favorendo la creazione di ORGP in tutte le zone non ancora regolamentate in cui opera la propria flotta (principalmente l’Atlantico sudoccidentale) e dall’altro adottando quanto prima restrizioni spaziali provvisorie volte a proteggere la biodiversità marina in tali zone, in attesa che siano istituti opportuni organismi di regolamentazione. La carta geografica riportata in appendice rappresenta le regioni oceaniche che rientrano nell’ambito di competenza delle varie ORGP.
Il-fatt li għad baqa’ żoni ta’ ibħra internazzjonali mingħajr korp regolatorju stabbilit jirrappreżenta, madankollu, dgħjufija ewlenija fis-sistema internazzjonali tar-regolamentazzjoni tal-baħar. Dan ifisser stedina miftuħa għat-tkomplija u l-possibbiltà ta’ intensifikazzjoni tal-prattiki distruttivi tas-sajd, speċjalment minħabba r-riskju li jkun hemm spostament ta’ l-isforz ladarba huma jkunu ġew ipprojbiti b’mod effettiv minn bnadi oħra. Fir-Riżoluzzjoni 61/105 in-NU tistieden b’mod espliċitu lill-istati individwali biex iħaffu t-twaqqif ta’ l-RFMOs f’dawn iż-żoni, u biex jimplimentaw miżuri tranżitorji li jħarsu l-ekosistemi vulnerabbli fir-rigward tal-bastimenti tagħhom stess. Għalhekk l-UE biħsiebha tkun fuq quddiemnett, kemm f’termini ta’ tmexxija ’l quddiem tal-ħolqien ta’ l-RFMOs fiż-żoni kollha fejn joperaw il-bastimenti tagħha li għadhom mhux irregolati (prinċipalment, l-Atlantiku tal-Lbiċ), u kemm f’termini ta’ ftehim mingħajr dewmien dwar ir-restrizzjonijiet territorjali temporanji biex titħares il-bijodiversità tal-baħar f’dawn iż-żoni sakemm tali korpi regolatorji jitwaqqfu. Mappa li turi l-kopertura kurrenti ta’ l-oċeani tad-dinja mill-RFMOs tinsab fl-appendiċi.
1.3. Obiettivi e sfide
1.3. Għanijiet u Sfidi
La presente comunicazione passa in rassegna e analizza i principi emersi dal recente dibattito internazionale sulle pratiche distruttive della pesca in acque profonde. Essa descrive inoltre le lacune della situazione attuale e propone un programma d’azione ambizioso per la realizzazione degli impegni internazionali della Comunità, in una prospettiva che tiene conto degli aspetti multilaterali, regionali e delle zone d’alto mare.
Din il-Komunikazzjoni tirrevedi u tanalizza l-prinċipji li reċentement ikkristallizzaw mid-dibattitu internazzjonali dwar il-prattiki distruttivi tas-sajd fl-ibħra fondi. Hi tiddeskrivi wkoll in-nuqqasijiet tal-kuntest attwali u tindika kors ta’ azzjoni ambizzjuż li jqis il-perspettivi multilaterali, reġjonali u ta’ l-ibħra internazzjonali, sabiex jitwettqu l-impenji internazzjonali tal-Komunità.
2. PRATICHE DISTRUTTIVE NELLA PESCA D’ALTURA: UNA MINACCIA PER GLI ECOSISTEMI DI PROFONDITÀ
2. SAJD DISTRUTTIV FL-IBħRA INTERNAZZJONALI: EKOSISTEMI TAL-BAħAR FOND F’RISKJU
In occasione del Vertice mondiale di Johannesburg del 2002, la comunità internazionale ha incluso “l’eliminazione delle pratiche di pesca distruttive” tra i requisiti fondamentali di qualsiasi strategia rigorosa di sviluppo sostenibile.
Fis-Samit Dinji ta’ Johannesburg fl-2002, il-komunità internazzjonali inkludiet “ l-eliminazzjoni tal-prattiki distruttivi tas-sajd ” fost il-ħtiġijiet ewlenin ta’ kull strateġija serja għall-iżvilupp sostenibbli.
L’impegno assunto a Johannesburg colloca il problema delle pratiche di pesca distruttive in un contesto globale e lo trasforma in una sfida condivisa da tutte le nazioni del mondo. La gestione della pesca deve essere pienamente integrata in una prospettiva più ampia di sostenibilità degli oceani del pianeta. La Commissione ha formalmente adottato tale approccio olistico con le sue recenti proposte per una politica marittima integrata[1].
L-impenn ta’ Johannesburg iqiegħed il-problema tal-prattiki tas-sajd distruttivi fil-kuntest dinji u jagħmilha sfida li tinqasam bejn in-nazzjonijiet kollha tad-dinja. Is-sajd m’għandux jiġi ttrattat aktar għalih waħdu, iżda għandu jiġi integrat bis-sħiħ fi prospettiva usa’ tas-sostenibbiltà ta’ l-oċeani tad-dinja. Il-Kummissjoni adottat formalment dan l-approċċ olistiku bil-proposti reċenti tagħha għal Politika Marittima Integrata[1].
La dimensione globale della sfida che ci troviamo ad affrontare è particolarmente evidente nel caso delle zone d’alto mare. I principi fondamentali che definiscono le libertà e i doveri nelle acque d’altura, sanciti dalla Convenzione delle Nazioni Unite sul diritto del mare (UNCLOS), prevedono l’adozione di misure concordate a livello internazionale per la conservazione delle risorse biologiche marine nelle acque non soggette a giurisdizione nazionale.
In-natura globali ta’ l-isfida li qegħdin inħabbtu wiċċna magħha hija partikolarment evidenti fir-rigward ta’ l-ibħra internazzjonali. Il-prinċipji fundamentali li jirregolaw il-libertajiet u d-dmirijiet marbuta ma’ l-ibħra internazzjonali, kif stabbiliti fil-Konvenzjoni tan-NU dwar il-Liġi tal-Baħar (UNCLOS), jeħtieġu l-adozzjoni ta’ miżuri maqbula internazzjonalment għall-konservazzjoni tar-riżorsi ħajjin tal-baħar fl-ibħra barra mill-ġurisdizzjoni nazzjonali.
D’altro canto l’attenzione accordata alle zone d’altura consente nel contempo di tener conto degli straordinari ecosistemi presenti nelle profondità del mare, dal momento che lo spazio marittimo situato al di là della giurisdizione nazionale degli Stati costieri è principalmente costituito da acque profonde. Altre pratiche di pesca ritenute distruttive, come quelle che prevedono l’utilizzo di esplosivi o di cianuro, sono in linea di massima limitate alle zone costiere poco profonde e sono già state vietate dall’UE.
Minn naħa l-oħra, l-attenzjoni ffukata fuq l-ibħra internazzjonali tqiegħed ukoll l-enfasi fuq ekosistemi tal-baħar uniċi li jinsabu f’ibħra fondi, billi l-maġġoranza l-kbira tat-territorju marittimu barra mill-ġurisdizzjoni nazzjonali ta l-Istati kostali jikkonsisti biss f’tali ibħra fondi. Prattiki oħra tas-sajd ikkunsidrati distruttivi, bħall-użu ta’ l-isplussivi jew iċ-ċjanur, huma fil-prinċipju ristretti għal żoni kostali baxxi u diġà ġew ipprojbiti mill-UE.
Molto resta ancora da scoprire sugli ecosistemi delle profondità marine: in questo settore sono in corso ricerche specifiche, in buona parte patrocinate dall’Unione europea[2]. Le conoscenze di cui disponiamo ci permettono comunque di affermare che alcuni ecosistemi marini profondi costituiscono veri e propri punti caldi di biodiversità. Sappiamo inoltre che si tratta di ecosistemi estremamente vulnerabili a causa del lento ritmo di crescita che caratterizza la vita nei grandi fondali marini. Tale fragilità è particolarmente evidente nel caso degli organismi che forniscono un sostegno strutturale all’habitat, quali i coralli d’acqua fredda, le spugne che formano strutture e le comunità di invertebrati che prosperano intorno ai camini idrotermali. Numerosi studi scientifici hanno dimostrato che la pesca praticata con attrezzi di fondo può produrre gravi danni all’integrità di tali ecosistemi. Tra le cause accertate e potenziali di degrado figurano le reti a strascico, le draghe, le reti da posta ancorate, i palangari fissi, le nasse e le trappole. Gli effetti prodotti da tali attrezzi possono essere aggravati dall’impatto esercitato da attività diverse dalla pesca, quali la prospezione di idrocarburi, la posa di cavi sottomarini o lo scarico di rifiuti. Nell’Atlantico nordorientale, nell’Atlantico occidentale, nel Mar di Tasmania e in altri mari è stato documentato un reale degrado delle scogliere coralline di acque profonde. Una volta distrutte, le scogliere coralline impiegano un tempo estremamente lungo per rigenerarsi, ammesso che vi riescano. Studi di questo tipo rappresentano una prova inequivocabile della gravità del problema e dell’urgente necessità di adottare efficaci misure di protezione.
Għad hemm ħafna x’isir magħruf dwar l-ekosistemi tal-baħar fond, u tinsab għaddejja riċerka apposta, inklużi sforzi sinifikanti taħt l-awspiċji ta’ l-UE[2]. Dak li nafu hu biżżejjed biex ngħidu li ċerti ekosistemi tal-baħar fond jistgħu jikkostitwixxu postijiet ta’ bijodiversità kbira tal-baħar. Nafu wkoll li dawn l-ekosistemi huma vulnerabbli għall-aħħar minħabba r-rati baxxi tat-tkabbir li jikkaratterizzaw il-ħajja f’fond kbir. Din il-fraġilità hija partikolarment evidenti fil-każ ta’ organiżmi li jipprovdu sostenn strutturali lill-ambjent naturali, bħall-qroll ta’ l-ilma kiesaħ, l-isponoż li jiffurmaw strutturi u l-komunitajiet ta’ invertebrati li joktru madwar il-bokok idrotermali. Is-sajd b'irkaptu tal-qiegħ jista’ jkun ta’ ħsara kbira ħafna għall-integrità ta’ dawn l-ekosistemi, kif intwera mill-korp dejjem jikber ta’ studji xjentifiċi. Is-sorsi osservati u potenzjali ta’ ħsara jinkludu x-xbieki tat-tkarkir tal-qiegħ, il-ħammiela, l-għeżula tal-qiegħ, il-konzijiet tal-qiegħ, u n-nases. L-effetti tagħhom jistgħu faċilment isiru aktar serji meta magħhom jiżdied l-impatt ta’ l-attivitajiet mhux tas-sajd, bħat-tiftix għall-idrokarburi, it-tqegħid ta’ kejbils taħt il-baħar, jew ir-rimi ta’ l-iskart. Il-ħsara reali li saret lis-skollijiet tal-qroll ġiet dokumentata fil-Grigal ta’ l-Atlantiku, fil-Punent ta’ l-Atlantiku, fil-Baħar tat-Tażmanja u f’żoni oħra. Ladarba jinqerdu, dawn l-iskollijiet jieħdu żmien twil ħafna biex jirkupraw, jekk fuq kollox jirkupraw. Studji bħal dawn jipprovdu provi konvinċenti dwar il-gravità tal-problema u l-ħtieġa urġenti li tittieħed azzjoni protettiva deċiżiva.
3. LA RISPOSTA INTERNAZIONALE E IL RUOLO DELL’UE
3. IT-TWEġIBA INTERNAZZJONALI U R-RWOL TA’ L-UE
Con la risoluzione 59/25 del 2004 l’Assemblea generale della Nazioni Unite aveva lanciato un appello esplicito affinché fossero adottate misure urgenti volte a eliminare le pratiche distruttive nella pesca d’altura e si era impegnata a procedere, nel 2006, all’esame dei provvedimenti adottati dagli Stati e dalle ORGP in risposta a tale appello. L’UE ha fornito un contributo significativo a tale esame, in particolare con il suo rapporto dell’aprile 2006[3] sulle misure da essa adottate in risposta all’invito delle Nazioni Unite, sia nel contesto della cooperazione internazionale che nelle acque europee.
Fl-2004, ir-Riżoluzzjoni 59/25 ta’ l-Assemblea Ġenerali tan-NU kienet diġà ħarġet sejħa espliċita għal miżuri urġenti biex telimina l-prattiki distruttivi tas-sajd fl-ibħra internazzjonali u impenjat ruħha li fl-2006 teżamina x’azzjoni tkun ittieħdet mill-Istati u mill-RFMOs bħala tweġiba għal din is-sejħa. L-UE kienet kontributur sostanzjali għal dan l-eżami, inkluż permezz tar-rapport tagħha ta’ April 2006[3] dwar il-miżuri li ħadet bi tweġiba għas-sejħa tan-NU, kemm fil-kuntest tal-kooperazzjoni internazzjonali, u kemm fl-ibħra Ewropej.
Sulla scorta di tale esame, l’8 dicembre 2006 l’Assemblea generale ha adottato la risoluzione 61/105. I paragrafi 80-95 forniscono agli Stati e alle ORGP orientamenti sugli elementi fondamentali di cui è necessario tener conto quando si adottano misure destinate a contrastare le pratiche di pesca distruttive che minacciano gli ecosistemi marini vulnerabili.
Wara dan l-eżami, fit-8 ta’ Diċembru 2006, l-Assemblea Ġenerali adottat ir-Riżoluzzjoni 61/105. Il-paragrafi 80 sa 95 jipprovdu gwida għall-Istati u l-RFMOs dwar l-elementi ewlenin li għandhom jitqiesu meta jadottaw miżuri biex jittrattaw il-prattiki tas-sajd distruttivi li jheddu l-ekosistemi vulnerabbli tal-baħar.
In questo contesto vale inoltre la pena ricordare i lavori svolti nell’ambito della Convenzione delle Nazioni Unite sulla diversità biologica (CDB). Già nel 2004 le Parti alla CDB hanno riconosciuto, nelle decisioni VII/5 e VIII/21 della CdP, le gravi minacce alla biodiversità nelle zone marine situate fuori delle giurisdizioni nazionali, sottolineando la necessità di una reazione tempestiva, soprattutto nelle zone che ospitano montagne sottomarine, camini idrotermali o coralli d’acqua fredda. Allo stesso modo, le convenzioni marittime regionali hanno deciso di procedere all’inventario di tali habitat marini profondi al fine di adottare misure di protezione adeguate nelle rispettive zone di competenza.
Il-ħidma mwettqa fi ħdan il-Konvenzjoni tan-NU dwar id-Diversità Bijoloġika (CBD – Convention on Biological Diversity ) għandha tkun enfasizzata wkoll f’dan il-kuntest. Fl-2004 l-Partijiet tas-CBD kienu diġà rrikonoxxew fid-Deċiżjonijiet VII/5 u VIII/21 tas-COP tagħha, it-theddid serju għall-bijodiversità fiż-żoni tal-baħar barra mill-ġurisdizzjoni nazzjonali u enfasizzaw il-ħtieġa għal azzjoni malajr biex tiffaċċja dan it-theddid, b’mod partikolari f’żoni fejn hemm muntanji tal-baħar, bokok idrotermali jew qroll ta’ l-ilma kiesaħ. Bl-istess mod, il-Konvenzjonijiet Reġjonali tal-Baħar qablu li jelenkaw tali ambjenti naturali tal-baħar fond bil-ħsieb li jieħdu miżuri adegwati fl-oqsma tal-kompetenza tagħhom biex jipproteġuhom.
Infine, anche l’Organizzazione delle Nazioni Unite per l’alimentazione e l’agricoltura (FAO) ha partecipato all’elaborazione di orientamenti tecnici per la pesca in acque profonde nell’ambito del Codice di condotta per una pesca responsabile. Un programma di lavoro dettagliato è stato concordato a questo scopo nel marzo 2007.
Finalment, l-Organizzazzjoni ta’ l-Ikel u l-Agrikoltura (FAO) ukoll kienet qed taħdem biex tiżviluppa linji gwida tekniċi għas-sajd tal-baħar fond fi ħdan il-qafas tal-Kodiċi ta’ l-Imġiba għas-Sajd Responsabbli. Pjan ta’ ħidma dettaljat għal dan l-għan ġie maqbul f’Marzu ta’ l-2007.
L’UE ha svolto un ruolo guida nell’ambito di tutte queste organizzazioni, offrendo un contributo attivo e costruttivo a un dibattito complesso e talvolta controverso. Ciò è nell’ordine delle cose: la flotta peschereccia dell’UE opera infatti nella maggior parte dei mari del pianeta. Tale massiccia presenza conferisce una particolare responsabilità alla Comunità, che deve dare impulso ai processi internazionali e nel contempo servire da esempio attraverso la disciplina che impone alle proprie flotte internazionali. L’UE ha inoltre messo la sua influenza al servizio di una buona causa. L’attuale consenso internazionale rispecchia l’approccio equilibrato promosso dall’Unione, che prevede l’adozione di misure risolute in tutte le acque, a prescindere dal loro statuto giuridico (acque soggette o non soggette a giurisdizione nazionale), senza tuttavia penalizzare i pescatori che dimostrano di esercitare la loro attività nel rispetto dell’ambiente.
F’dawn l-organizzazzjonijiet kollha, l-UE żvolġiet rwol ewlieni, billi tat kontribut attiv u kostruttiv f’dibattitu kumpless ħafna u kultant kontroversjali. U hekk għandu jkun. L-UE hija attiva fis-sajd fil-maġġoranza l-kbira ta’ l-ibħra dinjija. Dan l-involviment vast iqiegħed responsabbiltà partikolari fuq il-Komunità kemm biex tippromwovi l-progress fil-proċessi internazzjonali u kemm biex tmexxi bl-eżempju permezz tad-dixxiplina li hi stess timponi fuq il-flotot internazzjonali tagħha. L-UE użat ukoll l-influwenza tagħha għal skop tajjeb. Il-kunsens internazzjonali attwali jirrifletti l-approċċ ibbilanċjat promoss mill-UE. Dan l-approċċ huwa msejjes fuq azzjoni deċiżiva fl-ibħra kollha, irrispettivament mill-istatus ġuridiku tagħhom, (fil-ġurisdizzjoni nazzjonali u barra minnha) iżda mingħajr ma tippenalizza sajjieda li juru li jaħdmu b'mod li jagħmlu użu tajjeb mill-ambjent ta’ l-oċean.
La risoluzione 61/105 delle Nazioni Unite scaturisce da queste diverse iniziative internazionali e fornisce quindi alla comunità internazionale un’eccellente base di lavoro. Il fatto che, nonostante le difficoltà incontrate in sede negoziale, le raccomandazioni formulate nella risoluzione abbiano potuto raccogliere un consenso costituisce un dato molto incoraggiante. Alcune delle misure sostenute dall’UE, quali il congelamento immediato dell’”impronta” (estensione spaziale) delle attività di pesca di fondo, non sono state accolte. Tuttavia i rimanenti elementi di consenso hanno un peso decisivo e consentiranno di modificare radicalmente la gestione della pesca di fondo e, in particolare, il modo in cui in futuro sarà applicato il principio di precauzione.
Ir-Riżoluzzjoni 61/105 tan-NU tibni fuq dawn l-inizjattivi internazzjonali differenti u għalhekk tipprovdi lill-komunità internazzjonali b’bażi eċċellenti ta’ ħidma. Il-fatt li r-rakkomandazzjonijiet tagħha rnexxielhom jiksbu konsensus, minkejja n-negozjati diffiċli involuti, huwa fattur qawwi. Xi miżuri li l-UE argumentat favurhom b’mod pożittiv, bħall-iffriżar immedjat tal-‘ footprint’ (l-estensjoni territorjali) ta’ l-attivitajiet tas-sajd tal-qiegħ attwali, ma nżammux. Madankollu, l-kumplament ta’ l-elementi konsenswali għandhom awtorità reali u se jkunu b’saħħithom biżżejjed biex jagħtu bidu għal tibdil radikali fil-mod tal-ġestjoni tas-sajd tal-qiegħ, b’mod partikolari, fil-mod kif minn issa ’l quddiem il-prinċipju prekawzjonali jiġi attwat fil-prattika.
La sfida più importante riguarda ora l’attuazione pratica di queste misure.
L-aktar sfida importanti issa hija l-implimentazzjoni ta’ dawn il-miżuri fil-prattika.
4. LE RACCOMANDAZIONI DELL’ASSEMBLEA GENERALE: UN APPROCCIO EQUILIBRATO ED EFFICACE
4. IR-RAKKOMANDAZZJONIJIET TA’ L-ASSEMBLEA ĠENERALI: APPROċċ BILANċJAT U EFFIKAċI
La risoluzione 61/105 esorta le ORGP e gli Stati “ad adottare e attuare opportune misure, con la massima priorità, nel rispetto del principio di precauzione, dell’approccio ecosistemico e del diritto internazionale”, tenendo conto di una serie di elementi chiave che configurano un regime di gestione rigoroso per la pesca di fondo in alto mare. L’Assemblea generale chiede che tali misure siano adottate ed attuate entro il 31 dicembre 2008 (entro il 31 dicembre 2007 nel caso di disposizioni provvisorie, cfr. punto 5.3).
Ir-Riżoluzzjoni 61/105 jistieden lill-RFMOs u lill-Istati " biex jadottaw u jimplimentaw miżuri skond l-approċċ prekawzjonali, it-trattament ta’ l-ekosistemi u d-dritt internazzjonali (…) bl-akbar prijorità" , skond il-pakkett ta’ l-elementi ewlenin li jikkostitwixxu reġim ta’ regolamentazzjoni rigoruża tas-sajd tal-qiegħ fl-ibħra internazzjonali. L-Assemblea Ġenerali titlob l-adozzjoni u l-implimentazzjoni ta’ dawn il-miżuri sal-31 ta’ Diċembru 2008 (il-31 ta’ Diċembru 2007 fil-każ ta’ arranġamenti temporanji, ara wkoll sezzjoni 5.3).
Il testo integrale della risoluzione può essere scaricato dal seguente sito: http://www.un.org/Depts/los/general_assembly/general_assembly_resolutions.htm.
It-test sħiħ tar-Riżoluzzjoni jista’ jitniżżel mil-link: http://www.un.org/Depts/los/general_assembly/general_assembly_resolutions.htm.
La presente sezione passa in rassegna i suddetti elementi definendone le modalità pratiche di attuazione.
F’din is-sezzjoni, dawn l-elementi differenti huma analizzati bil-ħsieb li jkunu definiti l-passi għall-implimentazzjoni prattika tagħhom.
4.1. Valutazione preventiva degli impatti della pesca: un’innovazione radicale nella gestione della pesca
4.1. Valutazzjoni preventiva ta’ l-impatti tas-sajd: innovazzjoni radikali fil-ġestjoni ta’ l-industriji tas-sajd
L’obbligo di procedere a una valutazione dell’impatto ambientale prima di autorizzare singole attività di pesca costituisce l’elemento primario ed essenziale della serie di raccomandazioni formulate dall’Assemblea generale. Si tratta di un principio assolutamente innovativo nella gestione della pesca. Diversamente da altre attività di sfruttamento delle risorse che vengono svolte nei mari e negli oceani, per le quali è prassi consolidata chiedere una valutazione preliminare dell’impatto (si pensi all’installazione di piattaforme offshore petrolifere o gassifere), gli effetti della pesca sugli habitat marini vengono generalmente valutati soltanto a posteriori, e non in modo sistematico. Le raccomandazioni dell’Assemblea generale contribuiranno pertanto a far sì che la gestione della pesca di fondo in zone vulnerabili sia resa conforme alle norme ambientali applicabili alle altre attività marittime.
Il-ħtieġa ta’ valutazzjoni ta’ l-impatt ambjentali bħala kundizzjoni għall-awtorizzazzjoni ta’ attivitajiet tas-sajd individwali hija l-ewwel u tabilħaqq il-fus tas-sett ta’ rakkomandazzjonijiet maħruġa mill-Assemblea Ġenerali. Dan jirrappreżenta prinċipju innovattiv radikali fil-ġestjoni ta’ l-industriji tas-sajd. F’kuntrast ma’ l-attivitajiet l-oħra li jisfruttaw ir-riżorsi mwettqa fl-oċeani u fl-ibħra, fejn il-ħtieġa ta’ valutazzjonijiet preventivi ta’ l-impatt hija prattika stabbilita (pereżempju fl-installazzjoni ta’ pjattaformi offshore taż-żejt jew gass), l-effetti tas-sajd fuq l-ambjenti naturali tal-baħar, jekk fuq kollox jiġu vvalutati, dan isir biss wara li jseħħu. Ir-rakkomandazzjonijiet ta’ l-Assemblea Ġenerali għalhekk se jgħinu biex itellgħu l-ġestjoni tas-sajd tal-qiegħ sensittiv għall-istandards ambjentali ta’ attivitajiet marittimi oħra.
In pratica gli operatori saranno tenuti a presentare piani di pesca che definiscano con una certa precisione le zone in cui intendono svolgere la loro attività. Su tale base, le autorità dello Stato di bandiera dovranno esaminare l’estensione spaziale delle attività previste e valutare, alla luce dei pareri scientifici e dei dati disponibili, i rischi potenziali, noti o probabili, per gli ecosistemi marini vulnerabili presenti nei fondali di pesca.
Fil-prattika, l-operaturi tas-sajd se jkunu meħtieġa jippreżentaw pjanijiet tas-sajd li jidentifikaw, b’ċertu livell ta’ preċiżjoni,iż-żoni tas-sajd li fihom biħsiebhom joperaw. Fuq din il-bażi, l-awtoritajiet ta’ l-Istati tal-bandiera għandhom imbagħad jeżaminaw il-kopertura territorjali tal-ħidmiet maħsuba u jivvalutaw, fid-dawl tal-pariri xjentifiċi u d- data li jkollhom disponibbli, ir-riskji potenzjali għall-ekosistemi vulnerabbli tal-baħar magħrufa jew li x’aktarx jinsabu fiż-żoni tas-sajd li fihom biħsiebhom joperaw.
4.2. Identificazione degli ecosistemi marini vulnerabili grazie al potenziamento delle attività di ricerca e di raccolta dei dati
4.2. Identifikazzjoni ta’ l-ekosistemi vulnerabbli tal-baħar permezz ta’ titjib fir-riċerka u l-ġbir tad- data
Per poter effettuare valutazioni efficaci dell’impatto, le autorità competenti dovranno migliorare le informazioni e le analisi a cui hanno accesso. Identificare gli ecosistemi marini vulnerabili non significa soltanto stabilirne la localizzazione. Si tratta anche di migliorare le conoscenze riguardo alla loro composizione, alle loro caratteristiche ecologiche e alle dinamiche dei condizionamenti ambientali che ne derivano, e di conseguenza alla loro probabile risposta ai vari impatti. Particolare attenzione va dedicata allo sviluppo di tecniche di modellizzazione che aiutino a localizzare i coralli di acque profonde ed altri ecosistemi marini vulnerabili.
Jekk l-awtoritajiet ikkonċernati jridu jwettqu valutazzjonijiet ta’ l-impatt adegwati, huma jeħtieġu li jtejbu t-tagħrif u l-analiżi aċċessibbli għalihom. L-identifikazzjoni ta’ l-ekosistemi vulnerabbli tal-baħar ma tfissirx biss li jinstab fejn qegħdin, iżda wkoll li jitjieb l-għarfien tagħna dwar il-kompożizzjoni tagħhom, il-fatturi ekoloġiċi u d-dinamika tal-limiti ambjentali li jirriżultaw minnhom, u għalhekk kif x’aktarx jirreaġixxu għall-impatti differenti. Għandha tingħata attenzjoni speċjali għall-iżvilupp tat-teknika tat-tfassil ta’ mudelli li jistgħu jgħinu fit-tbassir ta’ fejn ikun jinsab il-qroll tal-baħar fond u l-ekosistemi vulnerabbli l-oħra tal-baħar.
Un’altra implicazione importante della raccomandazione è la necessità di disciplinare le attività di pesca nuove o sperimentali, affinché in tale ambito siano realizzati opportuni programmi di ricerca e di raccolta dati che contribuiscano al lavoro di identificazione.
Implikazzjoni importanti oħra tar-rakkomandazzjoni hija li sajd ġdid u sajd sperimentali għandu jiġi rregolat sabiex isiru riċerka xierqa u skemi ta’ ġbir tad- data li jikkontribwixxu lejn l-isforz ta’ l-identifikazzjoni.
4.3. Chiusura delle zone vulnerabili alla pesca di fondo
4.3. L-għeluq ta’ żoni sensittivi għas-sajd tal-qiegħ
Infine, dalle raccomandazioni dell’Assemblea generale emerge con chiarezza che il principale strumento per proteggere gli ecosistemi marini vulnerabili è l’adozione di provvedimenti di chiusura su base geografica o di zone di gestione speciale. Tali provvedimenti di chiusura possono essere adottati e applicati mediante una decisione collettiva degli Stati nel contesto di un’ORGP. In questi ultimi anni le ORGP competenti per la disciplina della pesca di fondo (vedi appendice) hanno dato notevole impulso all’attuazione di tali provvedimenti. Esse dovranno esaminare attentamente l’efficacia delle misure finora adottate e valutare se sono sufficienti, in numero e portata, per conseguire gli obiettivi auspicati. Tale aspetto riveste grande importanza anche per i pescatori, in quanto contribuirà a fugare le attuali incertezze sulla sicurezza dei fondali di pesca. Facendo della protezione degli habitat dalle pratiche di pesca distruttive una componente essenziale di un corretto regime di gestione della pesca, le ORGP amplieranno in misura significativa il loro mandato tradizionale e aggiorneranno i loro standard per rispondere alle aspettative sociali attuali. L’UE sostiene senza riserve tale evoluzione e farà quanto in suo potere per incoraggiarla.
Finalment, joħroġ ċar mir-rakkomandazzjonijiet ta’ l-Assemblea Ġenerali li l-għodda primarja biex jitħarsu l-ekosistemi vulnerabbli tal-baħar hija l-adozzjoni ta’ żoni magħluqa jew żoni ta’ ġestjoni speċjali fuq bażi ġeografika. Tali għeluq ta’ żoni jista’ jiġi adottat u infurzat b’deċiżjoni kollettiva mill-Istati fi ħdan il-kuntest ta’ RFMO. RFMOs bil-kompetenza li jirregolaw is-sajd tal-qiegħ (ara l-Appendiċi) żiedu b’mod sinifikanti l-isforzi tagħhom biex jimplimentaw l-għeluq taż-żoni fis-snin reċenti. Huma se jeħtiġilhom jirrevedu b’mod rigoruż l-effikaċja ta’ dawn il-miżuri u jikkunsidraw jekk dawk maqbula s’issa humiex tabilħaqq biżżejjed fl-għadd u fil-firxa tagħhom biex jilħqu l-għanijiet mixtieqa minnhom. Il-kompitu huwa importanti ħafna għas-sajjieda wkoll, għaliex jgħin biex jelimina l-inċertezzi attwali dwar iż-żoni tas-sajd sikuri. Jekk il-ħarsien ta’ l-ambjenti naturali mis-sajd distruttiv isir komponent integrali tar-reġim ta’ ġestjoni tajba ta’ l-industriji tas-sajd, l-RFMOs ikunu qed jibnu fuq il-kompetenza tradizzjonali tagħhom b’mod sinifikanti, u jaġġornaw l-istandards tagħhom biex jissodisfaw l-aspettattivi attwali tas-soċjetà. Dan hu żvilupp li l-UE tappoġġa bis-saħħa kollha u lesta li tagħmel dak kollu li tista’ biex tħeġġu.
Per quanto riguarda le zone non soggette a giurisdizione nazionale che non sono attualmente regolamentate da un’ORGP, in mancanza di un’autorità internazionale collettiva che possa adottare provvedimenti di chiusura spetta ai singoli Stati, in conformità dell’articolo 117 dell’UNCLOS, applicare restrizioni spaziali alle navi battenti la loro bandiera e subordinare la validità dei permessi di pesca al rispetto di tali restrizioni. Poiché non esistono meccanismi specifici di controllo della conformità analoghi a quelli applicati dalle ORGP, l’Assemblea generale ha invitato la FAO a garantire la trasparenza delle misure adottate dagli Stati di bandiera attraverso la creazione di una base di dati globale sull’ubicazione degli ecosistemi marini vulnerabili. Gli Stati potranno quindi avvalersi di tali informazioni sulla localizzazione degli ecosistemi che condividono con altri Stati di bandiera in una determinata zona e procedere a una valutazione inter pares delle misure adottate da altri Stati per imporre alle rispettive flotte le restrizioni eventualmente necessarie.
Fir-rigward ta’ dawk iż-żoni barra mill-ġurisdizzjoni nazzjonali li bħalissa mhumiex regolati minn RFMO, fin-nuqqas ta’ awtorità internazzjonali kollettiva li tiddeċiedi l-għeluq ta’ żoni, huwa l-kompitu ta’ l-Istati individwali, skond l-Artikolu 117 UNCLOS, biex japplikaw restrizzjonijiet territorjali fir-rigward tal-bastimenti li jtajru l-bandiera tagħhom, billi jagħmlu l-konformità ma’ tali restrizzjonijiet kundizzjoni għall-validità tal-permessi tas-sajd tagħhom. Minħabba n-nuqqas ta’ mekkaniżmi speċifiċi li jeżaminaw il-konformità bħal dawk imħaddma fi ħdan l-RFMOs, l-Assemblea Ġenerali stiednet lill-FAO biex tiżgura li jkun hemm trasparenza fil-miżuri adottati mill-Istati tal-bandiera, billi żżomm database komprensiva ta’ fejn jinsabu l-ekosistemi vulnerabbli tal-baħar. L-Istati għalhekk ikunu jistgħu jibbenefikaw minn dan it-tagħrif dwar fejn jinsabu l-ekosistemi li huma jaqsmu ma’ l-Istati l-oħra tal-bandiera f’kull żona, u jkunu jistgħu wkoll jirrevedu inter pares l-azzjoni meħuda mill-Istati l-oħra biex irażżnu l-flotot rispettivi tagħhom fejn ikun xieraq.
5. COME APPLICARE LE RACCOMANDAZIONI DELL’ASSEMBLEA GENERALE
5. KIF GħANDHOM JIġU IMPLIMENTATI R-RAKKOMANDAZZJONIJIET TA’ L-ASSEMBLEA ĠENERALI
5.1. L’UE deve continuare a stimolare il dibattito internazionale
5.1. L-UE għandha tkompli tistimula d-dibattitu internazzjonali
- Nei prossimi due anni saranno messe alla prova la volontà e la capacità politica degli Stati: nell’ambito del processo di revisione che avrà luogo nel 2009, infatti, saranno attentamente analizzati gli interventi attuati dai singoli paesi in risposta all’appello lanciato dalle Nazioni Unite. L’UE deve utilizzare l’influenza conferitale dal ruolo di primo piano che essa svolge a livello mondiale nel settore della pesca per garantire una revisione onesta e rigorosa che sia all’altezza delle legittime aspettative dei cittadini.
- Matul is-sentejn li ġejjin, ir-rieda politika u l-ħila ta’ l-Istati se jiġu ttestjati hekk kif it-tweġiba tagħhom għas-sejħa tan-NU għall-azzjoni taqa’ taħt skrutinju ddettaljat permezz tal-proċess ta’ reviżjoni fl-2009. L-UE għandha tuża l-influwenza tagħha bħala attur ewlieni fl-industriji tas-sajd dinjija biex tiżgura li ssir reviżjoni bir-reqqa u onesta li tilħaq l-aspettattivi leġittimi taċ-ċittadini.
- La trasparenza e la revisione inter pares delle misure adottate dagli Stati e dalle ORGP svolgeranno un ruolo essenziale per garantire che all’appello lanciato dall’Assemblea generale faccia riscontro un’azione continua e permanente. L’Assemblea generale delle Nazioni unite ha sottolineato l’importanza di questi aspetti e il ruolo che la FAO è chiamata a svolgere per quanto riguarda l’elaborazione di orientamenti tecnici e la raccolta e diffusione delle informazioni. L’UE ha il compito di sostenere e agevolare tali processi, in primo luogo assicurando un accesso adeguato alle informazioni sulle misure e sulle iniziative da essa promosse.
- Biex tiżgura progress regolari u sostnut fi tweġiba għas-sejħiet magħmula mill-Assemblea Ġenerali, it-trasparenza u r-reviżjoni inter pares fir-rigward tal-miżuri meħuda mill-Istati u mill-RFMOs se jkollhom rwol essenzjali. L-UNGA enfasizzat l-importanza ta’ dawn l-aspetti, u tar-rwol li l-FAO għandu jkollha fit-tfassil tal-linji gwida tekniċi u fil-ġbir u t-tixrid tat-tagħrif. L-UE għandha tappoġġa u tiffaċilita dawn il-proċessi, billi tibda biex tiżgura li jingħata aċċess adegwat għat-tagħrif dwar l-inizjattivi u l-miżuri tagħha stess.
- L’UE deve continuare a sostenere i lavori della Convenzione sulla diversità biologica (CDB) e delle Convenzioni marittime regionali ai fini dell’istituzione di zone marine protette nelle acque situate al di fuori delle giurisdizioni nazionali e partecipare attivamente a tali lavori.
- L-UE għandha tkompli tappoġġa u tikkontribwixxi b’mod attiv fil-ħidma tal-Konvenzjoni dwar id-Diversità Bijoloġika (CBD)u tal-Konvenzjonijiet Reġjonali tal-Baħar fir-rigward tat-twaqqif ta’ żoni protetti tal-baħar f'ilmijiet barra mill-ġurisdizzjoni nazzjonali.
Azioni:
Azzjonijiet:
- All’inizio del 2009, presentazione al Segretario generale delle Nazioni Unite di un rapporto che illustri il punto di vista dell’UE sui progressi compiuti nella lotta contro le pratiche di pesca distruttive e formuli proposte volte a realizzare ulteriori progressi. Nell’ambito dei lavori preparatori sarà realizzata una consultazione delle parti interessate e della società civile.
- Il-preżentazzjoni, kmieni fl-2009, ta’ rapport lis-Segretarju Ġenerali tan-NU, li jagħti l-fehmiet ta’ l-UE dwar il-progress magħmul fl-indirizzar tal-prattiki distruttivi tas-sajd u jipproponi modi u mezzi għal aktar progress. It-tħejjijiet għandhom jinkludu sejħa għall-fehmiet tal-partijiet interessati u s-soċjetà ċivili.
- Collaborazione con la FAO per la raccolta e la diffusione delle informazioni sulle misure adottate dagli Stati, la creazione di basi di dati sulle zone protette o di chiusura e l’elaborazione di orientamenti tecnici sulla pesca in acque profonde.
- Assistenza lill-FAO fl-isforzi tagħha biex tiġbor u xxerred it-tagħrif dwar il-miżuri meħuda mill-Istati, it-twaqqif ta’ databases dwar żoni protetti jew magħluqa, u t-tfassil ta’ linji gwida tekniċi dwar is-sajd tal-baħar fond.
- Collaborazione con la CDB e con le Convenzioni marittime regionali per l’identificazione di habitat marini di interesse ecologico o biologico che devono essere protetti nelle acque oceaniche o nei fondali marini.
- Assistenza lis-CBD u lill-Konvenzjonijiet Reġjonali tal-Baħar fl-isforzi tagħhom biex jidentifikaw ambjenti naturali tal-baħar ekoloġikament jew bijoloġikament sinifikanti fl-ibħra miftuħa ta’ l-oċean u f’ambjenti naturali tal-baħar fond li jeħtieġu protezzjoni.
- Avvio di consultazioni e di iniziative con le controparti delle Nazioni Unite al fine di promuovere un accurato processo di revisione nel 2009.
- Isiru konsultazzjonijiet u inizjattivi mal-kontropartijiet tan-NU għall-promozzjoni ta’ proċess rigoruż ta’ reviżjoni fl-2009.
5.2. Applicazione a livello delle ORGP
5.2. L-implimentazzjoni f’livell ta’ RFMO
La maggior parte delle misure di protezione degli ecosistemi finora adottate dalle ORGP a favore di regioni specifiche sono basate su proposte presentate dall’UE. È necessario mantenere questa impostazione proattiva. Tuttavia l’Assemblea generale ha chiesto espressamente alla comunità internazionale di andare ben oltre questo particolare tipo di intervento. Le ORGP dovrebbero lavorare all’elaborazione di programmi che consentano di integrare la valutazione dell’impatto ambientale nei loro sistemi di regolamentazione. Dovrebbero inoltre intensificare gli sforzi congiunti profusi nella ricerca scientifica, in modo da creare progressivamente una base affidabile per la gestione spaziale. Qualsiasi attività di pesca nuova o sperimentale dovrebbe essere soggetta a una severa regolamentazione che imponga rigorosi requisiti scientifici, di raccolta dei dati e di controllo. Entro il 2009 le strategie di gestione dei rischi ambientali adottate dalle ORGP nelle rispettive zone di competenza dovranno includere i principi e gli obiettivi identificati dall’Assemblea generale quali parte integrante di qualsiasi sistema di regolamentazione soddisfacente. L’UE deve contribuire alla realizzazione di tali cambiamenti.
Il-biċċa l-kbira tal-miżuri tal-ħarsien ta’ l-ekosistema bbażati fuq żoni adottati minn RFMOs sa issa kienu msejsa fuq proposti mressqa mill-UE. Din l-attitudni proattiva għandha tkompli. Madankollu, l-Assemblea Ġenerali qed titlob b’mod ċar lill-komunità internazzjonali biex tagħmel ħafna aktar minn din it-tip partikolari ta’ azzjoni. L-RFMOs għandhom jikkunsidraw l-iżvilupp ta’ skemi li jiffaċilitaw l-inkorporazzjoni ta’ valutazzjoni ta’ l-impatt ambjentali fis-sistemi regolatorji tagħhom. Huma għandhom jintensifikaw l-isforzi konġunti tagħhom fir-riċerka xjentifika biex b’mod progressiv iwaqqfu bażi affidabbli għall-ġestjoni territorjali. Kull sajd ġdid jew sajd sperimentali għandu jkun soġġett għal regolamenti stretti, b’rekwiżiti rigorużi u xjentifiċi dwar il-ġbir tad- data u l-monitoraġġ. Il-progress sa l-2009 għandu jkun karatterizzat minn provi li l-approċċ ta’ l-RFMOs fil-ġestjoni tar-riskji ambjentali fl-oqsma tal-kompetenza tagħhom ikun jinkorpora l-prinċipji u l-għanijiet identifikati mill-Assemblea Ġenerali bħala parti integrali minn kull sistema regolatorja sodisfaċenti. L-UE għandha tkun strumentali biex iseħħu dawn il-bidliet.
È importante sottolineare che, se lo ritengono opportuno, i membri delle ORGP hanno la facoltà di applicare norme più rigorose alle loro navi e ai loro operatori. L’obiettivo dell’UE è garantire che le misure adottate dalle ORGP assicurino un livello elevato di protezione e di efficacia nella prevenzione degli impatti derivanti da pratiche di pesca distruttive. Tuttavia l’Unione europea deve riservarsi il diritto di adottare norme comunitarie più severe se ritiene che le misure delle ORGP non siano sufficientemente efficaci.
Huwa importanti li jkun enfasizzat li l-membri ta’ RFMO jkunu jistgħu jagħżlu li japplikaw regoli aktar stretti fuq il-bastimenti u l-operaturi tagħhom jekk huma jixtiequ hekk. L-UE għandha timmira li tiżgura li l-miżuri ta’ RFMO jilħqu livell għoli ta’ ħarsien u effikaċja fil-prevenzjoni ta’ l-impatti tas-sajd distruttiv. Madankollu, l-UE għandha tirriserva għaliha d-dritt li tadotta regoli aktar stretti għaliha nnifisha jekk tqis li l-miżuri ta’ RFMO ma jkunux biżżejjed f’dan ir-rigward.
Azioni:
Azzjonijiet:
Le azioni di seguito elencate dovrebbero diventare parte integrante di una politica stabile per l’UE nei prossimi anni, con riserva di una prima revisione nel 2009.
L-azzjonijiet ta’ hawn taħt għandhom isiru parti integrali minn politika soda għall-UE fis-snin li ġejjin, soġġetti għall-ewwel reviżjoni fl-2009:
- Attuazione di un programma di lavoro coerente in tutte le ORGP cui partecipa l’UE, al fine di garantire l’applicazione di un approccio ecosistemico alla gestione della pesca. A questo riguardo saranno fondamentali i seguenti elementi: a) rafforzamento dei meccanismi di consulenza scientifica onde integrare aspetti ambientali e misure specifiche di protezione degli ecosistemi e b) introduzione del concetto di valutazione ambientale nella gestione della pesca di fondo.
- L-implimentazzjoni ta’ aġenda konsistenti mill-RFMOs kollha, li fiha tipparteċipa l-UE, immirata biex tiżgura l-implimentazzjoni ta’ approċċ ekosistemiku fil-ġestjoni ta’ l-industriji tas-sajd. L-elementi ewlenin f’dan ir-rispett se jkunu a) it-tisħiħ tal-mekkaniżmi għall-għoti ta’ pariri xjentifiċi li jinkludu kunsiderazzjonijiet ambjentali u miżuri speċifiċi ta’ ħarsien ta’ l-ekosistema u b) l-introduzzjoni tal-kunċett ta’ valutazzjoni ambjentali fil-ġestjoni ta’ l-industriji tas-sajd tal-qiegħ.
- Partecipazione al completamento delle procedure di revisione dei risultati conseguiti dalle ORGP e al lavoro di identificazione degli ecosistemi marini vulnerabili presenti nelle varie zone di regolamentazione, ai fini della loro protezione.
- Il-promozzjoni tat-tlestija tal-proċeduri għar-reviżjoni tal-prestazzjoni ta’ l-RFMOs u ta’ l-identifikazzjoni ta’ l-ekosistemi vulnerabbli tal-baħar li jinsabu f’kull żona regolatorja bil-ħsieb li jiġu mħarsa.
5.3. Disposizioni transitorie
5.3. L-arranġamenti temporanji
Nel corso degli ultimi anni sono stati compiuti progressi significativi nella realizzazione di una copertura mondiale degli oceani del pianeta da parte di ORGP incaricate di regolamentare la pesca di fondo. Si pensi alla creazione dell’Organizzazione per la pesca nell’Atlantico sudorientale (SEAFO), che è già operativa nella sua zona di competenza, all’adozione dell’Accordo di pesca per l’Oceano Indiano meridionale (SIOFA) e al processo in corso per l’istituzione di nuove ORGP nel Pacifico settentrionale e meridionale.
Fl-aħħar ftit snin, kien hemm avvanzi sinifikanti biex tintlaħaq il-kopertura globali ta’ l-oċeani tad-dinja mill-RFMOs bil-kompetenza li jirregolaw is-sajd tal-qiegħ. Dan il-progress kien karatterizzat mit-twaqqif ta’ l-Organizzazzjoni tas-Sajd fl-Atlantiku tax-Xlokk (SEAFO) li diġà topera fiż-żona tagħha, l-adozzjoni tal-Ftehim dwar is-Sajd fin-Nofsinhar ta’ l-Oċean Indjan (SIOFA), u l-proċess kontinwu għat-twaqqif ta’ RFMOs ġodda fil-Paċifiku tan-Nofsinhar u tat-Tramuntana.
Vista la lunghezza delle procedure da espletare per l’entrata in vigore di accordi internazionali, gli Stati dovrebbero essere pronti a farsi carico delle loro responsabilità e impegnarsi quindi a cooperare, in forma provvisoria, per garantire la conservazione e la gestione delle zone interessate. L’UE ha sostenuto vigorosamente questa impostazione, ora pienamente condivisa anche dall’Assemblea generale.
Minħabba t-tul tal-proċeduri legali meħtieġa qabel ma ftehim internazzjonali jkun jista’ jidħol fis-seħħ, l-Istati m’għandhomx idumu ma jwettqu r-responsabbiltajiet tagħhom, u għalhekk għandhom jaqblu li jikkooperaw fuq bażi temporanja għall-konservazzjoni u l-ġestjoni taż-żoni rilevanti. L-UE ħeġġet bis-sħiħ dan il-kunċett, li issa huwa approvat mill-Assemblea Ġenerali.
Le misure provvisorie recentemente adottate (aprile 2007) nell’ambito dei negoziati per la creazione dell’ORGP per il Pacifico meridionale dimostrano quanto questo approccio sia facile da applicare. Le misure sono state decise dai partecipanti in piena conoscenza e accettazione delle raccomandazioni dell’Assemblea generale. L’UE deve ora proseguire in questa direzione e contribuire attivamente all’elaborazione di disposizioni provvisorie per l’Oceano Indiano. Essa si deve quindi impegnare a recepire nel diritto comunitario le misure concordate in tali ambiti, anche se hanno carattere volontario. L’UE deve nel contempo adoperarsi affinché siano espletate le procedure formali necessarie per garantire l’operatività di tali organizzazioni nel più breve tempo possibile.
Il-miżuri temporanji adottati reċentement (f’April 2007) fil-qafas tan-negozjati dwar RFMO għan-Nofsinhar tal-Paċifiku juru proprju kemm hu faċli biex dan l-approċċ jitqiegħed fil-prattika. Dawn il-miżuri ġew deċiżi mill-parteċipanti bl-għarfien u l-aċċettazzjoni sħiħa tar-rakkomandazzjonijiet ta’ l-Assemblea Ġenerali. Issa l-UE jeħtieġ li tibqa’ għaddejja u tikkontribwixxi b’mod attiv lejn l-iżvilupp ta’ arranġamenti temporanji fl-Oċean Indjan. Hi għandha mbagħad timpenja ruħha li timplimenta fid-dritt Komunitarju l-miżuri maqbula fi ħdan dawn l-oqfsa, minkejja n-natura volontarja tagħhom. B’mod parallel, l-UE għandha tippromwovi attivament it-tlestija tal-proċeduri formali meħtieġa biex dawn l-Organizzazzjonijiet ikunu jistgħu jibdew joperaw kemm jista’ jkun malajr.
Azioni:
Azzjonijiet:
- Recepimento nel diritto comunitario delle misure provvisorie adottate per il Pacifico meridionale entro la fine del 2007.
- It-traspożizzjoni tal-miżuri temporanji adottati għan-Nofsinhar tal-Paċifiku fid-Dritt Komunitarju sa l-aħħar ta’ l-2007.
- Negoziazione di misure provvisorie per l’Oceano Indiano meridionale in attesa dell’entrata in vigore dell’Accordo SIOFA (fine 2007/inizio 2008). Conclusione dell’accordo nel 2008. Avvio di iniziative volte a promuovere la partecipazione a questo strumento e ad accelerarne l’entrata in vigore.
- Negozjati dwar il-miżuri temporanji għan-Nofsinhar ta’ l-Oċean Indjan sakemm jidħol fis-seħħ tal-Ftehim SIOFA, tard fl-2007/kmieni fl-2008. Il-konklużjoni tal-Ftehim fl-2008. Il-bidu ta’ inizjattivi għall-promozzjoni tal-parteċipazzjoni u tħaffif tad-dħul fis-seħħ ta’ dan l-istrument.
- Ripresa dei contatti esplorativi con gli Stati terzi che potrebbero essere interessati ad istituire accordi regionali in zone che non sono ancora regolamentate da ORGP.
- It-tiġdid ta’ inizjattivi esplorattivi ma’ Stati terzi potenzjalment interessati fit-twaqqif ta’ arranġamenti reġjonali fiż-żoni fejn għad mhemmx RFMO mwaqqfa.
5.4. Navi europee che praticano la pesca di fondo in zone d’alto mare non regolamentate da un’ORGP
5.4. Il-bastimenti Ewropej li jwettqu sajd tal-qiegħ f’żoni ta’ l-ibħra internazzjonali mhux irregolati minn RFMO
5.4.1. Definizione del problema
5.4.1. Definizzjoni tal-problema
Le flotte dell’UE dedite alla cattura di stock di acque profonde in alto mare operano principalmente nell’Atlantico nordorientale; alcune operazioni sono effettuate a sud dell’Atlantico centro-orientale. Queste attività sono soggette a un regime comunitario di gestione degli stock di acque profonde che comprende la fissazione di totali ammissibili di cattura (TAC), limitazioni dello sforzo di pesca, misure tecniche e disposizioni specifiche di controllo e di esecuzione[4]. Si tratta quindi di attività ampiamente regolamentate per le quali si sta valutando l’efficacia del regime di gestione[5]. Per quanto riguarda l’impatto ambientale, tali attività di pesca rientrano nel campo di applicazione di varie disposizioni dell’UE, e segnatamente delle misure che istituiscono zone di chiusura o altri requisiti tecnici adottati dalla NEAFC dal 2004.
Il-flotot ta’ l-UE li jistadu għal stokkijiet ta’ speċi tal-baħar fond f’ibħra internazzjonali jagħmlu dan prinċipalment fil-Grigal ta’ l-Atlantiku, b’xi operazzjonijiet li jestendu għan-Nofsinhar lejn il-Lvant Ċentrali ta’ l-Atlantiku. Dan is-sajd huwa soġġett għal reġim ta’ ġestjoni Komunitarju ta' l-istokkijiet ta’ speċi tal-baħar fond li jinkludi l-iffissar ta’ Qabdiet Totali Permessi (TACs), restrizzjonijiet fuq l-isforz tas-sajd, miżuri tekniċi u kontroll speċifiku u dispożizzjonijiet għall-infurzar[4]. Dan is-sajd huwa għalhekk irregolat b’mod estensiv, u l-effikaċja tar-reġim tal-ġestjoni qiegħda attwalment issirilha reviżjoni[5]. Fir-rigward ta’ l-impatt ambjentali ta’ dan is-sajd, hu jaqa’ fl-ambitu ta’ diversi miżuri ta’ l-UE, inklużi b’mod partikolari dawk li jimplimentaw l-għeluq taż-żoni u rekwiżiti tekniċi oħra li ġew adottati mill-NEAFC mill-2004 ’l hawn.
Al di fuori di queste zone l’attività delle flotte dell’UE dedite alla cattura di specie di acque profonde in alto mare è relativamente limitata e viene svolta in zone regolamentate da un’ORGP (SEAFO e CCAMLR).
Lil hinn minn dawn iż-żoni, l-attività tal-flotot ta’ l-UE fir-rigward ta’ speċi tal-baħar fond fl-ibħra internazzjonali huma relattivament limitati, u jitwettqu f’żoni fejn hemm imwaqqfa RFMO kompetenti (l-SEAFO u s-CCAMLR).
Tuttavia un numero non trascurabile di pescherecci a strascico dell’UE opera nelle acque dell’Atlantico sudoccidentale. L’annoso conflitto tra il Regno Unito e l’Argentina per le Isole Falkland/Malvine non ha consentito di istituire un regime regionale di gestione per gli stock transzonali in questa zona ed è poco probabile che tale situazione possa risolversi in un prossimo futuro.
Madankollu, l-UE għandha preżenza mdaqqsa ta’ bastimenti tat-tkarkir tal-qiegħ fil-Lbiċ ta’ l-Atlantiku. Il-kwistjoni antika bejn ir-Renju Unit u l-Arġentina dwar il-Gżejjer Falkland/Malvinas għamlitha impossibbli li jintlaħaq qbil għat-twaqqif ta’ reġim ta’ ġestjoni reġjonali għall-ispeċi tal-post f’din iż-żona, u mhux probabbli li dawn id-diffikultajiet jistgħu jingħelbu fil-futur qrib.
Gli attrezzi di fondo utilizzati dai pescherecci comunitari operanti in questa regione potrebbero costituire un rischio per i coralli di acque profonde e per le spugne che formano strutture presenti sui bordi esterni della scarpata continentale. Come è già stato osservato al punto 1.2, si tratta di una regione in cui non esiste un sistema internazionale di gestione sufficientemente efficace. Per prevenire tali rischi occorre pertanto che gli Stati di bandiera adottino misure rigorose in attesa dell’istituzione di un’ORGP o di un sistema di regolamentazione. L’UE deve quindi rispondere all’appello delle Nazioni Unite adottando una disciplina applicabile alle proprie flotte.
Hemm riskju potenzjali għall-qroll u l-isponoż li jiffurmaw struttura tal-baħar fond li x’aktarx jinsabu fit-truf estremi ta' l-iskarpa kontinentali fejn il-bastimenti ta’ l-UE li jaħdmu f’dan ir-reġjun jitfgħu l-irkaptu tal-qiegħ tagħhom. Kif innutat fis-sezzjoni 1.3, din hija żona fejn is-sistema ta’ regolamentazzjoni internazzjonali hija dgħajfa u għalhekk teħtieġ miżuri stretti mill-Istati tal-bandiera biex jipprevjenu dawn ir-riskji sakemm titwaqqaf RFMO jew arranġament. L-UE għandha għalhekk twieġeb għas-sejħiet tan-NU billi tadotta regolamenti fir-rigward tal-flotot tagħha.
5.4.2. Proposta politica
5.4.2. Proposta għal politika
L’UE deve includere nel regime di conservazione e di gestione istituito nell’ambito della politica comune della pesca tutte le attività di pesca praticate da navi comunitarie in acque d’altura non disciplinate da un’ORGP o per le quali un’ORGP non abbia adottato misure di gestione pertinenti. A tal fine la Commissione propone un regolamento del Consiglio che attua, per le navi suddette, i principi definiti dell’Assemblea generale; il regolamento si basa sui requisiti generali definiti dalla PCP e istituisce disposizioni appropriate in materia di autorizzazione, controllo e sorveglianza.
L-UE għandha ddaħħal taħt ir-reġim tal-konservazzjoni u l-ġestjoni stabbilit taħt il-Politika Komuni tas-Sajd kull ħidma tas-sajd imwettqa mill-bastimenti tagħha fl-ibħra internazzjonali li mhumiex irregolati minn RFMO jew fejn l-RFMO ma tkunx iddeċidiet azzjonijiet ta’ ġestjoni rilevanti. Għal dan l-għan, il-Kummissjoni qed tipproponi Regolament tal-Kunsill li jimplimenta, fir-rigward ta’ dawn il-bastimenti, il-prinċipji stabbiliti mill-Assemblea Ġenerali, billi jibni fuq ir-rekwiżiti ġenerali tas-CFP u jistabbilixxi dispożizzjonijiet xierqa għall-awtorizzazzjoni, il-monitoraġġ u s-sorveljanza.
In particolare, il regolamento attuerà rigorosamente le raccomandazioni dell’Assemblea generale circa la necessità di subordinare il rilascio delle autorizzazioni di pesca a una valutazione preventiva dell’impatto ambientale. Stabilirà inoltre requisiti complementari, segnatamente in materia di monitoraggio e di controllo delle attività di pesca. La Commissione ritiene che tali requisiti dovrebbero comprendere la presenza di osservatori a bordo di tutti i pescherecci e disposizioni rigorose in materia di VMS. Occorrerebbe inoltre limitare a 1 000 metri la profondità di immersione degli attrezzi di fondo per istituire, a titolo precauzionale, una zona protetta in funzione della profondità[6]. Nonostante non figurino tra le raccomandazioni dell’Assemblea generale, la Commissione ritiene che tali prescrizioni siano necessarie per garantire che le misure adottate dall’UE nella zona considerata assicurino una protezione efficace degli ecosistemi vulnerabili dei quali non è stata ancora stabilita l’esatta localizzazione.
B’mod partikolari, ir-regolament għandu jimplimenta b’mod rigoruż ir-rakkomandazzjonijiet ta’ l-Assemblea Ġenerali dwar l-element kruċjali ta’ valutazzjoni minn qabel ta’ l-impatt ambjentali bħala kundizzjoni għall-ħruġ ta’ l-awtorizzazzjonijiet għas-sajd. Huwa għandu jistabbilixxi wkoll ir-rekwiżiti anċillari, partikolarment dawk li jirrelataw mal-monitoraġġ u l-kontroll ta’ l-attivitajiet tas-sajd. Dawn għandhom jinkludu, fl-opinjoni tal-Kummissjoni, kopertura sħiħa minn osservaturi abbord u dispożizzjonijiet stretti dwar is-sistema ta’ monitoraġġ tal-bastimenti. Barra minn dan, għandu jiġi stabbilit limitu ta’ 1000 m fond għall-użu ta’ rkaptu tas-sajd tal-qiegħ biex joħloq żona protetta prekawzjonali bbażata fuq il-fond[6]. Għalkemm tali provvedimenti mhumiex inklużi fir-rakkomandazzjonijiet ta’ l-Assemblea Ġenerali, il-Kummissjoni temmen li huma meħtieġa biex jiżguraw li l-miżuri ta’ l-UE f’dan il-qasam jipprovdu ħarsien effikaċi għall-ekosistemi vulnerabbli li l-lokalizzazzjoni preċiża tagħhom għad trid issir magħrufa.
Azione:
Azzjoni:
- Adozione, quanto prima possibile e comunque entro dicembre 2008, di un regolamento del Consiglio concernente l’attuazione delle raccomandazioni dell’Assemblea generale delle Nazioni Unite per le navi dell’UE operanti in alto mare in zone non regolamentate da un’organizzazione regionale di gestione della pesca. Tale proposta di regolamento sarà presentata dalla Commissione contemporaneamente all’adozione della presente comunicazione.
- L-adozzjoni – kemm jista’ jkun malajr u f’kull każ mhux aktar tard minn Diċembru ta’ l-2008 – tar-Regolament tal-Kunsill li jimplimenta r-rakkomandazzjonijiet ta’ l-Assemblea Ġenerali fir-rigward tal-bastimenti ta’ l-UE li jaħdmu fl-ibħra internazzjonali f’żoni mhux irregolati minn Organizzazzjoni Reġjonali għall-Ġestjoni tas-Sajd. Il-proposta għal dan ir-regolament għandha titressaq mill-Kummissjoni simultanjament ma’ l-adozzjoni ta’ din il-Komunikazzjoni.
6. CONCLUSIONE: SFIDE FUTURE
6. KONKLUżJONI: L-ISFIDA LI JMISS
Nel 2009 l’Assemblea generale delle Nazioni Unite valuterà i progressi compiuti per rispondere all’appello, contenuto nella risoluzione 61/105, ad adottare misure volte a contrastare le pratiche di pesca distruttive. L’UE dovrebbe assumersi un impegno analogo e valutare, all’incirca nello stesso periodo, l’efficacia della strategia e delle azioni specifiche contemplate nella presente comunicazione. La proposta di regolamento del Consiglio citata al punto 5.4.2 conterrà a tal fine una clausola di revisione. Nel 2009, quindi, la Commissione valuterà i risultati prodotti dalle varie misure, comunicherà le sue conclusioni al Consiglio, al Parlamento europeo, alle parti interessate e alla società civile e presenterà proposte per il proseguimento della strategia alla luce di tali conclusioni e dei pareri formulati dai vari attori del processo di revisione.
Fl-2009 l-Assemblea Ġenerali tan-NU se twettaq reviżjoni tal-progress li jkun sar fl-indirizzar tal-problema tal-prattiki tas-sajd distruttivi fi tweġiba għas-sejħa tagħha għat-teħid ta’ miżuri fir-Riżoluzzjoni 61/105. L-UE għandha tiffissa għaliha nnifisha kompitu simili billi tirrevedi, madwar l-istess perjodu, l-effikaċja tal-politika u l-azzjonijiet speċifiċi previsti f’din il-Komunikazzjoni. Ir-Regolament tal-Kunsill propost imsemmi fis-sezzjoni 5.42 għandu jinkludi klawsola ta’ reviżjoni għall-istess għan. Għalhekk, fl-2009, il-Kummissjoni għandha tevalwa r-riżultati ta’ dawn il-miżuri differenti, tirrapporta l-konklużjonijiet lill-Kunsill, lill-Parlament Ewropew, lill-partijiet interessati u lis-soċjetà ċivili, u tagħmel proposti biex tmexxi din il-politika ’l quddiem fid-dawl ta’ dawk il-konklużjonijiet u tal-fehmiet mogħtija mid-diversi partijiet involuti fil-proċess tar-reviżjoni.
Non saranno le grandi dichiarazioni di intenti ad arrestare la distruzione dei fragili e preziosi ecosistemi delle profondità marine. Le considerazioni formulate nella presente comunicazione intendono creare le premesse affinché l’Unione europea possa promuovere una politica risoluta in questa materia. Nel 2009 l’UE avrà l’opportunità e l’obbligo di dimostrare alla comunità internazionale che è in grado di tener fede ai propri impegni e di dare un contributo determinante all’eliminazione della pesca distruttiva. Ciò potrà essere realizzato soltanto attraverso un’azione concreta, sia nelle acque comunitarie che in quelle d’altura.
Mhumiex se jkunu d-dikjarazzjonijiet grandjużi ta' l-intenzjonijiet li se jwaqqfu l-qerda ta’ l-ekosistemi fraġli u prezzjużi tal-baħar fond. Il-kunsiderazzjonijiet stipulati f’din il-komunikazzjoni huma maħsuba biex iwittu t-triq biex l-Unjoni Ewropea tista' tippromwovi politika bid-determinazzjoni f'dan il-qasam. Fl-2009, l-UE se jkollha l-opportunità, u l-obbligu, li turi quddiem il-komunità internazzjonali li hija kapaċi żżomm l-impenji tagħha u li kapaċi verament tassumi r-rwol ewlieni biex iġġib fi tmiemu s-sajd distruttiv. L-uniku mod kif nistgħu nagħmlu dan huwa permezz ta’ azzjoni konkreta, kemm fl-ibħra tagħna stess, u kemm fl-ibħra internazzjonali.
La Commissione chiede al Consiglio e al Parlamento europeo di approvare gli orientamenti strategici e le azioni specifiche illustrate nella presente comunicazione. Essa invita inoltre tutte le istituzioni europee e le parti interessate a collaborare con la Commissione per far fronte a questa sfida.
Il-Kummissjoni għalhekk titlob lill-Kunsill u lill-Parlament Ewropew biex japprovaw l-orjentamenti politiċi u l-azzjonijiet speċifiċi indikati f’din il-Komunikazzjoni. Hija tistieden ukoll lill-Istituzzjonijiet Ewropej u lill-partijiet interessati kollha biex jingħaqdu magħha fil-ħidma biex tintlaqa’ din l-isfida.
Appendice
Appendiċi
Copertura degli oceani del pianeta da parte di organizzazioni regionali di gestione della pesca competenti in materia di pesca di fondo (demersale) in alto mare
Il-kopertura ta’ l-oċeani tad-dinja minn Organizzazzjonijiet Reġjonali tal-Ġestjoni tas-Sajd bil-kompetenza fir-rigward tas-sajd tal-qiegħ (demersali) fl-ibħra internazzjonali.
[pic]
[pic]
La carta mostra i confini delle varie ORGP sovrapposti alle zone statistiche utilizzate dalla FAO per la raccolta di dati statistici sulla pesca.
Il-mappa ta’ hawn fuq turi l-limiti ta’ l-RFMOs differenti mqiegħda fuq iż-żoni ta’ l-istatistika użati mill-FAO biex tiġbor id- data ta’ l-istatistika dwar l-industriji tas-sajd.
- NAFO: Organizzazione per la pesca nell’Atlantico nordoccidentale
- NAFO: Organizzazzjoni tas-Sajd fil-Majjistral ta’ l-Atlantiku
- NEAFC: Organizzazione per la pesca nell’Atlantico nordorientale
- NEAFC: Kummissjoni tas-Sajd fil-Grigal ta’ l-Atlantiku
- COPACO: Comitato per la pesca nell’Atlantico centro-occidentale (consultivo)
- WECAFC: Kummissjoni tas-Sajd fil-Punent u fiċ-Ċentru ta’ l-Atlantiku (Konsultattiva)
- COPACE: Comitato per la pesca nell’Atlantico centro-orientale
- CECAF: Kumitat tas-Sajd fil-Lvant u fiċ-Ċentru ta’ l-Atlantiku
- CCAMLR: Commissione per la conservazione delle risorse biologiche dell’Antartico.
- CCAMLR: Kummissjoni għall-Konservazzjoni tar-Riżorsi tal-Baħar ta’ l-Antartiku
- SEAFO: Organizzazione per la pesca nell’Atlantico sudorientale
- SEAFO: Organizzazzjoni tas-Sajd għax-Xlokk ta' l-Atlantiku
- SIOFA: Accordo di pesca per l’Oceano Indiano meridionale
- SIOFA: Ftehim dwar is-Sajd fin-Nofsinhar ta’ l-Oċean Indjan
[1] Comunicazione della Commissione "Una politica marittima integrata per l’Unione europea", COM(2007) 575 del 10 ottobre 2007.
[1] Il-Komunikazzjoni mill-Kummissjoni "Politika Marittima Integrata għall-Unjoni Ewropea", KUMM(2007) 575 ta' l-10 ta' Ottubru 2007.
[2] Tra cui i progetti HERMES (http://www.eu-hermes.net) e OASIS (http://www1.uni-hamburg.de/OASIS/), finanziati nell’ambito del 6º programma quadro di ricerca della CE. Cfr. anche i lavori svolti dal Consiglio internazionale per l’esplorazione del mare (CIEM) http://www.ices.dk.
[2] Fost l-oħrajn, il-proġetti HERMES (http://www.eu-hermes.net) u OASIS (http://www1.uni-hamburg.de/OASIS/), iffinanzjati taħt is-Sitt Programm ta' Qafas ta’ Riċerka tal-KE. Ara wkoll il-ħidma mwettqa mill-Kunsill Internazzjonali għall-Esplorazzjoni tal-Baħar (ICES) http://www.ices.dk.
[3] http://ec.europa.eu/fisheries/publications/factsheets/legal_texts/ec_report59-25paras66to69final.pdf.
[3] http://ec.europa.eu/fisheries/publications/factsheets/legal_texts/ec_report59-25paras66to69final.pdf
[4] Regolamento (CE) n. 2347/2002 del Consiglio, del 16 dicembre 2002, che stabilisce le disposizioni specifiche di accesso e le relative condizioni per la pesca di stock di acque profonde, GU L 351 del 28.12.2002.
[4] Ir-Regolament tal-Kunsill (KE) Nru 2347/2002 tas-16 ta’ Diċembru 2002 li jistabbilixxi ħtiġijiet speċifiċi ta’ aċċess u kundizzjonijiet relattivi għas-sajd ta’ ħażniet tal-baħar fond, ĠU L351 tat-28.12.2002.
[5] Comunicazione della Commissione al Consiglio e al Parlamento Europeo - Esame della gestione degli stock di acque profonde, COM(2007) 30.
[5] Komunikazzjoni mill-Kummissjoni lill-Kunsill u lill-Parlament Ewropew – Ħarsa lura lejn il-ġestjoni ta’ l-istokkijiet tal-baħar fond, KUMM(2007) 30.
[6] Si veda a questo proposito la raccomandazione GFCM/29/2005/1 relativa alla gestione di talune attività di cattura di specie demersali e di acque profonde (Recommendation GFCM/29/2005/1 on the management of certain fisheries exploiting demersal and deepwater species).
[6] F’dan ir-rigward ara r-Rakkomandazzjoni GFCM/29/2005/1 dwar il-ġestjoni ta’ ċerti industriji tas-sajd li jisfruttaw l-ispeċi tal-qiegħ u l-ispeċi tal-baħar fond.
In alto


Gestito dall'Ufficio delle pubblicazioni