[pic] | COMMISSIONE DELLE COMUNITÀ EUROPEE |

[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Bruxelles, 21.9.2007

Βρυξέλλες, 21.9.2007

COM(2007) 546 definitivo

COM(2007) 546 τελικό

2002/0222 (COD)

2002/0222 (COD)

COMUNICAZIONE DELLA COMMISSIONE AL PARLAMENTO EUROPEO

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

ai sensi dell'articolo 251, paragrafo 2, secondo comma del trattato CE concernente la posizione comune adottata dal Consiglio in vista dell'adozione di una direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio relativa ai contratti di credito ai consumatori

σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την κοινή θέση η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο για την έκδοση της οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης που συνάπτονται με τους καταναλωτές

2002/0222 (COD)

2002/0222 (COD)

COMUNICAZIONE DELLA COMMISSIONE AL PARLAMENTO EUROPEO

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

ai sensi dell'articolo 251, paragrafo 2, secondo comma del trattato CE concernente la posizione comune adottata dal Consiglio in vista dell'adozione di una direttiva del Parlamento europeo e del Consiglio relativa ai contratti di credito ai consumatori

σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την κοινή θέση η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο για την έκδοση της οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης που συνάπτονται με τους καταναλωτές

1. ITER DELLA PROPOSTA

1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Data di trasmissione della proposta al PE e al Consiglio (documento COM (2002) 443 def. – 2002/0222 COD): | 12 settembre 2002 |

Ημερομηνία διαβίβασης της πρότασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (έγγραφο COM(2002) 443 τελικό 2002/0222 COD): | 12 Σεπτεμβρίου 2002 |

Data del parere del Comitato economico e sociale europeo: | 17 luglio 2003 |

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: | 17 Ιουλίου 2003 |

Data del parere del Parlamento europeo in prima lettura: | 20 aprile 2004 |

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πρώτη ανάγνωση | 20 Απριλίου 2004 |

Data di trasmissione della prima proposta modificata: | 29 ottobre 2004 |

Ημερομηνία διαβίβασης της πρώτης τροποποιημένης πρότασης | 29 Οκτωβρίου 2004 |

Data di trasmissione della seconda proposta modificata: | 7 ottobre 2005 |

Ημερομηνία διαβίβασης της δεύτερης τροποποιημένης πρότασης | 7 Οκτωβρίου 2005 |

Data dell'accordo politico in seno al Consiglio "Competitività": | 21 maggio 2007 |

Ημερομηνία της πολιτικής συμφωνίας στο Συμβούλιο Ανταγωνιστικότητας: | 21 Μαΐου 2007 |

Data dell'adozione della posizione comune: | 20.9.2007 |

Ημερομηνία έγκρισης της κοινής θέσης: | 20.9.2007 |

2. OBIETTIVO DELLA PROPOSTA DELLA COMMISSIONE

2. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

La proposta di una nuova direttiva in tema di credito ai consumatori persegue un duplice obiettivo: garantire un alto livello di tutela dei consumatori e avviare un processo mirante a creare le condizioni di un effettivo mercato interno del credito al consumo.

Η πρόταση νέας οδηγίας για την καταναλωτική πίστη έχει διττό στόχο: να διασφαλίσει υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών και να δρομολογήσει μια διαδικασία για τη διαμόρφωση των συνθηκών που θα επιτρέψουν να επιτευχθεί μια πραγματική εσωτερική αγορά στον τομέα της καταναλωτικής πίστης.

La direttiva del 1987 si basava su un'armonizzazione minima. Quasi tutti gli Stati membri, in diversa misura, sono andati oltre le norme della direttiva, il che ha ostacolato la creazione di un mercato unico. La piena armonizzazione dei cinque moduli essenziali della direttiva (informazioni precontrattuali e contrattuali, tasso annuale effettivo globale, diritto di recesso e diritto di rimborso anticipato) ha lo scopo di contribuire alla creazione di un mercato unico del credito al consumo, perché i creditori non dovranno adattare i loro prodotti alle diverse legislazioni nazionali degli Stati membri.

Η οδηγία του 1987 βασίστηκε στην ελάχιστη εναρμόνιση. Σχεδόν όλα τα κράτη μέλη έχουν προχωρήσει σε διαφορετικό βαθμό πέρα από τα πρότυπα αυτά, γεγονός που παρεμποδίζει τη διαμόρφωση μιας εσωτερικής αγοράς. Η πλήρης εναρμόνιση των πέντε ουσιαστικών ενοτήτων της οδηγίας (παροχή πληροφοριών κατά τη σύναψη της σύμβασης και πριν απ' αυτήν), συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο, δικαίωμα υπαναχώρησης και δικαίωμα πρόωρης εξόφλησης) αποσκοπεί να συμβάλει στη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς καταναλωτικής πίστης, διότι οι πιστωτές δεν θα χρειάζεται να προσαρμόζουν τα προϊόντα τους στις διαφορετικές εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών.

L’attuale direttiva sul credito al consumo (87/102/CEE) è stata adottata nel 1987 e contiene solo disposizioni di base a tutela dei consumatori. L'evoluzione recente del mercato esigeva un adeguamento di queste norme.

Η ισχύουσα οδηγία για την καταναλωτική πίστη (87/102/ΕΚ) εκδόθηκε το 1987 και προβλέπει μόνο βασικά μέτρα για την προστασία των καταναλωτών. Οι πρόσφατες εξελίξεις της αγοράς κατέστησαν αναγκαία την προσαρμογή των εν λόγω κανόνων.

3. OSSERVAZIONI SULLA POSIZIONE COMUNE

3. Παρατηρησεισ σχετικα με την κοινη θεση

3.1 Osservazioni generali

3.1 Γενικές παρατηρήσεις

Per la Commissione i punti più importanti erano l'armonizzazione delle norme relative alle informazioni preliminari al contratto, il calcolo del tasso annuo effettivo globale (TAEG), il diritto al rimborso anticipato e il diritto di recesso.

Για την Επιτροπή τα βασικά στοιχεία ήταν η εναρμόνιση των εξής: της παροχής πληροφοριών κατά τη σύναψη της σύμβασης και πριν από αυτή, του υπολογισμού του συνολικού ετήσιου πραγματικού επιτοκίου, του δικαιώματος πρόωρης εξόφλησης και του δικαιώματος υπαναχώρησης.

La Commissione propone di introdurre un modello standardizzato a cui il creditore possa fare riferimento per fornire le informazioni che è tenuto a comunicare preliminarmente alla conclusione del contratto.

Η Επιτροπή υποστηρίζει την εισαγωγή ενός τυποποιημένου εντύπου για την εξασφάλιση της εκπλήρωσης των υποχρεώσεων των πιστωτών όσον αφορά την παροχή πληροφοριών πριν από τη σύναψη της σύμβασης.

3.2 Emendamenti del Parlamento europeo in prima lettura

3.2 Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σε πρώτη ανάγνωση

Emendamenti incorporati nella posizione comune

Τροπολογίες που ενσωματώνονται στην κοινή θέση

Per quanto riguarda il campo d'applicazione della direttiva , il PE ha proposto alcune esenzioni che sono state accettate integralmente o in forma modificata.

Όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας , το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρότεινε ορισμένες εξαιρέσεις που είτε έγιναν δεκτές ως είχαν είτε κατόπιν τροποποιήσεων.

L'esclusione dei contratti di sicurezza dal campo d'applicazione della direttiva è stata ripresa nella proposta modificata e integrata nella posizione comune (articolo 2, paragrafo 1).

Η εξαίρεση των συμβάσεων εγγύησης από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ελήφθη υπόψη στην τροποποιημένη πρόταση και συμπεριλήφθηκε στην κοινή θέση [άρθρο 2 παράγραφος1].

Anche la proposta di escludere i crediti garantiti da un’ipoteca o da un'altra garanzia analoga è inclusa nella posizione comune (articolo 2, paragrafo 2, lettera a)) e il Consiglio ha previsto (nel settore dei crediti) altre esenzioni riguardanti il finanziamento dell’acquisto di beni immobili (v. oltre, punto 3.3).

Η πρόταση να εξαιρεθούν όχι μόνον οι συμβάσεις πίστωσης που εξασφαλίζονται με υποθήκη, αλλά και αυτές που εξασφαλίζονται και με άλλη παρόμοια εγγύηση, έχει επίσης συμπεριληφθεί στην κοινή θέση [άρθρο 2 παράγραφος 2] και το Συμβούλιο πρόσθεσε (στον τομέα των πιστώσεων) νέες εξαιρέσεις σχετικά με τη χρηματοδότηση της αγοράς ακίνητης περιουσίας (βλ. 3.3 κατωτέρω).

Per quanto riguarda le esenzioni, il Parlamento ha proposto di escludere i contratti di credito relativi ad importi fino a 500 euro e superiori a 100 000 euro. La proposta modificata della Commissione prevedeva un regime semplificato per i crediti di importo non superiore a 300 euro. Il Consiglio si è pronunciato per un'esclusione totale dei crediti di importo inferiore a 200 euro e, in accordo con il parere del Parlamento, ha fissato un tetto di 100 000 euro (articolo 2, paragrafo 2, lettera c)). Questa soluzione è accettabile perché, per i piccoli crediti, i consumatori dell'UE possono essere tutelati dai rispettivi Stati membri, se questi considerano necessarie norme di tutela. Inoltre, è raro che questi piccoli crediti abbiano carattere transfrontaliero. I crediti di importo superiore a 100 000 euro non sono, abitualmente, crediti al consumo e non richiedono quindi i meccanismi di tutela previsti dalla direttiva.

Σχετικά με τις εξαιρέσεις, το Κοινοβούλιο πρότεινε την εξαίρεση των συμβάσεων πίστωσης για ποσά έως 500 ευρώ και άνω των 100.000 ευρώ. Η τροποποιημένη πρόταση προέβλεψε ένα απλουστευμένο καθεστώς για πιστώσεις έως 300 ευρώ. Το Συμβούλιο συμφώνησε να εξαιρούνται πλήρως οι πιστώσεις κάτω των 200 ευρώ και, σε συμφωνία με το Κοινοβούλιο, να καθοριστεί ανώτατο όριο 100.000 ευρώ [άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο γ)]. Η λύση αυτή είναι αποδεκτή διότι, για μικρές πιστώσεις, οι καταναλωτές σε όλη την ΕΕ μπορούν να προστατεύονται από το κράτος μέλος καταγωγής τους εάν αυτό θεωρεί ότι υπάρχει ανάγκη για κανόνες προστασίας. Επιπλέον, αυτές οι μικρές πιστώσεις σπάνια συνάπτονται σε διασυνοριακό επίπεδο. Οι πιστώσεις άνω των 100.000 ευρώ δεν αποτελούν συνήθη καταναλωτική πίστη και, συνεπώς, δεν απαιτούν τους μηχανισμούς προστασίας που παρέχει η οδηγία.

Per quanto riguarda i contratti di credito sotto forma di scoperto e di sconfinamento, la Commissione e il Consiglio hanno seguito l'idea del Parlamento di regimi semplificati (cioè con minori obblighi) per mantenere flessibili questi prodotti (articolo 2, paragrafi 3 e 4). Gli obblighi che sono stati stabiliti in esito ai negoziati che si sono svolti in sede di Consiglio sono tuttavia in numero maggiore di quelli proposti dal Parlamento e dalla Commissione.

Στον τομέα των υπεραναλήψεων και της υπέρβασης του συνολικού ποσού της πίστωσης, η Επιτροπή και το Συμβούλιο συμφώνησε με την πρόταση του Κοινοβουλίου για απλουστευμένα καθεστώτα (δηλ., μικρότερος κατάλογος υποχρεώσεων) ώστε να διατηρηθεί η ευελιξία των εν λόγω προϊόντων. Ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις στο Συμβούλιο κατέληξαν σε μεγαλύτερο κατάλογο από αυτόν που πρότεινε το Κοινοβούλιο και η Επιτροπή.

Il Consiglio, sulla base della proposta modificata della Commissione, ha introdotto regimi semplificati per particolari contratti di credito stipulati da organizzazioni di credito (articolo 2, paragrafo 5) e per i contratti di credito che, in caso di inadempimento del consumatore, prevedono che il creditore e il consumatore stabiliscano di comune accordo modalità di pagamento dilazionato (articolo 2, paragrafo 6). Gli emendamenti del Parlamento avevano proposto l'esenzione completa in questi casi.

Το Συμβούλιο, με βάση την τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής, καθιέρωσε απλουστευμένα καθεστώτα για άλλες ειδικές πιστωτικές συμβάσεις (πιστώσεις που χορηγούνται από πιστωτικούς οργανισμούς [άρθρο 2 παράγραφος 5] και για συμφωνίες μεταξύ πιστωτών και καταναλωτών για προθεσμιακή πληρωμή στην περίπτωση που ο καταναλωτής έχει ήδη καθυστερήσει τις πληρωμές [άρθρο 2 παράγραφος 6]. Το Κοινοβούλιο, με τις τροπολογίες του, είχε προτείνει να εξαιρούνται πλήρως αυτές οι περιπτώσεις.

Per quanto riguarda le definizioni , la proposta iniziale della Commissione dava una definizione ampia del costo totale del credito (tutti i costi che il consumatore deve pagare per il credito). Il Parlamento ha proposto una definizione più restrittiva, che include i soli costi a conoscenza del creditore connessi alla gestione del contratto di credito ed esclude i costi imputabili a terzi (notaio, amministrazione fiscale). La Commissione ha accolto questo emendamento includendo i costi connessi con il contratto di credito che sono a conoscenza del creditore ed escludendo quelli imputabili a terzi. Ha però proposto di includere i costi relativi ai servizi accessori connessi con il contratto di credito, in particolare i premi assicurativi, se la conclusione del contratto di servizi è obbligatoria per ottenere il credito o il tasso d'interesse pubblicizzato e il contratto è stipulato con il creditore o, in determinate circostanze, con un terzo. La posizione comune è conforme alla proposta modificata della Commissione, tranne che per quanto riguarda le imposte, che non sono state escluse (articolo 3, lettera g)). Quantunque ritenga che sarebbe stato preferibile escludere le imposte, la Commissione può accettare questa soluzione come compromesso.

Όσον αφορά τους ορισμούς , η αρχική πρόταση της Επιτροπής περιείχε έναν ευρύ ορισμό του συνολικού κόστους της πίστωσης (όλα τα έξοδα που πρέπει να καταβάλει ο καταναλωτής για την πίστωση). Το Κοινοβούλιο πρότεινε έναν πιο περιορισμένο ορισμό, ο οποίος θα περιελάμβανε μόνο τα έξοδα που είναι γνωστά στον πιστωτικό φορέα σε σχέση με τη διαχείριση της σύμβασης πίστωσης, εξαιρουμένων των εξόδων που πρέπει να καταβληθούν σε τρίτους (συμβολαιογράφους, φορολογικές αρχές). Η Επιτροπή αποδέχτηκε την τροπολογία, συμπεριλαμβάνοντας τα έξοδα που συνδέονται με τη σύμβαση πίστωσης τα οποία γνωρίζει ο πιστωτικός φορέας με εξαίρεση των εξόδων που καταβάλλονται σε τρίτους. Ωστόσο, πρότεινε να συμπεριληφθούν τα έξοδα που αφορούν συμπληρωματικές υπηρεσίες σχετικές με τη σύμβαση πίστωσης, (ιδίως τα ασφάλιστρα), εάν η υπηρεσία είναι υποχρεωτική για να ληφθεί η πίστωση ή το διαφημιζόμενο επιτόκιο, και η σύμβαση συνάπτεται με πιστωτικό φορέα ή, υπό ορισμένες συνθήκες, με τρίτο μέρος. Η κοινή θέση ευθυγραμμίζεται με την τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής, εκτός από ό,τι αφορά τους φόρους, οι οποίοι δεν εξαιρέθηκαν [άρθρο 3 στοιχείο ζ)]. Αν και θα ήταν προτιμότερο να εξαιρούνται οι φόροι, η Επιτροπή μπορεί να αποδεχτεί συμβιβαστικά τη λύση αυτή.

Per i contratti di credito collegati, il Consiglio ha ripreso una definizione del Parlamento, che è stata leggermente modificata (articolo 3, lettera n)).

Όσον αφορά τις συνδεδεμένες συμβάσεις πίστωσης, το Συμβούλιο χρησιμοποίησε τον ορισμό από το Κοινοβούλιο, ο οποίος τροποποιήθηκε ελαφρώς [άρθρο 3 στοιχείο ιδ)].

Per quanto riguarda gli obblighi relativi alle informazioni pubblicitarie , la posizione comune ha tenuto conto della proposta modificata della Commissione, che conteneva un elenco di informazioni di base (TAEG, durata del contratto di credito, numero e importo dei pagamenti mensili e costo totale del credito) da fornire, a meno che la pubblicità non contenga un'offerta di credito specifica (articolo 4). Tuttavia, nella posizione comune l'obbligo di fornire queste informazioni è subordinato al fatto che nella pubblicità sia indicato un tasso d'interesse o qualunque altro dato numerico. I consumatori devono infatti poter disporre di maggiori informazioni (ad esempio il TAEG) quando nella pubblicità figura un dato numerico che potrebbe di per sé trarli in inganno. Il Consiglio ha ritenuto che questo obbligo non debba applicarsi nei casi in cui la legislazione nazionale richiede l'indicazione del TAEG per la pubblicità che non indichi alcun dato numerico (articolo 4, paragrafo 1, seconda frase). La Commissione concorda (l'esenzione riguarda soltanto casi cui non si applica la direttiva e consente agli Stati membri interessati di mantenere la legislazione nazionale).

Όσον αφορά τις απαιτήσεις σχετικά με τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στη διαφήμιση , η κοινή θέση έλαβε υπόψη την τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής η οποία πρότεινε έναν κατάλογο σημαντικών πληροφοριών (συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο, διάρκεια της πίστωσης, αριθμός και ποσό των μηνιαίων δόσεων και συνολικό ποσό της πίστωσης), που πρέπει να παρέχονται εκτός εάν η διαφήμιση δεν περιέχει συγκεκριμένη προσφορά πίστωσης (άρθρο 4). Ωστόσο, στην κοινή θέση ο κατάλογος των υποχρεωτικών πληροφοριών εξαρτάται από το εάν αναφέρεται στη διαφήμιση ένα επιτόκιο ή άλλο αριθμητικό στοιχείο. Έτσι λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι οι καταναλωτές χρειάζονται περισσότερες πληροφορίες (όπως το ΣΕΠΕ, εάν αναφέρεται στη διαφήμιση αριθμητικό στοιχείο ώστε να αποτρέπεται η παραπλάνηση των καταναλωτών από έναν και μόνο αριθμητικό στοιχείο.) Το Συμβούλιο διαπίστωσε ότι η διάταξη αυτή δεν χρειάζεται να εφαρμόζεται σε ορισμένες περιπτώσεις στα κράτη μέλη όπου η εθνική νομοθεσία απαιτεί να αναφέρεται το ΣΕΠΕ στη διαφήμιση η οποία δεν περιέχει κανένα αριθμητικό στοιχείο [άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερη πρόταση)]. Η Επιτροπή συμφωνεί (η εξαίρεση αυτή αφορά μόνο περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από την οδηγία και διαβεβαιώνει τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ότι μπορούν να διατηρήσουν τη νομοθεσία τους).

L'elenco delle informazioni da fornire è stato modificato e il Consiglio ha introdotto la possibilità per gli Stati membri di non esigere l'indicazione del TAEG per i contratti di credito sotto forma di scoperto (articolo 4, paragrafo 2, lettera c)). Questa facoltà concessa agli Stati membri è accettabile perché i contratti di questo tipo non hanno attualmente pressoché nessuna rilevanza transfrontaliera.

Ο κατάλογος των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται τροποποιήθηκε και το Συμβούλιο εισήγαγε τη δυνατότητα των κρατών μελών να μην επιβάλουν να αναφέρεται το ΣΕΠΕ στην περίπτωση υπεραναλήψεων [άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο γ)]. Αυτή η δυνατότητα που παρέχεται στα κράτη μέλη είναι αποδεκτή καθώς οι υπεραναλήψεις δεν έχουν προς το παρόν σχεδόν καμία διασυνοριακή επίπτωση.

Per quanto riguarda gli obblighi di informazione precontrattuale , dopo avere ripreso in tutto o in parte gli emendamenti del PE la Commissione ha inserito nella sua proposta modificata disposizioni che sono state a loro volta accettate, in tutto o in parte, dal Consiglio. Il Consiglio ha introdotto nuovi elementi (come il modello standardizzato di informazioni precontrattuali, v. oltre, punto 3.3).

Σχετικά με τις απαιτήσεις για παροχή πληροφοριών πριν από τη σύναψη της σύμβασης , η Επιτροπή, αφού υιοθέτησε πλήρως ή εν μέρει τις τροπολογίες του ΕΚ, πρότεινε, με την τροποποιημένη πρότασή της, απαιτήσεις οι οποίες εγκρίθηκαν πλήρως ή εν μέρει από το Συμβούλιο. Το Συμβούλιο εισήγαγε νέα στοιχεία (όπως το τυποποιημένο έντυπο για παροχή πληροφοριών πριν από τη σύναψη της σύμβασης, βλ. 3.3 κατωτέρω).

Tra gli obblighi generali del creditore preliminari alla conclusione del contratto di credito, il Consiglio ha incluso quello, previsto dalla proposta modificata della Commissione, di valutare la capacità di credito del consumatore. Il creditore dovrà basarsi, per far questo, su informazioni adeguate, ove opportuno fornite dal consumatore stesso e ove necessario ottenute consultando una banca dati (articolo 8, paragrafo 1). Il Consiglio non ha però mantenuto il principio del prestito responsabile, il che può essere accettato perché resta l'obbligo per gli Stati membri di provvedere a che i creditori forniscano al consumatore chiarimenti adeguati, in modo che questi possa valutare se il contratto di credito proposto sia adatto alle sue esigenze e alla sua situazione finanziaria (articolo 5, paragrafo 6).

Κατά τον καθορισμό των γενικών υποχρεώσεων του πιστωτικού φορέα πριν από τη σύναψη της σύμβασης πίστωσης, το Συμβούλιο ακολούθησε την υπόδειξη της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής να απαιτείται η αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας των καταναλωτών. Ο πιστωτικός φορέας θα πρέπει να αξιολογήσει τη πιστοληπτική ικανότητα του καταναλωτή βάσει επαρκών στοιχείων που λαμβάνονται, όπου συντρέχει περίπτωση, που λαμβάνονται από τον καταναλωτή και, εν ανάγκη, κατόπιν έρευνας στην κατάλληλη βάση δεδομένων [άρθρο 8 παράγραφος 1]. Ωστόσο, το Συμβούλιο εγκατέλειψε την αρχή του υπεύθυνου χορήγησης πίστωσης. Αυτό μπορεί να γίνει δεκτό διότι το Συμβούλιο αποδέχτηκε την υποχρέωση των κρατών μελών να εξασφαλίζουν ότι οι πιστωτές παρέχουν επαρκείς εξηγήσεις ώστε να επιτρέπουν στους καταναλωτές να εκτιμήσουν εάν η προτεινόμενη πίστωση ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους και στην οικονομική τους κατάσταση [άρθρο 5 παράγραφος 6].

Il Parlamento e il Consiglio hanno aggiunto altri elementi all'elenco inizialmente più breve delle informazioni precontrattuali obbligatorie. Tra le aggiunte del Parlamento (spese supplementari del cui importo il creditore sia a conoscenza, spese di gestione di un conto aperto specificamente ai fini del credito in questione, spese relative all'utilizzazione di un mezzo di pagamento, costi delle operazioni di pagamento, costo totale del credito per il consumatore, modalità d'esercizio del diritto di recesso, modalità di rimborso, interessi di mora, modalità di adattamento degli stessi e penali per inadempimento), il Consiglio ha accolto quelle relative alle spese di gestione di uno o più conti (articolo 5, paragrafo 1, lettera i)), alle spese per l'utilizzazione di un mezzo di pagamento e a eventuali altre spese ( ibidem ) e alle informazioni sugli interessi di mora (articolo 5, paragrafo 1, lettera l)). Sulla base della proposta modificata della Commissione il Consiglio ha aggiunto all'elenco l'indicazione delle spese notarili (articolo 5, paragrafo 1, lettera j)), l'obbligo di ricorrere a un servizio accessorio connesso con il contratto di credito (articolo 5, paragrafo 1, lettera k)), l'esistenza o l'assenza del diritto di recesso (articolo 5, paragrafo 1, lettera o)), il diritto al rimborso anticipato (articolo 5, paragrafo 1, lettera p)), il diritto di essere informato del risultato della consultazione di una banca dati (articolo 5, paragrafo 1, lettera q)) e i pagamenti effettuati dal consumatore che non comportano ammortamento immediato dell'importo totale del credito. Inoltre, il Consiglio ha aggiunto, di propria iniziativa, l'informazione sul tipo di credito (articolo 5, paragrafo 1, lettera a)), l'identità e l'indirizzo del creditore (articolo 5, paragrafo 1, lettera b)), un avvertimento relativo alle conseguenze dei mancati pagamenti (articolo 5, paragrafo 1, lettera m)), il diritto a ricevere, su richiesta, una copia della bozza del contratto di credito (articolo 5, paragrafo 1, lettera r)) e, se del caso, il periodo di tempo per il quale il creditore è vincolato dall' informazione precontrattuale (articolo 5, paragrafo 1, lettera s)).

Το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο πρόσθεσαν άλλες πληροφορίες στον αρχικό σύντομο κατάλογο υποχρεωτικών πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται πριν από τη σύναψη της σύμβασης. Μεταξύ των στοιχείων που προστέθηκαν από το Κοινοβούλιο (επιπλέον έξοδα υπό την προϋπόθεση ότι τα γνωρίζει ο πιστωτικός φορέας, έξοδα που συνδέονται με την τήρηση λογαριασμού που ανοίγεται ειδικά για τη λήψη του εν λόγω δανείου, επιβαρύνσεις για τη χρήση ενός μέσου πληρωμής, έξοδα για τις συναλλαγές πληρωμής, συνολικό κόστος της καταναλωτικής πίστης, διαδικασίες που συνδέονται με το δικαίωμα υπαναχώρησης, μέθοδος εξόφλησης στην περίπτωση καθυστέρησης πληρωμών, τόκοι και έξοδα, λεπτομέρειες για την αναπροσαρμογή τους και έξοδα σε περίπτωση μη εκτέλεσης), το Συμβούλιο έλαβε υπόψη τα έξοδα τήρησης ενός ή περισσότερων λογαριασμών [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο θ)], τα έξοδα για τη χρήση μέσου πληρωμής και τυχόν άλλα έξοδα [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο θ)] και τις πληροφορίες που παρέχονται σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμών [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο ιβ)]. Βάσει της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής, το Συμβούλιο πρόσθεσε στον κατάλογο την αναφορά στα έξοδα που καταβάλλονται σε συμβολαιογράφο [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο ι)], την υποχρέωση επιλογής συμπληρωματικής υπηρεσίας σχετικής με τη σύμβαση πίστωσης [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο ια], την ύπαρξη ή την απουσία δικαιώματος υπαναχώρησης [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο ιε)], το δικαίωμα πρόωρης αποπληρωμής [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο ιστ)], το δικαίωμα πληροφόρησης για το αποτέλεσμα της προσφυγής σε βάση δεδομένων [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο ιζ)] και τις πληρωμές που καταβάλλονται από τον καταναλωτή οι οποίες δεν οδηγούν σε άμεση αντίστοιχη απόσβεση του συνολικού ποσού της πίστωσης [άρθρο 5 παράγραφος 5]. Επιπλέον, το Συμβούλιο πρόσθεσε, με δική του πρωτοβουλία, την πληροφορία σχετικά με τον τύπο της πίστωσης [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α)], τα στοιχεία ταυτότητας και τη γεωγραφική διεύθυνση του πιστωτικού φορέα [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β)], μια προειδοποίηση για συνέπειες της παράλειψης πληρωμής [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο ιγ)], το δικαίωμα λήψης δωρεάν αντιγράφου του σχεδίου σύμβασης πίστωσης, κατόπιν αίτησης [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο ιη)] και, όπου συντρέχει περίπτωση, το χρονικό διάστημα κατά το οποίο δεσμεύεται ο πιστωτικός φορέας από τις πληροφορίες που έχει παράσχει πριν από τη σύναψη της σύμβασης [άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο ιθ)].

Pur essendo del parere che l'elenco degli obblighi di informazione precontrattuale non dovesse essere ampliato oltre quanto prevedeva la sua proposta modificata per evitare un eccesso di informazione, la Commissione ha accettato l'elenco come ora si presenta, tenuto conto del fatto che alcune delle informazioni aggiunte riguardano soltanto casi specifici e solo in tali circostanze figureranno nel modello delle informazioni obbligatorie (v. 3.3).

Ενώ η Επιτροπή ισχυρίστηκε ότι ο κατάλογος που περιλαμβάνει τις απαιτήσεις για παροχή πληροφοριών πριν από τη σύναψη της σύμβασης δεν πρέπει να επεκταθεί πέρα από τον κατάλογο που περιλαμβάνει η τροποποιημένη πρότασή της για να αποφευχθεί η παροχή υπερβολικά πολλών πληροφοριών, συμφώνησε με τον κατάλογο πληροφοριών στη σημερινή του μορφή, λαμβάνοντας υπόψη ότι ορισμένες από τις πληροφορίες που προστέθηκαν αφορούν μόνο συγκεκριμένες περιπτώσεις και ότι, μόνο υπό τις συνθήκες αυτές, θα καταχωρίζονται στο υποχρεωτικό έντυπο (βλ. 3.3).

Per quanto riguarda l'informazione precontrattuale in casi specifici come i crediti sotto forma di scoperto, il regime semplificato proposto dal Parlamento è stato incorporato nella posizione comune, ma l'elenco delle informazioni è stato ampliato (articolo 6, paragrafi 1, 2 e 3). Poiché questi casi specifici non hanno una rilevanza transfrontaliera, la Commissione non si è opposta all'elenco. La stessa posizione è stata adottata anche per quanto riguarda la facoltà lasciata agli Stati membri di decidere se l'indicazione del TAEG sia obbligatoria nel caso dei contratti di credito sotto forma di scoperto (articolo 6, paragrafo 2).

Όσον αφορά τις πληροφορίες που παρέχονται πριν από τη σύναψη της σύμβασης σε συγκεκριμένες περιπτώσεις όπως οι υπεραναλήψεις, ενσωματώθηκε στην κοινή θέση το απλουστευμένο καθεστώς που προτάθηκε από το Κοινοβούλιο, αλλά ο κατάλογος των πληροφοριών επεκτάθηκε [άρθρο 6 παράγραφοι 1, 2 και 3]. Καθώς αυτές οι συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν έχουν σημαντικό διασυνοριακό αντίκτυπο, η Επιτροπή δεν προέβαλε αντιρρήσεις για τον εν λόγω κατάλογο. Η πρόταση αυτή ισχύει επίσης στη δυνατότητα επιλογής που παρέχεται στα κράτη μέλη σχετικά με την αναφορά του ΣΕΠΕ σε περιπτώσεις υπεραναλήψεων [άρθρο 6 παράγραφος 2].

Per quanto riguarda l' accesso alle banche dati , il Parlamento ha suggerito di abbandonare l'obbligo per gli Stati membri di costituire una banca dati centralizzata. La Commissione e il Consiglio hanno accettato questo emendamento (articolo 9). Il Parlamento ha proposto di mantenere l'obbligo per ogni Stato membro di garantire ai creditori di altri Stati membri l'accesso alle banche dati alle stesse condizioni vigenti per i creditori nazionali. La Commissione ha aggiunto che le condizioni di accesso devono essere non discriminatorie, e il Consiglio ha fatto propria questa precisazione (articolo 9, paragrafo 1). La seconda disposizione che il Parlamento ha suggerito di mantenere è quella relativa all'obbligo di informare immediatamente e gratuitamente il consumatore del risultato della consultazione di una banca dati. La proposta modificata della Commissione ha incorporato questo emendamento, limitandolo ai casi in cui il consumatore chiede di essere informato. Il Consiglio ha ulteriormente limitato quest'obbligo di informare il consumatore ai casi in cui il rifiuto di una domanda di credito si basa sulla consultazione di una banca dati (articolo 9, paragrafo 2). Questa soluzione è accettabile perché si applica alla situazione in cui è della massima importanza che il consumatore sia informato della consultazione di una banca dati.

Όσον αφορά την πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων , το Κοινοβούλιο πρότεινε να εγκαταλειφθεί η υποχρέωση των κρατών μελών να εξασφαλίσουν τη λειτουργία κεντρικής βάσης δεδομένων. Η Επιτροπή και το Συμβούλιο συμφώνησαν στην εν λόγω τροπολογία [άρθρο 9]. Το Κοινοβούλιο πρότεινε να διατηρηθεί η απαίτηση οι πιστωτικοί φορείς άλλων κρατών μελών να έχουν πρόσβαση στις υπάρχουσες βάσεις δεδομένων υπό τους ίδιους όρους όπως οι πιστωτικοί φορείς του κράτους μέλους. Η Επιτροπή πρόσθεσε ότι η πρόσβαση πρέπει να παρέχεται χωρίς διακρίσεις, κάτι που αποδέχτηκε το Συμβούλιο [άρθρο 9 παράγραφος 1]. Η δεύτερη διάταξη της οποίας τη διατήρηση πρότεινε το Κοινοβούλιο αφορά την άμεση και δωρεάν ενημέρωση του καταναλωτή σχετικά με το αποτέλεσμα της προσφυγής σε βάση δεδομένων. Η τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής ενσωματώνει την εν λόγω τροπολογία αλλά την περιορίζει σε περιπτώσεις όπου ο καταναλωτής ζητά την παροχή της πληροφορίας. Το Συμβούλιο περιόρισε περαιτέρω την υποχρέωση ενημέρωσης του καταναλωτή στις περιπτώσεις όπου η απόρριψη της αίτησης χορήγησης πίστωσης βασίζεται στην προσφυγή στη βάση δεδομένων [άρθρο 9 παράγραφος 2]. Αυτό μπορεί να γίνει δεκτό διότι καλύπτει την περίπτωση στην οποία είναι πλέον σημαντικό για τους καταναλωτές να γνωρίζουν σχετικά με την προσφυγή στη βάση δεδομένων.

Quanto all' informazione contrattuale , è stata accolta la proposta del Parlamento di aggiungere un'informazione sulla procedura da seguire per esercitare il diritto di scioglimento del contratto di credito (articolo 10, paragrafo 2, lettera r)).

Όσον αφορά τις πληροφορίες που πρέπει να αναφέρονται στη σύμβαση , έγινε δεκτή η πρόταση του Κοινοβουλίου να προστεθούν οι πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται για την άσκηση του δικαιώματος καταγγελίας της σύμβασης πίστωσης [άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο ιη)].

Per quanto riguarda il TAEG , il Parlamento aveva proposto che vi fossero inclusi i costi di assicurazione soltanto quando l'assicurazione fosse obbligatoria per ottenere il credito. Questa disposizione è stata accettata dalla Commissione e dal Consiglio, ma, per ragioni di chiarezza, è stata inserita nella definizione del costo totale del credito (articolo 3, lettera g)). Il Parlamento aveva anche proposto due assunti da utilizzare quando il tasso debitore è soggetto a variazioni nel corso del contratto o quando un tasso promozionale è proposto soltanto all'inizio del contratto di credito. Questo suggerimento è stato pienamente accolto dalla Commissione e dal Consiglio ed è ora incluso nelle disposizioni dell'allegato I, parte II, lettere i) e j).

Όσον αφορά το ΣΕΠΕ το Κοινοβούλιο είχε προτείνει να λαμβάνονται υπόψη στο ΣΕΠΕ τα έξοδα ασφάλισης μόνο εάν είναι υποχρεωτικά για τη σύναψη της πίστωσης. Η πρόταση αυτή έγινε από την Επιτροπή και το Συμβούλιο, αλλά για λόγους σαφήνειας, συμπεριλήφθη στον ορισμό του συνολικού κόστους της πίστωσης (άρθρο 3 στοιχείο ζ). Το Κοινοβούλιο είχε επίσης προτείνει να χρησιμοποιούνται δύο τεκμήρια στις περιπτώσεις όπου το χρεωστικό επιτόκιο μπορεί να παρουσιάζει διακύμανση κατά τη διάρκεια της σύμβασης ή όπου προτείνεται ένα προνομιακό επιτόκιο μόνο για την αρχή της πίστωσης. Η πρόταση αυτή έγινε πλήρως αποδεκτή από την Επιτροπή και το Συμβούλιο και περιέχεται τώρα στο Παράρτημα Ι μέρος (ΙΙ) στοιχεία η) και θ).

Per quanto riguarda il tasso debitore , il Parlamento aveva proposto condizioni supplementari per i tassi variabili. Queste aggiunte sono state prese in considerazione e sono ora incluse nella definizione di "tasso debitore fisso" (cioè non variabile), all'articolo 3, lettera k).

Όσον αφορά το χρεωστικό επιτόκιο, το Κοινοβούλιο είχε προτείνει επιπλέον όρους για τα μεταβλητά χρεωστικά επιτόκια. Οι προσθήκες αυτές ελήφθησαν υπόψη και τώρα περιλαμβάνονται στον ορισμό του «σταθερού χρεωστικού επιτοκίου» (δηλ, μη μεταβλητού) στο άρθρο 3 στοιχείο η).

Per quanto riguarda il rimborso anticipato , il Parlamento aveva proposto modifiche della formulazione che sono state incorporate nella posizione comune: il consumatore può procedere ad un rimborso anticipato in qualsiasi momento (articolo 16).

Όσον αφορά την πρόωρη αποπληρωμή , το Κοινοβούλιο είχε προτείνει αλλαγές στη διατύπωση οι οποίες ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση. Ο καταναλωτής μπορεί δικαιούται να εκπληρώσει πρόωρα ανά πάσα στιγμή τις υποχρεώσεις του [άρθρο 16].

Sulla cessione dei diritti , il Parlamento aveva proposto che il consumatore sia informato della cessione del contratto a un terzo. Questa disposizione è stata inserita nella posizione comune; non si applica tuttavia quando il creditore originario, in accordo con il cessionario, continua a servire il credito nei confronti del consumatore (articolo 17).

Όσον αφορά την εκχώρηση δικαιωμάτων , το Κοινοβούλιο είχε προτείνει ότι ο καταναλωτής πρέπει να πληροφορείται για την εκχώρηση της σύμβασης σε τρίτο. Η πρόταση αυτή ενσωματώθηκε στην κοινή θέση· ωστόσο, δεν εφαρμόζεται όταν ο αρχικός πιστωτικός φορέας, σε συμφωνία με τον εκδοχέα, εξακολουθεί να καταβάλλει την πίστωση έναντι του καταναλωτή [άρθρο 17].

Per quanto riguarda le transazioni collegate e gli effetti del diritto di recesso su di esse, la Commissione e il Consiglio hanno confermato che, quando abbia esercitato un diritto di recesso basato sulla normativa comunitaria riguardo a un contratto d'acquisto, il consumatore non è più vincolato dal contratto di credito collegato (articolo 15). Il Parlamento ha inoltre proposto che gli Stati membri siano autorizzati a mantenere o introdurre sistemi di responsabilità solidale, proposta che è ripresa nella posizione comune (articolo 15, paragrafo 2).

Όσον αφορά τις συνδεδεμένες συμβάσεις πίστωσης, και το αποτέλεσμα του δικαιώματος υπαναχώρησης από τέτοιες συναλλαγές, η Επιτροπή και το Συμβούλιο επιβεβαίωσε ότι εάν ο καταναλωτής υπαναχωρήσει από συμβάσεις παροχής αγαθών ή υπηρεσιών, βάσει του κοινοτικού δικαίου, δεν δεσμεύεται πλέον από τυχόν συνδεδεμένη σύμβαση πίστωσης (άρθρο 15). Το Κοινοβούλιο πρότεινε επιπλέον τα κράτη μέλη να μπορούν να διατηρήσουν ή να εισαγάγουν συστήματα αλληλέγγυας ευθύνης. Η πρόταση αυτή αντικατοπτρίζεται στην κοινή θέση (άρθρο 15 παράγραφος 2).

Il Consiglio e la Commissione hanno seguito l'idea del Parlamento secondo la quale ogni parte può sciogliere un contratto di credito a durata indeterminata su semplice preavviso. Inoltre, a tutela dei consumatori, la posizione comune propone che i creditori siano tenuti a dare un preavviso di almeno due mesi (articolo 13).

Το Συμβούλιο και η Επιτροπή ακολούθησαν την πρόταση του Κοινοβουλίου σύμφωνα με την οποία καθένα από τα συμβαλλόμενα μέρη έχει το δικαίωμα να καταγγείλει σύμβαση πίστωσης αόριστης διάρκειας παρέχοντας απλώς προειδοποίηση. Επιπλέον, ως μέτρο για την προστασία των καταναλωτών, η κοινή θέση προτείνει οι πιστωτικοί φορείς να υποχρεώνονται να παρέχουν τουλάχιστον δίμηνη προειδοποίηση (άρθρο 13).

Per quanto riguarda lo sconfinamento , la parte dell'emendamento del Parlamento relativa all'informazione dei consumatori (penali e interessi di mora) è stata accettata e incorporata nella posizione comune (articolo 18).

Όσον αφορά την υπέρβαση , το μέρος της τροπολογίας του Κοινοβουλίου που αφορά την ενημέρωση του καταναλωτή (κυρώσεις και τόκοι υπερημερίας) έγινε δεκτό και ενσωματώθηκε στην κοινή θέση (άρθρο 18).

Sulla regolamentazione relativa ai creditori e agli intermediari, l'emendamento del Parlamento che propone che siano oggetto di una regolamentazione o siano controllati da un organismo o un'autorità indipendente è stato ripreso nella posizione comune (articolo 20). Gli intermediari non sono però più inclusi in questo articolo.

Όσον αφορά τη ρύθμιση των δραστηριοτήτων των πιστωτικών φορέων και των μεσιτών πιστώσεων, η τροπολογία του Κοινοβουλίου η οποία πρότεινε να ρυθμίζονται ή να εποπτεύονται από ανεξάρτητο φορέα ή αρχή ελήφθη υπόψη στην κοινή θέση (άρθρο 20). Εντούτοις, το εν λόγω άρθρο δεν κάνει πλέον αναφορά στους μεσίτες πιστώσεων.

Emendamenti non incorporati nella posizione comune, ma che erano stati ritenuti accettabili dalla Commissione

Τροπολογίες που δεν ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση, και, ωστόσο, έγιναν δεκτές από την Επιτροπή.

Il Parlamento ha proposto che il creditore possa adempiere ai suoi obblighi in materia di informazione precontrattuale fornendo una bozza di contratto di credito che includa tutte le informazioni contrattuali necessarie. Il Consiglio non ha accolto questa proposta. Dato che le clausole di un contratto di credito sono difficili da capire per il consumatore medio e che il modello obbligatorio (v. 3.3) è un valido sistema per fornire al consumatore informazioni precontrattuali comprensibili, la Commissione è dell'opinione che i creditori debbano essere sempre tenuti a utilizzare il modello.

Το Κοινοβούλιο πρότεινε να μπορεί ο πιστωτικός φορέας να εκπληρώνει τις απαιτήσεις του για παροχή πληροφοριών πριν από τη σύναψη της σύμβασης παρέχοντας ένα σχέδιο σύμβασης πίστωσης το οποίο να περιλαμβάνει όλες τις ανάγκες συμβατικές πληροφορίες. Το Συμβούλιο δεν δέχτηκε την πρόταση αυτή. Δεδομένου ότι είναι πολύ δύσκολο για το μέσο καταναλωτή να κατανοήσει τους όρους μιας σύμβασης πίστωσης και ότι το υποχρεωτικό έντυπο (βλ. 3.3) αποτελεί καλή λύση για την παροχή κατανοητών πληροφοριών στον καταναλωτή πριν από τη σύναψη της σύμβασης, η Επιτροπή συμφωνεί ότι οι πιστωτικοί φορείς πρέπει να υποχρεώνονται να χρησιμοποιούν πάντα το έντυπο αυτό.

Nella disposizione relativa alle transazioni collegate , il Parlamento ha proposto che in caso di non fornitura, fornitura parziale o non conformità, la possibilità per il consumatore di proporre ricorso contro il creditore sia necessariamente subordinata alla preesistenza di un accordo tra loro. Questa proposta era stata accettata dalla Commissione, ma non è stata accolta dal Consiglio. Tuttavia, la posizione comune, come proposto dal Parlamento, lascia gli Stati membri liberi di stabilire in quale misura e a quali condizioni il ricorso può essere esercitato.

Με τη διάταξη για τις συνδεδεμένες συμβάσεις πιστώσεων , το Κοινοβούλιο είχε προτείνει η ύπαρξη προϋπάρχουσας σύμβασης μεταξύ του πιστωτικού φορέα και του προμηθευτή να αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση εκ μέρους του καταναλωτή ένδικων μέσων κατά του πιστωτικού φορέα στην περίπτωση μη παροχής ή μερικής παροχής ή μη συμμόρφωσης. Αυτό έγινε δεκτό από την Επιτροπή, όμως το Συμβούλιο δεν αποδέχτηκε την πρόταση αυτή. Ωστόσο, η κοινή θέση αφήνει το περιθώριο στα κράτη μέλη, όπως πρότεινε το Κοινοβούλιο, να καθορίζουν σε ποιο βαθμό και υπό ποιες συνθήκες μπορούν να ασκούνται τα εν λόγω ένδικα μέσα.

Per i contratti di credito a durata indeterminata la Commissione non era contraria all'obbligo di ottenere il consenso preliminare esplicito del mutuatario prima del loro rinnovo, ma questo punto non è stato mantenuto nella posizione comune.

Όσον αφορά τις συμβάσεις πίστωσης αορίστου διάρκειας , η Επιτροπή δεν διαφώνησε με την υποχρέωση ρητής προηγούμενης έγκρισης από τον δανειολήπτη πριν από την ανανέωση της σύμβασης, αλλά αυτό δεν ελήφθη υπόψη στην κοινή θέση.

L'emendamento proposto dal Parlamento per l'articolo sull' esecuzione del contratto di fideiussione non era applicabile, dato che tutta la questione delle fideiussioni è stata esclusa dal campo d'applicazione della direttiva. Lo stesso vale per l'articolo su costituzione in mora ed esigibilità .

Η τροπολογία που πρότεινε το Κοινοβούλιο σχετικά με το άρθρο για την εκτέλεση της σύμβασης εγγύησης δεν μπορούσε να εφαρμοστεί καθώς το όλο θέμα των ασφαλειών αποκλείστηκε από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Το ίδιο ισχύει για το άρθρο σχετικά με την όχληση και την απαίτηση οφειλών .

Emendamenti non accettabili

Τροπολογίες που δεν έγιναν δεκτές

La proposta del Parlamento riguardante l'obbligo di stipulare per iscritto i contratti di credito non è stata recepita nella posizione comune perché la Commissione e il Consiglio ritengono che le prescrizioni formali debbano essere conformi a tutte le norme che disciplinano la vendita a distanza. Tuttavia, il Consiglio ha incluso la possibilità per gli Stati membri di mantenere o introdurre norme nazionali relative alla validità della conclusione dei contratti (articolo 10, paragrafo 1, terza frase).

Η πρόταση του Κοινοβουλίου να προβλέπεται ότι οι συμβάσεις πίστωσης πρέπει να συντάσσονται γραπτώς δεν ενσωματώθηκε στην κοινή θέση διότι η Επιτροπή και το Συμβούλιο πιστεύουν ότι οι τυπικές απαιτήσεις πρέπει να ευθυγραμμίζονται με όλα τα χαρακτηριστικά της εμπορίας εξ αποστάσεως. Ωστόσο, το Συμβούλιο συμπεριέλαβε τη δυνατότητα των κρατών μελών να διατηρούν ή να εισάγουν εθνικούς κανόνες σχετικά με την εγκυρότητα της σύναψης συμβάσεων [άρθρο 10 παράγραφος 1 τρίτη πρόταση].

Per quanto riguarda il TAEG (articolo 19), il Parlamento aveva proposto di illustrare nei dettagli la formula per il calcolo nell'articolo corrispondente. Il Consiglio e la Commissione hanno ritenuto che sia sufficiente riportare la formula nell'allegato, che non ha soltanto valore indicativo, ma fa parte integrante dell'atto legislativo.

Σχετικά με το ΣΕΠΕ (άρθρο 19), το Κοινοβούλιο είχε προτείνει να εξηγηθεί με περισσότερες λεπτομέρειες ο τύπος υπολογισμού στο αντίστοιχο άρθρο. Το Συμβούλιο και η Επιτροπή θεώρησαν ότι ήταν επαρκής η αναφορά του τύπου στο παράρτημα, το οποίο δεν είναι απλώς ενδεικτικό αλλά αποτελεί μέρος του νομοθετικού κειμένου.

L'assunto di un saldo costante per il calcolo del TAEG nel caso dei contratti di credito a durata indeterminata, come proposto dal Parlamento, non è stato accettato perché non riflette la realtà dei crediti a durata indeterminata.

Η χρήση σταθερού ισοζυγίου κεφαλαίου ως βάσης για τον υπολογισμό του ΣΕΠΕ στην περίπτωση συμβάσεων πίστωσης αορίστου διάρκειας, όπως είχε προτείνει το Κοινοβούλιο, δεν έγινε αποδεκτή διότι δεν αντανακλούσε την πραγματικότητας της πίστωσης αορίστου διάρκειας.

Quanto alle transazioni collegate , il Parlamento aveva proposto che in caso di recesso dal contratto di credito il consumatore non dovesse più essere vincolato dal contratto d'acquisto collegato. Questa proposta non è stata accettata dalla Commissione e dal Consiglio, perché la direttiva riguarda i contratti di credito e non i contratti di vendita. Inoltre, questo potrebbe indurre i fornitori a ritardare la fornitura delle merci o dei servizi fino alla fine del periodo di recesso. Gli Stati membri possono tuttavia sempre introdurre o mantenere disposizioni in tal senso nella legislazione nazionale.

Όσον αφορά τις συνδεδεμένες συμβάσεις πίστωσης , το Κοινοβούλιο είχε προτείνει στην περίπτωση υπαναχώρησης από τη σύμβαση πίστωσης ο καταναλωτής να μη δεσμεύεται πλέον από τη συνδεδεμένη σύμβαση παροχής αγαθών ή υπηρεσιών. Αυτό δεν έγινε δεκτό από την Επιτροπή και το Συμβούλιο διότι η παρούσα οδηγία αφορά τις συμβάσεις πίστωσης και όχι τις συμβάσεις πώλησης. Επιπλέον, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει τους προμηθευτές να καθυστερούν την παράδοση των αγαθών ή των υπηρεσιών έως το τέλος της περιόδου υπαναχώρησης. Ωστόσο, τα κράτη μέλη εξακολουθούν να έχουν το δικαίωμα να εισάγουν ή να διατηρούν τέτοια συστήματα σε εθνικό επίπεδο.

Per quanto riguarda lo sconfinamento , la formulazione "sconfinamento non autorizzato" proposta dal Parlamento europeo non è stata accolta perché si riferisce a qualcosa che è accettato dal creditore e che pertanto, in quanto tale, non è "non autorizzato" (articolo 18).

Όσον αφορά την υπέρβαση, η διατύπωση που πρότεινε το Κοινοβούλιο σχετικά με τη «μη επιτρεπόμενη υπέρβαση» δεν ενσωματώθηκε διότι αναφέρεται σε κάτι που δεν είναι αποδεκτό από τον πιστωτικό φορέα και, συνεπώς, από τη φύση του δεν «επιτρέπεται» [άρθρο 18].

Sulla questione dell' armonizzazione , il Parlamento aveva proposto di introdurre nella direttiva una clausola di armonizzazione minima. Questa proposta non è stato ripresa nella posizione comune. La Commissione considera che la clausola minima contenuta nell'attuale direttiva sul credito al consumo abbia dato origine a legislazioni nazionali molto diverse, che hanno avuto per conseguenza ostacoli all'accesso al mercato e una sua frammentazione. Poiché uno dei principali obiettivi della direttiva è quello di mettere in moto un processo che porti a un autentico mercato interno del credito al consumo, la Commissione ritiene che la piena armonizzazione prevista nella posizione comune (articolo 22) sia assolutamente necessaria, non soltanto sulla questione del TAEG, come suggerito dagli emendamenti del Parlamento, ma anche su altri aspetti essenziali toccati dalla direttiva.

Όσον αφορά την προσέγγιση εναρμόνισης , το Κοινοβούλιο είχε προτείνει να εισαχθεί στην οδηγία μια ελάχιστη ρήτρα εναρμόνισης. Αυτό δεν ενσωματώθηκε στην κοινή θέση. Η Επιτροπή πιστεύει ότι η ελάχιστη ρήτρα που περιέχεται στην ισχύουσα οδηγία για την καταναλωτική πίστη έχει οδηγήσει σε πολύ διαφορετικές νομοθεσίες στα κράτη μέλη, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται φραγμοί στην είσοδο στην αγορά και κατακερματισμός της αγοράς. Με την δρομολόγηση της διαδικασίας για τη δημιουργία μιας πραγματικής εσωτερικής αγοράς για την καταναλωτική πίστη, η οποία αποτελεί έναν από τους βασικούς στόχους της οδηγίας, η Επιτροπή πιστεύει ότι η πλήρης εναρμόνιση όπως προβλέπεται στην κοινή θέση (άρθρο 22) είναι απολύτως αναγκαία, όχι μόνο σε ό,τι αφορά το ΣΕΠΕ, όπως προτείνεται στις τροπολογίες του Κοινοβουλίου, αλλά και για τα άλλα βασικά θέματα που καλύπτει η οδηγία.

3.3 Nuove disposizioni introdotte dal Consiglio

3.3 Νέες διατάξεις τις οποίες εισήγαγε το Συμβούλιο

Il Consiglio ha aggiunto i contratti di credito sotto forma di scoperto che devono essere rimborsati entro un mese a quelli esclusi dal campo d'applicazione della direttiva (articolo 2, paragrafo 2, lettera e)). Resta tuttavia l'obbligo di fornire, prima della stipulazione di questi contratti, alcune informazioni (articolo 6, paragrafo 5). Poiché questi contratti di credito si estendono soltanto su un periodo di tempo molto breve e non possono quindi dar luogo a costi rilevanti, questa esclusione del campo d'applicazione è accettabile.

Το Συμβούλιο πρόσθεσε τις υπεραναλήψεις που πρέπει να εξοφλούνται σε ένα μήνα στον κατάλογο των εξαιρέσεων από το πεδίο της οδηγίας [άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο ε)]. Ωστόσο, πρέπει να παρέχεται ένας σύντομος κατάλογος πληροφοριών πριν από τη σύναψη της σύμβασης [άρθρο 6 παράγραφος 5]. Καθώς αυτές οι πιστώσεις καλύπτουν μόνον έναν πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και, συνεπώς, δεν συνεπάγονται εκτεταμένα έξοδα, η εξαίρεση αυτή είναι αποδεκτή.

Per quanto riguarda i crediti ipotecari, il Consiglio ha introdotto due nuove esclusioni dal campo d'applicazione, che riguardano i crediti destinati a finanziare l'acquisto di beni immobili in modo analogo ai crediti ipotecari (articolo 2, paragrafo 2, lettera a), seconda opzione)) e i crediti delle banche fondate sui principi della religione islamica nel Regno Unito (articolo 2, paragrafo 2, lettera b)). La Commissione accetta queste esclusioni dato che riguardano particolari istituti giuridici di alcuni Stati membri che sono comparabili ai crediti ipotecari.

Στον τομέα των ενυπόθηκων πιστώσεων, το Συμβούλιο εισήγαγε δύο νέες εξαιρέσεις που καλύπτουν τις πιστώσεις που προορίζονται για τη χρηματοδότηση της αγοράς ακίνητης περιουσίας με παρόμοιο τρόπο όπως οι ενυπόθηκες πιστώσεις [άρθρο 2 παράγραφος 2 (α, δεύτερη εναλλακτική επιλογή)] και πιστώσεις από τράπεζες που βασίζονται στις αρχές της ισλαμικής πίστης στο Ηνωμένο Βασίλειο [άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο β)]. Η Επιτροπή υποστηρίζει τις εξαιρέσεις αυτές διότι αποσκοπούν να καλύψουν συγκεκριμένες νομικές λύσεις σε ορισμένες κράτη μέλη που είναι παρόμοιες για τις ενυπόθηκες πιστώσεις.

Tenendo conto dei regimi semplificati creati per i contratti di credito sotto forma di scoperto e di sconfinamento, il Consiglio ha introdotto definizioni per questi due tipi di contratto di credito, nel caso dello scoperto sulla base di una proposta della Commissione (articolo 3, lettere d) ed e)).

Σύμφωνα με τα απλουστευμένα καθεστώτα που δημιουργήθηκαν για τις υπεραναλήψεις και τις υπερβάσεις, το Συμβούλιο εισήγαγε ορισμούς για τα δύο τύπους συμφωνιών πίστωσης, στην περίπτωση υπερανάληψης βάσει της πρότασης της Επιτροπής [άρθρο 3 στοιχεία δ) και ε)].

Per quanto riguarda l'informazione precontrattuale , il Consiglio ha introdotto un modello obbligatorio che sarà esattamente lo stesso in tutti gli Stati membri e dovrà essere utilizzato dai creditori per fornire ai consumatori le informazioni precontrattuali (articolo 5, paragrafo 1, seconda frase; allegato II). La Commissione è pienamente favorevole, perché l'uso del modello faciliterà il confronto delle offerte da parte dei consumatori e renderà l'informazione precontrattuale più comprensibile.

Σχετικά με την παροχή πληροφοριών πριν από τη σύναψη της σύμβασης , το Συμβούλιο εισήγαγε υποχρεωτικό τυποποιημένο έντυπο το οποίο είναι ακριβώς το ίδιο σε όλα τα κράτη μέλη και πρέπει να χρησιμοποιείται από τους πιστωτικούς φορείς για να παρέχουν στον καταναλωτή πληροφορίες πριν από τη σύναψη της σύμβασης [άρθρο 5 παράγραφος 1 δεύτερη πρόταση/ παράρτημα ΙΙ]. Η Επιτροπή υποστηρίζει απόλυτα την πρόταση αυτή διότι το έντυπο θα διευκολύνει για τους καταναλωτές τη σύγκριση των προσφορών και θα είναι πιο κατανοητές για τους καταναλωτές οι πληροφορίες που παρέχονται πριν από τη σύναψη της σύμβασης.

Per i regimi semplificati il Consiglio ha predisposto un modello specifico (allegato III) non obbligatorio, ma che i creditori possono utilizzare per adempiere i loro obblighi di informazione precontrattuale (articolo 6, paragrafo 1, quarta e quinta frase).

Στις περιπτώσεις απλουστευμένων καθεστώτων, το Συμβούλιο συνέταξε ένα ειδικό τυποποιημένο έντυπο (παράρτημα ΙΙΙ), το οποίο δεν είναι υποχρεωτικό, αλλά μπορεί να χρησιμοποιείται από πιστωτικούς φορείς για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που έχουν για παροχή πληροφοριών πριν από τη σύναψη της σύμβασης [άρθρο 6 παράγραφος 1 τέταρτη και πέμπτη πρόταση)].

Il Consiglio ha introdotto alcune nuove disposizioni riguardanti il contratto di credito stesso. Ha aggiunto alle informazioni da fornire le altre condizioni contrattuali (articolo 10, paragrafo 2, lettera t)), l'autorità di controllo (articolo 10, paragrafo 2, lettera u)) e un avvertimento relativo alle conseguenze dei mancati pagamenti (articolo 10, paragrafo 2, lettera m)). Per gli scoperti, è prevista la stessa facoltà lasciata agli Stati membri per quel che riguarda l'indicazione del TAEG è (articolo 10, paragrafo 2, punto g)). Mentre tutte queste aggiunte possono essere accettate dalla Commissione, l'emendamento del Consiglio secondo il quale l'articolo 10 si applica fatte salve le norme nazionali relative alla validità della conclusione dei contratti di credito è più problematico. L'articolo 10 deve intendersi come una disposizione interamente armonizzata; di conseguenza, agli Stati membri non dovrebbe essere riconosciuta la facoltà di regolamentare prescrizioni formali (come la firma manoscritta del contratto) sul piano nazionale. Tali prescrizioni formali, non essendo armonizzate, possono costituire ostacoli al mercato interno.

Το Συμβούλιο εισήγαγε ορισμένες νέες διατάξεις σχετικά με την ίδια τη σύμβαση πίστωσης . Στις απαιτήσεις για παροχή πληροφοριών πρόσθεσε πληροφορίες σχετικά με άλλους συμβατικούς όρους και προϋποθέσεις [άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο κ)], την εποπτική αρχή [άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο κα)] και τη γενική προειδοποίηση για τις συνέπειες της παράλειψης πληρωμής [άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο ιγ)]. Στις περιπτώσεις υπεραναλήψεων, προβλέπεται η ίδια δυνατότητα επιλογής των κρατών μελών σχετικά με την αναφορά του ΣΕΠΕ [άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο ζ)]. Ενώ η Επιτροπή μπορεί να αποδεχτεί όλες αυτές τις προσθήκες, η τροπολογία του Συμβουλίου ότι το άρθρο 10 δεν πρέπει να θίγει τυχόν εθνικούς κανόνες για την εγκυρότητα της σύναψης σύμβασης πίστωσης δημιουργεί περισσότερα προβλήματα.. Το άρθρο 10 προορίζεται να αποτελέσει πλήρως εναρμονισμένη διάταξη, με συνέπεια τα κράτη μέλη να μην πρέπει να έχουν την ελευθερία να επιβάλουν τυπικές απαιτήσεις (π.χ. γραπτή υπογραφή της σύμβασης) σε εθνικό επίπεδο. Τέτοιες επίσημες απαιτήσεις, οι οποίες δεν είναι εναρμονισμένες, μπορούν να αποτελέσουν φραγμούς στην εσωτερική αγορά.

Per quanto riguarda l' informazione sul tasso debitore (articolo 11), il Consiglio ha stabilito che l'informazione su una modifica di tale tasso sia fornita al consumatore solo periodicamente nel caso in cui essa sia dovuta a una modifica del tasso di riferimento, per evitare un'inutile burocrazia e un sovraccarico di informazione del consumatore.

Σχετικά με την παροχή πληροφοριών για το χρεωστικό επιτόκιο [άρθρο 11], το Συμβούλιο όριζε ότι η παροχή πληροφοριών στην περίπτωση αλλαγής του χρεωστικού επιτοκίου πρέπει να γίνεται μόνο περιοδικά εάν συνδέεται με αλλαγή του επιτοκίου αναφοράς, ώστε να αποφεύγεται η περιττή γραφειοκρατία και η υπερφόρτωση του καταναλωτή με πληροφορίες.

Il Consiglio ha introdotto una descrizione più dettagliata delle modalità di esercizio diritto di recesso . Ha anche aggiunto un paragrafo (articolo 14, paragrafo 6) in cui si precisa che gli Stati membri possono mantenere disposizioni nazionali che stabiliscono il periodo di tempo durante il quale l'esecuzione del contratto non può avere inizio.

Το Συμβούλιο εισήγαγε λεπτομερέστερη περιγραφή της διαδικασίας για την άσκηση του δικαιώματος υπαναχώρησης . Πρόσθεσε επίσης μία παράγραφο (άρθρο 14 παράγραφος 6) σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν τυχόν εθνικές διατάξεις που ορίζουν προθεσμία κατά τη διάρκεια της οποίας δεν μπορεί να αρχίσει η εκτέλεση της σύμβασης.

Riguardo al rimborso anticipato (articolo 16), il Consiglio ha introdotto la possibilità per il creditore di esigere in tal caso, a certe condizioni, una compensazione. Gli Stati membri possono stabilire per l'importo del rimborso anticipato una soglia, non superiore a 10 000 euro, al di sotto della quale il creditore non ha diritto a una compensazione. La compensazione non può superare l'1% dell'importo del credito rimborsato se il tasso è fisso per più di un anno; in caso contrario, non può superare lo 0,5%. Inoltre, il creditore non ha diritto a una compensazione se il tasso di riferimento applicato dalla Banca centrale europea è aumentato tra la data della stipulazione del contratto e la data del rimborso anticipato. La Commissione ritiene che l'armonizzazione del calcolo della compensazione sia utile ai fini della realizzazione del mercato interno e che le condizioni stabilite dal Consiglio non riducano la tutela offerta ai consumatori. Tuttavia, la Commissione avrebbe preferito una maggiore armonizzazione su questo punto.

Όσον αφορά την πρόωρη εξόφληση (άρθρο 16), το Συμβούλιο εισήγαγε τη δυνατότητα για τους πιστωτικούς φορείς να αξιώνουν αποζημίωση στην περίπτωση που ο καταναλωτής προβεί σε πρόωρη εξόφληση, υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλουν όριο που δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 10.000 ευρώ για το ποσό που εξοφλείται πρόωρα, κάτω από το οποίο δεν μπορεί να ζητείται αποζημίωση. Η ανώτατη αποζημίωση ανέρχεται στο 1% του ποσού που αποπληρώθηκε εφόσον το επιτόκιο είναι σταθερό για περισσότερο από ένα έτος και δεν μπορεί να υπερβαίνει το 0,5% της πίστωσης. Επιπλέον, ο πιστωτικός φορέας δεν δικαιούται αποζημίωση εάν το επιτόκιο αναφοράς της ΕΚΤ έχει αυξηθεί μεταξύ της ημερομηνίας σύναψης της συμφωνίας και της ημερομηνίας πρόωρης εξόφλησης. Η Επιτροπή πιστεύει ότι η εναρμόνιση του υπολογισμού της αποζημίωσης είναι χρήσιμη για την επίτευξη της εσωτερικής αγοράς και ότι οι όροι που συμφωνήθηκαν από το Συμβούλιο δεν θίγουν το επίπεδο προστασίας των καταναλωτών. Ωστόσο, η Επιτροπή θα προτιμούσε υψηλότερο επίπεδο εναρμόνισης για το θέμα αυτό.

Il Consiglio ha aggiunto la possibilità di ricorrere alla procedura del comitato (in base all'articolo 5 bis, paragrafi da 1 a 4 della decisione 1999/468/CE, tenendo conto delle disposizioni dell'articolo 8) per determinare gli assunti necessari per il calcolo del TAEG per alcuni tipi di credito (articolo 19, paragrafo 5). Il ricorso alla procedura del comitato, a cui si riferisce l'articolo 25 della posizione comune, ha l'appoggio della Commissione. Per la sua natura estremamente tecnica, la questione non si prestava a un esame approfondito in sede di Consiglio, che ha perciò deciso di ricorrere a una procedura più appropriata.

Το Συμβούλιο πρόσθεσε τη δυνατότητα προσφυγής σε επιτροπολογία (σύμφωνα με το άρθρο 5α παράγραφο 1 έως 4 της οδηγίας 1999/468/ΕΚ, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 8) για τον καθορισμό των τεκμηρίων που πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του ΣΕΠΕ για ορισμένους τύπους πιστώσεων [άρθρο 19 παράγραφος 5]. Η πρόταση αυτή λαμβάνεται υπόψη στο άρθρο 25 της κοινής θέσης και υποστηρίζεται από την Επιτροπή. Η εξαιρετική τεχνική φύση του θέματος αυτού δεν προσφερόταν για εις βάθος συζήτηση στο Συμβούλιο, το οποίο συνεπώς αποφάσισε να το εξετάσει με μια πιο κατάλληλη για το σκοπό αυτό διαδικασία. Η οδηγία περιέχει ορισμένες ρυθμιστικές επιλογές για τα κράτη μέλη (πιθανότητα εφαρμογής απλουστευμένου καθεστώτος μόνο για ορισμένες συμβάσεις πιστώσεων [άρθρο 2 παράγραφοι 5 και 6], πρόβλεψη αναφοράς στη διαφήμιση μόνο του ΣΕΠΕ [άρθρο 4 παράγραφος 1], δικαίωμα να μην επιβάλουν την αναφορά του ΣΕΠΕ για υπεραναλήψεις στη διαφήμιση, παροχή πληροφοριών κατά και πριν από τη σύναψη της σύμβασης [άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο γ), άρθρο 6 παράγραφος 2, άρθρο 10 παράγραφος 2 στοιχείο ζ)], πιθανότητα να προσαρμόζουν τη βοήθεια που παρέχεται στους καταναλωτές [άρθρο 5 παράγραφος 6], μη πρόβλεψης του δικαιώματος υπαναχώρησης στην περίπτωση συμβάσεων που συνάπτονται μέσω συμβολαιογράφου[άρθρο 14 παράγραφος 5], δικαίωμα να καθορίζουν τα ένδικα μέσα για τις συνδεδεμένες συμβάσεις πίστωσης [άρθρο 15 παράγραφος 2], το δικαίωμα να διατηρούν ή να εισαγάγουν κανόνες σχετικά με το κύρος της σύμβασης [άρθρο 10 παράγραφος 1] και να καθορίζουν όριο κατ' ανώτερο 10.000 ευρώ κάτω από το οποίο δεν μπορεί να ζητηθεί αποζημίωση για πρόωρη εξόφληση [άρθρο 16 παράγραφος 4]. Το Συμβούλιο προσέθεσε την υποχρέωση των κρατών μελών να ενημερώνουν την Επιτροπή όταν κάνουν χρήση αυτών των επιλογών, ώστε οι πληροφορίες αυτές να μπορούν να δημοσιοποιούνται. Η πρόταση αυτή συμπληρώνεται από διάταξη η οποία προβλέπει την παρακολούθηση εκ μέρους της Επιτροπής των συνεπειών της χρήσης των εν λόγω ρυθμιστικών επιλογών για τους καταναλωτές και την εσωτερική αγορά [άρθρο 27 παράγραφος 2]. Η Επιτροπή συμφωνεί με τις προσθήκες αυτές.

La direttiva prevede per gli Stati membri alcune opzioni normative: possibilità di applicare un regime semplificato solo per certi contratti di credito (articolo 2, paragrafi 5 e 6), di prevedere nella pubblicità la sola menzione del TAEG (articolo 4, paragrafo 1), di non rendere obbligatoria l'indicazione del TAEG per i contratti di credito aventi forma di scoperto nella pubblicità, nell'informazione precontrattuale e nell'informazione contrattuale (articolo 4, paragrafo 2, lettera c), articolo 6, paragrafo 2 e articolo 10, paragrafo 2, lettera g)), di adattare le modalità dell'assistenza ai consumatori (articolo 5, paragrafo 6), di non prevedere il diritto di recesso per i contratti di credito collegati (articolo 15, paragrafo 2), di mantenere o introdurre norme sulla validità della conclusione dei contratti (articolo 10, paragrafo 1) e di fissare una soglia non superiore a 10 000 euro al di sotto della quale non può essere pretesa una compensazione in caso di rimborso anticipato (articolo 16, paragrafo 4). Il Consiglio ha aggiunto l'obbligo per gli Stati membri di informare la Commissione quando si avvalgono di queste facoltà, affinché l'informazione possa essere resa pubblica (articolo 26). Questa norma è completata da una disposizione che prevede il controllo da parte della Commissione delle ripercussioni sui consumatori e sul mercato interno del ricorso a queste opzioni normative (articolo 27, paragrafo 2). La Commissione concorda su queste aggiunte.

4. Συμπεράσματα

4. CONCLUSIONI

Η κοινή θέση είναι ικανοποιητική όσον αφορά τέσσερα από τα πέντε βασικά ζητήματα της οδηγίας. Η παροχή πληροφοριών πριν από τη σύναψη της σύμβασης, παροχή πληροφοριών κατά τη σύναψη της σύμβασης, ΣΕΠΕ και το δικαίωμα υπαναχώρησης εναρμονίζονται πλήρως και εξασφαλίζουν υψηλό επίπεδο ενημέρωσης και προστασίας του καταναλωτή, ενώ διαμορφώνονται οι όροι για τη δημιουργία πραγματικής εσωτερικής αγοράς στον τομέα της καταναλωτικής πίστης. Το τυποποιημένο έντυπο για την παροχή πληροφοριών πριν από τη σύναψη της σύμβασης, που εισήγαγε το Συμβούλιο, θα προσφέρει στους καταναλωτές μια καλή βάση για σύγκριση των προσφορών.

La posizione comune è soddisfacente su quattro dei cinque punti principali della direttiva. L'informazione precontrattuale, l'informazione contrattuale, il TAEG e il diritto di recesso sono completamente armonizzati e garantiscono un livello elevato di tutela e di informazione dei consumatori, contribuendo altresì a creare le condizioni di un effettivo mercato interno del credito al consumo. Il modello da utilizzare per l'informazione precontrattuale introdotto dal Consiglio costituirà per i consumatori un valido strumento di confronto delle offerte.

Η Επιτροπή ήταν υπέρ της μεγαλύτερης εναρμόνισης στο θέμα της πρόωρης εξόφλησης. Η Επιτροπή δεν υποστηρίζει τη δυνατότητα που παρέχεται στα κράτη μέλη να διατηρήσουν ή να εισαγάγουν εθνική νομοθεσία σχετικά με το κύρος της σύναψης των συμβάσεων πίστωσης. Ωστόσο, θεωρεί ότι ο γενικός συμβιβασμός που επιτεύχθηκε από το Συμβούλιο μπορεί να γίνει δεκτός, λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο που σημειώθηκε στους άλλους βασικούς τομείς και τις δυσκολίες για την επίτευξη οποιαδήποτε συμφωνίας στον Συμβούλιο.

La Commissione auspicava una maggiore armonizzazione sulla questione del rimborso anticipato e non era favorevole alla possibilità per gli Stati membri di mantenere o introdurre norme nazionali sulla validità della conclusione dei contratti di credito. Tuttavia, essa ritiene che il compromesso complessivo raggiunto dal Consiglio possa essere approvato, tenuto conto dei progressi realizzati sugli altri punti essenziali e delle difficoltà incontrate per trovare un accordo in seno al Consiglio stesso.