Motivación de la sentencia
|
|
1. La petición de decisión prejudicial versa sobre la interpretación del Reglamento (CE) nº 2201/2003 del Consejo, de 27 de noviembre de 2003, relativo a la competencia, el reconocimiento y la ejecución de resoluciones judiciales en materia matrimonial y de responsabilidad parental, por el que se deroga el Reglamento (CE) nº 1347/2000 (DO L 338, p. 1; en lo sucesivo, «Reglamento»), en particular de sus artículos 1, 28 y 56.
|
1. Η αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (ΕΕ L 338, σ. 1, στο εξής: κανονισμός), και ιδίως των άρθρων 1, 28 και 56 αυτού.
|
|
2. Esta petición se ha planteado en el marco de un litigio entre el Health Service Executive (Servicio de Salud; en lo sucesivo, «HSE»), por una parte, y una menor y su madre, por otra, con motivo del acogimiento de dicha menor, en régimen cerrado, en un centro asistencial situado en Inglaterra.
|
2. Η εν λόγω αίτηση υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Health Service Executive (Αρχή υπηρεσιών υγείας, στο εξής: HSE) και ενός παιδιού και της μητέρας του, με αντικείμενο την τοποθέτηση του παιδιού αυτού σε ίδρυμα κλειστής φροντίδας ευρισκόμενο στην Αγγλία.
|
|
Marco jurídico
|
Το νομικό πλαίσιο
|
|
Derecho de la Unión
|
Το δίκαιο της Ένωσης
|
|
3. Los considerandos segundo, quinto, decimosexto y vigesimoprimero del Reglamento establecen:
|
3. Η δεύτερη, η πέμπτη, η δέκατη έκτη καθώς και η εικοστή πρώτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού έχουν ως εξής:
|
|
«(2) El Consejo Europeo de Tampere corroboró el principio del reconocimiento mutuo de las resoluciones judiciales como piedra angular de la creación de un verdadero espacio judicial, y destacó el derecho de visita como prioritario.
|
«(2) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε όρισε την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων ως ακρογωνιαίο λίθο για τη δημιουργία ενιαίου δικαστικού χώρου και απέδωσε χαρακτήρα προτεραιότητας στο δικαίωμα επικοινωνίας.
|
|
[…]
|
[…]
|
|
(5) Con ánimo de garantizar la igualdad de todos los hijos, el presente Reglamento se aplica a todas las resoluciones en materia de responsabilidad parental, incluidas las medidas de protección del menor, con independencia de que estén vinculadas o no a un procedimiento en materia matrimonial.
|
(5) Για να εξασφαλιστεί η ίση μεταχείριση όλων των παιδιών, ο παρών κανονισμός καλύπτει όλες τις αποφάσεις σε θέματα γονικής μέριμνας, περιλαμβανομένων των μέτρων προστασίας του παιδιού, ανεξάρτητα από οιαδήποτε σχέση με μια γαμική διαδικασία.
|
|
[…]
|
[…]
|
|
(16) En caso de urgencia, las disposiciones del presente Reglamento no impedirán que los órganos jurisdiccionales de un Estado miembro adopten medidas provisionales, incluidas las protectoras, por lo que se refiere a las personas o a los bienes que se encuentren en ese Estado.
|
(16) Ο παρών κανονισμός δεν εμποδίζει τα δικαστήρια κράτους μέλους να λαμβάνουν προσωρινά ή ασφαλιστικά μέτρα, σε επείγουσες περιπτώσεις, σχετικά με πρόσωπα ή περιουσιακά στοιχεία, τα οποία ευρίσκονται σε αυτό το κράτος.
|
|
[…]
|
[…]
|
|
(21) El reconocimiento y la ejecución de resoluciones judiciales dictadas en un Estado miembro deben basarse en el principio de confianza mutua, y los motivos del no reconocimiento deben limitarse al mínimo necesario.»
|
(21) Η αναγνώριση και η εκτέλεση αποφάσεων που εκδίδονται σε κράτος μέλος θα πρέπει να βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και οι λόγοι της μη αναγνώρισης θα πρέπει να περιορίζονται στον ελάχιστο αναγκαίο βαθμό.»
|
|
4. El ámbito de aplicación del Reglamento se define en su artículo 1. En el apartado 1, letra b), de dicho artículo se afirma que el Reglamento se aplica, con independencia de la naturaleza del órgano jurisdiccional, a las materias civiles relativas a la atribución, el ejercicio, la delegación, la restricción o la finalización de la responsabilidad parental. El artículo 1, apartado 2, del Reglamento enumera las materias a las que se refiere el citado apartado 1, letra b), entre las cuales figura, en particular, letra d), «[el] acogimiento del menor en una familia o en un establecimiento». El artículo 1, apartado 3, letra g), del Reglamento establece que el Reglamento no se aplica a las medidas adoptadas a consecuencia de infracciones penales cometidas por los menores.
|
4. Το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού ορίζεται στο άρθρο 1 αυτού. Κατά την παράγραφο 1, στοιχείο β΄, του εν λόγω άρθρου, ο κανονισμός εφαρμόζεται, ανεξάρτητα από το είδος του δικαστηρίου, σε αστικές υποθέσεις που αφορούν την ανάθεση, την άσκηση, την ανάθεση σε τρίτο και την ολική ή μερική αφαίρεση της γονικής μέριμνας. Το άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού απαριθμεί τις υποθέσεις που εμπίπτουν στην εν λόγω παράγραφο 1, στοιχείο β΄, στις οποίες περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, υπό το στοιχείο δ΄, «[η] τοποθέτηση του παιδιού σε ανάδοχη οικογένεια ή σε ίδρυμα». Το άρθρο 1, παράγραφος 3, στοιχείο ζ΄, του κανονισμού προβλέπει ότι ο κανονισμός δεν εφαρμόζεται στα μέτρα που λαμβάνονται ως αποτέλεσμα ποινικών αδικημάτων που διαπράχθηκαν από παιδιά.
|
|
5. A tenor del artículo 2 del Reglamento:
|
5. Κατά το άρθρο 2 του κανονισμού:
|
|
«A los efectos del presente Reglamento, se entenderá por:
|
«Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
|
|
1) “órgano jurisdiccional”, todas las autoridades de los Estados miembros con competencia en las materias que entran en el ámbito de aplicación del presente Reglamento de conformidad con el artículo 1;
|
1) Ο όρος “δικαστήριο” καλύπτει όλες τις αρχές των κρατών μελών που έχουν διεθνή δικαιοδοσία για τα ζητήματα που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με το άρθρο 1.
|
|
[…]
|
[…]
|
|
4) “resolución judicial”, las resoluciones […] relativas a la responsabilidad parental dictadas por un órgano jurisdiccional de un Estado miembro, independientemente de cómo se denomine dicha resolución, incluidos los términos de sentencia o auto;
|
4) Ο όρος “απόφαση” περιλαμβάνει […] κάθε απόφαση σχετικά με τη γονική μέριμνα, που εκδίδεται από δικαστήριο κράτους μέλους, ασχέτως ονομασίας της, όπως “διαταγή”, “διάταξη” ή “απόφαση”.
|
|
[…]
|
[…]
|
|
7) “responsabilidad parental”, los derechos y obligaciones conferidos a una persona física o jurídica en virtud de una resolución judicial, por ministerio de la ley o por un acuerdo con efectos jurídicos, en relación con la persona o los bienes de un menor. El término incluye, en particular, los derechos de custodia y visita;
|
7) Ο όρος “γονική μέριμνα” περιλαμβάνει το σύνολο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που παρέχονται σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο με δικαστική απόφαση, απευθείας από το νόμο ή με ισχύουσα συμφωνία όσον αφορά το πρόσωπο ή την περιουσία του παιδιού. Ειδικότερα ο όρος περιλαμβάνει το δικαίωμα επιμέλειας και το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας.
|
|
[…]
|
[…]
|
|
9) “derechos de custodia”, entre otros, los derechos y obligaciones relativos al cuidado de la persona de un menor y, en especial, el derecho a decidir sobre su lugar de residencia;
|
9) Ο όρος “δικαίωμα επιμέλειας” περιλαμβάνει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που αφορούν τη φροντίδα για το πρόσωπο του παιδιού, και ειδικότερα το δικαίωμα απόφασης καθορισμού του τόπου διαμονής του·
|
|
[…]»
|
[…]».
|
|
6. El artículo 8, apartado 1, del Reglamento dispone:
|
6. Το άρθρο 8, παράγραφος 1, του κανονισμού ορίζει:
|
|
«Los órganos jurisdiccionales de un Estado miembro serán competentes en materia de responsabilidad parental respecto de un menor que resida habitualmente en dicho Estado miembro en el momento en que se presenta el asunto ante el órgano jurisdiccional.»
|
«Τα δικαστήρια κράτους μέλους έχουν δικαιοδοσία επί θεμάτων που αφορούν τη γονική μέριμνα παιδιού το οποίο έχει συνήθη διαμονή σε αυτό το κράτος μέλος κατά τη στιγμή της άσκησης της προσφυγής.»
|
|
7. El artículo 15 del Reglamento permite, con carácter excepcional y bajo determinadas condiciones, que el órgano jurisdiccional de un Estado miembro competente para conocer del fondo del asunto lo remita a un órgano jurisdiccional de otro Estado miembro con el que el menor tenga una vinculación especial si considera que este órgano jurisdiccional está mejor situado para conocer del asunto o siempre que ello responda al interés superior del menor.
|
7. Κατά το άρθρο 15 του κανονισμού, σε εξαιρετικές περιπτώσεις και υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τα δικαστήρια κράτους μέλους που έχουν δικαιοδοσία ως προς την ουσία της υποθέσεως μπορούν να παραπέμψουν την υπόθεση σε δικαστήριο άλλου κράτους μέλους με το οποίο το παιδί έχει ιδιαίτερη σχέση, εάν κρίνουν ότι δικαστήριο αυτό είναι σε θέση να κρίνει καλύτερα την υπόθεση και εφόσον αυτό εξυπηρετεί το συμφέρον του παιδιού.
|
|
8. El artículo 20 del Reglamento permite, en caso de urgencia, a los órganos jurisdiccionales de un Estado miembro adoptar medidas provisionales o cautelares previstas en su propia legislación en relación con personas o bienes presentes en dicho Estado, aun cuando, en virtud del referido Reglamento, un órgano jurisdiccional de otro Estado miembro fuere competente para conocer sobre el fondo.
|
8. Κατά το άρθρο 20 του κανονισμού, σε επείγουσες περιπτώσεις, τα δικαστήρια κράτους μέλους μπορούν να λαμβάνουν προβλεπόμενα από το δίκαιο του κράτους μέλους αυτού προσωρινά ή ασφαλιστικά μέτρα σχετικά με πρόσωπα που ευρίσκονται στο κράτος αυτό έστω και αν, κατά τον εν λόγω κανονισμό, δικαιοδοσία ως προς την ουσία της υποθέσεως έχει δικαστήριο άλλου κράτους μέλους.
|
|
9. En el capítulo III, sección 1, del Reglamento, su artículo 21, titulado «Reconocimiento de una resolución», dispone:
|
9. Στο κεφάλαιο III, τμήμα 1, του κανονισμού, το άρθρο 21 αυτού, το οποίο τιτλοφορείται «Αναγνώριση αποφάσεων», προβλέπει:
|
|
«1. Las resoluciones dictadas en un Estado contratante serán reconocidas en los demás Estados contratantes, sin que fuere necesario recurrir a procedimiento alguno.
|
«1. Οι αποφάσεις που εκδίδονται σε κράτος μέλος αναγνωρίζονται στα λοιπά κράτη μέλη χωρίς καμία διαδικασία.
|
|
[…]
|
[…]
|
|
3. Sin perjuicio de la sección 4, cualquiera de las partes interesadas podrá, de conformidad con los procedimientos previstos en la sección 2, solicitar que se resuelva sobre el reconocimiento o no reconocimiento de una resolución.
|
3. Υπό την επιφύλαξη του τμήματος 4, οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος μπορεί, σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπει το τμήμα 2 του παρόντος κεφαλαίου, να ζητήσει την έκδοση απόφασης για την αναγνώριση ή μη αναγνώριση της απόφασης.
|
|
La competencia territorial del órgano jurisdiccional indicado en la lista que cada Estado miembro ha de comunicar a la Comisión de conformidad con el artículo 68 se determinará en virtud del Derecho interno del Estado miembro en el que se inicie el procedimiento de reconocimiento o de no reconocimiento.
|
Η κατά τόπον αρμοδιότητα του δικαστηρίου που συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο τον οποίο κοινοποιεί κάθε κράτος μέλος στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 68, καθορίζεται από το εσωτερικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο κινείται η διαδικασία αναγνώρισης ή μη αναγνώρισης.
|
|
4. Cuando el reconocimiento de una resolución se plantee de forma incidental ante un órgano jurisdiccional de un Estado miembro, dicho órgano jurisdiccional podrá pronunciarse al respecto.»
|
4. Εάν η επίκληση της αναγνώρισης γίνεται παρεμπιπτόντως ενώπιον δικαστηρίου κράτους μέλους, το δικαστήριο αυτό έχει διεθνή δικαιοδοσία να κρίνει σχετικά.»
|
|
10. El artículo 23 del Reglamento, titulado «Motivos de denegación del reconocimiento de resoluciones en materia de responsabilidad parental», enumera las circunstancias en las que no se reconocerá una resolución sobre responsabilidad parental, entre las que figura, en la letra g) de dicho artículo, el supuesto de que «no se [haya] respetado el procedimiento previsto en el artículo 56».
|
10. Το άρθρο 23 του κανονισμού, το οποίο τιτλοφορείται «Λόγοι μη αναγνώρισης αποφάσεων που αφορούν τη γονική μέριμνα», απαριθμεί τις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν αναγνωρίζεται απόφαση που αφορά γονική μέριμνα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται, στο στοιχείο ζ΄ του άρθρου αυτού, η περίπτωση «[που] δεν τηρήθηκε η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 56».
|
|
11. En el capítulo III, sección 2, del Reglamento, su artículo 28, titulado «Resoluciones ejecutivas», dispone:
|
11. Στο κεφάλαιο III, τμήμα 2, του κανονισμού, το άρθρο 28 αυτού, το οποίο τιτλοφορείται «Εκτελεστές αποφάσεις», ορίζει:
|
|
«1. Las resoluciones dictadas en un Estado miembro sobre el ejercicio de la responsabilidad parental con respecto a un menor que fueren ejecutivas en dicho Estado miembro y hubieren sido notificadas o trasladadas se ejecutarán en otro Estado miembro cuando, a instancia de cualquier parte interesada, se hayan declarado ejecutivas en este último Estado.
|
«1. Αποφάσεις που εκδόθηκαν σε κράτος μέλος για την άσκηση της γονικής μέριμνας παιδιού, οι οποίες είναι εκτελεστές σε αυτό το κράτος μέλος και έχουν επιδοθεί, μπορούν να εκτελεστούν σε άλλο κράτος μέλος αφού κηρυχθούν εκτελεστές με αίτηση κάθε ενδιαφερομένου.
|
|
2. No obstante, en el caso del Reino Unido estas resoluciones sólo se ejecutarán en Inglaterra y el País de Gales, en Escocia o en Irlanda del Norte cuando, a instancia de cualquier parte interesada, hayan sido registradas con vistas a su ejecución en una de estas partes del Reino Unido, según corresponda.»
|
2. Πάντως, στο Ηνωμένο Βασίλειο τέτοιες αποφάσεις μπορούν να εκτελεστούν στην Αγγλία και στην Ουαλία, στη Σκωτία ή στη Βόρειο Ιρλανδία μόνο εάν προηγουμένως οι αποφάσεις αυτές εγγραφούν προς εκτέλεση στο αντίστοιχο τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου, κατόπιν αίτ ησης κάθε ενδιαφερομένου.»
|
|
12. A tenor del artículo 31 del Reglamento:
|
12. Κατά το άρθρο 31 του κανονισμού:
|
|
«1. El órgano jurisdiccional ante el que se presente la solicitud [de declaración de ejecutoriedad] se pronunciará en breve plazo. En esta fase del procedimiento, no podrán presentar alegaciones ni el menor ni la persona contra la cual se solicite la ejecución.
|
«1. Το δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση [κηρύξεως της εκτελεστότητας] αποφασίζει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ούτε το πρόσωπο, κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση ούτε το παιδί έχουν, στο στάδιο αυτό της διαδικασίας, δικαίωμα υποβολής παρατηρήσεων.
|
|
2. La solicitud sólo podrá ser denegada por alguno de los motivos previstos en los artículos 22, 23 y 24.
|
2. Η αίτηση μπορεί να απορριφθεί μόνο για έναν από τους λόγους που προβλέπονται στα άρθρα 22, 23 και 24.
|
|
3. La resolución no podrá en ningún caso ser objeto de una revisión en cuanto al fondo.»
|
3. Αποκλείεται η επί της ουσίας αναθεώρηση της απόφασης.»
|
|
13. El artículo 33 del Reglamento, en particular, atribuye a cada una de las partes el derecho a interponer un recurso contra la resolución acerca de la solicitud de declaración de ejecutoriedad. En el apartado 5 señala que el «recurso contra la declaración de ejecutoriedad deberá interponerse en el plazo de un mes a partir de la fecha de su notificación. Si la parte contra la que se solicitare la ejecución tuviera su residencia habitual en un Estado miembro distinto de aquel en el que se hubiere expedido la declaración de ejecutoriedad, el plazo será de dos meses y correrá a partir de la fecha de la notificación, tanto si ésta se hizo en persona como en su residencia».
|
13. Κατά το άρθρο 33 του κανονισμού, μεταξύ άλλων, ο ένας ή ο άλλος διάδικος μπορούν να προσφύγουν κατά της αποφάσεως που κηρύσσει την εκτελεστότητα. Στην παράγραφο 5 ορίζεται ότι η «προσφυγή κατά της αποφάσεως η οποία κηρύσσει την εκτελεστότητα ασκείται εντός μηνός από την επίδοσή της. Εάν ο διάδικος κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση έχει τη συνήθη διαμονή του σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο κηρύχθηκε η εκτελεστότητα, η προθεσμία για την άσκηση της προσφυγής είναι δύο μήνες από την ημέρα που του έγινε η επίδοση προσωπικά, ή στην κατοικία του».
|
|
14. El artículo 34 del Reglamento, titulado «Apelación y recurso ulterior», establece que sólo cabrá oponerse a la resolución dictada sobre el recurso mediante los procedimientos enumerados en la lista que cada Estado miembro ha de comunicar a la Comisión de conformidad con el artículo 68 del Reglamento.
|
14. Το άρθρο 34 του κανονισμού, το οποίο τιτλοφορείται «Δικαστήρια προσφυγής και ένδικα μέσα», ορίζει ότι κατά της αποφάσεως επί της προσφυγής μπορούν να ασκηθούν μόνο τα μέσα παροχής ένδικης προστασίας τα οποία αναφέρονται στον κατάλογο που κοινοποιεί κάθε κράτος μέλος στην Επιτροπή κατά το άρθρο 68 του κανονισμού.
|
|
15. En el capítulo III, sección 4, del Reglamento, conforme a los artículos 41 y 42 de éste, respectivamente, el derecho de visita concedido en virtud de una resolución judicial ejecutiva dictada en un Estado miembro y la restitución del menor concedida en virtud de una resolución judicial ejecutiva dictada en un Estado miembro, serán reconocidas y tendrán fuerza ejecutiva en otro Estado miembro sin que se requiera ninguna declaración que le reconozca fuerza ejecutiva y sin que quepa impugnar su reconocimiento si la resolución va acompañada de un certificado expedido por el juez en el Estado miembro de origen.
|
15. Κατά τα άρθρα 41 και 42, αντιστοίχως, του κεφαλαίου III, τμήμα 4, του κανονισμού, οι εκτελεστές αποφάσεις με τις οποίες αναγνωρίζεται δικαίωμα επικοινωνίας ή με τις οποίες διατάσσεται η επιστροφή τέκνου οι οποίες έχουν εκδοθεί σε ένα κράτος μέλος αναγνωρίζονται και είναι εκτελεστές σε άλλο κράτος μέλος χωρίς να απαιτείται κήρυξη της εκτελεστότητάς τους και χωρίς να μπορεί να προσβληθεί η αναγνώρισή τους, εφόσον η απόφαση συνοδεύεται από πιστοποιητικό το οποίο εκδίδει ο δικαστής στο κράτος μέλος προελεύσεως.
|
|
16. El capítulo IV del Reglamento, titulado «Cooperación entre autoridades centrales en materia de responsabilidad parental», comprende los artículos 53 a 58. En virtud del artículo 53 del Reglamento, cada Estado miembro designará a una o más autoridades centrales encargadas de asistirle en la aplicación del presente Reglamento y precisará sus atribuciones territoriales o materiales.
|
16. Το κεφάλαιο IV του κανονισμού, το οποίο τιτλοφορείται «συνεργασία μεταξύ κεντρικών αρχών για θέματα γονικής μέριμνας», περιλαμβάνει τα άρθρα 53 έως 58. Κατά το άρθρο 53 του κανονισμού, κάθε κράτος μέλος ορίζει μία ή περισσότερες κεντρικές αρχές, επιφορτισμένες να παρέχουν τη συνδρομή τους για την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού, και καθορίζει τις κατά τόπον ή καθ’ ύλη αρμοδιότητές τους.
|
|
17. El artículo 55 del Reglamento, que lleva por título «Cooperación en casos específicamente relacionados con la responsabilidad parental», dispone, en su letra d):
|
17. Το άρθρο 55 του κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο «Συνεργασία στο πλαίσιο ειδικών υποθέσεων γονικής μέριμνας», ορίζει στο στοιχείο δ΄:
|
|
«A petición de una autoridad central de otro Estado miembro o de un titular de la responsabilidad parental, las autoridades centrales cooperarán en asuntos concretos con el fin de cumplir los objetivos del presente Reglamento. A tal efecto, adoptarán, ya sea directamente o por conducto de las autoridades públicas u otros organismos, todas las medidas adecuadas, con arreglo a la legislación de dicho Estado miembro en materia de protección de datos personales, para:
|
«Οι κεντρικές αρχές, κατόπιν αιτήματος κεντρικής αρχής άλλου κράτους μέλους ή του δικαιούχου γονικής μέριμνας, συνεργάζονται στο πλαίσιο συγκεκριμένων υποθέσεων με σκοπό την επίτευξη των στόχων του παρόντος κανονισμού. Προς το σκοπό αυτό λαμβάνουν, απευθείας ή μέσω δημοσίων αρχών ή άλλων οργανισμών, οιοδήποτε ενδεδειγμένο μέτρο, σύμφωνα με τη νομοθεσία αυτού του κράτους μέλους περί προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προκειμένου:
|
|
[…]
|
[…]
|
|
d) proporcionar toda la información y la asistencia que puedan ser de utilidad para la aplicación por los órganos jurisdiccional es del artículo 56».
|
δ) να παρέχουν κάθε πληροφορία και βοήθεια χρήσιμες για την εφαρμογή του άρθρου 56 από τα δικαστήρια».
|
|
18. Con arreglo al artículo 56 del Reglamento, titulado «Acogimiento del menor en otro Estado miembro»:
|
18. Το άρθρο 56 του κανονισμού, το οποίο τιτλοφορείται «Τοποθέτηση του παιδιού σε άλλο κράτος μέλος», προβλέπει:
|
|
«1. Cuando el órgano jurisdiccional competente en virtud de los artículos 8 a 15 considere el acogimiento del menor en un establecimiento o una familia, y este acogimiento haya de tener lugar en otro Estado miembro, consultará previamente a la autoridad central o a otra autoridad competente de este último Estado miembro si estuviera prevista la intervención de una autoridad pública en dicho Estado miembro para los casos internos de acogimiento de menores.
|
«1. Όταν το δικαστήριο το οποίο είναι αρμόδιο βάσει των άρθρων 8 έως 15 προτίθεται να τοποθετήσει το παιδί σε ίδρυμα ή σε ανάδοχη οικογένεια και η τοποθέτηση αυτή θα γίνει σε άλλο κράτος μέλος, συμβουλεύεται προηγουμένως την κεντρική αρχή ή άλλη αρμόδια αρχή αυτού του κράτους μέλους εφόσον η παρέμβαση δημόσιας αρχής προβλέπεται σε αυτό το κράτος μέλος για τις εσωτερικές περιπτώσεις τοποθετήσεων παιδιών.
|
|
2. La resolución sobre el acogimiento contemplado en el apartado 1 sólo podrá adoptarse en el Estado miembro requirente cuando la autoridad competente del Estado requerido haya aprobado dicho acogimiento.
|
2. Η απόφαση για την τοποθέτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να ληφθεί στο αιτούν κράτος μέλος μόνον εάν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο απευθύνεται η αίτηση ενέκρινε αυτή την τοποθέτηση.
|
|
3. Los procedimientos de consulta o de aprobación contemplados en los apartados 1 y 2 se regirán por el Derecho nacional del Estado miembro requerido.
|
3. Οι προβλεπόμενες στις παραγράφους 1 και 2 διαδικασίες διαβούλευσης ή έγκρισης διέπονται από το δίκαιο του κράτους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση.
|
|
4. Si el órgano jurisdiccional competente en virtud de los artículos 8 a 15 decide el acogimiento del menor en una familia y este acogimiento va a tener lugar en otro Estado miembro en el que no está prevista la intervención de una autoridad pública para los casos internos de acogimiento de menores, el órgano jurisdiccional informará de su decisión a la autoridad central u otra autoridad competente de ese Estado miembro.»
|
4. Όταν το αρμόδιο δικαστήριο σύμφωνα με τα άρθρα 8 έως 15 αποφασίσει να τοποθετήσει το παιδί σε ανάδοχη οικογένεια και η τοποθέτηση αυτή θα γίνει σε άλλο κράτος μέλος, και η παρέμβαση δημόσιας αρχής δεν προβλέπεται σε αυτό το κράτος μέλος για τις εσωτερικές περιπτώσεις τοποθέτησης παιδιών, ενημερώνει σχετικώς την κεντρική αρχή ή άλλη αρμόδια αρχή αυτού του κράτους μέλους.»
|
|
Marco jurídico irlandés
|
Το ιρλανδικό νομικό πλαίσιο
|
|
19. De la respuesta a una solicitud de aclaraciones dirigida al órgano jurisdiccional remitente con arreglo al artículo 104, apartado 5, del Reglamento de Procedimiento del Tribunal de Justicia y de las observaciones formuladas por A. C. se desprende que en Derecho irlandés no existe marco jurídico alguno que pueda fundamentar una competencia para autorizar o regular el acogimiento de un menor con fines terapéuticos o educativos en régimen cerrado en un establecimiento, dentro o fuera de ese Estado. No obstante, la High Court se declaró competente para pronunciarse sobre tales solicitudes de acogimiento en establecimientos en régimen cerrado.
|
19. Από την απάντηση του αιτούντος δικαστηρίου σε αίτηση παροχής διευκρινίσεων που του απευθύνθηκε δυνάμει του άρθρου 104, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας και τις παρατηρήσεις που υπέβαλε η A. C. προκύπτει ότι στην ιρλανδική έννομη τάξη δεν υφίσταται νομοθετικό πλαίσιο το οποίο να προβλέπει αρμοδιότητα να διαταχθεί ή να ρυθμιστεί τοποθέτηση ανηλίκου για θεραπευτικούς ή εκπαιδευτικούς σκοπούς σε κλειστό ίδρυμα, είτε εντός είτε εκτός της επικράτειας του κράτους αυτού. Πάντως, το High Court έχει κρίνει ότι είναι αρμόδιο να αποφαίνεται επί τέτοιων αιτήσεων τοποθετήσεως σε κλειστά ιδρύματα.
|
|
20. Los principios jurisprudenciales señalados por el órgano jurisdiccional remitente están llamados a ser sustituidos por un marco legislativo. Dicho régimen ha sido introducido mediante la modificación de la Ley sobre protección de la infancia [Child Care (Amendment) Act 2011], pero aún no ha entrado en vigor.
|
20. Οι νομολογιακές αρχές τις οποίες έχει αναπτύξει το αιτούν δικαστήριο πρόκειται να αντικατασταθούν από νομοθετικό πλαίσιο. Οι σχετικές ρυθμίσεις περιελήφθησαν σε τροποποίηση του νόμου περί προστασίας της παιδικής ηλικίας [Child Care (Amendment) Act 2011], αλλά δεν έχουν ακόμη τεθεί σε ισχύ.
|
|
21. De la resolución de remisión se desprende que, en Derecho irlandés, se puede plantear ante la High Court una solicitud que tenga por objeto el acogimiento de un menor en un establecimiento en régimen cerrado para su protección. En el ejercicio de sus competencias propias y constitucionales dirigidas a defender y a hacer valer los derechos de los menores, dicho órgano jurisdiccional puede, con carácter excepcional y para períodos cortos de tiempo, ordenar que un menor sea acogido en un establecimiento en régimen cerrado para su protección, en nombre del interés superior del menor y con la condición de que existan motivos terapéuticos que justifiquen tal acogimiento. A estos efectos, puede autorizar el acogimiento de un menor, en régimen cerrado, en un establecimiento situado en el extranjero. Tales resoluciones se adoptan únicamente con carácter provisional y están sujetas a un control jurisdiccional regular y profundo que se lleva a cabo, por regla general, cada mes.
|
21. Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι, κατά το ιρλανδικό δίκαιο, το High Court μπορεί να επιληφθεί αιτήσεως για την τοποθέτηση, με προστατευτικό σκοπό, παιδιού σε κλειστό ίδρυμα. Κατά την άσκηση της ιδίας και της συνταγματικής φύσεως αρμοδιότητάς του για προάσπιση και διαφύλαξη των δικαιωμάτων των παιδιών, το ως άνω δικαστήριο μπορεί, εξαιρετικώς και για σύντομο χρονικό διάστημα, να διατάξει την τοποθέτηση παιδιού σε κλειστό ίδρυμα, με προστατευτικό σκοπό, προς το συμφέρον του και υπό τον όρο ότι υφίστανται θεραπευτικοί λόγοι οι οποίοι δικαιολογούν τέτοια τοποθέτηση. Προς τον σκοπό αυτό, μπορεί να επιτρέψει την τοποθέτηση παιδιού σε κλειστό ίδρυμα ευρισκόμενο στο εξωτερικό. Αυτές οι αποφάσεις εκδίδονται μόνο με προσωρινή ισχύ και υπόκεινται σε τακτική και ενδελεχή επανεξέταση εκ μέρους του δικαστηρίου, η οποία διενεργείται, κατά κανόνα, σε μηνιαία βάση.
|
|
Litigio principal y cuestiones prejudiciales
|
Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα
|
|
Hechos que originaron el litigio principal
|
Τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία ανέκυψε η διαφορά της κύριας δίκης
|
|
22. S. C. es una menor de nacionalidad irlandesa que reside habitualmente en Irlanda. Su madre, A. C., vive en Londres. La resolución de remisión no ofrece ningún dato acerca de la residencia del padre.
|
22. Η S. C. είναι ανήλικη, ιρλανδικής ιθαγένειας, η οποία έχει τη συνήθη διαμονή της στην Ιρλανδία. Η μητέρα της, A. C., ζει στο Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο). Στην απόφαση περί παραπομπής δεν διευκρινίζεται ο τόπος κατοικίας του πατέρα της.
|
|
23. Durante el año 2000, la menor fue acogida en régimen de custodia voluntaria por el HSE, que es la autoridad oficial responsable en Irlanda de los menores a cargo del Estado. El 20 de julio de 2000, la District Court dictó un auto en favor del HSE para que se hiciese cargo de S. C. hasta que cumpliese dieciocho años, conforme al artículo 18 de la Ley de protección de la infancia (Child Care Act, 1991).
|
23. Το 2000 η HSE, η οποία είναι η επίσημη αρχή αρμόδια για τα παιδιά των οποίων την ευθύνη αναλαμβάνει το κράτος στην Ιρλανδία, ανέλαβε την επιμέλεια της ανήλικης με τη συναίνεση των γονέων της. Στις 20 Ιουλίου 2000, το District Court εξέδωσε διάταξη με την οποία ανάθετε στην HSE την ευθύνη της S. C. ως τη συμπλήρωση του δέκατου όγδοου έτους της ηλικίας της, σύμφωνα με το άρθρο 18 του Child Care Act, 1991 (νόμος περί προστασίας της παιδικής ηλικίας).
|
|
24. S. C. ha sido objeto de acogimiento en varias ocasiones desde sus primeros años de vida, en familias de acogida y en establecimientos, en régimen abierto y cerrado, situados en Irlanda.
|
24. Για την S. C. έχουν εφαρμοστεί επανειλημμένα μέτρα τοποθετήσεως από την παιδική της ηλικία, είτε σε ανάδοχες οικογένειες είτε σε ανοικτά ή κλειστά ιδρύματα ευρισκόμενα στην Ιρλανδία.
|
|
25. S. C. es particularmente vulnerable y tiene una notable necesidad de protección. Se ha fugado en numerosas ocasiones de los lugares en los que estaba acogida y su conducta se caracteriza por la asunción reiterada de riesgos y por actos violentos, agresivos y de autodestrucción.
|
25. Η S. C. είναι ιδιαίτερα ευάλωτη και έχει σημαντική ανάγκη προστασίας. Έχει επανειλημμένα διαφύγει από τους τόπους τοποθετήσεώς της και η συμπεριφορά της χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενη έκθεση σε κινδύνους καθώς και από βίαιες, επιθετικές και αυτοκαταστροφικές πράξεις.
|
|
26. El último acogimiento en régimen cerrado en un establecimiento en Irlanda fue un fracaso. La menor se aisló, se negó a implicarse en su programa de atención terapéutica y su situación se degradó rápidamente. Se fugó e intentó suicidarse en varias ocasiones.
|
26. Η τελευταία τοποθέτησή της σε κλειστό ίδρυμα στην Ιρλανδία δεν ήταν επιτυχής. Η ανήλικη απομονώθηκε, αρνήθηκε να συμμετάσχει ενεργά στο πρόγραμμα θεραπευτικής φροντίδας και η κατάστασή της επιδεινώθηκε ταχέως. Δραπέτευσε και αποπειράθηκε πολλές φορές να αυτοκτονήσει.
|
|
27. Todo el personal sanitario coincidió en que, para su propia protección, la menor debía permanecer en un establecimiento en régimen cerrado con el fin de poder someterla a una evaluación clínica y al tratamiento terapéutico adecuado. Sin embargo, el personal sanitario estimó que no existía ninguna institución en Irlanda que pudiese responder a las necesidades específicas de S. C.
|
27. Όλοι οι κλινικοί επιστήμονες συμφώνησαν ότι, για τη δική της προστασία, η ανήλικη έπρεπε να παραμείνει σε κλειστό ίδρυμα προκειμένου να εκτιμηθεί η κλινική της κατάσταση και να γίνουν κατάλληλες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Έκριναν, όμως, ότι δεν υπάρχει κανένα ίδρυμα στην Ιρλανδία το οποίο μπορεί να ανταποκριθεί στις ιδιαίτερες ανάγκες της S. C.
|
|
28. Debido a estas particulares circunstancias, el HSE consideró que las necesidades de la menor en términos de asistencia, de protección y de bienestar obligaban a recurrir con urgencia a su acogimiento, en régimen cerrado, en un establecimiento situado en Inglaterra. La elección del centro parece venir determinada por el hecho de que S. C. expresó repetidamente su deseo de acercarse a su madre y de que no había ninguna otra alternativa de acogimiento que pudiese responder mejor a las necesidades específicas de S. C.
|
28. Λόγω των ιδιαίτερων αυτών περιστάσεων, η HSE έκρινε ότι οι ανάγκες της ανήλικης για φροντίδα, προστασία και καλή διαβίωση επέβαλλαν επειγόντως την τοποθέτησή της σε ίδρυμα κλειστής φροντίδας, ευρισκόμενο στην Αγγλία. Η επιλογή του ιδρύματος φαίνεται να έχει καθοριστεί με βάση το ότι η S. C. εξέφραζε συνεχώς την επιθυμία της να είναι πλησιέστερα στη μητέρα της και το ότι καμία άλλη εναλλακτική λύση όσον αφορά την τοποθέτησή της δεν μπορούσε να καλύψει καλύτερα τις ιδιαίτερες ανάγκες της S. C.
|
|
29. Con carácter de urgencia, el HSE solicitó a la High Court, mediante un procedimiento sumario, que ordenase el acogimiento de S. C., en régimen cerrado, en el establecimiento elegido, situado en Inglaterra.
|
29. Λόγω των επειγουσών περιστάσεων, η HSE κατέθεσε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του High Court με αίτημα να διαταχθεί η τοποθέτηση της S. C. στο, ευρισκόμενο στην Αγγλία, κλειστό ίδρυμα που είχε επιλεγεί.
|
|
Procedimiento para la aprobación del acogimiento por la autoridad competente del Estado miembro requerido, en el sentido del artículo 56, apartado 2, del Reglamento
|
Η διαδικασία για έγκριση της τοποθετήσεως από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, κατά την έννοια του άρθρου 56, παράγραφος 2, του κανονισμού
|
|
30. El 29 de septiembre de 2011, el HSE informó a la autoridad central irlandesa del procedimiento pendiente ante la High Court para acoger a la menor en otro Estado miembro en aplicación del artículo 56 del Reglamento. Insistió en obtener de la autoridad central para Inglaterra y Gales la aprobación del acogimiento de S. C. prevista en el artículo 56 del Reglamento. La autoridad central irlandesa respondió al HSE que la solicitud de aprobación en virtud de dicho artículo había sido presentada a la autoridad central para Inglaterra y Gales.
|
30. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2011, η HSE πληροφόρησε την ιρλανδική κεντρική αρχή για την ενώπιον του High Court εκκρεμούσα διαδικασία για τοποθέτηση της ανήλικης σε άλλο κράτος μέλος κατ’ εφαρμογή του άρθρου 56 του κανονισμού. Τόνισε την ανάγκη να ληφθεί από την κεντρική αρχή για την Αγγλία και την Ουαλία η προβλεπόμενη στο άρθρο 56 του κανονισμού έγκριση για την τοποθέτηση της S. C. Η ιρλανδική κεντρική αρχή απάντησε στην HSE ότι το αίτημα εγκρίσεως δυνάμει του άρθρου αυτού είχε υποβληθεί στην κεντρική αρχή για την Αγγλία και την Ουαλία.
|
|
31. El 25 de octubre de 2011, la International Child Abduction and Contact Unit (ICACU), actuando por cuenta del Lord Chancellor, que es la autoridad central para Inglaterra y Gales, y el Official Solicitor (responsable administrativo de la autoridad central para Inglaterra y Gales) remitieron a la autoridad central irlandesa un escrito con el membrete del establecimiento de régimen cerrado y de la junta de gobierno local del municipio en el que está situado dicho centro, escrito que presentaron como procedente de dicha autoridad local. El referido escrito indicaba que el establecimiento de régimen cerrado había aceptado acoger a S. C.
|
31. Στις 25 Οκτωβρίου 2011, η International Child Abduction & Contact Unit (Μονάδα για τη διεθνή απαγωγή παιδιών και επικοινωνίας, στο εξής: ICACU), ενεργώντας για λογαριασμό του Lord Chancellor, ο οποίος είναι η κεντρική αρχή για την Αγγλία και την Ουαλία, καθώς και ο Official Solicitor (διοικητικός υπεύθυνος της κεντρικής αρχής για την Αγγλία και την Ουαλία) απέστειλαν στην ιρλανδική κεντρική αρχή έγγραφο με τον λογότυπο του κλειστού ιδρύματος και της δημοτικής αρχής της πόλης στην οποία βρίσκεται το ίδρυμα αυτό, το οποίο παρουσίασαν ότι προερχόταν από την τοπική αυτή αρχή. Το εν λόγω έγγραφο αναφέρει ότι το κλειστό ίδρυμα είχε αποδεχθεί την τοποθέτηση της S. C.
|
|
32. El 10 de noviembre de 2011, el ICACU y el Official Solicitor transmitieron a la autoridad central irlandesa un escrito del establecimiento de régimen cerrado en el que éste confirmaba que podía acoger a S. C. en los términos previstos en el artículo 56 del Reglamento. Señalaron que cerraban el expediente, al haberse confirmado de este modo el acogimiento.
|
32. Στις 10 Νοεμβρίου 2011, η ICACU και ο Official Solicitor απέστειλαν στην ιρλανδική κεντρική αρχή έγγραφο του κλειστού ιδρύματος με το οποίο το ίδρυμα επιβεβαίωνε ότι μπορούσε να προσφέρει στην S. C. τοποθέτηση προβλεπόμενη στο άρθρο 56 του κανονισμού. Ανέφεραν ότι έκλειναν πλέον τον φάκελο και ότι, ως εκ τούτου, η τοποθέτηση επιβεβαιωνόταν.
|
|
Resolución de acogimiento de la High Court
|
Η περί τοποθετήσεως διάταξη του High Court
|
|
33. El 2 de diciembre de 2011, la High Court, actuando en el marco de sus competencias en materia de responsabilidad parental, declaró que el bienestar de S. C. la obligaba a trasladar a la menor, de manera urgente, a un establecimiento de asistencia terapéutica y educativa en Inglaterra y a ingresarla en régimen cerrado. Por tanto, ordenó el acogimiento de S. C. en un centro especializado de ese tipo en Inglaterra, por un breve período de tiempo y con carácter provisional, con la previsión de controlar regularmente las condiciones de su acogimiento y su bienestar. Dicho acogimiento, caracterizado por un internamiento forzoso, se denomina «secure care» en Derecho irlandés (en lo sucesivo, «internamiento con fines de protección»).
|
33. Στις 2 Δεκεμβρίου 2011, το High Court, ενεργώντας στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του επί υποθέσεων γονικής μέριμνας, έκρινε ότι το συμφέρον της S. C. επέβαλλε την επείγουσα μεταφορά της σε κλειστό ίδρυμα θεραπευτικής και εκπαιδευτικής φροντίδας, ευρισκόμενο στην Αγγλία. Διέταξε, συνεπώς, την τοποθέτηση της S. C. σε τέτοιο εξειδικευμένο ίδρυμα στην Αγγλία, προσωρινώς και για σύντομο χρονικό διάστημα, προβλέποντας τακτική αναθεώρηση των συνθηκών κρατήσεως και διαβιώσεώς της. Τέτοια τοποθέτηση, η οποία λαμβάνει τον χαρακτήρα υποχρεωτικής κρατήσεως, είναι γνωστή στο ιρλανδικό δίκαιο ως «secure care» (στο εξής: προστατευτική κράτηση).
|
|
34. En su resolución de medidas provisionales, el órgano jurisdiccional remitente declaró, en particular, que la autoridad central para Inglaterra y Gales había dado la aprobación exigida por el artículo 56, apartado 2, del Reglamento y que no era incompatible con lo dispuesto en el Reglamento y en la ley. Destacó que, habida cuenta de la urgencia del asunto, no se había zanjado la cuestión de un posible procedimiento, en Inglaterra y Gales, de reconocimiento y declaración de la ejecutoriedad de la resolución de acogimiento con arreglo al Reglamento.
|
34. Στη διάταξη που εξέδωσε με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, το αιτούν δικαστήριο ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η απαιτούμενη κατά το άρθρο 56, παράγραφος 2, του κανονισμού έγκριση είχε δοθεί και δεν ερχόταν σε αντίθεση ούτε με τις διατάξεις του κανονισμού ούτε του νόμου. Επισήμανε ότι, λαμβανομένου υπόψη του επείγοντος χαρακτήρα της υποθέσεως, εκκρεμούσε το ζήτημα της ενδεχόμενης κινήσεως διαδικασίας στην Αγγλία και την Ουαλία για αναγνώριση και κήρυξη της εκτελεστότητας της αποφάσεως σύμφωνα με τον κανονισμό.
|
|
35. Sobre la base de dicha resolución, el HSE trasladó a S. C. a Inglaterra, donde la menor reside desde entonces, en régimen de internamiento con fines de protección. En el momento del traslado, el HSE no había solicitado la expedición de la declaración de ejecutoriedad de la resolución de acogimiento en el Reino Unido.
|
35. Κατ’ εφαρμογή της διατάξεως αυτής, η HSE μετήγαγε την S. C. στην Αγγλία, όπου διαμένει έκτοτε η ανήλικη, στο πλαίσιο προστατευτικής κρατήσεως. Κατά τον χρόνο της μεταγωγής, η HSE δεν είχε ζητήσει να κηρυχθεί εκτελεστή στο Ηνωμένο Βασίλειο η διάταξη περί τοποθετήσεως.
|
|
Procedimiento pendiente ante el órgano jurisdiccional remitente
|
Η εκκρεμούσα δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου
|
|
36. El órgano jurisdiccional remitente ha declarado que todas las partes del procedimiento, excepto la propia menor, están de acuerdo en que el acogimiento en un establecimiento de régimen cerrado responde a las necesidades específicas de la menor. No obstante, habida cuenta de las observaciones de las partes y de las pruebas que se le han presentado, el órgano jurisdiccional remitente ha manifestado sus dudas acerca de varias cuestiones.
|
36. Το αιτούν δικαστήριο διαπίστωσε ότι όλοι οι διάδικοι, εκτός από την ίδια την ανήλικη, συμφωνούν ότι η τοποθέτηση στο κλειστό ίδρυμα ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες ανάγκες της ανήλικης. Εντούτοις, έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις των διαδίκων και τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία υποβλήθηκαν ενώπιόν του, το αιτούν δικαστήριο εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με ορισμένα ζητήματα.
|
|
37. En primer término, el órgano jurisdiccional remitente considera que debe resolverse la cuestión de si la resolución de 2 de diciembre de 2011 está comprendida en el ámbito de aplicación del Reglamento, en la medida en que tiene por objeto una medida de privación de libertad.
|
37. Πρώτον, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι πρέπει να κριθεί αν η διάταξη της 2ας Δεκεμβρίου 2011 εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού καθόσον αφορά μέτρο στερητικό της ελευθερίας.
|
|
38. En segundo término, las pruebas presentadas ante el órgano jurisdiccional remitente no indican claramente qué organismo específico designa expresamente el Derecho inglés como «autoridad competente» en el sentido del artículo 56 del Reglamento.
|
38. Δεύτερον, στα αποδεικτικά στοιχεία που υποβλήθηκαν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου δεν αναφερόταν με σαφήνεια ποιός συγκεκριμένος οργανισμός έχει καθοριστεί ρητώς, στο αγγλικό δίκαιο, ως «αρμόδια αρχή» κατά την έννοια του άρθρου 56 του κανονισμού.
|
|
39. En una declaración jurada presentada al órgano jurisdiccional remitente, la autoridad central para Inglaterra y Gales declaró, en efecto, que ella no era la «autoridad competente» en el sentido del artículo 56 del Reglamento y que no había una autoridad competente determinada a los efectos de dicho artículo, en el sentido de que diversos organismos podían desempeñar tal función.
|
39. Σε υποβληθείσα ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου υπεύθυνη δήλωση, η κεντρική αρχή για την Αγγλία και την Ουαλία δήλωσε πράγματι ότι δεν ήταν η «αρμόδια αρχή» κατά την έννοια του άρθρου 56 του κανονισμού και ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένη αρμόδια αρχή για τους σκοπούς του άρθρου αυτού, υπό την έννοια ότι την αρμοδιότητα αυτή ασκούν διάφοροι οργανισμοί.
|
|
40. El órgano jurisdiccional remitente señala que, en la práctica, parece que la aprobación exigida en virtud del referido artículo procede del establecimiento en el que la menor ha de ser acogida. Podría surgir un conflicto de intereses si un órgano jurisdiccional de un Estado miembro pudiese ordenar que un menor fuese acogido en un establecimiento situado en el territorio de otro Estado miembro y el propio establecimiento fuese la «autoridad competente», porque podría obtener un beneficio del acogimiento. El órgano jurisdiccional remitente señala que, según el perito al que recurrió, la aprobación exigida por el artículo 56 del Reglamento debe proceder de un organismo público.
|
40. Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, στην πράξη, φαίνεται ότι η απαιτούμενη κατά το άρθρο αυτό έγκριση δίνεται από το ίδρυμα στο οποίο πρόκειται να τοποθετηθεί το παιδί. Θα μπορούσε να υπάρξει σύγκρουση συμφερόντων, όταν δικαστήριο κράτους μέλους μπορεί να διατάξει την τοποθέτηση παιδιού σε ίδρυμα ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος και το ίδρυμα αυτό είναι επίσης η «αρμόδια αρχή», καθώς θα μπορούσε να αποκομίζει κέρδος από την τοποθέτηση. Το αιτούν δικαστήριο σημειώνει ότι, κατά τον εμπειρογνώμονα στον οποίο απευθύνθηκε, η απαιτούμενη από το άρθρο 56 του κανονισμού έγκριση πρέπει να δίνεται από δημόσιο οργανισμό.
|
|
41. En tercer término, el órgano jurisdiccional remitente se pregunta sobre el reconocimiento y la declaración de la ejecutoriedad de la resolución que dispone el acogimiento de S. C.
|
41. Τρίτον, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται επί της αναγνωρίσεως και της κηρύξεως της εκτελεστότητας της διατάξεως που προβλέπει την τοποθέτηση της S. C.
|
|
42. Señala que, si bien el procedimiento dirigido a obtener el reconocimiento y la declaración de ejecutoriedad de una resolución de acogimiento de un menor debe incoarse y concluir antes de que dicho menor sea acogido por un Estado miembro en otro Estado miembro, esto podría, en la práctica, en situaciones de urgencia, privar de efecto al Reglamento. A la inversa, si un menor fuese acogido en un establecimiento del Estado requerido antes de la conclusión de dicho procedimiento y si la resolución de acogimiento no pudiese producir efectos antes de esa fecha, también esto podría poner en peligro los intereses del menor, en particular en materia de protección.
|
42. Επισημαίνει ότι, εάν η διαδικασία για την αναγνώριση και την κήρυξη της εκτελεστότητας δικαστικής αποφάσεως για την τοποθέτηση παιδιού πρέπει να κινηθεί και να ολοκληρωθεί πριν τοποθετηθεί το παιδί αυτό από ένα κράτος μέλος σε άλλο κράτος μέλος, αυτό στην πράξη, σε επείγουσες περιπτώσεις, θα μπορούσε να καταστήσει άνευ αποτελέσματος τον κανονισμό. Αντιστρόφως, αν ένα παιδί τοποθετηθεί σε ίδρυμα του κράτους στο οποίο ζητείται η τοποθέτηση πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας αυτής και αν η διάταξη περί τοποθετήσεως δεν μπορεί να εκτελεσθεί πριν την ημερομηνία αυτή, αυτό θα μπορούσε επίσης να θέσει σε κίνδυνο τα συμφέροντα του παιδιού, ιδίως σε ό,τι αφορά την προστασία του.
|
|
43. Habida cuenta de las pruebas presentadas ante el órgano jurisdiccional remitente, éste se pregunta si las autoridades pertinentes del Reino Unido pueden adoptar legítimamente medidas en virtud del auto de 2 de diciembre de 2011, en particular antes de que dicho auto sea declarado ejecutivo. Si estas medidas sólo pueden tomarse en el marco de la adopción, por los órganos jurisdiccionales ingleses, de medidas provisionales y cautelares con arreglo al artículo 20 del Reglamento, ello supondría que un órgano jurisdiccional que no es aquel en cuya demarcación se encuentra la residencia habitual de S. C. podría adoptar importantes decisiones en relación con la protección de la menor, por un largo período de tiempo y en un momento crítico por lo que respecta a su acogimiento y a su internamiento. Tal situación sería contraria a uno de los objetivos fundamentales del Reglamento.
|
43. Λαμβάνοντας υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία που υποβλήθηκαν ενώπιόν του, το αιτούν δικαστήριο διερωτάται αν οι αρμόδιες αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου δύνανται νομίμως να λάβουν μέτρα δυνάμει της διατάξεως της 2ας Δεκεμβρίου 2011, ιδίως πριν η διάταξη αυτή κηρυχθεί εκτελεστή. Αν ο μόνος τρόπος για να ληφθούν τέτοια μέτρα είναι η λήψη προσωρινών ή ασφαλιστικών μέτρων από τα αγγλικά δικαστήρια, δυνάμει του άρθρου 20 του κανονισμού, αυτό θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα σημαντικές αποφάσεις για την προστασία της S. C. να λαμβάνονται, για μακρό χρονικό διάστημα και σε κρίσιμο χρονικό σημείο όσον αφορά την τοποθέτησή της και την κράτησή της, από δικαστήριο άλλο εκείνου της συνήθους διαμονής της. Τούτο θα ερχόταν σε αντίθεση προς έναν από τους θεμελιώδεις σκοπούς του κανονισμού.
|
|
44. El órgano jurisdiccional remitente se pregunta qué hacer en el supuesto de que parezca que el internamiento no es conforme con el Reglamento y si, en ese caso, S. C. está facultada para abandonar simplemente el establecimiento en el que está internada actualmente cuando en realidad todas las partes, salvo la propia menor, coinciden en que el interés superior de ésta aboga por que permanezca temporalmente en él.
|
44. Το αιτούν δικαστήριο διερωτάται ποια είναι η ακολουθητέα λύση στην περίπτωση που προκύψει ότι η κράτηση δεν είναι σύμφωνη με τον κανονισμό και εάν, σε αυτήν την περίπτωση, η S. C. μπορεί απλώς να εγκαταλείψει το ίδρυμα στο οποίο επί του παρόντος κρατείται μολονότι όλοι οι διάδικοι, εκτός από την ίδια την ανήλικη, συμφωνούν ότι είναι προς το συμφέρον της να παραμείνει προσωρινά εκεί.
|
|
45. En cuarto término, de las pruebas aportadas se desprende que podrían exigirse nuevas aprobaciones en virtud del artículo 56 del Reglamento y nuevas solicitudes de reconocimiento y de declaración de ejecutoriedad de una resolución de acogimiento cada vez que se renovase la resolución que mantiene internada a la menor para su protección.
|
45. Τέταρτον, από τα αποδεικτικά στοιχεία που υποβλήθηκαν προκύπτει ότι ενδέχεται να απαιτείται εκ νέου έγκριση κατά το άρθρο 56 του κανονισμού, καθώς και εκ νέου αιτήσεις για αναγνώριση και κήρυξη της εκτελεστότητας της δικαστικής αποφάσεως περί τοποθετήσεως, σε κάθε περίπτωση ανανεώσεως της διατάξεως με την οποία η ανήλικη τίθεται σε προστατευτική κράτηση.
|
|
46. Según el órgano jurisdiccional remitente, si se impusiesen tales exigencias al renovar las resoluciones, esto tendría graves repercusiones sobre la ejecución práctica y efectiva de las resoluciones adoptadas por el órgano jurisdiccional remitente o sobre la continuidad del acogimiento de menores como S. C. Imponer la obtención de una nueva aprobación y de una nueva declaración de reconocimiento y de ejecutoriedad para cada una de tales renovaciones pondría en peligro la finalidad de este sistema de acogimiento.
|
46. Κατά το αιτούν δικαστήριο, το ενδεχόμενο επιβολής τέτοιων απαιτήσεων για τις ανανεώσεις των διατάξεων θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην πρακτική και αποτελεσματική εκτέλεση των διατάξεων που εκδίδονται από το αιτούν δικαστήριο ή ως προς τη συνέχεια της τοποθετήσεως παιδιών όπως η S. C. Λόγω της υποχρεώσεως να λαμβάνεται εκ νέου έγκριση και να κινείται εκ νέου η διαδικασία αναγνωρίσεως και κηρύξεως της εκτελεστότητας για καθεμία από αυτές τις ανανεώσεις, θα διακυβευόταν ο ίδιος ο σκοπός του συστήματος αυτού τοποθετήσεων.
|
|
47. Con el fin de evaluar el mejor modo de proteger los intereses de la menor en el asunto principal y de decidir si debe mantenerse su acogimiento, en régimen cerrado, en un centro asistencial situado en Inglaterra, la High Court decidió suspender el procedimiento y plantear al Tribunal de Justicia las siguientes cuestiones prejudiciales:
|
47. Προκειμένου να κρίνει ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για την προστασία των συμφερόντων της ανήλικης στην υπόθεση της κύριας δίκης και να αποφανθεί επί του αν η τοποθέτηση σε ίδρυμα κλειστής φροντίδας ευρισκόμενο στην Αγγλία πρέπει να συνεχισθεί, το αιτούν δικαστήριο αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
|
|
«1) ¿Está comprendida en el ámbito material de aplicación del Reglamento […] una resolución que dispone el internamiento de un menor durante un período de tiempo determinado en un establecimiento de otro Estado miembro que ofrece atención terapéutica y educativa?
|
«1) Εμπίπτει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού […] δικαστική απόφαση η οποία διατάσσει την κράτηση παιδιού για ορισμένο χρόνο σε ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος ίδρυμα το οποίο παρέχει θεραπευτική και εκπαιδευτική φροντίδα;
|
|
2) En caso de respuesta afirmativa a la primera cuestión, ¿qué obligaciones se derivan, en su caso, del artículo 56 del Reglamento […] en cuanto a la naturaleza del mecanismo de consulta y aprobación para asegurar la protección efectiva de un menor que ha de ser internado en esas condiciones?
|
2) Εάν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική, ποιες είναι οι τυχόν υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 56 του κανονισμού […] όσον αφορά τη φύση των διαδικασιών διαβουλεύσεως και εγκρίσεως έτσι ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματική προστασία παιδιού που κρατείται υπό τέτοιες συνθήκες;
|
|
3) Cuando un órgano jurisdiccional de un Estado miembro ha dispuesto el acogimiento residencial de un menor durante un período determinado en un establecimiento de otro Estado miembro y ha obtenido la aprobación de dicho Estado con arreglo al artículo 56 del Reglamento […], ¿debe la resolución del órgano jurisdiccional por la que se ordena el acogimiento residencial de un menor durante un período determinado en un establecimiento de otro Estado miembro ser reconocida y/o declarada ejecutiva en ese otro Estado miembro para que se pueda producir el acogimiento?
|
3) Στην περίπτωση που δικαστήριο κράτους μέλους έχει εξετάσει το ενδεχόμενο τοποθετήσεως παιδιού για ορισμένο χρονικό διάστημα σε ίδρυμα κλειστής φροντίδας σε άλλο κράτος μέλος και έχει λάβει την έγκριση του κράτους αυτού κατά το άρθρο 56 του κανονισμού […], επιβάλλεται η αναγνώριση και/ή η κήρυξη της εκτελεστότητας της αποφάσεως του δικαστηρίου αυτού η οποία διατάσσει την τοποθέτηση παιδιού για ορισμένο χρόνο σε ίδρυμα κλειστής φροντίδας ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος, ως προϋπόθεση για να γίνει η τοποθέτηση;
|
|
4) Una resolución del órgano jurisdiccional por la que se ordena el acogimiento residencial de un menor durante un período determinado en un establecimiento de otro Estado miembro y que ha obtenido la aprobación de dicho Estado con arreglo al artículo 56 del Reglamento […], ¿produce efectos jurídicos en ese otro Estado miembro antes de que se expida una declaración de reconocimiento y/o ejecutoriedad una vez concluido el procedimiento previsto a tales efectos?
|
4) Παράγει δικαστική απόφαση διατάσσουσα την τοποθέτηση παιδιού για ορισμένο χρόνο σε ίδρυμα κλειστής φροντίδας ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος και για την οποία έχει δοθεί έγκριση από το κράτος μέλος αυτό κατά το άρθρο 56 του κανονισμού […], έννομα αποτελέσματα στο κράτος μέλος αυτό πριν την αναγνώριση και/ή την κήρυξη της εκτελεστότητάς της κατόπιν ολοκληρώσεως των διαδικασιών με αντικείμενο την αναγνώριση και/ή την κήρυξη της εκτελεστότητας;
|
|
5) Cuando una resolución del órgano jurisdiccional por la que se ordena el acogimiento residencial de un menor durante un período determinado en un establecimiento de otro Estado miembro con arreglo al artículo 56 del Reglamento […] se renueva por un período concreto, ¿debe obtenerse de nuevo, con cada renovación, la aprobación del otro Estado miembro prevista en [dicho] artículo 56?
|
5) Όταν η ισχύς της δικαστικής αποφάσεως η οποία διατάσσει την τοποθέτηση παιδιού για ορισμένο χρόνο σε ίδρυμα κλειστής φροντίδας ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος κατά το άρθρο 56 του κανονισμού […] παρατείνεται για ορισμένο χρόνο, πρέπει να δίδεται η έγκριση του άρθρου 56 για κάθε παράταση;
|
|
6) Cuando una resolución del órgano jurisdiccional por la que se ordena el acogimiento residencial de un menor durante un período determinado en un establecimiento de otro Estado miembro con arreglo al artículo 56 del Reglamento […] se renueva por un período concreto, ¿debe ser reconocida y/o declarada ejecutiva de nuevo en ese otro Estado miembro con cada renovación?»
|
6) Όταν η ισχύς της δικαστικής αποφάσεως η οποία διατάσσει την τοποθέτηση παιδιού για ορισμένο χρόνο σε ίδρυμα κλειστής φροντίδας ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος κατά το άρθρο 56 του κανονισμού […] παρατείνεται για ορισμένο χρόνο, πρέπει η σχετική με την κάθε παράταση απόφαση να αναγνωρίζεται και να κηρύσσεται εκτελεστή στο κράτος μέλος αυτό;»
|
|
Sobre el procedimiento de urgencia
|
Επί της επείγουσας διαδικασίας
|
|
48. La High Court ha solicitado que la presente petición de decisión prejudicial se tramite por el procedimiento de urgencia previsto en el artículo 104 ter del Reglamento de Procedimiento.
|
48. Το High Court ζήτησε να εφαρμοστεί για την υπό κρίση αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως η επείγουσα διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 104β του Κανονισμού Διαδικασίας.
|
|
49. El órgano jurisdiccional remitente ha motivado dicha solicitud señalando, por una parte, que este asunto afecta a una menor, internada contra su voluntad para su protección en un centro asistencial de régimen cerrado. Indica, por otra parte, que se trata asimismo de un procedimiento que atañe a la guarda de una menor que reside habitualmente en Irlanda y que ha sido acogida, en régimen cerrado, en un establecimiento situado en el territorio de otro Estado miembro, en el que su propia competencia depende de que pueda aplicarse el Reglamento a dicho procedimiento de acogimiento y, por consiguiente, de la respuesta a las cuestiones planteadas. En su respuesta a una solicitud de aclaraciones ha destacado que la situación de la menor reclama medidas urgentes. La menor se acerca a la mayoría de edad, momento en el que ya no estará sujeta a la competencia del órgano jurisdiccional remitente en materia de protección de la infancia, y su condición exige que sea acogida en un establecimiento en régimen cerrado, por un corto período de tiempo, y que se aplique un programa de libertad restringida y creciente para permitir que sea acogida cerca de su familia en Inglaterra.
|
49. Το αιτούν δικαστήριο αιτιολόγησε το αίτημά του αναφέροντας, αφενός, ότι η υπόθεση αυτή αφορά παιδί το οποίο έχει τεθεί υπό προστατευτική κράτηση παρά τη θέλησή του σε ίδρυμα κλειστής φροντίδας. Εκθέτει, αφετέρου, ότι πρόκειται επίσης για δίκη που αφορά την επιμέλεια παιδιού, το οποίο έχει τη συνήθη διαμονή του στην Ιρλανδία, και το οποίο το αιτούν δικαστήριο τοποθέτησε σε ίδρυμα κλειστής φροντίδας ευρισκόμενο στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, στο οποίο η δικαιοδοσία του εξαρτάται από το κατά πόσον εφαρμόζεται ο κανονισμός σε αυτή τη δίκη περί τοποθετήσεως και, άρα, από την απάντηση στα προδικαστικά ερωτήματα. Σε απάντησή του σε αίτηση παροχής διευκρινίσεων υπογράμμισε ότι η κατάσταση της ανήλικης επιβάλλει τη λήψη επείγοντων μέτρων. Η ενηλικίωσή της, χρονικό σημείο από το οποίο δεν θα υπάγεται πλέον στη δικαιοδοσία του αιτούντος δικαστηρίου όσον αφορά την προστασία της παιδικής ηλικίας, πλησιάζει και η κατάστασή της επιβάλλει τη για σύντομο χρονικό διάστημα κράτησή της σε κλειστό ίδρυμα, καθώς και την εφαρμογή προγράμματος ελεγχόμενης και σταδιακώς αυξανόμενης ελευθερίας προκειμένου να καταστεί δυνατή η τοποθέτησή της στην οικογένειά της στην Αγγλία.
|
|
50. En estas circunstancias, la Sala Segunda del Tribunal de Justicia decidió el 29 de febrero de 2012, a propuesta del Juez Ponente, oída la Abogado General, acceder a la solicitud del órgano jurisdiccional remitente de que la petición de decisión prejudicial se tramite mediante el procedimiento de urgencia.
|
50. Υπό τις περιστάσεις αυτές, βάσει προτάσεως του εισηγητή δικαστή και αφού άκουσε τη γενική εισαγγελέα, το τρίτο τμήμα του Δικαστηρίου αποφάσισε, στις 29 Φεβρουαρίου 2012, να δεχθεί το αίτημα του αιτούντος δικαστηρίου προς εφαρμογή της επείγουσας διαδικασίας επί της αιτήσεως εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως.
|
|
Consideraciones previas
|
Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
|
|
51. Paralelamente a la petición de decisión prejudicial, el órgano jurisdiccional remitente ordenó al HSE que solicitase el auxilio de la High Court of Justice (England & Wales), Family Division (Reino Unido), con arreglo al artículo 20 del Reglamento, para garantizar que la menor recibiese asistencia y que se la mantuviese efectivamente en régimen cerrado en un establecimiento en Inglaterra, a la espera de la decisión del Tribunal de Justicia en el presente asunto.
|
51. Παράλληλα με την αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως, το αιτούν δικαστήριο υποχρέωσε την HSE να ζητήσει τη συνδρομή του High Court (England and Wales), Family Division (Ηνωμένο Βασίλειο), κατ’ εφαρμογή του άρθρου 20 του κανονισμού, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι την ευθύνη της ανήλικης θα αναλάβει κλειστό ίδρυμα στην Αγγλία στο οποίο αυτή θα παραμείνει, εν αναμονή της αποφάσεως του Δικαστηρίου στην υπό κρίση υπόθεση.
|
|
52. El 24 de febrero de 2012, el HSE presentó ante la High Court of Justice (England & Wales), Family Division, una demanda de medidas provisionales y cautelares, en virtud del artículo 20 del Reglamento, en relación con el acogimiento de S. C. en Inglaterra. El mismo día, dicho órgano jurisdiccional estimó la referida demanda. Se ordenó en particular, con carácter provisional, que mientras la High Court of Justice no dicte otra resolución, S. C. deberá residir en régimen cerrado en el establecimiento situado en Inglaterra para recibir en él la asistencia y los tratamientos necesarios, y que el director y el personal de dicho establecimiento tendrán la potestad de adoptar determinadas disposiciones –incluido, si es necesario, el uso de la fuerza en una medida razonable– para retener a S. C. en dicho establecimiento o devolverla a él.
|
52. Στις 24 Φεβρουαρίου 2012, η HSE κατέθεσε ενώπιον του High Court of Justice (England & Wales), Family Division, αίτηση προσωρινών ή ασφαλιστικών μέτρων, δυνάμει του άρθρου 20 του κανονισμού, σχετικά με την τοποθέτηση της S. C. στην Αγγλία. Το ως άνω δικαστήριο δέχθηκε αυθημερόν την αίτησή αυτή. Μεταξύ άλλων, διέταξε ως προσωρινό μέτρο, ως την έκδοση άλλης αποφάσεως του High Court of Justice, την υποχρεωτική παραμονή της S. C. στο κλειστό ίδρυμα προκειμένου να τυγχάνει εκεί της αναγκαίας μέριμνας και φροντίδας, και εξουσιοδότησε τον διευθυντή και το προσωπικό του ιδρύματος να λαμβάνουν ορισμένα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης, αν είναι απαραίτητο, της χρήσεως ευλόγου βαθμού βίας προκειμένου να κρατηθεί ή να επανεισαχθεί η S. C. στο συγκεκριμένο ίδρυμα.
|
|
53. Asimismo, el HSE solicitó que la resolución del órgano jurisdiccional remitente por la que se ordenó, el 2 de diciembre de 2011, el acogimiento de S. C. en régimen cerrado en un establecimiento situado en Inglaterra se declare ejecutiva en el Reino Unido frente a S. C., representada por su tutora ad litem, a A. C. y a la autoridad local de la que depende dicho establecimiento. Esta solicitud se presentó el 24 de febrero de 2012.
|
53. Η HSE ζήτησε επίσης να κηρυχθεί εκτελεστή στο Ηνωμένο Βασίλειο έναντι της S. C., εκπροσωπούμενης από τον επίτροπό της, της A. C. και της τοπικής αρχής στην οποία υπάγεται το ευρισκόμενο στην Αγγλία κλειστό ίδρυμα, η απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου με την οποία διατάχθηκε, στις 2 Δεκεμβρίου 2011, η τοποθέτηση της S. C. στο κλειστό ίδρυμα αυτό. Η αίτηση αυτή κατατέθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2012.
|
|
54. Mediante auto de 8 de marzo de 2012, la High Court of Justice (England & Wales), Family Division, declaró que la resolución del órgano jurisdiccional remitente de 2 de diciembre de 2011 está registrada y es ejecutiva en Inglaterra y Gales, conforme al artículo 28, apartado 2, del Reglamento. La nota de registro se envió al HSE para que fuese notificada a las partes demandadas en el asunto principal.
|
54. Με διάταξη της 8ης Μαρτίου 2012, το High Court of Justice (England & Wales), Family Division, κήρυξε εκτελεστή στην Αγγλία και την Ουαλία την απόφαση του αιτούντος δικαστηρίου της 2ας Δεκεμβρίου 2011, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 28, παράγραφος 2, του κανονισμού. Η σχετική πράξη απεστάλη στην HSE προκειμένου να επιδοθεί στις εναγόμενες της κύριας δίκης.
|
|
55. El órgano jurisdiccional remitente señaló, en su respuesta a la solicitud de aclaraciones del Tribunal de Justicia, que renovó la resolución de acogimiento de 2 de diciembre de 2011 en numerosas ocasiones, a saber, los días 6, 9, 16 y 21 de diciembre de 2011, 11, 23 y 27 de enero de 2012, 3, 7, 9, 16 y 24 de febrero de 2012 y 9 de marzo de este mismo año.
|
55. Στην απάντησή του στο αίτημα παροχής διευκρινίσεων εκ μέρους του Δικαστηρίου το αιτούν δικαστήριο επισήμανε ότι ανανέωσε τη διάταξη περί τοποθετήσεως της 2ας Δεκεμβρίου 2011 στις 6, 9, 16 και 21 Δεκεμβρίου 2011 καθώς και στις 11, 23 και 27 Ιανουαρίου, 3, 7, 9, 16, και 24 Φεβρουαρίου, καθώς και στις 9 Μαρτίου 2012.
|
|
Sobre las cuestiones prejudiciales
|
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
|
|
Sobre la primera cuestión
|
Επί του πρώτου ερωτήματος
|
|
56. Mediante su primera cuestión, el órgano jurisdiccional remitente pregunta, fundamentalmente, si una resolución de un órgano jurisdiccional de un Estado miembro que dispone el acogimiento de un menor en régimen cerrado en un centro asistencial terapéutico y educativo situado en otro Estado miembro y que implica, para su protección, una privación de libertad durante un período de tiempo determinado, está comprendida en el ámbito material de aplicación del Reglamento.
|
56. Με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, εάν εμπίπτει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού απόφαση δικαστηρίου κράτους μέλους η οποία διατάσσει την τοποθέτηση παιδιού σε κλειστό ίδρυμα θεραπευτικής και εκπαιδευτικής φροντίδας ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος, η οποία συνεπάγεται την για προστατευτικούς σκοπούς στέρηση της ελευθερίας του για ορισμένο χρονικό διάστημα.
|
|
57. Del quinto considerando del Reglamento se desprende que, con ánimo de garantizar la igualdad de todos los menores, dicho Reglamento se aplica a todas las resoluciones en materia de responsabilidad parental, incluidas las medidas de protección del menor (sentencia de 27 de noviembre de 2007, C, C‑435/06, Rec. p. I‑10141, apartados 47 y 48).
|
57. Από την πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού προκύπτει ότι, για να εξασφαλιστεί η ίση μεταχείριση όλων των παιδιών, ο κανονισμός αυτός καλύπτει όλες τις αποφάσεις σε θέματα γονικής μέριμνας, περιλαμβανομένων των μέτρων προστασίας του παιδιού (απόφαση της 27ης Νοεμβρίου 2007, C‑435/06, C, Συλλογή 2007, σ. I‑10141, σκέψεις 47 και 48).
|
|
58. El artículo 1, apartado 1, letra b), del Reglamento dispone que éste se aplica, en materia civil, «a la atribución, el ejercicio, la delegación, la restricción o la finalización de la responsabilidad parental».
|
58. Το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού ορίζει ότι αυτός εφαρμόζεται, σε αστικές υποθέσεις, που αφορούν «την ανάθεση, την άσκηση, την ανάθεση σε τρίτο, την ολική ή μερική αφαίρεση της γονικής μέριμνας».
|
|
59. El artículo 2, apartado 7, del Reglamento define la «responsabilidad parental» como «el conjunto de derechos y obligaciones conferidos a una persona física o jurídica en virtud de una resolución judicial, por ministerio de la ley o por un acuerdo con efectos jurídicos, en relación con la persona o los bienes de un menor». Este concepto, objeto de una definición amplia (sentencia C, antes citada, apartado 49), comprende, en particular, «los derechos de custodia y el derecho de visita». Conforme al artículo 2, apartado 9, del Reglamento, los derechos de custodia designan los derechos y obligaciones relativos al cuidado de la persona de un menor y, en especial, el derecho a decidir sobre su lugar de residencia. Según el artículo 2, apartado 8, del Reglamento, es titular de la responsabilidad parental «cualquier persona que tenga la responsabilidad parental sobre un menor», sin importar que los derechos de custodia, como en el asunto principal, hayan sido transferidos a una administración.
|
59. Το άρθρο 2, παράγραφος 7, του κανονισμού ορίζει τη «γονική μέριμνα» ως «το σύνολο των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που παρέχονται σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο με δικαστική απόφαση, απευθείας από το νόμο ή με ισχύουσα συμφωνία όσον αφορά το πρόσωπο ή την περιουσία του παιδιού». Στην έννοια αυτή, η οποία ορίζεται ευρέως (απόφαση C, προπαρατεθείσα, σκέψη 49), εμπίπτουν μεταξύ άλλων «το δικαίωμα επιμέλειας και το δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας», περιλαμβανομένων στο δικαίωμα επιμέλειας των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που αφορούν τη φροντίδα για το πρόσωπο του παιδιού και, ειδικότερα, το δικαίωμα καθορισμού του τόπου διαμονής του, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 9, του κανονισμού. Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 8, του κανονισμού, ως δικαιούχος της γονικής μέριμνας ορίζεται «κάθε πρόσωπο που έχει τη γονική μέριμνα παιδιού». Είναι συνεπώς αδιάφορο αν το δικαίωμα επιμέλειας έχει ανατεθεί σε διοικητική υπηρεσία, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης.
|
|
60. El concepto de «materias civiles» a los efectos del artículo 1, apartado 1, letra b), del Reglamento debe interpretarse en el sentido de que puede incluso englobar medidas que, desde el punto de vista del ordenamiento jurídico de un Estado miembro, están sometidas al Derecho público (sentencia C, antes citada, apartado 51). Así, el Tribunal de Justicia ha declarado que la resolución de un Estado miembro que dispone la asunción de la guarda de un menor y su acogimiento en una familia de acogida residente en el territorio de otro Estado miembro está comprendida en el concepto de materias civiles cuando dicha resolución haya sido adoptada en el marco de las normas de Derecho público de un Estado miembro relativas a la protección de menores (sentencia de 2 de abril de 2009, A, C‑523/07, Rec. p. I‑2805, apartado 29).
|
60. Η κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού έννοια των «αστικών υποθέσεων» πρέπει να ερμηνευθεί ως δυνάμενη να περιλάβει ακόμη και μέτρα τα οποία, υπό το πρίσμα της έννομης τάξεως κράτους μέλους, διέπονται από το δημόσιο δίκαιο (απόφαση C, προπαρατεθείσα, σκέψη 51). Το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι απόφαση κράτους μέλους με την οποία διατάσσεται η αφαίρεση της επιμέλειας παιδιού και η ανάθεσή της σε ανάδοχη οικογένεια, η οποία κατοικεί στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, εμπίπτει στην έννοια των «αστικών υποθέσεων», εφόσον έχει ληφθεί στο πλαίσιο των κανόνων δημοσίου δικαίου κράτους μέλους για την προστασία της παιδικής ηλικίας (απόφαση της 2ας Απριλίο υ 2009, C‑523/07, A, Συλλογή 2009, σ. I‑2805, σκέψη 29).
|
|
61. El referido artículo 1 establece, en su apartado 2, letra d), que estas materias pueden referirse «al acogimiento del menor en una familia o en un establecimiento».
|
61. Η παράγραφος 2, στοιχείο δ΄, του εν λόγω άρθρου 1 ορίζει ότι οι υποθέσεις αυτές μπορούν να αφορούν «την τοποθέτηση του παιδιού σε ανάδοχη οικογένεια ή σε ίδρυμα».
|
|
62. Así, el artículo 56 del Reglamento se refiere explícitamente el acogimiento de un menor en un establecimiento de otro Estado miembro.
|
62. Ομοίως, το άρθρο 56 του κανονισμού μνημονεύει ρητώς την τοποθέτηση παιδιού σε ίδρυμα άλλου κράτους μέλους.
|
|
63. Es cierto que los artículos 1, apartado 2, letra d), y 56 del Reglamento no hacen referencia expresamente a las resoluciones de los órganos jurisdiccionales de un Estado miembro que disponen el acogimiento de un menor en un establecimiento de otro Estado miembro cuando dicho acogimiento incluye un período de privación de libertad con fines terapéuticos y educativos. No obstante, tal circunstancia no puede excluir dichas resoluciones del ámbito de aplicación del Reglamento. Efectivamente, del apartado 30 de la sentencia C, antes citada, se desprende que la enumeración recogida en el artículo 1, apartado 2, del Reglamento no es exhaustiva y reviste carácter indicativo, como señala el empleo del término «en particular».
|
63. Βέβαια, τα άρθρα 1, παράγραφος 2, στοιχείο δ΄, και 56 του κανονισμού δεν μνημονεύουν ρητώς τις αποφάσεις δικαστηρίων κράτους μέλους περί τοποθετήσεως παιδιού σε ίδρυμα άλλου κράτους μέλους, όταν η τοποθέτηση αυτή περιλαμβάνει περίοδο στερήσεως της ελευθερίας για θεραπευτικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς. Το γεγονός αυτό, όμως, δεν είναι τέτοιας φύσεως ώστε να εξαιρέσει τις αποφάσεις αυτές από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Πράγματι, από τη σκέψη 30 της προπαρατεθείσας αποφάσεως C προκύπτει ότι η απαρίθμηση που γίνεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού είναι ενδεικτική και όχι αποκλειστική, όπως φαίνεται από τη χρήση του όρου «ιδίως».
|
|
64. Como han alegado todas las partes y todos los Gobiernos que han presentado observaciones al Tribunal de Justicia, el concepto de acogimiento en un establecimiento debe interpretarse en el sentido de que incluye el acogimiento en régimen cerrado en un establecimiento. Efectivamente, cualquier otra interpretación impediría beneficiarse del Reglamento a los menores particularmente vulnerables que necesitan tal acogimiento y sería contraria a la finalidad del Reglamento, expuesta en el quinto considerando, que es la de garantizar la igualdad de todos los menores.
|
64. Όπως υποστήριξαν όλοι οι διάδικοι καθώς και οι Κυβερνήσεις που υπέβαλαν παρατηρήσεις ενώπιον του Δικαστηρίου, πρέπει να γίνει δεκτό ότι στην έννοια της τοποθετήσεως σε ίδρυμα περιλαμβάνεται η τοποθέτηση σε κλειστό ίδρυμα. Πράγματι, κάθε άλλη ερμηνεία θα εξαιρούσε από την εφαρμογή του κανονισμού παιδιά ευρισκόμενα σε ιδιαίτερα ευάλωτη θέση, για τα οποία τέτοια τοποθέτηση είναι αναγκαία, και θα ερχόταν σε αντίθεση προς τον εκτιθέμενο στην πέμπτη αιτιολογική σκέψη σκοπό του κανονισμού που συνίσταται στη διασφάλιση ίσης μεταχειρίσεως όλων των παιδιών.
|
|
65. El artículo 1, apartado 3, del Reglamento enumera una serie de materias excluidas del ámbito de aplicación de éste. La letra g) de esta disposición sólo excluye del ámbito de aplicación del Reglamento «las medidas adoptadas a consecuencia de infracciones penales cometidas por los menores» y, por consiguiente, las medidas de internamiento de un menor que sancionen la comisión de una infracción penal. En consecuencia, el acogimiento que implica medidas privativas de libertad está comprendido en el ámbito de aplicación del Reglamento cuando dicho acogimiento se ordene para proteger al menor y no para sancionarlo.
|
65. Στο άρθρο 1, παράγραφος 3, του κανονισμού προβλέπονται εξαιρέσεις από το πεδίο εφαρμογής του. Το σημείο ζ΄ της διατάξεως αυτής εξαιρεί από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού μόνο τα «μέτρα που λαμβάνονται ως αποτέλεσμα ποινικών αδικημάτων που διαπράχθηκαν από παιδιά» και, κατά συνέπεια, το μέτρο κρατήσεως παιδιού ως κύρωση για τη διάπραξη ποινικού αδικήματος. Ως εκ τούτου, η συνδυαζόμενη με στερητικά της ελευθερίας μέτρα τοποθέτηση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού όταν η τοποθέτηση διατάσσεται για την προστασία του παιδιού, και όχι ως κύρωση.
|
|
66. Por tanto, debe responderse a la primera cuestión planteada que una resolución de un órgano jurisdiccional de un Estado miembro que dispone el acogimiento de un menor, en régimen cerrado, en un centro asistencial terapéutico y educativo situado en otro Estado miembro que implique, para su protección, una privación de libertad durante un período determinado, está comprendida en el ámbito material de aplicación del Reglamento.
|
66. Κατά συνέπεια, στο πρώτο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι εμπίπτει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού απόφαση δικαστηρίου κράτους μέλους η οποία διατάσσει την τοποθέτηση παιδιού σε κλειστό ίδρυμα θεραπευτικής και εκπαιδευτικής φροντίδας ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος, η οποία συνεπάγεται την για προστατευτικούς σκοπούς στέρηση της ελευθερίας του για ορισμένο χρονικό διάστημα.
|
|
Sobre la segunda cuestión
|
Επί του δεύτερου ερωτήματος
|
|
67. Mediante su segunda cuestión, el órgano jurisdiccional remitente pretende que se dilucide cuál es el alcance de las obligaciones que derivan del artículo 56 del Reglamento en cuanto a la naturaleza de la consulta y al mecanismo de aprobación del acogimiento de un menor cuando, como en el asunto principal, éste conlleva una privación de libertad.
|
67. Με το δεύτερο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινισθεί ποιο είναι το περιεχόμενο των υποχρεώσεων που απορρέουν από το άρθρο 56 του κανονισμού όσον αφορά τη φύση των διαδικασιών διαβουλεύσεως και εγκρίσεως της τοποθετήσεως παιδιού, όταν, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, αυτή συνεπάγεται στέρηση της ελευθερίας του.
|
|
68. El órgano jurisdiccional remitente considera que, en principio, no corresponde al órgano jurisdiccional de un Estado miembro valorar qué subyace a la aprobación de un acogimiento emitida en otro Estado miembro. Al referirse el presente asunto a la protección del interés superior de una menor acogida, en régimen cerrado, en un establecimiento situado en un Estado miembro distinto de aquél al que pertenece el órgano jurisdiccional que dispuso el acogimiento, menor que se encuentra en una situación de particular vulnerabilidad, el órgano jurisdiccional remitente se pregunta, a la luz del artículo 24 de la Carta de los Derechos Fundamentales de la Unión Europea (en lo sucesivo, «Carta»), si el artículo 56 debe interpretarse en el sentido de que obliga a cualquier órgano jurisdiccional de un Estado miembro que prevea el acogimiento de un menor en un establecimiento de otro Estado miembro a verificar que ésta ha recibido una aprobación válida por parte de la autoridad competente de dicho Estado miembro.
|
68. Το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι, κατ’ αρχήν, δεν απόκειται στο δικαστήριο κράτους μέλους να ελέγξει την δοθείσα από άλλο κράτος μέλος έγκριση συγκεκριμένης τοποθετήσεως. Επειδή η υπό κρίση υπόθεση αφορά το συμφέρον παιδιού τοποθετημένου σε κλειστό ίδρυμα σε άλλο κράτος μέλος και το οποίο είναι ιδιαίτερα ευάλωτο, διερωτάται, υπό το πρίσμα του άρθρου 24 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: Χάρτης), εάν το άρθρο 56 έχει την έννοια ότι υποχρεώνει κάθε δικαστήριο το οποίο εξετάζει το ενδεχόμενο τοποθετήσεως παιδιού σε ίδρυμα άλλου κράτους μέλους να βεβαιώνεται ότι η έγκριση που έχει λάβει από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους αυτού είναι ισχυρή.
|
|
69. En este contexto, pretende que se dilucide si la autoridad competente en materia de aprobación debe ser un organismo expresamente designado en virtud de una medida adoptada por el Estado miembro del que depende, que esté en condiciones de asegurarse de que se aprecie de forma independiente si el acogimiento que se pretende aportará al menor la asistencia y la protección adecuadas y si se realizará atendiendo al interés superior de dicho menor. En cualquier caso, el órgano jurisdiccional remitente considera que la autoridad competente no puede ser el establecimiento en el que se proyecta acoger al menor.
|
69. Στο πλαίσιο αυτό, ερωτά εάν η αρμόδια για την έγκριση αρχή πρέπει να είναι οργανισμός ρητώς οριζόμενος με απόφαση του οικείου κράτους μέλους, ο οποίος να είναι σε θέση να διασφαλίζει την αμερόληπτη εκτίμηση επί του αν με την τοποθέτηση το παιδί θα τύχει της κατάλληλης φροντίδας και προστασίας και εάν η τοποθέτηση είναι προς το συμφέρον του. Το αιτούν δικαστήριο εκτιμά, σε κάθε περίπτωση, ότι δεν μπορεί να είναι αρμόδια αρχή το ίδρυμα στο οποίο εξετάζεται να γίνει η τοποθέτηση.
|
|
70. A este respecto, ha de señalarse que el artículo 56, apartado 1, del Reglamento dispone que es obligatorio consultar a la autoridad central del Estado requerido o a otra autoridad competente de dicho Estado miembro si estuviera prevista la intervención de una autoridad pública para los casos internos de acogimiento de menores. Si tal intervención no está prevista, sólo será obligatorio, en virtud del artículo 56, apartado 4, del Reglamento, informar a la autoridad central del Estado requerido o a otra autoridad competente de ese Estado miembro.
|
70. Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι το άρθρο 56, παράγραφος 1, του κανονισμού ορίζει ότι είναι υποχρεωτικό να αναζητηθεί η γνώμη της της κεντρικής αρχής του κράτους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση ή άλλης αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους αυτού εφόσον η παρέμβαση δημόσιας αρχής προβλέπεται για τις εσωτερικές περιπτώσεις τοποθετήσεως παιδιών. Όταν τέτοια παρέμβαση δεν προβλέπεται, υφίσταται μόνο υποχρέωση, κατά το άρθρο 56, παράγραφος 4, του κανονισμού, για ενημέρωση της κεντρικής αρχής στο κράτος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση ή άλλης αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους αυτού.
|
|
71. En el presente asunto, el Gobierno del Reino Unido señaló que la intervención de un organismo público es necesaria en un caso interno de acogimiento de un menor que sea, por lo demás, comparable al que es objeto del asunto principal.
|
71. Εν προκειμένω, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δήλωσε ότι η παρέμβαση δημόσιου οργανισμού είναι αναγκαία σε εσωτερική υπόθεση τοποθετήσεως παιδιού η οποία, εξάλλου, θα ήταν παρόμοια με αυτήν της υποθέσεως της κύριας δίκης.
|
|
72. Con arreglo al artículo 56, apartado 2, del Reglamento, la resolución sobre el acogimiento de un menor en otro Estado miembro sólo podrá adoptarse cuando la «autoridad competente» del Estado requerido haya aprobado el acogimiento.
|
72. Κατά το άρθρο 56, παράγραφος 2, του κανονισμού, η απόφαση για την τοποθέτηση παιδιού σε άλλο κράτος μέλος δύναται να ληφθεί μόνο αν η «αρμόδια αρχή» στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση έχει εγκρίνει την τοποθέτηση.
|
|
73. De la fórmula «la autoridad central […] [u] otra autoridad competente» que figura en el artículo 56, apartado 1, del Reglamento resulta que la autoridad central puede ser autoridad competente. Así pues, el concepto de «autoridad competente» al que hace referencia el artículo 56, apartado 2, del referido Reglamento designa, bien a la «autoridad central», bien a cualquier «otra autoridad competente» en el sentido del apartado 1 de dicho artículo. Por consiguiente, el artículo 56 del Reglamento permite establecer en este ámbito un sistema descentralizado que incluya a varias autoridades competentes.
|
73. Από τη φράση «κεντρική αρχή ή άλλη αρμόδια αρχή», που περιέχεται στο άρθρο 56, παράγραφος 1, προκύπτει ότι η κεντρική αρχή μπορεί να είναι μία από τις αρμόδιες αρχές. Η έννοια της «αρμόδιας αρχής» στο άρθρο 56, παράγραφος 2, του κανονισμού περιλαμβάνει, επομένως, είτε την «κεντρική αρχή» είτε κάθε «άλλη αρμόδια αρχή» της παραγράφου 1. Κατά συνέπεια, το άρθρο 56 του κανονισμού επιτρέπει αποκεντρωμένο σύστημα το οποίο περιλαμβάνει περισσότερες από μία αρμόδιες αρχές.
|
|
74. El artículo 56 del Reglamento debe interpretarse conjuntamente con los artículos 53 a 55 de éste.
|
74. Το άρθρο 56 του κανονισμού πρέπει να ερμηνευθεί σε συνδυασμό με τα άρθρα 53 έως 55 του ίδιου κανονισμού.
|
|
75. Así, el artículo 53 del Reglamento dispone que cada Estado miembro designará a una autoridad central encargada de «asistirlo en la aplicación del […] Reglamento» y precisará sus competencias territoriales o materiales. El artículo 54 del referido Reglamento establece las funciones generales de las autoridades centrales y señala que adoptarán medidas destinadas a mejorar la aplicación del Reglamento.
|
75. Το άρθρο 53 του κανονισμού προβλέπει ότι κάθε κράτος μέλος ορίζει μία ή περισσότερες κεντρικές αρχές «επιφορτισμένες να παρέχουν τη συνδρομή τους στην εφαρμογή του […] κανονισμού», των οποίων καθορίζει επίσης την κατά τόπον ή καθ’ ύλην αρμοδιότητα. Το άρθρο 54 του κανονισμού ορίζει τις γενικές αρμοδιότητες των κεντρικών αρχών και αναφέρει ότι λαμβάνουν μέτρα για τη βελτίωση της εφαρμογής του κανονισμού.
|
|
76. El artículo 55 del Reglamento dispone que, a petición de otra autoridad central de otro Estado miembro o de un titular de la responsabilidad parental, las autoridades centrales cooperan en asuntos concretos con el fin de cumplir los objetivos del Reglamento. En virtud de la letra d) de esta disposición, las autoridades centrales adoptarán, ya sea directamente o por conducto de las autoridades públicas u otros organismos, todas las medidas adecuadas para proporcionar toda la información y la asistencia que puedan ser de utilidad para la aplicación por los órganos jurisdiccionales del artículo 56 del Reglamento.
|
76. Το άρθρο 55 του κανονισμού ορίζει ότι οι κεντρικές αρχές, κατόπιν αιτήματος κεντρικής αρχής άλλου κράτους μέλους ή του δικαιούχου γονικής μέριμνας, συνεργάζονται στο πλαίσιο συγκεκριμένων υποθέσεων με σκοπό την εκπλήρωση των σκοπών του κανονισμού. Κατά το στοιχείο δ΄ της διατάξεως αυτής, οι κεντρικές αρχές λαμβάνουν απευθείας ή μέσω δημοσίων αρχών ή άλλων οργανισμών κάθε ενδεδειγμένο μέτρο προκειμένου να παράσχουν πληροφορίες και βοήθεια χρήσιμες για την εφαρμογή από τα δικαστήρια του άρθρου 56 του κανονισμού.
|
|
77. Al margen de las obligaciones establecidas en los artículos 53 a 56 del Reglamento, los Estados miembros disponen de un margen de apreciación respecto al mecanismo de aprobación.
|
77. Πέραν των υποχρεώσεων που ορίζονται στα άρθρα 53 έως 56 του κανονισμού, τα κράτη μέλη έχουν περιθώριο εκτιμήσεως όσον αφορά τη διαδικασία εγκρίσεως.
|
|
78. En efecto, el artículo 56, apartado 3, del Reglamento dispone expresamente que los procedimientos relativos a la obtención de la aprobación se rigen por el Derecho nacional del Estado miembro requerido.
|
78. Πράγματι, το άρθρο 56, παράγραφος 3, του κανονισμού ορίζει ρητώς ότι οι διαδικασίες για τη λήψη της εγκρίσεως διέπονται από το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση.
|
|
79. No obstante, como han destacado especialmente A. C. y la Comisión, el Estado requerido debe velar por que su legislación nacional no ponga en entredicho los objetivos del Reglamento y no prive a éste de su efecto útil.
|
79. Εντούτοις, όπως επισήμαναν μεταξύ άλλων η A. C. και η Επιτροπή, το κράτος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση πρέπει να μεριμνά ώστε η εθνική του νομοθεσία να μην αντιβαίνει στους σκοπούς του κανονισμού ή να τον καθιστά άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας.
|
|
80. El artículo 56, apartado 2, del Reglamento tiene por objeto permitir, por una parte, a las autoridades competentes del Estado requerido dar o no su aprobación al posible acogimiento del menor de que se trate y, por otra, a los órganos jurisdiccionales del Estado requirente asegurarse, antes de adoptar la resolución que disponga el acogimiento de un menor en un establecimiento, que en el Estado requerido se adoptarán medidas con el fin de acogerlo en dicho Estado.
|
80. Σκοπός του άρθρου 56, παράγραφος 2, του κανονισμού είναι να δώσει τη δυνατότητα, αφενός, στις αρμόδιες αρχές του κράτους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση να εγκρίνουν ή να μην εγκρίνουν την ενδεχόμενη υποδοχή του συγκεκριμένου παιδιού και, αφετέρου, στα δικαστήρια του αιτούντος κράτους να έχουν τη βεβαιότητα, προτού λάβουν απόφαση περί τοποθετήσεως παιδιού σε ίδρυμα, ότι στο κράτος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση θα ληφθούν μέτρα προκειμένου να πραγματοποιηθεί η τοποθέτηση στο κράτος αυτό.
|
|
81. Como se desprende del propio tenor del artículo 56, apartado 2, del Reglamento, el acogimiento debe haber sido aprobado por la autoridad competente del Estado miembro requerido antes de que el órgano jurisdiccional del Estado miembro requirente adopte la resolución sobre el acogimiento. Destaca el carácter obligatorio de la aprobación el hecho de que el artículo 23, letra g), del Reglamento establezca que no se reconocerá una resolución sobre responsabilidad parental si no se ha respetado el procedimiento previsto en el artículo 56.
|
81. Όπως προκύπτει από το ίδιο το γράμμα του άρθρου 56, παράγραφος 2, του κανονισμού, η τοποθέτηση πρέπει να έχει εγκριθεί από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση προτού το δικαστήριο του κράτους μέλους προελεύσεως εκδώσει απόφαση περί τοποθετήσεως. Ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της εγκρίσεως τονίζεται από το ότι το άρθρο 23, στοιχείο ζ΄, του κανονισμού προβλέπει ότι απόφαση που αφορά τη γονική μέριμνα δεν αναγνωρίζεται αν δεν έχει τηρηθεί η προβλεπόμενη στο άρθρο 56 διαδικασία.
|
|
82. Por tanto, los Estados miembros están llamados a establecer normas y procedimientos claros a los efectos de la aprobación a la que se refiere el artículo 56 del Reglamento, de modo que se garanticen la seguridad jurídica y la celeridad. En particular, los procedimientos deben permitir al órgano jurisdiccional que proyecta el acogimiento identificar fácilmente la autoridad competente y a la autoridad competente conceder o denegar su aprobación en un plazo breve.
|
82. Συνεπώς, τα κράτη μέλη καλούνται να προβλέψουν σαφείς κανόνες και διαδικασίες για την προβλεπόμενη στο άρθρο 56 του κανονισμού έγκριση, ώστε να κατοχυρώσουν την ασφάλεια δικαίου και να εξασφαλίσουν την ταχεία λήψη αποφάσεως. Οι διαδικασίες πρέπει ιδίως να επιτρέπουν στο δικαστήριο που εξετάζει το ενδεχόμενο τοποθετήσεως τον ευχερή προσδιορισμό της αρμόδιας αρχής και στην αρμόδια αρχή να χορηγεί ή να αρνείται την έγκριση σε σύντομο χρονικό διάστημα.
|
|
83. A este respecto, es importante subrayar el papel fundamental que desempeñan las autoridades centrales en virtud del artículo 55 del Reglamento. Es esencial, para dar cumplimiento a los objetivos que persigue el Reglamento, que las autoridades centrales, a petición de una autoridad central de otro Estado miembro o del titular de la responsabilidad parental, cooperen con el fin, en particular, de asegurarse de que los órganos jurisdiccionales del Estado miembro requirente disponen de información precisa y clara para aplicar el artículo 56 del Reglamento.
|
83. Συναφώς, πρέπει να υπογραμμισθεί η σημασία του ρόλου των αρμόδιων αρχών κατά το άρθρο 55 του κανονισμού. Είναι ουσιώδες για την εκπλήρωση των σκοπών του κανονισμού να συνεργάζονται οι κεντρικές αρχές, κατόπιν αιτήματος κεντρικής αρχής άλλου κράτους μέλους ή του δικαιούχου της γονικής μέριμνας, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να διασφαλίζουν ότι τα δικαστήρια του αιτούντος κράτους μέλους θα έχουν σαφείς και ακριβείς πληροφορίες για να εφαρμόσουν το άρθρο 56 του κανονισμού.
|
|
84. Por lo que respecta al concepto de autoridad competente de un Estado miembro a los efectos de la aprobación de una resolución de acogimiento adoptada por un órgano jurisdiccional de otro Estado miembro, debe señalarse que el término «autoridad» designa, en principio, a una autoridad de Derecho público.
|
84. Όσον αφορά την έννοια της «αρμόδιας αρχής» για την έγκριση αποφάσεως δικαστηρίου άλλου κράτους μέλους περί τοποθετήσεως, πρέπει να επισημανθεί ότι, κατ’ αρχήν, με τον όρο «αρχή» νοείται αρχή διεπόμενη από το δημόσιο δίκαιο.
|
|
85. Todas las partes y todos los Gobiernos que han presentado observaciones coinciden en esta interpretación.
|
85. Τόσο οι διάδικοι όσο και οι κυβερνήσεις που υπέβαλαν παρατηρήσεις συμφωνούν ως προς την ερμηνεία αυτή.
|
|
86. Por otra parte, dicha interpretación deriva del propio tenor literal del artículo 56 del Reglamento. Algunas versiones lingüísticas del Reglamento señalan que se requiere la aprobación de una autoridad estatal. Otras versiones lingüísticas de éste recurren a conceptos que evocan el carácter estatal de la entidad encargada de la aprobación. Además, el artículo 56 del Reglamento hace referencia, en su apartado 1, a las «autoridades públicas» cuya intervención se precisa para los casos internos de acogimiento de menores en un Estado miembro.
|
86. Εξάλλου, η εν λόγω ερμηνεία προκύπτει από το ίδιο το γράμμα του άρθρου 56 του κανονισμού. Σύμφωνα με ορισμένες γλωσσικές αποδόσεις απαιτείται η έγκριση κρατικής αρχής. Σε άλλες γλωσσικές αποδόσεις γίνεται χρήση όρων με τους οποίους υπονοείται ο κρατικός χαρακτήρας του επιφορτισμένου με την έγκριση φορέα. Επιπλέον, στην παράγραφο 1 του άρθρου 56 του κανονισμού γίνεται αναφορά στις «δημόσιες αρχές» των οποίων απαιτείται η παρέμβαση για τις εσωτερικές υποθέσεις τοποθετήσεως παιδιών σε κράτος μέλος.
|
|
87. No obstante, es importante tener en cuenta las concepciones divergentes de los Estados miembros en relación con la cuestión de qué es o no de Derecho público, al remitir el artículo 56, apartado 3, del Reglamento, para los mecanismos de aprobación, al Derecho nacional del Estado miembro requerido.
|
87. Πρέπει εντούτοις να λαμβάνονται υπόψη οι αποκλίνουσες αντιλήψεις των κρατών μελών ως προς την υπαγωγή ή μη στο δημόσιο δίκαιο, δεδομένου ότι το άρθρο 56, παράγραφος 3, του κανονισμού παραπέμπει, όσον αφορά τις λεπτομέρειες της διαδικασίας εγκρίσεως στο εσωτερικό δίκαιο του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση.
|
|
88. En cualquier caso, debe señalarse que una aprobación que dimane del establecimiento que, a cambio de una remuneración, acoge a los menores no puede, por sí sola, constituir la aprobación de una autoridad competente a los efectos del artículo 56, apartado 2, del Reglamento. Efectivamente, la apreciación independiente del carácter adecuado del acogimiento propuesto representa una medida fundamental de protección del menor, en particular si dicho acogimiento implica una privación de libertad. Un establecimiento que obtiene un beneficio del acogimiento no está en condiciones de pronunciarse de manera independiente a este respecto.
|
88. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να επισημανθεί ότι έγκριση προερχόμενη από το ίδρυμα που υποδέχεται παιδιά έναντι αμοιβής δεν μπορεί, αφ’ εαυτής, να συνιστά έγκριση αρμόδιας αρχής κατά την έννοια του άρθρου 56, παράγραφος 2, του κανονισμού. Πράγματι, η αμερόληπτη εκτίμηση του κατάλληλου χαρακτήρα της προτεινόμενης τοποθετήσεως αποτελεί ουσιώδες μέτρο προστασίας του παιδιού, ιδίως όταν η τοποθέτηση αυτή συνεπάγεται στέρηση της ελευθερίας του. Ίδρυμα το οποίο αποκομίζει κέρδος από την τοποθέτηση δεν είναι σε θέση να κρίνει αμερόληπτα ως προς το σημείο αυτό.
|
|
89. Debido a las particulares circunstancias del asunto principal, tal como han quedado expuestas en los apartados 38 a 40 de la presente sentencia, el órgano jurisdiccional remitente se preguntó si era posible una regularización cuando el juez que hubiese proyectado el acogimiento se hubiese basado en una aprobación aparente, sin llegar a determinar si procedía realmente de la autoridad competente, aun cuando, para proteger el interés del menor, el acogimiento ya se hubiese llevado a cabo.
|
89. Λόγω των ιδιαίτερων περιστάσεων της υποθέσεως της κύριας δίκης, όπως εκτέθηκαν στις σκέψεις 39 και 40 της παρούσας αποφάσεως, το αιτούν δικαστήριο διερωτήθηκε αν, στην περίπτωση που ο δικαστής ο οποίος εξέτασε το ενδεχόμενο τοποθετήσεως στηρίχθηκε σε κατά τα φαινόμενα νόμιμη έγκριση χωρίς να μπορέσει να βεβαιωθεί ότι αυτή προερχόταν όντως από την αρμόδια αρχή, υπάρχει δυνατότητα τακτοποιήσεως μολονότι έχει ήδη πραγματοποιηθεί, προς το συμφέρον του παιδιού, η τοποθέτηση.
|
|
90. En la vista se ha destacado que sería deseable, en aras del interés superior del menor, autorizar tal regularización a posteriori cuando se demuestre que se realizaron gestiones para obtener la aprobación pero que el juez que dispuso el acogimiento no está seguro de si la autoridad competente del Estado miembro requerido otorgó válidamente la aprobación exigida por el artículo 56 del Reglamento. Así pues, se trataría únicamente de corregir este o aquel aspecto del procedimiento.
|
90. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, επισημάνθηκε ότι θα ήταν ευκταίο, προς το συμφέρον του παιδιού, να επιτραπεί τέτοια εκ των υστέρων τακτοποίηση εφόσον αποδειχθεί ότι είχαν γίνει οι αναγκαίες ενέργειες για τη λήψη της εγκρίσεως και ο δικαστής ο οποίος αποφάσισε την τοποθέτηση δεν είναι βέβαιος αν η απαιτούμενη από το άρθρο 56 του κανονισμού έγκριση έχει δοθεί εγκύρως από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση. Πρόκειται συνεπώς για διόρθωση ορισμένης πτυχής της διαδικασίας.
|
|
91. La Comisión se ha referido así a la situación en la que el juez que haya dispuesto el acogimiento creyese disponer de la aprobación en virtud del artículo 56 del Reglamento pero, debido a un malentendido, haya adoptado una decisión que exceda de la aprobación concedida por la autoridad competente del Estado requerido. En tal supuesto, la Comisión no ve inconveniente en que el Reglamento se interprete en el sentido de que, durante el procedimiento de ejecución, el juez que conozca del asunto suspenda el procedimiento y de que sea posible entonces obtener la aprobación con arreglo al artículo 56 del Reglamento.
|
91. Η Επιτροπή προέβαλε την περίπτωση κατά την οποία ο δικαστής που αποφάσισε την τοποθέτηση θεωρεί ότι έχει την έγκριση κατά το άρθρο 56 του κανονισμού αλλά, λόγω παρανοήσεως, έλαβε απόφαση η οποία βαίνει πέρα από την έγκριση που δόθηκε από την αρμόδια αρχή του κράτους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση. Σε τέτοια περίπτωση, η Επιτροπή δεν θα είχε αντίρρηση να ερμηνευθεί ο κανονισμός κατά τέτοιο τρόπο ώστε, ενώ έχει κινηθεί η διαδικασία εκτελέσεως, ο δικαστής να αναστέλλει τη διαδικασία και να είναι δυνατή σε εκείνο το χρονικό σημείο η λήψη της εγκρίσεως του άρθρου 56 του κανονισμού.
|
|
92. A este respecto, es importante que, cuando el juez del Estado miembro requirente se haya pronunciado sobre el acogimiento basándose en una aprobación aparente de la autoridad competente pero la información relativa al procedimiento de aprobación en virtud del artículo 56 del Reglamento suscite dudas acerca de si se han cumplido íntegramente los requisitos de dicho artículo, le resulte posible corregir la situación a posteriori con el fin de asegurarse de que la aprobación se otorgó válidamente.
|
92. Συναφώς, έχει σημασία, στην περίπτωση που ο δικαστής του αιτούντος κράτους μέλους αποφάνθηκε επί της τοποθετήσεως στηριζόμενος σε κατά τα φαινόμενα νόμιμη έγκριση της αρμόδιας αρχής, αλλά από τις πληροφορίες για τη διαδικασία εγκρίσεως κατά το άρθρο 56 του κανονισμού ανακύπτει αβεβαιότητα ως προς το αν οι απαιτήσεις του άρθρου αυτού έχουν πλήρως τηρηθεί, να έχει τη δυνατότητα εκ των υστέρων επανορθώσεως της καταστάσεως προκειμένου να βεβαιω θεί ότι η έγκριση έχει δοθεί εγκύρως.
|
|
93. En cambio, si la consulta entre las autoridades centrales afectadas o la aprobación de una autoridad competente del Estado miembro requerido faltase por completo, el procedimiento para obtener la aprobación debería comenzar de nuevo y el juez del Estado miembro requirente debería adoptar una nueva resolución de acogimiento después de haber determinado que la aprobación se ha obtenido válidamente.
|
93. Αντιθέτως αν δεν έχει γίνει καμία διαβούλευση μεταξύ των συγκεκριμένων κεντρικών αρχών ή δεν υπάρχει καμία έγκριση εκ μέρους αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, η διαδικασία για λήψη εγκρίσεως πρέπει να επαναληφθεί και ο δικαστής του αιτούντος κράτους μέλους οφείλει να εκδώσει νέα απόφαση περί τοποθετήσεως αφού βεβαιωθεί ότι η έγκριση έχει ληφθεί εγκύρως.
|
|
94. Queda todavía por puntualizar que, en el asunto principal, el Gobierno del Reino Unido ha indicado en la vista que, en contra de lo que señala la resolución de remisión, el establecimiento de régimen cerrado de que se trata en este asunto no es un establecimiento de Derecho privado y está dirigido por la autoridad local, de modo que la aprobación exigida por el artículo 56 del Reglamento se concedió válidamente.
|
94. Πρέπει ακόμη να διευκρινισθεί ότι, στην υπόθεση της κύριας δίκης, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δήλωσε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ότι, αντιθέτως προς όσα αναφέρει η απόφαση περί παραπομπής, το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης κλειστό ίδρυμα δεν είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και διοικείται από την τοπική αρχή και, κατά συνέπεια, η απαιτούμενη έγκριση κατά το άρθρο 56 είχε εγκύρως δοθεί.
|
|
95. Por tanto, debe responderse a la segunda cuestión planteada que la aprobación a la que se refiere el artículo 56, apartado 2, del Reglamento debe darla, antes de que se dicte la resolución sobre el acogimiento de un menor, una autoridad competente de Derecho Público. No basta con que dé su aprobación el establecimiento en el que el menor ha de ser acogido. En circunstancias como las del asunto principal, en las que el órgano jurisdiccional del Estado miembro que dispuso el acogimiento tiene dudas acerca de si la aprobación se concedió válidamente en el Estado miembro requerido, ya que no se ha podido determinar con certeza cuál era la autoridad competente en ese último Estado, es posible proceder a una regularización con el fin de asegurarse de que el requisito de la aprobación que establece el artículo 56 del Reglamento se ha cumplido íntegramente.
|
95. Συνεπώς, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι η κατά το άρθρο 56, παράγραφος 2, του κανονισμού έγκριση πρέπει να δοθεί, πριν την έκδοση της αποφάσεως περί τοποθετήσεως, από αρμόδια αρχή, διεπόμενη από το δημόσιο δίκαιο. Δεν αρκεί να δοθεί έγκριση από το ίδρυμα στο οποίο πρέπει να τοποθετηθεί το παιδί. Σε περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, κατά τις οποίες το δικαστήριο κράτους μέλους που αποφάσισε την τοποθέτηση έχει αβεβαιότητα ως προς το αν έχει δοθεί εγκύρως έγκριση στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, επειδή δεν κατέστη δυνατόν να βεβαιωθεί ποια ήταν η αρμόδια αρχή στο κράτος αυτό, είναι δυνατή τακτοποίηση προκειμένου να διασφαλισθεί η πλήρης εκπλήρωση της κατά το άρθρο 56 του κανονισμού απαιτήσεως για έγκριση.
|
|
Sobre las cuestiones tercera y cuarta
|
Επί του τρίτου και του τέταρτου ερωτήματος
|
|
96. Mediante sus cuestiones tercera y cuarta, que deben examinarse conjuntamente, el órgano jurisdiccional remitente pregunta, fundamentalmente, si una resolución de un órgano jurisdiccional de un Estado miembro que ordena el acogimiento forzoso de un menor, en régimen cerrado, en un establecimiento situado en otro Estado miembro debe, antes de ejecutarse en el Estado miembro requerido, ser reconocida y declarada ejecutiva en ese Estado miembro. Desea que se dilucide asimismo si tal resolución de acogimiento produce efectos jurídicos en el Estado miembro antes de ser declarada ejecutiva.
|
96. Με το τρίτο και το τέταρτο ερώτημά του, τα οποία πρέπει να εξετασθούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, εάν απόφαση δικαστηρίου κράτους μέλους η οποία διατάσσει την αναγκαστική τοποθέτηση παιδιού σε κλειστό ίδρυμα ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος πρέπει, πριν την εκτέλεσή της στο κράτος μέλος εκτελέσεως, να αναγνωρισθεί και να κηρυχθεί εκτελεστή στο κράτος μέλος αυτό. Ζητεί επίσης να διευκρινισθεί αν τέτοια απόφαση περί τοποθετήσεως παράγει έννομα αποτελέσματα στο κράτος μέλος εκτελέσεως πριν κηρυχθεί εκτελεστή.
|
|
97. En respuesta a las cuestiones planteadas por el Tribunal de Justicia en virtud del artículo 24, párrafo segundo, del Estatuto del Tribunal de Justicia de la Unión Europa y del artículo 54 bis del Reglamento de Procedimiento, el Gobierno del Reino Unido señaló que el auto de 2 de diciembre de 2011 se registró y se declaró ejecutivo en el Reino Unido mediante resolución de la High Court of Justice (England & Wales), Family Division, Principal Registry (Reino Unido), de 8 de marzo de 2012.
|
97. Σε απάντηση σε ερωτήματα που της απηύθυνε το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 24, δεύτερο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του άρθρου 54α του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δήλωσε ότι η διάταξη της 2ας Δεκεμβρίου 2011 εγγράφηκε για εκτέλεση στο Ηνωμένο Βασίλειο με διάταξη του High Court of Justice (England & Wales), Family Division, Principal Registry (Ηνωμένο Βασίλειο), της 8ης Μαρτίου 2012.
|
|
98. El HSE, S. C., A. C., Irlanda y el Gobierno alemán indican que el artículo 21 del Reglamento establece una presunción de reconocimiento, en el conjunto de los Estados miembros, de las resoluciones dictadas por los órganos jurisdiccionales de un Estado miembro. Asimismo, cuando un órgano jurisdiccional de un Estado miembro haya proyectado el acogimiento de un menor, durante un período determinado, en un establecimiento situado en otro Estado miembro y haya obtenido la aprobación de dicho Estado con arreglo al artículo 56 del Reglamento, la presentación de una solicitud para que se declare ejecutiva dicha resolución de acogimiento no será siempre necesaria para que ésta produzca efectos en el Estado miembro requerido, incluso en una situación como la del asunto principal.
|
98. Η HSE, η S. C., η A. C., η Ιρλανδία και η Γερμανική Κυβέρνηση υποστηρίζουν ότι το άρθρο 21 του κανονισμού καθιερώνει τεκμήριο αναγνωρίσεως, σε όλα τα κράτη μέλη, των αποφάσεων που εκδίδονται από δικαστήρια κράτους μέλους. Επίσης, όταν δικαστήριο κράτους μέλους έχει εξετάσει το ενδεχόμενο τοποθετήσεως ανηλίκου παιδιού, για ορισμένο χρονικό διάστημα, σε ίδρυμα ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος και έχει λάβει την έγκριση του κράτους αυτού κατά το άρθρο 56 του κανονισμού, δεν είναι πάντοτε απαραίτητη η κατάθεση αιτήσεως με αίτημα την κήρυξη της εκτελεστότητας της αποφάσεως αυτής περί τοποθετήσεως προκειμένου να έχει αποτελέσματα στο κράτος μέλος εκτελέσεως, όπως συμβαίνει και σε κατάσταση όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης.
|
|
99. En cambio, el Gobierno del Reino Unido y la Comisión consideran que tal resolución no produce efecto alguno hasta que no sea declarada ejecutiva por un órgano jurisdiccional del Estado miembro requerido.
|
99. Η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και η Επιτροπή εκτιμούν, αντιθέτως, ότι τέτοια απόφαση δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα εφόσον δεν έχει κηρυχθεί εκτελεστή από δικαστήριο του κράτους μέλους εκτελέσεως.
|
|
Sobre el reconocimiento
|
Επί της αναγνωρίσεως
|
|
100. Conforme al artículo 21 del Reglamento, las resoluciones dictadas en un Estado miembro serán reconocidas en los demás Estados miembros sin necesidad de recurrir a procedimiento alguno.
|
100. Κατά το άρθρο 21 του κανονισμού, οι αποφάσεις που εκδίδονται σε κράτος μέλος αναγνωρίζονται στα λοιπά κράτη μέλη χωρίς καμία διαδικασία.
|
|
101. Como se desprende del segundo considerando del Reglamento, el principio del reconocimiento mutuo de las resoluciones judiciales es la piedra angular de la creación de un verdadero espacio judicial (sentencia de 15 de julio de 2010, Purrucker, C‑256/09, Rec. p. I‑7353, apartado 70).
|
101. Όπως προκύπτει από τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού, η αρχή της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των δικαστικών αποφάσεων είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για τη δημιουργία πραγματικά ενιαίου δικαστικού χώρου (απόφαση της 15ης Ιουλίου 2010, C‑256/09, Purrucker, Συλλογή 2010, σ. I‑7349, σκέψη 70).
|
|
102. Conforme al vigésimo primer considerando del citado Reglamento, ese reconocimiento debe basarse en el principio de confianza mutua.
|
102. Κατά την εικοστή πρώτη αιτιολογική σκέψη του εν λόγω κανονισμού, η αναγνώριση αυτή θα πρέπει να βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας εμπιστοσύνης.
|
|
103. Esta confianza mutua es la que ha permitido el establecimiento de un sistema obligatorio de competencias, que todos los órganos jurisdiccionales comprendidos en el ámbito de aplicación del Reglamento tienen el deber de respetar, y la renuncia correlativa por parte de los Estados miembros a sus reglas internas de reconocimiento y de exequátur en favor de un mecanismo simplificado de reconocimiento y de ejecución de resoluciones judiciales dictadas en el marco de procedimientos en materia de responsabilidad parental (sentencia Purrucker, antes citada, apartado 72). Como puntualiza el artículo 24 del referido Reglamento, los órganos jurisdiccionales de los otros Estados miembros no pueden controlar la apreciación que el primer órgano jurisdiccional haya hecho de su competencia. Además, el artículo 26 del Reglamento establece que la resolución no podrá en ningún caso ser objeto de una revisión en cuanto al fondo.
|
103. Ακριβώς αυτή η αμοιβαία εμπιστοσύνη κατέστησε δυνατή τη θέσπιση δεσμευτικού συστήματος διεθνούς δικαιοδοσίας, προς το οποίο οφείλουν να συμμορφώνονται όλα τα δικαστήρια που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, και τη συνακόλουθη παραίτηση των κρατών μελών από τους κανόνες της εσωτερικής τους νομοθεσίας περί αναγνωρίσεως και εκτελέσεως αλλοδαπών αποφάσεων υπέρ ενός απλουστευμένου μηχανισμού αναγνωρίσεως και εκτελέσεως δικαστικών αποφάσεων στο πλαίσιο διαδικασιών σχετικών με τη γονική μέριμνα (απόφαση Purrucker, προπαρατεθείσα, σκέψη 72). Όπως διευκρινίζεται στο άρθρο 24 του εν λόγω κανονισμού, τα δικαστήρια των άλλων κρατών μελών δεν μπορούν να ελέγξουν την κρίση του πρώτου δικαστηρίου επί της δικαιοδοσίας του. Επιπροσθέτως, το άρθρο 26 του κανονισμού ορίζει ότι, σε καμία περίπτωση, δεν μπορεί να γίνει επί της ουσίας αναθεώρηση αποφάσεως.
|
|
104. Los motivos de denegación del reconocimiento de resoluciones en materia de responsabilidad parental se enumeran taxativamente en el artículo 23 del Reglamento. A tenor de dicho artículo 23, letra g), no se reconocerá una resolución sobre responsabilidad parental cuando no se haya respetado el procedimiento previsto en el artículo 56 del Reglamento.
|
104. Οι λόγοι για τη μη αναγνώριση αποφάσεων που αφορούν τη γονική μέριμνα απαριθμούνται περιοριστικώς στο άρθρο 23 του κανονισμού. Κατά το άρθρο 23, στοιχείο ζ΄, απόφαση που αφορά τη γονική μέριμνα δεν αναγνωρίζεται όταν δεν έχει τηρηθεί η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 56 του κανονισμού.
|
|
105. La resolución de un órgano jurisdiccional de un Estado miembro por la que se dispone el acogimiento de un menor en un establecimiento de otro Estado miembro goza del reconocimiento en ese último Estado, en tanto en cuanto en ese otro Estado miembro no se haya adoptado una resolución denegando el reconocimiento.
|
105. Η απόφαση δικαστηρίου κράτους μέλους περί τοποθετήσεως παιδιού σε ίδρυμα άλλου κράτους μέλους τυγχάνει αναγνωρίσεως στο κράτος αυτό, εφόσον και για όσο χρόνο δεν έχει εκδοθεί απόφαση περί μη αναγνωρίσεως στο κράτος μέλος αυτό.
|
|
106. De los autos no se desprende que ninguna de las partes interesadas haya solicitado la adopción de una resolución de denegación del reconocimiento de la resolución de acogimiento con arreglo al artículo 21, apartado 3, del Reglamento.
|
106. Από τη δικογραφία δεν προκύπτει αν ένας των διαδίκων έχει ζητήσει την έκδοση αποφάσεως για τη μη αναγνώριση της αποφάσεως περί τοποθετήσεως, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 21, παράγραφος 3, του κανονισμού.
|
|
Sobre la necesidad de una declaración de ejecutoriedad
|
Επί της ανάγκης κηρύξεως της εκτελεστότητας
|
|
107. A tenor del artículo 28, apartado 1, del Reglamento, las «resoluciones dictadas en un Estado miembro sobre el ejercicio de la responsabilidad parental con respecto a un menor que fueren ejecutivas en dicho Estado miembro y hubieren sido notificadas o trasladadas se ejecutarán en otro Estado miembro cuando, a instancia de cualquier parte interesada, se hayan declarado ejecutivas en este último Estado».
|
107. Κατά το άρθρο 28, παράγραφος 1, του κανονισμού, οι «αποφάσεις που εκδόθηκαν σε κράτος μέλος για την άσκηση της γονικής μέριμνας παιδιού, οι οποίες είναι εκτελεστές σε αυτό το κράτος μέλος και έχουν επιδοθεί, μπορούν να εκτελεστούν σε άλλο κράτος μέλος αφού κηρυχθούν εκτελεστές με αίτηση κάθε ενδιαφερομένου».
|
|
108. En el caso del Reino Unido, el registro con vistas a la ejecución en Inglaterra y el País de Gales, en Escocia o en Irlanda del Norte, según el lugar donde la resolución deba ser ejecutada, sustituye a la declaración de ejecutoriedad, conforme al artículo 28, apartado 2, del Reglamento.
|
108. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η εγγραφή της αποφάσεως για εκτέλεση στην Αγγλία και την Ουαλία, στη Σκοτία ή στη Βόρεια Ιρλανδία, ανάλογα με τον τόπο εκτελέσεως, υποκαθιστά την κήρυξη της εκτελεστότητας, κατά το άρθρο 28, παράγραφος 2, του κανονισμού.
|
|
109. S. C. ha alegado que el Reglamento no exige, con carácter general, que una medida coactiva contra un menor deba ser declarada ejecutiva. Sólo se exige tal declaración de ejecutoriedad con vistas a la ejecución forzosa de una resolución en relación con los adultos. Pues bien, en el litigio principal, tanto la tutora ad litem como la madre de S. C., que es parte en el procedimiento, manifestaron su acuerdo con el acogimiento. El Gobierno alemán mantuvo un enfoque similar en la vista, alegando que las medidas dirigidas a asegurar la aplicación de una resolución adoptada contra la voluntad de un menor no están comprendidas en el concepto de ejecución.
|
109. Η S. C. υποστήριξε ότι ο κανονισμός δεν επιβάλλει, γενικώς, την κήρυξη της εκτελεστότητας αναγκαστικού μέτρου σε βάρος παιδιού, καθώς τέτοια κήρυξη εκτελεστότητας απαιτείται μόνο για την αναγκαστική εκτέλεση αποφάσεως κατά ενηλίκων. Στη διαφορά της κύριας δίκης, όμως, τόσο ο επίτροπος όσο και η μητέρα της S. C., η οποία είναι διάδικος, δήλωσαν ότι συμφωνούν με την τοποθέτηση. Η Γερμανική Κυβέρνηση εξέφρασε παρόμοια άποψη, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, υποστηρίζοντας ότι μέτρα τα οποία σκοπό έχουν την εφαρμογή αποφάσεως η οποία έχει ληφθεί παρά τη θέληση παιδιού δεν εμπίπτουν στην έννοια της εκτελέσεως.
|
|
110. A este respecto, debe recordarse que una resolución que ordena el acogimiento de un menor en un establecimiento de régimen cerrado está comprendida en la categoría de las resoluciones en materia de ejercicio de la responsabilidad parental. En el asunto principal, la menor se opone a la resolución judicial que ha ordenado su acogimiento en un establecimiento de ese tipo porque se encuentra privada de libertad contra su voluntad. El órgano jurisdiccional remitente destaca, además, que si S. C. llegase a fugarse del establecimiento de régimen cerrado en el que se halla acogida, sería necesaria la asistencia de las autoridades del Reino Unido para devolverla por la fuerza a dicho establecimiento para su propia protección.
|
110. Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι απόφαση με την οποία διατάσσεται η τοποθέτηση παιδιού σε κλειστό ίδρυμα εμπίπτει στις αποφάσεις που αφορούν την άσκηση της γονικής μέριμνας. Στην υπόθεση της κύριας δίκης, το παιδί αντιτάχθηκε στη δικαστική απόφαση με την οποία διατάχθηκε η τοποθέτησή του σε τέτοιο ίδρυμα, επειδή στερείται την ελευθερία του παρά τη θέλησή του. Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει, επιπλέον, ότι, αν η S. C. δραπετεύσει από το κλειστό ίδρυμα στο οποίο είναι τοποθετημένη, η αρωγή των αρχών του Ηνωμένου Βασιλείου θα είναι απαραίτητη προκειμένου να επανέλθει με τη βία στο ίδρυμα αυτό, για τη δική της προστασία.
|
|
111. Una resolución que ordena el acogimiento en un establecimiento en régimen cerrado afecta al derecho fundamental a la libertad reconocido en el artículo 6 de la Carta a «toda persona», y, en consecuencia, también a un «menor».
|
111. Απόφαση με την οποία διατάσσεται τοποθέτηση σε κλειστό ίδρυμα αφορά το θεμελιώδες δικαίωμα στην ελευθερία το οποίο, κατά το άρθρο 6 του Χάρτη, έχει «κάθε πρόσωπο» και, κατά συνέπεια, και οι «ανήλικοι».
|
|
112. Es preciso añadir que, en situaciones en las que las personas que ejercen la responsabilidad parental han dado su consentimiento al acogimiento de un menor en un establecimiento de régimen cerrado, la postura de esas personas puede modificarse en función de cambios de circunstancias.
|
112. Πρέπει να προστεθεί ότι, σε περιπτώσεις που τα πρόσωπα τα οποία ασκούν τη γονική μέριμνα έχουν συναινέσει στην τοποθέτηση παιδιού σε κλειστό ίδρυμα, η στάση αυτών των προσώπων ενδέχεται να μεταβληθεί ανάλογα με την αλλαγή των περιστάσεων.
|
|
113. De ello se deriva que, con el fin de asegurar el buen funcionamiento del sistema establecido por el Reglamento, la aplicación por la fuerza, respecto de un menor, de una resolución de un órgano jurisdiccional de un Estado miembro que ordena su acogimiento, en régimen cerrado, en un establecimiento de otro Estado miembro presupone que la resolución haya sido declarada ejecutiva en este último Estado.
|
113. Συνεπώς, για να διασφαλισθεί η εύρυθμη λειτουργία του συστήματος που προβλέπει ο κανονισμός, προϋπόθεση της αναγκαστικής εκτελέσεως σε βάρος παιδιού αποφάσεως δικαστηρίου κράτους μέλους με την οποία διατάσσεται η τοποθέτησή του σε κλειστό ίδρυμα άλλου κράτους μέλους είναι η κήρυξη της εκτελεστότητάς της στο κράτος αυτό.
|
|
114. No obstante, tanto el órgano jurisdiccional remitente como el HSE, S. C., Irlanda y el Gobierno alemán han manifestado su inquietud, en vista de la particular urgencia del asunto principal, respecto a la pérdida de tiempo inherente al desarrollo de un procedimiento de ejecución. El acogimiento en Inglaterra sólo se contempló debido a la falta de una posibilidad adecuada de acogimiento en Irlanda, y no podía retrasarse más debido al riesgo agudo de lesión de la integridad física de la menor afectada.
|
114. Το αιτούν δικαστήριο καθώς και η HSE, η S. C., η Ιρλανδία και η Γερμανική Κυβέρνηση εξέφρασαν πάντως τις ανησυχίες τους, βάσει των εξαιρετικά επειγουσών περιστάσεων της υποθέσεως της κύριας δίκης, όσον αφορά τη σύμφυτη με την κίνηση διαδικασίας εκτελέσεως απώλεια χρόνου. Το ενδεχόμενο τοποθετήσεως στην Αγγλία εξετάστηκε μόνο ελλείψει δυνατότητας κατάλληλης τοποθετήσεως στην Ιρλανδία και δεν ήταν δυνατό να καθυστερήσει περαιτέρω λόγω του υψηλού κινδύνου βλάβης της φυσικής ακεραιότητας του συγκεκριμένου παιδιού.
|
|
115. Su argumentación se basa, fundamentalmente, en la idea de que la aplicación, en un Estado miembro, de un acogimiento decidido en otro Estado miembro no puede supeditarse, en razón de la urgencia y del interés superior del menor, a una declaración por parte del Estado requerido del carácter ejecutivo de la resolución de acogimiento adoptada en el Estado requirente. La exigencia de una declaración de ejecutoriedad pondría en peligro la eficacia de los acogimientos transfronterizos.
|
115. Η επιχειρηματολογία τους στηρίζεται, κατ’ ουσίαν, στο επιχείρημα ότι η εφαρμογή σε ένα κράτος μέλος τοποθετήσεως που αποφασίστηκε σε άλλο κράτος μέλος δεν μπορεί να εξαρτάται, λόγω του επείγοντος χαρακτήρα και του συμφέροντος του παιδιού, από πράξη του κράτους εκτελέσεως σχετικά με την εκτελεστότητα της αποφάσεως περί τοποθετήσεως που εκδόθηκε στο αιτούν κράτος. Η απαίτηση κηρύξεως της εκτελεστότητας θα έθετε εν αμφιβόλω την αποτελεσματικότητα των διασυνοριακών τοποθετήσεων.
|
|
116. Pues bien, debe señalarse que el legislador de la Unión, en el capítulo III, sección 4, del Reglamento, renunció expresamente, por razones de rapidez, a imponer una declaración de ejecutoriedad en el caso de dos categorías de resoluciones, a saber, determinadas resoluciones relativas al derecho de visita y de determinadas resoluciones que ordenan la restitución del menor. Esta declaración se sustituye, en cierta medida, por un certificado del juez de origen que debe acompañar, en estos casos, a la resolución judicial comprendida en una u otra categoría de resoluciones.
|
116. Πρέπει, πάντως, να επισημανθεί ότι ο νομοθέτης της Ένωσης, στο κεφάλαιο III, τμήμα 4, του κανονισμού, ρητώς εξαίρεσε, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ταχύτητα της διαδικασίας, από την υποχρέωση κηρύξεως της εκτελεστότητας δύο κατηγορίες αποφάσεων, ήτοι ορισμένες αποφάσεις σχετικά με το δικαίωμα επικοινωνίας και ορισμένες αποφάσεις με τις οποίες διατάσσεται η επιστροφή παιδιού. Η κήρυξη της εκτελεστότητας αντικαθίσταται, σε ορισμένο μέτρο, από πιστοποιητικό του δικαστή προελεύσεως το οποίο πρέπει να συνοδεύει, στις περιπτώσεις αυτές, τη δικαστική απόφαση η οποία εμπίπτει στη μία ή την άλλη κατηγορία.
|
|
117. Por consiguiente, la expedición en el Estado miembro de origen del certificado previsto en el artículo 42, apartado 1, del Reglamento será reconocida y tendrá automáticamente fuerza ejecutiva en otro Estado miembro, sin que pueda impugnarse su reconocimiento (sentencia de 22 de diciembre de 2010, Aguirre Zarraga, C‑491/10 PPU, Rec. p. I‑14247, apartado 48).
|
117. Κατά συνέπεια, η κατά το άρθρο 42, παράγραφος 1, έκδοση του πιστοποιητικού στο κράτος προελεύσεως αναγνωρίζεται και είναι αυτομάτως εκτελεστή σε άλλο κράτος μέλος χωρίς να είναι δυνατόν να αντιταχθεί κανείς στην αναγνώρισή της (απόφαση της 22ας Δεκεμβρίου 2010, C‑491/10 PPU, Aguirre Zarraga, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 48).
|
|
118. Del Reglamento se desprende que sólo las dos categorías de resoluciones a las que se hace expresamente referencia pueden ser ejecutadas, en determinadas condiciones, en un Estado miembro aun cuando no hayan sido declaradas ejecutivas en dicho Estado miembro. Por consiguiente, el procedimiento de exequátur debe seguirse por lo que respecta a las demás resoluciones en materia de responsabilidad parental que requieren ser ejecutadas en otro Estado miembro.
|
118. Από τον κανονισμό προκύπτει ότι μόνο οι δύο ρητώς αναφερόμενες κατηγορίες αποφάσεων μπορούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να εκτελεστούν σε κράτος μέλος χωρίς να έχουν κηρυχθεί εκεί εκτελεστές. Κατά συνέπεια, για τις λοιπές αποφάσεις που αφορούν τη γονική μέριμνα των οποίων απαιτείται η εκτέλεση σε άλλο κράτος μέλος πρέπει να κινείται η διαδικασία κηρύξεως της εκτελεστότητας.
|
|
119. Por tanto, las circunstancias indicativas de una particular urgencia no pueden, por sí solas, tener como consecuencia que las medidas de ejecución puedan basarse, en otro Estado miembro, en una resolución que ordene el acogimiento, en régimen cerrado, en un establecimiento cuya fuerza ejecutiva aún no ha sido reconocida.
|
119. Επομένως, περιστάσεις από τις οποίες προκύπτει εξαιρετικά επείγων χαρακτήρας δεν μπορούν, αυτές και μόνον, να παρέχουν τη δυνατότητα λήψεως μέτρων εκτελέσεως σε άλλο κράτος μέλος βάσει αποφάσεως με την οποία διατάσσεται τοποθέτηση σε κλειστό ίδρυμα και η οποία δεν έχει ακόμη κηρυχθεί εκτελεστή.
|
|
120. El procedimiento de aprobación previsto en el artículo 56, apartado 2, del Reglamento no puede sustituir a una declaración de ejecutoriedad. Efectivamente, estos dos procedimientos tienen una finalidad diferente. Mientras que la aprobación en el sentido de la referida disposición pretende eliminar los obstáculos que puedan oponerse a un acogimiento transfronterizo, la declaración de ejecutoriedad tiene por objeto permitir la ejecución de una resolución de acogimiento en un establecimiento en régimen cerrado. Además, el artículo 56 del Reglamento no exige la intervención de un juez, pudiendo ser la autoridad competente un organismo administrativo.
|
120. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 56, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασία εγκρίσεως δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κήρυξη της εκτελεστότητας. Πράγματι, οι δύο αυτές διαδικασίες υπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς. Ενώ η έγκριση, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, σκοπό έχει την άρση των ενδεχόμενων εμποδίων μιας διασυνοριακής τοποθετήσεως, η κήρυξη της εκτελεστότητας σκοπό έχει να καταστήσει δυνατή την εκτέλεση αποφάσεως περί τοποθετήσεως σε κλειστό ίδρυμα. Επιπροσθέτως, το άρθρο 56 του κανονισμού δεν απαιτεί παρέμβαση δικαστή, δεδομένου ότι η αρμόδια αρχή μπορεί να είναι διοικητικός φορέας.
|
|
121. Por último, sin perjuicio de las modificaciones que el legislador pueda, en su caso, decidir incorporar al Reglamento para dar respuesta a las inquietudes manifestadas por varios intervinientes que formularon observaciones en la vista en relación con la pérdida de tiempo inherente al desarrollo de un procedimiento de ejecución, debe examinarse, para garantizar el efecto útil y el buen funcionamiento del Reglamento, qué posibilidades abre éste para alcanzar una solución eficaz en el supuesto de un acogimiento transfronterizo que exija una especial celeridad.
|
121. Με επιφύλαξη των τροποποιήσεων του κανονισμού που ενδέχεται να αποφασίσει ο νομοθέτης της Ένωσης προκειμένου να λάβει υπόψη τους προβληματισμούς όσον αφορά τη σύμφυτη με την κίνηση διαδικασίας εκτελέσεως απώλεια χρόνου τους οποίους εξέφρασαν κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση τα ενδιαφερόμενα μέρη που υπέβαλαν παρατηρήσεις, πρέπει, τέλος, να εξεταστεί, προκειμένου να διασφαλισθεί η πρακτική αποτελεσματικότητα και η εύρυθμη λειτουργία του κανονισμού, ποιές είναι οι δυνατότητες που παρέχει ο κανονισμός με σκοπό την εξεύρεση αποτελεσματικών λύσεων, σε περίπτωση διασυνοριακής τοποθετήσεως για την οποία απαιτείται ιδιαίτερη ταχύτητα.
|
|
122. A este respecto, del artículo 31, apartado 1, del Reglamento resulta que el órgano jurisdiccional ante el que se presente la solicitud de declaración de ejecutoriedad se pronunciará en breve plazo, sin que ni la persona contra la cual se solicita la ejecución ni el menor puedan presentar alegaciones en esta fase del procedimiento. La solicitud sólo puede ser denegada por alguno de los motivos de denegación del reconocimiento que establecen los artículos 22 a 24 del Reglamento. La resolución no podrá en ningún caso ser objeto de una revisión en cuanto al fondo.
|
122. Συναφώς, από το άρθρο 31, παράγραφος 1, του κανονισμού προκύπτει ότι το δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση κηρύξεως της εκτελεστότητας αποφασίζει σε σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς ούτε το πρόσωπο κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση ούτε το παιδί να έχουν, σε εκείνο το στάδιο της διαδικασίας, δικαίωμα υποβολής παρατηρήσεων. Η αίτηση μπορεί να απορριφθεί μόνο για έναν από τους λόγους μη αναγνωρίσεως που προβ λέπονται στα άρθρα 22 έως 24 του κανονισμού. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται η επί της ουσίας αναθεώρηση της αποφάσεως.
|
|
123. El artículo 33 del Reglamento dispone que la resolución sobre la solicitud de declaración de ejecutoriedad podrá ser recurrida por cualquiera de las partes en el plazo de un mes a partir de la fecha de su notificación. Si la parte contra la que se solicitare la ejecución tuviera su residencia habitual en un Estado miembro distinto de aquel en el que se hubiere expedido la declaración de ejecutoriedad, el plazo será de dos meses y correrá a partir de la fecha de la notificación. El artículo 34 del Reglamento establece que sólo cabrá oponerse a la resolución dictada sobre el recurso mediante los procedimientos enumerados en la lista que cada Estado miembro ha de comunicar a la Comisión de conformidad con el artículo 68 del Reglamento.
|
123. Το άρθρο 33 του κανονισμού ορίζει ότι κάθε διάδικος μπορεί να ασκήσει προσφυγή κατά της αποφάσεως που εκδίδεται επί της αιτήσεως κηρύξεως της εκτελεστότητας εντός μηνιαίας προθεσμίας από την επίδοσή της. Εάν ο διάδικος κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση έχει τη συνήθη διαμονή του σε άλλο κράτος μέλος από εκείνο στο οποίο κηρύχθηκε η εκτελεστότητα, η προθεσμία αυτή αυξάνεται σε δύο μήνες και τρέχει από την ημέρα που έγινε η επίδοσή της. Το άρθρο 34 του κανονισμού ορίζει ότι κατά της αποφάσεως που εκδίδεται επί της προσφυγής μπορούν να ασκηθούν μόνο τα ένδικα μέσα και βοηθήματα που αναφέρονται στον κατάλογο που κοινοποιεί κάθε κράτος μέλος στην Επιτροπή κατά το άρθρο 68 του κανονισμού.
|
|
124. Durante la vista oral se destacó que la duración de los procedimientos previstos en los artículos 33 y 34 del Reglamento puede ser considerable y menoscabar así la eficacia y el efecto útil del citado Reglamento.
|
124. Κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, επισημάνθηκε ότι η διάρκεια των διαδικασιών των άρθρων 33 και 34 του κανονισμού μπορεί να είναι σημαντική και, κατά συνέπεια, να περιορίζει τη χρησιμότητα και την πρακτική αποτελεσματικότητα του εν λόγω κανονισμού.
|
|
125. A este respecto, con el fin de evitar que el efecto suspensivo de un recurso interpuesto contra una resolución en materia de declaración de la ejecutoriedad pueda afectar al breve plazo al que se refiere el artículo 31 del Reglamento, debe interpretarse el Reglamento –como ha señalado la Abogado General en su opinión y como propuso la Comisión durante la vista oral– en el sentido de que la resolución que dispone el acogimiento se convierte en ejecutiva desde el momento en que el órgano jurisdiccional del Estado miembro requerido declare, conforme al artículo 31, la fuerza ejecutiva de dicha resolución.
|
125. Συναφώς, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο το ανασταλτικό αποτέλεσμα τυχόν προσφυγής κατά αποφάσεως σχετικά με την κήρυξη εκτελεστότητας να θέσει εν αμφιβόλω την προβλεπόμενη στο άρθρο 31 του κανονισμού σύντομη προθεσμία, πρέπει, όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας στη γνώμη της, και προέβαλε η Επιτροπή κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, να ερμηνευθεί ο κανονισμός κατά τέτοιο τρόπο ώστε η απόφαση περί τοποθετήσεως να καθίσταται εκτελεστή από τη στιγμή που το δικαστήριο του κράτους μέλους εκτελέσεως κήρυξε την εκτελεστότητα της αποφάσεως αυτής κατά το εν λόγω άρθρο 31.
|
|
126. El tenor literal del Reglamento no se opone a tal interpretación. En efecto, su artículo 28, apartado 1, establece que las resoluciones sobre el ejercicio de la responsabilidad parental dictadas en un Estado miembro se ejecutarán en otro Estado miembro cuando, a instancia de cualquier parte interesada, se hayan declarado ejecutivas en este último Estado.
|
126. Το γράμμα του κανονισμού δεν αποκλείει την ερμηνεία αυτή. Πράγματι, το άρθρο 28, παράγραφος 1, αυτού ορίζει ότι αποφάσεις που εκδόθηκαν σε κράτος μέλος σχετικά με την άσκηση της γονικής μέριμνας παιδιού μπορούν να εκτελεστούν σε άλλο κράτος μέλος αφού κηρυχθούν εκτελεστές με αίτηση κάθε ενδιαφερομένου.
|
|
127. A efectos de interpretar y aplicar el Reglamento, es preciso decidir en función del criterio del interés superior del menor, teniendo en cuenta el artículo 24 de la Carta. Pues bien, el interés superior del menor puede exigir, en los supuestos de acogimientos transfronterizos que presentan una urgencia excepcional, que se permita una solución flexible mientras dure el procedimiento de exequátur si, a falta de tal solución, la finalidad que subyace a la resolución que ordena el acogimiento transfronterizo peligrase por el transcurso del tiempo.
|
127. Για την ερμηνεία και εφαρμογή του κανονισμού, πρέπει να γίνει χρήση του κριτηρίου του συμφέροντος του παιδιού, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 24 του Χάρτη. Το συμφέρον του παιδιού ενδέχεται να επιβάλλει, στην περίπτωση διασυνοριακών τοποθετήσεων με εξαιρετικώς επείγοντα χαρακτήρα, να γίνει δεκτή ευέλικτη λύση όσον αφορά τη διάρκεια της διαδικασίας εκτελέσεως, όταν, ελλείψει τέτοιας λύσεως, λόγω της παρόδου του χρόνου τίθεται εν αμφιβόλω ο σκοπός τον οποίον υπηρετεί η απόφαση με την οποία διατάσσεται η τοποθέτηση.
|
|
128. Por otra parte, el Tribunal de Justicia ha declarado que, contrariamente al procedimiento previsto en los artículos 33 a 35 del Reglamento para la solicitud de declaración de ejecutoriedad, las resoluciones dictadas conforme al capítulo III, sección 4, de éste (derecho de visita y restitución del menor) pueden ser declaradas ejecutivas por el órgano jurisdiccional de origen con independencia de cualquier posibilidad de recurso, ya sea en el Estado miembro de origen o en el de ejecución (sentencia de 11 de julio de 2008, Rinau, C‑195/08 PPU, Rec. p. I‑5271, apartado 84).
|
128. Εξάλλου, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, αντιθέτως προς τη διαδικασία που προβλέπουν τα άρθρα 33 έως 35 του κανονισμού ως προς την αίτηση κηρύξεως της εκτελεστότητας, αποφάσεις που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με το κεφάλαιο III, τμήμα 4, αυτού (δικαίωμα επικοινωνίας και επιστροφή του παιδιού) μπορούν να κηρυχθούν εκτελεστές από το δικαστήριο προελεύσεως ανεξαρτήτως οποιασδήποτε δυνατότητας προσφυγής, είτε στο κράτος μέλος προελεύσεως είτε στο κράτος μέλος εκτελέσεως (απόφαση της 11ης Ιουλίου 2008, C‑195/08 PPU, Rinau, Συλλογή 2008, σ. I‑5271, σκέψη 84).
|
|
129. De las consideraciones anteriores resulta que, con el fin de no privar al Reglamento de su efecto útil, la resolución del órgano jurisdiccional del Estado miembro requerido acerca de la solicitud de declaración de ejecutoriedad debe dictarse con una particular celeridad, sin que los recursos interpuestos contra tal resolución del órgano jurisdiccional del Estado miembro requerido puedan tener efecto suspensivo.
|
129. Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι, προκειμένου να καταστεί ο κανονισμός άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας, η απόφαση του δικαστηρίου του κράτους μέλους εκτελέσεως σχετικά με την αίτηση κηρύξεως της εκτελεστότητας πρέπει να εκδίδεται ταχύτατα χωρίς η προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής του δικαστηρίου του κράτους μέλους εκτελέσεως να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα.
|
|
130. Por lo demás, el artículo 20, apartado 1, del Reglamento establece que, en determinadas circunstancias, los órganos jurisdiccionales de un Estado miembro en el que se encuentre el menor están autorizados a adoptar las medidas provisionales o cautelares previstas en la legislación de dicho Estado, aun cuando, en virtud del Reglamento, un órgano jurisdiccional de otro Estado miembro sea competente para conocer sobre el fondo. En la medida en que constituye una excepción al sistema de competencia previsto por dicho Reglamento, esta disposición debe interpretarse de modo estricto (sentencia de 23 de diciembre de 2009, Detiček, C‑403/09 PPU, Rec. p. I‑12193, apartado 38).
|
130. Εξάλλου, το άρθρο 20, παράγραφος 1, του κανονισμού εξουσιοδοτεί τα δικαστήρια του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται το τέκνο να λάβουν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τα προσωρινά ή ασφαλιστικά μέτρα που προβλέπει η νομοθεσία του κράτους αυτού, ακόμη και αν ο κανονισμός αυτός αναγνωρίζει τη δικαιοδοσία άλλου κράτους μέλους ως προς την ουσία. Η διάταξη αυτή, στο μέτρο που αποτελεί παρέκκλιση από το προβλεπόμενο από τον κανονισμό αυτόν σύστημα δικαιοδοσίας, πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικά (απόφαση της 23ης Δεκεμβρίου 2009, C‑403/09 PPU, Detiček, Συλλογή 2009, σ. I‑12193, σκέψη 38).
|
|
131. Dichas medidas son aplicables a los menores que, si bien tienen su residencia habitual en un Estado miembro, residen con carácter temporal u ocasional en otro Estado miembro y se encuentran en una situación que puede perjudicar gravemente su bienestar, incluidos su salud o su desarrollo, por lo que está justificada la adopción inmediata de medidas de protección. El carácter provisional de tales medidas deriva del hecho de que, con arreglo al artículo 20, apartado 2, del Reglamento, dichas medidas dejarán de aplicarse cuando el órgano jurisdiccional del Estado miembro competente para conocer del fondo del asunto haya adoptado las medidas que considere apropiadas (sentencia A, antes citada, apartado 48).
|
131. Τα μέτρα αυτά έχουν εφαρμογή στα παιδιά τα οποία, ενώ έχουν τη συνήθη διαμονή τους σε ένα κράτος μέλος, διαμένουν προσωρινώς ή ευκαιριακώς σε άλλο κράτος μέλος και βρίσκονται σε κατάσταση που μπορεί να βλάψει σοβαρά την ευζωία τους, περιλαμβανομένης της υγείας τους ή της ανάπτυξής τους, οπότε δικαιολογείται η άμεση λήψη μέτρων προστασίας. Ο προσωρινός χαρακτήρας αυτών των μέτρων απορρέει από το γεγονός ότι, δυνάμει του άρθρου 20, παράγραφος 2, του κανονισμού, αυτά παύουν να ισχύουν μόλις το δικαστήριο του κράτους μέλους που έχει διεθνή δικαιοδοσία να κρίνει επί της ουσίας λάβει τα μέτρα τα οποία θεωρεί προσήκοντα (απόφαση A, προπαρατεθείσα, σκέψη 48).
|
|
132. En el asunto principal, a petición del HSE, la High Court of Justice (England & Wales), Family Division, dictó una resolución en virtud del artículo 20 del Reglamento que establecía las medidas provisionales y cautelares necesarias para el acogimiento de S. C. para su protección hasta la conclusión del procedimiento de declaración de la ejecutoriedad de la resolución de 2 de diciembre de 2011.
|
132. Στην υπόθεση της κύριας δίκης, κατόπιν αιτήσεως της HSE, το High Court (England and Wales), Family Division (Ηνωμένο Βασίλειο), εξέδωσε διάταξη δυνάμει του άρθρου 20 του κανονισμού η οποία ορίζει τα απαραίτητα για την προστατευτική τοποθέτηση της S. C. προσωρινά ή ασφαλιστικά μέτρα ως την ολοκλήρωση της διαδικασίας κηρύξεως της εκτελεστότητας της διατάξεως της 2ας Δεκεμβρίου 2011.
|
|
133. Procede responder a las cuestiones tercera y cuarta planteadas que el Reglamento debe interpretarse en el sentido de que una resolución de un órgano jurisdiccional de un Estado miembro que ordena el acogimiento forzoso de un menor, en régimen cerrado, en un establecimiento situado en otro Estado miembro debe, antes de ejecutarse en el Estado miembro requerido, ser declarada ejecutiva en ese Estado miembro. Con el fin de no privar al Reglamento de su efecto útil, la resolución del órgano jurisdiccional del Estado miembro requerido acerca de la sol icitud de declaración de ejecutoriedad debe dictarse con una particular celeridad, sin que los recursos interpuestos contra tal resolución del órgano jurisdiccional del Estado miembro requerido puedan tener efecto suspensivo.
|
133. Συνεπώς, στο τρίτο και στο τέταρτο προδικαστικό ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι ο κανονισμός έχει την έννοια ότι απόφαση δικαστηρίου κράτους μέλους με την οποία διατάσσεται η αναγκαστική τοποθέτηση παιδιού σε κλειστό ίδρυμα ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος πρέπει, πριν εκτελεσθεί στο κράτος μέλος εκτελέσεως, να κηρυχθεί εκτελεστή στο κράτος μέλος αυτό. Προκειμένου να μην καταστεί ο κανονισμός αυτός άνευ πρακτικής αποτελεσματικότητας, η απόφαση του δικαστηρίου του κράτους μέλους εκτελέσεως πρέπει να λαμβάνεται με ιδιαίτερη ταχύτητα χωρίς τα ασκούμενα μέσα παροχής ένδικης προστασίας κατά τέτοιας αποφάσεως του δικαστηρίου του κράτους μέλους εκτελέσεως να έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα.
|
|
Sobre las cuestiones quinta y sexta
|
Επί του πέμπτου και του έκτου ερωτήματος
|
|
134. Mediante sus cuestiones quinta y sexta, que procede examinar conjuntamente, el órgano jurisdiccional remitente pregunta si, cuando el órgano jurisdiccional de un Estado miembro que ha ordenado el acogimiento de un menor en un establecimiento de otro Estado miembro durante un período determinado con arreglo al artículo 56 del Reglamento adopta una nueva resolución para prorrogar la duración del acogimiento, se requiere cada vez la aprobación de la autoridad competente del Estado miembro requerido a la que se refiere el artículo 56, apartado 2, del Reglamento y una declaración de ejecutoriedad conforme al artículo 28 del Reglamento.
|
134. Με το πέμπτο και το έκτο ερώτημά του, τα οποία πρέπει να εξετασθούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ερωτά εάν, κάθε φορά που το δικαστήριο κράτους μέλους το οποίο έχει διατάξει την τοποθέτηση παιδιού σε ίδρυμα σε άλλο κράτος μέλος για ορισμένο χρονικό διάστημα, δυνάμει του άρθρου 56 του κανονισμού, εκδίδει νέα απόφαση προκειμένου να παρατείνει τη διάρκεια της τοποθετήσεως, απαιτείται εκ νέου η έγκριση του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση κατά το άρθρο 56, παράγραφος 2, του κανονισμού και κήρυξη της εκτελεστότητας κατά το άρθρο 28 του κανονισμού.
|
|
135. Al querer ordenar el órgano jurisdiccional remitente el acogimiento con carácter provisional por un período lo más corto posible y renovar, en caso de necesidad, las resoluciones de acogimiento por períodos igualmente breves, no le parece posible exigir, con motivo de cada renovación, el desarrollo de los procedimientos de aprobación y de ejecución de dichas resoluciones.
|
135. Δεδομένου ότι το αιτούν δικαστήριο προτίθεται να διατάξει την τοποθέτηση αποφαινόμενο με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων για όσο το δυνατόν μικρότερο χρονικό διάστημα και να ανανεώνει, αν παρίσταται ανάγκη, τις αποφάσεις περί τοποθετήσεως για εξίσου σύντομα χρονικά διαστήματα, εκτιμά ότι δεν είναι δυνατόν να απαιτείται η κίνηση, για κάθε ανανέωση, των διαδικασιών εγκρίσεως και εκτελέσεως των αποφάσεων αυτών.
|
|
136. El HSE, S. C. e Irlanda consideran que, aun suponiendo que la aplicación del artículo 28 del Reglamento sea necesaria en una situación como la del asunto principal, no es necesario obtener una nueva declaración de ejecutoriedad de la resolución de acogimiento para cada resolución que prorrogue el período de acogimiento puesto que la declaración de ejecutoriedad de la resolución de acogimiento inicial se aplica a la resolución de prórroga o de renovación de ésta.
|
136. Η HSE, η S. C., και η Ιρλανδία εκτιμούν ότι, ακόμα και αν υποτεθεί ότι η εφαρμογή του άρθρου 28 του κανονισμού είναι απαραίτητη σε περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης, δεν είναι αναγκαία η εκ νέου κήρυξη της εκτελεστότητας της αποφάσεως περί τοποθετήσεως για κάθε απόφαση με την οποία παρατείνεται ο χρόνος της τοποθετήσεως δεδομένου ότι η κήρυξη της εκτελεστότητας της αρχικής αποφάσεως περί τοποθετήσεως καλύπτει και την απόφαση για παράταση ή ανανέωσή της.
|
|
137. En cambio, el Gobierno alemán, el Gobierno del Reino Unido y la Comisión alegan que cualquier resolución que prorrogue la resolución de acogimiento inicial debe al mismo tiempo recibir la aprobación de la autoridad competente del Estado miembro requerido, a menos que la aprobación inicial dada por este organismo se haya formulado de modo que englobe las posibles prórrogas, y, en todo caso, debe ser declarada ejecutiva en el Estado miembro requerido como si se tratase de una nueva resolución.
|
137. Η Γερμανική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και η Επιτροπή υποστηρίζουν, αντιθέτως, ότι κάθε απόφαση για την παράταση της αρχικής αποφάσεως περί τοποθετήσεως πρέπει να εγκρίνεται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτελέσεως, εκτός εάν η αρχική έγκριση εκ μέρους του οργανισμού αυτού είναι διατυπωμένη με τρόπο ο οποίος περιλαμβάνει τις ενδεχόμενες παρατάσεις, καθώς και, σε κάθε περίπτωση, να κηρύσσεται εκτελεστή στο κράτος μέλος εκτελέσεως ως εάν επρόκειτο για νέα απόφαση.
|
|
138. A este respecto, debe recordarse que del apartado 81 de la presente sentencia resulta que un órgano jurisdiccional de un Estado miembro sólo puede dictar una resolución de acogimiento de un menor en un establecimiento situado en otro Estado miembro si la autoridad competente del Estado requerido ha aprobado con carácter previo dicho acogimiento. De ello se desprende que, cuando la autoridad competente del Estado miembro requerido haya dado su aprobación a un acogimiento limitado en el tiempo por el órgano jurisdiccional competente, dicho acogimiento no podrá ser prorrogado sin que la referida autoridad dé de nuevo su aprobación.
|
138. Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι από τη σκέψη 81 της παρούσας αποφάσεως προκύπτει ότι δικαστήριο κράτους μέλους μπορεί να εκδώσει απόφαση περί τοποθετήσεως παιδιού σε ίδρυμα ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος μόνο εφόσον η αρμόδια αρχή του κράτους εκτελέσεως έχει προηγουμένως εγκρίνει την τοποθέτηση αυτή. Κατά συνέπεια, όταν η αρμόδια αρχή του κράτους εκτελέσεως έχει εγκρίνει τοποθέτηση για ορισμένο χρόνο εκ μέρους του αρμόδιου δικαστηρίου, αυτή η τοποθέτηση δεν μπορεί να παραταθεί χωρίς η αρχή αυτή να δώσει εκ νέου την έγκρισή της.
|
|
139. Así, cuando, como en el asunto principal, el acogimiento se contempla para un período muy corto, la aprobación dada a dicho acogimiento no puede producir efectos después del período fijado para el mismo, salvo que las posibles prórrogas de dicho período hayan sido autorizadas.
|
139. Επομένως, όταν, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, εξετάζεται το ενδεχόμενο τοποθετήσεως για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, η έγκριση της τοποθετήσεως αυτής δεν μπορεί να παραγάγει αποτελέσματα μετά τη λήξη της ορισθείσας διάρκειας της τοποθετήσεως, εκτός και αν έχουν ενδεχομένως εγκριθεί παρατάσεις της περιόδου αυτής.
|
|
140. Por consiguiente, el órgano jurisdiccional de un Estado miembro que se plantee ordenar el acogimiento de un menor en régimen cerrado en un establecimiento situado en otro Estado miembro podría solicitar –respetando la finalidad de tales acogimientos, que es prever un internamiento por un período limitado y comprobar, a intervalos breves, si debe o no mantenerse el internamiento– la aprobación por un período suficiente, con el fin de evitar el inconveniente asociado a las medidas de aprobación repetidas y de corta duración, sin que esto prejuzgue el derecho de dicho órgano jurisdiccional, durante el período cubierto por la aprobación, a reducir, en función del interés superior del menor, la duración de su acogimiento.
|
140. Κατά συνέπεια, το δικαστήριο κράτους μέλους το οποίο εξετάζει το ενδεχόμενο τοποθετήσεως παιδιού σε κλειστό ίδρυμα ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος μπορεί, τηρουμένου του σκοπού τέτοιων τοποθετήσεων που είναι να προβλέπεται κράτηση για ορισμένο χρονικό διάστημα και να επιβεβαιώνεται, σε τακτά χρονικά σημεία που δεν απέχουν πολύ μεταξύ τους, αν απαιτείται η συνέχιση της κρατήσεως, να ζητήσει την έγκριση για επαρκές χρονικό διάστημα, προκειμένου να αποφύγει τα μειονεκτήματα που έχουν τα επαναλαμβανόμενα μέτρα εγκρίσεως για σύντομο χρονικό διάστημα, υπό την επιφύλαξη του δικαιώματος του δικαστηρίου αυτού να μειώσει, κατά τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτει η έγκριση, τη διάρκεια της τοποθετήσεως βάσει του συμφέροντος του παιδιού.
|
|
141. Por lo que respecta al procedimiento de ejecución, es preciso señalar que cuando una resolución de un órgano jurisdiccional de un Estado miembro que dispone el acogimiento de un menor en un establecimiento situado en otro Estado miembro se declare ejecutiva, las medidas de ejecución sólo podrán basarse en la resolución declarada ejecutiva dentro de los límites que resulten de la propia resolución.
|
141. Όσον αφορά τη διαδικασία εκτελέσεως, πρέπει να επισημανθεί ότι, όταν κηρύσσεται εκτελεστή απόφαση κράτους μέλους για τοποθέτηση παιδιού σε ίδρυμα ευρισκόμενο σε άλλο κράτος μέλος, στην ως άνω κηρυχθείσα εκτελεστή απόφαση μπορούν να στηριχθούν μέτρα εκτελέσεως μόνο στο μέτρο που προκύπτουν από την ίδια την απόφαση.
|
|
142. A este respecto, en el contexto del Reglamento (CE) nº 44/2001 del Consejo, de 22 de diciembre de 2000, relativo a la competencia judicial, el reconocimiento y la ejecución de resoluciones judiciales en materia civil y mercantil (DO 2001, L 12, p. 1), el Tribunal de Justicia declaró que no hay razones para dar a una resolución, en el momento de su ejecución, derechos que no tiene en el Estado miembro de origen o efectos que no produciría una resolución del mismo tipo dictada directamente en el Estado miembro requerido (sentencias de 28 de abril de 2009, Apostolides, C‑420/07, Rec. p. I‑3571, apartado 66, y de 13 de octubre de 2011, Prism Investments, C‑139/10, Rec. p. I‑0000, apartado 38).
|
142. Συναφώς, στο πλαίσιο του κανονισμού 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2001, L 12, σ. 1), το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι δεν υπάρχει λόγος να προσδίδονται σε δικαστική απόφαση, κατά την εκτέλεσή της, ιδιότητες που αυτή δεν έχει στο κράτος μέλος προελεύσεως ή αποτελέσματα τα οποία δεν θα παρήγαγε ομοειδής απόφαση που θα εκδιδόταν απευθείας στο κράτος μέλος εκτελέσεως (αποφάσεις της 13ης Οκτωβρίου 2011, C‑139/10, Prism Investments, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή, σκέψη 38, και της 28ης Απριλίου 2009, C‑420/07, Αποστολίδης, Συλλογή 2009, σ. I‑3571, σκέψη 66).
|
|
143. Si de la resolución de acogimiento se desprende que éste sólo se ordenó por un período determinado, dicha resolución, aunque se declare ejecutiva, no podrá servir de fundamento a la ejecución forzosa de un acogimiento por un período superior al indicado en ella.
|
143. Μολονότι από την απόφαση περί τοποθετήσεως προκύπτει ότι η τοποθέτηση διατάχθηκε μόνο για ορισμένο χρόνο, η απόφαση αυτή, ακόμη και αν κηρυχθεί εκτελεστή, δεν μπορεί να αποτελέσει βάση για την αναγκαστική εκτέλεση τοποθετήσεως για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από το διαλαμβανόμενο στην εν λόγω απόφαση.
|
|
144. De ello se desprende que cada nueva resolución de acogimiento implica una nueva declaración de ejecutoriedad.
|
144. Κατά συνέπεια, για κάθε νέα απόφαση περί τοποθετήσεως απαιτείται εκ νέου κήρυξη της εκτελεστότητας.
|
|
145. En su caso, el órgano jurisdiccional que ordene el acogimiento podrá, no obstante, a semejanza de la posibilidad mencionada en el apartado 140 de la presente sentencia, plantearse ordenar el acogimiento por un período adecuado, con el fin de evitar el inconveniente asociado a las medidas de aprobación repetidas y de corta duración, y comprobar, cada poco tiempo, si debe revisarse, durante el período cubierto por la declaración de ejecutoriedad, la resolución de acogimiento.
|
145. Εντούτοις, το δικαστήριο που διατάσσει την τοποθέτηση μπορεί ενδεχομένως, βάσει της δυνατότητας που αναφέρθηκε στη σκέψη 140 της παρούσας αποφάσεως, να εξετάσει το ενδεχόμενο να διατάξει την τοποθέτηση για επαρκές χρονικό διάστημα, προκειμένου να αποφύγει τα μειονεκτήματα που έχουν τα επαναλαμβανόμενα μέτρα εγκρίσεως για σύντομο χρονικό διάστημα και να επιβεβαιώνει, σε τακτά χρονικά σημεία που δεν απέχουν πολύ μεταξύ τους, αν είναι αναγκαίο, κατά τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτει η κήρυξη της εκτελεστότητας, να αναθεωρήσει την απόφασή του περί τοποθετήσεως.
|
|
146. Por consiguiente, procede responder a las cuestiones quinta y sexta que, cuando haya sido dada por un período determinado, la aprobación de un acogimiento en virtud del artículo 56, apartado 2, del Reglamento no se aplicará a las resoluciones que tengan por objeto prorrogar la duración del acogimiento. En tales circunstancias, deberá solicitarse una nueva aprobación. Una resolución que ordene el acogimiento, adoptada en un Estado miembro y declarada ejecutiva en otro Estado miembro, sólo podrá ejecutarse en este último Estado miembro por el período indicado en la resolución de acogimiento.
|
146. Πρέπει, επομένως, στο πέμπτο και το έκτο ερώτημα να δοθεί η απάντηση ότι, όταν έχει δοθεί για ορισμένο χρόνο, η έγκριση τοποθετήσεως δυνάμει του άρθρου 56, παράγραφος 2, του κανονισμού δεν καλύπτει τις αποφάσεις με αντικείμενο την παράταση της διάρκειας της τοποθετήσεως. Υπό τέτοιες περιστάσεις, πρέπει να ζητηθεί εκ νέου έγκριση. Απόφαση περί τοποθετήσεως η οποία εκδίδεται σε κράτος μέλος, όταν κηρύσσεται εκτελεστή σε άλλο κράτος μέλος, μπορεί να εκτελεσθεί στο κράτος μέλος αυτό μόνο όσον αφορά το διαλαμβανόμενο στην απόφαση περί τοποθετήσεως χρονικό διάστημα.
|
|
Costas
|
Επί των δικαστικών εξόδων
|
|
147. Dado que el procedimiento tiene, para las partes del litigio principal, el carácter de un incidente promovido ante el órgano jurisdiccional nacional, corresponde a éste resolver sobre las costas. Los gastos efectuados por quienes, no siendo partes del litigio principal, han presentado observaciones ante el Tribunal de Justicia no pueden ser objeto de reembolso.
|
147. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
|