Recomendación del Consejo

Σύσταση του Συμβουλίου

de 13 de julio de 2010

της 13ης Ιουλίου 2010

sobre directrices generales para las políticas económicas de los Estados miembros y de la Unión

σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Ένωσης

(2010/410/UE)

(2010/410/ΕΕ)

EL CONSEJO DE LA UNIÓN EUROPEA,

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Visto el Tratado de Funcionamiento de la Unión Europea y, en particular, su artículo 121, apartado 2,

Έχοντας υπόψη:

Vista la Recomendación de la Comisión Europea,

τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 2,

Vistas las conclusiones del Consejo Europeo,

τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Considerando lo siguiente:

τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,

(1) El Tratado dispone que los Estados miembros considerarán sus políticas económicas como una cuestión de interés común y las coordinarán en el seno del Consejo. De conformidad con las disposiciones del Tratado, la Unión Europea ha elaborado y aplicado instrumentos estratégicos de coordinación para las políticas fiscales (el Pacto de estabilidad y crecimiento) y las políticas macroestructurales.

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(2) El Tratado prevé que el Consejo adopte directrices para las políticas de empleo y directrices generales para las políticas económicas a fin de orientar las políticas de los Estados miembros.

(1) Η Συνθήκη προβλέπει ότι τα κράτη μέλη θεωρούν τις οικονομικές τους πολιτικές θέμα κοινού ενδιαφέροντος και τις συντονίζουν στο πλαίσιο του Συμβουλίου. Σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέπτυξε και έθεσε σε εφαρμογή μέσα συντονισμού των πολιτικών για τη δημοσιονομική πολιτική (το σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης) και τις μακροδιαρθρωτικές πολιτικές.

(3) La Estrategia de Lisboa, puesta en marcha en 2000, se basaba en el reconocimiento de que es necesario aumentar el empleo, la productividad y la competitividad de la Unión Europea, mejorando a la vez la cohesión social, frente a la competencia mundial, el cambio tecnológico, los desafíos medioambientales y el envejecimiento de la población. La Estrategia de Lisboa se relanzó en 2005, tras una evaluación intermedia que la centró más aún en el crecimiento y en la búsqueda de más empleos y de mejor calidad.

(2) Η Συνθήκη προβλέπει ότι το Συμβούλιο εκδίδει τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση και τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την καθοδήγηση των κρατών μελών όσον αφορά τις πολιτικές τους.

(4) La Estrategia de Lisboa para el Crecimiento y el Empleo ayudó a forjar un consenso en torno a la orientación general de las políticas económicas y de empleo de la Unión. En virtud de esta Estrategia, el Consejo aprobó en 2005 [1], y revisó en 2008 [2], tanto directrices generales para las políticas económicas como directrices para las políticas de empleo. Las 24 directrices pusieron las bases de los programas nacionales de reforma, esbozando las principales prioridades de reforma macroeconómica, microeconómica y del mercado laboral para el conjunto de la Unión. No obstante, la experiencia ha puesto de manifiesto que las directrices no fijaron unas prioridades suficientemente claras y que los vínculos entre ellas podrían haber sido más fuertes. Ello limitó sus efectos sobre la elaboración de estrategias nacionales.

(3) Η στρατηγική της Λισαβόνας, η οποία δρομολογήθηκε το 2000, στηριζόταν στην αναγνώριση της ανάγκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αυξήσει την απασχόληση, την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητά της, ενισχύοντας συγχρόνως την κοινωνική συνοχή παρά τον παγκόσμιο ανταγωνισμό, την τεχνολογική αλλαγή και τη γήρανση του πληθυσμού. Η στρατηγική της Λισαβόνας επαναδρομολογήθηκε το 2005, έπειτα από ενδιάμεση επανεξέταση που έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στη μεγέθυνση και στη δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων απασχόλησης.

(5) La crisis económica y financiera que comenzó en 2008 ha tenido como consecuencia importantes pérdidas de empleo y producción potencial y ha provocado un deterioro espectacular de las finanzas públicas. No obstante, el Plan Europeo de Recuperación Económica [3] ha ayudado a los Estados miembros a afrontar la crisis, en parte gracias a unas medidas coordinadas de estímulo fiscal, en las que el euro ha desempeñado un papel de sostén de la estabilidad macroeconómica. De esta forma la crisis ha demostrado que una coordinación reforzada y efectiva de la política económica de la Unión puede tener resultados importantes, y ha subrayado también la estrecha interdependencia de las economías y los mercados laborales de los Estados miembros.

(4) Η στρατηγική της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση συνέβαλε στην επίτευξη συναίνεσης όσον αφορά τη γενική κατεύθυνση των οικονομικών πολιτικών και των πολιτικών απασχόλησης της Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, το Συμβούλιο θέσπισε το 2005 [1] και αναθεώρησε το 2008 [2] τους γενικούς προσανατολισμούς για τις οικονομικές πολιτικές και τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση. Οι 24 κατευθυντήριες γραμμές έθεσαν τα θεμέλια για τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων και παρουσιάζουν τις βασικές προτεραιότητες για την Ένωση, ως σύνολο, όσον αφορά τις μακροοικονομικές και μικροοικονομικές μεταρρυθμίσεις καθώς και τις μεταρρυθμίσεις στις αγορές εργασίας. Ωστόσο, η εμπειρία έδειξε ότι οι κατευθυντήριες γραμμές δεν έθεσαν αρκετά σαφείς προτεραιότητες και ότι θα έπρεπε να υπάρχουν ισχυρότεροι δεσμοί μεταξύ τους. Αυτό περιόρισε τον αντίκτυπό τους στον σχεδιασμό των εθνικών πολιτικών.

(6) La Comisión propuso establecer una nueva estrategia para la próxima década, la Estrategia Europa 2020 [4], que permita a la Unión emerger más fuerte de la crisis y orientar su economía hacia un crecimiento inteligente, sostenible e inclusivo. Cinco metas principales, expuestas bajo las directrices correspondientes, constituyen los objetivos compartidos que orientan la actuación de los Estados miembros, teniendo en cuenta sus respectivas posiciones de partida y circunstancias nacionales, y de la Unión. Los Estados miembros deben realizar todos los esfuerzos posibles para cumplir sus objetivos nacionales y eliminar los obstáculos al crecimiento.

(5) Η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση που άρχισε το 2008 οδήγησε σε σημαντικές απώλειες θέσεων απασχόλησης και μείωση της δυνητικής παραγωγής με αποτέλεσμα τη δραματική επιδείνωση των δημόσιων οικονομικών. Ωστόσο, το ευρωπαϊκό σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας [3] βοήθησε τα κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν την κρίση, εν μέρει μέσω συντονισμένης δημοσιονομικής τόνωσης, ενώ το ευρώ παρέσχε ένα σταθερό στοιχείο μακροοικονομικής σταθερότητας. Συνεπώς, η κρίση έδειξε ότι ο συντονισμός των οικονομικών πολιτικών σε ενωσιακό επίπεδο μπορεί να αποφέρει σημαντικά αποτελέσματα εάν ενισχυθεί και καταστεί αποτελεσματικός. Η κρίση κατέδειξε επίσης τη στενή αλληλεξάρτηση των οικονομιών των κρατών μελών και των αγορών εργασίας.

(7) Como parte de las estrategias generales de superación de la crisis económica, los Estados miembros deben aplicar programas ambiciosos de reforma para garantizar la estabilidad macroeconómica y la viabilidad de las finanzas públicas, mejorar la competitividad y reducir los desequilibrios macroeconómicos y mejorar los resultados de su mercado laboral. Las medidas temporales introducidas como respuesta a la crisis deben retirarse, en su caso, de manera coordinada una vez esté garantizada la recuperación. La retirada de los incentivos fiscales se llevará a cabo y se coordinará en el marco del Plan de Estabilidad y Crecimiento.

(6) Η Επιτροπή πρότεινε να καταρτισθεί μια νέα στρατηγική για την επόμενη δεκαετία, η στρατηγική "Ευρώπη 2020" [4], που θα επιτρέψει στην Ένωση να εξέλθει ισχυρότερη από την κρίση και να στρέψει την οικονομία της προς μια έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Πέντε πρωταρχικοί στόχοι, που περιγράφονται στις αντίστοιχες κατευθυντήριες γραμμές, αποτελούν κοινούς στόχους που καθοδηγούν τις ενέργειες των κρατών μελών, λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές αρχικές τους θέσεις και τις εθνικές τους συνθήκες, και εκείνες της Ένωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την επίτευξη των εθνικών στόχων και την εξάλειψη των εμποδίων που αναχαιτίζουν την ανάπτυξη.

(8) Dentro de la Estrategia Europa 2020, los Estados miembros y la Unión deben aplicar reformas dirigidas al "crecimiento inteligente", es decir, el crecimiento impulsado por el conocimiento y la innovación. El objetivo de las reformas será mejorar la calidad de la educación, garantizar el acceso universal a la misma, consolidar los resultados de la investigación y la actividad empresarial y seguir mejorando el marco reglamentario, a fin de promover la innovación y la transferencia de conocimientos en toda la Unión. Deben promover el espíritu emprendedor y ayudar a convertir las ideas creativas en productos, servicios y procesos que puedan generar crecimiento, empleos de calidad y cohesión territorial, económica y social y que permitan afrontar de manera más eficiente los retos derivados de los cambios sociales en Europa y en el mundo. En este contexto es fundamental aprovechar al máximo las tecnologías de la información y la comunicación.

(7) Στο πλαίσιο ολοκληρωμένων "στρατηγικών εξόδου" από την οικονομική κρίση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόσουν φιλόδοξα προγράμματα μεταρρυθμίσεων για την εξασφάλιση της μακροοικονομικής σταθερότητας και της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, τη μείωση των μακροοικονομικών ανισορροπιών και την ενίσχυση των επιδόσεων της αγοράς εργασίας. Τα προσωρινά μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση της κρίσης θα πρέπει να αρθούν με ενδεδειγμένο και συντονισμένο τρόπο όταν διασφαλισθεί η ανάκαμψη. Η απόσυρση των δημοσιονομικών κινήτρων θα πρέπει να πραγματοποιηθεί και να συντονίζεται μέσα στο πλαίσιο του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

(9) Las políticas de la Unión y de los Estados miembros deben aspirar al "crecimiento sostenible", incluso a través de sus programas de reforma. El crecimiento sostenible significa disociar el crecimiento económico de la utilización de los recursos, construyendo una economía que aproveche la energía y los recursos eficazmente y que sea viable y competitiva, que distribuya de manera justa los costes y los beneficios y que aproveche el liderazgo europeo en la carrera para desarrollar nuevos procesos y tecnologías, incluidas las tecnologías verdes. Los Estados miembros y la Unión deben llevar a cabo las reformas necesarias para reducir las emisiones de gases de efecto invernadero y utilizar los recursos eficientemente, lo que también ayudará a evitar la degradación medioambiental y la pérdida de biodiversidad. Deben mejorar también sus entornos empresariales, estimular la creación de empleo "verde" y ayudar a las empresas a modernizar sus bases industriales.

(8) Στο πλαίσιο της στρατηγικής "Ευρώπη 2020", τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις που στοχεύουν στην "έξυπνη ανάπτυξη", δηλαδή σε ανάπτυξη που στηρίζεται στη γνώση και την καινοτομία. Οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να αποσκοπούν στην ποιοτική βελτίωση της εκπαίδευσης, εξασφαλίζοντας σε όλους πρόσβαση στην εκπαίδευση, στην αύξηση των επιδόσεων της έρευνας και των επιχειρήσεων και στην ακόμα μεγαλύτερη βελτίωση του κανονιστικού πλαισίου, με σκοπό την προώθηση της καινοτομίας και της διάδοσης των γνώσεων σε όλη την Ένωση. Θα πρέπει να ενθαρρύνουν την επιχειρηματικότητα και να μετατρέψουν τις δημιουργικές ιδέες σε καινοτόμα προϊόντα, υπηρεσίες και διαδικασίες ικανές να παράγουν μεγέθυνση, ποιοτικές θέσεις απασχόλησης, εδαφική, οικονομική και κοινωνική συνοχή και να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικότερα τις ευρωπαϊκές και παγκόσμιες κοινωνικές προκλήσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, καθοριστική σημασία έχει η πλήρης αξιοποίηση των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών.

(10) Las políticas de la Unión y los programas de reforma de los Estados miembros deben aspirar también al "crecimiento inclusivo". El crecimiento inclusivo significa construir una sociedad cohesionada en la que se capacite a las personas para prever y gestionar el cambio, participando así activamente en la sociedad y la economía. Consecuentemente, las reformas aplicadas por los Estados miembros deben garantizar a todos los ciudadanos acceso y oportunidades a lo largo de toda su vida, reduciendo así la pobreza y la exclusión social, mediante la eliminación de los obstáculos a la participación en el mercado laboral, especialmente para las mujeres, los trabajadores de mayor edad, los jóvenes, los discapacitados y los inmigrantes en situación regular.

(9) Οι πολιτικές της Ένωσης και των κρατών μελών θα πρέπει, μεταξύ άλλων και μέσω των μεταρρυθμιστικών τους προγραμμάτων, να προσβλέπουν στην "αειφόρο ανάπτυξη". Αειφόρος ανάπτυξη σημαίνει αποσύνδεση της οικονομικής μεγέθυνσης από τη χρήση πόρων, οικοδόμηση μιας οικονομίας βιώσιμης και ανταγωνιστικής στην οποία η ενέργεια και οι πόροι θα χρησιμοποιούνται αποδοτικά, καθώς και δίκαιη κατανομή του κόστους και των ωφελειών και αξιοποίηση του ηγετικού ρόλου της Ευρώπης στον αγώνα δρόμου για την ανάπτυξη νέων διαδικασιών και τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένων των πράσινων τεχνολογιών. Τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να εφαρμόσουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και την αποδοτική χρήση των πόρων, γεγονός που θα συντελέσει επίσης στην αποφυγή της περιβαλλοντικής υποβάθμισης και της απώλειας βιοποικιλότητας. Θα πρέπει επίσης να βελτιώσουν το επιχειρηματικό περιβάλλον, να τονώσουν τη δημιουργία "πράσινων" θέσεων απασχόλησης και να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις να εκσυγχρονίσουν τη βιομηχανική τους βάση.

Deben tener en cuenta la perspectiva de igualdad de los sexos en todas estas políticas. Deben velar también por que los beneficios del crecimiento económico lleguen a todos los ciudadanos y regiones. Los programas de reforma de los Estados miembros deben pues tener como elementos fundamentales garantizar el buen funcionamiento del mercado laboral invirtiendo para que las transiciones tengan éxito, desarrollar capacitaciones adecuadas, y mejorar la calidad del trabajo y la lucha contra la segmentación, el desempleo estructural y la inactividad, garantizando a la vez una protección social adecuada y sostenible y la integración activa a fin de reducir la pobreza, al tiempo que llevan a cabo la consolidación fiscal convenida.

(10) Οι πολιτικές της Ένωσης και τα προγράμματα μεταρρυθμίσεων των κρατών μελών θα πρέπει, τέλος, να αποσκοπούν επίσης στην επίτευξη "ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς". Ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς σημαίνει την οικοδόμηση μιας συνεκτικής κοινωνίας οι πολίτες της οποίας μπορούν να προβλέπουν και να διαχειρίζονται τις αλλαγές και, επομένως, να συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνία και στην οικονομία. Συνεπώς, οι μεταρρυθμίσεις των κρατών μελών θα πρέπει να διασφαλίζουν πρόσβαση και ευκαιρίες σε όλους, καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής, μειώνοντας έτσι τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, με την κατάργηση των εμποδίων στη συμμετοχή στην αγορά εργασίας, ιδίως για τις γυναίκες, τους εργαζόμενους μεγαλύτερης ηλικίας, τους νέους, τα άτομα με αναπηρία και τους νόμιμους μετανάστες.

(11) Como elemento esencial, los Estados miembros y la Unión deben proseguir e intensificar sus esfuerzos para seguir mejorando su marco reglamentario, en especial para las empresas europeas. Al reforzar sus instrumentos de normativa inteligente, los Estados miembros y la Unión deben garantizar que la legislación esté bien diseñada, sea proporcionada y sea evaluada periódicamente y no imponga cargas innecesarias. Sigue siendo una prioridad lograr los objetivos de reducción de la carga administrativa.

Οι πολιτικές αυτές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη διάσταση του φύλου. Θα πρέπει επίσης να διασφαλίζουν ότι τα οφέλη της οικονομικής ανάπτυξης φθάνουν σε όλους τους πολίτες και σε όλες τις περιφέρειες. Κατά συνέπεια, στο επίκεντρο των μεταρρυθμιστικών προγραμμάτων των κρατών μελών θα πρέπει να βρίσκεται η εξασφάλιση της αποτελεσματικής λειτουργίας των αγορών εργασίας μέσω επενδύσεων σε επιτυχείς αναπροσανατολισμούς, της ανάπτυξης κατάλληλων δεξιοτήτων, της βελτίωσης της ποιότητας της εργασίας και της καταπολέμησης του κατακερματισμού, της διαρθρωτικής ανεργίας και της αεργίας και, συγχρόνως, η εξασφάλιση κατάλληλης και βιώσιμης κοινωνικής προστασίας και ενεργής ένταξης με σκοπό τη μείωση της φτώχειας, ενώ συγχρόνως θα τηρείται η συμφωνηθείσα δημοσιονομική εξυγίανση.

(12) Las reformas estructurales llevadas a cabo por la Unión y los Estados miembros podrán contribuir efectivamente al crecimiento y el empleo si consiguen que la Unión sea más competitiva en la economía mundial, abren nuevas oportunidades para los exportadores europeos y facilitan un acceso competitivo a las importaciones esenciales. Por tanto, deben tenerse en cuenta las implicaciones de las reformas en materia de competitividad exterior a fin de fomentar el crecimiento y la participación de Europa en mercados abiertos y justos en todo el mundo.

(11) Ένα άλλο βασικό στοιχείο είναι ότι τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να συνεχίσουν να εντείνουν τις προσπάθειές τους προκειμένου να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο το κανονιστικό τους πλαίσιο, ιδίως όσον αφορά τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Ενισχύοντας τα μέσα "έξυπνων ρυθμίσεων", τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι η νομοθεσία είναι ακριβής και αναλογική, ότι επανεξετάζεται τακτικά και ότι δεν δημιουργεί περιττές επιβαρύνσεις. Η επίτευξη των στόχων για τη μείωση του διοικητικού φόρτου εξακολουθεί να αποτελεί προτεραιότητα.

(13) La Estrategia Europa 2020 debe sustentarse en un conjunto integrado de políticas europeas y nacionales que los Estados miembros y la Unión han de aplicar plenamente y a un ritmo parecido, a fin de aprovechar los efectos positivos de unas reformas estructurales coordinadas, y una contribución más coherente de las políticas europeas a los objetivos de la Estrategia, teniendo en cuenta las posiciones de partida nacionales.

(12) Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις της Ένωσης και των κρατών μελών μπορούν να συμβάλλουν ουσιαστικά στην ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης εάν ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα της Ένωσης στην παγκόσμια οικονομία, διανοίγουν νέες ευκαιρίες για τους εξαγωγείς της Ευρώπης και εξασφαλίζουν ανταγωνιστική πρόσβαση σε εισαγωγές ζωτικής σημασίας. Συνεπώς, οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις τους στην εξωτερική ανταγωνιστικότητα για την τόνωση της ανάπτυξης στην Ευρώπη και της συμμετοχής της σε ανοικτές και δίκαιες αγορές σε παγκόσμιο επίπεδο.

(14) Aunque las presentes directrices se dirigen a los Estados miembros y a la Unión, la Estrategia Europa 2020 debe aplicarse en conjunción con todas las autoridades nacionales, regionales y locales y en estrecha asociación con los parlamentos, así como los interlocutores sociales y los representantes de la sociedad civil, que deben colaborar en la elaboración y la aplicación de los programas nacionales de reforma y en la comunicación general sobre la Estrategia.

(13) Η στρατηγική "Ευρώπη 2020" θα πρέπει να συνοδεύεται από μια ολοκληρωμένη σειρά ευρωπαϊκών και εθνικών πολιτικών, τις οποίες τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να εφαρμόζουν πλήρως και με τον ίδιο ρυθμό, ώστε οι συντονισμένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις να αποφέρουν τα αναμενόμενα θετικά δευτερογενή αποτελέσματα και οι ευρωπαϊκές πολιτικές να συμβάλλουν περισσότερο στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής, λαμβάνοντας υπόψη τις εθνικές αρχικές θέσεις.

(15) La Estrategia Europa 2020 se apoya en un conjunto más reducido de directrices que sustituyen a las 24 directrices anteriores y tratan de manera coherente los temas relacionados con el empleo y con la política económica general. Las directrices para las políticas económicas de los Estados miembros y de la Unión que figuran en anexo a la presente Recomendación están íntimamente ligadas a las pertinentes directrices para las políticas de empleo. Juntas constituyen las "Directrices Integradas Europa 2020".

(14) Ενώ οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές απευθύνονται στα κράτη μέλη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η στρατηγική "Ευρώπη 2020" θα πρέπει να εφαρμόζεται σε συνεργασία με όλες τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές, με τη στενή σύνδεση των κοινοβουλίων, καθώς και των κοινωνικών εταίρων και των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών, οι οποίοι θα συμβάλλουν στην εκπόνηση των εθνικών προγραμμάτων μεταρρυθμίσεων, στην εφαρμογή τους και στη γενικότερη προβολή της στρατηγικής.

(16) Estas nuevas Directrices Integradas están en sintonía con las conclusiones del Consejo Europeo. Ofrecen una orientación concreta para que los Estados miembros definan y apliquen sus programas nacionales de reforma, teniendo en cuenta su interdependencia y de acuerdo con el Pacto de estabilidad y crecimiento. Las directrices constituirán la base de cualquier recomendación específica que pueda presentar el Consejo a los Estados miembros o, en lo que respecta a las directrices generales para las políticas económicas, cualquier advertencia política que pueda enviar la Comisión a un país en caso de respuesta insuficiente a una recomendación específica.

(15) Η στρατηγική "Ευρώπη 2020" συνοδεύεται από μια μικρότερη δέσμη κατευθυντήριων γραμμών, που αντικαθιστούν την προηγούμενη δέσμη των 24 και αντιμετωπίζουν με συνεκτικό τρόπο την απασχόληση και τα γενικά θέματα οικονομικής πολιτικής. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τις οικονομικές πολιτικές των κρατών μελών και της Ένωσης, που προσαρτώνται στην παρούσα σύσταση, συνδέονται αναπόσπαστα με τις αντίστοιχες κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης. Από κοινού, αποτελούν τις "ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την Ευρώπη 2020".

(17) Una vez adoptadas, deben mantenerse estables hasta 2014 a fin de poder concentrar los esfuerzos en su aplicación.

(16) Αυτές οι νέες ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές είναι σύμφωνες προς τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Παρέχουν ακριβή καθοδήγηση στα κράτη μέλη για τον προσδιορισμό των εθνικών τους προγραμμάτων μεταρρυθμίσεων και για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, αντανακλώντας την αλληλεξάρτηση και την εναρμόνισή τους με το σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές θα αποτελέσουν τη βάση για όλες τις ειδικές κατά χώρα συστάσεις που το Συμβούλιο μπορεί να απευθύνει στα κράτη μέλη ή, στην περίπτωση των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών, για τις προειδοποιήσεις που μπορεί να απευθύνει η Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή των πολιτικών στις περιπτώσεις που η συνέχεια που δίνεται σε ειδικές κατά χώρα συστάσεις είναι ανεπαρκής.

HA ADOPTADO LA PRESENTE RECOMENDACIÓN:

(17) Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να παραμείνουν αμετάβλητες μέχρι το 2014, ώστε να εξασφαλισθεί η εστίαση στην εφαρμογή,

1) Los Estados miembros y, cuando proceda, la Unión Europea, deben tener en cuenta en sus políticas económicas las directrices que figuran en el anexo.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΣΤΑΣΗ:

2) Los Estados miembros deben diseñar programas nacionales de reforma coherentes con los objetivos expuestos en las "Directrices Integradas Europa 2020".

1) Τα κράτη μέλη και, κατά περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη στις οικονομικές τους πολιτικές τις κατευθυντήριες γραμμές που περιλαμβάνονται στο παράρτημα.

2) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκπονούν εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων τα οποία να συνάδουν προς τους στόχους που ορίζονται στις "ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την Ευρώπη 2020".

Hecho en Bruselas, el 13 de julio de 2010.

Por el Consejo

Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2010.

El Presidente

Για το Συμβούλιο

D. Reynders

Ο Πρόεδρος

[1] COM(2005) 141.

D. Reynders

[2] COM(2007) 803.

[1] COM(2005) 141.

[3] COM(2009) 615 de 19 de noviembre de 2009.

[2] COM(2007) 803.

[4] COM(2010) 2020 de 3 de marzo de 2010.

[3] COM(2009) 615 της 19ης Νοεμβρίου 2009.

--------------------------------------------------

[4] COM(2010) 2020 της 3ης Μαρτίου 2010.

ANEXO

--------------------------------------------------

Orientaciones generales para las políticas económicas de los Estados miembros y de la Unión

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Directriz no 1: Garantizar la calidad y la viabilidad de las finanzas públicas

Γενικοί προσανατολισμοί των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Ένωσης

Los Estados miembros deben aplicar rotundamente estrategias de consolidación presupuestaria en virtud del Pacto de estabilidad y crecimiento (PEC) y, en particular, las recomendaciones que les hayan sido dirigidas con arreglo al procedimiento aplicable en caso de déficit excesivo o en memorandos de acuerdo, en caso de apoyo a la balanza de pagos. En particular, los Estados miembros deben conseguir una consolidación en sintonía con las recomendaciones del Consejo y cumplir sus objetivos a medio plazo con arreglo al PEC. Sin perjuicio del marco jurídico del PEC, lo anterior implica para la mayor parte de los Estados miembros lograr una consolidación muy por encima de la referencia del 0,5 % del producto interior bruto (PIB) anual en términos estructurales hasta que los coeficientes de endeudamiento se sitúan en un claro proceso de reducción. La consolidación fiscal deberá comenzar en 2011 como muy tarde, o antes en aquellos Estados miembros cuyas circunstancias económicas lo permitan, siempre que las previsiones de la Comisión sigan indicando que la recuperación se confirma y se hace autosuficiente.

Κατευθυντήρια γραμμή 1: Εξασφάλιση της ποιότητας και της βιωσιμότητας των δημόσιων οικονομικών

Al diseñar y aplicar estrategias de consolidación presupuestaria será preciso centrarse en restricciones del gasto y conceder prioridad al gasto en partidas que favorezcan el crecimiento en ámbitos tales como la educación, las cualificaciones y la capacidad de inserción profesional, la investigación y el desarrollo y la innovación (I+D+i) y la inversión en redes, en su caso con consecuencias positivas en la productividad, como por ejemplo Internet de alta velocidad o en interconexiones e infraestructuras de transporte y energía. Si es necesario subir los impuestos, ello deberá hacerse, cuando sea posible, en conjunción con medidas para que los sistemas fiscales favorezcan más el empleo, el medio ambiente y el crecimiento, desplazando la presión fiscal a las actividades perjudiciales para el medio ambiente. Los sistemas impositivos y de prestaciones deberán ofrecer mejores incentivos que hagan rentable el trabajo.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόσουν αυστηρά στρατηγικές δημοσιονομικής εξυγίανσης στο πλαίσιο του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΣΣΑ), και ιδίως τις συστάσεις που απευθύνονται στα κράτη μέλη στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος, και/ή σε μνημόνια συμφωνίας, στην περίπτωση στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτύχουν την εξυγίανση σύμφωνα με τις συστάσεις του Συμβουλίου και να ανταποκριθούν στους μεσοπρόθεσμους στόχους τους σύμφωνα με το ΣΣΑ. Με την επιφύλαξη του νομικού πλαισίου του ΣΣΑ, αυτό σημαίνει για τα περισσότερα κράτη μέλη εξυγίανση που θα υπερβαίνει κατά πολύ το ποσοστό αναφοράς του 0,5 % του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) ετησίως σε διαρθρωτικούς όρους, έως ότου τα ποσοστά του χρέους σημειώσουν σταθερή πτωτική πορεία. Η δημοσιονομική εξυγίανση θα πρέπει να αρχίσει το 2011 το αργότερο, νωρίτερα δε σε ορισμένα κράτη μέλη στα οποία τούτο επιτρέπεται από την οικονομική κατάσταση, εφόσον οι προβλέψεις της Επιτροπής εξακολουθούν να δείχνουν ότι η ανάκαμψη ενισχύεται και καθίσταται αυτοτροφοδοτούμενη.

Por otra parte, los Estados miembros deben reforzar los marcos presupuestarios nacionales, potenciar la calidad del gasto público y mejorar la viabilidad de las finanzas públicas persiguiendo en particular la reducción de la deuda, la reforma del gasto público relacionado con el envejecimiento, como el gasto en pensiones y salud, y políticas que contribuyan a un aumento del empleo y una edad de jubilación efectiva que garantice que el gasto público relacionado con el envejecimiento y los sistemas de bienestar social sean financieramente sostenibles.

Κατά την κατάρτιση και την εφαρμογή των στρατηγικών δημοσιονομικής εξυγίανσης, οι στρατηγικές θα πρέπει να εστιάζονται στον περιορισμό των δαπανών και να δοθεί προτεραιότητα σε τομείς δαπανών που προωθούν την ανάπτυξη, όπως η εκπαίδευση, οι δεξιότητες και η απασχολησιμότητα, η έρευνα και ανάπτυξη (Ε&Α) και η καινοτομία καθώς και οι επενδύσεις σε δίκτυα με θετική επίδραση στην παραγωγικότητα, όπως παραδείγματος χάριν το διαδίκτυο υψηλών ταχυτήτων, οι διασυνδέσεις και οι υποδομές ενέργειας και μεταφορών. Οσάκις οι φόροι πρέπει ενδεχομένως να αυξηθούν, τούτο θα πρέπει να γίνει, στο μέτρο του δυνατού, σε συνδυασμό με μέτρα που θα καθιστούν τα φορολογικά συστήματα πιο φιλικά προς την απασχόληση, το περιβάλλον και την ανάπτυξη, μετατοπίζοντας παραδείγματος χάριν τη φορολογική επιβάρυνση σε επιζήμιες για το περιβάλλον δραστηριότητες. Τα συστήματα φορολογίας και παροχών θα πρέπει να παρέχουν περισσότερα κίνητρα ώστε η εργασία να ανταμείβεται.

La eficacia presupuestaria y la calidad de las finanzas pública también son importantes a escala de la Unión.

Περαιτέρω, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενισχύσουν τα εθνικά δημοσιονομικά πλαίσια, να βελτιώσουν την ποιότητα των δημόσιων δαπανών και τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών, επιδιώκοντας ιδίως την αποφασιστική μείωση του χρέους, τη μεταρρύθμιση των δημόσιων δαπανών που σχετίζονται με τη δημογραφική γήρανση, όπως οι δαπάνες για την υγεία και τις συντάξεις, και οι πολιτικές να συντελούν στην αύξηση της απασχόλησης και της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι δημόσιες δαπάνες που σχετίζονται με τη δημογραφική γήρανση και τα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας είναι οικονομικά βιώσιμα.

Directriz no 2: Abordar los desequilibrios macroeconómicos

Η δημοσιονομική αποτελεσματικότητα και η ποιότητα των δημόσιων οικονομικών είναι επίσης σημαντικά στοιχεία στο επίπεδο της Ένωσης.

Los Estados miembros deberán evitar desequilibrios macroeconómicos insostenibles derivados especialmente de la evolución de las cuentas corrientes, los mercados de activos y los balances de las familias y las empresas. Los Estados miembros que presenten grandes desequilibrios derivados de una persistente falta de competitividad o por otros motivos deberán solucionar las causas subyacentes abordando, por ejemplo, la política fiscal, la evolución salarial, las reformas estructurales en los mercados de productos y servicios financieros (incluida la inyección de capital que aumente la productividad), los mercados laborales, o cualquier otro ámbito estratégico pertinente, de conformidad con las directrices sobre el empleo. En este contexto, los Estados miembros deben promover las condiciones marco adecuadas para que los sistemas de negociación salarial y la evaluación de los costes laborales sean coherentes con la estabilidad de los precios, las tendencias de la productividad a medio plazo y la necesidad de reducir los desequilibrios macroeconómicos. En su caso, una fijación adecuada de los sueldos en el sector público debe considerarse como una señal importante para garantizar una moderación salarial en el sector privado en sintonía con la necesidad de aumentar la productividad. Los mecanismos de fijación salarial, incluidos los salarios mínimos, deberían permitir procesos de formación salarial que tengan en cuenta diferencias en capacidades y condiciones de mercado laboral local, y respondan a grandes divergencias en rendimiento económico entre regiones, sectores y empresas dentro de un país. En este contexto los interlocutores sociales tienen una función importante que desempeñar. Los Estados miembros con gran superávit corriente deberían instaurar medidas destinadas a poner en práctica reformas estructurales que lleven a reforzar el crecimiento potencial y así también sostener la demanda interna. Resolver los desequilibrios macroeconómicos, incluso entre Estados miembros, también ayudaría a lograr la cohesión económica.

Κατευθυντήρια γραμμή 2: Αντιμετώπιση των μακροοικονομικών ανισορροπιών

Directriz no 3: Reducir los desequilibrios dentro de la zona del euro

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφεύγουν τις δυσβάστακτες μακροοικονομικές ανισορροπίες, οι οποίες οφείλονται κυρίως στην εξέλιξη των ισοζυγίων τρεχουσών συναλλαγών, στις αγορές περιουσιακών στοιχείων και στους ισολογισμούς των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων. Τα κράτη μέλη με μεγάλες ανισορροπίες στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών οφειλόμενες σε μακρόχρονη έλλειψη ανταγωνιστικότητας ή σε άλλους λόγους θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τα βαθύτερα αίτια με τη λήψη μέτρων όσον αφορά τη δημοσιονομική πολιτική, την εξέλιξη των μισθών, τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στις αγορές προϊόντων και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών (συμπεριλαμβανομένης της ροής κεφαλαίων για την τόνωση της παραγωγικότητας), τις αγορές εργασίας, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση ή οιονδήποτε άλλον σχετικό τομέα πολιτικής. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθούν τα σωστά πλαίσια συνθηκών για τα συστήματα διαπραγμάτευσης των μισθών και την εξέλιξη του κόστους εργασίας, που θα εξυπηρετούν τη σταθερότητα των τιμών, την εξέλιξη της παραγωγικότητας μεσοπρόθεσμα και την ανάγκη μείωσης των μακροοικονομικών ανισορροπιών. Οσάκις ενδείκνυται, η κατάλληλη διαμόρφωση των μισθών στον δημόσιο τομέα θα πρέπει να θεωρείται ως σημαντική ένδειξη που θα διασφαλίζει τη συγκράτηση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και θα συνάδει με την ανάγκη βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας. Η θέσπιση πλαισίων για τους μισθούς, συμπεριλαμβανομένων των κατώτατων μισθών, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις διαφορές ως προς τις δεξιότητες και τις συνθήκες της τοπικής αγοράς εργασίας και να ανταποκρίνεται στις σημαντικές αποκλίσεις όσον αφορά τις οικονομικές επιδόσεις ανά περιοχές, τομείς και εταιρείες εντός μιας δεδομένης χώρας.. Σε αυτή τη συνάρτηση, οι κοινωνικοί εταίροι μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο. Τα κράτη μέλη με μεγάλα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα πρέπει να επιδιώκουν τη λήψη μέτρων τα οποία θα αποσκοπούν στην εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα ευνοούν τις δυνατότητες μεγέθυνσης, τονώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την εγχώρια ζήτηση. Η αντιμετώπιση των μακροοικονομικών ανισορροπιών, συν τοις άλλοις μεταξύ των κρατών μελών, αναμένεται επίσης να συμβάλει στην επίτευξη οικονομικής συνοχής.

Los Estados miembros cuya moneda es el euro deben considerar una cuestión de interés común la existencia de divergencias grandes y persistentes en sus saldos por cuenta corriente y otros desequilibrios macroeconómicos y tomar medidas urgentes para reducir los desequilibrios cuando sea necesario. Es preciso actuar en todos los Estados miembros de la zona del euro, aunque la naturaleza, importancia y urgencia de los desafíos políticos difieren mucho en función del país de que se trate. Habida cuenta de las vulnerabilidades y de la magnitud del ajuste necesario, la necesidad de actuación política es especialmente urgente en Estados miembros que registran altos déficits por cuenta corriente e importantes pérdidas de competitividad. Deben lograr una importante reducción permanente del déficit por cuenta corriente. Dichos Estados miembros de la zona del euro también deben intentar reducir los costes laborales unitarios teniendo en cuenta la evolución de la productividad a escalas regional, sectorial y empresarial, y mejorar la competencia en el mercado de productos. Los Estados miembros de la zona del euro con altos superávit por cuenta corriente deberían instaurar medidas destinadas a poner en práctica reformas estructurales que lleven a reforzar el crecimiento potencial y así también sostener la demanda interna. De manera similar, los Estados miembros de la zona del euro deben intervenir sobre cualquier otro desequilibrio económico, como la acumulación excesiva de deuda privada y la divergencia de inflación. Deben suprimirse las trabas institucionales a las adaptaciones flexibles de precios y salarios a las condiciones del mercado. Deben supervisarse estrechamente los desequilibrios macroeconómicos dentro del Eurogrupo, que debe proponer medidas correctoras cuando proceda.

Κατευθυντήρια γραμμή 3: Μείωση των ανισορροπιών στη ζώνη του ευρώ

Directriz no 4: Optimizar el apoyo a la investigación, el desarrollo y la innovación (I+D+i), reforzar el "triángulo del conocimiento" y liberar el potencial de la economía digital

Τα κράτη μέλη με νόμισμα το ευρώ θα πρέπει να εκλαμβάνουν τις μεγάλες και επίμονες αποκλίσεις στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και τις μακροοικονομικές ανισορροπίες ως ζήτημα κοινού ενδιαφέροντος και να λαμβάνουν επειγόντως μέτρα για τη μείωση των ανισορροπιών, οσάκις απαιτείται. Πρέπει να αναληφθεί δράση σε όλα τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ, όμως η φύση, η σπουδαιότητα και ο επείγων χαρακτήρας των προκλήσεων για τις πολιτικές διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με τη χώρα. Δεδομένου του ευαίσθητου χαρακτήρα και της έκτασης της απαιτούμενης προσαρμογής, η ανάγκη για δράση πολιτικής είναι ιδιαίτερα πιεστική στα κράτη μέλη που παρουσιάζουν σταθερά μεγάλα ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και σημαντικές απώλειες ανταγωνιστικότητας. Θα πρέπει να επιτύχουν μια σημαντική και μόνιμη μείωση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών. Τα εν λόγω κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ θα πρέπει επίσης να επιδιώξουν τη μείωση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις όσον αφορά την παραγωγικότητα σε περιφερειακό, τομεακό και εταιρικό επίπεδο και να ενισχύσουν τον ανταγωνισμό στις αγορές προϊόντων. Τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ με μεγάλα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα πρέπει να επιδιώξουν τη λήψη μέτρων που θα αποσκοπούν στην εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων οι οποίες θα ευνοούν τις δυνατότητες μεγέθυνσης, τονώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την εγχώρια ζήτηση. Ομοίως, τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ θα πρέπει να λάβουν μέτρα για την αντιμετώπιση κάθε μορφής μακροοικονομικής ανισορροπίας, όπως η υπερβολική συσσώρευση ιδιωτικού χρέους και η απόκλιση των ποσοστών πληθωρισμού. Θα πρέπει να αρθούν τα θεσμικά εμπόδια για ευέλικτες προσαρμογές των τιμών και των μισθών στις συνθήκες της αγοράς. Οι μακροοικονομικές ανισορροπίες θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά από το Eurogroup, το οποίο θα προτείνει διορθωτικά μέτρα, όταν απαιτείται.

Los Estados miembros deben evaluar los sistemas nacional (y regional) de I+D+i y garantizar unas condiciones marco eficaces y adecuadas para la inversión pública dentro de las estrategias de consolidación presupuestaria con arreglo al Pacto de estabilidad y crecimiento (orientación 1), y orientarlas en favor de un mayor crecimiento, al tiempo que abordan, en su caso, los principales retos de la sociedad (tales como la energía, la eficacia de los recursos, el cambio climático, la biodiversidad, la cohesión social y territorial, el envejecimiento, la salud y la seguridad) en términos de efectividad en relación con los costes. En particular, la inversión pública debe servir para amplificar la financiación privada en I+D. Las reformas deberán estimular la excelencia y una especialización inteligente, promover la integridad científica, y reforzar la cooperación entre universidades, organismos de investigación y agentes públicos, privados y del sector terciario, tanto a escala nacional como internacional y garantizar el desarrollo de infraestructuras y redes que permitan divulgar el conocimiento. Debe mejorarse la gobernanza de los organismos de investigación para hacer más efectivos en términos de costes y productividad los sistemas nacionales de investigación. Para ello será necesario modernizar la investigación universitaria, desarrollar infraestructuras de categoría mundial así como hacer asequibles carreras atractivas y fomentar la movilidad de los investigadores y estudiantes. Los sistemas de financiación y licitación deben adaptarse y simplificarse, para ayudar en su caso a facilitar la cooperación transfronteriza, la difusión del conocimiento y la competencia basada en los méritos, aprovechando sinergias y conseguir un mayor valor.

Κατευθυντήρια γραμμή 4: Βελτιστοποίηση της στήριξης για Ε&Α και καινοτομία, ενίσχυση του τριγώνου της γνώσης και ενεργοποίηση του δυναμικού της ψηφιακής οικονομίας

Los Estados miembros deberán tratar directamente en sus políticas de I+D+i las oportunidades y los retos nacionales y tener en cuenta el contexto de la Unión a fin de multiplicar las posibilidades de puesta en común de los recursos públicos y privados en aquellos ámbitos en los que la Unión puede aportar un valor añadido, aprovechando las sinergias con los fondos comunitarios, alcanzando así una escala suficiente y evitando la fragmentación. Los Estados miembros y la Unión deben integrar la innovación en todas las políticas pertinentes y promoverla en sentido amplio (incluida la innovación no tecnológica). Para fomentar la inversión privada en investigación e innovación, los Estados miembros y la Unión deben mejorar las condiciones marco, en particular en relación con el entorno empresarial, la competitividad y los mercados abiertos, y el alto potencial económico de las industrias cultural y creativa, combinando, si procede, incentivos rentables, dependiendo del margen de maniobra fiscal de cada Estado miembro, y demás instrumentos financieros, con medidas para facilitar el acceso a la financiación privada (incluido el capital riesgo) y simplificar el acceso para las PYME, impulsar la demanda, en particular en ecoinnovación (en su caso a través de licitaciones públicas "verdes" y normas interoperativas), fomentar mercados y reglamentaciones orientados a la innovación y establecer una protección y una gestión eficientes, asequibles y eficaz de la propiedad intelectual. Los tres lados del triángulo (educación-investigación-innovación) deben apoyarse y enriquecerse mutuamente. De conformidad con las directrices 8 y 9, los Estados miembros deberán ofrecer a los ciudadanos una amplia gama de capacidades necesarias para la innovación en todas sus formas, incluida la ecoinnovación, y tratar de garantizar un número suficiente de licenciados en ciencias, matemáticas y tecnología.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επανεξετάσουν τα εθνικά (και περιφερειακά) συστήματα Ε&Α και καινοτομίας, εξασφαλίζοντας ένα κατάλληλο και αποτελεσματικό πλαίσιο συνθηκών για δημόσιες επενδύσεις στο πλαίσιο των στρατηγικών δημοσιονομικής εξυγίανσης βάσει του συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης (κατευθυντήρια γραμμή 1) και να τα προσανατολίσουν προς μεγαλύτερη μεγέθυνση, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα ενδεχόμενες μείζονες κοινωνικές προκλήσεις (όπως η ενέργεια, η αποδοτικότητα στη χρήση των πόρων, η κλιματική αλλαγή, η βιοποικιλότητα, η κοινωνική και εδαφική συνοχή, η γήρανση του πληθυσμού, η υγεία και η ασφάλεια) κατά τρόπο οικονομικά αποδοτικό. Ειδικότερα, οι δημόσιες επενδύσεις θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως μοχλός για την ιδιωτική χρηματοδότηση της Ε&Α. Οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να προωθούν την αριστεία και την έξυπνη εξειδίκευση, να ενισχύουν την επιστημονική αξιοπιστία των μελετών, τη συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων, δημόσιων και ιδιωτικών φορέων και του τριτογενούς τομέα, τόσο σε εσωτερικό επίπεδο όσο και διεθνώς, και να εξασφαλίζουν τη δημιουργία υποδομών και δικτύων που προωθούν τη διάδοση των γνώσεων. Η διακυβέρνηση των ερευνητικών ιδρυμάτων να πρέπει να βελτιωθεί κατά τρόπον ώστε τα εθνικά ερευνητικά συστήματα να καταστούν οικονομικά αποδοτικότερα και παραγωγικότερα. Για τον σκοπό αυτόν, να πρέπει να εκσυγχρονισθεί η πανεπιστημιακή έρευνα, να αναπτυχθούν και να καταστούν προσβάσιμες οι υποδομές παγκόσμιας εμβέλειας και να προωθηθούν οι ελκυστικές σταδιοδρομίες και η κινητικότητα των ερευνητών και των φοιτητών. Τα καθεστώτα χρηματοδότησης και ανάθεσης δημόσιων συμβάσεων θα πρέπει να προσαρμοσθούν και να απλουστευθούν, ώστε να διευκολύνουν τη διασυνοριακή συνεργασία, τη μεταβίβαση γνώσης και τον αξιοκρατικό ανταγωνισμό, οσάκις ενδείκνυται, στηριζόμενα σε συνέργειες και αποκτώντας μεγαλύτερη αξία.

Los Estados miembros y la Unión deben establecer unas condiciones marco adecuadas para el rápido desarrollo de un mercado único digital que ofrezca contenidos y servicios en línea ampliamente accesibles. Los Estados miembros deben promover el despliegue y la aceptación de Internet de alta velocidad como medio esencial para acceder al conocimiento y participar en la creación de conocimientos. La financiación pública debe ser eficiente en términos de costes y concentrarse en las carencias del mercado. Las políticas respetarán el principio de la neutralidad tecnológica. Los Estados miembros procurarán reducir los costes del desarrollo de redes, en particular mediante la intensificación de la coordinación de los trabajos públicos. Los Estados miembros y la Unión deben promover el desarrollo y la utilización de servicios en línea modernos y accesibles, por ejemplo, desarrollando más la administración electrónica, la firma electrónica, la identidad electrónica y los sistemas de pago electrónico; apoyar la participación activa en la sociedad digital, en particular fomentando el acceso al contenido y los servicios culturales, incluso a través de los medios de comunicación y de la alfabetización digital; y fomentar un clima de seguridad y confianza.

Οι πολιτικές των κρατών μελών για την Ε&Α και την καινοτομία θα πρέπει να ανταποκρίνονται άμεσα στις εθνικές ευκαιρίες και να αντιμετωπίζουν τις εθνικές προκλήσεις και να λαμβάνουν υπόψη το ενωσιακό πλαίσιο προκειμένου να αυξήσουν τις ευκαιρίες συγκέντρωσης δημόσιων και ιδιωτικών πόρων σε τομείς με προστιθέμενη αξία για την Ένωση, εκμεταλλευόμενες τις συνέργειες με πόρους της Ένωσης ώστε να επιτυγχάνουν επαρκή μεγέθη και να αποφεύγουν τον κατακερματισμό. Τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να εντάσσουν την καινοτομία σε όλες τις σχετικές πολιτικές και να προωθούν την καινοτομία υπό την ευρεία έννοια (συμπεριλαμβανομένης της μη τεχνολογικής καινοτομίας). Για να προωθούν τις ιδιωτικές επενδύσεις στην έρευνα και την καινοτομία, τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να βελτιώσουν το πλαίσιο των συνθηκών — ιδίως όσον αφορά το επιχειρηματικό περιβάλλον, τις ανταγωνιστικές και ανοικτές αγορές και τις μεγάλες οικονομικές δυνατότητες του πολιτιστικού και καλλιτεχνικού κλάδου —, να συνδυάζουν, όπως ενδείκνυται, οικονομικά αποδοτικά φορολογικά κίνητρα, συναρτήσει των περιθωρίων δημοσιονομικών ελιγμών κάθε κράτους μέλους, και άλλα χρηματοπιστωτικά μέσα με μέτρα για τη διευκόλυνση της πρόσβασης στην ιδιωτική χρηματοδότηση (συμπεριλαμβανομένων των επιχειρηματικών κεφαλαίων) και να απλουστεύουν την πρόσβαση των ΜΜΕ, να τονώσουν τη ζήτηση, ιδιαίτερα στον τομέα της οικολογικής καινοτομίας (οσάκις ενδείκνυται μέσω "πράσινων" δημόσιων συμβάσεων και διαλειτουργικών προτύπων), να προωθούν φιλικές προς την καινοτομία αγορές και ρυθμίσεις και να παρέχουν αποδοτική, προσιτή και αποτελεσματική προστασία και διαχείριση της διανοητικής ιδιοκτησίας. Οι τρεις πλευρές του τριγώνου (εκπαίδευση-έρευνα-καινοτομία) θα πρέπει να αλληλοστηρίζονται και να αλληλοσυμπληρώνονται. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές 8 και 9, τα κράτη μέλη θα εφοδιάζουν τα άτομα με ευρύ φάσμα δεξιοτήτων απαραίτητων για την καινοτομία σε όλες τις μορφές της, συμπεριλαμβανομένης της οικολογικής καινοτομίας, και θα πρέπει να διασφαλίζουν επαρκή προσφορά πτυχιούχων από τους κλάδους των φυσικών επιστημών, των μαθηματικών και της τεχνολογίας.

El objetivo principal de la Unión Europea, sobre cuya base los Estados miembros establecerán sus objetivos nacionales, es mejorar las condiciones de investigación y desarrollo, en particular con objeto de que los niveles de inversión pública y privada combinados en este sector lleguen al 3 % del PIB en 2020. La Comisión elaborará un indicador que refleje la intensidad de la I+D+i.

Τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να δημιουργήσουν το κατάλληλο πλαίσιο συνθηκών για την ταχεία ανάπτυξη μιας ψηφιακής ενιαίας αγοράς που θα παρέχει ευρεία πρόσβαση με απευθείας σύνδεση σε περιεχόμενα και υπηρεσίες. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθούν τη διάδοση και την ανάπτυξη του διαδικτύου υψηλής ταχύτητας, που αποτελεί βασικό μέσο για την πρόσβαση στη γνώση και τη συμμετοχή στη δημιουργία της. Η δημόσια χρηματοδότηση θα πρέπει να είναι οικονομικά αποδοτική και να στοχεύει στην αντιμετώπιση των αδυναμιών της αγοράς. Οι πολιτικές θα πρέπει να σέβονται την αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιδιώκουν τη μείωση του κόστους για την εγκατάσταση του δικτύου, ενισχύοντας κατά κύριο λόγο τον συντονισμό των δημόσιων έργων. Τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να προωθούν την ανάπτυξη και τη χρήση σύγχρονων υπηρεσιών, προσβάσιμων σε απευθείας σύνδεση, και να αναπτύξουν περαιτέρω, μεταξύ άλλων, την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, την ηλεκτρονική υπογραφή, την ηλεκτρονική ταυτότητα και την ηλεκτρονική πληρωμή· να υποστηρίξουν την ενεργό συμμετοχή στην ψηφιακή κοινωνία, ιδίως με την προώθηση της πρόσβασης σε πολιτιστικό περιεχόμενο και υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των μέσων ενημέρωσης και της ψηφιακής μόρφωσης· να προαγάγουν ένα κλίμα ασφάλειας και εμπιστοσύνης.

Directriz no 5: Mejorar la utilización eficiente de los recursos y reducir los gases de efecto invernadero

Ο πρωταρχικός στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με βάση τον οποίο τα κράτη μέλη θα καθορίσουν τους εθνικούς τους στόχους, είναι η βελτίωση των συνθηκών για την έρευνα και την ανάπτυξη, αποσκοπώντας ιδίως τα συνδυασμένα επίπεδα των δημόσιων και των ιδιωτικών επενδύσεων στον τομέα αυτό να φτάσουν στο 3 % του ΑΕγχΠ μέχρι το 2020. Η Επιτροπή θα εκπονήσει δείκτη που θα απεικονίζει την ένταση της Ε&Α και της καινοτομίας.

Los Estados miembros y la Unión deben instaurar medidas para fomentar la separación del crecimiento económico del uso de recursos, convirtiendo los retos medioambientales en oportunidades de crecimiento y utilizando de un modo más eficaz sus recursos naturales, que también ayuda a prevenir degradaciones medioambientales y garantizar la biodiversidad. Deben aplicar las reformas estructurales necesarias para tener éxito en unas condiciones mundiales de limitación creciente del carbono y los recursos creando nuevas oportunidades de negocio y empleo. La Unión y los Estados miembros deben realizar nuevos esfuerzos para acelerar la creación de un mercado interior de la energía integrado y en pleno funcionamiento que permita un suministro de gas y electricidad sin cuellos de botella. Para reducir las emisiones y aumentar la eficacia energética, los Estados miembros deben utilizar intensamente instrumentos basados en el mercado, apoyando el principio de internalización de costes externos, incluida la fiscalidad, y otros instrumentos de apoyo eficaz con objeto de reducir emisiones y adaptarse mejor al cambio climático, apoyar el crecimiento sostenible y el empleo, y la eficacia en los recursos de un modo eficiente en términos de costes, incentivar el uso de energía renovable y tecnologías resistentes al cambio climático y de baja emisión de carbono, pasar a modos de transporte más ecológicos e interconectados, y fomentar el ahorro de energía y la ecoinnovación. Los Estados miembros deben suprimir gradualmente los subsidios con efecto nocivo para el medio ambiente y garantizar un reparto justo de sus costes y beneficios.

Κατευθυντήρια γραμμή 5: Βελτίωση της αποτελεσματικότητας στη χρήση των πόρων και μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου

Los Estados miembros y la Unión deben utilizar instrumentos reglamentarios, no reglamentarios y fiscales, por ejemplo normas de rendimiento energético a escala de la Unión para productos y edificios, etiquetado y licitaciones "verdes", para incentivar la transición a la eficacia en los costes de los modelos de producción y consumo, fomentar el reciclaje, efectuar la transición a una eficacia energética y en los recursos y una economía basada en bajas emisiones de carbono, que segura y sostenible, y garantizar avances hacia un transporte más sostenible y una producción de energía limpia y segura, al tiempo que aprovecha al máximo las sinergias europeas a este respecto y tiene en cuenta la contribución de la agricultura sostenible. Los Estados miembros deberán trabajar decididamente en favor de infraestructuras inteligentes de transporte y energía, modernizadas y totalmente interconectadas, utilizar las tecnologías de información y comunicación, de acuerdo con la directriz 4, para aumentar la productividad, garantizar una ejecución coordinada de los proyectos de infraestructura y apoyar el desarrollo de mercados de redes abiertos, competitivos e integrados.

Τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να θεσπίσουν μέτρα για να προωθήσουν την αποσύνδεση της οικονομικής μεγέθυνσης από τη χρήση των πόρων, μετατρέποντας τις περιβαλλοντικές προκλήσεις σε ευκαιρίες για ανάπτυξη και χρησιμοποιώντας αποτελεσματικότερα τους φυσικούς τους πόρους, γεγονός που συντελεί επίσης στην αποφυγή της περιβαλλοντικής υποβάθμισης και στην εξασφάλιση της βιοποικιλότητας. Για να επιτύχουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα σε ένα πλαίσιο ολοένα μεγαλύτερων περιορισμών παγκοσμίως όσον αφορά τις εκπομπές άνθρακα και τη χρήση πόρων, θα πρέπει να υλοποιήσουν τις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για τη δημιουργία νέων ευκαιριών για τις επιχειρήσεις και την απασχόληση. Η Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταβάλλουν περαιτέρω προσπάθειες για να επιταχύνουν τη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης και απόλυτα λειτουργικής εσωτερικής αγοράς ενέργειας που θα καθιστά δυνατή την ανεμπόδιστη ροή αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας. Προκειμένου να μειωθούν οι εκπομπές και να βελτιωθεί η ενεργειακή απόδοση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν ευρέως μέσα που βασίζονται στην αγορά και τα οποία υποστηρίζουν την αρχή της εσωτερίκευσης του εξωτερικού κόστους, συμπεριλαμβανομένης της φορολογίας, καθώς και άλλα αποτελεσματικά μέσα στήριξης με σκοπό τη μείωση των εκπομπών και την καλύτερη προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, να στηρίζουν την αειφόρο ανάπτυξη και απασχόληση και την αποδοτικότητα στη χρήση των πόρων με οικονομικά αποδοτικό τρόπο, να δίδουν κίνητρα για τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τεχνολογιών ανθεκτικών στις κλιματικές συνθήκες και με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, να στραφούν σε πιο φιλικά προς το περιβάλλον και διασυνδεδεμένα μέσα μεταφοράς και να προωθούν την εξοικονόμηση ενέργειας και την οικολογική καινοτομία. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταργήσουν σταδιακά τις επιδοτήσεις περιβαλλοντικά επιβλαβών δραστηριοτήτων και να εξασφαλίσουν τη δίκαιη κατανομή του κόστους και των οφελών.

El objetivo principal de la Unión Europea, sobre cuya base los Estados miembros establecerán sus objetivos nacionales, será reducir en 2020 las emisiones de gases de efecto invernadero en un 20 % en comparación con niveles de 1990; aumentar hasta un 20 % el porcentaje de las fuentes de energías renovables en nuestro consumo energético final; y tender a un aumento del 20 % de la eficacia energética. La Unión se ha comprometido a adoptar una decisión para aumentar a un 30 % la reducción para 2020 en comparación con los niveles de 1990, como oferta propia condicionada con vistas a un acuerdo mundial y general para el período posterior a 2012, siempre que otros países desarrollados se comprometan también a llevar a cabo reducciones comparables de las emisiones y que los países en desarrollo contribuyan adecuadamente de acuerdo con sus respectivas responsabilidades y capacidades.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να χρησιμοποιούν κανονιστικά, μη κανονιστικά και φορολογικά μέσα, όπως παραδείγματος χάριν τα πρότυπα για την ενεργειακή απόδοση προϊόντων και κτιρίων για ολόκληρη την Ένωση, η σήμανση και οι "πράσινες δημόσιες συμβάσεις", προκειμένου να υπάρξουν κίνητρα για μια οικονομικά αποδοτική μετάβαση των προτύπων παραγωγής και κατανάλωσης, να προωθηθεί η ανακύκλωση, να επιτευχθεί η μετάβαση προς την αποδοτικότητα της ενέργειας και των πόρων και μια ασφαλής και βιώσιμη οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα και να διασφαλισθεί η πρόοδος στην κατεύθυνση των πιο βιώσιμων μεταφορών και της ασφαλούς και καθαρής παραγωγής ενέργειας, μεγιστοποιώντας παράλληλα τις ευρωπαϊκές συνέργειες στον τομέα αυτόν και λαμβάνοντας υπόψη τη συμβολή της βιώσιμης γεωργίας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εργάζονται αποφασιστικά για έξυπνες, αναβαθμισμένες και πλήρως διασυνδεόμενες υποδομές μεταφορών και ενέργειας, να χρησιμοποιούν τις τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών, σύμφωνα με την κατευθυντήρια γραμμή 4, να εξασφαλίσουν αύξηση της παραγωγικότητας και συντονισμένη εφαρμογή των σχεδίων υποδομών και να στηρίζουν την ανάπτυξη ανοικτών, ανταγωνιστικών και ολοκληρωμένων αγορών δικτύων.

Directriz no 6: Mejorar el entorno empresarial y de los consumidores y modernizar y desarrollar la base industrial para garantizar el pleno funcionamiento del mercado interior

Πρωταρχικός στόχος της Ένωσης, με βάση τον οποίο τα κράτη μέλη θα καθορίσουν τους εθνικούς τους στόχους, είναι να μειωθούν έως το 2020 οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 20 % σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990· να αυξηθεί το μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην τελική μας ενεργειακή κατανάλωση σε 20 %· να επιδιωχθεί η αύξηση της ενεργειακής απόδοσης κατά 20 %· η Ένωση έχει δεσμευθεί να λάβει απόφαση να επιδιώξει μείωση 30 % έως το 2020 σε σχέση με τα επίπεδα του 1990, ως υπό όρους προσφορά σε μια παγκόσμια και συνολική συμφωνία για τη μετά το 2012 περίοδο, υπό την προϋπόθεση ότι και άλλες ανεπτυγμένες χώρες θα δεσμευθούν για ανάλογες μειώσεις εκπομπών και ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες θα συμβάλουν κατά τον προσήκοντα τρόπο, ανάλογα με τις ευθύνες και τις αντίστοιχες δυνατότητές τους.

Los Estados miembros han de velar por que los mercados trabajen para los ciudadanos, los consumidores y las empresas. Al tiempo que garantizan la protección de los consumidores, los Estados miembros y la Unión deben establecer un marco de condiciones previsibles y garantizar mercados de bienes y servicios que funcionen bien, abiertos y competitivos. En particular, estas acciones deben tener por objeto el desarrollo del mercado interior y el sistema normativo, en particular, en el sector financiero, así como la promoción de condiciones de competencia equitativas en los mercados financieros a escala mundial, la aplicación efectiva y la puesta en práctica de un mercado único y de normas de competencia y desarrollar la infraestructura física necesaria, también con vistas a reducir las disparidades regionales.

Κατευθυντήρια γραμμή 6: Βελτίωση του περιβάλλοντος για τις επιχειρήσεις και τους καταναλωτές και εκσυγχρονισμός και ανάπτυξη της βιομηχανικής βάσης με σκοπό να διασφαλισθεί η πλήρης λειτουργία της εσωτερικής αγοράς

La dimensión exterior del mercado interior debe desarrollarse más para aumentar el comercio y la inversión. En el contexto del mercado único es preciso prestar atención al respeto de la prestación adecuada de servicios de interés general. Los Estados miembros deben seguir mejorando el entorno empresarial mediante una modernización de las administraciones públicas, una mejora de la gobernanza empresarial, la supresión de las barreras que quedan en el mercado interior, la eliminación de trabas administrativas innecesarias y evitar nuevas cargas innecesarias aplicando instrumentos reglamentarios flexibles, incluido el desarrollo de más servicios interoperables de administración electrónica, eliminar los obstáculos fiscales, apoyar a las pequeñas y medianas empresas (PYME), mejorar su acceso al mercado único de acuerdo con la "Ley de la Pequeña Empresa para Europa" y con el principio de "(pensar primero a pequeña escala)", garantizar unos mercados de servicios financieros estables e integrados, facilitar el acceso a la financiación, mejorar las condiciones para fomentar el acceso y la protección de los derechos de propiedad intelectual, apoyar la internacionalización de las PYME y promover el espíritu emprendedor, incluso entre las mujeres. La contratación pública debe fomentar la innovación, en particular para las PYME, y apoyar la transición hacia una economía eficiente en términos de recursos y energía (en sintonía con la directriz 5), al tiempo que respeta los principios de apertura del mercado, transparencia y competencia eficaz.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν την αποτελεσματική λειτουργία των αγορών για τους πολίτες, τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις. Παράλληλα με την προστασία των καταναλωτών, τα κράτη μέλη και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να δημιουργήσουν προβλέψιμο πλαίσιο συνθηκών και να διασφαλίσουν την εύρυθμη λειτουργία, το άνοιγμα και την ανταγωνιστικότητα των αγορών αγαθών και υπηρεσιών. Ειδικότερα, οι δράσεις αυτές θα πρέπει να αποσκοπούν στην εμβάθυνση της ενιαίας αγοράς και του κανονιστικού συστήματος, ιδίως στον χρηματοπιστωτικό τομέα, καθώς και στην προώθηση ίσων όρων ανταγωνισμού για τις χρηματαγορές σε παγκόσμιο επίπεδο, στην αποτελεσματική εφαρμογή και επιβολή της ενιαίας αγοράς και των κανόνων ανταγωνισμού και στην ανάπτυξη των απαραίτητων υλικών υποδομών, προσβλέποντας επίσης στη μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων.

Los Estados miembros deberán favorecer una base industrial moderna, innovadora, diversificada, competitiva, baja en carbono y eficiente en materia de recursos y energía, en parte facilitando las reestructuraciones necesarias de un modo eficaz en términos de costes, y en el pleno respeto de las normas de la Unión sobre competencia y de otras normas aplicables. En este contexto, los Estados miembros deben dar una nueva prioridad a los fondos de la Unión. Los Estados miembros colaborarán estrechamente con el sector industrial y los interesados para contribuir al liderazgo y la competitividad de la Unión en un desarrollo global sostenible e inclusivo, especialmente fomentando la responsabilidad social corporativa, identificando los problemas y permitiendo los cambios.

Η εξωτερική διάσταση της εσωτερικής αγοράς θα πρέπει να αναπτυχθεί περαιτέρω με σκοπό την ενίσχυση του εμπορίου και των επενδύσεων. Στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς, πρέπει να αποδίδεται η δέουσα προσοχή στην τήρηση της ενδεδειγμένης παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεχίσουν να βελτιώνουν το επιχειρηματικό περιβάλλον εκσυγχρονίζοντας τη δημόσια διοίκηση, βελτιώνοντας την εταιρική διακυβέρνηση, αίροντας τα εναπομένοντα εμπόδια στην εσωτερική αγορά, καταργώντας τον περιττό διοικητικό φόρτο και αποφεύγοντας νέο περιττό φόρτο μέσω της χρήσης μέσων "έξυπνων" ρυθμίσεων, μεταξύ άλλων με την περαιτέρω ανάπτυξη διαλειτουργικών υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, καταργώντας τα φορολογικά εμπόδια, στηρίζοντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ), βελτιώνοντας την πρόσβασή τους στην ενιαία αγορά σύμφωνα με την "Small Business Act for Europe" και την αρχή "Think Small First", εξασφαλίζοντας τη σταθερότητα και την ολοκλήρωση των αγορών χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, διευκολύνοντας την πρόσβαση στη χρηματοδότηση, βελτιώνοντας τους όρους πρόσβασης στη διανοητική ιδιοκτησία και της προστασίας των δικαιωμάτων σε αυτήν, υποστηρίζοντας τη διεθνοποίηση των ΜΜΕ και την προώθηση της επιχειρηματικότητας, συμπεριλαμβανομένης της επιχειρηματικότητας των γυναικών. Στις δημόσιες συμβάσεις θα πρέπει να ενθαρρύνεται η καινοτομία, ιδίως των ΜΜΕ, και η στήριξη της μετάβασης σε μια οικονομία με αποδοτικότητα της ενέργειας και των πόρων (σύμφωνα με την κατευθυντήρια γραμμή 5), που παράλληλα θα τηρεί τις αρχές του ανοίγματος στις αγορές, της διαφάνειας και του ουσιαστικού ανταγωνισμού.

--------------------------------------------------

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να στηρίξουν μια σύγχρονη, καινοτόμο, διαφοροποιημένη και ανταγωνιστική βιομηχανική βάση με χαμηλές εκπομπές άνθρακα, που θα εξασφαλίζει αποδοτικότητα ενέργειας και πόρων, εν μέρει διευκολύνοντας κάθε απαραίτητη αναδιάρθρωση με οικονομικά αποδοτικό τρόπο και με πλήρη τήρηση των κανόνων ανταγωνισμού της Ένωσης και άλλων σχετικών κανόνων. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ιεραρχήσουν εκ νέου τους πόρους της Ένωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεργάζονται στενά με τη βιομηχανία και τα ενδιαφερόμενα μέρη ώστε να συμβάλλουν στον ηγετικό ρόλο της Ένωσης και στην αύξηση της ανταγωνιστικότητάς της σε μια παγκόσμια, αειφόρο και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, ενθαρρύνοντας ιδίως την εταιρική κοινωνική ευθύνη, εντοπίζοντας τα προβληματικά σημεία και προωθώντας την αλλαγή.

--------------------------------------------------