REPORT FROM THE COMMISSION TO THE COUNCIL AND THE EUROPEAN PARLIAMENT ON THE APPLICATION OF DIRECTIVE 92/51/EEC IN ACCORDANCE WITH ARTICLE 18 OF DIRECTIVE 92/51/EEC

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 92/51/ΕΟΚ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 18 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 92/51/ΕΟΚ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

TABLE OF CONTENTS

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

I. INTRODUCTION

II. ΠΕΡΙΛΗΨΗ

II. SUMMARY

III. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

III. BACKGROUND

IV. ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

IV. GENERAL FRAMEWORK

Α. Πρόοδος όσον αφορά τη μεταφορά της οδηγίας

A. Progress with implementation

Β. Εφαρμογή

B. Application

1. Εισαγωγή

1. Introduction

2. Περίοδος αναφοράς 1995-96

2. Reporting period 1995-96

3. Συμπέρασμα

3. Conclusion

4. Περίοδος αναφοράς 1997-98

4. Reporting period 1997-98

5. Συμπέρασμα

5. Conclusion

Γ. Στατιστικές

C. Statistics

V. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΑΡΘΡΑ

V. COMMENTS ON THE INDIVIDUAL ARTICLES

VI. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

VI. COMMENTS ON INDIVIDUAL PROFESSIONS

A. Δημόσιοι υπάλληλοι

A. Public service

Β. Εκπαιδευτικοί

B. Teachers

Γ. Κοινωνικά επαγγέλματα

C. Social professions

Δ. Επαγγέλματα του τομέα της υγείας

D. Health-related professions

1. Γενικές εκτιμήσεις

1. General considerations

2. Περιορισμοί στην αναγνώριση των διπλωμάτων

2. Limitations on the recognition of diplomas

α) Δραστηριότητες που επιφυλάσσονται σε ορισμένα επαγγέλματα

a) Activities reserved for certain professions

β) Επαγγέλματα τα οποία μπορεί να φαίνονται όμοια σε δύο κράτη μέλη, αλλά έχουν διαφορετικά πεδία δραστηριότητας

b) Professions which may appear similar in two Member States but have different fields of activity

γ) Επαγγέλματα με διάφορα επίπεδα

c) Professions with different levels

δ) Περιορισμοί που οφείλονται στην ύπαρξη άλλων οδηγιών (περίπτωση ειδικευμένων νοσοκόμων)

d) Limitations relating to the existence of other Directives (case of specialist nurses)

3. Προβλήματα που ανέκυψαν

3. Problems encountered

α) Μη μεταφορά της οδηγίας

a) Non-implementation

β) Πλημμελής εφαρμογή

b) Faulty application

4. Συμπεράσματα

4. Conclusions

α) Αλληλεξάρτηση μεταξύ των κρατών μελών

a) Interdependence between Member States

β) Η ιδιαιτερότητα των επαγγελματιών του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης

b) The special nature of health-care professionals

Ε. Επαγγέλματα του τομέα των μεταφορών

E. Transport professions

ΣΤ. Τουριστικά επαγγέλματα

F. Professions in the tourism sector

1. Τουριστικοί συνοδοί

1. Couriers/tour escorts

2. Ξεναγοί

2. Tourist guides

α) Εισαγωγή

a) Introduction

β) Nομολογία για τους ξεναγούς

b) Tourist-guide case law

γ) Εγκατάσταση και υπηρεσίες

c) Establishment and services

3) Οριοθέτηση των πεδίων δραστηριότητας των δύο επαγγελμάτων: τουριστικών συνοδών και ξεναγών

3. Delimitation of the fields of activity of couriers/tour escorts and tourist

4. Συμπεράσματα

4. Conclusions

Ζ. Αθλητικά επαγγέλματα

G. Sports professions

1. Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων και ελευθερία εγκατάστασης

1. Free movement of workers and the freedom of establishment

2. Παροχή υπηρεσιών

2. Provision of services

VII. Η ΟΜΑΔΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΩΝ

VII. THE COORDINATORS' GROUP

Α. Συνεδριάσεις και εκθέσεις

A. Meetings and reports

Β. Κώδικας δεοντολογίας που εγκρίθηκε από την ομάδα συντονιστών του γενικού συστήματος αναγνώρισης διπλωμάτων

B. Code of Conduct approved by the Group of Co-ordinators for the General System of recognition of diplomas.

Γ. Διοικητική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών

C. Administrative co-operation between Member States

VIII.ΓΛΩΣΣΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

VIII.LANGUAGE REQUIREMENTS

IX. ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

IX. TEMPORARY PROVISION OF SERVICES

Χ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

X. CONCLUSIONS

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

ANNEX I

Ι. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ

I. OBSERVATIONS BY MEMBER STATES

Α. Βέλγιο

A. Belgium

Β. Δανία

B. Denmark

1) Περίπλοκες ρυθμίσεις

1) Complicated regulations

2) Το γενικό σύστημα

2) The General System

3) Ειδικές παρατηρήσεις

3) Specific comments

α) Γαλλία: αθλητικοί εκπαιδευτές

a) France : sports instructor

β) Αυστρία: εκπαιδευτές σκι και οδηγοί ορειβασίας

b) Austria : ski instructors and mountain guides

γ) Αθλητικά επαγγέλματα

c) Professions in the sports sector

Γ. Κάτω Χώρες

C) Netherlands

Δ. Αυστρία

D) Austria

Ε. Πορτογαλία

E) Portugal

ΣΤ.Ηνωμένο Βασίλειο

F) United Kingdom

Ζ. Φινλανδία

G) Finland

Η. Λιχτενστάιν

H) Liechtenstein

Θ. Γερμανία

I) Germany

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

ANNEX II

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

I. INTRODUCTION

1. Η οδηγία 92/51 [1] εκδόθηκε με σκοπό την επέκταση του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων ανώτατης εκπαίδευσης ελάχιστης διάρκειας τριών ετών, που καθιερώθηκε με την οδηγία 89/48, στις μορφές εκπαίδευσης άλλων επιπέδων.

1. Council Directive 92/51/EEC [1] was adopted in order to extend the General System for the recognition of higher education and training of at least three years' duration, laid down in Directive 89/48/EEC, to cover other levels of education and training.

[1] L 209 της 24ης Ιουλίου 1992 σ. 25.

[1] L209 of 24th July 1992 p.25

2. Οι βασικές αρχές είναι οι ίδιες [2]: ο επαγγελματίας που διαθέτει πλήρη εκπαίδευση για την άσκηση ενός επαγγέλματος σε ένα κράτος μέλος τεκμαίρεται ότι έχει τα απαραίτητα προσόντα για την άσκηση του ίδιου επαγγέλματος σε άλλο κράτος μέλος. Όπως στην οδηγία 89/48, η απουσία συντονισμού της εκπαίδευσης [3] συνεπάγεται τη δυνατότητα αίτησης μέτρων αντιστάθμισης, με διαδικαστικές εγγυήσεις, σε περίπτωση ουσιαστικών διαφορών στην εκπαίδευση. Εν τούτοις, η μεγαλύτερη ποικιλία των καλυπτόμενων ειδών εκπαίδευσης καθιστά την οδηγία πιο πολύπλοκη: π.χ., υφίστανται τρία κύρια επίπεδα προσόντων, με δυνατότητες «περάσματος» από το ένα σύστημα στο άλλο, ενώ χρειάστηκε να ληφθούν υπόψη και μορφές εκπαίδευσης άτυπες σε σχέση με το αρχικό σύστημα.

2. The basic principles are the same [2]: a person fully qualified to exercise a profession in one Member State is assumed to possess the necessary qualifications for exercising the profession in another Member State. As with Directive 89/48, if training is not co-ordinated [3], compensatory measures may be required, with procedural guarantees, if there are substantial differences between levels of training. However, the wider variety of training courses covered makes the Directive more complex: there are, for example, three main levels of qualification, with bridges or "passerelles", and atypical training compared with the initial system has had to be included.

[2] Το συμπληρωματικό γενικό σύστημα πρέπει να «βασίζεται στις ίδιες αρχές» και να περιλαμβάνει, «τηρουμένων των αναλογιών, τους ίδιους κανόνες με το αρχικό γενικό σύστημα» (αιτιολογική σκέψη 5 της οδηγίας).

[2] The complementary General System is "based on the same principles" and contains "mutatis mutandis the same rules as the initial General System" (recital 5 of the Directive).

[3] «όσον αφορά τα επαγγέλματα για την άσκηση των οποίων η Κοινότητα δεν έχει ορίσει το ελάχιστο επίπεδο των αναγκαίων προσόντων, τα κράτη μέλη διατηρούν την ευχέρεια να καθορίζουν το επίπεδο αυτό, ώστε να εξασφαλίζουν την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχονται στο έδαφός τους» (αιτιολογική σκέψη 2).

[3] "for those professions for the pursuit of which the Community has not laid down the necessary minimum level of qualification, Member States reserve the option of fixing such a level with a view to guaranteeing the quality of services provided in their territory" (recital 2).

3. Στο άρθρο 18 της οδηγίας προβλέπεται η υποβολή μιας έκθεσης σχετικά με την εφαρμογή της πέντε έτη μετά τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς της [4].

3. Article 18 of the Directive provides for a progress report to be made on its application five years after the implementation deadline [4].

[4] 18 Ιουνίου 1994.

[4] 18th June 1994.

4. Η παρούσα έκθεση σκιαγραφεί τη διαδικασία κατάρτισης της οδηγίας και, στη συνέχεια, παρουσιάζει τα της μεταφοράς της στα κράτη μέλη και τα στατιστικά στοιχεία που αφορούν την εφαρμογή της. Κατόπιν, σχολιάζονται τα διάφορα άρθρα της οδηγίας και, εν συνεχεία, εξετάζεται η εμπειρία που πρέκυψε από την εφαρμογή της στις κύριες ομάδες των συγκεκριμένων επαγγελμάτων. Παρουσιάζονται συνοπτικά οι εργασίες της ομάδας συντονιστών η οποία επιφορτίσθηκε με την εφαρμογή της οδηγίας. Ακολούθως, αναπτύσσονται δύο σημαντικά θέματα, το θέμα των γλωσσικών απαιτήσεων και το θέμα της παροχής υπηρεσιών. Τα συμπεράσματα προσπαθούν να καθορίσουν επίσης και ορισμένους προσανατολισμούς για το μέλλον.

4. The present report describes the context in which the Directive was drawn up before turning to its implementation and the statistics on its application. The individual Articles are then examined, as is the experience gained in applying the Directive to the main groups of professions concerned. The work of the Co-ordinators' Group responsible for implementing the Directive is summarised. Next, two important questions on language requirements and the provision of services are dealt with. The conclusions also attempt to identify some policy guidelines for the future.

II. ΠΕΡΙΛΗΨΗ

II. SUMMARY

5. Η έκδοση της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ εγκαινίασε την έναρξη μιας νέας σημαντικής φάσης στη λειτουργία του γενικού συστήματος. Η οδηγία επεξέτεινε την εφαρμογή του γενικού συστήματος σε έναν ευρύ νέο τομέα, που καλύπτει μια πληθώρα πολύ διαφορετικών επαγγελμάτων. Το φάσμα των επαγγελμάτων που καλύπτονται, οι διαφορές στη σχετική εκπαίδευση και κατάρτιση την οποία προϋποθέτουν αυτά τα επαγγέλματα στα κράτη μέλη και το σύστημα «διασύνδεσης» μεταξύ αυτής της οδηγίας και της πρώτης οδηγίας του γενικού συστήματος αποτέλεσαν σημαντικές νέες προκλήσεις για την εφαρμογή της αμοιβαίας αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων από τα κράτη μέλη.

5. The adoption of Directive 92/51/EEC initiated the opening of a major new phase in the operation of the General System. The Directive extended the application of the General System into a large new area covering a multitude of very different professions. The range of professions covered, the variations in the relevant education and training underlying these professions in the Member States and the system of "passerelle" between this directive and the First General System directive all presented major new challenges to the application of mutual recognition by the Member States in the field of the recognition of professional qualifications.

6. Σε πολλά κράτη μέλη σημειώθηκαν σημαντικές καθυστερήσεις στην εφαρμογή της οδηγίας. Ορισμένες από αυτές τις καθυστερήσεις ήταν τόσο εκτεταμένες και τόσο παρατεταμένες, ώστε να στερηθεί η οδηγία κάθε πραγματικού αποτελέσματος για όλο το φάσμα των επαγγελμάτων που καλύπτονται για ένα ολόκληρο κράτος μέλος επί πολλά έτη. Άλλες ήταν πιο σποραδικές και ειδικές και οφείλονταν συχνά στο γεγονός ότι τα κράτη μέλη ακολουθούσαν μάλλον μια διαδικασία εφαρμογής κατά επάγγελμα· όμως, λαμβανόμενες υπόψη συλλογικά, οδήγησαν σε σημαντικές και εκτεταμένες καθυστερήσεις στην εφαρμογή. Πάντως, τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα έχουν πλέον επιλυθεί και η προοπτική για μια πληρέστερη και αποτελεσματικότερη εφαρμογή της οδηγίας φαίνεται θετικότερη.

6. Considerable delays followed in many Member States in the implementation of the Directive. Some of these delays were so extensive and so prolonged as to have deprived the Directive of any real effect across the full range of the professions covered for a whole Member State for several years.

7. Αρχίζουν να διατίθενται στατιστικές που δείχνουν το βαθμό διακίνησης που λαμβάνει χώρα και σε ποια επαγγέλματα συγκεντρώνεται περισσότερο η διακίνηση αυτή, όπως στα επαγγέλματα του τομέα των θαλάσσιων μεταφορών και στα επαγγέλματα του τομέα της υγείας. Γενικότερα, τα επαγγέλματα του εκπαιδευτικού και του μηχανικού είναι εκείνα τα οποία παρουσιάζουν το μεγαλύτερο βαθμό διακίνησης στα πλαίσια του γενικού συστήματος συνολικά. Ένα ακόμη σημαντικό βήμα προς τα εμπρός θα πραγματοποιηθεί όταν τεθεί σε εφαρμογή η τρίτη οδηγία για το γενικό σύστημα - οδηγία 99/42/ΕΟΚ [5] - το 2001.

Others have been more sporadic and specific, often following a more profession-by-profession implementation process, but which when taken collectively have produced significant and widespread delays in application. However, most of these problems are now resolved and the outlook for a more comprehensive and effective application of the Directive looks more positive.

[5] Οδηγία 99/42/ΕΟΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση συστήματος αναγνώρισης των προσόντων σχετικά με τις επαγγελματικές δραστηριότητες που καλύπτονται από τις οδηγίες ελευθέρωσης καθώς και μεταβατικών μέτρων, και για τη συμπλήρωση του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων. ΕΕ αριθ. L 201, 31.07.1999.

7. Statistics are beginning to become available showing the degree of movement taking place and for which professions it is most concentrated, such as in the field of sea transport and health-related professions. More widely, the teaching and engineering professions are migrating the most under the General System as a whole. A major further step forward will be taken when the Third General System Directive - Directive 99/42/EEC [5] - has been implemented in 2001.

8. Η εμπειρία από την εφαρμογή της οδηγίας βοήθησε στην αποσαφήνιση ορισμένων σημαντικών σημείων. Για παράδειγμα, παραμένει το νομοθετικό κενό, που καλύπτουν οι κανόνες της Συνθήκης, όπως ερμηνεύονται από το Δικαστήριο, για εκείνες τις περιπτώσεις οι οποίες δεν καλύπτονται ούτε από τομεακή οδηγία ούτε από το γενικό σύστημα, όπως το επάγγελμα των ειδικευμένων νοσοκόμων που ζητούν αναγνώριση σε κράτος μέλος το οποίο γνωρίζει μόνο την ειδικότητα του νοσοκόμου γενικής φροντίδας. Εξακολουθούν να υφίστανται ορισμένες δυσκολίες ως προς την αναγνώριση τίτλων με βάση τις διατάξεις της οδηγίας που προβλέπουν τη «διασύνδεση» με την οδηγία 89/48, διατάξεις οι οποίες απαιτούν από τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το επίπεδο προσόντων της οδηγίας 89/48 να αναγνωρίζουν τα επίπεδα προσόντων άλλων κρατών μελών που έχουν αποκτηθεί σύμφωνα με την οδηγία 92/51. Αναμένονται επίσης σύντομα από το Δικαστήριο περαιτέρω διευκρινίσεις όσον αφορά τις γλωσσικές απαιτήσεις, ενώ έχουν γίνει περαιτέρω εργασίες από την Επιτροπή σχετικά με τα ιατρικά πιστοποιητικά.

[5] European Parliament and Council Directive 99/42/EEC establishing a mechanism for the recognition of qualifications in respect of the professional activities covered by the Directives on liberalisation and transitional measures and supplementing the General Systems for the recognition of qualifications, Official Journal L 201, 31 July 1999.

9. Εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένες διαφωνίες όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 14, που προβλέπει εξαιρέσεις (παρεκκλίσεις) από την αρχή σύμφωνα με την οποία ο διακινούμενος έχει την επιλογή του μέτρου αντιστάθμισης που πρέπει να εφαρμόζεται σε περιπτώσεις ύπαρξης ουσιαστικών διαφορών μεταξύ των προσόντων του και των προσόντων που απαιτούνται στο κράτος μέλος στο οποίο αυτός επιθυμεί να μετακινηθεί. Μέχρι σήμερα, οι αιτήσεις που έχουν υποβληθεί σχετικά με το θέμα αυτό είναι λίγες και, στις περισσότερες περιπτώσεις, χορηγήθηκαν προσωρινές μόνον εξαιρέσεις. Η πλέον αμφισβητούμενη περίπτωση αφορά την αναγνώριση των προσόντων εκπαιδευτή του σκι· κατά τους επόμενους μήνες θα δοθεί περισσότερη προσοχή σ' αυτό το θέμα. Κατά τους τελευταίους μήνες, εγκρίθηκαν μόνιμες εξαιρέσεις κατόπιν αιτήματος της Γαλλίας για τους οδηγούς ορειβασίας και τους εκπαιδευτές σπηλαιολογίας. Προσωρινές εξαιρέσεις, με ισχύ έως τις 31 Ιουλίου 2000, έχουν χορηγηθεί στην Αυστρία και στη Γαλλία για διάφορα επαγγέλματα σχετικά με την εκμάθηση του σκι, καθώς και σχετικά με την κατάδυση και τον αλεξιπτωτισμό. Το πρόβλημα της αναγνώρισης των εκπαιδευτών σκι εξετάζεται περαιτέρω σε μια σειρά συνεδριάσεων ad hoc, σκοπός των οποίων είναι να διευκολύνουν την ανταλλαγή πληροφοριών, την αποσαφήνιση των σχετικών απόψεων και την επίτευξη ευρείας συμφωνίας για τους όρους της ελεύθερης διακίνησης. Σύμφωνα με την μέχρι τώρα εμπειρία, ενδέχεται να απαιτηθεί περισσότερος χρόνος για την εξασφάλιση της πλήρους εξέτασης μελλοντικών αιτημάτων για εξαιρέσεις και για τη διαβούλευση σχετικά μ' αυτά.

8. Experience of the operation of the Directive has helped to clarify some important points. For example, there remains the legislative vacuum filled by the rules of the Treaty as interpreted by the Court of Justice for those cases which are neither covered by a sectoral directive nor the General System, such as the specialist nurse seeking recognition in a Member State only offering the qualification of general care nurse. There remain some difficulties over recognition under the "passerelles" provisions of the Directive requiring Member States applying Directive 89/48 level qualifications to recognise other Member States' 92/51 level qualifications. Further clarifications are also expected soon from the Court of Justice on language requirements and further work has been done by the Commission on medical certificates.

10. Επιπλέον, η διαδικασία για την ενημέρωση της οδηγίας επικρίθηκε ως υπερβολικά χρονοβόρος και απαιτούσα εντατική εργασία και, παρά την προφανή δυσκολία του θέματος, επιβάλλεται να μελετηθούν λύσεις με στόχο την απλούστευση της διαδικασίας.

9. Some controversy still surrounds the application of Article 14 allowing for exemptions from the principle that the migrant has the choice of the type of compensation measure to be applied in cases of the existence of substantial differences between his qualification and that required in the Member State to which he is moving. There have still been few such applications and mostly only temporary exemptions have been granted so far. The most controversial case involves ski instructor recognition and further attention will be devoted to this area over the coming months. In recent months, permanent exemptions have been granted on a request from France concerning high mountain guides and potholing instructors. Temporary exemptions, lasting up to 31 July 2000, have been granted to Austria and France for various ski instruction professions as well as underwater diving and parachuting. The issue of ski instructor recognition is being further examined in a series of ad hoc meetings designed to facilitate the exchange of information, the clarification of views and the development of wide-ranging agreement on the conditions for free movement. In the light of experience so far, more time may be required to ensure the full examination of, and consultation on, future requests for exemptions.

11. Η εφαρμογή της οδηγίας 92/51 είχε επίσης κάποιο αντίκτυπο στην τουριστική βιομηχανία προξενώντας πολλές συζητήσεις, αλλά και ορισμένες δικαστικές προσφυγές σχετικά με τις τοπικές απαιτήσεις προσόντων και εγγραφής σε μητρώα τόσο για ξεναγούς όσο και για οργανωτές ταξιδιών. Ως αποτέλεσμα των εξελίξεων σ' αυτόν τον τομέα και σε άλλους σχετικούς τομείς, καθώς και συνεπεία της νέας πρότασης οδηγίας σχετικά με το ηλεκτρονικό εμπόριο, έγιναν περαιτέρω εκτιμήσεις σχετικά με την ανάγκη για μεγαλύτερη νομική σαφήνεια, ασφάλεια δικαίου και κανόνες που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της σύγχρονης αγοράς όσον αφορά τη διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών, σε αντίθεση με τη δραστηριοποίηση σε τοπικό μόνον επίπεδο.

10. In addition, the procedure for the up-dating of the Directive has been criticised as too time-consuming and work-intensive and, despite the evident difficulty of the issue, solutions need to be examined with a view to simplifying the process.

12. Η εφαρμογή των οδηγιών του γενικού συστήματος οδήγησε επίσης και στην εξέταση ορισμένων ιδιαίτερων θεμάτων, όπως ο ρόλος του κοινοτικού δικαίου σε σχέση με την πρόσληψη σε δημόσιες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των θέσεων για την άσκηση ειδικών καθηκόντων σε δημόσια υπηρεσία, τις προσλήψεις γενικού χαρακτήρα βάσει ενός ορισμένου επιπέδου προσόντων και τη διεξαγωγή διαγωνισμών.

11. The application of Directive 92/51/EEC has also had some impact on the tourist industry with much discussion and some legal proceedings relating to local qualification and registration requirements for both guides and tour managers. As a result of developments in this and related areas, as well as the new proposal for a directive on electronic commerce, further reflections have been undertaken on the need for greater legal clarity, certainty and rules proportionate to modern market needs concerning the cross-frontier provision of services as opposed to local establishment.

13. Η εργασία της ομάδας συντονιστών επεκτάθηκε ώστε να περιλάβει και την οδηγία 92/51, ενώ οι πολύτιμες εργασίες αυτής της ομάδας συνεχίστηκαν και απέκτησαν μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα με την έκδοση του κώδικα δεοντολογίας που εγκρίθηκε από την ομάδα συντονιστών του γενικού συστήματος αναγνώρισης διπλωμάτων σχετικά με τη διοικητική πρακτική που πρέπει να ακολουθείται για την εφαρμογή του γενικού συστήματος. Στο ευρύτερο πλαίσιο των πρόσφατων εργασιών της Επιτροπής σχετικά με το θέμα της αμοιβαίας αναγνώρισης γενικά, η ομάδα μελετά σήμερα την πιθανότητα εντατικοποίησης του ρόλου των συντονιστών στη διαδικασία ανταλλαγής πληροφοριών και απόψεων, με σκοπό να υποβοηθηθεί η λήψη αποφάσεων όσον αφορά την αμοιβαία αναγνώριση.

12. The application of the General System directives has also led to the examination of some discrete issues such as the role of Community law in relation to public service recruitment, including for the exercise of specific professions in the public service, general recruitment on the basis of a certain level of qualification and the use of competitions.

III. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

13. The work of the Co-ordinators' Group has been extended to embrace Directive 92/51/EEC and the valuable work of this Group has continued and grown in importance, in particular with the adoption of the Code of Conduct approved by the Group of Co-ordinators for the General System of recognition of diplomas on administrative practice in the implementation of the General System. Under the broad ambit of the wider work of the Commission recently on the subject of mutual recognition generally, the Group is currently considering the possible enhancement of the role of Co-ordinators in the exchange of information and views to assist in the taking of decisions on mutual recognition.

14. Η πρώτη οδηγία σχετικά με το γενικό σύστημα (89/48) κάλυπτε μόνο την εκπαίδευση διαρκείας τουλάχιστον τριών ετών σε πανεπιστήμιο ή σε άλλο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Κατέστη, επομένως, σαφές ότι το γενικό σύστημα έπρεπε να συμπληρωθεί με μια οδηγία που να καλύπτει την εκπαίδευση μικρότερης διαρκείας ή διαφορετικού επιπέδου.

III. BACKGROUND

15. Η αρχική πρόταση της Επιτροπής, που υποβλήθηκε στις 8 Αυγούστου 1989, κάλυπτε λοιπόν δύο επίπεδα εκπαίδευσης:

14. The first Directive on the General System (89/48) covered only courses lasting three years or more, at a university or higher education establishment. It thus became clear that the system needed balancing with a Directive covering shorter courses and those at other levels.

· δευτεροβάθμια εκπαίδευση ή επαγγελματική πείρα (πιστοποιητικό), και

15. The Commission's initial proposal, presented on 8 August 1989, thus covered two levels of training :

· σύντομη μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση (δίπλωμα).

- secondary or occupational experience (certificate), and

16. Η πρόταση αυτή προέβλεπε την αναγνώριση τίτλων στο εσωτερικό κάθε επιπέδου, μεταξύ των επιπέδων 2 και 3 (δηλαδή διπλώματος κατά την οδηγία 89/48 κατόπιν σπουδών τουλάχιστον τριών ετών και διπλώματος κατόπιν σύντομης μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) και μεταξύ των επιπέδων 1 και 2 (δηλαδή πιστοποιητικού και διπλώματος «σύντομης μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης»).

- short, post-secondary training (diploma).

17. Η αναγνώριση της πείρας προβλεπόταν επίσης στα πλαίσια του επιπέδου 1 (πιστοποιητικό).

16. This proposal allowed for recognition within each level, between levels 2 and 3 (i.e. Directive 89/48-level qualification of at least three years and short post-secondary training diploma), and between levels 1 and 2 (i.e. the certificate and the "short post-secondary" diploma).

18. Η τροποποιημένη πρόταση, που υποβλήθηκε στις 8 Αυγούστου 1990, υιοθέτησε κατ' ουσίαν τις τροπολογίες που ψήφισε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 17 Μαΐου 1990. Οι κύριες τροποποιήσεις ήταν οι ακόλουθες: το δίπλωμα επεκτάθηκε σε εκπαίδευση με πραγματικό επίπεδο συγκρίσιμο με εκείνο της αντίστοιχης σύντομης ανώτατης εκπαίδευσης, έστω και αν δεν θεωρείται ως ανώτατη εκπαίδευση στο κράτος μέλος καταγωγής. Για το πιστοποιητικό, διευκρινίσθηκε ότι η εκπαίδευση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί εναλλακτικά σε επαγγελματική σχολή και σε επιχείρηση. Εξάλλου, για τα διπλώματα, καθορίσθηκε μια οροφή για τις ισοτιμίες μεταξύ των επιπέδων 2 και 3, όταν η διάρκεια της εκπαίδευσης υπερβαίνει τα 4 έτη στο κράτος μέλος υποδοχής, έτσι ώστε να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις στην εφαρμογή του συστήματος. Εισήχθη επίσης η επιλογή μεταξύ δοκιμασίας και άσκησης εντός του επιπέδου του πιστοποιητικού.

17. Provision for recognition of experience was also made within level 1 (certificate).

19. Εμφανίσθηκαν δύο νέες έννοιες στο Συμβούλιο: η βεβαίωση επάρκειας, που καλύπτει πολύ σύντομη εκπαίδευση για την οποία οι μηχανισμοί αναγνώρισης και αντιστάθμισης που προβλέπονται για τα διπλώματα και τα πιστοποιητικά θα ήταν υπερβολικά επαχθείς, και η νομοθετικά κατοχυρωμένη εκπαίδευση η οποία, προβλέποντας απαλλαγή από την προϋπόθεση της επαγγελματικής πείρας δύο ετών που θα εζητείτο στην περίπτωση που το επάγγελμα δεν κατοχυρώνεται νομοθετικά, αποκαθιστά καλύτερη ισορροπία μεταξύ των κρατών μελών που κατοχυρώνουν νομοθετικά τα επαγγέλματα και εκείνων που περιορίζονται στις περισσότερες περιπτώσεις να κατοχυρώνουν την εκπαίδευση [6].

18. The amended proposal, presented on 8 August 1990, took over the substance of the amendments adopted by Parliament on 17 May 1990. The main changes were as follows: the diploma was extended to courses whose effective level was comparable to that of corresponding short higher education courses, even though they were not regarded as higher education in the Member State of origin. For the certificate, it was made clear that courses could alternate between a vocational establishment and an enterprise.

[6] Σύμφωνα με τις εξηγήσεις που παρέσχε η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της της 5ης Μαρτίου 1992 στο Κοινοβούλιο σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου.

In addition, an upper limit was set on diploma equivalences between levels 2 and 3, when in the host country the course exceeded four years' duration, in order to avoid distortions in the system's application. Another amendment was to include a choice between test and work experience within the certificate level.

20. Καθόσον η κοινή θέση του Συμβουλίου αντικατοπτρίζει τη γνώμη του Κοινοβουλίου, αυτό (το Κοινοβούλιο) αποφάσισε [7] να μην παρουσιάσει καμία τροπολογία σε δεύτερη ανάγνωση. Η οδηγία επομένως εγκρίθηκε στις 18.6.92.

19. Two further notions emerged during the Council stage: a certificate of competence, covering very short courses for which the recognition and compensation mechanisms put in place for diplomas and certificates would have been too cumbersome, and regulated training which, by giving exemption from the two years' professional experience which would normally be required in an unregulated profession, created a better balance between Member States where professions are regulated and those where regulation is generally limited to training courses [6].

[7] Έγγραφο PE 200.275.

[6] According to the Commission's explanations in its Communication of 5 March 1992 to Parliament on the common position of the Council.

IV. ΓΕΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

20. Since the common position of the Council reflected the opinion of Parliament, the latter decided [7] not to submit any amendments on the second reading. The Directive was consequently approved on 18 June 1992.

Α. Πρόοδος όσον αφορά τη μεταφορά της οδηγίας

[7] Doc. PE 200.275

21. Η οδηγία, η οποία έπρεπε να ενσωματωθεί στα εθνικά δίκαια των κρατών μελών έως τις 18 Ιουνίου 1994, έχει πλέον μεταφερθεί σε όλα τα κράτη μέλη [8]. Σε ορισμένα μεταφέρθηκε με καθυστέρηση σε σχέση με την προθεσμία των δύο ετών που καθορίσθηκε με το άρθρο 16, πράγμα το οποίο μειώνει την εμπειρία της εφαρμογής της. Η καθυστέρηση αυτή ανήλθε περίπου σε ένα έτος για την Ισπανία, δύο έτη για την Ιρλανδία, δύο και ήμισυ έτη για την Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, τρία έτη για το Βέλγιο και τέσσερα έτη για την Ελλάδα. Ως εκ τούτου, κινήθηκαν διαδικασίες παράβασης εκ μέρους της Επιτροπής.

IV. GENERAL FRAMEWORK

[8] Με την επιφύλαξη της τυχόν χωριστής μεταφοράς για κάθε επί μέρους επάγγελμα.

A. Progress with implementation

Β. Εφαρμογή

21. The Directive, due to be implemented by 18th June 1994, has now been transposed in all Member States [8]. In some it was transposed later than the two year deadline laid down in Article 16, which reduces the experience gained in applying it. Spain was approximately one year late, Ireland two years, Portugal and the United Kingdom two and a half years, Belgium three years and Greece four years late. The Commission therefore initiated and pursued infringement procedures.

1. Εισαγωγή

[8] This is without prejudice to transposition on a profession-by-profession basis

22. Σύμφωνα με το άρθρο 18 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να διαβιβάζουν στην Επιτροπή στατιστικά στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των διπλωμάτων ΕΕ που αναγνωρίστηκαν κατά τη διάρκεια διετούς περιόδου αναφοράς, μαζί με γραπτή έκθεση που θα επισημαίνει τα κυριότερα ζητήματα και προβλήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή της οδηγίας. Η ανάλυση που ακολουθεί αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ κατά την περίοδο 1995 έως και 1998· δεν πραγματοποιήθηκε νωρίτερα λόγω της πολύ μικρής ποσότητας πληροφοριών που ήταν διαθέσιμες την εποχή εκείνη. Η εν λόγω ανάλυση περιλαμβάνει επίσης στοιχεία και από τις χώρες του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) [9], λόγω των τροποποιήσεων που έγιναν στη συμφωνία ΕΟΧ, με τις οποίες ενσωματώθηκαν στη συμφωνία οι οδηγίες του τομέα αυτού.

B. Application

[9] Η Ισλανδία δεν αναγνώρισε κανένα δίπλωμα βάσει της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ.

1. Introduction

2. Περίοδος αναφοράς 1995-96

22. In accordance with Article 18 of Directive 92/51/EEC, Member States are obliged to send the Commission statistics on the numbers of EU diplomas recognised for a 2 year reporting period together with a written report highlighting the main questions and problems arising with implementation of the Directive. The analysis below concerns the operation of Directive 92/51/EEC for the period 1995-98 inclusive and has not been made preceding this date given the little amount of information available at that time. This analysis also includes data from the European Economic Area (EEA) countries [9] given the amendments to the EEA agreement which have incorporated the directives in this field.

23. Οι πληροφορίες που περιέχονται σ' αυτό το τμήμα της έκθεσης προέρχονται, ως επί το πλείστον, από τα κράτη μέλη της βόρειας Ευρώπης (Δανία, Γερμανία, Αυστρία, Κάτω Χώρες, Σουηδία, Φινλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο), αλλά επίσης και από την Ιταλία. Από τις χώρες ΕΟΧ, μόνο το Λιχτενστάιν διαβίβασε στατιστικές.

[9] Iceland did not recognise any diplomas falling under Directive 92/51/EEC.

24. Τα κράτη μέλη της νότιας Ευρώπης δεν έδωσαν καμιά πληροφορία στην Επιτροπή για διαφόρους λόγους [πρόσφατη ή εν εξελίξει μεταφορά στο εθνικό δίκαιο (Πορτογαλία, Ισπανία, Ελλάδα)· μεγέθη διακίνησης πολύ χαμηλά (Γαλλία)· μη διαθέσιμες πληροφορίες (Ιρλανδία, Λουξεμβούργο)· απουσία αιτήσεων (Βέλγιο)]. Παρακάτω παρατίθεται ένας γενικός πίνακας των διαθέσιμων δεδομένων, από τα οποία επιβεβαιώνεται το γεγονός ότι η ελεύθερη διακίνηση διενεργείται κυρίως μεταξύ των κρατών μελών του Βορρά, καθώς επίσης μεταξύ των κρατών αυτών και της Ιταλίας.

2. Reporting period 1995-96

25.

23. For the most part, the information given in this section of the report has been obtained from the northern Member States (Denmark, Germany, Austria, the Netherlands, Sweden, Finland and the United Kingdom) and from Italy. Of the EEA states, only Liechtenstein provided statistics.

Κύρια επαγγέλματα τα οποία αφορά η ελεύθερη διακίνηση σύμφωνα με την οδηγία

24. For various reasons, the southern Member States did not supply information to the Commission (recent or continuing implementation - Portugal, Spain, Greece; few migrations - France; information not available - Ireland, Luxembourg; no applications - Belgium). An overview of the figures available confirms the nature of the free movement occurring mainly between and amongst northern Member States and Italy.

Φυσικοθεραπευτές (διακίνηση προς τη Γερμανία).

25.

Nαυτικά επαγγέλματα (διακίνηση προς τη Δανία, τη Σουηδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία).

Main professions for which free movement occurs under the Directive

Ειδικευμένοι νοσοκόμοι (διακίνηση προς την Αυστρία και τη Γερμανία).

Physiotherapists (moving to Germany)

Παιδοκόμοι (διακίνηση προς την Αυστρία).

Seafaring professionals (moving to Denmark, Sweden, United Kingdom and Germany)

Μασέρ (διακίνηση προς την Ιταλία).

Specialist Nurses (moving to both Austria and Germany)

Τεχνικοί ακτινολογικού εργαστηρίου (διακίνηση προς την Ιταλία).

Childcare workers (moving to Austria)

26.

Masseurs (moving to Italy)

Κύρια κράτη που αναγνωρίζουν διπλώματα // Κράτος χορήγησης του διπλώματος

Radiographers (moving to Italy)

Γερμανία 767 // Κάτω Χώρες, Ηνωμένο Βασίλειο

26.

Αυστρία 164 // Γερμανία

Principal States which recognise diplomas // States from which they come

Ηνωμένο Βασίλειο 106 // Κάτω Χώρες

Germany 767 // Netherlands, UK

Δανία 76 // Σουηδία

Austria 164 // Germany

Ιταλία 25 // Γερμανία

United Kingdom 106 // Netherlands

Σουηδία 21 // Δανία, Νορβηγία, Φινλανδία και Ισλανδία

Denmark 76 // Sweden

Λιχτενστάιν 8 // Γερμανία

Italy 25 // Germany

Κάτω Χώρες 7 // Βέλγιο

Sweden 21 // Denmark, Norway, Finland and Iceland

Φινλανδία 4 // Τα διαθέσιμα δεδομένα δεν επαρκούν για την εξαγωγή συμπερασμάτων

Liechtenstein 8 // Germany

27. Η Γερμανία είναι, με μεγάλη διαφορά, η χώρα που «εισήγαγε» το μεγαλύτερο αριθμό διπλωμάτων (767)· τα διπλώματα αυτά προέρχονται κυρίως από τις Κάτω Χώρες (288 φυσικοθεραπευτές και 102 ναυτικοί) και το Ηνωμένο Βασίλειο (52 από τα 64 βρετανικά διπλώματα αφορούσαν ναυτικούς). Οι Κάτω Χώρες, αντίθετα, κλήθηκαν να αναγνωρίσουν ελάχιστα διπλώματα (7). Στην Αυστρία, αναγνωρίσθηκαν 164 αλλοδαπά διπλώματα, ήτοι σαφώς λιγότερα απ' ό,τι στη Γερμανία· οι περισσότεροι από αυτούς τους τίτλους, που χορηγήθηκαν στη Γερμανία, αφορούσαν τα επαγγέλματα του παιδοκόμου (Kindergδrtner/in) και του ειδικευμένου νοσοκόμου (Pflegenhelfer). Το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο κατέχει την τρίτη θέση, αναγνώρισε κυρίως ολλανδικά διπλώματα στον τομέα της θαλάσσιας ναυσιπλοΐας. Η Δανία, όπου ο αριθμός των διπλωματούχων αλλοδαπών που επιθυμούν να αναγνωρισθούν τα διπλώματά τους υπερβαίνει τον αριθμό των δανών διπλωματούχων που επιθυμούν να εργασθούν σε άλλο κράτος μέλος, αναγνώρισε κυρίως σουηδικά διπλώματα που επίσης παρέχουν πρόσβαση σε ναυτικά επαγγέλματα: ναύτης (matros), μηχανικός (motormand) και ναύτης βοηθός (skibassistent), ενώ η Σουηδία αναγνώρισε διπλώματα (21) που χορηγήθηκαν στον ίδιο τομέα από άλλες σκανδιναβικές χώρες (κυρίως τη Δανία, ακολουθούμενη από τη Νορβηγία, τη Φινλανδία και την Ισλανδία).

Netherlands 7 // Belgium

28. Οι Κάτω Χώρες και η Φινλανδία κλήθηκαν να αναγνωρίσουν πολύ λιγότερα διπλώματα απ' ό,τι οι γείτονές τους, πράγμα το οποίο οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι οι χώρες αυτές κατοχυρώνουν νομοθετικά λιγότερες δραστηριότητες.

Finland 4 // Insufficient data to draw conclusions

29.

27. Germany is by far the highest importer of diplomas (767) and such diplomas are mainly Dutch (288 physiotherapy diplomas and 102 seafaring diplomas) and British (52/64 British diplomas were in the field of seafaring). The Dutch, for their part, were called upon to recognise hardly any diplomas at all (7). Austria, at substantially less than Germany, recognised 164 foreign diplomas, most of them German in the field of childcare and specialist nursing Kindergärtner/in and Pflegehelfer. The UK was next, recognising mainly Dutch seafaring diplomas.

Κύρια κράτη που εξάγουν διπλώματα // Προς

Denmark, a higher importer than exporter, recognised mainly Swedish diplomas also n the field of seafaring rating (matros, motormand and skibassistent) whilst the Swedish import market (21) comes from the Nordic countries (Denmark mainly, followed by Norway, Finland and Iceland), also in the seafaring sector.

Κάτω Χώρες 574 // Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία

28. The Dutch and Finns have been called upon to grant many fewer recognition requests than their neighbours partly because they regulate fewer activities.

Γερμανία 171 // Αυστρία

29.

Σουηδία 78 // Δανία

Principal States which export their diplomas // To :

Ηνωμένο Βασίλειο 64 // Γερμανία

Netherlands 574 // United Kingdom, Germany

Αυστρία 55 // Γερμανία

Germany 171 // Austria

Δανία 29 // Γερμανία

Sweden 78 // Denmark

Φινλανδία 29 // Γερμανία

United Kingdom 64 // Germany

Ιταλία 20 // Γερμανία

Austria 55 // Germany

Λιχτενστάιν 1 // Γερμανία

Denmark 29 // Germany

30. Οι Κάτω Χώρες είναι το κράτος που έχει εξαγάγει τα περισσότερα διπλώματα (574) βάσει της δεύτερης οδηγίας. Τα διπλώματα αυτά αναγνωρίσθηκαν κυρίως από το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία. Η Γερμανία είναι η χώρα η οποία έχει εισαγάγει το μεγαλύτερο αριθμό διπλωμάτων, ενώ κατέχει τη δεύτερη θέση όσον αφορά τον αριθμό εξαγομένων διπλωμάτων (171), στις περισσότερες περιπτώσεις στην Αυστρία. Τα περισσότερα σουηδικά διπλώματα εξήχθησαν προς τη Δανία και αφορούσαν τη θαλάσσια ναυσιπλοΐα. Τα βρετανικά διπλώματα που εξήχθησαν (64) εξήχθησαν κυρίως προς τη Γερμανία και αφορούν τον ίδιο τομέα. Τα αυστριακά διπλώματα που εξήχθησαν (55) είναι στη μεγάλη πλειονότητά τους διπλώματα φυσικοθεραπευτή, των οποίων οι κάτοχοι διακινούνται προς τη Γερμανία· οι κάτοχοι δανικών διπλωμάτων που εξήχθησαν (29) διακινήθηκαν κυρίως προς τη Γερμανία.

Finland 29 // Germany

31. Αυτοί οι απόλυτοι αριθμοί πρέπει, εν τούτοις, να αξιολογηθούν σε συνάρτηση με την εθνική «δημογραφία» των αντίστοιχων επαγγελμάτων.

Italy 20 // Germany

3. Συμπέρασμα

Liechtenstein 1 // Germany

32. Ο τομέας της θαλάσσιας ναυσιπλοΐας σημειώνει ροές διακίνησης διπλής κατεύθυνσης, δηλαδή από τις Κάτω Χώρες, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο προς τη Δανία, τη Σουηδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία.

30. The highest exporter of diplomas under the second Directive is the Netherlands at 574 and these diplomas are recognised mainly by the United Kingdom and Germany. The latter is both the highest importer and the second highest exporter (171) and German diplomas are mainly recognised in Austria. Swedish diplomas are mainly recognised in the seafaring sector by Denmark. The United Kingdom (64) exports mainly to Germany in the seafaring sector; Austria (55) exports mainly physiotherapists to Germany and Denmark (29) exports mainly to Germany.

33. Οι παιδοκόμοι και οι ειδικευμένοι νοσοκόμοι τείνουν να διακινούνται προς μία μόνο κατεύθυνση, από τη Γερμανία προς την Αυστρία. Το ίδιο ισχύει για τους φυσικοθεραπευτές που εγκαταλείπουν κυρίως τις Κάτω Χώρες για να εγκατασταθούν στη Γερμανία. Μικρότεροι αριθμοί μασέρ και τεχνικών τεχνολογικού εργαστηρίου διακινήθηκαν προς την Ιταλία.

31. These absolute figures should, of course, be viewed in the context of the national populations of such professions.

4. Περίοδος αναφοράς 1997-98

3. Conclusion

34. Κατέστη σαφές ότι, για την εν λόγω περίοδο, οι κύριοι τομείς στους οποίους σημειώθηκε ελεύθερη διακίνηση βάσει της οδηγίας αφορούν τα επαγγέλματα του τομέα της υγείας και τα επαγγέλματα του τομέα των θαλάσσιων μεταφορών (ναυτικοί). Η Νορβηγία (χώρα ΕΟΧ) δέχθηκε, με μεγάλη διαφορά, το μεγαλύτερο αριθμό διακινουμένων ΕΕ, κυρίως από χώρες της Βόρειας Ευρώπης (Σουηδία και ΗΒ), ενώ τα περισσότερα διπλώματα που αναγνωρίστηκαν αφορούσαν μηχανικούς του εμπορικού ναυτικού ή αξιωματικούς καταστρώματος. Σημειώνεται ότι η ελεύθερη διακίνηση είναι επίσης πολύ υψηλή μεταξύ των ειδικευμένων νοσοκόμων στην Αυστρία, την Ισπανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο και το ΗΒ.

32. The seafaring sector benefits from two-way cross-border traffic. Professionals move from the Netherlands, Sweden and the United Kingdom to Denmark, Sweden, the United Kingdom and Germany.

35. Ελήφθησαν πλήρη στοιχεία από όλες τις χώρες της ΕΕ, περιλαμβανομένων των χωρών του ΕΟΧ, με εξαίρεση την Ελλάδα.

33. Childcare professionals and specialist nurses tend to move in one direction: from Germany to Austria. So do physiotherapists, who move mainly from the Netherlands to Germany. Smaller numbers of masseurs and radiographers have moved to Italy.

36.

4. Reporting period 1997-98

Κύρια επαγγέλματα που αφορά η ελεύθερη διακίνηση σύμφωνα με την οδηγία

34. It became evident that for the above period, the main sectors where free movement occurs under this directive are health-related professions and maritime transport (seafaring). Norway (EEA country) welcomed by far the highest number of EU migrants mainly from Northern Europe (Sweden and the UK) and most of the qualifications recognised were as Marine Engineering Officers or Deck Officers. Notably, free movement is also very high amongst specialist nurses in Austria, Spain, Germany, France, Luxembourg and UK.

Nαυτικά επαγγέλματα (διακίνηση προς τη Νορβηγία, τη Δανία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο)

35. Complete data was received from all EU including EEA Member States except Greece .

Φυσικοθεραπευτές (διακίνηση προς τη Γερμανία)

36.

Ειδικευμένοι νοσοκόμοι (διακίνηση προς την Αυστρία, την Ισπανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο και το Ηνωμένο Βασίλειο)

Main professions for which free movement occurs under the Directive

Οπτικοί (διακίνηση προς τη Γαλλία)

Seafaring professionals (moving to Norway, Germany, Denmark, Sweden and UK)

Τεχνικοί μηχανικοί (διακίνηση προς το Ηνωμένο Βασίλειο)

Physiotherapists (moving to Germany)

Ειδικοί υγιεινής οδόντων (διακίνηση προς το Ηνωμένο Βασίλειο) και οδοντοτεχνίτες (διακίνηση προς την Πορτογαλία)

Specialist Nurses (moving to Austria, Spain, Germany, France, Luxembourg and UK)

Μασέρ (διακίνηση προς την Ιταλία)

Opticians (moving to France)

Μηχανικοί συντήρησης αεροσκαφών (διακίνηση προς την Ιρλανδία)

Engineer Technicians (moving to UK)

Παιδοκόμοι (διακίνηση προς την Αυστρία και την Ιταλία)

Dental hygienists (moving to UK) and Dental Technicians (moving to Portugal)

Masseurs (moving to Italy)

Κράτη μέλη που αναγνωρίζουν διπλώματα // Κράτος μέλος χορήγησης του διπλώματος

Aircraft Maintenance Engineers (moving to Ireland)

Νορβηγία 1535 // Σουηδία, ΗΒ, Ελλάδα

Childcare workers (moving to Austria and Italy)

Γερμανία 822 // Κάτω Χώρες, ΗΒ και Βέλγιο

37.

Λουξεμβούργο 283 // Γαλλία, Γερμανία και Αυστρία

Member States which recognise diplomas // Member States from which they come

Ισπανία 229 // Γερμανία, ΗΒ και Γαλλία

Norway 1535 // Sweden, UK, Greece

ΗΒ 173 // Ιρλανδία, Κάτω Χώρες και Φινλανδία

Germany 822 // Netherlands, UK and Belgium

Αυστρία 91 // Γερμανία

Luxembourg 283 // France, Germany and Austria

Δανία 61 // Γερμανία και Σουηδία

Spain 229 // Germany, UK and France

Ιταλία 44 // Γερμανία

UK 173 // Ireland, Netherlands and Finland

Γαλλία 37 // Βέλγιο

Austria 91 // Germany

Ιρλανδία 36 // ΗΒ

Denmark 61 // Germany and Sweden

Σουηδία 31 // Φινλανδία

Italy 44 // Germany

Κάτω Χώρες 26 // Γερμανία και Βέλγιο

France 37 // Belgium

Πορτογαλία 20 // Γαλλία και Ισπανία

Ireland 36 // UK

Φινλανδία 20 // Σουηδία

Sweden 31 // Finland

Λιχτενστάιν 10 // Αυστρία

Netherlands 26 // Germany and Belgium

Βέλγιο 7 // Κάτω Χώρες

Portugal 20 // France and Spain

Finland 20 // Sweden

Κράτη μέλη που εξάγουν διπλώματα // Προς

Liechtenstein 10 // Austria

Σουηδία 701 // Νορβηγία (620), Δανία (30), Φινλανδία (15) και ΗΒ (13)

Belgium 7 // Netherlands

ΗΒ 580 // Νορβηγία (460), Γερμανία (54), Ισπανία (32) και Ιρλανδία (21)

38.

Κάτω Χώρες 574 // Γερμανία (504), ΗΒ (36) και Ισπανία (12)

Member States which export their diplomas // To :

Γερμανία 307 // Ισπανία (75), Αυστρία (68), Λουξεμβούργο (37), Ιταλία (32), Νορβηγία (34) και Δανία (27)

Sweden 701 // Norway (620), Denmark (30), Finland (15) and UK (13)

Γαλλία 277 // Λουξεμβούργο (206), Ισπανία (38) και Γερμανία (10)

UK 580 // Norway (460), Germany (54) and Spain (32) and Ireland (21)

Δανία 142 // Νορβηγία (86), Γερμανία (27) και Ισπανία (18)

Netherlands 574 // Germany (504), UK (36) and Spain (12)

Ισπανία 136 // Νορβηγία (98), Γερμανία (14), ΗΒ (11)

Germany 307 // Spain (75) , Austria (68), Luxembourg (37), Italy (32), Norway (34) and Denmark (27)

Αυστρία 131 // Νορβηγία (51), Γερμανία (42) και Λουξεμβούργο (24)

France 277 // Luxembourg (206), Spain (38) Germany (10)

Βέλγιο 124 // Γερμανία (53), Γαλλία (35), Λουξεμβούργο (11) και Ισπανία (10)

Denmark 142 // Norway (86), Germany (27) and Spain (18)

Ελλάδα 111 // Νορβηγία (93), Γερμανία (7)

Spain 136 // Norway (98), Germany (14), UK (11)

Φινλανδία 101 // Νορβηγία (35), Σουηδία (22), ΗΒ (22)

Austria 131 // Norway (51), Germany (42) and Luxembourg (24)

Ιρλανδία 89 // ΗΒ (77), Νορβηγία (18)

Belgium 124 // Germany (53), France (35), Luxembourg (11) and Spain (10)

Ισλανδία 52 // Γερμανία (35), Νορβηγία (16)

Greece 111 // Norway (93), Germany (7)

Ιταλία 47 // Ισπανία (22), Γερμανία (13)

Finland 101 // Norway (35), Sweden (22), UK (22)

Πορτογαλία 28 // Γερμανία (12), Νορβηγία (8)

Ireland 89 // UK (77) Norway (18)

Λουξεμβούργο 14 // Γερμανία (13)

Iceland 52 // Germany (35) Norway (16)

Νορβηγία 7 // Γερμανία

Italy 47 // Spain (22) Germany (13)

Λιχτενστάιν 4 // Γερμανία

Portugal 28 // Germany (12) Norway (8)

39. Με εξαίρεση την Ελλάδα, κατά την εν λόγω περίοδο αναφοράς, υπήρξαν περίπου 3.425 περιπτώσεις αναγνώρισης. Συνολικά, κατά την περίοδο 1995 έως και 1998, υπήρξαν 4.603 περιπτώσεις αναγνώρισης μόνο βάσει της δεύτερης οδηγίας του γενικού συστήματος. Η περίοδος αναφοράς 1997-98 παρουσιάζει σαφή αύξηση (σχεδόν τριπλασιασμό) του αριθμού των περιπτώσεων αναγνώρισης. Πολλοί από τους τίτλους που αναγνωρίστηκαν ήταν διπλώματα που εμπίπτουν στον ορισμό του παραρτήματος Γ, πιστοποιητικά ή βεβαιώσεις επάρκειας.

Luxembourg 14 // Germany (13)

40. Ο σχετικά μεγάλος αριθμός διπλωμάτων που αναγνωρίστηκαν από τις σκανδιναβικές χώρες εξηγείται από το κοινό ενδιαφέρον όλων των χωρών αυτών για τη ναυτιλία. Το επάγγελμα του φυσικοθεραπευτή είναι πιθανότατα εκείνο το οποίο παρουσιάζει το μεγαλύτερο βαθμό διακίνησης βάσει του γενικού συστήματος συνολικά· αυτό εξηγεί το μεγάλο αριθμό αιτήσεων αναγνώρισης που ικανοποιήθηκαν βάσει της οδηγίας 92/51/EΟΚ από τη Γερμανία, η οποία είναι το μόνο κράτος μέλος που κατοχυρώνει νομοθετικά το επάγγελμα αυτό βάσει της εν λόγω οδηγίας.

Norway 7 // Germany

Ο μεγάλος αριθμός ειδικευμένων νοσοκόμων που διακινούνται μεταξύ Αυστρίας, Ισπανίας, Γερμανίας, Γαλλίας, Λουξεμβούργου και ΗΒ και παιδοκόμων που διακινούνται προς την Αυστρία και την Ιταλία εξηγείται από το γεγονός ότι στις χώρες αυτές υπάρχουν πολλοί ειδικευμένοι νοσοκόμοι και παιδοκόμοι. Από τις στατιστικές που διαβίβασε η Γαλλία προκύπτει το νέο στοιχείο της διακίνησης οπτικών. Η Επιτροπή εξετάζει διεξοδικά τη νομοθετική κατοχύρωση των επαγγελμάτων του τομέα της τεχνολογίας των πληροφοριών, πράγμα που αναμένεται να δώσει μια εξήγηση για το γεγονός ότι το ΗΒ έχει αναγνωρίσει τόσο πολλά διπλώματα τεχνικών μηχανικών. Αντικείμενο περαιτέρω εξέτασης θα αποτελέσει επίσης ο αριθμός των ειδικών υγιεινής οδόντων (οδοντοϋγειονολόγων) που διακινούνται προς το ΗΒ.

Liechtenstein 4 // Germany

5. Συμπέρασμα

39. Excluding Greece, for the above reporting period there were some 3,425 cases of recognition. In total for 1995-98 inclusive, there were 4,603 cases of recognition under this "second" General System directive alone. The reporting period for 1997-98 shows a net increase (almost 3 times) in the numbers of cases of recognition. Many of the qualifications recognised were Diplomas falling under the definition of Annex C, Certificates or Attestations of Competence.

41. Οι διάφοροι αυτοτελείς ή συνδυασμένοι λόγοι στους οποίους οφείλεται η διακίνηση εργαζομένων φαίνεται, συνοπτικά, να είναι οι εξής: η ύπαρξη επαγγελματιών της ίδιας κατηγορίας σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη και το ισοδύναμο αντίστοιχο επίπεδο προσόντων βάσει της οδηγίας - δίπλωμα, πιστοποιητικό, βεβαίωση επάρκειας κ.λπ. - (π.χ., περίπτωση ειδικευμένων νοσοκόμων που διακινούνται μεταξύ Αυστρίας, Ισπανίας, Γερμανίας, Γαλλίας, Λουξεμβούργου και ΗΒ)· ο μεγάλος αριθμός ναυτικών που υπάρχουν στη Σουηδία, το ΗΒ, την Ελλάδα και τη Νορβηγία εξηγεί ίσως το μεγάλο αριθμό ναυτικών που διακινούνται από τις χώρες αυτές κυρίως προς τη Νορβηγία· τέλος, τόσο η γεωγραφική εγγύτητα όσο και η πολιτιστική ομοιότητα (π.χ. ολλανδοί φυσικοθεραπευτές, διπλωματούχοι πλοίαρχοι, λογοθεραπευτές που διακινούνται προς τη Γερμανία· βρετανοί μηχανικοί συντήρησης αεροσκαφών που διακινούνται προς την Ιρλανδία· βέλγοι οπτικοί που διακινούνται προς τη Γαλλία· γάλλοι και ισπανοί οδοντοτεχνίτες που διακινούνται προς την Πορτογαλία).

40. The comparatively high number of diplomas recognised by the Nordic countries can be explained by the common interest that all have in seafaring. The profession of Physiotherapist is most probably the profession which moves most under the General System as a whole; this explains the high number of recognition requests granted by Germany under Directive 92/51/EEC which is the only Member State to regulate it under the latter Directive.

Γ. Στατιστικές

The high number of specialist nurses moving between Austria, Spain, Germany, France, Luxembourg and the UK and child-care workers moving to Austria and Italy is explained by the fact that a lot of specialist nurses and child-care workers exist in these countries. The statistics from France produce the new element of the migration of opticians. The Commission is examining in detail the regulation of professions in the IT sector which should lead to an explanation as to why the UK has recognised so many Engineering Technicians. The quantity of Dental Hygienists moving to the UK also will be the subject of further examination.

42. Το τμήμα αυτό περιλαμβάνει ορισμένα πρόσθετα στατιστικά στοιχεία για τις αποφάσεις αναγνώρισης που ελήφθησαν βάσει του συνόλου του γενικού συστήματος.

5. Conclusion

43. Κατά την περίοδο 1993-98, ο συνολικός αριθμός των αιτήσεων αναγνώρισης που ικανοποιήθηκαν βάσει και των δύο οδηγιών του γενικού συστήματος ανήλθε σε 23.224. Η ανάλυση των στοιχείων της περιόδου 1993-96 έδειξε ότι, από τις 12.595 [10] αιτήσεις αναγνώρισης που ικανοποιήθηκαν, σε 1.954 περιπτώσεις, δηλαδή σε ποσοστό 15,5%, εφαρμόστηκαν μέτρα αντιστάθμισης. Απ' αυτό το 15,5%, το 63% αφορούσε πρακτική άσκηση προσαρμογής και το 37% δοκιμασία επάρκειας. Το ποσοστό 15,5% κατανέμεται ως εξής: δοκιμασία επάρκειας και πρακτική άσκηση προσαρμογής επιβλήθηκαν για 5,6% και 9,8%, αντιστοίχως, των διπλωμάτων που καλύπτονται από το γενικό σύστημα. Από την άλλη πλευρά, εκδόθηκαν 1.781 αρνητικές αποφάσεις, πράγμα το οποίο αντιπροσωπεύει ποσοστό αποτυχίας 12%, τουλάχιστον στην πρώτη προσπάθεια. Περίπου το 7,13% των ατόμων οι αιτήσεις των οποίων δεν ικανοποιήθηκαν είχαν υποβληθεί σε μέτρα αντιστάθμισης, εκ των οποίων το 95% υπό τη μορφή δοκιμασίας επάρκειας. Με άλλα λόγια, το 6,7% των αρνητικών αποφάσεων εκδόθηκαν κατόπιν δοκιμασίας επάρκειας και το 0,3% κατόπιν πρακτικής άσκησης προσαρμογής. Ένα ποσοστό 14,47% των αποφάσεων, τόσο θετικών όσο και αρνητικών, αποτελούσε συνέχεια μέτρων αντιστάθμισης.

41. An overview of the various independent or combined reasons for migration appear to be : the existence of professionals in the same category in one or more Member States and an equivalent corresponding level of qualification under the Directive - Diploma, Certificate, Attestation of Competence, etc - (e.g. specialist nurses moving between Austria, Spain, Germany, France, Luxembourg and the UK) : the high quantity of seafaring professionals existing in Sweden, UK, Greece and Norway, a possible explanation for the high number of seafarers moving from these countries mainly to Norway : and both geographical proximity and cultural similarity (e.g. Dutch physiotherapists, licensed boat masters and speech therapists moving to Germany : British Aircraft Maintenance Engineers moving to Ireland : Belgian dispensing opticians moving to France : and French and Spanish Dental Technicians moving to Portugal).

[10] Πρόκειται για το πληρέστερο στοιχείο που διατίθεται.

C. Statistics

44. Δεν είναι απαραίτητα δυνατόν ούτε ενδεδειγμένο να προσπαθήσουμε να εξαγάγουμε ειδικά συμπεράσματα από τα στατιστικά δεδομένα που είναι διαθέσιμα μέχρι σήμερα ως προς την εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου όσον αφορά το γενικό σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων. Οι πληροφορίες και οι αναλύσεις που περιέχονται στην παρούσα έκθεση μπορούν να χρησιμεύσουν ως βάση για περαιτέρω προβληματισμούς και συζητήσεις σχετικά με την εφαρμογή του κεκτημένου. Μπορούμε, εν τούτοις, να συναγάγουμε γενικότερα το συμπέρασμα ότι οι υπάρχουσες στατιστικές τείνουν να επιβεβαιώσουν αυτό που θα μπορούσε να αναμένει κανείς, με δεδομένη τη φύση των διαφόρων ειδών κοινοτικών νομοθετικών κειμένων που ισχύουν στον τομέα αυτό.

42. This section includes some additional statistical information concerning recognition decisions granted under the whole of the General System.

45. Εξάλλου, τα σχετικά με τη διακίνηση μεγέθη δεν αποτελούν καθοριστικά στοιχεία για την αξιολόγηση της εφαρμογής των οδηγιών του γενικού συστήματος, μεταξύ άλλων διότι οι οδηγίες αυτές ισχύουν μόνο εδώ και λίγο καιρό και, επομένως, δεν είναι ακόμη αρκετά γνωστές στο ευρύ κοινό ούτε έχει γενικευθεί ακόμη η εφαρμογή τους. Οποιοσδήποτε και αν είναι ο επαγγελματικός προσανατολισμός τους, οι πολίτες δικαιούνται να αναμένουν υποστήριξη από το κοινοτικό δίκαιο για τη διευκόλυνση της εγκατάστασής τους σε άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εν τούτοις, τα υψηλά μεγέθη της σημερινής διακίνησης μπορούν ήδη να ληφθούν υπόψη για να καταδείξουν την πραγματική επιτυχία των οδηγιών του γενικού συστήματος.

43. All inclusive, from 1993-98 the total number of recognition requests granted under both General System Directives was 23,224. An analysis of the period 1993-96 showed that of the 12,595 [10] requests granted, compensation measures were applied in 1,954 cases, or 15.5%. Of this 15.5%, 63% were adaptation periods and 37% aptitude tests. If we break down the 15.5%, the relative percentages are as follows: aptitude tests were used in 5.6% of all cases of recognition granted under the General System and adaptation periods in 9.8% of such cases. On the other hand, some 1,781 negative decisions were also taken, which amounts to a 12% failure rate, at least on first attempt. Some 7.13% of those refused recognition had undergone compensation measures of which some 95% were aptitude tests. In other words, 6.7% of negative decisions happened after the migrant had undergone an aptitude test and 0.3% after the adaptation period 14.47% of all recognition decisions taken, positive and negative, were the result of the application of compensation measures.

V. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΑΡΘΡΑ

[10] This is the most complete figure available.

46. Η οδηγία 92/51/ΕΟΚ αναφέρεται στα πρώην άρθρα 49 (σήμερα 40), 57, παράγραφος 1 (σήμερα 47, παράγραφος 1) και 66 (σήμερα 55) της Συνθήκης, μετά τις τροποποιήσεις που έγιναν με τη συνθήκη του Άμστερνταμ. Επομένως, εφαρμόζεται στους μισθωτούς εργαζομένους, στην εγκατάσταση και στην παροχή υπηρεσιών.

44. It is not necessarily possible or appropriate to try to draw specific conclusions from the statistical information so far available on the application of the acquis communautaire in the area of the General System on the recognition of professional qualifications. The information and analysis provided in this report may be found useful for the purposes of further reflection and discussion on the operation of the acquis. Nevertheless, it may be possible to conclude in very general terms that the statistics so far available tend to confirm what could be expected from the nature of the different kinds of Community legislation applied in this area.

47. Το προοίμιο εξηγεί τις κύριες διατάξεις της οδηγίας. Οι κύριες αιτιολογικές σκέψεις παρατίθενται στην παρούσα έκθεση μαζί με τις διατάξεις στις οποίες αναφέρονται.

45. Volumes of migration may not be critical to an evaluation of the General System directives either; partly because they have been in application for a shorter period and so understanding of their availability and application may still be growing. Individuals, in whatever professional walk of life can justifiably expect support from Community law for the facilitation of migration within the European Union. However, high levels of existing migration can also already be taken to show the very success of the General System directives.

48. Οι κύριες έννοιες που χρησιμοποιούνται στην οδηγία ορίζονται στο άρθρο 1. Το πεδίο εφαρμογής διευκρινίζεται στο άρθρο 2, κυρίως σε σχέση με τις άλλες οδηγίες. Στη συνέχεια, εξετάζονται οι κύριοι μηχανισμοί αναγνώρισης βάσει του επιπέδου εκπαίδευσης που απαιτείται από το κράτος μέλος υποδοχής: δίπλωμα (άρθρα 3 έως 5) ή πιστοποιητικό (άρθρα 6 και 7), με διευκρίνιση των μέτρων αντιστάθμισης που ενδέχεται να ζητηθούν σε περίπτωση ουσιαστικών διαφορών μεταξύ των επιπέδων εκπαίδευσης (άρθρα 4, 5 και 7). Για τα άλλα είδη εκπαίδευσης, προβλέπονται απλουστευμένοι μηχανισμοί στα άρθρα 8 και 9. Οριζόντιες διατάξεις προβλέπουν την αναγνώριση αποδείξεων σχετικά με την εντιμότητα κ.λπ. (άρθρο 10), τη χρήση των επαγγελματικών τίτλων (άρθρο 11) και την παροχή διαδικαστικών εγγυήσεων για τις αιτήσεις αναγνώρισης (άρθρο 12). Η ομάδα συντονισμού που συστάθηκε με την πρώτη οδηγία σχετικά με το γενικό σύστημα καθίσταται αρμόδια για την οδηγία (άρθρο 13). Το άρθρο 14 προβλέπει μια διαδικασία παρέκκλισης όσον αφορά την ευχέρεια επιλογής μεταξύ πρακτικής άσκησης προσαρμογής και δοκιμασίας επάρκειας, ενώ το άρθρο 15 προβλέπει μια διαδικασία τροποποίησης των άρθρων Γ και Δ. Τα άλλα άρθρα αφορούν τις εκθέσεις που πρέπει να υποβάλλονται από τα κράτη μέλη (άρθρο 16) και από την Επιτροπή (άρθρο 18), καθώς και τη μεταφορά της οδηγίας (άρθρο 17).

V. COMMENTS ON THE INDIVIDUAL ARTICLES

Α. ΑΡΘΡΟ 1

46. Directive 92/51/EEC refers to the former Articles 49 (now renumbered 40), 57(1) (now 47(1)) and 66 (now 55) of the Treaty, following the Amsterdam amendments. It therefore applies to employees, establishment and the provision of services.

49. Το άρθρο 1 ορίζει ορισμένες έννοιες που είναι θεμελιώδεις για την καλή κατανόηση της οδηγίας.

47. The preamble explains the main provisions of the Directive. The main recitals are quoted in this report in conjunction with the provisions to which they refer.

ΑΡΘΡΟ 1, στοιχείο (α)

48. The definitions used in the Directive are set out in Article 1. Article 2 explains its scope, particularly where this differs from that of other Directives. Next come the principal mechanisms for recognition on the basis of the level of training required in the host Member State: the Diploma (Articles 3 to 5) or the Certificate (Articles 6 and 7), including the compensatory measures which may be demanded in the event of substantial differences between training levels (Articles 4, 5 and 7). Articles 8 and 9 provide for simplified mechanisms for other types of training. Horizontal provisions cover the recognition of proofs of good character, repute etc. (Article 10), the use of professional qualifications and titles (Article 11) and guaranteed procedures for applying for recognition (Article 12). The co-ordinating group set up by the first Directive on the General System is made responsible for this Directive (Article 13). Article 14 provides for an exemption procedure from the choice between an adaptation period and an aptitude test, and Article 15 for a procedure for amending Annexes C and D. The remaining Articles refer to with the reports to be provided by the Member States (Article 16) and by the Commission (Article 18) and the implementation of the Directive (Article 17).

50. Η διάταξη αυτή ορίζει ως "δίπλωμα" τον τίτλο εκπαίδευσης που προκύπτει ιδίως από κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών, διαρκείας τουλάχιστον ενός έτους (όμως κατω των τριών ετών που απαιτούνται για το δίπλωμα όπως αυτό ορίζεται από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ). Ο κύκλος αυτός είναι ανώτερου επιπέδου καθόσον για την πρόσβαση σ' αυτόν απαιτείται η ολοκλήρωση του κύκλου που απαιτείται για την πρόσβαση στην πανεπιστημιακή ή ανώτατη εκπαίδευση. Η ίδια διάταξη επεκτείνει επίσης τον ορισμό του "διπλώματος" στους κύκλους εκπαίδευσης που εμφαίνονται στο παράρτημα Γ (βλ. σχόλιο του άρθρου 15).

A. ARTICLE 1

51. Όπως στην οδηγία 89/48/ΕΟΚ, το δίπλωμα πρέπει να έχει χορηγηθεί από αρμόδια αρχή και να προκύπτει από αυτό ότι ο κάτοχός του διαθέτει τα επαγγελματικά προσόντα που απαιτούνται για την πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα στο κράτος μέλος ή για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού.

49. Article 1 defines a number of concepts essential to proper understanding of the Directive.

52. Όπως και η αντίστοιχη διάταξη της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ, η εν λόγω διάταξη καλύπτει τα διπλώματα που έχουν αποκτηθεί σε τρίτες χώρες, υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Προσθέτει εν τούτοις στα διπλώματα που έχουν αποκτηθεί εντός της Κοινότητας εκείνα τα οποία έχουν εκδοθεί εκτός αυτής, σε εκπαιδευτικά ιδρύματα που παρέχουν εκπαίδευση σύμφωνη με τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις ενός κράτους μέλους.

ARTICLE 1(a)

53. Όπως και η οδηγία 89/48/ΕΟΚ, η διάταξη αυτή εξομοιώνει με τα διπλώματα τους τίτλους εκπαίδευσης που αποκτήθηκαν με εναλλακτικούς τρόπους, εφόσον οι τίτλοι αυτοί αναγνωρίζονται από το κράτος μέλος όπου αποκτήθηκαν ως ισοτίμου επιπέδου και εφόσον παρέχουν τα ίδια δικαιώματα πρόσβασης σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα ή στην άσκηση του. Αυτοί οι εναλλακτικοί τρόποι μπορούν να συνίστανται σε εκπαίδευση παράλληλη με την κύρια εκπαίδευση ή σε παλαιά εκπαίδευση.

50. This provision defines the Diploma as the result of a post-secondary course lasting at least a year (but less than the three years required for a diploma as defined in Directive 89/48). The course is deemed to be higher education by virtue of requiring the same admission qualifications as a university or higher education course. Article 1(a) also includes in the definition any education or training course listed in Annex C (see comments on Article 15).

ΑΡΘΡΟ 1, στοιχείο (β)

51. As in Directive 89/48, the Diploma must have been awarded by a competent authority, and it must show that the holder has the professional qualifications required to take up or pursue a regulated profession in that Member State.

54. Το "πιστοποιητικό" καλύπτει μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση επαγγελματικής φύσης και δευτεροβάθμια εκπαίδευση τεχνικής ή επαγγελματικής φύσης.

52. Like the corresponding text of Directive 89/48, it covers third-country diplomas under certain conditions, and includes those issued in recognition of courses outside the Community at teaching establishments which provide education and training in accordance with the law, regulations or administrative provisions of a Member State.

55. Αυτή η μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση, που μπορεί να έχει τη μορφή κύκλου σπουδών ή εκπαίδευσης, πρακτικής άσκησης ή περιόδου άσκησης του επαγγέλματος, είναι απαραίτητη εάν ο δευτεροβάθμιος κύκλος είναι γενικής φύσης. Εάν ο δευτεροβάθμιος κύκλος είναι τεχνικής ή επαγγελματικής φύσης, η μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση είναι προαιρετική για την τήρηση των προϋποθέσεων του ορισμού του πιστοποιητικού. Ο κύκλος σπουδών ή επαγγελματικής εκπαίδευσης μπορεί να παρέχεται σε εκπαιδευτικό ίδρυμα ή σε επιχείρηση ή σε εκπαιδευτικό ίδρυμα και σε επιχείρηση κατ' εναλλαγή.

53. Also like Directive 89/48, the Directive recognises alternative education and training, provided that it is recognised by a competent authority in the same Member State as being of equivalent level and confers the same rights to take up or pursue a regulated profession. Such alternative paths may be courses parallel to the main training course or to former courses.

56. Όπως το δίπλωμα, το πιστοποιητικό πρέπει να χορηγείται από αρμόδια αρχή και να προκύπτει από αυτό ότι ο κάτοχός του διαθέτει τα επαγγελματικά προσόντα που απαιτούνται για την πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα ή για την άσκησή του στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.

ARTICLE 1(b)

57. Εάν ένα κράτος μέλος αναγνωρίζει εκπαίδευση που πραγματοποιήθηκε σε τρίτη χώρα εκτός του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και εκτός ιδρύματος που να παρέχει εκπαίδευση σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω κράτους μέλους, απαιτείται επαγγελματική πείρα διαρκείας δύο ετών στο κράτος μέλος το οποίο αναγνώρισε τον τίτλο εκπαίδευσης (και όχι απαραίτητα τριών, όπως για το δίπλωμα) προκειμένου ο ενδιαφερόμενος να μπορεί να επικαλεστεί το γενικό σύστημα για τη θεμελίωση δικαιώματος αναγνώρισης σε άλλα κράτη μέλη.

54. The Certificate covers post-secondary professional training and secondary-level training which may be either technical or professional.

58. Υπάρχει επίσης εξομοίωση των τίτλων εκπαίδευσης που αποκτήθηκαν με εναλλακτικούς τρόπους υπό τις ίδιες προϋποθέσεις όπως και για τα διπλώματα.

55. This post-secondary training may take the form of a formal course, or on-the-job or in-service training, or a probationary period. It is compulsory if the secondary education is general, but optional for the purposes of the certificate if the secondary education is technical or vocational. The training may be in a teaching establishment or in an enterprise, or alternately in both.

ΑΡΘΡΟ 1, στοιχείο (γ)

56. Like the Diploma, the Certificate must be awarded by a competent authority, and must entitle the holder to take up or pursue an activity which is regulated in the Member State concerned.

59. Η διάταξη αυτή ορίζει τη «βεβαίωση επάρκειας» ως τίτλο που πιστοποιεί εκπαίδευση η οποία δεν αποτελεί ούτε δίπλωμα κατά την έννοια των οδηγιών 89/48 ή 92/51 ούτε πιστοποιητικό. Πρόκειται επομένως για πολύ σύντομης διάρκειας εκπαίδευση. Θεωρεί επίσης ως βεβαίωση επάρκειας έναν τίτλο που εκδίδεται κατόπιν εκτίμησης των ατομικών προσόντων, των ικανοτήτων ή των γνώσεων του αιτούντος από μια αρχή, χωρίς να απαιτείται απόδειξη προηγούμενης εκπαίδευσης.

57. If a Member State recognises training acquired in a country outside the European Economic Area which was not provided in an establishment teaching in accordance with that Member State's rules, two years' professional experience are required in the Member State before the General System can be invoked to give rights of recognition in other Member States (as against three years for diplomas).

60. Κατά την έκδοση της οδηγίας, η Επιτροπή δεσμεύτηκε να δώσει ιδιαίτερη προσοχή, όταν θα επανεξέταζε την λειτουργία της οδηγίας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 18, και βάσει των τυχόν προβλημάτων που θα εμφανίζονταν στην πράξη, στο γεγονός ότι μια "βεβαίωση επάρκειας" είναι λιγότερο σημαντική από ένα πιστοποιητικό, με δεδομένη την ανησυχία που έχει εκφραστεί όσον αφορά τη διάκριση μεταξύ αυτών των δύο εννοιών. Ωστόσο, μέχρι σήμερα, δεν έχει περιέλθει σε γνώση της Επιτροπής η ύπαρξη ιδιαίτερων προβλημάτων.

58. Alternative training is recognised in the same way as diplomas.

ΑΡΘΡΟ 1, στοιχείο (ζ)

ARTICLE 1(c)

61. Σε ορισμένα κράτη μέλη υπάρχουν σχετικά λίγα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα, όμως τα επαγγέλματα τα οποία δεν είναι κατοχυρωμένα μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εκπαίδευσης προσανατολισμένης ειδικά στην άσκηση του επαγγέλματος και της οποίας η διάρθρωση και το επίπεδο καθορίζονται ή ελέγχονται από τις αρχές.

59. This paragraph defines the attestation of competence as certifying training which gives rise neither to a diploma under either Directive, nor to a certificate. It is thus a very short course. An attestation can also be awarded following an authority's assessment of an applicant's personal qualities, aptitudes or knowledge, without proof of any prior education or training.

62. Αυτή η νομοθετικά κατοχυρωμένη εκπαίδευση παρέχει εγγυήσεις αντίστοιχες με εκείνες που παρέχονται στο πλαίσιο ενός νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος και, ως εκ τούτου, ο διακινούμενος δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι διαθέτει επαγγελματική πείρα όταν η δραστηριότητα δεν κατοχυρώνεται νομοθετικά στο κράτος μέλος καταγωγής (βλ. άρθρα 3, 5 και 6).

60. During the adoption of the Directive, the Commission undertook to pay particular attention, when conducting the review of the functioning of the Directive as foreseen in its Article 18 and in the light of any problems which might have arisen in practice, to the fact that "an attestation of competence" was less substantial than a certificate given the concern expressed regarding the distinction between the two concepts. The Commission is not, however, to this date aware of any particular problems arising.

63. Το παράρτημα Δ (βλ. παρακάτω) περιέχει κατάλογο ειδών νομοθετικά κατοχυρωμένης εκπαίδευσης, η οποία θεωρείται του ιδίου επιπέδου με εκείνο του διπλώματος της οδηγίας 92/51. Είναι δυνατόν επίσης να υπάρχουν και άλλα είδη νομοθετικά κατοχυρωμένης εκπαίδευσης, για παράδειγμα επιπέδου πιστοποιητικού.

ARTICLE 1(g)

ΑΡΘΡΟ 1, στοιχεία (δ), (ε), (στ), (η), (θ) και (ι)

61. In some Member States there are relatively few regulated professions, but training for professions which are not regulated may be specifically geared to the pursuit of that profession, with the structure and level of training being monitored or approved by the authorities.

64. Οι ορισμοί του κράτους μέλους υποδοχής, του νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος, των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων, της επαγγελματικής πείρας, της πρακτικής άσκησης προσαρμογής και της δοκιμασίας επάρκειας είναι, στην ουσία, οι ίδιοι με εκείνους που εμφαίνονται στην οδηγία 89/48. Ωστόσο, δεν επισυνάπτεται κατάλογος των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων, λόγω του πολύ μεγαλύτερου αριθμού δραστηριοτήτων σε σχέση με την οδηγία 89/48.

62. This regulated training gives guarantees equivalent to those provided in connection with a regulated profession, and the migrant is thus not required to demonstrate professional experience when the activity is not regulated in the Member State of origin (see Articles 3, 5 and 6).

65. Οι ορισμοί αυτοί δεν χρειάζονται ιδιαίτερα σχόλια σε σχέση με εκείνους της οδηγίας 89/48 [11].

63. Annex D (see below) lists regulated training deemed equivalent in level to the diploma. Other regulated training, e.g. of certificate level, is possible.

[11] Έγγραφο COM (96) 46 τελικό της 15ης Φεβρουαρίου 1996. Αν ένα επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο βάσει των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ, το κράτος μέλος υποδοχής εξακολουθεί να υπέχει υποχρεώσεις βάσει της συνθήκης στον τομέα της αναγνώρισης των επαγγελματικών τίτλων (πρβλ. υπόθεση Bobadilla, απόφαση αριθ. 234/97 της 8.7.1999).

ARTICLE 1(d), (e), (f), (h), (i) and (j)

Β. ΑΡΘΡΟ 2 (και παραρτήματα Α και B)

64. The definitions of host Member State, regulated profession, regulated professional activity, professional experience, adaptation period and aptitude test are substantially those of Directive 89/48. No list of regulated professional activities is annexed, however, since many more activities are involved than with Directive 89/48.

66. Το πρώτο εδάφιο διευκρινίζει ότι η οδηγία εφαρμόζεται στους υπηκόους κράτους μέλους οι οποίοι επιθυμούν να ασκήσουν επάγγελμα ως ελεύθεροι επαγγελματίες ή μισθωτοί.

65. No particular comments are needed on these definitions compared with those of Directive 89/48 [11].

67. Το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 2 αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας τα επαγγέλματα τα οποία διέπει ειδική οδηγία που καθιερώνει αμοιβαία αναγνώριση διπλωμάτων μεταξύ των κρατών μελών. Η διάταξη αυτή αφορά τα επαγγέλματα του νοσοκόμου, του ιατρού, της μαίας, του φαρμακοποιού, του κτηνιάτρου, του οδοντιάτρου και του αρχιτέκτονα, καθώς και τα επαγγέλματα του τομέα των μεταφορών (πρβλ. Τμήμα VI.E «Επαγγέλματα του τομέα των μεταφορών»). Αποκλείονται επίσης από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας οι δραστηριότητες που διέπονται από τις οδηγίες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Α, οι οποίες αφορούν τα μεταβατικά μέτρα, την ελευθερία εγκατάστασης και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών.

[11] Document COM(96) 46 final, 15 February 1996. If a profession is not regulated under Directives 89/48/EEC and 92/51/EEC, the host Member State still has Treaty obligations in the field of the recognition of professional qualifications (cf. Bobadilla case law n° 234/97of 8.7.1999).

68. Σε συνέχεια αυτού του δεύτερου αποκλεισμού, η Επιτροπή πρότεινε ένα μηχανισμό αναγνώρισης των διπλωμάτων για τα επαγγέλματα αυτά στην πρόταση τρίτης οδηγίας σχετικά με το γενικό σύστημα, η οποία εγκρίθηκε σε δεύτερη ανάγνωση από το Κοινοβούλιο στις 7 Μαΐου 1999 και από το Συμβούλιο στις 11 Μαΐου 1999. Αυτή η οδηγία, που υπογράφηκε στις 7 Ιουνίου, πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζεται εντός δύο ετών από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα, δηλαδή πριν από την 31η Ιουλίου 2001. Ο μηχανισμός εμπνέεται από το γενικό σύστημα, με δύο διαφορές. Η πρώτη είναι ότι είναι πιο απλός, ιδίως διότι υπάρχει ένα μόνο επίπεδο εκπαίδευσης· είναι αλήθεια ότι τα επαγγέλματα που καλύπτονται παρουσιάζουν λιγότερες διαφορές από πλευράς εκπαίδευσης. Η δεύτερη διαφορά είναι ότι η επιλογή μεταξύ δοκιμασίας επάρκειας και πρακτικής άσκησης προσαρμογής, σε περίπτωση ουσιαστικής διαφοράς της ίδιας εκπαίδευσης μεταξύ διαφόρων κρατών μελών, ανήκει στο κράτος μέλος υποδοχής εάν ο διακινούμενος επιθυμεί να ασκήσει ως ανεξάρτητος επαγγελματίας ή ως στέλεχος επιχείρησης δραστηριότητα η οποία απαιτεί τη γνώση και την εφαρμογή εθνικών κανόνων. Αυτή η δεύτερη ιδιαιτερότητα προκύπτει από τη συμφωνία που επιτεύχθηκε τελικά από το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στο πλαίσιο της διαδικασίας συνδιαλλαγής που προβλέπεται στο άρθρο 189 B (σήμερα 251) ΕΚ.

B. ARTICLE 2 (and Annexes A and B)

69. Το εδάφιο 3 σχετικά με το παράρτημα Β επεκτείνει την εφαρμογή ορισμένων από τις παραπάνω οδηγίες και στην έναντι μισθού άσκηση των δραστηριοτήτων τις οποίες αφορούν.

66. Article 2 begins by stating that the Directive applies to any national of a Member State wishing to pursue a profession in a self-employed capacity or as an employee.

70. Αυτή η επέκταση κάλυψε ένα κενό που δεν υπήρχε στις άλλες οδηγίες αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων. Πράγματι, αυτές οι πρώτες οδηγίες περιορίστηκαν στην εγκατάσταση και στην παροχή υπηρεσιών, στο πλαίσιο των γενικών προγραμμάτων του Συμβουλίου για την κατάργηση των περιορισμών στην ελευθερία εγκατάστασης και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών. Οι μεταγενέστερες οδηγίες περιέλαβαν την έναντι μισθού άσκηση των συγκεκριμένων επαγγελμάτων.

67. According to the second paragraph of Article 2, the Directive does not cover professions which are the subject of a specific Directive establishing arrangements for the mutual recognition of diplomas by Member States, i.e. nurses, doctors, midwives, pharmacists, veterinary surgeons, dentists and architects, and professions in the transport sector (cf. Section VI E "Transport"), nor does it apply to activities covered by a Directive listed in Annex A concerning transitional measures, freedom of establishment and freedom to provide services.

71. Από ό,τι γνωρίζει η Επιτροπή, η εφαρμογή αυτών των οδηγιών στην έμμισθη άσκηση δραστηριότητας, έστω και υπό ιδιότητα άλλη από εκείνη του στελέχους επιχείρησης, δεν δημιούργησε ιδιαίτερα προβλήματα.

68. Following this second exclusion, the Commission suggested a mechanism for recognising the diplomas for professions in its proposal for a third Directive on the General System, which was approved by the European Parliament (second reading) on 7 May 1999 and by the Council on 11th May 1999. This Directive, signed on 7 June, is to be implemented within two years of its publication in the Official Journal before 31st July 2001. The mechanism is similar to the General System, but differs in two respects. First, it is simpler, particularly because there is only one level of training; the professions covered show fewer differences in terms of training. Secondly, the choice between aptitude test and adaptation period, where there is a substantial difference between training courses, falls to the host Member State if the migrant wishes, in a self-employed capacity or as a manager of an undertaking, to exercise an activity requiring the knowledge and application of national rules. This second difference stems from the agreement finally reached by Parliament and the Council under the conciliation procedure provided for in Article 189b (now 251) of the EC Treaty.

Γ. ΑΡΘΡΟ 3

69. The third paragraph of Annex B extends certain Directives mentioned above to employed persons.

72. Το άρθρο αυτό θεσπίζει τις αρχές της αναγνώρισης, όταν το κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί την κατοχή διπλώματος κατά την έννοια της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ ή της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ.

70. This extension fills a gap which did not exist in the other Directives on mutual recognition, since the first Directives dealt only with establishment and provision of services as part of the Council's general programmes for eliminating restrictions on the freedom of establishment and the freedom to provide services. The subsequent Directives included the pursuit as an employed person of the activities in question.

73. Η διαφορά μεταξύ του διπλώματος κατά την οδηγία 89/48/ΕΟΚ και του διπλώματος κατά την οδηγία 92/51/ΕΟΚ έγκειται στο επίπεδο εκπαίδευσης. Το δεύτερο δίπλωμα πιστοποιεί, κατ' αρχήν, πανεπιστημιακή εκπαίδευση διαρκείας τουλάχιστον ενός έτους (όμως κάτω των 3 ετών).

71. As far as the Commission is aware, the application of these Directives to employed persons, even in a capacity other than that of manager of an undertaking, has not given rise to any particular problems.

74. Ακολουθούνται διάφορες προσεγγίσεις ανάλογα με το εάν το επάγγελμα είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο ή όχι στο κράτος μέλος καταγωγής και, στην τελευταία περίπτωση, ανάλογα με το εάν η εκπαίδευση είναι νομοθετικά κατοχυρωμένη ή όχι.

C. ARTICLE 3

75. α) Εάν το επάγγελμα είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο στο κράτος μέλος καταγωγής και εάν ο αιτών διαθέτει δίπλωμα του τύπου της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ ή της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, το δίπλωμα αυτό πρέπει κατ' αρχήν να αναγνωρίζεται από το κράτος μέλος υποδοχής, με τα αναγκαία μέτρα αντιστάθμισης (βλέπε άρθρο 4).

72. This Article lays down the principles of recognition when the host Member State requires the possession of a diploma as defined in either Directive 92/51/EEC or Directive 89/48/EEC.

76. β) Εάν το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο στο κράτος μέλος καταγωγής, αλλά ο υποψήφιος διαθέτει παρ' όλα αυτά έναν ή περισσότερους τίτλους εκπαίδευσης [12] του επιπέδου του διπλώματος κατά την οδηγία 92/51/ΕΟΚ, το δίπλωμα αυτό πρέπει κατ' αρχήν να αναγνωρίζεται από το κράτος μέλος υποδοχής με την προϋπόθεση ότι ο αιτών έχει ασκήσει αυτό το επάγγελμα επί δύο τουλάχιστον έτη στη διάρκεια των προηγούμενων 10 ετών. Αυτό ισχύει με την επιφύλαξη τυχόν μέτρων αντιστάθμισης (βλ. άρθρο 4).

73. The difference between the diplomas of the two Directives lies in the level of the training. In principle, the newer Directive's definition embraces university training of at least one year (but less than three).

[12] Εάν η εκπαίδευση είναι παράλληλη προς την κανονική ή την παλαιά εκπαίδευση, μπορεί να υπάρξει εξομοίωση με τον τίτλο που απονέμεται μετά την κανονική εκπαίδευση, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του προτελευταίου εδαφίου αυτού του άρθρου.

74. There are several approaches, depending on whether the profession is regulated in the Member State of origin and, if not, whether the training is regulated.

77. Εν τούτοις, τα δύο έτη πείρας δεν είναι δυνατό να απαιτηθούν εάν η εκπαίδευση είναι νομοθετικά κατοχυρωμένη στο κράτος μέλος καταγωγής. Η νομοθετικά κατοχυρωμένη εκπαίδευση ορίζεται στο άρθρο 1, στοιχείο ζ, το οποίο απαιτεί να είναι αυτή προσανατολισμένη ειδικά στην άσκηση ενός επαγγέλματος και η διάρθρωσή της και το επίπεδό της να ρυθμίζονται από νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εν λόγω κράτους μέλους.

75. (a) If the profession is regulated in the Member State of origin and the applicant holds a diploma of either type (89/48/EEC or 92/51/EEC), the diploma should in principle be recognised by the host Member State (with any necessary compensatory measures - see Article 4).

78. Η εγγύηση που προσφέρει στο κράτος μέλος υποδοχής η ρύθμιση του κράτους μέλους καταγωγής αντικαθίσταται, κατά κάποιο τρόπο, από την ύπαρξη ενός ελάχιστου βαθμού πείρας στο επάγγελμα ή από το νομοθετικά κατοχυρωμένο χαρακτήρα της αποκτηθείσας εκπαίδευσης.

76. (b) If the profession is not regulated in the Member State of origin but the applicant nevertheless holds one or more training qualifications [12] at the 92/51/EEC diploma level, this qualification must as a matter of principle be recognised by the host Member State, provided that the holder has exercised the profession concerned for at least two of the preceding ten years, without prejudice to any compensatory measures (see Article 4).

79. Δεν προβλέπεται κανένας μηχανισμός αναγνώρισης των διπλωμάτων του τύπου της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ για την πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα, όταν η πρόσβαση αυτή εξαρτάται από την κατοχή διπλώματος του τύπου της οδηγίας 89/48, του οποίου μία από τις συνθήκες χορήγησης είναι η επιτυχής ολοκλήρωση κύκλου μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διαρκείας άνω των τεσσάρων ετών. Πράγματι, η απόκλιση μεταξύ των δύο ειδών εκπαίδευσης θα ήταν στην περίπτωση αυτή άνω των τριών ετών. Στην περίπτωση αυτή, ο διακινούμενος μπορεί να επικαλεστεί την απόφαση «Βλασσοπούλου» [13] για να επιτύχει την αναγνώριση των προσόντων του.

[12] If the training is parallel to a normal or former training course, it may be recognised on the same basis as normal training if the conditions set out in the penultimate paragraph of this Article are met.

[13] Στην απόφαση που εκδόθηκε στην υπόθεση C-340/89, το Δικαστήριο βασίζει στο άρθρο 52 (σήμερα 43) της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την ελευθερία εγκατάστασης την υποχρέωση του κράτους μέλους υποδοχής «να λαμβάνει υπόψη τα διπλώματα, πιστοποιητικά και άλλους τίτλους που έχει αποκτήσει ο ενδιαφερόμενος με σκοπό την άσκηση του ιδίου επαγγέλματος σε άλλο κράτος μέλος και να προβαίνει σε συγκριτική εξέταση των ικανοτήτων που πιστοποιούνται με τα διπλώματα αυτά και των γνώσεων και προσόντων που απαιτούνται από τις εθνικές διατάξεις» (σημείο 16). Μόνον αν από τη συγκριτική εξέταση προκύπτει μερική μόνον αντιστοιχία μεταξύ αυτών των γνώσεων και προσόντων, το κράτος μέλος υποδοχής δικαιούται να απαιτήσει από τον ενδιαφερόμενο να αποδείξει ότι έχει αποκτήσει τις γνώσεις και τα προσόντα που του έλειπαν (σημείο 19). Πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη την επαγγελματική πείρα που αποκτήθηκε στην επικράτειά του ή στο κράτος μέλος καταγωγής (σημείο 21). Η διαδικασία εξέτασης πρέπει να συνοδεύεται από εγγυήσεις: κάθε απόφαση πρέπει να υπόκειται σε ένδικα μέσα ώστε να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της νομιμότητάς της από πλευράς κοινοτικού δικαίου, ο δε ενδιαφερόμενος πρέπει να μπορεί να λαμβάνει γνώση της αιτιολογίας της αποφάσεως που ελήφθη έναντί του (σημείο 22). Η απόφαση αυτή ακολουθήθηκε από πάγια νομολογία, η οποία επεκτάθηκε στην άσκηση μισθωτής δραστηριότητας (πρβλ. απόφαση στην υπόθεση 234/97 «Bobadilla»).

77. The two years' experience cannot be required, however, if the training is regulated in the Member State of origin. Regulated education and training are defined in Article 1, which requires them to be specifically geared to the pursuit of a given profession and for their structure and level to be determined by the laws, regulations or administrative provisions of the Member State concerned.

Δ. ΑΡΘΡΟ 4

78. The guarantee offered by the legislation of the Member State of origin to the host Member State is replaced, as it were, by a minimum degree of experience of the profession or by the official status of the training obtained.

80. Το άρθρο 4 προβλέπει τα μέτρα που μπορούν να επιβληθούν στον διακινούμενο για την αντιστάθμιση των ενδεχόμενων ελλείψεων που παρουσιάζει η εκπαίδευσή του σε σχέση με εκείνη που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής βάσει του άρθρου 3. Προβλέπονται τρία μέτρα ανάλογα με το είδος σημαντικής έλλειψης: α) εάν η έλλειψη αφορά τη διάρκεια της εκπαίδευσης το μέτρο αντιστάθμισης είναι η επαγγελματική πείρα· β) εάν αφορά το περιεχόμενο της εκπαίδευσης και ενδεχομένως το πεδίο δραστηριοτήτων, το μέτρο αντιστάθμισης είναι η πρακτική άσκηση προσαρμογής ή η δοκιμασία επάρκειας.

79. There is no recognition mechanism for Directive 92/51 diplomas when access to the profession in question is contingent on holding a Directive 89/48 diploma, one of the conditions for the award of which is success in a course of post-secondary studies lasting more than four years. The gap between the two types of training would then be more than three years. In this case the migrant may invoke the "Vlassopoulou" [13] case law to obtain recognition of her or his qualifications.

81. (α) Μπορεί να απαιτηθεί επαγγελματική πείρα εάν η διάρκεια της εκπαίδευσης που πραγματοποιήθηκε από τον διακινούμενο είναι κατώτερη κατά ένα τουλάχιστον έτος από εκείνη που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής.

[13] In the judgement handed down in Case C-340/89, the Court of Justice derives from Article 52 (now 43) of the EC Treaty on freedom of establishment the obligation for the host Member State to "take into consideration the diplomas, certificates and other evidence of qualifications which the person concerned has acquired in order to exercise the same profession in another Member State by making a comparison between the specialised knowledge and abilities certified by those diplomas and the knowledge and qualifications required by the national rules" (point 16). Only if the diplomas correspond no more than partially is the Member State in question entitled to require the person concerned to show that he/she has acquired the knowledge and qualifications which are lacking (point 19). It must also take into consideration the professional experience acquired in the Member State of origin or in the host Member State (point 21). The examination procedure must be accompanied by guarantees: any decision taken must be capable of being made the subject of judicial proceedings in which its legality under Community law can be reviewed and the person concerned must be able to ascertain the reasons for the decision taken in his/her regard (point 22). This judgement was followed by consistent case-law which has embraced salaried practice (cf. the judgement in Case 234/97, "Bobadilla").

82. Η απαιτούμενη πείρα την οποία πρέπει να αποδείξει ο διακινούμενος δεν μπορεί να υπερβαίνει το διπλάσιο της ελλείπουσας περιόδου εκπαίδευσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν η ελλείπουσα περίοδος αντιστοιχεί με επαγγελματική πρακτική άσκηση, η απαίτηση του κράτους μέλους υποδοχής δεν μπορεί να αφορά περίοδο που να υπερβαίνει το αντίστοιχο της ελλείπουσας περιόδου. Οπωσδήποτε, η απαιτητή περίοδος δεν είναι δυνατόν να υπερβαίνει τα 4 έτη. Εξάλλου, εάν το κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί δίπλωμα που χορηγείται μετά την ολοκλήρωση ενός από τους κύκλους εκπαίδευσης που καλύπτονται από το παράρτημα Γ, το κράτος αυτό δεν μπορεί να ζητήσει πείρα από τον αιτούντα ο οποίος διαθέτει δίπλωμα κατά την έννοια των οδηγιών «89/48» ή «92/51», και τούτο διότι οι κύκλοι εκπαίδευσης που αναφέρονται στο παράρτημα Γ παρουσιάζουν μεγάλη ιδιαιτερότητα ως προς τη διάρκειά τους, η οποία δύσκολα συγκρίνεται με εκείνη της εκπαίδευσης που πιστοποιείται με τα καθαυτό διπλώματα που προβλέπονται από τις δύο αυτές οδηγίες, έστω και αν αυτοί εξομοιούνται προς την εκπαίδευση που πιστοποιείται με τα διπλώματα της οδηγίας «92/51».

D. ARTICLE 4

83. (β) πρακτική άσκηση προσαρμογής ή δοκιμασία επάρκειας μπορεί να απαιτηθεί εάν:

80. Article 4 provides for measures which may be imposed on the migrant to compensate for any shortfall in her or his training compared with that required in the host Member State under Article 3. Three measures are provided for according to the type of serious shortfall: (a) if it concerns the duration of training, the compensatory measure is professional experience; (b) if it concerns the content and possibly the scope of the training, the compensatory measure is the adaptation period or the aptitude test.

84. το περιεχόμενο της εκπαίδευσης που απέκτησε ο διακινούμενος διαφέρει ουσιαστικά από το περιεχόμενο της εκπαίδευσης που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής ή

81. (a) Professional experience may be required if the duration of the migrant's training was a year or more less than that required in the host Member State.

85. το νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής περιλαμβάνει μία ή περισσότερες νομοθετικά κατοχυρωμένες επαγγελματικές δραστηριότητες οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στο νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα στο κράτος μέλος καταγωγής και αποτελούν αντικείμενο ειδικής εκπαίδευσης που δεν καλύπτεται ουσιαστικά από εκείνη του διακινούμενου.

82. The experience which the migrant must prove must not be more than twice the shortfall in training time. In certain cases where the shortfall in training time in fact corresponds to professional practice, the host Member State's requirement must not exceed the equivalent time. In no case may the period exceed four years. Moreover, if the host Member State requires a diploma awarded on the basis of one of the training courses listed in Annex C, it is not entitled to require an applicant with an 89/48 or 92/51 diploma to have experience, since the training courses listed in Annex C have very specific durations which are difficult to compare with those of the diplomas "proper" covered by these two Directives, even though they are equivalent to 92/51 diplomas.

86. Η μέγιστη διάρκεια της πρακτικής άσκησης προσαρμογής καθορίζεται από την οδηγία σε 3 έτη.

83. (b) An adaptation period or aptitude test may be required if:

87. Ο διακινούμενος, κατ' αρχήν, μπορεί να επιλέξει μεταξύ δοκιμασίας επάρκειας και πρακτικής άσκησης προσαρμογής. Η επιλογή ανήκει στις εθνικές αρχές μόνο σε τρεις περιπτώσεις:

84. the training received by the migrant was substantially different from the training required in the host Member State or

· όταν η άσκηση του συγκεκριμένου επαγγέλματος απαιτεί «ακριβή γνώση του εθνικού δικαίου», η δε παροχή συμβουλών και/ή συνδρομής σχετικά με αυτό το εθνικό δίκαιο αποτελεί «ουσιώδες και σταθερό» στοιχείο της δραστηριότητας·

85. the regulated profession in the host Member State comprises one or more regulated professional activities which do not exist in the regulated profession in the Member State of origin which are subject to specific training which is not substantially covered by that of the migrant.

· όταν το κράτος μέλος έχει επιτύχει παρέκκλιση από την ελευθερία επιλογής του διακινουμένου σύμφωνα με το άρθρο 14 (βλ. παρακάτω)·

86. The Directive limits the adaptation period to not more than three years.

· όταν το κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί δίπλωμα που χορηγείται κατόπιν σπουδών διαρκείας άνω των 3 ετών, ενώ ο διακινούμενος διαθέτει δίπλωμα που το απέκτησε κατόπιν σπουδών διαρκείας ενός έτους ή λιγότερο [14].

87. The applicant may choose between the adaptation period and the aptitude test. The choice falls to the national authorities in three cases only:

[14] Όταν ο διακινούμενος διαθέτει τίτλο αυτού του επιπέδου, αλλά το κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί επίπεδο ανώτερο των 4 ετών ανώτατων σπουδών, δεν προβλέπεται κανένας μηχανισμός αναγνώρισης. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζεται η νομολογία του Δικαστηρίου από την υπόθεση Βλασσοπούλου.

- when practice of the profession concerned requires "a precise knowledge of national law", and the provision of advice and/or assistance concerning national law is an "essential and constant" feature of the professional activity;

88. Η πρακτική άσκηση προσαρμογής και η δοκιμασία επάρκειας ορίζονται στο άρθρο 1, στοιχεία θ) και ι).

- when the host Member State has obtained an exemption under Article 14 on the migrant's right to choose (see below);

89. Mόνο ένα από αυτά τα μέτρα αντιστάθμισης μπορεί να απαιτηθεί από τον διακινούμενο (παράγραφος 2 του άρθρου 4).

- when the host Member State requires a diploma in respect of a three-year course and the migrant has only a diploma in respect of a one-year course or less [14].

Ε. ΑΡΘΡΟ 5

[14] There is no recognition procedure when the migrant has this qualification and the host Member State requires a level exceeding four years of higher education. The Vlassopoulou case law applies in this event.

90. Το άρθρο 5 αναφέρεται στην περίπτωση κατά την οποία το κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί την κατοχή διπλώματος επιπέδου οδηγίας 92/51, ενώ ο αιτών διαθέτει απλώς ένα πιστοποιητικό.

88. The adaptation period and the aptitude test are defined in Article 1(i) and (j).

91. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος υποδοχής πρέπει, κατ' αρχήν, να αναγνωρίσει το πιστοποιητικό που προβλέπεται από ένα άλλο κράτος μέλος για την πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα. Εν τούτοις, μπορεί να απαιτήσει να πραγματοποιήσει ο αιτών πρακτική άσκηση προσαρμογής το πολύ τριών ετών ή να υποβληθεί σε δοκιμασία επάρκειας. Η απαίτηση αυτή δεν εξαρτάται από την απόδειξη ελλείμματος μεταξύ της εκπαίδευσης του διακινουμένου και εκείνης που απαιτείται για τους ημεδαπούς· το έλλειμμα αυτό τεκμαίρεται λόγω της διαφοράς επιπέδου μεταξύ του απαιτουμένου διπλώματος και του διατιθέμενου πιστοποιητικού. Εν τούτοις, η επιλογή του μέτρου αντιστάθμισης εναπόκειται στο διακινούμενο, εκτός αν έχει χορηγηθεί εξαίρεση σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 14.

89. Only one of these three compensatory measures may be demanded of the migrant (Article 4(2).

92. Εάν το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο στο κράτος μέλος καταγωγής, αλλά ο υποψήφιος κατέχει έναν ή περισσότερους τίτλους εκπαίδευσης επιπέδου πιστοποιητικού, αυτή η εκπαίδευση πρέπει, κατ' αρχήν, να αναγνωριστεί από το κράτος μέλος υποδοχής, υπό την προϋπόθεση ότι ο αιτών άσκησε αυτό το επάγγελμα επί δύο τουλάχιστον έτη στη διάρκεια των δέκα προηγούμενων ετών. Το κράτος μέλος υποδοχής δεν δύναται να απαιτήσει τα δύο έτη πείρας εάν η εκπαίδευση κατοχυρώνεται νομοθετικά στο κράτος μέλος καταγωγής. Η νομοθετικά κατοχυρωμένη εκπαίδευση ορίζεται στο άρθρο 1, στοιχείο ζ.

E. ARTICLE 5

93. Τα παραπάνω ισχύουν με την επιφύλαξη ενδεχόμενων μέτρων αντιστάθμισης, υπό τις προϋποθέσεις που αναφέρονται παραπάνω.

90. Article 5 considers the case where the host Member State requires a Directive 92/51 diploma, whereas the applicant has only a certificate.

ΣΤ. ΑΡΘΡΟ 6

91. Here, the host Member State must recognise the certificate prescribed in another Member State for entry to a regulated profession. It may, however, require the migrant to undergo an adaptation period of not more than three years or to take an aptitude test. This requirement is not subject to proof of a shortfall between the migrant's training and that required of nationals; such a shortfall is assumed by virtue of the difference in level between the diploma required and the certificate held. The migrant may choose between the two compensatory measures unless an exemption has been granted according to the procedure laid down in Article 14.

94. Το άρθρο 6 προβλέπει την αρχή της αναγνώρισης όταν το κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί την κατοχή πιστοποιητικού για την άσκηση ενός επαγγέλματος.

92. If the profession is not regulated in the Member State of origin but the applicant holds one or more qualifications of certificate level, his/her training must as a matter of principle be recognised by the host Member State, provided that the applicant has exercised the profession for at least two of the preceding ten years. The host Member State is not entitled to require the two years' experience if the training is regulated in the Member State of origin. Regulated training is defined in Article 1(g).

95. Η πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα δεν μπορεί να εμποδιστεί λόγω έλλειψης προσόντων εάν:

93. All this is without prejudice to any compensatory measures taken under the terms set out above.

96. (α) ο αιτών διαθέτει είτε το δίπλωμα είτε το πιστοποιητικό που επιβάλλεται από άλλο κράτος μέλος για την πρόσβαση στο εν λόγω επάγγελμα·

F. ARTICLE 6

97. (β) ο αιτών διαθέτει δύο έτη επαγγελματικής πείρας στη διάρκεια των δέκα προηγούμενων ετών, καθώς και έναν ή περισσότερους τίτλους εκπαίδευσης [15] επιπέδου διπλώματος ή πιστοποιητικού, εάν το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο στο κράτος μέλος καταγωγής· αυτή η πείρα δεν είναι δυνατόν να απαιτηθεί εάν η εκπαίδευση είναι νομοθετικά κατοχυρωμένη·

94. Article 6 lays down the principle of recognition when the host Member State requires a certificate before a profession may be pursued.

[15] Εάν η εκπαίδευση είναι παράλληλη προς την κανονική ή την παλαιά εκπαίδευση, μπορεί ο τίτλος που την πιστοποιεί να εξομοιωθεί με τον τίτλο που πιστοποιεί την κανονική εκπαίδευση, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο τελευταίο εδάφιο αυτού του άρθρου.

95. Access to a regulated profession cannot be refused on the grounds of lack of qualifications if:

98. (γ) ο αιτών δεν κατέχει ούτε δίπλωμα ούτε πιστοποιητικό ούτε άλλο τίτλο εκπαίδευσης, αλλά διαθέτει πείρα άσκησης του επαγγέλματος επί τρία συνεχή έτη στη διάρκεια των δέκα προηγούμενων ετών. Χάρη σ' αυτό το μηχανισμό ένας διακινούμενος ο οποίος δεν μπόρεσε να βρει εκπαίδευση προσαρμοσμένη στην κατάστασή του, μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση σε επάγγελμα νομοθετικά κατοχυρωμένο σε επίπεδο πιστοποιητικού βάσει της επαγγελματικής πείρας του. Ως παράδειγμα θα μπορούσε να αναφερθεί εκείνο ενός κλαδευτή ο οποίος απέκτησε τεχνογνωσία κατά την άσκηση της εργασίας του στον τομέα αυτό.

96. (a) the applicant holds either the diploma or the certificate prescribed by another Member State for access to this profession;

Ζ. ΑΡΘΡΟ 7

97. (b) unless the profession is regulated in the Member State of origin, the applicant has had two years of professional experience during the preceding ten years, and holds one or more training qualifications [15] of diploma or certificate level. Such experience cannot be required if the training is regulated;

99. Το άρθρο αυτό προβλέπει τις περιπτώσεις κατά τις οποίες το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να επιβάλει αντισταθμιστικά μέτρα, όταν αυτό το κράτος μέλος απαιτεί πιστοποιητικό για την άσκηση ενός επαγγέλματος.

[15] If the training is parallel to normal or former training, it may be recognised as equivalent to normal training if the conditions laid down in the last indent of this Article are met.

100. Κατά το άρθρο αυτό διακρίνονται δύο περιπτώσεις:

98. (c) the applicant holds no diploma, certificate or other evidence of education and training but has exercised the profession for three consecutive years of the preceding ten-year period. This mechanism gives a migrant who has been unable to find training suited to his or her situation access to a regulated profession at certificate level on the strength of professional experience. One example might be a pruner who has gained expertise while working in the sector.

101. α) ο διακινούμενος διαθέτει δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλο τίτλο εκπαίδευσης [16]:

G. ARTICLE 7

[16] Περιπτώσεις που καλύπτονται από τα στοιχεία α) και β) του άρθρου 6.

99. Article 7 sets out the cases in which the host Member State may impose compensatory measures when it requires a certificate for the pursuit of a profession.

102. - το κράτος μέλος πρέπει να αποδείξει ότι υπάρχει ουσιαστική διαφορά μεταξύ των κύκλων εκπαίδευσης ή διαφορές στα πεδία δραστηριότητας, που χαρακτηρίζονται από εκπαίδευση η οποία αφορά ύλη ουσιαστικά διαφορετική·

100. It distinguishes between two hypothetical cases:

103. - το κράτος μέλος πρέπει να αφήσει στον διακινούμενο την επιλογή μεταξύ πρακτικής άσκησης προσαρμογής (δύο έτη το πολύ) και δοκιμασίας επάρκειας (εκτός εάν επιτύχει εξαίρεση σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14)·

101. (a) the migrant holds a diploma, certificate or other evidence of education and training [16]:

104. β) ο διακινούμενος δεν διαθέτει ούτε δίπλωμα, ούτε πιστοποιητικό ούτε άλλο τίτλο εκπαίδευσης [17]:

[16] Cases covered by Article 6(a) and (b).

[17] Περιπτώσεις που καλύπτονται από το στοιχείο γ) του άρθρου 6.

102. - the Member State must show that there is a substantial difference between training courses or differences in the fields of activity characterised by specific education and training relating to matters which are substantially different,

105. - το κράτος μέλος δεν χρειάζεται να αποδείξει τις διαφορές που αναφέρονται παραπάνω (δεδομένου ότι η απουσία των τίτλων υποδηλώνει την ύπαρξη τέτοιων διαφορών)·

103. - but the migrant is entitled to choose between an adaptation period (not exceeding two years) and an aptitude test (unless the Member State obtains an exemption under Article 14);

106. - και το κράτος μέλος δικαιούται να επιλέξει μεταξύ πρακτικής άσκησης προσαρμογής (δύο έτη το πολύ) και δοκιμασίας επάρκειας (χωρίς να χρειάζεται να επιτύχει εξαίρεση σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14).

104. (b) the migrant does not hold any diploma, certificate or other evidence of education and training [17]:

Η. ΑΡΘΡΟ 8

[17] Cases covered by Article 6(c).

107. Καθώς η βεβαίωση επάρκειας καλύπτει πολύ σύντομα είδη εκπαίδευσης ή μια εκτίμηση των προσόντων, ικανοτήτων ή γνώσεων χωρίς προηγούμενη εκπαίδευση [πρβλ. ορισμό στο άρθρο 1, στοιχείο γ)], ο κύριος μηχανισμός αναγνώρισης που προβλέπεται από την οδηγία θα ήταν υπερβολικά απαιτητικός. Εάν το κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί βεβαίωση επάρκειας, πρέπει να αναγνωρίσει, χωρίς άλλη απαίτηση προσόντων, τη βεβαίωση επάρκειας που προβλέπεται από το άλλο κράτος μέλος για την πρόσβαση στο ίδιο επάγγελμα ή για την άσκησή του. Ελλείψει αυτής πρέπει να δεχθεί τα προσόντα τα οποία αποδεικνύει ο αιτών, εφόσον αυτά παρέχουν εγγυήσεις αντίστοιχες με εκείνες που απαιτεί το κράτος αυτό, κυρίως όσον αφορά την υγεία, την ασφάλεια, την προστασία του περιβάλλοντος και την προστασία των καταναλωτών. Τα προσόντα αυτά μπορούν επίσης να είναι προσωπικές ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες που αποκτήθηκαν διαφορετικά και όχι στα πλαίσια κάποιου κύκλου εκπαίδευσης.

105. - the Member State need not show that there are differences as outlined above (since the absence of qualifications suggests that there are such differences),

108. Εν κατακλείδι, η βεβαίωση επάρκειας υπάρχει για δύο σκοπούς: ως απόδειξη της πραγματοποίησης ενός πολύ σύντομου κύκλου σπουδών που δεν συνδέεται με την προηγηθείσα δευτεροβάθμια εκπαίδευση ή, στην περίπτωση ορισμένων δραστηριοτήτων οι οποίες, εν πάση περιπτώσει, απαιτούν κάποιες ειδικές γνώσεις, ως απόδειξη μιας εξέτασης μετρίου επιπέδου.

106. - and the Member State is entitled to choose between an adaptation period (not exceeding two years) and an aptitude test (without having to obtain an exemption under Article 14).

109. Επομένως, εδώ δεν τίθεται θέμα μηχανισμών αντιστάθμισης. Η οδηγία καθιστά δυνατές δύο μόνο περιπτώσεις: αναγνώριση, εφόσον οι προϋποθέσεις της οδηγίας πληρούνται, ή μη αναγνώριση. Δεν υπάρχει άλλη δυνατότητα. Εν τούτοις, η εν γένει λογική του κειμένου επιβάλλει στα κράτη μέλη να καθιερώσουν μηχανισμό που να είναι ευνοϊκότερος για τον ενδιαφερόμενο απ' ό, τι η μη αναγνώριση. Εάν οι προϋποθέσεις της οδηγίας προδήλως δεν πληρούνται, θα φαινόταν λογικό και σύμφωνο προς τους στόχους της οδηγίας να έχει το κράτος μέλος τη δυνατότητα, πέρα από την απλή άρνηση, να προτείνει "διεξόδους" (εξέταση, περαιτέρω εκπαίδευση) που να επιτρέπουν στον διακινούμενο την πρόσβαση στο συγκεκριμένο επάγγελμα σ' αυτό το κράτος. Αυτό, ασφαλώς, ευνοεί την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας. Άλλωστε, η νομολογία του Δικαστηρίου (απόφαση "Βλασσοπούλου") επιβάλλει σε κάθε κράτος μέλος την υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη τα διπλώματα άλλων κρατών μελών που διαθέτουν οι κοινοτικοί πολίτες, ακόμη και αν καμία διάταξη οδηγίας δεν είναι εφαρμόσιμη. Οι εθνικές αρχές υποχρεούνται να εξετάζουν κατά πόσον οι γνώσεις και τα προσόντα που πιστοποιούνται με το δίπλωμα που απέκτησε ο ενδιαφερόμενος στη χώρα καταγωγής του ανταποκρίνονται προς εκείνα τα οποία απαιτεί η ρύθμιση του κράτους μέλους υποδοχής.

H. ARTICLE 8

110. Το πρόβλημα αυτό ανακινήθηκε [18] στο πλαίσιο της "ομάδας συντονιστών", η οποία συστάθηκε από τις οδηγίες. Η Επιτροπή καθώς και η πλειονότητα των κρατών μελών θεωρούν ότι, αν ένας διακινούμενος δεν πληροί παρά εν μέρει τις προϋποθέσεις των διατάξεων του κράτους μέλους υποδοχής, τα προσόντα του πρέπει, παρ' όλα αυτά, να λαμβάνονται υπόψη κατ' εφαρμογήν της νομολογίας του Δικαστηρίου.

107. Since the attestation of competence covers very short courses or an appreciation of personal qualities, aptitudes, or knowledge without proof of prior education and training (see definition in Article 1(c)), the Directive's principal recognition mechanism would be too cumbersome. If the host Member State requires an attestation of competence, it must recognise, without proof of qualifications, the attestation of competence required in another Member State for the taking up or pursuit of the same profession. Failing this, it must accept the qualifications of which the applicant provides proof, if they give guarantees, particularly in the matter of health, safety, environmental protection and consumer protection, equivalent to those it requires. These qualifications may also be personal qualities, knowledge or aptitudes obtained outside a training course.

[18] Στη συνεδρίαση της 10ης - 11ης Απριλίου 1995.

108. In short, the attestation of competence exists for two purposes: as evidence of a very short course not connected with the preceding secondary education or, in the case of certain activities which nevertheless require some specific knowledge, of an examination at a modest level.

Θ. ΑΡΘΡΟ 9

109. There is thus no question of compensatory mechanisms. The Directive allows only two outcomes: recognition if the conditions set out in the Directive are met, or non-recognition. There is no other possibility. But the logic of the text in its context requires that Member States should set up a mechanism which is more favourable to the applicant than simple refusal to recognise. If the conditions of the Directive are manifestly not met, it would seem logical and in the spirit of the Directive's aims for the Member State to be able to provide gateways (examination, further training, etc.) to allow the migrant access to the profession in that Member State. This can only be beneficial to freedom of movement. Moreover, the Vlassopoulou case law obliges each Member State to take into consideration the diplomas of other Member States held by Community nationals, even when no provision of a Directive is applicable. The national authorities are required to examine how far the knowledge and qualifications attested by the applicant's diploma from his/her country of origin correspond to those required by the regulations of the host Member State.

111. Όταν το κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί τίτλο που να πιστοποιεί γενική εκπαίδευση επιπέδου πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας εκαίδευσης, δεν μπορεί να αρνηθεί τίτλο εκπαίδευσης αντίστοιχου επιπέδου που έχει χορηγηθεί από αρμόδια αρχή σε άλλο κράτος μέλος.

110. This problem has been raised [18] in the Co-ordinators' Group set up under the Directives. The Commission and most Member States believe that, if a migrant complies with only part of the provisions of the host Member State, his or her qualifications must nevertheless be taken into consideration under the case law of the Court of Justice.

Ι. ΑΡΘΡΟ 10

[18] At the meeting held on 10 and 11 April 1995.

112. Το άρθρο αυτό περιέχει διατάξεις σχετικά με την υποβολή αποδεικτικών στοιχείων όσον αφορά την εντιμότητα, την οικονομική κατάσταση, την σωματική και την διανοητική υγεία. Οι διατάξεις αυτές περιέχονται σε προηγούμενες οδηγίες σχετικά με την ελεύθερη διακίνηση των επαγγελματιών, όπως των εμπόρων ή ορισμένων επαγγελματιών του τομέα της υγείας.

I. ARTICLE 9

113. Η εφαρμογή αυτών των διατάξεων προκάλεσε ορισμένα ερωτήματα, κυρίως στο πλαίσιο της οδηγίας 89/48/. Ωστόσο, οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται, mutatis mutandis, και στην οδηγία 92/51/.

111. When the host Member State requires evidence of general education at primary or secondary school level, it is not entitled to refuse formal qualifications of the corresponding level awarded by a competent authority in another Member State.

114. Π.χ., οι υπηρεσίες της Επιτροπής ρωτήθηκαν από τις αρμόδιες βρετανικές αρχές, σε σχέση με την αναγνώριση καθεστώτος "qualified teacher", αν έχουν τη δυνατότητα να απαιτούν από τους υποψηφίους που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη ένα επίσημο έγγραφο που να πιστοποιεί την εντιμότητα και το ήθος τους και να επιβεβαιώνει την απουσία ποινικής καταδίκης για εγκλήματα κατά παιδιών. Μια τέτοια απαίτηση προχωρεί πέρα από τα προβλεπόμενα στις οδηγίες.

J. ARTICLE 10

115. Το ερώτημα που τίθεται, επομένως, είναι εάν μπορούν να επιβληθούν νόμιμα προϋποθέσεις αυστηρότερες από εκείνες που προβλέπονται στις διατάξεις των οδηγιών και εάν είναι δυνατόν να απαγορευθεί η πρόσβαση στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού σε υποψηφίους που υποβάλλουν την ένορκη δήλωση που προβλέπεται από τις οδηγίες, αλλά δεν υποβάλλουν επίσημο πιστοποιητικό για την εντιμότητα και το ήθος τους, που να επιβεβαιώνει την απουσία ποινικής καταδίκης για εγκλήματα κατά παιδιών. Οι αρμόδιες εθνικές αρχές θεωρούν ότι, στην περίπτωση των εκπαιδευτικών, μια απλή ένορκη δήλωση, όπως εκείνη που προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 6 της οδηγίας 89/48 και στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 10 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, δεν αποτελεί επαρκή εγγύηση που να εξασφαλίζει ότι άτομα που μπορούν να βλάψουν τα παιδιά (π.χ. παιδεραστές) δεν πρόκειται να αποκτήσουν καθεστώς "qualified teacher".

112. This Article deals with the production of proof that persons are of good character, financially sound, and in good physical and mental health. These provisions are taken from earlier Directives concerning the free movement of persons such as traders or certain health professionals.

116. Η Επιτροπή θεωρεί ότι θα ήταν πράγματι δυσανάλογο να συναχθεί, με βάση το γράμμα των σχετικών διατάξεων των οδηγιών, ότι, επειδή αυτές δεν προβλέπουν εξαίρεση από την υποχρέωση αποδοχής μιας ένορκης δήλωσης, το κράτος μέλος υποδοχής υποχρεούται να δεχθεί μια τέτοια δήλωση στην περίπτωση ατόμων των οποίων η επαγγελματική δραστηριότητα συνεπάγεται άμεση και καθημερινή επαφή με τα παιδιά. Η προστασία των παιδιών από τους παιδεραστές μπορεί να θεωρηθεί επιτακτικός λόγος γενικού συμφέροντος που δικαιολογεί περιορισμό των ελευθεριών διακίνησης που καθιερώνονται από τη Συνθήκη. Η απαίτηση υποβολής ενός επίσημου πιστοποιητικού (ποινικού μητρώου ή άλλου ανάλογου εγγράφου που συντάσσεται από αρμόδια αρχή) θεωρείται κατάλληλο μέσο για την επίτευξη ενός θεμιτού στόχου, χωρίς υπέρβαση των απολύτως αναγκαίων ορίων.

113. The application of these provisions has given rise to certain questions, particularly in the case of Directive 89/48. They are, however, applicable mutatis mutandis to Directive 92/51.

117. Ένα άλλο παράδειγμα προκύπτει από καταγγελία κατά κράτους μέλους υποδοχής για το λόγο ότι απαιτεί, για την πρόσβαση στο επάγγελμα του δύτη και την άσκησή του, πιστοποιητικό που να έχει εκδοθεί μόνο από γιατρό αναγνωρισμένο από τις αρμόδιες τοπικές αρχές.

114. For example, in connection with the award of "qualified teacher status", the Commission has been consulted by the competent British authorities on the possibility of requiring candidates from other Member States to produce an official document attesting that they are of good character and repute and have not been convicted of any offence against children. This goes beyond what is provided for in the Directives.

118. Για να εκτιμηθεί εάν το σύστημα αναγνώρισης των ιατρών από τις αρχές του κράτους μέλους υποδοχής είναι αποδεκτό σύμφωνα με τις οδηγίες 89/48 και 92/51, το εν λόγω σύστημα πρέπει να εξεταστεί περιπτωσιολογικά, με βάση τα κριτήρια που διατυπώθηκαν από την νομολογία [19] του Δικαστηρίου (γενικό συμφέρον, απαγόρευση διακρίσεων, αναλογικότητα). Μπορούν να προβληθούν οι ακόλουθες γενικές αρχές:

115. The question is therefore whether more rigorous conditions than those provided for in the Directives may legitimately be laid down, and whether applicants producing the declaration on oath provided for in the Directives, but not an official document attesting that they are of good character and have not been convicted of any offence against children, can be refused access to the teaching profession. The competent national authorities think that, in the case of teachers, a simple declaration on oath as provided for in the second paragraph of Article 6 of Directive 89/48 and the second paragraph of Article 10 of Directive 92/51/EEC, is not a sufficient guarantee that people who might be harmful to children, such as paedophiles, may not obtain "qualified teacher status".

[19] Με την επιφύλαξη της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ, η οποία κατ' ουσίαν επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιβάλλουν αυστηρότερες απαιτήσεις στον τομέα της υγείας, με σκοπό την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων στο χώρο εργασίας. Ο αντίκτυπος αυτής της οδηγίας τελεί υπό εξέταση.

116. The Commission considers it disproportionate to conclude, on the basis of a literal reading of the Directives, that since they do not provide for any exemption from the obligation to accept a declaration on oath, the host Member State must accept a declaration of this kind in the case of persons whose professional activity involves direct daily contact with children. Protecting children against paedophiles can be regarded as a compelling reason of general interest justifying a restriction on the freedoms of movement enshrined in the Treaty. Requiring an official certificate (extract from police records or similar document drawn up by a competent authority) would seem an appropriate way of achieving a legitimate aim without going beyond what is strictly necessary.

119. - όταν ένα κράτος μέλος ζητά ιατρικό πιστοποιητικό υπογεγραμμένο και θεωρημένο από αναγνωρισμένο γιατρό, αυτό πρέπει να γίνεται προς το γενικό συμφέρον, δηλαδή να απαιτείται για την ικανοποίηση, στο κράτος μέλος υποδοχής, συγκεκριμένων υγειονομικών απαιτήσεων για την άσκηση συγκεκριμένων επαγγελμάτων, όπως είναι τα επαγγέλματα που σχετίζονται με τη μεταφορά επιβατών·

117. Another example arises from a complaint against a host Member State on the grounds that, for access to and pursuit of the profession of frogman, a certificate which can be issued only by medical practitioners approved by the local competent authorities is required.

120. - δεν θα ήταν αποδεκτό να επιφυλάσσεται η δυνατότητα απόκτησης της έγκρισης μόνο στους ημεδαπούς ιατρούς, διότι αυτό θα καθιστούσε ασφαλώς δυσκολότερη στην πράξη την πρόσβαση σε επάγγελμα στο έδαφος του κράτους υποδοχής στους υπηκόους άλλων κρατών μελών από ό,τι στους υπηκόους του εν λόγω κράτους.

118. In order to assess the acceptability within the meaning of Directives 89/48 and 92/51 of the system whereby the authorities in the host Member State approve medical practitioners, the system must be examined case by case in the light of criteria established by the case law [19] of the Court of Justice (general interest, non-discrimination, proportionality). The following general principles may be put forward:

121. - η αρχή της αναλογικότητας προϋποθέτει ότι το κράτος μέλος υποδοχής αναζητεί το λιγότερο περιοριστικό μέσο εξασφάλισης ενός υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας. Μπορούν να εξαχθούν τα ακόλουθα συμπεράσματα:

[19] Without prejudice to Directive 89/391/EEC which in substance permits Member States to impose more severe requirements in matters of health with the aim of protecting the safety and health of workers at the workplace. The impact of this Directive is under examination.

122. (1) Εάν ένα σύστημα αναγνώρισης που προσφέρει ισοδύναμες εγγυήσεις υφίσταται επίσης στο κράτος καταγωγής, το κράτος μέλος υποδοχής δεν δικαιούται να αρνείται το πιστοποιητικό που χορηγήθηκε στη χώρα καταγωγής.

119. - when a Member State requests a medical certificate signed and endorsed by an accredited medical practitioner, it must be in the general interest i.e. required for fulfilling certain health requirements in the host Member State for the exercise of given professions, such as those relating to passenger transport;

123. (2) Εάν το κράτος μέλος καταγωγής δεν απαιτεί έγγραφο της ίδια φύσης με εκείνο που ζητείται στο κράτος υποδοχής, δηλαδή εάν το ζητούμενο πιστοποιητικό δεν προέρχεται από αναγνωρισμένο ιατρό ή εάν δεν απαιτείται κανένα πιστοποιητικό, πρέπει να εφαρμοστεί το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 6, παράγραφος 2 και του άρθρου 10, παράγραφος 2, αντιστοίχως, των οδηγιών 89/48 και 92/51. Το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί επομένως να απαιτήσει βεβαίωση χορηγούμενη από αρχή του κράτους μέλους καταγωγής, που να έχει μεγαλύτερη αποδεικτική ισχύ από ό, τι ένα απλό πιστοποιητικό χορηγούμενο από μη αναγνωρισμένο ιατρό, έστω και αν η αρχή που χορηγεί τη βεβαίωση δεν είναι ούτε η ίδια αναγνωρισμένη. Εξάλλου, η οδηγία 89/391 δεν προβλέπει ρητώς την αναγνώριση ιατρών για την εξασφάλιση της προστασίας της υγείας για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 14 της οδηγίας αυτής.

120. - it would not be acceptable to restrict the opportunity to obtain approval to national medical practitioners alone, since this would certainly render access to a profession on the territory of the host Member State more difficult in practice for nationals of other Member States than for its own nationals;

124. (3) Τέλος, μόνον εφόσον οι αρχές του κράτους μέλους καταγωγής δεν εκδίδουν βεβαίωση κατά την έννοια των παραπάνω αναφερόμενων διατάξεων, το κράτος μέλος υποδοχής δικαιούται να απαιτήσει από τον διακινούμενο την υποβολή ιατρικού πιστοποιητικού χορηγούμενου από ιατρό αναγνωρισμένο από το κράτος αυτό.

121. - the proportionality principle implies that the host Member State should seek the least restrictive means of ensuring a high level of health protection. The following conclusions may be drawn from this:

125. (4) Αξίζει να προστεθεί ότι, για να μην παρακωλύεται υπερβολικά η ελεύθερη διακίνηση των επαγγελματιών, η δυνατότητα του κράτους μέλους υποδοχής να καταρτίζει κατάλογο αναγνωρισμένων ιατρών θα πρέπει, οπωσδήποτε, να συνοδεύεται από δύο υποχρεώσεις: αφενός, να αιτιολογούνται οι ιδιαίτερες απαιτήσεις υγείας που καθιστούν αναγκαία την καθιέρωση ενός τέτοιου δικτύου αναγνωρισμένων ιατρών και, αφετέρου, να πληροφορείται ο διακινούμενος σχετικά με τις διάφορες δυνατότητες που του προσφέρονται για την ικανοποίηση των απαιτήσεων αυτών (αναγνωρισμένος ιατρός του κράτους καταγωγής, βεβαίωση των αρχών του κράτους καταγωγής ή, ελλείψει αυτών, ιατρός αναγνωρισμένος από το κράτος υποδοχής).

122. (1) If an approval system offering equivalent guarantees also exists in the Member State of origin, the host Member State is not entitled to refuse the certificate issued in the country of origin.

ΙΑ. ΑΡΘΡΟ 11

123. (2) If the Member State of origin does not require a document of the same type as that required in the host Member State, i.e. if the certificate required is not issued by an approved medical practitioner or if no certificate is required, the second paragraph of Article 6(2) and Article 10(2) of Directives 89/48 and 92/51 respectively applies. The host Member State may then demand an attestation issued by an authority in the Member State of origin which is more than a simple certificate issued by an unapproved medical practitioner, even if the authority issuing the attestation is not itself approved. Moreover, Directive 89/391 does not explicitly provide for the approval of medical practitioners in order to guarantee the health monitoring referred to in its Article 14.

126. Το άρθρο αυτό προβλέπει την υποχρέωση της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους υποδοχής να αναγνωρίζει στους υπηκόους των κρατών μελών οι οποίοι πληρούν τις προϋποθέσεις πρόσβασης σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα και άσκησής του στο έδαφός του το δικαίωμα να φέρουν τον επαγγελματικό τίτλο του κράτους μέλους υποδοχής που αντιστοιχεί στο εν λόγω το επάγγελμα.

124. (3) Lastly, only if the authorities of the Member State of origin fail to issue an attestation within the meaning of the above-mentioned provisions is the host Member State entitled to require the migrant to produce a medical certificate issued by a practitioner approved by that Member State.

127. Το ίδιο ισχύει και για το δικαίωμα χρήσης του τίτλου εκπαίδευσης· όμως, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να απαιτήσει να συνοδεύεται αυτός ο τίτλος από διευκρινίσεις σχετικά με την προέλευσή του, ώστε να αποφεύγεται η σύγχυση με τίτλους χορηγούμενους στο έδαφός του.

125. (4) It is worth adding that, to avoid placing excessive restrictions on the free movement of professionals, the entitlement of the host Member State to draw up a list of approved medical practitioners should, in any event, be accompanied by two obligations: first, it must justify the specific health requirements making such a network of approved practitioners necessary, and it must secondly inform the migrant of the various means by which he/she can meet these requirements (approved medical practitioner in the Member State of origin, attestation from the authorities of the Member State of origin or, failing these, approved medical practitioner in the host Member State).

128. Όταν το επάγγελμα είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο στο κράτος μέλος υποδοχής από ένωση ή οργάνωση, οι διακινούμενοι δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούν τον επαγγελματικό τίτλο παρά μόνον εφόσον αποδεικνύουν ότι είναι μέλη της ένωσης ή οργάνωσης αυτής. Εάν η επαγγελματική ένωση ή η οργάνωση εξαρτά την ιδιότητα του μέλους από ορισμένα προσόντα, οφείλει να συμμορφώνεται με τις διατάξεις της οδηγίας, και συγκεκριμένα με τις διατάξεις των άρθρων 3, 4 και 5 (αναγνώριση διπλωμάτων, πιστοποιητικών ή τίτλων εκπαίδευσης).

K. ARTICLE 11

ΙΒ. ΑΡΘΡΟ 12

126. Under this Article, the competent authorities of the host Member State must recognise the right of nationals of other Member States who fulfil the conditions for taking up and pursuing a regulated profession to use the corresponding professional title in the host Member State.

129. Το άρθρο αυτό αφορά τα αποδεικτικά μέσα σχετικά με τα προσόντα του αιτούντος, καθώς και ορισμένους κανόνες διαδικασίας.

127. The same applies to the right to use an attestation of competence, but the host Member State may require this qualification to be accompanied by details of its origin, so as to avoid confusion with qualifications awarded on its territory.

130. Πρώτον, εναπόκειται στον αιτούντα να αποδείξει ποια είναι τα προσόντα του. Εν τούτοις, το κράτος μέλος υποδοχής οφείλει να δεχτεί ως μέσα απόδειξης τα έγγραφα που χορηγούνται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Με άλλα λόγια, οι απαιτήσεις του κράτους μέλους υποδοχής δεν πρέπει να είναι υπερβολικές όσον αφορά την απόδειξη. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή εκπόνησε, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη, «κώδικα δεοντολογίας για τις διοικητικές διατυπώσεις», ο οποίος εκφράζει την συναίνεση της ομάδας συντονιστών σ' αυτόν τον τομέα (βλ. παρακάτω). Πρέπει να σημειωθεί ότι, κατά τη γνώμη της Επιτροπής, η χορήγηση στο διακινούμενο εγγράφου από αρχή του κράτους μέλους καταγωγής με στόχο την πιστοποίηση του επιπέδου των προσόντων του σύμφωνα με τα κριτήρια της οδηγίας (δίπλωμα κατά την οδηγία 89/48/ΕΟΚ, δίπλωμα κατά την οδηγία 92/51, πιστοποιητικό, βεβαίωση επάρκειας) μπορεί να έχει μεγάλη πρακτική χρησιμότητα για τον διακινούμενο. Εν τούτοις, το κράτος μέλος υποδοχής δεν μπορεί, κατ' αρχήν, να απαιτεί βεβαίωση του κράτους καταγωγής η οποία να πιστοποιεί την κατοχή διπλώματος όπως εκείνο που ορίζεται από την οδηγία ή ότι το άτομο αυτό δικαιούται να ασκεί το επάγγελμα στη χώρα καταγωγής (βλ. Κώδικα, σημείο 3, Γ, β).

128. If the profession is regulated in the host Member State by an association or organisation, migrants may use its professional title only if they can prove that they are members. If the association or organisation restricts membership to certain qualifications, it must comply with the provisions of the Directive, particularly those laid down in Articles 3, 4 and 5 (recognition of diplomas, certificates or professional titles).

131. Η διαδικασία εξέτασης των αιτήσεων πρέπει να ολοκληρώνεται το αργότερο τέσσερις μήνες από την υποβολή του πλήρους φακέλου και να επικυρώνεται με αιτιολογημένη απόφαση. Η απόφαση αυτή ή η απουσία απόφασης πρέπει να μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο δικαστικής προσφυγής κατά το εσωτερικό δίκαιο.

L. ARTICLE 12

ΙΓ. ΑΡΘΡΟ 13

129. This Article deals with the proof of qualifications the applicant must provide, and certain procedural points.

132. Το άρθρο αυτό απαιτεί από τα κράτη μέλη να ορίσουν τις αρχές που είναι αρμόδιες για την παραλαβή των αιτήσεων και τη λήψη των αποφάσεων αναγνώρισης σύμφωνα με την οδηγία και να ενημερώσουν σχετικά τα υπόλοιπα κράτη μέλη και την Επιτροπή.

130. First, it is up to the applicant to prove what qualifications he/she holds. However, the host Member State must accept as evidence documents issued by competent authorities in the Member States. In other words, the host Member State may not be unreasonable in the evidence it demands. The Commission has therefore, in close co-operation with the Member States, compiled a "Code of Conduct" on administrative formalities which embodies a consensus by the Co-ordinators' Group on the question (see below). The Commission considers that it can be of great practical help to the migrant for the authorities of the Member State of origin to issue a document attesting his qualifications in terms of the Directive (89/48 diploma, 92/51 diploma, certificate or attestation of competence). Nevertheless, the host Member State is not, as a matter of principle, entitled to demand an attestation from the Member State of origin to certify the possession of a diploma as defined by the Directive or the authorisation to pursue the profession in the country of origin (see Code, point 3Cb).

133. Απαιτεί επίσης από κάθε κράτος μέλος να ορίσει συντονιστή, ιδιαίτερα για την προώθηση της ομοιόμορφης εφαρμογής της οδηγίας. Αυτοί οι συντονιστές γίνονται μέλη της ομάδας συντονιστών που συστάθηκε βάσει της οδηγίας 89/48. Τα καθήκοντα της ομάδας συντονιστών - να προωθούν την εφαρμογή της οδηγίας και να συγκεντρώνουν όλες τις χρήσιμες πληροφορίες για την εφαρμογή της -επεκτάθηκαν και σ' αυτή την οδηγία.

131. The procedure for examining applications must be completed within four months of the presentation of the full set of documents. It must be endorsed by a reasoned decision. This decision, or its absence, must be subject to appeal under national law.

134. Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων και τα σχετικά θέματα χρησιμοποιώντας τα υπάρχοντα δίκτυα ενημέρωσης και τις επαγγελματικές ενώσεις και οργανώσεις, εφόσον είναι απαραίτητο. Η Επιτροπή είναι αρμόδια να προβαίνει σε κάθε απαραίτητη ενέργεια σχετικά με τα μέτρα συντονισμού και επικοινωνίας.

M. ARTICLE 13

135. Το έργο της ομάδας συντονιστών περιγράφεται στο τμήμα VII παρακάτω.

132. This Article requires Member States to designate the competent authorities to receive applications and take recognition decisions under the Directive and to communicate this information to each other and to the Commission.

ΙΔ. ΑΡΘΡΟ 14

133. It also requires each Member State to appoint a co-ordinator, above all to promote the uniform application of the Directive. These Co-ordinators become members of the Co-ordinators' Group set up under Directive 89/48. The tasks of the Co-ordinators' Group * to foster the implementation of that Directive and assemble all information relevant to its application * are also extended to this Directive.

1. Γενικές παρατηρήσεις

134. There is an obligation for Member States to provide information on the recognition of qualifications and related issues using existing information networks and professional associations and organisations, where appropriate. The Commission is responsible for initiating any necessary developments in co-ordination and communication measures.

136. Εάν ένα κράτος μέλος προτίθεται να μην παραχωρήσει στον αιτούντα την επιλογή μεταξύ πρακτικής άσκησης προσαρμογής και δοκιμασίας επάρκειας, υποχρεούται να ανακοινώνει αμέσως στην Επιτροπή το σχέδιο της σχετικής διάταξης. Συγχρόνως, το εν λόγω κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή για τους λόγους που καθιστούν αναγκαία μια τέτοια διάταξη.

135. The work done by the Co-ordinators' Group is described in Part VII below.

137. Η Επιτροπή ενημερώνει αμέσως τα άλλα κράτη μέλη σχετικά με το σχέδιο· μπορεί επίσης να ζητήσει τη γνώμη της ομάδας των συντονιστών σχετικά με το σχέδιο αυτό.

N. ARTICLE 14:

138. Το κράτος μέλος μπορεί να εκδώσει την εν λόγω διάταξη μόνον εφόσον η Επιτροπή δεν αντιταχθεί μέσα σε προθεσμία τριών μηνών με σχετική απόφαση. Μπορεί επίσης να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της σχετικά με το σχέδιο.

1. General

139. Το οριστικό κείμενο ανακοινώνεται από το συγκεκριμένο κράτος μέλος μετά από αίτηση άλλου κράτους μέλους ή της Επιτροπής.

136. If a Member State proposes not to grant applicants the right to choose between an adaptation period and an aptitude test, it is required immediately to communicate to the Commission the corresponding draft provision. It shall at the same time notify the Commission of the grounds which make the enactment of such a provision necessary.

140. Στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, η Επιτροπή έλαβε τρεις αιτήσεις για χορήγηση παρεκκκλίσεων βάσει του άρθρου 14. Στη μία περίπτωση κρίθηκε ότι το άρθρο δεν ετύγχανε εφαρμογής, στις άλλες όμως η Επιτροπή έδωσε εν μέρει ευνοϊκές απαντήσεις. Οι αιτήσεις αυτές προέρχονταν από τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστρία.

137. The Commission shall immediately notify the other Member States of any draft which it has received; it may also consult the Co-ordinators' Group.

2. Γαλλία: αθλητικοί εκπαιδευτές

138. The Member State may adopt the provision only if the Commission has not taken a decision to the contrary within three months. It may also submit its observations on the draft.

141. Στις 17 Ιουνίου 1996, η Γαλλία ζήτησε εξαίρεση, κατά την έννοια του άρθρου 14 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, για την πλαισίωση ορισμένων αθλητικών δραστηριοτήτων. Το αίτημα της Γαλλίας αφορούσε το επάγγελμα του αθλητικού εκπαιδευτή και είχε ως σκοπό να της επιτραπεί να παρεκκλίνει, για ορισμένες αθλητικές δραστηριότητες, από την αρχή της ελεύθερης επιλογής που αναγνωρίζεται στον αιτούντα. Όταν, στο πλαίσιο μιας διαδικασίας αναγνώρισης, τα διπλώματα που χορηγούνται από άλλα κράτη μέλη παρουσιάζουν ουσιαστικές διαφορές σε σχέση με τα προσόντα που απαιτούνται στη Γαλλία, οι γαλλικές αρχές επιθυμούσαν να μπορούν να υποβάλουν τον υποψήφιο σε μια δοκιμασία επάρκειας.

139. The definitive text is communicated by the Member State concerned at the request of a Member State or of the Commission.

142. Οι αρμόδιες γαλλικές αρχές επισύναψαν στην αίτησή τους προς την Επιτροπή και σχέδιο διατάγματος το οποίο αφορά μόνο την εγκατάσταση εκπαιδευτών ή προπονητών που έλαβαν δίπλωμα σε άλλο κράτος μέλος. Αυτό διότι, σε σχέση με την προσωρινή παροχή υπηρεσιών, μια διαδικασία παράβασης που κινήθηκε από την Επιτροπή είχε ήδη καταλήξει στη χορήγηση μόνιμης εξαίρεσης για τα ίδια επαγγέλματα στη Γαλλία, με βάση μάλλον ένα ξεχωριστό τμήμα της γαλλικής νομοθεσίας και τα σχετικά άρθρα της συνθήκης παρά την οδηγία 92/51/ΕΟΚ. Αυτό το σχέδιο διατάγματος περί εγκαταστάσεως, αν και αποβλέπει στη μεταφορά του κοινοτικού δικαίου που είναι εφαρμοστέο σ' αυτόν τον τομέα, εξακολουθεί να διατηρεί ένα καθεστώς παρέκκλισης (εξαίρεσης) για πέντε αθλητικές δραστηριότητες, για τις οποίες, σύμφωνα με το σχέδιο, "ο Υπουργός Αθλητισμού μπορεί να επιβάλει τη δοκιμασία επάρκειας". Σύμφωνα με το κείμενο που υποβλήθηκε στην Επιτροπή, αυτή η δοκιμασία επάρκειας θα μπορούσε να επιβληθεί στις εξής πέντε αθλητικές δραστηριότητες: προπονητές σκι, οδηγοί ορειβασίας, προπονητές κατάδυσης, προπονητές αλεξιπτωτισμού και προπονητές σπηλαιολογίας. Οι γαλλικές αρχές θεώρησαν σκόπιμο να διευκρινίσουν ότι αυτή η αίτηση, που υποβλήθηκε στο πλαίσιο του άρθρου 14, δεν αμφισβητεί την αρχή της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, αλλά "τείνει αντίθετα να την ενισχύσει στην περίπτωση δραστηριοτήτων κατά τις οποίες διακυβεύονται στόχοι γενικού συμφέροντος, όπως η ασφάλεια". Αφορά, επομένως, μόνο τα «επικίνδυνα αθλήματα». Αυτή η αίτηση δικαιολογείται, κατά τις γαλλικές αρχές, από τον επικίνδυνο χαρακτήρα των συγκεκριμένων αθλητικών δραστηριοτήτων.

140. In connection with the application of Directive 92/51/EEC, the Commission has received three applications for exemptions under Article 14. In one case the Article was deemed not to apply, but in the others the Commission's responses were partly favourable. These applications came from France, the United Kingdom and Austria.

143. Σύμφωνα με το άρθρο 14 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, η αίτηση εξαίρεσης της Γαλλίας υποβλήθηκε στα κράτη μέλη. Διαβιβάσθηκε σε όλους τους συντονιστές του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων, οι οποίοι διατύπωσαν τις απόψεις τους κατά τη συνεδρίαση της ομάδας συντονιστών που έλαβε χώρα στις 8 Ιουλίου 1996.

2. France: sports instructors

144. Αφού εξέτασε τη γαλλική αίτηση, η Επιτροπή έκρινε ότι η απουσία ελευθερίας επιλογής μπορεί να δικαιολογηθεί στη συγκεκριμένη περίπτωση, εφόσον, βεβαίως, το κράτος μέλος αποδεικνύει σε κάθε περίπτωση ότι το μέτρο αντιστάθμισης δικαιολογείται λόγω ουσιώδους διαφοράς μεταξύ της ύλης που καλύπτεται από την εκπαίδευση του διακινουμένου και των προσόντων που απαιτούνται, λαμβανομένης υπόψη της επαγγελματικής πείρας του συγκεκριμένου ατόμου. Ο επικίνδυνος χαρακτήρας των δραστηριοτήτων και η μέριμνα για την ασφάλεια των εμπλεκομένων ατόμων μπορούν να αποτελέσουν λόγους κατά της ελευθερίας επιλογής και υπέρ της υποχρέωσης δοκιμασίας επάρκειας, στις ιδιαίτερες περιπτώσεις που αναφέρονται στην αίτηση της Γαλλίας και σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στην οδηγία 92/51/ΕΟΚ.

141. On 17 June 1996, France applied for an exemption under Article 14 of Directive 92/51/EEC for the supervision of certain sporting activities. France's application concerned the profession of sports instructor and asked for permission to make an exception to the principle of the applicant's freedom of choice in the case of certain sporting activities. The French authorities wanted to be able to impose an aptitude test on the applicant if the diplomas awarded in other Member States were substantially different from the qualifications required in France.

145. Η Επιτροπή εξέδωσε την απόφασή της στις 9 Ιανουαρίου 1997. Με την απόφαση αυτή, η Επιτροπή χορήγησε εξαίρεση για μια δοκιμαστική περίοδο που λήγει στις 30 Σεπτεμβρίου 1999. Πράγματι, η Επιτροπή εξέφρασε την επιθυμία, πριν να αποφανθεί οριστικά σχετικά με αυτήν την εξαίρεση, να προβεί σε αξιολόγηση των προβλημάτων που συνδέονται με την πρακτική εφαρμογή της. Θέλησε επίσης να δώσει τη δυνατότητα στη Γαλλία να κρίνει εάν αυτές οι δοκιμασίες επάρκειας αποτελούν σαφώς το πλέον κατάλληλο μέτρο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου. Τέλος, θέλησε να να δώσει τη δυνατότητα σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να εκφράσουν ενδεχομένως τις παρατηρήσεις τους πριν να ληφθεί οριστική απόφαση.

142. The French authorities accompanied their application to the Commission with a draft decree which concerns only the establishment of instructors etc. who are qualified in another Member State. This was because, in relation to the temporary provision of services, an infringement procedure opened by the Commission had already been concluded by the grant to France of a permanent exemption, based on a separate piece of French legislation and the relevant Articles of the Treaty rather than on Directive 92/51/EEC, for the same professions. Although intended to transpose the Community law applicable in this field, this draft decree on establishment still maintains special rules for five sporting activities, for which "the Minister for Sport may stipulate the aptitude test". According to the text submitted to the Commission, this aptitude test could be stipulated for ski instructors, mountain guides, diving instructors, parachute instructors and potholing instructors. The French authorities stressed that this application, drawn up pursuant to Article 14, did not call into question the principle of mutual trust but "tended rather to affirm it in the case of activities where objectives of general interest such as safety were at stake." It therefore concerned only "dangerous sports". In the view of the French authorities, this application was justified by the dangerous nature of the activities in question.

146. Η Επιτροπή ζήτησε από τη Γαλλία να της υποβάλει έκθεση αξιολόγησης έως τις 30 Απριλίου 1999 και, εάν η Γαλλία το επιθυμούσε, να υποβάλει νέα αίτηση εξαίρεσης έως τις 30 Ιουνίου 1999. Η Επιτροπή αποφάσισε επίσης να ζητήσει από όλα τα κράτη μέλη και από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να μελετήσουν το θέμα και να γνωστοποιήσουν τις παρατηρήσεις τους. Προβλέφθηκε επίσης να συντάξει και η Επιτροπή μια έκθεση.

143. In accordance with Article 14 of Directive 92/51/EEC, the application was submitted to the Member States. It was sent to all the Co-ordinators of the General System for the recognition of diplomas, who stated their views at the meeting of the Co-ordinators' Group held on 8 July 1996.

147. Η Γαλλία υπέβαλε την έκθεση αξιολόγησης στις 12 Μαΐου 1999 και ζήτησε την χορήγηση μόνιμης εξαίρεσης για τα πέντε αυτά επαγγέλματα. Αφού ζήτησε και έλαβε συμπληρωματικές πληροφορίες, η Επιτροπή αποφάσισε στις 14 Ιουλίου 1999 να παρατείνει την ισχύ της εξαίρεσης για ένα έτος όσον αφορά τους εκπαιδευτές σκι, όμως κάτω από αυστηρές προϋποθέσεις, καθώς και για τους εκπαιδευτές κατάδυσης και τους εκπαιδευτές αλεξιπτωτισμού, και χωρίς χρονικό όριο για τους οδηγούς ορειβασίας και τους εκπαιδευτές σπηλαιολογίας.

144. After examining France's application, the Commission thought that the absence of freedom of choice might be justified in this case, provided of course that the Member State shows in each case that the compensatory measure is justified by a substantial difference between the material covered by the migrant's training and the qualification required, taking into consideration the professional experience of the person concerned. The dangerous nature of the activities and the concern for the safety of those involved were arguments against freedom of choice and in favour of an obligation to take an aptitude test in the specific cases mentioned by France in its application and in accordance with Directive 92/51/EEC.

3. Αυστρία: ορειβατικά επαγγέλματα

145. In its decision, adopted on 9 January 1997, the Commission granted an exemption for a trial period to end on 30 September 1999. Before making a final pronouncement on this exemption, it wanted to evaluate the practical problems it would entail. It also wanted to enable France to determine whether or not these aptitude tests were in fact the best way of achieving the objective. Finally, it wanted all the parties concerned to make any comments they might have before taking a final decision.

148. Με επιστολή της 15ης Ιουλίου 1998, η Αυστρία ζήτησε εξαίρεση κατά την έννοια του άρθρου 14 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ για την πλαισίωση ορισμένων αθλητικών δραστηριοτήτων. Η επιστολή αυτή συνοδευόταν από δύο σχέδια κανονισμού και μια έκθεση επιχειρημάτων. Η αίτηση αφορούσε οκτώ αθλητικά επαγγέλματα (εκπαιδευτής σκι, υποψήφιος εκπαιδευτής σκι, εκπαιδευτής σκι διπλωματούχος πανεπιστημίου, οδηγός εκδρομών σκι, εκπαιδευτής σκι πεδιάδας, υποψήφιος εκπαιδευτής σκι πεδιάδας, οδηγός ορειβασίας, υποψήφιος οδηγός ορειβασίας) και ζητούσε, γι' αυτά τα επαγγέλματα, τη δυνατότητα παρέκκλισης από την αρχή της ελεύθερης επιλογής του αιτούντος. Όταν, στο πλαίσιο μιας διαδικασίας αναγνώρισης, τα διπλώματα που έχουν χορηγηθεί σε άλλα κράτη μέλη παρουσιάζουν ουσιαστικές διαφορές σε σχέση με τα προσόντα που απαιτούνται στην Αυστρία, οι αυστριακές αρχές επιθυμούν να μπορούν να επιβάλουν στον υποψήφιο δοκιμασία επάρκειας.

146. The Commission asked France to submit an evaluation report by 30 April 1999 and, if it wished, to submit a new application for an exemption by 30 June 1999. The Commission also decided to ask the other Member States and all the parties concerned to state their views and submit their observations. The Commission itself was also to produce a report.

149. Οι αυστριακές αρχές τόνισαν ότι η αίτησή τους, που εντάσσεται στο πλαίσιο του άρθρου 14, αφορά μόνο επικίνδυνες δραστηριότητες. Η αίτηση αυτή δικαιολογείται, κατά τις αυστριακές αρχές, από τον επικίνδυνο χαρακτήρα των συγκεκριμένων αθλητικών δραστηριοτήτων.

147. France submitted its evaluation report on 12 May 1999 and requested a permanent exemption for these five professions. After asking for and obtaining additional information, the Commission decided on 14 July 1999 to extend the exemption for one year for ski instructors, but under strict conditions, and for diving instructors and parachute instructors, and for an unlimited period for mountain guides and potholing instructors.

150. Σύμφωνα με το άρθρο 14 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, η αυστριακή αίτηση εξαίρεσης διαβιβάσθηκε στα κράτη μέλη, ενώ στις 11 Αυγούστου 1998 απεστάλη σε όλους τους συντονιστές του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων, οι οποίοι έλαβαν συμπληρωματικές πληροφορίες στη διάρκεια μιας συνεδρίασης της ομάδας συντονιστών που έλαβε χώρα στις 19 Νοεμβρίου 1998. Στη συνέχεια, ζητήθηκαν και δόθηκαν από την Αυστρία συμπληρωματικές πληροφορίες καθώς και εγγυήσεις. Με αυτή τη βάση, η Επιτροπή αποφάσισε στις 14 Ιουλίου 1999 να χορηγήσει εξαίρεση για ένα έτος, παράλληλα με την απόφαση που έλαβε για τη Γαλλία την ίδια ημέρα.

3. Austria: mountain professions

4. Ηνωμένο Βασίλειο: ναυτικά επαγγέλματα

148. In a letter of 15 July 1998, Austria applied for an exemption under Article 14 of Directive 92/51/EEC for the supervision of certain sporting activities. This letter was accompanied by two draft regulations and an account of the motives. The application concerned eight sporting professions (ski instructors, trainee ski instructors, graduate ski instructors, ski guides, cross-country ski instructors, trainee cross-country ski instructors, mountain guides and trainee mountain guides), for which it wanted to be able to depart from the principle of freedom of choice for the applicant. The Austrian authorities wanted to be able to impose an aptitude test if the diplomas awarded in other Member States were substantially different from the qualifications required in Austria.

151. Στις 20 Φεβρουαρίου 1998, η Επιτροπή έλαβε αίτηση των βρετανικών αρχών που αποβλέπει στην επίτευξη εξαίρεσης από το άρθρο 10 της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ και από το άρθρο 14 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ. Αυτή η αίτηση εξαίρεσης αφορούσε τα επαγγέλματα «merchant navy and fishing vessel deck and engineer officers» (αξιωματικοί καταστρώματος και αξιωματικοί μηχανικοί του εμπορικού ναυτικού και του αλιευτικού ναυτικού). Οι βρετανικές αρχές επεδίωκαν τη δυνατότητα παρέκκλισης από την αρχή της ελεύθερης επιλογής του διακινουμένου στις περιπτώσεις που μπορεί να επιβληθεί ένα «μέτρο αντιστάθμισης» (πρακτική άσκηση προσαρμογής ή δοκιμασία επάρκειας). Οι βρετανικές αρχές επιθυμούσαν να μπορούν να επιβάλλουν τη δοκιμασία επάρκειας σε όλες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι γλωσσικές γνώσεις φαίνονται ελλιπείς («substantial shortfall»). Η αίτηση αναφερόταν σε επιτακτικούς λόγους ασφάλειας.

149. The Austrian authorities stressed that their request pursuant to Article 14, exclusively concerned activities involving risks. In the view of the Austrian authorities, this application was justified on the basis of the dangerous nature of the sporting activities in question.

152. Κατόπιν προσεκτικής εξέτασης αυτής της αίτησης και του συγκεκριμένου επαγγελματικού πλαισίου, φάνηκε ότι το πρόβλημα που ανακίνησαν οι βρετανικές αρχές είναι εκτός του πεδίου εφαρμογής αυτών των οδηγιών, καθόσον αυτές οι γλωσσικές γνώσεις δεν υπεισέρχονται στην εκπαίδευση που μπορεί να αποτελέσει λόγο επιβολής των μέτρων αντιστάθμισης. Ως προς το θέμα αυτό, διαβιβάσθηκε επιστολή προς τις βρετανικές αρχές στις 7 Μαΐου 1998.

150. In accordance with Article 14 of Directive 92/51, the application was submitted to the Member States. It was sent on 11 August 1998 to all the Co-ordinators of the General System for the recognition of diplomas, who received supplementary information at the meeting of the Co-ordinators' Group held on 19 November 1998. Additional information and guarantees were then requested and obtained from Austria. On the basis of these, the Commission decided on 14 July 1999 to grant an exemption for one year, in parallel with the decision taken by France on the same day.

5. Συμπεράσματα

4. United Kingdom: seafaring professions

153. Από τις πληροφορίες που διαθέτει σήμερα η Επιτροπή, φαίνεται ότι η αναγνώριση των εκπαιδευτών σκι αποτελεί την κύρια πηγή ανησυχίας για τα ενδιαφερόμενα μέρη, όσον αφορά τις εξαιρέσεις που αναγνωρίστηκαν μέχρι σήμερα. Ενώ, το πραγματικό πρόβλημα φαίνεται να οφείλεται στην ύπαρξη διαφορετικών αντιλήψεων ως προς το επίπεδο προσόντων που είναι αντικειμενικώς απαραίτητο για την αναγνώριση των προσόντων ενός εκπαιδευτή σκι - και, κατά συνέπεια, ως προς τη σημασία και τον ουσιαστικό χαρακτήρα των διαφορών μεταξύ των προσόντων που ισχύουν σήμερα στα κράτη μέλη -, οι συζητήσεις αφορούσαν ουσιαστικά, μέχρι τώρα, την εφαρμογή της παρέκκλισης της προβλεπόμενης στο άρθρο 14. Εν τούτοις, αυτή η παρέκκλιση δεν έχει καμία επίπτωση στο επίπεδο των απαιτούμενων προσόντων, αλλά αφορά στην πράξη το είδος του μέτρου αντιστάθμισης που πρέπει να επιβάλλεται σε περίπτωση ουσιαστικών διαφορών μεταξύ προσόντων.

151. On 20 February 1998, the Commission received an application from the United Kingdom authorities for an exemption to Article 10 of Directive 89/48 and Article 14 of Directive 92/51, concerning merchant navy and fishing vessel deck and engineer officers. The British authorities wanted to be able to depart from the principle of free choice by the migrant if a "compensatory measure" (adaptation period or aptitude test) could be stipulated. In the interests of safety, the British authorities wanted to be able to stipulate a test whenever there appeared to be a "substantial shortfall" in knowledge of the language.

154. Εξάλλου, είναι φανερό ότι ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεται ένα σύστημα αναγνώρισης μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντικός με τη νομοθεσία τη σχετική με το θέμα αυτό, όσον αφορά τους όρους πρόσβασης στην αγορά. Σχετικά, ο βαθμός αντικειμενικότητας, ο οποίος πρέπει να είναι έκδηλος σε όλα τα επίπεδα της διαδικασίας αναγνώρισης, ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεται αυτό το σύστημα, η πραγματική αξιολόγηση των ικανοτήτων και η πείρα του κάθε υποψηφίου, καθώς και ο βαθμός αιτιολόγησης και επεξήγησης των αποφάσεων είναι στοιχεία που συμβάλλουν στον εύλογο χαρακτήρα μιας διαδικασίας αναγνώρισης, καθώς και στην αποδοχή της από εκείνους οι οποίοι υποβάλλονται σ' αυτήν. Αυτοί οι παράγοντες είναι ακόμα περισσότερο σημαντικοί όταν τα δικαιώματα που συνήθως χορηγούνται στους διακινουμένους αποτελούν αντικείμενο ενός κατ' εξαίρεση περιορισμού, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση της παρέκκλισης που προβλέπεται στο άρθρο 14.

152. On careful examination of this application and its professional context, it appeared that the problem raised by the British authorities fell outside the scope of these Directives, since such language requirements did not form part of the education or training which might give rise to compensatory measures. A letter to this effect was sent to the British authorities on 7 May 1998.

155. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή αποφάσισε να παραχωρήσει προσωρινή εξαίρεση στην Αυστρία και στη Γαλλία έως τις 31 Ιουλίου 2000, ημερομηνία κατά την οποία θα έχουν εκδοθεί οριστικές αποφάσεις μόνιμης εφαρμογής. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής προτίθενται να αξιοποιήσουν την περίοδο ισχύος αυτών των προσωρινών εξαιρέσεων για να εξασφαλίσουν την όσο το δυνατό πληρέστερη ανταλλαγή πληροφοριών και απόψεων μεταξύ των κρατών μελών και των ενδιαφερομένων μερών. Η διαδικασία αυτή θα αποβλέπει στην συλλογή και στην ανάλυση όλων των χρήσιμων δεδομένων σχετικά με το θέμα αυτό, καθώς και στη συζήτηση όλων των πτυχών του θέματος, με σκοπό την προετοιμασία των οριστικών αποφάσεων της Επιτροπής και τον καθορισμό ενός εδάφους κοινής συμφωνίας, που θα αποτελέσει σταθερή και μόνιμη βάση για το μέλλον. Η διαδικασία θα καλύπτει τόσο το ζήτημα της παρέκκλισης όσο και όλα τα άλλα ουσιαστικά και διαδικαστικά ζητήματα που αφορούν την αναγνώριση διπλωμάτων εκπαιδευτών σκι.

5. Conclusions:

156. Παράλληλα, η εμπειρία δείχνει ότι η διαδικασία και η προθεσμία για τη λήψη αποφάσεων εξαίρεσης κατά το άρθρο 14 είναι πολύ σύντομες, ιδιαίτερα λόγω των διαβουλεύσεων με τα κράτη μέλη στις οποίες η Επιτροπή αποδίδει μεγάλη σημασία. Το χρονικό διάστημα των τριών μηνών μεταξύ της υποβολής μιας αίτησης από ένα κράτος μέλος και της απόφασης της Επιτροπής ξεπεράσθηκε επανειλημμένα, επειδή χρειάστηκε να ζητηθούν συμπληρωματικές πληροφορίες και δεδομένου ότι η εν λόγω προθεσμία δεν αρχίζει παρά από τη στιγμή κατά την οποία η Επιτροπή διαθέτει όλες τις πληροφορίες τις οποίες χρειάζεται. Λαμβανομένης υπόψη της εμπειρίας στον τομέα αυτό, είναι πολύ πιθανόν οι μελλοντικές αιτήσεις εξαίρεσης, ιδίως εκείνες που θέτουν σημαντικά, πολύ ευρείας εμβέλειας, πολύπλοκα ή πολύ τεχνικά θέματα θα μπορούσαν να απαιτήσουν χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από το διάστημα των τριών μηνών που προβλέπεται μεταξύ της υποβολής της αίτησης και της έκδοσης απόφασης από την Επιτροπή. Η πραγματοποίηση διαβουλεύσεων και η εξέταση όλων των σχετικών απόψεων και πληροφοριών θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τη λήψη προσωρινής απόφασης από την Επιτροπή, σε όλες τις ειδικές περιπτώσεις κατά τις οποίες επιβάλλεται η λήψη αρνητικής προσωρινής απόφασης, έστω και για να καταστεί δυνατή η εκτενέστερη μελέτη των πτυχών του προβλήματος, ακόμη και μέσα σε ένα καθορισμένο χρονοδιάγραμμα εντός του οποίου θα ληφθεί οριστική απόφαση.

153. All of the information presently available to the Commission has indicated that the principal issue of concern to interested parties in connection with the exemptions so far granted is that of ski instructor recognition. While the real underlying issue appears to centre on differing views as to the level of qualification objectively appropriate for ski instructor recognition - and, therefore, also as to the relevance and substantial character of any differences between existing national qualifications - the debate so far has largely focussed on the application of the Article 14 exemptions. This has been the case despite the fact that these exemptions in no way affect the level of qualification required, but rather concern the type of compensation measures which can be applied in cases of substantial differences in qualifications.

157. Είναι επίσης σαφές ότι η Επιτροπή προσέφυγε στη χορήγηση προσωρινών και υπό αίρεση εξαιρέσεων. Παρά το γεγονός ότι οι οριστικές και αμετάκλητες αποφάσεις είναι σαφώς προτιμότερες για λόγους σταθερότητας και ασφάλειας δικαίου, είναι αδύνατο να αποκλεισθεί η προσφυγή σε προσωρινές και υπό αίρεση αποφάσεις. Το κύριο πλεονέκτημα αυτού του είδους αποφάσεων είναι ότι προβλέπουν μια δοκιμαστική περίοδο, που επιτρέπει τη μελέτη των πραγματικών αποτελεσμάτων της εξαίρεσης και των απόψεων των κύριων ενδιαφερομένων μερών πριν από τη λήψη της οριστικής απόφασης. Λαμβανομένης υπόψη της γενικής νομολογίας του Δικαστηρίου περί συσταλτικής ερμηνείας των παρεκκλίσεων από τους γενικούς κανόνες του κοινοτικού δικαίου [20], είναι σημαντικό να εξακολουθήσει να υπάρχει η δυνατότητα χρησιμοποίησης μηχανισμών αυτού του είδους στο πλαίσιο της εξέτασης αιτήσεων εξαίρεσης που εμπίπτουν σ' αυτήν την οδηγία.

154. At the same time, it is clear that the way in which a recognition system is administered can be as important as the underlying law in terms of the conditions applied to market access. In this respect, the degree of clear objectivity involved in all aspects of a recognition process, the manner in which the process of recognition is administered, the reality of the appreciation given to the abilities and experience of each candidate and the degree of explanation given of decisions taken, all constitute elements which contribute to the reasonable character of a recognition procedure and the level of its acceptability to those subject to it. These factors clearly obtain even more importance when the rights normally accorded to migrants are the subject of an exceptional restriction, such as is the case under an Article 14 exemption.

[20] Βλ., π.χ., την απόφαση Gebhardt, C55/94 της 30.11.95.

155. Against this background, the Commission has decided to grant temporary exemptions for Austria and France up to 31 July 2000 when it is intended that final decisions, of permanent application, will be taken. It is the intention of the Commission services to use the period of the temporary exemptions to ensure the maximum exchange of information and views between the Member States and interested parties. This process will be directed to the collection and assessment of all relevant information and the discussion of issues in order to prepare for the final decisions to be taken by the Commission and to try to obtain a level of common understanding and agreement which will provide a stable and permanent basis for the future. The process will cover both the exemption issue and all other substantive and procedural issues relevant to ski instructor recognition.

ΙΕ. ΑΡΘΡΟ 15 και παραρτήματα Γ και Δ

156. At the same time, the procedure and timeframe for the taking of decisions on exemptions under Article 14 has been shown by experience to be very short, particularly in view of the consultations with the Member States which the Commission values greatly. On more than one occasion, the actual three month period between submission of a Member State application and the decision of the Commission has been exceeded because a request for additional information has been required, given that the time period in question is deemed to flow only from the moment when the Commission has all necessary information at its disposal. In the light of experience so far it seems likely that any future applications for exemptions, including in particular any raising important, wide-ranging, complex or very technical questions, could require more than the three month period from the date of submission of the application to that of the adoption of the Commission decision. Consultation and examination of all relevant views and information may justify the Commission taking a preliminary decision, in any particular case, entailing a negative decision of temporary duration being taken, if only to allow more time for a fuller consideration of the issues, albeit within a set timetable within which a final decision would be taken.

1. Ratio legis

157. It is also evident that the Commission has had recourse to the grant of exemptions on a temporary basis and subject to conditions. While it is clearly preferable that final and permanent decisions be taken on applications, for reasons of legal stability and certainty, it is not possible to rule out continuing recourse to temporary and conditional decisions. One major benefit of such decisions is that they allow for a probation period in which the actual effects of the exemption can be registered and the views of those most directly concerned taken into account before any final decision is taken. In view of the general case law of the Court of Justice on the restrictive interpretation of exemptions from general rules of Community law, [20] it still seems appropriate that these kinds of checks and balances continue to be capable of being applied to requests for exemptions under this Directive.

158. Ορισμένα είδη εκπαίδευσης που δεν καλύπτονται από τον ορισμό του διπλώματος κατά την έννοια του άρθρου 1, εδάφιο 1, στοιχείο α), δεύτερη παύλα, σημείο i) της οδηγίας 92/51, οδηγούν, ωστόσο, σε ανάλογο επαγγελματικό επίπεδο και προετοιμάζουν για παρόμοιες ευθύνες και καθήκοντα [21]. Ως παράδειγμα μπορούν να αναφερθούν η εκπαίδευση φυσικοθεραπευτή στη Γερμανία ή νοσοκόμου-παιδοκόμου στο Λουξεμβούργο. Λόγω της μεγάλης ποικιλομορφίας αυτών των ειδών εκπαίδευσης, η οδηγία 92/51/ΕΟΚ προέβλεψε την εξομοίωσή τους με το δίπλωμα μέσω της απαρίθμησης τους σε κατάλογο (βλ. αιτιολογική σκέψη 15), ο οποίος εμφαίνεται στο παράρτημα Γ. Ορισμένα είδη εκπαίδευσης που κατοχυρώνονται νομοθετικά έχουν επίσης εξομοιωθεί με διπλώματα με την συμπερίληψή τους στον κατάλογο που εμφαίνεται στο παράρτημα Δ.

[20] See for example the Gebhardt case law C55/94 of 30.11.95.

[21] Όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 15 και 16 της οδηγίας.

O. ARTICLE 15 and Annexes C and D

159. Αυτή η εξομοίωση έχει ως αποτέλεσμα να ανοίγει στο κράτος μέλος υποδοχής τη «σύνδεση» με τα διπλώματα κατά την έννοια της οδηγίας 89/48 (που καλύπτουν εκπαίδευση 3 έως 4 ετών) και, στην περίπτωση κατά την οποία απαιτείται δίπλωμα κατά την έννοια της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, να περιορίζεται η απαίτηση για μέτρα αντιστάθμισης στις περιπτώσεις ουσιαστικής διαφοράς στην εκπαίδευση.

1. Ratio legis

2. Διαδικασίες ενημέρωσης

158. Certain types of education and training not covered by the definition of "diploma" within the meaning of Article 1, first paragraph, a), second indent, i) of Directive 92/51/EEC nevertheless lead to a comparable level of professional competency and prepare people for similar responsibilities and activities [21] * for example, training as a physiotherapist in Germany or children's nurse in Luxembourg. Because of their wide diversity, Directive 92/51/EEC provides for the same treatment as diplomas by listing them (cf. Recital 15) in Annex C. Certain types of regulated education and training have also been given diploma status by inclusion in the list in Annex D.

160. Η διαδικασία τροποποίησης αυτών των παραρτημάτων περιγράφεται στο άρθρο 15 [22]. Συγκεκριμένα, ελέγχεται αν η εκπαίδευση που αναφέρεται στην αιτιολογημένη αίτηση ενός κράτους μέλους συνεπάγεται επίπεδο επαγγελματικών προσόντων συγκρίσιμο προς το δίπλωμα κατά την οδηγία 92/51 (κύκλος ενός έτους μετά το δευτεροβάθμιο επίπεδο που απαιτείται για την πρόσβαση σε πανεπιστήμιο ή σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα) και παρόμοιο επίπεδο ευθυνών και καθηκόντων.

[21] As set out in recitals 15 and 16 of the Directive.

[22] Η διαδικασία αυτή θα χρειαστεί να τροποποιηθεί για να προσαρμοστεί στη νέα γενική απόφαση αριθ. 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου περί καθορισμού της διαδικασίας άσκησης των εξουσιών που απονέμονται στην Επιτροπή (ΕΕ L 184 της 17ης Ιουλίου 1999, σ. 23 και επ.).

159. This provides a link in the host Member State with diplomas covered by Directive 89/48 (awarded on completion of professional education and training of three or four years' duration) and, if a diploma within the meaning of Directive 92/51/EEC is needed, limits the requirement for compensatory measures to the case of substantial differences between types of education and training.

3. Τροποποιήσεις που απορρέουν από τη συνθήκη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας

2. Updating procedures

161. Σύμφωνα με το άρθρο 29 της συνθήκης προσχώρησης της 24ης Ιουνίου 1994, προστέθηκαν στο παράρτημα Γ διάφοροι κύκλοι εκπαίδευσης, με ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 1995. Ωστόσο, πρόκειται μόνο για αυστριακά επαγγέλματα.

160. The procedure for amending these annexes is described in Article 15 [22]. It involves verifying whether the qualification resulting from education and training courses forming the subject of a reasoned request by a Member State confers on the holder a level of professional education or training comparable to a diploma within the meaning of Directive 92/51/EEC (duration of one year, after the secondary level required for admission to university or higher education) and a similar level of responsibility and activity.

162. Στην επικεφαλίδα «παραϊατρικός και κοινωνικοπαιδαγωγικός τομέας» προστέθηκαν η εκπαίδευση οπτικού φακών επαφής, ποδοκόμου, τεχνικού ακουστικών βαρηκοΐας, φαρμακοπώλη, μασέρ, νηπιαγωγού και παιδοκόμου. Ο τομέας των «αρχιτεχνιτών» συμπληρώθηκε με τα επαγγέλματα του κηλεπιδεσμοποιού, του κατασκευαστή ορθοπεδικών ζωνών, του οπτικού, του κατασκευαστή ορθοπεδικών υποδημάτων, του μηχανικού ορθοπεδικών προθέσεων, του οδοντοτεχνίτη και του κηπουρού, καθώς και από 14 άλλα είδη εκπαίδευσης. Στον «τεχνικό τομέα» προστέθηκαν τα δασοκομικά επαγγέλματα, τα τεχνικά γραφεία, η εκμίσθωση εργατικού δυναμικού, η εξεύρεση εργασίας, η παροχή επενδυτικών συμβουλών, οι ιδιωτικοί ντετέκτιβ, οι ιδιωτικοί φύλακες, οι κτηματομεσίτες, οι διαχειριστές ακινήτων, οι διαφημιστές, οι οργανωτές οικοδομικών έργων, τα γραφεία είσπραξης απαιτήσεων, οι ασφαλιστικοί σύμβουλοι οι σχεδιαστές κτιρίων και οι σχεδιαστές ξύλινων κατασκευών, εφόσον το επάγγελμα προϋποθέτει το δικαίωμα κατάρτισης σχεδίων, πραγματοποίησης τεχνικών υπολογισμών και εποπτείας των εργασιών κατασκευής.

[22] This procedure will have to be changed in order to adapt it to the new Council general Decision n°1999/468/EC of 28 June 1999 laying down the procedure for the exercise of powers conferred on the Commission. (OJ L 184 of 17 July 1999, p.23ff.)

4. Οι οδηγίες εφαρμογής

3. Amendments through the Treaty of Accession with Austria, Finland and Sweden

163. Η Επιτροπή έλαβε πολυάριθμες αιτήσεις τροποποίησης των καταλόγων που εμφαίνονται στα παραρτήματα Γ και Δ. Αφού εξέτασε αυτά τα αιτήματα (από κοινού με την επιτροπή [23] που συστάθηκε βάσει του άρθρου 15), εξέδωσε, μέχρι σήμερα, τρεις οδηγίες.

161. According to Article 29 of the Treaty of Accession of 24 June 1994 numerous education and training courses were added to Annexes C, effective as of 1 January 1995. This amendment concerned only Austrian professions.

[23] Οι εργασίες αυτής της επιτροπής προετοιμάστηκαν συχνά με συζητήσεις στο πλαίσιο της ομάδας συντονιστών (βλ. Μέρος VII της παρούσας έκθεσης σχετικά μ' αυτήν την ομάδα).

162. Under the heading "health-related and childcare training courses" this related to contact lens opticians, pedicurists, acoustic-aid technicians, druggists, masseurs, kindergarten workers and childcare workers. In the sector "Master craftsmen" the professions of surgical truss maker, corset maker, optician, orthopaedic shoemaker, orthopaedic technician, dental technician, gardener and furthermore 14 master craftsman courses were added. In the "technical sector" the following training courses were included: forester, technical consulting, labour leasing, employment agent, investment adviser, private investigator, security guard, real estate agent, real estate manager, advertising and promotion agency, building project organiser, debt-collecting institute, insurance consultant, master builder or wood builder/planning and technical calculation.

α) Οδηγία 94/38/ΕΚ της Επιτροπής της 26 Ιουλίου 1994

4. Implementing Directives

164. Προστέθηκαν στο παράρτημα Γ διάφορα είδη εκπαίδευσης που παρέχονται στη Γερμανία στον τομέα της υγείας· πρόκειται για εκπαίδευση ιατρικών τεχνικών βοηθών εργαστηρίου, ιατρικών τεχνικών βοηθών στην ακτινολογία, ιατρικών τεχνικών βοηθών λειτουργικής διαγνωστικής, τεχνικών βοηθών κτηνιατρικής, διαιτολόγων, βοηθών φαρμακείου, νοσοκόμων ψυχιατρικής και λογοθεραπευτών. Τα ιταλικά είδη εκπαίδευσης λογιστών, εμπορικών συμβούλων και συμβούλων εργασίας (consulente del lavoro) διαγράφηκαν.

163. The Commission has received numerous requests for amendments to the lists set out in Annexes C and D. Having examined these requests (together with the committee [23] established in Article 15), three Commission Directives have been adopted so far.

165. Προστέθηκε μια ενότητα στο παράρτημα Δ, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, για ορισμένα είδη εκπαίδευσης που παρέχονται στη Γερμανία σε ειδικευμένες σχολές προετοιμασίας για τα επαγγέλματα των τεχνικών βοηθών, των εμπορικών βοηθών, των καθηγητών αναπνοής, λόγου και φωνής με κρατικό δίπλωμα, των τεχνικών, των οικονομολόγων επιχείρησης, των σχεδιαστών και των οικογενειακών βοηθών με κρατικό δίπλωμα, καθώς και ορισμένα άλλα κοινωνικά επαγγέλματα.

[23] The work of this committee has often been prepared by discussions within the Co-ordinators' Group (see Part VII of this report referring to the Group).

β) Η οδηγία 95/43/ΕΚ της Επιτροπής της 20ής Ιουλίου 1995

a) Commission Directive 94/38/EC of 26 July 1994

166. Η οδηγία αυτή βασίζεται σε αιτήσεις που υπέβαλαν οι Κάτω Χώρες και η Αυστρία. Οι νέες διατάξεις του παραρτήματος Γ βασίζονται στις αιτήσεις της ολλανδικής κυβέρνησης σχετικά με την εκπαίδευση βοηθού κτηνιάτρου και ορισμένων άλλων επαγγελμάτων των θαλάσσιων μεταφορών (κυβερνήτης παράκτιου πλοίου, διπλωματούχος μηχανοδηγός και αξιωματικός συστήματος ελέγχου ναυσιπλοΐας λιμανιού). Στο παράρτημα Δ προστέθηκαν, για τις Κάτω Χώρες, τα είδη εκπαίδευσης που παρέχονται στα ιδρύματα επαγγελματικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και τα είδη επαγγελματικής εκπαίδευσης που παρέχεται με μαθητεία, καθώς και, για την Αυστρία, τα είδη εκπαίδευσης που παρέχονται σε ανώτερες επαγγελματικές σχολές και ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα γεωργίας και δασοκομίας σε σχολές αρχιτεχνιτών, σε τάξεις αρχιτεχνιτών και σε σχολές προορισμένες για την εκπαίδευση τεχνιτών στον τομέα των κατασκευών. Έχουν καθοριστεί ειδικές προϋποθέσεις για όλους αυτούς τους κύκλους εκπαίδευσης.

164. Several health-related training courses in Germany were added to Annex C: medical laboratory technician, medical X-ray technician, medical functional diagnostics technician, veterinary technician, dietician, pharmacy technician, psychiatric nurse and speech therapist. Italian training courses for accountants, accountancy experts and consulente del lavoro were deleted.

167. Μαζί με τις πολυάριθμες τροποποιήσεις που επήλθαν με την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας, το περιεχόμενο των παραρτημάτων θα γινόταν ασαφές. Με τη νέα οδηγία, κατά συνέπεια, οι τροποποιημένοι κατάλογοι κύκλων εκπαίδευσης δημοσιεύθηκαν σε ενοποιημένη έκδοση.

165. Annex D was supplemented by a section on certain German specialist school courses preparatory to the professions of technical assistant, commercial assistant, State-certified respiration and elocution instructor, State-certified technician, business economist, designer, family assistant and several social professions under specified conditions.

γ) Η οδηγία 97/38/ΕΚ της Επιτροπής της 20 Ιουνίου 1997

b) Commission Directive 95/43/EC of 20 July 1995

168. Ορισμένα επαγγέλματα που εμφαίνονται στον κατάλογο των εκπαιδεύσεων που αναγνωρίζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο ως «National Vocational Qualifications» ή ως «Scottish Vocational Qualifications» διαγράφηκαν, δεδομένου ότι καλύπτονται πλέον από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ (επιστημονικός υπάλληλος ιατρικού εργαστηρίου) ή δεν κατοχυρώνονται πλέον νομοθετικά (δικαστικός επιμελητής, ειδικός προσθετικής).

96. 166. This Directive is based on requests from the Netherlands and Austria. The new provisions in Annex C are based on requests from the Netherlands referring to courses for veterinary assistants, and several professions in the sea transport sector (first mate, coaster engineer and VTS official). To Annex D training courses in Dutch colleges for intermediate vocational training and in the apprenticeship system were added as well as training courses in Austrian higher vocational schools, higher education establishments for agriculture and forestry, master schools, master classes and building craftsmen schools. For all these training courses specific conditions were set up.

δ) Η οδηγία 99/ της Επιτροπής της 1999

167. Together with the numerous amendments caused by the accession of the Republic of Austria the contents of the Annexes would have become unclear. With the new Directive, therefore the amended lists of courses were published in a consolidated version.

169. Η επιτροπή αντιπροσώπων των κρατών μελών, που συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 3, ενέκρινε ομόφωνα ένα σχέδιο οδηγίας. Αυτό το σχέδιο οδηγίας ανταποκρίνεται στα τεκμηριωμένα αιτήματα που υπέβαλαν η Αυστρία και το ΗΒ για τα εξής θέματα:

c) Commission Directive 97/38/EC of 20 June 1997

170. Στο παράρτημα Γ θα προστεθούν ορισμένα πιστοποιητικά τεχνικής επάρκειας στον τομέα της διαχείρισης απορριμμάτων στο ΗΒ, καθώς και η ειδική εκπαίδευση για νοσοκόμους ψυχιατρικής και παιδιατρικής στην Αυστρία. Από την άλλη πλευρά, θα διαγραφούν τα επαγγέλματα "αναγνωρισμένος κοινωνικός λειτουργός - ψυχική υγεία" και "ειδικός επί εμπορικών σημάτων" από το ΗΒ. Επιπλέον, η διατύπωση των παραρτημάτων Γ και Δ όσον αφορά τα "National/Scottish Vocational Qualifications" στο ΗΒ θα προσαρμοστεί στην ορολογία που χρησιμοποιείται σήμερα στο πλαίσιο της σχετικής εθνικής νομοθεσίας. Η Επιτροπή θα μπορέσει να εκδώσει πιθανόν την οδηγία στις αρχές του 2000.

168. Several professions in the list of the United Kingdom courses accredited as National Vocational Qualifications or Scottish Vocational Qualifications were deleted, because they are now covered by Directive 89/48/EEC (medical laboratory scientific officer) or are no longer regulated (probation officer, prosthetist).

171. Εξαιτίας νέων τροποποιήσεων των εθνικών νομοθεσιών, θα χρειαστεί πιθανόν η κατάρτιση νέων οδηγιών στο μέλλον.

d) Commission Directive 99/ / of ............. 1999

5. Συμπεράσματα

169. A draft Directive has been unanimously approved by the Committee of Representatives of Member States formed pursuant to Article 15 (3). This draft Directive responds to reasoned requests from Austria and the United Kingdom concerning the following issues:

172. Η εμπειρία [24] έδειξε ότι αυτή η διαδικασία είναι επαχθής και πολύπλοκη, ενώ η εφαρμογή της γίνεται όλο και πιο δύσκολη όσο επιμηκύνεται ο κατάλογος. Τίθεται επομένως το ερώτημα εάν δεν θα ήταν επιθυμητό να ευρεθεί μια εναλλακτική λύση, π.χ. η αντικατάσταση αυτής της διαδικασίας και αυτών των καταλόγων με έναν γενικό ορισμό [25] που θα εξομοίωνε αυτά τα είδη εκπαίδευσης με το δίπλωμα κατά την οδηγία 92/51.

170. Certain certificates of technical competence in waste management in the UK shall be added to Annex C, as well as special training for psychiatric nurses and paediatric nurses in Austria. On the other hand, the professions in the UK "approved social worker - mental health" and "trade mark agent" shall be deleted. Furthermore, the wording of Annex C and D regarding "National/Scottish Vocational Qualifications" in the UK shall be adapted to the terminology presently used in the relevant national law. The Commission early in the year 2000 could possibly adopt the Directive.

[24] Βλ., συγκεκριμένα, στο παράρτημα Ι, την κριτική εκ μέρους του Βελγίου, της Δανίας, και της Φινλανδίας, που επιθυμούσαν τροποποίηση του συστήματος.

171. Owing to new amendments to national legislation, further Directives will probably have to be drawn up in the future.

[25] Ο συντονιστής των Κάτω Χωρών πρότεινε μια γενική διατύπωση ή μια διαδικασία με την οποία η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής θα πιστοποιούσε ότι η εκπαίδευση του διακινούμενου ανταποκρίνεται στα κριτήρια της οδηγίας.

5. Conclusions

173. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής μελετούν, επί του παρόντος, μια τέτοια λύση. Αυτός ο γενικός ορισμός, που θα συμπεριλαμβανόταν σε εκείνον του διπλώματος, θα υπενθύμιζε ότι το επαγγελματικό επίπεδο του συγκεκριμένου κύκλου πρέπει να είναι συγκρίσιμο με εκείνο του κύκλου σπουδών που περιέχεται στον ορισμό του διπλώματος· θα έδειχνε, εξάλλου, ότι αυτός ο κύκλος προετοιμάζει για ένα επίπεδο ευθυνών και καθηκόντων που θα διευκρινιζόταν από τις αρχές του κράτους μέλους καταγωγής με μια συμπληρωματική βεβαίωση. Ένας διακινούμενος εργαζόμενος ο οποίος θα επεκαλείτο δικαίωμα αναγνώρισης σ' αυτή τη βάση θα μπορούσε να κληθεί να υποβάλει πιστοποιητικό αρμόδιας αρχής, που θα πιστοποιεί το καθεστώς του συγκεκριμένου κύκλου σπουδών και θα παρέχει πληροφορίες που θα επιτρέπουν στο κράτος μέλος υποδοχής να γνωρίζει την πηγή από την οποία θα μπορεί να ζητήσει περισσότερες πληροφορίες.

172. Experience [24] has shown that this procedure is cumbersome and complex, and is becoming increasingly difficult to implement as the list grows. The question is therefore whether it would be useful to find an alternative approach - for example, replacing this procedure and these lists with one general definition [25] giving these types of education and training the same status as those leading to a diploma within the meaning of Directive 92/51/EEC.

174. Στη συνέχεια, τα παραρτήματα Γ και Δ θα καταργούνταν, με μια διάταξη για τη διαφύλαξη των κεκτημένων δικαιωμάτων των ατόμων που έχουν τίτλους εκπαίδευσης οι οποίοι περιλαμβάνονται σ' αυτά.

[24] See in particular the criticisms in Annex I from Belgium, Denmark and Finland, which wished to see the system changed.

ΙΣΤ. ΑΡΘΡΟ 16

[25] The Netherlands Co-ordinator has suggested a general formulation or a procedure by which the migrant or the competent authority would attest that his education or training met the criteria set out in the Directive.

175. Το άρθρο 16 είναι το πρώτο άρθρο του κεφαλαίου XI της οδηγίας, που περιέχει τις τελικές διατάξεις γενικής εφαρμογής. Προβλέπει εκθέσεις σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας που πρέπει να υποβάλλονται στην Επιτροπή από τα κράτη μέλη κάθε δύο έτη. Αυτές οι εκθέσεις προβλέπεται να συμπεριλαμβάνουν κάθε είδους γενικές παρατηρήσεις, στατιστικές περιλήψεις των αποφάσεων που ελήφθησαν και περιγραφή των κύριων προβλημάτων εφαρμογής που προέκυψαν.

173. Such a solution is being studied by the Commission services. This general definition, to be included under that of the diploma, would be a reminder that the professional level of the course should be comparable to that of the course of studies defined as a diploma course; in addition it would set out that the course served as a preparation for a level of responsibilities and tasks to be stated by the authorities of the Member State of origin in a supplementary attestation. A migrant claiming the rights of recognition on this basis could be required to produce a certificate from a competent authority confirming the status of the course in question and providing information enabling the host Member State to know where to obtain any further information required.

176. Η πιο ενημερωμένη στατιστική πληροφόρηση που προκύπτει από αυτή τη διαδικασία αναφοράς ευρίσκεται στο τμήμα IV.Β.

174. Annexes C and D would then be deleted, with a clause safeguarding the acquired rights of the holders of the qualifications listed in those Annexes.

ΙΖ. ΑΡΘΡΟ 17

P. ARTICLE 16

177. Το άρθρο αυτό καθορίζει μέγιστη προθεσμία δύο ετών για τη μεταφορά [26] της οδηγίας.

175. Article 16 is the first Article of Chapter XI of the Directive containing the concluding provisions of general application. It provides for the Member States to report to the Commission every two years on the application of the Directive. These reports are to include any general remarks, statistical summaries of decisions taken and a description of the main problems of application which have arisen.

[26] Τα της εφαρμογής αναφέρθηκαν παραπάνω, στο Τμήμα IV.Α.

176. For the latest statistical information resulting from this reporting process see Part IV.B.

ΙΗ. ΑΡΘΡΟ 18

Q. ARTICLE 17

178. Πέραν του ότι προβλέπει την παρούσα έκθεση, το εν λόγω άρθρο προσθέτει ότι: «Η Επιτροπή, αφού προβεί σε όλες τις αναγκαίες διαβουλεύσεις, εκθέτει τα συμπεράσματά της όσον αφορά τις τροποποιήσεις που πρέπει ενδεχομένως να επέλθουν στην παρούσα οδηγία. Η Επιτροπή υποβάλλει, ενδεχομένως, ταυτόχρονα προτάσεις για τη βελτίωση των υφισταμένων ρυθμίσεων με σκοπό τη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας, του δικαιώματος εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών».

177. This Article lays down a maximum period of two years for transposing [26] the Directive.

179. Η παρούσα έκθεση περιλαμβάνει ήδη συστάσεις για ορισμένες τροποποιήσεις όσον αφορά τους τίτλους εκπαίδευσης των παραρτημάτων Γ και Δ, την ενημέρωσή τους και τις δυνατότητες εισαγωγής μεγαλύτερης ευελιξίας για τη διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών. Εν τούτοις, η αναζήτηση τρόπων βελτίωσης των υφισταμένων κανόνων εντάσσεται σε έναν ευρύτερο προβληματισμό που αφορά, επίσης, σε κάποιο βαθμό, την οδηγία 89/48/ΕΟΚ.

[26] Implementation was dealt with above in Part IV.A.

ΙΘ. ΑΡΘΡΟ 19

R. ARTICLE 18

180. Το άρθρο αυτό δεν εγείρει σχόλια.

178. As well as providing for this report, this Article adds that: "After conducting all necessary consultations, the Commission shall present its conclusions as to any changes which need to be made to this Directive. At the same time the Commission shall, where appropriate, submit proposals for improving the existing rules in the interest of facilitating freedom of movement, right of establishment and freedom to provide services".

VI. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

179. This report already includes suggestions for some changes to the Annex C and D qualifications and their up dating and possibilities of the introduction of further flexibility in relation to the cross-frontier provision of services. The question of any proposals for the improvement of the existing rules also, however, gives rise to wider considerations having some relevance also to Directive 89/48/EEC.

A. Δημόσιοι υπάλληλοι

S. ARTICLE 19

181. Οι δημόσιοι υπάλληλοι αποτελούν κατά παράδοση επαγγελματικό τομέα μεγάλης σημασίας για την ελεύθερη διακίνηση. Η Επιτροπή έχει ερωτηθεί αρκετές φορές σχετικά με αυτό το θέμα είτε με επιστολές εκ μέρους των πολιτών είτε στο πλαίσιο καταγγελιών ή αναφορών. Ως εκ τούτου, εδώ και ορισμένα έτη κινήθηκαν ορισμένες διαδικασίες παράβασης σχετικά με την αναγνώριση διπλωμάτων. Οι διαδικασίες αυτές εμπλέκουν διάφορα κράτη μέλη και αφορούν περισσότερους του ενός επαγγελματικούς τομείς, που υπάγονται τόσο στην οδηγία 89/48/ΕΟΚ όσο και στην οδηγία 92/51/ΕΟΚ (εκπαιδευτικοί, μεταφραστές, υπάλληλοι νοσοκομείων, προσωπικό ναυσιπλοΐας, προσωπικό γενικής διοίκησης κ.λπ.), τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο. Στο πλαίσιο αυτών των διαδικασιών, ορισμένα κράτη μέλη επισήμαναν ορισμένα θεμελιώδη προβλήματα, τα οποία αποτέλεσαν αντικείμενο προσεκτικής εξέτασης εκ μέρους της Επιτροπής. Τα προβλήματα αυτά αφορούν τρία ζητήματα:

180. No comments.

182. - την ίδια την εφαρμογή του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων (οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ) στους δημοσίους υπαλλήλους·

VI. COMMENTS ON INDIVIDUAL PROFESSIONS

183. - την εφαρμογή του γενικού συστήματος σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους ή μόνο στα επαγγέλματα ή στις επαγγελματικές δραστηριότητες των δημοσίων υπαλλήλων για τις οποίες απαιτείται ειδική επαγγελματική εκπαίδευση·

A. Public service

184. - τους διαγωνισμούς.

181. The public service is traditionally a very important professional sector in terms of freedom of movement. The Commission is often approached on this matter, either through letters from members of the public or in connection with complaints or requests. For some years now, therefore, there have been a number of infringement procedures on questions of recognition of diplomas, involving several Member States in several professional sectors covered by both Directive 89/48/EEC and Directive 92/51/EEC (teachers, translators, hospital administrators, aircrew and mariners, general government administration, etc.), at both national and local levels. Under these procedures, some Member States have raised basic problems that have led to very careful examination on the part of the Commission, under three main headings:

185. Η όγδοη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ διευκρινίζει ότι «το συμπληρωματικό γενικό σύστημα δεν θίγει την εφαρμογή του άρθρου 48, παράγραφος 4, και του άρθρου 55 της συνθήκης». Στη συνέχεια, δεν γίνεται καμία άλλη άμεση ή έμμεση αναφορά στους δημοσίους υπαλλήλους. Επιπλέον, τα άρθρα 48, παράγραφος 4 (σημερινό 39) και 55 (σημερινό 45) δεν αναφέρονται παρά στην ιθαγένεια.

182. - the basic principle of the application of the General System for the recognition of diplomas (Directives 89/48 and 92/51) to the public service;

186. Η Επιτροπή θεώρησε πάντοτε ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν αποκλείονται a priori από το πεδίο εφαρμογής των οδηγιών: το απλό γεγονός ότι ένα επάγγελμα υπάγεται σε δημόσια υπηρεσία, δεν το αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι δημόσιοι οργανισμοί υποχρεούνται να τηρούν τις διατάξεις των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ [27]. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι το γενικό σύστημα ισχύει για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους. Αυτό το θέμα συνδέεται στενά με εκείνο του ορισμού του διπλώματος, του νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος και της έννοιας της επαγγελματικής ειδίκευσης.

183. - the question of the application of the General System to the entire public service or to only those professions or activities requiring specific professional training;

[27] (Σημείο 12 της απόφασης της 8ης Ιουλίου 1999 στην υπόθεση 234/97, Bobadilla).

184. - competitions.

187. Σύμφωνα με τον ορισμό του διπλώματος, ο κάτοχος πρέπει να έχει ολοκληρώσει επιτυχώς έναν κύκλο σπουδών ή εκπαίδευσης ορισμένης διάρκειας. Ο κάτοχος πρέπει επίσης να έχει όλα τα επαγγελματικά προσόντα (δίπλωμα ή σύνολο διπλωμάτων ή πιστοποιητικό) που απαιτούνται για την πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα στο κράτος μέλος καταγωγής ή για την άσκηση του επαγγέλματος αυτού. Αυτό το τελευταίο κριτήριο («επαγγελματικά προσόντα που απαιτούνται για την πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα») πρέπει να θεωρείται ότι αφορά μόνο τα προσόντα που έχουν αποκτηθεί μετά το πέρας εκπαίδευσης που οδηγεί στην άσκηση συγκεκριμένου επαγγέλματος και είναι προσανατολισμένη σ' αυτό.

185. According to recital 8 of Directive 92/51, "the complementary General System is entirely without prejudice to the application of Article 48(4) and Article 55 of the Treaty". There are no further direct or indirect references to the public service. Moreover, Articles 48(4) (now 39) and 55 (now 45) refer only to nationality.

188. Οι μηχανισμοί αντιστάθμισης (δοκιμασία επάρκειας, πρακτική άσκηση προσαρμογής) δεν είναι κατάλληλοι όταν υπάρχουν αρκετοί πολύ διαφορετικοί τρόποι πρόσβασης σε επάγγελμα γενικού χαρακτήρα (π.χ., γενικός διαγωνισμός ανοικτός σε διάφορα είδη διπλωμάτων). Από την άλλη πλευρά αν, για την εν λόγω δραστηριότητα δημόσιας υπηρεσίας, γίνεται δεκτή μια τέτοια ποικίλη πείρα, η ύπαρξη ή η απουσία ειδικότερων στοιχείων επαγγελματικών προσόντων θα είχε μικρότερη σημασία και, ως εκ τούτου, δεν θα κρινόταν ιδιαίτερα ενδεδειγμένη η λήψη μέτρων αντιστάθμισης. Ελλείψει θεμελιώδους διαφοράς στη φύση ή το επίπεδο του σχετικού επαγγελματικού τίτλου, πρέπει να εφαρμόζεται η αρχή της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Από την άλλη πλευρά, όταν εφαρμόζονται μηχανισμοί αντιστάθμισης για την κάλυψη μιας διαφοράς στο συνολικό επίπεδο προσόντων, τέτοια μέτρα δεν φαίνεται να προσαρμόζονται εύκολα στις μεθόδους πρόσληψης δημοσίων υπαλλήλων. Η Επιτροπή προτίθεται να συνεχίσει να εξετάζει πιθανές λύσεις.

186. The Commission has always taken the view that the public service is not excluded a priori from the scope of the Directives: the mere fact that a profession is exercised in the public service does not place it outside the scope of the Directive. The Court of Justice has pointed out that public bodies are bound to comply with Directives 89/48/EEC and 92/51/EEC [27]. However, this does not mean that the General System applies to the entire public service. This question is closely related to those of the definition of a diploma, regulated profession and professional qualification.

189. Όσον αφορά τη χρήση διαγωνιστικών διαδικασιών για την αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων σε σχέση με απασχόληση σε δημοσιοϋπαλληλική θέση, τίθενται τρία ερωτήματα: ως τι θεωρείται ο διαγωνισμός; Τα επαγγέλματα στα οποία οδηγεί ένας διαγωνισμός είναι νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα κατά την έννοια της οδηγίας; Πώς ορίζεται η έννοια του πλήρως καταρτισμένου ατόμου στο πλαίσιο ενός επαγγέλματος στο οποίο η πρόσληψη γίνεται με διαγωνισμό;

[27] Point 12 of the judgement handed down on 8 July 1999 in Case 234/97, Bobadilla.

190. Η θέση της Επιτροπής, που συχνά εκφράσθηκε σε διάφορες απαντήσεις σε κοινοβουλευτικές ερωτήσεις (γραπτές και προφορικές) και αναφορές σχετικά με την αρχή του διαγωνισμού, καθώς και στα πλαίσια διαδικασιών παράβασης, είναι η ακόλουθη: κάθε κράτος μέλος παραμένει ελεύθερο να καθορίζει τις δικές του λεπτομέρειες πρόσληψης, εφόσον η αναγνώριση των διπλωμάτων που χορηγούνται σε άλλα κράτη μέλη γίνεται σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο. Ο διαγωνισμός, όπως και οι άλλες μέθοδοι πρόσληψης (φάκελος τίτλων, συνέντευξη, εξετάσεις κ.λπ.), είναι απλώς μια διαδικασία για την πρόσβαση σε ένα επάγγελμα. Κατά συνέπεια, ενώ τίποτα δεν εμποδίζει ένα κράτος μέλος να προσλαμβάνει τους δημοσίους υπαλλήλους του μέσω διαγωνισμού, εν τούτοις το κράτος αυτό πρέπει, εφόσον πρόκειται για νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα κατά την έννοια της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, να επιτρέπει στους κατόχους διπλωμάτων άλλων κρατών μελών να υποβάλουν υποψηφιότητα, αν αυτοί διαθέτουν δίπλωμα κατάλληλο για την πρόσβαση σ' αυτό το επάγγελμα στο κράτος μέλος χορήγησης του διπλώματος. Αυτό σημαίνει επίσης ότι ένα άτομο που προέρχεται από άλλο κράτος μέλος και διαθέτει τα προσόντα που απαιτούνται για ένα συγκεκριμένο επάγγελμα πρέπει να δεχτεί να υποβληθεί στη διαδικασία του διαγωνισμού, διότι το δικαίωμα που του αναγνωρίζεται βάσει της οδηγίας είναι η πρόσβαση στο συγκεκριμένο επάγγελμα υπό τις ίδιες συνθήκες όπως και οι ημεδαποί.

187. According to the definition of the diploma, the holder is required to have successfully completed a course of study or training of a certain duration. The holder must also have all the professional qualifications (diploma or set of diplomas or certificate) required for the taking up or pursuit of a regulated profession in the Member State of origin. This final criterion must be understood as referring only to the qualifications obtained after receiving training geared to the pursuit of a specific profession.

191. Οι επαγγελματικές δραστηριότητες στις οποίες η πρόσβαση γίνεται μέσω δημόσιου διαγωνισμού, ανοικτού σε κατόχους ορισμένων διπλωμάτων αποτελούν νομοθετικά κατοχυρωμένες επαγγελματικές δραστηριότητες κατά την έννοια της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ;

188. Compensatory mechanisms (aptitude test, adaptation period) are not appropriate if there are several very different routes to a profession which itself is general in nature (for example, general competition open to holders of various types of diploma). On the other hand, if such a variety of expertise is accepted for the public service activity in question, the presence or absence of more specific elements of individual professional qualifications would appear less relevant and thereby compensation measures less relevant. Absent a fundamental difference in the nature or level of the professional qualification concerned, the principle of mutual confidence should apply. On the other hand, where compensatory mechanisms would be applied to make up a difference in the overall level of qualification, such measures seem not easily to fit public service recruitment methods. The Commission intends to continue to examine possible solutions.

192. Το άρθρο 1, στοιχείο (στ) της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ ορίζει τη νομοθετικά κατοχυρωμένη επαγγελματική δραστηριότητα ως «επαγγελματική δραστηριότητα για την πρόσβαση στην οποία ή για την άσκησή της ή για έναν από τους τρόπους άσκησής της σε ένα κράτος μέλος απαιτείται, αμέσως ή εμμέσως, βάσει νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων, η κατοχή τίτλου εκπαίδευσης ή βεβαίωσης επάρκειας». Επομένως, μπορεί να θεωρηθεί ότι οι οδηγίες εφαρμόζονται όταν πρόκειται για διαγωνισμό η αποδοχή στον οποίο προϋποθέτει ειδικά επαγγελματικά προσόντα που οδηγούν στην άσκηση του συγκεκριμένου επαγγέλματος.

189. Three questions arise concerning the use of competitions for professional recognition in relation to public service work. How should competitions be considered- Are the professions accessible by competition regulated professions within the meaning of the Directive- How should the concept of a fully-qualified person be defined in connection with a profession to which recruitment is by means of a competition-

193. Πράγματι, οι μηχανισμοί της οδηγίας βασίζονται στην ομοιότητα μεταξύ επαγγελματικών δραστηριοτήτων στο κράτος μέλος υποδοχής και στο κράτος μέλος καταγωγής. Ο διακινούμενος πρέπει να κατέχει το απαιτούμενο δίπλωμα για την άσκηση του ίδιου επαγγέλματος στο κράτος μέλος καταγωγής.

190. The Commission's view, which it has frequently expressed in several replies to written and oral parliamentary questions and requests regarding the principle of competitions and within the framework of infringement proceedings, is that each Member State remains free to lay down its own recruitment procedures providing diplomas awarded in other Member States are recognised in accordance with Community law. Competitions, like other recruitment methods, (CV, interview, examinations, etc.) are only one procedure for access to a profession. If, therefore, nothing prevents a Member State from using competitions to recruit its civil servants, it must, if a regulated profession within the meaning of Directive 92/51/EEC is concerned, allow holders of diplomas awarded by other Member States to apply, provided the diploma in question qualifies them to take up that profession in the Member State in which it was awarded. This also means that a person from another Member State who is qualified for the profession must accept the competition procedure, since the right he enjoys under the Directive is to have access to the profession in question on the same terms as nationals.

194. Όσον αφορά μια δραστηριότητα δημόσιας υπηρεσίας γενικότερου χαρακτήρα από τα ειδικότερα επαγγελματικά προσόντα που απαιτούνται για την πρόσβαση στην εν λόγω δημόσια θέση, θα μπορούσε να ακολουθηθεί μια διαδικασία αναγνώρισης ειδικά για τον συγκεκριμένο επαγγελματία, με ακόμη περισσότερο ευέλικτη, ίσως, εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, λόγω του γεγονότος ότι τα απαιτούμενα προσόντα σχετίζονται περισσότερο με το γενικό επίπεδο της απαιτούμενης επαγγελματικής δραστηριότητας απ' ό,τι τα ειδικότερα στοιχεία γνώσεων που αφορούν κάθε συγκεκριμένο επάγγελμα. Όταν δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση απορριπτικής απόφασης, θα μπορούσε να χρησιμοποιείται το σύστημα κατάταξης των υπαλλήλων σε βαθμούς στα πλαίσια της δημόσιας υπηρεσίας, καθώς και άλλα μέσα, προκειμένου να ληφθούν υπόψη μερικές από τις διαφορές στα σχετικά επαγγελματικά προσόντα. Αυτό το είδος ανάλυσης θα πρέπει να δοκιμαστεί περαιτέρω πριν από την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων.

191. Are the professional activities to which access is by means of a public competition open to the holders of certain diplomas regulated professions within the meaning of Directive 92/51/EEC-

195. Τέλος, για να μπορεί κανείς να επωφεληθεί από τις διατάξεις των οδηγιών του γενικού συστήματος, πρέπει να είναι πλήρως καταρτισμένος επαγγελματίας στο κράτος μέλος καταγωγής του. Η απαίτηση αυτή δημιουργεί κάποια προβλήματα, όταν ο διαγωνισμός ακολουθείται από επαγγελματική εκπαίδευση. Στην περίπτωση αυτή, ένα άτομο δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως πλήρως καταρτισμένος επαγγελματίας στη χώρα καταγωγής του παρά μόνο εφόσον: α) κατέχει δίπλωμα που του επιτρέπει να συμμετάσχει στο διαγωνισμό· β) πετύχει στο διαγωνισμό· και γ) έχει ολοκληρώσει τον κύκλο επαγγελματικής εκπαίδευσης (που μπορεί να θεωρείται, ανάλογα με το επαγγελματικό ή εθνικό πλαίσιο, είτε ως αποτελούσα μέρος της εκπαίδευσης και, κατά συνέπεια, του διπλώματος είτε ως μεταγενέστερη της απόκτησης του διπλώματος). Αυτός ο κανόνας θέτει τους διπλωματούχους των χωρών όπου οι διαγωνισμοί ακολουθούνται από επαγγελματική εκπαίδευση σε μειονεκτική θέση, διότι μόνο αν έχουν επιτύχει στο διαγωνισμό (και επομένως έχουν παρακολουθήσει τη μεταγενέστερη επαγγελματική εκπαίδευση) μπορούν να θεωρηθούν ως «ολοκληρωμένα προϊόντα». Διαφορετικά, ενδέχεται να μην μπορούν να επωφεληθούν από τις οδηγίες. Αυτό έχει συχνά ως συνέπεια, στο πλαίσιο της πρόσβασης σε δημόσια υπηρεσία, ένας γαλλικός πανεπιστημιακός τίτλος, για παράδειγμα, να μην αποτελεί δίπλωμα κατά την έννοια των οδηγιών (η Γαλλία έχει μεγάλη παράδοση διαγωνισμών ακολουθούμενων από εκπαίδευση). Από την άλλη πλευρά, οι πλήρως καταρτισμένοι επαγγελματίες, π.χ. εκπαιδευτικοί από άλλα κράτη μέλη, που ζητούν αναγνώριση στη Γαλλία έχουν επίσης το πρόβλημα ότι υποχρεούνται να υποβληθούν στην τελική φάση (διαγωνισμός) της γαλλικής διαδικασίας απόκτησης επαγγελματικού τίτλου.

192 Article 1(f) of Directive 92/51/EEC defines a regulated professional activity as "a professional activity the taking up or pursuit of which, or one of its modes of pursuit in a Member State, is subject, directly or indirectly, by virtue of laws, regulations or administrative provisions, to the possession of evidence of education and training or an attestation of competence". The Directives can therefore be regarded as applying in the case of competitions admission to which is subject to having a specific professional qualification leading to the pursuit of the profession in question.

196. Αυτή η κατάσταση αφήνει εκτός της οδηγίας πολυάριθμες περιπτώσεις αιτήσεων αναγνώρισης που αποσκοπούν στη συμμετοχή σε έναν διαγωνισμό. Η Επιτροπή ερευνά το θέμα.

193. The mechanisms set out in the Directive are, after all, based on the principle of professional activities being the same in the host Member State and the Member State of origin. Migrants must hold the diploma required for carrying out the same profession in the Member State of origin.

Β. Εκπαιδευτικοί

194. In relation to a more general public service activity than the more specific professional qualifications required to accede to that public service work, it is still true that a recognition process could take place in the context of the specific professional concerned, with perhaps even more flexible application of the principle of mutual confidence due to the fact that the qualifications required relate more to the general level of professional activity required than the particular elements of knowledge relevant to each specific profession. Grading within the public service and other means could be used to take account of some of the differences in the relevant professional qualifications in the absence of sufficient justification for a refusal. This kind of analysis would need to be further tested before final conclusions could be drawn.

197. Στην προσχολική εκπαίδευση, οι περισσότερες χώρες εξαρτούν την πρόσβαση στο επάγγελμα από την κατοχή διπλώματος κατά την έννοια της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ, εκτός από την Ισπανία, τη Γερμανία, την Αυστρία και το Λιχτενστάιν, όπου για τα επαγγέλματα «educador infantil», «Erzieher» και «Kindergδrtner», αντιστοίχως, απαιτείται δίπλωμα κατά την έννοια της οδηγίας 92/51. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν παρατήρησαν συγκεκριμένα προβλήματα στην εφαρμογή της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ σ' αυτόν τον τομέα.

195. Finally, in order to be able to take advantage of the "General System" Directives, persons must be fully qualified in their Member State of origin, which poses certain problems if a competition is followed by a course of professional training. In this case, persons could not be regarded as fully qualified in their Member State of origin unless they a) held a diploma giving them admission to the competition, b) passed the competition and c) had completed the course of professional training, which might, depending on the professional or national context, be regarded as either forming part of the training and hence of the diploma, or as subsequent to the acquisition of the diploma). This rule puts holders of diplomas awarded by countries where competitions are followed by professional training at a disadvantage, since only if they have passed the competition (and hence followed the subsequent professional training) can they be regarded as "finished products". Failing this, they may be unable to take advantage of the Directives, which often means that a qualification from a French university, for example, may not constitute a diploma within the meaning of the Directives for the purposes of recruitment to the public service (France has a strong tradition of competitions followed by training). On the other hand, fully qualified professionals e.g. teachers from other Member States, seeking recognition in France also suffer the disadvantages of having to undergo the final (competition) stage of the French professional qualification.

198. Η πρόσβαση στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης εξαρτάται σε όλα τα κράτη μέλη, εκτός από την Ιταλία και το Λιχτενστάιν, από την κατοχή διπλώματος κατά την έννοια της οδηγίας 89/48.

196. This places a very large number of applications for recognition with a view to taking a competition outside the scope of the Directive. The Commission is examining this question.

199. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, όλα τα κράτη μέλη απαιτούν την κατοχή διπλώματος κατά την έννοια της οδηγίας 89/48, εκτός από το Λουξεμβούργο και την Ελλάδα, όπου για ορισμένα λειτουργήματα εκπαιδευτικού απαιτείται η κατοχή διπλώματος κατά την έννοια της οδηγίας 92/51.

B. Teachers

200. Εν τούτοις, σ' αυτόν τον τομέα, τίθενται προβλήματα ερμηνείας της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ. Έχουν υποβληθεί στην Επιτροπή καταγγελίες προερχόμενες από εκπαιδευτικούς κατόχους διπλωμάτων κατά την έννοια της οδηγίας 92/51 [28] - αυτό το είδος εκπαίδευσης υφίστατο κατά το παρελθόν σε ορισμένες χώρες - τα διπλώματα των οποίων δεν αναγνωρίστηκαν.

197. Most countries make access to the pre-school "teaching" profession subject to an 89/48 diploma, the exceptions being Spain, Germany,Austria and Liechtenstein, where a 92/51 diploma is required for the status of educador infantil, Erzieher, and Kindergärtner respectively. The Commission has not detected any specific problems with the application of Directive 92/51/EEC in this sector.

[28] Πρέπει να διευκρινισθεί ότι πρόκειται στην περίπτωση αυτή για εκπαιδευτικούς κατόχους διπλωμάτων κατά την έννοια της οδηγίας 92/51 και όχι για κατόχους διπλωμάτων που επικυρώνουν εκπαίδευση δύο ετών και εξομοιούμενων με δίπλωμα κατά την οδηγία 89/48. Αυτή η τελευταία περίπτωση διέπεται από τις διατάξεις της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ. Η Επιτροπή παραπέμπει, ως προς το θέμα αυτό, στην έκθεση που υπέβαλε το 1996 σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ, έγγρ. COM(46) τελικό, της 15ης Φεβρουαρίου 1996, σ. 10.

198. Access to the primary-teaching profession is subject to an 89/48 diploma in all Member States, except Italy and Liechtenstein.

201. Το άρθρο 3 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ προβλέπει ένα σύστημα «διασύνδεσης» μεταξύ των δύο οδηγιών: το κράτος μέλος υποδοχής υποχρεούται να αναγνωρίσει τα διπλώματα κατά την έννοια της οδηγίας 89/48, εφόσον δεν απαιτεί για το συγκεκριμένο επάγγελμα παρά εκπαίδευση του επιπέδου της οδηγίας 92/51. Από την άλλη πλευρά, το κράτος μέλος υποδοχής υποχρεούται, κατ' αρχήν, να αναγνωρίζει τα διπλώματα κατά την οδηγία 92/51, έστω κι αν απαιτεί για το συγκεκριμένο επάγγελμα δίπλωμα κατά την οδηγία 89/48.

199. For secondary education, all the Member States require a 89/48 diploma, except in Luxembourg and Greece, where certain teaching posts require a 92/51 diploma.

202. Η οδηγία προβλέπει μια εξαίρεση από την αρχή αυτή: το κράτος μέλος υποδοχής δεν υποχρεούται να εφαρμόζει την αρχή της ισοτιμίας εφόσον υποβάλλει την πρόσβαση στο συγκεκριμένο επάγγελμα στην κατοχή ενός «διπλώματος όπως ορίζεται στην οδηγία 89/48, ένας από τους όρους χορήγησης του οποίου είναι η επιτυχής περάτωση κύκλου μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διάρκειας άνω των τεσσάρων ετών».

200. However, there have been problems in this area with the interpretation of Directive 92/51/EEC. The Commission has received complaints from teachers with 92/51 diplomas [28] - this type of training used to exist in certain countries - who have been refused recognition.

203. Βάσει αυτής ακριβώς της εξαίρεσης δεν αναγνωρίστηκαν τα κατά την έννοια της οδηγίας 92/51 διπλώματα ορισμένων εκπαιδευτικών.

[28] It should be noted that this refers to teachers with 92/51 diplomas, and not those holding diplomas for a two-year course deemed equivalent to an 89/48 diploma, which eventuality is covered directly by Directive 89/48/EEC. For this, refer to the 1996 report on the implementation of Directive 89/48/EEC, Doc. COM(46) final of 15 February 1996, p. 10

204. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η αρχή της ισοτιμίας πρέπει να εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις. Πράγματι, η οδηγία δεν επιτρέπει την εξαίρεση όταν η πρόσβαση στο επάγγελμα εξαρτάται από την κατοχή διπλώματος που πιστοποιεί γενική εκπαίδευση διάρκειας ανώτερης των τεσσάρων ετών. Για να ισχύσει η εξαίρεση, πρέπει το απαιτούμενο δίπλωμα να είναι δίπλωμα όπως το οριζόμενο στην οδηγία 89/48 [29], ένας από τους όρους χορήγησης του οποίου είναι η επιτυχής περάτωση κύκλου μεταδευτεροβάθμιων σπουδών διάρκειας άνω των τεσσάρων ετών. Επομένως, για την εφαρμογή της αρχής της ισοτιμίας, το καθοριστικό στοιχείο είναι η διάρκεια του κύκλου σπουδών, ανεξάρτητα από τη διάρκεια της επαγγελματικής εκπαίδευσης που απαιτείται ενδεχομένως επιπλέον του κύκλου σπουδών.

201. Article 3 of Directive 92/51/EEC provides for a system for linking the two Directives: the host Member State must recognise 89/48 diplomas if it requires only 92/51-level training for the profession in question. Conversely, it must in principle recognise 92/51 diplomas, even if it requires a 89/48 diploma for the profession in question.

[29] Το δίπλωμα που ορίζεται στην οδηγία 89/48 είναι δίπλωμα που πιστοποιεί κύκλο σπουδών διάρκειας τουλάχιστον τριών ετών ακολουθούμενο, ενδεχομένως, από επαγγελματική εκπαίδευση απαιτούμενη επιπλέον του κύκλου σπουδών (πρβλ. άρθρο 1, στοιχείο α) της οδηγίας 89/48).

202. The Directive provides for an exception to this link: the host Member State is not obliged to apply this equivalence principle if access to the profession is subject to the possession of a "diploma as defined in Directive 89/48, one of the conditions for the issue of which shall be the completion of a post-secondary course of more than four years duration".

205. Οι εκπαιδευτικοί που είναι κάτοχοι διπλωμάτων 92/51 είναι, γενικά, κάτοχοι «παλαιών» διπλωμάτων, που χορηγήθηκαν σε εποχή κατά την οποία η εκπαίδευση ήταν, στη χώρα καταγωγής τους, διάρκειας 2 ετών. Σήμερα, σε όλα τα κράτη μέλη, η εκπαίδευση των εκπαιδευτικών υπάγεται, γενικά, στην οδηγία 89/48. Το πρόβλημα που υπάρχει με την εφαρμογή της αρχής της ισοτιμίας είναι απόρροια αυτής της προηγούμενης περιόδου και αφορά πολύ λίγους εκπαιδευτικούς. Εξάλλου, καθώς αφορά κατόχους «παλαιών» διπλωμάτων, πρόκειται για διακινουμένους που συνήθως διαθέτουν σημαντική επαγγελματική πείρα.

203. It was on the basis of this exception that 92/51 diplomas held by several teachers have been refused recognition.

206. Σχετικά πρέπει να υπομνησθεί ότι, ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία οι οδηγίες δεν είναι εφαρμόσιμες, τα κράτη μέλη υποχρεούνται, σύμφωνα με το άρθρο 48 της συνθήκης, να εξασφαλίζουν την ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων στην Κοινότητα (βλέπε απόφαση Αρανίτης). Δεν πρέπει να λησμονείται ότι πρόκειται για άτομα που διαθέτουν όλα τα απαιτούμενα προσόντα στη χώρα καταγωγής τους και ότι κατέχουν δίπλωμα 92/51 και όχι δίπλωμα 89/48 απλώς και μόνον διότι αυτή ήταν η εκπαίδευση που υπήρχε την εποχή κατά την οποία αυτοί πραγματοποίησαν τις σπουδές τους· απέκτησαν, επομένως, τον τίτλο που προβλεπόταν τότε.

204. The Commission thinks that the equivalence principle is applicable in such cases, since the Directive does not provide for exemption when access to the profession is subject to the possession of a diploma awarded on completion of general training of more than four years' duration. For the exception to apply, the diploma required would have to be one as defined in Directive 89/48 [29], one of the conditions for the issue of which is the completion of a post-secondary course of more than four years' duration. For the purpose of applying the equivalence principle, therefore, the decisive element is the duration of the course, irrespective of the duration of any profession training required over and above the course.

207. Κατά συνέπεια, μια απόφαση άρνησης της αναγνώρισης δύσκολα δικαιολογείται υπό το φως των κανόνων του κοινοτικού δικαίου που διέπουν την ελεύθερη διακίνηση.

[29] Diplomas as defined in Directive 89/48 are awarded on completion of a course of study of at least three years' duration, possibly followed by a course of profession training required in addition to the course of study (cf. Art. 1a) of Directive 89/48)

Γ. Κοινωνικά επαγγέλματα

205. Teachers with 92/51 diplomas are, in general, holders of "old" diplomas, awarded at a time when training in their country of origin lasted two years. Nowadays, teacher training is, in general, covered by Directive 89/48 in all the Member States. The problem with the application of the equivalence principle is a hangover from this former period that affects very few teachers. Concerning as it does holders of "old" diplomas, the migrants in question usually have considerable professional experience.

208. Σύμφωνα με τις πληροφορίες τις οποίες διαθέτουν οι υπηρεσίες της Επιτροπής, το επάγγελμα του κοινωνικού λειτουργού εξαρτάται - στις χώρες όπου είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο - από την κατοχή διπλώματος 89/48. Σε ορισμένες χώρες όπου το επάγγελμα δεν κατοχυρώνεται νομοθετικά, υπάρχουν μεταδευτεροβάθμιοι κύκλοι εκπαίδευσης διάρκειας δύο ετών για τους κοινωνικούς λειτουργούς.

206. It should be borne in mind that, even if the Directives are not applicable, the Member States are still obliged, under Article 48 of the Treaty, to guarantee the free movement of workers within the Community (cf. Aranitis judgement). It should not be forgotten that these are people who have all the qualifications required in their country of origin and who are holders of a 92/51 diploma rather than a 89/48 diploma simply because that is what was available at the time.

209. Οι στατιστικές δείχνουν ότι οι μεταναστευτικές ροές κοινωνικών λειτουργών μεταξύ των κρατών μελών δεν είναι πολύ σημαντικές (εκτός από τη Γαλλία, όπου, σύμφωνα με τις στατιστικές των ετών 95/96, ο αριθμός των αιτήσεων αναγνώρισης που υποβλήθηκαν για την άσκηση αυτού του επαγγέλματος ανερχόταν σε 127) και δεν θέτουν ιδιαίτερα προβλήματα.

207. It would seem difficult, therefore, to justify refusing recognition in the light of the Community legislation applicable to freedom of movement.

210. Υπάρχουν, παρ' όλα αυτά, ορισμένες καταστάσεις οι οποίες δεν καλύπτονται από τις διατάξεις των οδηγιών για το γενικό σύστημα αναγνώρισης. Στη Φινλανδία και στην Πορτογαλία, η πρόσβαση στο επάγγελμα του κοινωνικού λειτουργού εξαρτάται από την κατοχή διπλώματος που πιστοποιεί εκπαίδευση 5 ετών. Κατά συνέπεια, στην περίπτωση διακινουμένων προερχομένων από χώρες όπου η εκπαίδευση είναι επιπέδου 92/51, οι αρχές αυτών των δύο χωρών μπορούν νόμιμα να επικαλεσθούν την εξαίρεση από την αρχή της ισοτιμίας και οι διακινούμενοι να βρεθούν επομένως εκτός του συστήματος.

C. Social professions

211. Εν τούτοις, σύμφωνα με πληροφορίες που έδωσαν τα συγκεκριμένα κράτη μέλη, μια τέτοια απόκλιση μεταξύ των εκπαιδεύσεων δεν είναι, στην πράξη, τέτοιας φύσεως που να εμποδίζει την ελεύθερη διακίνηση των συγκεκριμένων επαγγελματιών. Στη Φινλανδία οι αιτήσεις που ελήφθησαν ικανοποιήθηκαν όλες, συμπεριλαμβανομένης της μίας αίτησης που υποβλήθηκε από κάτοχο διπλώματος επιπέδου 92/51.

208. According to the information available to the Commission's departments, the profession of social worker is subject - in the countries where it is regulated - to the possession of an 89/48 diploma. In certain countries where the profession is not regulated there are two-year post-secondary courses for social workers.

212. Εξάλλου, η Διεθνής Ομοσπονδία Κοινωνικών Λειτουργών (IFSW) γνωστοποίησε στην Επιτροπή την πρόθεσή της να καθιερώσει μητρώο κοινωνικών λειτουργών και να δημιουργήσει «ευρωπαϊκό τίτλο κοινωνικού λειτουργού», ανάλογο με εκείνον που δημιουργήθηκε για τους μηχανικούς, πράγμα το οποίο θα διευκόλυνε περισσότερο την ελεύθερη διακίνηση αυτών των επαγγελματιών. Πράγματι, οι συγκεκριμένοι επαγγελματίες γνωστοποίησαν στην Επιτροπή τις αποκλίσεις που υφίστανται μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την εκπαίδευση (περιεχόμενο, διάρκεια, επίπεδο) των κοινωνικών λειτουργών και υπογράμμισαν ότι θα ήταν επιθυμητή η σύγκλιση μεταξύ των εκπαιδεύσεων, ώστε να βελτιωθεί η κινητικότητα των κοινωνικών λειτουργών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

209. The statistics show that the migratory flows of social workers between the Member States are not very large (except in France, where according to the statistics for 1995/96 the recognition applications submitted for pursuing this profession amounted to 127) and do not pose any particular problems.

Δ. Επαγγέλματα του τομέα της υγείας

210. There are certain situations, however, which are not covered by the provisions of the Directives on the General System of recognition. In Finland and Portugal, access to the profession of social worker is subject to the possession of a diploma awarded on completion of a 5-year course. Consequently, in the case of migrants from countries where training is of the 92/51 level, the authorities of these two countries can legitimately invoke an exception to the equivalence arrangements and the migrants would thus be excluded from the system.

1. Γενικές εκτιμήσεις

211. However, according to the information provided by the Member States concerned, this discrepancy between training arrangements is not in practice likely to impede the free movement of the professionals concerned. In Finland the applications received were all granted, including the one that was submitted by the holder of a 92/51 level diploma.

213. Μεγάλο μέρος των επαγγελμάτων του τομέα της υγείας εμπίπτει στην οδηγία 89/48, όμως άλλα επαγγέλματα εμπίπτουν στην οδηγία 92/51. Επιπλέον, το ίδιο επάγγελμα, ανάλογα με το κράτος μέλος, μπορεί να εμπίπτει στην πρώτη οδηγία ή στη δεύτερη. Ως παράδειγμα αναφέρεται το επάγγελμα του φυσικοθεραπευτή, το οποίο εμπίπτει στην οδηγία 89/48 για τα περισσότερα κράτη μέλη, για τη Γερμανία όμως υπάγεται στο παράρτημα Γ της οδηγίας 92/51, καθόσον το επίπεδο εκπαίδευσης είναι διαφορετικό.

212. In addition, the International Federation of Social Workers (IFSW) has informed the Commission of its plans to set up a register of social workers and to create a "European social workers' qualification" on similar lines to that created by engineers, which should further facilitate free movement of these professionals. The professionals concerned have in fact advised the Commission of the divergences which exist between Member States as regards training of social workers (content, length and level) and have stressed that some convergence in training would be desirable in order to enhance the mobility of social workers within the European Union.

214. Το Σεπτέμβριο του 1999, πραγματοποιήθηκε συνέδριο για να εξεταστεί διεξοδικότερα η τρέχουσα κατάσταση όσον αφορά τη διακίνηση φυσικοθεραπευτών στην ΕΕ. Το συνέδριο αυτό επιβεβαίωσε την επίτευξη κάποιας προόδου μέσω διμερών συζητήσεων μεταξύ των κρατών μελών και άλλων εμπλεκομένων στον τομέα. Ένα σημαντικό αποτέλεσμα του συνεδρίου ήταν η ομόφωνη διαπίστωση όλων των εκπροσώπων του επαγγέλματος ότι ασκούν όλοι το ίδιο επάγγελμα στα διάφορα κράτη μέλη της ΕΕ. Προγραμματίζεται η πραγματοποίηση περαιτέρω εργασιών από την Ευρωπαϊκή Περιφέρεια της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Φυσικοθεραπευτών όσον αφορά τα μέτρα αντιστάθμισης που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη για τους διακινούμενους φυσικοθεραπευτές, ούτως ώστε να αποσαφηνιστούν περισσότερο τα εμπόδια που εξακολουθούν να παρακωλύουν την ελεύθερη διακίνηση.

D. Health-related professions

215. Τα στοιχεία που συνέλεξαν τα κράτη μέλη, καθώς και οι πληροφορίες που έλαβε η Επιτροπή, δείχνουν ότι η οδηγία κατέστησε δυνατή την αναγνώριση σημαντικού αριθμού διπλωμάτων για πολλούς επαγγελματίες του τομέα της υγείας, έστω κι αν διαπιστώθηκαν προβλήματα ή περιορισμοί στην εφαρμογή των οδηγιών, θέματα που θα διευκρινισθούν παρακάτω.

1. General considerations

2. Περιορισμοί στην αναγνώριση των διπλωμάτων

213. A large portion of the professions in the health-related sector come under Directive 89/48, but others come under Directive 92/51, while in some cases the profession may come under the first Directive or the second, depending on the Member State concerned. One example of this is the profession of physiotherapist, which comes under Directive 89/48 for most Member States but is covered by Annex C to Directive 92/51/EEC for Germany, since the level of training is different.

α) Δραστηριότητες που επιφυλάσσονται σε ορισμένα επαγγέλματα

214. A Conference was held in September 1999 in order to further examine the current position concerning the migration of physiotherapists within the EU. This Conference confirmed a certain progress being achieved through bilateral discussions between Member States and otherwise in this area. A significant result of this Conference was the unanimous agreement between all representatives of the profession on the fact that they all exercise the same profession in the different Member States of the EU. Further work has also been scheduled by the European Region of the World Confederation for Physical Therapy concerning the compensation measures applied by Member States to migrating physiotherapists to further clarify continuing obstacles to free movement.

216. Για ορισμένα επαγγέλματα, η αναγνώριση των διπλωμάτων σε ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος δεν είναι δυνατή λόγω του ότι η άσκησή τους επιφυλάσσεται σε άλλη κατηγορία επαγγελματιών.

215. The figures collected by the Member States, together with the information obtained by the Commission, show that the Directive has made it possible to recognise a large number of diplomas for a number of professions in the health sector, even though there have been found to be problems or limitations in the application of the Directives, as is explained in detail below.

217. Ο τομέας των ιατρών της μη παραδοσιακής ιατρικής ανταποκρίνεται σ' αυτήν την προβληματική. Για παράδειγμα, μια δραστηριότητα όπως εκείνη του χειροπράκτη είναι ειδικό επάγγελμα σε ορισμένα κράτη μέλη, ενώ σε άλλα κράτη μέλη οι δραστηριότητες που έχουν σχέση με την «τέχνη της θεραπείας» επιφυλάσσονται μόνο στους ιατρούς. Σ'αυτή την τελευταία περίπτωση ο επαγγελματίας δεν μπορεί να διακινηθεί. Η διακίνηση είναι δυνατή μόνο προς ένα κράτος όπου η άσκηση του επαγγέλματος αυτού επιτρέπεται σε μη ιατρούς. Η συμφωνία αυτής της πρακτικής προς το κοινοτικό δίκαιο επικυρώθηκε από το Δικαστήριο στην απόφαση Bouchoucha [30]. Το ίδιο πρόβλημα τίθεται επίσης και για άλλες δραστηριότητες.

2. Limitations on the recognition of diplomas

[30] Απόφαση της 3ης Οκτωβρίου 990 στην υπόθεση C-61/89, Συλλογή I-3564.

a) Activities reserved for certain professions

218. Παρά το γεγονός ότι το επάγγελμα του ψυχοθεραπευτή εμπίπτει σχεδόν αποκλειστικά στην οδηγία 89/48, ωστόσο, προσκρούει σε ένα παρόμοιο πρόβλημα, διότι οι σχετικές ρυθμίσεις διαφέρουν από κράτος μέλος σε κράτος μέλος, πράγμα που εμποδίζει άτομα που καταρτίστηκαν σε ορισμένα κράτη μέλη να ασκήσουν το επάγγελμα σε άλλα, καθόσον οι επαγγελματίες στους οποίους επιτρέπεται να το ασκήσουν είναι διαφορετικοί (οι δραστηριότητες στον τομέα της ψυχοθεραπείας επιφυλάσσονται συχνά στους ιατρούς και/ή στους ψυχολόγους).

216. For a number of professions, the recognition of diplomas in a particular Member State is not possible because the activity is reserved for a different category of professionals.

β) Επαγγέλματα τα οποία μπορεί να φαίνονται όμοια σε δύο κράτη μέλη, αλλά έχουν διαφορετικά πεδία δραστηριότητας

217. The sector of non-traditional medicine is one where these problems arise. An activity such as that of chiropractor is a specific profession in certain Member States, while in others activities related to the "art of healing" are strictly reserved for medical practitioners, in which case the professionals concerned cannot migrate. Migration is possible only to a Member State where non-medical practitioners are authorised to practice the profession. That this situation is in conformity with Community law was confirmed by the Court of Justice in the Bouchoucha case [30]. The same problem can arise for other activities as well.

219. Ένα επάγγελμα μπορεί να έχει την ίδια ονομασία σε ορισμένα κράτη μέλη, αλλά διαφορετικό περιεχόμενο. Στην περίπτωση αυτή, η εφαρμογή της οδηγίας είναι δυνατή εάν τουλάχιστον ένα μέρος του πεδίου δραστηριότητας είναι το ίδιο. Στην αντίθετη περίπτωση, η οδηγία δεν θα εφαρμοστεί, διότι θεμελιώνει την επαγγελματική αναγνώριση στην ταυτότητα του επαγγέλματος.

[30] Judgement of 3 October 1990 in case C-61/89, ECR p.3564.

220. Το θέμα της εμβέλειας της επιτρεπόμενης άσκησης του επαγγέλματος και του επιπέδου ευθύνης που απαιτείται για την άσκηση των επαγγελμάτων του φυσικοθεραπευτή και του τεχνικού ακτινολογικού εργαστηρίου πρόκειται να εξεταστούν βάσει ερωτηματολογίων τα οποία έχουν αποσταλεί στα κράτη μέλη, ώστε να διευκρινισθεί η ισχύουσα κατάσταση και να παρασχεθούν οι πληροφορίες που απαιτούνται για την πλήρη ανάλυση του θέματος. Οι πληροφορίες αυτές, αφού συλλεγούν, θα διαβιβασθούν στην ομάδα των συντονιστών με σκοπό την περαιτέρω συζήτηση, εφόσον είναι απαραίτητο.

218. Although the profession of psychotherapist is covered almost exclusively by Directive 89/48, it poses a similar problem in that the regulations differ from one Member State to another and prevent persons trained in certain Member States from practising in certain others, since the professions authorised to pursue the activity are different (activities in the psychotherapy domain are very often restricted to medical practitioners and/or psychologists).

γ) Επαγγέλματα με διάφορα επίπεδα

b) Professions which may appear similar in two Member States but have different fields of activity

221. Για ορισμένες δραστηριότητες, μπορεί να υπάρχουν διάφορα επίπεδα ικανότητας που αντιστοιχούν σε διαφορετική εκπαίδευση. Για παράδειγμα, εκτός από την εκπαίδευση του φυσικοθεραπευτή, υφίσταται και συντομότερη εκπαίδευση, που αντιστοιχεί στα επαγγέλματα του βοηθού φυσικοθεραπευτή ή αποκλειστικά του μασέρ. Αυτή η διαφορά είναι ακόμη πιο σαφής όσον αφορά τα επαγγέλματα του φαρμακοποιού και του παρασκευαστή φαρμακείου στα κράτη μέλη. Η αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων εξαρτάται από την αντιστοιχία μεταξύ των επαγγελμάτων και δεν θα μπορούσε να επιτρέψει την άσκηση μιας δραστηριότητας εντελώς διαφορετικής από εκείνη για την οποία το άτομο έχει εκπαιδευτεί.

219. A profession can have the same title in certain Member States but a different content. In this case the Directive can be applied if at least part of the field of activity is the same. Otherwise the Directive will not be applicable, since it bases professional recognition on the identity of the profession.

222. Η δεύτερη οδηγία επέτρεψε να διαπιστωθεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, η ύπαρξη ουσιαστικών διαφορών ως προς την ίδια εκπαίδευση από κράτος μέλος σε κράτος μέλος. Για ορισμένα επαγγέλματα, συχνά μη κατοχυρωμένα νομοθετικά, η εκπαίδευση σε ορισμένα κράτη μέλη ανέρχεται σε μερικές εκατοντάδες ώρες, ενώ σε άλλα κράτη μέλη η εκπαίδευση επεκτείνεται σε περισσότερα του ενός έτη.

220. The question of the scope of practice allowed and the level of responsibility required for the exercise of the professions of physiotherapist and radiographer are due to be examined on the basis of questionnaires which have been sent to Member States in order to clarify the present position and provide the information necessary for a full analysis of the current situation to be undertaken. This information, once collected, will be circulated to the Co-ordinators' Group with a view to further discussion, if appropriate.

223. Στην περίπτωση αυτή, ο μηχανισμός που προβλέπεται από το γενικό σύστημα είναι γενικά ο ακόλουθος: όταν το επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής εμπίπτει στην οδηγία 89/48/ΕΟΚ, η οδηγία δεν εφαρμόζεται παρά μόνον εάν η εκπαίδευση που διαθέτει ο διακινούμενος είναι επιπέδου «διπλώματος» κατά την έννοια της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ ή εξομοιώνεται με εκπαίδευση τέτοιου επιπέδου με την συμπερίληψή της στο παράρτημα Γ της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ. Για την εκπαίδευση που είναι κατώτερη στο κράτος μέλος καταγωγής, π.χ. επιπέδου πιστοποιητικού, εάν το κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί το επίπεδο του διπλώματος κατά την οδηγία 89/48, δεν εφαρμόζεται το γενικό σύστημα, αλλά η νομολογία του Δικαστηρίου. Αντίθετα, όταν η εκπαίδευση στο κράτος μέλος υποδοχής είναι επιπέδου διπλώματος κατά την οδηγία 92/51/ΕΟΚ ή κατώτερου επιπέδου, η οδηγία πρέπει να εφαρμόζεται στις περισσότερες περιπτώσεις, έστω κι αν η εκπαίδευση είναι σαφώς κατώτερου επιπέδου (βλέπε παραπάνω σχόλια στα άρθρα 5 έως 7).

c) Professions with different levels

δ) Περιορισμοί που οφείλονται στην ύπαρξη άλλων οδηγιών (περίπτωση ειδικευμένων νοσοκόμων)

221. For certain activities, there may be various levels of competence corresponding to different types of training. For example, alongside the training of physiotherapists there are shorter courses for the profession of assistant physiotherapist or exclusively for masseurs. The difference is even clearer for the professions of pharmacist and pharmaceutical assistant in the Member States. The recognition of professional qualifications is conditional on equivalence between the professions and is not meant to make it possible to pursue an activity completely different from that for which one was trained.

224. Οι ειδικές οδηγίες σχετικά με το επάγγελμα του νοσοκόμου (77/452/ΕΟΚ και 77/453/ΕΟΚ) ρυθμίζουν το θέμα της αναγνώρισης των διπλωμάτων, όμως αυτή η αναγνώριση περιορίζεται στον τομέα των νοσοκόμων γενικής περίθαλψης. Ωστόσο, οι οδηγίες σχετικά με το γενικό σύστημα αποκλείουν από το πεδίο εφαρμογής τους το επαγγέλματα για τα οποία υφίσταται ειδική οδηγία. Κατά συνέπεια, όταν το κράτος μέλος δεν γνωρίζει παρά μόνο το επάγγελμα του νοσοκόμου γενικής περίθαλψης, οι διακινούμενοι που διαθέτουν διπλώματα ειδικευμένων νοσοκόμων δεν μπορούν να επωφεληθούν ούτε από την εφαρμογή των οδηγιών του γενικού συστήματος ούτε από τις οδηγίες σχετικά με τους νοσοκόμους. Μπορούν, εν τούτοις, σ'αυτές τις περιπτώσεις, να επωφεληθούν από τις διατάξεις της Συνθήκης, όπως αυτές ερμηνεύτηκαν από τη νομολογία του Δικαστηρίου στις αποφάσεις Heylens και Βλασσοπούλου.

222. In certain cases the second Directive has revealed fundamental differences in the training given in the Member States. For certain professions, sometimes non-regulated ones, training in certain Member States has been found to amount to a few hundred hours, whereas in other Member States it lasts several years.

225. Το θέμα αυτό αναφέρθηκε ήδη στην έκθεση που συντάχθηκε βάσει του άρθρου 13 της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ κατά την εξέταση του άρθρου 2, σημείο iii). Η Επιτροπή πρότεινε την επίλυση του θέματος αυτού υποβάλλοντας αυτές τις περιπτώσεις στο γενικό σύστημα· οι διατάξεις που εισήχθησαν προς το σκοπό αυτό στην πρόταση της «τρίτης» οδηγίας μεταφέρθηκαν από το Συμβούλιο στην πρόταση οδηγίας που είναι γνωστή ως SLIM (Απλούστερη Νομοθεσία για την Εσωτερική Αγορά).

223. In such cases the mechanism provided for in the General System is generally as follows: when in the host Member State the profession comes under Directive 89/48/EEC, the Directive applies only if the qualification held by the migrant is of "diploma" level within the meaning of Directive 92/51/EEC or is regarded as equivalent by virtue of its inclusion in Annex C to Directive 92/51/EEC. For lesser forms of training in the Member State of origin, such as those at certificate level, it is not the General System which applies if the host Member State requires the 89/48 diploma level, but the case law of the Court of Justice. On the other hand, where training in the host Member State is at diploma level under 92/51 or lower, the Directive will have to apply in most cases, even when courses are at a much lower level (see the comment above on Articles 5 to 7).

3. Προβλήματα που ανέκυψαν

d) Limitations relating to the existence of other Directives (case of specialist nurses)

α) Μη μεταφορά της οδηγίας

224. The specific Directives for the nursing profession (77/452/EEC and 77/453/EEC) regulate the question of the recognition of diplomas, but this recognition is restricted to the general nursing sector. However, the Directives on the General System exclude from their scope professions for which there is a specific Directive. Consequently, if the Member State recognises only the profession of general nurse, migrants with specialist nursing diplomas can take advantage neither of the Directives on the General System nor of the nursing Directives. They can, however, invoke the provisions of the Treaty as interpreted by the Court in the Heylens and Vlassopoulou judgements.

226. i) Ένα γενικό σημαντικό πρόβλημα αφορούσε την Ελλάδα η οποία, μέχρι τον Αύγουστο του 1998, δεν είχε μεταφέρει την οδηγία 92/51/ΕΟΚ και της οποίας οι αρμόδιες αρχές αρνούνταν να την εφαρμόσουν. Κατά την άποψη των υπηρεσιών της Επιτροπής, έστω και απουσία επίσημης μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο, οι αρχές είναι υποχρεωμένες να εφαρμόζουν την οδηγία. Το θέμα αφορά ορισμένα επαγγέλματα, περιλαμβανομένου του επαγγέλματος του φυσικοθεραπευτή, όσον αφορά διπλώματα που χορηγήθηκαν στη Γερμανία. Οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν από τις ελληνικές αρχές ανέφεραν ότι κάποιες εθνικές επιτροπές άρχισαν να εξετάζουν τις επιμέρους περιπτώσεις από τον Ιανουάριο του 1999. Η διαδικασία αυτή ακολουθεί τις μεγάλες καθυστερήσεις που σημειώθηκαν στη μεταφορά της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ στην Ελλάδα, οι οποίες σήμερα αποτελούν αντικείμενο προσφυγής για την επιβολή χρηματικής ποινής, ενόψει των στοιχείων που εξακολουθούν να υπάρχουν για μη υλοποίηση των μέτρων εφαρμογής της οδηγίας.

225. This question had already been raised in the discussion of Article 2 in point (iii) of the report based on Article 13 of Directive 89/48/EEC. The Commission proposed to solve the problem by making such cases subject to the General System; the provisions inserted to this effect into the proposal for a "third" Directive were transferred by the Council into the proposal for a Directive known as SLIM (Simpler Legislation in the Internal Market).

227. ii) Η καθυστέρηση της μεταφοράς της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ στο Βέλγιο δεν είχε σημαντικές συνέπειες, καθόσον οι αρμόδιες βελγικές αρχές εφάρμοζαν τις αρχές της οδηγίας έστω και απουσία της μεταφοράς.

3. Problems encountered

228. iii) Για τη Γαλλία, η μεταφορά της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ για το επάγγελμα του παρασκευαστή φαρμακείου δεν πραγματοποιήθηκε ακόμη. Ωστόσο, η Γαλλία εξέδωσε πρόσφατα ένα διάταγμα, που μεταφέρει την οδηγία ως προς το επάγγελμα αυτό. Για να είναι πλήρης η μεταφορά, απομένει η έκδοση ενός εκτελεστικού νόμου. Έχουν επισημανθεί στην Επιτροπή κάποιες περιπτώσεις στο πλαίσιο διακινήσεων από το Βέλγιο προς τη Γαλλία. Το θέμα εξετάζεται ακόμη.

a) Non-implementation

229. iv) Η Πορτογαλία δεν προέβη στην πλήρη μεταφορά της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ για το επάγγελμα του παρασκευαστή φαρμακείου και για άλλα επαγγέλματα του τομέα της υγείας. Αυτή η κατάσταση αποκαλύφθηκε από συγκεκριμένες περιπτώσεις. Το θέμα εκκρεμεί.

226. i) A major general problem has concerned Greece, which by August 1998 had not yet implemented Directive 92/51/EEC because the competent authorities refused to apply it. In the Commission's opinion, the authorities are obliged to apply the Directive even if it has not been formally implemented into national law. This issue affects a number of professions, including physiotherapists with diplomas awarded to Greek nationals in Germany. The information supplied by the Greek authorities states that national commissions began examining the individual cases in January 1999. This follows on from the major delays in implementation of Directive 89/48/EEC in Greece, currently the subject of legal proceedings relating to fines and continuing evidence of non-application of the implementing measures.

β) Πλημμελής εφαρμογή

227. ii) The delay in the implementation of Directive 92/51/EEC in Belgium has had little effect, since the competent Belgian authorities have applied the principles of the Directive even without implementation.

230. i) Ο μηχανισμός που προβλέπεται από την οδηγία 92/51/ΕΟΚ για τη «διασύνδεση» με την οδηγία 89/48/ΕΟΚ (αρχή της ισοτιμίας)

228. iii) For France, implementation of Directive 92/51/EEC has not been completed for the profession of pharmaceutical assistant. However, France has recently adopted a Decree implementing the Directive for this profession. In order for implementation to be complete, an implementing law still has to be adopted. Cases have been notified to the Commission in connection with migration from Belgium to France. This case is still being examined.

231. Η θέση σε ισχύ της δεύτερης οδηγίας επέτρεψε την επίλυση ορισμένου αριθμού περιπτώσεων που αφορούσαν εκπαιδεύσεις που προβλέπονται στο παράρτημα Γ και ορισμένα επαγγέλματα το επίπεδο των οποίων δεν αντιστοιχούσε με εκείνο της πρώτης οδηγίας.

229. iv) Portugal has not fully implemented Directive 92/51/EEC for the profession of pharmaceutical assistant and for other health-related professions. This situation was brought to light by specific cases. The matter is still in hand.

232. Εν τούτοις, η έναρξη της εφαρμογής της δεύτερης οδηγίας ήταν αρκετά δύσκολη, διότι η εφαρμογή του μηχανισμού «διασύνδεσης» που προβλέπεται από την οδηγία, κυρίως για την εκπαίδευση που εμπίπτει στο παράρτημα Γ, δεν έγινε εύκολα αποδεκτή από τα κράτη μέλη. Η εφαρμογή των μηχανισμών «διασύνδεσης» μεταξύ των οδηγιών 92/51/ΕΟΚ και 89/48/ΕΟΚ εξακολουθεί να προσκρούει σε προβλήματα, τα οποία μερικές φορές επισημαίνονται ατομικά ή για ένα δεδομένο επάγγελμα.

b) Faulty application

233. Σχετικό παράδειγμα αφορά το επάγγελμα του οπτικού σε ένα κράτος μέλος, στο οποίο η σχετική επαγγελματική ένωση αγνοεί το μηχανισμό «διασύνδεσης» και αρνείται να δεχθεί την απόφαση αναγνώρισης που εκδόθηκε από την αρμόδια αρχή, με το επιχείρημα ότι οι διακινούμενοι διαθέτουν δίπλωμα κατά την έννοια της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, ενώ η πρόσβαση στο επάγγελμα προϋποθέτει την κατοχή διπλώματος κατά την έννοια της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ.

230. i) The bridging mechanism ("passerelle") provided for in Directive 92/51/EEC

ii) Προθεσμίες

231. The entry into force of the second Directive made it possible to resolve a number of cases involving the courses listed in Annex C and certain professions for which the level did not correspond to that given in the first Directive.

234. Υποβλήθηκαν επανειλημμένα στις υπηρεσίες της Επιτροπής επιμέρους περιπτώσεις για τις οποίες δεν τηρήθηκαν οι προθεσμίες που προβλέπονται στο άρθρο 12, παράγραφος 2 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων αναγνώρισης. Πολλές από τις περιπτώσεις αυτές οφείλονται στην καθυστερημένη μεταφορά της δεύτερης οδηγίας. Γενικά, έκτοτε, η κατάσταση έχει βελτιωθεί. Οι πλέον συχνές περιπτώσεις αφορούν καταστάσεις στις οποίες οι διακινούμενοι έχουν τίτλους εκπαίδευσης που ανάγονται σε εποχή μετά την οποία η εν λόγω εκπαίδευση άλλαξε και για τους οποίους (τίτλους) είναι δύσκολο να αποφανθεί η αρμόδια αρχή.

232. Nonetheless, the second Directive had a rather difficult start, in that the application of the bridging mechanism provided for in the Directive for the courses in Annex C was not readily accepted by some Member States. There are still problems with these mechanisms, and these are pointed out from time to time with regard to individual cases or for a particular profession.

iii) Μέτρα αντιστάθμισης

233. A case in point is the profession of optician in a Member State in which the professional association is ignoring the bridging mechanism and refuses to respect the recognition decision adopted by the competent authority on the grounds that migrants hold diplomas within the meaning of Directive 92/51/EEC, whereas access to the profession is subject to the possession of a diploma under Directive 89/48/EEC.

235. Τα μέτρα αντιστάθμισης που απαιτούνται από τους διακινουμένους για την αναγνώριση των διπλωμάτων τους κρίνονται μερικές φορές από αυτούς ως υπερβολικά. Η ύπαρξη ουσιαστικών διαφορών στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης είναι συχνά πραγματικό ζήτημα, που ο διακινούμενος μπορεί να αμφισβητήσει στα πλαίσια της εθνικής νομοθεσίας. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν έχουν ακόμη λάβει γνώση περιπτώσεων για τις οποίες εκδόθηκε απόφαση από δικαστική αρχή σχετικά με μέτρα αντιστάθμισης.

ii) Deadlines

236. Μετά από σχετικές συζητήσεις, συνάφθηκε συμφωνία μεταξύ της Γερμανίας και της Αυστρίας για τη διευκόλυνση της διακίνησης φυσικοθεραπευτών μεταξύ των δύο αυτών χωρών. Για το ίδιο θέμα συνεχίζονται οι συζητήσεις μεταξύ των Κάτω Χωρών και του Ηνωμένου Βασιλείου.

234. On several occasions individual cases have been brought before the Commission services where the deadlines provided for in Article 12(2) of Directive 92/51/EEC for the taking of recognition decisions have not been met. Many of these cases are out of late implementation of the second Directive. In general, this situation has since improved. The most frequent cases relate to situations where migrants have qualifications dating back to a time since when the qualification in question has changed and on which it is difficult for the competent authority to give a ruling.

iv) Διοικητικές διατυπώσεις

iii) Compensatory measures

237. Ο Κώδικας Δεοντολογίας (βλέπε τμήμα VII.B παρακάτω) επέτρεψε να διευκρινισθούν, μέσω της εμπειρίας που απέκτησαν η Επιτροπή και τα κράτη μέλη, οι προτιμητέες, οι αποδεκτές και οι μη αποδεκτές πρακτικές. Η έκδοση του Κώδικα αυτού επιτρέπει στα κράτη μέλη να επανεξετάσουν τις πρακτικές τους, ενώ, τώρα που ο κώδικας έχει δημοσιευθεί, οι διακινούμενοι έχουν τη δυνατότητα να απαιτούν την εφαρμογή ορθών πρακτικών κατά την εξέταση των αιτήσεών τους.

235. Migrants sometimes consider the compensatory measures required for obtaining recognition of their diplomas to be exaggerated. The existence of substantial differences in the content of courses is often a factual matter which the migrant can contest under national law. The Commission services have not yet heard of any cases in which a ruling has been given by a judicial authority on compensatory measures.

238. Τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με ορισμένα μέτρα που εφαρμόζονται σε ένα κράτος μέλος, όπως η υποχρεωτική διαβούλευση του κέντρου NARIC της χώρας υποδοχής (κέντρου πληροφόρησης για την αναγνώριση ακαδημαϊκών τίτλων σε εθνικό επίπεδο) ή η προκαταρκτική συνέντευξη στην οποία καλείται ο διακινούμενος εκτός του πλαισίου των μέτρων αντιστάθμισης, συνέντευξη για την οποία ο διακινούμενος πρέπει να καταβάλει κάποιο ποσό, πέραν του κόστους του εισιτηρίου και του κόστους διαμονής, που μπορεί να είναι ιδιαίτερα υψηλό, εάν αυτός δεν διαμένει ακόμη σ' αυτό το κράτος μέλος. Μελετώνται τρόποι που να κατοχυρώνουν την πλήρη εξέταση των αιτήσεων αναγνώρισης, αλλά και να διασφαλίζουν, παράλληλα, το σεβασμό των δικαιωμάτων και των συμφερόντων του διακινουμένου. Το θέμα των διοικητικών διατυπώσεων θα εξακολουθήσει ίσως να είναι ένα από τα σημαντικά θέματα που θα καλείται να εξετάζει η ομάδα συντονιστών, προκειμένου να επιτυγχάνει μεγαλύτερη διαφάνεια και να εξασφαλίζει την αποτελεσματικότητα του συστήματος.

236. Following discussions, an agreement has been concluded between Germany and Austria and they are continuing between the Netherlands and the United Kingdom with a view to facilitating the migration of physiotherapists.

v) Επαγγελματική αναγνώριση των διπλωμάτων αντί της ακαδημαϊκής αναγνώρισης

iv) Administrative formalities

239. Μια αιτίαση που απευθύνεται συχνά εναντίον ορισμένων κρατών μελών έγκειται στο ότι η διαδικασία που ακολουθείται για την επαγγελματική αναγνώριση στο πλαίσιο του γενικού συστήματος, με τη σύγκριση κύκλων εκπαίδευσης, είναι υπερβολικά ακαδημαϊκή και, κατά συνέπεια, αντίθετη με το πνεύμα και το γράμμα της οδηγίας. Αυτό το θέμα προκύπτει σε διάφορες επιμέρους περιπτώσεις. Τέτοιες περιπτώσεις μπορούν να εξετάζονται μόνο στο συγκεκριμένο τους πλαίσιο και μετά από πλήρη ανάλυση όλων των σχετικών ζητημάτων. Η διαδικασία αυτή αποτελεί μέρος των υπό εξέλιξη εργασιών της Επιτροπής και της ομάδας συντονιστών.

237. The Code of Conduct (see Part VII B below) has made it possible to define, through the experience gained by the Commission and the Member States, which practices are preferable, which are acceptable and which are not. Adoption of thisCode makes it possible for Member States to review their own practices and now that the Code has been published, for migrants to claim good practice in the administration of their applications.

4. Συμπεράσματα

238. Questions have been raised about certain measures in a Member State, such as the compulsory consultation of the NARIC centre in the host country, or the fact that a migrant is summoned to a preliminary interview, outside the framework of the compensatory measures, for which he or she has to pay a fee, to which the migrant has to add the cost of a travel ticket and accommodation which can be particularly expensive if he or she is not yet living in this Member State. Ways of guaranteeing the full processing of recognition applications, while guaranteeing the rights and interests of the migrant are in view. The question of administrative formalities could continue to be one of the main issues which the Co-ordinators' Group will continue to be called upon to consider, in order to arrive at a better degree of transparency and to ensure that the system operates efficiently.

α) Αλληλεξάρτηση μεταξύ των κρατών μελών

v) Professional recognition of diplomas rather than academic recognition

240. Οι αλλαγές που γίνονται σε ορισμένα κράτη μέλη όσον αφορά το επίπεδο της εκπαίδευσης και/ή τη ρύθμιση των επαγγελμάτων έχουν συνέπειες και για τα άλλα κράτη μέλη. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τα επαγγέλματα του τομέα της υγείας. Ορισμένα κράτη μέλη που δεν είχαν κατοχυρώσει νομοθετικά ορισμένες δραστηριότητες άρχισαν να τις κατοχυρώνουν, ενώ υπήρξαν εξελίξεις και ως προς το επίπεδο της εκπαίδευσης· ως παράδειγμα μπορούν να αναφερθούν τα επαγγέλματα του διαιτητικού και του ποδοκόμου.

239. One grievance frequently held against certain Member States is that the procedure followed for granting professional recognition under the General System by comparing courses is too academic and is thus contrary to both the letter and the spirit of the Directive. This question arises in a number of individual cases. Such issues can only be dealt with in their context and in the light of a full analysis of the issues at stake. This forms part of the on-going work of the Commission and the Co-ordinators' Group.

241. Επιπροσθέτως, ορισμένα κράτη μέλη ανέφεραν το πρόβλημα που δημιουργείται από το γεγονός ότι ορισμένοι υπήκοοί τους πηγαίνουν να σπουδάσουν σε άλλες χώρες της Ένωσης και στη συνέχεια επιστρέφουν στο κράτος μέλος από το οποίο κατάγονται. Αυτή η πρακτική έχει επιπτώσεις στην αρχή του «κλειστού αριθμού» (numerus clausus) και στην εν γένει διαχείριση του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης. Το πρόβλημα αφορά κυρίως κράτη που έχουν την ίδια γλώσσα, και συγκεκριμένα τη Γαλλία και το Βέλγιο ή την Αυστρία και τη Γερμανία, με σημαντικά ρεύματα διακίνησης. Το πρόβλημα απασχολεί επίσης την Ελλάδα και τη Γερμανία και αφορά έλληνες υπηκόους που κατέχουν γερμανικά διπλώματα.

4. Conclusions

242. Η απάντηση που έδωσαν οι υπηρεσίες της Επιτροπής στο ερώτημα αυτό είναι ότι οι κανόνες της συνθήκης επιτρέπουν την πρόσβαση στην εκπαίδευση σε άλλο κράτος μέλος και ότι ένας ημεδαπός που απέκτησε το δίπλωμά του σε άλλο κράτος μέλος πρέπει να επωφελείται από τους κανόνες που προβλέπονται από τις οδηγίες όσον αφορά την αναγνώριση των διπλωμάτων. Το γενικό σύστημα ενισχύει το δικαίωμα του ευρωπαίου πολίτη να αποκτά επαγγελματικές γνώσεις εκεί όπου αυτός επιθυμεί (εικοστή αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 92/51).

a) Interdependence between Member States

243. Επιπροσθέτως, υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι ορισμένα κράτη μέλη τα οποία ακολουθούσαν παραδοσιακά ή ακολουθούν σήμερα μια μη ρυθμιστική ή απορρυθμιστική προσέγγιση για πολλά επαγγέλματα βλέπουν ότι η προσέγγιση αυτή απειλείται από τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι "δικοί τους" επαγγελματίες, όταν προσπαθούν να διακινηθούν σε κράτη μέλη με μεγαλύτερη νομοθετική κατοχύρωση των επαγγελμάτων, σε αντίθεση με τη σχετική ευχέρεια πρόσβασης την οποία έχουν οι αλλοδαποί στις δικές τους, σχετικά μη νομοθετικά κατοχυρωμένες αγορές. Η ανισορροπία αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια τάση ανταγωνισμού στο πεδίο των νομοθετικών ρυθμίσεων, με την έννοια ότι τα κράτη μέλη θα προσπαθούν να εξισορροπούν τις συνθήκες ελεύθερης διακίνησης προς και από την επικράτειά τους, προσαρμοζόμενα στα επίπεδα νομοθετικής ρύθμισης των άλλων κρατών. Η τάση αυτή δεν θα ήταν ελκυστική, αν υλοποιηθεί. Μέχρι σήμερα, η Επιτροπή διαθέτει μόνο ανεπίσημα και ανεξακρίβωτα στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη τέτοιων αντιλήψεων στους κόλπους των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών. Οι εθνικοί συντονιστές είναι στην καλύτερη θέση για να γνωρίζουν την ύπαρξη και την επικράτηση τέτοιων αντιλήψεων, καθώς και το μέγεθός τους, η δε Επιτροπή θα είναι πάντα ανοιχτή σε συζητήσεις στους κόλπους της ομάδας ή σε διμερή βάση.

240. The changes taking place in certain Member States regarding the level of training and/or the regulation of professions have repercussions on the other Member States, particularly noticeable in the health-related professions. Some Member States which did not regulate certain activities have started to regulate them, and there have been developments in the level of training; examples of this are the professions of dietician and chiropodist.

β) Η ιδιαιτερότητα των επαγγελματιών του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης

241. In addition, certain Member States have raised the question of possible "evasion" by their citizens who go to other EU Member States for training and then return to their country of origin. This practice affects the numerus clausus and health-care management. It has concerned in the main countries sharing the same language and large migratory flows, such as France and Belgium or Austria and Germany: it also concerns Greece and Germany for Greek nationals holding German diplomas.

244. Η διακίνηση των επαγγελματιών της υγείας, είτε λαμβάνει χώρα για προσωπικούς (συχνά οικογενειακούς) λόγους είτε για την ανεύρεση απασχόλησης σε μια χώρα όπου η αγορά εργασίας είναι πιο ευνοϊκή, αποτελεί ενδιαφέρον φαινόμενο προς παρατήρηση τόσο λόγω της δημογραφίας των επαγγελματιών αυτών και της ποικιλίας των επαγγελμάτων όσο και λόγω του μεγέθους του τομέα της υγείας.

242. The answer to this given by the Commission's departments is that the rules of the Treaty permit access to training in another Member State and that a citizen who has obtained a diploma in another Member State must be protected by the rules laid down in the Directives with regard to the recognition of diplomas. The General System reinforces the right of a European national to acquire occupational skills wherever he or she wishes (recital 20 of Directive 92/51/EEC).

Ε. Επαγγέλματα του τομέα των μεταφορών

243. In addition there are some indications that some Member States which have traditionally or are currently applying a non-regulatory or de-regulatory approach to many professions find this approach challenged by the problems which "their" professionals then face in trying to migrate to Member States with more regulation in contrast with the relative ease of access which others have to their relatively unregulated markets. Such an imbalance could lead to a tendency towards competing regulation in the sense of Member States trying to balance conditions of free movement to and from their jurisdictions by matching levels of others' regulations. This would be an unattractive tendency were it to materialise. The Commission presently has only anecdotal evidence of the possible existence of such perceptions existing within competent authorities of Member States. The national Co-ordinators are in the best position to be aware of the existence and prevalence of such perceptions and their significance and the Commission would always be open to discussion in the Group or bilaterally.

245. Ορισμένα επαγγέλματα του τομέα των μεταφορών εκφεύγουν από το γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων, διότι καλύπτονται ήδη από ειδική οδηγία (βλ. άρθρο 2 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ). Ωστόσο, ο επαγγελματικός τομέας στον οποίο αναγνωρίστηκαν τα περισσότερα διπλώματα την περίοδο 1995 έως και 1998 είναι ο τομέας των θαλάσσιων μεταφορών, τομέας στον οποίο σημειώθηκε μεγάλος βαθμός ελεύθερης διακίνησης μεταξύ των χωρών της Βόρειας Ευρώπης.

b) The special nature of health-care professionals

246. Ως παράδειγμα μπορεί να αναφερθεί η οδηγία 91/670/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1991, σχετικά με την αμοιβαία αποδοχή των διπλωμάτων του προσωπικού για την άσκηση καθηκόντων στην πολιτική αεροπορία, και η οδηγία 96/26/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 1996 για την πρόσβαση στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα εμπορευμάτων και επιβατών και την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων που διευκολύνουν την πραγμάτωση του δικαιώματος εγκαταστάσεως των μεταφορέων αυτών στον τομέα των εσωτερικών και διεθνών μεταφορών.

244. The migration of health-care professionals, whether for personal (often family) reasons or to seek work in a country where the labour market may be more favourable, is an interesting indicator in terms of demographics, the variety of professions involved and the size of the health sector.

247. Οι οδηγίες αυτές έχουν ως νομική βάση τα άρθρα της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την πολιτική των μεταφορών [άρθρα 71 (πρώην 75) και 80 (πρώην 84)].

E. Transport professions

248. Η οδηγία 94/58/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 1994, σχετικά με το ελάχιστο επίπεδο εκπαίδευσης των ναυτικών, φαίνεται ότι αποτελεί εξαίρεση. Στηριζόμενη στο άρθρο 80 (πρώην 84, παράγραφος 2) της Συνθήκης, ορίζει ότι «η μεταξύ των κρατών μελών αμοιβαία αναγνώριση των πιστοποιητικών τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 3 και των οποίων είναι κάτοχοι ναυτικοί μη υπήκοοι κρατών μελών υπόκειται επίσης στις διατάξεις των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ».

245. Some professions in the transport sector are not covered by the General System for the recognition of diplomas because they are already covered by a specific Directive (cf. Article 2 of Directive 92/51/EEC). However, the professional sector for which the largest number of diplomas have been recognised for the period 1995-98 inclusive is that of maritime transport, where there has been significant free movement amongst the Northern European countries.

249. Ζήτημα επίσης προέκυψε και με την αναγνώριση των προσόντων ενός πλοηγού εσωτερικών υδάτινων οδών, τα προσόντα του οποίου, για να θεωρηθούν πλήρη, πρέπει να περιλαμβάνουν και μια περίοδο εποπτευόμενης πρακτικής άσκησης. Ωστόσο, βασικός σκοπός της εν λόγω πρακτικής άσκησης είναι η εξοικείωση με τις τοπικές συνθήκες. Επομένως, το στοιχείο αυτό, που είναι απαραίτητο για το κράτος μέλος έκδοσης του τίτλου, δεν έχει καμία σημασία για κάποιον ο οποίος επιθυμεί άμεση αναγνώριση του διπλώματός τους σε άλλο κράτος μέλος. Εντούτοις, οι κανόνες για την αμοιβαία αναγνώριση στην ΕΕ δεν έχουν ως βασικό σκοπό να εγγυηθούν αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί "σύντομη οδός" για την άμεση αναγνώριση ενός διπλώματος σε άλλο κράτος μέλος. Σε κάθε περίπτωση, ο διακινούμενος εργαζόμενος πρέπει να διαθέτει πλήρη προσόντα στο κράτος μέλος καταγωγής του, έστω και εάν απαιτούνται ειδικές γνώσεις για την άσκηση του ίδιου επαγγέλματος στο κράτος μέλος υποδοχής. Αυτές οι ειδικές γνώσεις πρέπει να αποκτηθούν στη συνέχεια μέσω μέτρων αντιστάθμισης, που θα ληφθούν βάσει των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ. Κατά συνέπεια, στις περιπτώσεις αυτές, όσοι επιθυμούν να αποκτήσουν τη δυνατότητα άμεσης εργασίας σε ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος πρέπει να ελέγχουν όσο το δυνατόν νωρίτερα ποια είναι η αμεσότερη διαδικασία απόκτησης των σχετικών προσόντων· η διαδικασία αυτή είναι συνήθως η απόκτηση των προσόντων αυτών στο κράτος μέλος στο οποίο επιθυμούν να ασκήσουν το επάγγελμά τους.

246. Two examples are Council Directive 91/670/EEC of 16 December 1991 on mutual acceptance of personnel licences for the exercise of functions in civil aviation, and Council Directive 96/26/EC of 29 April 1996 on admission to the occupation of road haulage operator and road passenger transport operator and mutual recognition of diplomas, certificates and other evidence of formal qualifications intended to facilitate for these operators the right to freedom of establishment in national and international transport operations.

ΣΤ. Τουριστικά επαγγέλματα

247. These Directives have as their legal basis the Articles on transport policy (i.e. Articles 71 [ex 75] and 80 [ex 84] of the EC Treaty.

250. Πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των τουριστικών συνοδών (οδηγών-συνοδών) και των ξεναγών.

248. Council Directive 94/58/EEC of 22 November 1994 on the minimum level of training of seafarers is an exception. While based on Article 80 (ex 84) (2) of the Treaty, it states that "mutual recognition among Member States of certificates referred to in Article 3 held by seafarers who are not nationals of Member States shall also be subject to the provisions of Directives 89/48 and 92/51".

1. Τουριστικοί συνοδοί

249. A case has also arisen concerning recognition of the qualifications of an inland waterways pilot for which the full qualification includes the element of a period of supervised practice. However, the practice in question has as its essential purpose the acquisition of knowledge of local waterway conditions. This element of qualification in the Member State of qualification has no relevance therefore to anyone wishing immediately to be recognised in another Member State. However, the rules on mutual recognition within the EU are essentially not designed to guarantee what might be termed a "short cut" to immediate recognition in another Member State. In each case, the migrant has to be fully qualified in his home Member State even if specific knowledge is required to pursue the same profession in the host Member State. This specific knowledge has then to be acquired through compensation measures under Directives 89/48/EEC and 92/51/EEC. In these circumstances, therefore, those wishing to qualify so as to be able immediately to take up work in a specific Member State are best advised to verify as early as possible the most direct route to such qualifications which would mainly be through the completion of their qualifications in the Member State where they wish to practise.

251. Οι τουριστικοί συνοδοί δεν εμπίπτουν στην οδηγία 92/51/ΕΟΚ, καθόσον αυτή αποκλείει από το πεδίο εφαρμογής της (βλ. άρθρο 2, εδάφιο 2) την οδηγία που τους καλύπτει, δηλαδή την οδηγία 75/368/ΕΟΚ της 16ης Ιουνίου 1975 [31]. Ελλείψει αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων [32], αυτή η οδηγία προβλέπει μεταβατικά μέτρα που συνίστανται στο να γίνεται αποδεκτή ως «επαρκής όρος για την πρόσβαση στις εν λόγω δραστηριότητες στα κράτη μέλη υποδοχής στα οποία η δραστηριότητα αυτή υπόκειται σε σχετική ρύθμιση, η πραγματική άσκηση του επαγγέλματος στη χώρα προελεύσεως για μια εύλογη και πρόσφατη χρονικά περίοδο, ως εγγύηση ότι ο δικαιούχος κατέχει επαγγελματικές γνώσεις ισότιμες με εκείνες που απαιτούνται από τους ημεδαπούς».

F. Professions in the tourism sector

[31] ΕΕ L 167 της 30.06.75, σ. 22.

250. A distinction must be made between couriers/tour escorts and tourist guides.

[32] Η αναγνώριση αυτή στο εξής προβλέπεται από την οδηγία 99/42 (βλ. παρατηρήσεις για το άρθρο 2, εδάφιο 2).

1. Couriers/tour escorts

252. Αυτή η οδηγία αποκλείει ρητώς από το πεδίο εφαρμογής της τους "ξεναγούς".

251. Couriers/tour escorts are not covered by Directive 92/51/EEC, because this excludes from its scope (in the second paragraph of Article 2) the Directive which does cover them, i.e. Directive 75/368/EEC of 16 June 1975 [31]. This Directive provides for transitional measures, in the absence of mutual recognition of diplomas [32], consisting of the allowance, "as sufficient qualification for taking up the activities in question in host Member States which have rules governing the taking up of such activities, the fact that the activity has been pursued in the Member State whence the foreign national comes for a reasonable and sufficiently recent period of time to ensure that the person concerned possesses professional knowledge equivalent to that required of the host Member State's own nationals".

253. Σύμφωνα μ' αυτή την οδηγία, το κράτος μέλος υποδοχής υποχρεούται να επιτρέψει την άσκηση του επαγγέλματος του "συνοδού" στο έδαφός του σε κοινοτικό πολίτη ο οποίος μπορεί να αποδείξει, μέσω βεβαίωσης αρμόδιας αρχής της χώρας καταγωγής του, τουλάχιστον δύο έτη πείρας στη χώρα καταγωγής.

[31] OJ L 167 of 30.06.75, p.22

254. Θεωρητικά, οι διατάξεις της οδηγίας 75/368 εφαρμόζονται τόσο σε περίπτωση εγκατάστασης όσο και σε περίπτωση παροχής υπηρεσιών. Εν τούτοις, σύμφωνα με πάγια νομολογία, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να εξαρτά την πραγματοποίηση της παροχής υπηρεσιών στο έδαφός του από την τήρηση όλων των απαιτουμένων προϋποθέσεων εγκαταστάσεως και κατ' αυτόν τον τρόπο να στερεί από κάθε πρακτική αποτελεσματικότητα τις διατάξεις της Συνθήκης που προορίζονται ακριβώς για τη διασφάλιση της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών [33].

[32] This recognition is now laid down in Directive 99/42 (see comments on the second paragraph of Article 2).

[33] Βλ. κυρίως την απόφαση της 25ης Ιουλίου 1991, Sδger κατά Dennemeyer C-760/90, Συλλογή σ. I-4221.

252. This Directive explicitly excludes "tourist guides" from its scope.

255. Κατά συνέπεια, σε περίπτωση παροχής υπηρεσιών, οι διατάξεις της οδηγίας (και συγκεκριμένα η απαίτηση υποβολής πιστοποιητικού πείρας) πρέπει να ερμηνεύονται με την απαραίτητη ευελιξία, λαμβανομένου υπόψη του προσωρινού χαρακτήρα της παροχής και χωρίς να λησμονείται ότι ο στόχος αυτής της οδηγίας είναι να ευνοηθεί η πραγματική άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.

253. Under the terms of this Directive, the host Member State must allow a Community national who can produce a certificate from a competent authority in his Member State of origin, justifying at least two years of experience in the country of origin, to exercise the occupation of escort on its territory.

256. Οι αρχές της χώρας υποδοχής μπορούν να απαιτήσουν από τους συνοδούς πιστοποιητικό πείρας δύο ετών στη χώρα καταγωγής, σύμφωνα με την οδηγία 75/368/ΕΟΚ. Εν τούτοις, αυτή η απαίτηση μπορεί να έχει αποτελέσματα αντίθετα προς τον επιδιωκόμενο στόχο, δηλαδή την διευκόλυνση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, και έτσι να έλθει σε αντίθεση με το άρθρο 49 [πρώην 59] της Συνθήκης.

254. In theory, the provisions of Directive 75/368 apply both to establishment and to the provision of services. However, case law has it that a Member State may not make the provision of services in its territory subject to compliance with all the conditions required for establishment, and thereby deprive of all practical effectiveness the provisions of the Treaty whose object is to guarantee the freedom to provide services [33].

257. Πράγματι, είναι δύσκολο να αποκτηθεί επαγγελματική πείρα "στη χώρα καταγωγής", διότι η χώρα αυτή αποτελεί απλώς το σημείο από το οποίο αρχίζει και στο οποίο τελειώνει το οργανωμένο ταξίδι. Η περίπτωση ενός συνοδού που συνοδεύει οργανωμένα ταξίδια μόνο εντός της χώρας καταγωγής του και μπορεί, επομένως, να αποκτήσει την απαιτούμενη πείρα πριν να ασκήσει τη δραστηριότητά του σε άλλο κράτος μέλος είναι ελάχιστα συχνή στην πράξη.

[33] Cf. in particular the judgement of 25 July 1991 Säger v Dennemeyer C-760/90 ECR p. I-4221

258. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι συνοδοί που προέρχονται από άλλο κράτος μέλος έχουν το δικαίωμα, δυνάμει του άρθρου 49 [πρώην 59], να παρέχουν ελεύθερα τις υπηρεσίες τους (τα καθαυτό καθήκοντα του συνοδού) σε άλλο κράτος μέλος. Εάν ο συνοδός δεν πραγματοποιεί το ταξίδι επιστροφής μαζί με τους τουρίστες (κατάσταση μάλλον σπάνια), αλλά παραμένει στο κράτος υποδοχής μετά το ταξίδι, θα υπάγεται στο νομικό καθεστώς της εγκατάστασης.

255. Consequently, in the case of the provision of services, the terms of the Directive (particularly the requirement to produce a certificate of experience) must be interpreted with the requisite flexibility, taking account of the temporary nature of the service and without forgetting that the aim of this Directive is precisely to encourage the effective exercise of the freedom to provide services.

259. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής επέστησαν την προσοχή των εθνικών αρχών σ' αυτό το θέμα. Πραγματοποιήθηκαν διάφορες επαφές, κυρίως με τις ιταλικές αρχές, οι οποίες συμφώνησαν να μην απαιτούν το πιστοποιητικό επαγγελματικής πείρας που προβλέπεται από την οδηγία 75/368/ΕΟΚ σε περίπτωση προσωρινής παροχής υπηρεσιών.

256. The authorities of the host country can require couriers/tour escorts to submit a certificate attesting two years' experience in the country of origin, in accordance with Directive 75/368. Nevertheless, this requirement may induce effects contrary to its objective, i.e. that of facilitating the freedom to provide services, and so conflict with Article 49 (ex 59) of the Treaty.

2. Ξεναγοί

257. It is in fact difficult for couriers/tour escorts to gain professional experience "in the country of origin", which is only where the holiday starts and ends. A travel courier who accompanies tours only within her or his country of origin and is thus able to gain the necessary experience before working in another Member State is a rare being.

α) Εισαγωγή

258. Consequently, the Commission considers that couriers/tour escorts from another Member State have, under Article 59, the right to provide their services (the actual tasks of a travel courier) freely in another Member State. If the courier does not make the return journey with the tourists (again a rare occurrence), but remains in the host country after the tour, he/she is subject to the rules on establishment.

260. Οι οδηγίες του γενικού συστήματος ισχύουν για το επάγγελμα του ξεναγού στις χώρες όπου το επάγγελμα αυτό είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο.

259. The Commission has drawn the attention of the national authorities to the question. Various contacts have taken place in particular with the Italian authorities, which have agreed not to require the certificate of experience required under Directive 75/368/EEC in the case of the temporary provision of services.

261. Το εν λόγω επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο στη Δανία, τη Γερμανία, την Ιρλανδία, τις Κάτω Χώρες, τη Φινλανδία, τη Σουηδία, τη Νορβηγία και το ΗΒ, ενώ είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο στην Αυστρία, στο Βέλγιο, στην Ελλάδα, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στο Λουξεμβούργο (πόλη), στην Πορτογαλία και στην Ισπανία.

2. Tourist guides

262. Στις περισσότερες χώρες όπου το επάγγελμα δεν κατοχυρώνεται νομοθετικά, προβλέπονται σειρές μαθημάτων για την εκπαίδευση των ξεναγών, οι οποίες δεν είναι υποχρεωτικές για τη δυνατότητα άσκησης του επαγγέλματος. Στη Γερμανία, π.χ., υπάρχει πιστοποιητικό ξεναγού που χορηγείται από το Εμπορικό και το Βιομηχανικό Επιμελητήριο. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπάρχουν ενώσεις («boards») που χορηγούν κάρτα μέλους και δελτίο πιστοποίησης («blue badge») κατόπιν εκπαίδευσης επιπέδου της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ.

a) Introduction

263. Στις χώρες όπου το επάγγελμα είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο, η πρόσβαση στο επάγγελμα επιφυλάσσεται στα άτομα τα οποία, αφού παρακολούθησαν με επιτυχία τη συγκεκριμένη εκπαίδευση, απέκτησαν τον απαιτούμενο τίτλο.

260. The "General System" Directives apply to tourist guides in the countries where the profession is regulated.

264. Στην Ελλάδα, πρόκειται για εκπαίδευση ανώτερου (μη πανεπιστημιακού) επιπέδου διαρκείας τριών ετών, η οποία εμπίπτει επομένως στην οδηγία 89/48/ΕΟΚ. Στην Ιταλία, την Ισπανία, το Λουξεμβούργο (πόλη) και την Αυστρία, η άσκηση του επαγγέλματος του ξεναγού εξαρτάται από την κατοχή τίτλων επιπέδου της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ.

261. The profession is not regulated in Denmark, Germany, Ireland, the Netherlands, Finland, Sweden, Norway or the United Kingdom, but it is regulated in Austria, Belgium, Greece, France, Italy, Luxembourg (city), Portugal and Spain.

265. Στη Γαλλία, η εκπαίδευση ξεναγού διαρθρώνεται σε δύο επίπεδα: περιφερειακός ξεναγός-διερμηνέας (πιστοποιητικό 92/51) και εθνικός ξεναγός-διερμηνέας (δίπλωμα 89/48). Στην Πορτογαλία, η εκπαίδευση διαρθρώνεται σε δύο επίπεδα: περιφερειακός ξεναγός-διερμηνέας (πιστοποιητικό 92/51) και εθνικός ξεναγός-διερμηνέας (δίπλωμα 89/48).

262. In most Member States where the profession is not regulated, there are training courses for tourist guides which are not compulsory for the pursuit of the profession. In Germany, for example, Chambers of Commerce and Industry issue a tourist guide certificate. In the United Kingdom there are boards which issue a membership card and an identification ("blue badge") following training to the level of Directive 92/51/EEC.

β) Nομολογία για τους ξεναγούς

263. In Member States where the profession is regulated, access to it is restricted to persons who have successfully completed the requisite training and been awarded the necessary qualification.

266. Τέσσερις χώρες - Ιταλία, Γαλλία, Ελλάδα και Ισπανία [34] - καταδικάστηκαν από το Δικαστήριο των ΕΚ λόγω κωλυμάτων στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών ξεναγού.

264. In Greece, this is a three-year course classed as non-university higher education and thus falls within Directive 89/48. In Italy, Spain, Luxembourg city and Austria, the profession of tourist guide is subject to possession of Directive 92/51 qualifications.

[34] Υποθέσεις C-180/89, Επιτροπή κατά Ιταλίας, C-154/89, Επιτροπή κατά Γαλλίας· και C-198/89 Επιτροπή κατά Ελλάδας, [1991] Συλλογή Ι-691 και επ. και C-375/92 (Επιτροπή κατά Ισπανίας) [1994], Συλλογή Ι-923.

265. In France, tourist guide training is structured in three levels: regional interpreter-guide (92/51 Diploma); national interpreter-guide and national lecturer (89/48 Diploma). In Portugal, training is at two levels: regional interpreter-guide (92/51 Certificate) and national interpreter-guide (89/48 Diploma).

267. Το Δικαστήριο έκρινε ότι αυτές οι χώρες παρέβησαν τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχουν από το το άρθρο 59 (σήμερα 49) της Συνθήκης, εξαρτώντας την παροχή υπηρεσιών ξεναγού που ταξιδεύει με ομάδα τουριστών προερχόμενη από άλλο κράτος μέλος, όταν η παροχή αυτή συνίσταται στην ξενάγηση αυτών των τουριστών σε χώρους πλην μουσείων και ιστορικών μνημείων όπου η επίσκεψη επιτρέπεται μόνο με συνοδεία ειδικευμένου επαγγελματία ξεναγού, από την κατοχή αδείας ασκήσεως επαγγέλματος που προϋποθέτει ορισμένη κατάρτιση πιστοποιούμενη με δίπλωμα το οποίο χορηγείται κατόπιν επιτυχίας σε σχετικές εξετάσεις.

b) Tourist-guide case law

268. Το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι τα άρθρα 48 (σήμερα 39) και 52 (σήμερα 43) της Συνθήκης υποχρεώνουν το κράτος μέλος υποδοχής να προβλέπει διαδικασία για την εξέταση των επαγγελματικών τίτλων κοινοτικού πολίτη που είναι κάτοχος διπλώματος ξεναγού χορηγηθέντος σε άλλο κράτος μέλος και την αξιολόγηση του διπώματος αυτού σε σχέση με τους τίτλους που απαιτούνται στο κράτος μέλος υποδοχής.

266. The Court of Justice has found that four countries * Italy, France, Greece and Spain. [34] * have obstructed the freedom to provide tourist guide services.

γ) Εγκατάσταση και υπηρεσίες

[34] Cases C-180/89 Commission v Italy, C-154/89 Commission v France;. and C-198/89 Commission v Greece [1991] ECR I-691 et seq. and Case C-375/92 Commission v Spain [1994] ECR I-923

269. Στις αποφάσεις σχετικά με τους ξεναγούς, το Δικαστήριο υπενθύμισε ότι ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να εξαρτά την πραγματοποίηση της παροχής υπηρεσιών στο έδαφός του από την τήρηση όλων των απαιτουμένων προϋποθέσεων εγκαταστάσεως και κατ' αυτόν τον τρόπο να στερεί από κάθε πρακτική αποτελεσματικότητα τις διατάξεις της Συνθήκης που προορίζονται ακριβώς για τη διασφάλιση της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών. Κατά συνέπεια, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να απαιτεί από τους ξεναγούς που προέρχονται από άλλο κράτος μέλος να παρακολουθήσουν την εθνική εκπαίδευση προκειμένου να αποκτήσουν την εθνική άδεια άσκησης του επαγγέλματος. Ομοίως, δεν δικαιολογείται κατά κανόνα η απαίτηση των κρατών μελών να επιτύχουν οι ξεναγοί την αναγνώριση των επαγγελματικών τίτλων τους σύμφωνα με τις οδηγίες του γενικού συστήματος.

267. The Court of Justice considered that these countries failed to fulfil their obligations under Article 59 (now 49) of the Treaty, by making the provision of services by tourist guides accompanying a group of tourists from another Member State, in relation to guided tours of places other than museums and historical monuments where a specialist guide is required, subject to the possession of a licence issued after the acquisition of a specific qualification obtained by success in an examination.

270. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου αναφέρονται σε μια κατάσταση κατά την οποία ο ξεναγός ταξιδεύει μαζί με τους τουρίστες που συνοδεύει, αποτελώντας μαζί τους κλειστή ομάδα· στο πλαίσιο αυτής της ομάδας, ο ξεναγός μετακινείται προσωρινά από το κράτος μέλος εγκατάστασής του προς το κράτος μέλος προς επίσκεψη, εφόσον η παροχή συνίσταται στη ξενάγηση αυτών των τουριστών σε μέρη πλην μουσείων και ιστορικών μνημείων, για την επίσκεψη των οποίων απαιτείται η παρουσία ειδικευμένου επαγγελματία ξεναγού.

268. The Court also held that Articles 48 (now 39) and 52 (now 43) of the Treaty require the host Member State to establish a procedure for the examination of the qualifications acquired by a Community citizen who holds a diploma as a tourist guide issued in another Member State and the assessment of that diploma with the qualification required in the host Member State.

271. Αντίθετα, ο ξεναγός που είναι εγκατεστημένος στη χώρα υποδοχής προκειμένου να υποδέχεται τακτικά τουρίστες κατά την άφιξή τους και να τους ξεναγεί κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους και ο οποίος παραμένει στη χώρα υποδοχής μετά την επιστροφή των τουριστών στο κράτος προέλευσής τους, μπορεί να υπόκειται στις απαιτήσεις της χώρας υποδοχής όσον αφορά τα επαγγελματικά προσόντα. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος υποδοχής υποχρεούται να εφαρμόζει τους μηχανισμούς αναγνώρισης που προβλέπονται στις οδηγίες του γενικού συστήματος.

c) Establishment and services

272. Οι στατιστικές δείχνουν ότι υποβλήθηκαν πολύ λίγες αιτήσεις αναγνώρισης σχετικά μ' αυτό το επάγγελμα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαβιβάστηκαν από τα κράτη μέλη για την περίοδο 95/96, η Πορτογαλία είναι η μόνη χώρα η οποία έλαβε αιτήσεις αναγνώρισης (3, από τις οποίες 2 προέρχονταν από τη Γερμανία και 1 από την Ισπανία). Και οι τρεις εγκρίθηκαν κατόπιν επιτυχίας των υποψηφίων σε δοκιμασία επάρκειας.

269. In the "tourist guide" judgements, the Court has observed that a Member State may not make the provision of services in its territory subject to compliance with all of the conditions required for establishment, and thereby deprive of all practical effectiveness the provisions of the Treaty whose object is to guarantee the freedom to provide services. Consequently, a Member State cannot require guides from another Member State to undergo national training to obtain a national licence or permit. Similarly, to require that they obtain recognition of their qualifications in accordance with the General System Directives is not normally justified.

3) Οριοθέτηση των πεδίων δραστηριότητας των δύο επαγγελμάτων: τουριστικών συνοδών και ξεναγών

270. The judgements of the Court refer to a situation in which the guide travels with the tourists and accompanies them in a closed group; in that group they move temporarily from the Member State of establishment to the Member State to be visited, in as far as the service consists of guiding the tourists in places other than the museums and historical monuments best visited only with a specialist professional guide.

273. Η Επιτροπή έχει διαπιστώσει ότι τα προβλήματα ελεύθερης κυκλοφορίας οφείλονται πολύ συχνά στη σύγχυση μεταξύ δύο διαφορετικών, συμπληρωματικών επαγγελμάτων: των ξεναγών και των συνοδών.

271. In contrast, the tourist guide who is established in the host country to welcome tourists regularly on their arrival and guide them during their tour, but remains in the host country after their return to their Member State of origin, can be subject to the host Member State's requirements as regards professional qualifications. In this case, the host Member State must implement the recognition mechanisms set out in the General System Directives.

274. Η Επιτροπή, κατά τις συζητήσεις που έγιναν σχετικά με το εν λόγω θέμα, καθώς και στα πλαίσια των πολυάριθμων γραπτών επαφών της με τους συγκεκριμένους επαγγελματίες και με τα κράτη μέλη, υπενθύμισε ότι η Επιτροπή δεν είναι αρμόδια να καθορίζει το πεδίο δραστηριότητας των επαγγελμάτων ούτε να αποφασίζει για τα καθήκοντα που αντιστοιχούν σε κάθε επάγγελμα.

272. The statistics show that there were very few applications for recognition in this profession. According to the figures covering the period 1995/96 sent by the Member States, Portugal is the only country to have received requests for recognition (three, including two from Germany and one from Spain). All three were approved after success in the aptitude test.

275. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η ανακοίνωση σχετικά με την αντιστοιχία των τίτλων επαγγελματικής εκπαίδευσης μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα του τουρισμού [35] διευκρινίζει ρητώς, στο τμήμα που αφορά τους συνοδούς τουριστών, ότι «ο εργαζόμενος αυτός δεν πρέπει να συγχέεται με τον ξεναγό».

3. Delimitation of the fields of activity of couriers/tour escorts and tourist

[35] ΕΕ αριθ. C 320 της 7ης Δεκεμβρίου 1992.

273. The Commission has observed that freedom of movement problems very often originate in confusion between two different but complementary professions: tourist guides and couriers/tour escorts.

276. Πρέπει επίσης να γίνει μνεία της απάντησης που έδωσε η Επιτροπή στις γραπτές ερωτήσεις αριθ. E-2615/96 του κ. Kellet-Bowman [36] και αριθ. E-0797/98 της κας Δασκαλάκη [37].

274. The Commission has already pointed out, both during the debates on this subject and in the numerous written contacts with the professionals concerned and with the Member States, that it has no powers to define the field of activity of professions or to decide on the tasks corresponding to each profession.

[36] ΕΕ αριθ. C 72 της 7ης Μαρτίου 1997, σ. 65.

275. It must be stressed that the Communication on the comparability of vocational training qualifications between Member States in the tourism sector [35] makes it very clear in the section on couriers/tour escorts that "this skilled worker must not be confused with a tourist guide".

[37] ΕΕ αριθ. C 323 της 21ης Οκτωβρίου 1998, σ. 75.

[35] OJ C 320, 7 December 1992

277. Πραγματοποιήθηκαν πολυάριθμες τεχνικές συνεδριάσεις μεταξύ εκπροσώπων της Επιτροπής και των ενδιαφερομένων επαγγελματικών ενώσεων: IATM - Διεθνής Ένωση Tour Managers -, FEG - Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ξεναγών -, και ETOA - Ευρωπαϊκή Ένωση Tour Operators.

276. Mention should also be made of the Commission's answer to Written Questions E-2615/96 from Mr Kellet-Bowman [36] and E-0797/98 from Mrs Daskalaki [37].

278. Το Μάιο του 1997 η Επιτροπή εξέδωσε έγγραφο εργασίας σχετικά με το θέμα των ξεναγών [SEC(97) 837 τελικό]. Οι επαγγελματικές ενώσεις του τομέα ρωτήθηκαν πριν και μετά την έκδοση αυτού του εγγράφου εργασίας, ιδίως σχετικά με το θέμα της οριοθέτησης των πεδίων δραστηριότητας μεταξύ των διαφόρων επαγγελμάτων. Οι απόψεις τους παρουσιάζονται εξ ολοκλήρου στο παράρτημα του εγγράφου εργασίας.

[36] OJ C 72, 7 March 1997, p.65

279. Το θέμα των ξεναγών απετέλεσε επίσης αντικείμενο συζητήσεων στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Π.χ., η επιτροπή αναφορών του Κοινοβουλίου εξέτασε και απέρριψε μια αναφορά, στην οποία ένας συνοδός προερχόμενος από κράτος μέλος ανέφερε τα εμπόδια που συνάντησε κατά την άσκηση καθηκόντων που εμπίπτουν στο επάγγελμα του ξεναγού σε άλλο κράτος μέλος (επρόκειτο συγκεκριμένα για την παροχή εξηγήσεων στην ομάδα τουριστών που συνόδευε εντός του Βαπτιστηρίου της Φλωρεντίας).

[37] OJ C 323, 21 October 1998, p.75

280. Επί του παρόντος, η Επιτροπή δεν διαθέτει στοιχεία που να της επιτρέπουν να εξαγάγει το συμπέρασμα ότι υπάρχουν, γενικά, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κωλύματα στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών τουριστικών συνοδών από τουριστικούς συνοδούς.

277. Numerous technical meetings have taken place between Commission representatives and the professional associations concerned: the International Association of Tour Managers, the European Federation of Tour Guides, and the European Tour Operators' Association.

281. Η βούληση ορισμένων επαγγελματικών ενώσεων, όχι τόσο να εξασφαλίσουν την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών συνοδού από τους τουριστικούς συνοδούς, πράγμα για το οποίο έχει αναλάβει δράση η Επιτροπή (κατόπιν παρεμβάσεώς της, το πιστοποιητικό πείρας δύο ετών, που προβλέπεται από την οδηγία 75/368/ΕΟΚ, δεν απαιτείται πλέον για τους συνοδούς), αλλά μάλλον να έχουν πρόσβαση σε ένα διαφορετικό επάγγελμα, αποτελεί θέμα το οποίο, προφανώς, υπερβαίνει τις εγγυήσεις που παρέχονται από την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία.

278. In May 1997 the Commission adopted a working paper on the question of tourist guides (SEC (97) 837 final). The professional associations concerned were consulted before and after the adoption of this working paper, and in particular on demarcation of fields of activity between the various professions. Their views appear in full in the annex to the working paper.

282. Εξάλλου, η Επιτροπή φροντίζει ώστε τα κράτη μέλη που καταδικάστηκαν από το Δικαστήριο στις αποφάσεις σχετικά με τους ξεναγούς, να προσαρμόσουν την εθνική νομοθεσία τους, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου. Εκκρεμούν ακόμη ορισμένες διαδικασίες παράβασης βάσει του άρθρου 228 (πρώην 171) της Συνθήκης.

279. The question of tourist guides has also been debated in Parliament. For example, Parliament's Committee on Petitions examined and rejected a petition in which a travel courier from a Member State met obstacles to exercising tasks involving the profession of tourist guide in another Member State - in this case this involved providing a commentary to the courier's group of tourists inside the Florence Baptistry.

4. Συμπεράσματα

280. At present, the Commission is not aware of any evidence that there are, generally within the European Union, obstacles to the free provision by couriers/tour escorts of courier services.

283. Ο ξεναγός ο οποίος επιθυμεί να εγκατασταθεί στο κράτος υποδοχής προκειμένου να υποδέχεται τακτικά τουρίστες κατά την άφιξή τους, να τους ξεναγεί στα πλαίσια του ταξιδιού τους και να παραμένει στο κράτος υποδοχής μετά την επιστροφή των τουριστών στο κράτος προέλευσής τους (κατάσταση η οποία είναι η πλέον συχνή στην πράξη, διότι συνήθως ο συνοδός είναι εκείνος ο οποίος συνοδεύει την ομάδα και πραγματοποιεί το ταξίδι επιστροφής μαζί της) μπορεί να υπαχθεί στις απαιτήσεις της χώρας υποδοχής όσον αφορά τα επαγγελματικά προσόντα. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος υποδοχής πρέπει να εφαρμόζει τους μηχανισμούς αναγνώρισης που προβλέπονται από τις οδηγίες του γενικού συστήματος.

281. The desire of certain professional associations, not so much to ensure the freedom of couriers/tour escorts to provide courier services, on which the Commission has taken action (following its intervention the certificate of two years' experience provided for by Directive 75/368 is no longer required of couriers/tour escorts), but rather to gain access to a different profession, is a matter which clearly goes beyond the guarantees provided by current Community law.

284. Ομοίως, ο ξεναγός μπορεί να υπαχθεί στις εθνικές απαιτήσεις όσον αφορά τα επαγγελματικά προσόντα, όταν, ακόμη και στο πλαίσιο ενός «κλειστού» ταξιδιωτικού προγράμματος, επιθυμεί να ξεναγήσει τους τουρίστες στα μουσεία και στα ιστορικά μνημεία που καλύπτονται από την παραπάνω αναφερόμενη εξαίρεση.

282. The Commission is also ensuring that the Member States condemned by the Court of Justice in its tourist guide judgements adapt their national legislation in accordance with the judgement of the Court. Various infringement procedures under Article 171 of the Treaty are in hand.

285. Στις δύο αυτές περιπτώσεις, μπορεί να ζητηθεί από τον ξεναγό που προέρχεται από άλλο κράτος μέλος να διαθέτει τους επαγγελματικούς τίτλους που απαιτούνται στη χώρα υποδοχής: είτε μέσω της αναγνώρισης των επαγγελματικών τίτλων που αποκτήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος, σύμφωνα με τις οδηγίες του γενικού συστήματος, είτε διότι παρακολούθησε την εθνική επαγγελματική εκπαίδευση και έχει αποκτήσει τον απαιτούμενο τίτλο.

4. Conclusions

286. Όσον αφορά την εμβέλεια που πρέπει να δοθεί σ'αυτή την εξαίρεση, η Επιτροπή θεωρεί ότι μια υπερβολικά ευρεία ερμηνεία, που να καλύπτει στην ουσία όλα τα μουσεία και όλα τα ιστορικά μνημεία, θα στερούσε περιεχομένου τις αποφάσεις του Δικαστηρίου. Αντίθετα, μια πολύ περιοριστική ερμηνεία δεν θα ελάμβανε επαρκώς υπόψη το γενικό συμφέρον που συνδέεται με την αξιοποίηση της ιστορικής κληρονομιάς, που αναγνωρίστηκε από το Δικαστήριο ως λόγος δυνάμενος να δικαιολογήσει την εν λόγω εξαίρεση. Φαίνεται, επομένως, ενδεδειγμένο να ερμηνεύεται αυτή η εξαίρεση υπό το πρίσμα της αναλογικότητας.

283. The tourist guide who wishes to be established in the host country, to welcome tourists regularly on their arrival and guide them during their tour, and remain in the host country after the tourists' return to their Member State of origin (which is in practice the most usual situation, since it is normally the courier who accompanies the group and makes the return trip with it), can be subject to the host Member State's requirements as regards professional qualifications. In this case, the host Member State must implement the recognition mechanisms set out in the General System Directives.

287. Εξάλλου, τα νομικά επιχειρήματα δεν μπορούν να καλύψουν τις προκλήσεις οικονομικής ή εμπορικής φύσης, τις οποίες αντιμετωπίζουν οι tour operators των χωρών που θεωρούνται «εξαγωγείς» τουριστών. Η εξέλιξη των τάσεων της τουριστικής ζήτησης αποκαλύπτει αύξηση του ενδιαφέροντος για τα τουριστικά προϊόντα που περιέχουν μια πολιτιστική πτυχή, που βασίζεται στην ερμηνεία της πολιτιστικής κληρονομιάς των προς επίσκεψη χωρών, ερμηνεία η οποία, κατά παράδοση, είναι έργο των ξεναγών των χωρών υποδοχής τουριστών.

284. Similarly, the guide can be subject to national qualification requirements when, even within the framework of a restricted tour, he or she wishes to guide tourists in the museums and historical monuments covered by the exception referred to earlier.

288. Η απασχόληση των ξεναγών συνεπάγεται κόστος (διάφορες πηγές αναφέρουν μεγέθη που κυμαίνονται από 1% έως 3% των δαπανών ενός οργανωμένου ταξιδιού), πράγμα το οποίο θα μπορούσε να παρακινήσει ορισμένους tour operators να προσπαθήσουν να το μειώσουν ή ακόμη και να το εξαλείψουν, π.χ. αναθέτοντας στους συνοδούς καθήκοντα που εμπίπτουν στον τομέα δραστηριότητας των ξεναγών.

285. In these two situations, a guide from another Member State may be required to possess the professional qualifications required in the host country, either through the recognition of qualifications acquired in another Member State, in accordance with the General System Directives, or by having followed national training and obtained the necessary qualification.

289. Η Επιτροπή έχει κινήσει ορισμένες διαδικασίες παράβασης σχετικά με την εκτέλεση των αποφάσεων για τους ξεναγούς.

286. As regards the scope to be given to this exception, the Commission considers that too broad an interpretation, covering virtually all museums and historical monuments, would in effect render the Court's judgements meaningless. On the other hand, too restrictive an interpretation would not take adequate account of the general interest inherent in exploitation of the historical heritage, recognised by the Court of Justice as justifying the exception in question. It therefore seems appropriate to interpret this exception from the point of view of proportionality.

290. Εξάλλου, η Επιτροπή διατήρησε πάντοτε επαφές με τα κράτη μέλη και τις ενδιαφερόμενες επαγγελματικές ενώσεις για την εξεύρεση πρακτικών λύσεων στα προβλήματα τα σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των επαγγελματιών του τουρισμού. Εν τούτοις, φαίνεται ότι το θέμα εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται από μερικούς με περισσότερο αδιάλλακτο τρόπο.

287. In addition, the legal arguments cannot mask the economic or commercial issues facing the tour operators of the countries which are seen as "exporters" of tourists. The trends in tourist demand reveal an increasing interest in tourist products with cultural content, built around an interpretation of the cultural heritage of the countries being visited, and this is traditionally the role of the tourist guides in the host countries.

291. Από την άλλη πλευρά, είναι σημαντικό οι χώρες που καταδικάστηκαν από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να προβούν στις απαραίτητες νομοθετικές εργασίες ώστε να προσαρμόσουν τη νομοθεσία τους στο άρθρο 49 (πρώην 59) της Συνθήκης, όπως αυτό ερμηνεύθηκε από το Δικαστήριο. Παρόλο που ορισμένες διαδικασίες παράβασης που κινήθηκαν στα πλαίσια του άρθρου 228 (πρώην 171) της Συνθήκης τέθηκαν στο αρχείο μετά τη λήψη μέτρων εσωτερικού δικαίου από τις συγκεκριμένες χώρες, ωστόσο, σε άλλες περιπτώσεις, οι διαδικασίες παράβασης εκκρεμούν ακόμη εν αναμονή της οριστικής έκδοσης των αναγκαίων νομοθετικών πράξεων.

288. Tourist guides cost money (figures ranging from 1% to 3% of the costs of a tour were advanced by various sources), which certain tour operators might be tempted to seek to reduce or even eliminate, for example by having couriers/tour escorts assume tasks otherwise performed by guides.

292. Επιπλέον, οι διάφοροι ενδιαφερόμενοι επαγγελματικοί τομείς πρέπει να έχουν επίγνωση του γεγονότος ότι η ελεύθερη κυκλοφορία, την οποία εγγυάται η Συνθήκη, έχει ως βάση την υποχρέωση των κρατών μελών να αναγνωρίζουν τα επαγγελματικά προσόντα που αποκτήθηκαν σε άλλο κράτος μέλος. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι το κράτος μέλος υποδοχής υποχρεούται να προβαίνει στην αναγνώριση, παρά την απουσία τίτλων.

289. The Commission has initiated several infringement procedures relating to the implementation of the "tourist guide" judgements.

293. Από την μελέτη των φακέλων, καθώς και από τις επαφές που πραγματοποιούνται με τις ενδιαφερόμενες επαγγελματικές ενώσεις και τα κράτη μέλη, προκύπτει ότι τα προβλήματα τα οποία φέρονται εις γνώση της Επιτροπής δεν φαίνεται να είναι ανυπέρβλητα από τεχνική άποψη. Η επίλυσή τους εξαρτάται μάλλον από τη θέληση των κύριων πρωταγωνιστών να δεχθούν λύσεις που έχουν ως στόχο το συνδυασμό της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών με το δικαίωμα των κρατών μελών να επιφυλάσσουν την άσκηση ορισμένων επαγγελμάτων σε άτομα που έχουν τους κατάλληλους επαγγελματικούς τίτλους.

290. In addition, it has always maintained contacts with the Member States and the professional associations concerned in order to find practical solutions to the problems involved in the free movement of tourist trade professionals. However, the issue appears to continue to be seen by some in more 'black' and 'white' terms.

Ζ. Αθλητικά επαγγέλματα

291. On the one hand, it is important that the countries condemned by the Court of Justice undertake in the long term the necessary legislative work in order to adapt their legislation to Article 49 (ex 59) of the Treaty as interpreted by the Court. Although certain infringement procedures under Article 228 (ex 171) of the Treaty have been dropped following the adoption of the national legislation in the country concerned, in other cases infringement procedures are still in hand pending final adoption of legislation.

294. Οι σχέσεις μεταξύ αθλητισμού και μηχανισμών αναγνώρισης των διπλωμάτων είναι περίπλοκες, διότι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα αθλητικά επαγγέλματα είναι πολύ διαφορετικός στα επιμέρους κράτη μέλη. Σε ορισμένα κράτη μέλη, αποτελούν επαγγέλματα πολύ κατοχυρωμένα νομοθετικά και πολύ διαρθρωμένα. Η άσκηση του επαγγέλματος απαγορεύεται σε άτομα που δεν είναι κάτοχοι ορισμένων τίτλων. Σε άλλες χώρες ο αθλητισμός αποτελεί περισσότερο μια δραστηριότητα αναψυχής, που από τη φύση της στελεχώνεται από ερασιτέχνες. Η ιδέα για «επαγγελματικοποίηση» αυτής της στελέχωσης είναι ακόμη ελάχιστα διαδεδομένη στα κράτη αυτά. Υπάρχουν επίσης ενδιάμεσες καταστάσεις, κατά τις οποίες μόνο οι δραστηριότητες «υψηλού κινδύνου», που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως πραγματικά επικίνδυνες, ρυθμίζονται νομοθετικά.

292. Moreover, the various professional sectors concerned must be aware of the fact that the freedom of movement guaranteed by the Treaty has as a corollary the obligation on Member States to recognise the qualifications acquired in another Member State. This does not, however, mean that for the host Member State there is an obligation to recognise despite the absence of qualifications.

295. Η αρχή που χορηγεί το σχετικό δίπλωμα διαφέρει επίσης σημαντικά από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Ορισμένα διπλώματα χορηγούνται από το κράτος, ενώ άλλα χορηγούνται από αθλητικές ομοσπονδίες. Ορισμένα διπλώματα προορίζονται γαι επαγγελματίες, ενώ ο σκοπός άλλων είναι να επιτρέψουν την άσκηση αθλητικών δραστηριοτήτων σε ερασιτεχνική βάση (ακόμη και σ' αυτή την περίπτωση είναι δυνατόν μερικές φορές να είναι υποχρεωτικά). Αυτή η ποικιλία καταστάσεων περιπλέκει ασφαλώς τους μηχανισμούς αναγνώρισης. Πράγματι, στο πλαίσιο του γενικού συστήματος, όσο περισσότερο συναφή είναι τα επαγγέλματα και όσο περισσότερο αντίστοιχα είναι τα επίπεδα, τόσο περισσότερο εύκολη είναι η αναγνώριση των διπλωμάτων. Ωστόσο, στον αθλητικό κόσμο, διαπιστώνουμε μια ακραία ποικιλία, πράγμα που περιπλέκει ακόμη περισσότερο την καθιέρωση μηχανισμών ισοτιμίας μεταξύ των διαφόρων συστημάτων.

293. A review of the cases, and the contacts established with the professional associations concerned and the Member States, suggest that the problems about which the Commission was approached are not insurmountable from the technical point of view. Solving them depends rather on the will of the main players to accept solutions aiming to reconcile the principle of the freedom to provide services with the right of Member States the possibility to restrict certain professions to persons having the appropriate professional qualifications.

296. Εν τούτοις, κανένα ειδικό μέτρο δεν έχει ληφθεί στον τομέα των αθλητικών επαγγελμάτων. Σχετικό αίτημα διατυπώθηκε το 1994 από μια ευρωπαϊκή ένωση οδηγών ορειβασίας. Η Επιτροπή απάντησε ότι θα έπρεπε να αποδειχθεί ανεπαρκές το γενικό σύστημα και ότι τα μέτρα που θα προταθούν πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο συναίνεσης, τόσο ως προς τις αρχές όσο και ως προς τα κύρια στοιχεία, μεταξύ των επαγγελματιών όλων των κρατών μελών και μεταξύ των κρατών μελών. Αυτή η ένωση είχε υιοθετήσει μια δέσμη προϋποθέσεων για την πρόσβαση στο επάγγελμα και την άσκησή του, για την οποία είχαν συμφωνήσει ενώσεις από 4 κράτη μέλη. Επισημαίνεται επίσης ότι, εκτός του πεδίου κοινοτικής παρέμβασης, ορισμένες οργανώσεις δραστηριοποιούνται για την ευρύτερη εναρμόνιση των επαγγελματικών προσόντων στον αθλητικό τομέα. Οι εργασίες του REISS (Ευρωπαϊκό Δίκτυο Ιδρυμάτων Αθλητικών Επιστημών) αποτελούν εύστοχο παράδειγμα.

G. Sports professions

1. Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων και ελευθερία εγκατάστασης

294. The relationships between sport and mechanisms for recognising diplomas are complex, since the approaches to the sports professions differ widely from one country to another. In certain Member States, they are highly regulated and structured professions, and persons who do not hold certain qualifications are not allowed to practise them. In other countries sport is more of a leisure activity which by its nature is run by amateurs. In these countries the idea of "professionalising" this work is still not at all widespread. There are also intermediate situations, where only the "high-risk" activities which could be classified as dangerous are regulated.

297. Όσον αφορά τους εργαζομένους και την ελευθερία εγκατάστασης, η εφαρμογή του γενικού συστήματος στον αθλητισμό δεν δημιουργεί ιδιαίτερες δυσκολίες, τουλάχιστον ως προς την αρχή. Ασφαλώς, υπάρχουν προβλήματα μεταφοράς οδηγιών ή σωστής εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου, πράγμα που είχε ως συνέπεια να κινηθεί μια διαδικασία κατά κράτους μέλους για την αθλητική νομοθεσία του. Εν τούτοις, η κατάσταση δεν είναι ουσιαστικά διαφορετική από εκείνη που υφίσταται σε άλλα επαγγέλματα.

295. The authority to award a diploma also varies considerably from one Member State to another. Certain diplomas are awarded by the State while others are granted by sports federations. Certain diplomas are intended for professionals whereas the purpose of others is to allow the running of sports activities on an amateur basis (even in the latter case diplomas may sometimes be compulsory). This variety of situations naturally complicates the recognition mechanisms, since under the General System the more similar the professions are, the more the levels will be equivalent and the easier the recognition of diplomas will be. In the world of sport, however, we find extreme diversity, and the necessary equivalence between different systems are all the more complicated to set up.

2. Παροχή υπηρεσιών

296. However, no specific measure has been adopted in the field of sports professions. A request was made in 1994 by a European mountain guide association. The Commission replied that the General System would have to be proved inadequate and that the measures to be put forward would have to meet with sufficient consensus from professionals in all Member States and between Member States in terms of their principles and primary content. The association had adopted a platform of conditions for access to and exercise of the profession, which had been approved by associations in four Member States. It should also be mentioned that, outside the scope of Community action, certain organisations are working on the wider harmonisation of qualifications in sport. The work of the REISS (Réseau Européen des Instituts chargés des Sciences du Sport) is a good example of this.

298. Η ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα στον αθλητικό τομέα. Πρώτα από όλα, πρέπει να υπογραμμισθεί ότι, από ποσοτική άποψη, φαίνεται να αντιπροσωπεύει κάτι σχετικά σημαντικό. Είναι όλο και συχνότερο φαινόμενο διάφορες ομάδες να εγκαταλείπουν τη χώρα τους για μια σύντομη περίοδο (διακοπές, αθλητική άσκηση, περίοδος εκπαίδευσης) συνοδευόμενες από αθλητικά στελέχη. Αυτό το είδος παραμονής σύντομης διάρκειας μπορεί να αφορά νέους στο πλαίσιο διακοπών (π.χ., «κατασκηνώσεις διακοπών», κάμπινγκ ή κέντρα διακοπών). Μπορεί να αφορά ενηλίκους με την ευκαιρία ενός ταξιδιού για σκι, ιστιοπλοΐα, ιππασία κ.λπ. Μπορεί επίσης να αφορά άτομα υπό εκπαίδευση. Οι δανοί εκπαιδευτές σκι που μεταβαίνουν για να πραγματοποιήσουν, στο πλαίσιο της εκπαίδευσής τους, περιόδους πρακτικής άσκησης σύντομης διάρκειας στις Γαλλικές Άλπεις αποτελούν καλό παράδειγμα. Αυτές οι ομάδες πολύ συχνά έχουν τα δικά τους στελέχη, που είναι εκπαιδευμένα στη χώρα καταγωγής. Πρέπει να προστεθεί ότι ορισμένες αθλητικές δραστηριότητες είναι εποχιακές από τη φύση τους. Είναι αρκετά συνηθισμένο το ίδιο άτομο να είναι εκπαιδευτής σκι το χειμώνα και να εποπτεύει άλλες υπαίθριες δραστηριότητες το καλοκαίρι. Αυτό δημιουργεί ζητήματα ως προς την οριοθέτηση μεταξύ εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών για όσους ασκούν τη δραστηριότητά τους σε διάφορα κράτη μέλη.

1. Free movement of workers and the freedom of establishment

VII. Η ΟΜΑΔΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΩΝ

297. As far as workers and the freedom of establishment are concerned, the application of the General System to sport does not present any particular difficulties, at least in principle. It is true that there are problems with the implementation of the Directives or the proper application of Community law, and some time ago proceedings were brought against the sports legislation of a Member State, but the situation is not fundamentally different from that in other professions.

Α. Συνεδριάσεις και εκθέσεις

2. Provision of services

299. Όπως και η πρώτη οδηγία για το γενικό σύστημα, η οδηγία 92/51/ΕΟΚ απαιτεί από κάθε κράτος μέλος να ορίσει ένα άτομο που θα είναι αρμόδιο για το συντονισμό των δραστηριοτήτων των αρχών - που πρέπει επίσης να ορίζονται από κάθε κράτος μέλος - οι οποίες είναι αρμόδιες να παραλαμβάνουν τις αιτήσεις και να λαμβάνουν αποφάσεις σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία (άρθρο 13). Το άρθρο 13, παράγραφος 2, προβλέπει ότι αυτοί οι συντονιστές είναι μέλη της ομάδας συντονιστών και ότι οι αρμοδιότητες αυτής της ομάδας επεκτείνονται ώστε να συμπεριλάβουν τη διευκόλυνση της εφαρμογής της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ και τη συλλογή πληροφοριών.

298. The free movement of services poses particular problems with regard to sport. First of all it is important to stress that the volume involved seems to be relatively great. It is increasingly common for groups to go abroad for short periods (holidays, sports courses, training) accompanied by group leaders with sports qualifications. Short stays of this type can be for young people in connection with holiday trips (for example "colonies de vacances", holiday camps or activity centres). They can be for adults in the case of trips for skiing, windsurfing, horse-riding etc. They can also be for people undergoing training. Danish ski instructors going for short stays in the Austrian Alps as part of their training are a good example. These groups often have their own leaders, who are qualified in the country of origin. It should be added that a number of sporting activities are by nature seasonal. It is fairly normal practice for the same person to be a ski instructor in winter and supervise other open-air activities in summer. This raises questions as to the demarcation between establishment and service provision for those operating between Member States.

300. Ως εκ τούτου, μετά την έκδοση και την έναρξη ισχύος της οδηγίας, συμπεριελήφθησαν στην ημερήσια διάταξη των συνεδριάσεων της ομάδας συντονιστών και ορισμένα θέματα σχετικά με την οδηγία αυτή. Μεταξύ αυτών των θεμάτων περιλαμβάνονταν ορισμένες γενικές εκθέσεις και συζητήσεις σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας.

VII. THE COORDINATORS' GROUP

301. Μεταξύ των γενικότερων συζητήσεων, διεξήχθη, στα μέσα του 1993, συζήτηση σχετικά με τις τροποποιήσεις που πρέπει να γίνουν στο παράρτημα Γ της οδηγίας προκειμένου να επεκταθεί η εφαρμογή της σε κράτη μη μέλη, τα οποία ανήκουν στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο. Σε διάφορες άλλες ευκαιρίες διατυπώθηκαν προτάσεις από κράτη μέλη για την τροποποίηση των παραρτημάτων Γ και Δ της οδηγίας, είτε για τη συμπερίληψη ή τον αποκλεισμό ορισμένων υφισταμένων ή νέων επαγγελμάτων ή νέων μορφών εκπαίδευσης ή πιστοποιητικών είτε για την μετάταξη ενός επαγγέλματος σε ένα κράτος μέλος από το επίπεδο του πιστοποιητικού στο επίπεδο του διπλώματος. Οι προτάσεις αυτές περιελάμβαναν περιπτώσεις επαγγελμάτων που δεν υπάγονται πλέον στη οδηγία 92/51/ΕΟΚ αλλά στην οδηγία 89/48 ή δεν κατοχυρώνονται πλέον νομοθετικά ή, αντίθετα, κατοχυρώνονται νομοθετικά από τώρα και στο εξής. Ορισμένα παραδείγματα αποτελούν τα ιταλικά επαγγέλματα του λογιστή και του συμβούλου εργασίας, τα γερμανικά επαγγέλματα του μασέρ και του λουτροθεραπευτή, του τεχνικού βοηθού φαρμακείου, του ποδοκόμου, του λογοθεραπευτή, καθώς και ορισμένα επαγγέλματα του εμπορικού, βιομηχανικού και βιοτεχνικού τομέα που περιλαμβάνουν μια «εκπαιδευτική» πτυχή και ασκούνται σε σχολεία, η δανική εκπαίδευση βοηθού φαρμακείου και ποδοκόμου και, τέλος, τα βρετανικά επαγγέλματα του επιστημονικού υπαλλήλου ιατρικού εργαστηρίου, του πράκτορα εμπορικών σημάτων, του ειδικού προθεμάτων και του δικαστικού επιμελητή. Ειδικότερα, υποβλήθηκε έκθεση σχετικά με το επίπεδο εκπαίδευσης και κατάρτισης που οδηγεί στην άσκηση, στα κράτη μέλη, των επαγγελμάτων του φαρμακευτικού βοηθού στη Γερμανία και του ποδοκόμου στη Γερμανία και τη Δανία. Αυτό έγινε για να εκτιμηθεί η συμβατότητα των σχετικών δραστηριοτήτων και ευθυνών, με σκοπό την πιθανή συμπερίληψη αυτών των επαγγελμάτων στο παράρτημα Γ της οδηγίας. Το θέμα αυτό αποτέλεσε επίσης αντικείμενο ορισμένων συζητήσεων στα πλαίσια των συνεδριάσεων της επιτροπής [38] που προβλέπει η οδηγία.

A. Meetings and reports

[38] Βλέπε τα αποτελέσματα στις παρατηρήσεις του άρθρου 15.

299. As with the first General System Directive, Directive 92/51/EEC required each Member State to designate a person responsible for the co-ordination of the authorities which had also to be designated within each Member State to receive applications under the Directive and take decisions on them (Article 13). Article 13.2 provides that these Co-ordinators shall have membership of the Directive 89/48 co-ordinating group and that that the responsibilities of that group were expanded to include the functions of facilitating the implementation of Directive 92/51/EEC and collection of information.

302. Αντικείμενο ειδικών συζητήσεων αποτέλεσαν επίσης και άλλα επιμέρους επαγγέλματα. Ένα άλλο θέμα που συζητήθηκε αφορούσε τα διάφορα επίπεδα τίτλων και δραστηριότητας του επαγγέλματος του κοινωνικού λειτουργού. Συζητήθηκε επίσης, στο πλαίσιο των σχετικών διεθνών διατάξεων της Συνθήκης, το θέμα των εθνικών απαιτήσεων σχετικά με την αναγνώριση των ιατρικών πιστοποιητικών που εκδίδονται από διάφορα κράτη μέλη όσον αφορά το επάγγελμα του ναυτικού. Ετοιμάζεται η έκδοση ερωτηματολογίων σχετικά με τα επαγγέλματα του βοηθού ακτινολογικού εργαστηρίου και του φυσιοθεραπευτή, με σκοπό την εν συνεχεία συζήτηση των πληροφοριών που πρέπει να δοθούν στην ομάδα συντονιστών.

300. As a result and following the adoption and entry into force of the Directive, a number of issues concerning this Directive have been included on the agenda of the meetings of the Group of Co-ordinators. These included some general reporting and discussion on implementation of the Directive.

303. Ορισμένες συζητήσεις αφορούσαν κάποιες κοινές πτυχές της εφαρμογής της πρώτης και της δεύτερης οδηγίας, όπως η κατάρτιση του κώδικα δεοντολογίας για τις διοικητικές αρχές των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για τη λήψη αποφάσεων αναγνώρισης. Επίσης, στη διάρκεια των πρώτων ετών εφαρμογής της οδηγίας, συνεχίστηκαν οι εργασίες για την κατάρτιση πίνακα των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων, με ενοποιημένο κατάλογο των νομοθετικά κατοχυρωμένων και μη κατοχυρωμένων επαγγελμάτων στα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων επιμέρους εθνικών καταλόγων και επαγγελμάτων που αναφέρονται σε στατιστικές εκθέσεις, καθώς και του ορισμού των επαγγελμάτων που εμπίπτουν στην οδηγία 92/51. Κυκλοφόρησε επίσης στα πλαίσια της ομάδας και αποτέλεσε αντικείμενο σχολιασμού και ανάλυσης η πρώτη έκθεση της Υπηρεσίας Προσανατολισμού Πολιτών σχετικά με τις ερωτήσεις που υποβλήθηκαν κατά την περίοδο 1997-1998 από επί μέρους άτομα μέσω δωρεάν τηλεφωνικών και ηλεκτρονικών επαφών (Internet) στα κράτη μέλη.

301. Among the more general discussions was one in mid-1993 concerning the amendments required to Annex C of the Directive in order for its application to be extended to the non Member States which are parties to the European Economic Area. On several other occasions, proposals from Member States for the amendment of Annexes C and D to the Directive, either for the inclusion or for the exclusion of certain existing or new professions, or new forms of training or certificates, or concerning the movement of a profession in a Member State from certificate to diploma level, were discussed. These included cases of professions having moved from Directive 92/51/EEC to Directive 89/48, or having become unregulated or having become regulated. The Italian 'ragionere' and 'consulente del lavoro'; the German 'Masseur und medizinischer Bademeister', 'pharmazeutisch-technischer Assistent', 'podologues', 'logopedes' and certain commercial, industrial and crafts activities which include a teaching element exercised in schools; the Danish 'apotekhassistent' and 'fodterapeuterhovervet'; United Kingdom medical laboratory scientific officer, trademark agent, prosthetist and probation officer are but some examples. In particular a report was produced on the level of education and training leading to the exercise in the Member States of the professions of pharmaceutical assistant in Germany and chiropodist in Germany and Denmark. This was done with a view to an assessment of the compatibility of the activities and responsibilities involved with a view to the possible inclusion of these professions under Annex C of the Directive. This also produced some discussion under the committee procedure [38] under the Directive.

304. Σε αρκετές περιπτώσεις, εκπρόσωποι των χωρών της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης έλαβαν μέρος σε συνεδριάσεις της ομάδας συντονιστών που αφορούσαν τις δραστηριότητες των χωρών αυτών σε σχέση με την προοπτική ένταξής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η συμμετοχή αυτή προβλέπεται στη Λευκή Βίβλο της Επιτροπής σχετικά με την προετοιμασία των συνδεδεμένων χωρών της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης για την ένταξή τους στην εσωτερική αγορά της Ένωσης.

[38] See the results under comments on Article 15.

305. Η ομάδα συντονιστών χρησιμοποιήθηκε επίσης για την ανακοίνωση πληροφοριών σχετικά με τις δραστηριότητες που αναπτύσσονται σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο όσον αφορά την αναγνώριση των επαγγελματικών τίτλων. Τα κράτη μέλη υπέβαλαν εκθέσεις σχετικά με τις τρέχουσες εξελίξεις στην επικράτειά τους, ενώ, από την πλευρά της, η Επιτροπή παρουσίασε, π.χ., πρόσφατα τις προτάσεις για μια οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις νομικές πτυχές του ηλεκτρονικού εμπορίου στην εσωτερική αγορά, καθώς και δύο άλλες συνδεδεμένες προτάσεις οδηγιών που αφορούν τη δυνατότητα των μισθωτών και μη μισθωτών εργαζομένων πολιτών μη κρατών μελών να διακινούνται μεταξύ των κρατών μελών, ώστε να μπορούν να παρέχουν διαμεθοριακές υπηρεσίες εντός της ΕΕ. Έγιναν επίσης τακτικές παρουσιάσεις των δραστηριοτήτων της Επιτροπής και των κοινοτικών προγραμμάτων στον τομέα της εκπαίδευσης, της κατάρτισης και της έρευνας. Άλλα θέματα, όπως οι εργασίες που διεξάγονται στον τομέα της αναγνώρισης των επαγγελματικών τίτλων με βάση την πρωτοβουλία για την απλούστευση της νομοθεσίας στην Ενιαία Αγορά (SLIM) και τη σύμβαση UNESCO/Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με τα διπλώματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στον ευρωπαϊκό χώρο, συμπεριελήφθησαν επίσης ως θέματα πληροφόρησης. Οι συντονιστές ενημερώθηκαν επίσης σχετικά με τις εργασίες που αφορούν τις εξής τρεις προτάσεις οδηγιών: εγκατάσταση δικηγόρων (οδηγία 1998/5), την ονομαζόμενη τρίτη οδηγία σχετικά με το γενικό σύστημα (οδηγία 1999/42) και την ονομαζόμενη οδηγία SLIM [COM(97) 638].

302. Other individual professions were also specifically discussed, as were the various levels of qualification and activity within the profession of social worker. The question of national requirements concerning the recognition of medical certificates from different Member States with respect to the seafaring profession was also discussed in the context of relevant international treaty provisions. Questionnaires are currently in the process of being issued on the professions of radiographers and physiotherapists with a view to the subsequent discussion of the information to be provided in the Co-ordinators' Group.

306. Η ομάδα συντονιστών συνεχίζει επίσης να διαδραματίζει ρόλο όσον αφορά τη συλλογή πληροφοριών για την εφαρμογή των δύο οδηγιών του γενικού συστήματος, καθώς και τη συγκέντωση στατιστικών στοιχείων σχετικά με τη λειτουργία των οδηγιών του γενικού συστήματος στην επικράτεια των χωρών τους.

303. A number of discussions dealt with aspects common to the application of the first and second Directives, such as the development of the Code of Conduct for Member States' administrative authorities responsible for recognition decisions. Also, over a period spanning the first few years of operation of the Directive, work continued on compiling a table of regulated professions containing a consolidated list of regulated and non-regulated professions in the Member States, incorporating individual national lists and professions mentioned in statistical reports, including the definition of the professions falling under Directive 92/51. The first report of the Signpost Service on the enquiries and questions received in 1997-98 from individuals through free-phone and web site contacts in the Member States has also been circulated within the Group and is being analysed and commented on.

Β. Κώδικας δεοντολογίας που εγκρίθηκε από την ομάδα συντονιστών του γενικού συστήματος αναγνώρισης διπλωμάτων

304. On several occasions, representatives of the Central and Eastern European Countries have taken part in meetings of the Co-ordinators' Group concerning the activities in these countries relating to their prospective accession to the European Union. This participation was put forward in the Commission White Paper on the preparation of the associated countries of Central and Eastern Europe for integration into the internal market of the Union.

307. Κατ' εφαρμογή των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ, ισχύει στο εξής μια θεμελιώδης αρχή: κάθε επαγγελματίας που διαθέτει τους τίτλους που απαιτούνται για την άσκηση ενός επαγγέλματος σε ένα κράτος μέλος έχει το δικαίωμα αναγνώρισης του διπλώματός του προκειμένου να ασκήσει το ίδιο επάγγελμα σε άλλο κράτος μέλος. Εν τούτοις, η εφαρμογή αυτής της αρχής προϋποθέτει την εκπλήρωση ορισμένων διοικητικών διατυπώσεων από τον αιτούντα την αναγνώριση και από τις αρχές που είναι υπεύθυνες για την εξέταση της αίτησής του. Οι διατυπώσεις αυτές, ενώ είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του γενικού συστήματος, δεν πρέπει να αποτελούν πλάγιους τρόπους δημιουργίας κωλυμάτων στο δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας του διακινουμένου. Αυτές οι διοικητικές διατυπώσεις αναφέρονται στο άρθρο 8 της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ και στο άρθρο 12 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ.

305. The Co-ordinators' Group has also been used for the communication of information on activities at national and Community level relevant to the recognition of professional qualifications. Member States have reported on current developments within their territories and, for example, the Commission has recently presented the proposals for a European Parliament and Council Directive on certain legal aspects of electronic commerce in the internal market and two other linked proposals for Directives concerning the ability of independent or employed non Member State nationals to move between Member States in order to be able to provide cross-frontier services within the EU. There have also been regular presentations of the activities of the Commission and Community programmes in the field of education, training and research. Other items, such as the work being done in the field of the recognition of professional qualifications pursuant to the initiative for Simpler Legislation in the Single Market (SLIM) and the UNESCO/Council of Europe Convention on higher education diplomas in the European region, have also been included as information items. The Co-ordinators have also been informed about the work on the three proposals for Directives: establishment of lawyers (1998/5), the "third Directive on the General System" (1999/42), and the "SLIM" Directive (COM(97) 638).

308. Το άρθρο 12 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ ορίζει ότι:

306. The Co-ordinators' Group also continues to play a role in the collection of information on the implementation of the two General System Directives and statistics on the operation of the General System Directives within their territories.

309. «1. Το κράτος μέλος υποδοχής δέχεται προς απόδειξη της πλήρωσης των προϋποθέσεων που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 9 τα έγγραφα τα οποία έχουν εκδώσει οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, τα οποία πρέπει να υποβάλει ο ενδιαφερόμενος προς υποστήριξη της αίτησής του για την άσκηση του σχετικού επαγγέλματος.

B. Code of Conduct approved by the Group of Co-ordinators for the General System of recognition of diplomas.

310. 2. Η διαδικασία εξέτασης της αίτησης για την άσκηση νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος πρέπει να ολοκληρώνεται το συντομότερο δυνατόν και να πιστοποιείται με την έκδοση αιτιολογημένης απόφασης της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους υποδοχής, το αργότερο δε μέσα σε τέσσερις μήνες από την υποβολή του πλήρους φακέλου του ενδιαφερομένου. Κατά της απόφασης αυτής ή ελλείψει απόφασης, μπορεί να ασκείται προσφυγή ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου βάσει του εσωτερικού δικαίου».

307. Pursuant to Directives 89/48/EEC and 92/51/EEC, a basic principle now applies. Any professional who is qualified to pursue a profession in one Member State has a right to the recognition of his or her diploma to gain entry to the same profession in another Member State. However, implementing this principle requires a number of administrative formalities to be completed by the applicant and the authorities responsible for treating his application. These formalities, while they are essential for the proper operation of the General System, must not constitute disguised ways of impeding the migrant's right to freedom of movement. These administrative formalities are mentioned in Article 8 of Directive 89/48 and Article 12 of Directive 92/51.

311. Εν τούτοις, οι οδηγίες, από τη φύση τους, δεν είναι δυνατόν να περιέχουν παρά μια γενικού χαρακτήρα διάταξη για την εφαρμογή αυτών των διοικητικών διατυπώσεων. Στις λεπτομέρειες, ο τρόπος υλοποίησης αυτών των κανόνων αποδείχθηκε πολύ διαφορετικός από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, με αποτέλεσμα να υπάρχει, μερικές φορές, κίνδυνος επιβράδυνσης των μηχανισμών αναγνώρισης. Για το λόγο αυτό, οι υπηρεσίες της Επιτροπής έκριναν σκόπιμο να θέσουν το εν λόγω ζήτημα στους συντονιστές του γενικού συστήματος, ώστε να προσδιοριστούν με μεγαλύτερη ακρίβεια οι εφαρμοστέοι κανόνες. Επρόκειτο αρχικά για μια ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τις διάφορες πρακτικές, προκειμένου να επιτευχθεί, σε δεύτερο στάδιο, συναίνεση στον τομέα αυτόν.

308. Article 12 of Directive 92/51/EEC lays down that:

312. Μετά από την εν λόγω ανταλλαγή απόψεων, συντάχθηκε από τις υπηρεσίες της Επιτροπής ένα κείμενο για τις εθνικές διοικητικές διατυπώσεις στο πλαίσιο των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ. Σκοπός του κειμένου αυτού ήταν να επιτευχθεί ο συμβιβασμός αυτών των διοικητικών διαδικασιών με το δικαίωμα αναγνώρισης που απορρέει από τις οδηγίες και το οποίο μπορεί να διεκδικήσει ο διακινούμενος.

309. "1. The host Member State shall accept as means of proof that the conditions laid down in Articles 3 to 9 are satisfied the documents issued by the competent authorities in the Member States, which the person concerned shall submit in support of his application to pursue the profession concerned.

313. Το έγγραφο της Επιτροπής αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεων στην ομάδα συντονιστών, υπέστη ορισμένες τροποποιήσεις και τελικά εκδόθηκε στις 18 Ιουνίου 1998. Εκθέτει λεπτομερώς τις επιθυμητές, αποδεκτές και απαράδεκτες πρακτικές στους ακόλουθους 14 τομείς: πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στον διακινούμενο που εγκαταλείπει μια χώρα εκ μέρους της υπηρεσίας επαφής ή μιας αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους καταγωγής· πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στον διακινούμενο που εισέρχεται στο κράτος μέλος υποδοχής εκ μέρους της υπηρεσίας επαφής ή άλλης αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους υποδοχής· έγγραφα τα οποία μπορεί να κληθεί να υποβάλει ο διακινούμενος στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής· μορφή των εγγράφων που ζητά από το διακινούμενο η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής· μεταφράσεις (πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής)· μεταφράσεις που απαιτούνται από το κράτος μέλος υποδοχής· τέλη που πρέπει να καταβάλει ο διακινούμενος στο κράτος μέλος υποδοχής· δοκιμασία επάρκειας στο κράτος μέλος υποδοχής· πρακτική άσκηση προσαρμογής στο κράτος μέλος υποδοχής· κατάρτιση φακέλων (προθεσμίες)· μη πλήρεις φάκελοι· κανόνες περί αιτιολόγησης των αποφάσεων και παροχής μέσων προσφυγής· επαγγελματικοί οργανισμοί· συντονισμός.

310. 2. The procedure for examining an application to pursue a regulated profession shall be completed as soon as possible and the outcome communicated in a reasoned decision of the competent authority in the host Member State not later than four months after presentation of all the documents relating to the person concerned. A remedy shall be available against this decision or the absence thereof, before a court or tribunal in accordance with the provisions of national law."

314. Το έγγραφο αυτό είναι πλέον ο «Κώδικας δεοντολογίας που εγκρίθηκε από την ομάδα συντονιστών του γενικού συστήματος αναγνώρισης διπλωμάτων». Η συναίνεση που επιτεύχθηκε σχετικά με τον κώδικα αυτόν μπορεί να επιτρέψει την άρση ορισμένων διοικητικών κωλυμάτων στα οποία προσέκρουε μέχρι σήμερα ο διακινούμενος. Ο κώδικας μπορεί να χρησιμοποιηθεί επωφελώς από τις εθνικές αρχές τις επιφορτισμένες με τον έλεγχο των αιτήσεων αναγνώρισης και από τους διακινούμενους.

311. However, by their nature the Directives can only make general provision for the implementation of these administrative formalities. In detail, the way these rules are put into practice has been found to vary greatly from one Member State to another, to the extent that there is sometimes a danger of slowing the recognition mechanisms. This is why the Commission services thought it worthwhile to bring this question before the "General System" Co-ordinators in order to arrive at a more precise definition of the applicable rules. This meant initially exchanging views on the various practices, with a view to arriving in a second phase at a consensus in this field.

315. Βέβαια, το έγγραφο αυτό δεν είναι εξαντλητικό. Πιθανώς με τον καιρό θα προκύψουν νέα θέματα, πράγμα το οποίο θα απαιτήσει ενημέρωση του εν λόγω εγγράφου. Εξάλλου, το έγγραφο αυτό βασίζεται στις οδηγίες, πράγμα που σημαίνει ότι, από τη φύση του, δεν έχει παρά πληροφοριακή αξία. Τα κείμενα αναφοράς εξακολουθούν, ασφαλώς, να είναι οι οδηγίες και η νομολογία του Δικαστηρίου. Εν τούτοις, η πρακτική χρησιμότητά του μπορεί, στο μέλλον, να αποδειχθεί σημαντική.

312. Following these exchanges of views, a document on the national administrative formalities in connection with Directives 89/48 and 92/51 was drawn up by the Commission services. The purpose was to try to ensure the compatibility of these administrative formalities with the right to recognition pursuant to the Directives which the migrant can claim.

316. Με την συμφωνία των συντονιστών δημοσιεύθηκε ο κώδικας.

313. The Commission's document was discussed in the Co-ordinators' Group, amended on a number of points and finally adopted on 18 June 1998. It sets out in detail the desirable, acceptable and unacceptable practices in the following 14 areas: information to be given to the departing migrant by the contact point or a competent authority in the Member State of origin, information to be given to the arriving migrant by the contact point or another competent authority in the host Member State, documents which the migrant may be required to supply to the competent authority in the host Member State, the form of the documents required from the migrant by the competent authority in the host Member State, translations (information to be provided by the competent authority in the Member State of origin), translations required by the host Member State, fees to be paid by the migrant in the host Member State, aptitude tests in the host Member State, adaptation period in the host Member State, compilation of files (time limits), incomplete files, rules on reasoned decisions and appeals, professional organisations and co-ordination.

Γ. Διοικητική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών

314. This document has now become the "Code of conduct approved by the Co-ordinators' Group for the General System for the recognition of diplomas". The consensus which emerged on this Code may make it possible to remove a number of administrative obstacles which hitherto stood in the way of migrants. It can be of use to the national authorities responsible for examining recognition applications and to migrants.

317. Αρχικά, η ομάδα συντονιστών συστάθηκε με την οδηγία 89/48/ΕΟΚ, με κύριο σκοπό να διευκολύνει την εφαρμογή της. Έκτοτε, το πεδίο δραστηριότητας της ομάδας επεκτάθηκε και κάλυψε και την οδηγία 92/51, ενώ θα συμπεριλάβει επίσης την οδηγία 99/42/ΕΚ (ΕΕ L 201 της 31ης Ιουλίου 1999, σ. 77). Η αποστολή που έχει ανατεθεί στους συντονιστές είναι παρόμοια και για τις τρεις οδηγίες. Σύμφωνα με το άρθρο 13, παράγραφος 3 της οδηγίας 92/51 «τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα για την παροχή των αναγκαίων πληροφοριών σχετικά με την αναγνώριση των διπλωμάτων και πιστοποιητικών καθώς και σχετικά με τους άλλους όρους πρόσβασης στα νομικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα στα πλαίσια της παρούσας οδηγίας. Η Επιτροπή αναλαμβάνει τις αναγκαίες πρωτοβουλίες για να εξασφαλίσει την προώθηση και το συντονισμό της παροχής των αναγκαίων πληροφοριών».

315. The document is of course not exhaustive. New questions will probably arise as time goes on, which will make it necessary to update the document. It is based, moreover, on the Directives, which means that it can by nature only be for information purposes. The reference texts continue, of course to be the Directives and the case law of the Court. Nonetheless, the document could prove to be of considerable use in the future.

318. Γενικότερα και πιο πρόσφατα, η Επιτροπή απηύθυνε ανακοίνωση προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση στο πλαίσιο της υλοποίησης του σχεδίου δράσης για την ενιαία αγορά [COM(1999)299 τελικό]. Σκοπός του εγγράφου αυτού είναι να αναδείξει τη θεμελιώδη σημασία που έχει για την ενιαία αγορά η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης, να εξετάσει τα προβλήματα στα οποία προσκρούει η εφαρμογή της, να αναλύσει τα σχετικά αίτια και να διατυπώσει προτάσεις για τη βελτίωση της εφαρμογής της (βλέπε αποσπάσματα στο παράρτημα 2).

316. The Code has now been published with the agreement of the Co-ordinators.

319. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή ζήτησε από την ομάδα να διερευνήσει τρόπους για τη βελτίωση της επικοινωνίας και της συνεργασίας μεταξύ των συντονιστών, με σκοπό τη διευκόλυνση της λήψης αποφάσεων αναγνώρισης και την ταχεία εξεύρεση ρεαλιστικών λύσεων στα προκύπτοντα προβλήματα. Η πραγματοποίηση περαιτέρω επαφών μέσω των συντονιστών αναμένεται να συμβάλει στη βελτιστοποίηση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων στις διάφορες επί μέρους περιπτώσεις, ιδιαίτερα όσον αφορά τις αποφάσεις αναγνώρισης τις οποίες πρέπει να λαμβάνουν οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών βάσει της αμοιβαίας αναγνώρισης των επαγγελματικών τίτλων που έχουν αποκτηθεί σε άλλο κράτος μέλος. Σε τελική ανάλυση, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής είναι εκείνες που διαθέτουν όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται για την αξιολόγηση των προσόντων του αιτούντος. Προτάθηκαν διάφορες λύσεις προκειμένου να αρχίσει η συζήτηση σχετικά με τις πρακτικές λεπτομέρειες των επαφών μεταξύ των συντονιστών, τη σκοπιμότητα της συγκέντρωσης των δεδομένων που υπάρχουν για τους επαγγελματικούς τίτλους σε μια βάση δεδομένων προσιτή από όλους και τη θέσπιση μιας διαδικασίας για την ανταλλαγή πληροφοριών και απόψεων μεταξύ των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.

C. Administrative co-operation between Member States

VIII. ΓΛΩΣΣΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

317. The Co-ordinators' Group was initially established under Directive 89/48/EEC, largely in order to facilitate the implementation of the Directive. Its activities have since been extended to Directive 92/51/EEC and will also apply to Directive 99/42/EC (OJ L 201, 31 July 1999, page 77). The role ascribed to the Co-ordinators is similar under all three directives. Article 13.3 of Directive 92/51 states that: "The Member States shall take measures to provide the necessary information on the recognition of diplomas and certificates and on other conditions governing the taking up of the regulated professions within the framework of this Directive. The Commission shall take the necessary initiatives to ensure the development and co-ordination of the communication of the necessary information".

320. Για την άσκηση ενός επαγγέλματος μπορεί όντως να είναι απαραίτητο ένα ορισμένο επίπεδο γνώσης της γλώσσας της χώρας υποδοχής. Εν τούτοις, οι γλωσσικές απαιτήσεις δεν πρέπει να θίγουν τις θεμελιώδεις ελευθερίες τις οποίες εγγυάται η συνθήκη: ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων [άρθρο 39 (πρώην 48)], ελευθερία εγκατάστασης [άρθρο 43 ([πρώην 52)] και ελεύθερη παροχή υπηρεσιών [άρθρο 49 (πρώην 59)]. Επομένως, οι απαιτήσεις αυτού του είδους δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να είναι δυσανάλογες σε σχέση με τον επιδιωκόμενο στόχο, ενώ οι λεπτομέρειες εφαρμογής τους δεν πρέπει να συνεπάγονται διακρίσεις σε βάρος πολιτών άλλων κρατών μελών.

318. More generally and more recently, the Commission sent a Communication to the Council and the European Parliament concerning "Mutual recognition in the context of the follow-up to the Action Plan for the Single Market" (COM(1999)299 final). The aim of this Communication is to point out the fundamental importance of the principle of mutual recognition for the Single Market, to examine problems in its application, analyse the causes and make proposals for improving its operation (see extracts in Annex 2).

321. Για τους μισθωτούς, το άρθρο 3 του κανονισμού αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων εντός της Κοινότητας δέχεται ρητά «τους όρους τους σχετικούς με τις απαιτούμενες γλωσσικές γνώσεις λόγω της φύσεως της προς πλήρωση θέσεως εργασίας». Ωστόσο, η απαίτηση γλωσσικών γνώσεων πρέπει να είναι αναγκαία [39] και να εφαρμόζεται αναλογικά.

319. In this context, the Commission has launched a discussion in the Co-ordinators' Group on how to improve communication and co-operation amongst the Co-ordinators in order to facilitate recognition decisions and find quick and pragmatic solutions to problems. Particularly where competent authorities in a Member State have to take decisions on the basis of mutual recognition of professional qualifications gained in another Member State, further contacts via Co-ordinators are likely to foster well-founded decision-making on individual cases. It is, after all, the competent authorities in the 'home' and 'host' Member States which hold all the information relevant to the assessment of the migrant seeking recognition. A number of ideas have been suggested to launch the discussion on the practicalities of communications between Co-ordinators, the value of including available information on professional qualifications in a jointly-accessible database and the introduction of a procedure for exchanging information and views between 'home' and 'host' Member States on particular cases.

[39] Π.χ., για λόγους ασφαλείας, όπως στο άρθρο 8 της οδηγίας του Συμβουλίου 94/58/ΕΚ σχετικά με το ελάχιστο επίπεδο εκπαίδευσης των ναυτικών, το οποίο προβλέπει κριτήρια γλωσσικών γνώσεων για το προσωπικό των επιβατηγών πλοίων, ΕΕ L 319/1994, σ. 28.

VIII. LANGUAGE REQUIREMENTS

322. Όσον αφορά την εγκατάσταση, εκκρεμεί σήμερα ενώπιον του Δικαστηρίου μια υπόθεση που αφορά αίτηση για έκδοση προδικαστικής απόφασης [40].

320. A certain knowledge of the language of the host country may be essential for the pursuit of a profession. However, language requirements must not affect the basic freedoms guaranteed by the Treaty, i.e. freedom of movement for workers (Article 39 [ex 48]), freedom of establishment (Article 43 [ex 52]) and freedom to provide services (Article 49 [ex 59]). Requirements of this kind should therefore not be out of proportion with the objective, and the procedures for their application should not involve discrimination against nationals of other Member States.

[40] Υπόθεση 424/97 (« Haοm II »). Οι προτάσεις του Γενικού Εισαγγελέα υποβλήθηκαν στις 19 Μαΐου 1999.

321. For salaried employees, Article 3 of Council Regulation No 1612/68 on freedom of movement for workers within the Community explicitly admits "conditions relating to linguistic knowledge required by reason of the nature of the post to be filled". Language requirements must be necessary [39], however, and be imposed in a proportionate manner.

323. Οι γλωσσικές γνώσεις δεν μπορούν κατ' αρχήν να αποτελέσουν αντικείμενο μέτρων αντιστάθμισης, διότι δεν περιλαμβάνονται στις περιοριστικά απαριθμούμενες καταστάσεις στις οποίες είναι δυνατόν να απαιτηθεί η λήψη τέτοιων μέτρων (βλέπε άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο β). Η συμπερίληψή τους θα ήταν επίσης αδικαιολόγητη και δεδομένου ότι η όποια πρακτική άσκηση προσαρμογής ή δοκιμασία επάρκειας πραγματοποιείται στη γλώσσα του κράτους υποδοχής. Δεν θα μπορούσαν, κατά μείζονα λόγο, να δικαιολογήσουν παρέκκλιση από το δικαίωμα του αιτούντος να επιλέξει μεταξύ δοκιμασίας και πρακτικής άσκησης.

[39] e.g. for safety reasons, as in Article 8 of Council Directive 94/58/EC on the minimum level of training for seafarers, which lays down criteria for the language skills of crews of passenger vessels - OJ L 319/1994, p. 28.

324. Εν τούτοις, θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μια εξαίρεση, όταν αυτές οι γνώσεις αποτελούν ουσιώδες μέρος της εκπαίδευσης, όπως για τους καθηγητές γλωσσών [41].

322. Where establishment is concerned, a request for a preliminary ruling [40] is currently before the Court of Justice.

[41] Πρβλ. την απόφαση της 28ης Νοεμβρίου 1989 στην υπόθεση C-379/87, Groener κατά Minister for Education and the City of Dublin, [1989] Συλλογή, σ. 3987, σχετικά με την άσκηση έμμισθης δραστηριότητας (εκπαιδευτικού). Η απόφαση αυτή βασιζόταν, εν τούτοις, στο δημόσιο συμφέρον για μια εθνική πολιτιστική πολιτική: τη διατήρηση της γαελικής γλώσσας.

[40] Case 424/97 ("Haïm II"). The submissions were made by the Advocate-General on 19 May 1999.

325. Στην περίπτωση κατά την οποία μια δοκιμασία γλωσσικών γνώσεων δικαιολογείται για την εξυπηρέτηση ενός θεμιτού στόχου, τόσο η δοκιμασία όσο και οι όροι διεξαγωγής της πρέπει να είναι ανάλογοι με τον επιδιωκόμενο στόχο. Έτσι, το επίπεδο μιας προκαταρκτικής δοκιμασίας δεν πρέπει να υπερβαίνει το επίπεδο που είναι αντικειμενικά απαραίτητο για την άσκηση του συγκεκριμένου επαγγέλματος.

323. Knowledge of languages may not, as a matter of principle, be the subject of compensatory measures, since it is not on the restricted list of situations in which such measures may be required (see Article 4(1)(b). Including it would also be unjustified on the grounds that any adaptation period or test would take place in the language of the host country. There is a fortiori no justification for an exemption from the migrant's choice between test and adaptation period in the case of language knowledge.

IX. ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

324. An exception may, however, be justified where language knowledge forms an essential part of training, as in the case of language teachers [41].

326. Οι οδηγίες του γενικού συστήματος έχουν ως νομική βάση τα άρθρα 40 (πρώην 49), 47 (πρώην 57), παράγραφος 1 και 55 (πρώην 66) της συνθήκης ΕΚ. Κατά συνέπεια, εφαρμόζονται τόσο για τους μισθωτούς όσο και για τους αυτοαπασχολούμενους·στην τελευταία περίπτωση, οι οδηγίες εφαρμόζονται τόσο για την εγκατάσταση όσο και για την παροχή υπηρεσιών. Πράγματι, οι οδηγίες του γενικού συστήματος, σε αντίθεση με τις «τομεακές» οδηγίες αναγνώρισης διπλωμάτων, δεν περιέχουν ειδικές διατάξεις για την παροχή υπηρεσιών και είναι διαφορετικές από εκείνες που εφαρμόζονται στην εγκατάσταση ή στην άσκηση έμμισθης δραστηριότητας.

[41] Cf. the judgement of 28 November 1989 in Case C-379/87, Groener v Minister for Education and the City of Dublin , [1989] ECR 3967, on paid employment in teaching. This case was, however, based on the public interest of a national cultural policy: the preservation of the Gaelic language.

327. Θεωρητικά, επομένως, η οδηγία 92/51/ΕΟΚ εφαρμόζεται τόσο στα άτομα που είναι εγκατεστημένα ή επιθυμούν να εγκατασταθούν στο κράτος μέλος υποδοχής για την άσκηση της συγκεκριμένης επαγγελματικής δραστηριότητας όσο και στα άτομα που, ενώ παραμένουν εγκατεστημένα σε άλλο κράτος μέλος, επιθυμούν να προβούν σε παροχή υπηρεσιών στο κράτος μέλος υποδοχής.

325. In cases where a language test is justified on legitimate grounds, both the test and above all the conditions under which it is administered must nevertheless be proportionate to the objective sought. The level of a prior test must not exceed the level objectively necessary for the pursuit of the profession in question.

328. Κατ'αρχάς πρέπει να επισημανθεί ότι, στην περίπτωση της παροχής υπηρεσιών, το ζήτημα της αναγνώρισης των διπλωμάτων διέπεται και από τις δύο οδηγίες του γενικού συστήματος και δεν αποτελεί θέμα που αφορά αποκλειστικά την οδηγία 92/51/ΕΟΚ. Για το λόγο αυτό, σε όλη την έκταση του παρόντος κεφαλαίου, γίνεται αναφορά στο «γενικό σύστημα» και στις «οδηγίες».

IX. TEMPORARY PROVISION OF SERVICES

329. Η εμπειρία δείχνει ότι οι μηχανισμοί αναγνώρισης που προβλέπονται από τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ δεν είναι πάντοτε ιδιαίτερα προσαρμοσμένοι στην παροχή υπηρεσιών. Μερικά στοιχεία που ενδέχεται να δημιουργήσουν προβλήματα είναι, μεταξύ άλλων, τα εξής: η υποχρέωση του διακινούμενου να υποβάλει αίτηση αναγνώρισης διπλώματος με τη σωστή μορφή· η προθεσμία τεσσάρων μηνών για την εξέταση της αίτησης· και η δυνατότητα του κράτους μέλους υποδοχής να ζητήσει δοκιμασία επάρκειας, πρακτική άσκηση προσαρμογής ή συμπληρωματική επαγγελματική πείρα κ.λπ. Το θέμα τίθεται κυρίως στον τουριστικό τομέα (βλέπε παραπάνω «τουριστικά επαγγέλματα») και στον τομέα του αθλητισμού (βλέπε παραπάνω «αθλητικά επαγγέλματα»).

326. The legal basis of the General System Directives is Articles 40 (ex 49), 47(1) (ex 57(1)) and 55 (ex 66) of the EC Treaty. They consequently apply to pursuit of professions both as an independent worker and an employee, and in the latter case they apply to both establishment and the provision of services. In practice, the General System Directives, in contrast to the "sectoral" directives on diploma recognition, contain no special provisions applicable to the provision of services and are different from those applicable to establishment and employment.

330. Για παράδειγμα, ενδέχεται, σε ορισμένες περιπτώσεις, η πρακτική άσκηση προσαρμογής να έχει διάρκεια δυσανάλογη σε σχέση με την προβλεπόμενη διάρκεια της παροχής υπηρεσιών. Ομοίως, οι δοκιμασίες επάρκειας οργανώνονται συνήθως ορισμένες μόνο φορές κατ' έτος· έτσι, η πρώτη δοκιμασία επάρκειας μπορεί να λάβει χώρα πολύ αργά και να εμποδίσει κατ' αυτόν τον τρόπο την παροχή υπηρεσιών.

327. In theory, therefore, Directive 92/51/EEC applies as much to persons established (or wishing to become established) in the host Member State with a view to pursuing their profession as to those who, whilst they remain established in another Member State, wish to provide services in the host Member State.

331. Τυχόν αυστηρή εφαρμογή του γενικού συστήματος θα είχε, π.χ., ως αποτέλεσμα ο γερμανός προπονητής επιτραπέζιας αντισφαίρισης που συνοδεύει ομάδα νέων επί τρεις ημέρες στη Γαλλία να χρειάζεται να προβεί σε διαβήματα αρκετούς μήνες πριν για να μπορέσει να συνοδεύσει την ομάδα του στο γαλλικό έδαφος. Ομοίως, οι νεαροί αθλητές ενός ιταλικού ιππικού ομίλου που επιθυμούν να περάσουν μερικές ώρες με τον καθηγητή της ιππασίας στην άλλη πλευρά των συνόρων, στην Αυστρία, για έναν περίπατο με άλογο να χρειάζεται να προετοιμάσουν αυτόν τον περίπατο από μήνες πριν. Στις περιπτώσεις αυτές, οι λύσεις που δίνει το γενικό σύστημα φαίνεται να αντιβαίνουν στην ελεύθερη κυκλοφορία των εν λόγω επαγγελματιών.

328. First, it should be noted that in the case of provision of services, the recognition of diplomas is governed by both the General System Directives. This question does not arise exclusively under Directive 92/51. Throughout this section, therefore, reference is made to "the General System" and "the Directives".

332. Πράγματι, οι μηχανισμοί αναγνώρισης που προβλέπονται από τις οδηγίες, και ιδιαίτερα τα μέσα αντιστάθμισης, όπως αυτά έχουν σχεδιαστεί, είναι δυνατόν να εμποδίσουν στην πράξη την παροχή υπηρεσιών. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι, σε περίπτωση παροχής υπηρεσιών, οι οδηγίες πρέπει να ερμηνεύονται λαμβανομένης υπόψη της φύσης της εκάστοτε δραστηριότητας και του προσωρινού χαρακτήρα της.

329. Experience has shown that the recognition mechanisms set up under Directives 89/48/EEC and 92/51/EEC are not always ideally suited to the provision of services; some potentially problematic elements include: the requirement for the migrant to produce an application for recognition of the diploma in the correct form; the four-month period for examination of the application; and the possibility for the host Member State to require an aptitude test, an adaptation period or additional professional experience, etc. The question has arisen notably in the tourism sector (see "Tourist professions" above) and in sport (see "Sports professions" above).

333. Η ιδέα της εφαρμογής περισσότερο ευέλικτων κανόνων στην παροχή υπηρεσιών βασίζεται στην νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σύμφωνα με την οποία το άρθρο 49 [πρώην 59] της Συνθήκης απαιτεί όχι μόνο την εξάλειψη κάθε διάκρισης σε βάρος του παρόχου υπηρεσιών λόγω της ιθαγένειάς του, αλλά επίσης και την άρση κάθε περιορισμού, έστω κι αν αυτός εφαρμόζεται χωρίς διάκριση τόσο στους ημεδαπούς παρόχους υπηρεσιών όσο και στους προερχόμενους από άλλα κράτη μέλη, εφόσον αυτός ο περιορισμός μπορεί να ματαιώσει ή να εμποδίσει με άλλο τρόπο τις δραστηριότητες του παρόχου που είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος όπου παρέχει νόμιμα ανάλογες υπηρεσίες.

330. It is possible, for example, that in certain cases the length of the adaptation period might be disproportionate to the expected duration of the provision of services. In the same way, the aptitude tests are as a rule organised a number of times each year, and the first available test date may be too late, so preventing the services from being provided.

334. Στην υπόθεση Sδger κατά Dennemeyer [42] το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι: «ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να εξαρτά την πραγματοποίηση της παροχής υπηρεσιών στο έδαφός του από την τήρηση όλων των απαιτουμένων προϋποθέσεων εγκαταστάσεως και κατ' αυτόν τον τρόπο να στερεί από κάθε πρακτική αποτελεσματικότητα τις διατάξεις της Συνθήκης που προορίζονται ακριβώς για τη διασφάλιση της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών».

331. A rigid application of the General System would, for example, require a German table-tennis coach accompanying a group of young people on a three-day visit to France to begin the procedure months in advance in order to supervise his group on French territory. Similarly, the children of an Italian riding club wishing to cross the frontier into Austria for a few hours with their instructor would have to prepare their ride months in advance. In such cases, the solutions offered by the General System seem to stand in the way of the free movement of the professionals concerned.

[42] Απόφαση της 27ης Ιουλίου 1991, υπόθεση C-76/90, Sδger κατά Dennemeyer, [1991] Συλλογή I-4221.

332. The recognition mechanisms laid down by the Directives, and particularly the compensation measures as designed, can in practice be an obstacle to the provision of services. The Commission consequently considers that in the case of the provision of services, the Directives must be interpreted in the light of the nature of the activity in question and its temporary nature.

335. Κατά συνέπεια, εάν ο διακινούμενος είναι εγκατεστημένος στο κράτος υποδοχής, υπόκειται στις διαδικασίες αναγνώρισης που προβλέπονται από τις οδηγίες του γενικού συστήματος. Αντίθετα, σε περίπτωση παροχής υπηρεσιών, πρέπει να υπάρχει ένας πιο ευέλικτος μηχανισμός αναγνώρισης.

333. The notion of applying more flexible rules to the provision of services is based on case law of the Court of Justice of the European Communities, which has ruled that Article 49 (ex 59) of the Treaty requires not only the elimination of all discrimination vis-à-vis the provider of services on the ground of his nationality, but also the abolition of any restriction, even if it applies without distinction to national providers of services and to those of other Member States, when it is liable to prohibit or otherwise impede the activities of a provider of services established in another Member State where he lawfully provides similar services.

336. Επομένως, ένα σημαντικό θέμα είναι εκείνο της οριοθέτησης μεταξύ παροχής υπηρεσιών και εγκατάστασης.

334. In the case of Säger v Dennemeyer [42] the Court remarked that: "A Member State may not make the provision of services in its territory subject to compliance with all the conditions required for establishment, and thereby deprive of all practical effectiveness the provisions of the Treaty whose object is, precisely, to guarantee the freedom to provide services".

337. Σύμφωνα με τη Συνθήκη [άρθρο 50 (πρώην 60)], θεωρούνται ως «υπηρεσίες» οι παροχές που κατά κανόνα προσφέρονται αντί αμοιβής, εφόσον δεν διέπονται από τις διατάξεις τις σχετικές με την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των κεφαλαίων και των προσώπων. Επομένως, οι διατάξεις της Συνθήκης που αφορούν τις υπηρεσίες είναι επικουρικές σε σχέση με τις διατάξεις του κεφαλαίου που αφορά το δικαίωμα εγκατάστασης και τυγχάνουν εφαρμογής μόνον εφόσον δεν ισχύουν οι διατάξεις οι σχετικές με το δικαίωμα εγκατάστασης [43].

[42] Judgement of 27 July 1991 in Case C-76/90 Säger v Dennemeyer, [1991] ECR I-4007

[43] Απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 1995, υπόθεση C-55/94, Gebhard κατά Consiglio del Ordine degli Avvocati e Procuratori di Milano, [1995] Συλλογή I-4165.

335. Consequently, if the migrant is established in the host Member State, he is subject to the recognition procedures of the General System Directives, but in the case of the provision of services, there should be a more flexible recognition mechanism.

338. Η έννοια της εγκατάστασης είναι, κατά το Δικαστήριο, ευρεία έννοια, που παρέχει σε ένα κοινοτικό πολίτη τη δυνατότητα να συμμετέχει, σταθερά και συνεχώς, στην οικονομική ζωή του κράτους μέλους υποδοχής. Κατ' αυτόν τον τρόπο, μια δραστηριότητα που ασκείται μόνιμα ή, εν πάση περιπτώσει, χωρίς προβλεπόμενο περιορισμό διάρκειας δεν εμπίπτει στους κανόνες περί παροχής υπηρεσιών [44].

336. One important question thus concerns the boundary between provision of services and establishment.

[44] Απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 1988, υπόθεση 196/87, Steyman κατά Staatsecretaris van Justitie, [1988] Συλλογή σ. 6159.

337. Within the meaning of the Treaty (Article 50 [ex 60]), "services" are those normally provided for remuneration, insofar as they are not governed by the provisions relating to freedom of movement for goods, capital and persons. The provisions of the Treaty relating to services are therefore subsidiary to those of the chapter on the right of establishment, and are applicable only when the provisions relating to establishment do not apply [43].

339. Όσον αφορά τον προσωρινό ή μόνιμο (ή τουλάχιστον σταθερό και συνεχή) χαρακτήρα της εν λόγω δραστηριότητας, το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι ο προσωρινός χαρακτήρας «πρέπει να εκτιμάται όχι μόνο σε σχέση με τη διάρκεια της παροχής, αλλά και σε σχέση με τη συχνότητα, την περιοδικότητα ή τη συνέχειά της». [45] Μέχρι σήμερα δεν έχουν θεσπιστεί ακριβείς κανόνες ως προς το θέμα αυτό. Επομένως, πρέπει να κρίνεται ανάλογα με τα δεδομένα της εκάστοτε περίπτωσης εάν η εν λόγω δραστηριότητα, παρά τον a priori προσωρινό χαρακτήρα της, πρέπει ή δεν πρέπει να θεωρείται ως εγκατάσταση.

[43] Judgement of 30 November 1995 in Case C-55/94 Gebhard v Milan Bar Council; [1995] ECR I-4165

[45] Βλέπε απόφαση Gebhard και υπόθεση C-3/95, Reisebόro Broede κατά Sandker, [1996] Συλλογή I-6511.

338. In the Court's opinion, "establishment" is a broad concept allowing a Community national to participate, on a stable and continuous basis, in the economic life of the host Member State. An activity carried out on a permanent basis or, in any event, without a foreseeable limit to its duration, does not fall within the rules on the provision of services [44].

340. Πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι καταστάσεις κατά τις οποίες, έστω και αν ο πάροχος υπηρεσιών είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος καταγωγής και όχι στο κράτος μέλος υποδοχής, η κατάστασή του μπορεί να διέπεται από τους κανόνες τους σχετικούς με το δικαίωμα εγκατάστασης. Εν τούτοις, οι προτάσεις του Γενικού Εισαγγελέα Ph. Lιger στην ίδια υπόθεση παρέχουν κάποια συμπληρωματικά στοιχεία αναφοράς. «Συνεπώς», γράφει στο σημείο 87, «η παροχή υπηρεσιών μπορεί να διακριθεί από την εγκατάσταση βάσει μιας δέσμης ενδείξεων». «Ο εντοπισμός του κέντρου δραστηριότητας του δικηγόρου», συνεχίζει στο σημείο 88, «ο τόπος της κατοικίας του, το μέγεθος του κύκλου εργασιών του στα διάφορα κράτη μέλη όπου ασκεί τη δραστηριότητά του, τα χρονικά διαστήματα τα οποία διέρχεται σε καθένα από αυτά, ο τόπος όπου είναι εγγεγραμμένος σε δικηγορικό σύλλογο, αποτελούν ενδείξεις για τον χαρακτηρισμό της δραστηριότητάς του σε καθένα από τα οικεία κράτη μέλη». Αυτές οι σκέψεις ισχύουν ασφαλώς, mutatis mutandis, και για άλλα επαγγέλματα.

[44] Judgement of 5 October 1988 in Case 196/87 Steymann v Staatsecretaris van Justitie; [1988] ECR 6159

341. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι υπάρχουν καταστάσεις κατά τις οποίες, έστω και αν ο ενδιαφερόμενος είναι επίσημα εγκατεστημένος στο κράτος μέλος καταγωγής και όχι στο κράτος μέλος υποδοχής, η κατάστασή του μπορεί να διέπεται από τους κανόνες τους σχετικούς με το δικαίωμα εγκατάστασης. Το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι οι διατάξεις περί παροχής υπηρεσιών δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται για την παράκαμψη των κανόνων περί εγκαταστάσεως επισημαίνοντας ότι «δεν μπορεί ένα κράτος μέλος να στερηθεί του δικαιώματος θεσπίσεως διατάξεων που αποσκοπούν στο να εμποδιστεί ώστε η ελευθερία που εγγυάται το άρθρο 49 (πρώην 59) να χρησιμοποιηθεί από παρέχον υπηρεσίες πρόσωπο του οποίου η δραστηριότητα κατευθύνεται εξ ολοκλήρου ή κυρίως προς το έδαφός του, με σκοπό να μην υπαχθεί το πρόσωπο αυτό στους επαγγελματικούς κανόνες που θα εφαρμόζονταν επί αυτού σε περίπτωση που θα ήταν εγκατεστημένο στο έδαφος του κράτους αυτού, ενώ μια τέτοια κατάσταση μπορεί να διέπεται από το κεφάλαιο περί του δικαιώματος εγκαταστάσεως και όχι από αυτό που αφορά την παροχή υπηρεσιών».

339. As to the activity's temporary or permanent nature (or at least its stability and continuity), the Court has ruled that its temporary nature "has to be determined in the light, not only of the duration of the provision of the service, but also of its regularity, periodicity or continuity" [45]. No precise rules have yet been established on this, and each case must be assessed on its merits to decide whether or not, despite its a priori temporary nature, it should be treated as one of establishment.

342. Κατά συνέπεια, έστω και αν ο ενδιαφερόμενος είναι επίσημα εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος, η κατάστασή του μπορεί να εμπίπτει στο καθεστώς της εγκατάστασης, εάν η επαγγελματική του δραστηριότητα είναι εξ ολοκλήρου ή κυρίως προσανατολισμένη στο έδαφος του κράτους μέλους υποδοχής.

[45] cf. Gebhard and Case C-3/95 Reisebüro Broede v Sandker, [1996] ECR I-6511

343. Ταυτόχρονα, η πρόσφατη πρόταση της Επιτροπής για έκδοση οδηγίας σχετικά με ορισμένες νομικές πτυχές του ηλεκτρονικού εμπορίου στην εσωτερική αγορά [COM(1998) 586 τελικό της 18.11.1998 - ΕΚ C 30 της 5.2.99, όπως τροποποιήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1999·COM(1999) 427 αριθ. 98/0325] προβλέπει, στο άρθρο 3, ότι τα κράτη μέλη πρέπει να μεριμνούν ώστε οι υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών που παρέχονται από το έδαφός τους να τηρούν τις ισχύουσες εθνικές διατάξεις τους και προσθέτει ότι τα κράτη μέλη δεν μπορούν να περιορίζουν την ελευθερία παροχής τέτοιων υπηρεσιών από άλλα κράτη μέλη. Στην αιτιολογική έκθεση της πρότασης, στο κεφάλαιο «Ανάγκη νομικού πλαισίου για την εσωτερική αγορά» και το υποκεφάλαιο «Έλλειψη σαφήνειας στο υφιστάμενο νομικό πλαίσιο» αναφέρεται ότι:

340. Account also has to be taken of cases where, although the service provider is established in the Member State of origin and not in the host Member State, his situation may still be governed by the rules on the right of establishment. However, the opinion of Advocate-General P. Léger on the same case introduced further reference material. "Consequently", he writes under point 87, "there is a range of indicia which enables the provision of services to be distinguished from establishment". "The location of the lawyer's main centre of activity," he continues in point 88, "the place where he has his principal residence, the size of his turnover in the various Member States in which he carries out his activity, the amount of time spent in each of those States and the place at which he is entered on the Bar rolls will each afford evidence for the purpose of determining the nature of his activity in each of the Member States considered". These considerations are, of course, mutatis mutandis applicable to other professions.

344. «Οι διαφορές ορισμένων νομικών διατάξεων που ισχύουν για τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών ενδέχεται να οδηγήσουν σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ένα κράτος μέλος μπορεί, κατά παρέκκλιση από την αρχή της ελεύθερης διακίνησης και σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, να υπαγάγει μια υπηρεσία που προέρχεται από άλλο κράτος μέλος σε μέτρα ελέγχου ή στη δική του νομοθεσία. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ένας πάροχος υπηρεσιών ο οποίος θέλει να προσφέρει τις υπηρεσίες του στο σύνολο της εσωτερικής αγοράς και ο οποίος τηρεί τη νομοθεσία της χώρας στην οποία είναι εγκατεστημένος, οφείλει, επιπλέον, να εξασφαλίζει ότι η δραστηριότητά του είναι σύμφωνη προς τη νομοθεσία των 14 άλλων κρατών μελών.

341. It should also be borne in mind that there are situations in which, even if the interested person is formally established in the Member State of origin and not in the host Member State, he/she is subject to the right of establishment. The Court has recognised that the rules on provision of services cannot be used to avoid complying with the rules on establishment, noting that "a Member State cannot be denied the right to take measures to prevent the exercise by a person providing services, whose activity is entirely or principally directed towards its territory, of the freedom guaranteed by Article 49 (ex 59) for the purpose of avoiding the professional rules of conduct which would be applicable to him if he were established within that State. Such a situation may be subject to judicial control under the provisions of the chapter relating to the right of establishment and not of that on the provision of services".

345. Tο σημερινό νομικό πλαίσιο χαρακτηρίζεται από σημαντική ανασφάλεια δικαίου. Η ανασφάλεια αφορά τη νομιμότητα των μέτρων που μπορεί να λάβει ένα κράτος μέλος όσον αφορά τις υπηρεσίες παρόχων εγκατεστημένων σε άλλο κράτος μέλος (δικαιολογούνται σύμφωνα με την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών ή βάσει του παραγώγου κοινοτικού δικαίου το οποίο θέτει σε εφαρμογή αυτή την αρχή;). Η ανασφάλεια δικαίου αφορά επίσης τον καθορισμό των απαιτήσεων οι οποίες πρέπει να τηρούνται από τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών (κατά πόσον εφαρμόζεται ένας συγκεκριμένος κανόνας σ' αυτές τις υπηρεσίες;). Οι αποφάσεις που εκδόθηκαν σε υποθέσεις που έχουν ήδη κριθεί παρουσιάζουν αποκλίσεις μεταξύ τους, πράγμα που αποκαλύπτει αυτή την έντονη έλλειψη ασφάλειας δικαίου, τα αρνητικά αποτελέσματα της οποίας επιτείνονται σημαντικά σε διαμεθοριακές καταστάσεις».

342. Even if the service provider is formally established in another Member State, therefore, he/she may fall within the establishment rules if his/her professional activity is entirely or principally directed towards the territory of the host Member State.

346. Περαιτέρω, μπορεί να λεχθεί ότι, αν και υπάρχουν ορισμένα χαρακτηριστικά που προσιδιάζουν στις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών, όπως η ενδεχόμενη αβεβαιότητα όσον αφορά τον τόπο εγκατάστασης του παρόχου, μεγάλο μέρος αυτής της συλλογιστικής μπορεί επίσης να εφαρμοστεί και για υπηρεσίες του ίδιου τύπου, συμπεριλαμβανομένων των επαγγελματικών υπηρεσιών που παρέχονται μέσω τηλεομοιοτυπίας, τηλεφώνου, ταχυδρομείου ή μετακινήσεων του παρόχου ή του αποδέκτη των υπηρεσιών από ένα κράτος μέλος σε άλλο. Μεγάλο μέρος της ανασφάλειας δικαίου που διαπιστώνεται στο πλαίσιο της πρότασης σχετικά με το ηλεκτρονικό εμπόριο λαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις όσο εξελίσσεται η αγορά και η τεχνολογία, ενώ το συμφέρον της οικονομίας στο σύνολό της, αλλά και των επί μέρους παρόχων και αποδεκτών υπηρεσιών, είναι να αποφεύγεται η αβεβαιότητα και η ύπαρξη αλληλεπικαλυπτόμενων ή επαχθών πρόσθετων διαδικασιών και να αντλούνται οφέλη από μια κατάσταση εντονότερου ανταγωνισμού και μεγαλύτερων ευκαιριών.

343. At the same time, the Commission's recent proposal for a directive on certain legal aspects of electronic commerce in the internal market (COM(1998) 586 final of 18.11.1998 - OJ C 30 of 5.2.99, amended on 1 September 1999; COM(1999) 427; n° 98/0325) provides in its Article 3 that Member States must ensure that Information Society services provided from its territory comply with its national provisions and may not restrict the freedom to provide such services from other Member States. In the Explanatory Memorandum to the proposal, under the heading 'Necessity of a Legal Framework for the Internal Market' and sub-heading 'Lack of clarity in the existing legal framework', it is stated that:

347. Οπωσδήποτε, πρέπει να υπομνηστεί ότι, σύμφωνα με πάγια νομολογία [46], η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών δεν είναι δυνατόν να περιορίζεται παρά μόνον εφόσον συντρέχουν τέσσερις προϋποθέσεις: το μέτρο πρέπει να εφαρμόζεται χωρίς διακρίσεις, να αιτιολογείται από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος, να είναι κατάλληλο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και να μην υπερβαίνει το βαθμό που είναι αναγκαίος για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Επιπλέον, το εν λόγω γενικό συμφέρον δεν πρέπει να προστατεύεται ήδη από κανόνες στους οποίους υπόκειται ο πάροχος στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος. Αυτό δεν συμβαίνει όταν, λόγω μη ρύθμισης του εν λόγω επαγγέλματος, ο ενδιαφερόμενος δεν υπόκειται σε κανένα κανόνα στο κράτος εγκατάστασης.

344. "Differences in certain legal provisions applicable to Information Society services in different Member States can result in a situation where, as an exception to the principle of free movement and subject to conformity with the case law of the Court of Justice one Member State may make the provision of a service from another Member State conditional on supervisory measures or the application of its own legislation. In practice this means that a service provider wishing to offer a service throughout the internal market must, in addition to the compliance with the rules of the country in which he is established, ensure that the service is compatible with the law of the other 14 Member States.

[46] Βλέπε συγκεκριμένα την απόφαση «Reisebόro Broede», υπόθεση C-3/95, σημείο 28.

345. A significant lack of legal certainty characterises the current legal framework. This legal uncertainty arises over the lawfulness of measures taken by one Member State concerning services provided by providers established in another Member State (are they justified in relation to the principle of the freedom to provide services or of secondary Community law applying that principle-). Legal uncertainty also arises in determining the requirements to be met by Information Society services (to what extent does a particular rule apply to such services-). Cases which have already been decided diverge, indicating that there is a serious lack of legal certainty whose adverse effects are strongly amplified in a cross-border situation."

348. Αυτή η νομολογία μένει να εφαρμοστεί, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τη νομολογία που αφορά τη νομιμότητα των απαιτήσεων περί επαγγελματικών τίτλων για ορισμένες δραστηριότητες προς το συμφέρον των αποδεκτών των υπηρεσιών. Για το λόγο αυτό στην απόφαση Dennemeyer διευκρινίζεται ότι «ούτε η φύση μιας υπηρεσίας όπως αυτή για την οποία πρόκειται ούτε οι συνέπειες μιας παραλείψεως του παρέχοντος την υπηρεσία μπορούν να δικαιολογήσουν το να πραγματοποιείται η εν λόγω παροχή υπηρεσίας μόνο από ...» (σημείο 20). Στη συγκεκριμένη περίπτωση επρόκειτο για την εποπτεία της ανανέωσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Για τον ίδιο λόγο απλούστευσης της δραστηριότητας, η Επιτροπή θεωρεί ότι το γενικό σύστημα δεν τυγχάνει εφαρμογής στον τομέα της παροχής φορολογικών συμβουλών [47]. Η απόφαση Dennemeyer δέχεται, a contrario, την απαίτηση τίτλων για άλλες δραστηριότητες. Η απαίτηση κανόνων περί επαγγελματικών τίτλων κ.λπ. για μια παροχή υπηρεσιών έγινε επίσης δεκτή ιδιαίτερα με την απόφαση Reisebόro Broede σχετικά με την είσπραξη απαιτήσεων, δραστηριότητα που επιφυλάσσεται στους δικηγόρους στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.

346. Furthermore, it can be said that although there are some characteristics particular to Information Society services, such as potential lack of certainty of the location of the service provider, much of this reasoning can also apply to the same kind of services, and professional services, provided by such means as fax, telephone, mail or through cross-border movement of the service provider or service receiver. A large measure of the legal uncertainty identified in the context of the electronic commerce proposal is of wider relevance in evolving market and technological circumstances when the interests of the economy and individual service providers and service receivers are to avoid uncertainty, duplicatory or onerous additional procedures and to benefit from increased competition and opportunity.

[47] Στοιχεία του ανακοινωθέντος τύπου: IP/96/598 της 4.7.1996.

347. In all events it must be remembered that, in accordance with consistent case law [46]the freedom to provide services can be restricted only if four conditions are met: the measure must be applied in a non-discriminatory manner; it must be justified by compelling reasons of general interest; it must be capable of guaranteeing that the aim being sought will be achieved, and it must not go beyond what is needed to achieve that aim. In addition, the general interest in question must not already be protected by the rules to which the service provider is subject in the Member State of establishment. This is not the case when, because the profession is not regulated, the service provider is not subject to any rules in the Member State of establishment.

349. Ένα ακόμη παράδειγμα ήταν η απόφαση την οποία έλαβε η Επιτροπή το 1996 να «κλείσει» μια διαδικασία παράβασης που είχε κινηθεί κατά της Γαλλίας λόγω μη εφαρμογής της οδηγίας 92/51 όσον αφορά ορισμένες δραστηριότητες εκπαίδευσης στον αθλητικό τομέα και τον τομέα της αναψυχής, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης σκι. Η Επιτροπή έλαβε την απόφαση αυτή βασιζόμενη στο γεγονός ότι οι διατάξεις της οδηγίας, π.χ. σχετικά με την τετράμηνη περίοδο εντός της οποίας πρέπει να αναληφθεί δράση σχετικά με μια αίτηση αναγνώρισης, είναι πολύ περιοριστικές για να εφαρμόζονται στην προσωρινή παροχή υπηρεσιών. Ως εκ τούτου, έγινε επίκληση των γενικών κανόνων της Συνθήκης προκειμένου να αιτιολογηθεί η αποδοχή της νομοθεσίας που είναι υπό θέσπιση στη Γαλλία, σύμφωνα με την οποία οι γαλλικές αρχές θα επιβάλλουν μόνο δοκιμασίες επάρκειας στους αλλοδαπούς εκπαιδευτές σκι που επιθυμούν να παράσχουν τις υπηρεσίες τους στη Γαλλία σε προσωρινή βάση, εφόσον υφίστανται ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των προσόντων του αλλοδαπού εκπαιδευτή και εκείνων που απαιτούνται στη Γαλλία.

[46] See in particular the Reisebüro Broede judgement in Case C-3/95, point 28.

350. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ασφάλεια δικαίου για τους διακινούμενους επαγγελματίες και τις αρμόδιες αρχές, κρίνεται σκόπιμο να μελετηθεί η τροποποίηση των οδηγιών, ώστε να προβλεφθεί ένας μηχανισμός που θα μπορούσε να διευκολύνει την παροχή υπηρεσιών καθιστώντας τουλάχιστον πιο ευέλικτη τη διαδικασία που προβλέπεται από το γενικό σύστημα και επιτρέποντας, παράλληλα, στο κράτος μέλος υποδοχής να εξασφαλίζει την τήρηση των νόμιμων απαιτήσεών του σχετικά με τους επαγγελματικούς τίτλους.

348. This case law remains to be applied, also taking into consideration the case law on the legitimacy of requirements for professional qualifications for certain activities in the interests of service recipients. The Dennemeyer judgement states that, "neither the nature of a service such as that at issue nor the consequences of a default on the part of the person providing the service justifies reserving the provision of that service .. " (point 20). Here the matter in question was that of monitoring the renewal of patents. For the same reason of simplicity of the activity, the Commission considers the General System to be inapplicable to tax advice [47]. The Dennemeyer judgement does, a contrario, admit the requirement of qualifications for other activities. The requirement of qualification rules etc. for a provision of services is also admitted in particular by the Reisebüro Broede judgement on recovery of debts, an activity restricted to lawyers in the Member State concerned.

351. Οι τομεακές οδηγίες αναγνώρισης των διπλωμάτων [48] προβλέπουν, προς το σκοπό αυτό, την υποβολή δήλωσης στην αρμόδια αρχή. Αυτή η δήλωση πρέπει, κατά κανόνα, να γίνεται πριν από την εκτέλεση της παροχής υπηρεσιών, αλλά, σε επείγουσες περιπτώσεις, μπορεί να υποβληθεί όσον το δυνατόν συντομότερα μετά απ' αυτήν.

[47] Press release reference : IP/96/598 of 4.7.1996

[48] Π.χ. στο άρθρο 17, παράγραφος 3, της οδηγίας 93/16 για την ελεύθερη κυκλοφορία των γιατρών (ΕΕ L 165 της 7ης Ιουλίου 1993).

349. A further example was the decision of the Commission taken in 1996 to close an infringement procedure opened against France for non-implementation of Directive 92/51 in the field of certain sports/leisure instruction activities including ski instruction. In taking this decision, the Commission relied on the fact that the provisions of the Directive, for example concerning the four-month period in which action has to be taken on a demand for recognition, were too restrictive to apply in relation to the temporary provision of services. Resort was therefore had to the general rules of the Treaty in order to justify the acceptance of legislation being introduced in France by which the French authorities would only apply aptitude tests to foreign ski instructors wishing to provide their services in France on a temporary basis where substantial differences exist between the qualifications of the foreign instructor and those required in France.

352. Εν τούτοις, αυτές οι οδηγίες οργανώνουν το συντονισμό της εκπαίδευσης [49], πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει με το γενικό σύστημα. Πώς μπορεί να εξασφαλιστεί, επομένως, η αντιστάθμιση ενός ενδεχόμενου σημαντικού ελλείμματος στην εκπαίδευση του παρόχου υπηρεσιών ώστε να διασφαλιστούν τα νόμιμα συμφέροντα του κράτους μέλους υποδοχής; Θα μπορούσε, π.χ., να μειωθεί σε ένα μήνα ο χρόνος αντίδρασης στην υποβολή της αίτησης - που, με τη σειρά της, θα μπορούσε να περιοριστεί σε μια απλή δήλωση, συνοδευόμενη από πληροφορίες σχετικά με την εκπαίδευση του αιτούντος - και να χρησιμοποιείται μόνο η δοκιμασία επάρκειας ως μέτρο αντιστάθμισης, διότι η πρακτική άσκηση προσαρμογής έχει από τη φύση της διάρκεια που δεν συμβιβάζεται με τις ανάγκες της παροχής υπηρεσιών. Ασφαλώς, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η επαγγελματική πείρα για τη μείωση ή ακόμη και για την κατάργηση του μέτρου αντιστάθμισης.

350. For the sake of legal certainty for migrant professionals and the competent authorities, it seems appropriate to consider amending the Directives to provide for a mechanism to facilitate service provision by at least making the procedure prescribed by the General System more flexible, while enabling the host Member State to safeguard its legitimate requirements for qualifications.

[49] ή την αποδοχή της συμφωνίας των νέων διπλωμάτων με νέα ποιοτικά και ποσοτικά κριτήρια εκπαίδευσης για τους αρχιτέκτονες.

351. The sectoral Directives on diploma recognition [48] provide for the declaration to be made to the competent authority. The declaration is usually to be made prior to the provision of services, but may in urgent cases be made as soon as possible after the services have been provided.

353. Επιπλέον, φαίνεται να υπάρχει σαφής διαφορά μεταξύ, αφενός, της κατάστασης κατά την οποία ο πάροχος της υπηρεσίας είναι σαφώς εγκατεστημένος σε ένα κράτος μέλος και παρέχει υπηρεσίες από αυτό το κράτος μέλος απευθείας, αλλά εξ αποστάσεως, με ορισμένα μέσα επικοινωνίας σε αποδέκτες υπηρεσιών που βρίσκονται σε άλλα κράτη μέλη ή της περίπτωσης κατά την οποία ο πάροχος της υπηρεσίας ταξιδεύει μαζί με εκείνους στους οποίους παρέχει τις υπηρεσίες του σε άλλο κράτος μέλος για να παράσχει τις υπηρεσίες του προσωρινά σ' αυτό το άλλο κράτος μέλος και, αφετέρου, της κατάστασης κατά την οποία ο πάροχος υπηρεσιών είτε ασκεί προσωρινά τις δραστηριότητές του από άλλο κράτος μέλος είτε διακινείται προς άλλο κράτος μέλος για να παράσχει τις υπηρεσίες του σε αποδέκτες υπηρεσιών που βρίσκονται σ' αυτό το κράτος μέλος και με τους οποίους όλες οι επαφές λαμβάνουν χώρα σ' αυτό το άλλο κράτος μέλος. Στην πρώτη από τις παραπάνω αναφερόμενες περιπτώσεις, ο πάροχος και οι αποδέκτες των υπηρεσιών, όπως και οι μεταξύ τους σχέσεις, φαίνεται να έχουν σαφή και ενίοτε στενή σχέση με το νομικό σύστημα από το οποίο διέπονται οι δραστηριότητες του παρόχου υπηρεσιών. Σε άλλες περιπτώσεις, ο πάροχος των υπηρεσιών ενδέχεται να τελεί υπό τον έλεγχο ενός τοπικά εγκατεστημένου φορέα ή ο αποδέκτης της υπηρεσίας μπορεί να έχει ενημερωθεί σαφώς και να λαμβάνει υπόψη του το καθεστώς και τα διάφορα προσόντα του παρόχου της υπηρεσίας και να είναι πρόθυμος να δεχθεί την παροχή υπηρεσιών σ' αυτή τη βάση. Στις περιπτώσεις αυτές, και με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων που έχουν σχέση με την τοπική ασφαλιστική κάλυψη κ.λπ., θα φαινόταν πλέον ενδεδειγμένο για τον πάροχο υπηρεσιών να δικαιούται να διεξάγει τις δραστηριότητές του στα πλαίσια της νομοθεσίας του κράτους μέλους εγκατάστασής του. Υπό τις συνθήκες αυτές, θα ήταν δυνατόν να μελετηθεί εάν και κατά πόσον θα ήταν σκόπιμο να προταθεί μια οδηγία που να επιτρέπει την παροχή υπηρεσιών με βάση τον επαγγελματικό τίτλο του κράτους καταγωγής του παρόχου, με ρυθμίσεις παρόμοιες με εκείνες που προβλέπονται στην οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο.

[48] e.g in Article 17(3) of Directive 93/16 on the free movement of doctors (OJ L 165 of 7th July 1993).

Εν κατακλείδι:

352. Nevertheless, these Directives organise the co-ordination of training [49], which the General System does not. How then is any substantial shortfall in the training of the service provider from the point of view of the legitimate interests of the host Member State to be made up- The time taken to react to the application * consisting merely of a declaration accompanied by information on the training received * could be reduced to a month, for example, and the aptitude test only could be used as the compensatory measure, the length of the adaptation period being by nature incompatible with the need to provide services. Professional experience must, of course, be taken into consideration in reducing or even eliminating the compensatory measure.

354. i) Το γενικό σύστημα δεν εφαρμόζεται εάν η απαίτηση επαγγελματικών τίτλων δεν είναι δικαιολογημένη.

[49] or the acceptance of the conformity of new diplomas with new qualitative and quantitative training criteria for architects

355. ii) Εάν η εν λόγω απαίτηση είναι δικαιολογημένη, θα πρέπει να καθιερωθούν πιο ευέλικτες διαδικασίες, καθόσον η Συνθήκη υπερισχύει των οδηγιών μέχρις ότου αυτές απλουστευθούν.

353. Furthermore, there appears to be a clear difference between the situation where the service provider is clearly established in one Member State and provides services from that Member State directly, but at a distance, by some means of communication to service receivers in other Member States or where the service provider travels with those to whom he provides his services to another Member State in order to provide his services temporarily in that other Member State, and the situation where the service provider either temporarily operates out of another Member State or moves to another Member State to provide services to service recipients in that Member State with whom all contacts take place in that other Member State. In the first set of circumstances the service provider and the service recipients, and the relations between them, would appear to have a clear and sometimes closer connection with the legal system from which the service provider is operating. In other cases the service provider may be under the control of a locally established operator or the recipient of the service may be clearly informed and take into account the status and different qualifications of the service provider and be ready to accept the provision of service on that basis. In these circumstances, and subject to specific provisions relating to local insurance cover, etc., it would seem more appropriate for the service provider to be entitled to carry out his activities subject to the law of the Member State of his establishment. Consideration could therefore be given to the possibility and scope of a proposal for a Directive permitting services to be provided on the strength of the provider's home-country professional title, along similar lines to the Directive on electronic commerce.

iii) Όπως αναφέρεται στα σημεία 350 και 353, εξετάζεται η τροποποίηση της οδηγίας και/ή η έκδοση ειδικής οδηγίας για τις υπηρεσίες.

To conclude :

Χ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

354. (i) The General System does not apply if the requirement for qualifications is not justified.

356. Λαμβανομένου υπόψη του καινοτόμου και πολύπλοκου χαρακτήρα της οδηγίας, είναι πολύ νωρίς για να εξαχθούν εκτεταμένα συμπεράσματα για τη λειτουργία της με βάση τα πέντε πρώτα έτη. Παρ' όλα αυτά, μπορούν ήδη να διαπιστωθούν τα εξής: η οδηγία όχι μόνο επέτρεψε σε πολυάριθμους πολίτες να ασκήσουν τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες σε άλλα κράτη μέλη, αλλά επίσης κατέστησε εμφανή την ανάγκη να απλουστευθούν ορισμένες διαδικασίες και να αναπτυχθεί η διοικητική συνεργασία.

355. (ii) If the requirement is justified, more flexible procedures should be put in place, the Treaty taking precedence over the Directives until these are simplified.

357. Η οδηγία φαίνεται πολύ δύσκαμπτη όσον αφορά την εφαρμογή των διαδικασιών που προβλέπει για την αναγνώριση των διπλωμάτων και της εκπαίδευσης σε σχέση με την παροχή υπηρεσιών, καθώς και της διαδικασίας επαναξιολόγησης ορισμένων ειδών εκπαίδευσης [50] (με την τροποποίηση των παραρτημάτων Γ και Δ). Ως προς το τελευταίο σημείο, συνιστάται να αντικατασταθεί η υφιστάμενη διαδικασία με έναν ορισμό ο οποίος θα εξομοιώνει, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, αυτή την εκπαίδευση με την έννοια του διπλώματος. Για τη διευκόλυνση της παροχής υπηρεσιών, θα ήταν επιθυμητό, για λόγους ασφάλειας δικαίου, να προβλεφθεί ένας κατάλληλος μηχανισμός· όμως, η διαμόρφωση του μηχανισμού αυτού δεν είναι εύκολη, διότι πρέπει να συνδυαστεί η ταχύτητα με τη βεβαιότητα ότι δεν υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις στην εκπαίδευση. Για την έναρξη της συζήτησης και χωρίς αξίωση εξαντλητικότητας, η Επιτροπή συνιστά τη μείωση της προθεσμίας εξέτασης των αιτήσεων καθώς και του φάσματος των μέτρων αντιστάθμισης. Γενικότερα, θα ήταν δυνατόν να μελετηθεί, για ορισμένες επαγγελματικές δραστηριότητες, η διεύρυνση του φάσματος των υπηρεσιών που μπορούν να παρέχονται με βάση τον επαγγελματικό τίτλο της χώρας καταγωγής, παίρνοντας ως παράδειγμα την πρόταση οδηγίας για το ηλεκτρονικό εμπόριο.

(iii) Modifications to the Directive and/or a specific directive on services are being considered as explained at points 350 and 353.

[50] Θα πρέπει οπωσδήποτε να τροποποιηθεί, ώστε να προσαρμοστεί στη νέα γενική απόφαση του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή.

X. CONCLUSIONS

358. Η διοικητική συνεργασία επέτρεψε την κατάρτιση κώδικα δεοντολογίας σχετικά με τις διατυπώσεις. Θα ήταν ευχής έργον να γίνουν και άλλα βήματα προς την κατεύθυνση αυτή με την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, όπως προβλέπει η ανακοίνωση την οποία εξέδωσε η Επιτροπή στις 16 Ιουνίου 1999 για τη διευκόλυνση και τη βελτίωση της εφαρμογής της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στην ενιαία αγορά. Εξάλλου, η πρόταση οδηγίας η γνωστή ως «SLIM», η οποία συζητείται επί του παρόντος στο Συμβούλιο, περιλαμβάνει μέτρα που αποσκοπούν στην ενίσχυση του ρόλου της ομάδας συντονιστών.

356. In view of the innovative and complex nature of the Directive, it is too early to draw extensive conclusions about its effects on the basis of the first five years. The following can, however, be said at this point : it has enabled many citizens to pursue their professional activities in other Member States, but it has also revealed the need to simplify certain procedures and enhance administrative co-operation.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

357. The Directive appears to be too cumbersome in terms of the application of its procedures for recognising qualifications and training in connection with the provision of services and its procedure for reassessing certain types of training [50] (by amending Annexes C and D). On this last point, it is suggested that the existing procedure be replaced by a definition making such training equivalent to the diploma under certain conditions. To facilitate the provision of services, it would be desirable for the sake of legal certainty to provide for an appropriate mechanism; this is not easy to formulate, however, since speed must be combined with certainty that there is no substantial shortfall in the training. To launch the debate and without claiming to be exhaustive, the Commission suggests that the deadline for responding to applications and the range of compensatory measures be reduced. More generally, consideration could be given to extending, for certain professional activities, the range of services which may be rendered under one's home-country professional title, taking as an example the proposal for a Directive on electronic commerce.

Ι. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ

[50] It should in any event be amended in order to adapt it to the new Council general Decision of 28 June 1999, laying down the procedures for the exercise of implementing powers conferred on the Commission.

359. Τα κείμενα που ακολουθούν συντάχθηκαν με βάση γραπτές ανακοινώσεις που υποβλήθηκαν στην Επιτροπή. Οι απόψεις των κρατών μελών παρουσιάζουν μεγάλη σύγκλιση όσον αφορά δύο πτυχές:

358. Administrative co-operation has enabled a code of conduct on formalities to be drawn up. We hope that this will be extended by enhanced co-operation between Member States, along the lines of the communication adopted by the Commission on 16 June 1999 on facilitating and improving the application of the mutual recognition principle in the single market. Moreover, the proposal for a "SLIM" Directive, currently before the Council, comprises measures intended to strengthen the role of the Co-ordinators' Group.

360. - την απλούστευση της οδηγίας·

361. - την τροποποίηση του συστήματος των παραρτημάτων Γ και Δ.

ANNEX I

362. Οι εθνικές συνεισφορές που υποβλήθηκαν είναι οι ακόλουθες:

I. OBSERVATIONS BY MEMBER STATES

Α. Βέλγιο

359. The following contributions were compiled from written communications to the Commission. They agree closely on two aspects:

363. Το Βέλγιο ανησυχεί ιδιαίτερα για τη μεγάλη συχνότητα με την οποία γίνεται χρήση της διαδικασίας τροποποίησης των παραρτημάτων Γ και Δ, όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 15 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ. Οι τροποποιήσεις αυτών των παραρτημάτων, περιλαμβανομένων και εκείνων που έχουν σχετικά δευτερεύουσα σημασία, γίνονται μέσω οδηγιών, τις οποίες τα κράτη μέλη υποχρεούνται αναπόφευκτα να μεταφέρουν στο εσωτερικό τους δίκαιο (ακόμη και όταν η νέα οδηγία μπορεί, ενίοτε, να είναι ήδη εν μέρει παρωχημένη). Το Βέλγιο επιθυμεί, κατά συνέπεια, να διερευνηθούν και άλλες μέθοδοι και να εξευρεθούν και άλλα νομικά μέσα, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι τροποποιήσεις που ανακοινώνονται από τα κράτη μέλη στον τομέα των επαγγελμάτων. Πρέπει να απλουστευθεί το σύστημα των παραρτημάτων Γ και Δ.

360. - the need to simplify the Directive;

364. Το Βέλγιο επισημαίνει, εξάλλου, ότι μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει χρήση των δυνατοτήτων που προσφέρονται από το σύστημα των παραρτημάτων Γ και Δ της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ. Ως εκ τούτου, κανένα κράτος μέλος δεν χρειάστηκε μέχρι τώρα να εντάξει στο εσωτερικό του δίκαιο κατάλογο των βελγικών ειδών εκπαίδευσης.

361. - the need for changes to the system of annexes C and D.

Β. Δανία

362. The following national contributions were received.

365. Η Δανία επιθυμεί να υποβάλει μια σημαντική συνεισφορά στην έκθεση σχετικά με την οδηγία 92/51/ΕΟΚ. Τα κύρια σημεία που επεσήμαναν οι δανικές αρχές είναι τα ακόλουθα:

A. Belgium

1) Περίπλοκες ρυθμίσεις

363. Belgium is particularly concerned at how often the procedure laid down in Article 15 of Directive 92/51/EEC for amending Annexes C and D is used. Amendments to these annexes, some of them relatively minor, are made by means of Directives, which inevitably means that the Member States are obliged to incorporate them into national law (even though the new Directive may already itself be partly out of date). Belgium therefore thinks that other channels should be explored and other legal solutions found for taking account of amendments reported by the Member States in the field of professions. The Annexes C and D system needs to be simplified.

366. Στη Δανία, όλες οι αρχές που συμμετέχουν στη διαχείριση της δεύτερης γενικής οδηγίας, είτε ως αρμόδιες αρχές είτε ως συντονιστές, κρίνουν ότι πρόκειται για υπερβολικά περίπλοκο κείμενο. Λόγω αυτής της πολυπλοκότητας, είναι πολλές φορές δύσκολο για τις εν λόγω αρχές να έχουν μια γενική εικόνα των εκάστοτε ακολουθητέων διαδικασιών και να δώσουν ακριβείς και περιεκτικές πληροφορίες στους πολίτες οι οποίοι επιθυμούν να επωφεληθούν από το γενικό σύστημα, είτε πρόκειται για πολίτες της Ένωσης ή πολίτες του ΕΟΧ που επιθυμούν να ασκήσουν ένα νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα στη Δανία είτε για δανούς υπηκόους οι οποίοι επιθυμούν να ασκήσουν το επάγγελμά τους σε άλλη χώρα της ΕΕ ή του ΕΟΧ.

364. Belgium has also pointed out that it has not yet taken advantage of the possibilities offered by the system involving Annexes C and D to Directive 92/51/EEC. No Member States have therefore had to incorporate a list of training or education provided in Belgium into their national legislation.

367. Στη Δανία ο πολύπλοκος χαρακτήρας του κειμένου γίνεται ιδιαίτερα αισθητός σε δύο σημεία:

B. Denmark

368. Πρώτον, τα πολυάριθμα επίπεδα εκπαίδευσης, η ιεράρχησή τους, η σχέση μεταξύ των επιπέδων και τα δικαιώματα που συνδέονται με καθένα από αυτά τα επίπεδα. Σ' αυτήν την κατηγορία προβλημάτων εντάσσεται επίσης η διάρθρωση και η σημασία του καταλόγου των παραρτημάτων Γ και Δ - το «πέρασμα» από το ένα στο άλλο. Εξάλλου, υπάρχει ένα ιδιαίτερο πρόβλημα με την εκπαίδευση που αναφέρεται στο άρθρο 8 της οδηγίας. Αυτή η εκπαίδευση φαίνεται ότι δεν ελήφθη υπόψη κατά τον έλεγχο που διενήργησε πρόσφατα η Επιτροπή σχετικά με τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα στα κράτη μέλη. Όσον αφορά τη Δανία, η παρατήρηση αυτή αφορά ορισμένα επαγγέλματα, κυρίως στο ναυτικό τομέα.

365. Denmark wished to make a major contribution to the Report on Directive 92/51. The essential points made by the Danish authorities were as follows.

369. Δεύτερον, το σύστημα τροποποίησης των παραρτημάτων Γ και Δ είναι υπερβολικά πολύπλοκο. Για παράδειγμα, η Δανία ζήτησε την καταχώριση των ποδοκόμων (fodterapeuter) και των βοηθών φαρμακείου (apotecksassistenter) στο παράρτημα Γ. Η συνέχεια που δόθηκε σ' αυτή την αίτηση, και κυρίως μια έρευνα που πραγματοποίησαν εμπειρογνώμονες σ' αυτόν τον τομέα, ήταν τόσο μακροχρόνιες, ώστε όταν η απόφαση - αρνητική - εκδόθηκε οριστικά το 1997, η εθνική νομική βάση της εκπαίδευσης των ποδοκόμων είχε ήδη τροποποιηθεί (χωρίς αυτό να έχει ληφθεί υπόψη στην απόφαση της Επιτροπής), με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον κανένας λόγος να ζητηθεί η καταχώριση αυτού του επαγγέλματος στο παράρτημα Γ.

1) Complicated regulations

370. Η Δανία θεωρεί, επομένως, ότι οι κανόνες θα μπορούσαν να απλουστευθούν επωφελώς, αν γινόταν απλή και σαφής περιγραφή των ιεραρχικών σχέσεων μεταξύ των επιπέδων εκπαίδευσης και - αν αυτό εξακολουθούσε να είναι απαραίτητο - των τρόπων «περάσματος» από το ένα στο άλλο. Οι δανικές αρχές εισηγούνται μάλιστα τη συγχώνευση της πρώτης και της δεύτερης γενικής οδηγίας, ώστε να υπάρξει μία και μόνη ιεράρχηση και να εξαλειφθούν οι αλληλεπικαλυπτόμενες διατάξεις.

366. All the Danish authorities which have played a role in implementing the second Directive, either as competent authority or as co-ordinator, consider the text too complicated. Its complexity means that they often have difficulty getting a general overview of the procedures to be followed, and indeed in providing clear and concise information to members of the public wishing to benefit from the General System. This applies equally to Community or EEA citizens wishing to pursue a regulated profession in Denmark, and to Danish citizens wishing to pursue their profession elsewhere in the Community or the EEA.

2) Το γενικό σύστημα

367. The complexity of the text has been felt particularly in two areas.

371. Πρόκειται για άλλο ένα πρόβλημα το οποίο, κατά την άποψη της Δανίας, πρέπει να συζητηθεί. Η Δανία θεωρεί ότι αυτό το σύνολο κανόνων αφορά την ελεύθερη διακίνηση του εργατικού δυναμικού, το δικαίωμα εγκατάστασης και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και πιστεύει ότι η έμφαση πρέπει να δίνεται στην άσκηση του επαγγέλματος. Στην πράξη, εμπλέκονται, αφενός, οι ισχύουσες εθνικές ρυθμίσεις και ο εύλογος ή μη χαρακτήρας των επιβαλλόμενων απαιτήσεων (οι οποίες, φυσικά, πρέπει να συνάδουν με τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου περί απαγορεύσεως των διακρίσεων και περί αναλογικότητος) και, αφετέρου, η επαγγελματική επάρκεια του αιτούντος, πράγμα που περιλαμβάνει τόσο την εκπαίδευση όσο και την επαγγελματική του πείρα. Το πρόβλημα τίθεται πράγματι όλο και περισσότερο στην πράξη.

368. The first of these is the many levels of training, their hierarchy, the relationships between levels and the rights associated with each. This category of problems also includes the structure and significance of Annexes C and D - the "gateways". A specific problem also arises with the training referred to in Article 8 of the Directive, which appears not to have been taken into account in the review of regulated professions in the Member States recently completed by the Commission. In the case of Denmark, a number of professions are concerned, notably in the seafaring sector.

372. Στο πλαίσιο της ομάδας συντονιστών, αυτή η προβληματική εκφράζεται κυρίως στο επίπεδο των θεμάτων τα οποία τίθενται προς συζήτηση ή τα οποία αποτελούν αντικείμενο αιτήματος πληροφόρησης, όπως, π.χ., η μόνιμη πληροφόρηση σχετικά με το πρόγραμμα Socrates και τα άλλα προγράμματα κατάρτισης (με την αυστηρή έννοια του όρου), καθώς και στην παρουσίαση των διαφόρων προγραμμάτων εκπαίδευσης και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, όπως το ευρωπαϊκό πιστοποιητικό ψυχοθεραπευτή. Η Δανία κρίνει ότι τέτοια θέματα, τα οποία συνδέονται στενά με ένα συγκεκριμένο επάγγελμα, θα μπορούσαν να εξεταστούν επωφελώς στο πλαίσιο της ομάδας NARIC. Εάν το σύστημα NARIC χρησιμοποιηθεί όπως προβλέπεται από τις γενικές οδηγίες, θα μπορούσε να διαδραματίσει αυτόν ακριβώς το ρόλο εμπειρογνώμονα στον τομέα της εκπαίδευσης, με το συντονιστή να είναι ο γενικός εμπειρογνώμονας στον τομέα της εκπαίδευσης και τις αρμόδιες αρχές να είναι οι εμπειρογνώμονες στους ειδικούς επαγγελματικούς τομείς.

369. Secondly, the system for amending Annexes C and D is too complex. For example, Denmark requested the inclusion of chiropodists (fodterapeuter) and pharmacy assistants (apoteksassistenter) in Appendix C. The processing of the request, in particular an enquiry by experts, was so lengthy that by the time the Commission decision had been reached, in 1997 - negative, in the event -the legal basis for the training of chiropodists had been changed, and inclusion in Annex C was no longer necessary. In any case, the Commission decision took no account of the changed law.

373. Όσον αφορά ειδικές περιπτώσεις, η Δανία επιθυμεί να υπογραμμίσει τις δυσκολίες τις οποίες συναντούν σήμερα οι δανοί εκπαιδευτές σκι στην περιοχή των Άλπεων. Στην υπόθεση αυτή, φαίνεται ότι έχει δοθεί υπερβολικά μεγάλη σημασία στην πτυχή της εκπαίδευσης εις βάρος του επαγγελματισμού.

370. Denmark's view is therefore that the rules could usefully be simplified by setting out clearly and simply the hierarchical relationships between the levels of training and, if it then remains necessary, the gateways. The Danish authorities would also recommend consolidating the two Directives to create a single hierarchy and eliminate duplicated provisions.

3) Ειδικές παρατηρήσεις

2) The General System

α) Γαλλία: αθλητικοί εκπαιδευτές

371. This is another problem Denmark believes should be discussed. Denmark's view is that as a whole, these rules govern freedom of movement of labour, the right of establishment and the freedom to provide services, and that the stress should be placed on the right to pursue the profession. In practice, this involves, on the one hand, national rules, and whether the requirements they lay down are reasonable (they should, naturally, comply with the general Community principles of non-discrimination and proportionality), and on the other, the applicant's professional competence, meaning both training and experience. The problem in fact arises increasingly at the practical level.

374. Η Επιτροπή δέχτηκε την αίτηση εξαίρεσης που υπέβαλε η Γαλλία, σύμφωνα με το άρθρο 14 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, για το επάγγελμα του αθλητικού εκπαιδευτή σε ορισμένους αθλητικούς κλάδους. Με τον τρόπο αυτό, επιτράπηκε στη Γαλλία να υποβάλλει σε δοκιμασία επάρκειας τους υποψηφίους που επιθυμούν να επιτύχουν αναγνώριση της κατάρτισής τους ως αθλητικών εκπαιδευτών για να εγκατασταθούν στη Γαλλία, εάν η εκπαίδευση αυτή διαφέρει σημαντικά από εκείνη η οποία απαιτείται στη Γαλλία.

372. Within the Co-ordinators' Group the problem can be seen in particular in the issues raised for discussion or which are the subject of requests for information, e.g. ongoing information on Socrates and other training programmes (in the strict sense), and in the presentation of miscellaneous training programmes and establishments such as the European certificate in psychotherapy. Such issues, which are also highly specific to the professions concerned, could in Denmark's view usefully be examined within the NARIC (National Academic Recognition Information Centre) Group. If NARIC was used in accordance with the Directives, it would be able to play precisely this role of training expert, with the Co-ordinator as the general expert in training, and the competent authorities the experts in specific professional domains.

375. Η απόφαση της Επιτροπής αφορά μόνο την εγκατάσταση, αλλά η παροχή υπηρεσιών εκ μέρους των αθλητικών εκπαιδευτών διέπεται από το διάταγμα αριθ. 96-1011 της 25ης Νοεμβρίου 1996, το οποίο προβλέπει επίσης μια δοκιμασία επάρκειας· ως εκ τούτου, παραβιάζεται η αρχή της ελευθερίας επιλογής του υποψηφίου μεταξύ δοκιμασίας επάρκειας και πρακτικής άσκησης προσαρμογής. Για το λόγο αυτό, η Δανία επιθυμεί να επιστήσει την προσοχή στο γεγονός ότι η Γαλλία επιβάλλει δοκιμασία επάρκειας τόσο για την εγκατάσταση όσο και για την παροχή υπηρεσιών. Πρέπει, εξάλλου, να διευκρινιστεί ότι μια δοκιμασία επάρκειας μπορεί να απαιτηθεί μόνο εφόσον υφίστανται ουσιαστικές διαφορές μεταξύ του επιπέδου προσόντων του υποψηφίου και εκείνων που απαιτούνται στη χώρα υποδοχής.

373. As to specific cases, Denmark would like to stress the problems encountered by Danish ski instructors in the Alpine regions. In this case, too much importance seems to have been given to the question of training, and not enough to professionalism.

376. Το θεμελιώδες στοιχείο είναι το σύνολο των προσόντων του υποψηφίου και όχι το περιεχόμενο της εκπαίδευσής του. Κατά συνέπεια, αυτό που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για την εκτίμηση τού κατά πόσον ο υποψήφιος πρέπει να υποβληθεί σε δοκιμασία επάρκειας είναι τα προσόντα του κατά τη στιγμή κατάθεσης της αίτησής του. Επομένως, δεν πρέπει να απαιτείται από όλους τους υποψηφίους που προέρχονται από μια ή περισσότερες χώρες να υποβάλλονται σε δοκιμασία, χωρίς προηγούμενη αξιολόγηση των ικανοτήτων τους σε ατομική βάση.

3) Specific comments

377. Κατά τη γνώμη της Δανίας, η γαλλική ρύθμιση απετέλεσε πηγή σημαντικών προβλημάτων για τους αλλοδαπούς εκπαιδευτές σκι που επιθυμούν να ασκήσουν το επάγγελμα τους στη Γαλλία ως πάροχοι υπηρεσιών. Πράγματι, όλοι οι δανοί εκπαιδευτές σκι οι οποίοι ζήτησαν να εργαστούν στη Γαλλία υποβλήθηκαν σε δοκιμασία επάρκειας, ανεξάρτητα από τις ικανότητες που είχαν αποκτήσει μετά την κατάρτισή τους ως εκπαιδευτές σκι.

a) France : sports instructor

378. Όσον αφορά το περιεχόμενο της δοκιμασίας επάρκειας, η απόφαση της 9ης Ιανουαρίου 1997 της Επιτροπής ορίζει ότι τα εθνικά μέτρα που μπορούν να παρεμποδίσουν ή να καταστήσουν λιγότερο ελκυστική την άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών που εγγυάται η Συνθήκη πρέπει να εφαρμόζονται χωρίς διακρίσεις, να δικαιολογούνται από επιτακτικούς λόγους γενικού συμφέροντος, να είναι κατάλληλα για την επίτευξη του στόχου που επιδιώκουν και να μην υπερβαίνουν αυτό που είναι απολύτως απαραίτητο για την επίτευξη αυτού του στόχου.

374. The Commission accepted France's application under Article 14 for an exemption in respect of sports instructors in a number of sports disciplines. France was thus authorised to require an aptitude test for applicants wishing to have their instructor's diploma recognised before establishment in France, if the training differed significantly from the training required there.

379. Σχετικά με το θέμα αυτό, η Δανία αναγνωρίζει πλήρως ότι η άσκηση του επαγγέλματος του εκπαιδευτή σκι μπορεί να συνεπάγεται κινδύνους για την ασφάλεια, οι οποίοι δικαιολογούν τη διενέργεια ενός ελέγχου για να διαπιστωθεί κατά πόσον ο αιτών διαθέτει τα προσόντα που απαιτούνται για την παροχή της ενδεδειγμένης εκπαίδευσης. Πάντοτε σύμφωνα με αυτή τη λογική, η Δανία δέχεται επίσης ότι, για την αξιολόγηση μιας υποψηφιότητας, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ικανότητες του υποψηφίου, όσον αφορά, π.χ., την αντιμετώπιση του κινδύνου χιονοστιβάδας, την αναζήτηση αγνοουμένων, τη γνώση της γαλλικής γλώσσας κ.λπ.

375. The Commission's decision relates only to establishment, but the provision of services by sports instructors falls within the rules of Decree 96/1011 of 25 November 1996. The Decree also prescribes an aptitude test; the principle is thus being ignored that the choice between aptitude test and adaptation period lies with the applicant. For this reason Denmark wishes to draw attention to the fact that France is imposing an aptitude test for both establishment and the provision of services. It should also be noted that an aptitude test can only be demanded when there are fundamental differences between the candidate's level of competence and that required in the host Member State.

380. Η Δανία πιστεύει ότι, όπως προκύπτει από τη μέχρι σήμερα εμπειρία, η χορήγηση παρεκκλίσεων συνεπάγεται, κατά την εφαρμογή τους στην πράξη, σημαντικό κίνδυνο υπέρβασης του ορίου που είναι απολύτως απαραίτητο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου.

376. The fundamental issue is the applicant's qualifications as a whole, and not the content of his training. As a consequence, what must be taken into account in evaluating whether the applicant should undergo an aptitude test is his competence at the moment of the application. It should not therefore be possible to demand an aptitude test of all applicants from one or more countries without having first established the skills of each one individually.

381. Ως εκ τούτου, η Δανία επιθυμεί να επισημάνει ότι πρέπει κατά το δυνατόν να αποφεύγονται τα συστήματα εξαίρεσης, ούτως ώστε οι γενικές αρχές σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων να εφαρμόζονται και στον τομέα των αθλητικών επαγγελμάτων. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος μέλος υποδοχής πρέπει a priori να αναγνωρίζει τους καθαρά τεχνικούς τίτλους που παρουσιάζει ένας υποψήφιος που έχει εκπαιδευτεί σε άλλο κράτος μέλος και, κατά συνέπεια, να απέχει από την αμφισβήτηση αυτών των τεχνικών τίτλων.

377. In Denmark's view, the French rules have been a source of serious difficulties for foreign ski instructors wishing to pursue their profession in France as providers of services. Every Danish ski instructor who has applied to France has been required to take an aptitude test, regardless of the level of skill he had attained on completion of training as a ski instructor.

β) Αυστρία: εκπαιδευτές σκι και οδηγοί ορειβασίας

378. As to the content of the aptitude test, the Commission Decision of 9 January 1997 states that national measures liable to hinder or make less attractive the exercise of fundamental freedoms guaranteed by the Treaty must be applied in a non-discriminatory manner; must be justified by imperative requirements in the general interest; must be suitable for securing the attainment of the objective which they pursue; and must not go beyond what is necessary to attain it.

382. Με σημείωμα της 15ης Ιουλίου 1998, η Αυστρία ζήτησε από την Επιτροπή εξαίρεση, κατά την έννοια του άρθρου 14 της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ, όσον αφορά τα επαγγέλματα του εκπαιδευτή σκι και του οδηγού ορειβασίας, ώστε να έχει το δικαίωμα να υποβάλλει σε δοκιμασία επάρκειας όσους επιθυμούν να επιτύχουν αναγνώριση του διπλώματός τους ως εκπαιδευτών προκειμένου να εγκατασταθούν στην Αυστρία, εάν υφίστανται σημαντικές διαφορές μεταξύ της εκπαίδευσης του υποψηφίου και της εκπαίδευσης που απαιτεί η χώρα αυτή.

379. Denmark recognises fully that the profession of ski instructor entails risks which justify verifying that the applicant does indeed possess the safety skills needed to ensure that suitable instruction is provided. In the same logic, Denmark also agrees that, if an applicant is to be evaluated, account must be taken of his skills e.g. in avalanche risk, searching for missing persons, language skills, etc.

383. Η Δανία δήλωσε αμέσως ότι δεν μπορούσε να υποστηρίξει το αίτημα της Αυστρίας για παρέκκλιση από την οδηγία. Πράγματι, η Δανία θεωρεί ότι το γεγονός ότι οι χώρες των Άλπεων ζητούν όλο και περισσότερες παρεκκλίσεις συνιστά απογοητευτική εξέλιξη, που καταλήγει στο να στερεί από τους εκπαιδευτές σκι οι οποίοι προέρχονται από χώρες εκτός των Άλπεων τη δυνατότητα άσκησης του επαγγέλματός τους στις Άλπεις.

380. Denmark believes that experience has shown that there is a considerable risk that exemptions, when implemented, will go beyond what is necessary to attain the objective being sought.

384. Κατά την άποψη της Δανίας, η Επιτροπή πρέπει, επομένως, να απορρίψει κάθε νέα αίτηση εξαίρεσης κατά το άρθρο 14, έως ότου αξιολογηθεί η εξαίρεση που χορηγήθηκε στη Γαλλία.

381. Denmark therefore wishes to observe that systems of exemption should be avoided whenever possible, in order to ensure that the general principles of mutual recognition should also apply in the sports sector. This means that the host Member State should a priori recognise a candidate's purely technical training qualifications from another Member State and therefore abstain from testing those technical qualifications.

γ) Αθλητικά επαγγέλματα

b) Austria : ski instructors and mountain guides

385. Η Επιτροπή επισήμανε πολύ σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά το πλαίσιο στο οποίο ασκούνται τα αθλητικά επαγγέλματα. Σε ορισμένα κράτη μέλη αυτά τα επαγγέλματα πρέπει να αναγνωρίζονται από το κράτος, ενώ σε άλλα κράτη μέλη η μέριμνα της εκπαίδευσης και της αναγνώρισης των προσόντων των αθλητικών εκπαιδευτών έχει ανατεθεί σε διάφορους άλλους φορείς.

382. In a note dated 15 July 1998, Austria also requested an exemption under Article 14 in respect of ski instructors and mountain guides, authorising an aptitude test for applicants wishing to have their instructor's diploma recognised before establishment in Austria, if the training differed significantly from the training required there.

386. Κατά τη γνώμη της Δανίας, αυτή η κατάσταση δεν πρέπει να παρακωλύει την εφαρμογή των γενικών αρχών περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως σ' αυτά τα επαγγέλματα. Πιστεύει ακόμη ότι οι αρχές αυτές πρέπει να εφαρμόζονται χωρίς να απαιτείται εκ των προτέρων λεπτομερής έλεγχος κάθε είδους εκπαίδευσης.

383. Denmark responded rapidly that it could not support Austria's request, considering that the increasing number of requests from Alpine countries might well be a sign of a regrettable tendency which could in the end deprive instructors from non-Alpine countries of the possibility of pursuing their profession in the Alps.

387. Στην πράξη, με την αποδοχή τόσο λεπτομερών συγκρίσεων, η Κοινότητα θα αποκλίνει από τους κανόνες τους σχετικούς με την αμοιβαία αναγνώριση των προσόντων και η λογική κατάληξη αυτής της διαδικασίας θα είναι να προτείνει η Επιτροπή την πλήρη εναρμόνιση της εκπαίδευσης, πράγμα στο οποίο η Δανία αντιτίθεται απόλυτα. Η Δανία θεωρεί ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να εγκαταλειφθεί η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης απλώς και μόνο επειδή υπάρχουν προβλήματα με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων των αθλητικών εκπαιδευτών (π.χ., των εκπαιδευτών σκι).

384. Denmark's view was thus that the Commission should refrain from recognising any new request under Article 14 until such time as the French exemption had been evaluated.

Γ. Κάτω Χώρες

c) Professions in the sports sector

388. Οι Κάτω Χώρες αναφέρουν ότι, κατά την άποψή τους, ένας από τους κύριους στόχους των οδηγιών του γενικού συστήματος, δηλαδή η αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, υλοποιείται συχνά στη χώρα αυτή. Στις Κάτω Χώρες, τα διπλώματα ναυτικών (πιστοποιητικά επάρκειας) που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη τυγχάνουν της ίδιας μεταχείρισης με τα ολλανδικά διπλώματα, δηλαδή αναγνωρίζονται αυτομάτως. Ως εκ τούτου, οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν για αναγνώριση διπλωμάτων του εν λόγω τομέα βάσει των οδηγιών ήταν ελάχιστες, ενώ δεν τηρούνται μητρώα για τους υπηκόους κρατών μελών της ΕΕ οι οποίοι εργάζονται σε ολλανδικά σκάφη.

385. The Commission has noted very significant disparities between Member States relating to the framework in which sports professions are practised. In some Member States these professions must be recognised by the State, whilst in others the state relies on various organisations to train and approve sports instructors.

Ο ολλανδός συντονιστής θα επιθυμούσε να γνωρίζει αν, στα άλλα κράτη μέλη, παρατηρούνται κάποιες τάσεις, είτε προς την κατεύθυνση μιας μη παρεμβατικής προσέγγισης είτε στην καθημερινή εφαρμογή του γενικού συστήματος, που μπορούν, με τη σειρά τους, να οδηγήσουν σε απορρύθμιση για ορισμένα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα. Επαναλαμβάνει την άποψή του ότι, αν όντως υπάρχει μια τέτοια τάση στα άλλα κράτη μέλη, θα ήταν ενδιαφέρον να διαπιστωθεί αν οι αλλαγές αυτές είχαν ως αποτέλεσμα την επιθυμητή χαλάρωση των κανόνων και/ή αν οδήγησαν ή θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην κατάργηση των νομοθετικών ρυθμίσεων για ορισμένα επαγγέλματα.

386. Denmark feels that this situation should not be allowed to stand in the way of applying the general principles of mutual recognition in these professions, and also that those principles should be applied without the prior requirement of a detailed scrutiny of each course.

Δ. Αυστρία

387. In practice, by accepting such detailed comparisons, the Community will deviate from the rules on mutual recognition of skills and the logical conclusion of such a process would be for the Commission to propose full harmonisation of training, to which Denmark is totally opposed. Denmark sees no reason to abandon the principle of mutual recognition simply because there are problems with the professional competence of sports instructors, such as ski instructors.

389. Στην Αυστρία, πολλά επαγγέλματα καλύπτονται από την οδηγία 92/51/ΕΟΚ. Εν τούτοις, η εφαρμογή αυτής της οδηγίας δεν παρουσιάζει ιδιαίτερα προβλήματα.

C Netherlands

390. Ωστόσο, η Αυστρία εκφράζει τη λύπη της για τις δυσκολίες που συναντούν ορισμένοι Αυστριακοί όσον αφορά την αναγνώριση των διπλωμάτων τους. Μερικές φορές, οι αρχές των χωρών υποδοχής προβάλλουν προδήλως αμφισβητήσιμους ισχυρισμούς περί δήθεν ουσιαστικών διαφορών. Διεξάγονται διμερείς συζητήσεις με τις αρχές των συγκεκριμένων χωρών με σκοπό την επίλυση αυτών των προβλημάτων.

388. The Netherlands' state that in their view, one of the main aims of the General System Directives has been frequently observed in the Netherlands, that is, the mutual recognition of diplomas. In the Netherlands, diplomas for seafarers (certificates of competence) from other EU Member States are treated in the same way as Dutch diplomas meaning that they are automatically recognised. This means that hardly any applications have been made under the Directives and no records kept on those EU citizens working on Dutch ships.

391. Για να διευκολυνθεί η καλή λειτουργία του γενικού συστήματος, η Αυστρία ζητά να βελτιωθεί ο μηχανισμός αναγνώρισης της ισοτιμίας μεταξύ των διπλωμάτων που καλύπτονται από τις δύο οδηγίες του γενικού συστήματος, και κυρίως να τροποποιηθεί το άρθρο 3, στοιχείο β) της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ.

The Dutch Co-ordinator would like to know whether any trends can be discerned in the other Member States, either in terms of a more hands-off approach or in the day-to-day application of the General System, which can, in turn, lead to deregulation for some regulated professions. They reiterate that if indeed such a trend is taking place in the other Member States, it would be worthwhile finding out whether these changes have brought about the desired relaxation of the rules, and/or whether they have led or could lead to the abolition of regulations for certain professions.

Ε. Πορτογαλία

D Austria

392. Η Πορτογαλία μετέφερε την οδηγία 92/51/ΕΟΚ με το νομοθετικό διάταγμα 242/96 της 18ης Δεκεμβρίου 1996. Στην Πορτογαλία καταγράφηκαν περίπου σαράντα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα, για τα οποία υπάρχουν πέντε αρμόδιες αρχές που υπάγονται σε τέσσερα διαφορετικά υπουργεία. Τα περισσότερα από αυτά τα επαγγέλματα τοποθετούνται σε επίπεδο πιστοποιητικού ή βεβαίωσης επάρκειας κατά την έννοια της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ. Ο τομέας της υγείας αποτελεί εξαίρεση, με εκπαίδευση επιπέδου «διπλώματος» κατά την έννοια της οδηγίας.

389. In Austria, many professions are covered by Directive 92/51/EEC but the application of this Directive does not present any particular problems.

393. Οι υποψήφιοι, στη μεγάλη πλειονότητά τους, δεν συναντούν δυσκολίες αναγνώρισης και, κατά συνέπεια, δεν υποβάλλονται σε μέτρα αντιστάθμισης. Όταν, ωστόσο, ανακύπτουν προβλήματα, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι αρμόδιες αρχές βρίσκονται ακόμη στη φάση της «μαθητείας» όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας, πράγμα που μπορεί να σημαίνει ορισμένες δυσκολίες ως προς την οργάνωση των διαδικασιών αναγνώρισης και των μέτρων αντιστάθμισης. Εξάλλου, ο τομέας των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων εξελίσσεται συνεχώς και, επομένως, είναι απαραίτητη η τακτική ενημέρωση του καταλόγου των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων στην Πορτογαλία, πολύ περισσότερο καθόσον με την καθιέρωση του « SNCP » (Εθνικό Σύστημα Επαγγελματικής Πιστοποίησης) πιστοποιούνται ή κατοχυρώνονται νομοθετικώς νέα επαγγελματικά προφίλ.

390. However, Austria regrets the difficulties encountered by certain of its nationals in obtaining recognition for their diplomas. The authorities in the host countries have apparently sometimes made questionable claims regarding substantial differences. Bilateral discussions with the authorities of the countries concerned are still under way with a view to solving these problems.

ΣΤ. Ηνωμένο Βασίλειο

391. In the interests of the smooth running of the General System, Austria calls for improvement of the equivalence mechanism for diplomas within the meaning of the two "General System" Directives, and in particular for an amendment to Article 3(b) of Directive 92/51/EEC.

394. Το Ηνωμένο Βασίλειο επέστησε την προσοχή σε ορισμένα σημεία.

E Portugal

395. Η οδηγία αυτή είναι περίπλοκη και πολύμορφη και απαίτησε μακρά περίοδο μεταφοράς, με αποτέλεσμα τα κράτη μέλη να αρχίζουν μόλις τώρα να εξοικειώνονται μ' αυτήν.

392. Portugal has implemented Directive 92/51/EEC by means of Decree-Law No 242/96 of 18 December 1996. It lists around forty regulated professions, for which five competent authorities under four Ministries are responsible. Most of these professions require a certificate or attestation of competence within the meaning of Directive 92/51/EEC, the health sector being an exception, requiring diploma-level training within the meaning of the Directive.

396. Τα επαγγέλματα είναι δυνατόν να διαφέρουν πολύ από το ένα κράτος μέλος στο άλλο όσον αφορά το επίπεδο, τους όρους πρόσβασης, τα πεδία δραστηριότητας, τον ορισμό κ.λπ. Στο γενικό σύστημα κυριαρχεί η ιδέα ότι τα επαγγέλματα είναι παντού τα ίδια, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι οι προσδοκίες των διακινουμένων όσον αφορά την αναγνώριση ενός διπλώματος για την πρόσβαση σε ένα επάγγελμα που δεν είναι το ίδιο ή δεν ρυθμίζεται κατά τον ίδιο τρόπο ή δεν υφίσταται σε ένα άλλο κράτος μέλος δεν μπορούν πάντοτε να ικανοποιηθούν.

393. The vast majority of applicants encounter no problems with recognition and are therefore not subject to any compensatory measures. When problems do arise, it must be stressed that the competent authorities are still finding their feet with the application of the Directive and this may mean some difficulties in organising recognition procedures and compensatory measures. The regulated professions sector is also in a constant state of flux and the list of regulated professions in Portugal needs regular updating, particularly as new professional profiles are being certified or regulated with the introduction of the "SNCP" (National System of Professional Certification).

397. Κατά συνέπεια, οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των επαγγελμάτων ενδέχεται να οδηγούν στην ανάγκη εφαρμογής αντισταθμιστικών μέτρων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι διακινούμενοι αναγνωρίζουν αυτή την ανάγκη και είναι απόλυτα πρόθυμοι να συνεργαστούν για την κάλυψη ουσιαστικών διαφορών.

F United Kingdom

398. Η έννοια της ουσιαστικής διαφοράς δημιούργησε δυσκολίες. Ο ορισμός του ουσιώδους ή του μη ουσιώδους δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση (τα επαγγέλματα του τομέα της υγείας και οι εκπαιδευτές του σκι αποτελούν εύγλωττα παραδείγματα). Οι μηχανισμοί ισοτιμίας μεταξύ διπλωμάτων που χορηγούνται μετά την ολοκλήρωση τριετούς μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και εκείνων που χορηγούνται μετά την ολοκλήρωση διετούς μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι πολύ φορές δύσκολο να εφαρμοστούν (π.χ. στα επαγγέλματα του τομέα της υγείας). Το σημείο διαφωνίας είναι ότι το επιπλέον έτος σπουδών καθιστά δυνατή τη μεγαλύτερη εμβάθυνση σε συγκεκριμένα θέματα και ότι τα επαγγέλματα του τομέα της υγείας στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι διαρθρωμένα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να απαιτούν αυτή τη μεγαλύτερη εμβάθυνση γνώσεων ως απαραίτητη προϋπόθεση ασφάλειας στην πράξη.

394. The United Kingdom has drawn attention to a number of points.

Ζ. Φινλανδία

395. This is a complex and diverse Directive which has encountered lengthy implementation periods and as a result Member States are only now getting to grips with it.

399. Στη Φινλανδία, τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα που καλύπτονται από την οδηγία 92/51/ΕΟΚ είναι κυρίως τα επαγγέλματα του τομέα της υγείας, τα ναυτικά επαγγέλματα και τα επαγγέλματα παροχής ναυαγοσωστικών υπηρεσιών. Στο δημόσιο τομέα, επαγγέλματα που καλύπτονται από την οδηγία 92/51/ΕΟΚ απαντώνται επίσης στις δημοτικές υπηρεσίες.

396. Professions may differ widely from one Member State to another as regards the level, the conditions of access, the fields of activity, the definition, etc. The idea of professions being the same everywhere is central to the "General System", which means that the expectations of migrants as regards the recognition of a diploma for access to a profession that is not identical, is not regulated or does not exist in another Member State may not always be realised.

400. Γενικά, οι αρμόδιες αρχές στη Φινλανδία θεωρούν ότι η οδηγία είναι πολύ δύσκολη στην εφαρμογή της. Αυτό οφείλεται κυρίως στην ποικιλομορφία των εθνικών δομών όσον αφορά την εκπαίδευση, την κατάρτιση και τα επαγγέλματα. Για τον πολίτη, τόσο η ανάγνωση της οδηγίας όσο και η χρήση της είναι επίσης πολύ δύσκολες.

397. As a consequence, a lack of identity between professions may result in the need for compensation measures. In the majority of cases migrants recognise this need and are more than willing to make up any substantial differences.

401. Η Φινλανδία πιστεύει ότι το σύστημα θα μπορούσε γενικά να βελτιωθεί με την τροποποίηση του συστήματος των παραρτημάτων και με την απλούστευση της διαδικασίας αναγνώρισης των διπλωμάτων.

398. The concept of substantial difference has given rise to difficulties. Defining what is substantial or what is not is by no means a straightforward matter (the health-care professions and ski instructors are cases in point). The equivalence mechanisms for diplomas awarded on completion of three years of post-secondary education and those awarded on completion of two years of post-secondary education are sometimes difficult to apply (e.g. in the health-care professions). The point at issue is that the extra year of study makes it possible to go into subjects in greater depth and that UK health-care professions are structured in such a way as to require this greater depth of knowledge as a prerequisite for safe practice.

402. Κατά την άποψη των φινλανδικών αρχών, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην εγκατάλειψη του συστήματος των παραρτημάτων. Πράγματι, οι συχνές αλλαγές στις εσωτερικές ρυθμιίσεις των κρατών μελών απαιτούν ισάριθμες τροποποιήσεις των παραρτημάτων, πράγμα που συνεπάγεται σημαντικό φόρτο εργασίας τόσο για την Επιτροπή όσο και για τα κράτη μέλη. Για το λόγο αυτό, η Φινλανδία θεωρεί ότι το σύστημα των παραρτημάτων πρέπει να αντικατασταθεί από μια ρύθμιση που δεν θα απαιτεί διαρκώς αλλαγές.

G Finland

Η. Λιχτενστάιν

399. In Finland the regulated professions covered by Directive 92/51/EEC tend to be found in the health sector, in shipping and in rescue services. In the public service, situations covered by the Directive can be found in municipal administrations.

403. Το Λιχτενστάιν δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερα προβλήματα όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ. Θεωρεί, εν τούτοις, ότι θα μπορούσαν να βελτιωθούν, στα κράτη μέλη (και κυρίως μεταξύ των τοπικών αρχών), οι γνώσεις για το καθεστώς των κρατών μελών της ΕΖΕΣ και για τα διπλώματα που χορηγούνται στις χώρες αυτές.

400. The competent authorities in Finland have generally found the Directive very difficult to apply. This is particularly because of the diversity of national education, training and professional structures. For the man in the street, the Directive is difficult both to read and to use.

Θ. Γερμανία

401. Finland believes that the system could be generally improved by a change to the system of annexes, and by simplifying the procedure for recognising diplomas.

404. Στη Γερμανία αρκετά επαγγέλματα εμπίπτουν στην οδηγία 92/51/ΕΟΚ. Δεν προέκυψαν ιδιαίτερα προβλήματα όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας, με εξαίρεση τους εκπαιδευτικούς. Τα προβλήματα αυτά ξεπεράστηκαν γενικά με την πάροδο του χρόνου.

402. In the view of the Finnish authorities, the priority would be to abandon the system of annexes. The fact is that the frequent changes in domestic regulations in Member States generate an equal number of amendments to the annexes. This means a substantial volume of work for both the Commission and the Member States. For this reason Finland believes that the system of annexes should be replaced by an arrangement which does not need constant amendment.

405. Οι εξηγήσεις που παρέσχε η Επιτροπή όσον αφορά την αναγνώριση των διπλωμάτων εκπαιδευτικού στις περιπτώσεις στις οποίες ο διακινούμενος είναι κάτοχος διπλώματος κατά την οδηγία 92/51/ΕΟΚ και το κράτος μέλος υποδοχής απαιτεί δίπλωμα κατά την οδηγία 89/48/ΕΟΚ δεν είναι σαφείς: από τη μία πλευρά, εξηγείται ο μηχανισμός «διασύνδεσης» της οδηγίας 92/51 με την οδηγία 89/48 όσον αφορά τους περιορισμούς που προκύπτουν από το κείμενο της οδηγίας (παράγραφοι 201 και 202)· από την άλλη πλευρά, στην παράγραφο 203 γίνεται αναφορά σε ειδικές περιπτώσεις, που είναι ασαφείς.

H Liechtenstein

Όσον αφορά την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών στη Γερμανία, πρέπει να αναφερθεί ότι η διάρκεια των μεταδευτεροβάθμιων σπουδών είναι τετραετής, πράγμα που αποκλείει το μηχανισμό αναγνώρισης ισοτιμίας του άρθρου 3, τελευταία παράγραφος, της οδηγίας 92/51/ΕΟΚ.

403. Liechtenstein does not have any particular problems with the application of Directive 92/51. Awareness of the status of the EFTA Member States and diplomas issued in the EFTA countries could, however, be improved in the Member States (and particularly among local authorities).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

I Germany

Ανακοίνωση στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την «αμοιβαία αναγνώριση στο πλαίσιο της υλοποίησης του σχεδίου δράσης για την ενιαία αγορά» (COM(1999)299 τελικό - ΕΕ .. .. ..). Αποσπάσματα από αυτήν την ανακοίνωση:

404. In Germany, several professions fall under Directive 92/51/EEC. As far as the application of the directive is concerned, no major difficulties have arisen, except for teachers. These difficulties could be solved, by and large, over the course of time.

406.

405. The explanations by the Commission concerning the recognition of teachers' diplomas in cases where the migrant holds a diploma in the sense of directive 92/51/EEC, and the host Member State requires a diploma in the sense of Directive 89/48/EEC, are not very transparent : on the one hand, the bridging mechanism from directive 92/51 to directive 89/48 and its limitations are explained concerning the limitations with reference to the text of the directive (paragraphs 201 and 202); on the other hand, reference is made for specific cases, in paragraph 203 to a position that may not be followed.

«Η εφαρμογή της αμοιβαίας αναγνώρισης συνάδει πλήρως με τη φιλοσοφία της ενιαίας αγοράς, σύμφωνα με την οποία οι κανόνες του κράτους μέλους καταγωγής συνήθως υπερισχύουν. Η εφαρμογή αυτής της αρχής είναι επίσης σύμφωνη με την ιδέα μιας δυναμικής προσέγγισης της εφαρμογής της επικουρικότητας. Αποφεύγοντας τη συστηματική δημιουργία λεπτομερών κανόνων σε κοινοτικό επίπεδο, η αμοιβαία αναγνώριση εξασφαλίζει μεγαλύτερη τήρηση των τοπικών, περιφερειακών και εθνικών παραδόσεων και καθιστά δυνατή τη διατήρηση της διαφοροποίησης των προϊόντων και υπηρεσιών που διατίθενται στις διάφορες αγορές. Είναι, κατά συνέπεια, ένα ρεαλιστικό και ισχυρό εργαλείο για την οικονομική ολοκλήρωση. [σελίδα 4]

As far as the training of teachers in Germany is concerned, it should be stated that the length of post-secondary training is more than four years, which excludes the bridging mechanism of Article 3, final paragraph, of Directive 92/51/EEC.

407. Στα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα, οι δυσκολίες στις οποίες προσκρούει η εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων επηρεάζουν περισσότερο τα άτομα παρά τις επιχειρήσεις. Παρ' όλο που, σύμφωνα με τους δείκτες, η αμοιβαία αναγνώριση είχε θετικό αποτέλεσμα σ' αυτόν τον τομέα, ωστόσο, εξακολουθούν να υποβάλλονται πάρα πολλές ατομικές καταγγελίες και παράπονα, όπως προκύπτει από την έκθεση που συνέταξε η Υπηρεσία Προσανατολισμού Πολιτών για λογαριασμό της Επιτροπής το Φεβρουάριο του 1999. Η κυριότερη δυσκολία συνίσταται στο ότι η ισοδυναμία της αποκτηθείσας εκπαίδευσης πρέπει να εκτιμάται σε κάθε επιμέρους περίπτωση. [σελίδα 6]

ANNEX II

408. Σύμφωνα με την ανάλυση που διενεργήθηκε από την Επιτροπή, πρέπει να βελτιωθούν και να ενισχυθούν οι γνώσεις των οικονομικών παραγόντων και των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών όσον αφορά την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης. [σελίδα 7]

Communication to the Council and the European Parliament concerning "Mutual recognition in the context of the follow-up to the Action Plan for the Single Market" (COM(1999)299 final - OJ .. .. ..). To quote from this Communication :

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ

406.

Αξιόπιστη παρακολούθηση της εφαρμογής της αμοιβαίας αναγνώρισης

"The application of mutual recognition is fully consistent with the Single Market philosophy according to which the rules of the Member State of origin normally prevail. The application of this principle is also consonant with the idea of a dynamic approach to the application of subsidiarity; by avoiding the systematic creation of detailed rules at Community level, mutual recognition ensures greater observance of local, regional and national traditions and makes it possible to maintain the diversity of products and services which come onto the markets. It is thus a pragmatic and powerful tool for economic integration. [page 4]

409. Για την εκτίμηση της προόδου που πραγματοποιήθηκε στην εφαρμογή της αμοιβαίας αναγνώρισης και για την εξασφάλιση στατιστικών που να είναι και αξιόπιστες αλλά και πληρέστερες απ' ό,τι σήμερα, η Επιτροπή θα καταρτίζει, κάθε δύο έτη, έκθεση αξιολόγησης η οποία θα υποβάλλεται στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. &.

407. In the regulated professions the difficulties experienced with the application of the principle of mutual recognition of diplomas affect individuals more than businesses. Although the indicators show that mutual recognition has had a positive effect in this area, there are still very many individual complaints, as the report by the Citizens Signpost Service carried out for the Commission In February 1999 shows. The main sticking point is that the equivalent of training acquired has to be assessed in each individual case. [page 6]

Μέτρα απευθυνόμενα στους πολίτες και στους οικονομικούς παράγοντες

408. According to the analysis carried out by the Commission, there is a need to improve and reinforce the knowledge of economic operators and the competent authorities of the Member States regarding the principle of mutual recognition. [page 7]

Δράση της Επιτροπής

PROPOSED APPROACHES

410. Η Επιτροπή ανέλαβε τη δέσμευση να διευκολύνει το διάλογο με τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Στον τομέα αυτόν έχουν αναληφθεί πολυάριθμες πρωτοβουλίες: οι εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια του σχεδίου δράσης για την ενιαία αγορά, του Ιουνίου 1997, οδήγησαν στην σύσταση «υπηρεσιών επαφής» σε κάθε κράτος μέλος· τον Ιούνιο του 1998 άρχισε ο διάλογος με τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, ενώ στις αρχές του 1999 άρχισε να λειτουργεί και ένας ιστοχώρος για τις επιχειρήσεις στο Διαδίκτυο&.

Credible monitoring of the application of mutual recognition

Βελτίωση της πληροφόρησης και της οικονομικής ανάλυσης

409. In order to assess the progress made in the application of mutual recognition and to have statistics which are both reliable and more complete than at present, the Commission will prepare, every two years, an evaluation report which will be forwarded to the Council and the European Parliament ....

411. Η Επιτροπή τονίζει ότι η αμοιβαία αναγνώριση απαιτεί μεγαλύτερες προσπάθειες επιτόπου: ένας από τους τομείς στους οποίους έχει ουσιώδη σημασία η ανάληψη μιας τέτοιας προσπάθειας είναι ο τομέας της πληροφόρησης. &. [σελίδα 8]

Measures aimed at citizens and economic operators

Αύξηση της αποτελεσματικότητας των μηχανισμών αντιμετώπισης των προβλημάτων

Action by the Commission

412. Η ανά διετία υποβαλλόμενη έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της αμοιβαίας αναγνώρισης θα επιτρέψει την ακριβέστερη εκτίμηση της ανάγκης για νέα πρωτοβουλία εναρμόνισης ή για περαιτέρω εναρμόνιση σε ειδικούς τομείς, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας. Εναρμόνιση πρέπει να γίνεται όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο, π.χ. όταν κάθε προσπάθεια για την εφαρμογή της αμοιβαίας αναγνώρισης έχει αποτύχει και όποτε η κοινοτική παρέμβαση παρέχει προστιθέμενη αξία &.[σελίδα 10]

410. The Commission has committed itself to facilitating dialogue with citizens and businesses. Numerous initiatives have been taken in this area: work under the Action Plan for the Single Market of June 1997 has led to the setting up of "contact points" in each Member State, the Dialogue with Citizens and Businesses was launched in June 1998 and an Internet site for businesses was opened at the beginning of 1999 ...

Δράση των κρατών μελών

Improve information and economic analysis

413. Η κύρια ευθύνη για την εφαρμογή αυτής της αρχής βαρύνει τα κράτη μέλη. Η Επιτροπή είναι υπέρ της καθιέρωσης μιας γνήσιας εταιρικής σχέσης μεταξύ αυτής και των κρατών μελών για τη βελτίωση της λειτουργίας της αμοιβαίας αναγνώρισης.

411. The Commission stresses that mutual recognition requires a major effort on the ground: one of the areas in which the investment of such an effort is essential is the area of information. .... [page 8]

414. Στο εξής, όλα τα κράτη μέλη πρέπει να ενθαρρύνουν τη συστηματικότερη χρήση των «υπηρεσιών επαφής» που έχουν συσταθεί για όλους τους τομείς της ενιαίας αγοράς στα πλαίσια της εφαρμογής του σχεδίου δράσης του 1997 και της απόφασης 3052/95. Όσον αφορά τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα, έχουν οριστεί εθνικοί συντονιστές σύμφωνα με τις οδηγίες του γενικού συστήματος. Οι συντονιστές αυτοί διαδραματίζουν παρόμοιο ρόλο με εκείνο των υπηρεσιών επαφής της ενιαίας αγοράς και αυτός ο ρόλος τους πρέπει να ενισχυθεί. &» [σελίδα 12].

Render mechanisms for dealing with problems more effective

Βρυξέλλες,

412. The Commission's biennial report on the application of mutual recognition will allow a more accurate assessment to be made of the need for a new harmonisation initiative or further harmonisation in specific areas in compliance with the subsidiarity principle. Harmonisation must be applied when it is considered necessary, for example, when every effort to apply mutual recognition has failed and whenever Community intervention provides added value ....[page 10]

Για το Συμβούλιο

Action by Member States

Ο Πρόεδρος

413. It is the Member States who have primary responsibility for the application of this principle and the Commission is in favour of a genuine partnership becoming established between itself and the Member States to improve the functioning of mutual recognition.

414. More systematic use of the "contact points" set up for all areas of the Single Market as part of the implementation of the 1997 Action Plan and of Decision 3052/95 should henceforth be encouraged by all Member States. In the regulated professions, national co-ordinators were instituted under the General System directives. They play a similar role to that of Single Market contact points and this role must be strengthened. ..." [page 12].

Done at Brussels,

For the Council

The President