Grounds
|
|
1. These references for a preliminary ruling concern the interpretation of Articles 3(b), 4(2), 5 and the second paragraph of Article 17 of Regulation (EC) No 998/2003 of the European Parliament and of the Council of 26 May 2003 on the animal health requirements applicable to the non-commercial movement of pet animals and amending Council Directive 92/65/EEC (OJ 2003 L 146, p. 1), of Commission Decision 2003/803/EC of 26 November 2003 establishing a model passport for the intra-Community movements of dogs, cats and ferrets (OJ 2003 L 312, p. 1) and of Article 1 of Directive 98/34/EC of the European Parliament and of the Council laying down a procedure for the provision of information in the field of technical standards and regulations and of rules on Information Society services (OJ 1998 L 204, p. 37), as amended by Directive 98/48/EC of the European Parliament and of the Council of 20 July 1998 (OJ 1998 L 217, p. 18; ‘Directive 98/34’).
|
1. Οι αιτήσεις εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως αφορούν την ερμηνεία των άρθρων 3, στοιχείο β΄, 4, παράγραφος 2, 5 και 17, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 998/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, για τους υγειονομικούς όρους που εφαρμόζονται στις μη εμπορικού χαρακτήρα μετακινήσεις ζώων συντροφιάς και για την τροποποίηση της οδηγίας 92/65/ΕΟΚ του Συμβουλίου (EE L 146, σ. 1), της αποφάσεως 2003/803/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Νοεμβρίου 2003, σχετικά με την καθιέρωση ενός υποδείγματος διαβατηρίου για τις ενδοκοινοτικές μετακινήσεις σκύλων, γαλών και κουναβιών (EE L 312, σ. 1), και του άρθρου 1 της οδηγίας 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών (EE L 204, σ. 37), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1998 (EE L 217, σ. 18, στο εξής: οδηγία 98/34).
|
|
2. The references have been made in the course of proceedings between, firstly, the Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW (‘the VDV’) and Mr Janssens (Cases C‑42/10 and C-45/10) and the Belgische Staat, and secondly, the VDV and the Belgische Staat (Case C-57/10), seeking annulment of the Royal Decree of 21 September 2004 amending the Royal Decree of 10 February 1967 regulating the veterinary control of rabies ( Moniteur belge , 24 September 2004, p. 69208; ‘the Decree of 21 September 2004’) (Case C-42/10), of the Royal Decree of 28 May 2004 on the identification and registration of dogs ( Moniteur belge , 7 June 2004, p. 43185; ‘the Decree of 28 May 2004’) (Case C-45/10) and of the Royal Decree of 5 May 2004 on the model and methods of distribution of passports for the intra‑Community movement of cats and ferrets ( Moniteur belge , 24 May 2004, p. 40130; ‘the Decree of 5 May 2004’) (Case C-57/10).
|
2. Οι αιτήσεις αυτές υποβλήθηκαν στο πλαίσιο τριών αιτήσεων ακυρώσεως με τις οποίες η Vlaamse Dierenartsenvereniging VZW (στο εξής: Vlaamse Dierenartsenvereniging) και ο M. Janssens (υποθέσεις C‑42/10 και C‑45/10) καθώς και η Vlaamse Dierenartsenvereniging (υπόθεση C‑57/10) αντιδικούν με το Belgische Staat ζητώντας να ακυρωθούν, αντιστοίχως, το βασιλικό διάταγμα της 21ης Σεπτεμβρίου 2004 περί τροποποιήσεως του βασιλικού διατάγματος της 10ης Φεβρουαρίου 1967 με το οποίο τέθηκαν απαιτήσεις υγειονομικού ελέγχου σχετικά με τη λύσσα ( Moniteur belge της 24ης Σεπτεμβρίου 2004, σ. 69208, στο εξής: διάταγμα της 21ης Σεπτεμβρίου 2004) (υπόθεση C‑42/10), το βασιλικό διάταγμα της 28ης Μαΐου 2004 για την ταυτοποίηση και καταχώριση των σκύλων ( Moniteur belge της 7ης Ιουνίου 2004, σ. 43185, στο εξής: διάταγμα της 28ης Μαΐου 2004) (υπόθεση C‑45/10) και το βασιλικό διάταγμα της 5ης Μαΐου 2004 με το οποίο καθορίστηκαν το υπόδειγμα και η διαδικασία διανομής διαβατηρίου για τις ενδοκοινοτικές μετακινήσεις γαλών και κουναβιών ( Moniteur belge της 24ης Μαΐου 2004, σ. 40130, στο εξής: διάταγμα της 5ης Μαΐου 2004) (υπόθεση C‑57/10).
|
|
3. By order of the President of the Court of 2 March 2010, Cases C‑42/10, C‑45/10 and C‑57/10 were joined for the purposes of the written and oral procedure and the judgment, on account of the connection between them, in accordance with Article 43 of the Rules of Procedure of the Court.
|
3. Με διάταξη του Προέδρου του Δικαστηρίου της 2ας Μαρτίου 2010, οι υποθέσεις C‑42/10, C‑45/10 και C‑57/10 ενώθηκαν για τη διευκόλυνση της έγγραφης και προφορικής διαδικασίας και για την έκδοση κοινής αποφάσεως, λόγω συνάφειάς τους, σύμφωνα με το άρθρο 43 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου.
|
|
Legal context
|
Το νομικό πλαίσιο
|
|
European Union legislation
|
Η ρύθμιση της Ένωσης
|
|
Regulation No 998/2003
|
Ο κανονισμός 998/2003
|
|
4. Article 3 of Regulation No 998/2003 provides:
|
4. Το άρθρο 3 του κανονισμού 998/2003 ορίζει:
|
|
‘For the purposes of this Regulation:
|
«Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού νοούνται ως:
|
|
…
|
[...]
|
|
(b) “passport” means any document enabling the pet animal to be clearly identified and including the points that enable its status with regard to this Regulation to be checked, which is to be drawn up in accordance with the second paragraph of Article 17;
|
β) “διαβατήριο”: κάθε έγγραφο που επιτρέπει την ευχερή αναγνώριση του ζώου συντροφιάς και περιλαμβάνει τις ενδείξεις βάσει των οποίων εξακριβώνεται το καθεστώς του ζώου από τη σκοπιά του παρόντος κανονισμού. Το διαβατήριο αυτό καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 17, δεύτερο εδάφιο·
|
|
…’.
|
[...]».
|
|
5. Article 4(2) of that regulation is worded in the following terms:
|
5. Το άρθρο 4, παράγραφος 2, του κανονισμού αυτού έχει ως εξής:
|
|
‘Whatever form the animal identification system takes, provision shall also be made for the indication of details identifying the name and address of the animal’s owner.’
|
«Ανεξαρτήτως της μορφής του, το σύστημα αναγνώρισης του ζώου πρέπει επίσης να προβλέπει τη μνεία στοιχείων που προσδιορίζουν το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του ιδιοκτήτη του ζώου.»
|
|
6. Article 5 of that regulation reads as follows:
|
6. Το άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού έχει ως εξής:
|
|
‘When being moved, pet animals of the species listed in parts A and B of Annex I must, without prejudice to the requirements laid down in Article 6:
|
«1. Τα ζώα συντροφιάς των ειδών που αναφέρονται στο παράρτημα Ι, μέρη Α και Β, πρέπει, με την επιφύλαξη των απαιτήσεων του άρθρου 6, κατά τις μετακινήσεις τους:
|
|
(a) be identified in accordance with Article 4, and
|
α) να αναγνωρίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4, και
|
|
(b) be accompanied by a passport issued by a veterinarian authorised by the competent authority certifying valid anti-rabies vaccination, or revaccination if applicable, in accordance with the recommendations of the manufacturing laboratory, carried out on the animal in question with an inactivated vaccine of at least one antigenic unit per dose (WHO standard).
|
β) να έχουν διαβατήριο χορηγούμενο από εξουσιοδοτημένο από την αρμόδια αρχή κτηνίατρο, με το οποίο να αποδεικνύεται ισχύων αντιλυσσικός εμβολιασμός, κατά περίπτωση δε επανεμβολιασμός, σύμφωνα με τις συστάσεις του εργαστηρίου παρασκευής, ο οποίος έγινε στο ζώο με αδρανοποιημένο εμβόλιο μίας τουλάχιστον μονάδας αντιγόνου ανά δόση (πρότυπο ΠΟΥ).
|
|
2. Member States may authorise the movement of animals listed in parts A and B of Annex I which are under three months old and unvaccinated, if they are accompanied by a passport and have stayed in the place in which they were born since birth without contact with wild animals likely to have been exposed to the infection or are accompanied by their mothers on whom they are still dependent.’
|
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τις μετακινήσεις ζώου ανήκοντος στα είδη του παραρτήματος Ι, μέρη Α και Β, ηλικίας κάτω των τριών μηνών και μη εμβολιασμένου, εφόσον έχει διαβατήριο και γεννήθηκε και έζησε στο ίδιο μέρος χωρίς να έρθει σε επαφή με άγρια ζώα που έχουν ενδεχομένως μολυνθεί από τον ιό ή εφόσον συνοδεύει τη μητέρα του από την οποία εξαρτάται ακόμη.»
|
|
7. The second paragraph of Article 17 of Regulation No 998/2003 states:
|
7. Το άρθρο 17, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 998/2003 ορίζει:
|
|
‘The model passports which must accompany animals of the species listed in parts A and B of Annex I which are being moved shall be drawn up in accordance with the procedure laid down in Article 24(2).’
|
«Τα υποδείγματα διαβατηρίου που πρέπει να έχουν τα ζώα των ειδών του παραρτήματος Ι, μέρη Α και Β, όταν μετακινούνται, καταρτίζονται με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 24, παράγραφος 2.»
|
|
8. Annex I, parts A and B, to that regulation refers to dogs, cats and ferrets.
|
8. Το παράρτημα I, μέρη A και B, του εν λόγω κανονισμού αφορά τους σκύλους, τις γάτες και τα κουνάβια.
|
|
Decision 2003/803
|
Η απόφαση 2003/803
|
|
9. Pursuant to Article 1 thereof, Decision 2003/803 establishes the model passport for the movement of dogs, cats and ferrets between Member States.
|
9. Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου της 1, η απόφαση 2003/803 καθιερώνει το υπόδειγμα διαβατηρίου για τις μετακινήσεις σκύλων, γαλών και κουναβιών μεταξύ κρατών μελών.
|
|
10. By a reference to Article 2 of that decision, Annex I thereto requires the cover and the first to third pages of that model passport to be in the following format:
|
10. Παραπέμποντας στο άρθρο 2 της εν λόγω αποφάσεως, το παράρτημά της I καθιστά υποχρεωτικό να έχουν την ακόλουθη μορφή το εξώφυλλο και η πρώτη έως τρίτη σελίδα του διαβατηρίου αυτού:
|
|
>image>1
|
>image>1
|
|
>image>2
|
>image>2
|
|
11. Article 3 of Decision 2003/803 provides that the model passport must comply with the additional requirements set out in Annex II thereto.
|
11. Το άρθρο 3 της αποφάσεως 2003/803 ορίζει ότι το υπόδειγμα διαβατηρίου πρέπει να στοιχεί με τις πρόσθετες απαιτήσεις που καθορίζονται στο παράρτημά του ΙΙ.
|
|
12. In that regard, Annex II, A, point 1 states:
|
12. Εν προκειμένω, το εν λόγω παράρτημα II, A, σημείο 1, ορίζει:
|
|
‘The format of the model passport shall be uniform.’
|
«Η μορφή του διαβατηρίου είναι ενιαίου τύπου.»
|
|
13. Annex II, B, point 2(c) reads as follows:
|
13. Το εν λόγω παράρτημα II, B, σημείο 2, στοιχείο γ΄, έχει ως εξής:
|
|
‘The number of the model passport, comprising the ISO code of the Member State of issue followed by a unique number, shall be printed on the cover of the model passport.’
|
«Ο αριθμός του διαβατηρίου, ο κωδικός ΙSO του κράτους μέλους έκδοσης και ο μοναδικός αριθμός που ακολουθεί τυπώνονται στο εξώφυλλο του διαβατηρίου.»
|
|
14. Annex II, C, point 4 states that the size and the shape of the boxes of the model passport set out in Annex I are indicative and not binding.
|
14. Το ίδιο παράρτημα II, Γ, σημείο 4, ορίζει ότι το μέγεθος και το σχήμα των πλαισίων του υποδείγματος διαβατηρίου στο παράρτημα I είναι ενδεικτικά και όχι υποχρεωτικά.
|
|
Directive 98/34
|
Η οδηγία 98/34
|
|
15. Article 1 of Directive 98/34 provides:
|
15. Το άρθρο 1 της οδηγίας 98/34 ορίζει:
|
|
‘For the purposes of this Directive, the following meanings shall apply:
|
«Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:
|
|
(1) “product”, any industrially manufactured product and any agricultural product, including fish products;
|
1) “προϊόν”: κάθε προϊόν βιομηχανικής κατασκευής, και κάθε γεωργικό προϊόν, συμπεριλαμβανομένων και των αλιευτικών προϊόντων·
|
|
(2) “service”, any Information Society service, that is to say, any service normally provided for remuneration, at a distance, by electronic means and at the individual request of a recipient of services.
|
2) “υπηρεσία”: οποιαδήποτε υπηρεσία της κοινωνίας των πληροφοριών, ήτοι κάθε υπηρεσία που συνήθως παρέχεται έναντι αμοιβής, με ηλεκτρονικά μέσα εξ αποστάσεως και κατόπιν προσωπικής επιλογής ενός αποδέκτη υπηρεσιών.
|
|
…
|
[...]
|
|
(3) “technical specification”, a specification contained in a document which lays down the characteristics required of a product such as levels of quality, performance, safety or dimensions, including the requirements applicable to the product as regards the name under which the product is sold, terminology, symbols, testing and test methods, packaging, marking or labelling and conformity assessment procedures.
|
3) “τεχνική προδιαγραφή”: η προδιαγραφή που περιέχεται σε έγγραφο στο οποίο ορίζονται τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά ενός προϊόντος, όπως τα επίπεδα ποιότητας ή ιδιότητες χρήσης, η ασφάλεια, οι διαστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων που ισχύουν για το προϊόν όσον αφορά την ονομασία πώλησης, την ορολογία, τα σύμβολα, τις δοκιμές και τις μεθόδους δοκιμής, τη συσκευασία, τη σήμανση και το ετικετάρισμα, καθώς και τις διαδικασίες αξιολόγησης της πιστότητας.
|
|
…
|
[...]
|
|
(4) “other requirements”, a requirement, other than a technical specification, imposed on a product for the purpose of protecting, in particular, consumers or the environment, and which affects its life cycle after it has been placed on the market, such as conditions of use, recycling, reuse or disposal, where such conditions can significantly influence the composition or nature of the product or its marketing;
|
4) “άλλη απαίτηση”: απαίτηση, εκτός των τεχνικών προδιαγραφών, επιβαλλόμενη σε ένα προϊόν, ιδίως για λόγους προστασίας των καταναλωτών ή του περιβάλλοντος, η οποία αφορά τον κύκλο ζωής του προϊόντος μετά τη διάθεσή του στην αγορά, όπως οι συνθήκες χρησιμοποίησης, ανακύκλωσης, επαναχρησιμοποίησης ή εξάλειψής του, εφόσον οι συνθήκες αυτές μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τη σύνθεση ή τη φύση του προϊόντος, ή την εμπορία του.
|
|
…
|
[...]
|
|
(11) “technical regulation”, technical specifications and other requirements or rules on services, including the relevant administrative provisions, the observance of which is compulsory, de jure or de facto , in the case of marketing, provision of a service, establishment of a service operator or use in a Member State or a major part thereof, as well as laws, regulations or administrative provisions of Member States, except those provided for in Article 10, prohibiting the manufacture, importation, marketing or use of a product or prohibiting the provision or use of a service, or establishment as a service provider.
|
11) “τεχνικός κανόνας”: τεχνική προδιαγραφή ή άλλη απαίτηση ή κανόνας σχετικά με τις υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των οικείων διοικητικών διατάξεων των οποίων η τήρηση είναι υποχρεωτική de jure ή de facto, για την εμπορία, την παροχή υπηρεσιών, την εγκατάσταση ενός φορέα παροχής υπηρεσιών ή τη χρήση σε κράτος μέλος ή σε σημαντικό τμήμα του κράτους αυτού, όπως επίσης, με την επιφύλαξη των οριζομένων στο άρθρο 10, οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις των κρατών μελών που απαγορεύουν την κατασκευή, εισαγωγή, εμπορία ή χρήση ενός προϊόντος και την παροχή ή χρήση μιας υπηρεσίας ή την εγκατάσταση για την παροχή των υπηρεσιών αυτών.
|
|
…’
|
[...]»
|
|
16. Article 8 of Directive 98/34 states:
|
16. Το άρθρο 8 της οδηγίας 98/34 ορίζει:
|
|
‘1. Subject to Article 10, Member States shall immediately communicate to the Commission any draft technical regulation, except where it merely transposes the full text of an international or European standard, in which case information regarding the relevant standard shall suffice; they shall also let the Commission have a statement of the grounds which make the enactment of such a technical regulation necessary, where these have not already been made clear in the draft.
|
«1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 10, τα κράτη μέλη γνωστοποιούν πάραυτα στην Επιτροπή κάθε σχέδιο τεχνικού κανόνα, εκτός αν πρόκειται απλώς για αυτούσια μεταφορά ενός διεθνούς ή ευρωπαϊκού προτύπου, οπότε αρκεί μια απλή πληροφόρηση ως προς το συγκεκριμένο πρότυπο· επίσης, απευθύνουν στην Επιτροπή κοινοποίηση σχετικά με τους λόγους για τους οποίους είναι αναγκαία η θέσπιση ενός τέτοιου τεχνικού κανόνα, εκτός αν οι λόγοι αυτοί συνάγονται ήδη από το ίδιο το σχέδιο.
|
|
Where appropriate, and unless it has already been sent with a prior communication, Member States shall simultaneously communicate the text of the basic legislative or regulatory provisions principally and directly concerned, should knowledge of such text be necessary to assess the implications of the draft technical regulation.
|
Αν χρειαστεί, τα κράτη μέλη κοινοποιούν ταυτοχρόνως –αν δεν το έχουν ήδη διαβιβάσει με κάποια προηγούμενη γνωστοποίησή τους– το κείμενο των βασικών, νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων που αφορούν κατά κύριο και άμεσο τρόπο τον τεχνικό κανόνα, εφόσον η γνώση του κειμένου αυτού είναι αναγκαία για να εκτιμηθεί η εμβέλεια του σχεδίου τεχνικού κανόνα.
|
|
Member States shall communicate the draft again under the above conditions if they make changes to the draft that have the effect of significantly altering its scope, shortening the timetable originally envisaged for implementation, adding specifications or requirements, or making the latter more restrictive.
|
Τα κράτη μέλη προβαίνουν σε νέα γνωστοποίηση υπό τους ανωτέρω όρους εφόσον επιφέρουν σημαντικές τροποποιήσεις στο σχέδιο αυτό με αποτέλεσμα να τροποποιείται το πεδίο εφαρμογής του, να συντομεύεται το αρχικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής, να προστίθενται προδιαγραφές ή απαιτήσεις ή να καθίστανται πιο αυστηρές οι εν λόγω προδιαγραφές ή απαιτήσεις.
|
|
…
|
[…]
|
|
The Commission shall immediately notify the other Member States of the draft and all documents which have been forwarded to it; it may also refer this draft, for an opinion, to the Committee referred to in Article 5 and, where appropriate, to the committee responsible for the field in question.
|
Η Επιτροπή, μόλις της γνωστοποιηθούν τα σχέδια τεχνικού κανόνα και όλα τα σχετικά έγγραφα, τα θέτει υπόψη των λοιπών κρατών μελών. Μπορεί επίσης να τα υποβάλει προς γνωμοδότηση στην επιτροπή του άρθρου 5, και, ενδεχομένως, στην επιτροπή που είναι αρμόδια για τον εν λόγω τομέα.
|
|
…
|
[…]
|
|
3. Member States shall communicate the definitive text of a technical regulation to the Commission without delay.
|
3. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν το ταχύτερο στην Επιτροπή το οριστικό κείμενο ενός τεχνικού κανόνα.
|
|
…’
|
[…]»
|
|
National legislation
|
Η εθνική ρύθμιση
|
|
17. Article 3(2) of the Decree of 5 May 2004 provides:
|
17. Το άρθρο 3, παράγραφος 2, του διατάγματος της 5ης Μαΐου 2004 ορίζει:
|
|
‘All passports shall bear a unique number. That number shall consist of 13 characters, namely, the ISO code for Belgium, “BE”, followed by the identification number of the distributor consisting of two digits and a serial number consisting of nine digits.’
|
«Κάθε διαβατήριο φέρει τον δικό του μοναδικό αριθμό. Ο αριθμός αυτός αποτελείται από δεκατρείς χαρακτήρες, δηλαδή από τον κωδικό ISO του Βελγίου, “BE”, ακολουθούμενο από τον διψήφιο αριθμό εγκρίσεως του διανομέα και από ένα εννεαψήφιο αύξοντα αριθμό.»
|
|
18. The second subparagraph of Article 2(2) of the Decree of 28 May 2004 states:
|
18. Το άρθρο 2, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του διατάγματος της 28ης Μαΐου 2004 ορίζει:
|
|
‘Proof of identification and registration of dogs identified and registered after the entry into force of this Decree shall be provided by the passport, the model for which is laid down in Annex II to this Decree, supplied with the definitive certificate of identification and registration referred to in Article 19. The model definitive certificate of identification and registration is laid down in Annex III to this Decree.’
|
«Η απόδειξη ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως των σκύλων που ταυτοποιούνται και καταχωρίζονται μετά την έναρξη της ισχύος του παρόντος διατάγματος γίνεται με το διαβατήριο του οποίου το υπόδειγμα εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος διατάγματος και το οποίο φέρει το οριστικό πιστοποιητικό ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως που προβλέπεται από το άρθρο 19. Το υπόδειγμα του οριστικού πιστοποιητικού ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙΙ του παρόντος διατάγματος.»
|
|
19. By a reference from Article 2 thereof to Annex II of that Decree, the format of the model passport of 32 pages for pet animals is established. The second and third pages thereof are in the following format:
|
19. Με παραπομπή, από αυτό το άρθρο 2, προς στο παράρτημα II του εν λόγω διατάγματος, ορίζεται η μορφή του υποδείγματος διαβατηρίου για ζώο συντροφιάς, υποδείγματος το οποίο αριθμεί 32 σελίδες. Η δεύτερη και η τρίτη σελίδα του τελευταίου έχουν ως εξής:
|
|
>image>3
|
>image>3
|
|
>image>4
|
>image>4
|
|
20. Article 20 of the Decree of 28 May 2004 reads as follows:
|
20. Το άρθρο 20 του διατάγματος της 28ης Μαΐου 2004 έχει ως εξής:
|
|
‘The definitive certificate of identification and registration consists of two self‑adhesive stickers which are affixed to pages 2 and 3 of the passport.’
|
«Το οριστικό πιστοποιητικό ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως αποτελείται από δύο αυτοκόλλητες ετικέτες που επικολλώνται στις σελίδες 2 και 3 του διαβατηρίου.»
|
|
21. Article 21 of that Decree provides:
|
21. Το άρθρο 21 του διατάγματος αυτού ορίζει:
|
|
‘Following receipt of the yellow copy of the temporary certificate of identification, the holder of the central register shall register the dog’s details and those of its owner in the central register and shall send the owner a definitive certificate of identification and registration and an insert entitled “Change of owner/Amendment of details/Death”, the model of which is laid down in Annex IV to this Decree. Immediately upon receipt, the owner shall affix the definitive certificate of identification and registration in the passport.’
|
«Μετά την παραλαβή του κίτρινου αντιγράφου του προσωρινού πιστοποιητικού ταυτοποιήσεως, ο διαχειριστής του κεντρικού μητρώου καταχωρίζει τα στοιχεία του σκύλου και του υπεύθυνου γι’ αυτόν στο κεντρικό μητρώο και αποστέλλει στον υπεύθυνο οριστικό πιστοποιητικό ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως, καθώς και ένα έντυπο που τιτλοφορείται “Αλλαγή υπευθύνου/Τροποποίηση των στοιχείων/Θάνατος” του οποίου το υπόδειγμα εμφαίνεται στο παράρτημα IV του παρόντος διατάγματος. Αμέσως μετά την παραλαβή, ο υπεύθυνος επικολλά στο διαβατήριο το οριστικό πιστοποιητικό ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως.»
|
|
22. Article 22 of that Decree states:
|
22. Το άρθρο 22 του εν λόγω διατάγματος ορίζει:
|
|
‘If ownership of a dog is transferred, the original owner shall complete the insert “Change of owner/Amendment of details/Death” and shall send it within eight days to the holder of the central register. The passport shall immediately be passed to the new owner. The holder of the central register shall send proof of the change to the new owner, together with an insert “Change of owner/Amendments of details/Death”. Immediately upon receipt, the new owner shall affix the new definitive certificate of identification and registration in the passport.’
|
«Σε περίπτωση μεταβιβάσεως σκύλου, ο μεταβιβάζων συμπληρώνει το έντυπο “Αλλαγή υπευθύνου/Τροποποίηση των στοιχείων/Θάνατος” και το διαβιβάζει εντός οκτώ ημερών στον διαχειριστή του κεντρικού μητρώου. Το διαβατήριο παραδίδεται αμέσως στον νέο υπεύθυνο. Ο διαχειριστής του κεντρικού μητρώου αποστέλλει στον νέο υπεύθυνο την απόδειξη της αλλαγής, καθώς και ένα έντυπο “Αλλαγή υπευθύνου/Τροποποίηση των στοιχείων/Θάνατος”. Αμέσως μετά την παραλαβή, ο νέος υπεύθυνος επικολλά στο διαβατήριο το νέο οριστικό πιστοποιητικό ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως.»
|
|
23. Under Article 23 of that Decree:
|
23. Κατά το άρθρο 23 του ίδιου διατάγματος:
|
|
‘In the situations set out in Article 6 or 7, the identifying person shall send, as soon as possible and in any event within eight days, the insert “Change of owner/Amendment of details/Death”, stating the new identification mark, to the holder of the central register. As proof of registration under that new identification mark, the holder shall send to the owner a new definitive certificate of identification and registration, together with an insert “Change of owner/Amendment of details/Death”.’
|
«Στην περίπτωση του άρθρου 6 ή 7, το πρόσωπο που προέβη στην ταυτοποίηση αποστέλλει, μόλις είναι δυνατόν και σε κάθε περίπτωση εντός οκτώ ημερών, το έντυπο “Αλλαγή υπευθύνου/Τροποποίηση των στοιχείων/Θάνατος”, αναφέροντας το νέο σήμα ταυτοποιήσεως, στον διαχειριστή του κεντρικού μητρώου. Ως απόδειξη της καταχωρίσεως υπό το νέο αυτό σήμα ταυτοποιήσεως, ο τελευταίος διαβιβάζει στον υπεύθυνο νέο οριστικό πιστοποιητικό ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως, καθώς και ένα έντυπο “Αλλαγή υπευθύνου/Τροποποίηση των στοιχείων/Θάνατος”.»
|
|
24. Article 1 of the Decree of 21 September 2004 amends Article 14 of the Royal Decree of 10 February 1967 regulating the veterinary control of rabies ( Moniteur belge , 25 February 1967, p. 1966; ‘the Decree of 10 February 1967’), the amended wording of which is as follows:
|
24. Το άρθρο 1 του διατάγματος της 21ης Σεπτεμβρίου 2004 τροποποίησε το άρθρο 14 του βασιλικού διατάγματος της 10ης Φεβρουαρίου 1967 με το οποίο τέθηκαν απαιτήσεις υγειονομικού ελέγχου σχετικά με τη λύσσα ( Moniteur belge της 25ης Φεβρουαρίου 1967, σ. 1966, στο εξής: διάταγμα της 10ης Φεβρουαρίου 1967), το οποίο πλέον έχει ως εξής:
|
|
‘Paragraph 1. The authorised veterinarian who has administered any vaccination shall issue a certificate in the format of the model annexed to the present Decree.
|
«§ 1. Για κάθε εμβολιασμό, ο εγκεκριμένος κτηνίατρος που προέβη στον εμβολιασμό χορηγεί πιστοποιητικό σύμφωνο με το υπόδειγμα που προσαρτάται στο παρόν διάταγμα.
|
|
Paragraph 2. For a dog, cat or ferret bearing a tattoo or readable microchip or which is identified at the time of vaccination, the authorised veterinarian shall issue a passport which, as appropriate, has been distributed by an authorised legal entity pursuant to the provisions of [the Decree of 5 May 2004] or by the holder of the central register for the identification of dogs, designated pursuant to Article 27 of [the Decree of 28 May 2004]. After identification or after verification of the identification, the authorised veterinarian shall state in the abovementioned passport which vaccination he has administered.
|
§ 2. Για σκύλο, γάτα ή κουνάβι που φέρει ευανάγνωστη δερματοστιξία ή μικροτσίπ ή ταυτοποιείται κατά τον εμβολιασμό του, ο εγκεκριμένος κτηνίατρος χορηγεί διαβατήριο το οποίο, αναλόγως της περιπτώσεως, διανεμήθηκε από εγκεκριμένο νομικό πρόσωπο σύμφωνα με τις διατάξεις του [διατάγματος της 5ης Μαΐου 2004] ή από τον διαχειριστή του κεντρικού μητρώου ταυτοποιήσεως σκύλων, που ορίστηκε κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 27 του [διατάγματος της 28ης Μαΐου 2004]. Μετά την ταυτοποίηση ή την εξακρίβωση της ταυτοποιήσεως, ο εγκεκριμένος κτηνίατρος αναγράφει στο πιο πάνω διαβατήριο τον εμβολιασμό στον οποίο προέβη.
|
|
If the dog, cat or ferret already has a passport as referred to in the first subparagraph, the authorised veterinarian who has administered the vaccination shall, after checking the identification data, add to that passport the necessary information concerning the vaccination administered.
|
Στην περίπτωση που ο σκύλος, η γάτα ή το κουνάβι έχει ήδη διαβατήριο κατά το πρώτο εδάφιο, ο εγκεκριμένος κτηνίατρος που προέβη στον εμβολιασμό συμπληρώνει το διαβατήριο αυτό με τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με τον διενεργηθέντα εμβολιασμό, και τούτο μετά από έλεγχο των στοιχείων ταυτοποιήσεως.
|
|
Paragraph 3. The owners and keepers of animals which must be vaccinated shall be required to present, as appropriate, the vaccination certificate or the passport referred to above upon request of one of the authorities referred to in Article 27.’
|
§ 3. Οι κύριοι και κάτοχοι ζώων τα οποία πρέπει να εμβολιαστούν οφείλουν να παρουσιάζουν, αναλόγως της περιπτώσεως, το κατά τα ανωτέρω πιστοποιητικό εμβολιασμού ή διαβατήριο κάθε φορά που τους το ζητεί διοικητική αρχή του άρθρου 27.»
|
|
The actions in the main proceedings and the questions referred for a preliminary ruling
|
Οι διαφορές στις κύριες δίκες και τα προδικαστικά ερωτήματα
|
|
Case C‑42/10
|
Στην υπόθεση C‑42/10
|
|
25. Brought on 5 November 2004 by the VDV and Mr Janssens, the action in the main proceedings in Case C-42/10 seeks annulment of the Decree of 21 September 2004 in so far as it requires, in Article 14 of the Decree of 10 February 1967 as amended, vaccination against rabies to be entered in a pet passport meeting the conditions laid down in the Decree of 5 May 2004 or those laid down in the Decree of 28 May 2004.
|
25. Στην κύρια δίκη στην υπόθεση C‑42/10, με αίτηση ακυρώσεως που κατέθεσαν στις 5 Νοεμβρίου 2004, η Vlaamse Dierenartsenvereniging και ο M. Janssens ζητούν να ακυρωθεί το διάταγμα της 21ης Σεπτεμβρίου 2004 κατά το μέρος που επιβάλλει, στο άρθρο 14 του διατάγματος της 10ης Φεβρουαρίου 1967 που τροποποίησε, να αναγράφεται ο αντιλυσσικός εμβολιασμός σε διαβατήριο ζώου συντροφιάς σύμφωνο με τις προϋποθέσεις του διατάγματος της 5ης Μαΐου 2004 ή εκείνες του διατάγματος της 28ης Μαΐου 2004.
|
|
26. In that regard, the applicants in the main proceedings submit that the Decree of 21 September 2004 infringes the principles of free movement of persons, goods and services and the principle of free competition by creating a monopolistic position for the Belgische Vereniging voor Identificatie en Registratie van Honden (‘the BVIRH’), and also infringes Regulation No 998/2003 and Decision 2003/803.
|
26. Εν προκειμένω, οι αιτούντες της κύριας δίκης διατείνονται ότι το διάταγμα της 21ης Σεπτεμβρίου 2004 παραβιάζει τις αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, των υπηρεσιών και των προσώπων, παραβιάζει την αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού έχοντας δημιουργήσει μονοπώλιο υπέρ της Belgische Vereniging voor Identificatie en Registratie van Honden (στο εξής: BVIRH) και παραβαίνει τον κανονισμό 998/2003 και την απόφαση 2003/803.
|
|
27. On that point, the applicants argue that the Decree of 21 September 2004 prevents the entry of vaccinations in a foreign pet passport or in the pet passport distributed by the VDV. They also submit that the reference to the Decrees of 5 and 28 May 2004 should not have been made, since the latter contain requirements additional to those set out in the pet passport, as defined by Regulation No 998/2003. Those Decrees link to that passport a duty to register and the notion of traceability. The passport referred to in that regulation has, however, a purely health-related purpose. Moreover, such a supplementary purpose was never part of the intentions of the European Union legislature since the identification of the animal is necessary only for the purposes of linking it with a health certificate. Furthermore, the affixing of stickers by third parties to a health document, as provided for in the Decree of 28 May 2004, is not permitted. By providing that passports issued in Belgium must bear a unique number of 13 digits, the Decree of 5 May 2004 introduces an obligation not required at European Union level.
|
27. Όσον αφορά το τελευταίο σημείο, οι εν λόγω αιτούντες υποστηρίζουν ότι το διάταγμα της 21ης Σεπτεμβρίου 2004 εμποδίζει την αναγραφή των εμβολιασμών σε αλλοδαπό διαβατήριο ζώου συντροφιάς ή στο διανεμόμενο από τη Vlaamse Dierenartsenvereniging διαβατήριο ζώου συντροφιάς. Διατείνονται επίσης ότι δεν έπρεπε να γίνει παραπομπή στα διατάγματα της 5ης και 28ης Μαΐου 2004, δεδομένου ότι τα τελευταία θέτουν πρόσθετες απαιτήσεις σε σχέση με εκείνες που προβλέπονται για το διαβατήριο ζώου συντροφιάς, όπως το διαβατήριο αυτό ορίζεται από τον κανονισμό 998/2003. Τα εν λόγω διατάγματα συνδέουν ειδικά το διαβατήριο αυτό με μια υποχρέωση καταχωρίσεως και ιχνηλασιμότητας. Πάντως, το διαβατήριο που αφορά ο λόγω κανονισμός έχει αμιγώς υγειονομική λειτουργία. Επιπλέον, μια τέτοια προσθήκη ουδέποτε αποτέλεσε πρόθεση του νομοθέτη της Ένωσης, επειδή η ταυτοποίηση του ζώου είναι αναγκαία μόνο για να συνδεθεί το ζώο με υγειονομικό πιστοποιητικό. Επιπλέον, δεν επιτρέπεται η επικόλληση ετικετών από τρίτους σε υγειονομικό έγγραφο, όπως ορίζει το διάταγμα της 28ης Μαΐου 2004. Όσο για το διάταγμα της 5ης Μαΐου 2004, το διάταγμα αυτό, ορίζοντας ότι τα διαβατήρια που εκδίδονται στο Βέλγιο πρέπει να φέρουν δικό τους μοναδικό αριθμό δεκατριών ψηφίων, εισάγει μια επιταγή που δεν απαιτείται στο επίπεδο της Ένωσης.
|
|
28. The defendant in the main proceedings contends that the passport referred to in Regulation No 998/2003 is, above all, an identification document and that it is perfectly logical that it should have taken measures to ensure a consistent and uniform policy making obligatory a single document which, in Belgium, acts as an identification and registration document and, for intra-Community movements, as a health and identification document. It submits, with regard to the alleged monopolistic position held by the BVIRH, that that association is not the only one recognised by the State.
|
28. Το καθού της κύριας δίκης αντιτάσσει ότι το διαβατήριο που αφορά ο κανονισμός 998/2003 είναι προ πάντων έγγραφο ταυτοποιήσεως και είναι απόλυτα λογικό το ότι το καθού έλαβε μέτρα για να διασφαλίσει μια συνεπή και ομοιόμορφη πολιτική που καθιστά υποχρεωτικ ό μόνον ένα έγγραφο, το οποίο, στο Βέλγιο, επέχει θέση εγγράφου ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως και, όσον αφορά τις ενδοκοινοτικές μετακινήσεις, επέχει θέση υγειονομικού εγγράφου και εγγράφου ταυτοποιήσεως. Όσον αφορά τη φερόμενη μονοπωλιακή κατάσταση υπέρ της BVIRH, το καθού διατείνεται ότι η ένωση αυτή δεν είναι η μόνη που έχει αναγνωριστεί από το κράτος.
|
|
29. It was in those circumstances that the Raad van State (Council of State) (Belgium) decided to stay the proceedings and refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
|
29. Υπό τις συνθήκες αυτές, το Raad van State αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να θέσει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
|
|
‘1. Do Articles 3(b), 4(2), 5 and the second paragraph of Article 17 of [Regulation No 998/2003] and the articles of and annexes to [Decision 2003/803] preclude national legislation regulating passports for cats and ferrets from … referring to the model and the additional requirements laid down in [Decision 2003/803], yet … also prescribing that every passport must bear a unique number consisting of 13 characters, namely, “BE”, being the ISO code for Belgium, followed by the identification number of the distributor consisting of two digits and a serial number consisting of nine digits?
|
«1) Εμποδίζουν τα άρθρα 3, στοιχείο β΄, 4, παράγραφος 2, 5 και 17, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού [998/2003] και τα άρθρα και παραρτήματα της αποφάσεως [2003/803] εθνική ρύθμιση σχετικά με τα διαβατήρια για γάτες και κουνάβια να παραπέμψει […] στο υπόδειγμα και στις πρόσθετες απαιτήσεις που καθορίστηκαν με την απόφαση [2003/803], αλλά να επιβάλει […] συμπληρωματικά ότι κάθε διαβατήριο πρέπει να φέρει δικό του μοναδικό αριθμό δεκατριών χαρακτήρων, δηλαδή “BE”, τον κωδικό ISO για το Βέλγιο, συνοδευόμενο από τον διψήφιο αριθμό εγκρίσεως του διανομέα του διαβατηρίου και από ένα εννεαψήφιο αύξοντα αριθμό;
|
|
2. Do Articles 3(b), 4(2), 5 and the second paragraph of Article 17 of [Regulation No 998/2003] and the articles of and annexes to [Decision 2003/803] preclude national legislation from also using the model of the European pet passport as proof of both the identification and the registration of dogs and, in that connection, making provision for third parties to insert changes with regard to the identification of the owner and the animal in Parts I to III of a European pet passport attested by an authorised veterinarian by means of identification stickers which are superimposed on the previous identification details?’
|
2) Εμποδίζουν τα άρθρα 3, στοιχείο β΄, 4, παράγραφος 2, 5 και 17, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού [998/2003] και τα άρθρα και παραρτήματα της αποφάσεως [2003/803] εθνική ρύθμιση να χρησιμοποιεί επίσης το υπόδειγμα ευρωπαϊκού διαβατηρίου για ζώο συντροφιάς ως απόδειξη της ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως σκύλων και επιπλέον να προβλέπει ότι τρίτοι, με την επικόλληση αυτοκόλλητων ετικετών ταυτοποιήσεως, επιφέρουν τροποποιήσεις σχετικά με την ταυτοποίηση του κυρίου και του ζώου στα μέρη I έως III ενός ευρωπαϊκού διαβατηρίου για ζώο συντροφιάς πιστοποιημένο από εγκεκριμένο κτηνίατρο, με αποτέλεσμα να υπερφορτώνονται τα προηγούμενα στοιχεία ταυτοποιήσεως;»
|
|
Case C-45/10
|
Στην υπόθεση C-45/10
|
|
30. Brought on 30 July 2004 by the VDV and Mr Janssens, the action in the main proceedings in Case C‑45/10 seeks annulment of the Decree of 28 May 2004.
|
30. Στην κύρια δίκη στην υπόθεση C‑45/10, με αίτηση ακυρώσεως που κατέθεσαν στις 30 Ιουλίου 2004, η Vlaamse Dierenartsenvereniging και ο M. Janssens ζητούν να ακυρωθεί το διάταγμα της 28ης Μαΐου 2004.
|
|
31. To that end, the applicants in the main proceedings argue, firstly, that that Decree creates a monopolistic situation in favour of the BVIRH as regards the distribution of passports for dogs, which has the consequence of preventing veterinarians from having their pet passports printed in a Member State other than the Kingdom of Belgium. That Decree is also a source of fraud and gives rise to discrimination by linking the identification of dogs contained in the passports at issue in the main proceedings to an obligation to register and a notion of traceability, when that obligation does not exist in respect of cats or ferrets, and despite the fact that the European Union legislation treats those animal species identically. In addition, the direct effect of that legislation requires the VDV to take all necessary steps to ensure that its members are able to comply with that legislation and also, as a consequence, renders the Decree of 28 May 2004 inapplicable. Next, those applicants submit that the use of self-adhesive stickers runs counter to the objective pursued by Decision 2003/803, which is to enable ease of monitoring by the competent authorities. Finally, they argue that the principle of subsidiarity cannot be relied on by the Member State concerned.
|
31. Προς τούτο, οι αιτούντες της κύριας δίκης υποστηρίζουν κατ’ αρχάς ότι το διάταγμα αυτό δημιούργησε μονοπωλιακή κατάσταση υπέρ της BVIRH όσον αφορά τη διανομή των διαβατηρίων που προορίζονται για σκύλους, πράγμα που έχει ως συνέπεια να εμποδίζονται οι κτηνίατροι να τυπώνουν τα διαβατήριά τους ζώου συντροφιάς σε κράτος μέλος άλλο από το Βασίλειο του Βελγίου. Το εν λόγω διάταγμα είναι επίσης πηγή απάτης και δημιουργεί δυσμενείς διακρίσεις, συνδέοντας τη διενεργούμενη στα επίμαχα στην κύρια δίκη διαβατήρια ταυτοποίηση των σκύλων με μια υποχρέωση καταχωρίσεως και ιχνηλασιμότητας, ενώ η υποχρέωση αυτή δεν υπάρχει για τις γάτες και τα κουνάβια και τούτο μολονότι η ρύθμιση της Ένωσης μεταχειρίζεται με πανομοιότυπο τρόπο τα ζωικά αυτά είδη. Επιπλέον, το άμεσο αποτέλεσμα της τελευταίας ρυθμίσεως επιβάλλει στη Vlaamse Dierenartsenvereiniging να πράξει τα πάντα ώστε τα μέλη της να μπορέσουν να τηρήσουν την εν λόγω ρύθμιση και επίσης έχει ως συνέπεια να καταστήσει ανεφάρμοστο το διάταγμα της 28ης Μαΐου 2004. Στη συνέχεια, οι εν λόγω αιτούντες διατείνονται ότι η χρήση αυτοκόλλητων ετικετών αντιστρατεύεται τον σκοπό της αποφάσεως 2003/803, ο οποίος είναι να καταστεί δυνατός ο άνετος έλεγχος από τις αρμόδιες αρχές. Τέλος, το περί ου πρόκειται κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί την αρχή της επικουρικότητας.
|
|
32. Furthermore, the applicants in the main proceedings submit that the provisions of the Decree of 28 May 2004, which use the model of the pet passport laid down in Decision 2003/803 as proof of the identification and registration of dogs, which provide for the affixing of self-adhesive stickers in the passport for the purposes of identifying the owner and the animal and which depart from that model passport as regards the space provided for information concerning a new owner, constitute technical regulations within the meaning of Directive 98/34 which, under Article 8 of thereof, should have been communicated to the European Commission prior to their adoption. In that regard, those applicants submit that dogs, together with their passport, must be regarded as goods.
|
32. Επιπλέον, οι αιτούντες της κύριας δίκης διατείνονται ότι οι διατάξεις του διατάγματος της 28ης Μαΐου 2004, οι οποίες χρησιμοποιούν το προβλεπόμενο από την απόφαση 2003/803 υπόδειγμα διαβατηρίου ζώου συντροφιάς ως απόδειξη ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως των σκύλων, οι οποίες επιβάλλουν την επικόλληση αυτοκόλλητων ετικετών στο διαβατήριο με σκοπό την ταυτοποίηση του κυρίου και του ζώου και οι οποίες αποκλίνουν από το εν λόγω υπόδειγμα διαβατηρίου όσον αφορά τον χώρο που προβλέπεται για την αναγραφή των στοιχείων που αφορούν τον νέο κύριο, αποτελούν τεχνικούς κανόνες υπό την έννοια της οδηγίας 98/34 οι οποίοι, βάσει του άρθρου της 8, έπρεπε να είχαν γνωστοποιηθεί στην Επιτροπή πριν από τη θέσπισή τους. Υπό την έννοια αυτή, οι εν λόγω αιτούντες υποστηρίζουν ότι οι σκύλοι που συνοδεύονται με το διαβατήριό τους πρέπει να θεωρηθούν εμπορεύματα.
|
|
33. In a judgment of 9 January 2006 (No 153 336), dismissing the application for the suspension of the enforcement of the contested Decree, the national court held that the mere fact that a particular matter is regulated by directly binding provisions at the European Union level does not prevent the competent national authority, with a view to promoting the general domestic interest, from enacting a supplementary legislative measure of its own in respect of aspects not contained in the European Union legislative measure or when that measure does not preclude a supplementary domestic legislative measure. The defendant in the main proceedings could, therefore, in the view of that court, enact a domestic legislative measure provided that the latter did not prevent the European Union legislation from being wholly effective. Since neither Regulation No 998/2003 nor Decision 2003/803 contained any provision relating to the production and distribution to veterinarians of passports for dogs, the Decree of 28 May 2004 does not depart from the framework created by that decision. Similarly, as regards the affixing of self-adhesive stickers in the passports, that court observed that neither Regulation No 998/2003 nor Decision 2003/803 prohibits the recording of individualised data in the passport by means of self-adhesive stickers provided that in so doing there is no deviation from the model passport laid down in Decision 2003/803.
|
33. Με απόφαση της 9ης Ιανουαρίου 2006 (αριθ. 153 336), με την οποία απέρριψε αίτηση αναστολής εκτελέσεως του βαλλομένου διατάγματος, το αιτούν δικαστήριο εκτίμησε ότι απλώς και μόνον το γεγονός ότι ένα συγκεκριμένο ζήτημα διέπεται από άμεσα δεσμευτικές διατάξεις στο επίπεδο της Ένωσης δεν αποκλείει τη δυνατότητα η αρμόδια εθνική αρχή στον σχετικό τομέα να θεσπίσει, συμπληρωματικά και για να προασπίσει το κοινό εθνικό συμφέρον, δικές της διατάξεις όσον αφορά πτυχές που δεν διέπονται από τη ρύθμιση της Ένωσης ή όταν η ρύθμιση αυτή δεν αποκλείει τη θέσπιση συμπληρωματικής εθνικής ρυθμίσεως. Κατά συνέπεια, το καθού της κύριας δίκης μπορούσε, κατά το εν λόγω δικαστήριο, να θεσπίσει ρύθμιση εσωτερικού δικαίου, αρκεί η ρύθμιση αυτή να μην εμποδίζει τη ρύθμιση της Ένωσης να παραγάγει στο ακέραιο τα αποτελέσματά της. Εφόσον ούτε ο κανονισμός 998/2003 ούτε η απόφαση 2003/803 περιέχουν διατάξεις σχετικά με τη δημιουργία και τη διανομή στους κτηνιάτρους των διαβατηρίων που προορίζονται για σκύλους, το διάταγμα της 28ης Μαΐου 2004 δεν εξέρχεται του πλαισίου που χάραξε η εν λόγω απόφαση. Ομοίως, όσον αφορά την επικόλληση αυτοκόλλητων ετικετών στα διαβατήρια αυτά, το εν λόγω δικαστήριο θεώρησε ότι ούτε ο κανονισμός 998/2003 ούτε η απόφαση 2003/803 απαγορεύουν να τίθενται τα εξατομικευμένα στοιχεία στα διαβατήρια αυτά μέσω αυτοκόλλητων ετικετών, αρκεί η πρακτική αυτή να μη συνεπάγεται αποκλίσεις σε σχέση με το υπόδειγμα διαβατηρίου που προβλέπεται από την απόφαση 2003/803.
|
|
34. Since the applicants in the main proceedings maintained their arguments as to the incompatibility of the Decree of 28 May 2004 with the European Union legislation, the Raad van State decided to stay the proceedings and to refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
|
34. Δεδομένου ότι οι αιτούντες της κύριας δίκης ενέμειναν στην επιχειρηματολογία τους σχετικά με την ασυμβατότητα του διατάγματος της 28ης Μαΐου 2004 με τη ρύθμιση της Ένωσης, το Raad van State αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να θέσει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
|
|
‘1. Do Articles 3(b), 4(2), 5 and the second paragraph of Article 17 of [Regulation No 998/2003] and the articles of and annexes to [Decision 2003/803] preclude a national legislative measure which also uses the model of the European pet passport as proof of the identification and registration of dogs and in so doing makes provision for third parties to make changes regarding the identification of the owner and the animal in Parts I to III of a European pet passport attested by an authorised veterinarian by means of identification stickers which are superimposed on the previous identification details?
|
«1) Εμποδίζουν τα άρθρα 3, στοιχείο β΄, 4, παράγραφος 2, 5 και 17, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού [998/2003] και τα άρθρα και παραρτήματα της αποφάσεως [2003/803] εθνική ρύθμιση να χρησιμοποιεί επίσης το υπόδειγμα ευρωπαϊκού διαβατηρίου για ζώο συντροφιάς ως απόδειξη της ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως σκύλων και επιπλέον να προβλέπει ότι τρίτοι, με την επικόλληση αυτοκόλλητων ετικετών ταυτοποιήσεως, επιφέρουν τροποποιήσεις σχετικά με την ταυτοποίηση του κυρίου και του ζώου στα μέρη Ι έως ΙΙΙ ενός ευρωπαϊκού διαβατηρίου για ζώο συντροφιάς πιστοποιημένο από εγκεκριμένο κτηνίατρο, με αποτέλεσμα να υπερφορτώνονται τα προηγούμενα στοιχεία ταυτοποιήσεως;
|
|
2. Are national provisions which also use the model of the European pet passport, as contained in [Decision 2003/803], as proof of the identification and registration of dogs and in so doing make provision for third parties to make changes regarding the identification of the owner and the animal in Parts I to III of such a passport by means of identification stickers, technical regulations within the meaning of Article 1 of [Directive 98/34], which under Article 8 of that directive must be communicated to the European Commission before they are enacted?’
|
2. Αποτελούν τεχνικούς κανόνες υπό την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας [98/34], οι οποίοι κατά το άρθρο 8 της οδηγίας αυτής πρέπει να γνωστοποιηθούν στην Επιτροπή πριν θεσπιστούν, οι εθνικές διατάξεις που χρησιμοποιούν ως απόδειξη της ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως σκύλων επίσης το υπόδειγμα ευρωπαϊκού διαβατηρίου ζώων συντροφιάς, όπως εμφαίνεται στην απόφαση [2003/803], και που επιπλέον προβλέπουν ότι τρίτοι, με την επικόλληση αυτοκόλλητων ετικετών ταυτοποιήσεως, επιφέρουν τροποποιήσεις σχετικά με την ταυτοποίηση του κυρίου και του ζώου στα μέρη Ι έως ΙΙΙ ενός τέτοιου διαβατηρίου;»
|
|
Case C-57/10
|
Στην υπόθεση C-57/10
|
|
35. Brought on 7 June 2004 by the VDV, the action in the main proceedings in Case C‑57/10 seeks annulment of the Decree of 5 May 2004.
|
35. Στην κύρια δίκη στην υπόθεση C‑57/10, με αίτηση ακυρώσεως που κατέθεσε στις 7 Ιουνίου 2004, η Vlaamse Dierenartsenvereniging ζητεί την ακύρωση του διατάγματος της 5ης Μαΐου 2004.
|
|
36. In that regard, the applicant in the main proceedings submits that that Decree infringes Articles 3(g) EC, 30 EC, 81 EC and 82 EC, the principles of free movement of goods, services, persons and capital, Regulation No 998/2003, Decision 2003/803 and Directive 98/34.
|
36. Εν προκειμένω, η αιτούσα της κύριας δίκης υποστηρίζει ότι το εν λόγω διάταγμα παραβαίνει τα άρθρα 3, στοιχείο ζ΄, ΕΚ, 30 ΕΚ, 81 ΕΚ και 82 ΕΚ, παραβιάζει τις αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, των υπηρεσιών, των προσώπων και των κεφαλαίων και παραβαίνει τον κανονισμό 998/2003, την απόφαση 2003/803 καθώς και την οδηγία 98/34.
|
|
37. By setting a more detailed method for determining the unique number of the pet passport than that provided for by the European Union legislation, the Decree of 5 May 2004, firstly, fails to have regard to the direct effect of European Union regulations and decisions laid down in Article 249 EC and, secondly, constitutes a technical standard which, in disregard of Directive 98/34, has not been communicated to the Commission.
|
37. Ορίζοντας τον τρόπο καθορισμού του μοναδικού αριθμού του διαβατηρίου για ζώο συντροφιάς κατά τρόπο πιο λεπτομερή από ό,τι προβλέπει η ρύθμιση της Ένωσης, το διάταγμα της 5ης Μαΐου 2004, αφενός, παραβλέπει το άμεσο αποτέλεσμα που το άρθρο 249 ΕΚ αναγνωρίζει στους κανονισμούς και στις αποφάσεις της Ένωσης και, αφετέρου, συνιστά τεχνικό πρότυπο το οποίο, κατά παράβαση της οδηγίας 98/34, δεν γνωστοποιήθηκε στην Επιτροπή.
|
|
38. The defendant in the main proceedings submits that, in accordance with Regulation No 998/2003, the national authorities have some discretion as regards determination of that unique number which authorises them to adopt supplementary decisions with a view to establishing an appropriate procedure for identification. It also takes the view that the Decree of 5 May 2004 does not fall within the scope of Directive 98/34.
|
38. Το καθού της κύριας δίκης διατείνεται ότι, για τον καθορισμό αυτού του μοναδικού αριθμού, σύμφωνα με τον κανονισμό 998/2003, οι εθνικές αρχές έχουν διακριτική ευχέρεια που τους παρέχει τη δυνατότητα να εκδώσουν συμπληρωματικές αποφάσεις, για να εισαχθεί ορθή διαδικασία ταυτοποιήσεως. Θεωρεί επίσης ότι το διάταγμα της 5ης Μαΐου 2004 δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 98/34.
|
|
39. In a judgment of 9 January 2006 (No 136 163), dismissing the application for suspension of the enforcement of that Decree, the national court held that the mere fact that a particular matter is regulated by directly binding provisions at the European Union level does not prevent the competent national authority, with a view to promoting the general domestic interest, from enacting supplementary legislative measures of its own in respect of aspects which are not contained in the European Union legislative measure or when that measure does not preclude a supplementary domestic legislative measure. The defendant in the main proceedings was able therefore, in the view of that court, to enact a domestic legislative measure provided that the latter did not prevent the European Union legislation from being wholly effective. Since neither Regulation No 998/2003 nor Decision 2003/803 contained any provision relating to the production and distribution to veterinarians of passports for cats and ferrets, the Decree of 28 May 2004 does not depart from the framework created by that decision.
|
39. Με απόφαση της 9ης Ιανουαρίου 2006 (αριθ. 136 163), με την οποία απέρριψε αίτηση αναστολής εκτελέσεως του εν λόγω διατάγματος, το αιτούν δικαστήριο εκτίμησε ότι απλώς και μόνον το γεγονός ότι ένα συγκεκριμένο ζήτημα διέπεται από άμεσα δεσμευτικές διατάξεις στο επίπεδο της Ένωσης δεν αποκλείει τη δυνατότητα η αρμόδια εθνική αρχή στον σχετικό τομέα να θεσπίσει, συμπληρωματικά και για να προασπίσει το κοινό εθνικό συμφέρον, δικές της διατάξεις όσον αφορά πτυχές που δεν διέπονται από τη ρύθμιση της Ένωσης ή όταν η ρύθμιση αυτή δεν αποκλείει τη θέσπιση συμπληρωματικής εθνικής ρυθμίσεως. Κατά συνέπεια, το καθού της κύριας δίκης μπορούσε, κατά το εν λόγω δικαστήριο, να θεσπίσει ρύθμιση εσωτερικού δικαίου, αρκεί η ρύθμιση αυτή να μην εμποδίζει τη ρύθμιση της Ένωσης να παραγάγει στο ακέραιο τα αποτελέσματά της. Εφόσον ούτε ο κανονισμός 998/2003 ούτε η απόφαση 2003/803 περιέχουν διατάξεις σχετικά με τη δημιουργία και τη διανομή στους κτηνιάτρους των διαβατηρίων που προορίζονται για σκύλους και κουνάβια, το βαλλόμενο διάταγμα δεν εξέρχεται του πλαισίου που χάραξε η εν λόγω απόφαση.
|
|
40. Since the applicant in the main proceedings maintained its arguments as to the incompatibility of the Decree of 5 May 2004 with the European Union legislation, the Raad van State decided to stay the proceedings and to refer the following questions to the Court for a preliminary ruling:
|
40. Δεδομένου ότι η αιτούσα της κύριας δίκης ενέμεινε στην επιχειρηματολογία της όσον αφορά την ασυμβατότητα του διατάγματος της 5ης Μαΐου 2004 με τη ρύθμιση της Ένωσης, το Raad van State αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να θέσει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
|
|
‘1. Do Articles 3(b), 4(2), 5 and the second paragraph of Article 17 of [Regulation No 998/2003] and the articles of and annexes to [Decision 2003/803] preclude national legislation regulating passports for cats and ferrets from referring to the model and the additional requirements laid down in [Decision 2003/803], yet also prescribing that every passport must bear a unique number consisting of 13 characters, namely, “BE”, being the ISO code for Belgium, followed by the identification number of the distributor consisting of two digits and a serial number consisting of nine digits?
|
«1) Εμποδίζουν τα άρθρα 3, στοιχείο β΄, 4, παράγραφος 2, 5 και 17, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού [998/2003] και τα άρθρα και παραρτήματα της αποφάσεως [2003/803] εθνική ρύθμιση σχετικά με τα διαβατήρια για γάτες και κουνάβια να παραπέμψει στο υπόδειγμα και στις πρόσθετες απαιτήσεις που καθορίστηκαν με την απόφαση [2003/803], αλλά να επιβάλει συμπληρωματικά ότι κάθε διαβατήριο πρέπει να φέρει ένα μοναδικό αριθμό δεκατριών χαρακτήρων, δηλαδή “ΒΕ”, τον κωδικό ISO για το Βέλγιο, συνοδευόμενο από τον διψήφιο αριθμό εγκρίσεως του διανομέα και από ένα εννεαψήφιο αύξοντα αριθμό;
|
|
2. Is national legislation which in regard to the passport for cats and ferrets refers to the model and the additional requirements laid down in [Decision 2003/803], yet in addition prescribes that every passport must bear a unique number consisting of 13 characters, namely, “BE”, the ISO code for Belgium, followed by the identification number of the distributor consisting of two digits and a serial number consisting of nine digits, a technical regulation within the meaning of Article 1 of [Directive 98/34] which, under Article 8 of that Directive, must be communicated to the … Commission before its enactment?’
|
2) Αποτελεί τεχνικό κανόνα υπό την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας [98/34], ο οποίος κατά το άρθρο 8 της οδηγίας αυτής πρέπει να κοινοποιηθεί στην Επιτροπή […] πριν θεσπιστεί, εθνική ρύθμιση η οποία σχετικά με τα διαβατήρια για γάτες και κουνάβια παραπέμπει στο υπόδειγμα και στις πρόσθετες απαιτήσεις που καθορίστηκαν με την απόφαση [2003/803], αλλά επιβάλλει συμπληρωματικά ότι κάθε διαβατήριο πρέπει να φέρει ένα μοναδικό αριθμό δεκατριών χαρακτήρων, δηλαδή “ΒΕ”, τον κωδικό ISO για το Βέλγιο, συνοδευόμενο από τον διψήφιο αριθμό εγκρίσεως του διανομέα και από ένα αύξοντα εννεαψήφιο αριθμό;»
|
|
Consideration of the questions referred
|
Επί των προδικαστικών ερωτημάτων
|
|
Preliminary observations
|
Προκαταρκτικές παρατηρήσεις
|
|
41. In its observations, the VDV, the applicant in the three sets of main proceedings, sets out two additional questions on which, because of their importance, it also wishes the Court to rule.
|
41. Με τις παρατηρήσεις της, η Vlaamse Dierenartsenvereniging, αιτούσα στις τρεις κύριες δίκες, θέτει δύο πρόσθετα ζητήματα και υποστηρίζει ότι το Δικαστήριο πρέπει να αποφανθεί επίσης επ’ αυτών λόγω της σημασίας τους.
|
|
42. In that regard, it must be borne in mind that, in the context of the cooperation between the Court and the national courts provided for by Article 267 TFEU, it is solely for the national court before which the dispute has been brought, and which must assume responsibility for the subsequent judicial decision, to determine in the light of the particular circumstances of the case both the need for a preliminary ruling in order to enable it to deliver judgment and the relevance of the questions which it submits to the Court (see, to that effect, Case C‑138/08 Hochtief and Linde-Kca-Dresden [2009] ECR I‑9889, paragraph 20 and the case-law cited).
|
42. Εν προκειμένω, πρέπει να υπομνησθεί ότι, στο πλαίσιο της συνεργασίας μεταξύ του Δικαστηρίου και των εθνικών δικαστηρίων, όπως αυτή προβλέπεται από το άρθρο 267 ΣΛΕΕ, μόνο στον εθνικό δικαστή, ο οποίος έχει επιληφθεί της διαφοράς και οφείλει να αναλάβει την ευθύνη της δικαστικής αποφάσεως που πρόκειται να εκδοθεί, απόκειται να εκτιμήσει, με γνώμονα τις ιδιαιτερότητες της υποθέσεως που εκκρεμεί ενώπιόν του, τόσο την ανάγκη εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως για να μπορέσει να εκδώσει την απόφασή του όσο και τη λυσιτέλεια των ερωτημάτων που θέτει στο Δικαστήριο (βλ., στο ίδιο πνεύμα, απόφαση της 15ης Οκτωβρίου 2009, C‑138/08, Hochtief και Linde-Kca-Dresden, Συλλογή 2009, σ. I‑9889, σκέψη 20 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
|
|
43. The right to determine the questions to be put to the Court thus devolves upon the national court alone and the parties may not change their tenor ( Hochtief and Linde-Kca-Dresden , paragraph 21 and the case-law cited).
|
43. Κατά συνέπεια, η δυνατότητα καθορισμού των ερωτημάτων που πρέπει να υποβληθούν στο Δικαστήριο ανήκει μόνο στον εθνικό δικαστή, οι δε διάδικοι δεν μπορούν να μεταβάλουν το περιεχόμενό τους (προαναφερθείσα απόφαση Hochtief και Linde-Kca-Dresden, σκέψη 21 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
|
|
44. In addition, to alter the substance of the questions referred for a preliminary ruling, or to answer the additional questions mentioned by the applicants in the main proceedings in their observations, would be incompatible with the Court’s function under Article 267 TFEU and with its duty to ensure that the governments of the Member States and the parties concerned are given the opportunity to submit observations under Article 23 of the Statute of the Court of Justice, bearing in mind that under that provision only the order of the national court is notified to the interested parties (see, to that effect, Hochtief and Linde-Kca-Dresden , paragraph 22 and the case-law cited).
|
44. Άλλωστε, ουσιώδης τροποποίηση των προδικαστικών ερωτημάτων ή απάντηση στα πρόσθετα ζητήματα που ανέφερε με τις παρατηρήσεις της η αιτούσα στις κύριες δίκες θα ήταν ασύμβατη με τον ρόλο που αναθέτει στο Δικαστήριο το άρθρο 267 ΣΛΕΕ καθώς και με την υποχρέωση του Δικαστηρίου να διασφαλίζει στις κυβερνήσεις των κρατών μελών και στα ενδιαφερόμενα μέρη τη δυνατότητα να υποβάλλουν παρατηρήσεις σύμφωνα με το άρθρο 23 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι, βάσει της διατάξεως αυτής, μόνον οι αποφάσεις περί παραπομπής κοινοποιούνται στα ενδιαφερόμενα μέρη (βλ., στο ίδιο πνεύμα, προαναφερθείσα απόφαση Hochtief και Linde-Kca-Dresden, σκέψη 22 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
|
|
45. It follows that the Court cannot undertake an analysis of the additional questions raised by the VDV.
|
45. Επομένως, το Δικαστήριο δεν δύναται να αποδυθεί σε ανάλυση των πρόσθετων ζητημάτων που έθεσε η Vlaamse Dierenartsenvereniging.
|
|
The first questions in Cases C‑42/10 and C‑57/10
|
Επί των πρώτων ερωτημάτων στις υποθέσεις C‑42/10 και C‑57/10
|
|
46. In its first questions in Cases C‑42/10 and C‑57/10, the national court asks, in essence, whether Articles 3(b), 4(2), 5 and the second paragraph of Article 17 of Regulation No 998/2003 and the articles of and annexes to Decision 2003/803 must be interpreted as precluding national legislation, such as that at issue in the main proceedings, which lays down a numbering system for pet passports comprising a unique number consisting of the two-letter ISO code for the Kingdom of Belgium (BE) followed by the identification number of the authorised distributor consisting of two digits and a serial number consisting of nine digits.
|
46. Με τα πρώτα ερωτήματά του στις υποθέσεις C‑42/10 και C‑57/10, το αιτούν δικαστήριο ζητεί στην ουσία να διευκρινιστεί αν τα άρθρα 3, στοιχείο β΄, 4, παράγραφος 2, 5 και 17, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 998/2003, καθώς και τα άρθρα και παραρτήματα της αποφάσεως 2003/803 έχουν την έννοια ότι αποκλείουν εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στις κύριες δίκες, η οποία επιβάλλει αρίθμηση των διαβατηρίων ζώων συντροφιάς συνιστάμενη σε ένα μοναδικό αριθμό ο οποίος περιέχει τον με δύο χαρακτήρες κωδικό ISO του Βασιλείου του Βελγίου «BE», συνοδευόμενο από τον διψήφιο αριθμό εγκρίσεως του εγκεκριμένου διανομέα και από σειρά εννέα αριθμών.
|
|
47. In that regard, it must be borne in mind that, by virtue of the very nature of regulations and of their function in the system of sources of European Union law, the provisions of regulations generally have immediate effect in the national legal systems without it being necessary for the national authorities to adopt measures of application or without it being necessary for the European Union legislature to adopt supplementary legislation (Case C‑367/09 SGS Belgium and Others [2010] ECR I‑0000, paragraph 32 and the case-law cited).
|
47. Εν προκειμένω, πρέπει να υπομνησθεί ότι, ακριβώς λόγω της φύσεώς τους και της λειτουργίας τους στο σύστημα των πηγών του δικαίου της Ένωσης, οι διατάξεις ενός κανονισμού παράγουν, κατά κανόνα, άμεσα αποτελέσματα στις εθνικές έννομες τάξεις, χωρίς να χρειάζεται οι εθνικές αρχές να λάβουν μέτρα εφαρμογής ή ο νομοθέτης της Ένωσης να θεσπίσει συμπληρωματικές ρυθμίσεις (απόφαση της 28ης Οκτωβρίου 2010, C‑367/09, SGS Belgium κ.λπ., δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 32 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
|
|
48. Some of the provisions of a regulation, even if supplemented by an implementing decision, may, however, necessitate, for their implementation, the adoption of national measures of application (see, by analogy, Case C-403/98 Monte Arcosu [2001] ECR I-103, paragraph 26).
|
48. Παρά ταύτα, για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων ενός κανονισμού, ακόμη και αν συμπληρώνονται με εκτελεστική απόφαση, ενδέχεται να είναι αναγκαία η λήψη εθνικών μέτρων εφαρμογής (βλ., κατ’ αναλογία, απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 2001, C-403/98, Monte Arcosu, Συλλογή 2001, σ. I-103, σκέψη 26).
|
|
49. That is manifestly the case of Article 5(1)(b) of Regulation No 998/2003, read in conjunction with Annex II, B, point 2(c) to Decision 2003/803.
|
49. Προδήλως αυτό συμβαίνει με το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 998/2003, σε συνδυασμό με το παράρτημα II, B, σημείο 2, στοιχείο γ΄, της αποφάσεως 2003/803.
|
|
50. Apart from the obligation to state the ISO code of the Member State of issue at the head of the series of digits comprising the unique number to be entered on the pet passport, those provisions of Regulation No 998/2003 and of Decision 2003/803 do not lay down any specific method for determining that number. They therefore place on the Member States the obligation of defining the method for determining that number.
|
50. Συγκεκριμένα, εξαιρουμένης της υποχρεώσεως να αναγράφεται ο αριθμός ISO του κράτους μέλους εκδόσεως στην αρχή της σειράς των χαρακτήρων που αποτελούν τον μοναδικό αριθμό τον οποίο πρέπει να φέρει το διαβατήριο ζώου συντροφιάς, οι εν λόγω διατάξεις του κανονισμού 998/2003 και της αποφάσεως 2003/803 δεν επιβάλλουν συγκεκριμένο τρόπο καθορισμού του αριθμού αυτού. Έτσι, αναθέτουν στα κράτη μέλη να ορίσουν τον τρόπο καθορισμού του εν λόγω αριθμού.
|
|
51. It must be held that the national legislation at issue in the main proceedings meets the requirements concerning the numbering of the passports laid down in Article 5(1)(b) of Regulation No 998/2003, read in conjunction with Annex II, B, point 2(c) to Decision 2003/803. That national legislation provides, firstly, that each passport is to have a unique number and, secondly, that the first two characters of that number are to consist of the two-letter ISO code for the Kingdom of Belgium (BE). The national legislation at issue, by implementing the provisions of European Union law referred to above and by specifying, in addition, the numbering system for the other characters comprising the passport number, ensures that those provisions have their full effect.
|
51. Διαπιστώνεται ότι η επίμαχη στις κύριες δίκες εθνική ρύθμιση ικανοποιεί τις επιταγές σχετικά με την αρίθμηση των διαβατηρίων οι οποίες τάσσονται από το άρθρο 5, παράγραφος 1, στοιχείο β΄, του κανονισμού 998/2003, σε συνδυασμό με το παράρτημα II, B, σημείο 2, στοιχείο γ΄, της αποφάσεως 2003/803. Συγκεκριμένα, η εν λόγω εθνική ρύθμιση ορίζει, αφενός, ότι κάθε διαβατήριο φέρει δικό του μοναδικό αριθμό και, αφετέρου, ότι οι δύο πρώτοι χαρακτήρες του αριθμού αυτού εμφαίνουν τον κωδικό ISO του Βασιλείου του Βελγίου «BE». Η επίμαχη εθνική ρύθμιση, εφαρμόζοντας τις προαναφερθείσες διατάξεις του δικαίου της Ένωσης και διευκρινίζοντας, επιπλέον, τον τρόπο παραθέσεως των λοιπών χαρακτήρων από τους οποίους αποτελείται ο αριθμός του διαβατηρίου, διασφαλίζει την πλήρη αποτελεσματικότητα των τελευταίων διατάξεων.
|
|
52. It follows from the foregoing that the answer to the first questions in Cases C‑42/10 and C‑57/10 is that Articles 3(b), 4(2), 5 and the second paragraph of Article 17 of Regulation No 998/2003 and the articles of and annexes to Decision 2003/803 must be interpreted as meaning that they do not preclude national legislation which lays down a numbering system for pet passports comprising a unique number consisting of the two-letter ISO code for the Member State concerned followed by the identification number of the authorised distributor consisting of two digits and a serial number consisting of nine digits.
|
52. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι στα πρώτα ερωτήματα στις υποθέσεις C‑42/10 και C‑57/10 πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 3, στοιχείο β΄, 4, παράγραφος 2, 5 και 17, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 998/2003 καθώς και τα άρθρα και τα παραρτήματα της αποφάσεως 2003/803 έχουν την έννοια ότι δεν αποκλείουν εθνική ρύθμιση η οποία επιβάλλει αρίθμηση των διαβατηρίων ζώων συντροφιάς συνιστάμενη σε ένα μοναδικό αριθμό ο οποίος περιέχει τον με δύο χαρακτήρες κωδικό ISO του περί ου πρόκειται κράτους μέλους συνοδευόμενο από τον διψήφιο αριθμό εγκρίσεως του εγκεκριμένου διανομέα και από σειρά εννέα αριθμών, όταν η ρύθμιση αυτή διασφαλίζει τη μοναδικότητα αυτού του αριθμού ταυτοποιήσεως.
|
|
The second question in Case C‑42/10 and the first question in Case C‑45/10
|
Επί του δευτέρου ερωτήματος στην υπόθεση C‑42/10 και του πρώτου ερωτήματος στην υπόθεση C‑45/10
|
|
53. By its second question in Case C‑42/10 and its first question in Case C‑45/10, the national court asks, in essence, whether Articles 3(b), 4(2), 5 and the second paragraph of Article 17 of Regulation No 998/2003 and the articles of and annexes to Decision 2003/803 preclude legislation, such as that at issue in the main proceedings, under which, firstly, a pet passport is used not only as a travel document pursuant to the European Union legislation but also as proof of identification and registration of dogs at a national level and, secondly, the format of the identifying details of the owner and the animal entered therein differ from that provided for in Decision 2003/803 and the amendment thereof is carried out by affixing the new details over the old using self-adhesive stickers.
|
53. Με το δεύτερο ερώτημά του στην υπόθεση C‑42/10 και το πρώτο ερώτημά του στην υπόθεση C‑45/10, το αιτούν δικαστήριο ζητεί στην ουσία να διευκρινιστεί αν τα άρθρα 3, στοιχείο β΄, 4, παράγραφος 2, 5 και 17, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 998/2003 καθώς και τα άρθρα και παραρτήματα της αποφάσεως 2003/803 αποκλείουν ρυθμίσεις, όπως οι επίμαχες στις κύριες δίκες, κατ’ εφαρμογήν των οποίων, αφενός, το διαβατήριο ζώου συντροφιάς χρησιμοποιείται όχι μόνον ως ταξιδιωτικό έγγραφο κατ’ εφαρμογήν της ρυθμίσεως της Ένωσης, αλλά και ως απόδειξη της ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως των σκύλων σε εθνικό επίπεδο, και, αφετέρου, η μεν παρουσίαση, επί του διαβατηρίου αυτού, των στοιχείων σχετικά με την ταυτοποίηση του κυρίου και του ζώου διαφέρει από εκείνη την οποία προβλέπει η απόφαση 2003/803, η δε τροποποίηση των στοιχείων αυτών γίνεται με επικόλληση, με τη βοήθεια αυτοκόλλητων ετικετών, των νέων στοιχείων πάνω από τα παλαιά.
|
|
54. Firstly, with regard to the use of a pet passport as proof of identification and registration of dogs at the national level, it is appropriate to point out that what is at issue is the use of that passport for parallel purposes different from those underlying the European Union legislation, that is to say, the harmonisation of animal health requirements applicable to the non-commercial intra-Community movement of pet animals.
|
54. Πρώτον, όσον αφορά τη χρήση του διαβατηρίου για ζώο συντροφιάς ως αποδείξεως της ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως των σκύλων σε εθνικό επίπεδο, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι επίμαχη είναι η χρήση του εν λόγω διαβατηρίου για σκοπούς παράλληλους και διαφορετικούς από εκείνους που διέπουν τη ρύθμιση της Ένωσης, δηλαδή την εναρμόνιση των υγειονομικών όρων στις μη εμπορικού χαρακτήρα μετακινήσεις ζώων συντροφιάς.
|
|
55. In that regard, it must be noted that neither the letter nor the spirit of Regulation No 998/2003 and Decision 2003/803 permits the conclusion that a pet passport has the unique and exclusive function of meeting the objectives pursued by the European Union legislation or that, therefore, use of that passport, at national level, for other purposes is prohibited. On the contrary, it is apparent from recitals (3) and (4) in the preamble to Decision 2003/803 and from the model passport annexed to that decision that it includes pages enabling the inscription of data unconnected to the European Union legislation. Thus, it provides for certifications of vaccinations not required under Regulation No 998/2003 and sections entitled ‘clinical examination’ and ‘legalisation’ so that the pet passports can also be used for the movement of animals outside the European Union.
|
55. Εν προκειμένω, επισημαίνεται ότι ούτε το γράμμα ούτε το πνεύμα του κανονισμού 998/2003 και της αποφάσεως 2003/803 επιτρέπουν το συμπέρασμα ότι το διαβατήριο ζώου συντροφιάς έχει ως μοναδική και αποκλειστική λειτουργία να επιτύχει τους σκοπούς της ρυθμίσεως της Ένωσης και ότι, ως εκ τούτου, απαγορεύεται η χρήση του διαβατηρίου αυτού, σε εθνικό επίπεδο, για άλλους σκοπούς. Αντιθέτως, από την τρίτη και την τέταρτη αιτιολογική σκέψη της αποφάσεως 2003/803 και από το υπόδειγμα διαβατηρίου που προσαρτάται στην εν λόγω απόφαση προκύπτει ότι το διαβατήριο αυτό έχει σελίδες που καθιστούν δυνατή την αναγραφή στοιχείων που δεν έχουν σχέση με τη ρύθμιση της Ένωσης. Έτσι, προβλέπει την αναγραφή της πιστοποιήσεως εμβολιασμών που δεν προβλέπονται από τον κανονισμό 998/2003 και περιέχει ενότητες υπό τον τίτλο «κλινική εξέταση» και «νομιμοποίηση» για να μπορούν τα διαβατήρια ζώου συντροφιάς να χρησιμοποιούνται και για τις μετακινήσεις ζώων εκτός της Ένωσης.
|
|
56. Accordingly, use of that passport for purposes other than those referred to in the European Union legislation cannot, in principle, be prohibited.
|
56. Κατά συνέπεια, η χρησιμοποίηση του διαβατηρίου αυτού για σκοπούς άλλους από εκείνους τους οποίους αφορά η ρύθμιση της Ένωσης κατ’ αρχήν δεν δύναται να απαγορευθεί.
|
|
57. Nevertheless, it is important that that use does not adversely affect either the effective application of Regulation No 998/2003 or Decision 2003/803 or the objectives which they pursue. It is neither shown nor even alleged by the parties to the main proceedings or by the interested parties referred to in Article 23 of the Statute of the Court who have submitted observations that use of the passport for purposes of identification and registration of dogs at a national level would have such an effect.
|
57. Παρά ταύτα, η χρήση αυτή πρέπει να μη θέτει υπό αμφισβήτηση ούτε την πραγματική εφαρμογή του κανονισμού 998/2003 και της αποφάσεως 2003/803 ούτε τους σκοπούς των νομοθετημάτων αυτών. Πάντως, από τους διαδίκους των κύριων δικών ή από τους ενδιαφερόμενους που αφορά το άρθρο 23 του Οργανισμού του Δικαστηρίου και που υπέβαλαν παρατηρήσεις ούτε αποδείχθηκε ούτε καν υποστηρίχθηκε ότι έχει τέτοιο αποτέλεσμα η χρήση του εν λόγω διαβατηρίου για σκοπούς ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως των σκύλων σε εθνικό επίπεδο.
|
|
58. Secondly, as regards entry of the identifying details of the owner and the animal, which are amended by affixing the new details over the old using self-adhesive stickers, it must be held that legislation such as that at issue in the main proceedings has the effect of establishing a pet passport which differs in its format from that of the model passport provided for in Decision 2003/803.
|
58. Δεύτερον, όσον αφορά την αναγραφή των στοιχείων σχετικά με την ταυτοποίηση του κυρίου και του ζώου, των οποίων η τροποποίηση γίνεται με επικόλληση νέων στοιχείων πάνω στα παλαιά με τη βοήθεια αυτοκόλλητων ετικετών, διαπιστώνεται ότι ρύθμιση όπως η επίμαχη στις κύριες δίκες έχει ως αποτέλεσμα να καθιερώσει διαβατήριο ζώων συντροφιάς του οποίου η μορφή διαφέρει από εκείνη του υποδείγματος διαβατηρίου που προβλέπει η απόφαση 2003/803.
|
|
59. Thus, while Annex I to Decision 2003/803 provides that the first page of the model passport is to comprise three fields for entry of the identity and address of three successive owners of the animal, the legislation at issue in the main proceedings provides that the first page of the pet passport is to have only one field, over which self-adhesive stickers must be successively affixed when the address or identity of the animal’s owner changes.
|
59. Έτσι, ενώ το παράρτημα I της αποφάσεως 2003/803 προβλέπει ότι η πρώτη σελίδα του υποδείγματος διαβατηρίου περιέχει τρεις χώρους που καθιστούν δυνατό να αναγραφούν το ονοματεπώνυμο και η διεύθυνση τριών διαδοχικών κυρίων του ζώου, η επίμαχη στις κύριες δίκες ρύθμιση ορίζει ότι η πρώτη σελίδα του διαβατηρίου ζώου συντροφιάς περιέχει μόνον ένα χώρο στον οποίο αυτοκόλλητες ετικέτες πρέπει να επικολλώνται διαδοχικώς, αναλόγως των μεταβολών της διευθύνσεως ή του ονοματεπωνύμου του κυρίου του ζώου.
|
|
60. In that regard, it must be borne in mind that, pursuant to the fourth paragraph of Article 288 TFEU, a Commission decision addressed to the Member States is to be binding in its entirety.
|
60. Εν προκειμένω, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 288, τέταρτο εδάφιο, ΣΛΕΕ, οι αποφάσεις της Επιτροπής που απευθύνονται στα κράτη μέλη είναι δεσμευτικές ως προς όλα τα μέρη τους.
|
|
61. In addition, it follows from the very object of Decision 2003/803, from the model passport set out in Annex I thereto and from Annex II, A, point 1, to that decision, which states that ‘[t]he format of the model passport shall be uniform’, that the purpose of that decision is to establish a uniform document, no matter which Member State issues it, and the format and content of which the Member States are required to follow, subject to minor adaptations exhaustively listed in Annex II, C, point 4, to that decision.
|
61. Επιπλέον, από τον ίδιο τον σκοπό της αποφάσεως 2003/803, του υποδείγματος διαβατηρίου που εμφαίνεται στο παράρτημά της I και του παραρτήματος II, A, σημείο 1, της αποφάσεως αυτής, το οποίο αναφέρει ότι «[η] μορφή του διαβατηρίου είναι ενιαίου τύπου», προκύπτει ότι η απόφαση εκείνη έχει ως αντικείμενο να καθιερώσει ένα ομοιόμορφο έγγραφο, όποιο και αν είναι το κράτος που το χορηγεί, του οποίου η μορφή και το περιεχόμενο είναι υποχρεωτικά για τα κράτη μέλη, με την επιφύλαξη ησσόνων προσαρμογών που απαριθμούνται περιοριστικά στο παράρτημα II, Γ, σημείο 4, της εν λόγω αποφάσεως.
|
|
62. By laying down the format of the first page of the pet passport on which there is only one field available for entry of the identity and address of the first owner of the animal and to which any later amendments are made by affixing self-adhesive stickers, legislation such as that at issue in the main proceedings fails to have regard to the requirement for a uniform format provided for in the form of the model passport, which requires in particular that the first page of the pet passport have fields and a format enabling the identity and address of three successive owners of the animal to be entered.
|
62. Πάντως, ορίζοντας ότι στην πρώτη σελίδα του διαβατηρίου ζώου συντροφιάς υπάρχει χώρος μόνο για να αναγραφούν το ονοματεπώνυμο και η διεύθυνση του πρώτου κυρίου του ζώου και ότι οι μεταγενέστερες τροποποιήσεις των στοιχείων αυτών γίνονται με επικόλληση αυτοκόλλητων ετικετών, ρύθμιση όπως η επίμαχη στις κύριες δίκες παραβλέπει την τασσόμενη από το υπόδειγμα διαβατηρίου επιταγή ομοιομορφίας, κατά την οποία, μεταξύ άλλων, η πρώτη σελίδα του διαβατηρίου ζώου συντροφιάς πρέπει να αφήνει χώρους και να έχει μορφή κατάλληλη για την αναγραφή του ονοματεπωνύμου και της διευθύνσεως τριών διαδοχικών κυρίων του ζώου.
|
|
63. Furthermore, as the Commission submitted at the hearing, placing self-adhesive stickers one on top of the other prevents identification of the successive owners of the animal when such identification is decisive in the field of animal health and Regulation No 988/2003 and Decision 2003/803 specifically lay down requirements in that regard.
|
63. Επιπλέον, όπως η Επιτροπή υποστήριξε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, η αλλεπάλληλη επικόλληση αυτοκόλλητων ετικετών εμποδίζει την ταυτοποίηση των διαδοχικών κυρίων του ζώου, μολονότι η ταυτοποίηση αυτή είναι καθοριστική στον τομέα του υγειονομικού ελέγχου και μολονότι ο κανονισμός 998/2003 και η απόφαση 2003/803 παρεμβαίνουν ακριβώς στον τομέα αυτόν.
|
|
64. Similarly, the use of self-adhesive stickers such as those provided for in the legislation at issue in the main proceedings, which gives rise to a change to the format laid down in the model passport, also has the effect of hindering the transfer of pets outside the Member State of origin by requiring, in such situations, the issue of a new passport in the Member State of destination.
|
64. Ομοίως, η χρήση αυτοκόλλητων ετικετών όπως οι προβλεπόμενες από την επίμαχη στις κύριες δίκες ρύθμιση, η οποία επιφέρει μεταβολές στο υπόδειγμα διαβατηρίου, έχει επίσης ως αποτέλεσμα να εμποδίζει τη μεταφορά ζώων συντροφιάς εκτός του κράτους μέλους καταγωγής, επιβάλλοντας, σε τέτοιες περιπτώσεις, την έκδοση νέου διαβατηρίου στο κράτος μέλος προορισμού.
|
|
65. Having regard to the foregoing considerations, the answer to the second question in Case C‑42/10 and the first question in Case C‑45/10 is that Articles 3(b), 4(2), 5 and the second paragraph of Article 17 of Regulation No 998/2003 and the articles of and annexes to Decision 2003/803 must be interpreted as:
|
65. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, στο δεύτερο ερώτημα στην υπόθεση C‑42/10 και στο πρώτο ερώτημα στην υπόθεση C‑45/10 πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι τα άρθρα 3, στοιχείο β΄, 4, παράγραφος 2, 5 και 17, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού 998/2003, καθώς και τα άρθρα και παραρτήματα της αποφάσεως 2003/803 έχουν την έννοια ότι:
|
|
– not precluding legislation, such as that at issue in the main proceedings, under which a pet passport is used not only as a travel document pursuant to European Union legislation but also as proof of identification and registration of dogs at a national level,
|
– δεν αποκλείουν ρύθμιση, όπως οι επίμαχη στις κύριες δίκες, κατ’ εφαρμογήν της οποίας το διαβατήριο ζώου συντροφιάς χρησιμοποιείται όχι μόνον ως ταξιδιωτικό έγγραφο, σύμφωνα με τη ρύθμιση της Ένωσης, αλλά και ως απόδειξη της ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως των σκύλων σε εθνικό επίπεδο, και
|
|
– precluding legislation, such as that at issue in the main proceedings, under which only one field is available in the pet passport for entry of the identity and address of the owner of the animal and to which any later amendments are made by affixing self-adhesive stickers.
|
– αποκλείουν εθνική νομοθεσία, όπως η επίμαχη στις κύριες δίκες, η οποία προβλέπει μόνον ένα χώρο στο διαβατήριο ζώου συντροφιάς για την αναγραφή του ονοματεπωνύμου και της διευθύνσεως του κυρίου του ζώου, στοιχείων των οποίων οι μεταγενέστερες τροποποιήσεις γίνονται με επικόλληση αυτοκόλλητων ετικετών.
|
|
The second questions in Cases C‑45/10 and C‑57/10
|
Επί των δευτέρων ερωτημάτων στις υποθέσεις C‑45/10 και C‑57/10
|
|
66. By its second questions in Cases C‑45/10 and C‑57/10, the national court asks, in essence, whether national provisions, such as those in the Belgian legislation concerning the pet passport and relating to the use thereof as proof of identification and registration of dogs, and to the use of self-adhesive stickers to amend the identity details of the owner and the animal, on the one hand, and to those relating to the determination of a unique number for cats and ferrets, on the other, must be regarded as technical standards within the meaning of Directive 98/34.
|
66. Με τα δεύτερα ερωτήματά του στις υποθέσεις C‑45/10 και C‑57/10, το αιτούν δικαστήριο ζητεί στην ουσία να διευκρινιστεί αν εθνικές διατάξεις, όπως, αφενός, εκείνες που περιλαμβάνονται στη βελγική ρύθμιση σχετικά με το διαβατήριο ζώου συντροφιάς και αφορούν τη χρησιμοποίησή του ως αποδείξεως ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως των σκύλων, καθώς και τη χρήση αυτοκόλλητων ετικετών για να γίνουν οι μεταβολές σχετικά με την ταυτοποίηση του κυρίου και του ζώου, και, αφετέρου, εκείνες που αφορούν τον καθορισμό ενός μοναδικού αριθμού για τις γάτες και τα κουνάβια, πρέπει να θεωρηθούν τεχνικοί κανόνες υπό την έννοια της οδηγίας 98/34.
|
|
67. In that regard, it must be borne in mind, as is apparent from the legal basis of Directive 98/34, namely, Article 100a of the EC Treaty (now, after amendment, Article 95 EC), and from recitals (2) and (4) in the preamble to that directive, that the European Union legislation laying down a procedure for the provision of information in the field of technical standards and regulations and of rules on Information Society services contributes to the proper functioning of the internal market by ensuring, in particular, the free movement of goods.
|
67. Εν προκειμένω, πρέπει να επισημανθεί, όπως προκύπτει από τη νομική βάση της οδηγίας 98/34, δηλαδή από το άρθρο 100 A της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρο 95 ΕΚ), καθώς και από τη δεύτερη και τέταρτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας αυτής, ότι η ρύθμιση της Ένωσης που προβλέπει μια διαδικασία πληροφορήσεως στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, διασφαλίζοντας ιδίως την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων.
|
|
68. In addition, the Court has had occasion to point out that only products which can be valued in money and which are capable, as such, of forming the subject of commercial transactions fall within the scope of the free movement of goods (see, to that effect, inter alia, Case 7/68 Commission v Italy [1968] ECR 617, 626, and Case C‑65/05 Commission v Greece [2006] ECR I‑10341, paragraphs 23 to 25).
|
68. Εξάλλου, το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να διευκρινίσει ότι στο πεδίο της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων εμπίπτουν μόνον τα προϊόντα που είναι αποτιμητά σε χρήμα και που, ως τέτοια, μπορούν να γίνουν το αντικείμενο εμπορικών συναλλαγών (βλ. στο ίδιο πνεύμα, μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 10ης Δεκεμβρίου 1968, 7/68, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 805, 809, και της 26ης Οκτωβρίου 2006, C‑65/05, Επιτροπή κατά Ελλάδας, Συλλογή 2006, σ. I‑10341, σκέψεις 23 έως 25).
|
|
69. It is not in dispute that pet passports, since they bear a unique number and identify a specific animal, cannot, as such, be the object of commercial transactions.
|
69. Πάντως, δεν αμφισβητείται ότι τα διαβατήρια ζώων συντροφιάς, εφόσον φέρουν δικό τους μοναδικό αριθμό και ταυτοποιούν συγκεκριμένο ζώο, δεν μπορούν, ως τέτοια, να γίνουν το αντικείμενο εμπορικών συναλλαγών.
|
|
70. Those passports cannot therefore be classified as ‘products’ within the meaning of the case-law of the Court; nor can Directive 98/34 apply to them. Consequently, specifications such as those contained in the Belgian legislation at issue in the main proceedings cannot be classified as technical specifications which, in accordance with Article 8 of that directive, must be communicated in advance to the Commission and, failing that, must not be applied by the national court (see, to that effect, Case C‑20/05 Schwibbert [2007] ECR I‑9447, paragraphs 33 and 44 and the case-law cited).
|
70. Κατά συνέπεια, αποκλείεται τα εν λόγω διαβατήρια να μπορέσουν να χαρακτηριστούν ως «εμπόρευμα» υπό την έννοια της νομολογίας του Δικαστηρίου και να έχει επ’ αυτών εφαρμογή η οδηγία 98/34. Επομένως, προδιαγραφές, όπως οι προβλεπόμενες από την επίμαχη στις κύριες δίκες βελγική ρύθμιση, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως τεχνικές προδιαγραφές που, κατά το άρθρο 8 της οδηγίας αυτής, πρέπει προηγουμένως να γνωστοποιηθούν στην Επιτροπή και, αν δεν έχει γίνει αυτό, πρέπει να μένουν ανεφάρμοστες από τον εθνικό δικαστή (βλ., στο ίδιο πνεύμα, απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2007, C‑20/05, Schwibbert, Συλλογή 2007, σ. I‑9447, σκέψεις 33 και 44 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
|
|
71. It follows from the foregoing considerations that the answer to the second questions in Cases C‑45/10 and C‑57/10 is that national provisions, such as those in the legislation at issue in the main proceedings, concerning the pet passport and relating to its use as proof of identification and registration of dogs, and to the use of self-adhesive stickers to amend the identity details of the owner and the animal, on the one hand, and to those relating to the determination of a unique number for cats and ferrets, on the other, do not constitute technical standards within the meaning of Article 1 of Directive 98/34 which, in accordance with Article 8 thereof, must be communicated in advance to the Commission.
|
71. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι στα δεύτερα ερωτήματα στις υποθέσεις C‑45/10 και C‑57/10 πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι εθνικές διατάξεις, όπως, αφενός, εκείνες που περιλαμβάνονται στη βελγική ρύθμιση σχετικά με το διαβατήριο ζώου συντροφιάς και αφορούν τη χρησιμοποίησή του ως αποδείξεως ταυτοποιήσεως και καταχωρίσεως των σκύλων, καθώς και τη χρήση αυτοκόλλητων ετικετών για να γίνουν οι μεταβολές σχετικά με την ταυτοποίηση του κυρίου και του ζώου, και, αφετέρου, εκείνες που αφορούν τον καθορισμό ενός μοναδικού αριθμού για τις γάτες και τα κουνάβια, δεν αποτελούν τεχνικούς κανόνες υπό την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 98/34, οι οποίοι, κατά το άρθρο 8 της οδηγίας αυτής, πρέπει προηγουμένως να γνωστοποιηθούν στην Επιτροπή.
|
|
Costs
|
Επί των δικαστικών εξόδων
|
|
72. Since these proceedings are, for the parties to the main proceedings, a step in the action pending before the national court, the decision on costs is a matter for that court. Costs incurred in submitting observations to the Court, other than the costs of those parties, are not recoverable.
|
72. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριων δικών τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.
|