[pic] | EUROPEAN COMMISSION |

[pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |

Brussels, 16.12.2010

Βρυξέλλες, 16.12.2010

COM(2010) 775 final

COM(2010) 775 τελικό

2010/0373 (COD)

2010/0373 (COD)

.

.

Proposal for a

Πρόταση

REGULATION OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

establishing technical requirements for credit transfers and direct debits in euros and amending Regulation (EC) No 924/2009

σχετικά με την καθιέρωση τεχνικών απαιτήσεων για τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις σε ευρώ και με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 924/2009

(Text with EEA relevance)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

SEC(2010) 1583 final SEC(2010) 1584 final SEC(2010) 1585 final

SEC(2010) 1583 τελικόSEC(2010) 1584 τελικόSEC(2010) 1585 τελικό

EXPLANATORY MEMORANDUM

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

CONTEXT OF THE PROPOSAL

Πλαίσιο της προτασης

Grounds for and objectives of the proposal

Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

The present proposal has to be seen in the context of the creation of an Internal Market for payment services in euro (Single Euro Payments Area or SEPA) where there is effective competition and no difference of regime between cross-border and national payments, thereby providing significant savings and benefits to the wider European economy. SEPA will provide European citizens and businesses with competitively-priced, user-friendly and reliable payment services in euros, and will provide a platform for the development of payments-related innovation.

Η παρούσα πρόταση πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της δημιουργίας εσωτερικής αγοράς για τις υπηρεσίες πληρωμών σε ευρώ (Ενιαίος Χώρος Πληρωμών σε Ευρώ ή ΕΧΠΕ), όπου επικρατεί αποτελεσματικός ανταγωνισμός και δεν ισχύει διαφορετικό καθεστώς για τις διασυνοριακές και τις εθνικές πληρωμές, με αποτέλεσμα να εξασφαλίζονται σημαντικές εξοικονομήσεις και οφέλη για την ευρύτερη ευρωπαϊκή οικονομία. Ο ΕΧΠΕ θα προσφέρει στους πολίτες και στις επιχειρήσεις της Ευρώπης φιλικές προς τον χρήστη και αξιόπιστες υπηρεσίες πληρωμών σε ευρώ σε ανταγωνιστικές τιμές και θα εξασφαλίσει μια πλατφόρμα για την ανάπτυξη καινοτομιών που σχετίζονται με τις πληρωμές.

Although strongly supported by both the European Commission and the European Central Bank, SEPA was originally conceived as a primarily market-driven project. Union-wide schemes for credit transfers and direct debits were designed and implemented by the European Payments Council (EPC), a coordination and decision making body set up by the European banking sector to deliver SEPA. However, given the current slow rates of migration, there is increasing recognition by all categories of stakeholders that a legally binding end-date may be necessary to achieve successful project completion.

Παρά την έντονη υποστήριξη, τόσο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όσο και από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), ο ΕΧΠΕ είχε αρχικά σχεδιαστεί ως ένα έργο πρωτίστως αγορακεντρικό. Ενωσιακά συστήματα για τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις έχουν σχεδιαστεί και εφαρμόζονται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Πληρωμών (ΕΣΠ), ένα όργανο συντονισμού και λήψης αποφάσεων που συστάθηκε από τον ευρωπαϊκό τραπεζικό τομέα για την επίτευξη του ΕΧΠΕ. Ωστόσο, δεδομένων των σημερινών αργών ρυθμών μετάβασης, όλες οι κατηγορίες των ενδιαφερόμενων μερών αναγνωρίζουν ολοένα και περισσότερο ότι μπορεί να χρειάζεται μια νομικά δεσμευτική καταληκτική ημερομηνία για την επιτυχή ολοκλήρωση του έργου.

Full integration of the payment market will only be achieved once Union-wide payment instruments replace completely the national legacy instruments. In order to achieve this goal, migration end dates for credit transfers and direct debits in euro are set up through this Regulation.

Η πλήρης ενοποίηση της αγοράς πληρωμών θα επιτευχθεί μόνο όταν τα ενωσιακά μέσα πληρωμών αντικαταστήσουν τα εθνικά κληροδοτημένα μέσα. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, καθορίζονται μέσω του παρόντος κανονισμού καταληκτικές ημερομηνίες μετάβασης για τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις σε ευρώ.

General context

Γενικό πλαίσιο

On 28 January 2008, the SEPA Credit Transfer (SCT) was launched. Almost two years later, on 2 November 2009, the launch of the SEPA Direct Debit (SDD) marked the second crucial milestone on the way towards the realisation of SEPA through Union-wide schemes.

Στις 28 Ιανουαρίου 2008, ξεκίνησε το σύστημα μεταφορών πίστωσης του ΕΧΠΕ (ΜΠΕ). Σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, στις 2 Νοεμβρίου 2009, η εγκαινίαση του συστήματος άμεσων χρεώσεων του ΕΧΠΕ (ΑΧΕ) αποτέλεσε το δεύτερο σημαντικό ορόσημο στην πορεία προς την υλοποίηση του ΕΧΠΕ μέσω συστημάτων ενωσιακής εμβέλειας.

Secure and efficient payment systems are crucial to the conduct of economic transactions and to the proper functioning of the Internal Market. The euro as a common currency has facilitated cash payments between the Member States since 2002. However, electronic Union-wide payment instruments are still far from replacing national payments for a variety of reasons. The prevailing market uncertainty, the generally difficult economic climate, the disadvantages for first movers in a network business, the perceived lack of legal certainty on an appropriate long term business model for SDD complying fully with EU competition rules and the duplicate costs of operating both SEPA and legacy payment systems have led many market players, especially on the supply side to call for EU legislation setting an end-date for moving to SEPA. Two Resolutions of the European Parliament[1] have also stressed the need and advantages of a migration end date as have the ECOFIN Council conclusions[2] which invited the Commission in close collaboration with the ECB to carry out a thorough assessment. Under Article 127 of the Treaty on the Functioning of the European Union, the ECB (ESCB) has as a basic task to promote the smooth operation of payment systems. In this context, the ECB has played an important role in providing guidance to the market to develop SEPA.

Τα ασφαλή και αποτελεσματικά συστήματα πληρωμών είναι ζωτικής σημασίας για τη διεκπεραίωση των οικονομικών συναλλαγών και την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Το ευρώ, ως κοινό νόμισμα, έχει διευκολύνει από το 2002 τις πληρωμές σε μετρητά μεταξύ των κρατών μελών. Ωστόσο, τα ενωσιακά ηλεκτρονικά μέσα πληρωμών εξακολουθούν να απέχουν πολύ από το να αντικαταστήσουν τις εθνικές πληρωμές, για διάφορους λόγους. Η επικρατούσα αβεβαιότητα στην αγορά, το γενικά δυσμενές οικονομικό κλίμα, τα μειονεκτήματα για όσους αναλαμβάνουν την πρώτη κίνηση σε ένα δίκτυο επιχειρήσεων, η αντίληψη περί έλλειψης ασφάλειας δικαίου όσον αφορά το κατάλληλο μακροπρόθεσμο επιχειρηματικό μοντέλο για τις ΑΧΕ, που να τηρεί πλήρως τους ενωσιακούς κανόνες περί ανταγωνισμού, καθώς και το διπλό κόστος της παράλληλης λειτουργίας τόσο του ΕΧΠΕ όσο και των κληροδοτημένων συστημάτων πληρωμών, έχουν οδηγήσει πολλούς παράγοντες της αγοράς, ειδικά στην πλευρά της προσφοράς, να ζητούν νομοθεσία της ΕΕ για τον καθορισμό καταληκτικής ημερομηνίας μετάβασης στον ΕΧΠΕ. Σε δύο ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[1] έχουν επίσης επισημανθεί η αναγκαιότητα και τα πλεονεκτήματα μίας καταληκτικής ημερομηνίας μετάβασης, όπως και στα συμπεράσματα του Συμβουλίου ECOFIN[2], το οποίο κάλεσε την Επιτροπή να διενεργήσει ενδελεχή αξιολόγηση, σε στενή συνεργασία με την ΕΚΤ. Σύμφωνα με το άρθρο 127 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ΕΚΤ (ΕΣΚΤ) έχει ως βασική αποστολή να προάγει την ομαλή λειτουργία των συστημάτων πληρωμών. Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΚΤ έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην καθοδήγηση της αγοράς για την ανάπτυξη του ΕΧΠΕ.

Two years after the launch of the SEPA credit transfer, the number of SEPA credit transfers processed by clearing and settlement mechanisms located in the euro area has not yet reached the 10 % threshold. A linear extrapolation of the current SCT migration rate of 9.3 % (as of August 2010), suggests that it will take around 30 years to complete SEPA. Even in a more optimistic scenario, it seems very unlikely that SEPA migration will be completed in less than 15–20 years without additional legislative intervention. This inertia substantially delays SEPA migration and as a result could greatly reduce the direct and indirect potential benefits of SEPA for the wider European economy[3]. Although SEPA migration will require users, including citizens and small and medium sized companies, to changeover to a common Union-wide bank account numbering based on IBAN and BIC, the transition will be facilitated by industry through specific information efforts, the incorporation of IBAN and BIC on account statements and on payment cards as well as automatic conversion facilities.

Δύο έτη μετά την έναρξη των μεταφορών πίστωσης του ΕΧΠΕ, ο αριθμός των μεταφορών πίστωσης του ΕΧΠΕ που διεκπεραιώνονται μέσω μηχανισμών εκκαθάρισης και διακανονισμού οι οποίοι βρίσκονται στη ζώνη του ευρώ δεν έχει ακόμη αγγίξει το όριο του 10%. Από γραμμική παρέκταση του τρέχοντος ρυθμού μετάβασης σε ΜΠΕ, ήτοι 9,3% (στοιχεία Αυγούστου του 2010), συνάγεται ότι θα χρειαστούν περίπου 30 έτη για την ολοκλήρωση του ΕΧΠΕ. Ακόμη και σε ένα πιο αισιόδοξο σενάριο, φαίνεται σχεδόν απίθανο να ολοκληρωθεί η μετάβαση στον ΕΧΠΕ σε λιγότερο από 15-20 έτη, χωρίς επιπρόσθετη νομοθετική παρέμβαση. Αυτή η απραξία καθυστερεί σημαντικά τη μετάβαση στον ΕΧΠΕ και θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα να περιοριστούν κατά πολύ τα πιθανά άμεσα και έμμεσα οφέλη για την ευρύτερη ευρωπαϊκή οικονομία που απορρέουν από τον ΕΧΠΕ[3]. Παρά το γεγονός ότι η μετάβαση στον ΕΧΠΕ απαιτεί να στραφούν οι χρήστες, συμπεριλαμβανομένων των πολιτών και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), σε μία κοινή, ενωσιακή αρίθμηση των τραπεζικών λογαριασμών με βάση τους κωδικούς IBAN και BIC, η μετάβαση θα διευκολυνθεί από τον κλάδο με ειδικές προσπάθειες πληροφόρησης, την ενσωμάτωση των κωδικών IBAN και BIC στα αντίγραφα κίνησης λογαριασμού και στις κάρτες πληρωμής, καθώς και με τεχνικά μέσα αυτόματης μετατροπής.

Existing provisions in the area of the proposal

Ισχύουσες διατάξεις στο πεδίο της πρότασης

This initiative will complement the existing legal framework for payment services within the EU.

Η παρούσα πρωτοβουλία θα συμπληρώσει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για τις υπηρεσίες πληρωμών εντός της ΕΕ.

On 1 November 2009, Regulation (EC) No 924/2009 of the European Parliament and of the Council of 16 September 2009 on cross-border payments in the Community replaced Regulation (EC) No 2560/2001[4]. This Regulation had in effect reduced charges for cross-border payment transactions in euro up to EUR 50 000 to the level of national charges and encouraged the European payments industry to build the Union-wide payments infrastructure needed to create SEPA.

Την 1η Νοεμβρίου 2009, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 924/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για τις διασυνοριακές πληρωμές στην Κοινότητα αντικατέστησε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2560/2001[4]. Ο κανονισμός αυτός είχε πράγματι μειώσει τις επιβαρύνσεις για τις διασυνοριακές πράξεις πληρωμών σε ευρώ ύψους έως 50.000 EUR στο επίπεδο των εθνικών επιβαρύνσεων και είχε προτρέψει τον ευρωπαϊκό κλάδο των πληρωμών να αναπτύξει την ενωσιακή υποδομή πληρωμών που απαιτείται για τη δημιουργία του ΕΧΠΕ.

Directive 2007/64/EC of the European Parliament and of the Council of 13 November 2007 on payment services in the internal market (the so called 'Payment Services Directive' or PSD)[5] aims to establish standardised conditions and rights for payment services offered in the market for the benefit of consumers and companies across the Union and provides a harmonised legal basis for SEPA.

Η οδηγία αριθ. 2007/64/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2007, για τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά (η επονομαζόμενη «Οδηγία για τις Υπηρεσίες Πληρωμών» ή ΟΥΠ)[5] στοχεύει στην καθιέρωση τυποποιημένων όρων και δικαιωμάτων για τις υπηρεσίες πληρωμών που προσφέρονται στην αγορά, προς όφελος των καταναλωτών και των επιχειρήσεων σε ολόκληρη την Ένωση, και παρέχει εναρμονισμένη νομική βάση για τον ΕΧΠΕ.

Consistency with the other policies and objectives of the Union

Συνέπεια με τις άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης

The objectives of the proposal are consistent with the policies and objectives pursued by the Union. First, they will improve the functioning of the internal market for payment services. Second, they broadly support other Union policies, in particular consumer policy (by facilitating secure, Union-wide payment systems), and competition policy (by establishing equal obligations, rights and opportunities for all market players and facilitating cross-border provision of payment services, thus increasing the level of competition). The impact assessment accompanying this proposal concluded that only a rapid and comprehensive migration to Union-wide credit transfers and direct debits would generate the full benefits of an integrated payments market. Market forces and self regulatory efforts have proven not to be sufficient to drive concerted migration to SEPA. By facilitating economic transactions within the Union, they also contribute to the attainment of the wider objectives of the EU 2020 strategy[6].

Οι στόχοι της πρότασης είναι συνεπείς με τις πολιτικές και τους στόχους της Ένωσης. Κατά πρώτον, θα βελτιώσουν τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς υπηρεσιών πληρωμών. Κατά δεύτερον, στηρίζουν ευρέως άλλες πολιτικές της Ένωσης, ιδιαίτερα την πολιτική για τους καταναλωτές (με τη διευκόλυνση ασφαλών ενωσιακών συστημάτων πληρωμών) και την πολιτική για τον ανταγωνισμό (με την καθιέρωση ίσων υποχρεώσεων, δικαιωμάτων και ευκαιριών για το σύνολο των παραγόντων της αγοράς και τη διευκόλυνση της διασυνοριακής παροχής υπηρεσιών πληρωμών, με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο ανταγωνισμός). Η εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την παρούσα πρόταση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μόνο μία ταχεία και ολοκληρωμένη μετάβαση σε ενωσιακές μεταφορές πίστωσης και άμεσες χρεώσεις θα απέφερε τα συνολικά οφέλη μίας ενοποιημένης αγοράς πληρωμών. Οι δυνάμεις της αγοράς και οι προσπάθειες αυτορύθμισης έχουν αποδειχθεί ανεπαρκείς για να κατευθύνουν μία συντονισμένη μετάβαση στον ΕΧΠΕ. Μέσω της διευκόλυνσης των οικονομικών συναλλαγών εντός της Ένωσης, εξυπηρετούνται επίσης οι ευρύτεροι στόχοι της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»[6].

CONSULTATION OF INTERESTED PARTIES AND IMPACT ASSESSMENT

Διαβουλεύσεις με τα των ενδιαφερομένα μερη και εκτίμηση επιπτώσεων

Consultation of interested parties

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Consultation methods, main sectors targeted and general profile of respondents

Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι τομείς-στόχοι και γενικά χαρακτηριστικά των ερωτηθέντων

The Directorate-General Internal Market and Services held a public stakeholder consultation on whether and how deadlines should be set for the migration of existing national credit transfers and direct debits to the new SEPA payment instruments between June and August 2009 and published its results in September 2009. A summary of the consultation has been published on the DG’s website[7].

Μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου του 2009, η Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Αγοράς και Υπηρεσιών πραγματοποίησε δημόσια διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με το αν και με ποιον τρόπο πρέπει να καθοριστούν προθεσμίες για τη μετάβαση των υφιστάμενων εθνικών μεταφορών πίστωσης και άμεσων χρεώσεων στα νέα μέσα πληρωμών του ΕΧΠΕ και δημοσίευσε τα αποτελέσματα της διαβούλευσης αυτής τον Σεπτέμβριο του 2009. Περίληψη της διαβούλευσης δημοσιεύθηκε στον δικτυακό τόπο της Γενικής Διεύθυνσης[7].

Several consultations on SEPA have been made, on an annual basis, through the European Business Test Panel. The last consultation was held in the second half of 2009 and more than 400 enterprises responded. These were composed of 85 % SMEs and 15 % larger corporations. The 2009 consultation included questions on phasing out legacy payment instruments and setting a SEPA migration end-date.

Αρκετές διαβουλεύσεις σχετικά με τον ΕΧΠΕ έχουν πραγματοποιηθεί, σε ετήσια βάση, μέσω της Δοκιμαστικής Ομάδας Ευρωπαϊκών Επιχειρήσεων. Στην τελευταία διαβούλευση, που πραγματοποιήθηκε το δεύτερο εξάμηνο του 2009, ανταποκρίθηκαν περισσότερες από 400 επιχειρήσεις, σε ποσοστό 85% ΜΜΕ και 15% μεγαλύτερες εταιρείες. Η διαβούλευση του 2009 περιλάμβανε ερωτήματα σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των κληροδοτημένων μέσων πληρωμών και τον καθορισμό καταληκτικής ημερομηνίας μετάβασης στον ΕΧΠΕ.

Moreover, discussions with the banking industry on the SEPA Direct Debit business model have been ongoing for some time. These discussions focused on the issue of multilateral interchange fees (MIF)[8] and led to the adoption of transitional provisions on MIF in Regulation (EC) No 924/2009. Nonetheless, exchanges of opinions continued as the long term business model for SDD had not been determined by the industry. In order to provide guidance to the banks, the Commission and the ECB issued a joint statement in March 2009, followed by a Commission Working Document in November 2009[9]. A public consultation on this document has been completed in December 2009.Furthermore, a questionnaire was sent to selected banks by the Commission services in December 2009–January 2010. It focused on the specific issue of duplicate costs incurred by individual payment service providers for running payment systems and processes (payment platforms) for existing national payments and new Union-wide SEPA payments in parallel. For this purpose, nine-teen of the largest banks or banking groups in Europe, representing a mix of commercial, savings, and cooperative banks from nine countries, were selected. A similar survey was sent out to payment processors and to payment service users (mostly businesses), but did not yield a sufficient response rate for analysis.

Παράλληλα, διεξάγονται από καιρό συζητήσεις με τον τραπεζικό τομέα σχετικά με το επιχειρηματικό μοντέλο για τις άμεσες χρεώσεις του ΕΧΠΕ. Οι συζητήσεις αυτές επικεντρώθηκαν στο ζήτημα των πολυμερών διατραπεζικών προμηθειών[8] και οδήγησαν στη θέσπιση μεταβατικών διατάξεων σχετικά με τις προμήθειες αυτές στον κανονισμό (EΚ) αριθ. 924/2009. Παρόλα αυτά, συνεχίστηκε η ανταλλαγή απόψεων, καθώς ο κλάδος δεν είχε προσδιορίσει το επιχειρηματικό μοντέλο για τις ΑΧΕ. Τον Μάρτιο του 2009, με σκοπό να καθοδηγήσουν τις τράπεζες, η Επιτροπή και η ΕΚΤ εξέδωσαν κοινή δήλωση, την οποία ακολούθησε, τον Νοέμβριο του 2009, έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής[9]. Για το έγγραφο αυτό πραγματοποιήθηκε δημόσια διαβούλευση που ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2009. Επιπλέον, οι υπηρεσίες της Επιτροπής απέστειλαν ερωτηματολόγιο σε επιλεγμένες τράπεζες κατά την περίοδο Δεκεμβρίου 2009-Ιανουαρίου 2010. Το εν λόγω ερωτηματολόγιο εστίαζε στο ειδικό ζήτημα του διπλού κόστους που συνεπάγεται για κάθε πάροχο υπηρεσιών πληρωμών η παράλληλη λειτουργία των συστημάτων και διαδικασιών πληρωμών (πλατφόρμες πληρωμών) για τις ανάγκες των υφιστάμενων εθνικών συστημάτων πληρωμών και των νέων ενωσιακών συστημάτων του ΕΧΠΕ. Για τον σκοπό αυτό, επιλέχθηκαν δεκαεννέα από τις μεγαλύτερες τράπεζες ή τραπεζικούς ομίλους της Ευρώπης, που αντιπροσωπεύουν ένα μίγμα εμπορικών και συνεταιριστικών τραπεζών, καθώς και ταμιευτηρίων, από εννέα χώρες. Ανάλογη έρευνα διενεργήθηκε μεταξύ φορέων διεκπεραίωσης πληρωμών και χρηστών υπηρεσιών πληρωμών (κυρίως επιχειρήσεων), αλλά δεν απέδωσε επαρκές ποσοστό απαντήσεων για ανάλυση.

Discussions and exchanges of opinions were held between 2008 and 2010 with Member States, financial institutions, consumer organisations and other social and economic partners, notably through the existing consultative committees on retail payments: the Payment Systems Market Expert Group (PSMEG), the Payments Committee (PC) and the EU Forum of national SEPA Coordination Committees.

Από το 2008 έως το 2010 διεξήχθησαν συζητήσεις και ανταλλαγές απόψεων με τα κράτη μέλη και με χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, οργανώσεις καταναλωτών και άλλους κοινωνικούς και οικονομικούς εταίρους, κυρίως μέσω των συμβουλευτικών επιτροπών για τις πληρωμές λιανικής: της ομάδας εμπειρογνωμόνων της αγοράς για τα συστήματα πληρωμών, της επιτροπής πληρωμών και του φόρουμ της ΕΕ για τις εθνικές συντονιστικές επιτροπές του ΕΧΠΕ.

Discussions, responses and written contributions provided by the stakeholders served as a basis for the analysis presented in two Commission documents: the Impact Assessment accompanying this proposal and a working paper made available to the public on the Commission website for comments between 7 and 23 June 2010. This paper provided for a number of issues which would have to be covered when setting mandatory end-dates for both credit transfers and direct debits.

Οι συζητήσεις, οι απαντήσεις και οι γραπτές συνεισφορές από τα ενδιαφερόμενα μέρη χρησίμευσαν ως βάση για την ανάλυση που παρουσιάζεται σε δύο έγγραφα της Επιτροπής: στην εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την παρούσα πρόταση και σε ένα έγγραφο εργασίας που δημοσιοποιήθηκε στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής για τη διατύπωση παρατηρήσεων από τις 7 έως τις 23 Ιουνίου 2010. Το έγγραφο αυτό προέβλεπε ορισμένα ζητήματα που θα έπρεπε να καλυφθούν κατά τον καθορισμό υποχρεωτικών καταληκτικών ημερομηνιών, τόσο για τις μεταφορές πίστωσης, όσο και για τις άμεσες χρεώσεις.

Summary of responses and how they have been taken into account

Περίληψη των απαντήσεων και του τρόπου με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη

There was a broad support among all stakeholders for fixing deadlines for the full migration to SEPA by EU binding regulation: only legislation at the level of the Union can provide the impetus for widespread use of Union-wide credit transfers and direct debits. It was argued that SEPA instruments should not only complement but replace existing legacy instruments.

Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν ευρέως τον καθορισμό προθεσμιών για την πλήρη μετάβαση στον ΕΧΠΕ μέσω δεσμευτικής ρύθμισης της ΕΕ: μόνο η νομοθεσία στο επίπεδο της Ένωσης μπορεί να παράσχει την ώθηση για ευρεία χρήση των ενωσιακών μεταφορών πίστωσης και άμεσων χρεώσεων. Προβλήθηκε το επιχείρημα ότι τα μέσα του ΕΧΠΕ δεν πρέπει απλώς να συμπληρώσουν, αλλά να αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα κληροδοτημένα μέσα.

While the majority of the stakeholders supported the approach of fixing two separate deadlines for migration of credit transfers and direct debits, some of them favoured a single migration end-date for both payment services. Furthermore, the supply side and some of the users strongly advocated for longer migration periods in particular for direct debits.

Ενώ η πλειονότητα των ενδιαφερόμενων μερών υποστήριξε την προσέγγιση του καθορισμού δύο χωριστών προθεσμιών μετάβασης για τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις, ορισμένα τάχθηκαν υπέρ μίας ενιαίας καταληκτικής ημερομηνίας μετάβασης και για τις δύο υπηρεσίες πληρωμών. Εξάλλου, η πλευρά της προσφοράς και ορισμένοι από τους χρήστες υποστήριξαν σθεναρά τον καθορισμό μεγαλύτερων χρονικών περιόδων μετάβασης, ιδίως για τις άμεσες χρεώσεις.

In particular, in the light of the responses received to the consultation as well as other industry representations, a final public hearing was held by the Commission on 17 November to address two important issues. These were: first, whether the Regulation should mandate directly the payment schemes as developed by the payments industry instead of using an approach based on mandatory technical requirements; and second, whether in the interests of clarity, specific legal provisions should be included regarding an appropriate long-term business model for direct debits.

Ειδικότερα, με βάση τις απαντήσεις που ελήφθησαν στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων, καθώς και άλλες επαφές με εκπροσώπους του κλάδου, η Επιτροπή οργάνωσε, στις 17 Νοεμβρίου, τελική δημόσια ακρόαση με σκοπό να αντιμετωπιστούν τα εξής δύο σημαντικά ζητήματα: πρώτον, κατά πόσον ο κανονισμός θα έπρεπε να επιβάλει άμεσα τα συστήματα πληρωμών που έχει αναπτύξει ο κλάδος αντί της υιοθέτησης μια προσέγγισης βασισμένης σε υποχρεωτικές τεχνικές απαιτήσεις και, δεύτερον, κατά πόσον, για λόγους σαφήνειας, θα έπρεπε να συμπεριληφθούν ειδικές νομοθετικές διατάξεις σχετικά με κατάλληλο μακροπρόθεσμο επιχειρηματικό μοντέλο για τις άμεσες χρεώσεις.

As a result of the intense consultation, it has been concluded that a mixed approach consisting of setting common standards and general technical requirements , is the most appropriate for defining Union-wide payment instruments. These technical requirements should apply to the whole payment service transaction chain, from payment user to payment user through their respective payment service providers. This ensures the reaping of all SEPA benefits which are generated on the demand (payment service user) side of the market. However, the supply side asked for the use of the existing SEPA schemes developed by the European banking industry.

Κατόπιν των εντατικών διαβουλεύσεων, συνάγεται το συμπέρασμα ότι μία μικτή προσέγγιση που συνίσταται στον καθορισμό κοινών προτύπων και γενικών τεχνικών απαιτήσεων , είναι η πιο ενδεδειγμένη για τον ορισμό των ενωσιακών μέσων πληρωμών. Οι τεχνικές απαιτήσεις πρέπει να ισχύουν στο σύνολο της αλυσίδας υπηρεσιών πληρωμών, από τον ένα χρήστη πληρωμών στον άλλο, μέσω των αντίστοιχων παρόχων υπηρεσιών πληρωμών. Αυτό διασφαλίζει την αποκόμιση όλων των οφελών που απορρέουν από τον ΕΧΠΕ για την πλευρά της ζήτησης (χρήστες υπηρεσιών πληρωμών) της αγοράς. Ωστόσο, η πλευρά της προσφοράς ζήτησε να χρησιμοποιούνται τα υφιστάμενα συστήματα του ΕΧΠΕ που έχει αναπτύξει ο ευρωπαϊκός τραπεζικός κλάδος.

A large number of stakeholders welcomed the proposal for Member States to exempt specific national payment products fulfilling certain conditions (e.g. domestic transactions, market share below a threshold) for a limited time after which all legacy products would have to be phased out. Others would have preferred a permanent exemption in order to continue using such specific products. Responses to the consultation also consistently confirmed that there is a strong need to clarify the validity of a long-term business model for direct debits which complies with EU competition rules.

Μεγάλος αριθμός ενδιαφερόμενων μερών υποδέχθηκαν με ικανοποίηση την πρόταση να εξαιρέσουν τα κράτη μέλη συγκεκριμένα εθνικά προϊόντα πληρωμών που πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις (δηλαδή, εγχώριες συναλλαγές, μερίδιο αγοράς μικρότερο από ένα όριο) για περιορισμένη χρονική περίοδο, μετά τη λήξη της οποίας θα πρέπει να καταργηθούν όλα τα κληροδοτημένα προϊόντα. Άλλοι θα προτιμούσαν μία πάγια εξαίρεση προκειμένου να συνεχιστεί η χρήση των εν λόγω συγκεκριμένων προϊόντων. Οι απαντήσεις στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων επιβεβαίωσαν επίσης σταθερά την έντονη ανάγκη να αποσαφηνιστεί η εγκυρότητα ενός μακροπρόθεσμου επιχειρηματικού μοντέλου για τις άμεσες χρεώσεις που να τηρεί τους ενωσιακούς κανόνες περί ανταγωνισμού.

Collection and use of expertise

Συλλογή και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

A comprehensive study of the costs and benefits of SEPA migration was commissioned from Cap Gemini Consulting and its results published in January 2008.

Ανατέθηκε στην εταιρεία συμβουλευτικής Cap Gemini Consulting η εκπόνηση εμπεριστατωμένης μελέτης του κόστους και των οφελών της μετάβασης στον ΕΧΠΕ, της οποίας τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν τον Ιανουάριο του 2008.

Moreover, in August 2008, the Commission has published a study commissioned from Van Dijk Consultants, with a view to preparing the monitoring of the impact of SEPA on consumers.

Επιπροσθέτως, τον Αύγουστο του 2008, η Επιτροπή δημοσίευσε μια μελέτη που είχε ανατεθεί στην εταιρεία συμβουλευτικής Van Dijk Consultants με σκοπό την προετοιμασία της παρακολούθησης των επιπτώσεων του ΕΧΠΕ στους καταναλωτές.

Impact assessment

Εκτίμηση επιπτώσεων

The Commission carried out an impact assessment listed in the Work Programme. This impact assessment has been prepared in close cooperation with the ECB.

Η Επιτροπή διενήργησε εκτίμηση επιπτώσεων, η οποία περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα εργασιών της, σε στενή συνεργασία με την ΕΚΤ.

The impact assessment discusses the issue of slow migration to SEPA credit transfer (SCT) and SEPA direct debit (SDD), resulting in coexistence of national legacy instruments and SEPA payments. It identifies the root cause of slow migration progress: uncertainty about the completion of SEPA and co-related problem drivers, such as the lack of incentives to develop SEPA products fully meeting user needs, reluctance to invest because of the disadvantage of being a 'first mover' and a fragmented demand side with a low level of SEPA awareness. It also lists the effects of slow migration. At the 'micro' level, multiple payment platforms need to be maintained by the market players on the supply and demand side, which results in duplicate operational costs for maintaining those systems and negative returns on SEPA investments. At the 'macro' level continuation of national fragmentation in the EU market leads to untapped economies of scale, restricts competition and hinders innovation.

Στην εκτίμηση επιπτώσεων αναλύεται το ζήτημα της αργής μετάβασης στις μεταφορές πίστωσης του ΕΧΠΕ (ΜΠΕ) και στις άμεσες χρεώσεις του ΕΧΠΕ (ΑΧΕ), που έχει ως αποτέλεσμα τη συνύπαρξη των εθνικών κληροδοτημένων μέσων και των πληρωμών του ΕΧΠΕ. Εντοπίζεται ως βασικό αίτιο της αργής διαδικασίας μετάβασης η αβεβαιότητα σχετικά με την ολοκλήρωση του ΕΧΠΕ και οι συναφείς ρίζες προβλημάτων, όπως: έλλειψη κινήτρων για ανάπτυξη προϊόντων του ΕΧΠΕ που να ικανοποιούν πλήρως τις ανάγκες των χρηστών, απροθυμία για επενδύσεις εξαιτίας του μειονεκτήματος «της πρώτης κίνησης» και μία κατακερματισμένη ζήτηση με χαμηλό βαθμό ευαισθητοποίησης όσον αφορά τον ΕΧΠΕ. Παρατίθενται επίσης οι επιπτώσεις της αργής μετάβασης. Σε μικροοικονομικό επίπεδο, οι παράγοντες της αγοράς πρέπει να διατηρούν πολλαπλές πλατφόρμες πληρωμών για την προσφορά και τη ζήτηση, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα διπλό λειτουργικό κόστος για τη διατήρηση αυτών των συστημάτων και αρνητικές αποδόσεις των επενδύσεων στον ΕΧΠΕ. Σε μακροοικονομικό επίπεδο, η συνέχιση του εθνικού κατακερματισμού στην αγορά της ΕΕ οδηγεί σε αναξιοποίητες οικονομίες κλίμακας, περιορίζει τον ανταγωνισμό και παρακωλύει την καινοτομία.

The impact assessment considers three scenarios: no intervention, additional incentives for SEPA migration without setting an end-date and the impacts of setting a migration end-date. It concludes that the best scenario for the Union payments market, the European economy and the stakeholders is setting an end-date for migration by way of a Regulation.

Στην εκτίμηση επιπτώσεων εξετάζονται τρία σενάρια: η μη παρέμβαση, η παροχή επιπρόσθετων κίνητρων για τη μετάβαση στον ΕΧΠΕ, χωρίς καθορισμό καταληκτικής ημερομηνίας, και οι επιπτώσεις του καθορισμού καταληκτικής ημερομηνίας μετάβασης. Συνάγεται το συμπέρασμα ότι το καλύτερο σενάριο για την αγορά πληρωμών της Ένωσης, την ευρωπαϊκή οικονομία και τα ενδιαφερόμενα μέρη είναι ο καθορισμός καταληκτικής ημερομηνίας για τη μετάβαση, μέσω κανονισμού.

Subsequently, the impact assessment considers the best ways of implementing the end-date at the technical level, by discussing policy sub-options for the end-date implementation in several areas.

Κατόπιν τούτου, στην εκτίμηση επιπτώσεων εξετάζονται οι καλύτεροι τρόποι εφαρμογής της καταληκτικής ημερομηνίας σε τεχνικό επίπεδο, με ανάλυση των επιμέρους επιλογών πολιτικής σε διάφορα πεδία για την εφαρμογή της καταληκτικής ημερομηνίας.

Reference basis for adopting Union-wide credit transfers and direct debits. The recommended option is to establish an end-date on the basis of general technical requirements i.e. requirements, which need to be fulfilled by Union-wide credit transfers and direct debits. The technical requirements will include the existing international and European standards.

Βάση αναφοράς για τη θέσπιση ενωσιακών μεταφορών πίστωσης και άμεσων χρεώσεων . Η συνιστώμενη επιλογή είναι ο καθορισμός καταληκτικής ημερομηνίας με βάση γενικές τεχνικές απαιτήσεις, δηλαδή απαιτήσεις τις οποίες πρέπει να πληρούν οι μεταφορές πίστωσης και οι άμεσες χρεώσεις εντός της Ένωσης. Οι τεχνικές απαιτήσεις θα περιλαμβάνουν τα υφιστάμενα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα.

Transaction domain. It is recommended to follow an approach whereby the technical requirements defined by an end-date would apply throughout the whole payment transaction domain i.e. for the customer-to-payment service provider and payment service provider-to-customer domain on top of the payment service provider-to-payment service provider domain. An estimated EUR 84 billion of operational savings on the demand side depends entirely on payment market integration extending beyond the inter-bank space.

Τομέας των συναλλαγών . Συνιστάται να υιοθετηθεί μια προσέγγιση σύμφωνα με την οποία οι τεχνικές απαιτήσεις που καθορίζονται με καταληκτική ημερομηνία θα εφαρμόζονται στο σύνολο του τομέα των πράξεων πληρωμών, δηλαδή στον τομέα πελάτης-πάροχος υπηρεσιών πληρωμών και πάροχος υπηρεσιών πληρωμών-πελάτης, επιπλέον του τομέα πάροχος υπηρεσιών πληρωμών-πάροχος υπηρεσιών πληρωμών. Η εκτιμώμενη εξοικονόμηση κόστους λειτουργίας ύψους 84 δισ. ευρώ στην πλευρά της ζήτησης εξαρτάται αποκλειστικά από την ενοποίηση της αγοράς πληρωμών πέραν του διατραπεζικού χώρου.

Product specification. It is recommended to apply an end-date for niche products too i.e. credit transfers and direct debits which represent low-volume payments and offer specific functionalities. However, in order to allow for the necessary adaptations in the SCT and SDD schemes, a transitional period in the range of 3–5 years will be provided for.

Εξειδίκευση προϊόντων . Συνιστάται επίσης η εφαρμογή καταληκτικής ημερομηνίας και για τα προϊόντα με εξειδικευμένη αγορά, δηλαδή τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις που αντιπροσωπεύουν χαμηλό όγκο πληρωμών και προσφέρουν ειδικές λειτουργικές δυνατότητες. Ωστόσο, προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες προσαρμογές στα συστήματα ΜΠΕ και ΑΧΕ, θα προβλέπεται μεταβατική περίοδος 3 έως 5 ετών.

Member States scope. It is recommended to pursue the option with a common end-date for the euro area and a later common end-date for the non-euro area. As euro payment volume shares in non-euro area represent only an estimated 2 % of all euro payments, quick and full migration of non-euro Member States is not essential to the success of SEPA.

Εύρος κρατών μελών . Συνιστάται η υιοθέτηση της επιλογής που προβλέπει κοινή καταληκτική ημερομηνία για τη ζώνη του ευρώ και μεταγενέστερη κοινή καταληκτική ημερομηνία για τα υπόλοιπα κράτη μέλη. Καθώς το μερίδιο των κρατών μελών εκτός της ζώνης του ευρώ στον όγκο των πληρωμών σε ευρώ υπολογίζεται σε μόλις 2 % του συνόλου των πληρωμών σε ευρώ, η ταχεία και πλήρης μετάβασή τους δεν κρίνεται απαραίτητη για την επιτυχία του ΕΧΠΕ.

Deadline for migration. It is recommended to pursue the sub-option of separate end-dates: one year after entry into force of the Regulation at the latest for credit transfers and two years for direct debits. In practical terms, the adoption delay means that the stakeholders will have approximately 30 months to prepare for migration to SCT and 42 months to migrate to SDD from the date of adoption of the Commission proposal.

Προθεσμία για τη μετάβαση . Συνιστάται η υιοθέτηση της επιμέρους επιλογής που προβλέπει χωριστές καταληκτικές ημερομηνίες: ένα έτος, το αργότερο, μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού για τις μεταφορές πίστωσης και δύο έτη για τις άμεσες χρεώσεις. Πρακτικά, η καθυστέρηση της θέσπισης σημαίνει ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη θα έχουν περιθώριο περίπου 30 μηνών από την ημερομηνία έγκρισης της πρότασης της Επιτροπής για να προετοιμαστούν για τη μετάβαση στο σύστημα ΜΠΕ και 42 μηνών για τη μετάβαση στο σύστημα ΑΧΕ.

Clarity on the long term business model for pan-European direct debits. It is recommended to prohibit the general application to every direct debit transaction of multi-lateral interchange fees (MIFs) between payment service providers (and measures of equivalent object or effect). Nevertheless, MIFs would be allowed under certain conditions for direct debit transactions which cannot be properly executed or which are being reclaimed by a payment service provider.

Σαφήνεια όσον αφορά το μακροπρόθεσμο επιχειρηματικό μοντέλο για πανευρωπαϊκές άμεσες χρεώσεις : Συνιστάται να απαγορευθεί η γενική εφαρμογή, σε όλες τις πράξεις άμεσης χρέωσης, πολυμερών διατραπεζικών προμηθειών (και μέτρων ισοδύναμου αντικειμένου ή αποτελέσματος) μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών. Θα επιτρέπονται, όμως, οι πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες υπό ορισμένες προϋποθέσεις, για πράξεις άμεσης χρέωσης που δεν είναι δυνατόν να εκτελεστούν σωστά από τον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών ή στην περίπτωση των οποίων αυτός ζητεί επιστροφή των σχετικών ποσών.

LEGAL ELEMENTS OF THE PROPOSAL

Νομικά στοιχεια της προτασης

Summary of the proposed action

Σύνοψη της προτεινόμενης δράσης

The proposal for setting technical requirements for credit transfers and direct debits is aimed at:

Η πρόταση καθορισμού τεχνικών απαιτήσεων για τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις στοχεύει:

- setting up separate migration end-dates for credit transfers and direct debits respectively, by introducing a set of common standards and general technical requirements

- στον καθορισμό χωριστών καταληκτικών ημερομηνιών μετάβασης για τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις, μέσω της καθιέρωσης ενός συνόλου κοινών προτύπων και γενικών τεχνικών απαιτήσεων·

- ensuring reachability of payment service providers for credit transfer transactions, along the lines of the reachability obligation for direct debit transactions under Article 8(1) of Regulation (EC) No 924/2009 and interoperability of payment systems.

- στη διασφάλιση της προσβασιμότητας των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών για τις πράξεις μεταφοράς πίστωσης, κατ’ αναλογία με την υποχρέωση προσβασιμότητας για τις πράξεις άμεσης χρέωσης βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 924/2009, καθώς και της διαλειτουργικότητας των συστημάτων πληρωμών.

Legal basis

Νομική βάση

Article 114(1) of the Treaty on the functioning of the EU.

Άρθρο 114 παράγραφος 1 της συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ.

Subsidiarity principle

Αρχή της επικουρικότητας

The subsidiarity principle applies insofar as the proposal does not fall under the exclusive competence of the Union.

Η αρχή της επικουρικότητας έχει εφαρμογή, εφόσον η πρόταση δεν υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης.

The objectives of the proposal cannot be sufficiently achieved by the Member States for the following reason(s):

Οι στόχοι της πρότασης δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη για τους εξής λόγους:

At this stage, national migration plans to SEPA exist in almost all Member States. While all these plans support SEPA migration, only a few aim for systematic and full replacement of legacy payment instruments by a given deadline. The target dates set by stakeholders at national levels are at variance across Member States. In the absence of a common target date at Union level, the lack of coordination among Member States as well as among stakeholders will at best create difficulties in the transition to SEPA or at worst a deadlock preventing effective migration. Moreover, the target dates set are often contingent on other conditions. These plans therefore do not provide sufficient momentum for swift and comprehensive migration to SEPA, and are also not coordinated between Member States.

Στο παρόν στάδιο, υφίστανται εθνικά σχέδια μετάβασης στον ΕΧΠΕ σε όλα σχεδόν τα κράτη μέλη. Παρά το γεγονός ότι όλα αυτά τα σχέδια υποστηρίζουν τη μετάβαση στον ΕΧΠΕ, λίγα μόνο στοχεύουν στη συστηματική και πλήρη αντικατάσταση των κληροδοτημένων μέσων πληρωμών εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Οι ημερομηνίες-στόχοι που καθορίστηκαν από τα ενδιαφερόμενα μέρη σε εθνικό επίπεδο διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών. Χωρίς κοινή ημερομηνία-στόχο σε επίπεδο Ένωσης, η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών, στην καλύτερη περίπτωση θα δημιουργήσει δυσκολίες στη μετάβαση στον ΕΧΠΕ και, στη χειρότερη περίπτωση, θα προκαλέσει αδιέξοδο που θα παρεμποδίσει την αποτελεσματική μετάβαση. Επιπλέον, οι ημερομηνίες-στόχοι συχνά εξαρτώνται από άλλες συνθήκες. Συνεπώς, τα σχέδια αυτά δεν παρέχουν επαρκή ώθηση για ταχεία και πλήρη μετάβαση στον ΕΧΠΕ και, επίσης, δεν συντονίζονται μεταξύ των κρατών μελών.

Action at the level of the Union will better achieve the objectives of the proposal for the following reason(s):

Με τη δράση σε επίπεδο Ένωσης θα επιτευχθούν καλύτερα οι στόχοι της πρότασης για τους εξής λόγους:

By its nature an integrated euro payments market requires a Union-wide approach as the underlying standards, rules and processes have to be consistent across all Member States. This supports the aim of Article 3 of the Treaty on the European Union which provides for an internal market and an economic and monetary union whose currency is the euro. Only a European approach, co-ordinated on the supply and demand side can unlock the full potential of the network benefits. The alternative to a Union-wide approach would be a system of multilateral or bilateral agreements whose complexity and costs would be prohibitive as compared to legislation at the level of the Union. Intervention at the level of the Union would therefore be consistent with the subsidiarity principle.

Από τη φύση της, η ενοποιημένη αγορά πληρωμών σε ευρώ προϋποθέτει ενωσιακή προσέγγιση, καθώς τα υποκείμενα πρότυπα, κανόνες και πρακτικές οφείλουν να είναι συνεπή μεταξύ όλων των κρατών μελών. Αυτό εξυπηρετεί τον στόχο του άρθρου 3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, που προβλέπει μια εσωτερική αγορά και μια οικονομική και νομισματική ένωση, της οποίας το νόμισμα είναι το ευρώ. Μόνο με ευρωπαϊκή προσέγγιση, συντονισμένη όσον αφορά την προσφορά και τη ζήτηση, μπορούν να αξιοποιηθούν πλήρως τα οφέλη του δικτύου. Η εναλλακτική λύση έναντι της προσέγγισης σε επίπεδο Ένωσης είναι ένα σύστημα πολυμερών ή διμερών συμφωνιών, του οποίου η πολυπλοκότητα και το κόστος θα ήταν απαγορευτικά σε σύγκριση με την ενωσιακή νομοθεσία. Η παρέμβαση στο επίπεδο της Ένωσης συνάδει εκ τούτου με την αρχή της επικουρικότητας.

The proposal therefore complies with the subsidiarity principle.

Η πρόταση είναι κατά συνέπεια σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας.

Proportionality principle

Αρχή της αναλογικότητας

The proposal complies with the proportionality principle for the following reason(s):

Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τους εξής λόγους:

The proposal does not go beyond what is strictly necessary to achieve its objectives.

Η πρόταση δεν υπερβαίνει τα απολύτως αναγκαία για την επίτευξη των στόχων της.

All of the proposed rules have been subject to a proportionality test and intensive consultation to ensure appropriate and proportionate regulation.

Όλοι οι προτεινόμενοι κανόνες έχουν υποβληθεί σε δοκιμασία αναλογικότητας και αποτέλεσαν το αντικείμενο εντατικών διαβουλεύσεων για τη διασφάλιση κατάλληλου και αναλογικού κανονισμού.

The proposal aims to minimise the impact of changes on all stakeholders. The technical requirements listed in the annex to the Regulation have been constructed in such a way that they allow for the application of the current existing Union-wide schemes without restricting flexibility and innovation.

Η πρόταση αποσκοπεί στην ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων των αλλαγών στο σύνολο των ενδιαφερόμενων μερών. Οι τεχνικές απαιτήσεις που παρατίθενται στο παράρτημα του κανονισμού έχουν διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να επιτρέπουν την εφαρμογή των υφιστάμενων ενωσιακών συστημάτων, χωρίς να περιορίζουν την ευελιξία και την καινοτομία.

Furthermore, the proposal allows Member States to decide on the appointment of the competent authorities so they can use the existing administrative structures and bodies, if they wish, to reduce their costs.

Επιπλέον, η πρόταση επιτρέπει στα κράτη μέλη να αποφασίσουν για τον ορισμό των αρμόδιων αρχών, ώστε να μπορούν χρησιμοποιήσουν, εάν το επιθυμούν, τις υπάρχουσες διοικητικές δομές και φορείς προκειμένου να μειώσουν τα έξοδα τους.

Choice of instruments

Επιλογή των μέσων

Proposed instruments: Regulation.

Προτεινόμενα μέσα: κανονισμός.

Other means would not be adequate for the following reason(s):

Η επιλογή άλλου μέσου δεν ενδείκνυται για τους εξής λόγους:

Setting an end-date for migration to Union-wide credit transfers and direct debits requires standardisation at technical level and the fullest possible harmonisation. This argues in favour of a Regulation rather than a Directive. Furthermore, due to the network character of the payment industry, most of the benefits of SEPA will only materialise once the domestic transition to Union-wide payment instruments is completed in all EU Member States. A Directive with potentially differing national implementations runs the risk of perpetuating the current payment market fragmentation. Finally, it would delay migration due to the time necessary for national transposition. It is therefore recommended to use the legal instrument of a Regulation for setting a SEPA migration end-date.

Ο καθορισμός καταληκτικής ημερομηνίας για τη μετάβαση σε ενωσιακές μεταφορές πίστωσης και άμεσες χρεώσεις προϋποθέτει τυποποίηση σε τεχνικό επίπεδο και την πληρέστερη δυνατή εναρμόνιση. Αυτό συνηγορεί υπέρ ενός κανονισμού και όχι μίας οδηγίας. Επιπροσθέτως, λόγω του δικτυακού χαρακτήρα του κλάδου των πληρωμών, τα περισσότερα από τα οφέλη του ΕΧΠΕ θα προκύψουν μόνο αφού ολοκληρωθεί η μετάβαση στα ενωσιακά μέσα πληρωμών σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Μια οδηγία, με πιθανώς διαφορετικές εθνικές διατάξεις εφαρμογής, υπάρχει κίνδυνος να διαιωνίσει τον σημερινό κατακερματισμό της αγοράς πληρωμών. Τέλος, θα καθυστερούσε τη μετάβαση, λόγω του απαιτούμενου χρόνου για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο. Κατά συνέπεια, συνιστάται η χρήση του νομικού μέσου του κανονισμού για τον καθορισμό καταληκτικής ημερομηνίας μετάβασης στον ΕΧΠΕ.

BUDGETARY IMPLICATION

Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Leaving aside the normal administrative costs linked to ensuring the respect of EU legislation, there will be no budgetary impact since no new committees are created and no financial commitments are made. However, the Commission is also a significant user of payment services in its own right and therefore should benefit, along with other users, from enhanced competition generated by SEPA.

Εκτός από τις συνήθεις διοικητικές δαπάνες που συνδέονται με τη διασφάλιση της τήρησης της νομοθεσίας της ΕΕ, δεν θα υπάρξει καμία δημοσιονομική επίπτωση, δεδομένου ότι δεν συγκροτούνται νέες επιτροπές και δεν αναλαμβάνονται οικονομικές υποχρεώσεις. Ωστόσο, η ίδια η Επιτροπή αποτελεί σημαντικό χρήστη υπηρεσιών πληρωμών και, συνεπώς, αναμένεται να επωφεληθεί από τον ενισχυμένο ανταγωνισμό που γεννά ο ΕΧΠΕ, μαζί με τους υπόλοιπους χρήστες.

ADDITIONAL INFORMATION

Πρόσθετες πληροφορίες

Simplification

Απλούστευση

The proposal seeks to simplify the legislation as Article 3 consolidates the reachability provision for direct debits as defined under Regulation 924/2009 and a similar reachability provision for credit transfers under a single provision. Simplifying payments handling will have beneficial effects for stakeholders, including public administrations, businesses and private individuals.

Με την πρόταση επιδιώκεται να απλουστευθεί η νομοθεσία, καθώς το άρθρο 3 ενοποιεί τη διάταξη περί προσβασιμότητας για τις άμεσες χρεώσεις, όπως ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 924/2009, και ανάλογη διάταξη προσβασιμότητας για τις μεταφορές πίστωσης σε μια ενιαία διάταξη. Η απλούστευση της διαχείρισης των πληρωμών θα έχει θετικές συνέπειες για τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων αρχών, των επιχειρήσεων και των ιδιωτών.

Since this Regulation will reduce fragmentation along national barriers and foster competition in the European payments market, it will contribute to the simplification of payment processes.

Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός θα μειώσει τον κατακερματισμό από τα εθνικά σύνορα και θα ενισχύσει τον ανταγωνισμό στην ευρωπαϊκή αγορά πληρωμών, θα συμβάλει στην απλούστευση των διαδικασιών πληρωμών.

For example, public administrations as heavy users of payment instruments should benefit from SEPA because it simplifies their payment processes and allows more efficient 'straight-through' processing of payments. Public tendering of payment services at Union level should become easier, since the number of potential Payment service providers would increase, their offers could be better compared and inefficiencies caused by national payment formats should disappear. The combination of e-invoicing solutions and SEPA as an underlying payment platform would also facilitate the automatic reconciliation of invoices and payments.

Για παράδειγμα, οι δημόσιες αρχές, που κάνουν μεγάλη χρήση των μέσων πληρωμών, προβλέπεται ότι θα επωφεληθούν από τον ΕΧΠΕ, επειδή απλουστεύει τις διαδικασίες πληρωμών και επιτρέπει την αποτελεσματικότερη αυτοματοποιημένη διεκπεραίωση (straight-through processing/STP) των πληρωμών. Η προκήρυξη δημόσιων διαγωνισμών για τις υπηρεσίες πληρωμών στο επίπεδο της Ένωσης θα καταστεί ευκολότερη, καθώς θα αυξηθεί ο αριθμός των υποψηφίων παρόχων υπηρεσιών πληρωμών, οι προσφορές τους θα μπορούν να συγκρίνονται ευκολότερα και θα εκλείψει η αναποτελεσματικότητα που οφείλεται στους εθνικούς μορφότυπους πληρωμών. Ο συνδυασμός των λύσεων της ηλεκτρονικής τιμολόγησης και του ΕΧΠΕ ως μιας βασικής πλατφόρμας πληρωμών αναμένεται επίσης να διευκολύνει την αυτόματη συμφωνία τιμολογίων και πληρωμών.

Similarly for consumers, who are becoming increasingly mobile in professional and private terms standardised cross-border payments would eliminate the need to maintain several payment accounts in different countries.

Ομοίως, για τους καταναλωτές, οι οποίοι μετακινούνται ολοένα και περισσότερο σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο, οι τυποποιημένες διασυνοριακές πληρωμές θα εξαλείψουν την ανάγκη διατήρησης πολλών τραπεζικών λογαριασμών σε διαφορετικές χώρες.

For payment service providers and payment processors, economies of scale and common standards achieved under SEPA would make payments across the Union much more efficient.

Για τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών και τους φορείς διεκπεραίωσης πληρωμών, οι οικονομίες κλίμακας και τα κοινά πρότυπα που έχουν επιτευχθεί στο πλαίσιο του ΕΧΠΕ θα καταστήσουν πολύ πιο αποδοτικές τις πληρωμές ανά την Ένωση.

Repeal of existing legislation

Κατάργηση ισχύουσας νομοθεσίας

The adoption of the proposal entails the repeal of Article 8 of Regulation (EC) 924/2009 on reachability for direct debit transactions. For reasons of transparency and simplification, the substance of that article is consolidated in Article 3 of the present proposal.

Η έγκριση της πρότασης συνεπάγεται την κατάργηση του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 924/2009, το οποίο αφορά την προσβασιμότητα για τις πράξεις άμεσης χρέωσης. Για λόγους διαφάνειας και απλούστευσης, το περιεχόμενο του άρθρου αυτού ενοποιείται με το άρθρο 3 της παρούσας πρότασης.

Review/revision/sunset clause

Ρήτρα επανεξέτασης/αναθεώρησης/λήξης ισχύος

The proposal includes a review clause.

Η πρόταση περιλαμβάνει ρήτρα επανεξέτασης.

European Economic Area

Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος

The proposed act concerns an EEA matter and should therefore extend to the European Economic Area.

Η προτεινόμενη πράξη αφορά ζήτημα του ΕΟΧ και πρέπει κατά συνέπεια να επεκταθεί στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.

Detailed explanation of the proposal

Επεξήγηση της πρότασης

The following short summary aims to facilitate the decision making process by sketching the main substance of the Regulation.

Η ακόλουθη σύνοψη στοχεύει στη διευκόλυνση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, σκιαγραφώντας το κύριο περιεχόμενο του κανονισμού.

Article 1 – subject matter and scope – states that the Regulation covers the execution of all credit transfer and direct debit transactions denominated in euros within the Union. It does not cover some types of payment transactions -such as payment card transactions, money remittance and payment transactions through means of any telecommunication, digital or IT device which do not result in a credit transfer or direct debit. To promote competition and efficiency, the Regulation should not foreclose from the market non-'traditional' payment schemes, in particular when they are based on combined schemes rules including a direct debit or credit transfer segment. Hence, the provisions of this Regulation only apply to the credit transfer or direct debit underlying the transaction.

Το άρθρο 1 – Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής – ορίζει ότι ο κανονισμός καλύπτει την εκτέλεση όλων των πράξεων μεταφοράς πίστωσης και άμεσης χρέωσης σε ευρώ εντός της Ένωσης. Δεν καλύπτει ορισμένα είδη πληρωμών, όπως οι πληρωμές μέσω κάρτας, οι αποστολές εμβασμάτων και οι πληρωμές μέσω οποιασδήποτε τηλεπικοινωνιακής, ψηφιακής ή ηλεκτρονικής συσκευής, που δεν οδηγούν σε μεταφορά πίστωσης ή άμεση χρέωση. Για την προώθηση του ανταγωνισμού και της αποδοτικότητας, ο κανονισμός δεν πρέπει να αποκλείει από την αγορά τα μη «παραδοσιακά» συστήματα πληρωμών, ιδίως όταν αυτά βασίζονται σε κανόνες συνδυασμένων συστημάτων που περιλαμβάνουν ένα τμήμα άμεσης χρέωσης ή μεταφοράς πίστωσης. Ως εκ τούτου, οι διατάξεις του κανονισμού ισχύουν μόνο για τη μεταφορά πίστωσης ή την άμεση χρέωση στην οποία βασίζεται η συναλλαγή.

Article 2 – definitions – aligned, as much as possible, with those used in Directive 2007/64/EC. However, given the Regulation’s limited scope in comparison with the Payment Services Directive, some of the definitions have been tailored to the needs of this proposal.

Το άρθρο 2 – Ορισμοί – έχει εναρμονιστεί, στο μέτρο του δυνατού, με τους ορισμούς της οδηγίας αριθ. 2007/64/ΕΚ. Ωστόσο, δεδομένου του περιορισμένου πεδίου εφαρμογής του κανονισμού σε σύγκριση με την οδηγία για τις υπηρεσίες πληρωμών, ορισμένοι από τους ορισμούς έχουν προσαρμοστεί στις ανάγκες της παρούσας πρότασης.

Article 3 – reachability of payment service providers for credit transfer transactions is integrated with the reachability obligation for direct debit transactions under Article 8 of Regulation (EC) No 924/2009.

Το άρθρο 3 – Προσβασιμότητα των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών για τις πράξεις μεταφοράς πίστωσης – έχει ενοποιηθεί με την υποχρέωση προσβασιμότητας για τις πράξεις άμεσης χρέωσης βάσει του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 924/2009.

Article 4 – technical interoperability – which is necessary for the smooth functioning of payment schemes and systems, so that they can interact with each other across the Union using the same standards, without technical obstacles to the processing of payments by the market players.

Το άρθρο 4 – Τεχνική διαλειτουργικότητα –απαραίτητη για την ομαλή λειτουργία των καθεστώτων και συστημάτων πληρωμών, έτσι ώστε να μπορούν να αλληλεπιδρούν σε ολόκληρη την Ένωση με τη βοήθεια των ίδιων προτύπων, χωρίς να παρεμβάλλουν τεχνικά εμπόδια στη διεκπεραίωση των πληρωμών από τους παράγοντες της αγοράς.

Article 5 and the Annex – technical requirements for credit transfer and direct debit transactions – introduce deadlines for migration to Union-wide instruments, by making certain important standards used by the payment industry mandatory and defining technical requirements applying to both payment service providers and customers.

Το άρθρο 5 και το παράρτημα – Τεχνικές απαιτήσεις για τις πράξεις μεταφοράς πίστωσης και άμεσης χρέωσης – ορίζουν προθεσμίες για τη μετάβαση σε ενωσιακά μέσα, καθιστώντας υποχρεωτικά ορισμένα σημαντικά πρότυπα που χρησιμοποιούνται από τον κλάδο των πληρωμών και καθορίζοντας τεχνικές απαιτήσεις που ισχύουν τόσο για τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών, όσο και για τους πελάτες.

Article 6 – interchange fees for direct debit transactions – clarifies that after 31 October 2012 multilateral interchange fees (MIFs) per transaction are not allowed for national and cross-border direct debits. It also defines general conditions for interchange fees (multilateral, bilateral and unilateral) for R-transactions, in line with the working document on the 'Applicability of Article 81 of the EC Treaty to multilateral interbank-payments in SDD' published by the Commission on 3 November 2009.

Το άρθρο 6 – Διατραπεζικές προμήθειες για τις πράξεις άμεσης χρέωσης – διευκρινίζει ότι, μετά τις 31 Οκτωβρίου 2012, δεν επιτρέπονται οι πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες (MIFs) ανά συναλλαγή για τις εθνικές και τις διασυνοριακές άμεσες χρεώσεις. Καθορίζει επίσης γενικούς όρους σχετικά με τις διατραπεζικές προμήθειες (πολυμερείς, διμερείς και μονομερείς) για τις συναλλαγές τύπου R, σύμφωνα με το έγγραφο εργασίας «Δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ στις πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες στο σύστημα άμεσης χρέωσης, που δημοσιεύθηκε από την Επιτροπή στις 3 Νοεμβρίου 2009.

Article 7 – waiver – applies to so-called 'legacy' niche products which should also be phased out after an appropriate transitional period.

Το άρθρο 7 – Εξαίρεση – ισχύει για τα επονομαζόμενα «κληροδοτημένα» προϊόντα με εξειδικευμένη αγορά, τα οποία πρέπει επίσης να καταργηθούν σταδιακά μετά από κατάλληλη μεταβατική περίοδο.

Article 8 – payment accessibility ensures that if a euro credit transfer or a euro direct debit is accepted domestically, it will also be used to and from a euro account on a cross-border basis.

Το άρθρο 8 – Προσβασιμότητα των πληρωμών – εξασφαλίζει ότι, εφόσον μια μεταφορά πίστωσης σε ευρώ ή άμεση χρέωση σε ευρώ γίνεται δεκτή σε εθνικό επίπεδο, θα χρησιμοποιείται επίσης ως μέσο πληρωμών προς και από λογαριασμό σε ευρώ σε διασυνοριακό επίπεδο.

Article 9 – competent authorities – empowers the competent authorities to take necessary measures to ensure compliance with the obligations laid down in this Regulation.

Το άρθρο 9 – Αρμόδιες αρχές – εξουσιοδοτεί τις αρμόδιες αρχές να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις που επιβάλει ο κανονισμός.

Article 10 – penalties – requires Member States to provide details of penalties to the Commission.

Το άρθρο 10 – Κυρώσεις – απαιτεί από τα κράτη μέλη να υποβάλουν στην Επιτροπή λεπτομερείς πληροφορίες για τις κυρώσεις.

Article 11 – out-of-court complaints and redress procedures – obliges Member States to set up out-of-court redress bodies for the settlement of disputes arising under the Regulation. It also requires them to provide the Commission with information on these arrangements.

Το άρθρο 11 – Εξωδικαστικές διαδικασίες υποβολής καταγγελιών και προσφυγών – υποχρεώνει τα κράτη μέλη να συστήσουν φορείς για την εξωδικαστική επίλυση των διαφορών που ανακύπτουν στο πλαίσιο του κανονισμού. Απαιτεί επιπλέον από αυτά να υποβάλουν στην Επιτροπή πληροφορίες για τις σχετικές ρυθμίσεις.

Article 12 to 15 – adoption of delegated acts – allows the technical requirements to be updated.

Τα άρθρα 12 έως 15 – Έκδοση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση – επιτρέπουν την επικαιροποίηση των τεχνικών απαιτήσεων.

Article 16 – revision clause – provides for a reporting obligation accompanied, if need be, by a proposal for amendment.

Το άρθρο 16 – Ρήτρα αναθεώρησης – επιβάλλει υποχρέωση υποβολής έκθεσης, η οποία συνοδεύεται, εάν κριθεί απαραίτητο, από πρόταση τροποποίησης.

Article 17 – transitional provisions – ensures that the end-dates apply to euro area Member States earlier, while non-euro area Member States are granted a transitional period, based on their limited euro payment transaction volumes.

Το άρθρο 17 – Μεταβατικές διατάξεις – εξασφαλίζει ότι οι καταληκτικές ημερομηνίες θα ισχύσουν νωρίτερα στα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ, ενώ στα κράτη μέλη εκτός της ζώνης του ευρώ παραχωρείται μεταβατική περίοδος, με βάση τον περιορισμένο όγκο των οικείων πληρωμών σε ευρώ.

2010/0373 (COD)

2010/0373 (COD)

Proposal for a

Πρόταση

REGULATION OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

establishing technical requirements for credit transfers and direct debits in euros and amending Regulation (EC) No 924/2009

σχετικά με την καθιέρωση τεχνικών απαιτήσεων για τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις σε ευρώ και με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 924/2009

(Text with EEA relevance)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

THE EUROPEAN PARLIAMENT AND THE COUNCIL OF THE EUROPEAN UNION,

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union, and in particular Article 114 thereof,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα το άρθρο 114,

Having regard to the proposal from the European Commission[10],

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής[10],

After transmission of the draft legislative act to the national Parliaments,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Having regard to the opinion of the European Economic and Social Committee[11],

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[11],

Having regard to the opinion of the Committee of the Regions[12],

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[12],

Having regard to the opinion of the European Central Bank[13],

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας[13],

Acting in accordance with the ordinary legislative procedure,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,

Whereas:

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. The creation of an integrated market for electronic payments in euros, with no basic distinction between national and cross-border payments is necessary for the proper functioning of the Internal Market. To this end, the Single Euro Payments Area (hereinafter 'SEPA') project aims to develop common Union-wide payment instruments to replace current national payment instruments. As a result of the introduction of open, common payment standards, rules and practices, and through integrated payment processing, SEPA should provide Union citizens and businesses with secure, competitively priced, user-friendly, and reliable payment services in euros. Completing SEPA should also create favourable conditions for increased competition in payment services and for the unhindered development and swift, Union-wide implementation of payments-related innovations. Consequently, as a result of improved economies of scale, increased operating efficiency and strengthened competition, electronic payment services in euros should create a best-of-breed basis downward price pressure. The effects of this should be significant, in particular in Member States where payments are, comparatively speaking, relatively expensive. The transition to SEPA should therefore not be accompanied by overall price increases for payment service users in general and for consumers, in particular.

1. Η δημιουργία ενιαίας αγοράς για τις ηλεκτρονικές πληρωμές σε ευρώ, χωρίς καμία βασική διάκριση μεταξύ των εθνικών και διασυνοριακών πληρωμών, είναι απαραίτητη για την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Για τον σκοπό αυτό, το έργο για τον Ενιαίο Χώρο Πληρωμών σε Ευρώ (στο εξής «ΕΧΠΕ») αποσκοπεί στην ανάπτυξη κοινών μέσων πληρωμών εντός της Ένωσης τα οποία θα αντικαταστήσουν τα υφιστάμενα εθνικά μέσα πληρωμών. Ως αποτέλεσμα της καθιέρωσης ανοιχτών, κοινών προτύπων, κανόνων και πρακτικών πληρωμών και μέσω της ενιαίας διεκπεραίωσης πληρωμών, ο ΕΧΠΕ θα πρέπει να παρέχει στους πολίτες και τις επιχειρήσεις της Ένωσης ασφαλείς, φιλικές προς τον χρήστη και αξιόπιστες υπηρεσίες πληρωμών σε ευρώ σε ανταγωνιστικές τιμές. Η ολοκλήρωση του ΕΧΠΕ θα πρέπει επίσης να δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για αυξημένο ανταγωνισμό στις υπηρεσίες πληρωμών και για την απρόσκοπτη ανάπτυξη και ταχεία υλοποίηση των καινοτομιών που σχετίζονται με τις πληρωμές εντός της Ένωσης. Κατά συνέπεια, οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες πληρωμών θα πρέπει να ασκήσουν πτωτική πίεση στις τιμές, με βάση τον βέλτιστο συνδυασμό λύσεων στην κατηγορία τους (best-of-breed), ως επακόλουθο της βελτίωσης των οικονομιών κλίμακας, της αύξησης της λειτουργικής απόδοσης και της ενίσχυσης του ανταγωνισμού. Αυτό θα έχει σημαντικά αποτελέσματα, ιδίως στα κράτη μέλη όπου οι πληρωμές είναι σχετικά δαπανηρές. Η μετάβαση στον ΕΧΠΕ δεν θα πρέπει επομένως να συνοδεύεται από γενικές αυξήσεις τιμών για τους χρήστες υπηρεσιών πληρωμών, εν γένει, και για τους καταναλωτές, ειδικότερα.

2. The success of SEPA is very important economically, monetarily as well as politically. It is fully in line with the Europe 2020 strategy which aims at a smarter economy in which prosperity results from innovation and from more efficient use of available resources. Both the European Parliament through its resolutions of 12 March 2009[14] and 10 March 2010[15] on the implementation of SEPA and the Council in its conclusions adopted on 2 December 2009[16] have underlined the importance of achieving rapid migration to SEPA.

2. Η επιτυχία του ΕΧΠΕ είναι πολύ σημαντική από οικονομικής, νομισματικής καθώς και πολιτικής πλευράς. Είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη με τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» η οποία στοχεύει σε μια πιο έξυπνη οικονομία όπου η ευημερία θα προκύπτει από την καινοτομία και από την αποδοτικότερη χρήση των διαθέσιμων πόρων. Τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέσω των ψηφισμάτων του στις 12 Μαρτίου 2009[14] και στις 10 Μαρτίου 2010[15] περί της υλοποίησης του ΕΧΠΕ, όσο και το Συμβούλιο με τα συμπεράσματα που ενέκρινε στις 2 Δεκεμβρίου 2009[16], έχουν τονίσει τη σημασία της επίτευξης ταχείας μετάβασης στον ΕΧΠΕ.

3. Directive 2007/64/EC of the European Parliament and of the Council of 13 November 2007 on payment services in the internal market[17] provides a modern legal foundation for the creation of an internal market for payments for which SEPA is a fundamental element.

3. Η οδηγία αριθ. 2007/64/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2007 για τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά[17] παρέχει μια σύγχρονη νομική βάση για τη δημιουργία εσωτερικής αγοράς πληρωμών, της οποίας ο ΕΧΠΕ αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο.

4. Regulation (EC) No 924/2009 of the European Parliament and of the Council of 16 September 2009 on cross-border payments in the Community and repealing Regulation (EC) No 2560/2001[18] also provides a number of facilitating measures for the success of SEPA such as the extension of the principle of equal charges to cross-border direct debits.

4. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 924/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2009 για τις διασυνοριακές πληρωμές στην Κοινότητα και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2560/2001[18] προσφέρει επίσης ορισμένα μέσα διευκόλυνσης για την επιτυχία του ΕΧΠΕ όπως την επέκταση της αρχής της ισότητας των επιβαρύνσεων στις διασυνοριακές άμεσες χρεώσεις.

5. In addition, self-regulatory efforts of the European banking sector through the SEPA initiative have not proven sufficient to drive forward concerted migration to Union-wide schemes for credit transfers and direct debits on both the supply and demand sides. Moreover, this self-regulatory process has not been subject to appropriate governance mechanisms, which may partly explain the slow uptake on the demand side. Only rapid and comprehensive migration to Union-wide credit transfers and direct debits will generate the full benefits of an integrated payments market, so that the high costs of running both 'legacy' and SEPA products in parallel can be eliminated.

5. Επιπλέον, οι προσπάθειες αυτορύθμισης του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα μέσω της πρωτοβουλίας για τον ΕΧΠΕ δεν έχουν αποδειχθεί επαρκείς για την προώθηση της εναρμονισμένης μετάβασης σε ενωσιακών διαστάσεων καθεστώτα μεταφορών πίστωσης και άμεσων χρεώσεων, τόσο στην πλευρά της προσφοράς, όσο και στην πλευρά της ζήτησης. Επιπλέον, η αυτορυθμιστική αυτή διαδικασία δεν έχει υπαχθεί σε κατάλληλους μηχανισμούς διακυβέρνησης, γεγονός που μπορεί να εξηγεί εν μέρει την αργή υιοθέτηση από την πλευρά της ζήτησης. Μόνο η ταχεία και ολοκληρωμένη μετάβαση σε μεταφορές πίστωσης και άμεσες χρεώσεις ανά την Ένωση θα αποφέρει τα πλήρη οφέλη μιας ενιαίας αγοράς πληρωμών, ώστε να εξαλειφθεί το υψηλό κόστος της παράλληλης λειτουργίας των «κληροδοτημένων» προϊόντων και των προϊόντων του ΕΧΠΕ.

6. Rules should therefore be laid down to cover the execution of all credit transfers and direct debit transactions denominated in euros within the Union. However, it is not appropriate at this stage to cover card transactions, since common standards for Union card payments are still under development. Money remittance, internally processed payments, large-value payment transactions between payment service providers and payments via mobile phone should not fall under the scope of those rules since these payment services are not comparable to credit transfers and direct debits.

6. Πρέπει συνεπώς να θεσπιστούν κανόνες που θα καλύπτουν την εκτέλεση του συνόλου των πράξεων μεταφοράς πίστωσης και άμεσης χρέωσης σε ευρώ εντός της Ένωσης. Ωστόσο, δεν είναι σκόπιμο στην παρούσα φάση να καλυφθούν οι συναλλαγές με κάρτα, εφόσον τα κοινά πρότυπα για τις πληρωμές με κάρτα εντός της Ένωσης βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της ανάπτυξης. Οι αποστολές εμβασμάτων, οι εσωτερικές πληρωμές, οι πληρωμές μεγάλων ποσών μεταξύ παρόχων υπηρεσιών πληρωμών και οι πληρωμές μέσω κινητού τηλεφώνου δεν πρέπει να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής αυτών των κανόνων, εφόσον οι συγκεκριμένες υπηρεσίες πληρωμών δεν είναι συγκρίσιμες με τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις.

7. Several payment instruments currently exist, mostly for payments through the internet, which also use the international banc account number (IBAN) and the bank identifier code (BIC) and are based on credit transfers or direct debits but which have additional features. Those schemes are foreseen to expand beyond their current national borders and could fulfil a consumer demand for innovative, safe and cheap payment instruments. In order not to foreclose such schemes from the market, the regulation on end dates for direct debit and credit transfer should only apply to the credit transfer or direct debit underlying the transaction.

7. Σήμερα υπάρχουν διάφορα μέσα πληρωμών, κυρίως για πληρωμές μέσω του Διαδικτύου, τα οποία επίσης χρησιμοποιούν τον διεθνή αριθμό τραπεζικού λογαριασμού (IBAN) και τον κωδικό αναγνώρισης τράπεζας (BIC) και βασίζονται σε μεταφορές πίστωσης και άμεσες χρεώσεις αλλά έχουν επιπρόσθετα χαρακτηριστικά. Τα καθεστώτα αυτά προβλέπεται να επεκταθούν πέρα από τα σημερινά εθνικά σύνορά τους και να μπορούν να ικανοποιήσουν την καταναλωτική ζήτηση για καινοτόμα, ασφαλή και φθηνά μέσα πληρωμών. Για να μην αποκλειστούν τα εν λόγω καθεστώτα από την αγορά, ο κανονισμός για τις καταληκτικές ημερομηνίες σχετικά με τις άμεσες χρεώσεις και τις μεταφορές πίστωσης θα πρέπει να ισχύει μόνο για τις μεταφορές πίστωσης ή τις άμεσες χρεώσεις στις οποίες βασίζεται η συναλλαγή.

8. For a credit transfer to be executed, the payee’s account must be reachable. Therefore, in order to encourage the successful take-up of these payment instruments, a reachability obligation should be established Union-wide. To improve transparency, it is furthermore appropriate to consolidate that obligation and the reachability obligation for direct debits already established under Regulation (EC) No 924/2009 in one single act.

8. Για την εκτέλεση μιας μεταφοράς πίστωσης, ο λογαριασμός του δικαιούχου πρέπει να είναι προσβάσιμος. Ως εκ τούτου, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η επιτυχής υιοθέτηση αυτών των μέσων πληρωμών, πρέπει να επιβληθεί σε ενωσιακό επίπεδο υποχρέωση προσβασιμότητας. Προκειμένου να βελτιωθεί η διαφάνεια, ενδείκνυται επιπλέον η ενοποίηση, σε ενιαία πράξη, αυτής της υποχρέωσης και της υποχρέωσης προσβασιμότητας για τις άμεσες χρεώσεις που έχει ήδη θεσπιστεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 924/2009.

9. Technical interoperability is a prerequisite for competition. In order to create an integrated market for electronic payments systems in euros, it is essential that the processing of credit transfers and direct debits are not hindered by technical obstacles and are carried out under a scheme whose basic rules are adhered to by a majority of payment services providers from a majority of Member States and be the same both for cross-border and for purely national credit transfer and direct debit transactions. Where more than one such scheme is developed or where there is more than one payment system for the processing of such payments, these schemes and systems should be interoperable so that all users and payment service providers can enjoy the benefits of seamless euro payments across the Union.

9. Η τεχνική διαλειτουργικότητα αποτελεί προϋπόθεση για τον ανταγωνισμό. Προκειμένου να δημιουργηθεί μια ενιαία αγορά για τα συστήματα ηλεκτρονικών πληρωμών σε ευρώ, είναι σημαντικό να μην παρεμποδίζεται η διεκπεραίωση των μεταφορών πίστωσης και των άμεσων χρεώσεων από τεχνικά εμπόδια και να διεξάγεται βάσει καθεστώτος του οποίου οι βασικοί κανόνες θα τηρούνται από την πλειονότητα των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών των περισσότερων κρατών μελών και να είναι οι ίδιοι τόσο για τις διασυνοριακές, όσο και για τις αμιγώς εθνικές πράξεις μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης. Σε περίπτωση που αναπτύσσονται περισσότερα του ενός παρόμοια καθεστώτα ή υφίστανται περισσότερα του ενός συστήματα πληρωμών για τη διεκπεραίωση των εν λόγω πληρωμών, αυτά τα καθεστώτα και συστήματα θα πρέπει να είναι διαλειτουργικά έτσι ώστε όλοι οι χρήστες και οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών να αποκομίζουν τα οφέλη των ενιαίων πληρωμών σε ευρώ σε ολόκληρη την Ένωση.

10. It is crucial to identify technical requirements which unambiguously determine the features which Union-wide payment schemes to be developed under appropriate governance arrangements have to respect in order to ensure inter-operability. Such technical requirements should not restrict flexibility and innovation but should be open to and neutral towards potential new developments and improvements in the payments market. They should be designed taking into account the special characteristics of credit transfers and direct debits, in particular with regard to the data elements contained in the payment message. They should also contain, especially for direct debits, measures to strengthen the confidence of payment service users in the use of such instruments.

10. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να προσδιοριστούν οι τεχνικές απαιτήσεις που θα καθορίζουν με σαφήνεια τα χαρακτηριστικά τα οποία θα πρέπει να πληρούν τα ενωσιακά καθεστώτα πληρωμών που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο των κατάλληλων ρυθμίσεων διακυβέρνησης για τη διασφάλιση της διαλειτουργικότητας. Οι εν λόγω τεχνικές απαιτήσεις πρέπει να μην περιορίζουν την ευελιξία και την καινοτομία αλλά να είναι ανοιχτές και ουδέτερες απέναντι σε νέες εξελίξεις και βελτιώσεις στην αγορά πληρωμών. Πρέπει να σχεδιαστούν λαμβάνοντας υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά των μεταφορών πίστωσης και των άμεσων χρεώσεων, ιδίως όσον αφορά τα στοιχεία που περιέχονται στο μήνυμα πληρωμής. Πρέπει επίσης να περιέχουν, κυρίως για τις άμεσες χρεώσεις, μέτρα για την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των χρηστών των υπηρεσιών πληρωμών όσον αφορά τη χρήση των εν λόγω μέσων.

11. Technical standardisation is a cornerstone for the integration of networks, such as the Union payments market. The use of standards developed by international or European standardisation bodies should be mandatory as of a given date for all relevant transactions. In the payment context, these would be the IBAN, BIC, and the financial services messaging standard 'ISO 20022 XML'. The use of those standards by all payment service providers is therefore a requirement for full interoperability throughout the Union. In particular, the mandatory use of IBAN and BIC where necessary should be promoted through comprehensive communication and facilitating measures in Member States in order to allow a smooth and easy transition to pan-European credit transfers and direct debits, in particular for consumers.

11. Η τεχνική τυποποίηση αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για την ολοκλήρωση δικτύων, όπως είναι η αγορά πληρωμών της Ένωσης. Η χρήση προτύπων που αναπτύχθηκαν από διεθνείς ή ευρωπαϊκούς φορείς τυποποίησης θα πρέπει να είναι υποχρεωτική από μια συγκεκριμένη ημερομηνία για όλες τις σχετικές πράξεις. Στο πλαίσιο των πληρωμών, τα πρότυπα αυτά θα είναι οι κωδικοί IBAN και BIC, καθώς και το πρότυπο μηνυμάτων χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών ISO 20022 XML. Η χρήση αυτών των προτύπων από το σύνολο των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών αποτελεί επομένως προϋπόθεση για την ύπαρξη πλήρους διαλειτουργικότητας σε ολόκληρη την Ένωση. Ειδικότερα, θα πρέπει να προωθηθεί η υποχρεωτική χρήση των κωδικών IBAN και BIC, όπου χρειάζεται, με εκτεταμένα μέτρα επικοινωνίας και διευκόλυνσης στα κράτη μέλη ώστε να καταστεί δυνατή η ομαλή και εύκολη μετάβαση σε πανευρωπαϊκές μεταφορές πίστωσης και άμεσες χρεώσεις, ιδίως για τους καταναλωτές.

12. It is appropriate to set dates by when all credit transfers and direct debit transactions should comply with those technical requirements, while leaving the market open for further development and innovation.

12. Είναι σκόπιμο να οριστούν οι ημερομηνίες από τις οποίες οι πράξεις μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης θα πρέπει να πληρούν αυτές τις τεχνικές απαιτήσεις, ενώ παράλληλα θα αφήνεται η αγορά ανοικτή σε περαιτέρω ανάπτυξη και καινοτομίες.

13. Separate migration dates should be set in order to take into account the differences between credit transfers and direct debits. Union-wide credit transfers and direct debits do not have the same level of maturity, since a direct debit is a more complex instrument than a credit transfer and, consequently, migration to Union-wide direct debits requires significantly more resources than migration to Union-wide credit transfers.

13. Πρέπει να οριστούν χωριστές ημερομηνίες μετάβασης προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι διαφορές μεταξύ των μεταφορών πίστωσης και των άμεσων χρεώσεων. Οι μεταφορές πίστωσης και οι άμεσες χρεώσεις ανά την Ένωση δεν διαθέτουν το ίδιο επίπεδο ωριμότητας, εφόσον μια άμεση χρέωση είναι ένα πιο πολύπλοκο μέσο από μια μεταφορά πίστωσης και, κατά συνέπεια, η μετάβαση σε άμεσες χρεώσεις ενωσιακής κλίμακας απαιτεί πολύ περισσότερους πόρους από ό,τι η μετάβαση σε μεταφορές πίστωσης ενωσιακής κλίμακας.

14. Regulation of multilateral interchange fees (MIF) for direct debits is essential to create neutral conditions of competition between the payment service providers and so to permit the development of a single market for direct debits. Per transaction MIF for direct debit restrict competition between payees banks and inflate the charges such banks impose on payees and thus lead to hidden price increases to payers. Whilst no or limited objective efficiencies have been demonstrated for per transaction MIF, such fees for transactions which are rejected, refused, returned or reversed because they cannot be properly executed (R-transactions) could help to allocate costs efficiently within the single market. Therefore, it would appear beneficial for the creation of an effective European direct debit market to prohibit per transaction MIF. Nevertheless, R-transaction should be allowed, provided that they comply with certain conditions. In any event, rules should be without prejudice to the application of Articles 101 and 102 of the TFEU to multilateral interchange fees for R-transactions.

14. Η κανονιστική ρύθμιση των πολυμερών διατραπεζικών προμηθειών (ΠΔΠ) για τις άμεσες χρεώσεις κρίνεται απαραίτητη για τη δημιουργία ίσων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών, ώστε να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη ενιαίας αγοράς για τις άμεσες χρεώσεις. Οι ΠΔΠ ανά συναλλαγή για τις άμεσες χρεώσεις περιορίζουν τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις τράπεζες των δικαιούχων και διογκώνουν τις επιβαρύνσεις που επιβάλλουν οι τράπεζες στους δικαιούχους, οδηγώντας κατά συνέπεια σε συγκαλυμμένες αυξήσεις των τιμών για τους πληρωτές. Ενώ έχει καταδειχθεί μηδενική ή περιορισμένη αντικειμενική αποδοτικότητα για τις ΠΔΠ ανά συναλλαγή, στην περίπτωση των συναλλαγών που υφίστανται απόρριψη, άρνηση, επιστροφή ή αντιστροφή (συναλλαγές τύπου R) οι προμήθειες αυτές θα μπορούσαν να συμβάλλουν στον αποτελεσματικό επιμερισμό του κόστους εντός της ενιαίας αγοράς. Φαίνεται επομένως ότι η απαγόρευση των ΠΔΠ ανά συναλλαγή θα ευνοούσε τη δημιουργία αποτελεσματικής ευρωπαϊκής αγοράς άμεσων χρεώσεων. Ωστόσο, οι ΠΔΠ για συναλλαγές τύπου R θα πρέπει να επιτρέπονται, υπό τον όρο ότι πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις. Οι κανόνες, πάντως, δεν θα πρέπει να θίγουν την εφαρμογή των άρθρων 101 και 102 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες για τις συναλλαγές τύπου R.

15. Therefore, the possibility to apply per transaction MIF for national and cross-border direct debits should be limited in time and general conditions should be laid down for the application of interchange fees for R-transactions.

15. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να περιοριστεί χρονικά η δυνατότητα επιβολής ΠΔΠ ανά συναλλαγή για εθνικές και διασυνοριακές άμεσες χρεώσεις και να θεσπιστούν γενικοί όροι για την επιβολή διατραπεζικών προμηθειών για συναλλαγές τύπου R.

16. In some Member States, there are certain legacy payment instruments which are credit transfers or direct debits but which have very specific functionalities, often due to historical or legal reasons. The transaction volume of such products is usually marginal; they could therefore be classified as niche products. A transitional period for such niche products, sufficiently long to minimise the impact of the migration on payment service users, should help both sides of the market to focus first on the migration of the bulk of credit transfers and direct debits, thereby allowing the majority of the potential benefits of an integrated payments market in the Union to be reaped earlier.

16. Σε μερικά κράτη μέλη υπάρχουν ορισμένα κληροδοτημένα μέσα πληρωμών που αποτελούν μεταφορές πίστωσης ή άμεσες χρεώσεις, αλλά έχουν πολύ συγκεκριμένες λειτουργικές δυνατότητες, οι οποίες συχνά οφείλονται σε ιστορικούς ή νομικούς λόγους. Ο όγκος των συναλλαγών των εν λόγω προϊόντων είναι συνήθως οριακός· μπορούν κατά συνέπεια να καταταχθούν στα προϊόντα μικρής εξειδικευμένης αγοράς. Μια μεταβατική περίοδος για τα εν λόγω προϊόντα εξειδικευμένης αγοράς, αρκετά μεγάλη ώστε να ελαχιστοποιήσει τις επιπτώσεις της μετάβασης στους χρήστες των υπηρεσιών πληρωμών, θα βοηθήσει και τις δύο πλευρές της αγοράς να επικεντρωθούν αρχικά στη μετάβαση του κυρίως όγκου των μεταφορών πίστωσης και των άμεσων χρεώσεων, επιταχύνοντας με αυτόν τον τρόπο την αποκόμιση του μεγαλύτερου μέρους των δυνητικών οφελών μιας ενιαίας αγοράς πληρωμών της ΕΕ.

17. For the practical functioning of the internal market in payments it is essential to ensure that payers such as businesses or public authorities are able to send credit transfers to payment accounts held by the payees with payment service providers which are located in other Member States and reachable in accordance with this Regulation.

17. Για την πρακτική λειτουργία της εσωτερικής αγοράς πληρωμών είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι οι πληρωτές, όπως οι επιχειρήσεις ή οι δημόσιες αρχές, μπορούν να αποστέλλουν μεταφορές πίστωσης σε λογαριασμούς πληρωμών τους οποίους κατέχουν οι δικαιούχοι σε παρόχους υπηρεσιών πληρωμών οι οποίοι βρίσκονται σε άλλο κράτος μέλος και είναι προσβάσιμοι σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

18. Competent authorities should be empowered to fulfil their monitoring duties efficiently and to take all necessary measures to ensure that payment service providers comply with this Regulation.

18. Πρέπει να εξουσιοδοτηθούν οι αρμόδιες αρχές να εκπληρώνουν αποτελεσματικά τα οικεία καθήκοντα παρακολούθησης και να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών με τον παρόντα κανονισμό.

19. It is necessary that Member States lay down effective, proportionate and dissuasive penalties in national law for failure to comply with this Regulation.

19. Είναι απαραίτητο να προβλέψουν τα κράτη μέλη στην εθνική τους νομοθεσία αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις για αδυναμία συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό.

20. In order to ensure that redress is possible where this Regulation has been incorrectly applied, Member States should establish adequate and effective out-of-court complaint and redress procedures for settling any dispute arising therefrom.

20. Για να εξασφαλιστεί η παροχή της δυνατότητας προσφυγής σε περιπτώσεις εσφαλμένης εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν κατάλληλες και αποτελεσματικές εξωδικαστικές διαδικασίες υποβολής ενστάσεων και προσφυγών για την επίλυση των διαφορών που προκύπτουν στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.

21. It is desirable that the Commission present a report on the effectiveness of the provisions of this Regulation.

21. Είναι επιθυμητό να υποβάλει η Επιτροπή έκθεση σχετικά με την αποτελεσματικότητα των διατάξεων του παρόντος κανονισμού.

22. The Commission should be empowered to adopt delegated acts in accordance with Article 290 of the Treaty in respect of the update of the technical requirements for credit transfers and direct debits.

22. Θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης όσον αφορά την επικαιροποίηση των τεχνικών απαιτήσεων για τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις.

23. Since payment service providers from Member States outside the euro area would need to undertake more preparatory work, such payment service providers should be allowed to defer the application of these technical requirements for a certain period.

23. Επειδή οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών από τα εκτός της ζώνης του ευρώ κράτη μέλη θα χρειαστεί να αναλάβουν περισσότερες προπαρασκευαστικές εργασίες, θα πρέπει να επιτραπεί στους εν λόγω παρόχους υπηρεσιών πληρωμών να αναβάλουν την εφαρμογή αυτών των τεχνικών απαιτήσεων για μια ορισμένη περίοδο.

24. In order to enhance legal security it is appropriate to align the deadlines for interchange fees set out in Articles 6 and 7 of Regulation (EC)°No 924/2009 with the provisions laid down in this Regulation.

24. Για να υπάρξει μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου, ενδείκνυται να εναρμονιστούν οι προθεσμίες που καθορίζονται για τις διατραπεζικές προμήθειες στα άρθρα 6 και 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 924/2009 με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

25. Regulation (EC)° No 924/2009 should be amended accordingly.

25. Θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 924/2009.

26. Directive 95/46/EC of the European Parliament and of the Council of 24 October 1995 on the protection of individuals with regard to the processing of personal data and on the free movement of such data[19] governs the processing of personal data carried out pursuant to this Regulation.

26. Η οδηγία 95/46/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[19], διέπει την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που πραγματοποιείται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

27. Financial messages relating to payments and transfers in the SEPA are outside the scope of the EU-US Agreement of 8 July 2010 on the processing and transfer of Financial Messaging Data for the purposes of the Terrorist Finance Tracking Program[20].

27. Τα χρηματοπιστωτικά μηνύματα σχετικά με τις πληρωμές και τις μεταφορές στον ΕΧΠΕ δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου 2010 μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ για την επεξεργασία και τη διαβίβαση δεδομένων χρηματοπιστωτικών μηνυμάτων για σκοπούς του προγράμματος παρακολούθησης της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας[20].

28. Since the objectives of this Regulation cannot be sufficiently achieved by the Member States and can therefore, by reason of the scale or effects of the action, be better achieved at Union level, the Union may adopt measures in accordance with the principle of subsidiarity as set out in Article 5 of the Treaty on the European Union. In accordance with the principle of proportionality, as set out in that Article, this Regulation does not go beyond what is necessary in order to achieve those objectives,

28. Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν συνεπώς, λόγω της κλίμακας ή των επιπτώσεων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη αυτών των στόχων.

HAVE ADOPTED THIS REGULATION:

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Article 1 Subject matter and scope

Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

29. This Regulation lays down rules for the execution of credit transfer and direct debit transactions denominated in euros within the Union where both the payer’s payment service provider and the payee’s payment service provider are situated within the Union, or where the sole payment service provider in the payment transaction is located in the Union.

29. Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζονται κανόνες για την εκτέλεση των πράξεων μεταφοράς πίστωσης και άμεσης χρέωσης σε ευρώ εντός της Ένωσης σε περίπτωση που τόσο ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή, όσο και ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του δικαιούχου, βρίσκονται εντός της Ένωσης ή σε περίπτωση που ο μόνος πάροχος υπηρεσιών πληρωμών κατά την πράξη πληρωμής βρίσκεται στην Ένωση.

30. This Regulation shall not apply to the following:

30. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται:

(a) payment transactions carried out internally within payment service providers as well as payment transactions between payment service providers for their own account

α) σε πράξεις πληρωμής που πραγματοποιούνται εσωτερικά χωρίς παρόχους υπηρεσιών πληρωμών καθώς και σε πράξεις πληρωμής μεταξύ παρόχων υπηρεσιών πληρωμών για λογαριασμό των ιδίων·

(b) payment transactions processed and settled through large value payment systems for which both the original initiator and the final recipient of the payment is a payment service provider

β) σε πράξεις πληρωμής που διεκπεραιώνονται και εκκαθαρίζονται μέσω συστημάτων πληρωμών μεγάλων ποσών, όταν τόσο ο εκκινητής της πληρωμής, όσο και ο τελικός αποδέκτης της είναι πάροχος υπηρεσιών πληρωμών·

(c) payment transactions through a payment card, including cash withdrawals from a payment account, if they do not result in a credit transfer or direct debit to or from a payment account identified by the basic bank account number (BBAN) or the international banc account number (IBAN)

γ) σε πράξεις πληρωμής μέσω κάρτας πληρωμών, συμπεριλαμβανομένων των αναλήψεων μετρητών από λογαριασμό πληρωμών, εάν δεν συνεπάγονται μεταφορά πίστωσης ή άμεση χρέωση προς ή από λογαριασμό πληρωμών που αναγνωρίζεται με βασικό αριθμό τραπεζικού λογαριασμού (BBAN) ή με διεθνή αριθμό τραπεζικού λογαριασμού (IBAN)·

(d) payment transactions through means of any telecommunication, digital or IT device, if they do not result in a credit transfer or direct debit to or from a payment account identified by BBAN or IBAN

δ) σε πράξεις πληρωμής με οποιαδήποτε τηλεπικοινωνιακή, ψηφιακή ή ηλεκτρονική συσκευή, εάν δεν συνεπάγονται μεταφορά πίστωσης ή άμεση χρέωση προς ή από λογαριασμό πληρωμών που αναγνωρίζεται με BBAN ή IBAN·

(e) money remittance transactions where funds are received from a payer, without any payment accounts being created in the name of the payer or the payee, for the sole purpose of transferring a corresponding amount to a payee or to another payment service provider acting on behalf of the payee, and/or where such funds are received on behalf of and made available to the payee.

ε) σε πράξεις αποστολής εμβάσματος, εφόσον τα χρηματικά ποσά λαμβάνονται από έναν πληρωτή, χωρίς να δημιουργείται λογαριασμός πληρωμών στο όνομα του πληρωτή ή του δικαιούχου, με μοναδικό σκοπό τη μεταφορά ενός αντίστοιχου ποσού σε πληρωτή ή σε άλλο πάροχο υπηρεσιών πληρωμών που ενεργεί για λογαριασμό του δικαιούχου, ή/και όταν τα εν λόγω χρηματικά ποσά λαμβάνονται εξ ονόματος του δικαιούχου και καθίστανται διαθέσιμα σε αυτόν.

31. Where payment schemes are based on payment transactions by credit transfers or direct debits but have additional features, this Regulation shall apply only to the underlying credit transfers or direct debits.

31. Όταν τα καθεστώτα πληρωμών βασίζονται σε πράξεις πληρωμής με μεταφορά πίστωσης ή άμεση χρέωση, αλλά διαθέτουν επιπρόσθετα χαρακτηριστικά, ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται μόνο στις μεταφορές πίστωσης ή άμεσες χρεώσεις στις οποίες βασίζονται τα εν λόγω καθεστώτα.

Article 2 Definitions

Άρθρο 2Ορισμοί

For the purposes of this Regulation, the following definitions shall apply:

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

32. 'credit transfer' means a payment service for crediting a payee’s payment account, where a payment transaction or a series of payment transactions is initiated by the payer on the basis of the consent given to his payment service provider

32. «μεταφορά πίστωσης»: η υπηρεσία πληρωμών για την πίστωση λογαριασμού πληρωμών του δικαιούχου, όταν η πράξη πληρωμής ή μια σειρά πράξεων πληρωμής πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του πληρωτή βάσει της συναίνεσης που παραχωρεί στον οικείο πάροχο υπηρεσίας πληρωμών·

33. 'direct debit' means a payment service for debiting a payer’s payment account, where a payment transaction is initiated by the payee on the basis of the payer’s consent

33. «άμεση χρέωση»: η υπηρεσία πληρωμής για τη χρέωση λογαριασμού πληρωμών του πληρωτή, όταν η πράξη πληρωμής πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του δικαιούχου βάσει της συναίνεσης του πληρωτή·

34. 'payer' means a natural or legal person who holds a payment account and allows a payment order from that payment account

34. «πληρωτής»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που διατηρεί λογαριασμό πληρωμών και επιτρέπει εντολές πληρωμής από αυτόν το λογαριασμό·

35. 'payee' means a natural or legal person who is the intended recipient of funds which have been the subject of a payment transaction

35. «δικαιούχος»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που είναι ο τελικός αποδέκτης των χρηματικών ποσών τα οποία αποτελούν αντικείμενο της πράξης πληρωμής·

36. 'payment account' means an account held in the name of one or more payment service users which is used for the execution of payment transactions

36. «λογαριασμός πληρωμών»: ο λογαριασμός που διατηρείται στο όνομα ενός ή περισσότερων χρηστών υπηρεσιών πληρωμών και χρησιμοποιείται για την εκτέλεση των πράξεων πληρωμής·

37. 'payment system' means a funds transfer system with formal and standardised arrangements and common rules for the processing, clearing and/or settlement of payment transactions

37. «σύστημα πληρωμών»: ένα σύστημα μεταφοράς χρηματικών ποσών με επίσημες και τυποποιημένες ρυθμίσεις και κοινούς κανόνες για την επεξεργασία, την εκκαθάριση και/ή τον διακανονισμό των πράξεων πληρωμής·

38. 'payment scheme' means a set of rules, practices and standards for making payments between the scheme participants, and which is separated from any infrastructure or payment system that supports its operation across and within Member States

38. «καθεστώς πληρωμών»: ένα σύνολο κανόνων, πρακτικών και προτύπων για τη διενέργεια πληρωμών μεταξύ των συμμετεχόντων στο καθεστώς, το οποίο είναι διαχωρισμένο από κάθε υποδομή ή σύστημα πληρωμών που υποστηρίζει τη λειτουργία του μεταξύ των κρατών μελών και στο εσωτερικό τους·

39. 'payment service provider' means any of the categories referred to in Article 1(1) of Directive 2007/64/EC and the legal and natural persons referred to in Article 26 of that Directive, but excludes those institutions listed in Article 2 of Directive 2006/48/EC of the European Parliament and of the Council[21] benefiting from a Member State waiver exercised under Article 2(3) of Directive 2007/64/EC

39. «πάροχος υπηρεσιών πληρωμών»: οποιαδήποτε από τις κατηγορίες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 2007/64/ΕΚ και τα νομικά και φυσικά πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 26 της εν λόγω οδηγίας, εξαιρουμένων όμως των ιδρυμάτων που απαριθμούνται στο άρθρο 2 της οδηγίας 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[21] και τα οποία καλύπτονται από την εξαίρεση που εγκρίνεται από κράτος μέλος βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 3 της οδηγίας αριθ. 2007/64/ΕΚ·

40. 'payment service user' means a natural or legal person making use of a payment service in the capacity of either payer or payee, or both

40. «χρήστης υπηρεσιών πληρωμών»: το φυσικό η νομικό πρόσωπο που κάνει χρήση μιας υπηρεσίας πληρωμών υπό την ιδιότητα του πληρωτή ή του δικαιούχου ή και υπό τις δύο ιδιότητες·

41. 'payment transaction' means an act, initiated by the payer or by the payee of transferring funds, irrespective of any underlying obligations between the payer and the payee

41. «πράξη πληρωμής»: μια πράξη μεταφοράς χρηματικών ποσών με πρωτοβουλία του πληρωτή ή του δικαιούχου, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε υποκείμενη υποχρέωση μεταξύ του πληρωτή και του δικαιούχου·

42. 'payment order' means any instruction by a payer or payee to his payment service provider requesting the execution of a payment transaction

42. «εντολή πληρωμής»: κάθε οδηγία εκ μέρους πληρωτή ή δικαιούχου προς τον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών που τον εξυπηρετεί, με την οποία του ζητεί να εκτελέσει μια πράξη πληρωμής·

43. 'interchange fee' means a fee paid between the payment service providers of the payer and of the payee for each direct debit transaction

43. «διατραπεζική προμήθεια»: η προμήθεια που καταβάλλεται μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή και του δικαιούχου για κάθε πράξη άμεσης χρέωσης·

44. 'multilateral interchange fee' means an interchange fee which is subject to a collective agreement between payment service providers

44. «πολυμερής διατραπεζική προμήθεια»: η διατραπεζική προμήθεια που υπόκειται σε συλλογική συμφωνία μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών·

45. 'BBAN' means a payment account number identifier, which uniquely identifies an individual account with a payment service provider in a Member State and can only be used for national transactions

45. «BBAN»: κωδικός αναγνώρισης του αριθμού ενός λογαριασμού πληρωμών, ο οποίος ταυτίζει απόλυτα έναν ατομικό λογαριασμό με έναν πάροχο υπηρεσιών πληρωμών σε ένα κράτος μέλος και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για εθνικές συναλλαγές·

46. 'IBAN' means an international payment account number identifier, which uniquely identifies an individual account with a unique payment service provider in a Member State, the elements of which are specified by ISO 13616, set by the International Organization for Standardisation (ISO)

46. «IBAN»: διεθνής κωδικός αναγνώρισης του αριθμού ενός λογαριασμού πληρωμών, ο οποίος ταυτίζει απόλυτα έναν ατομικό λογαριασμό με έναν και μόνο πάροχο υπηρεσιών πληρωμών σε ένα κράτος μέλος· τα στοιχεία του κωδικού αυτού καθορίζονται από το πρότυπο ISO 13616 του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης (ISO)·

47. 'BIC' means a code that unambiguously identifies a payment service provider, the elements of which are specified by ISO 13616, set by the International Organization for Standardisation (ISO)

47. «BIC»: κωδικός που ταυτοποιεί με σαφήνεια έναν πάροχο υπηρεσιών πληρωμών και του οποίου τα στοιχεία καθορίζονται από το πρότυπο ISO 13616 του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης (ISO)·

48. 'ISO 20022 XML standard' means a standard for the development of electronic financial messages as defined by the International Organisation for Standardisation (ISO), encompassing the physical representation of the payment transactions in XML syntax, in accordance with business rules and implementation guidelines of Union-wide schemes for payment transactions in scope of this Regulation.

48. «πρότυπο ISO 20022 XML»: ένα πρότυπο για την ανάπτυξη των ηλεκτρονικών χρηματοπιστωτικών μηνυμάτων, όπως ορίζονται από τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO), το οποίο περιλαμβάνει τη φυσική αναπαράσταση των πράξεων πληρωμής με σύνταξη XML, σύμφωνα με τους επιχειρηματικούς κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές εφαρμογής των καθεστώτων της Ένωσης για τις πράξεις πληρωμής που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

Article 3 Reachability

Άρθρο 3Προσβασιμότητα

A payment service provider reachable for a national credit transfer or a direct debit transaction, or both denominated in euro on a given payment account shall be reachable, in accordance with the rules of the payment scheme, for credit transfer and direct debit transactions initiated through a payment service provider located in any Member State.

Πάροχος υπηρεσιών πληρωμών που είναι προσβάσιμος για εθνικές πράξεις μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης σε ευρώ, ή και των δύο, σε συγκεκριμένο λογαριασμό πληρωμών είναι προσβάσιμος, σύμφωνα με τους κανόνες του καθεστώτος πληρωμών, για πράξεις μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης μέσω παρόχου υπηρεσιών πληρωμών που βρίσκεται σε οποιοδήποτε κράτος μέλος.

Article 4 Interoperability

Άρθρο 4Διαλειτουργικότητα

49. Payment service providers shall carry out credit transfers and direct debits under a payment scheme which complies with the following conditions:

49. Οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών εκτελούν μεταφορές πίστωσης και άμεσες χρεώσεις στο πλαίσιο καθεστώτος πληρωμών που πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

(a) its rules are the same for national and cross-border credit transfer and direct debit transactions across and within Member States

α) οι κανόνες του είναι οι ίδιοι για εθνικές και διασυνοριακές πράξεις μεταφοράς πίστωσης και άμεσης χρέωσης μεταξύ των κρατών μελών και στο εσωτερικό τους·

(b) the participants in the scheme represent a majority of payment service providers within a majority of Member States.

β) οι συμμετέχοντες στο σύστημα αντιστοιχούν στην πλειονότητα των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών των περισσότερων κρατών μελών.

50. Payment systems and, where applicable, payment schemes shall be technically interoperable through the use of standards developed by international or European standardisation bodies.

50. Τα συστήματα πληρωμών και, κατά περίπτωση, τα καθεστώτα πληρωμών είναι διαλειτουργικά σε τεχνικό επίπεδο μέσω της χρήσης προτύπων που έχουν αναπτυχθεί από διεθνείς ή ευρωπαϊκούς φορείς τυποποίησης.

51. The processing of credit transfers and direct debits shall not be hindered by technical obstacles.

51. Η διεκπεραίωση των μεταφορών πίστωσης και των άμεσων χρεώσεων δεν παρεμποδίζεται από τεχνικά εμπόδια.

Article 5 Requirements for credit transfer and direct debit transactions

Άρθρο 5Απαιτήσεις για τις πράξεις μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης

52. By [ insert concrete date 12 months after entry into force of this Regulation] at the latest, credit transfers shall be carried out in accordance with the technical requirements set out in points 1 and 2 of the Annex.

1. Το αργότερο την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 12 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού], οι μεταφορές πίστωσης πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις τεχνικές απαιτήσεις των σημείων 1 και 2 του παραρτήματος.

53. By [ insert concrete date 24 months after entry into force of this Regulation] at the latest, direct debits shall be carried out in accordance with Article 6 and the technical requirements set out in points 1 and 3 of the Annex.

2. Το αργότερο την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 24 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού], οι άμεσες χρεώσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 6 και τις τεχνικές απαιτήσεις των σημείων 1 και 3 του παραρτήματος.

54. Notwithstanding paragraphs 1 and 2, Member States may set earlier dates than those referred to in paragraphs 1 and 2.

3. Κατά παρέκκλιση των παραγράφων 1 και 2, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν ημερομηνίες προγενέστερες από τις αναφερόμενες στις παραγράφους 1 και 2.

55. The Commission may amend the Annex in order to take account of technical progress and market developments. Those measures shall be adopted by means of delegated acts in accordance with the procedure laid down in Article 12.

4. Η Επιτροπή μπορεί να τροποποιεί το παράρτημα, προκειμένου να ληφθούν υπόψη η τεχνική πρόοδος και οι εξελίξεις της αγοράς. Τα σχετικά μέτρα θεσπίζονται με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με την διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 12.

Article 6 Interchange fees for direct debit transactions

Άρθρο 6 Διατραπεζικές προμήθειες για τις πράξεις άμεσης χρέωσης

56. Without prejudice to paragraph 2, no multilateral interchange fee per direct debit transaction or other agreed remuneration with an equivalent object or effect shall apply to direct debit transactions.

52. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, δεν εφαρμόζεται στις πράξεις άμεσης χρέωσης πολυμερής διατραπεζική προμήθεια ανά πράξη άμεσης χρέωσης ούτε άλλη συμφωνημένη αμοιβή με ισοδύναμο αντικείμενο ή αποτέλεσμα.

57. For direct debit transactions which cannot be properly executed by a payment service provider because the payment order is rejected, refused, returned or reversed (R-transactions) carried out by payment service providers, a multilateral interchange fee may be applied provided that the following conditions are complied with:

53. Για τις πράξεις άμεσης χρέωσης που δεν είναι δυνατόν να εκτελεστούν σωστά από τον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών λόγω απόρριψης, άρνησης, επιστροφής ή αντιστροφής της εντολής πληρωμής (συναλλαγές τύπου R) και πραγματοποιούνται από παρόχους υπηρεσιών πληρωμών, επιτρέπεται η επιβολή πολυμερούς διατραπεζικής προμήθειας, υπό τον όρο ότι πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

(a) the arrangement shall be aimed at efficiently allocating costs to the party that has caused the R-transaction, while taking into account the existence of transaction costs and the aim of consumer protection

α) η συμφωνία στοχεύει στον αποτελεσματικό καταλογισμό του κόστους στο μέρος που προκάλεσε τη συναλλαγή τύπου R, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη την ύπαρξη εξόδων συναλλαγής και τον στόχο της προστασίας των καταναλωτών·

(b) the fees shall be strictly cost based

β) οι προμήθειες βασίζονται αυστηρά στο κόστος·

(c) the level of the fees shall not exceed the actual costs of handling an R-transaction by the most cost-efficient comparable payment service provider that is a representative party to the multilateral arrangement in terms of volume of transactions and nature of services

γ) το ύψος των προμηθειών δεν υπερβαίνει τα πραγματικά έξοδα διαχείρισης των συναλλαγών τύπου R από τον οικονομικά αποδοτικότερο συγκρίσιμο πάροχο υπηρεσιών πληρωμών που αποτελεί αντιπροσωπευτικό από πλευράς όγκου συναλλαγών και είδους υπηρεσιών συμβαλλόμενο μέρος σε πολυμερή συμφωνία·

(d) the application of the fees in accordance with points (a), (b) and (c) shall prevent the payment service providers to charge additional fees related to the costs covered by these interchange fees to their respective payment service users

δ) η επιβολή των προμηθειών σύμφωνα με τα στοιχεία α), β) και γ) εμποδίζει τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών να επιβάλλουν στους αντίστοιχους χρήστες υπηρεσιών πληρωμών επιπρόσθετες προμήθειες σχετικές με τα έξοδα που καλύπτονται από τις παρούσες διατραπεζικές προμήθειες·

(e) there must be no practical and economically viable alternative to the collective agreement which would lead to an equally or more efficient handling of R-transactions at equal or lower cost to consumers.

ε) πρέπει να μην υφίσταται πρακτική και οικονομικά βιώσιμη εναλλακτική λύση έναντι της συλλογικής συμφωνίας, η οποία θα οδηγούσε σε μια εξίσου ή και περισσότερο αποδοτική διαχείριση των συναλλαγών τύπου R με ίσο ή χαμηλότερο κόστος για τους καταναλωτές.

For the purposes of the first subparagraph, only cost categories directly and unequivocally relevant to the handling of the R-transaction shall be considered in the calculation of the R-transaction fees. These costs shall be precisely determined. The breakdown of the amount of the costs, including separate identification of each of its components, shall be part of the collective agreement to allow for easy verification and monitoring.

Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, στον υπολογισμό των προμηθειών για τις συναλλαγές τύπου R λαμβάνονται υπόψη μόνο οι κατηγορίες κόστους που σχετίζονται άμεσα και αναμφισβήτητα με τη διαχείριση των συναλλαγών τύπου R. Τα έξοδα αυτά προσδιορίζονται επακριβώς. Η ανάλυση του ποσού των εξόδων, συμπεριλαμβανομένου του χωριστού προσδιορισμού κάθε στοιχείου του, αποτελεί μέρος της συλλογικής συμφωνίας ώστε να καθιστά δυνατή την εύκολη επαλήθευση και παρακολούθηση.

58. Paragraph 1 and the conditions set out in points (a), (b) and (d) of paragraph 2 shall apply also to bilateral and unilateral arrangements that have an equivalent object or effect.

54. Η παράγραφος 1 και οι όροι της παραγράφου 2 στοιχεία α), β) και δ) ισχύουν και για διμερείς και μονομερείς διακανονισμούς ισοδύναμου αντικειμένου ή αποτελέσματος.

Article 7 Waiver

Άρθρο 7Εξαίρεση

59. Member States may allow their competent authorities to waive all or some of the requirements set out in paragraphs 1, 2 and 3 of Article 5 until [ insert concrete date 36 months after entry into force of this Regulation] for those credit transfer or direct debit transactions with a cumulative market share, based on the official payment statistics published annually by the European Central Bank, of less than 10 % of the total number of credit transfer or direct debit transactions respectively, in that Member State.

55. Έως την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 36 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού], τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές τους να εξαιρούν από το σύνολο ή μέρος των απαιτήσεων που καθορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφοι 1, 2 και 3 τις πράξεις μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης με σωρευτικό μερίδιο αγοράς, με βάση τις επίσημες στατιστικές πληρωμών που δημοσιεύονται ετησίως από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, λιγότερο από το 10% του συνολικού αριθμού των πράξεων μεταφοράς πίστωσης ή άμεσης χρέωσης, αντιστοίχως, στο εκάστοτε κράτος μέλος.

60. Member States may allow their competent authorities to waive all or some of the requirements set out in paragraphs 1, 2 and 3 of Article 5 until [ insert concrete date) 60 months after entry into force of this Regulation] for those payment transactions initiated through a payment card at the point of sale which result in direct debit from a payment account identified by BBAN or IBAN.

56. Έως την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 60 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού], τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές τους να εξαιρούν από το σύνολο ή μέρος των απαιτήσεων που καθορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφοι 1, 2 και 3 τις πληρωμές που εκκινούν μέσω κάρτας πληρωμών στο σημείο πώλησης και συνεπάγονται άμεση χρέωση προς ή από λογαριασμό πληρωμών που αναγνωρίζεται με κωδικό BBAN ή IBAN.

61. Where a Member State allows its competent authorities to apply the waiver provided for in paragraphs 1 and 2, it shall notify the Commission accordingly by [ insert concrete date 6 months after entry into force of this Regulation]. The Member State shall notify the Commission forthwith of any subsequent change.

57. Όταν ένα κράτος μέλος επιτρέπει στις αρμόδιες αρχές του να εφαρμόσουν την εξαίρεση που προβλέπεται στις παραγράφους 1 και 2, ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή έως την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 6 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού]. Το κράτος μέλος ενημερώνει αμέσως την Επιτροπή για κάθε μεταγενέστερη μεταβολή.

Article 8 Payment accessibility

Άρθρο 8Προσβασιμότητα των πληρωμών

62. A payer using credit transfers to transfer funds from his or her payment account to other payment accounts with payment service providers located in the same Member State shall not refuse to make credit transfers to payment accounts with payment service providers which are located in another Member State and reachable in accordance with Article 3.

1. Πληρωτής που χρησιμοποιεί τις μεταφορές πίστωσης για τη μεταφορά χρηματικών ποσών από τον λογαριασμό του σε άλλο λογαριασμό πληρωμών με παρόχους υπηρεσιών πληρωμών που βρίσκονται στο ίδιο κράτος μέλος, δεν αρνείται να προβεί σε μεταφορές πίστωσης σε λογαριασμούς πληρωμών με παρόχους υπηρεσιών πληρωμών που βρίσκονται σε άλλο κράτος μέλος και είναι προσβάσιμοι σύμφωνα με το άρθρο 3.

63. A payee using direct debits to receive funds on his or her payment account from other payment accounts with payment service providers located in the same Member State shall not refuse to receive direct debits from payment accounts with payment service providers which are located in another Member State and reachable in accordance with Article 3.

2. Δικαιούχος που χρησιμοποιεί τις άμεσες χρεώσεις για τη λήψη χρηματικών ποσών στον λογαριασμό του από άλλο λογαριασμό πληρωμών με παρόχους υπηρεσιών πληρωμών που βρίσκονται στο ίδιο κράτος μέλος, δεν αρνείται τη λήψη άμεσων χρεώσεων από λογαριασμούς πληρωμών με παρόχους υπηρεσιών πληρωμών που βρίσκονται σε άλλο κράτος μέλος και είναι προσβάσιμοι σύμφωνα με το άρθρο 3.

Article 9 Competent authorities

Άρθρο 9Αρμόδιες αρχές

64. Member States shall designate as the competent authorities responsible for ensuring compliance with this Regulation either public authorities, or bodies recognised by national law or by public authorities expressly empowered for that purpose by national law, including national central banks. Member States may designate existing bodies to act as competent authorities.

58. Τα κράτη μέλη ορίζουν ως αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό είτε δημόσιες αρχές είτε φορείς αναγνωρισμένους από το εθνικό δίκαιο ή από δημόσιες αρχές που έχουν εξουσιοδοτηθεί ρητά προς τούτο από το εθνικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών κεντρικών τραπεζών. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν υφιστάμενους φορείς ως αρμόδιες αρχές.

65. Member States shall notify the Commission of the competent authorities referred to in paragraph 1 by [ insert concrete date 6 months after entry into force of this Regulation]. They shall notify the Commission without delay of any subsequent change concerning those authorities.

59. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τις αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 έως την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 6 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού] και ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση την Επιτροπή σχετικά με κάθε μεταγενέστερη μεταβολή που αφορά τις αρχές αυτές.

66. Member States shall ensure that the competent authorities referred to in paragraph 1 have all the powers necessary for the performance of their duties. Where there is more than one competent authority for matters covered by this Regulation on its territory, Member States shall ensure that those authorities cooperate closely so that they can discharge their respective duties effectively.

60. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 να διαθέτουν όλες τις αναγκαίες αρμοδιότητες για την άσκηση των καθηκόντων τους. Όταν οι αρμόδιες αρχές για τα θέματα που καλύπτει ο παρών κανονισμός είναι περισσότερες της μιας στην επικράτεια κράτους μέλους, το κράτος μέλος διασφαλίζει τη στενή συνεργασία των εν λόγω αρχών ώστε να είναι σε θέση να ασκήσουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους.

67. The competent authorities shall monitor compliance with this Regulation effectively and take all necessary measures to ensure such compliance.

61. Οι αρμόδιες αρχές παρακολουθούν αποτελεσματικά τη συμμόρφωση με τον παρόντα κανονισμό και λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση της εν λόγω συμμόρφωσης.

Article 10 Penalties

Άρθρο 10Κυρώσεις

Member States shall, by [ insert concrete date 6 months after entry into force of this Regulation], lay down rules on the penalties applicable to infringements to this Regulation and shall take all measures necessary to ensure that they are implemented. Such penalties shall be effective, proportionate and dissuasive. Member States shall notify the Commission of those provisions by [ insert concrete date 12 months after entry into force of this Regulation] and shall notify it without delay of any subsequent amendment affecting them.

Έως την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 6 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού], τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση της εφαρμογής τους. Οι εν λόγω κυρώσεις είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις εν λόγω διατάξεις έως την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 12 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού] και την ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση σχετικά με κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση τους.

Article 11 Out-of-court complaint and redress procedures

Άρθρο 11Εξωδικαστικές διαδικασίες υποβολής καταγγελιών και προσφυγών

68. Member States shall establish adequate and effective out-of-court complaint and redress procedures for the settlement of disputes arising under this Regulation between payment service users and their payment service providers. For those purposes, Member States shall designate existing bodies, where appropriate, or set up new bodies.

62. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κατάλληλες και αποτελεσματικές εξωδικαστικές διαδικασίες υποβολής καταγγελιών και προσφυγών για την επίλυση των διαφορών που προκύπτουν στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού μεταξύ των χρηστών υπηρεσιών πληρωμών και των οικείων παρόχων υπηρεσιών πληρωμών. Για τους σκοπούς αυτούς, τα κράτη μέλη ορίζουν υφιστάμενους φορείς, όπου κρίνεται σκόπιμο, ή συνιστούν νέους.

69. Member States shall notify the Commission of the bodies referred to in paragraph 1 by [ insert concrete date 6 months after entry into force of this Regulation]. They shall notify the Commission without delay of any subsequent change concerning those bodies.

63. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τους φορείς που αναφέρονται στην παράγραφο 1, έως την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 6 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού]. Ενημερώνουν χωρίς καθυστέρηση την Επιτροπή σχετικά με κάθε μεταγενέστερη μεταβολή που αφορά τους εν λόγω φορείς.

Article 12 Exercise of delegated powers

Άρθρο 12Άσκηση ανατιθέμενων αρμοδιοτήτων

70. The powers to adopt the delegated acts referred to in Article 5(4) shall be conferred on the Commission for an indeterminate period of time. Where imperative grounds of urgency so require, Article 15 shall apply.

64. Οι αρμοδιότητες για την έκδοση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 ανατίθενται στην Επιτροπή για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα. Όταν το επιβάλλουν επιτακτικοί λόγοι, σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, εφαρμόζεται το άρθρο 15.

71. As soon as it adopts a delegated act, the Commission shall simultaneously notify the European Parliament and the Council of that act.

65. Αμέσως μετά την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή ενημερώνει ταυτόχρονα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την πράξη αυτή.

72. The powers to adopt delegated acts are conferred on the Commission subject to the conditions laid down in Articles 13 and 14.

66. Οι αρμοδιότητες για την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθενται στην Επιτροπή υπό τους όρους των άρθρων 13 και 14.

Article 13 Revocation of the delegation

Άρθρο 13Ανάκληση της ανάθεσης

73. The delegation of power referred to in Article 5(4) may be revoked at any time by the European Parliament or by the Council.

67. Η ανάθεση αρμοδιοτήτων που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 μπορεί να ανακληθεί οποιαδήποτε στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο.

74. The institution which has commenced an internal procedure for deciding whether to revoke the delegation of power shall endeavour to inform the other institution and the Commission within a reasonable time before the final decision is taken, indicating the delegated powers which could be subject to revocation and the reasons for a revocation.

68. Το θεσμικό όργανο που έχει κινήσει εσωτερική διαδικασία για τη λήψη απόφασης σχετικά με ενδεχόμενη ανάκληση της ανάθεσης αρμοδιοτήτων καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να ενημερώσει το άλλο θεσμικό όργανο και την Επιτροπή, εντός εύλογου χρονικού διαστήματος πριν από τη λήψη της τελικής απόφασης, αναφέροντας τις ανατεθείσες αρμοδιότητες που ενδέχεται να ανακληθούν και τους λόγους ανάκλησης.

75. The decision of revocation shall put an end to the delegation of the powers specified in that decision. It shall take effect immediately or at a later date specified therein. It shall not affect the validity of the delegated acts already in force. It shall be published in the Official Journal of the European Union .

69. Η απόφαση ανάκλησης παύει την ανάθεση των αρμοδιοτήτων που προσδιορίζονται στην εν λόγω απόφαση. Τίθεται σε ισχύ αμέσως ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει την εγκυρότητα των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που έχουν τεθεί ήδη σε ισχύ και δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Article 14 Objections to delegated acts

Άρθρο 14Αντιρρήσεις για κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις

76. The European Parliament and the Council may object to the delegated act within a period of two months from the date of notification. At the initiative of the European Parliament or the Council this period shall be extended by one month.

70. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μπορούν να εκφράσουν αντιρρήσεις για κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης. Με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου, η προθεσμία αυτή παρατείνεται κατά ένα μήνα.

77. If, on expiry of that period, neither the European Parliament nor the Council has objected to the delegated act, it shall be published in the Official Journal of the European Union and shall enter into force on the date stated in its provisions.

71. Εάν, μετά τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο έχει εκφράσει αντίρρηση για την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, αυτή δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωση ς και αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία που ορίζεται στις διατάξεις της.

The delegated act may be published in the Official Journal of the European Union and enter into force before the expiry of that period if the European Parliament and the Council have both informed the Commission of their intention not to raise objections.

Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη μπορεί να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να αρχίσει να ισχύει πριν από τη λήξη της προθεσμίας, εάν τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όσο και το Συμβούλιο, έχουν ενημερώσει την Επιτροπή σχετικά με την πρόθεση τους να μην εκφράσουν αντιρρήσεις.

78. If the European Parliament or the Council objects to the adopted delegated act, it shall not enter into force. The institution which objects shall state the reasons for objecting to the delegated act.

72. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εκφράσει αντιρρήσεις για την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που έχει εκδοθεί, αυτή δεν τίθεται σε ισχύ. Το θεσμικό όργανο που εκφράζει αντιρρήσεις αναφέρει τους λόγους για τους οποίους αντιτίθεται στην κατ’ εξουσιοδότηση πράξη.

Article 15 Urgency procedure

Άρθρο 15Διαδικασία κατεπείγοντος

79. A delegated act adopted under the urgency procedure shall enter into force without delay and apply as long as no objection is expressed in accordance with paragraph 2.The notification of the act to the European Parliament and to the Council shall state the reasons for the use of the urgency procedure.

73. Οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται στο πλαίσιο της διαδικασίας κατεπείγοντος τίθενται σε ισχύ χωρίς καθυστέρηση και εφαρμόζονται εφόσον δεν εκφραστεί αντίρρηση σύμφωνα με την παράγραφο 2. Η κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο αναφέρει τους λόγους της χρήσης της διαδικασίας κατεπείγοντος.

80. The European Parliament and the Council may within a period of six weeks from the date of notification object to the delegated act. In such a case, the act shall cease to be applicable. The institution which objects shall state the reasons for objecting to the delegated act.

74. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μπορούν να εκφράσουν αντιρρήσεις για την κατ’ εξουσιοδότηση πράξη εντός προθεσμίας έξι εβδομάδων από την ημερομηνία της κοινοποίησης. Στην περίπτωση αυτή, η πράξη παύει να ισχύει. Το θεσμικό όργανο που εκφράζει αντιρρήσεις αναφέρει τους λόγους για τους οποίους αντιτίθεται στην κατ’ εξουσιοδότηση πράξη.

Article 16 Review

Άρθρο 16Επανεξέταση

By [ insert concrete date 3 years after entry into force], the Commission shall present to the European Parliament, the Council, the European Economic and Social Committee and the European Central Bank a report on the application of this Regulation accompanied, if appropriate, by a proposal.

Έως την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 3 έτη μετά την έναρξη ισχύος], η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συνοδευόμενη, εάν κρίνεται σκόπιμο, από πρόταση.

Article 17 Transitional provisions

Άρθρο 17Μεταβατικές διατάξεις

81. Payment service providers located in a Member State which does not have the euro as its currency shall comply with Article 3 by 31 October 2014. If, however, the euro is introduced as the currency of any such Member State before 1 November 2013, the payment service provider located in that Member State shall comply with Article 3 within one year of the date on which the Member State concerned joined the euro area.

75. Οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών που βρίσκονται σε κράτος μέλος το οποίο δεν χρησιμοποιεί ως νόμισμά του το ευρώ συμμορφώνονται με το άρθρο 3 το αργότερο στις 31 Οκτωβρίου 2014. Εάν, ωστόσο, καθιερωθεί το ευρώ ως το νόμισμα οποιουδήποτε από τα εν λόγω κράτη μέλη πριν από την 1η Νοεμβρίου 2013, οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών που βρίσκονται στο συγκεκριμένο κράτος μέλος συμμορφώνονται με το άρθρο 3 εντός ενός έτους από την ημερομηνία προσχώρησης του εν λόγω κράτους μέλους στη ζώνη του ευρώ.

82. Payment service providers located in a Member State which does not have the euro as its currency shall comply with the requirements set out in Article 4 and in points 1 and 2 of the Annex for credit transfers denominated in euros and with the requirements set out in Article 4 and in points 1 and 3 of the Annex for direct debit transactions denominated in euros by [ insert concrete date month) 4 years after entry into force of this Regulation]. If, however, the euro is introduced as the currency of any such Member State before [ insert concrete date 3 years after entry into force of this Regulation], the payment service provider located in that Member State shall meet those requirements within one year of the date on which the Member State concerned joined the euro area.

76. Οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών που βρίσκονται σε κράτος μέλος το οποίο δεν χρησιμοποιεί ως νόμισμά του το ευρώ συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις του άρθρου 4 και του παραρτήματος, σημεία 1 και 2, για τις μεταφορές πίστωσης σε ευρώ και με τις απαιτήσεις του άρθρου 4 και του παραρτήματος, σημεία 1 και 3, για τις πράξεις άμεσης χρέωσης σε ευρώ, το αργότερο την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 4 έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού]. Εάν, ωστόσο, καθιερωθεί το ευρώ ως το νόμισμα οποιουδήποτε από τα εν λόγω κράτη μέλη πριν από την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 3 έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού], οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών που βρίσκονται στο συγκεκριμένο κράτος μέλος πληρούν τις απαιτήσεις αυτές εντός ενός έτους από την ημερομηνία προσχώρησης του εν λόγω κράτους μέλους στη ζώνη του ευρώ.

Article 18 Amendment of Regulation (EC) No 924/2009

Άρθρο 18Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 924/2009

Regulation (EC) No 924/2009 is amended as follows:

Ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 924/2009 τροποποιείται ως εξής:

83. In Article 6 and the words, "before 1 November 2012" are replaced by the following: "before [ insert concrete date 24 months after entry into force of this Regulation]".

77. Στο άρθρο 6, οι λέξεις «πριν από την 1η Νοεμβρίου 2012» αντικαθίστανται από τις λέξεις «πριν από την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 24 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού]».

84. Article 7 is amended as follows:

78. Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:

(a) in paragraph 1, the words "before 1 November 2012" are replaced by the following: "before [ insert concrete date 24 months after entry into force of this Regulation]".

α) στην παράγραφο 1, οι λέξεις «πριν από την 1η Νοεμβρίου 2012» αντικαθίστανται από τις λέξεις «πριν από την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 24 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού]»·

(b) in paragraph 2, the words "before 1 November 2012" are replaced by the following: "before [ insert concrete date 24 months after entry into force of this Regulation]".

β) στην παράγραφο 2, οι λέξεις «πριν από την 1η Νοεμβρίου 2012» αντικαθίστανται από τις λέξεις «πριν από την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 24 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού]»·

(c) in paragraph 3, the words "before 1 November 2012" are replaced by the following: "before [ insert concrete date 24 months after entry into force of this Regulation]".

γ) στην παράγραφο 3, οι λέξεις «πριν από την 1η Νοεμβρίου 2012» αντικαθίστανται από τις λέξεις «πριν από την [ προστίθεται ακριβής ημερομηνία 24 μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού]».

85. Article 8 is deleted.

79. Το άρθρο 8 διαγράφεται.

Article 19 Entry into force

Άρθρο 19Έναρξη ισχύος

This Regulation shall enter into force on the day following that of its publication in the Official Journal of the European Union .

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της ημέρας δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Done at Brussels,

Βρυξέλλες,

For the European Parliament For the Council

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

The President The President

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ANNEX TECHNICAL REQUIREMENTS (ARTICLE 5)

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ (ΑΡΘΡΟ 5)

86. The following technical requirements shall apply to both credit transfer and direct debit transactions:

80. Οι ακόλουθες τεχνικές απαιτήσεις ισχύουν τόσο για τις πράξεις μεταφοράς πίστωσης , όσο και για τις πράξεις άμεσης χρέωσης :

87. Payment service providers and payment service users shall use the IBAN for the identification of payment accounts regardless of whether both the payer’s payment service provider and the payee’s payment service provider are or the sole payment service provider in the payment transaction is, located in the same Member State or whether one of the payment service providers is located in another Member State.

α) Οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών και οι χρήστες υπηρεσιών πληρωμών χρησιμοποιούν τον κωδικό IBAN για την αναγνώριση των λογαριασμών πληρωμών ανεξάρτητα από το αν τόσο ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή, όσο και ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του δικαιούχου ή ο μοναδικός πάροχος υπηρεσιών πληρωμών κατά τη, πράξη πληρωμής βρίσκεται στο ίδιο κράτος μέλος ή το αν κάποιος από τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος.

88. Payment service providers shall use message formats based on ISO 20022 XML standard when transmitting payment transactions to another payment service provider or a payment system.

β) Οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών θα χρησιμοποιούν μορφές μηνυμάτων βασιζόμενες στο πρότυπο ISO 20022 XML κατά τη διαβίβαση πράξεων πληρωμής σε άλλο πάροχο υπηρεσιών πληρωμών ή σύστημα πληρωμών.

89. Where a payment service user initiates or receives individual transfers of funds which are bundled together for transmission, message formats based on ISO 20022 XML standard shall be used.

γ) Όταν ένας χρήστης υπηρεσιών πληρωμών προβαίνει ή λαμβάνει επιμέρους μεταφορές χρηματικών ποσών που ομαδοποιούνται με σκοπό τη διαβίβαση, χρησιμοποιούνται μορφές μηνυμάτων βασιζόμενες στο πρότυπο ISO 20022 XML.

90. The remittance data field shall allow for 140 characters. Payment schemes may allow for a higher number of characters, except if the device used to remit information has technical limitations related to the number of characters, in which case the technical limit of the device shall apply.

δ) Το πεδίο δεδομένων της αποστολής επιτρέπει 140 χαρακτήρες. Τα καθεστώτα πληρωμών μπορούν να επιτρέπουν μεγαλύτερο αριθμό χαρακτήρων, εκτός εάν η συσκευή που χρησιμοποιείται για την αποστολή των πληροφοριών υφίσταται τεχνικούς περιορισμούς ως προς τον αριθμό των χαρακτήρων· στην περίπτωση αυτή ισχύει το τεχνικό όριο της συσκευής.

91. Remittance reference information and all the other data elements provided in accordance with points 2 and 3 of this Annex, shall be passed in full and without alteration between payment service providers throughout the payment chain.

ε) Οι πληροφορίες αναφοράς της αποστολής και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία των δεδομένων που παρέχονται σύμφωνα με τα σημεία 2 και 3 του παρόντος παραρτήματος διαβιβάζονται πλήρως και χωρίς τροποποίηση μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών σε ολόκληρη την αλυσίδα πληρωμών.

92. Once data is available in electronic form payment transactions must allow for a fully automated, electronic processing in all process stages throughout the payment chain (end-to-end straight through processing), enabling the entire payment process to be conducted electronically without the need for re-keying or manual intervention. This shall also apply to exceptional handling of credit transfer and direct debit transactions, whenever possible.

στ) Μόλις τα δεδομένα είναι διαθέσιμα σε ηλεκτρονική μορφή, οι πράξεις πληρωμής πρέπει να επιτρέπουν την τελείως αυτόματη, ηλεκτρονική επεξεργασία σε όλα τα στάδια επεξεργασίας της αλυσίδας πληρωμών (διατερματική απρόσκοπτη επεξεργασία/straight-through processing ή STP), ώστε να είναι δυνατή η ηλεκτρονική διεξαγωγή του συνόλου της διαδικασίας πληρωμής χωρίς την ανάγκη εκ νέου πληκτρολόγησης ή χειρωνακτικής παρέμβασης. Αυτό ισχύει και για την έκτακτη διαχείριση πράξεων μεταφοράς πίστωσης και άμεσης χρέωσης, εφόσον είναι δυνατόν.

93. Payment schemes shall not set any minimum threshold for the amount of the payment transaction allowing for credit transfers and direct debits.

ζ) Τα καθεστώτα πληρωμών δεν ορίζουν ελάχιστο όριο για το ποσό της πράξης πληρωμής που επιτρέπει τις μεταφορές πίστωσης και τις άμεσες χρεώσεις.

94. Payment schemes shall not be obliged to carry out credit transfers and direct debits exceeding the amount of EUR 999 999 999,99.

η) Τα καθεστώτα πληρωμών δεν υποχρεούνται να εκτελούν μεταφορές πίστωσης και άμεσες χρεώσεις πέραν του ποσού των 999 999 999,99 ευρώ.

95. In addition to the requirements referred to in point (1), the following requirements shall apply to credit transfer transactions:

81. Επιπλέον των απαιτήσεων που αναφέρονται στο σημείο 1, για τις πράξεις μεταφοράς πίστωσης ισχύουν οι ακόλουθες απαιτήσεις:

96. A payee accepting credit transfers shall communicate its IBAN and the BIC of its payment service provider to its payers, every time a credit transfer is requested.

α) Δικαιούχος που δέχεται μεταφορές πίστωσης κοινοποιεί στους πληρωτές του τον οικείο IBAN και τον BIC του παρόχου υπηρεσιών πληρωμών που τον εξυπηρετεί, κάθε φορά που ζητείται μια μεταφορά πίστωσης.

97. The following mandatory data elements shall be provided by the payer to his or her payment service provider and passed along the payment chain to the payee in accordance with the obligations laid down in the national law implementing Directive 95/46/EC:

β) Τα ακόλουθα υποχρεωτικά στοιχεία δεδομένων παρέχονται από τον πληρωτή στον οικείο πάροχο υπηρεσιών πληρωμών και διαβιβάζονται μέσω της αλυσίδας πληρωμών στον δικαιούχο σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην εθνική νομοθεσία εφαρμογής της οδηγίας αριθ. 95/46/EΚ:

(i) the name of the payer and/or the IBAN of the payer’s account

(i) το όνομα του πληρωτή ή/και ο IBAN του λογαριασμού του πληρωτή

(ii) the amount of the credit transfer

(ii) το ποσό της μεταφοράς πίστωσης

(iii) the IBAN of the payee’s account

(iii) ο IBAN του λογαριασμού του δικαιούχου

(iv) the name of the payee

(iv) το όνομα του δικαιούχου

(v) the remittance information, if any.

(v) οι πληροφορίες αποστολής, εάν υπάρχουν.

98. In addition, the following mandatory data elements shall be provided by the payer’s payment service provider to the payee’s payment service provider:

γ) Επιπλέον, τα ακόλουθα υποχρεωτικά στοιχεία δεδομένων παρέχονται από τον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή στον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών του δικαιούχου:

(i) the BIC of the payer’s payment service provider (if not agreed otherwise by the payment service providers involved in the payment transaction)

(i) ο BIC του παρόχου υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή (εκτός αντίθετης συμφωνίας μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών που μετέχουν στην πληρωμή)

(ii) the BIC of the payee’s payment service provider (if not agreed otherwise by the payment service providers involved in the payment transaction)

(ii) ο BIC του παρόχου υπηρεσιών πληρωμών του δικαιούχου (εκτός αντίθετης συμφωνίας μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών που μετέχουν στην πληρωμή)

(iii) the identification code of the payment scheme

(iii) ο αναγνωριστικός κωδικός του καθεστώτος πληρωμών

(iv) the settlement date of the credit transfer

(iv) η ημερομηνία διακανονισμού της μεταφοράς πίστωσης

(v) the payer’s payment service provider reference number of the credit transfer message.

(v) ο αριθμός αναφοράς που έχει αποδοθεί στο μήνυμα της πράξης πίστωσης από τον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή.

99. In addition to the requirements referred to in point (1), the following requirements shall apply to direct debit transactions:

82. Επιπλέον των απαιτήσεων που αναφέρονται στο σημείο 1, για τις πράξεις άμεσης χρέωσης ισχύουν οι ακόλουθες απαιτήσεις:

100. Only once before the first direct debit transaction, a payer shall communicate its IBAN and, where applicable, the BIC of its payment service provider to its payee.

α) Μόνο μια φορά πριν από την πρώτη πράξη άμεσης χρέωσης, ο πληρωτής κοινοποιεί στον δικαιούχο τον IBAN του και, κατά περίπτωση, τον BIC του οικείου παρόχου υπηρεσιών πληρωμών.

101. With the first direct debit transaction and one-off direct debit transactions and with each subsequent direct debit transaction, the payee shall send the mandate-related information to his or her payment service provider. The payee’s payment service provider shall transmit such mandate related information to the payer’s payment service provider with each direct debit transaction.

β) Κατά την πρώτη πράξη άμεσης χρέωσης και τις εφάπαξ πράξεις άμεσης χρέωσης, καθώς και σε κάθε μεταγενέστερη πράξη άμεσης χρέωσης, ο δικαιούχος αποστέλλει στον οικείο πάροχο υπηρεσιών πληρωμών τις πληροφορίες που αφορούν την εντολή. Ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του δικαιούχου διαβιβάζει τις εν λόγω σχετικές με την εντολή πληροφορίες στον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή σε κάθε πράξη άμεσης χρέωσης.

102. A payer shall have the possibility to instruct his or her payment service provider to limit a direct debit collection to a certain amount or periodicity, or both.

γ) Ο πληρωτής έχει τη δυνατότητα να δώσει εντολή στον οικείο πάροχο υπηρεσιών πληρωμών να περιοριστεί η είσπραξη μιας άμεσης χρέωσης σε συγκεκριμένο ποσό ή περιοδικότητα ή και τα δύο.

103. Where the agreement between the payer and the payee excludes the right to a refund, the payer’s payment service provider shall, at the payer’s request, check each direct debit transaction, to see whether the amount of the submitted direct debit transaction is equal to the amount agreed in the mandate, before debiting the payer’s account, based on the mandate-related information.

δ) Όταν η συμφωνία μεταξύ του πληρωτή και του δικαιούχου αποκλείει το δικαίωμα επιστροφής χρημάτων, ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή ελέγχει, κατόπιν αιτήματος του πληρωτή, κάθε πράξη άμεσης χρέωσης, πριν από τη χρέωση του λογαριασμού του πληρωτή, για να διαπιστώσει αν το ποσό της υποβληθείσας πράξης άμεσης χρέωσης είναι ίσο με το ποσό που συμφωνήθηκε στην εντολή βάσει των σχετικών με την εντολή πληροφοριών.

104. The payer shall have the option of instructing his or her payment service provider to block any direct debits to the payer’s account or to block any direct debits coming from one or more specified payees or to authorise direct debits only coming from one or more specified payees.

ε) Ο πληρωτής έχει την ευχέρεια να δώσει εντολή στον οικείο πάροχο υπηρεσιών πληρωμών του να δεσμεύει άμεσες χρεώσεις στον λογαριασμό του πληρωτή ή άμεσες χρεώσεις που προέρχονται από έναν ή περισσότερους συγκεκριμένους δικαιούχους ή να εγκρίνει τυχόν άμεσες χρεώσεις που προέρχονται μόνον από έναν ή περισσότερους συγκεκριμένους δικαιούχους.

105. Consent shall be given both to the payee and to the payment service provider of the payer (directly or indirectly via the payee) and the mandates, together with later modifications and/or cancellation, shall be stored by the payee or by a third party on behalf of the payee.

στ) Η συναίνεση παρέχεται τόσο στον δικαιούχο όσο και στον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή (άμεσα ή έμμεσα μέσω του δικαιούχου) και οι εντολές, μαζί με τις μετέπειτα τροποποιήσεις ή/και την ακύρωση, φυλάσσονται από τον δικαιούχο ή από τρίτο μέρος για λογαριασμό του δικαιούχου.

106. The following mandatory data elements shall be provided by the payee to his payment service provider and passed along the payment chain to the payer:

ζ) Τα ακόλουθα υποχρεωτικά στοιχεία δεδομένων παρέχονται από τον δικαιούχο στον οικείο πάροχο υπηρεσιών πληρωμών και διαβιβάζονται μέσω της αλυσίδας πληρωμών στον πληρωτή:

(i) the type of direct debit (recurrent, one-off, first, last or reversal)

(i) το είδος της άμεσης χρέωσης (επαναλαμβανόμενη, εφάπαξ, πρώτη, τελευταία ή αντιστροφή πράξης)

(ii) the name of the payee

(ii) το όνομα του δικαιούχου

(iii) the IBAN of the payment account of the payee to be credited for the collection

(iii) ο IBAN του λογαριασμού πληρωμών του δικαιούχου που θα πιστωθεί για την είσπραξη

(iv) the name of the payer

(iv) το όνομα του πληρωτή

(v) the IBAN of the payment account of the payer to be debited for the collection

(v) ο IBAN του λογαριασμού πληρωμών του πληρωτή που θα χρεωθεί για την είσπραξη

(vi) the unique mandate reference

(vi) το μοναδικό στοιχείο αναφοράς της εντολής

(vii) the date of signing of the mandate

(vii) η ημερομηνία υπογραφής της εντολής

(viii) the amount of the collection

(viii) το ποσό της είσπραξης

(ix) the unique mandate reference as given by the original payee who issued the mandate (if the mandate has been taken over by another payee than the payee who issued the mandate)

(ix) το μοναδικό στοιχείο αναφοράς της εντολής που αποδίδεται από τον αρχικό δικαιούχο που εξέδωσε την εντολή (εάν η εντολή έχει αναληφθεί από άλλο δικαιούχο εκτός από εκείνον που την εξέδωσε)

(x) the identifier of the payee

(x) ο αναγνωριστικός κωδικός του δικαιούχου

(xi) the identifier of the original payee who issued the mandate (if the mandate has been taken over by a payee other than the payee who issued the mandate)

(xi) ο αναγνωριστικός κωδικός του αρχικού δικαιούχου που εξέδωσε την εντολή (εάν η εντολή έχει αναληφθεί από άλλο δικαιούχο εκτός από εκείνον που την εξέδωσε)

(xii) the remittance information from the payee to the payer, if any.

(xii) οι πληροφορίες αποστολής που παρέχονται από τον δικαιούχο στον πληρωτή, εάν υπάρχουν.

107. In addition, the following mandatory data elements shall be provided by the payee’s payment service provider to the payer’s payment service provider:

(η) Επιπλέον, τα ακόλουθα υποχρεωτικά στοιχεία δεδομένων παρέχονται από τον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών του δικαιούχου στον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή:

(i) the BIC code of the payee’s payment service provider (if not agreed otherwise by the payment service providers involved in the payment transaction)

(i) ο κωδικός BIC του παρόχου υπηρεσιών πληρωμών του δικαιούχου (εκτός αντίθετης συμφωνίας μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών που μετέχουν στην πληρωμή)·

(ii) the BIC code of the payer’s payment service provider (if not agreed otherwise by the payment service providers involved in the payment transaction)

(ii) ο κωδικός BIC του παρόχου υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή (εκτός αντίθετης συμφωνίας μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών που μετέχουν στην πληρωμή)·

(iii) the name of the payer reference party (if present in dematerialised mandate)

(iii) το όνομα του μέρους αναφοράς του πληρωτή (εάν υπάρχει σε άυλη εντολή)·

(iv) the identification code of the payer reference party (if present in dematerialised mandate)

(iv) ο αναγνωριστικός κωδικός του μέρους αναφοράς του πληρωτή (εάν υπάρχει σε άυλη εντολή)·

(v) the name of the payee reference party (if present in the dematerialised mandate)

(v) το όνομα του μέρους αναφοράς του δικαιούχου (εάν υπάρχει σε άυλη εντολή)·

(vi) the identification code of the payee reference party (if present in dematerialised mandate)

(vi) ο αναγνωριστικός κωδικός του μέρους αναφοράς του δικαιούχου (εάν υπάρχει σε άυλη εντολή)·

(vii) the identification code of the payment scheme

(vii) ο αναγνωριστικός κωδικός του καθεστώτος πληρωμών·

(viii) the settlement date of the collection

(viii) η ημερομηνία διακανονισμού της είσπραξης·

(ix) the payee’s payment service provider’s reference for the collection

(ix) τα στοιχεία αναφοράς που έχουν αποδοθεί στην είσπραξη από τον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών του δικαιούχου·

(x) the type of mandate

(x) το είδος της εντολής·

(xi) the due date for the collection.

(xi) η ημερομηνία λήξης της προθεσμίας είσπραξης.

[1] http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+TA+P7-TA-2010-0057+0+DOC+XML+V0//EN

[1] http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+TA+P7-TA-2010-0057+0+DOC+XML+V0//EN

[2] http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ecofin/111670.pdf

[2] http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ecofin/111670.pdf

[3] The potential direct and indirect benefits of SEPA exceed EUR 300 billion over a six-year period, assuming that migration to SEPA instruments is comprehensive and rapid. See SEPA: potential benefits at stake , CapGemini, 2007,http://ec.europa.eu/internal_market/payments/docs/sepa/sepa-capgemini_study-final_report_en.pdf

[3] Τα πιθανά άμεσα και έμμεσα οφέλη του ΕΧΠΕ υπερβαίνουν τα 300 δισ. ευρώ σε περίοδο έξι ετών - με την παραδοχή ότι η μετάβαση στα μέσα πληρωμών του ΕΧΠΕ είναι πλήρης και ταχεία. Βλέπε SEPA: potential benefits at stake ( ΕΧΠΕ : Πιθανά διακυβευόμενα οφέλη), CapGemini, 2007,http://ec.europa.eu/internal_market/payments/docs/sepa/sepa-capgemini_study-final_report_en.pdf

[4] OJ L 266, 9.10.2009, p. 11.

[4] ΕΕ L 266 της 9.10.2009, σ. 11.

[5] http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2007:319:0001:01:EN:HTML

[5] http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2007:319:0001:01:EN:HTML

[6] In connection with the EU 2020 strategy, this proposal has been identified as one of the key initiatives of the Digital Agenda adopted by the Commission in May 2010, http://ec.europa.eu/information_society/digital-agenda/documents/digital-agenda-communication-en.pdf.

[6] Σε σχέση με την στρατηγική «Ευρώπη 2020», η παρούσα πρόταση έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις βασικές πρωτοβουλίες του « Ψηφιακού θεματολογίου » που εγκρίθηκε από την Επιτροπή τον Μάιο του 2010 (http://ec.europa.eu/information_society/digital-agenda/documents/digital-agenda-communication-en.pdf)

[7] http://ec.europa.eu/internal_market/payments/docs/sepa/feedback_migration-2009_09_29_en.pdf

[7] http://ec.europa.eu/internal_market/payments/docs/sepa/feedback_migration-2009_09_29_en.pdf

[8] Multilateral interchange fee is the amount paid by a payment service provider of the payee to the payment service provider of the payer as a remuneration for each direct debit transaction.

[8] Πολυμερής διατραπεζική προμήθεια είναι το ποσό που καταβάλλει ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του δικαιούχου στον πάροχο υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή ως αμοιβή για κάθε πράξη άμεσης χρέωσης.

[9] For more information and full texts of these documents, see http://ec.europa.eu/competition/sectors/financial_services/banking.html.

[9] Περισσότερες πληροφορίες και το πλήρες κείμενο τω εγγράφων αυτών είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα http://ec.europa.eu/competition/sectors/financial_services/banking.html.

[10] OJ C , , p. .

[10] ΕΕ C της ,σ. .

[11] OJ C , , p. .

[11] ΕΕ C της ,σ. .

[12] OJ C , , p. .

[12] ΕΕ C της ,σ. .

[13] OJ C , , p. .

[13] ΕΕ C της ,σ. .

[14] P6_TA(2009)0139

[14] P6_TA(2009)0139

[15] P7_TA(2010)0057

[15] P7_TA(2010)0057

[16] http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ecofin/111670.pdf

[16] http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ecofin/111670.pdf

[17] OJ L 319, 5.12.2007, p. 1.

[17] ΕΕ L 319 της 5.12.2007, σ. 1.

[18] OJ L 266, 9.10.2009, p. 11.

[18] ΕΕ L 266 της 9.10.2009, σ. 11.

[19] OJ L 281, 23.11.1995, p. 31.

[19] ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31.

[20] OJ L 195, 27.7.2010, p. 1.

[20] ΕΕ L 195 της 27.7.2010, σ. 1.

[21] OJ L 177, 30.6.2006, p. 1.

[21] ΕΕ L 177 της 30.6.2006, σ. 1.