Zweisprachige Anzeige

Parteien
Entscheidungsgründe
Tenor

BG CS DA DE EL EN ES ET FI FR HU IT LT LV MT NL PL PT RO SK SL SV  BG CS DA DE EL EN ES ET FI FR HU IT LT LV MT NL PL PT RO SK SL SV 

de

mt

 

Parteien


In den verbundenen Rechtssachen C‑578/10 bis C‑580/10
Fil-Kawżi magħquda C‑578/10 sa C‑580/10,
betreffend Vorabentscheidungsersuchen nach Art. 267 AEUV, eingereicht vom Hoge Raad der Nederlanden (Niederlande) mit Entscheidungen vom 12. November 2010, beim Gerichtshof eingegangen am 6., 8. und 9. Dezember 2010, in dem Verfahren
li għandhom bħala suġġett talbiet għal deċiżjoni preliminari skont l-Artikolu 267 TFUE, imressqa mill-Hoge Raad der Nederlanden (il-Pajjiżi l-Baxxi), permezz ta’ deċiżjonijiet tat-12 ta’ Novembru 2010, li waslu fil-Qorti tal-Ġustizzja, rispettivament, fis-6, 8 u d-9 ta’ Diċembru 2010, fil-proċedura
Staatssecretaris van Financiën
Staatssecretaris van Financiën
gegen
vs
L. A. C. van Putten (C‑578/10),
L. A. C. van Putten (C-578/10),
P. Mook (C‑579/10),
P. Mook (C-579/10),
G. Frank (C‑580/10)
G. Frank (C-580/10),
erlässt
IL-QORTI TAL-ĠUSTIZZJA (It-Tielet Awla),
DER GERICHTSHOF (Dritte Kammer)
komposta minn K. Lenaerts, President tal-Awla, R. Silva de Lapuerta (Relatur), E. Juhász, T. von Danwitz u D. Šváby, Imħallfin.
unter Mitwirkung des Kammerpräsidenten K. Lenaerts, der Richterin R. Silva de Lapuerta (Berichterstatterin) sowie der Richter E. Juhász, T. von Danwitz und D. Šváby,
Avukat Ġenerali: J. Kokott,
Generalanwältin: J. Kokott,
Reġistratur: A. Calot Escobar,
Kanzler: A. Calot Escobar,
wara li rat il-proċeduri bil-miktub,
aufgrund des schriftlichen Verfahrens,
wara li kkunsidrat l-osservazzjonijiet ippreżentati:
unter Berücksichtigung der Erklärungen
– għall-Gvern Olandiż, minn C.M. Wissels u J. Langer, bħala aġenti,
– der niederländischen Regierung, vertreten durch C. M. Wissels und J. Langer als Bevollmächtigte,
– għall-Gvern Finlandiż, minn J. Heliskoski, bħala aġent,
– der finnischen Regierung, vertreten durch J. Heliskoski als Bevollmächtigten,
– għall-Kummissjoni Ewropea, minn D. Maidani u L. Lozano Palacios kif ukoll minn R. Troosters, bħala aġenti,
– der Europäischen Kommission, vertreten durch D. Maidani, L. Lozano Palacios und R. Troosters als Bevollmächtigte,
wara li semgħet il-konklużjonijiet tal-Avukat Ġenerali, ippreżentati fis-seduta tal-1 ta’ Diċembru 2011,
nach Anhörung der Schlussanträge der Generalanwältin in der Sitzung vom 1. Dezember 2011
tagħti l-preżenti
folgendes
Sentenza
Urteil
 

Entscheidungsgründe


1. Die Vorabentscheidungsersuchen betreffen die Auslegung der Art. 18 EG und 56 EG.
1. It-talbiet għal deċiżjoni preliminari huma dwar l-interpretazzjoni tal-Artikoli 18 KE u 56 KE..
2. Diese Ersuchen ergehen im Rahmen von drei Rechtsstreitigkeiten zwischen dem Staatssecretaris van Financiën (Staatssekretär der Finanzen) einerseits und Frau van Putten, Herrn Mook und Frau Frank andererseits über an Letztere gerichtete Nacherhebungsbescheide, weil sie die Steuer auf Personenkraftwagen und Motorräder (im Folgenden: PM‑Steuer) bei der kurzzeitigen Nutzung solcher Fahrzeuge, die ihnen unentgeltlich von in anderen Mitgliedstaaten wohnhaften natürlichen Personen überlassen worden waren, nicht gezahlt hatten.
2. Dawn it-talbiet tressqu fil-kuntest ta’ tliet kawżi bejn l-iStaatssecretaris van Financiën (Segretarju tal-Istat għall-Finanzi) u, rispettivament, L. van Putten, P. Mook u G. Frank, dwar talbiet għal ħlas mibgħuta lil dawn tal-aħħar minħabba li naqsu milli jħallsu din it-taxxa fuq il-karozzi tal-passiġġieri u l-muturi (iktar ’il quddiem it-“taxxa VM”) meta użaw, għal żmien qasir, tali vetturi mqegħda għad-dispożizzjoni tagħhom mingħajr ħlas minn persuni fiżiċi residenti ta’ Stati Membri oħra.
Rechtlicher Rahmen
Il-kuntest ġuridiku
Unionsrecht
Id-dritt tal-Unjoni
3. Art. 1 Abs. 1 der Richtlinie 88/361/EWG des Rates vom 24. Juni 1988 zur Durchführung von Art. 67 des Vertrages (ABl. L 178, S. 5) – Letzterer wurde durch den Vertrag von Amsterdam aufgehoben – bestimmt:
3. L-Artikolu 1(1) tad-Direttiva tal-Kunsill 88/361/KEE, tal-24 ta’ Ġunju 1988, għall-implementazzjoni tal-Artikolu 67 tat-Trattat [artikolu, mħassar permezz tat-Trattat ta’ Amsterdam]:
„Unbeschadet der nachstehenden Bestimmungen beseitigen die Mitgliedstaaten die Beschränkungen des Kapitalverkehrs zwischen den Gebietsansässigen in den Mitgliedstaaten. Zur Erleichterung der Durchführung dieser Richtlinie wird der Kapitalverkehr entsprechend der Nomenklatur in Anhang I gegliedert.“
“Mingħajr preġudizzju għad-dispożizzjonijiet segwenti, l-Istati Membri għandhom jabolixxu restrizzjonijiet fuq il-movimenti ta’ kapital li jseħħu bejn persuni residenti fi Stati Membri. Biex jiffaċilitaw l-applikazzjoni ta’ din id-Direttiva, movimenti ta’ kapital għandhom jkunu kklassifikati skond in-Nomenklatura fl-Anness I.”
4. Der in Anhang I der Richtlinie 88/361 angeführte Kapitalverkehr umfasst unter der Rubrik XI des Anhangs „Kapitalverkehr mit persönlichem Charakter“, zu dem u. a. Darlehen, Schenkungen und Erbschaften gehören.
4. Fost il-movimenti ta’ kapital elenkati fl-Anness I tad-Direttiva 88/361 hemm, fit-Titolu XI ta’ dan l-anness, il-moviment ta’ kapital personali li jinkludi, b’mod partikolari, is-self, id-donazzjonijiet u l-wirt.
Nationales Recht
Id-dritt nazzjonali
5. Art. 1 Abs. 1 der Wet op de belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992 (Gesetz über die Steuer auf Personenkraftwagen und Motorräder von 1992, Stb. 1992, Nr. 709, im Folgenden: Gesetz von 1992) bestimmt, dass die PM‑Steuer auf diese Kraftfahrzeuge erhoben wird.
5. L-Artikolu 1(1) tal-liġi dwar it-taxxa fuq il-karozzi tal-passiġġieri u l-muturi tal-1992 (Wet op de belasting van personenauto’s en motorrijwielen 1992, Stb. 1992, Nru 709, iktar ’il quddiem il-“liġi tal-1992”), jipprovdi li t-taxxa KM għandha tinġabar fuq dawn il-vetturi tal-passiġġieri.
6. Gemäß Art. 1 Abs. 2 und 5 des Gesetzes von 1992 wird die PM-Steuer mit Eintragung des Fahrzeugs in das niederländische Zulassungsregister fällig. Wird jedoch einer in den Niederlanden wohnhaften natürlichen Person oder einer dort ansässigen juristischen Person ein nicht in den Niederlanden zugelassener Personenkraftwagen oder ein dort nicht zugelassenes Motorrad zur Verfügung gestellt, so wird diese Steuer bei der erstmaligen Ingebrauchnahme dieses Kraftfahrzeugs auf dem niederländischen Straßennetz im Sinne dieses Gesetzes fällig.
6. Skont l-Artikolu 1(2) u (5) tal-liġi tal-1992, it-taxxa KM hija dovuta meta l-vettura bil-mutur tiġi rreġistrata fir-reġistru Olandiż. Madandkollu, meta vettura tal-passiġġieri jew mutur mhux irreġistrat fil-Pajjiżi l-Baxxi, jitqiegħed għad-dispożizzjoni ta’ persuna fiżika jew ġuridika, residenti jew stabbilita f’dan l-Istat Membru, din it-taxxa hija dovuta sa mill-ewwel użu ta’ din il-vettura bil-mutur fuq in-netwerk ta’ toroq Olandiż skont din il-liġi.
7. Art. 5 Abs. 2 des Gesetzes von 1992 bestimmt, dass die PM-Steuer für nicht zugelassene Personenkraftwagen und Motorräder von dem geschuldet wird, dem das Kraftfahrzeug tatsächlich zur Verfügung steht.
7. L-Artikolu 5(2) tal-liġi tal-1992 jipprovdi li, għall-vetturi bil-mutur tal-passiġġieri jew il-muturi mhux irreġistrati, il-persuna responsabbli għall-ħlas tat-taxxa KM hija dik li għandha d-dispożizzjoni effettiva tal-vettura bil-mutur.
8. Gemäß Art. 9 Abs. 1 des Gesetzes von 1992 beträgt der Steuersatz für einen Personenkraftwagen – vorbehaltlich der in dieser Bestimmung vorgesehenen Zu- und Abschläge – 45,2 % des Nettokatalogpreises. Dieser Preis entspricht dem den Händlern vom Hersteller oder Importeur empfohlenen Verkaufspreis abzüglich der Mehrwertsteuer.
8. Skont l-Artikolu 9(1) tal-liġi tal-1992, għal vettura bil-mutur tal-passiġġieri, ir-rata tal-imsemmija taxxa titla’, mingħajr preġudizzju tat-tnaqqis u taż-żidiet indikati f’din id-dispożizzjoni, għal 45.2 % tal-prezz tal-katalgu nett ta’ din il-vettura. Dan il-prezz jikkorrispondi għall-prezz ta’ bejgħ issuġġerit mill-fabbrikant jew l-importatur lill-bejjiegħ, mingħajr it-taxxa fuq il-valur miżjud.
9. Der Nettokatalogpreis für Neufahrzeuge bestimmt sich nach dem Tag ihrer Zulassung in den Niederlanden. Bei Gebrauchtfahrzeugen bestimmt sich der Nettokatalogpreis nach dem Tag ihrer erstmaligen Ingebrauchnahme innerhalb oder außerhalb der Niederlande.
9. Fir-rigward tal-vetturi bil-mutur ġodda, il-prezz tal-katalgu nett huwa ddeterminat skont il-ġurnata meta jingħatalhom in-numuru ta’ reġistrazzjoni fil-Pajjiżi l-Baxxi. Fir-rigward tal-vetturi bil-mutur mhux ġodda, il-prezz tal-katalgu nett tagħhom huwa ddeterminat skont id-data tal-ewwel użu tagħha, kemm jekk dan ikun sar fuq it-territorju Olandiż kif ukoll jekk ikun sar barra.
10. Bei der erstmaligen Ingebrauchnahme von Personenkraftwagen oder Motorrädern auf dem niederländischen Straßennetz, die nicht in den Niederlanden zugelassen und einer in den Niederlanden wohnhaften natürlichen Person oder dort ansässigen juristischen Person zur Verfügung gestellt worden sind, sieht die in den Ausgangsverfahren fragliche nationale Rechtsvorschrift für die Zahlung der PM-Steuer die Anwendung des Nettokatalogpreises für Gebrauchtfahrzeuge vor.
10. Mal-ewwel użu fuq in-netwerk ta’ toroq Olandiż ta’ vetturi bil-mutur tal-passiġġieri mhux irreġistrati fil-Pajjiżi l-Baxxi u mqiegħda għad-dispożizzjoni ta’ persuna fiżika jew ġuridika, residenti jew stabbilita f’dan l-Istat Membru, il-leġiżlazzjoni nazzjonali inkwistjoni fil-kawża prinċipali tipprovdi l-applikazzjoni, għall-ħlas tat-taxxa KM, tal-prezz nett fuq il-katalgu korrispondenti għall-vetturi mhux ġodda.
11. Bei der Erhebung dieser Steuer auf Gebrauchtfahrzeuge wird die Dauer der bisherigen Benutzung berücksichtigt, wobei die Steuer um einen bestimmten Prozentsatz ermäßigt wird. Bis zum 1. Februar 2007 wurde die Steuer in einem Betrag und endgültig geschuldet, ohne dass die Möglichkeit einer Erstattung bestand; dies galt selbst dann, wenn das Fahrzeug nach einer gewissen Zeit nicht mehr auf dem niederländischen Straßennetz benutzt wurde.
11. Sabiex tinġabar l-imsemmija taxxa fuq il-karozzi mhux ġodda, għandu jittieħed inkunsiderazzjoni l-perijodu ta’ użu li jkun diġà għadda, billi jitnaqqas l-ammont tat-taxxa minn perċentwali stabbilit. Sal-1 ta’ Frar 2007, din it-taxxa kienet dovuta b’mod uniku u definittiv mingħajr possibbiltà ta’ rimbors, u dan anki jekk wara ċertu żmien, il-vettura inkwistjoni ma tkunx intużat fuq in-netwerk ta’ toroq Olandiż.
Ausgangsverfahren und Vorlagefragen
Il-kawżi prinċipali u d-domandi preliminari
12. Frau van Putten und Herr Mook besitzen die niederländische Staatsangehörigkeit. Frau Frank ist Deutsche. Sie alle wohnten zu dem für die Ausgangsverfahren maßgeblichen Zeitpunkt in den Niederlanden.
12. L. Van Putten u P. Mook huma ċittadini Olandiżi. G. Frank hija ċittadina Ġermaniża. Huma kienu residenti fl-Olanda fil-mument meta ġraw il-fatti fil-kawża prinċipali.
13. Die Beamten des Belastingdienst (Finanzverwaltung) stellten bei einer Kontrolle fest, dass die Beklagten der Ausgangsverfahren in einem anderen Mitgliedstaat zugelassene Personenkraftwagen auf dem niederländischen Straßennetz benutzen, ohne dass die PM‑Steuer gezahlt worden wäre. Sie wurden infolgedessen darauf hingewiesen, dass bei einer späteren Kontrolle ein Nacherhebungsbescheid über diese Steuer gegen sie erlassen werden könne.
13. Waqt kontroll, aġenti tal-Belastingdienst (amministrazzjoni tat-taxxi) ikkonstataw li l-konvenuti fil-kawża prinċipali kienu jużaw, fuq in-netwerk ta’ toroq Olandiż, vetturi bil-mutur irreġistrati fi Stati Membri oħra mingħajr ma kienu ħallsu t-taxxa KM. Konsegwentement, huma ġew mgħarrfa li, ma’ kontroll ieħor, tista’ tintbagħtilhom talba għal ħlas dwar il-ħlas ta’ din it-taxxa.
14. Bei einer erneuten Kontrolle wurden die Beklagten der Ausgangsverfahren unter denselben Umständen angetroffen.
14. Wara kontroll ġdid, il-konvenuti fil-kawża prinċipali reġgħu ġew interrogati fl-istess ċirkustanzi.
15. Daher wurden entsprechende Nacherhebungsbescheide gegen sie erlassen, und zwar über 5 955 Euro für Frau van Putten, über 1 859 Euro für Herrn Mook und über 6 709 Euro für Frau Frank. Der Belastingdienst wies die von den Betroffenen eingelegten Einsprüche zurück. Er war der Auffassung, dass die Beklagten der Ausgangsverfahren ihre Kraftfahrzeuge im Sinne von Art. 1 Abs. 5 des Gesetzes vom 1992 in Gebrauch genommen hätten, so dass mit dieser erstmaligen Ingebrauchnahme die PM‑Steuer mit dem Satz und der Bemessungsgrundlage von Art. 9 des Gesetzes fällig geworden sei. Im Übrigen wurde die Steuer von den Beklagten der Ausgangsverfahren ohne Berücksichtigung der Nutzungsdauer dieser Fahrzeuge erhoben, da die Bescheide vor dem 1. Februar 2007 ergingen.
15. Minħabba f’hekk intbagħtitilhom talba għall-ħlas, ta’ EUR 5 955 għal L. Van Putten, EUR 1 859 għal P. Mook u EUR 6 709 għal G. Frank. Il-Belastingdienst ċaħdet l-ilment imressaq mill-persuni inkwistjoni. Hija fil-fatt ikkunsidrat li l-konvenuti fil-kawża prinċipali kienu użaw il-vettura bil-mutur tagħhom fis-sens tal-Artikolu 1(5) tal-liġi tal-1992, b’mod li, wara l-ewwel użu tagħha, it-taxxa KM kienet dovuta bir-rata u skont talba għall-ħlas stabbilita fl-Artikolu 9 ta’ din il-liġi. Barra minn hekk, peress li t-talbiet kienu ta’ qabel l-1 ta’ Frar 2007, it-taxxa inġabret mingħand il-konvenuti fil-kawża prinċipali mingħajr ma ttieħed inkunsiderazzjoni t-tul tal-użu ta’ dawn il-vetturi.
16. Da die von den Beklagten der Ausgangsverfahren erhobenen Klagen als unbegründet abgewiesen worden waren, legten sie Berufung zum Gerechtshof te ‘s‑Hertogenbosch (Berufungsgericht von ‘s‑Hertogenbosch) ein. Dieser gab ihren Anträgen statt und hob die Bescheide des Belastingdienst sowie die Nacherhebungsbescheide auf. Er war der Ansicht, dass diese Bescheide ein ungerechtfertigtes Hemmnis für das von Art. 18 EG gewährleistete Recht darstellten, sich im Hoheitsgebiet der Mitgliedstaaten frei zu bewegen und aufzuhalten
16. Peress li r-rikorsi ppreżentati minn kull wieħed mill-konvenuti fil-kawża prinċipali ġew iddikkjarati infondati, dawn tal-aħħar appellaw quddiem il-Gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch (qorti tal-Appell ta’ ‘s-Hertogenbosch). Din laqgħet it-talbiet tagħhom u, għalhekk annullat id-deċiżjonijiet tal-Belastingdienst kif ukoll it-talbiet għal ħlas. Skont din il-qorti, dawn it-talbiet jikkostitwixxu ostaklu mhux ġustifikat għad-dritt ta’ ċirkulazzjoni u ta’ residenza libera fuq it-territorju ta’ Stat Membru stabbilit fl-Artikolu 18 KE.
17. Der Staatssecretaris van Financiën legte in allen drei Rechtssachen beim vorlegenden Gericht Rechtsmittel gegen die Entscheidung des Gerechtshof te ‘s‑Hertogenbosch ein. Er ist der Auffassung, dass die in den Ausgangsverfahren fraglichen Sachverhalte mit keinem ihrer wesentlichen Elemente über die Grenzen eines Mitgliedstaats, nämlich der Niederlande, hinauswiesen, so dass sie nicht unter Art. 18 EG fielen.
17. L-iStaatssecretaris van Financiën ippreżenta appell quddiem il-qorti tar-rinviju kontra d-deċiżjoni mogħtija mill-Gerechtshof te ‘s-Hertogenbosch f’kull waħda mill-kawżi. Essenzjalment, huwa jikkunsidra li l-elementi relevanti tas-sitwazzjonijiet inkwistjoni fil-kawża prinċipali huma limitati għal Stat Membru wieħed, jiġifieri l-Pajjiżi l-Baxxi, b’mod li dawn is-sitwazzjonijiet ma jaqgħux taħt l-Artikolu 18 KE.
18. Das vorlegende Gericht weist darauf hin, dass sich der Gerichtshof bereits zur Vereinbarkeit der PM-Steuer mit dem Unionsrecht geäußert habe, allerdings im Zusammenhang mit Sachverhalten, die die Freizügigkeit der Arbeitnehmer, die Niederlassungsfreiheit oder den freien Dienstleistungsverkehr betroffen hätten.
18. Il-qorti tar-rinviju tirrileva li l-Qorti tal-Ġustizzja diġà kellha l-okkażjoni li tiddeċiedi dwar il-kompatibbiltà tat-taxxa KM mad-dritt tal-Unjoni, iżda fil-kuntest ta’ sitwazzjonijiet li jaqgħu taħt il-moviment liberu tal-ħaddiema, tal-libertà ta’ stabbiliment kif ukoll tal-provvista ta’ servizzi.
19. Dagegen gehe es in den Ausgangsverfahren um natürliche Personen, die in den Niederlanden wohnten, dort zu privaten Zwecken ein in einem anderen Mitgliedstaat zugelassenes Kraftfahrzeug benutzten, das ihnen von natürlichen Personen, die in diesem anderen Mitgliedstaat wohnten und zu denen sie in einer familiären oder freundschaftlichen Beziehung stünden, unentgeltlich überlassen worden sei.
19. Min-naħa l-oħra, fil-kuntest tal-kawżi prinċipali, huma inkwistjoni persuni fiżiċi residenti fil-Pajjiżi l-Baxxi, li jużaw f’dan l-Istat Membru, għal finijiet privati, vettura bil-mutur irreġistrata fi Stat Membru ieħor, imqiegħda għad-dispożizzjoni tagħhom mingħajr ħlas minn persuni fiżiċi residenti f’dan l-aħħar Stat u li għandhom magħhom rabtiet familjari jew ta’ ħbiberija.
20. Unter diesen Umständen hat der Hoge Raad der Nederlanden diese drei Verfahren ausgesetzt und dem Gerichtshof folgende Fragen zur Vorabentscheidung vorgelegt:
20. Kien f’dawn iċ-ċirkustanzi li l-Hoge Raad der Nederlanden iddeċidiet, f’dawn it-tliet kawżi, li tissospendi l-proċeduri u li tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja d-domandi preliminari li ġejjin:
Rechtssache C‑578/10:
Fil-Kawża C-578/10:
Handelt es sich, wenn ein Mitgliedstaat die Ingebrauchnahme eines Kraftfahrzeugs auf dem Straßennetz in seinem Hoheitsgebiet, in einem Fall, in dem dieses Fahrzeug in einem anderen Mitgliedstaat zugelassen ist, bei einem Einwohner dieses anderen Mitgliedstaats ausgeliehen worden ist und von einem Einwohner des erstgenannten Mitgliedstaats für Fahrten im Hoheitsgebiet dieses Mitgliedstaats benutzt wird, einer Steuer unterwirft, unter Berücksichtigung von Art. 18 EG um eine Situation, die dem Gemeinschaftsrecht unterliegt?
“Fid-dawl tal-Artikolu [18 KE], hija sitwazzjoni rregolata mid-dritt Komunitarju dik fejn Stat Membru jissuġġetta l-ewwel użu ta’ vettura fuq in-netwerk tat-toroq tat-territorju tiegħu għal taxxa, f’każ fejn din il-vettura hija rreġistrata fi Stat Membru ieħor, din il-vettura tissellef lil persuna residenti f’dan l-Istat Membru l-ieħor, u resident tal-ewwel Stat Membru jiċċirkola fuq it-territorju ta’ dan l-ewwel Stat Membru bil-vettura inkwistjoni?”
Rechtssache C‑579/10:
Fil-Kawża C-579/10:
Handelt es sich, wenn ein Mitgliedstaat die Ingebrauchnahme eines Kraftfahrzeugs auf dem Straßennetz in seinem Hoheitsgebiet in einem Fall, in dem dieses Fahrzeug in einem anderen Mitgliedstaat zugelassen ist, bei einem Einwohner dieses anderen Mitgliedstaats ausgeliehen worden ist und von einem Einwohner des erstgenannten Mitgliedstaats für Privatfahrten zwischen diesen beiden Mitgliedstaaten benutzt wird, einer Steuer unterwirft, unter Berücksichtigung von Art. 18 EG um eine Situation, die dem Gemeinschaftsrecht unterliegt?
“Fid-dawl tal-Artikolu [18 KE], id-dritt Komunitarju jirregola s-sitwazzjoni li fiha Stat Membru jissuġġetta għal taxxa l-ewwel użu ta’ vettura fit-toroq tat-territorju tiegħu, f’każ fejn din il-vettura hija rreġistrata fi Stat Membru ieħor, din il-vettura ġiet mislufa lil resident ta’ dan l-Istat Membru l-ieħor u resident tal-ewwel Stat membru jsuq il-vettura inkwistjoni għal skopijiet privati bejn dan l-ewwel Stat Membru u l-Istat Membru l-ieħor?”
Rechtssache C‑580/10:
Fil-Kawża C-580/10:
Handelt es sich, wenn ein Mitgliedstaat die Ingebrauchnahme eines Kraftfahrzeugs auf dem Straßennetz in seinem Hoheitsgebiet in einem Fall, in dem dieses Fahrzeug in einem anderen Mitgliedstaat zugelassen ist, bei einem Einwohner dieses anderen Mitgliedstaats ausgeliehen worden ist und für Privatfahrten im Hoheitsgebiet des erstgenannten Mitgliedstaats von einer Person benutzt wird, die dort wohnt, aber die Staatsangehörigkeit des anderen Mitgliedstaats besitzt, einer Steuer unterwirft, unter Berücksichtigung von Art. 18 EG um eine Situation, die dem Gemeinschaftsrecht unterliegt?
“Fid-dawl tal-Artikolu [18 KE], hija sitwazzjoni rregolata mid-dritt Komunitarju dik fejn Stat Membru jissuġġetta l-ewwel użu ta’ vettura fuq in-netwerk tat-toroq tat-territorju tiegħu għal taxxa, f’każ fejn din il-vettura hija rreġistrata fi Stat Membru ieħor, din il-vettura tissellef lil persuna residenti f’dan l-Istat Membru l-ieħor, u resident tal-ewwel Stat Membru jiċċirkola fuq it-territorju ta’ dan l-ewwel Stat Membru bil-vettura inkwistjoni?”
21. Mit Beschluss des Präsidenten des Gerichtshofs vom 1. Februar 2011 sind die Rechtssachen C‑578/10 bis C‑580/10 zu gemeinsamem schriftlichen und mündlichen Verfahren und zu gemeinsamer Entscheidung verbunden worden.
21. Permezz ta’ digriet tal-President tal-Qorti tal-Ġustizzja tal-1 ta’ Frar 2011, il-Kawżi C-578/10 sa 580/10 ġew magħquda għall-finijiet tal-proċedura bil-miktub u dik orali kif ukoll għall-finijiet tas-sentenza.
Zu den Vorlagefragen
Fuq id-domandi preliminari
Vorbemerkungen
Osservazzjonijiet preliminari
22. Mit seinen Fragen, die gemeinsam zu untersuchen sind, möchte das vorlegende Gericht im Wesentlichen wissen, ob es sich angesichts von Art. 18 EG um einen unionsrechtlich relevanten Sachverhalt handelt, wenn ein Mitgliedstaat die erstmalige Ingebrauchnahme eines Kraftfahrzeugs auf seinem Straßennetz durch einen seiner Einwohner besteuert, der das in einem anderen Mitgliedstaat zugelassene Fahrzeug von einem Einwohner dieses anderen Mitgliedstaats ausgeliehen hat und damit entweder nur im Inland oder im Inland und in einem anderen Mitgliedstaat fährt.
22. Permezz ta’ dawn id-domandi, li jaqbel li jiġu eżaminati flimkien, il-qorti tar-rinviju tistaqsi essenzjalment, jekk, fid-dawl tal-Artikolu 18 KE, taqax taħt id-dritt tal-Unjoni s-sitwazzjoni fejn Stat Membru jissuġġetta għal taxxa fuq l-ewwel użu vettura bil-mutur fuq in-netwerk ta’ toroq nazzjonali minn wieħed mir-residenti tiegħu, li tiċċirkola jew unikament fuq it-territorju nazzjonali, jew inkella fuq dan it-territorju kif ukoll dak ta’ Stat Membru ieħor, meta din il-vettura, irreġistrata fi Stat Membru ieħor, tiġi msellfa minn resident f’dan l-aħħar Stat.
23. Auch wenn das vorlegende Gericht seine Fragen formell auf die Auslegung von Art. 18 EG beschränkt hat, hindert dies den Gerichtshof nicht daran, ihm alle Hinweise zur Auslegung des Unionsrechts zu geben, die ihm bei der Entscheidung des bei ihm anhängigen Verfahrens von Nutzen sein können, und zwar unabhängig davon, ob es bei seiner Fragestellung darauf Bezug genommen hat (vgl. in diesem Sinne Urteil vom 8. November 2007, ING. AUER, C‑251/06, Slg. 2007, I‑9689, Randnr. 38 und die dort angeführte Rechtsprechung).
23. F’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat li, anki jekk, fuq il-livell formali l-qorti tar-rinviju llimitat id-domandi tagħha għall-interpretazzjoni tal-Artikolu 18 KE, dan il-fatt ma jipprekludix lill-Qorti tal-Ġustizzja milli tipprovdilha l-elementi kollha ta’ interpretazzjoni tad-dritt tal-Unjoni li jistgħu jkunu utli sabiex tingħata deċiżjoni fil-kawża li jkollha quddiemha, u dan irrispettivament minn jekk il-qorti tar-rinviju tkunx għamlet riferiment għalihom fid-domandi tagħha (ara s-sentenza tat-8 ta’ Novembru 2007, ING. AUER, C-251/06, Ġabra p. I-9689, punt 38 u l-ġurisprudenza ċċitata).
24. Die Lösung der vorgelegten Fragen muss im Licht sämtlicher Bestimmungen des Vertrags und des abgeleiteten Rechts erfolgen, die für das betreffende Problem von Bedeutung sein können (vgl. Urteil vom 11. Juli 1985, Mutsch, 137/84, Slg. 1985, 2681, Randnr. 10).
24. Fil-fatt, id-domandi magħmula għandhom jiġu riżolti fid-dawl tad-dispożizzjonijiet kollha tat-trattat u tad-dritt sekondarju li jista’ jkollu relevanza għad-domanda magħmula (ara s-sentenza tal-11 ta’ Lulju 1985, Mutsch, 137/84, Ġabra p. 2681, punt 10).
25. Nach den Feststellungen des vorlegenden Gerichts wurde von den Beklagten der Ausgangsverfahren die fragliche Steuer in voller Höhe erhoben, ohne dass die tatsächliche Benutzungsdauer der Kraftfahrzeuge auf dem niederländischen Straßennetz berücksichtigt worden wäre und ohne dass die Beklagten ein Recht auf Befreiung von dieser Steuer oder auf deren Erstattung hätten geltend machen können.
25. Barra minn hekk, għandu jiġi rrilevat li, skont il-qorti tar-rinviju, intalab l-ammont kollu tat-taxxa inkwistjoni fil-kawża prinċipali mingħand il-konvenuti fil-kawża prinċipali, mingħajr ma kien ittieħed inkunsiderazzjoni t-tul tal-użu effettiv tal-vetturi bil-mutur fuq in-netwerk ta’ toroq Olandiż u mingħajr ma l-konvenuti setgħu jsostnu l-ebda dritt għall-eżenzjoni jew ir-rimbors tal-imsemmija taxxa.
26. Demnach sind die Vorlagefragen so zu verstehen, dass mit ihnen geklärt werden soll, ob das Unionsrecht dahin auszulegen ist, dass es einer Regelung eines Mitgliedstaats entgegensteht, nach der dessen Einwohner, wenn sie ein in einem anderen Mitgliedstaat zugelassenes Kraftfahrzeug von einem Einwohner dieses Mitgliedstaats geliehen haben, bei der erstmaligen Ingebrauchnahme dieses Fahrzeugs auf diesem nationalen Straßennetz die Steuer, die normalerweise bei der Zulassung eines Fahrzeugs im erstgenannten Mitgliedstaat fällig wird, in voller Höhe zahlen müssen, ohne dass die Benutzungsdauer des Fahrzeugs auf dem Straßennetz berücksichtigt wird und ohne dass diese Personen ein Recht auf Befreiung oder Erstattung geltend machen können.
26. Għaldaqstant, id-domandi magħmula għandhom jinftiehmu fis-sens li huma intiżi sabiex ikun magħruf jekk id-dritt tal-Unjoni għandux jiġi interpretat fis-sens li jipprekludi leġiżlazzjoni ta’ Stat Membru li timponi fuq ir-residenti tiegħu li jkunu sellfu vettura rreġistrata fi Stat Membru ieħor lil resident ta’ l-aħħar Stat, mal-ewwel użu ta’ din il-vettura fuq in-netwerk ta’ toroq nazzjonali, il-ħlas sħiħ ta’ taxxa, normalment dovuta mar-reġistrazzjoni ta’ vettura fl-ewwel Stat Membru, mingħajr ma jittieħed inkunsiderazzjoni t-tul tal-użu tal-imsemmija vettura fuq dan in-netwerk u mingħajr ma dawn il-persuni jkunu jistgħu jinvokaw dritt ta’ eżenzjoni jew ta’ rimbors.
Zur Kapitalverkehrsfreiheit
Fuq il-moviment liberu tal-kapital
27. Was die Vorschriften des Unionsrechts betrifft, die auf die Umstände der Ausgangsverfahren anwendbar sein können, so ist festzustellen, dass in diesen Rechtssachen die Besteuerung nicht darauf beruht, dass die Beklagten der Ausgangsverfahren ihr Recht auf Freizügigkeit ausgeübt haben, sondern darauf, dass sie als Einwohner der Niederlande auf dem dortigen Straßennetz ein in einem anderem Mitgliedstaat zugelassenes Fahrzeug benutzt haben, das ihnen geliehen worden war.
27. Fir-rigward tad-dispożizzjonijiet tad-dritt tal-Unjoni applikabbli għall-fatti fil-kawża prinċipali, għandu jiġi rrelevat li, f’dawn il-kawżi l-impożizzjoni hija dovuta għall-fatt li l-konvenuti fil-kawża prinċipali mhux eżerċitaw id-dritt tagħhom għall-moviment liberu, iżda użaw fuq in-netwerk ta’ toroq Olandiż, bħala residenti, vettura rreġistrata fi Stat Membru ieħor li kienet mislufa lilhom.
28. Bei einer zwischen in verschiedenen Mitgliedstaaten wohnhaften Bürgern vereinbarten Leihe ist zunächst der Anwendungsbereich von Art. 56 EG zu prüfen. Nach ständiger Rechtsprechung hat in Ermangelung einer Definition des Begriffs „Kapitalverkehr“ im Sinne von Art. 56 Abs. 1 EG im Vertrag die Nomenklatur im Anhang I der Richtlinie 88/361 Hinweischarakter behalten, auch wenn d ie Richtlinie auf der Grundlage der Art. 69 und 70 Abs. 1 EWG-Vertrag (die Art. 67 bis 73 EWG-Vertrag wurden durch die Art. 73b bis 73g EG‑Vertrag ersetzt, die zu den Art. 56 EG bis 60 EG wurden) erlassen worden ist; dabei ist nach dem dritten Absatz der Einleitung dieses Anhangs die darin enthaltene Nomenklatur aber keine erschöpfende Aufzählung zur Definition des Begriffs des Kapitalverkehrs (vgl. u. a. Urteile vom 27. Januar 2009, Persche, C‑318/07, Slg. 2009, I‑359, Randnr. 24 und die dort angeführte Rechtsprechung, vom 17. September 2009, Glaxo Wellcome, C‑182/08, Slg. 2009, I‑8591, Randnr. 39, vom 15. Oktober 2009, Busley und Cibrian Fernandez, C‑35/08, Slg. 2009, I‑9807, Randnr. 17, sowie vom 10. Februar 2011, Missionswerk Werner Heukelbach, C‑25/10, noch nicht in der amtlichen Sammlung veröffentlicht, Randnr. 15).
28. Fir-rigward ta’ self mogħti bejn ċittadini residenti fi Stati Membri differenti, għandu jiġi eżaminat, preliminarjament, il-kamp ta’ applikazzjoni tal-Artikolu 56 KE. F’dan ir-rigward, hija ġurisprudenza stabbilita li, fin-nuqqas, fit-trattat, ta’ definizzjoni tal-kunċett ta’ “moviment tal-kapital” fis-sens tal-paragrafu 1 ta’ dan l-artikolu, in-nomenklatura li tikkostitwixxi l-Anness I tad-Direttiva 88/361 għandha valur indikattiv, anki jekk din id-direttiva kienet ġiet adottata abbażi tal-Artikoli 69 u 70(1) tat-Trattat KEE (l-Artikoli 67 sa 73 tat-Trattat KEE ġe w issostitwiti bl-Artikoli 73 B sa 73 G tat-Trattat KE, li huma stess saru l-Artikoli 56 KE sa 60 KE) peress li huwa mifhum li, skont it-tielet paragrafu tal-introduzzjoni ta’ dan l-anness, in-nomenklatura li hemm fih ma hijiex eżawrjenti fir-rigward tal-kunċett ta’ moviment tal-kapital (ara, b’mod partikolari, is-sentenzi tas-27 ta’ Jannar 2009, Persche, C‑318/07, Ġabra p. I‑359, punt 24 u l-ġurisprudenza ċċitata; tas-17 ta’ Settembru 2009, Glaxo Wellcome, C‑182/08, Ġabra p. I‑8591, punt 39; tal-15 ta’ Ottubru 2009, Busley u Cibrian Fernandez, C‑35/08, Ġabra p. I‑9807, punt 17, kif ukoll tal-10 ta’ Frar 2011, Missionswerk Werner Heukelbach, C‑25/10, li għadha ma ġietx ippubblikata fil-Ġabra, punt 15).
29. So hat der Gerichtshof bereits entschieden, dass es sich bei Erbschaften und Schenkungen, die unter die Rubrik XI („Kapitalverkehr mit persönlichem Charakter“) des Anhangs I der Richtlinie 88/361 fallen, um Kapitalverkehr im Sinne von Art. 56 EG handelt; ausgenommen sind die Fälle, die mit keinem ihrer wesentlichen Elemente über die Grenzen eines Mitgliedstaats hinausweisen (vgl. Urteil vom 31. März 2011, Schröder, C‑450/09, noch nicht in der amtlichen Sammlung veröffentlicht, Randnr. 26 und die dort angeführte Rechtsprechung). Dasselbe gilt für „Darlehen“, die unter dieselbe Rubrik des Anhangs I der Richtlinie fallen.
29. F’dan ir-rigward, il-Qorti tal-Ġustizzja diġà ddeċidiet li l-wirt u d-donazzjonijiet, li jaqgħu taħt it-Titolu XI tal-Anness I tad-Direttiva 88/361, intitolat “Movimenti ta’ kapital personali”, jikkostitwixxi moviment ta’ kapital fis-sens tal-Artikolu 56 TFUE, ħlief f’dawk il-każijiet fejn l-elementi kostitwenti tiegħu jkunu limitati għal Stat Membru wieħed biss (ara s-sentenza tal-31 ta’ Marzu 2011, Schröder, C‑450/09, li għadha ma ġietx ippubblikata fil-Ġabra, punt 26 u l-ġurisprudenza ċċitata). L-istess japplika għal “Self” li jaqgħu taħt l-istess Titolu tal-Anness I tal-imsemmija Direttiva 88/361.
30. In Situationen wie den in den Ausgangsverfahren fraglichen steht fest, dass das zwischen dem Eigentümer und dem Nutzer des Kraftfahrzeugs bestehende Rechtsverhältnis mit seinen wesentlichen Elementen über die Grenzen eines Mitgliedstaats hinausweist, obwohl die in den Ausgangsverfahren fragliche nationale Bestimmung sich nur an die Einwohner der Niederlande richtet. Die PM-Steuer ist nämlich von den Einwohnern der Niederlande zu entrichten, die ein Kraftfahrzeug auf dem inländischen Straßennetz benutzen, auch wenn es sich dabei um eine zwischen ihnen und den Einwohnern anderer Mitgliedstaaten vereinbarte kurzfristige unentgeltliche Gebrauchsüberlassung von in anderen Mitgliedstaaten zugelassenen Fahrzeugen handelt.
30. F’sitwazzjonijiet bħal dawk fil-kawża prinċipali, huwa paċifiku li l-elementi li jikkostitwixxu r-relazzjoni ġuridika eżistenti bejn il-proprjetarju tal-vettura bil-mutur u l-utenti ta’ din tal-aħħar ma humiex limitati sempliċement għal Stat Membru wieħed, u dan minkejja li d-dispożizzjoni nazzjonali inkwistjoni fil-kawża prinċipali hija indirizzata biss għar-residenti tal-Pajjiżi l-Baxxi. Fil-fatt, it-taxxa KM għandha titħallas mir-residenti ta’ dan l-Istat Membru li jużaw vettura bil-mutur fuq in-netwerk ta’ toroq Olandiż, anki meta tintuża għal tul ta’ żmien qasir, fil-kuntest ta’ self mingħajr ħlas ta’vetturi rreġistrati anki fi Stati Membri oħra, bejn l-imsemmija residenti u residenti ta’ Stati Membri oħra.
31. Sodann ist zu prüfen, ob die Rechtsverhältnisse in den Ausgangsverfahren, also der unentgeltliche grenzüberschreitende Verleih eines Kraftfahrzeugs, als Kapitalverkehr im Sinne von Art. 56 EG und insbesondere als Darlehen im Sinne der Rubrik XI des Anhangs I der Richtlinie 88/361 qualifiziert werden können.
31. Barra minn hekk, għandu jiġi vverifikat jekk ir-relazzjoni ġuridika inkwistjoni f’kull waħda mill-kawżi prinċipali, jiġifieri s-self għal użu transkonfinali mingħajr ħlas ta’ vettura bil-mutur, tistax tiġi kkwalifikata bħala moviment tal-kapital fis-sens tal-Artikolu 56 KE u b’mod partikolari bħala self li jaqa’ taħt it-Titolu XI tal-Anness I tad-Direttiva 88/361.
32. Insoweit ist zunächst festzustellen, dass „Darlehen“ unter diese Rubrik fallen, ohne dass Angaben zu ihrer Entgeltlichkeit oder Unentgeltlichkeit oder zu ihrem besonderen Gegenstand gemacht werden.
32. F’dan ir-rigward, hemm lok, qabel xejn, li jiġi kkonstatat li s-“Self” jaqa’ taħt l-imsemmi titolu, mingħajr ma hemm preċiżazzjoni dwar in-natura oneruża jew mingħajr ħlas ta’ dan is-self u lanqas l-għan partikolari tiegħu.
33. Des Weiteren hat der Gerichtshof zu Schenkungen bereits ausgeführt, dass für die Frage, ob die steuerliche Behandlung bestimmter Transaktionen durch einen Mitgliedstaat unter die Bestimmungen über den freien Kapitalverkehr fällt, nicht zwischen Geldtransaktionen und Sachtransaktionen zu unterscheiden ist (vgl. Urteil Persche, Randnr. 26).
33. Sussegwentement, fir-rigward tad-donazzjonijiet, il-Qorti tal-Ġustizzja diġà kellha l-okkażjoni li tikkonstata li, sabiex jiġi ddeterminat jekk it-trattament fiskali minn Stat Membru ta’ ċerti tranżazzjonijiet jaqax taħt dispożizzjonijiet dwar il-moviment liberu tal-kapital, ma hemmx għalfejn issir id-distinzjoni bejn it-tranżazzjonijiet effettwati bi flus jew in natura (ara s-sentenza Persche, iċċitata iktar ’il fuq, punt 26).
34. Schließlich ergibt sich aus der Aufnahme von Erbschaften und Vermächtnissen in die Rubrik XI des Anhangs I der Richtlinie 88/361, dass die Unentgeltlichkeit eines Vorgangs als solche nicht seiner Qualifizierung als Kapitalverkehr im Sinne von Art. 56 EG entgegensteht.
34. Fl-aħħar nett, mis-sottotitoli fit-Titolu XI tal-Anness I tad-Direttiva 88/361, dwar wirt u legati, jirriżulta li n-natura mingħajr ħlas ta’ tranżazzjoni ma tipprekludix, fiha nfisha, il-kwalifika tagħha bħala moviment tal-kapital fis-sens tal-Artikolu 56 KE.
35. Ferner stellt der unentgeltliche Verleih eines Kraftfahrzeugs zum Zwecke seiner Benutzung einen Vorteil mit einem bestimmten wirtschaftlichen Wert dar, der den Kosten für die Nutzung eines Mietfahrzeugs derselben Art und für dieselbe Dauer entspricht.
35. Barra minn hekk, it-tqegħid għad-dispożizzjoni mingħajr ħlas ta’ vettura bil-mutur għall-finijiet tal-użu tagħha jikkostitwixxi vantaġġ li jirrappreżenta valur ekonomiku partikolari, li jikkorrispondi għall-ispejjeż tal-użu ta’ vettura bil-mutur tal-kiri tal-istess tip u għall-istess tul ta’ żmien.
36. Daher handelt es sich, wie die Generalanwältin in Nr. 31 ihrer Schlussanträge ausführt, beim grenzüberschreitenden unentgeltlichen Verleih eines Kraftfahrzeugs um Kapitalverkehr im Sinne von Art. 56 EG.
36. Minn dan isegwi li, kif irrelevat l-Avukat Ġenerali fil-punt 31 tal-konklużjonijiet tagħha, is-self għal użu transkonfinali, mingħajr ħlas, ta’ vettura bil-mutur jikkostitwixxi moviment tal-kapital fis-sens tal-Artikolu 56 KE.
Vorliegen einer Beschränkung des freien Kapitalverkehrs und etwaige Rechtfertigung derselben
Fuq l-eżistenza ta’ restrizzjoni għall-moviment liberu tal-kapital u l-eventwali ġustifikazzjoni tagħha
37. Einleitend ist darauf hinzuweisen, dass die Besteuerung von Kraftfahrzeugen, abgesehen von bestimmten Ausnahmen, die für die Ausgangsverfahren nicht einschlägig sind, auf Unionsebene nicht harmonisiert ist. Die Mitgliedstaaten sind daher in der Ausübung ihrer Steuerhoheit auf diesem Gebiet frei, sofern sie dabei das Unionsrecht beachten (vgl. Urteile vom 21. März 2002, Cura Anlagen, C‑451/99, Slg. 2002, I‑3193, Randnr. 40, vom 15. September 2005, Kommission/Dänemark, C‑464/02, Slg. 2005, I‑7929, Randnr. 74, vom 15. Dezember 2005, Nadin und Nadin-Lux, C‑151/04 und C‑152/04, Slg. 2005, I‑11203, Randnr. 40, vom 23. Februar 2006, Kommission/Finnland, C‑232/03, Randnr. 46, sowie Beschlüsse vom 27. Juni 2006, van de Coevering, C‑242/05, Slg. 2006, I‑5843, Randnr. 23, vom 22. Mai 2008, Ilhan, C‑42/08, Randnr. 17, und vom 24. Oktober 2008, Vandermeir, C‑364/08, Slg. 2008, I‑8087, Randnr. 22).
37. Preliminarjament, għandu jitfakkar li, bla ħsara għal ċerti eċċezzjonijiet mhux rilevanti fil-kawża prinċipali, it-tassazzjoni tal-vetturi bil-mutur ma ġietx armonizzata fuq livell tal-Unjoni Ewropea. B’hekk, l-Istati Membri huma liberi li jeżerċitaw l-awtorità fiskali tagħhom f’dan il-qasam, bil-kundizzjoni li jeżerċitawha fir-rispett tad-dritt tal-Unjoni (ara s-sentenzi tal-21 ta’ Marzu 2002, Cura Anlagen, C‑451/99, Ġabra p. I‑3193, punt 40; tal-15 ta’ Settembru 2005, Il-Kummissjoni vs Id-Danimarka, C‑464/02, Ġabra p. I‑7929, punt 74; tal-15 ta’ Diċembru 2005, Nadin u Nadin-Lux, C‑151/04 u C‑152/04, Ġabra p. I‑11203, punt 40 u tat-23 ta’ Frar 2006, Il-Kummissjoni vs Il-Finlandja, C‑232/03, punt 46, kif ukoll id-Digrieti tas-27 ta’ Ġunju 2006, van de Coevering, C‑242/05, Ġabra p. I‑5843, punt 23, u tat-22 ta’ Mejju 2008, Ilhan, C‑42/08, punt 17 u tal-24 ta’ Ottubru 2008, Vandermeir, C‑364/08, Ġabra p. I‑8087, punt 22).
38. Gemäß dem Gesetz von 1992 wird die PM-Steuer bei nicht in den Niederlanden zugelassenen Personenkraftwagen und Motorrädern, die einer in den Niederlanden wohnenden Person zur Verfügung gestellt werden, ab deren erstmaliger Ingebrauchnahme auf dem niederländischen Straßennetz geschuldet. Steuerschuldner ist, wer die tatsächliche Verfügungsgewalt über das Fahrzeug hat.
38. Skont il-liġi tal-1992, it-taxxa KM hija dovuta, fir-rigward ta’ vetturi bil-mutur tal-passiġġieri jew ta’ muturi mhux irreġistrati fil-Pajjiżi l-Baxxi li huma mqiegħda għad-dispożizzjoni ta’ persuna residenti f’dan l-Istat Membru, sa mill-ewwel użu tagħhom fuq in-netwerk ta’ toroq Olandiż. Il-persuna responsabbli għall-ħlas ta’ din it-taxxa hija l-persuna li għandha għad-dispożizzjoni effettiva tagħha l-imsemmija vettura.
39. Da das Wesentliche einer Leihe die Möglichkeit ist, die geliehenen Sachen zu benutzen, ist festzustellen, dass die in den Ausgangsverfahren fragliche nationale Regelung dadurch, dass sie die Einwohner der Niederlande bei der erstmaligen Ingebrauchnahme eines in einem anderen Mitgliedstaat zugelassenen Fahrzeugs auf dem niederländischen Straßennetz zur Zahlung einer Steuer verpflichtet, auch dann, wenn das Fahrzeug unentgeltlich von einem Einwohner eines anderen Mitgliedstaats verliehen wurde, dazu führt, dass der grenzüberschreitende unentgeltliche Verleih von Kraftfahrzeugen besteuert wird.
39. Issa, peress li l-element essenzjali ta’ self għal użu jikkonsisti fil-fakultà li jintuża l-oġġett misluf, għandu jiġi kkonstatat li l-leġiżlazzjoni nazzjonali inkwistjoni fil-kawża prinċipali, billi timponi lir-residenti tal-Pajjiżi l-Baxxi l-ħlas ta’ taxxa mal-ewwel użu fuq in-netwerk ta’ toroq Olandiż ta’ vettura rreġistrata fi Stat Membru ieħor, inkluż jekk din issellfet mingħajr ħlas minn resident ta’ Stat Membru ieħor, twassal sabiex jiġu intaxxati s-self għal użu transkonfinali mingħajr ħlas ta’ vetturi bil-mutur.
40. Dagegen unterliegt der unentgeltliche Verleih eines Kraftfahrzeugs nicht dieser Steuer, wenn es um ein in den Niederlanden zugelassenes Kraftfahrzeug geht. Eine solche Ungleichbehandlung, die jedenfalls augenfällig nach dem Staat unterscheidet, in dem das geliehene Fahrzeug zugelassen ist, kann diesen grenzüberschreitenden Kapitalverkehr somit weniger attraktiv gestalten, indem sie die Einwohner der Niederlande davon abhält, den ihnen von Einwohnern eines anderen Mitgliedstaats angebotenen Verleih eines dort zugelassenen Kraftfahrzeugs anzunehmen. Maßnahmen eines Mitgliedstaats bilden insbesondere dann Beschränkungen des Kapitalverkehrs im Sinne von Art. 56 EG, wenn sie geeignet sind, die Gebietsansässigen davon abzuhalten, in einem anderen Mitgliedstaat Darlehen aufzunehmen oder Anlagen zu tätigen (vgl. Urteil vom 26. September 2000, Kommission/Belgien, C‑478/98, Slg. 2000, I‑7587, Randnr. 18 und die dort angeführte Rechtsprechung).
40. Min-naħa l-oħra, is-self mingħajr ħlas ta’ vettura bil-mutur ma huwiex suġġett għal din it-taxxa meta jkun hemm inkwistjoni vettura bil-mutur irreġistrata fil-Pajjiżi l-Baxxi. Tali trattament differenti, tal-anqas apparenti, skont l-Istat fejn hija rreġistrata l-vettura msellfa huwa, għalhekk, ta’ natura li jagħmel inqas attraenti dawn il-movimenti tal-kapital transkonfinali, billi r-residenti tal-Pajjiżi l-Baxxi jiġi skoraġġuti milli jaċċettaw is-self li jkun ġie offrut lilhom minn residenti ta’ Stat Membru ieħor, ta’ vettura rreġistrata f’dan l-aħħar Stat. Fil-fatt, il-miżuri imposti minn Stat Membru li huma ta’ natura li jiddiswadu lir-residenti tiegħu milli jisselfu jew jinvestu fi Stati Membri oħra jikkostitwixxu restrizzjonijiet fuq il-moviment tal-kapital, fis-sens ta’ din id-dispożizzjoni (ara s-sentenza tas-26 ta’ Settembru 2000, Il‑Kummissjoni vs Il-Belġju, C-478/98, Ġabra p. I-7587, punt 18 u l‑ġurisprudenza ċċitata).
41. Eine solche nationale Regelung stellt damit eine Beschränkung des freien Kapitalverkehrs im Sinne von Art. 56 Abs. 1 EG dar.
41. Għaldaqstant, tali leġiżlazzjoni nazzjonali tikkostitwixxi restrizzjoni fuq il-moviment liberu tal-kapital, fis-sens tal-Artikolu 56(1) KE.
42. Es ist jedoch zu prüfen, ob eine solche Ungleichbehandlung tatsächlich vorliegt, und, wenn ja, ob sie dennoch als mit den Vertragsbestimmungen über den freien Kapitalverkehr vereinbar angesehen werden kann.
42. Madankollu jaqbel li jiġi eżaminat jekk tali trattament differenti jeżistix verament u, fl-affermattiv, jekk madankollu dan jistax ikun kompatibbli mad-dispożizzjonijiet tat-trattat dwar il-moviment liberu tal-kapital.
43. Nach der Rechtsprechung des Gerichtshofs verlangt das Diskriminierungsverbot, unabhängig davon, ob es auf Art. 12 EG, Art. 39 EG, Art. 43 EG oder Art. 56 EG gestützt wird, dass vergleichbare Sachverhalte nicht ungleich und ungleiche Sachverhalte nicht gleich behandelt werden (vgl. in diesem Sinne Urteil vom 20. Januar 2011, Kommission/Griechenland, C‑155/09, noch nicht in der amtlichen Sammlung veröffentlicht, Randnr. 68 und die dort angeführte Rechtsprechung).
43. Skont ġurisprudenza stabbilita tal-Qorti tal-Ġustizzja, il-prinċipju ta’ nondiskriminazzjoni, li huwa bbażat fuq l-Artikolu 12 KE jew fuq l-Artikoli 39 KE, 43 KE jew 56 KE jeżiġi li sitwazzjonijiet komparabbli ma jiġux trattati b’mod differenti u li sitwazzjonijiet differenti ma jiġux trattati bl-istess mod. Dan it-trattament ma jistax jiġi ġġustifikat ħlief jekk ikun ibbażat fuq kunsiderazzjonijiet oġġettivi indipendenti miċ-ċittadinanza tal-persuni kkonċernati u proporzjonati għall-għanijiet leġittimament imfittxija (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-20 ta’ Jannar 2011, Il-Kummissjoni vs Il-Greċja, C‑155/09, li għadha ma ġietx ippubblikata fil-Ġabra, punt 68 u l-ġurisprudenza ċċitata).
44. Daher ist erstens zu prüfen, ob unter Umständen wie denen der Ausgangsverfahren die Situation eines Einwohners der Niederlande, der auf dem niederländischen Straßennetz ein in diesem Mitgliedstaat zugelassenes Fahrzeug benutzt, das ihm unentgeltlich zur Verfügung gestellt wurde, objektiv mit der Situation eines Einwohners der Niederlande vergleichbar ist, der unter denselben Umständen ein in einem anderen Mitgliedstaat zugelassenes Fahrzeug benutzt. Selbst wenn ein solcher Sachverhalt vergleichbar wäre, wäre zweitens zu prüfen, ob er gleich behandelt wird oder, falls eine Ungleichbehandlung vorliegt, ob diese durch einen zwingenden Grund des Allgemeininteresses gerechtfertigt ist und ob die fragliche Maßnahme schließlich den Grundsatz der Verhältnismäßigkeit beachtet.
44. Għalhekk jaqbel li jiġi eżaminat fl-ewwel lok jekk, f’ċirkustanzi bħal dawk fil-kawża prinċipali, is-sitwazzjoni ta’ resident tal-Pajjiżi l-Baxxi li juża fuq in-netwerk ta’ toroq Olandiż vettura bil-mutur irreġistrata f’dan l-Istat Membru, imqiegħda għad-dispożizzjoni tiegħu migħajr ħlas, hijiex oġġettivament paragunabbli għal dik ta’ resident tal-Pajjiżi l-Baxxi li juża, fl-istess kundizzjonijiet, vettura rreġistrata fi Stat Membru ieħor. Fl-ipoteżi li tali sitwazzjoni hija paragunabbli, għandu jiġi eżaminat fit-tieni lok jekk it-trattament huwiex ugwali jew le, f’każ ta’ trattament differenti, jekk tali differenza hijiex iġġustifikata minn raġuni vinkolanti ta’ interess ġenerali kif ukoll jekk il-miżura inkwistjoni tirrispettax il-prinċipju ta’ proporzjonalità.
45. Zwar haben die Eigentümer der in den Niederlanden zugelassenen Fahrzeuge die PM-Steuer bereits bei der Eintragung des Fahrzeugs in das niederländische Zulassungsregister gezahlt, doch sind diese Fahrzeuge grundsätzlich dazu bestimmt, im Wesentlichen dauerhaft im Hoheitsgebiet der Niederlande benutzt zu werden oder werden tatsächlich so benutzt.
45. F’dan ir-rigward, għalkemm il-proprjetarji tal-vetturi rreġistrati fil-Pajjiżi l-Baxxi diġà ħallsu t-taxxa KM mar-reġistrazzjoni tal-vettura fir-reġistru tar-reġistrazzjonijiet Olandiżi, xorta jibqa’ l-fatt li, bħala prinċipju, dawn il-vetturi huma intiżi sabiex jintużaw essenzjalment fuq it-territorju tal-imsemmi Stat Membru b’mod permanenti jew li huma fil-fatt użati b’dan il-mod.
46. Aus der Rechtsprechung des Gerichtshofs ergibt sich, dass ein Mitgliedstaat ein Kraftfahrzeug, das in einem anderen Mitgliedstaat zugelassen ist, mit einer Zulassungssteuer belegen kann, wenn dieses Kraftfahrzeug im Gebiet des erstgenannten Mitgliedstaats im Wesentlichen dauerhaft benutzt werden soll oder tatsächlich so benutzt wird (vgl. u. a. Urteile Cura Anlagen, Randnr. 42, Kommission/Dänemark, Randnrn. 75 bis 78, Nadin und Nadin-Lux, Randnr. 41, und Kommission/Finnland, Randnr. 47, sowie Beschlüsse van de Coevering, Randnr. 24, und Vandermeir, Randnr. 32).
46. Issa, il-Qorti tal-Ġustizzja diġà kkonstatat li Stat Membru jista’ jissuġġetta għal taxxa ta’ reġistrazzjoni vettura bil-mutur irreġistrata fi Stat Membru ieħor meta l-imsemmija vettura hija intiża sabiex tintuża essenzjalment fuq it-territorju tal-ewwel Stat Membru b’mod permanenti jew li tintuża, fil-fatt, b’dan il-mod (ara, b’mod partikolari, is-sentenzi ċċitati iktar ’il fuq Cura Anlagen, punt 42; Il-Kummissjoni vs Id-Danimarka, punti 75 sa 78; Nadin u Nadin-Lux, punt 41, u Il-Kummissjoni vs Il-Finlandja, punt 47, kif ukoll id-digrieti ċċitati iktar ’il fuq van de Coevering, punt 24 u Vandermeir, punt 32).
47. Sind dagegen diese Bedingungen nicht erfüllt, ist die Bindung des im anderen Mitgliedstaat zugelassenen Fahrzeugs an den erstgenannten Mitgliedstaat schwächer, so dass eine weitere Rechtfertigung der fraglichen Beschränkung erforderlich ist (vgl. Urteile Kommission/Dänemark, Randnr. 79, und Kommission/Finnland, Randnr. 48, sowie Beschlüsse van de Coevering, Randnr. 26, und Vandermeir, Randnr. 33).
47. Min-naħa l-oħra, jekk dawn il-kundizzjonijiet ma jkunux sodisfatti, ir-rabta ma’ Stat Membru tal-vettura rreġistrata fi Stat Membru ieħor tkun dgħajfa, b’tali mod li tkun meħtieġa ġustifikazzjoni oħra għar-restrizzjoni inkwistjoni (ara s-sentenzi ċċitati iktar ’il fuq Il-Kummissjoni vs Id-Danimarka, punt 79 u Il-Kummissjoni vs Il-Finlandja, punt 48, kif ukoll id-digriet van de Coevering, punt 26 u Vandermeir, punt 33).
48. Aus den Vorlageentscheidungen geht hervor, dass die Beklagten der Ausgangsverfahren die PM-Steuer in voller Höhe zahlen mussten, ohne dass bei ihrer Berechnung die Benutzungsdauer der betreffenden Fahrzeuge berücksichtigt wurde und ohne dass die Benutzer dieser Fahrzeuge ein Recht auf Befreiung oder Erstattung hätten geltend machen können. Aus den dem Gerichtshof vorgelegten Akten geht nicht hervor, dass diese Fahrzeuge dazu bestimmt sind, im Wesentlichen dauerhaft im Hoheitsgebiet der Niederlande benutzt zu werden oder tatsächlich so benutzt werden.
48. Issa, mid-deċiżjonijiet tar-rinviju jirriżulta li l-konvenuti fil-kawża prinċipali kellhom iħallsu l-ammont kollu tat-taxxa KM, peress li dan l-ammont ġie kkalkolat mingħajr ma kien ittieħed inkunsiderazzjoni t-tul tal-użu tal-vetturi kkonċernati u mingħajr ma l-utenti tal-imsemmija vetturi ma setgħu jinvokaw dritt ta’ eżenzjoni jew ta’ rimbors. Madankollu, mill-proċessi mibgħuta lill-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li dawn l-istess vetturi huma intiżi sabiex jintużaw essenzjalment fuq it-territorju tal-Pajjiżi l-Baxxi b’mod permanenti jew li huma, fil-fatt, użati b’dan il-mod.
49. Es ist Sache des vorlegenden Gerichts, die Dauer des in den Ausgangsverfahren in Rede stehenden Verleihs und die Art der tatsächlichen Verwendung der ausgeliehenen Fahrzeuge zu beurteilen (vgl. in diesem Sinne Beschluss van de Coevering, Randnr. 25).
49. Għalhekk hija l-qorti tar-rinviju li għandha tevalwa t-tul tas-self inkwistjoni fil-kawża prinċipali u n-natura tal-użu effettiv tal-vetturi msellfa (ara, f’dan is-sens, id-digriet van de Coevering, iċċitat iktar ’il fuq, punt 25).
50. Wenn also die in den Ausgangsverfahren fraglichen nicht in den Niederlanden zugelassenen Fahrzeuge dazu bestimmt sind, im Wesentlichen dauerhaft in den Niederlanden benutzt zu werden, oder wenn sie tatsächlich so benutzt werden, besteht keine wirklich ungleiche Behandlung zwischen einem Einwohner in den Niederlanden, der ein solches Fahrzeug unentgeltlich benutzt, und einer Person, die unter denselben Voraussetzungen ein in den Niederlanden zugelassenes Fahrzeug benutzt, da das letztgenannte Fahrzeug, das ebenfalls dazu bestimmt ist, im Wesentlichen dauerhaft in den Niederlanden benutzt zu werden, bereits bei seiner Zulassung in den Niederlanden mit der PM‑Steuer belegt worden ist.
50. Għalhekk, jekk il-vetturi inkwistjoni fil-kawża prinċipali, mhux irreġistrati fil-Pajjiżi l-Baxxi, huma intiżi sabiex jintużaw essenzjalment fuq it-territorju Olandiż u jekk huma, fil-fatt, użati b’dan il-mod, it-trattament differenti tal-persuna residenti fil-Pajjiżi l-Baxxi u li tuża mingħajr ħlas tali vettura u l-persuna li tuża, fl-istess kundizzjonijiet vettura rreġistrata f’dan l-Istat Membru, ma jeżistix verament peress li din l-aħħar vettura, li hija wkoll intiża sabiex tintuża essenzjalment fuq it-territorju Olandiż b’mod permanenti, kienet diġà suġġetta għat-taxxa KM fil-mument tar-reġistrazzjoni tagħha fil-Pajjiżi l-Baxxi.
51. Unter diesen Umständen wäre die Erhebung der PM-Steuer anlässlich der erstmaligen Ingebrauchnahme von nicht in den Niederlanden zugelassenen Fahrzeugen auf dem niederländischen Straßennetz ebenso gerechtfertigt wie die oben in Randnr. 46 erwähnte Steuer, die anlässlich der Zulassung des Fahrzeugs in den Niederlanden geschuldet wird, sofern diese Steuer den Wertverlust des Fahrzeugs zum Zeitpunkt dieser erstmaligen Ingebrauchnahme berücksichtigt, wie das beim Gesetz von 1992 der Fall zu sein scheint.
51. F’dawn il-kundizzjonijiet, il-ħtieġa tat-taxxa KM, mal-ewwel użu fuq in-netwerk ta’ toroq Olandiż ta’ vetturi mhux irreġistrati fil-Pajjiżi l-Baxxi hija ġġustifikata bħat-taxxa dovuta mar-reġistrazzjoni tal-vettura fl-Olanda, invokata fil-punt 46 ta’ din is-sentenza, sakemm din it-taxxa tieħu inkunsiderazzjoni, kif jidher li jirriżulta mil-liġi tal-1992, tad-deprezzament ta’ valur tal-vettura fil-mument ta’ dan l-ewwel użu.
52. Wenn dagegen, wie aus Randnr. 47 des vorliegenden Urteils hervorgeht, die in den Ausgangsverfahren fraglichen Fahrzeuge nicht dazu bestimmt sind, im Wesentlichen dauerhaft im Hoheitsgebiet der Niederlande benutzt zu werden oder tatsächlich nicht so benutzt werden, läge eine tatsächliche Ungleichbehandlung zwischen den beiden in Randnr. 50 des vorliegenden Urteils angeführten Personengruppen vor und die fragliche Steuer wäre nicht gerechtfertigt. Unter diesen Umständen wäre der Bezug der Fahrzeuge zum niederländischen Hoheitsgebiet nicht ausreichend, um die Erhebung einer Steuer zu rechtfertigen, die normalerweise bei der Zulassung eines Fahrzeugs in den Niederlanden geschuldet wird.
52. Min-naħa l-oħra, kif jirriżulta mill-punt 47 ta’ din is-sentenza, jekk il-vetturi inkwistjoni fil-kawża prinċipali ma humiex intiżi sabiex jintużaw essenzjalment fuq it-territorju Olandiż b’mod permanenti jew, fil-fatt, ma humiex użati b’dan il-mod, jeżisti trattament differenti reali bejn iż-żewġ kategoriji ta’ persuni invokati fil-punt 50 ta’ din is-sentenza u l-impożizzjoni inkwistjoni ma hijiex iġġustifikata minħabba differenza fis-sitwazzjoni relevanti. Fil-fatt, f’tali kundizzjonijiet, ir-rabta tal-imsemmija vetturi mat-territorju Olandiż ma hijiex biżżejjed sabiex tiġi ġġustifikata l-impożizzjoni ta’ taxxa normalment dovuta fil-mument tar-reġistrazzjoni ta’ vettura fil-Pajjiżi l-Baxxi.
53. Selbst wenn eine solche Ungleichbehandlung gegebenenfalls durch zwingende Gründe des Allgemeininteresses gerechtfertigt sein könnte, müsste die Steuer auch den Grundsatz der Verhältnismäßigkeit beachten (vgl. in diesem Sinne Beschluss van de Coevering, Randnr. 27 und die dort angeführte Rechtsprechung).
53. Anki fl-ipoteżi li tali trattament differenti jista’, jekk ikun il-każ, jiġi ġġustifikat għal raġuni vinkolanti ta’ interess ġenerali, xorta t-taxxa għandha tirrispetta l-prinċipju ta’ proporzjonalità (ara, f’dan is-sens, id-digriet van de Coevering, iċċitat iktar ’il fuq, punt 27 u l-ġurisprudenza ċċitata).
54. Da zum einen aus den Vorlageentscheidungen nicht hervorgeht, dass im Rahmen der Ausgangsverfahren festgestellt wurde, ob die fraglichen Fahrzeuge dazu bestimmt sind, im Wesentlichen dauerhaft auf niederländischem Hoheitsgebiet benutzt zu werden, oder ob sie tatsächlich so benutzt werden, und zum anderen weder das vorlegende Gericht noch die niederländische Regierung andere zwingende Gründe des Allgemeininteresses zur Rechtfertigung der fraglichen Beschränkung angegeben hat, ist Art. 56 EG dahin auszulegen, dass er der Regelung eines Mitgliedstaats entgegensteht, nach der dessen Einwohner, wenn sie ein in einem anderen Mitgliedstaat zugelassenes Fahrzeug von einem Einwohner dieses Mitgliedstaats geliehen haben, bei der erstmaligen Ingebrauchnahme dieses Fahrzeugs auf dem nationalen Straßennetz eine Steuer, die normalerweise bei der Zulassung eines Fahrzeugs im erstgenannten Mitgliedstaat fällig wird, in voller Höhe zahlen müssen, ohne dass die Benutzungsdauer des Fahrzeugs auf diesem Straßennetz berücksichtigt wird und ohne dass diese Personen ein Recht auf Befreiung oder Erstattung geltend machen können, wenn das Fahrzeug weder dazu bestimmt ist, im Wesentlichen dauerhaft im erstgenannten Mitgliedstaat benutzt zu werden, noch tatsächlich so benutzt wird.
54. Sa fejn, minn naħa, ma jirriżultax mid-deċiżjonijiet tar-rinviju li, fil-kuntest ta’ kawżi fil-kawża prinċipali, ġie kkonstatat li l-vetturi inkwistjoni jkunu intiżi sabiex essenzjalment jintużaw fuq it-territorju Olandiż b’mod permanenti jew li jkunu, fil-fatt, użati b’dan il-mod u, min-naħa l-oħra, la l-qorti tar-rinviju u lanqas il-Gvern Olandiż ma invokaw raġunijiet vinkolanti ta’ interess ġenerali oħra li jippermettu li tiġi ġġustifikata r-restrizzjoni inkwistjoni, għandu jiġi kkonstatat li l-Artikolu 56 KE għandu jiġi interpretat fis-sens li jipprekludi leġiżlazzjoni ta’ Stat Membru li timponi fuq ir-residenti tagħha li jkunu sellfu vettura rreġistrata fi Stat Membru ieħor lil resident ta’ dan tal-aħħar, mal-ewwel użu tal-imsemmija vettura fuq in-netwerk ta’ toroq nazzjonali, il-ħlas tat-taxxa kollha, normalment dovuta mar-reġistrazzjoni ta’ vettura fl-ewwel Stat Membru, mingħajr ma jittieħed inkunsiderazzjoni t-tul ta’ din il-vettura fuq in-netwerk ta’ toroq u mingħajr ma din il-persuna tkun tista’ tinvoka dritt għal eżenzjoni jew għal rimbors meta din l-istess vettura ma tkun intiża la sabiex essenzjalment tintuża fl-ewwel Stat Membru b’mod permanenti u lanqas, fil-fatt ma hi użata b’dan il-mod.
55. Da die Ausgangsrechtsstreitigkeiten unter Art. 56 EG fallen, ist eine Auslegung von Art. 18 EG nicht erforderlich.
55. Għalhekk, peress li l-kawżi prinċipali jaqgħu taħt l-Artikolu 56 KE, ma huwiex neċessarju li tingħata deċiżjoni dwar l-interpretazzjoni tal-Artikolu 18 KE.
56. Nach alledem ist auf die Vorlagefragen zu antworten, dass Art. 56 EG dahin auszulegen ist, dass er der Regelung eines Mitgliedstaats entgegensteht, nach der dessen Einwohner, wenn sie ein in einem anderen Mitgliedstaat zugelassenes Fahrzeug von einem Einwohner dieses anderen Mitgliedstaats geliehen haben, bei der erstmaligen Ingebrauchnahme dieses Fahrzeugs auf dem nationalen Straßennetz die Steuer, die normalerweise bei der Zulassung eines Fahrzeugs im erstgenannten Mitgliedstaat fällig wird, in voller Höhe zahlen müssen, ohne dass die Benutzungsdauer des Fahrzeugs auf diesem Straßennetz berücksichtigt wird und ohne dass diese Personen ein Recht auf Befreiung oder Erstattung geltend machen können, wenn das Fahrzeug weder dazu bestimmt ist, im Wesentlichen dauerhaft im erstgenannten Mitgliedstaat benutzt zu werden, noch tatsächlich so benutzt wird.
56. Fid-dawl ta’ dak li jippreċedi, ir-risposta għad-domandi magħmula għandha tkun li l-Artikolu 56 KE għandu jiġi interpretat fis-sens li jipprekludi leġiżlazzjoni ta’ Stat Membru li timponi fuq ir-residenti tiegħu li jkunu sellfu vettura rreġistrata fi Stat Membru ieħor lil resident ta’ dan tal-aħħar, mal-ewwel użu tal-imsemmija vettura fuq in-netwerk ta’ toroq nazzjonali, il-ħlas tat-taxxa kollha, normalment dovuta mar-reġistrazzjoni ta’ vettura fl-ewwel Stat Membru, mingħajr ma jittieħed inkunsiderazzjoni t-tul tal-użu ta’ din il-vettura fuq dan in-netwerk ta’ toroq u mingħajr ma din il-persuna tkun tista’ tinvoka ebda dritt ta’ eżenzjoni jew ta’ rimbors meta din il-vettura ma tkun intiża la sabiex tintuża essenzjalment fl-ewwel Stat Membru b’mod permanenti u lanqas, fil-fatt ma hija użata b’dan il-mod.
Kosten
Fuq l-ispejjeż
57. Für die Parteien der Ausgangsverfahren ist das Verfahren ein Zwischenstreit in den bei dem vorlegenden Gericht anhängigen Rechtsstreitigkeiten; die Kostenentscheidung ist daher Sache dieses Gerichts. Die Auslagen anderer Beteiligter für die Abgabe von Erklärungen vor dem Gerichtshof sind nicht erstattungsfähig.
57. Peress li l-proċedura għandha, fir-rigward tal-partijiet fil-kawża prinċipali, in-natura ta’ kwistjoni mqajma quddiem il-qorti tar-rinviju, hija din il-qorti li tiddeċiedi fuq l-ispejjeż. L-ispejjeż sostnuti għas-sottomissjoni tal-osservazzjonijiet lill-Qorti tal-Ġustizzja, barra dawk tal-imsemmija partijiet, ma jistgħux jitħallsu lura.
 

Tenor


Aus diesen Gründen hat der Gerichtshof (Dritte Kammer) für Recht erkannt:
Għal dawn il-motivi, Il-Qorti tal-Ġustizzja (It-Tielet Awla) taqta’ u tiddeċiedi:
Art. 56 EG ist dahin auszulegen, dass er der Regelung eines Mitgliedstaats entgegensteht, nach der dessen Einwohner, wenn sie ein in einem anderen Mitgliedstaat zugelassenes Fahrzeug von einem Einwohner dieses anderen Mitgliedstaats geliehen haben, bei der erstmaligen Ingebrauchnahme dieses Fahrzeugs auf dem nationalen Straßennetz die Steuer, die normalerweise bei der Zulassung eines Fahrzeugs im erstgenannten Mitgliedstaat fällig wird, in voller Höhe zahlen müssen, ohne dass die Benutzungsdauer des Fahrzeugs auf diesem Straßennetz berücksichtigt wird und ohne dass diese Personen ein Recht auf Befreiung oder Erstattung geltend machen können, wenn das Fahrzeug weder dazu bestimmt ist, im Wesentlichen dauerhaft im erstgenannten Mitgliedstaat benutzt zu werden, noch tatsächlich so benutzt wird.
L-Artikolu 56 KE għandu jiġi interpretat fis-sens li jipprekludi leġiżlazzjoni ta’ Stat Membru li timponi fuq ir-residenti tiegħu li jkunu sellfu vettura rreġistrata fi Stat Membru ieħor lil resident ta’ dan tal-aħħar, mal-ewwel użu ta’ din il-vettura fuq in-netwerk ta’ toroq nazzjonali, il-ħlas tat-taxxa kollha, normalment dovuta mar-reġistrazzjoni ta’ vettura fl-ewwel Stat Membru, mingħajr ma jittieħed inkunsiderazzjoni t-tul tal-użu tal-imsemmija vettura fuq dan in-netwerk ta’ toroq u mingħajr ma din il-persuna tkun tista’ tinvoka ebda dritt ta’ eżenzjoni jew ta’ rimbors meta din il-vettura ma tkun intiża la sabiex tintuża essenzjalment fl-ewwel Stat Membru b’mod permanenti u lanqas, fil-fatt ma hija użata b’dan il-mod.
nach oben


Verwaltet vom Amt für Veröffentlichungen