MITTEILUNG DER KOMMISSION AN DEN RAT, DAS EUROPÄISCHE PARLAMENT, DEN WIRTSCHAFTS- UND SOZIALAUSSCHUSS UND DEN AUSSCHUSS DER REGIONEN ZU BESTIMMTEN RECHTSFRAGEN IM ZUSAMMENHANG MIT KINOFILMEN UND ANDEREN AUDIOVISUELLEN WERKEN

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΝΟΜΙΚΕΣ ΠΤΥΧΕΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΑ ΕΡΓΑ

INHALTSVERZEICHNIS

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1. Einleitung

1. Εισαγωγή

2. Allgemeine Orientierungslinien der Kommission in Bezug auf staatliche Beihilfen für die Filmwirtschaft

2. Ο γενικός προσανατολισμός της Επιτροπής όσον αφορά την παροχή κρατικής ενίσχυσης στον κινηματογραφικό τομέα.

3. Schutz des Kulturerbes und Verwertung audiovisueller Werke

3. Προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και εκμετάλλευση των οπτικοακουστικών έργων

4. E-Kino

4. Ηλεκτρονικός κινηματογράφος (E-cinema)

5. Steuerrechtliche Fragen

5. Θέματα φορολόγησης

6. Einstufung

6. Κατάταξη

7. Weitere Massnahmen zur Verbesserung der Möglichkeiten der Verbreitung von Filmen

7. Άλλα μέτρα για τη βελτίωση της κυκλοφορίας των ταινιών

8. Fragen, die im Rahmen der Überarbeitung der Fernseh-Richtlinie im Jahr 2002 zu prüfen sind

8. Θέματα που πρέπει να εξεταστούν κατά την αναθεώρηση της οδηγίας «τηλεόραση χωρίς σύνορα»

9. Nächste Schritte

9. Επόμενα βήματα

1. Einleitung

1. εισαγωγη

Audiovisuelle Werke, insbesondere aber das Kino, spielen eine wichtige Rolle für die Identitätsentwicklung der europäischen Völker, sowohl im Hinblick auf ihre Gemeinsamkeiten als auch im Hinblick auf die kulturelle Vielfalt unserer Länder mit ihren unterschiedlichen Traditionen und ihrer jeweiligen Geschichte. Durch ihren großen Einfluss auf die Gesellschaft tragen audiovisuelle Werke wesentlich zum Erhalt einer lebendigen Demokratie in unseren Ländern bei. Sie stehen auch im Mittelpunkt des Wandlungsprozesses, der durch die Entstehung der Informationsgesellschaft ausgelöst wurde: neue technologische Entwicklungen bieten neue Möglichkeiten zur Förderung der Kultur und zur Erhaltung des kulturellen Erbes sowie zur Festigung des gegenseitigen Verständnisses der europäischen Völker. Dass es immer mehr Vertriebskanäle gibt, die zur Verbreitung audiovisueller Waren genutzt werden können, führt aber nicht unbedingt dazu, dass auch mehr inhaltlich hochwertige Werke geschaffen würden.

Τα οπτικοακουστικά έργα και ιδίως ο κινηματογράφος, διαδραματίζουν σημαντικότατο ρόλο στη διαμόρφωση της ταυτότητας των Ευρωπαίων, τόσο σε σχέση με κοινές πτυχές που συναντούμε σε όλη την Ευρώπη όσο και σε σχέση με την πολιτιστική ποικιλομορφία που χαρακτηρίζει τις διαφορετικές μας παραδόσεις και το διαφορετικό ιστορικό παρελθόν μας. Τα έργα αποτελούν ουσιαστικό στοιχείο για την καλή λειτουργία των δημοκρατιών μας λόγω της μεγάλης επιρροής τους στην κοινωνία. Βρίσκονται επίσης στην καρδιά των μεταβολών που οφείλονται στην εξέλιξη της κοινωνίας της πληροφορίας: οι νέες τεχνολογικές εξελίξεις προσφέρουν νέες ευκαιρίες για την προώθηση της συντήρησης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και για την αύξηση της αμοιβαίας κατανόησης στην ευρωπαϊκή επικράτεια. Ωστόσο ο πολλαπλασιασμός των δικτύων διανομής για τη διάδοση των οπτικοακουστικών αγαθών δεν οδηγεί αυτομάτως στην αύξηση της δημιουργίας περιεχομένου ποιότητας.

Die in der Mitteilung der Kommission vom Dezember 1999 [1] entwickelten Grundsätze für die audiovisuellen Politik der Gemeinschaft besitzen nach wie vor volle Gültigkeit. Mit den Regelungen im audiovisuellen Sektor werden in erster Linie bestimmte, im öffentlichen Interesse liegende Ziele verfolgt, z. B. Gewährleistung des Pluralismus, der kulturellen und sprachlichen Vielfalt sowie desSchutzes Minderjähriger. Auf europäischer Ebene getroffene Maßnahmen müssen besonders ausgewogen sein, damit einerseits die Subsidiarität auf diesem Gebiet - das hauptsächlich in die Zuständigkeit der Mitgliedstaaten und der Regionen fällt - gewahrt bleibt, andererseits aber die europäischen Unternehmen die europäische Dimension umfassend nutzen können. Die wichtigsten Instrumente der Gemeinschaft, die speziell für diesen Bereich ausgearbeitet wurden, nämlich die Richtlinie ,Fernsehen ohne Grenzen" (materiellrechtliche Regelungen) und das Programm Media Plus (Förderprogramm), sollen es den europäischen Unternehmen dieser Branche vor allem ermöglichen, die Vorteile des europäischen Binnenmarkts uneingeschränkt zu nutzen.

Οι αρχές της οπτικοακουστικής πολιτικής της Κοινότητας εκφράστηκαν μέσα στην ανακοίνωση της Επιτροπής το Δεκέμβριο του 1999 [1] και εξακολουθούν σήμερα να ισχύουν πλήρως. Ο πρωταρχικός στόχος όσον αφορά τη ρύθμιση στον οπτικοακουστικό τομέα είναι η διαφύλαξη ορισμένων στόχων κοινού συμφέροντος όπως είναι ο πλουραλισμός, η πολιτιστική και η γλωσσική ποικιλομορφία και η προστασία των ανηλίκων. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο πρέπει να διατηρηθεί η αναγκαία ισορροπία για την εξασφάλιση της επικουρικότητας σε έναν τομέα όπου σημαντικές αρμοδιότητες εντοπίζονται σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ότι οι ευρωπαϊκές εταιρείες μπορούν να επωφεληθούν πλήρως από την ευρωπαϊκή διάσταση. Τα κυριότερα ευρωπαϊκά όργανα που έχουν αναπτυχθεί ειδικά για τον τομέα αυτό, η οδηγία για την τηλεόραση χωρίς σύνορα, που αφορά ρυθμιστικές πτυχές και το πρόγραμμα για μηχανισμούς υποστήριξης, έχουν ως κύριο στόχο τους να επιτρέψουν στις ευρωπαϊκές εταιρείες στον τομέα αυτό να επωφεληθούν πλήρως από την ευρωπαϊκή κοινή αγορά.

[1] Grundsätze und Leitlinen für die audiovisuelle Politik der Gemeinschaft im digitalen Zeitalter, 14.12.1999, KOM(1999) 657 endg.

[1] Αρχές και κατευθυντήριες γραμμές για την κοινοτική πολιτική στον οπτικοακουστικό τομέα στην ψηφιακή εποχή. 14.12.1999, COM(1999)657 τελικό.

Die Besonderheit audiovisueller Werke beruht auf ihrer Doppelnatur: Zum einen sind sie Wirtschaftsgüter, die erheblich zur Schaffung von Wohlstand und Beschäftigung beitragen können. 1999 wurde der Umsatz auf dem europäischen audiovisuellen Markt [2] auf 58,3 Mrd. EUR geschätzt (+ 8,7 % im Vergleich zu 1998). Sie sind aber auch Kulturgüter, die unsere Gesellschaft widerspiegeln und sie gleichzeitig mitgestalten. Aus diesem Grund wurde die Entwicklung dieses Sektors nie ausschließlich den Marktkräften überlassen.

Τα οπτικοακουστικά έργα έχουν μοναδικά χαρακτηριστικά λόγω της διπλής τους φύσης: Είναι οικονομικά αγαθά τα οποία προσφέρουν σημαντικές ευκαιρίες για τη δημιουργία ευμάρειας και απασχόλησης. Το 1999 η ευρωπαϊκή αγορά των οπτικοακουστικών μέσων [2] υπολογιζόταν σε 58.3 εκατομμύρια EUR (+ 8.7% σε σχέση με το 1998). Είναι επίσης πολιτιστικά αγαθά που ταυτόχρονα αντανακλούν και διαμορφώνουν τις κοινωνίες μας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ανάπτυξη του τομέα αυτού δεν αφέθηκε ποτέ στον έλεγχο των δυνάμεων της αγοράς και μόνον.

[2] Quelle: Europäische Audiovisuelle Informationsstelle. Dazu gehören: Fernsehen, Kino, Videos (Kassetten und DVD), jedoch keine Spiele.

[2] Ευρωπαϊκό κέντρο παρακολούθησης του οπτικοακουστικού τομέα. Περιλαμβάνει: την τηλεόραση, τον κινηματογράφο, το βίντεο (κασέτες και DVD), αλλά όχι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Das Aufkommen neuer Technologien hat die Erneuerung des Kinos in Europa nicht beeinträchtigt; diese haben nämlich die vorhandenen Medien nicht ersetzt, sondern vielmehr den Unternehmen des Mediensektors zusätzliche Einkommensquellen eröffnetDie Gesamtzahl der Kinobesucher in Europa von 662 Millionen im Jahr 1995 auf 844 Millionen im Jahr 2000 (+27 %) angestiegen [3]. Dieser Zuwachs dürfte zum Teil darauf zurückzuführen sein, dass die Anzahl der Kinosäle - vor allem in Multiplex-Kinos (+22 % von 1995 bis 1999) - gesteigert und die Ausstattung der Kinos verbessert wurde. Neuere Statistiken [4] zeigen, dass der Fernsehkonsum im vergangenen Jahr in den meisten Mitgliedstaaten zugenommen hat.

Η εμφάνιση νέων τεχνολογιών δεν επηρέασε την αναγέννηση του κινηματογράφου στην Ευρώπη. οι νέες αυτές τεχνολογίες αποδείχθηκε ότι μάλλον προσφέρουν επιπλέον έσοδα στους φορείς εκμετάλλευσης των μέσων μαζικής ενημέρωσης παρά ότι αντικαθιστούν τα παλιά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ο συνολικός αριθμός των εισιτηρίων στους ευρωπαϊκούς κινηματογράφους αυξήθηκε από 662 εκατομμύρια το 1995 σε 844 εκατομμύρια το 2000 (+27%) [3]. Η αύξηση αυτή φαίνεται ότι οφείλεται τουλάχιστον εν μέρει στην αύξηση των κινηματογραφικών αιθουσών στην Ευρώπη, ιδιαίτερα των συγκροτημάτων κινηματογράφων πολλαπλών αιθουσών (multiplexes) (+22% το 1999 σε σχέση με το 1995) καθώς και στη βελτίωση των εγκαταστάσεων στους κινηματογράφους. Πρόσφατα στοιχεία [4] δείχνουν ότι η παρακολούθηση τηλεοπτικών προγραμμάτων στην Ευρώπη αυξήθηκε στα περισσότερα κράτη μέλη το τελευταίο έτος.

[3] Europäische Audiovisuelle Informationsstelle

[3] Ευρωπαϊκό κέντρο παρακολούθησης του οπτικοακουστικού τομέα

[4] Europäische Audiovisuelle Informationsstelle: In Europa liegt die durchschnittliche Fernsehdauer zwischen 144 Minuten pro Tag in Österreich und 239 Minuten pro Tag in Italien. In fast allen Mitgliedstaaten ist eine steigende Tendenz zu beobachten.

[4] Ευρωπαϊκό κέντρο παρακολούθησης του οπτικοακουστικού τομέα: ο μέσος όρος παρακολούθησης τηλεοπτικών προγραμμάτων στην Ευρώπη κυμαίνεται μεταξύ 144 λεπτών ημερησίως στην Αυστρία και 239 λεπτών ημερησίως στην Ιταλία. Η τάση είναι θετική σε όλα σχεδόν τα κράτη μέλη.

Von besonderer Bedeutung für die audiovisuelle Produktion sind Spielfilme, zum einen wegen der hohen Produktionskosten, zum anderen wegen ihrer kulturellen Dimension: für die Produktion von Spielfilmen wird wesentlich mehr Geld ausgegeben als für andere audiovisuelle Inhalte, es handelt sich öfter um internationale Koproduktionen, und sie können länger verwertet werden, denn sie eignen sich für alle Vertriebskanäle, also für Kino, DVD und Videokassette (Verkauf und Verleih), für das Herunterladen aus dem Internet, sowie für das Fernsehen (Pay-per-View, Pay-per-Channel, freier Empfang). Auf dem Kinofilmmarkt ist die nichteuropäische Konkurrenz ausgesprochen stark [5]. Europäische Werke werden kaum außerhalb ihres Ursprungslandes vertrieben. Allerdings ist hier ein gewisser Aufwärtstrend zu verzeichnen: Verschiedenen Schätzungen zufolge erreichten nicht-einheimische europäische Filme 1999 einen Marktanteil in Höhe von 10 % [6] gemessen an der Besucherzahl (gegenüber 8 % im Jahr 1996).

Μεταξύ των οπτικοακουστικών έργων, τα κινηματογραφικά κατέχουν εξέχουσα θέση λόγω του κόστους παραγωγής τους και της πολιτιστικής τους σημασίας: οι προϋπολογισμοί των παραγωγών κινηματογραφικών ταινιών είναι πολύ υψηλότεροι από ό,τι εκείνοι που προορίζονται για έργα άλλου οπτικοακουστικού περιεχομένου, αναλαμβάνονται πιο συχνά από διεθνείς συμπαραγωγές και η διάρκεια εκμετάλλευσης των δικαιωμάτων των έργων αυτών είναι μεγαλύτερη καθώς υπάρχει η δυνατότητα χρησιμοποίησης όλων των δικτύων διανομής, δηλαδή των κινηματογράφων, των DVD, των βιντεοκασετών (για πώληση ή για ενοικίαση), της μεταφόρτωσης από το διαδίκτυο και της τηλεόρασης (χρέωση ανά θέαμα, χρέωση ανά κανάλι, ή ατελής μετάδοση). Τα κινηματογραφικά έργα αντιμετωπίζουν σκληρό ανταγωνισμό από τα κινηματογραφικά έργα μη ευρωπαϊκής προέλευσης [5]. Είναι μικρή η κυκλοφορία των ευρωπαϊκών έργων σε μη ευρωπαϊκές χώρες, μολονότι φαίνεται να υπάρχει αυξητική τάση: σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, τα ευρωπαϊκά κινηματογραφικά έργα συμπαραγωγής ευρωπαϊκών κρατών ξεπέρασαν το 10% [6] της συνολικής παρακολούθησης το 1999 από λιγότερο από 8% το 1996.

[5] Europäische Audiovisuelle Informationsstelle: Amerikanische Spielfilme hatten im Jahr 2000 einen Anteil von über 73 % am europäischen Markt.

[5] Ευρωπαϊκό κέντρο παρακολούθησης του οπτικοακουστικού τομέα: το ποσοστό στην αγορά των ταινιών του αμερικανικού κινηματογράφου στην Ευρώπη το 2000 ήταν μεγαλύτερο από 73%.

[6] Europäische Audiovisuelle Informationsstelle; LUMIERE-Datenbank; einschließlich internationaler EU-/Nicht-EU-Koproduktionen.

[6] Ευρωπαϊκό κέντρο παρακολούθησης του οπτικοακουστικού τομέα. βάση δεδομένων LUMIERE. τα στοιχεία περιλαμβάνουν διεθνείς συμπαραγωγές της Κοινότητας με τρίτες χώρες

Wegen der Besonderheit des Kinosektors hielt die Kommission es in ihrer Mitteilung zur audiovisuellen Politik von 1999 für notwendig, eine Reihe von Fragen im Zusammenhang mit der Kinobranche näher zu prüfen, um den rechtlichen Rahmen - auch für die Anwendung der Vorschriften über staatliche Beihilfen - zu klären. Ziel dieser Prüfung sollte die Festlegung von Maßnahmen sein, die zur Verbesserung der Möglichkeit der Verbreitung derartiger Werke innerhalb Europas ergriffen werden könnten.

Λόγω της ιδιαιτερότητας του κινηματογράφου, η Επιτροπή υπέδειξε στην ανακοίνωσή της για την οπτικοακουστική πολιτική το 1999 ότι υπάρχει ανάγκη να εξεταστούν με μεγαλύτερη λεπτομέρεια σειρά θεμάτων για την αποσαφήνιση του νομικού πλαισίου του κινηματογραφικού τομέα, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής πολιτικής κρατικής ενίσχυσης στον εν λόγω τομέα. Στόχος της επανεξέτασης αυτής ήταν να καθοριστεί ποια μέτρα μπορούν να ληφθούν με στόχο τη βελτίωση της κυκλοφορίας των έργων αυτών στην Ευρώπη.

In Übereinstimmung mit den Grundsätzen des Weißbuchs Europäisches Regieren [7] führten die Kommissionsdienststellen auf der Grundlage eines Arbeitspapiers [8] eine öffentliche Anhörung durch, um vor Annahme der vorliegenden Mitteilung durch die Kommission allen Betroffenen Gelegenheit zur Meinungsäußerung zu geben. Am 15. Juni fand eine mündliche Anhörung statt, an der etwa 250 Betroffene teilnahmen. Für die Kommission war dies eine Gelegenheit, zu überprüfen, ob sie in ihrem Arbeitspapier tatsächlich die wichtigsten Punkte angesprochen hatte, während die Betroffenen sich über die Standpunkte der anderen Anwesenden informieren und dazu Stellung nehmen konnten.

Σύμφωνα με τις αρχές του λευκού βιβλίου για τη διακυβέρνηση [7], οι υπηρεσίες της Επιτροπής διοργάνωσαν δημόσια διαβούλευση βάσει ενός εγγράφου εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής [8] με στόχο να δοθεί σε όλες τις ενδιαφερόμενες πλευρές η ευκαιρία να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους πριν από την έγκριση της παρούσας ανακοίνωσης από την Επιτροπή. Στις 15 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε συνάντηση στην οποία συμμετείχαν 250 περίπου ενδιαφερόμενα μέρη. Αυτό, όχι μόνον έδωσε την ευκαιρία στην Επιτροπή να εντοπίσει τα ουσιώδη θέματα αναφορικά με τα ζητήματα που τέθηκαν στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, αλλά επέτρεψε στα ενδιαφερόμενα μέρη να ακούσουν και να απαντήσουν στις διάφορες απόψεις.

[7] KOM (2001) 428 vom 25.7.2001.

[7] 25.7.2001, COM (2001) 428

[8] SEK (2001) 619 vom 11.4.2001.

[8] 11.4.2001, SEC (2001) 619.

49 schriftliche Stellungnahmen [9] erhielten wir von den Mitgliedstaaten, nationalen Aufsichtsbehörden und Stellen zur freiwilligen Selbstkontrolle, von Autoren, Künstlern, Film- und Fernsehproduzenten und -regisseuren, Kinobetreibern, Video- und DVD-Verlegern/Vertreibern, Fernsehsendern, Branchenverbänden, Verbraucherverbänden und Gewerkschaften.

49 γραπτά σχόλια [9] υποβλήθηκαν από κράτη μέλη, από εθνικές ρυθμιστικές και αυτορρυθμιστικές αρχές, από συγγραφείς, από καλλιτέχνες, από κινηματογραφικούς και τηλεοπτικούς παραγωγούς και σκηνοθέτες, από φορείς εκμετάλλευσης κινηματογραφικών αιθουσών, από εκδοτικούς οίκους και διανομείς βίντεο και DVD, από τηλεοπτικούς σταθμούς, κλαδικές ενώσεις, εκπροσώπους καταναλωτών και συνδικαλιστικά όργανα.

[9] Diese repräsentieren über 95 % der Branche; geäußert haben sich Produktionsfirmen, Regisseure, Kinobetreiber, Rechteinhaber, Fernsehveranstalter sowie die Gewerkschaften des audiovisuellen Sektors, Video- und DVD-Verbände, Filminstitute und Mitgliedstaaten, vgl. die Liste der Beiträge. Unter http://europa.eu.int/comm/avpolicy/regul/cine1_de.htm sind diejenigen Beiträge, deren Verfasser nicht um Wahrung der Vertraulichkeit gebeten haben, in vollem Wortlaut abrufbar.

[9] Εκπροσωπώντας ποσοστό μεγαλύτερο από 95% της βιομηχανίας παραγωγής, των σκηνοθετών, των ιδιοκτητών αιθουσών κινηματογράφου, κατόχων πνευματικών δικαιωμάτων, ενώσεων που εκπροσωπούν εργαζομένους στους οπτικοακουστικούς τομείς, ενώσεις βίντεο και DVD, κινηματογραφικά ιδρύματα και κράτη μέλη. Βλέπε κατάλογο σχολίων και πλήρες κείμενο όσων εστάλησαν ηλεκτρονικά χωρίς αίτημα για την τήρηση του απορρήτου στη διεύθυνση: http://europa.eu.int/comm/avpolicy/regul/cine1_en.htm

In der vorliegenden Mitteilung, die sich auf die Ergebnisse der Anhörung stützt, stellt die Kommission die Grundzüge ihrer Politik und ihre Vorschläge vor. Die Grundsätze für die Genehmigung staatlicher Beihilfen für den Kinosektor werden ebenso dargestellt wie die demnächst geplanten Schritte und die Fragen, die im Hinblick auf die Schaffung günstiger Rahmenbedingungen für die Produktion und den Vertrieb audiovisueller Werke noch eingehender geprüft werden müssen.

Η παρούσα ανακοίνωση παρουσιάζει τους προσανατολισμούς της πολιτικής της Επιτροπής και τις προτάσεις που βασίζονται στη διαβούλευση που πραγματοποιήθηκε. Παρουσιάζει τις αρχές που πρέπει να εφαρμοστούν για την εφαρμογή κανόνων κρατικής ενίσχυσης στον κινηματογραφικό τομέα και εντοπίζει τα επόμενα βήματα που πρέπει να σημειωθούν στους τομείς όπου χρειάζεται περαιτέρω προβληματισμός για τη δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για την παραγωγή και διανομή οπτικοακουστικών έργων.

2. Allgemeine Orientierungslinien der Kommission in Bezug auf staatliche Beihilfen für die Filmwirtschaft

2. Ο γενικοσ προσανατολισμοσ τησ επιτροπησ οσον αφορα την παροχη κρατικησ ενισχυσησ στον κινηματογραφικο τομεα.

Kino und Fernsehen gehören zu den universellen Unterhaltungsmedien, die weltweit das Leben vieler Menschen nachhaltig beeinflussen. Beim derzeitigen Stand der Entwicklung und wegen der Besonderheiten der audiovisuellen Produktion in der EG ist es für die Produzenten schwierig, sich im Vorhinein aus kommerziellen Quellen die für den Start der Filmarbeiten erforderlichen finanziellen Mittel zu beschaffen. Deshalb fördern die Mitgliedstaaten die audiovisuelle Produktion im eigenen Land, um einheimischen Kulturschaffenden und künstlerischen Talenten einen Freiraum zu schaffen, in dem sie sich entfalten können. Damit fördern sie auch die Vielfalt und den Reichtum der europäischen Kultur.

Τα κινηματογραφικά και τα τηλεοπτικά προγράμματα αποτελούν δύο από τα πιο καθολικά μέσα ψυχαγωγίας, με ισχυρό αντίκτυπο σε μεγάλο αριθμό ανθρώπων διεθνώς. Το σημερινό επίπεδο ανάπτυξης και τα ειδικά χαρακτηριστικά των οπτικοακουστικών παραγωγών στην ΕΚ, δείχνουν ότι είναι δύσκολο για τους παραγωγούς να φτάσουν σε επαρκές επίπεδο οικονομικής υποστήριξης εξαρχής, ώστε να συγκεντρώσουν τον προϋπολογισμό που απαιτείται για να ξεκινήσει η παραγωγή. Κάτω από τις συνθήκες αυτές η ενίσχυση της οπτικοακουστικής παραγωγής από τα κράτη μέλη διαδραματίζει σημαντικό ρόλο για την εξασφάλιση της έκφρασης της εθνικής τους πολιτιστικής παράδοσης και της δημιουργικότητάς τους, αντανακλώντας την ποικιλομορφία και τον πλούτο του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Mit dem Vertrag von Maastricht und der ausdrücklichen Aufnahme der Kultur als Politikbereich der Gemeinschaft in den EG-Vertrag (Artikel 151 EG-Vertrag) wurde die Förderung der Kultur erstmals als wichtiges Ziel der Europäischen Union und ihrer Mitgliedstaaten anerkannt. Gleichzeitig wurde mit Artikel 87 Absatz 3 Buchstabe d EG-Vertrag eine neue besondere Möglichkeit geschaffen, staatliche Beihilfen der Mitgliedstaaten zur Förderung der Kultur von dem in Artikel 87 Absatz 1 verankerten allgemeinen Grundsatz der Unvereinbarkeit staatlicher Beihilfen mit dem Gemeinsamen Markt auszunehmen.

Η συνθήκη του Μάαστριχτ αναγνώρισε σε κοινοτικό επίπεδο την ύψιστη σημασία που έχει η προώθηση του πολιτισμού για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη της ενσωματώνοντας τον πολιτισμό στις κοινοτικές πολιτικές για τον οποίο γίνεται ειδική μνεία στη συνθήκη ΕΚ (βλ. άρθρο 151 ΕΚ) Ταυτόχρονα συμπεριέλαβε στο άρθρο 87 (3) δ) ΕΚ μια νέα ειδική δυνατότητα παρέκκλισης από τη γενική αρχή του ασυμβίβαστου του άρθρου 87 (1) ΕΚ για τη ενίσχυση που χορηγείται από τα κράτη μέλη για την προώθηση του πολιτισμού.

Die Mitgliedstaaten unterstützen die audiovisuelle Produktion von Filmen und Fernsehprogrammen mit einem breiten Spektrum von Maßnahmen. Unterstützt wird vor allem die Phase von der Entwicklung der Filmidee bis zur Produktion, und zwar meist mit Zuschüssen oder rückzahlbaren Vorschüssen. Dies geschieht sowohl aus kulturellen als auch aus wirtschaftlichen Gründen. In erster Linie sollen diese Subventionen gewährleisten, dass sich die nationale und regionale Kultur und das im Lande vorhandene kreative Potenzial in den audiovisuellen Medien Film und Fernsehen entfalten können. Andererseits soll die Branche so stimuliert werden, dass eine anschließende Entwicklung und Konsolidierung überhaupt erst möglich wird; Voraussetzung hierfür aber ist, dass Produktionsunternehmen auf eine solide Grundlage gestellt werden und ein Reservoir von Fachleuten mit den erforderlichen Fähigkeiten und Erfahrungen geschaffen wird.

Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν ένα ευρύ φάσμα μέτρων ενίσχυσης για την οπτικοακουστική παραγωγή ταινιών και τηλεοπτικών προγραμμάτων. Η ενίσχυση αυτή επικεντρώνεται στη δημιουργία και στα στάδια παραγωγής ταινιών και γενικά παίρνει τη μορφή επιχορηγήσεων ή επιστρεπτέων προκαταβολών. Το σκεπτικό πίσω από τα μέτρα αυτά βασίζεται σε παράγοντες που αφορούν τόσο τον πολιτισμό όσο και τη βιομηχανία. Πρωταρχικός τους πολιτιστικός στόχος είναι η εξασφάλιση του ότι οι εθνικές και περιφερειακές πολιτιστικές παραδόσεις και το δημιουργικό δυναμικό θα εξασφαλίζονται στα οπτικοακουστικά μέσα του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Από την άλλη πλευρά έχουν ως στόχο να δημιουργήσουν την κρίσιμη μάζα απαιτούμενης δραστηριότητας για τη δημιουργία του δυναμικού ανάπτυξης και εδραίωσης του κλάδου μέσω της δημιουργίας εταιρειών παραγωγής με υγιείς βάσεις και της ανάπτυξης μόνιμης δεξαμενής προσόντων και εμπειρίας.

In der vorliegenden Mitteilung gehen wir nicht auf die Frage der Anwendbarkeit der Artikel 81 und 82 EG-Vertrag (wettbewerbswidrige Praktiken von Unternehmen) ein [10].

Η παρούσα ανακοίνωση δεν καλύπτει την εφαρμογή των άρθρων 81 και 82 της συνθήκης ΕΚ (πρακτικές επιχειρήσεων που νοθεύουν τον ανταγωνισμό) στον οπτικοακουστικό τομέα [10].

[10] Unvereinbar mit dem EG-Vertrag könnten z. B. Praktiken wie ,Blockbooking" oder Bündelung von Rechten sein.

[10] Για παράδειγμα πρακτικές όπως οι ομαδικές κρατήσεις σε κινηματογράφους ή η αμοιβαία σύνδεση των δικαιωμάτων, που μπορεί να είναι ασύμβατες με τη συνθήκη ΕΚ.

2.1. Vereinbarkeit staatlicher Beihilfen für Kino- und Fernsehproduktionen mit dem EG-Vertrag

2.1. Συμβατότητα των προγραμμάτων ενίσχυσης στις κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές με τη συνθήκη ΕΚ

Die Zulässigkeit staatlicher Beihilfen ist im Wesentlichen in folgenden Bestimmungen des EG-Vertrags geregelt: Nach Artikel 88 Absatz 3 müssen die Mitgliedstaaten die Kommission von jeder beabsichtigten Einführung oder Umgestaltung von Beihilfen unterrichten, bevor sie diese durchführen. Artikel 87 Absatz 1 verbietet staatliche oder aus staatlichen Mitteln gewährte Beihilfen, die den Wettbewerb verfälschen oder zu verfälschen drohen und den Handel zwischen den Mitgliedstaaten beeinträchtigen. Die Kommission kann jedoch bestimmte staatliche Beihilfen von diesem Verbot ausnehmen. Insbesondere in Artikel 87 Absatz 3 sind bestimmte Beihilfearten aufgeführt, die die Kommission in Anbetracht ihrer Wirkungen genehmigen kann. So können nach Artikel 87 Absatz 3 Buchstabe d Beihilfen zur Förderung der Kultur zulässig sein, soweit sie die Handels- und Wettbewerbsbedingungen in der Gemeinschaft nicht in einem Maß beeinträchtigen, das dem gemeinsamen Interesse zuwiderläuft.

Οι βασικοί κανόνες που διέπουν την κρατική ενίσχυση βάσει της συνθήκης ΕΚ είναι οι ακόλουθοι: το άρθρο 88 (3) της συνθήκης ΕΚ προβλέπει ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με σχέδια για τη χορήγηση ή την τροποποίηση ενισχύσεων πριν από τη χορήγησή τους. Το άρθρο 87 (1) απαγορεύει ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό και τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών. Ωστόσο η Επιτροπή μπορεί να εξαιρέσει ορισμένα είδη κρατικής ενίσχυσης από την απαγόρευση αυτή. Συγκεκριμένα, το άρθρο 87 (3) ΕΚ αριθμεί ορισμένα είδη ενίσχυσης που μπορεί να επιτρέψει η Επιτροπή λόγω των αποτελεσμάτων τους. Μια από τις εξαιρέσεις αυτές είναι το άρθρο 87 (3) δ) ΕΚ για την ενίσχυση για την προώθηση του πολιτισμού, εφόσον δεν αλλοιώνει τους όρους συναλλαγών και ανταγωνισμού στην Κοινότητα σε βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον.

2.2. Durchsetzung der Bestimmungen des EG-Vertrags über staatliche Beihilfen für Kino- und Fernsehproduktionen

2.2. Επιβολή των κανόνων της συνθήκης ΕΚ περί κρατικής ενίσχυσης στις κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές

1997 ging bei der Kommission eine Beschwerde ein, in der beanstandet wurde, dass die französische Regelung zur Förderung von Kinoproduktionen Ausschlusswirkungen habe. Die Kommission kam zu demselben Ergebnis. Die wettbewerbswidrigen Wirkungen beruhten auf Vorschriften, die die Gewährung der Beihilfe davon abhängig machten, dass bestimmte Filmarbeiten im Inland durchgeführt werden mussten (sogenannte ,Territorialisierung").

Το 1997 η Επιτροπή έλαβε καταγγελία σχετικά με τα στεγανά που δημιουργούνται από το καθεστώς ενίσχυσης της κινηματογραφικής παραγωγής στη Γαλλία. Αυτό επιβεβαιώθηκε από την αξιολόγηση της Επιτροπής. Οι δυσμενείς για τον ανταγωνισμό συνέπειες ήταν το αποτέλεσμα διατάξεων που εξαρτούσαν τη χορήγηση ενίσχυσης από την πραγματοποίηση ορισμένων κινηματογραφικών δραστηριοτήτων στο κράτος μέλος (αυτό που ονομάζεται «εδαφικότητα»).

Auf Ersuchen der Kommission änderte Frankreich einige unzulässige Vorschriften seiner Regelung zur Förderung von Kinoproduktionen, die dann am 3. Juni 1998 von der Kommission genehmigt wurde. In dieser Entscheidung (N3/98) zog die Kommission vier konkrete Vereinbarkeitskriterien (vgl. Punkt 2.3b) für die Beurteilung der Genehmigungsfähigkeit einer Beihilfe für Kino- und Fernsehproduktionen aufgrund der ,Kultur-Ausnahmeregelung" des Artikels 87 Absatz 3 Buchstabe d EG-Vertrag heran.

Οι γαλλικές αρχές, ύστερα από αίτημα της Επιτροπής, τροποποίησαν σειρά ασυμβίβαστων διατάξεων του καθεστώτος ενίσχυσης της κινηματογραφικής παραγωγής και στις 3 Ιουνίου 1998 η Επιτροπή ενέκρινε τη λειτουργία του καθεστώτος αυτού. Στην απόφασή της (N3/98), η Επιτροπή όρισε τέσσερα ειδικά κριτήρια συμβατότητας (βλ. 2.3β παρακάτω) για την έγκριση της παροχής ενίσχυσης σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές σύμφωνα με την «παρέκκλιση που αφορά τον πολιτισμό» που περιέχεται στο άρθρο 87(3)(δ) της συνθήκης ΕΚ. Η Επιτροπή ανέλαβε επίσης την επανεξέταση των καθεστώτων που ισχύουν σε άλλα κράτη μέλη βάσει των κριτηρίων που εγκρίθηκαν στην απόφαση που αφορούσε τη Γαλλία.

Die Kommission nahm sich auch vor, die Regelungen der übrigen Mitgliedstaaten anhand der in dieser Entscheidung zugrunde gelegten Kriterien zu prüfen.

Η Επιτροπή ξεκίνησε έρευνα ζητώντας πληροφορίες από όλα τα κράτη μέλη σχετικά με τα καθεστώτα παροχής ενίσχυσης στον οπτικοακουστικό τομέα. Η έρευνα έδειξε ότι στην πλειονότητά τους δεν είχαν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή για προηγούμενη έγκριση.

Die Kommission startete deshalb eine Umfrage und bat die Mitgliedstaaten um Auskünfte zu ihren jeweiligen Regelungen für den audiovisuellen Sektor. Diese Umfrage ergab, dass die meisten Regelungen der Kommission nicht zur Genehmigung vorgelegt worden waren.

2.3. Αξιολόγηση των καθεστώτων παροχής ενίσχυσης στις κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές

2.3. Beurteilung von Beihilferegelungen zur Förderung von Kino- und Fernsehproduktionen

Η Επιτροπή πρέπει να εξακριβώνει τα παρακάτω κατά την αξιολόγηση των καθεστώτων για τη χορήγηση ενίσχυσης στις κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές:

Bei der Beurteilung von Regelungen zur Förderung von Kino- und Fernsehproduktionen muss die Kommission überprüfen:

- Ob erstens die Beihilferegelung dem Grundsatz der ,allgemeinen Rechtmäßigkeit" entspricht, d. h. die Kommission muss überprüfen, dass sie keine Klauseln enthält, die gegen andere Bestimmungen des EG-Vertrags (einschliesslich dessen steuerlicher Vorschriften) als diejenigen über staatliche Beihilfen verstoßen.

Πρώτον, εάν το καθεστώς ενίσχυσης τηρεί τη γενική αρχή περί «νομιμότητας» δηλαδή η Επιτροπή πρέπει να επαληθεύει ότι το καθεστώς δεν περιέχει ρήτρες αντίθετες με τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ σε τομείς άλλους από εκείνους της κρατικής ενίσχυσης (περιλαμβανομένων των φορολογικών διατάξεών της).

- Ob zweitens die Regelung den von der Kommission in ihrer Entscheidung von 1998 über die französische automatische Beihilferegelung entwickelten speziellen Kriterien für die Zulässigkeit derartiger Beihilfen entspricht. [11]

[11] Die Untersuchung, ob Steuervergünstigungen für Produzenten als Beihilfen anzusehen sind, erfolgt nach den Grundsätzen, die in der Mitteilung der Kommission von 1998 über die Anwendung der Vorschriften über staatliche Beihilfen auf Massnahmen im Bereich der direkten Unternehmensbesteuerung niedergelegt sind. Amtsblatt C 384 vom 12.12.1998.

Δεύτερον, η Επιτροπή πρέπει να επαληθεύει εάν το καθεστώς ενίσχυσης ικανοποιεί τα ειδικά κριτήρια συμβατότητας για ενίσχυση που ορίζονται από την Επιτροπή στην απόφασή της του 1998 σχετικά με το γαλλικό καθεστώς αυτόματης ενίσχυσης [11].

Das zweite Kriterium bezieht sich speziell auf Beihilferegelungen zur Förderung von Kino- und Fernsehproduktionen, während das andere routinemäßig bei allen Beihilfen unabhängig von der betroffenen Branche geprüft wird.

[11] Το ερώτημα εάν η φορολογική ελάφρυνση των παραγωγών μπορεί να χαρακτηριστεί ως ενίσχυση, εξετάζεται σύμφωνα με τις αρχές που περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 1998 περί της εφαρμογής των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις σε μέτρα σχετικά με την άμεση φορολόγηση των επιχειρήσεων, ΕΕ C384 της 12.12.1998.

a) Allgemeine Rechtmäßigkeit

Die Kommission hat zu prüfen, ob die Bedingungen für die Gewährung der staatlichen Beihilfe nicht gegen die allgemeinen Bestimmungen des EG-Vertrags verstoßen. So muss u. a. feststehen, dass die Grundsätze des EG-Vertrags gewahrt sind, also kein Verstoß gegen das Verbot der Diskriminierung aus Gründen der Staatsangehörigkeit und kein Eingriff in die Niederlassungs- oder Dienstleistungsfreiheit oder den freien Warenverkehr vorliegt (Artikel 12, 28, 30, 39, 43, 48 und 49 EGV). Kann die Regelung ohne die gegen diese Grundsätze verstoßenden Vorschriften ihren Zweck nicht erfuellen, so sorgt die Kommission durch gleichzeitige Anwendung der Wettbewerbsregeln für die Wahrung dieser Grundsätze.

Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά ειδικά τα καθεστώτα ενίσχυσης των κινηματογραφικών και τηλεοπτικών παραγωγών, ενώ οι υπόλοιπες είναι ο πάγιος έλεγχος που γίνεται σε όλα τα καθεστώτα ενίσχυσης, ανεξαρτήτως κλάδου.

Demnach dürfen Beihilferegelungen beispielsweise nicht so ausgestaltet sein, dass die Beihilfe ausschließlich Inländern gewährt wird, dass der Empfänger ein nach nationalem Handelsrecht im Inland niedergelassenes Unternehmen sein muss (Unternehmen, die in einem Mitgliedstaat niedergelassen sind und in einem anderen Mitgliedstaat eine Betriebsstätte oder Zweigniederlassung unterhalten, müssen die Beihilfe ebenfalls erhalten können; ferner darf die Erfuellung dieser Bedingung erst verlangt werden, wenn die Beihilfe ausgezahlt wird), sowie dass von ausländischer Unternehmen, die im Rahmen der Herstellung von Filmen Dienstleistungen erbringen, verlangt wird, dass sie ihre Arbeitnehmer nach nationalem Arbeitsrecht beschäftigen.

α) Τήρηση του γενικού κριτηρίου περί νομιμότητας

Gewisse Beihilferegelungen zugunsten des Films und der Fernsehproduktion werden durch parafiskalische Abgaben finanziert. Wenn derartige Regelungen ausschliesslich nationale Produzenten begünstigen oder diese in einem höheren Masse als Wettbewerber in anderen Mitgliedstaaten begünstigen, sind sie nach der Entscheidungspraxis der Kommission und der Rechtsprechung des Gerichtshofes nur dann mit dem Vertrag vereinbar, wenn importierte Produkte nicht belastet werden und nationale Produkte nicht geringer belastet werden, wenn diese exportiert werden.

Η Επιτροπή εξακριβώνει ότι οι προϋποθέσεις επιλεξιμότητας των καθεστώτων κρατικής ενίσχυσης δεν περιέχουν ρήτρες που αντίκεινται στις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ σε τομείς άλλους από αυτούς των κρατικών ενισχύσεων. Η Επιτροπή εξασφαλίζει, μεταξύ άλλων ότι έχουν τηρηθεί οι αρχές της συνθήκης ΕΚ για την απαγόρευση των διακρίσεων που βασίζονται στην εθνικότητα, στο δικαίωμα εγκατάστασης, στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών (άρθρα 12, 28,30, 39, 43, 48 και 49 ΕΚ). Η Επιτροπή επιβάλλει την τήρηση των αρχών αυτών σε συνδυασμό με την εφαρμογή κανόνων περί ανταγωνισμού όταν οι διατάξεις που αντιβαίνουν στις αρχές αυτές είναι αναπόσπαστες από τη λειτουργία του καθεστώτος ενίσχυσης.

Wenn die Kommission die Regeln über die staatlichen Beihilfen bei der Beurteilung der Vereinbarkeit von Beihilferegelungen anwendet, prüft sie zugleich die Problempunkte, die durch dievom Rat eingesetzte Gruppe zur Erarbeitung eines Verhaltsenskodexes zur direkten Unternehmensbesteuerung (die sogenannte Primarolo-Gruppe) aufgezeigtworden sind. [12]

Σύμφωνα με τις προαναφερόμενες αρχές τα καθεστώτα ενίσχυσης δεν πρέπει: π.χ., να χορηγούν την ενίσχυση αποκλειστικά σε υπηκόους του εν λόγω κράτους μέλους. να απαιτούν από τους δικαιούχους να έχουν το καθεστώς κρατικής επιχείρησης η οποία έχει συσταθεί βάσει του εθνικού εμπορικού δικαίου (επιχειρήσεις που έχουν συσταθεί σε ένα κράτος μέλος και λειτουργούν σε άλλο μέσω μόνιμου υποκαταστήματος ή γραφείου είναι επιλέξιμες για ενίσχυση. επιπλέον, η απαίτηση για την ύπαρξη επί τόπου γραφείου πρέπει να επιβάλλεται μόνον ύστερα από την πληρωμή της ενίσχυσης). να απαιτούν από εργαζομένους αλλοδαπών εταιρειών που προσφέρουν υπηρεσίες στον τομέα του κινηματογράφου να πληρούν εθνικές προδιαγραφές εργασίας.

[12] Diese Gruppe hat einen Katalog von schädlichen Massnahmen erarbeitet, die eine Reihe von staatlichen Beihilferegelungen zugunsten von Film und Fernsehproduktion umfasst

Ορισμένα καθεστώτα ενίσχυσης σε κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές χρηματοδοτούνται από φόρους υπέρ τρίτων. Στην περίπτωση αυτή η Επιτροπή εξακριβώνει ότι τα χαρακτηριστικά των εισφορών αυτών ευθυγραμμίζονται με τους όρους συμβατότητας που έχει ορίσει η Επιτροπή στον εν λόγω τομέα. Όταν από τα καθεστώτα αυτά ωφελούνται οι εθνικοί παραγωγοί αποκλειστικά ή σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι οι ανταγωνιστές τους σε άλλα κράτη μέλη, η Επιτροπή απαιτεί να μην φορολογούνται τα εισαγόμενα προϊόντα και η εθνική παραγωγή να μην επιβαρύνεται με χαμηλότερη φορολόγηση στην εξαγωγή.

b) Spezifische Kriterien für die Zulässigkeit staatlicher Beihilfen für Kino- und Fernsehproduktionen

Όταν η Επιτροπή εφαρμόζει τους κανόνες κρατικής ενίσχυσης για την αξιολόγηση της συμβατότητας των καθεστώτων ενίσχυσης που εξετάζονται, αντιμετωπίζει ταυτόχρονα τα προβλήματα που εντόπισε η Ομάδα του Κώδικα Δεοντολογίας για την Άμεση Φορολόγηση των Επιχειρήσεων (η επονομαζόμενη ομάδα Primarolo) που δημιουργήθηκε από το Συμβούλιο [12].

Die spezifischen Kriterien, auf die sich die Kommission zur Zeit bei der Beurteilung der Genehmigungsfähigkeit staatlicher Beihilfen für Kino- und Fernsehproduktionen nach Artikel 87 Absatz 3 Buchstabe d EGV stützt, wurden in der Entscheidung vom Juni 1998 entwickelt, die die französische Regelung über die automatische Gewährung von Beihilfen für die Filmproduktion betraf. Diese sind im Folgenden aufgeführt:

[12] Η ομάδα αυτή εκπόνησε κατάλογο των επιζήμιων μέτρων που περιλαμβάνει ορισμένα καθεστώτα κρατικής ενίσχυσης για κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές.

(1) Die Beihilfe muss einem kulturellen Produkt zugute kommen. Jeder Mitgliedstaat muss sicherstellen, dass Beihilfen nur für Produktionen gewährt werden, die nach überprüfbaren nationalen Kriterien einen kulturellen Inhalt haben (gemäß dem Subsidiaritätsgrundsatz).

β) Τα ειδικά κριτήρια συμβατότητας για τις κρατικές ενισχύσεις στην κινηματογραφική και τηλεοπτική παραγωγή

(2) Der Produzent muss mindestens 20 % des Filmbudgets in anderen Mitgliedstaaten ausgeben dürfen, ohne dass ihm die gewährte Beihilfe gekürzt wird. Mit anderen Worten, die Kommission akzeptiert im Rahmen der Förderbedingungen eine Territorialisierung der Ausgaben in Höhe von bis zu 80 % des Produktionsbudgets eines geförderten Film- oder Fernsehwerks.

Τα ειδικά κριτήρια βάσει των οποίων η Επιτροπή αξιολογεί σήμερα την κρατική ενίσχυση στην κινηματογραφική και τηλεοπτική παραγωγή βάσει της παρέκκλισης που αφορά τον πολιτισμό σύμφωνα με το άρθρο 87 (3) δ) ΕΚ ορίστηκαν στην απόφασή της του Ιουνίου του 1998 σχετικά με το γαλλικό καθεστώς αυτόματης ενίσχυσης στην κινηματογραφική παραγωγή. Τα ειδικά αυτά κριτήρια είναι τα ακόλουθα:

(3) Die Höhe der Beihilfe sollte grundsätzlich auf 50 % des Produktionsbudgets beschränkt sein, damit für normale marktwirtschaftliche Geschäftsinitiativen weiterhin Anreize bestehen und ein Förderwettlauf zwischen den Mitgliedstaaten vermieden wird. Für schwierige oder mit knappen Mitteln erstellte Produktionen gilt diese Obergrenze nicht. Nach Auffassung der Kommission hat jeder Mitgliedstaat aufgrund des Subsidiaritätsprinzips das Recht, selbst zu definieren, welche Filme nach nationalen Parametern schwierige oder mit knappen Mitteln erstellte Produktionen sind.

(1) Η ενίσχυση προορίζεται για πολιτιστικό προϊόν. Κάθε κράτος μέλος εξασφαλίζει ότι το περιεχόμενο της παραγωγής στην οποία χορηγείται ενίσχυση είναι πολιτιστικό σύμφωνα με επαληθεύσιμα εθνικά κριτήρια (τηρώντας την αρχή της επικουρικότητας).

(4) Zusätzliche Beihilfen für besondere Filmarbeiten (z. B. Postproduktion) werden nicht genehmigt, damit die Neutralität der Anreizwirkung gewahrt bleibt und der Mitgliedstaat, der die Beihilfe gewährt, nicht gerade die betreffenden Unternehmen besonders schützen oder ins Land locken kann.

(2) Ο παραγωγός πρέπει να είναι ελεύθερος να δαπανήσει τουλάχιστον το 20% του προϋπολογισμού της ταινίας σε άλλα κράτη μέλη δίχως να υποστεί μείωση στη χορηγούμενη βάσει του σχεδίου ενίσχυση. Δηλαδή η Επιτροπή έκανε δεκτή την εδαφικότητα ως κριτήριο επιλεξιμότητας με προϋπόθεση τη δαπάνη ύψους έως το 80% του προϋπολογισμού της τηλεοπτικής ή της κινηματογραφικής παραγωγής στην οποία χορηγείται ενίσχυση.

Zu diesen Kriterien ist noch Folgendes anzumerken:

(3) Η ένταση της ενίσχυσης κανονικά περιορίζεται σε μέγιστο ποσοστό 50% του προϋπολογισμού της παραγωγής με στόχο να τονωθούν οι κανονικές εμπορικές πρωτοβουλίες που προϋποθέτει μια οικονομία της αγοράς και να αποφευχθεί το να επιδοθούν τα κράτη σε συναγωνισμό προσφοράς. Οι δύσκολες στην πραγματοποίησή τους και οι χαμηλού προϋπολογισμού ταινίες εξαιρούνται από τον περιορισμό αυτό. Η Επιτροπή εκτιμά ότι βάσει της αρχής της επικουρικότητας εξαρτάται από το κάθε κράτος μέλος το να προσδιορίσει ποιες είναι οι δύσκολες και χαμηλού προϋπολογισμού ταινίες σύμφωνα με εθνικές παραμέτρους.

Die Kommission ist der Ansicht, dass Beihilfen in das Gesamtbudget eines konkreten Filmprojekts fließen sollten und dass es dem Produzent freigestellt sein sollte, welche Gelder seines Budgets er in anderen Mitgliedstaaten ausgeben will. Bei derartigen Beihilferegelungen ist davon auszugehen, dass die Entstehung eines audiovisuellen Werks unterstützt und nicht die Entwicklung eines Wirtschaftszweigs gefördert werden soll. Folglich kommt bei einer solchen Beihilfe die Ausnahmeregelung für die Kultur gemäß Artikel 87 Absatz 3 Buchstabe d EGV und nicht die Ausnahmeregelung für die Entwicklung bestimmter Wirtschaftszweige gemäß Artikel 87 Absatz 3 Buchstabe c zum Tragen. Unternehmen, die Filme und Fernsehprogramme produzieren, können auch andere Beihilfen aufgrund nationaler horizontaler, von der Kommission gemäß Artikel 87 Absatz 3 Buchstaben a oder c genehmigter Regelungen gewährt werden (z. B. regionale Beihilfen, Beihilfen für KMU, Ausbildungsbeihilfen, Beschäftigungsbeihilfen).

(4) Οι συμπληρωματικές ενισχύσεις για ειδικές κινηματογραφικές δραστηριότητες (π.χ. μετά την παραγωγή) δεν επιτρέπονται, ώστε να εξασφαλίζεται η ουδέτερη επίδραση της ενίσχυσης ως κινήτρου και συνεπώς η αποφυγή της προστασίας / έλξης αυτών των συγκεκριμένων δραστηριοτήτων στο κράτος μέλος που χορηγεί την ενίσχυση.

Die Kommission hat es auch nicht beanstandet, wenn Mitgliedstaaten verlangt haben, dass ein bestimmter Teil des Budgets für die Produktion des Films im Inland ausgegeben wird, und die Gewährung der Beihilfe an dieses Kriterium knüpfen. Dies lässt sich damit begründen, dass eine Territorialisierung der Ausgaben bis zu einem gewissen Grad erforderlich sein kann, um diejenigen Kulturschaffenden im Land zu halten, die über die nötigen Fähigkeiten und Fachkenntnisse verfügen [13]. Allerdings sollte dies nur geschehen, soweit es zur Förderung der angestrebten kulturellen Ziele unerlässlich ist.

Από τα προαναφερόμενα κριτήρια προκύπτει σειρά ζητημάτων:

[13] Vgl. Antwort auf die schriftliche Anfrage 3173-00 von Herrn Veltroni, Amtsblatt C 163 E 6.6.2001, S. 50.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η ενίσχυση πρέπει να χορηγείται επί του συνολικού προϋπολογισμού ενός συγκεκριμένου σχεδίου γυρίσματος ταινίας και ότι ο παραγωγός πρέπει να είναι ελεύθερος να επιλέξει τα κονδύλια του προϋπολογισμού που θα δαπανηθούν σε άλλα κράτη μέλη. Τα καθεστώτα ενίσχυσης που διαμορφώνονται βάσει των προαναφερομένων αποσκοπούν στην υποστήριξη της δημιουργίας ενός οπτικοακουστικού προϊόντος και όχι στο να υποβοηθήσουν την ανάπτυξη συγκεκριμένης κλαδικής δραστηριότητας. Συνεπώς η βοήθεια αυτή πρέπει να ερμηνεύεται βάσει της παρέκκλισης που αφορά τον πολιτισμό στο άρθρο 87(3)(δ) ΕΚ και όχι βάσει της παρέκκλισης που αφορά ειδικούς οικονομικούς κλάδους βάσει του άρθρου 87(3)(γ). Οι επιχειρήσεις στον τομέα της κινηματογραφικής και τηλεοπτικής παραγωγής μπορούν επίσης να ενισχυθούν από άλλα είδη ενίσχυσης που χορηγούνται βάσει εθνικών καθεστώτων οριζόντιας ενίσχυσης που εγκρίνονται από την Επιτροπή βάσει του άρθρου που αφορά τις παρεκκλίσεις βάσει του άρθρου 87(3)(α) και (γ) ΕΚ (π.χ. για την περιφερειακή ενίσχυση, την ενίσχυση σε ΜΜΕ, την ενίσχυση στην έρευνα και στην ανάπτυξη, την ενίσχυση στην κατάρτιση, την ενίσχυση στην απασχόληση).

Außerdem geht die Kommission angesichts der Besonderheiten der Filmproduktion davon aus, dass das Gesamtbudget einer audiovisuellen Produktion das für ihre Schaffung erforderliche Risikokapital darstellt, und geht dementsprechend davon aus, dass bei der Berechnung der Beihilfe dieses Gesamtbudget zugrunde gelegt wird, ohne Berücksichtigung dessen, aus welchen Einzelpositionen sich dieses Budget zusammensetzt. Die gezielte Vergabe von Beihilfen zugunsten bestimmter einzelner Positionen eines Filmbudgets könnte bewirken, dass derartige Beihilfen zu einer nationalen Bevorzugung in denjenigen Bereichen, die die spezifisch unterstützten Positionen anbieten, führen würden, was wiederum unvereinbar sein könnte.

Η Επιτροπή αποδέχτηκε ότι τα κράτη μέλη μπορεί να απαιτούν κάποιο συγκεκριμένο μέρος του προϋπολογισμού της κινηματογραφικής παραγωγής να δαπανάται στο έδαφός τους ως κριτήριο επιλεξιμότητας για παροχή ενίσχυσης. Αυτό βασίζεται στο συλλογισμό ότι ίσως είναι αναγκαίος κάποιος βαθμός «εδαφικότητας» της δαπάνης για την εξασφάλιση της συνεχούς παρουσίας των απαιτούμενων προσόντων και της απαιτούμενης τεχνικής εμπειρογνωμοσύνης για την πολιτιστική δημιουργία [13]. Αυτό πρέπει να περιορίζεται στον ελάχιστο απαιτούμενο βαθμό για την προαγωγή των πολιτιστικών στόχων.

Mittel, die unmittelbar aus EG-Programmen wie MEDIA Plus gewährt werden, sind keine einzelstaatlichen Mittel. Sie sind also bei der Berechnung des Hoechstbetrags der Beihilfe (50 %) nicht zu berücksichtigen. Außerdem wird mit diesen Programmen der Vertrieb nationaler Filme im Ausland gefördert, so dass damit nicht die Wirkung nationaler Beihilferegelungen verstärkt wird, die auf die Förderung von Produktion und Vertrieb im Inland abzielen.

[13] Βλ. απάντηση στη γραπτή ερώτηση 3173-00 του κ. Veltroni, ΕΕ C163, 6.6.2001, σ. 50.

Werden Fernsehveranstalter von den Mitgliedstaaten gesetzlich zu Investitionen in die audiovisuelle Produktion verpflichtet, so stellt dies dann keine staatliche Beihilfe dar, wenn sich diese Investitionen für die Fernsehveranstalter wieder auszahlen. Inwiefern solche gesetzlichen Verpflichtungen als staatliche Beihilfe gewertet werden können, hängt von der weiteren Entwicklung der Rechtsprechung des Gerichtshofes nach seinem Urteil vom 13.3.2001 in der Rechtssache C-379/98 (PreussenElektra) ab.

Επιπλέον δεδομένων των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της κινηματογραφικής παραγωγής η Επιτροπή εκτιμά ότι ο συνολικός προϋπολογισμός μιας οπτικοακουστικής παραγωγής είναι τα αναγκαία τα έξοδα που ρισκάρει ο παραγωγός για τη δημιουργία της και συνεπώς παραδέχεται ότι το σημείο αναφοράς για τον υπολογισμό της ενίσχυσης είναι αυτός ο συνολικός προϋπολογισμός, ανεξάρτητα από τη φύση των επιμέρους δαπανών από τις οποίες αποτελείται. Η χορήγηση ενίσχυσης σε ειδικές επιμέρους δαπάνες του προϋπολογισμού μιας κινηματογραφικής παραγωγής κανονικά θα μετέβαλλε την ενίσχυση αυτή σε λειτουργική ενίσχυση στους μεμονωμένους κλάδους δικαιούχους της, κάτι που θα ήταν ασυμβίβαστο με τον προηγούμενο συλλογισμό.

Nach Ansicht der Kommission schaffen die vorgenannten Kriterien ein Gleichgewicht zwischen den Zielen des kulturellen Schaffens, der Entwicklung der audiovisuellen Produktion der EG und der Beachtung der EG-Regeln über staatliche Beihilfen.

Τα κονδύλια που προέρχονται απευθείας από κοινοτικά προγράμματα όπως το MEDIA Plus δεν αποτελούν κρατική ενίσχυση. Συνεπώς η προερχόμενη από αυτά ενίσχυση δεν συνυπολογίζεται στους σκοπούς της τήρησης του ανώτατου ορίου ενίσχυσης του 50%. Επιπλέον, η ενίσχυση αυτή προάγει τη διανομή εθνικών κινηματογραφικών έργων στο εξωτερικό και συνεπώς τα αποτελέσματά της δεν προστίθενται σε εκείνα των εθνικών σχεδίων που επικεντρώνονται στην εθνική παραγωγή και διανομή.

2.4. Prüfung von Beihilfen

Οι νομικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται από κράτη μέλη σε τηλεοπτικούς παραγωγούς για την επένδυση στην οπτικοακουστική παραγωγή δεν αποτελούν κρατική ενίσχυση, όταν οι επενδύσεις αυτές προσφέρουν ικανοποιητική αποζημίωση στους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς. Ο βαθμός στον οποίο αυτές οι νομικές υποχρεώσεις μπορεί να θεωρηθούν κρατική ενίσχυση πρέπει να εκτιμηθεί βάσει της εξέλιξης της νομολογίας του Δικαστηρίου των ΕΚ ύστερα από την απόφασή του της 13.3.2001 στην υπόθεση C-379/98 (PreussenElektra).

Im Anschluss an ihre Entscheidung von 1998 zu der in Frankreich geltenden Regelung, wonach Filmproduktionen eine automatische Beihilfe erhielten, überprüfte die Kommission die in anderen Mitgliedstaaten geltenden Regelungen anhand der oben erläuterten Kriterien. Die Kommission hat bereits eine Reihe von Regelungen der Mitgliedstaaten überprüft und genehmigt [14]. Die Kommission führt zurzeit Gespräche mit den übrigen Mitgliedstaaten, die ihre Regelungen noch mit dem EG-Recht in Einklang bringen müssen. Die Kommission plant, die Überprüfung bis Ende 2001 abzuschließen. Der Abschluss der Überprüfung wird für Rechtssicherheit in dieser Branche sorgen.

Η Επιτροπή εκτιμά πως τα προαναφερόμενα κριτήρια εξισορροπούν επαρκώς τους στόχους της καλλιτεχνικής δημιουργίας, της ανάπτυξης της οπτικοακουστικής παραγωγής στην ΕΚ και της τήρησης των κανόνων της ΕΚ περί κρατικών ενισχύσεων.

[14] 4 Frankreich, Niederlande, Deutschland (und einige deutsche Bundesländer), Irland und Schweden. Siehe http://europa.eu.int/comm/competition/state_aid/decisions/.

2.4. Επανεξέταση των καθεστώτων

Die Überprüfung der nationalen Beihilferegelungen hat im Wesentlichen Folgendes ergeben: - Die in der EG geltenden Beihilferegelungen sind sowohl hinsichtlich der Art der gewährten Beihilfen als auch hinsichtlich ihres Umfangs sehr unterschiedlich. - Viele Regelungen enthielten Vorschriften, die gegen das allgemeine Gebot der Rechtmäßigkeit verstießen. - Nur in sehr wenigen Mitgliedstaaten wird die Gewährung von Beihilfen von ihrer Verwendung im Inland abhängig gemacht. - Die Mitgliedstaaten gewähren nur ausnahmsweise Beihilfen, die 50 % der Filmkosten überschreiten. - Ausnahmen werden in der Regel nur bei ,schwierigen oder mit knappen Mitteln produzierten Filmen" gemacht.

Ύστερα από την απόφασή της του 1998 για το γαλλικό καθεστώς αυτόματης ενίσχυσης της κινηματογραφικής παραγωγής, η Επιτροπή επανεξέτασε τα καθεστώτα που ισχύουν σε άλλα κράτη μέλη βάσει των προαναφερομένων κριτηρίων αξιολόγησης. Η Επιτροπή έχει ήδη επανεξετάσει και εγκρίνει τα καθεστώτα κάποιων κρατών μελών [14]. Η Επιτροπή ολοκληρώνει σύντομα συζητήσεις με τα εναπομένοντα κράτη μέλη για την ευθυγράμμιση των καθεστώτων τους με την κοινοτική νομοθεσία και προτίθεται να ολοκληρώσει την επανεξέτασή τους έως τα τέλη του 2001. Η ολοκλήρωση της επανεξέτασης θα δώσει νομική βεβαιότητα στον κλάδο.

2.5. Zukunftsperspektiven

[14] Η Γαλλία, οι Κάτω Χώρες, η Γερμανία (και ορισμένα γερμανικά Lδnder), η Ιρλανδία και η Σουηδία: βλ. http://europa.eu.int/comm/competition/state_aid/decisions/

Die zuvor dargestellten spezifischen Zulässigkeitskriterien für Beihilfen zugunsten von Kino- und Fernsehproduktionen sollen bis Juni 2004 Gültigkeit behalten (entsprechend der in den bisher angenommenen Entscheidungen gesetzten Frist). Bis zu diesem Zeitpunkt dürften die Regelungen der anderen Mitgliedstaaten, die zur Zeit überprüft werden, genehmigt sein.

Η επανεξέταση αποκάλυψε τα ακόλουθα καίρια χαρακτηριστικά όσον αφορά τα εθνικά καθεστώτα κρατικής βοήθειας:

Eine Änderung dieser Kriterien beabsichtigt die Kommission nur, falls sich herausstellen sollte, dass sie zur Verhinderung von unzumutbaren Wettbewerbsverfälschungen in der EG ungeeignet sind. Im Rahmen der Überprüfung wird die Kommission auch noch eingehender untersuchen, in welchem Umfang eine Territorialisierung zulässig ist. Derartige Auflagen tragen zur Zersplitterung des Binnenmarktes für Waren und Dienstleistungen bei, die der Herstellung audiovisueller Produktionen dienen, und behindern die Entwicklung dieses Marktes. Wettbewerbsverzerrungen durch Beihilfen für Film- und Fernsehproduktionen dürften eher durch territoriale Auflagen als durch die Höhe der Beihilfe selbst verursacht werden. Bei territorialen Auflagen, die über das Maß dessen hinausgehen, was nach dem Grundsatz der Erforderlichkeit und Verhältnismäßigkeit als akzeptabel gelten kann, ist davon auszugehen, dass sie nicht mehr der Förderung der Kultur, sondern eigentlich der Förderung des betreffenden Wirtschaftszweigs dienen. Deshalb hat die Kommission in ihrer Entscheidung zur französischen Beihilferegelung die Ansicht vertreten, die Mitgliedstaaten sollten derartige nationale Präferenzen verringern und darauf verzichten, dass ein erheblicher Teil der Produktionskosten im Inland anfallen muss.

- υπάρχει μεγάλη ποικιλία καθεστώτων ενίσχυσης στην ΕΚ τόσο όσον αφορά το είδος όσο και όσον αφορά το πεδίο τους.

In Anbetreacht der relativ begrenzten geographischen Ausdehnung mancher Kulturen und Sprachen und wegen der begrenzten Möglichkeiten der Verbreitung der aus solchen Gebieten stammenden kulturellen Produkte auf dem EG- und Weltmarkt könnte die Kommission auch bei anderen als schwierigen oder mit knappen Mitteln produzierten Filmen eine höhere Beihilfeintensität als 50 % genehmigen, sofern dies nachweislich notwendig ist.

- πολλά από τα καθεστώτα περιέχουν διατάξεις που αντιτίθενται στη γενική αρχή της νομιμότητας.

Die Kommission beabsichtigt, den multilateralen Dialog mit den Mitgliedstaaten fortzusetzen und mit ihnen die für staatliche Beihilfen zur Förderung von Kino- und Fernsehproduktionen relevanten Fragen zu erörtern. Die ersten Gespräche fanden im Rahmen einer Konferenz statt, die das französische Nationale Filmzentrum im Oktober 2000 in Paris veranstaltete und an der Experten der Kommission und Vertreter der zuständigen Ministerien und Filminstitute in der EU teilnahmen. Der Dialog wurde im Rahmen einer zweiten Konferenz fortgesetzt, die im Juni 2001 vom schwedischen Filminstitut in Stockholm veranstaltet wurde.

- πολύ λίγα κράτη μέλη επιβάλλουν απαιτήσεις εδαφικότητας ως προϋπόθεση για τη χορήγηση.

3. Schutz des Kulturerbes und Verwertung audiovisueller Werke

- μόνον σε εξαιρετικές περιπτώσεις τα κράτη μέλη χορηγούν κρατικές ενισχύσεις που υπερβαίνουν το 50% της δαπάνης για την παραγωγή της ταινίας.

Es sind zahlreiche Fragen des Schutzes des Kulturerbes, der Transparenz und der effektiven Verwertung von Rechten aufgeworfen worden [15]: Sie betreffen die Pflichthinterlegung von audiovisuellen Werken, die Schaffung eines europäischen Registers (oder eines Verbundes von nationalen Registern) sowie andere denkbare Formen gewerblicher Datenbanken und deren Verwendung. Diese Fragen könnten für die Möglichkeiten der Verbreitung audiovisueller Werke in Europa und für die Erhaltung des audiovisuellen Kulturerbes Europas große Bedeutung erlangen.

- οι εξαιρέσεις στην τελευταία αυτή περίπτωση αφορούν ταινίες που εμπίπτουν στην κατηγορία των «δύσκολων και χαμηλού προϋπολογισμού ταινιών».

[15] Vgl. insbesondere das Arbeitspapier der Kommissionsdienststellen vom 11.4.2001, SEK (2001) 428.

2.5. Μελλοντικές εξελίξεις

3.1. Rechtspflicht zur Hinterlegung von audiovisuellen Werken

Τα προαναφερόμενα ειδικά κριτήρια συμβατότητας για ενίσχυση στην κινηματογραφική και τηλεοπτική παραγωγή θα ισχύουν έως τον Ιούνιο του 2004, προθεσμία που έθεσαν οι έως τα σήμερα αποφάσεις. Βάσει της επανεξέτασης, η ίδια προθεσμία ισχύει για την έγκριση των καθεστώτων ενίσχυσης των υπόλοιπων κρατών μελών.

Verschiedene Gremien haben sich schon mit diesem Thema auseinandergesetzt. Der Rat hat im Mai 2000 eine Entschließung zur Erhaltung und Erschließung des europäischen Filmerbes [16] angenommen und die Kommission darin aufgerufen, den spezifischen Erfordernissen dieser besonderen Form kulturellen Erbes Rechnung zu tragen und die Erstellung einer länderübergreifenden Studie über den Zustand der europäischen Filmarchive zu unterstützen und anzuregen.

Η Επιτροπή δεν προτίθεται να τροποποιήσει τα κριτήρια αυτά εκτός εάν αποδειχθούν ακατάλληλα για την αποφυγή της αθέμιτης στρέβλωσης του ανταγωνισμού στην ΕΚ. Η Επιτροπή θα μελετήσει περαιτέρω βάσει της επανεξέτασης, το ανώτατο επίπεδο επιτρεπτής εδαφικότητας. Οι απαιτήσεις για εδαφικότητα κερματίζουν την εσωτερική αγορά για την προσφορά αγαθών και υπηρεσιών που αφορούν την οπτικοακουστική παραγωγή και εμποδίζουν την ανάπτυξή τους. Η ενδεχόμενη στρέβλωση του ανταγωνισμού που θα δημιουργούνταν λόγω της παροχής ενίσχυσης στην κινηματογραφική και τηλεοπτική παραγωγή προγραμμάτων θα οφειλόταν περισσότερο σε απαιτήσεις για εδαφικότητα παρά στο ίδιο το επίπεδο της ενίσχυσης. Οι απαιτήσεις για εδαφικότητα που υπερβαίνουν το αποδεκτό επίπεδο σύμφωνα με τα κριτήρια αναγκαιότητας και αναλογικότητας, υπερβαίνουν τα αυστηρά όρια της προαγωγής του πολιτισμού και αποσκοπούν κυρίως σε βιομηχανικούς στόχους. Συνεπώς η Επιτροπή στην απόφασή της σχετικά με το γαλλικό καθεστώς ενίσχυσης έκρινε ότι τα κράτη μέλη πρέπει να ενθαρρύνονται σε μείωση των εθνικών προτιμήσεων για σημαντικό μέρος των δαπανών όσον αφορά το κράτος στην επικράτεια του οποίου πραγματοποιούνται οι δαπάνες.

[16] 2261. Tagung des Rates (16. Mai 2000), Press 154 - Nr 8394/00

Λόγω της συγκριτικά περιορισμένης γεωγραφικής εμβέλειας ορισμένων γλωσσών και πολιτισμών και δεδομένης της περιορισμένης κυκλοφορίας των πολιτιστικών τους προϊόντων στις κοινοτικές και στις παγκόσμιες αγορές, η Επιτροπή θα μπορούσε να κάνει δεκτή την ένταση ενισχύσεων σε ποσοστό μεγαλύτερο από 50% όταν αυτό αποδεικνύεται αναγκαίο σε περιπτώσεις άλλες από αυτές που αφορούν τις δύσκολες και χαμηλού προϋπολογισμού ταινίες στα κράτη μέλη.

All diejenigen, die sich in der mündlichen Anhörung oder schriftlich geäußert haben, waren sich darüber einig, dass das europäische audiovisuelle Erbe erhalten und geschützt werden muss. Hinsichtlich der Frage, wie dieses Ziel am besten zu erreichen ist und ob eine Regelung auf europäischer Ebene notwendig oder überhaupt wünschenswert ist, gingen die Meinungen allerdings auseinander.

Η Επιτροπή προτίθεται να συνεχίσει τον πολύπλευρο διάλογο με τα κράτη μέλη και να συζητήσει συναφή θέματα που συνδέοντα με την κρατική ενίσχυση στην κινηματογραφική και τηλεοπτική παραγωγή. Ο διάλογος αυτός ξεκίνησε στο συνέδριο που διοργανώθηκε από το Εθνικό Κέντρο Κινηματογράφου της Γαλλίας στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 2000 που συγκέντρωσε εμπειρογνώμονες υπαλλήλους της Επιτροπής και εκπροσώπους από τα οικεία υπουργεία και κινηματογραφικά ιδρύματα στην ΕΚ. Ο διάλογος συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια του δεύτερου συνεδρίου που διοργανώθηκε από το Σουηδικό Ίδρυμα Κινηματογράφου στη Στοκχόλμη τον Ιούνιο του 2001.

Initiativen auf gesamteuropäischer Ebene wurden von einigen Branchenverbänden [17] sowie vom Europarat ergriffen, dessen Entwurf für eine Europäische Konvention zum Schutz des audiovisuellen Erbes in Kürze angenommen werden dürfte. Diese sieht eine Rechtspflicht zur Hinterlegung von bewegtem Bildmaterial vor, das zum audiovisuellen Erbe der betreffenden Partei gehört und in ihrem Hoheitsgebiet produziert oder koproduziert wurde.

3. Προστασια τησ πολιτιστικησ κληρονομιασ και εκμεταλλευση των οπτικοακουστικων εργων

[17] Es liegen Vorschläge des Verbands Europäischer Filmregisseure (FERA) und des Internationalen Verbands der Filmproduzenten-Vereinigungen (FIAPF) vor (dieser hat eine ,freiwillige" Hinterlegung von Kinofilmwerken aufgrund eines selbst erstellten Mustervertrags vorgeschlagen - Allgemeine Regelung über die Hinterlegung von Spielfilmkopien in Filmarchiven (1971))

Τίθεται σειρά θεμάτων που αφορούν την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, τη διαφάνεια και την αποτελεσματική εκμετάλλευση των πνευματικών δικαιωμάτων [15]: η κατάθεση πνευματικών δικαιωμάτων για τα οπτικοακουστικά έργα, η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μητρώου (ή η σύνδεση των εθνικών μητρώων) και άλλες πιθανές περιπτώσεις καθώς και η χρήση μιας βάσης δεδομένων εμπορικού χαρακτήρα. Τα θέματα αυτά μπορεί να έχουν σημαντικές συνέπειες στην κυκλοφορία των οπτικοακουστικών έργων στην Ευρώπη καθώς και στην προστασία της ευρωπαϊκής κληρονομιάς οπτικοακουστικών έργων.

Umstritten ist auch, ob die Europäische Union diesem Übereinkommen beitreten und/oder ihren Mitgliedstaaten einen Beitritt nahe legen sollte. Vielfach wurde die Auffassung geäußert, die Konvention stelle einene vernünftigen Kompromiss dar, der Maßnahmen in diesem Bereich ermögliche, so dass sich ein Handeln der Gemeinschaft erübrige; zumindest sei damit bereits eine gute Ausgangsbasis für eine Gemeinschaftsinitiative gegeben. Andere sprachen sich für eine Initiative der Gemeinschaft aus, die ungeachtet der Konvention immer noch notwendig sei und einen besseren Schutz des Filmerbes sowie eine stärkere Förderung der kulturellen Vielfalt ermögliche. Der Gemeinschaft wurde nahegelegt, sich an den besten Lösungen zu orientieren. Gelegentlich wurde jedoch auch die Ansicht geäußert, Selbstregulierung oder Koregulierung funktionierten nicht gut und könnten zu Unterschieden in Bezug auf die Erhaltung audiovisueller Werke führen.

[15] Ιδίως στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής - 11.4.2001, SEC (2001) 428.

Uneinigkeit bestand in der Frage, ob ein solches System freiwillig sein oder verbindlich vorgeschrieben werden solle. Vielfach wurde eine Rechtspflicht zur Hinterlegung als Mindestmaßnahme befürwortet. Andere meinten, den Produzenten dürften keine zusätzlichen Kosten aufgebürdet werden, so dass die Finanzierung aus öffentlichen Mitteln erfolgen müsse. Ferner solle es eine Hinterlegungspflicht nur bei neuen Werken geben (ältere Werke könnten freiwillig hinterlegt werden). Viele sprachen sich für ein freiwilliges System aus, dessen Einzelheiten die Mitgliedstaaten regeln könnten, das nur nationale Werke erfasse und mit Anreizen verbunden werden könnte.

3.1. Η κατάθεση των πνευματικών δικαιωμάτων για τα οπτικοακουστικά έργα

Die Teilnehmer an der Anhörung unterschieden zwischen Spielfilmen und anderen Werken. Die Fernsehveranstalter hielten es für unangemessen, Fernsehproduktionen einem Hinterlegungszwang zu unterwerfen. Eine Regelung zur Erhaltung von Fernsehproduktionen dürfe - sofern man sie für erforderlich halte - nur auf Freiwilligkeit beruhen und müsse mit erheblichen finanziellen Hilfen verbunden werden. Andere befürworteten die Einbeziehung sämtlicher Werke, während eine dritte Gruppe die Meinung vertrat, man könne sich anfangs auf Kinofilme konzentrieren und die Regelung später auf andere audiovisuelle Werke ausdehnen.

Έχει επιτελεστεί έργο διαφορετικού χαρακτήρα στα διάφορα βήματα σχετικά με το θέμα αυτό. Το Συμβούλιο ενέκρινε ψήφισμα σχετικά με τη διατήρηση και την αξιοποίηση της ευρωπαϊκής κινηματογραφικής κληρονομιάς το Μάιο του 2000 [16], στο οποίο καλεί την Επιτροπή να συνεκτιμήσει τις ειδικές ανάγκες αυτής της ιδιαίτερης μορφής πολιτιστικής κληρονομιάς και να υποστηρίξει και να ενθαρρύνει την εκπόνηση διακρατικής μελέτης από τα κράτη μέλη σχετικά με την κατάσταση που αντιμετωπίζουν τα ευρωπαϊκά κινηματογραφικά αρχεία.

Die Filmotheken wiesen nachdrücklich darauf hin, dass die hinterlegten Werke von guter Qualität sein müssen (entweder das Original oder eine gleichwertige Kopie) und dass eine Datenbank zu den verschiedenen materiellen Trägern audiovisueller Werke eingerichtet werden müsste.

[16] 2261 Συνεδρίαση του Συμβουλίου (16 Μαΐου 2000) Press 154 - 8394/00

Die Kommission stellt fest, dass weitgehendes Einvernehmen über die Notwendigkeit der Erhaltung audiovisueller Werke im Interesse des Schutzes des Kulturerbes und der Förderung der kulturellen Vielfalt herrscht. Die Anhörung hat ergeben, dass Maßnahmen zur Erhaltung unseres audiovisuellen Erbes getroffen werden müssen. Dies gilt besonders für Kinofilmwerke. Es konnte jedoch keine Einigung darüber erzielt werden, welche Maßnahmen sich hierfür eignen würden.

Τόσο από προφορικές όσο και από γραπτές εισηγήσεις γίνεται σαφές ότι υπάρχει σύγκλιση απόψεων σχετικά με την ανάγκη διατήρησης και διαφύλαξης της ευρωπαϊκής κληρονομιάς οπτικοακουστικών έργων. Οι γνώμες διίστανται σχετικά με τον ιδανικό τρόπο επίτευξης του στόχου αυτού καθώς και σχετικά με το εάν απαιτείται ή εάν είναι επιθυμητή η ρυθμιστική παρέμβαση σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Die Kommission möchte deshalb einen entsprechenden Vorschlag erst dann vorlegen, wenn sie sich ein klares Bild von der Situation in den Mitgliedstaaten verschafft hat; dies soll durch eine Umfrage bei den nationalen Behörden noch in diesem Jahr geschehen. Dabei soll ermittelt werden, welche Rolle legislative und andere Maßnahmen in den Mitgliedstaaten spielen; ferner soll untersucht werden, welche Bedingungen gelten sollten. Die Kommission beabsichtigt darüber hinaus, alle interessierten Kreise zur Zusammenarbeit zu bewegen und die stärkere Verbreitung der ,besten Lösungen" zu fördern. Sie nimmt zur Kenntnis, dass die betroffenen Kreise ein einziges europäisches Archiv einhellig ablehnen. Gewünscht wird vielmehr eine auf nationaler oder regionaler Ebene organisierte Hinterlegung, bei der hinreichend klar festgelegt ist, wo die Werke zu hinterlegen sind. Entsprechend dem in der Anhörung geäußerten Vorschlag möchte die Kommission auch die Frage näher prüfen, ob eine Datenbank zu den verschiedenen Trägern audiovisueller Werke eingerichtet werden sollte.

Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο έχουν αναπτυχθεί πρωτοβουλίες από επαγγελματικές οργανώσεις [17], καθώς και από το Συμβούλιο της Ευρώπης, του οποίου το σχέδιο ευρωπαϊκής σύμβασης για την προστασία της οπτικοακουστικής κληρονομιάς αναμένεται να εγκριθεί σύντομα. Η σύμβαση αυτή θα προβλέπει την υποχρεωτική κατάθεση των πνευματικών δικαιωμάτων για «υλικό κινούμενης εικόνας που αποτελεί μέρος της οπτικοακουστικής πολιτιστικής κληρονομιάς του και η παραγωγή ή η συμπαραγωγή του οποίου πραγματοποιήθηκε στην επικράτεια του εν λόγω κράτους».

3.2. Schaffung eines Registrierungssystems

[17] Υπάρχουν προτάσεις από την ευρωπαϊκή ομοσπονδία σκηνοθετών κινηματογράφου (FERA) και από τη διεθνή ομοσπονδία οργανώσεων κινηματογραφικών παραγωγών (FIAPF) (που πρότεινε την «εθελοντική» κατάθεση κινηματογραφικών έργων που βασίζεται σε ένα πρότυπο συμβολαίου που έχουν εκπονήσει - Γενικοί κανόνες που αφορούν την κατάθεση αντιγράφων ταινιών σε ταινιοθήκες (1971))

Ob ein Registrierungssystem für Filme und audiovisuelle Werke sinnvoll wäre, ist umstritten. Nur wenige Mitgliedstaaten haben bislang ein solches Register eingeführt. Einem auf die Einrichtung eines solchen Registers im Rahmen der Weltorganisation für geistiges Eigentum (WIPO) gerichteten Vorstoß war nur mäßiger Erfolg beschieden.

Οι γνώμες διχάζονται σχετικά με το εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να προσχωρήσει στο όργανο αυτό και/ή να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να προσχωρήσουν. Ορισμένοι σχολιαστές εκτιμούν ότι η σύμβαση προσφέρει μια λογική συμβιβαστική λύση για δράση στον εν λόγω τομέα, καθιστώντας μη αναγκαία τη λήψη κοινοτικών μέτρων, ή νιώθουν ότι αποτελεί καλό σημείο εκκίνησης για μια κοινοτική πρωτοβουλία. Άλλοι υποστηρίζουν την κοινοτική πρωτοβουλία, δηλώνοντας ότι αυτό εξακολουθεί να είναι αναγκαίο παρά την ύπαρξη της σύμβασης και ότι μπορεί να προσφέρει προστιθέμενη αξία όσον αφορά την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και την προαγωγή της πολιτιστικής πολυμορφίας. Προτείνεται κάθε κοινοτική προσέγγιση να επικεντρωθεί στις δοκιμασμένες μεθόδους μολονότι ορισμένοι σχολιαστές πιστεύουν ότι η αυτορρύθμιση ή η από κοινού ρύθμιση δεν λειτουργεί σωστά και μπορεί να οδηγήσει σε διαφορές όσον αφορά την προστασία των οπτικοακουστικών έργων.

Eine europäische Initiative auf diesem Gebiet könnte die Transparenz fördern und damit einen Beitrag zum Schutz der Rechteinhaber und zur Förderung der Möglichkeiten der Verbreitung europäischer Produktionen leisten. Angesichts der Komplexität der Filmbranche könnte dies von besonderer Bedeutung sein. Ein solches System sollte keinen Einfluss auf die unterschiedlichen Regelungen zur Urheberschaft oder zur Ausübung von Urheberrechten haben, sondern lediglich dazu dienen, den Abruf von Informationen über die registrierten audiovisuellen Werke zu ermöglichen.

Υπάρχουν αντιμαχόμενες απόψεις ως προς το εάν ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να είναι υποχρεωτικό ή εθελοντικό. Κάποιοι σχολιαστές υποστηρίζουν την υποχρεωτική κατάθεση των πνευματικών δικαιωμάτων ως το ελάχιστο μέτρο. Άλλοι θεωρούν ότι η απαίτηση αυτή δεν πρέπει να συνεπάγεται πρόσθετες δαπάνες για τον παραγωγό και συνεπώς πρέπει να χρηματοδοτείται από το δημόσιο. Η απαίτηση πρέπει να ισχύει μόνον σε νέα έργα (για τα παλαιότερα πρέπει να ισχύει εθελοντική κατάθεση πνευματικών δικαιωμάτων). Πολλοί υποστηρίζουν ένα εθελοντικό καθεστώς οι λεπτομέρειες του οποίου θα ορίζονται σε επίπεδο κράτους μέλους και θα περιορίζονται στα εθνικά έργα, κάτι το οποίο μπορεί να συνδέεται με κίνητρα.

Obgleich einige Anhörungsteilnehmer ein solches System für unnötig und kostspielig hielten, sprach sich die Mehrheit dafür aus. Unter der Voraussetzung, dass bestimmte Kriterien festgelegt werden, wird die Schaffung eines nationalen öffentlichen Filmregisters in jedem Mitgliedstaat befürwortet. Einige hielten dies für ein grundlegendes Element jeder Politik zur Förderung der Möglichkeiten der Verbreitung audiovisueller Werke. Andere gingen noch weiter und vertraten die Ansicht, ohne ein (oder mehrere) Register werde die Verwertung der Werke behindert.

Οι σχολιαστές κάνουν διάκριση μεταξύ των κινηματογραφικών και των άλλων έργων. Οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί θεωρούν ότι δεν πρέπει οι τηλεοπτικές παραγωγές να γίνουν μέρος κάποιου υποχρεωτικού καθεστώτος κατάθεσης πνευματικών δικαιωμάτων. Προσθέτουν ότι εάν η ρυθμιστική παρέμβαση για την προστασία των τηλεοπτικών παραγωγών πρόκειται να κριθεί αναγκαία, αυτό πρέπει να γίνει σε εθελοντική βάση και να συνδεθεί με ισχυρούς μηχανισμούς χρηματοδοτικής υποστήριξης. Άλλοι υποστηρίζουν τη συμπερίληψη όλων των οπτικοακουστικών έργων, ενώ μια τρίτη ομάδα υποστηρίζει την αρχική επικέντρωση στα κινηματογραφικά έργα και την επέκταση κατόπιν σε άλλες κατηγορίες.

Uneinig war man sich in der Frage, welche Maßnahmen sich am besten eignen. Manche befürworteten die Einführung eines Systems der gegenseitigen Anerkennung, das auf Einzelregistern in jedem Mitgliedstaat basieren könnte. Andere meinten, über die richtigen Maßnahmen könne erst dann entschieden werden, wenn die Bedürfnisse des Marktes ermittelt worden seien. Viele sprachen sich für eine Vernetzung der nationalen Register auf europäischer Ebene aus. So würde für Transparenz gesorgt und das Auffinden der Werke erleichtert. Andere meinten hingegen, dieses Verfahren sei recht umständlich, und die Einführung eines solchen Systems sei schwierig.

Όσον αφορά τη συντήρηση, οι ταινιοθήκες τονίζουν την ανάγκη τα έργα των οποίων τα πνευματικά δικαιώματα κατατίθενται να είναι υψηλής ποιότητας (είτε το πρωτότυπο είτε αντίγραφο ανάλογης ποιότητας), καθώς και την ανάγκη για δημιουργία βάσης δεδομένων για τα διάφορα υλικά φορέων εγγραφής των οπτικοακουστικών έργων.

Weitgehend einig war man sich bezüglich der Vorteile einer klaren Identifizierung und der Bedeutung von Metadaten [18]. Die öffentlich-rechtlichen Fernsehanstalten meinten, der Einsatz bekannter und gut konzipierter Metadaten-Systeme für Produktion, Vertrieb, Klassifizierung, Schutz und Archivierung von Medienwerken könne für Europa von Nutzen sein. Hinsichtlich der Normen hielten sie es für wichtig, im Interesse der Interoperabilität von Medienregistriernummern die Entwicklung eines erweiterten Netzes zu fördern und die Registriergebühren für europäische Programmanbieter zu senken. Einige Sender befürworteten die Verwendung der ISAN-Norm [19] oder einer anderen, von der Industrie entwickelten Norm, während andere sich gegen diese spezielle Norm aussprachen, grundsätzlich aber standardisierte Metadatensysteme befürworteten.

Η Επιτροπή σημειώνει ότι υποστηρίζεται από τους περισσότερους η ανάγκη για προστασία των οπτικοακουστικών έργων εν όψει των στόχων που αφορούν την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και της προαγωγής της πολιτιστικής πολυμορφίας. Τα αποτελέσματα της διαβούλευσης δείχνουν ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα με στόχο την προστασία των ευρωπαϊκών οπτικοακουστικών έργων. Αυτό φαίνεται πως έχει ιδιαίτερη σημασία όσον αφορά τα κινηματογραφικά έργα. Δεν υπάρχει ωστόσο σύγκλιση απόψεων ως προς τα κατάλληλα μέτρα.

[18] Digitale Informationen über ein audiovisuelles Werk, die dessen Produktion und Vertrieb dienen (auch Digital Asset Management - DAM genannt).

Έτσι, πριν από την τυχόν υποβολή πρότασης η Επιτροπή προτίθεται να πραγματοποιήσει απογραφή όσον αφορά τη σημερινή κατάσταση στα κράτη μέλη. Αυτό θα πραγματοποιηθεί με έρευνα που θα απευθύνεται στις εθνικές αρχές στα τέλη του έτους. Η απογραφή αυτή θα αξιολογήσει το ρόλο που διαδραματίζουν τα νομοθετικά και άλλα μέτρα και θα αναλύσει περαιτέρω τους όρους που πρέπει να ισχύσουν. Επιπλέον, η Επιτροπή προτίθεται να ενθαρρύνει τη συνεργασία των ενδιαφερόμενων μερών στον εν λόγω τομέα παράλληλα με την επέκταση των δοκιμασμένων πρακτικών. Σημειώνει τη σύγκλιση μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών ως προς το ότι δεν πρέπει να υπάρχει ένα ενιαίο ευρωπαϊκό αρχείο. Η κατάθεση των πνευματικών δικαιωμάτων πρέπει να διοργανώνεται μάλλον σε εθνικό ή σε περιφερειακό επίπεδο με την ανάλογη διαφάνεια ως προς το χώρο τοποθέτησης των έργων. Προτίθεται επίσης να εξετάσει περαιτέρω το θέμα της δημιουργίας μιας βάσης δεδομένων για τα διάφορα υλικά που είναι φορείς εγγραφής των οπτικοακουστικών έργων όπως υποστηρίχθηκε κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης.

[19] Diese wurde von der Internationalen Normenorganisation (ISO) entwickelt. Die aktuelle Version ist unter der Bezeichnung IVID (International Version Identifier) oder V-ISAN bekannt.

3.2. Η δημιουργία συστήματος καταχώρισης

Einige Teilnehmer regten an, es sollten auch die Einzelheiten von Verträgen über die Produktion oder Verwertung von im jeweiligen Land produzierten Filmen abgespeichert werden, insbesondere Angaben zur Identität der beteiligten Parteien, zum Urheberrecht und dessen Wahrnehmung, zu den vertraglich vereinbarten Verwertungsbedingungen, zur Laufzeit von Lizenzen und dazu, ob es sich um ausschließliche Lizenzen handelt oder nicht. Die notwendigen Gelder sollten auf europäischer Ebene bereitgestellt werden oder aus privaten und öffentlichen Quellen stammen. Andere Teilnehmer äußerten Bedenken, und zwar entweder wegen der Kosten eines solchen Systems oder wegen etwaiger Nachteile, die sich ergeben könnten, wenn die Informationen nicht genau oder aktuell genug seien.

Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις όσον αφορά τη σκοπιμότητα ενός συστήματος καταχώρισης για ταινίες και άλλα οπτικοακουστικά έργα. Προς το παρόν, λίγα μόνον κράτη μέλη έχουν θεσπίσει ένα τέτοιο σύστημα. Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία ενός διεθνούς μητρώου καταχώρισης στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΠΟΠΙ) είχε μικρή μόνον επιτυχία.

Die Kommission stellt fest, dass die Einrichtung öffentlicher Filmregister in den Mitgliedstaaten auf große Zustimmung stößt; begründet wird dies damit, dass mit einem Registriersystem die Möglichkeiten der Verbreitung von Filmen verbessert würde, da dann benötigte Informationen schnell abgerufen werden könnten. Einige Fragen sind jedoch noch zu klären, und deshalb möchte sich die Kommission zunächst ein Bild von der derzeitigen Situation in den Mitgliedstaaten machen, und zwar durch Befragung der nationalen Behörden, die noch in diesem Jahr durchgeführt werden soll. Dadurch soll ermittelt werden, welche Rolle legislative und andere Maßnahmen spielen und welche Bedingungen gelten sollten.

Μια ευρωπαϊκή πρωτοβουλία στον τομέα αυτό μπορεί να ενθαρρύνει τη διαφάνεια και συνεπώς να βοηθήσει την προστασία των κατόχων πνευματικών δικαιωμάτων και να διευκολύνει την κυκλοφορία των ευρωπαϊκών παραγωγών. Αυτό μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντικό λόγω του πολύπλοκου χαρακτήρα του τομέα. Ένα τέτοιο καθεστώς δεν πρέπει να έχει αντίκτυπο σε θέματα που αφορούν διάφορους κανόνες σχετικά με την πατρότητα ενός έργου ή σχετικά με τη χρήση πνευματικών δικαιωμάτων σύμφωνα με κανόνες περί πνευματικών δικαιωμάτων, αλλά μπορεί να στοχεύει στο να προσφέρει πληροφορίες σχετικά με τα οπτικοακουστικά έργα που έχουν καταγραφεί.

3.3. Datenbank der Rechteinhaber

Μολονότι ορισμένοι σχολιαστές κρίνουν το σχέδιο άχρηστο και δαπανηρό, η πλειονότητά τους το υποστηρίζει. Υποστηρίζεται η δημιουργία ενός εθνικού δημόσιου μητρώου ταινιών σε κάθε κράτος μέλος, υπό την προϋπόθεση της ύπαρξης κάποιων κριτηρίων. Αυτό θεωρείται από κάποιους ως απαραίτητο στοιχείο κάθε πολιτικής για την προαγωγή της κυκλοφορίας των οπτικοακουστικών μέσων. Ορισμένοι προχωρούν περισσότερο και θεωρούν την απουσία ενός τέτοιου μητρώου (ή μητρώων) ως εμπόδιο για την εκμετάλλευση των έργων.

Es wurde vorgeschlagen, eine neue Datenbank zu entwickeln, die die Ermittlung von ,Rechten" oder ,Lizenzvereinbarungen" in der gesamten Europäischen Union ermöglicht. Es gab geteilte Meinungen darüber, ob Informationen über Rechte und Lizenzvereinbarungen schwer zu beschaffen sind. Die Verfügbarkeit dieser Informationen könnte sich positiv auf die Möglichkeiten der Verbreitung von Filmen auswirken. In der Folge ihres Grünbuchs zum Urheberrecht und zu verwandten Schutzrechten in der Informationsgesellschaft aus dem Jahr 1995 untersucht die Kommission übrigens derzeit die Frage der Verwertung von Rechten [20].

Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με τον πιο κατάλληλο τρόπο δράσης. Ορισμένοι είναι υπέρ της δημιουργίας ενός συστήματος αμοιβαίας αναγνώρισης η οποία θα βασίζεται σε μεμονωμένα μητρώα σε κάθε κράτος μέλος. Άλλοι κρίνουν ότι πρέπει να αξιολογηθούν οι ανάγκες της αγοράς πριν από τη λήψη απόφασης για την ανάπτυξη κατάλληλης δράσης. Ορισμένοι σχολιαστές είναι υπέρ της δικτύωσης των εθνικών μητρώων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό θεωρείται ότι έχει το πλεονέκτημα της διαφάνειας διευκολύνοντας έτσι τον εντοπισμό, μολονότι κάποιοι θεωρούν ότι αυτό μπορεί να είναι αρκετά δυσκίνητος ως μηχανισμός και ότι θα ήταν δύσκολο να δημιουργηθεί ένα τέτοιο σύστημα.

[20] KOM(95)382 endg.

Υπάρχει ευρεία σύγκλιση απόψεων ως προς τα πλεονεκτήματα του σαφούς εντοπισμού και της σημασίας των μεταδεδομένων [18]. Οι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί δηλώνουν ότι την Ευρώπη θα την ωφελούσε η ύπαρξη φημισμένων και καλοσχεδιασμένων συστημάτων μεταδεδομένων όσον αφορά την παραγωγή, διανομή, ταξινόμηση, προστασία και αρχειοθέτηση οπτικοακουστικών έργων. Όσον αφορά τα πρότυπα, αυτές κρίνουν ότι είναι σημαντικό να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη ενός ευρύτερα διαδεδομένου δικτύου αριθμών μητρώου οπτικοακουστικών έργων, με στόχο την εξασφάλιση της διαλειτουργικότητας μεταξύ των αριθμών μητρώων των μέσων και τη μείωση των δαπανών εγγραφής για τον ευρωπαίο δημιουργό προγράμματος. Ορισμένοι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί υποστηρίζουν τη χρησιμοποίηση του προτύπου ISAN [19] ή κάποιου άλλου προτύπου που έχει θεσπιστεί από τη βιομηχανία, ενώ άλλοι είναι κατά της χρήσης αυτού του συγκεκριμένου προτύπου, υποστηρίζουν ωστόσο τη χρήση τυποποιημένων συστημάτων μεταδεδομένων.

Hinsichtlich der Frage, ob es bei diesen Informationen einen Mangel an Transparenz gebe, waren die Meinungen geteilt. Die meisten Teilnehmer erklärten, die Produzenten und die Verwertungsgesellschaften gewährleisteten die Transparenz in hinreichendem Maße. Es wurde vorgeschlagen, auf eine standardisierte Darstellungsform von Rechten hinzuarbeiten, so dass Rechte einheitlich erfasst und Informationen legal und sicher ausgetauscht werden können. Ein möglicher Nutzen einer solchen Datenbank könnte darin bestehen, dass Produzenten und Verleiher leichter Partner in anderen europäischen Ländern finden könnten.

[18] Ψηφιακές πληροφορίες σχετικά με το οπτικοακουστικό έργο με στόχο τη διευκόλυνση της διαδικασίας παραγωγής και διανομής (αναφέρεται επίσης ως Digital Asset Management - DAM).

Viele Teilnehmer meinten, eine solche Datenbank sei zur Verbesserung der Möglichkeiten der Verbreitung von audiovisuellen Werken nicht notwendig: sie werde wahrscheinlich sehr langsam, teuer und kompliziert sein und nicht mit dem raschen Wandel der Rechtsverhältnisse Schritt halten können. Die zur effizienten Verwertung audiovisueller Werke erforderliche Flexibilität sei nicht gewährleistet. Es seien erhebliche Konsequenzen zu befürchten, wenn die gespeicherten Angaben falsch oder überholt seien. Es sei möglich, dass die Formalitäten unüberschaubar würden und dass durch den Zeitablauf bis zur Registrierung gültiger Rechte und der entsprechenden Verträge der freie Warenverkehr auf diesem sehr schnelllebigen Markt behindert werde. Ferner bestehe sogar die Gefahr, dass Betrüger zum Schaden der eigentlichen Rechtsinhaber die Eintragung von Rechten erwirken könnten, die ihnen gar nicht zustuenden. Die Einrichtung einer solchen Datenbank stieß auch deshalb auf Bedenken, weil sie nicht mit dem international allgemein anerkannten Grundsatz (vgl. Artikel 5 Absatz 2 des Berner Übereinkommens) zu vereinbaren sei, wonach der Genuss und die Ausübung von Urheber- und verwandten Rechten nicht an die Erfuellung irgendwelcher Förmlichkeiten gebunden sind. Von anderer Seite wurde die Auffassung vertreten, die großen Unterschiede im Vertrags- und Urheberrecht der Staaten könnten die Wettbewerbsfähigkeit der Produzenten audiovisueller Werke eines Landes gegenüber den Produzenten anderer Länder ernsthaft beeinträchtigen. Ferner könne eine solche Datenbank den Verkehr audiovisueller Werke dadurch wesentlich fördern, dass die Verfügbarkeit von Informationen über audiovisuelle Werke in anderen Ländern gewährleistet wäre. Die Datenbank könne zwar die Ermittlung der Rechtsinhaber erleichtern, jedoch sollten die Verhandlungen auch weiterhin auf vertraglicher Grundlage geführt werden.

[19] Αναπτύχθηκε από τον Διεθνή Οργανισμό Προτύπων (ISO). Η σημερινή έκδοση είναι γνωστή ως IVID (International Version Identifier) ή V-ISAN.

Die Kommission hat die in der Anhörung geäußerten Meinungen zur Kenntnis genommen und insbesondere den Mangel an Unterstützung für die Schaffung einer Datenbank. Sie wird weiterhin die Frage der Verwertung von Rechten prüfen, mit der sie sich seit ihrem 1995 veröffentlichten Grünbuch zum Urheberrecht und zu verwandten Schutzrechten in der Informationsgesellschaft befasst, um die Auswirkungen bestehender Unterschiede im einzelstaatlichen Recht der Mitgliedstaaten auf den Binnenmarkt beurteilen zu können.

Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αυτό πρέπει να περιέχει λεπτομέρειες σχετικά με όλες τις συμβάσεις που συνδέονται με την παραγωγή και την εκμετάλλευση ταινιών που παράγονται στην εκάστοτε χώρα, κυρίως σχετικά με την ταυτότητα των διαφόρων μερών, την ιδιοκτησία και την επίκληση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, τους όρους εκμετάλλευσης στη σύμβαση, τη διάρκεια της άδειας και τον αποκλειστικό ή μη χαρακτήρα της. Κάποιοι κρίνουν ότι η χρηματοδότηση πρέπει να προσφέρεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο ή εναλλακτικά από ένα συνδυασμό ιδιωτικής και δημόσιας χρηματοδότησης. Άλλοι εκφράζουν ανησυχία τόσο σχετικά με τις δαπάνες ενός τέτοιου συστήματος, όσο και σχετικά με τα πιθανά μειονεκτήματα εάν οι πληροφορίες δεν είναι ακριβείς ή ενημερωμένες.

3.4. Verwertung von Rechten

Η Επιτροπή σημειώνει ότι υποστηρίζεται αρκετά η δημιουργία δημόσιων μητρώων ταινιών στα κράτη μέλη με βάση το επιχείρημα ότι ένα τέτοιο σύστημα καταχώρισης θα βελτιώσει την κυκλοφορία των ταινιών εξασφαλίζοντας την άμεση διάθεση των αναγκαίων πληροφοριών, μολονότι πολλά θέματα παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστα. Η Επιτροπή προτίθεται συνεπώς να απογράψει τη σημερινή κατάσταση στα κράτη μέλη. Αυτό θα πραγματοποιηθεί μέσω έρευνας που θα απευθύνεται στις εθνικές αρχές στα τέλη του έτους. Θα στοχεύει στην αξιολόγηση του ρόλου που διαδραματίζουν νομοθετικά και άλλα μέτρα για την περαιτέρω ανάλυση των όρων που πρέπει να ισχύσουν.

Die Rechtsvorschriften auf dem Gebiet des Urheberrechts und verwandten Sachgebieten verleihen Urhebern, ausübenden Künstlern, Tonträgerhersteller, Fernsehveranstaltern und sonstigen Rechteinhabern das Recht, bestimmte Handlungen zur Verwertung oder sonstigen Nutzung ihrer Werke zu genehmigen oder zu verbieten. Im Allgemeinen erwerben die Nutzer die entsprechenden Rechte, indem sie mit den Rechteinhabern oder deren Vertretern individuelle Verträge abschließen.

3.3. Βάση δεδομένων περί των κατόχων πνευματικών δικαιωμάτων

Die Fernsehveranstalter haben das Problem der Verwertung von Rechten angesprochen. Die Verwertung von Produktionen aus ihren eigenen Archiven in Form einer erneuten Aufführung - insbesondere in der neuen Online-Umgebung - gestalte sich problematisch. Es sei vor allem bei alten Produktionen praktisch unmöglich, alle diejenigen, die in diesen Produktionen mitgewirkt hätten, oder deren Erben zu ermitteln und mit diesen zu verhandeln. Wegen dieser Schwierigkeiten könnten sie heute ihre Archive nicht nutzen. Die öffentlich-rechtlichen Fernsehsender forderten gesetzgeberische Initiativen zur Vereinfachung dieser Nutzung. Auch die Filmotheken erklärten, sie könnten viele Werke nicht nutzen, so dass die Öffentlichkeit keinen Zugang mehr zum eigenen audiovisuellen Erbe habe.

Τίθεται το θέμα για τη δυνατότητα δημιουργίας νέας βάσης δεδομένων για τη διευκόλυνση του εντοπισμού συμφωνιών περί «πνευματικών δικαιωμάτων» ή «εκμετάλλευσης δικαιώματος» σε όλη την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν υπάρχει συμφωνία ως προς τα εάν οι πληροφορίες σχετικά με τις συμφωνίες που αφορούν πνευματικά δικαιώματα ή την άδεια εκμετάλλευσης δικαιώματος είναι εύκολο να ευρεθούν. Η διάθεση των πληροφοριών αυτών θα μπορούσε να έχει θετικό αποτέλεσμα για την κυκλοφορία των ταινιών. Πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή αναλύει το ζήτημα της διαχείρισης των δικαιωμάτων, ως συνέχεια στο πράσινο βιβλίο του 1995 για το δικαίωμα του δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα στην κοινωνία των πληροφοριών [20].

Die Produzenten und einige private Fernsehsender meinten hingegen, diese Fragen seien in der neuen Urheberrechts-Richtlinie [21] geregelt worden und sollten nun nicht erneut aufgeworfen werden.

[20] COM(95)382 τελικό

[21] Richtlinie 2001/29/EG des Europäischen Parlaments und des Rates vom 22. Mai 2001 zur Harmonisierung bestimmter Aspekte des Urheberrechts und der verwandten Schutzrechte in der Informationsgesellschaft, ABl. L 167 vom 22.6.2001.

Οι γνώμες είναι διχασμένες ως προς το εάν υπάρχει έλλειψη διαφάνειας σχετικά με τις πληροφορίες αυτές. Η πλειονότητα δηλώνει ότι εξασφαλίζεται επαρκής διαφάνεια από τους παραγωγούς και από τις συλλέγουσες εταιρείες. Υποδεικνύεται ότι απομένει να γίνει ακόμη πολύ έργο στην τυποποιημένη κωδικοποίηση των δικαιωμάτων ώστε τα δικαιώματα να εκπροσωπούνται με συνέπεια και οι συναφείς πληροφορίες να ανταλλάσσονται με νομικά αξιόπιστο τρόπο. Ένα ενδεχόμενο όφελος από μια τέτοια βάση δεδομένων θα ήταν η διευκόλυνση των παραγωγών και των διανομέων στην ανεύρεση εταίρων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Vielfach wurde auch die Auffassung vertreten, die Einführung der erwähnten Datenbanken und Register könne die Ermittlung des Rechtsinhabers erleichtern. Außerdem wurde vorgeschlagen, diese Angelegenheit bei der Überarbeitung der Richtlinie ,Fernsehen ohne Grenzen" nochmals zu überdenken. Es ist jedoch anzumerken, dass diese Richtlinie nicht Urheberrechte und verwandte Rechte abdeckt.

Από πολλούς υποστηρίζεται ότι μια τέτοια βάση δεδομένων δεν είναι σίγουρο ότι θα επέφερε βελτίωση στην κυκλοφορία των οπτικοακουστικών έργων: εκφράστηκε η άποψη ότι μια τέτοια βάση δεδομένων μπορεί να είναι αργή, δαπανηρή, δυσκίνητη και ανίκανη να παρακολουθήσει τις συνεχείς, ταχύτατες αλλαγές στην ιδιοκτησία. Αυτό δεν θα ανταποκρίνονταν στην ευελιξία που χρειάζεται για την αποτελεσματική εκμετάλλευση των οπτικοακουστικών έργων. Οι συνέπειες λόγω λανθασμένων ή παρωχημένων πληροφοριών μπορεί να είναι σημαντικές. Οι διαδικασίες μπορεί να είναι αδύνατον να οργανωθούν και οι καθυστερήσεις στην καταγραφή έγκυρων πνευματικών δικαιωμάτων και των συναφών συμβάσεων μπορεί να αποτελέσουν εμπόδιο στην ελευθερία κίνησης σε μια ταχύτατα κινούμενη αγορά. Ελλοχεύει επίσης ο κίνδυνος της υφαρπαγής της επικύρωσης πνευματικών δικαιωμάτων από άτομα που δεν τους ανήκουν εις βάρος των πραγματικών τους δικαιούχων. Εκφράζονται επίσης ανησυχίες ότι η δημιουργία μιας τέτοιας βάσης δεδομένων μπορεί να επηρεάσει το διεθνώς αναγνωρισμένο κανόνα (πρβλ. άρθρο 5(2) της σύμβασης της Βέρνης) σύμφωνα με τον οποίο η απόκτηση και η άσκηση του δικαιώματος δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων δεν πρέπει να υπόκεινται σε διατυπώσεις. Άλλοι υποστηρίζουν ότι σημαντικές διαφορές στη συναφή νομοθεσία για τις συμβάσεις όσον αφορά το δικαίωμα δημιουργού επηρεάζουν σοβαρά την ανταγωνιστικότητα των παραγωγών οπτικοακουστικών έργων μιας χώρας σε σύγκριση με τους παραγωγούς σε μια άλλη χώρα και ότι μια τέτοια βάση δεδομένων μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην κυκλοφορία οπτικοακουστικών μέσων εξασφαλίζοντας ότι είναι δυνατή η απόκτηση πληροφοριών σχετικά με οπτικοακουστικά έργα σε άλλες χώρες. Η βάση δεδομένων μπορεί να διευκολύνει τον εντοπισμό των κατόχων πνευματικών δικαιωμάτων, ωστόσο οι διαπραγματεύσεις θα πρέπει να διεξάγονται βάσει σύμβασης.

Die Kommission fördert die Zusammenarbeit aller Parteien, damit einzelne Probleme, die in bestimmten Fällen bestehen mögen, gelöst werden können. Im Rahmen dieser Zusammenarbeit sollte zuallererst eine Liste all derjenigen Werke erstellt werden, bei denen die Ermittlung der Rechtsinhaber schwierig sein könnte.

Η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις απόψεις που εκφράστηκαν στη διαβούλευση και συγκεκριμένα την έλλειψη υποστήριξης για τη δημιουργία βάσης δεδομένων περί των κατόχων πνευματικών δικαιωμάτων. Θα εξακολουθήσει να εξετάζει το θέμα της διαχείρισης των δικαιωμάτων το οποίο αναλύει ως συνέχεια στο πράσινο βιβλίο του 1995 για το δικαίωμα δημιουργού και τα συγγενικά δικαιώματα στην κοινωνία των πληροφοριών, με στόχο την αξιολόγηση του ενδεχόμενου αντικτύπου των σημερινών διαφορών των εθνικών νομοθεσιών στην εσωτερική αγορά.

4. E-Kino

3.4. Η εκμετάλλευση των πνευματικών δικαιωμάτων

Das Thema E-Kino wurde angesprochen, weil digitale Technologien neue Möglichkeiten des europaweiten Vertriebs eröffnen. Diese Technologien können auch in lokalen Multifunktionszentren in Gebieten mit geringer Bevölkerungsdichte eingesetzt werden [22]. Der Begriff E-Kino bezeichnet die elektronische Übermittlung zur Projektion auf eine Kinoleinwand. In der Kinobranche wird auch der Begriff D-Kino verwendet; damit ist gemeint, dass das auf die Leinwand projizierte Bild entweder das Ergebnis einer von Anfang bis Ende digitalen Übertragungskette ist oder aber dass ursprünglich als Film entstandenes Material auf ein digitales Medium übertragen und digital projiziert wird. Die Frage der Auswirkungen auf die Kosten-Nutzen-Analyse für Filmverleiher und Kinobesitzer wurde ebenfalls aufgeworfen.

Η νομοθεσία περί δικαιώματος δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων παραχωρεί το δικαίωμα στους συγγραφείς, καλλιτέχνες, παραγωγούς φωνογραφημάτων, ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς και άλλους κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων να επιτρέπουν ή να απαγορεύουν ορισμένες πράξεις εκμετάλλευσης των έργων τους ή άλλου είδους δικαιωμάτων. Γενικά οι χρήστες αποκτούν δικαιώματα μέσω της άμεσης σύναψης ατομικής σύμβασης με τους ενδιαφερόμενους δικαιούχους ή τους εκπροσώπους τους.

[22] Z. B. das schwedische Folket Hus.

Το θέμα της εκμετάλλευσης των δικαιωμάτων ετέθη από τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς που δηλώνουν ότι έχουν προβλήματα με την εκμετάλλευση ορισμένων από τις παραγωγές τους που παραμένουν αποθηκευμένες σε αρχεία και που θα ήθελαν να προβάλλουν και πάλι ειδικά στο νέο περιβάλλον άμεσης επικοινωνίας (on-line). Ισχυρίζονται ότι είναι κυριολεκτικά αδύνατος ο εντοπισμός και η ανίχνευση και διαπραγμάτευση με όλους τους επιμέρους συμμετέχοντες ενός προγράμματος ή με τους κληρονόμους τους, ιδίως στην περίπτωση παλαιών παραγωγών. Αναφέρουν επίσης ότι οι δυσκολίες αυτές τους εμποδίζουν να εκμεταλλευθούν σήμερα τα αρχεία τους. Οι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί ζητούν συνεπώς να ληφθούν νομοθετικά μέτρα για τη διευκόλυνση της κατάστασής τους. Οι ταινιοθήκες δηλώνουν επίσης ότι δεν είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν σειρά έργων και ότι συνεπώς το κοινό έχασε την πρόσβασή του στην ίδια του την οπτικοακουστική κληρονομιά.

Es bestand weitgehend Einvernehmen darüber, dass die Normung im Bereich des E-Kinos von der Kinobranche selbst betrieben werden sollte. Maßnahmen der Mitgliedstaaten oder der Europäischen Union wurden nicht für notwendig gehalten. In einigen Beiträgen wurde das Europäische Forum des digitalen Films, das auf Initiative des schwedischen Präsidentschaft vor kurzem in Stockholm eröffnet wurde, als geeignete Stelle genannt, die derartige Maßnahmen vorantreiben könnte; dementsprechend wurde in diesen Beiträgen dazu aufgerufen, die Ziele und Projekte des Forums zu unterstützen.

Οι παραγωγοί και ορισμένοι ιδιωτικοί ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί από την άλλη πλευρά, κρίνουν ότι το θέμα τακτοποιήθηκε στο πλαίσιο της νέας οδηγίας περί δικαιωμάτων του δημιουργού [21] και ότι δεν πρέπει να επανεξεταστεί στο παρόν πλαίσιο.

Die Kommission wurde aufgerufen, die Entwicklung des E-Kinos im Rahmen des MEDIA-Plus-Programms zu unterstützen und ihr ,mehrjähriges Rahmenprogramm 2002-2006 im Bereich der Forschung, technologischen Entwicklung und Demonstration als Beitrag zur Verwirklichung des Europäischen Forschungsraums" (Sechstes Rahmenprogramm) den europäischen Unternehmen zu öffnen, die sich für die Entwicklung hoher Standards für den elektronischen Filmverleih einsetzen.

[21] Οδηγία 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Μαΐου 2001 σχετικά με την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών των δικαιωμάτων δημιουργού και των συγγενών δικαιωμάτων στην κοινωνία των πληροφοριών - ΕΕ L 167, 22/06/2001.

Die Beschlüsse 2000/821/EG und 163/2001/EG des Rates sehen vor, durch Pilotprojekte im Rahmen des MEDIA-Programms dafür zu sorgen, dass die Programme MEDIA Plus [23] und MEDIA Fortbildung [24] des Rates dem raschen technologischen Wandel gerecht werden. Dies spiegelt die Erwartung wider, dass europäische audiovisuelle Werke durch neue Methoden der Übertragung audiovisueller Inhalte einem größeren Zuschauerkreis auch außerhalb ihres Ursprungslandes zugänglich gemacht werden können. Die Wettbewerbsfähigkeit wird im Zeitalter der Globalisierung zunehmend vom Einsatz neuer Technologien auf allen Stufen (Entwicklung, Produktion, Vertrieb) abhängen.

Πολλοί σχολιαστές κρίνουν ότι η δημιουργία των προαναφερόμενων βάσεων δεδομένων και των μητρώων μπορεί να διευκολύνει τον εντοπισμό. Προτείνεται επίσης να εξεταστεί το θέμα κατά την αναθεώρηση της οδηγίας για την τηλεόραση χωρίς σύνορα. Ωστόσο τονίζεται ότι η παρούσα οδηγία δεν καλύπτει τα θέματα για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα

[23] ABl. L 13 vom 17.01.2001.

Η Επιτροπή υποστηρίζει τη συνεργασία όλων των μερών με στόχο την επίλυση ειδικών δυσκολιών που μπορεί να υπάρχουν σε ορισμένες περιπτώσεις. Η συνεργασία αυτή αναμένεται να καταρτίσει κατά πρώτον κατάλογο έργων για τα οποία μπορεί να υπάρχουν προβλήματα που συνδέονται με τον εντοπισμό των δικαιούχων.

[24] ABl. L 26 vom 27.01.2001

4. Ηλεκτρονικός κινηματογραφοσ (E-cinema)

Die MEDIA-Programme sind allerdings für die audiovisuelle Industrie und nicht für die Forschung gedacht. Deshalb sollte die Kommission für eine angemessene und effektive Koordinierung mit den Maßnahmen sorgen, die im Bereich der neuen Technologien, insbesondere z. B. im Rahmen des Sechsten Rahmenprogramms, durchgeführt werden, wobei die Bedürfnisse und das Potenzial der auf dem audiovisuellen Markt vertretenen KMU im Vordergrund stehen sollten.

Το θέμα που αφορά τον ηλεκτρονικό κινηματογράφο τίθεται λόγω των νέων πανευρωπαϊκών δυνατοτήτων διανομής που δημιουργούνται από τις ψηφιακές τεχνολογίες. Οι τεχνολογίες αυτές μπορούν επίσης να διευκολύνουν την ανάπτυξη τοπικών κέντρων πολλαπλής χρήσης σε λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές [22]. Με τον όρο ηλεκτρονικός κινηματογράφος νοείται η ηλεκτρονική διανομή ταινιών στις κινηματογραφικές οθόνες. Ο όρος «d-cinema» (ψηφιακός κινηματογράφος) χρησιμοποιήθηκε επίσης από τον εν λόγω κλάδο. αυτός σημαίνει ότι η τελική εικόνα είναι είτε το αποτέλεσμα μιας διατερματικής (end-to-end) ψηφιακής αλυσίδας ή η ψηφιακή προβολή υλικού που η πρωτότυπή του μορφή ήταν σε ταινία και μεταφέρθηκε σε ψηφιακό μέσο. Τίθεται επίσης το θέμα του αντικτύπου στην ανάλυση της σχέσης κόστους / κέρδους για τους διανομείς ταινιών και τους ιδιοκτήτες κινηματογράφων.

Die Kommission möchte durch die Förderung der Entwicklung und Anwendung neuer Technologien generell zur Stärkung der europäischen Industrie beitragen, die audiovisuelle Inhalte anbietet, indem sie deren Produktionsmöglichkeiten erhöht, den transnationalen Vertrieb fördert und das Potenzial an vorhandenen Fachleuten durch geeignete berufliche Weiterbildungsmaßnahmen ausweitet. Das Ziel sollte darin bestehen, weltweit anerkannte, offene und standardisierte E-Kino-Systeme zu entwickeln, wobei dieser Prozess von der Industrie ausgehen sollte. Dazu könnten folgende Aktivitäten gehören: die Entwicklung geeigneter Algorithmen für die Kompression digitaler Inhalte in Filmqualität; die Entwicklung von Technologien für die Projektion solcher Inhalte; die Erarbeitung von Methoden für den Schutz der Inhalte durch Verschlüsselung, von Abrechnungsmethoden für das Herunterladen von Inhalten aus einem Netz und von Methoden für die Digitalisierung, Erschließung, Wiederherstellung und Erhaltung von Inhalten.

[22] Π.χ. το «Swedish Folket Hus»

Nach Ansicht der Kommission stellt das E-Kino eine große Chance für die Verbesserung der Möglichkeit der Verbreitung europäischer audiovisueller Werke dar. Vorrang gebührt dabei dem Kino-Vertrieb (sog. Business-to-Business), obgleich später auch eine Phase denkbar ist, die sich auf den Verbraucher konzentriert. Die Kommission begrüßt die Einrichtung des Europäischen Forums des digitalen Films. Sie unterstützt die Ziele des Forums, das europäische Benutzeranforderungen für alle Elemente der digitalen/elektronischen Kette festlegen und die baldige Entwicklung weltweiter Normen für das E-Kino fördern will.

Υποστηρίζεται ευρέως από τους σχολιαστές μια προσέγγιση που θα καθοδηγείται από τον ίδιο τον κλάδο στην τυποποίηση του ηλεκτρονικού κινηματογράφου. Η παρέμβαση εθνικών αρχών ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν κρίνεται αναγκαία. Σειρά εισηγητών παρέπεμψαν στο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Ψηφιακού Κινηματογράφου που έγινε πρόσφατα στη Στοκχόλμη με πρωτοβουλία της σουηδικής Προεδρίας ως το κατάλληλο σώμα για την ανάπτυξη μέτρων και απευθύνεται έκκληση για την υποστήριξη των στόχων και των σχεδίων του.

5. Steuerrechtliche fragen

Απευθύνθηκε έκκληση στην Επιτροπή να υποστηρίξει την ανάπτυξη του ηλεκτρονικού κινηματογράφου μέσω του προγράμματος MEDIA Plus και να εγκαινιάσει το «πολυετές πρόγραμμα πλαίσιο 2002-2006 της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για δράσεις έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης με σκοπό την υλοποίηση του ευρωπαϊκού χώρου της έρευνας» (έκτο πρόγραμμα πλαίσιο) στις ευρωπαϊκές βιομηχανίες που είναι αφοσιωμένες στην ανάπτυξη υψηλού επιπέδου ηλεκτρονικής διανομής κινηματογραφικών ταινιών.

In diesem Bereich stellen sich einige Fragen, z. B. im Zusammenhang mit den Unterschieden hinsichtlich dessen, was in den Mitgliedstaaten als ,Kulturgut" gilt, oder mit den Wirkungen fiskalischer Maßnahmen der Mitgliedstaaten auf die Produktion und Verbreitung audiovisueller Werke. So wurden nationale Steueranreize als wichtiger Faktor bei der Förderung von Koproduktionen angesehen. Ebenso könnte eine Harmonisierung der unterschiedlichen Besteuerungspraxis zur Vermeidung der Doppelbesteuerung beitragen. Produzenten und Regisseure meinten, die Kommission solle die Mitgliedstaaten auffordern, auf nationaler oder europäischer Ebene die Einrichtung von speziellen Banken oder Risikokapitalfonds mit Privatkapital zu erleichtern; denjenigen Mitgliedstaaten, die Investitionen im audiovisuellen Sektor noch nicht steuerlich fördern, solle sie nahe legen, dies zu tun. Von anderer Seite wurde auf steuerliche Maßnahmen (insbesondere ,Steuerparadiese") verwiesen, mit denen nichteuropäische Produktionen gefördert werden. Die Kinobetreiber meinten, die Kommission solle die Mitgliedstaaten dazu ermutigen, die indirekten Steuern auf Kinoplätze auf das für sonstige kulturelle Produkte übliche Niveau zu senken.

Τα δοκιμαστικά σχέδια βάσει του προγράμματος MEDIA είναι ο τρόπος με τον οποίο οι αποφάσεις του Συμβουλίου 2000/821/ΕΚ και 163/2001/ΕΚ εξασφαλίζουν ότι τα προγράμματα MEDIA Plus [23] και MEDIA-Κατάρτιση [24] ανταποκρίνονται στην ταχεία τεχνολογική αλλαγή. Αυτό αντανακλά την προσδοκία ότι η χρήση των ψηφιακών τεχνολογιών θα καταστήσει τα οπτικοακουστικά έργα πιο προσιτά ως αποτέλεσμα των νέων τρόπων μεταφοράς οπτικοακουστικού περιεχομένου και συνεπώς ευρύτερα διαθέσιμα εκτός της χώρας προέλευσής τους. Ο ανταγωνισμός σε ένα πλαίσιο παγκοσμιοποίησης θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη χρήση νέων τεχνολογιών στα στάδια της ανάπτυξης, της παραγωγής και της διανομής.

Die verschiedenen Akteure waren sich weitgehend darüber einig, dass auf audiovisuelle Kulturgüter oder -dienstleistungen ein ermäßigter Mehrwertsteuersatz oder gar keine Mehrwertsteuer erhoben werden sollte. Dementsprechend schlugen einige Teilnehmer vor, Anhang H der Sechsten MwSt-Richtlinie [25] entweder auf bestimmte Teile des Sektors (Video- und Online-Dienste) oder auf die gesamte Branche auszudehnen. Einige nationale Behörden äußerten jedoch Zweifel an der Notwendigkeit von Maßnahmen der Gemeinschaft, während andere sich für eine Diskussion zu diesem Thema auf europäischer Ebene aussprachen.

[23] ΕΕ L 13 της 17.01.2001

[25] Richtlinie 77/388/EWG vom 17.05.1977, zuletzt geändert durch die Richtlinie 2001/41/EG vom 19.01.01. In Anhang H sind einige Waren und Dienstleistungen von kulturellem Interesse aufgeführt, z. B. Bücher und Zeitungen (auch deren Ausleihe), Eintrittsgelder für kulturelle und sonstige Veranstaltungen (Kino, Theater, Messen, Museen usw.) sowie der Empfang von Fernsehsendungen.

[24] ΕΕ L 26 της 27.01.2001

Nach dem in der Richtlinie vorgesehenen Verfahren wird eine etwaige Überarbeitung anhand eines Berichts der Kommission vorgenommen. Auf der Grundlage dieses Berichts überprüft der Rat alle zwei Jahre die ermäßigten Sätze. Der Rat, der einstimmig auf Vorschlag der Kommission entscheidet, kann die Liste der in Anhang H aufgeführten Waren und Dienstleistungen ändern. Die Kommission hat ihre Mehrwertsteuerpolitik in ihrer Mitteilung vom 7. Juni 2000 dargelegt [26]. Darin erklärte sie, sie werde den Stand der Harmonisierung der Steuersätze überprüfen und die Auswirkungen der Steuerstrukturen auf das Funktionieren des Binnenmarktes bewerten. Auf dieser Grundlage sollen nach der Auswertung des derzeit laufenden Versuchs bezüglich der Anwendung eines ermäßigten Satzes auf arbeitsintensive Dienstleistungen [27] (die die Mitgliedstaaten bis Dezember 2002 mit einem ermäßigten MwSt-Satz belegen können) Leitlinien unterbreitet werden. Dabei soll besonders darauf geachtet werden, welche Rolle ermäßigte MwSt-Sätze im Rahmen der Prioritäten der Gemeinschaft in diesem Sektor spielen.

Ωστόσο τα προγράμματα MEDIA απευθύνονται στην οπτικοακουστική βιομηχανία και όχι στον τομέα της έρευνας. Η Επιτροπή θα εξασφαλίσει τον κατάλληλο και αποτελεσματικό συντονισμό με τα μέτρα που αναπτύσσονται στον τομέα των νέων τεχνολογιών και συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, με το έκτο πρόγραμμα πλαίσιο που επικεντρώνεται στις ανάγκες και στο δυναμικό των ΜΜΕ που λειτουργούν στην αγορά του οπτικοακουστικού τομέα.

[26] Strategie zur Verbesserung der Funktionsweise des MWSt-Systems im Binnenmarkt - KOM (2000) 348 endg.

Ο συνολικός στόχος της Επιτροπής είναι η ενίσχυση, μέσω της ανάπτυξης και της χρήσης νέων τεχνολογιών, της ευρωπαϊκής βιομηχανίας περιεχομένου, βελτιώνοντας τις πιθανότητες για την εισαγωγή του περιεχομένου αυτού στην παραγωγή, ενθαρρύνοντας τη διακρατική του διανομή και βελτιώνοντας τις δυνατότητες των επαγγελματιών μέσω της κατάλληλης συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισης. Ο στόχος πρέπει να είναι η ανάπτυξη παγκοσμίως αναγνωρισμένων, ανοιχτών και τυποποιημένων συστημάτων ηλεκτρονικού κινηματογράφου, μέσω μιας διαδικασίας οδηγούμενης από τη βιομηχανία. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία: ανάπτυξη κατάλληλων αλγορίθμων για τη συμπίεση ψηφιακού κινηματογραφικού περιεχομένου για προβολή. ανάπτυξη τεχνολογιών ικανών για την προβολή του περιεχομένου αυτού. ανάπτυξη μεθόδων προστασίας της χρήσης περιεχομένου μέσω κρυπτογράφησης. ανάπτυξη μεθόδων που θα επιτρέψουν την τιμολόγηση του οπτικοακουστικού περιεχομένου που εκπέμπεται μέσω δικτύου. ανάπτυξη μεθόδων για την ψηφιοποίηση, αξιοποίηση, συντήρηση και διατήρηση του περιεχομένου.

[27] Dieser wurde durch die Richtlinie 1999/85/EG vom 22.10.1999 eingeführt.

Η Επιτροπή κρίνει ότι ο ηλεκτρονικός κινηματογράφος προσφέρει σημαντικές νέες ευκαιρίες για την αύξηση της κυκλοφορίας των ευρωπαϊκών οπτικοακουστικών έργων. Θεωρεί ότι προτεραιότητα υπό την έννοια αυτή είναι η παράδοση στον κινηματογράφο, δηλαδή μεταξύ επιχειρήσεων, μολονότι ενδέχεται να υπάρξει αργότερα στάδιο με τους καταναλωτές. Η Επιτροπή κάνει θερμά δεκτή τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Φόρουμ Ψηφιακού Κινηματογράφου. Υποστηρίζει τους στόχους του φόρουμ αυτού για την καθιέρωση ευρωπαϊκών απαιτήσεων σχετικά με τους χρήστες για όλα τα μέρη της ψηφιακής / ηλεκτρονικής αλυσίδας και για τη διευκόλυνση της ανάπτυξης διεθνών προτύπων για τον ηλεκτρονικό κινηματογράφο σε εύθετο χρόνο.

Die Kommission nimmt die geäußerten Ansichten zur Besteuerung von Kulturgütern und -dienstleistungen, insbesondere aber die Bitte zur Kenntnis, denjenigen Mitgliedstaaten, die dies wünschen, die Anwendung eines ermäßigten MwSt-Satzes auf sämtliche Kulturgüter und -dienstleistungen ohne Unterscheidung nach den verschiedenen Vertriebsformen zu ermöglichen. Die Kommission wird anlässlich der Überarbeitung von Anhang H der Sechsten Mehrwertsteuer-Richtlinie nach Ablauf des Jahres 2002 prüfen, ob dieser Bitte entsprochen werden kann. Die Kommission möchte gleichwohl darauf hinweisen, dass die Mitgliedstaaten schon jetzt die Möglichkeit haben, einen ermäßigten Satz auf Kinoeintritte anzuwenden.

5. Θέματα φορολογησησ

6. Einstufung

Προκύπτουν ορισμένα ζητήματα σχετικά με τις διαφορές που υφίστανται μεταξύ διαφόρων ειδών πολιτιστικών «αγαθών» στα κράτη μέλη και σχετικά με το αποτέλεσμα των φορολογικών μέτρων που ισχύουν στα κράτη μέλη για την παραγωγή και την κυκλοφορία των οπτικοακουστικών έργων. Κρίνεται ότι τα εθνικά φορολογικά κίνητρα μπορεί να αποτελέσουν σημαντικό παράγοντα στην ανάπτυξη συμπαραγωγών καθώς και την εναρμόνιση των φορολογικών πρακτικών για την αποφυγή διπλής φορολόγησης. Οι παραγωγοί και οι σκηνοθέτες κρίνουν ότι η Επιτροπή πρέπει να ζητήσει από όλα τα κράτη μέλη να διευκολύνουν τη δημιουργία εξειδικευμένων, εθνικών ή ευρωπαϊκών τραπεζών ή εταιρειών επιχειρηματικών κεφαλαίων με ιδιωτική χρηματοδότηση και να ενθαρρύνουν τα κράτη μέλη που δεν το έχουν πράξει, να εισαγάγουν φορολογικά μέτρα για την ενθάρρυνση των επενδύσεων στον οπτικοακουστικό τομέα. Σειρά σχολιαστών αναφέρεται σε φορολογικά μέτρα (κυρίως σε φοροαπαλλαγές) που χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση μη ευρωπαϊκών παραγωγών. Οι ιδιοκτήτες κινηματογραφικών αιθουσών κρίνουν ότι η Επιτροπή πρέπει να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να μειώσουν τους έμμεσους φόρους στα εισιτήρια στο ίδιο επίπεδο με εκείνους που επιβάλλονται για άλλα πολιτιστικά προϊόντα.

Hier stellen sich zwei miteinander verknüpfte Probleme; zum einen geht es um die unterschiedliche Einstufung audiovisueller Werke je nach den verschiedenen Vertriebsformen innerhalb der Mitgliedstaaten, und zum anderen um die Unterschiede zwischen den Mitgliedstaaten in Bezug auf dieselben Vertriebsformen. Audiovisuelle Werke werden in der Regel nach ihrem Inhalt eingestuft, und danach bestimmt sich, für welches Alter sie als geeignet gelten.

Υπάρχει ευρύτατη σύγκλιση απόψεων από τους διάφορους ενδιαφερόμενους παίκτες ότι πρέπει να ισχύουν μειωμένα ή μηδενικά ποσοστά ΦΠΑ στα οπτικοακουστικά πολιτιστικά προϊόντα και υπηρεσίες. Συνεπώς, πολλοί σχολιαστές υποστηρίζουν ότι το παράρτημα H της 6ης οδηγίας περί ΦΠΑ [25] πρέπει να επεκταθεί ώστε να καλύπτει είτε ορισμένα μέρη του τομέα (υπηρεσίες βίντεο και σε άμεση σύνδεση) είτε το σύνολο του τομέα. Ορισμένες εθνικές αρχές ωστόσο αμφισβητούν την ανάγκη για ανάπτυξη μέτρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο μολονότι άλλοι θεωρούν ότι το θέμα αυτό πρέπει να συζητηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Zur Frage der Unterschiede zwischen den Mitgliedstaaten wurde in einigen Beiträgen (insbesondere von nationalen Behörden) die Ansicht vertreten, diese seien auf kulturelle Unterschiede zurückzuführen und stellten keine wesentliche Beeinträchtigung der Möglichkeiten der Verbreitung dar, so dass auf einzelstaatlicher Ebene darüber entschieden werden solle. Andere sprachen sich für Maßnahmen zur Lösung dieses Problems aus, räumten jedoch ein, dass sich eine europaweite Harmonisierung der Einstufungssysteme für audiovisuelle Werke wegen der unterschiedlichen kulturellen Traditionen und Eigenheiten als schwierig erweisen könnte. Befürwortet wurde eine verstärkte Zusammenarbeit der zuständigen Behörden und Bewertungsstellen, um die Diskrepanzen zwischen den Mitgliedstaaten und den verschiedenen Medien zu verringern und Modelle für die gegenseitige Anerkennung zu entwickeln. Manche vertraten die Meinung, die Rolle nationaler und europäischer Stellen könnte darin bestehen, die Zusammenarbeit der einschlägigen nationalen Behörden zu unterstützen und möglichst auf europäischer Ebene gemeinsame deskriptive Kriterien zu entwickeln.

[25] Οδηγία 77/388/EΕΚ της 17.05.1977 όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/41/ΕΚ της 19.01.01. Το παράρτημα H περιλαμβάνει σειρά θεμάτων που παρουσιάζουν πολιτιστικό ενδιαφέρον όπως βιβλία και εφημερίδες (συμπεριλαμβανομένου του δανεισμού τους) και εισιτήρια για πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις (κινηματογράφος, θέατρο, εκθέσεις, μουσεία, κλπ.) καθώς και την παροχή υπηρεσιών ραδιοτηλεοπτικής εκπομπής.

Hinsichtlich der Unterschiede zwischen den verschiedenen Vertriebsformen waren viele der Meinung, Inhalte sollten unabhängig von der jeweiligen Vertriebsart gleich behandelt werden. Harmonisierte Normen wurden gewünscht, da diese die Möoglichkeiten der Verbreitung europäischer Werke verbessern könnten. Die Eignung des Materials müsse nach einheitlicheren und kohärenteren Maßstäben für alle Medien entsprechend den gesetzlichen Zielsetzungen und Grundsätzen für die Regelung der Inhalte beurteilt werden. Die Lösung könne darin bestehen, eine für alle audiovisuellen Medien geltende einheitliche europäische Bewertungsnorm auszuarbeiten, die Verbrauchern und Anbietern gleichermaßen zugute käme und sich deshalb positiv auf Produktion und Möglichkeiten der Verbreitung europäischer audiovisueller Werke auswirken würde.

Η διαδικασία που προβλέπεται από την οδηγία προβλέπει ότι η αναθεώρηση θα πραγματοποιηθεί βάσει έκθεσης από την Επιτροπή. Βάσει αυτής της έκθεσης το Συμβούλιο αναθεωρεί το πεδίο των μειωμένων ποσοστών ανά διετία. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα ύστερα από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να αποφασίσει να τροποποιήσει τον κατάλογο των αγαθών και υπηρεσιών στο παράρτημα H. Η Επιτροπή παρουσίασε την πολιτική της περί ΦΠΑ στην ανακοίνωση της 7ης Ιουνίου 2000 [26]. Στην ανακοίνωση αυτή η Επιτροπή δηλώνει ότι θα μεριμνήσει για την εναρμόνιση των ποσοστών και θα αξιολογήσει τον αντίκτυπο της δομής τους στη λειτουργία της ενιαίας αγοράς. Θα καταρτιστούν κατευθυντήριες γραμμές βάσει της ανάλυσης αυτής μόλις ολοκληρωθεί η αξιολόγηση του σημερινού δοκιμαστικού σχεδίου για τις υπηρεσίες έντασης εργασίας [27] (για τις οποίες μπορεί να εφαρμοστεί μειωμένο ποσοστό έως το Δεκέμβριο του 2002). Ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί στη χρήση μειωμένων ποσοστών ΦΠΑ στο πλαίσιο των προτεραιοτήτων της Κοινότητας στον εν λόγω τομέα.

In ihrem Bericht zur Empfehlung in Bezug auf den Jugendschutz und den Schutz der Menschenwürde [28] hat die Kommission die Notwendigkeit eines kohärenten Ansatzes für alle Medien hervorgehoben. Die Kommission beabsichtigt, diese Arbeit fortzusetzen und sich zu überlegen, welche Systeme zur Lösung dieses Problems in Frage kommen könnten, wobei sie den kulturellen Unterschieden zwischen den Mitgliedstaaten Rechnung tragen wird. Die Kommission ist sich der Bedeutung der kulturellen Aspekte von Einstufungen bewusst, über die in Übereinstimmung mit dem Subsidiaritätsprinzip und den in ihrem kürzlich veröffentlichten Weißbuch erläuterten Grundsätzen des Europäischen Regierens7 zu beschließen sein wird, hält es aber für erforderlich, sich noch näher mit der Rolle auseinander zu setzen, die Selbstregulierungssysteme - z. B. NICAM in den Niederlanden - spielen.

[26] Μια στρατηγική για τη βελτίωση της λειτουργίας του συστήματος ΦΠΑ στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς - COM (2000) 348 τελικό

[28] Evaluierungsbericht der Kommission an den Rat und das Europäische Parlament zur Anwendung der Empfehlung des Rates vom 24. September 1998 in Bezug auf den Jugendschutz und den Schutz der Menschenwürde, KOM(2001) 106 vom 27.2.2001,

[27] Εισήχθη με την οδηγία 1999/85/ΕΚ της 22.10.1999

Die Kommission wird den Erfahrungsaustausch über Einstufungen (einschließlich Selbstregulierung) fördern, um die Zusammenarbeit auf diesem Gebiet zu verstärken. Ferner hat sie die Absicht, eine Studie zur Einstufung von Kino-, Fernseh-, DVD- und Video-Filmen im EWR durchzuführen. Darin soll untersucht werden, worauf die Unterschiede in den Rechtsvorschriften der einzelnen Mitgliedstaaten oder bei Selbstregulierungsmaßnahmen zur Einstufung von Filmen zurückzuführen sind und wie sie sich auf deren spätere Vermarktung auswirken. Ferner soll ermittelt werden, ob diese unterschiedliche Einstufung die Erziehungsberechtigten von Minderjährigen unter Umständen verwirrt.

Η Επιτροπή σημειώνει τις απόψεις που εκφράζονται σχετικά με τη φορολόγηση στα πολιτιστικά αγαθά και υπηρεσίες και συγκεκριμένα το αίτημα να διευκολυνθούν εκείνα τα κράτη μέλη που το επιθυμούν, να επιβάλλουν μειωμένο ποσοστό ΦΠΑ σε όλα τα πολιτιστικά αγαθά και υπηρεσίες δίχως να γίνεται διάκριση μεταξύ διαφορετικών μορφών διανομής. Η Επιτροπή θα εξετάσει εάν θα ανταποκριθεί στο αίτημα αυτό στο πλαίσιο της αναθεώρησης του παραρτήματος H της 6ης οδηγίας για το ΦΠΑ, που θα πραγματοποιηθεί μετά το 2002. Η Επιτροπή θα εφιστήσει την προσοχή στη σημερινή δυνατότητα των κρατών μελών να εφαρμόζουν μειωμένο ποσοστό στα εισιτήρια των κινηματογράφων.

7. Weitere Massnahmen zur Verbesserung der Möglichkeiten der Verbreitung von Filmen

6. Καταταξη

Es liegen verschiedene Vorschläge zur Ausweitung der Produktion und des Vertriebs europäischer audiovisueller Werke vor, namentlich folgende:

Υπάρχουν δύο στενά συνδεδεμένα θέματα που αφορούν τις διαφορές στην κατάταξη ταινιών που γίνεται σε οπτικοακουστικά έργα στα κράτη μέλη για διαφορετικά μέσα διανομής και μεταξύ των κρατών μελών για το ίδιο μέσο διανομής. Τα οπτικοακουστικά έργα υποβάλλονται συνήθως σε κατάταξη του περιεχομένου τους, για να υποδεικνύεται η καταλληλότητά τους για τις αντίστοιχες ηλικιακές ομάδες.

Einige Stellungnahmen gingen dahin, dass sich die Kommission für die Bezuschussung der Produktion einsetzen und/oder die Mitgliedstaaten oder andere Organe dazu anregen solle, dies zu tun. In diesem Zusammenhang ist darauf hinzuweisen, dass die Kommission zusammen mit der Europäischen Investitionsbank (EIB) und dem Europäischen Investitionsfonds (EIF) die Initiative ,i2i-Audiovisual" lanciert hat, die das Programm MEDIA Plus für die Jahre 2001-2005 ergänzt und sich darauf konzentriert, die Wettbewerbsfähigkeit der Industrie zu verbessern und die kulturelle Vielfalt durch die Entwicklung von europäischen audiovisuellen Inhalten zu fördern. Die Kommission wird weiterhin alle finanziellen Maßnahmen prüfen, die sich zur Verbesserung der Produktion und der Möglichkeiten der Verbreitung europäischer audiovisueller Werke eignen.

Όσον αφορά το ζήτημα των διαφορών μεταξύ των κρατών μελών, κάποιοι σχολιαστές (κυρίως εκπρόσωποι εθνικών αρχών) θεωρούν ότι αυτές είναι το αποτέλεσμα πολιτιστικών διαφορών, ότι δεν επηρεάζουν σημαντικά την κυκλοφορία των έργων και ότι συνεπώς πρέπει να εξεταστούν σε εθνικό επίπεδο. Άλλοι είναι υπέρ της λήψης μέτρων για την αντιμετώπιση του θέματος αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι η εναρμόνιση των συστημάτων κατάταξης για τα οπτικοακουστικά έργα στην Ευρώπη μπορεί να είναι δύσκολη λόγω διαφορετικών πολιτιστικών παραδόσεων και ευαισθησιών. Υποστηρίζεται η αυξημένη συνεργασία των αρμόδιων αρχών και των οργάνων κατάταξης με στόχους τη μείωση των διαφορών μεταξύ κρατών μελών καθώς και μεταξύ των μέσων και την ανάπτυξη αμοιβαίας αναγνώρισης. Ορισμένοι σχολιαστές κρίνουν ότι ο ρόλος των εθνικών και των ευρωπαϊκών δημόσιων αρχών μπορεί να είναι η συνεργασία των οικείων αρχών με την ανάπτυξη, ενδεχομένως, κοινών κριτηρίων περιγραφής σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

In diesem Zusammenhang möchte die Kommission den positiven Ansatz hervorheben, der ihrer vor kurzem angenommenen Mitteilung über staatliche Beihilfen und Risikokapital [29]zugrunde liegt, an der sie sich in den nächsten fünf Jahren ausrichten wird. Die Mitteilung entspricht zum einen dem Engagement des Europäischen Rates, der die Risikokapitalförderung in Lissabon zu einem globalen Ziel der Gemeinschaft erklärt hat, und zum anderen der allgemeinen Politik der Kommission zur Förderung von Risikokapital in der Gemeinschaft [30] Die Kommission hat mehrere Regelungen der Mitgliedstaaten zur Einrichtung solcher Fonds genehmigt. Durch Förderung des Austauschs von Informationen und vorbildlichen Lösungen zwischen den Mitgliedstaaten und der Kommission könnten die besten Verfahren zur Unterstützung der Filmwirtschaft ermittelt werden; ferner sollte geprüft werden, welche Chancen zur Verwirklichung dieser Lösungen in den einzelnen Mitgliedstaaten bestehen. Dabei könnte es sich als sinnvoll erweisen, länderübergreifende Netzwerke europäischer Filmschaffender einzurichten. Andere hielten es für erforderlich, dass die Kommission den Mitgliedstaaten allgemeinen Grundsätze an die Hand gibt und sich mit grundlegenden Problemen auseinandersetzt; so seien nationale Konzepte erforderlich, um Behinderungen von grenzübergreifenden Produktionen oder der Verbreitung derselben zu vermeiden.

Όσον αφορά τις διαφορές μεταξύ των διαφορετικών μέσων διανομής πολλοί σχολιαστές εκφράζουν την άποψη ότι το περιεχόμενο πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο στους διαφορετικούς διαύλους διανομής. Διατυπώνονται αιτήματα για εναρμονισμένα πρότυπα καθώς αυτό αναμένεται να διευκολύνει την κυκλοφορία των ευρωπαϊκών έργων. Αναφέρεται το επιχείρημα ότι η καταλληλότητα του υλικού πρέπει να ελέγχεται σε πιο τακτική και συνεκτική βάση σε όλο το εύρος των μέσων, σύμφωνα με ένα σύνολο καταστατικών στόχων και αρχών για τη ρύθμιση του περιεχομένου. Η λύση θα μπορούσε να είναι η θέσπιση ενιαίων ευρωπαϊκών προτύπων για την κατάταξη των έργων σε όλα τα οπτικοακουστικά μέσα, πράγμα το οποίο θα ωφελούσε τόσο τους καταναλωτές όσο και τους προμηθευτές και συνεπώς θα επηρέαζε θετικά την παραγωγή και την κυκλοφορία των ευρωπαϊκών οπτικοακουστικών έργων.

[29] Amtsblatt C 235 vom 21.08.2001.

Στην έκθεσή της για τη σύσταση του Συμβουλίου για την προστασία των ανηλίκων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας [28], η Επιτροπή τόνισε την ανάγκη για μια συνεκτική προσέγγιση σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η Επιτροπή προτίθεται να συνεχίσει το έργο αυτό και να αξιολογήσει ποια συστήματα θα μπορούσαν να δημιουργηθούν για την αντιμετώπιση του προβλήματος λαμβάνοντας υπόψη τις πολιτιστικές διαφορές που υφίστανται μεταξύ των κρατών μελών. Η Επιτροπή αναγνωρίζει τις σημαντικές πολιτιστικές πτυχές που περικλείει το θέμα της κατάταξης των έργων, για το οποίο πρέπει να ληφθεί απόφαση σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της διακυβέρνησης όπως διευκρινίζεται μέσα στο πρόσφατο λευκό της βιβλίο, αλλά θεωρεί ότι πρέπει να διενεργηθεί περαιτέρω ανάλυση σχετικά με το ρόλο που διαδραματίζουν τα συστήματα αυτορρύθμισης όπως το NICAM στις Κάτω Χώρες.

[30] Risikokapital, Schlüssel zur Schaffung von Arbeitsplätzen in der Europäischen Union, SEK(1998) 552 endg. vom 31.3.98.

[28] Η έκθεση αξιολόγησης από την Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο περί εφαρμογής της σύστασης του Συμβουλίου της 24ης Σεπτεμβρίου 1998 για την προστασία των ανηλίκων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, COM(2001)106, 27.2.2001, http://europa.eu.int/comm/avpolicy/regul/new_srv/pmhd_en.htm

Es wurde vorgeschlagen, die Europäische Kommission solle ihre Initiative eLearning, die die Bildungs- und Kulturträger mobilisieren soll, um den Wandel der Bildungssysteme voranzubringen, nutzen, um die jungen EU-Bürger mit den klassischen europäischen Filmen vertraut zu machen.

Η Επιτροπή θα ενθαρρύνει ανταλλαγές εμπειριών όσον αφορά την κατάταξη των ταινιών (ώστε να συμπεριληφθεί η αυτορρύθμιση) με στόχο την αύξηση της συνεργασίας στο εν λόγω θέμα. Από την άποψη αυτή η Επιτροπή προτίθεται να ξεκινήσει μελέτη σχετικά με την κατάταξη ταινιών για τον κινηματογράφο, την τηλεόραση, για DVD και βιντεοκασέτες στον ΕΟΧ. Η μελέτη θα αξιολογήσει τους λόγους και τον αντίκτυπο των διαφορών μεταξύ των διαφορετικών εθνικών νομοθεσιών όσον αφορά τα μέτρα αυτορρύθμισης για την κατάταξη ταινιών κατά τη συνακόλουθη διάθεσή τους στην αγορά. Θα αναλύσει επίσης εάν οι διαφορές αυτές στην κατάταξη ενδέχεται να δημιουργούν σύγχυση σε όσους έχουν υπό την ευθύνη τους ανηλίκους.

Schließlich wurde auch die Schaffung eines Fernsehkanals der Europäischen Union befürwortet, der ,europäische Filme" senden soll.

7. άλλα μετρα για τη βελτιωση τησ κυκλοφοριασ των ταινιων

Die Kommission hält den Austausch von Informationen und vorbildlichen Lösungen in diesem Sektor für ausgesprochen wichtig. Die audiovisuelle Produktion ist eine äußerst komplizierte Wirtschaftsbranche, die sich zurzeit einer ganzen Reihe von Herausforderungen der Technologie und des Marktes stellen muss. Die Kommission beabsichtigt, eine Expertengruppe einzurichten, die diese Fragen diskutieren und der Kommission Anregungen für die Ausarbeitung ihrer Politik auf diesem Gebiet geben soll. Diese Gruppe sollte über ein multidisziplinäres Fachwissen verfügen. Aufgabe der Gruppe wäre es, Informationen und Ideen für technologische Lösungen sowie für die Marktentwicklung im Bereich der audiovisuellen Produktion zu sammeln. Die Gruppe sollte nicht die Mitgliedstaaten als solche vertreten, sondern Erfahrung und Wissen aus allen Mitgliedstaaten zusammentragen.

Διατυπώνεται σειρά από διαφορετικές ιδέες για την αύξηση της παραγωγής και κυκλοφορίας ευρωπαϊκών οπτικοακουστικών έργων και κυρίως:

Die Kommission wird prüfen, welche Maßnahmen im Rahmen der Initiative eLearning getroffen werden könnten, um die Bildung im audiovisuellen Bereich fortzuentwickeln und die jungen EU-Bürger mit europäischen Filmen vertraut zu machen.

Πολλοί σχολιαστές κρίνουν ότι η Επιτροπή πρέπει να ενθαρρύνει τη χρηματοδότηση του τομέα της παραγωγής και/ή να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη ή άλλα ιδρύματα να πράξουν το ίδιο. Πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή, από κοινού με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕ) και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων (ΕΤΕ) ξεκίνησε την «πρωτοβουλία i2i για τα οπτικοακουστικά μέσα», που συμπληρώνει το πρόγραμμα Media plus για το 2001-2005 και επικεντρώνεται τόσο στους βιομηχανικούς στόχους ανταγωνισμού όσο και στην προαγωγή της πολιτιστικής πολυμορφίας που εμπεριέχεται στην προαγωγή του ευρωπαϊκού οπτικοακουστικού περιεχομένου. Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να εξετάζει όλα τα κατάλληλα οικονομικά μέτρα για τη βελτίωση της παραγωγής και την κυκλοφορία των ευρωπαϊκών οπτικοακουστικών έργων.

Die Kommission hat außerdem vor, eine Studie zur Ermittlung und Bewertung von Finanzströmen in der europäischen Filmwirtschaft auf der Grundlage einer Analyse der Finanzunterlagen einer Reihe von ausgewählten Filmen, die zwischen 1996 und 2000 vermarktet wurden, durchzuführen. Im Rahmen der Studie sollen die wichtigsten Faktoren ermittelt und bewertet werden, die die wirtschaftliche Seite der Filmbranche prägen. Es sollen insbesondere die verschiedenen Projektphasen analysiert werden, d. h. Produktionsvorbereitung, Entwicklung, Produktion, Postproduktion, Werbung, Vertrieb, Import und Export. Ferner soll analysiert werden, inwiefern sich mögliche Verknüpfungen zwischen bestimmten Investoren und der Höhe der Rendite auf den Erfolg der Filme ausgewirkt haben.

Από την άποψη αυτή η Επιτροπή τονίζει τη θετική προσέγγιση που σημειώθηκε στην πρόσφατη ανακοίνωση που εγκρίθηκε περί κρατικών ενισχύσεων και επιχειρηματικών κεφαλαίων [29], την οποία θα εφαρμόσει για την επόμενη πενταετία. Το κείμενο αυτό ευθυγραμμίζεται με τη δέσμευση σχετικά με τα επιχειρηματικά κεφάλαια που ορίστηκε ως ευρύτερος κοινοτικός στόχος στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη Λισσαβώνα και με τη γενική πολιτική της Επιτροπής για την προώθηση των επιχειρηματικών κεφαλαίων στην Κοινότητα [30]. Η Επιτροπή ενέκρινε σειρά σχεδίων που ξεκίνησαν τα κράτη μέλη για τη δημιουργία αυτών των ταμείων. Ενθάρρυνε την ανταλλαγή πληροφοριών και δοκιμασμένων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής για τον εντοπισμό των καλύτερων μέσων με τα οποία τα διάφορα κράτη μέλη θα μπορούσαν να ενισχύσουν τον τομέα του κινηματογράφου και να εξετάσουν ευκαιρίες για την ανάπτυξή τους σε κάθε κράτος μέλος. Υπό την έννοια αυτή είναι χρήσιμο να δημιουργηθούν διεθνή δίκτυα ευρωπαίων επαγγελματιών στον τομέα του κινηματογράφου. Άλλοι εντόπισαν την ανάγκη να ορίσει η Επιτροπή ευρείες αρχές για τα κράτη μέλη και να αντιμετωπίσει καίρια ζητήματα όπως είναι η ανάγκη να αποφεύγεται μέσα στις εθνικές προσεγγίσεις η παρεμπόδιση διασυνοριακών παραγωγών ή κυκλοφορίας ταινιών.

8. Fragen, die im Rahmen der Überarbeitung der Fernseh-Richtlinie im Jahr 2002 [31]zu prüfen sind

[29] Επίσημη Εφημερίδα C 235 της 21.08.2001

[31] €berarbeitung gemäss Art. 26 der Richtlinie; siehe http://europa.eu.int/avpolicy/regul/regul_de.htm

[30] Επιχειρηματικά κεφάλαια, κλειδί για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, SEC (1998) 552 τελικό, 31.3.98

8.1. Definitionen

Υποστηρίχθηκε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να χρησιμοποιήσει την πρωτοβουλία «eLearning» που επιζητεί να κινητοποιήσει την εκπαιδευτική και πολιτιστική κοινότητα, ώστε να επιταχυνθούν οι αλλαγές στα εκπαιδευτικά συστήματα και να γνωρίσουν τις κλασικές ευρωπαϊκές ταινίες οι νέοι ευρωπαίοι πολίτες.

Definition eines europäischen Werkes: Was ein europäisches Werk ist, wird auf der internationalen, gemeinschaftlichen und nationalen Ebene unterschiedlich definiert. Vor allem ist zu untersuchen, ob es erforderlich ist, sich auf europäischer Ebene auf eine Definition zu einigen, wie sehr diese ins Detail gehen sollte und ob sie je nach dem verschiedenen Zwecken, für die sie vorgesehen ist, verbindlich sein sollte. In den Mitgliedstaaten hat der Begriff ,europäische Werke" sehr unterschiedliche Bedeutungen. Zum Teil wird argumentiert, diese Unterschiede könnten den freien Verkehr europäischer Produktionen behindern. Die Begriffsbestimmungen wurden von den Mitgliedstaaten ausgearbeitet, um zum einen den Bestimmungen der Fernseh-Richtlinie nachzukommen; zum anderen dienen sie der Anwendung nationaler Beihilferegelungen für audiovisuelle Werke.

Τέλος υποστηρίζεται η ιδέα της δημιουργίας τηλεοπτικού καναλιού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την μετάδοση «Ευρωπαϊκών ταινιών».

Man war sich weitgehend einig, dass die Frage der ,Definition" für alle Arten von Produktionen von Bedeutung ist. In vielen Stellungnahmen wurde unterstrichen, dass der jeweilige Kontext zu berücksichtigen sei, insbesondere Beihilferegelungen, Koproduktionen usw., und dass hier ein Zusammenhang mit der Überarbeitung der Fernseh-Richtlinie im Jahr 2002 bestehe. Zum Teil wurde die Meinung vertreten, die Verfolgung einiger politischer Zielsetzungen werde durch eine harmonisierte Definition oder zumindest durch eine Abstimmung oder gegenseitige Anerkennung der Definitionen der Mitgliedstaaten erleichtert. Dadurch könnte die Herstellung europäischer Koproduktionen und die Kombination verschiedener (nationaler oder europäischer) Fördermodelle vereinfacht werden.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η ανταλλαγή πληροφοριών και δοκιμασμένων πρακτικών είναι μεγάλης σημασίας για τον τομέα. Η βιομηχανία οπτικοακουστικής παραγωγής είναι εξαιρετικά περίπλοκη και αντιμετωπίζει σειρά προκλήσεων τόσο στον τομέα της τεχνολογίας όσο και στον τομέα της αγοράς. Η Επιτροπή προτίθεται να δημιουργήσει ομάδα εμπειρογνωμόνων για να συζητηθούν τα θέματα αυτά και να δοθεί το υλικό στην Επιτροπή με στόχο τη χάραξη πολιτικής στον τομέα αυτό. Η ομάδα αυτή πρέπει να συγκεντρώνει εμπειρογνώμονες από διαφορετικούς τομείς. Στόχος της πρέπει να είναι η παροχή πληροφοριών και ιδεών σχετικά με τις εξελίξεις τόσο στο χώρο της τεχνολογίας όσο και στο χώρο της αγοράς στον τομέα της τηλεοπτικής παραγωγής. Δεν πρέπει να αντιπροσωπεύει τα ίδια τα κράτη μέλη αλλά να συγκεντρώνει την εμπειρία και τη γνώση που διαθέτουν.

In mehreren Beiträgen (u. a. der Fernsehveranstalter und nationaler Stellen) wurde die Ansicht vertreten, die festgestellten Unterschiede bei den Begriffsbestimmungen erschwerten die grenzüberschreitende Produktion nicht. Andere (vor allem Film- und Fernsehproduzenten) waren der Ansicht, die Existenz unterschiedlicher Definitionen wie auch die unterschiedlichen nationalen Auslegungen derselben erschwere jede klare Abschätzung der wirtschaftlichen Entwicklung der gesamten europäischen Produktionsbranche. Auch in der Frage, ob eine genauere Definition gemeinschaftsrechtlich festgelegt werden sollte, waren die Meinungen geteilt. Einige hielten dies nicht für erforderlich, während andere sich für eine Harmonisierung aussprachen.

Η Επιτροπή θα εξετάσει ποιες ενέργειες μπορούν να γίνουν στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «eLearning» για την ανάπτυξη της εκπαίδευσης στην εικόνα καθώς και της γνωριμίας των νεαρών Ευρωπαίων με τις ευρωπαϊκές ταινίες.

Verschiedene Ansichten wurden auch in Bezug auf die Kriterien geäußert, die der Definition zugrunde liegen sollen. Während einige die Vorzüge einer möglichst weiten Definition herausstrichen, sprachen sich andere für strengere Maßstäbe oder für kulturelle oder wirtschaftliche Kriterien aus. Einige Kriterien wie die Kontrolle von Rechten waren umstritten. Andere wiederum schlugen Kriterien wie z. B. eine arbeitnehmerbezogene Definition oder ,kulturelle" Elemente vor.

Η Επιτροπή προτίθεται επίσης να ξεκινήσει μελέτη για τον εντοπισμό και την αξιολόγηση των χρηματοοικονομικών ροών στην ευρωπαϊκή βιομηχανία του κινηματογράφου, βασισμένη στην ανάλυση των οικονομικών επιδόσεων επιλεγμένου αριθμού ταινιών που κυκλοφόρησαν στις αίθουσες μεταξύ 1996 και 2000. Η μελέτη αυτή θα εντοπίσει και θα αξιολογήσει τους βασικούς παράγοντες που καθορίζουν τα οικονομικά χαρακτηριστικά του κινηματογραφικού τομέα. Θα αναλύσει ιδίως τις διάφορες φάσεις σχεδιασμού του πρώτου σταδίου της παραγωγής, της παραγωγής, της μεταπαραγωγικής διαδικασίας, της προώθησης, της διανομής, καθώς και της διανομής στο εξωτερικό και στο εσωτερικό της χώρας. Θα γίνει επίσης περιγραφή του αντικτύπου που μπορεί να είχαν στις επιδόσεις της ταινίας πιθανές σχέσεις μεταξύ συγκεκριμένων επενδυτών και του ύψους των εσόδων.

Definition eines unabhängigen Produzenten: In Europa gibt es die verschiedensten Definitionen der Begriffe ,unabhängiger Produzent" bzw. ,unabhängige Produktion". Viele Mitgliedstaaten begrenzen mit dem Begriff des unabhängigen Produzenten den Kreis derjenigen, die aus nationalen Beihilferegelungen gefördert werden können. Somit wurde über die Bedeutung des ,Unabhängigkeits"-Begriffes und über die Kriterien diskutiert, nach denen die Unabhängigkeit eines Produzenten beurteilt werden kann.

8. θεματα που πρεπει να εξεταστουν κατα την αναθεωρηση ΤΟ 2002 [31] τησ οδηγιασ «τηλεοραση χωρισ συνορα»

Weitgehend einig war man sich darüber, dass zunächst die politischen Zielsetzungen geklärt werden müssten, insbesondere im Lichte der neuen Strukturen der Branche. Zum Teil wurde auf ein potenzielles Spannungsverhältnis zwischen dem Ziel, die Wettbewerbsfähigkeit der europäischen Filmwirtschaft zu erhöhen, und dem Ziel, die kulturelle Vielfalt in Europa zu fördern, verwiesen. Das letztere Ziel entspreche wohl dem ursprünglichen Zweck der Fernseh-Richtlinie, nämlich die Entstehung neuer Quellen der Fernsehproduktion anzuregen, und zwar insbesondere durch Förderung neuer KMU, die mit den etablierten Produzenten konkurrieren können. Dies würde bedeuten, dass der Schutz des jetzigen Systems in erster Linie den KMU zugute kommen und nicht auf größere, den Fernsehveranstaltern nahe stehende Unternehmen ausgedehnt werden sollte. Hierzu wurde angemerkt, Produzenten und Fernsehveranstalter ließen sich nicht mehr so eindeutig voneinander abgrenzen, da sie oft zu vertikal integrierten Konzernen gehörten und das Beziehungsgeflecht daher immer komplizierter werde. Jede Definition müsse somit Interessenverknüpfungen mit verschiedenen Beteiligten der audiovisuellen Wertschöpfungskette berücksichtigen. Es gab einige Befürworter einer europäischen Definition, die sicherstellen könnte, dass der Begriff in allen Mitgliedstaaten gleich ausgelegt würde. Allgemein wurde die Ansicht vertreten, die Frage solle im Zuge der Überarbeitung der Fernseh-Richtlinie geprüft werden.

[31] Η αναθεώρηση προβλέπεται στο άρθρο 26 της οδηγίας. βλ. http://europa.eu.int/comm/avpolicy/regul/regul_en.htm

Auf den Unterschied zwischen den Begriffen ,unabhängiger Produzent" und ,unabhängige Produktion" wiesen die Produzenten und Regisseure hin. Zahlreiche Stimmen verwiesen auf den bedeutenden Beitrag unabhängiger Produzenten zur Förderung der kulturellen Vielfalt. Hinsichtlich der Kriterien, die herangezogen werden könnten, wurde von einigen die Ansicht vertreten, Ausgangspunkt müsse der einschlägige Erwägungsgrund der Fernseh-Richtlinie sein (31. Erwägungsgrund).

8.1. Ορισμοί

Uneinig waren sich vor allem die Fernsehveranstalter und Produzenten in der Frage, ob als Kriterium auch eine zeitliche Begrenzung der Übertragbarkeit von Rechten der Produzenten auf die Fernsehveranstalter herangezogen werden sollte. Die Fernsehveranstalter waren der Meinung, ein Eingriff auf europäischer Ebene, der die Rechte der Fernsehveranstalter zeitlich oder in sonstiger Weise beschränke, sei nicht zu rechtfertigen und widerspreche nicht nur den Zielen der europäischen audiovisuellen Politik, sondern wirke sich auch auf den Wettbewerb nachteilig aus. Die Produzenten meinten, die Rückübertragung traditioneller Rechte auf den Produzenten und eine faire Aushandlung neuer Medienrechte (vgl. Punkt 2.4) könne sich nur positiv auf die Möglichkeiten der Verbreitung audiovisueller Werke auswirken und dazu führen, dass den neuen Plattformen mehr und bessere europäische Inhalte zur Verfügung stehen.

Ο ορισμός του ευρωπαϊκού έργου: υπάρχουν διάφοροι ορισμοί για το τι νοείται ως ευρωπαϊκό έργο σε διεθνές, κοινοτικό και εθνικό επίπεδο. Τα κύρια σημεία που εντοπίστηκαν είναι το εάν υπάρχει ανάγκη για τη δημιουργία συμφωνημένου ορισμού σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με πόση λεπτομέρεια πρέπει να διατυπωθεί ο ορισμός αυτός και εάν πρέπει να είναι υποχρεωτικός για τις διάφορες προβλεπόμενες χρήσεις. Σε επίπεδο κρατών μελών υπάρχουν διάφοροι ορισμοί για το τι σημαίνει «ευρωπαϊκά έργα». Διατυπώθηκε το επιχείρημα ότι οι διαφορές μπορεί να δημιουργήσουν εμπόδια στην κυκλοφορία των ευρωπαϊκών παραγωγών. Οι ορισμοί αυτοί εγκρίθηκαν σε επίπεδο κρατών μελών τόσο για την εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας για την τηλεόραση χωρίς σύνορα όσο και για την εφαρμογή εθνικών σχεδίων υποστήριξης για τα οπτικοακουστικά έργα.

Als Schlüsselkriterien wurden u. a. vorgeschlagen: freie Wahl der Produktionseinrichtungen, freie Wahl des internationalen Vertriebs, Mehrheitsbeteiligung, Eigentumsverhältnisse, Aktienbesitz. Andere schlugen vor, bei der Begriffsbestimmung bei der ,Unabhängigkeit" anzusetzen, um die Unterscheidung zwischen Fernsehveranstaltern und Produzenten beizubehalten. Viele (öffentlich-rechtliche und kommerzielle) Fernsehsender waren der Ansicht, die geltende Definition der ,Unabhängigkeit vom Fernsehveranstalter" müsse geändert werden, um der Branchenentwicklung - insbesondere der zunehmenden Konzentration und der Entstehung von Medienkonzernen sowie der Existenz anderer Plattformen, die wiederum mit den Fernsehveranstaltern verbunden sind - Rechnung zu tragen.

Είναι κοινώς παραδεκτό ότι το θέμα των «ορισμών» είναι σημαντικό για όλα τα είδη παραγωγής. Πολλοί σχολιαστές τονίζουν την ανάγκη οι ορισμοί αυτοί να λαμβάνουν υπόψη το συναφές πλαίσιο, κυρίως τα σχέδια υποστήριξης, τις συμπαραγωγές, κ.λπ. και τονίζει τη σχέση με την αναθεώρηση της οδηγίας για την τηλεόραση χωρίς σύνορα το 2002. Ορισμένοι εκφράζουν την άποψη ότι κάποιοι πολιτικοί στόχοι θα επωφεληθούν από έναν εναρμονισμένο ορισμό ή, εναλλακτικά, από το συντονισμό ή την αμοιβαία αναγνώριση των ορισμών των κρατών μελών. αυτό θα μπορούσε να απλοποιήσει τη δημιουργία ευρωπαϊκών συμπαραγωγών και το συνδυασμό διαφορετικών (εθνικών ή ευρωπαϊκών) σχεδίων υποστήριξης.

Im Hinblick auf die Brauchbarkeit dieser Definition für die Anwendung der gemeinschaftlichen Wettbewerbsregeln wurde vorgeschlagen, dass die Frage der Unabhängigkeit der Produktion bei der Prüfung von Unternehmenszusammenschlüssen und Joint Ventures berücksichtigt werden könne, um sicherzustellen, dass die Branche (die sich zum Großteil aus KMU zusammensetzt) nicht geschädigt wird. Dabei sei insbesondere auf die Kontrolle der Produktion, den Zugang zu Vertriebskanälen und die Aufrechterhaltung der Rechte Unabhängiger in Bezug auf Kataloge zu achten.

Ορισμένοι σχολιαστές (συμπεριλαμβανομένων τηλεοπτικών σταθμών και εθνικών αρχών) εκφράζουν την άποψη ότι οι διαφορές που διαπιστώνονται στον ορισμό δεν δημιουργούν δυσκολίες για τη διασυνοριακή παραγωγή. Άλλοι (κυρίως κινηματογραφικοί και τηλεοπτικοί παραγωγοί) θεωρούν ότι η ύπαρξη διαφορετικών ορισμών, καθώς και οι διαφορετικές εθνικές ερμηνείες αυτών, εμποδίζει κάθε προσπάθεια για σαφή αξιολόγηση της οικονομικής ανάπτυξης της ευρωπαϊκής βιομηχανίας παραγωγής στο σύνολό της. Οι απόψεις επίσης διχάζουν ως προς τα εάν πρέπει να συμπεριληφθεί ένας πιο λεπτομερής ορισμός στην κοινοτική νομοθεσία ενώ κάποιοι δηλώνουν πως αυτό δεν είναι αναγκαίο και άλλοι απευθύνουν έκκληση για εναρμόνιση.

Die Kommission ist davon überzeugt, dass die hier geführte Diskussion nützliche Denkanstöße für die bereits laufenden Studien zur Vorbereitung der Überarbeitung der Fernseh-Richtlinie im Jahr 2002 geliefert hat, und möchte die Frage in diesem Rahmen weiter verfolgen. Sie nimmt zur Kenntnis, dass bei der Überarbeitung besonders auf die zu angestrebten Ziele zu achten sein wird, insbesondere auf die Notwendigkeit, die kulturelle Vielfalt zu fördern, auf die Bedeutung der Definition in diesem Zusammenhang sowie auf das breite Spektrum der in Frage kommenden Kriterien.

Όσον αφορά τα κριτήρια που πρέπει να υιοθετηθούν, εκφράζονται διαφορετικές απόψεις. Οι απόψεις διχάζονται μεταξύ του οφέλους από τη διατύπωση ενός ευρύτερου δυνατού ορισμού ή μιας πιο αυστηρής προσέγγισης και των πολιτιστικών ή οικονομικών κριτηρίων. Ορισμένα κριτήρια όπως ο έλεγχος των πνευματικών δικαιωμάτων αποτελούν θέμα διαφωνίας. Άλλοι σχολιαστές θέτουν κριτήρια όπως αυτό της χρήσης ενός ορισμού ο οποίος να βασίζεται στο εργατικό δυναμικό, ή σε «πολιτιστικά» στοιχεία.

8.2. Probleme der Medienabfolge und der Online-Rechte

Ο ορισμός του ανεξάρτητου παραγωγού: υπάρχουν διαφορετικοί ορισμοί για το τι σημαίνει «ανεξάρτητος παραγωγός» και «ανεξάρτητη παραγωγή» στην Ευρώπη. Πολλά κράτη μέλη χρησιμοποιούν την έννοια του ανεξάρτητου παραγωγού για να ορίσουν τους δικαιούχους σχεδίων κρατικών ενισχύσεων. Τίθενται τα θέματα της έννοιας της «ανεξαρτησίας» και των κριτηρίων που πρέπει να ισχύουν για τον ορισμό της ανεξαρτησίας ενός παραγωγού.

Dieser Punkt betrifft die zeitliche Abfolge der Phasen für die wirtschaftliche Verwertung von Filmen in den Mitgliedstaaten der Europäischen Union, die auf Vereinbarungen zwischen den einschlägigen Wirtschaftsakteuren beruht [32]. Nach dem Gemeinschaftsrecht haben die Mitgliedstaaten dafür zu sorgen, dass die ihrer Rechtshoheit unterliegenden Fernsehveranstalter Kinospielfilme nicht vor Ablauf der mit den Rechteinhabern vereinbarten Fristen ausstrahlen [33].

Υπάρχει ευρεία σύγκλιση απόψεων ως προς την ανάγκη για αποσαφήνιση των βασικών στόχων πολιτικής, κυρίως βάσει των νέων βιομηχανικών δομών. Ορισμένοι σχολιαστές σημειώνουν την ενδεχόμενη ένταση μεταξύ των στόχων της αύξησης του ευρωπαϊκού ανταγωνισμού και της προαγωγής της πολιτιστικής πολυμορφίας στην Ευρώπη. Ο τελευταίος αυτός στόχος ευθυγραμμίζεται μάλλον με τους αρχικούς στόχους της οδηγίας για την τηλεόραση χωρίς σύνορα για την τόνωση της δημιουργίας νέων πηγών τηλεοπτικής παραγωγής, κυρίως ευνοώντας τη δημιουργία ΜΜΕ που θα λειτουργήσουν ανταγωνιστικά με τους σημερινούς καθιερωμένους παραγωγούς. Θα σήμαινε περισσότερο την επικέντρωση της προστασίας που προσφέρεται από το σημερινό σύστημα στις ΜΜΕ παρά την επέκτασή του σε μεγαλύτερες ομάδες που συνδέονται με ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς. Σημειώνεται επίσης σχετικά ότι η διαφορά μεταξύ παραγωγών και τηλεοπτικών σταθμών δεν είναι τόσο σαφής όσο στο παρελθόν καθώς συχνά αποτελούν μέρος πλήρως ολοκληρωμένων ομίλων και συνεπώς η σχέση τους είναι ολοένα και πιο περίπλοκη. Κάθε ορισμός πρέπει, συνεπώς, να περιλαμβάνει συνδέσμους με συμφέροντα σε διαφορετικά μέρη της οπτικοακουστικής αλυσίδας αξίας. Υποστηρίζεται αρκετά η ιδέα ενός ευρωπαϊκού ορισμού που θα μπορούσε να εξασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη χρησιμοποίησαν την ίδια ερμηνεία. Η γενική άποψη είναι ότι το θέμα πρέπει να εξεταστεί κατά την αναθεώρηση της οδηγίας για την τηλεόραση χωρίς σύνορα.

[32] Diese Vereinbarungen werden in Deutschland, Frankreich und Portugal durch Rechtsvorschriften ergänzt.

Ο διαχωρισμός μεταξύ των εννοιών του ανεξάρτητου παραγωγού και της ανεξάρτητης παραγωγής τονίζεται τόσο από παραγωγούς όσο και από σκηνοθέτες. Η σημαντική συμβολή ανεξάρτητων παραγωγών τονίζεται από μεγάλο αριθμό σχολιαστών, κυρίως εν όψει της ανάγκης για την προαγωγή πολιτιστικής πολυμορφίας. Όσον αφορά πιθανά κριτήρια που μπορεί να χρησιμοποιηθούν, σειρά σχολιαστών εκφράζουν την άποψη ότι το σημείο έναρξης πρέπει να είναι η σχετική παραπομπή στην οδηγία για την τηλεόραση χωρίς σύνορα (Αιτιολογική σκέψη 31).

[33] Artikel 7 der geänderten Fernseh-Richtlinie.

Σημειώνεται διαφωνία κυρίως μεταξύ τηλεοπτικών σταθμών και παραγωγών ως προς το εάν τα κριτήρια πρέπει να περιλαμβάνουν περιορισμό στη διάρκεια της μεταφοράς των πνευματικών δικαιωμάτων από τους παραγωγούς στους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς. Οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί θεωρούν ότι κάθε παρέμβαση σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την εισαγωγή χρονικού ή άλλου περιορισμού στην κατοχή πνευματικών δικαιωμάτων από ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς είναι αδικαιολόγητη και αντίθετη προς τους στόχους της ευρωπαϊκής οπτικοακουστικής πολιτικής και θα είχε αρνητικές συνέπειες στον ανταγωνισμό. Οι παραγωγοί θεωρούν ότι η αναμεταβίβαση παραδοσιακών πνευματικών δικαιωμάτων στον παραγωγό και η δίκαιη διαπραγμάτευση νέων δικαιωμάτων προβολής μέσω των ΜΜΕ (βλ. παρακάτω 2.4) μόνον όφελος θα προσφέρει στην κυκλοφορία οπτικοακουστικών έργων και θα αυξήσει την ποσότητα και την ποιότητα του ευρωπαϊκού περιεχομένου που διατίθεται σε νέες πλατφόρμες διανομής.

Es bestand weitgehendes Einvernehmen darüber, dass diese Regelung ausreicht, und dass - die Gewährleistung des Grundsatzes der Medienabfolge auf europäischer Ebene einmal vorausgesetzt - die Fristen für die Aufführung von Filmen weiterhin von den betroffenen Parteien durch Vereinbarung festgelegt werden sollten. Teilweise wurde eine Harmonisierung dieser Praxis als kontraproduktiv angesehen. Andere befürworteten die Selbstregulierung.

Τα βασικά κριτήρια που προτείνονται περιλαμβάνουν την ελεύθερη επιλογή εγκαταστάσεων, την ελεύθερη επιλογή διεθνούς διανομής, την προϋπόθεση ενός μέγιστου ποσοστού συμμετοχής, την κυριότητα των επιχειρήσεων και των μετοχών. Άλλοι προτείνουν κάθε ορισμός να επικεντρώνεται στην έννοια της «ανεξαρτησίας» ώστε να διατηρείται η διαφορά μεταξύ ραδιοτηλεοπτικών σταθμών και παραγωγών. Πολλοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί (δημόσιοι και ιδιωτικοί) θεωρούν ότι ο σημερινός ορισμός της «ανεξαρτησίας από έναν ραδιοτηλεοπτικό σταθμό» πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να αντικατοπτρίζει τις εξελίξεις στον τομέα, κυρίως την αυξανόμενη συγκέντρωση και δημιουργία ομίλων ΜΜΕ καθώς και την παρουσία άλλων κατηγοριών πλατφόρμας που συνδέονται με τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς.

Die neuen Probleme, die sich hinsichtlich der Definition von Online-Rechten und neuen Medienrechten im Zuge des Online-Vertriebs europäischer Produktionen stellen, wurden ausgeleuchtet. Es wurde um Stellungnahmen zu der Frage gebeten, welche Auswirkungen auf die verschiedenen Akteure der Wertschöpfungskette (Bündelung von Rechten usw.) zu erwarten sind. Hinsichtlich der Notwendigkeit einer Kategorisierung von Rechten gingen die Meinungen der Fernsehveranstalter und der Produzenten auseinander. Die Produzenten hielten eine Kategorisierung und eine Definition der verschiedenen Gruppen von Rechten für erforderlich.

Όσον αφορά τη χρήση του ορισμού αυτού για την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού, προτάθηκε να εξεταστεί το θέμα της ανεξάρτητης παραγωγής κατά τις συγχωνεύσεις και τη δημιουργία κοινών επιχειρήσεων ώστε να εξασφαλίζεται ότι ο τομέας (που αποτελείται κυρίως από ΜΜΕ) δεν θα επηρεαστεί αρνητικά. Αυτό πρέπει να περιλαμβάνει ιδίως τον έλεγχο της παραγωγής, την πρόσβαση στα δίκτυα διανομής και τη διατήρηση των δικαιωμάτων για τους ανεξαρτήτους όσον αφορά την εισαγωγή τους σε καταλόγους.

Im Allgemeinen vertraten die Produzenten die Ansicht, die Fernsehveranstalter hätten bereits neue Medienrechte erworben, ohne dass ihnen dadurch Mehrkosten entstanden seien, denn diese Rechte seien vertraglich nicht genau festgelegt und würden getrennt ausgehandelt. Die Fernsehveranstalter räumten ein, dass in Verhandlungen über solche Rechte festgelegt werden müsse, auf welches Plattformspektrum sich das Verwertungspotenzial erstreckt, und dass klare Abmachungen darüber getroffen werden müssten, ob der Vertrag solche zusätzlichen Rechte gegen Zahlung eines angemessenen Entgelts (derzeitige Praxis) ein- oder ausschließt. Außerdem waren sie der Ansicht, eine Intervention werde die Vertragsfreiheit beider Seiten einschränken.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο διάλογος που ξεκίνησε στο πλαίσιο αυτό θα προσφέρει χρήσιμο υλικό στις μελέτες που έχουν ξεκινήσει για την προετοιμασία της αναθεώρησης της οδηγίας «τηλεόραση χωρίς σύνορα» 2002 και προτίθεται να θέσει το εν λόγω θέμα στο πλαίσιο αυτό. Σημειώνει ότι η αναθεώρηση πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στους στόχους προς επίτευξη, κυρίως όσον αφορά την ανάγκη προαγωγής της πολιτιστικής πολυμορφίας και του ρόλου που διαδραματίζεται από τον ορισμό υπό την έννοια αυτή καθώς και όσον αφορά το ευρύ φάσμα πιθανών κριτηρίων προς αξιολόγηση.

Nach den Ergebnissen der Anhörung ist die Kommission der Auffassung, dass die zur Zeit geltende gemeinschaftsrechtliche Regelung die beste Lösung ist, da sie einen flexiblen Umgang mit der Ausübung von Rechten in verschiedenen Phasen der Medienabfolge ermöglicht. Sie nimmt die Bedenken der Produzenten im Hinblick auf eine Bündelung von Rechten zur Kenntnis und beabsichtigt, diese Frage im Zusammenhang mit der Definition des unabhängigen Produzenten zu prüfen, die im Rahmen der Überarbeitung der Fernseh-Richtlinie im Jahr 2002 neu bestimmt werden muss.

8.2. Θέματα που αφορούν τη χρονολογία των μέσων και τα δικαιώματα απευθείας σύνδεσης (on-line)

9. Nächste Schritte

Το θέμα αυτό αφορά τη χρονολογία των παραθύρων για την οικονομική εκμετάλλευση των ταινιών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που βασίζεται σε συμφωνίες μεταξύ των συναφών οικονομικών παραγόντων [32]. Στην κοινοτική νομοθεσία υφίσταται υποχρέωση για τα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν ότι οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί που υπάγονται στη δικαιοδοσία τους δεν μπορούν να προβάλλουν κινηματογραφικά έργα εκτός από τις περιόδους που έχουν συμφωνηθεί με τους κατόχους των πνευματικών δικαιωμάτων [33].

Die wesentlichen Grundsätze der audiovisuellen Politik der Gemeinschaft sind weiterhin uneingeschränkt gültig. Die Gemeinschaft wird diese Politik auf der Grundlage der geltenden Rechtsvorschriften und Fördermechanismen weiterentwickeln, jedoch auch prüfen, ob sie ihre Ziele mit neuen Instrumenten oder Initiativen erreichen kann. Entwicklungen der Technologie und des Marktes sind im Lichte der Notwendigkeit zu sehen, die kulturelle und sprachliche Vielfalt sowie das audiovisuelle Erbe Europas zu erhalten. Nach Ansicht der Kommission bieten sich mehrere Initiativen an, die zur Förderung der Möglichkeiten der Verbreitung von audiovisuellen Werken ergriffen werden könnten. Daher wird sie folgende Maßnahmen einleiten:

[32] Συμπληρώθηκε από τη γερμανική, γαλλική και πορτογαλική νομοθεσία.

[33] Άρθρο 7 της τροποποιημένης οδηγίας «τηλεόραση χωρίς σύνορα»

ZEITPLAN

Σημειώνεται ευρύτατη συμφωνία από τους σχολιαστές ως προς το ότι αυτό επαρκεί και ότι εφόσον η αρχή της χρονολογίας των μέσων είναι εγγυημένη σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι προθεσμίες για την εκμετάλλευση των ταινιών πρέπει να αφήνονται σε συμβατικές ρυθμίσεις μεταξύ των ενεχόμενων μερών. Ορισμένοι σχολιαστές κρίνουν ότι η εναρμόνιση πρακτικών θα έχει επιπτώσεις στην παραγωγή. Άλλοι υποστηρίζουν την αυτορρύθμιση.

>PLATZ FÜR EINE TABELLE>

Συζητήθηκαν τα νέα θέματα που τίθενται όσον αφορά τον καθορισμό των δικαιωμάτων όσον αφορά την απευθείας σύνδεση και τα νέα μέσα που δημιουργούνται από τη σε απευθείας σύνδεση διανομή της ευρωπαϊκής παραγωγής και ζητήθηκε να διατυπωθούν σχόλια σχετικά με τις συνέπειες για τους διάφορους φορείς στην αλυσίδα αξίας (αμοιβαία σύνδεση των δικαιωμάτων κ.λπ). Οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και οι παραγωγοί διαφώνησαν ως προς την ανάγκη για κατηγοριοποίηση των δικαιωμάτων, με τους παραγωγούς να θεωρούν ότι υπάρχει ανάγκη για κατηγοριοποίηση και προσδιορισμό των διάφορων ομάδων δικαιωμάτων.

Γενικά οι παραγωγοί θεωρούν ότι οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί έχουν ήδη αποκτήσει νέα δικαιώματα όσον αφορά τα μέσα δίχως πρόσθετο κόστος εφόσον τα δικαιώματα αυτά δεν έχουν οριστεί σαφώς στη σύμβαση ούτε έχουν αποτελέσει αντικείμενο ξεχωριστής διαπραγμάτευσης. Οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί συμφωνούν ότι οι διαπραγματεύσεις για τα δικαιώματα πρέπει να αναγνωρίζουν το φάσμα των πλατφορμών στις οποίες υπάρχει δυνατότητα για εκμετάλλευση και να οδηγούν σε σαφείς ρυθμίσεις είτε για την εισαγωγή είτε για τον αποκλεισμό εκείνων των πρόσθετων πνευματικών δικαιωμάτων σε κάθε συμφωνία, που υπόκεινται σε δίκαιη αμοιβή (σημερινή πρακτική που ακολουθείται). Επιπλέον, θεωρούν ότι η παρέμβαση θα περιορίσει την ελευθερία στις εμπορικές συναλλαγές και για τις δύο πλευρές.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η διαβούλευση επιβεβαίωσε ότι η σημερινή θέση βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας παραμένει η καλύτερη λύση, η οποία επιτρέπει ευέλικτη προσέγγιση στη χρήση δικαιωμάτων για διαφορετικά μέσα προβολής. Σημειώνει τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από παραγωγούς σχετικά με την αμοιβαία σύνδεση των δικαιωμάτων και προτίθεται να εξετάσει το θέμα αυτό στο βαθμό που αυτό συνδέεται με τον ορισμό ενός ανεξάρτητου παραγωγού στο πλαίσιο της αναθεώρησης της οδηγίας «τηλεόραση χωρίς σύνορα» το 2002.

9. επομενα βηματα

Οι θεμελιώδεις αρχές που βρίσκονται στο επίκεντρο της κοινοτικής οπτικοακουστικής πολιτικής, εξακολουθούν να ισχύουν. Η Κοινότητα θα αναπτύξει την πολιτική αυτή βάσει των σημερινών ρυθμιστικών οργάνων και θα υποστηρίξει μηχανισμούς αλλά και θα διερευνήσει τη δυνατότητα της χρησιμοποίησης νέων οργάνων ή πρωτοβουλιών για την επίτευξη των στόχων αυτών. Οι εξελίξεις στην τεχνολογία και στην αγορά πρέπει να εξεταστούν υπό το φως της ανάγκης να ενισχυθούν η πολιτιστική και η γλωσσική πολυμορφία της Ευρώπης και να προστατευθεί η οπτικοακουστική μας κληρονομιά. Από την άποψη αυτή η Επιτροπή εντόπισε κάποιες πρωτοβουλίες που μπορεί να αναπτυχθούν για την προαγωγή της κυκλοφορίας των έργων και συνεπώς θα εγκαινιάσει τις ακόλουθες ενέργειες:

ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>