[pic] | EUROPA-KOMMISSIONEN |

[pic] | EUROPESE COMMISSIE |

Bruxelles, 17.11.2010

Brussel, 17.11.2010

KOM(2010) 674 endelig

COM(2010) 674 definitief

MEDDELELSE FRA KOMMISSIONEN TIL EUROPA-PARLAMENTET, RÅDET, DET EUROPÆISKE ØKONOMISKE OG SOCIALE UDVALG OG REGIONSUDVALGET

MEDEDELING VAN DE COMMISSIE AAN HET EUROPEES PARLEMENT, DE RAAD, HET EUROPEES ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITÉ EN HET COMITÉ VAN DE REGIO'S

Den europæiske hotline for forsvundne børn: 116000

Nummer 116 000: het Europese telefonische meldpunt voor vermiste kinderen

INDHOLDSFORTEGNELSE

INHOUDSOPGAVE

Indledning 3

Inleiding 3

1. Hvad hindrer oprettelsen af hotline 116000 4

1. Waardoor wordt de invoering van het telefonische meldpunt 116 000 belemmerd? 4

1.1. Hvordan oprettes hotlinenummeret 116000? 4

1.1. De stappen om het telefonische meldpunt in werking te stellen 4

1.2. Hvilke problemer er der konstateret? 4

1.2. Welke problemen werden vastgesteld? 4

1.2.1. Manglende information 5

1.2.1. Gebrek aan informatie 5

1.2.2. Omkostninger ved at drive hotlinen 5

1.2.2. Werkingskosten van het telefonische meldpunt 5

1.2.3. Omkostninger ved at ringe til hotlinenummeret 6

1.2.3. Kosten van een oproep naar het telefonische meldpunt 6

2. Bedste praksis 6

2. Beste praktijken 6

2.1.1. Manglende information 6

2.1.1. Gebrek aan informatie 7

2.1.2. Tildelingsproces 7

2.1.2. Toekenningsprocedure 7

2.1.3. Driftsomkostninger 7

2.1.3. Werkingskosten 7

2.1.4. Telekommunikationsomkostninger 7

2.1.4. Telecommunicatiekosten 7

3. Fælles minimumsstandarder, der sikrer en tjeneste af høj kvalitet 7

3. Gemeenschappelijke minimumnormen om een kwalitatief hoogwaardige dienstverlening te garanderen 8

Konklusion 8

Conclusies 9

INDLEDNING

INLEIDING

Hver dag forsvinder der børn overalt i EU. Men hvem skal forældrene til et forsvundet barn henvende sig til for at få hjælp? Da flere og flere europæiske borgere bor, arbejder og rejser i andre EU-lande, er det vigtigt, at adgangen til grundlæggende tjenester ikke afhænger af "lokalt kendskab". Der findes allerede hotlines til at indberette forsvundne børn i flere medlemsstater, men det telefonnummer, der skal ringes til, er forskelligt fra land til land.

Elke dag raken er overal in de EU kinderen vermist. Maar tot wie moet de ouder van een vermist kind zich richten om hulp in te roepen? Nu meer en meer Europeanen in andere EU-landen dan hun eigen land wonen, werken en reizen, wordt het almaar belangrijker dat de toegang tot vitale diensten niet afhangt van „plaatselijke kennis”. In verschillende lidstaten bestaan er reeds telefonische meldpunten voor vermiste kinderen, maar het nummer verschilt van land tot land.

Den 15. februar 2007 vedtog Kommissionen en beslutning[1], der forpligter medlemsstaterne til at reservere den sekscifrede nummerserie, der begynder med cifrene 116, til tjenester af samfundsmæssig betydning i Europa. 116000 var det første telefonnummer, der blev reserveret i alle medlemsstater til en hotline til indberetning af forsvundne børn. Det var en af de første praktiske foranstaltninger, der blev vedtaget inden for rammerne af Kommissionens meddelelse "Mod en strategi for børns rettigheder"[2]. Kombinationen "samme nummer – samme tjeneste" skal sikre, at den samme tjeneste altid knyttes til det samme nummer i hele Den Europæiske Union. At have det samme hotlinenummer vil hjælpe børn og forældre i nød med at finde hjælp, når de opholder sig uden for hjemlandet, f.eks. hvis et barn forsvinder under familiens ferie.

Op 15 februari 2007 nam de Commissie een beschikking[1] aan op grond waarvan de lidstaten de nummerreeksen met zes cijfers die met 116 beginnen, moeten reserveren voor diensten met een maatschappelijke waarde in de EU. 116 000 was het eerste telefoonnummer dat in alle lidstaten gereserveerd werd, voor telefonische meldpunten voor vermiste kinderen. Dit was een van de eerste praktische maatregelen die werden aangenomen in het kader van de mededeling van de Commissie „Naar een EU-strategie voor de rechten van het kind”[2]. De combinatie „zelfde nummer – zelfde dienst” moet ervoor zorgen dat een specifieke dienst steeds verbonden is aan een specifiek nummer binnen de hele Europese Unie. Als het telefonische meldpunt telkens hetzelfde nummer heeft, zullen kinderen en ouders bij moeilijkheden gemakkelijker hulp kunnen inroepen als zij zich niet in hun lidstaat van oorsprong bevinden, bijvoorbeeld wanneer een kind vermist raakt tijdens een gezinsvakantie.

I juni 2008 anmodede Kommissionen medlemsstaterne[3] om at fremlægge detaljerede oplysninger om oprettelsen af hotlinenummeret 116000. Resultaterne af undersøgelsen viste, at medlemsstaterne ikke havde gjort meget for at gøre borgerne bekendt med dette nummer. Det forsinkede indførelsen af hotlinen for forsvundne børn i hele EU. Revisionen af "telekompakken", der blev vedtaget i november 2009, medførte en ny forpligtelse[4] for medlemsstaterne til at gennemføre de nødvendige foranstaltninger for at sikre, at hotlinenummeret aktiveres. Fristen for medlemsstaternes gennemførelse af denne bestemmelse er den 25. maj 2011. Det er Kommissionens mål at sikre, at hotlinenummeret 116000 oprettes fuldt ud i alle medlemsstater.

In juni 2008 vroeg de Commissie de lidstaten[3] om gedetailleerde gegevens over de invoering van het telefonische meldpunt 116 000. Uit de antwoorden op de vragenlijst bleek dat de lidstaten nog niet veel hadden ondernomen om de beschikbaarheid van het nummer bekend te maken. De invoering van het telefonische meldpunt voor vermiste kinderen in de EU had dan ook vertraging opgelopen. Het herziene telecommunicatiepakket dat in november 2009 werd aangenomen, omvatte een nieuwe verplichting[4] voor de lidstaten: zij moesten alles in het werk stellen om ervoor te zorgen dat het telefonische meldpunt geactiveerd werd. De uiterste termijn voor omzetting van deze bepaling door de lidstaten is 25 mei 2011. Het doel van de Commissie is ervoor te zorgen dat het telefonische meldpunt 116 000 overal in de EU volledig in gebruik wordt genomen.

Mere end tre år efter vedtagelsen af Kommissionens beslutning 2007/116/EF er situationen langt fra tilfredsstillende. Hotlinenummeret 116000 er på nuværende tidspunkt kun oprettet i 13 medlemsstater, nemlig Belgien, Danmark, Frankrig, Grækenland, Ungarn, Italien, Nederlandene, Polen, Portugal, Rumænien, Slovakiet, Spanien og Det Forenede Kongerige[5].

Meer dan drie jaar na de goedkeuring van Beschikking 2007/116/EG van de Commissie is de situatie verre van bevredigend. Het telefonische meldpunt 116 000 is momenteel slechts in 13 lidstaten in gebruik: België, Denemarken, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Italië, Nederland, Polen, Portugal, Roemenië, Slowakije, Spanje en het Verenigd Koninkrijk[5].

Denne meddelelse tjener to formål. På den ene side gentager Kommissionen sin opfordring til medlemsstaterne om at prioritere oprettelsen af en hotline for forsvundne børn. På den anden side har Kommissionen til hensigt at sikre, at det samme høje serviceniveau tilbydes over alt i EU.

Deze mededeling heeft twee doelen. Enerzijds wil de Commissie de lidstaten opnieuw vragen om van de invoering van het telefonische meldpunt voor vermiste kinderen een prioriteit te maken. Anderzijds wil de Commissie ervoor zorgen dat overal in de Unie dezelfde kwalitatief hoogwaardige dienstverlening wordt geboden.

I den henseende er det Kommissionens hensigt at give praktisk støtte til de medlemsstater, der endnu ikke har oprettet hotlinenummeret, ved at bringe de problemer, der hidtil er konstateret, frem i lyset og fremme udvekslingen af bedste praksis.

De Commissie wil de lidstaten die het telefonische meldpunt nog niet hebben ingevoerd, praktische steun verlenen door de tot dusver vastgestelde problemen te inventariseren en de uitwisseling van beste praktijken te vergemakkelijken.

Meddelelsen består af tre afsnit: det første afsnit omhandler hindringerne for oprettelsen af hotlinen i de medlemsstater, hvor den endnu ikke er i drift. Det andet afsnit identificerer bedste praksis og giver løsninger for at hjælpe de pågældende medlemsstater med at takle de identificerede hindringer. Det tredje afsnit foreslår fælles minimumsstandarder, der kan sikre et højt serviceniveau for denne hotline.

De mededeling bestaat uit drie delen: in het eerste deel wordt nagegaan wat de invoering van het telefonische meldpunt belemmert in de lidstaten waar de dienst nog steeds niet in werking is gesteld. In het tweede deel worden beste praktijken en oplossingen besproken waarmee de betrokken lidstaten die belemmeringen zouden kunnen wegnemen. In het derde deel worden gemeenschappelijke minimumnormen voorgesteld om te garanderen dat het telefonische meldpunt een kwalitatief hoogwaardig dienstverlening biedt.

HVAD HINDRER OPRETTELSEN AF HOTLINE 116000

WAARDOOR WORDT DE INVOERING VAN HET TELEFONISCHE MELDPUNT 116 000 BELEMMERD?

Hvordan oprettes hotlinenummeret 116000?

1.1. De stappen om het telefonische meldpunt in werking te stellen

Ifølge Kommissionens beslutning 2007/116/EF ("beslutningen") skal medlemsstaterne reservere nummeret 116000 til hotlinen for forsvundne børn. Når de nødvendige indledende skridt er taget, skal medlemsstaterne offentliggøre, at nummeret står til rådighed for tjenesten, således at ansøgninger om brugsret til dette nummer kan indsendes. Fristen for at opfylde disse krav var den 31. august 2007. Alle medlemsstater har taget dette skridt.

Op grond van Beschikking 2007/116/EG van de Commissie (hierna „de beschikking” genoemd) moeten de lidstaten het nummer 116 000 reserveren voor het telefonische meldpunt voor vermiste kinderen. Na de nodige voorbereidende maatregelen te hebben genomen, moeten zij vervolgens bekendmaken dat het nummer beschikbaar is voor toekenning en dat aanvragen voor de gebruiksrechten van dit nummer kunnen worden ingediend. De uiterste termijn om aan deze vereisten te voldoen, was 31 augustus 2007. Alle lidstaten hebben deze maatregel genomen.

Medlemsstaterne skal derefter tildele en organisation (som f.eks. en ngo eller en teleoperatør) dette nummer. Indtil nu har kun 14 medlemsstater[6] taget dette skridt.

Vervolgens moeten de lidstaten het nummer toekennen aan een organisatie (zoals een ngo of een telecommunicatie-exploitant). Tot dusver zijn slechts 14 lidstaten[6] daartoe overgegaan.

Efter denne tildeling skal medlemsstaterne gøre alt for at sikre, at hotlinen bliver fuldt operationel.

Na de toekenning moeten de lidstaten alles in het werk stellen om ervoor te zorgen dat het telefonische meldpunt volledig in gebruik wordt genomen.

Hvilke problemer er der konstateret?

1.2. Welke problemen werden vastgesteld?

Kommunikationsudvalget, som er oprettet ved direktiv 2002/21/EF om fælles rammebestemmelser for elektroniske kommunikationsnet og –tjenester, giver medlemsstaterne mulighed for at rapportere tilbage til Kommissionen om gennemførelsen af deres hotline.

Via het Comité voor communicatie, dat werd opgericht bij Richtlijn 2002/21/EG inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten, kunnen de lidstaten bij de Commissie verslag uitbrengen over de invoering van het telefonische meldpunt.

Den 29. juni 2010 sendte Kommissionen et spørgeskema til medlemsstaterne og til over 30 organisationer, der tilbyder tjenester af samfundsmæssig betydning via 116-numrene[7]. Formålet med spørgeskemaet var at indsamle oplysninger om 1) omkostninger (både driftsomkostninger og specifikke telekommunikationsomkostninger), 2) finansiering af tjenesten, 3) antal opkald, 4) tekniske aspekter og 5) andre relevante spørgsmål.

Op 29 juni 2010 heeft de Commissie een vragenlijst gezonden aan de lidstaten en aan meer dan 30 organisaties die belast zijn met het verlenen van diensten met een maatschappelijke waarde via de 116-nummers[7], met de bedoeling gegevens te verzamelen over i) de kosten (zowel de totale kosten als de specifieke telecommunicatiekosten), ii) de financiering van de dienst, iii) het aantal behandelde oproepen, iv) de technische aspecten en v) andere relevante kwesties.

Det fremgik af de indsamlede oplysninger, at de to hovedgrunde til den forsinkede gennemførelse af hotlinen for forsvundne børn var manglende information og omkostningerne.

Uit de verzamelde gegevens komen twee belangrijke punten naar voren die de invoering van het telefonische meldpunt voor vermiste kinderen lijken te vertragen: gebrek aan informatie en kosten.

Manglende information

1.2.1. Gebrek aan informatie

Manglende information om eksistensen af det reserverede 116000-nummer for hotlinen for forsvundne børn nævnes af flere tjenesteudbydere som en faktor, der hindrer eller forsinker tildelingsprocessen. Det bekræftes af en nylig undersøgelse samfinansieret under Daphne III-programmet og udført af Missing Children Europe[8] og af de foreløbige resultater af undersøgelsen "Evaluation of the Impact of the EU Instruments Affecting Children’s Rights"[9].

Verschillende dienstverleners voeren aan dat het gebrek aan informatie over het feit dat het nummer 116 000 gereserveerd is voor telefonische meldpunten voor vermiste kinderen, de toekenningsprocedure belemmert of vertraagt. Deze conclusie wordt bevestigd door een recente studie van Missing Children Europe[8], die medegefinancierd is door het Daphne III-programma, en door de voorlopige resultaten van de studie „Evaluatie van het effect van de EU-instrumenten in verband met de rechten van het kind”[9].

Ifølge de indkomne svar har manglen på information ført til færre ansøgninger fra potentielle tjenesteudbydere, da de ikke var bekendt med, at nummeret var til rådighed. Potentielle tjenesteudbydere har også haft problemer med manglende oplysninger om, hvilke offentlige myndigheder der skulle kontaktes for at søge om tildeling, manglende oplysninger om de procedurer, der skal følges, og en manglende koordinering mellem medlemsstaternes myndigheder og de nationale tilsynsmyndigheder.

Volgens de respondenten zijn er door het gebrek aan informatie minder aanvragen van mogelijke dienstverleners, omdat die niet op de hoogte zijn van de beschikbaarheid van het nummer. Mogelijke dienstverleners weten evenmin bij welke overheidsinstantie de gebruiksrechten moeten worden aangevraagd of welke procedure moet worden gevolgd. Daarnaast wordt er gewezen op een gebrek aan coördinatie tussen de autoriteiten van de lidstaten en de nationale regelgevende instanties.

Borgernes manglende kendskab til de eksisterende hotlines for forsvundne børn er ligeledes et problem.

Een ander probleem is dat het grote publiek niet op de hoogte is van het bestaan van de telefonische meldpunten voor vermiste kinderen.

Omkostninger ved at drive hotlinen

1.2.2. Werkingskosten van het telefonische meldpunt

Ifølge tjenesteudbyderne er omkostningerne det væsentligste problem ved at drive hotlinen. De anførte, at finansieringen er en af de faktorer, der forhindrer indførelsen og driften af hotlines.

De dienstverleners halen de werkingskosten van het telefonische meldpunt aan als de belangrijkste moeilijkheid. Financiering is volgens hen een van de factoren die de invoering en de werking van de telefonische meldpunten belemmeren.

I beslutningen beskrives 116000-tjenesten som følger: tjenesten a) modtager opkald om forsvundne børn og videregiver oplysningerne til politiet, b) tilbyder rådgivning og støtte til de personer, der er ansvarlige for det forsvundne barn, c) yder støtte til efterforskningen af sagen. Endvidere er der knyttet en specifik betingelse til brugsretten til 116000, nemlig at tjenesten skal være tilgængelig døgnet rundt alle ugens dage. I svarene på spørgeskemaet blev det understreget, at denne betingelse kræver uddannet personale med specifik knowhow, som ikke uden videre er til rådighed med frivillig, gratis arbejdskraft. De adspurgte nævnte også, at tjenesten ikke blot skal være til rådighed på den pågældende medlemsstats sprog (EU-borgere, der rejser til en anden medlemsstat, taler ofte ikke sproget i denne medlemsstat). Omkostningerne til sprogkurser for personalet kan også være betragtelige.

In de beschikking wordt de 116 000-dienst als volgt beschreven: De dienst a) registreert meldingen van vermiste kinderen en geeft deze door aan de politie; b) geeft advies aan en steunt de voor het vermiste kind verantwoordelijke personen; c) werkt mee aan het onderzoek. Voorts geldt voor het gebruik van het 116 000-nummer de specifieke voorwaarde dat de dienst continu bereikbaar moet zijn (d.w.z. 24 uur per dag, 7 dagen per week, over het hele land). De respondenten wijzen erop dat deze voorwaarden impliceren dat de dienstverlener beschikt over opgeleid personeel en specifieke knowhow, wat niet zo gemakkelijk is met vrijwilligers die gratis helpen. Voorts halen zij aan dat de dienst niet alleen in de taal van de betrokken lidstaat beschikbaar moet zijn (EU-burgers die naar een andere lidstaat reizen, spreken vaak niet de taal van die lidstaat). De kosten van een taalcursus voor het personeel kunnen ook hoog oplopen.

Tjenesteudbyderne er ikke altid i stand til at betale personaleomkostningerne og andre administrative omkostninger i forbindelse med hotlines. I nogle tilfælde skal telekommunikationsomkostningerne også bæres af tjenesteudbyderne (denne omkostning anslås til omkring 5 % af det samlede budget)[10].

De dienstverleners zijn niet altijd in staat om het personeel en de andere administratieve kosten van het telefonische meldpunt te betalen. In sommige gevallen moet de dienstverlener de telecommunicatiekosten dragen (die worden geraamd op ongeveer 5 % van het totale budget[10]).

De tre væsentligste finansieringskilder er: offentlige midler, virksomheder inden for rammerne af deres sociale ansvar (Corporate Social Responsibility) og private midler. Finansieringsordningerne er forskellige fra medlemsstat til medlemsstat.

De drie belangrijkste financieringsbronnen zijn: overheidsfinanciering, regelingen inzake maatschappelijk verantwoord ondernemen en private financiering. De financieringsregelingen verschillen van lidstaat tot lidstaat.

Omkostninger ved at ringe til hotlinenummeret

1.2.3. Kosten van een oproep naar het telefonische meldpunt

De fleste tjenesteudbydere anførte, at 116000-hotlinenummeret muligvis ikke altid vil være tilgængeligt for brugere af mobilroaming og personer, der ringer fra udlandet (internationale opkald). Det er i modstrid med formålet med et fælleseuropæisk 116000-nummer, da det betyder, at forældre og børn på rejse f.eks. ikke vil kunne ringe til hotlinen fra deres mobiltelefon.

De meeste dienstverleners wijzen erop dat het telefonische meldpunt 116 000 niet altijd beschikbaar is via roaming of voor personen die vanuit het buitenland bellen (internationale oproepen). Als ouders en kinderen die bijvoorbeeld op reis zijn, niet met hun gsm naar het telefonische meldpunt kunnen bellen, wordt het doel van één en hetzelfde nummer 116 000 niet bereikt.

Hjælpeorganisationer eller sponsorerende teleoperatører er ikke nødvendigvis villige til (eller i stand til) at dække omkostningerne ved disse opkald. Da 116000-hotlinenummeret skal være et gratisnummer, vil omkostningerne ved opkald normalt blive dækket af den tjenesteudbyder, der modtager opkaldene. Det kan være vanskeligt for tjenesteudbydere, som har almennyttig status, da kommunikationsomkostningerne i forbindelse med roaming kan være en betydelig belastning for budgettet.

Hulplijnorganisaties of sponsors uit de telecommunicatiesector zijn misschien niet bereid (of in staat) om de kosten van al deze oproepen te dekken. Omdat het telefonische meldpunt 116 000 een gratis nummer moet zijn, worden de kosten van de oproepen normaal gezien gedragen door de dienstverlener die de oproepen ontvangt. Als die dienstverlener een liefdadigheidsorganisatie is, kan dit problematisch zijn omdat roamingkosten soms een grote hap nemen uit de beschikbare middelen.

Reguleringen af gratisnumre er forskellig i medlemsstaterne, og tildeling af et gratisnummer betyder ikke nødvendigvis, at adgangen til nummeret faktisk er gratis for alle opkaldstyper. Beslutningen forpligter ikke som sådan medlemsstaterne til at sikre, at opkald til hotlinen for forsvundne børn er gratis. Det er i modsætning til EU-reglerne for 112-alarmopkald, som kræver, at medlemsstaterne sikrer, at slutbrugerne kan ringe gratis til alarmtjenester i alle situationer.

De regelgeving inzake gratis nummers verschilt van lidstaat tot lidstaat en de toekenning van een gratis nummer garandeert niet dat de toegang tot het nummer daadwerkelijk kosteloos is voor alle soorten bellers. Op grond van de beschikking hoeven de lidstaten er niet voor te zorgen dat de oproepen naar het telefonische meldpunt voor vermiste kinderen kosteloos zijn. In de EU-regelgeving in verband met het 112-alarmnummer is dat anders geregeld: daarin wordt de lidstaten opgelegd ervoor te zorgen dat de eindgebruikers de hulpdiensten in alle situaties kosteloos kunnen bellen.

Et andet problem, som blev fremført af de adspurgte i forbindelse med situationen for mobilbrugere, der rejser gennem eller til en anden medlemsstat, hænger sammen med manglen på aftaler om betaling af roamingomkostninger.

Een andere kwestie die door de respondenten wordt aangehaald in verband met de situatie van de mobiele gebruikers die door of naar een andere lidstaat reizen, houdt verband met het feit dat er geen overeenkomsten bestaan in verband met de dekking van de roamingkosten.

BEDSTE PRAKSIS

BESTE PRAKTIJKEN

På basis af feedback fra Kommunikationsudvalget, resultatet af spørgeskemaet og resultaterne af Daphne III-undersøgelsen udført af Missing Children Europe, findes der i flere medlemsstater eksempler på god praksis til løsning af de væsentligste problemer.

Op grond van de feedback van het Comité voor communicatie, de antwoorden op de vragenlijst en de conclusies van de Daphne III-studie die door Missing Children Europe is verricht, zijn voorbeelden verzameld van goede praktijken om de belangrijkste problemen in verschillende lidstaten aan te pakken.

Manglende information

2.1.1. Gebrek aan informatie

Den 25. maj 2009 lancerede Missing Children Europe med støtte fra Daphne III-programmet en bred oplysningskampagne om hotlinen ved at uddele plakater, foldere og armbånd i 10 medlemsstater.

Op 25 mei 2009 is Missing Children Europe met steun van het Daphne III-programma in tien lidstaten een brede campagne begonnen om het publiek met posters, folders en armbandjes bewust te maken van het bestaan van het telefonische meldpunt.

I 2009 lancerede Frankrig en oplysningskampagne med uddeling af over 50 000 plakater og gennemførelse af aktioner, der var samordnet med politiet og gendarmeriet.

In 2009 is in Frankrijk een voorlichtingscampagne opgezet waarbij meer dan 50 000 posters werden verdeeld en er gecoördineerde acties met de politie en de gendarmerie werden gevoerd.

Tildelingsproces

2.1.2. Toekenningsprocedure

De ungarske myndigheder organiserede en konference med ungarske teleoperatører om indførelsen af 116000-nummeret i det ungarske nummersystem. Den britiske telestyrelse anmodede Det Forenede Kongeriges regering om at bistå den i processen med at udvælge en tjenesteudbyder for hotlinen.

De Hongaarse autoriteiten organiseerden voor de Hongaarse telecommunicatie-exploitanten een conferentie over de invoering van het nummer 116 000 in het Hongaarse nummeringssysteem. De Britse nationale regelgevingsinstantie vroeg de Britse regering om bijstand bij de selectie voor de toekenning van het telefonische meldpunt aan een dienstverlener.

I nogle lande samarbejder telestyrelserne med indenrigsministeriet for at sikre, at der udvælges den bedste tjenesteudbyder for hotlinen ved hjælp af et sæt specifikke kriterier ( Frankrig ).

In sommige landen werken de nationale regelgevingsinstanties samen met het ministerie van Binnenlandse Zaken om ervoor te zorgen dat aan de hand van een matrix met specifieke criteria de beste dienstverlener geselecteerd wordt voor het telefonische meldpunt ( Frankrijk ).

Driftsomkostninger

2.1.3. Werkingskosten

I Ungarn finansieres hotlinens driftsomkostninger delvis af offentlige midler som led i det nationale program for beskyttelse af børns rettigheder.

In Hongarije worden de kosten van het telefonische meldpunt ten dele gefinancierd met overheidsgeld in het kader van het nationale programma voor de bescherming van de rechten van het kind.

I Portugal lykkedes det tjenesteudbyderen at opnå offentlig finansiering af hele driften af tjenesten.

In Portugal kon de dienstverlener overheidsgeld krijgen voor de volledige werking van de dienst.

I Belgien modtager tjenesteudbyderen et årligt tilskud fra det nationale lotteri og arbejder på grundlag af et offentligt-privat partnerskab.

In België krijgt de exploitant een jaarlijks herzienbare subsidie van de Nationale Loterij en wordt er gewerkt met een publiek-private samenwerking.

Den græske tjenesteudbyder driver tjenesten uden at bære nogen omkostninger, da alle omkostninger dækkes af teleoperatøren inden for rammerne af dennes program for socialt ansvar.

De Griekse dienstverlener beheert de dienst zonder kosten, omdat alle kosten gedekt worden door het programma voor maatschappelijk verantwoord ondernemen van de telecommunicatie-exploitant.

Nogle medlemsstater (f.eks. Belgien og Frankrig ) har omdannet hotlinen til et alarmnummer, dvs. de har omstillet deres tidligere alarmnummer til hotlinen. Da der er tale om et alarmnummer, dækkes alle omkostningerne af offentlige midler, og tjenesten tilvejebringes på grundlag af et offentligt-privat partnerskab.

Sommige lidstaten (bijvoorbeeld België en Frankrijk ) hebben van hun telefonische meldpunt een alarmnummer gemaakt, door van hun vorige alarmnummer op het telefonische meldpunt over te stappen. Omdat het telefonische meldpunt een alarmnummer is, worden de kosten met overheidsgeld gedekt. De dienst wordt verleend op basis van een publiek-private samenwerking.

Telekommunikationsomkostninger

2.1.4. Telecommunicatiekosten

Teleoperatørerne i Portugal og Rumænien har indvilget i at betale telefonomkostningerne. I Polen har alle mobiloperatører indvilget i ikke at opkræve telefonomkostninger hos tjenesteudbyderen. Som følge heraf er tjenesten gratis for alle opkald og for tjenesteudbyderen.

De telecommunicatie-exploitanten in Portugal en Roemenië hebben ermee ingestemd om de telefoonkosten te dekken. In Polen hebben alle exploitanten van mobiele telefonie ermee ingestemd om de dienstverlener geen telefoonkosten aan te rekenen. De dienst is dan ook kosteloos voor de beller en de dienstverlener.

I Ungarn har tjenesteudbyderen indvilget i at forhandle en "kommerciel pris", som er defineret som det minimum, der opkræves af en mellemstor erhvervskunde.

In Hongarije heeft de dienstverlener ingestemd met een „commercieel tarief”, namelijk de minimumprijs voor een middelgrote commerciële onderneming.

FÆLLES MINIMUMSSTANDARDER, DER SIKRER EN TJENESTE AF HØJ KVALITET

GEMEENSCHAPPELIJKE MINIMUMNORMEN OM EEN KWALITATIEF HOOGWAARDIGE DIENSTVERLENING TE GARANDEREN

Når hotlinen er oprettet i alle medlemsstaterne, er det vigtigt at sikre en tjeneste af høj kvalitet i hele Den Europæiske Union, således at forældre og børn kan regne med samme bistand, uanset hvor de befinder sig. Selv om det understreges i beslutningen, at borgere, der rejser i EU, skal have adgang til samme tjeneste, viser det sig, at de eksisterende hotlines tilbyder forskellige tjenester, når borgerne ringer for at få hjælp, efter at et barn er forsvundet.

Als het telefonische meldpunt in alle lidstaten in gebruik is, is het belangrijk dat overal in de Unie een kwalitatief hoogwaardige dienstverlening wordt geboden, zodat ouders en kinderen kunnen rekenen op dezelfde hulp, waar ze zich ook bevinden. Hoewel in de beschikking beklemtoond wordt dat mensen die in Europa reizen over dezelfde dienst moeten kunnen beschikken, blijkt dat de bestaande telefonische meldpunten aan de bellers verschillende diensten aanbieden nadat een kind vermist is geraakt.

Ud over de krav, der er fastlagt i beslutningen (tjenesten skal være tilgængelig døgnet rundt alle ugens dage og i hele landet), og i anden relevant gældende lovgivning, som f.eks. reglerne om beskyttelse af personoplysninger, kan der fastsættes en række minimumsstandarder, der sikrer en tjeneste af høj kvalitet, og der er allerede eksempler på bedste praksis baseret på erfaringer i flere medlemsstater.

Naast de vereisten die zijn vastgesteld in de beschikking (dienst die 24 uur per dag over het hele land beschikbaar is) en in andere relevante toepasselijke wetgeving, zoals de gegevensbeschermingsregels, zijn er een aantal minimumnormen om een kwalitatief hoogwaardige dienstverlening te garanderen. Uit de ervaringen in verschillende lidstaten kunnen reeds beste praktijken worden gefilterd.

- Tjenesten skal være til rådighed på medlemsstatens sprog og mindst på engelsk.

- De dienst moet beschikbaar zijn in de taal van de lidstaat en ten minste in het Engels.

I Rumænien er tjenesten f.eks. også til rådighed på fransk, engelsk og spansk. I Grækenland er tjenesten også til rådighed på engelsk.

In Roemenië bijvoorbeeld is de dienst ook in het Frans, het Engels en het Spaans beschikbaar. In Griekenland is de dienst ook in het Engels beschikbaar.

- Tjenesteudbyderens personale skal uddannes til at udføre de opgaver, de betros, og vide hvordan man behandler børn på en måde, der passer til deres alder og modenhed.

- De personeelsleden van de dienstverlener moeten opgeleid zijn voor de hun toegewezen taken en onder meer een specifieke opleiding krijgen om met kinderen te kunnen omgaan op een manier die aangepast is aan de leeftijd en de ontwikkeling van het kind.

Der arrangeres målrettet uddannelse for operatører i Rumænien, Ungarn og Spanien , hvor personalet typisk er socialarbejdere og psykologer. Hotlineoperatører modtager uddannelse om de proceduremæssige regler, og om hvordan man besvarer opkald, hvor den person, der ringer, giver udtryk for vrede og panik.

In Roemenië , Hongarije en Spanje , waar het personeel doorgaans bestaat uit maatschappelijke werkers en psychologen, worden voor de dienstverlener gerichte opleidingen georganiseerd. De dienstverleners waaraan het telefonische meldpunt is toegekend, krijgen een opleiding over de procedures en over de wijze waarop oproepen moeten worden beantwoord en met de gevoelens van de beller, zoals woede en paniek, moet worden omgegaan.

- Tværnationale sager skal videreformidles til de relevante myndigheder.

- Grensoverschrijdende zaken moeten naar de bevoegde autoriteiten wordt doorgeschakeld.

- Der skal eventuelt tilbydes opfølgning, når sagen er afsluttet.

- Indien nodig moet de zaak na afsluiting follow-up krijgen.

Selv om det ikke er formaliseret, følger den belgiske tjenesteudbyder telefonisk op på individuelle sager for at give barnet og/eller familien mulighed for at henvende sig til andre tjenester eller organisationer, som kan give dem yderligere støtte.

Hoewel het niet formeel geregeld is, geeft de Belgische dienstverlener per telefoon follow-up aan individuele zaken, om het kind en/of de familie naar andere diensten of organisaties door te verwijzen, waar zij verdere hulp kunnen krijgen.

- Der skal indgås en samarbejdsaftale mellem tjenesteudbyderen og de nationale retshåndhævelsesmyndigheder og/eller retslige myndigheder.

- Tussen de dienstverlener en de nationale handhavings- en/of gerechtelijke autoriteiten moet een samenwerkingsovereenkomst worden gesloten.

Eksempler på aftaler mellem tjenesteudbydere og nationale retshåndhævelsesmyndigheder og/eller retslige myndigheder findes i Rumænien, Spanien, Frankrig, Portugal og Belgien.

In Roemenië , Spanje , Frankrijk , Portugal en België bestaan dergelijke overeenkomsten tussen dienstverleners en nationale handhavings- en/of gerechtelijke autoriteiten al.

Konklusion

Conclusies

Revisionen af telekompakken giver Kommissionen mulighed for at vedtage tekniske gennemførelsesforanstaltninger for at sikre en effektiv gennemførelse af nummerserien "116", bl.a. hotlinen 116000 for forsvundne børn. Det berører ikke og har ingen indvirkning på tilrettelæggelsen af disse tjenester, der fortsat henhører under medlemsstaternes enekompetence.

Het herziene telecommunicatiepakket geeft de Commissie de bevoegdheid om de technische uitvoeringsmaatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de nummerreeks „116” daadwerkelijk wordt ingevoerd, met name het telefonische meldpunt voor vermiste kinderen 116 000. Dit doet geen afbreuk aan, en heeft geen effect op de organisatie van deze diensten, die tot de uitsluitende bevoegdheid van de lidstaten blijft behoren.

Kommissionen vil fortsat støtte medlemsstaterne i deres bestræbelser på at sikre en smidig oprettelse af fuldt fungerende hotlines for forsvundne børn. I den henseende vil Kommissionen fortsat overvåge og vurdere situationen via arbejdet i Kommunikationsudvalget.

De Commissie zal de lidstaten blijven steunen met het oog op de snelle invoering en de goede werking van telefonische meldpunten voor vermiste kinderen. Via het Comité voor communicatie zal de Commissie de situatie blijven volgen en beoordelen.

Kommissionen vil også organisere årlige møder på højt niveau med alle berørte parter, indtil hotlinen er oprettet i alle medlemsstaterne. Formålet med disse møder vil være at øge bevidstheden, muliggøre udveksling af bedste praksis og identificere praktiske værktøjer for at sikre, at hotlinen for forsvundne børn oprettes, og at der tilbydes en tjeneste af høj kvalitet i alle medlemsstaterne. Disse møder vil blive afholdt omkring den 25. maj hvert år for at markere den internationale dag for forsvundne børn og udtrykke solidaritet med forsvundne børn og deres familier.

De Commissie zal jaarlijks ontmoetingen op hoog niveau organiseren met alle belanghebbenden totdat het telefonische meldpunt in alle lidstaten volledig in gebruik is. Deze ontmoetingen moeten leiden tot bewustmaking, tot de uitwisseling van beste praktijken en tot de ontwikkeling van praktische instrumenten die ervoor moeten zorgen dat de telefonische meldpunten voor vermiste kinderen in alle lidstaten in werking worden gesteld en een kwalitatief hoogwaardige dienstverlening bieden. Deze ontmoetingen zullen elk jaar plaatsvinden rond 25 mei, om de aandacht te bevestigen op de Internationale dag van de vermiste kinderen en solidariteit uit te drukken met de vermiste kinderen en hun families.

Kommissionen forpligter sig til at oprette hotlinen for forsvundne børn i hele EU, og den vil fortsat tæt overvåge de fremskridt, der gøres på nationalt niveau. Hvis der ikke opnås yderligere fremskridt inden for en rimelig tidsfrist, vil Kommissionen overveje at fremlægge et lovgivningsmæssigt forslag for at sikre, at alle børn og alle forældre blot skal foretage et telefonopkald for at få hjælp, uanset hvor i EU de befinder sig.

De Commissie zal alles in het werk stellen om de telefonische meldpunten voor vermiste kinderen overal in de EU in gebruik te laten nemen en zal de vooruitgang die op nationaal niveau wordt geboekt, van nabij volgen. Als er geen vooruitgang wordt geboekt binnen een redelijke termijn, zal de Commissie een wetgevingsvoorstel overwegen, om ervoor te zorgen dat voor alle kinderen en ouders hulp daadwerkelijk maar één telefoontje ver is, waar zij zich ook bevinden in de EU.

BILAG

BIJLAGE

Status over oprettelsen af 116000-nummeret |

Stand van de invoering van het nummer 116 000 |

Medlemsstat | 116000 | 116000 |

Lidstaat | 116 000 | 116000 |

Tildelt | I drift |

Toegekend | In gebruik |

Østrig |

Oostenrijk |

Belgien | X | X |

België | X | X |

Bulgarien |

Bulgarije |

Cypern |

Cyprus |

Tjekkiet |

Tsjechië |

Danmark | X | X |

Denemarken | X | X |

Estland |

Estland |

Finland |

Finland |

Frankrig | X | X |

Frankrijk | X | X |

Tyskland |

Duitsland |

Grækenland | X | X |

Griekenland | X | X |

Ungarn | X | X |

Hongarije | X | X |

Irland |

Ierland |

Italien | X | X |

Italië | X | X |

Letland |

Letland |

Litauen |

Litouwen |

Luxembourg |

Luxemburg |

Malta | X |

Malta | X |

Nederlandene | X | X |

Nederland | X | X |

Polen | X | X |

Polen | X | X |

Portugal | X | X |

Portugal | X | X |

Rumænien | X | X |

Roemenië | X | X |

Slovakiet | X | X |

Slowakije | X | X |

Slovenien |

Slovenië |

Spanien | X | X |

Spanje | X | X |

Sverige |

Zweden |

Det Forenede Kongerige | X | X[11] |

Verenigd Koninkrijk | X | X[11] |

[1] Kommissionens beslutning 2007/116/EF af 15.2.2007 om at reservere medlemsstaternes nummerserie, der begynder med "116", til harmoniserede numre på harmoniserede tjenester af samfundsmæssig betydning, EUT L 49 af 17.2.2007, s. 30-33, senest ændret ved Kommissionens beslutning 2009/884/EF. For flere oplysninger henvises der til: http://ec.europa.eu/information_society/policy/ecomm/current/pan_european/index_en.htm

[1] Beschikking 2007/116/EG van de Commissie van 15 februari 2007 inzake het reserveren van de nationale nummerreeks die begint met „116” voor geharmoniseerde nummers voor geharmoniseerde diensten met een maatschappelijke waarde (PB L 49 van 17.2.2007, blz. 30), laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2009/884/EG van de Commissie. Meer informatie kan worden gevonden op http://ec.europa.eu/information_society/policy/ecomm/current/pan_european/index_en.htm.

[2] Kommissionens meddelelse KOM(2006) 367 endelig af 3.7.2006. "Mod en EU-strategi for børns rettigheder". Se http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2006:0367:FIN:DA:PDF.

[2] Mededeling van de Commissie COM(2006) 376 definitief van 4 juli 2006: „Naar een EU-strategie voor de rechten van het kind”. Ziehttp://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2006:0367:FIN:NL:PDF.

[3] Kommunikationsudvalget blev oprettet ved direktiv 2002/21/EF. Via dette udvalg underretter medlemsstaterne Kommissionen om deres oprettelse af hotlinenummeret. CommunicationsCommittee, COCOMM 08-06 and COCOMM 08-18http://circa.europa.eu/Public/irc/infso/cocom1/library?l=/public_documents_2008.

[3] Bij Richtlijn 2002/21/EG werd het Comité voor communicatie opgericht. Via dit comité brengen de lidstaten bij de Commissie verslag uit over de invoering van het telefonische meldpunt (Communications Committee). Zie de documenten COCOM08-06 en COCOM08-18 (http://circa.europa.eu/Public/irc/infso/cocom1/library?l=/public_documents_2008).

[4] Artikel 27a i direktivet om forsyningspligt (direktiv 2009/136/EF om ændring af direktiv 2002/22/EF) fastslår, at medlemsstaterne skal fremme anvendelsen af de særlige numre i nummerserien, der begynder med "116"; skal fremme de tjenester på deres område, for hvilke sådanne numre er reserveret; skal sikre, at handicappede slutbrugere har adgang til tjenesterne, og at borgerne på passende vis informeres om eksistensen og brugen af tjenesterne. Medlemsstaterne træffer generelle foranstaltninger vedrørende alle numre i "116"-nummerserien og gør derudover alt for at sikre, at borgerne har adgang til en tjeneste, der driver en hotline for forsvundne børn. Denne hotline skal være til rådighed på nummer "116000". EUT L 337 af 18.12.2009.

[4] Artikel 27 bis van de universeledienstrichtlijn (Richtlijn 2009/136/EG tot wijziging van Richtlijn 2002/22/EG) bepaalt dat de lidstaten de specifieke nummers in de nummerreeks die begint met „116” bevorderen, dat zij aanmoedigen dat op hun grondgebied de diensten worden aangeboden waarvoor dergelijke nummers voorbehouden zijn, dat zij ervoor moeten zorgen dat eindgebruikers met een handicap maximaal toegang kunnen hebben tot diensten en dat de burgers adequaat worden ingelicht over het bestaan en het gebruik van diensten. Naast de maatregelen die algemeen van toepassing zijn op alle nummers binnen de nummerreeks „116” moeten de lidstaten ook alles in het werk stellen om ervoor te zorgen dat de burgers vlot toegang hebben tot een telefonisch meldpunt voor vermiste kinderen, dat bereikbaar is op het nummer „116 000” (PB L 337 van 18.12.2009, blz. 11).

[5] Det Forenede Kongeriges hotline er delvist i drift.

[5] In het Verenigd Koninkrijk is het telefonische meldpunt ten dele in gebruik.

[6] Belgien, Danmark, Frankrig, Grækenland, Ungarn, Italien, Malta, Nederlandene, Polen, Portugal, Rumænien, Slovakiet, Spanien og Det Forenede Kongerige.

[6] België, Denemarken, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Italië, Malta, Nederland, Polen, Portugal, Roemenië, Slowakije, Spanje en het Verenigd Koninkrijk.

[7] Kommunikationsudvalget COCOMM10-30, 14.10.2010. Rapporten findes på følgende adresse: http://circa.europa.eu/Public/irc/infso/cocom1/library?l=/public_documents_2010

[7] Zie verslag COCOM10-30 van het Comité voor communicatie van 14 oktober 2010 op http://circa.europa.eu/Public/irc/infso/cocom1/library?l=/public_documents_2010.

[8] Missing Children Europe er den europæiske forening for forsvundne og seksuelt misbrugte børn. Det er en paraplyorganisation, der repræsenterer 24 ngo'er, som er aktive i 16 medlemsstater i Den Europæiske Union og Schweiz.

[8] Missing Children Europe is de Europese Federatie voor vermiste en seksueel uitgebuite kinderen. Als overkoepelende organisatie vertegenwoordigt zij 24 ngo's die in 16 lidstaten van de Europese Unie en Zwitserland actief zijn.

[9] Litauens Public Policy and Management Institute gennemfører en undersøgelse for Kommissionen: "Evaluation of the Impact of the EU Instruments Affecting Children’s Rights with a View to Assessing the Level of Protection and Promotion of Children’s Rights in the EU". Den endelig rapport vil blive offentliggjort her:http://ec.europa.eu/justice/policies/children/policies_children_intro_en.htm.

[9] Het Litouwse Instituut voor overheidsbeleid en beheer verricht voor de Commissie een evaluatie van het effect van de EU-instrumenten in verband met de rechten van het kind. Het eindverslag zal worden gepubliceerd op http://ec.europa.eu/justice/policies/children/policies_children_intro_en.htm.

[10] Kilde : Kommunikationsudvalget COCOMM10-30, 14.10.2010.

[10] Bron: verslag COCOM10-30 van het Comité voor communicatie van 14 oktober 2010.

[11] Delvist i drift.

[11] Ten dele in gebruik.