2003R0147 — PL — 09.06.2007 — 001.001
Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość
|
ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 147/2003 z dnia 27 stycznia 2003 r. dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Somalii (Dz.U. L 024, 29.1.2003, p.2) |
zmienione przez:
|
|
|
Dziennik Urzędowy |
||
|
No |
page |
date |
||
|
Rozporządzenie Rady (WE) nr 631/2007 z dnia 7 czerwca 2007 r. |
L 146 |
1 |
8.6.2007 |
|
ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 147/2003
z dnia 27 stycznia 2003 r.
dotyczące niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Somalii
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 60 i 301,
uwzględniając wspólne stanowisko Rady 2002/960/WPZiB z dnia 10 grudnia 2002 r. dotyczące środków ograniczających w odniesieniu do Somalii ( 1 ),
uwzględniając wniosek Komisji,
a także mając na uwadze, co następuje:|
(1) |
23 stycznia 1992 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 733 (1992 r.) nakładającą ogólne i całkowite embargo na wszystkie dostawy broni i sprzętu wojskowego do Somalii (zwane dalej „embargiem na broń”). |
|
(2) |
19 czerwca 2001 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 1356 (2001 r.) zezwalającą na pewne wyłączenia z embarga na broń. |
|
(3) |
22 lipca 2002 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję 1425 (2002 r.) rozszerzającą embargo na broń, zakazując bezpośredniego lub pośredniego dostarczania Somalii doradztwa technicznego, pomocy finansowej i innej oraz szkolenia związanego z działaniami wojskowymi. |
|
(4) |
Niektóre z tych środków podlegają zakresowi Traktatu i dlatego, szczególnie w celu unikania zakłócania konkurencji, dla ustawodawstwa Wspólnoty niezbędne jest wykonanie odpowiednich decyzji Rady Bezpieczeństwa w zakresie, w jakim dotyczy to terytorium Wspólnoty. Terytorium to obejmuje, w celu wykonania przepisów niniejszego rozporządzenia, wszystkie terytoria Państw Członkowskich, w których stosuje się postanowienia Traktatu, na mocy postanowień ustalonych w tym Traktacie. |
|
(5) |
Komisja i Państwa Członkowskie powinny powiadamiać się wzajemnie o środkach przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia oraz o innych istotnych informacjach będących w ich posiadaniu w związku z niniejszym rozporządzeniem oraz powinny współpracować z Komitetem ustanowionym na mocy pkt 11 rezolucji 733 (1992 r.), w szczególności poprzez dostarczanie mu informacji. |
|
(6) |
Naruszenie przepisów niniejszego rozporządzenia powinno podlegać sankcjom, a Państwa Członkowskie powinny nakładać w tym celu właściwe sankcje. Jest również pożądane, aby sankcje za naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia mogły być nakładane od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i aby Państwa Członkowskie wnosiły skargę na każdą osobę, podmiot lub organ podlegający ich jurysdykcji, który naruszył te przepisy, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Bez uszczerbku dla kompetencji Państw Członkowskich w zakresie wykonywania władzy publicznej, zakazane jest:
— zapewnianie finansowania lub pomocy finansowej związanej z działaniami wojskowymi, z uwzględnieniem w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, na sprzedaż, dostawy, przekazywanie lub wywóz broni i pokrewnego sprzętu, bezpośrednio lub pośrednio każdej osobie, podmiotowi lub organowi w Somalii,
— zapewnianie, sprzedaż, dostarczanie lub przekazywanie doradztwa, pomocy lub szkolenia technicznego związanego z działaniami wojskowymi, z uwzględnieniem w szczególności szkolenia i pomocy związanych z produkcją, utrzymaniem i korzystaniem z broni i pokrewnego sprzętu wszystkich rodzajów, bezpośrednio lub pośrednio każdej osobie, podmiotowi lub organowi w Somalii.
Artykuł 2
Świadomy i celowy udział w działaniach, których przedmiotem lub celem jest, bezpośrednio albo pośrednio, wspieranie transakcji określonych w art. 1, jest zabroniony.
Artykuł 2a
Na zasadzie odstępstwa od art. 1, właściwy organ, wskazany na stronach internetowych określonych w załączniku, w państwie członkowskim, w którym usługodawca ma swoją siedzibę, może wyrazić zgodę na warunkach, jakie uzna za stosowne:
a) na zapewnianie finansowania, pomocy finansowej, doradztwa technicznego, pomocy lub szkoleń związanych z działaniami wojskowymi, o ile stwierdzi on, że takie finansowanie, doradztwo, pomoc lub szkolenie jest przeznaczone wyłącznie na wsparcie lub potrzeby misji AMISOM, zgodnie z pkt 4 rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ 1744 (2007);
b) na zapewnianie doradztwa technicznego, pomocy lub szkoleń związanych z działaniami wojskowymi, o ile spełnione są następujące warunki:
i) zainteresowany właściwy organ stwierdził, że takie doradztwo, pomoc lub szkolenia są przeznaczone wyłącznie na udzielenie pomocy w rozwoju instytucji sektora bezpieczeństwa, zgodnie z procesem politycznym określonym w pkt 1, 2 i 3 rezolucji RB ONZ 1744 (2007); oraz
ii) zainteresowane państwo członkowskie powiadomiło komitet ustanowiony na mocy pkt 11 rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 751 (1992) o przeznaczeniu takiego doradztwa technicznego, pomocy lub szkoleń wyłącznie do celów pomocy w rozwoju instytucji sektora bezpieczeństwa, zgodnie z procesem politycznym określonym w pkt 1, 2 i 3 rezolucji 1744 (2007), i powiadomiło o zamiarze udzielenia zezwolenia, pod warunkiem że komitet nie zgłosił sprzeciwu wobec takiego działania w terminie pięciu dni roboczych od powiadomienia.
Artykuł 3
1. Artykuł 1 nie ma zastosowania do:
— dostarczania finansowania i pomocy finansowej na sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub wywóz nieśmiercionośnego sprzętu przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych bądź materiałów przeznaczonych dla programów rozwoju instytucjonalnego Unii, Wspólnoty lub Państw Członkowskich, w tym także w dziedzinie bezpieczeństwa, realizowanych w ramach procesu pokojowego i procesu pojednania,
— dostarczania doradztwa, pomocy lub szkolenia technicznego związanego z tego rodzaju nieśmiercionośnym sprzętem,
1. jeżeli działania takie zostały wcześniej zatwierdzone przez Komitet ustanowiony na mocy ust. 11 rezolucji 751 (1992 r.) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.
2. Artykuł 1 nie ma również zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wwożonych do Somalii przez personel Organizacji Narodów Zjednoczonych, przedstawicieli środków masowego przekazu, pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personel pomocniczy, wyłącznie do osobistego użytku.
3. Artykuł 2 nie ma zastosowania do uczestnictwa w działaniach, których przedmiotem lub celem jest wspieranie działań zatwierdzonych przez Komitet ustanowiony na mocy pkt 11 rezolucji 751 (1992 r.) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Artykuł 4
Nie naruszając praw i obowiązków Państw Członkowskich wynikających z Karty Narodów Zjednoczonych, Komisja, w celu skutecznego wykonywania niniejszego rozporządzenia, zachowuje wszystkie niezbędne kontakty z Komitetem Rady Bezpieczeństwa wymienionym w art. 3 ust. 1.
Artykuł 5
Komisja i Państwa Członkowskie niezwłocznie informują się wzajemnie o środkach przyjmowanych na mocy niniejszego rozporządzenia i dostarczają sobie posiadane informacje związane z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacje dotyczące naruszeń, a także trudności w stosowaniu oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.
Artykuł 6
Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez względu na jakiekolwiek przyznane prawa lub obowiązki nałożone przez jakąkolwiek podpisaną umowę międzynarodową lub każdą inną zawartą umowę lub udzieloną licencję czy pozwolenie przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 6a
Komisja wprowadza zmiany do załącznika na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie.
Artykuł 7
1. Każde Państwo Członkowskie ustala sankcje nakładane w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia. Takie sankcje winny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Do czasu przyjęcia, stosownie do potrzeb, ustawodawstwa w tym celu sankcjami nakładanymi w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia są – w razie potrzeby – sankcje ustalone przez Państwa Członkowskie w celu wykonania art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1318/2002 z dnia 22 lipca 2002 r. dotyczącego niektórych środków ograniczających w odniesieniu do Liberii ( 2 ).
2. Każde Państwo Członkowskie jest odpowiedzialne za wszczęcie postępowania przeciwko każdej osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi podlegającemu jego jurysdykcji, w sprawach o naruszenie któregokolwiek z zakazów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu przez każdą taką osobę, podmiot lub organ.
Artykuł 7a
1. Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, i określają je na stronach internetowych wymienionych w załączniku lub za ich pośrednictwem.
2. Po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję o wyznaczonych przez siebie właściwych organach i informują ją o późniejszych zmianach.
Artykuł 8
Niniejsze rozporządzenie stosuje się:
— na terytorium Wspólnoty, wraz z jej przestrzenią powietrzną,
— na pokładzie każdego samolotu lub statku podlegającego jurysdykcji Państwa Członkowskiego,
— wobec każdego obywatela Państwa Członkowskiego przebywającego poza Wspólnotą,
— wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu zarejestrowanego lub ustanowionego na mocy prawa Państwa Członkowskiego.
Artykuł 9
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.
ZAŁĄCZNIK
Strony internetowe informujące o właściwych organach, o których mowa w art. 2a i 7a, oraz adres do zawiadamiania Komisji Europejskiej
BELGIA
http://www.diplomatie.be/eusanctions
BUŁGARIA
http://www.mfa.government.bg
REPUBLIKA CZESKA
http://www.mfcr.cz/mezinarodnisankce
DANIA
http://www.um.dk/da/menu/Udenrigspolitik/FredSikkerhedOgInternationalRetsorden/Sanktioner/
NIEMCY
http://www.bmwi.de/BMWi/Navigation/Aussenwirtschaft/Aussenwirtschaftsrecht/embargos.html
ESTONIA
http://www.vm.ee/est/kat_622/
GRECJA
http://www.ypex.gov.gr/www.mfa.gr/en-US/Policy/Multilateral+Diplomacy/International+Sanctions/
HISZPANIA
http://www.mae.es/es/MenuPpal/Asuntos/Sanciones+Internacionales
FRANCJA
http://www.diplomatie.gouv.fr/autorites-sanctions/
IRLANDIA
http://www.dfa.ie/un_eu_restrictive_measures_ireland/competent_authorities
WŁOCHY
http://www.esteri.it/UE/deroghe.html
CYPR
http://www.mfa.gov.cy/sanctions
ŁOTWA
http://www.mfa.gov.lv/en/security/4539
LITWA
http://www.urm.lt
LUKSEMBURG
http://www.mae.lu/sanctions
WĘGRY
http://www.kulugyminiszterium.hu/kum/hu/bal/nemzetkozi_szankciok.htm
MALTA
http://www.doi.gov.mt/EN/bodies/boards/sanctions_monitoring.asp
NIDERLANDY
http://www.minbuza.nl/sancties
AUSTRIA
http://www.bmeia.gv.at/view.php3?f_id=12750&LNG=en&version=
POLSKA
http://www.msz.gov.pl
PORTUGALIA
http://www.min-nestrangeiros.pt
RUMUNIA
http://www.mae.ro/index.php?unde=doc&id=32311&idlnk=1&cat=3
SŁOWENIA
http://www.mzz.gov.si/si/zunanja_politika/mednarodna_varnost/omejevalni_ukrepi/
SŁOWACJA
http://www.foreign.gov.sk
FINLANDIA
http://formin.finland.fi/kvyhteistyo/pakotteet
SZWECJA
http://www.ud.se/sanktioner
ZJEDNOCZONE KRÓLESTWO
http://www.fco.gov.uk/competentauthorities
Adres do zawiadamiania Komisji:
Komisja Europejska
DG ds. Stosunków Zewnętrznych
Dyrekcja A. Platforma kryzysowa i koordynacja polityki w ramach WPZiB
Dział A2. Zarządzanie kryzysowe i zapobieganie konfliktom
CHAR 12/106
B-1049 Bruksela (Belgia)
E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu
Tel. (32 2) 295 55 85, 299 11 76
Faks: (32 2) 299 08 73
( 1 ) Dz.U. L 334 z 11.12.2002, str. 1.
( 2 ) Dz.U. L 194 z 23.7.2002, str. 1.