UZASADNIENIE

1.         KONTEKST WNIOSKU

W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiającym długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów wzywa się do przeprowadzenia oceny skuteczności środków zarządzania w trzecim roku wdrażania planu. Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) dokonał oceny planu w 2011 r. W sprawozdaniu STEFC stwierdzono, że nie udało się osiągnąć celów planu dotyczącego dorsza i mało prawdopodobne jest, że zostaną one osiągnięte do 2015 r. W sprawozdaniu ujawniono ponadto uchybienia w sposobie opracowania rozporządzenia oraz problemy z jego wdrażaniem. W świetle tej opinii, jak również opinii otrzymanych od Regionalnych Komitetów Doradczych i państw członkowskich Komisja proponuje zmianę tego rozporządzenia. Wniosek w sprawie zmiany rozporządzenia nie obejmuje wszystkich stwierdzonych problemów, ponieważ zmiana ta ma być rozwiązaniem tymczasowym obowiązującym do czasu opracowania i wdrożenia planu dotyczącego połowów wielogatunkowych na Morzu Północnym, jak przewidziano w ramach reformy. Plany dotyczące połowów wielogatunkowych stanowią nowe podejście, a narzędzia naukowe niezbędne do ich opracowania, zbadania i dokonania oceny skutków nie są jeszcze w pełni opracowane. Obecnie przewiduje się, że narzędzia te będą dostępne w późniejszym terminie w tym roku. Umożliwi to wówczas rozpoczęcie procesu opracowywania i dokonywania oceny skutków poprzez szereg spotkań z udziałem naukowców i zainteresowanych stron w 2013 r. Biorąc pod uwagę, że plany dotyczące połowów wielogatunkowych będą obejmowały kompromisy pomiędzy uprawnieniami do połowu dotyczących różnych stad poławianych w ramach tych samych połowów, prawdopodobnie niezbędne będą dalsze konsultacje w celu określenia ostatecznego kształtu planu dotyczącego Morza Północnego. Oznacza to, że nie będzie możliwe przedłożenie planu dotyczącego połowów wielogatunkowych na Morzu Północnym przed 2014 r. Opracowanie planów dotyczących połowów wielogatunkowych w pozostałych obszarach, w których występują stada dorsza objęte obecnym planem, zajmie więcej czasu, dlatego też konieczna jest zmiana obecnego planu dotyczącego dorsza, która, jako rozwiązanie tymczasowe, zaspokoi najpilniejsze potrzeby.

Najważniejsze kwestie uzasadniające tę zmianę są następujące:

- Konieczność ograniczenia zakresu w celu uniknięcia zwiększenia nakładu połowowego dzięki stosowaniu różnych metod obliczania

Dzięki stosowaniu różnych metod obliczania nakładu połowowego przy ustalaniu podstawy krajowej i przy obliczaniu rocznego wykorzystania nakładu niektóre państwa członkowskie korzystały z wyższych poziomów nakładu połowowego niż poziomy przewidziane w planie.

W przedmiotowej zmianie uściśla się, że chociaż dostępne są różne metody obliczania, państwa członkowskie muszą stosować tę samą metodę do obliczania swojego rocznego wykorzystania nakładu, którą stosowały, ustalając krajową podstawę nakładu połowowego.

Zmiana, której dotyczy wniosek, jest zatem niezbędna do zapewnienia zamierzonego działania planu. Doprowadzi to do lepszego zarządzania stadami dorsza i ich zrównoważonych połowów w perspektywie długoterminowej.

- Konieczność wprowadzenia elastyczności

Określone w planie zasady ustalania TAC wymagają oszacowania niektórych parametrów opisujących stan stada, w szczególności szacunkowych wskaźników śmiertelności połowowej i biomasy stada. W niektórych obszarach geograficznych brakuje wystarczających informacji, aby móc zastosować te zasady, dlatego też przewiduje się w planie automatyczne obniżanie TAC i nakładu w takiej sytuacji o 25 %. Zasada, która miała być stosowana jedynie w wyjątkowych sytuacjach, okazała się w niektórych obszarach normą, co w ciągu kilku lat doprowadziłoby do skutecznego zamknięcia nie tylko połowów dorsza, lecz również innych połowów przy użyciu tych samych narzędzi na tych obszarach. W niektórych przypadkach nie jest to właściwa reakcja na opinie naukowe. Należy zatem zmienić zasadę regulującą sposób postępowania w sytuacji, gdy nie można zastosować normalnej zasady dotyczącej odłowu, aby dopuścić w poszczególnych przypadkach większą elastyczność w zakresie uwzględniania opinii naukowych.

Państwa członkowskie i zainteresowane strony wyraziły ponadto poważne obawy co do dalszych ograniczeń nakładu połowowego i ich wpływu społeczno-ekonomicznego na przemysł.

W przedmiotowej zmianie proponuje się procedurę ustalania TAC i nakładu połowowego mającą zastosowanie w przypadku braku informacji niezbędnych do zastosowania normalnej zasady dotyczącej odłowu. Proponuje się w niej stosowanie podejścia dostosowanego do poszczególnych przypadków, a zatem podejścia bardziej elastycznego, choć nadal opartego na dostępnych opiniach naukowych. Zapewni to możliwość prowadzenia połowów z zachowaniem zasady ostrożnego zarządzania zasobami.

W przedmiotowej zmianie proponuje się również umożliwienie Radzie corocznego podejmowania decyzji dotyczących ewentualnego zastosowania dalszych rocznych ograniczeń nakładu połowowego w przypadku ograniczenia podstawy nakładu połowowego przez cztery kolejne lata. Ma to na celu rozwianie obaw dotyczących ciągłych ograniczeń nakładu połowowego w świetle ich wpływu społeczno-ekonomicznego na przemysł.

- Konieczność uściślenia i uproszczenia procedury dotyczącej stosowania art. 11 i 13.

Procedura wyłączania z systemu nakładu połowowego tych rodzajów działalności połowowych, które skutkują połowem nieznacznych ilości dorsza, okazała się niezwykle uciążliwa, ponieważ stwarza ona znaczne obciążenie administracyjne i wymaga ciągłego dokonywania ponownych obliczeń całkowitego przyznanego nakładu połowowego w celu uniknięcia zwiększenia nakładu połowowego statków pozostających w systemie nakładu połowowego. Celem zmiany jest uproszczenie tej procedury przede wszystkim poprzez ustalenie ostatecznego terminu przedkładania wszelkich wniosków o zmianę podstawy nakładu połowowego, a następnie poprzez stosowanie pozytywnie rozpatrzonych wniosków w odniesieniu do wszystkich statków spełniających te same kryteria bez konieczności przedkładania przez państwa członkowskie odrębnych wniosków. Niektóre wyłączone floty nie kwalifikowałyby się do wyłączenia zgodnie z proponowaną zmianą, dlatego też wprowadza się środki przejściowe.

Proponuje się dalsze uproszczenie, polegające na korzystaniu z lepszej rozliczalności, którą jest możliwa dzięki stosowaniu w pełni udokumentowanych połowów, w przypadku których wszystkie połowy odlicza się od kwoty. Proponuje się wyłączenie statków prowadzących w pełni udokumentowane próby połowów z systemu nakładu połowowego. STECF uznał ten wariant zarządzania za dopuszczalny.

Brzmienie art. 13 ust. 2 lit. b) w języku francuskim różni się od pozostałych wersji językowych, co prowadzi do różnic we wdrażaniu rozporządzenia. W celu zapewnienia jednolitego wdrażania tego rozporządzenia przepis ten należy uściślić i zmienić. Proponowana wersja odpowiada wersji w języku francuskim, która jest mniej restrykcyjna w odniesieniu do wdrażania. Jedynie statki nieprowadzące połowów dorsza i przestrzegające zasady dotyczącej 5 % składu połowów w okresie zarządzania kwalifikują się do objęcia tym odstępstwem.

-Konieczność ograniczenia odrzutów dorsza

Jedna z głównych obaw dotyczących obecnego rozporządzenia wiąże się z tym, że TAC nie ograniczyły połowów dorsza. W rezultacie dochodzi do odrzutów znacznej części połowów przekraczających kwoty połowowe. W przypadku niektórych połowów podejmowane przez państwa członkowskie środki polegające na unikaniu połowów dorsza i ograniczaniu odrzutów częściowo rozwiązały ten problem. Istnieją jednak dowody wskazujące na wysokie poziomy odrzutów w przypadku tych połowów, w odniesieniu do których zainteresowane państwa członkowskie nie podjęły żadnych działań, nawet jeśli takie działania zalecano w planie.

W świetle wniosków Komisji dotyczących wyeliminowania odrzutów zgodnie ze zmienioną WPRyb oraz w związku z dużym wsparciem zadeklarowanym zarówno przez państwa członkowskie, jak i wiele zainteresowanych stron, konieczne jest dopilnowanie, aby całe prawodawstwo UE wspierało eliminowanie odrzutów, a nie de facto je dopuszczało.

W przedmiotowej zmianie proponuje się wzmocnienie spoczywającego na państwie członkowskim obowiązku podejmowania działań, w przypadku gdy dane potwierdzają wysoki poziom odrzutów w ramach określonych połowów.

- Konieczność określenia poziomu wymaganego monitorowania i kontroli

Odstępstwa od planu przewidziane w art. 11 i 13 stanowią zagrożenie, jeżeli nie są odpowiednio wdrażane. Niedostatecznie sprawny proces wdrażania może zmniejszyć skuteczność planu. STECF dokonał oceny wdrażania tych odstępstw i wskazał na konieczność wzmocnienia monitorowania i kontroli oraz stosowania wymogu pełnej dokumentacji jako podstawowego uzasadnienia odstępstwa.

Kwestię tego zagrożenia rozwiązuje się w niniejszym wniosku, zobowiązując państwa członkowskie do przypisania poziomu „bardzo wysokiego ryzyka”, zgodnie z ramami kontroli wspólnej polityki rybołówstwa, tym statkom, które czerpią korzyści z takich odstępstw. W ramach tego wniosku zobowiązuje się również państwa członkowskie do włączenia odpowiednich środków do ich krajowych programów kontroli w celu zapewnienia zgodności z wymaganymi warunkami. W zmianach tych uściśla się istniejące wymogi i mają one zastosowanie wyłącznie w przypadku gdy państwa członkowskie stosują odstępstwa.

- Konieczność dostosowania do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Plan dotyczący dorsza wszedł w życie wcześniej niż traktat lizboński. Ponieważ plan ten będzie ciągle stosowany, dopóki nie zostanie zastąpiony nowym planem dotyczącym połowów wielogatunkowych, procedury w nim przewidziane muszą być zgodne z przepisami decyzyjnymi mającymi zastosowanie od czasu wejścia w życie Traktatu o funkcjonowaniu UE. W ramach proponowanej zmiany dostosowuje się plan do nowych procedur komitetowych.

Dlatego też przygotowano projekt wniosku w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 1342/2008.

Komisja jest proszona o jak najszybsze przyjęcie tego wniosku i przedłożenie go Radzie i Parlamentowi Europejskiemu.

2.         WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCENY SKUTKÓW

Wprowadzane zmiany są to zasadniczo te zmiany, które uznano za niezbędne do celów wdrożenia planu zgodnie z pierwotnymi założeniami. Zmiany te zmniejszą obciążenie administracyjne dla państw członkowskich, Komisji i organów naukowych odpowiedzialnych za udzielanie opinii.

Projekt wniosku przygotowano po konsultacjach z państwami członkowskimi i zainteresowanymi stronami. Podsumowanie wyników konsultacji przedstawiono w poniższej tabeli:

STECF/ICES || Ocena planu (otwarta dla zainteresowanych stron) Zatwierdzona na posiedzeniu plenarnym || Czerwiec 2011 r. Lipiec 2011 r.

Komisje || Spotkanie z zainteresowanymi stronami dotyczące wyników oceny i możliwego wariantu oceny skutków || Październik 2011 r.

Rada || Państwa członkowskie stanowczo domagają się zamrożenia nakładu połowowego i wyłączenia statków prowadzących w pełni udokumentowane połowy z systemu nakładu połowowego || Grudzień 2011 r.

Komisja || Spotkanie z zainteresowanymi stronami dotyczące możliwości poprawy wdrażania planu dotyczącego dorsza || Marzec 2012 r.

Posiedzenie plenarne STECF || Ocena wariantów wstępnych || Kwiecień 2012 r.

Dwustronne spotkanie z państwami członkowskimi || Próba określenia konkretnych problemów napotykanych przez państwa członkowskie || Maj/czerwiec 2012 r.

Grupa robocza STECF ds. nakładu połowowego || Przegląd funkcjonowania systemu nakładu połowowego || 11–15 czerwca 2012 r.

Grupa robocza STECF ds. planu wieloletniego (z udziałem zainteresowanych stron) || Ocena zmienionych wariantów i wskazanie działań niezbędnych do usunięcia uchybień zidentyfikowanych w sprawozdaniu dotyczącym oceny w celu zwiększenia skuteczności planu. || 18–22 czerwca 2012 r.

Warsztaty Komisji dotyczące zarządzania nakładem połowowym || Ogólne || 5 lipca 2012 r.

3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

· Krótki opis proponowanych działań

Głównym działaniem prawnym jest poprawienie i uściślenie, w możliwie szerokim zakresie, tych przepisów rozporządzenia (WE) nr 1342/2008, które uznano w ramach oceny za problematyczne, w szczególności:

– zmiany art. 4, których celem jest wyeliminowanie niezamierzonej możliwości stosowania przez państwa członkowskie wyższych poziomów nakładu połowowego niż przewidziano w planie poprzez zmianę metod do obliczania nakładu stosowanych przy ustalaniu podstaw i przy obliczaniu wykorzystania nakładu;

– w art. 9 procedura ustalania TAC w przypadku braku informacji niezbędnych do zastosowania art. 7 lub 8. Zamiast automatycznych ograniczeń o 25 % proponuje się stosowanie podejścia dostosowanego do poszczególnych przypadków, a zatem podejścia bardziej elastycznego, choć opartego na dostępnych opiniach naukowych;

– dokonuje się podziału dotychczasowego art. 11 na art. 11, art. 11a i art. 11b. Zamiast wyłączeń dla grup statków określonych przez każde państwo członkowskie stosuje się teraz wyłączenia, które mogą mieć zastosowanie w odniesieniu do wszystkich statków spełniających określone kryteria, bez względu na to, do jakiego państwa członkowskiego należą. W zmienionym artykule unika się również konieczności ciągłego dostosowywania podstawy przez Radę;

– środki przejściowe zagwarantują, że już wyłączone grupy statków będą podlegały kryteriom obowiązującym w momencie wyłączenia;

– wprowadza się nowy art. 11c. Statki prowadzące w pełni udokumentowane próby połowów, w przypadku których wszystkie połowy odlicza się od kwoty, są wyłączone z systemu nakładu połowowego;

– zmiany w art. 12 ust. 4 opierają się na takich samych podstawach jak zmiany w art. 9;

– w art. 12 wprowadza się nowy ust. 6. W ustępie tym przewiduje się, że Rada może podjąć decyzję o niestosowaniu dalszych ograniczeń nakładu połowowego po obniżeniu pułapu nakładu połowowego na kolejne cztery lata;

– zmienia się brzmienie art. 13, aby usunąć różnice w interpretacji w poszczególnych wersjach językowych. W obecnym brzmieniu uściśla się, że warunek, zgodnie z którym połowy dorsza powinny stanowić mniej niż 5 % całych połowów, odnosi się do składu połowów dokonanych w okresie zarządzania, a nie w trakcie jednego rejsu połowowego;

– w art. 14 wzmacnia się nałożony na państwa członkowskie obowiązek rozwiązania problemu odrzutów, ponieważ nie jest on przedmiotem obecnego rozporządzenia, oraz określa się poziom kontroli i monitorowania zgodnie z zarządzaniem opartym na ryzyku;

– w wyniku zmian art. 32 procedura komitetowa jest zgodna z postanowieniami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i z przepisami rozporządzenia (WE) nr 182/2011.

· Podstawa prawna

Art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

· Zasada pomocniczości

Wniosek wchodzi w zakres wyłącznej kompetencji Unii Europejskiej.

· Zasada proporcjonalności

We wniosku wprowadza się zmiany środków już istniejących w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1342/2008, dlatego też nie ma obaw dotyczących zasady proporcjonalności.

· Wybór instrumentu

Proponowane instrumenty: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady.

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: rozporządzenie zmienia się rozporządzeniem.

4.           WPŁYW NA BUDŻET

Niniejszy środek nie powoduje konieczności ponoszenia dodatkowych wydatków przez Unię.

2012/0236 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiające długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[1],

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)       Ocena naukowa dotycząca skuteczności rozporządzenia Rady (WE) nr 1342/2008 z dnia 18 grudnia 2008 r. ustanawiającego długoterminowy plan w zakresie zasobów dorsza i połowów tych zasobów[2] dokonana przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) wykazała szereg problemów związanych ze stosowaniem tego rozporządzenia.

(2)       Państwa członkowskie stosują różne metody obliczania nakładu połowowego w latach odniesienia oraz obliczania zgłoszonego wykorzystania nakładu w ramach planu. Pozwala to na wykorzystywanie wyższego poziomu nakładu połowowego niż poziom przewidziany w planie, który w związku z tym należy zmienić.

(3)       Brak ocen analitycznych w niektórych obszarach geograficznych uniemożliwia stosowanie zasad dotyczących kontroli odłowu, co prowadzi do automatycznego ograniczenia TAC i nakładu połowowego o 25 % rocznie. Od chwili wdrożenia planu przydziały nakładu połowowego w odnośnych obszarach zostały znacznie ograniczone. Z oceny naukowej przeprowadzonej przez STECF wynika, że w niektórych przypadkach bardziej właściwe byłoby stosowanie innych wskaźników niż śmiertelność połowowa do ustalania TAC zamiast automatycznego ograniczania TAC i nakładu połowowego.

(4)       W planie przewiduje się zakres wyłączania statków, których działalność nie przyczynia się znacząco do śmiertelności dorsza. W celu uniknięcia przekierowywania nakładu połowowego związanego z tą działalnością na działalność w zakresie połowu dorsza konieczne jest zmniejszenie podstawowego nakładu połowowego. Aby uniknąć obciążenia administracyjnego związanego z ciągłym dokonywaniem ponownych obliczeń podstawowego nakładu w następstwie każdej decyzji o wyłączeniu określonych rodzajów działalności, pożądane jest ustalenie przejrzystych kryteriów wyłączenia umożliwiających ostateczne określenie poziomów podstawowego nakładu.

(5)       W celu ułatwienia prowadzenia bardziej selektywnej działalności połowowej w ramach w pełni udokumentowanych prób połowów, w przypadku których wszystkie połowy odlicza się od kwoty, właściwe jest wyłączenie statków uczestniczących w tych próbach z systemu nakładu połowowego.

(6)       Od czasu wejścia planu w życie znacząco ograniczono przydziały maksymalnych dopuszczalnych nakładów połowowych w odniesieniu do głównych narzędzi połowowych służących do połowu dorsza. Może to mieć znaczący wpływ ekonomiczno-społeczny na te segmenty floty, które stosują te same narzędzia, ale które zasadniczo prowadzą połowy innych gatunków niż dorsz. W celu rozwiązania tych kwestii społeczno-ekonomicznych należy wprowadzić mechanizm służący zawieszeniu dalszych dostosowań nakładu połowowego.

(7)       Z uwagi na to, że jedna wersja językowa art. 13 ust. 2 lit. b) brzmi inaczej niż pozostałe wersje, konieczna jest zmiana treści tego przepisu w celu zapewnienia jego jednolitego stosowania.

(8)       Ze względu na wysokie poziomy odrzutów dorsza zaobserwowane w okresie wdrażania planu niezbędne jest podjęcie przez państwa członkowskie odpowiednich działań w celu zminimalizowania odrzutów, między innymi poprzez przydzielanie uprawnień do połowu statkom w taki sposób, aby w możliwie jak największym stopniu dostosować kwoty do przewidywanych połowów.

(9)       Odstępstwa od planu przewidziane w art. 11 i 13 stanowią zagrożenie dla skuteczności planu, jeżeli nie są odpowiednio wdrażane. Ocena stosowania tych odstępstw ujawniła konieczność wzmocnienia wymogów dotyczących monitorowania, kontroli i pełnej dokumentacji uzasadniających te odstępstwa. Z uwagi na to, że unijne ramy kontroli rybołówstwa są oparte na ryzyku, należy przypisać rodzajom działalności objętym odstępstwami szczególny „bardzo wysoki poziom” ryzyka.

(10)     W rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa[3] uchylono szereg artykułów rozporządzenia (WE) nr 1342/2008, które odwoływały się do załączników II i III. Ponieważ nie ma żadnych innych odniesień do załączników II i III w rozporządzeniu (WE) 1342/2008, załączniki te należy skreślić.

(11)     Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1342/2008,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1342/2008 wprowadza się następujące zmiany:

1)           art. 4 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4

Obliczanie nakładu połowowego

1. Do celów niniejszego rozporządzenia nakład połowowy wykorzystany przez grupę statków obliczany jest jako suma produktów wartości zdolności połowowej wyrażonej w kW dla każdego statku i liczby dni, które każdy statek spędził w obrębie jednego z obszarów określonego w załączniku I. Dzień przebywania w obszarze oznacza każdy nieprzerwany okres 24 godzin (lub jego część), w którym statek znajduje się w obszarze oraz znajduje się poza portem.

2. Do obliczania liczby dni przebywania w obszarze państwa członkowskie stosują tę samą metodę, którą stosują do ustalania podstawy nakładu połowowego, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a).”;

2)           art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9

Specjalna procedura ustalania TAC

1. Jeżeli brakuje wystarczających informacji do określenia TAC zgodnie z art. 7, ustala się TAC dla zasobów dorsza w cieśninie Kattegat, na zachód od Szkocji i w Morzu Irlandzkim na poziomie wskazanym w opinii naukowej. Jeżeli jednak poziom wskazany w opinii naukowej jest o ponad 20 % wyższy niż TAC na poprzedni rok, to ustala się je na poziomie o 20 % wyższym niż TAC na poprzedni rok, lub jeżeli poziom wskazany w opinii naukowej jest o ponad 25 % niższy niż TAC na poprzedni rok, wówczas ustala się je na poziomie o 25 % niższym niż TAC na poprzedni rok.

2. Jeżeli brakuje wystarczających informacji do określenia TAC zgodnie z ust. 1, ustala się TAC dla zasobów dorsza w cieśninie Kattegat, na zachód od Szkocji i w Morzu Irlandzkim na poziomie:

a) o 25 % niższym w porównaniu z TAC na poprzedni rok,

lub, w przypadku gdy jest to zalecane w opinii naukowej,

b) niższym o maksymalnie 25 % w porównaniu z TAC na poprzedni rok wraz z innymi właściwymi środkami.

3. Jeżeli brakuje wystarczających informacji do określenia TAC zgodnie z art. 8, ustala się TAC dla zasobów dorsza w Morzu Północnym, cieśninie Skagerrak i wschodniej części kanału La Manche, stosując odpowiednio ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, o ile w wyniku konsultacji z Norwegią nie zostanie ustalony inny poziom TAC.”;

3)           w art. 11 skreśla się ust. 2 i 3;

4)           dodaje się następujące artykuły: art. 11a, 11b, 11c i 11d:

„Artykuł 11a

Wyłączenie nakładu połowowego wykorzystanego na określonych obszarach, głębokościach lub z zastosowaniem określonych narzędzi

1. Państwa członkowskie mogą wyłączyć nakład połowowy wykorzystany przez statek podczas rejsu połowowego przy odliczaniu wykorzystanego nakładu od maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego, jeśli:

a)      całkowita działalność połowowa podczas takiego rejsu połowowego jest prowadzona przez dany statek poza obszarami występowania dorsza, zgodnie z wykazem zawartym w ust. 2;

lub

b)      całkowita działalność połowowa podczas takiego rejsu połowowego jest prowadzona przez dany statek na głębokości ponad 300 metrów;

lub

c)      podczas takiego rejsu połowowego dany statek rybacki ma na pokładzie tylko jedno narzędzie regulowane i narzędzie to jest zgodne z ust. 2.

2. Na podstawie informacji dostarczonych przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 3 oraz zgodnie z opinią naukową Rada ustanawia wykaz obszarów niebędących obszarami występowania dorsza i wykaz narzędzi, których konfiguracja techniczna sprawia, że połowy dorsza wynoszą poniżej 1,5 % masy całkowitego połowu.

3. Państwa członkowskie dostarczają odpowiednich informacji, aby umożliwić Komisji dokonanie oceny, czy obszar lub narzędzie powinno znaleźć się w wykazie obszarów lub w wykazie narzędzi, o których mowa w ust. 2, czy nie.

4. Szczegółowe przepisy dotyczące formatu i procedury przekazywania Komisji informacji, o których mowa w ust. 3, można przyjąć w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 32.”

„Artykuł 11b

Dostosowanie podstawy do obliczania maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego

1. Nakład połowowy, o którym mowa w art. 11a ust. 1, który uwzględniono przy ustanawianiu podstawy, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a), odlicza się od podstawy zgodnie z niniejszym artykułem.

2. Państwa członkowskie przedkładają Komisji wnioski o dostosowanie podstawy, o której mowa w ust. 1, do dnia [w ciągu roku od daty przyjęcia niniejszej zmiany – zostanie podana konkretna data].

3. Dostosowaną podstawę wykorzystuje się do ponownego obliczenia maksymalnego dopuszczalnego poziomu nakładu połowowego dla danej grupy nakładu poprzez zastosowanie rocznych odsetków dostosowania stosowanych od chwili wejścia planu w życie.

4. Wyłączenie nakładu połowowego, o którym mowa w art. 11a, można stosować w odniesieniu do odpowiedniej grupy nakładu wyłącznie po dokonaniu ponownego obliczenia maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego zgodnie z tym artykułem.

5. Szczegółowe przepisy dotyczące formatu i procedury przekazywania Komisji wniosków, o których mowa w ust. 2, można przyjąć w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 32.”

„Artykuł 11c

Wyłączenie statków uczestniczących w próbach w pełni udokumentowanych połowów

1. Państwa członkowskie mogą wyłączyć z systemu nakładu połowowego nakład połowowy wykorzystany przez statek uczestniczący w próbach w pełni udokumentowanych połowów, w przypadku których wszystkie połowy dorsza, w tym odrzuty, odlicza się od kwoty.

2. W przypadku stosowania ust. 1 państwa członkowskie dostosowują maksymalny dopuszczalny nakład połowowy ustalony zgodnie z art. 12 ust. 1 dla danej grupy nakładu poprzez odliczanie wielkości nakładu odpowiadającej wielkości nakładu wykorzystanego przez uczestniczący statek w roku poprzedzającym jego wyłączenie z systemu nakładu połowowego.

3. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich dostosowaniach maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego zgodnie z ust. 2. Powiadomienie to obejmuje szczegółowe informacje dotyczące wyłączonych statków i wielkości nakładu połowowego odliczanego zarówno na poziomie zagregowanym, jak i dla poszczególnych statków.

4. Zgodnie z ust. 1 zakazuje się przenoszenia kwoty dorsza zarówno na statki wyłączone z systemu nakładu połowowego, jak i z tych statków.

5. Komisja może przyjąć szczegółowe przepisy dotyczące formatu i procedury powiadamiania, o którym mowa w ust. 3, w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 32.”

„Artykuł 11d

Środki przejściowe w odniesieniu do wyłączeń

Wyłączenia z systemu nakładu połowowego obowiązujące przed dniem [__ – zostanie podana konkretna data] będą nadal obowiązywały dopóty, dopóki będą spełnione warunki, na których przyznano te wyłączenia. Państwa członkowskie co roku dostarczają Komisji wszelkie istotne informacje pozwalające jej stwierdzić, czy warunki te pozostają spełnione.”;

5)           w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. W odniesieniu do zagregowanych grup nakładu połowowego, w przypadku których odsetek łącznych połowów obliczony zgodnie z ust. 3 lit. d) wynosi 20 % lub więcej, mają zastosowanie roczne dostosowania. Maksymalny dopuszczalny nakład połowowy dla danych grup oblicza się w następujący sposób:

a)       jeżeli stosuje się art. 7 lub art. 8, do podstawy stosuje się taki sam odsetek dostosowania, jak ustanowiony w tych artykułach w odniesieniu do śmiertelności połowowej;

b)      jeżeli stosuje się art. 9 ust. 1, do podstawy stosuje się taki sam odsetek dostosowania nakładu połowowego jak dostosowanie TAC w roku poprzednim;

c)       jeżeli stosuje się art. 9 ust. 2, stosuje się ograniczenie nieprzekraczającego 25 % w porównaniu z maksymalnym dopuszczalnym nakładem połowowym dla danych grup nakładu w roku poprzednim wraz z innymi właściwymi środkami.”;

b) dodaje się ust. 6 w brzmieniu:

„W drodze odstępstwa od ust. 4, jeżeli ograniczono maksymalny dopuszczalny nakład połowowy na cztery kolejne lata, Rada może odstąpić od rocznego dostosowania maksymalnego dopuszczalnego nakładu połowowego w kolejnym roku lub w kolejnych latach.”;

6)           w art. 13 ust. 2 litera b) otrzymuje brzmienie:

„b) jest prowadzona tak, że dorsz, łącznie z odrzutami, stanowi mniej niż 5 % połowu w okresie zarządzania;”;

7)           w art. 14 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu:

„5. Jeżeli dane naukowe wskazują, że ponad 10 % całkowitego połowu dorsza dla określonej grupy nakładu stanowią odrzuty, lub jeżeli przydział kwoty nie odpowiada przewidywanym połowom i może skutkować odrzutami dorsza, zainteresowane państwo członkowskie niezwłocznie podejmuje środki służące zminimalizowaniu odrzutów dorsza.

6. Państwa członkowskie ustanawiają i włączają w swoje krajowe programy kontroli, o których mowa w art. 46 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009[4], systemy służące zapewnieniu zgodności z warunkami, o których mowa w art. 11a, 11b, 11c i 13. Państwa członkowskie przypisują bardzo wysoki poziom ryzyka statkom prowadzącym połowy zgodnie z tymi artykułami w ramach swojego zarządzania opartego na ryzyku, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia 1224/2009.”;

8)           art. 32 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 32

Procedura komitetowa

1. Komisję wspomaga Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury powołany na mocy art. 30 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.”;

9)           skreśla się załączniki II i III.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego           W imieniu Rady

Przewodniczący                                             Przewodniczący

[1]               Dz.U. C […] z […], s. […].

[2]               Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 20.

[3]               Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

[4]               Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.