UZASADNIENIE

1.           KONTEKST WNIOSKU

1.1.        Podstawa i cele wniosku

Niniejszym wnioskiem uchyla i zastępuje się rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniające dyrektywę Rady 92/65/EWG[1].

1.2.        Kontekst prawny

Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 dostosowano do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 219/2009 z dnia 11 marca 2009 r. dostosowującym do decyzji Rady 1999/468/WE niektóre akty podlegające procedurze, o której mowa w art. 251 Traktatu, w zakresie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą[2].

Zostało ono później znacząco zmienione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 438/2010 z dnia 19 maja 2010 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 998/2003 w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym[3], w szczególności w celu przedłużenia systemu przejściowego przewidzianego w art. 6, 8 i 16 do dnia 31 grudnia 2011 r.

Zostało ono również częściowo dostosowane do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). W oświadczeniu załączonym do rozporządzenia (UE) nr 438/2010 Komisja zobowiązała się jednak do przedstawienia wniosku w sprawie rewizji całego rozporządzenia (WE) nr 998/2003, zwłaszcza w kwestiach dotyczących aktów delegowanych i wykonawczych.

Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 stanowi również, że od dnia 3 lipca 2011 r., tj. od końca ośmioletniego okresu przejściowego przewidzianego w art. 4 ust. 1 tego rozporządzenia, jedynym środkiem identyfikacyjnym psa, kota lub fretki, będących zwierzętami domowymi, jest identyfikacja elektroniczna. Zwierzę posiadające wyraźnie czytelny tatuaż wykonany przed tą datą nadal jednak uznaje się za zidentyfikowane zgodnie z rozporządzeniem.

Ze względu na wygaśnięcie wyżej wymienionego systemu i okresu przejściowego oraz na konieczność wprowadzenia w wystarczająco wyraźny i przystępny dla zwykłego obywatela sposób szeregu zmian dostosowujących do TFUE wymogi dotyczące zdrowia zwierząt określone w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 należy uchylić to rozporządzenie i zastąpić je niniejszym wnioskiem.

2.           KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI

Ponieważ głównym celem niniejszego wniosku jest dostosowanie rozporządzenia (WE) nr 998/2003 do art. 290 i 291 TFUE oraz wyjaśnienie określonych aspektów rozporządzenia, nie przewiduje się wystąpienia żadnych znacznych skutków. W związku z tym nie było konieczne przeprowadzenie żadnych szczególnych konsultacji ani oceny skutków.

3.           ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU

3.1.        Krótki opis proponowanych działań

Celem niniejszego wniosku jest uchylenie rozporządzenia (WE) nr 998/2003 i zastąpienie go rozporządzeniem, którego dotyczy niniejszy wniosek i w którym:

a)      dostosowuje się uprawnienia powierzone Komisji na mocy rozporządzenia (WE) nr 998/2003 do art. 290 i 291 TFUE;

b)      wyjaśnia się zwykłemu obywatelowi system, który będzie miał zastosowanie po zakończeniu systemu przejściowego przewidzianego w art. 6, 8 i 16 rozporządzenia (WE) nr 998/2003 i okresu przejściowego przewidzianego w art. 4 ust. 1.

3.2.        Podstawa prawna

Podstawowym celem niniejszego wniosku jest ochrona zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego.

W związku z tym, ponieważ podstawą rozporządzenia (WE) nr 998/2003 były art. 37 i art. 152 ust. 4 lit. b) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, podstawą niniejszego wniosku są odpowiednio art. 43 ust. 2 i art. 168 ust. 4 TFUE.

3.3.        Zasada pomocniczości

Zasada pomocniczości ma zastosowanie, o ile wniosek nie wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii.

Cele wniosku nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie. W celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego właściwych organów (w UE, na poziomie krajowym i w państwach trzecich) i zwykłych obywateli przy jednoczesnym utrzymaniu wysokiego poziomu ochrony zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego, potrzebne jest określenie na poziomie Unii wymogów dotyczących zdrowia zwierząt w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do państw członkowskich z innych państw członkowskich lub z państw trzecich.

3.4.        Zasada proporcjonalności

Zgodnie z zasadą proporcjonalności środek ten nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu.

Środek ma formę rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady mającego bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich. Dzięki temu organy administracji na szczeblu krajowym i UE nie poniosą żadnych kosztów związanych z transpozycją tych przepisów do prawodawstwa krajowego.

3.5.        Wybór instrumentu

Proponowany instrument: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady.

Inne środki nie byłyby odpowiednie, ponieważ cele środka można najskuteczniej osiągnąć dzięki w pełni zharmonizowanym wymogom (w tym wejściu w życie we właściwym czasie) w całej Unii, zapewniając swobodny przepływ zwierząt domowych towarzyszących swoim właścicielom.

4.           WPŁYW NA BUDŻET

Wniosek nie ma wpływu finansowego na budżet Unii.

5.           INFORMACJE DODATKOWE

Proponowany akt prawny ma znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego i z tego względu powinien objąć także EOG.

Przepisy dyrektywy Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającej wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG[4], które dotyczą handlu psami, kotami i fretkami oraz przywozu tych zwierząt, odnoszą się do odpowiednich przepisów rozporządzenia (WE) nr 998/2003.

Mając na względzie spójność przepisów Unii niezbędna jest zmiana dyrektywy 92/65/EWG w celu zastąpienia odesłań do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 odesłaniami do proponowanego aktu prawnego.

Przedmiotowe dwa wnioski przedstawia się łącznie w celu ich jednoczesnego przyjęcia.

2012/0039 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 oraz art. 168 ust. 4 formuła wprowadzająca i lit. b),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[5],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[6],

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. w sprawie wymogów dotyczących zdrowia zwierząt, stosowanych do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, i zmieniającym dyrektywę Rady 92/65/EWG[7] określa się wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z państwa trzeciego oraz kontrole mające zastosowanie do takiego przemieszczania. Jego celem jest zapewnienie wystarczającego poziomu bezpieczeństwa w odniesieniu do zagrożeń dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt związanych z takim przemieszczaniem o charakterze niehandlowym oraz usunięcie wszystkich nieuzasadnionych przeszkód w takim przemieszczaniu.

(2) W oświadczeniu załączonym do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 438/2010[8] zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Komisja zobowiązała się do przedstawienia wniosku w sprawie rewizji całego rozporządzenia (WE) nr 998/2003, zwłaszcza w kwestiach dotyczących aktów delegowanych i wykonawczych. W związku z wejściem w życie Traktatu uprawnienia powierzone Komisji na mocy rozporządzenia (WE) nr 998/2003 należy zatem dostosować do art. 290 i 291 Traktatu. Z uwagi na liczbę zmian, które należy wprowadzić do wymogów dotyczących zdrowia zwierząt określonych w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003, oraz mając na względzie to, aby były one wystarczająco przejrzyste i przystępne dla zwykłego obywatela, należy uchylić to rozporządzenie i zastąpić je niniejszym rozporządzeniem.

(3) Ponieważ państwa członkowskie nie mogą w sposób wystarczający osiągnąć celu niniejszego rozporządzenia, jakim jest określenie zasad dotyczących zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków określonych w załączniku I w celu zapobiegania zagrożeniom dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt wynikającym z takiego przemieszczania lub ich minimalizowania, i w związku z tym cel ten można lepiej osiągnąć na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(4) W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić wykaz pozytywny gatunków zwierząt, do których powinny mieć zastosowanie zharmonizowane wymogi dotyczące zdrowia zwierząt, jeżeli zwierzęta z tych gatunków są trzymane jako zwierzęta domowe i przemieszczane w celach niehandlowych. Przy sporządzaniu tego wykazu należy uwzględnić podatność tych zwierząt na wściekliznę lub ich rolę w epidemiologii wścieklizny.

(5) W dyrektywie Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającej wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG[9] ustanawia się m. in. wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do handlu i przywozu psów, kotów i fretek, które są zwierzętami należącymi do gatunków podatnych na wściekliznę. Ponieważ gatunki te również trzyma się jako zwierzęta domowe i często podlegają one przemieszczeniu w celach niehandlowych wraz z ich właścicielem w obrębie Unii lub do niej, w niniejszym rozporządzeniu należy określić wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym tych gatunków do państw członkowskich. Gatunki te wymienia się w części A załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

(6) Podobnie należy ustanowić ramy prawne w odniesieniu do wymogów dotyczących zdrowia zwierząt mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt należących do gatunków, które nie są podatne na wściekliznę lub które nie mają epidemiologicznego znaczenia w odniesieniu do wścieklizny, do których to gatunków, jeżeli nie byłyby trzymane jako zwierzęta domowe, miałyby zastosowanie inne przepisy Unii, w tym przepisy dotyczące zwierząt, od których pozyskuje się żywność. Gatunki te wymienia się w części B załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

(7) Wykaz w załączniku I część B powinien obejmować bezkręgowce, z wyjątkiem pszczół i trzmieli objętych zakresem stosowania dyrektywy 92/65/EWG oraz mięczaków i skorupiaków objętych zakresem stosowania dyrektywy 2006/88/WE[10]. Powinien on również obejmować ozdobne zwierzęta wodne hodowane w akwariach niekomercyjnych, wyłączone z zakresu stosowania dyrektywy 2006/88/WE, oraz płazy i gady.

(8) Wykaz ten powinien ponadto obejmować wszystkie gatunki ptaków, z wyjątkiem drobiu objętego zakresem stosowania dyrektywy 92/65/EWG i dyrektywy Rady 2009/158/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących handel wewnątrzwspólnotowy i przywóz z państw trzecich drobiu i jaj wylęgowych[11], oraz gryzonie i króliki domowe.

(9) Mając jednak na względzie spójność przepisów Unii, do czasu ustanowienia przepisów Unii regulujących przemieszczanie o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z państw lub terytoriów trzecich gatunków zwierząt domowych wymienionych w części B obowiązujące przepisy krajowe powinny nadal mieć zastosowanie do takiego przemieszczania, pod warunkiem że nie są one bardziej rygorystyczne niż przepisy stosowane do przywozu tych zwierząt do celów handlowych.

(10) Nie naruszając przepisów art. 3, art. 9 ust. 3 i art. 10a dyrektywy 92/65/EWG państwa członkowskie nie powinny natomiast ustanawiać żadnych wymogów dotyczących zdrowia zwierząt w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w części B do danego państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego, chyba że przepisy regulujące takie przemieszczanie są ustanowione zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

(11) Ponieważ zwierzęta z gatunków wymienionych w części B mogą należeć do gatunków wymagających szczególnej ochrony, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie bez uszczerbku dla rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi[12].

(12) W celu wyraźnego rozróżnienia między zasadami mającymi zastosowanie do przemieszczania do celów niehandlowych a zasadami mającymi zastosowanie do przywozu do Unii z państw trzecich psów, kotów i fretek objętych wymogami dotyczącymi zdrowia zwierząt określonymi w dyrektywie 92/65/EWG oraz do handlu tymi zwierzętami wewnątrz Unii należy w niniejszym rozporządzeniu zdefiniować nie tylko zwierzę domowe, ale również przemieszczanie o charakterze niehandlowym takich zwierząt jako przemieszczanie, z którym ani bezpośrednio ani pośrednio nie wiąże się zysk finansowy ani przeniesienie tytułu własności i którego celem nie jest uzyskanie zysku finansowego ani przeniesienie tytułu własności.

(13) W wyniku poprawy sytuacji związanej z wścieklizną w Unii Irlandia, Malta, Szwecja i Zjednoczone Królestwo zrezygnowały z systemu obowiązkowej sześciomiesięcznej kwarantanny, który stosowały od kilkudziesięciu lat w odniesieniu do określonych zwierząt domowych przemieszczanych na swoje terytoria, na rzecz alternatywnego, mniej restrykcyjnego systemu, określonego w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003, w ramach którego zapewnia się równoważny poziom bezpieczeństwa. Te państwa członkowskie wymieniono w części A załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 i do dnia 31 grudnia 2011 r. oprócz ważnego szczepienia przeciwko wściekliźnie państwa te miały przed wprowadzeniem poddawać domowe psy i koty pochodzące z innych państw członkowskich i z określonych państw i terytoriów trzecich badaniom skuteczności szczepienia przeciwko wściekliźnie zgodnie z przepisami krajowymi.

(14) W części B sekcja 1 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 określono wykaz pozostałych państw członkowskich, w tym krajów i terytoriów, które do celów przedmiotowego rozporządzenia uznaje się za część tych państw członkowskich, ponieważ do zwierząt należących do gatunków wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia mają zastosowanie krajowe warunki dotyczące przemieszczania, lub za porównywalne do państw członkowskich w sytuacjach, w których zwierzęta te są przemieszczane do celów niehandlowych między państwami członkowskimi a tymi krajami i terytoriami.

(15) Artykuł 355 ust. 5 lit. c) Traktatu i rozporządzenie (EWG) nr 706/73 Rady z dnia 12 marca 1973 r. dotyczące uzgodnień wspólnotowych mających zastosowanie do Wysp Normandzkich oraz wyspy Man w zakresie handlu produktami rolnymi[13] stanowią, że unijne prawo weterynaryjne ma zastosowanie do tych wysp, które do celów rozporządzenia (WE) nr 998/2003 traktuje się jako część Zjednoczonego Królestwa.

(16) Biorąc pod uwagę zakończenie systemu przejściowego przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 i mając na względzie przejrzystość przepisów Unii należy określić w załączniku II do niniejszego rozporządzenia wykaz państw członkowskich obejmujący Irlandię, Maltę, Szwecję i Zjednoczone Królestwo, terytoria, które stanowią część państw członkowskich, i Gibraltar oraz uściślić w niniejszym rozporządzeniu warunki dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego oraz z państw i terytoriów trzecich.

(17) Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 stanowi również, że w okresie przejściowym zwierzę domowe należące do jednego z gatunków wymienionych w częściach A i B załącznika I do tego rozporządzenia należy uznać za zidentyfikowane, jeżeli posiada wyraźnie czytelny tatuaż lub elektroniczny system identyfikacji („transponder”). Należy zatem uściślić w niniejszym rozporządzeniu zasady dotyczące znakowania zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A, w tym kwalifikacje wymagane od osób przeprowadzających znakowanie, po upływie okresu przejściowego w dniu 3 lipca 2011 r.

(18) W załączniku Ia do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 określa się wymagania techniczne dotyczące identyfikacji zwierząt domowych z wykorzystaniem transponderów. Te wymagania techniczne odpowiadają przyjętym międzynarodowym standardom i powinny być ujęte, bez wprowadzania do nich żadnych istotnych zmian, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

(19) W celu ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I w niniejszym rozporządzeniu należy również przewidzieć możliwość przyjmowania zdrowotnych środków profilaktycznych w odniesieniu do chorób i zakażeń innych niż wścieklizna. Środki te powinny opierać się na zweryfikowanych informacjach naukowych i być stosowane proporcjonalnie do zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt związanego z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt podatnych na takie choroby lub zakażenia. Powinny one obejmować zasady dotyczące klasyfikacji państw członkowskich i ich części, procedury zobowiązujące państwa członkowskie, które wymagają stosowania zdrowotnych środków profilaktycznych, do stałego uzasadniania powodów ich stosowania, warunki w zakresie stosowania i dokumentowania zdrowotnych środków profilaktycznych i w stosownych przypadkach warunki odstąpienia od ich stosowania. Należy zatem również przewidzieć określenie wykazu państw członkowskich lub ich części, sklasyfikowanych na podstawie zasad klasyfikacji państw członkowskich lub ich części, w akcie wykonawczym, który należy przyjąć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

(20) Szczepionki przeciwko wściekliźnie podawane zwierzętom domowym należącym do gatunków wymienionych w załączniku I część A w wieku poniżej trzech miesięcy mogą nie wywoływać odporności ochronnej ze względu na wysokie miano przeciwciał matczynych. Producenci szczepionek zalecają zatem, aby nie szczepić młodych zwierząt, które nie osiągnęły tego wieku. W związku z tym w celu zezwolenia na przemieszczanie o charakterze niehandlowym młodych zwierząt należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A, które nie zostały zaszczepione przeciwko wściekliźnie, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić określone środki ostrożności, które należy przedsięwziąć, oraz umożliwić państwom członkowskim udzielanie zezwoleń na takie wprowadzanie na ich terytorium, jeżeli młode zwierzęta spełniają wymagania tych środków.

(21) W celu uproszczenia warunków w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A między państwami członkowskimi o równoważnym właściwym stanie ochrony w zakresie wścieklizny w niniejszym rozporządzeniu należy również przewidzieć możliwość przyjęcia warunków dotyczących odstępstwa od wymogu stosowania szczepienia przeciwko wściekliźnie. Środki te powinny opierać się na zweryfikowanych informacjach naukowych i być stosowane proporcjonalnie do zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt związanego z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt podatnych na zakażenie wścieklizną. Powinny one obejmować zasady dotyczące klasyfikacji państw członkowskich i ich części, a także procedury zobowiązujące państwa członkowskie, które wymagają stosowania odstępstwa, do stałego uzasadniania powodów jego stosowania. Należy również przewidzieć określenie wykazu państw członkowskich, sklasyfikowanych na podstawie zasad klasyfikacji państw członkowskich lub ich części, w akcie wykonawczym, który należy przyjąć zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

(22) Państwa i terytoria wymienione w części B sekcja 2 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003 stosują zasady równoważne zasadom stosowanym przez państwa członkowskie, natomiast państwa i terytoria trzecie wymienione w części C załącznika II do wymienionego rozporządzenia spełniają kryteria określone w art. 10 tego rozporządzenia. Należy zatem przewidzieć określenie tych wykazów, bez wprowadzania do nich żadnych istotnych zmian, w akcie wykonawczym, który należy przyjąć w terminie jednego roku od przyjęcia niniejszego rozporządzenia. Do czasu wejścia w życie wspomnianego aktu wykonawczego należy jednak przewidzieć w niniejszym rozporządzeniu dalsze stosowanie do celów niniejszego rozporządzenia wykazu państw i terytoriów określonego w części B sekcja 2 i części C w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003.

(23) W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 określono pewne wymagania w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do państw członkowskich z innych państw członkowskich i z państw lub terytoriów wymienionych w części B sekcja 2 i w części C w załączniku II do tego rozporządzenia, które między innymi obejmują poddanie przedmiotowych zwierząt domowych ważnemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie przy zastosowaniu szczepionek spełniających minimalne normy określone w odpowiednim rozdziale Podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) lub w przypadku których udzielono pozwolenia na dopuszczenie do obrotu zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych[14] lub z rozporządzeniem (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającym wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającym Europejską Agencję Leków[15]. Szczepionki takie okazały się skuteczną ochroną zwierząt przed wścieklizną i stanowią element wymagań dotyczących ważności w zakresie szczepienia przeciwko wściekliźnie określonych w załączniku Ib do rozporządzenia (WE) nr 998/2003. Wymogi te powinny zostać określone, bez wprowadzania do nich żadnych istotnych zmian, w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.

(24) W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 określa się bardziej rygorystyczne wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do zwierząt domowych przemieszczanych do państw członkowskich z państw lub terytoriów trzecich innych niż wymienione w części C załącznika II do tego rozporządzenia. Wymogi te obejmują kontrole skuteczności szczepień przeciwko wściekliźnie w przypadku poszczególnych zwierząt poprzez oznaczenie przeciwciał metodą miareczkowania przeprowadzane w laboratorium zatwierdzonym zgodnie z decyzją Rady 2000/258/WE z dnia 20 marca 2000 r. określającą specjalny instytut odpowiedzialny za ustanawianie kryteriów niezbędnych do standaryzacji testów serologicznych w monitorowaniu skuteczności szczepień przeciwko wściekliźnie[16]. Należy zatem zachować ten wymóg w załączniku V do niniejszego rozporządzenia i uwzględnić warunek, że badanie to należy przeprowadzić zgodnie z metodami określonymi w odpowiednim rozdziale podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych OIE.

(25) Dokumenty identyfikacyjne towarzyszące zwierzętom domowym należącym do gatunków wymienionych w załączniku I część A, przemieszczanym do celów niehandlowych do państwa członkowskiego, są niezbędne do potwierdzenia zgodności z warunkami określonymi w niniejszym rozporządzeniu. Należy zatem ustanowić w niniejszym rozporządzeniu warunki w zakresie wydawania dokumentów identyfikacyjnych oraz wymagań dotyczących ich treści, ważności i formatu.

(26) W niniejszym rozporządzeniu należy zezwolić państwom członkowskim na udzielanie zezwoleń na przemieszczanie o charakterze niehandlowym na ich terytorium zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A posiadających dokument identyfikacyjny wydany w państwie trzecim lub na terytorium trzecim stosującym zasady równoważne do zasad stosowanych przez państwa członkowskie. Należy w nim również zezwolić państwom członkowskim na udzielanie zezwoleń na przemieszczenie o charakterze niehandlowym na ich terytorium po tymczasowym przemieszczeniu do państwa trzeciego lub na terytorium trzecie tych zwierząt domowych posiadających dokument identyfikacyjny wydany w państwie członkowskim, o ile warunki w zakresie powrotu z tych państw lub terytoriów są spełnione przed opuszczeniem przez dane zwierzę terytorium Unii.

(27) W niniejszym rozporządzeniu należy również umożliwić państwom członkowskim udzielanie zezwoleń, w przypadkach zaistnienia pilnej potrzeby wyjazdu, na bezpośrednie wprowadzenie na ich terytorium zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I, które nie spełniają warunków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, pod warunkiem że wniosek o udzielenie zezwolenia złożono z wyprzedzeniem, a państwo członkowskie przeznaczenia udzieliło takiego zezwolenia, oraz że w celu spełnienia tych warunków przeprowadzona zostanie ograniczona czasowo kwarantanna pod nadzorem urzędowym. Pomimo potrzeby pilnego wyjazdu takie zezwolenie powinno być niezbędne ze względu na zagrożenia dla zdrowia zwierząt wynikające z wprowadzenia na terytorium Unii zwierzęcia domowego niespełniającego warunków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.

(28) Dyrektywa Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotycząca kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego[17] oraz dyrektywa Rady 91/496/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. ustanawiająca zasady regulujące organizację kontroli weterynaryjnych zwierząt wprowadzanych na rynek Wspólnoty z państw trzecich i zmieniająca dyrektywy 89/662/EWG, 90/425/EWG oraz 90/675/EWG[18] nie mają zastosowania do kontroli weterynaryjnych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym do celów niehandlowych.

(29) W związku z tym, aby państwa członkowskie mogły weryfikować zgodność z zasadami określonymi w niniejszym rozporządzeniu i podejmować niezbędne działanie, należy w niniejszym rozporządzeniu zawrzeć wymóg, aby osoba towarzysząca zwierzęciu domowemu okazywała wymagany dokument identyfikacyjny w czasie przemieszczania o charakterze niehandlowym lub wprowadzania do państwa członkowskiego oraz należy przewidzieć ukierunkowane lub losowe kontrole dokumentów i kontrole identyfikacyjne zwierząt domowych przemieszczanych do celów niehandlowych do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego. Należy w nim również zobowiązać państwa członkowskie do przeprowadzania regularnych kontroli dokumentów i kontroli identyfikacyjnych w wyznaczonych punktach wjazdu zwierząt domowych przemieszczanych do celów niehandlowych do danego państwa członkowskiego z państw lub terytoriów trzecich. Kontrole takie powinny odbywać się z uwzględnieniem odpowiednich zasad określonych w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt[19].

(30) Ponadto w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć środki ochronne w celu eliminacji zagrożeń dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt wynikających z przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym.

(31) W celu dostarczenia obywatelom jasnych i dostępnych informacji dotyczących zasad mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym do Unii zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I należy zobowiązać państwa członkowskie do udostępnienia ogółowi społeczeństwa takich informacji, szczególnie odpowiednich przepisów prawa krajowego, w terminie jednego roku od daty przyjęcia niniejszego rozporządzenia.

(32) W celu zapewnienia prawidłowego stosowania niniejszego rozporządzenia należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do przepisów dotyczących warunków odstępstwa od określonych warunków mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A między państwami członkowskimi o równoważnym stanie ochrony w odniesieniu do wścieklizny, wymogów dotyczących określonych gatunków w zakresie znakowania zwierząt domowych wymienionych w części B załącznika I do niniejszego rozporządzenia oraz zdrowotnych środków profilaktycznych dotyczących określonych gatunków, stosowanych przeciwko chorobom lub zakażeniom innym niż wścieklizna, dotykającym gatunki zwierząt domowych wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, a także do przyjmowania przepisów służących ograniczeniu liczby zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I towarzyszących ich właścicielom w czasie przemieszczania się o charakterze niehandlowym oraz w celu zmiany załączników II–V do niniejszego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów.    Przygotowując i opracowując takie akty delegowane, Komisja powinna zapewnić jednoczesne, terminowe i odpowiednie przekazywanie stosownych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(33) Ponadto należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjęcia aktów w trybie pilnym w należycie uzasadnionych przypadkach zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt w odniesieniu do zdrowotnych środków profilaktycznych przeciwko chorobom lub zakażeniom innym niż wścieklizna, które mogą dotknąć zwierzęta domowe należące do gatunków wymienionych w załączniku I.

(34) Należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w celu zapewnienia jednolitych warunków w zakresie wdrażania tego rozporządzenia w odniesieniu do wykazu państw członkowskich lub ich części sklasyfikowanych zgodnie z warunkami dotyczącymi odstępstwa od określonych warunków mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A między państwami członkowskimi o równoważnym stanie ochrony w odniesieniu do wścieklizny oraz z przepisami dotyczącymi zdrowotnych środków profilaktycznych przeciwko chorobom i zakażeniom innym niż wścieklizna, a także w odniesieniu do wykazu państw i terytoriów trzecich do celów odstąpienia od określonych warunków dotyczących przemieszczania o charakterze niehandlowym, wzoru dokumentów identyfikacyjnych towarzyszących zwierzętom domowym należącym do gatunków wymienionych w załączniku I przemieszczanych do celów niehandlowych do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z państwa lub terytorium trzeciego, środków ochronnych w przypadku wystąpienia lub rozprzestrzenienia się wścieklizny i jednakowego stosowania wymogów informacyjnych. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[20].

(35) Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, aktualizujące wykaz państw lub terytoriów trzecich w celu odstąpienia od określonych warunków w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym i w odniesieniu do środków ochronnych w przypadku wystąpienia lub rozprzestrzenienia się wścieklizny, jeżeli w należycie uzasadnionych przypadkach jest to uzasadnione szczególnie pilną potrzebą związaną ze zdrowiem zwierząt lub zdrowiem publicznym.

(36) W niektórych państwach członkowskich wykryto przypadki nieprzestrzegania przepisów określonych w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003. Państwa członkowskie muszą zatem ustanowić przepisy w sprawie kar mających zastosowanie w przypadku naruszeń niniejszego rozporządzenia.

(37) W decyzji Komisji 2003/803/WE z dnia 26 listopada 2003 r. ustanawiającej wzór paszportu do celu wewnątrzwspólnotowego przemieszczania psów, kotów i fretek[21] ustanawia się wzór paszportu do celu przemieszczania zwierząt domowych należących do gatunków psów, kotów i fretek między państwami członkowskimi, jak przewidziano w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003. Dokumenty identyfikacyjne wydane zgodnie z tym wzorem paszportu powinny, pod pewnymi warunkami, zachować ważność przez cały okres życia danego zwierzęcia w celu ograniczenia obciążenia administracyjnego i finansowego właścicieli.

(38) W decyzji wykonawczej Komisji 2011/874/UE z dnia 15 grudnia 2011 r. ustanawiającej wykaz państw trzecich i terytoriów, z których dozwolony jest przywóz psów, kotów i fretek oraz przemieszczanie o charakterze niehandlowym więcej niż pięciu psów, kotów lub fretek do Unii, jak również wzory świadectw stosowanych w przywozie oraz przemieszczaniu o charakterze niehandlowym tych zwierząt do Unii[22], ustanowiono wzór świadectwa zdrowia poświadczającego zgodność z wymogami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 w zakresie przemieszczania o charakterze niehandlowym pięciu lub mniej psów, kotów lub fretek do Unii. Aby państwa członkowskie miały czas na dostosowanie się do nowych przepisów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, wspomniany wzór świadectwa powinien zachować ważność pod pewnymi warunkami,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1 Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wymogi dotyczące zdrowia zwierząt mające zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych oraz zasady dotyczące kontroli takiego przemieszczania.

Artykuł 2 Zakres stosowania

1.           Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z państwa lub terytorium trzeciego.

2.           Niniejsze rozporządzenie stosuje się:

a)      nie naruszając przepisów rozporządzenia (WE) nr 338/97;

b)      bez uszczerbku dla środków podjętych przez państwa członkowskie mających na celu ograniczenie przemieszczania niektórych gatunków lub ras zwierząt domowych z innych względów niż względy związane ze zdrowiem zwierząt.

Artykuł 3 Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a)           „przemieszczanie o charakterze niehandlowym” oznacza każde przemieszczanie, z którym ani bezpośrednio ani pośrednio nie wiąże się zysk finansowy ani przeniesienie tytułu własności i którego celem nie jest uzyskanie zysku finansowego ani przeniesienie tytułu własności;

b)           „zwierzę domowe” oznacza zwierzę należące do gatunku wymienionego w załączniku I, które towarzyszy w celach przemieszczenia o charakterze niehandlowym swojemu właścicielowi lub osobie fizycznej działającej w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim oraz za które w czasie takiego przemieszczenia o charakterze niehandlowym odpowiedzialny jest właściciel lub taka osoba;

c)           „właściciel” oznacza osobę fizyczną, której własność stanowi i w której posiadaniu znajduje się dane zwierzę domowe;

d)           „transponder” oznacza pasywne, przeznaczone wyłącznie do odczytu urządzenie identyfikujące o częstotliwości radiowej;

e)           „dokument identyfikacyjny” oznacza każdy dokument umożliwiający wyraźną identyfikację danego zwierzęcia domowego oraz kontrolę jego stanu zdrowia pod względem zgodności z niniejszym rozporządzeniem;

f)            „państwa członkowskie” oznaczają państwa i terytoria wymienione w załączniku II;

g)           „punkt wjazdu podróżnych” oznacza każdą strefę odprawy wyznaczoną przez państwa członkowskie do celów art. 36 ust. 1.

Artykuł 4 Ogólne obowiązki

Przemieszczeń zwierząt domowych o charakterze niehandlowym spełniających wymogi dotyczące zdrowia zwierząt określone w niniejszym rozporządzeniu nie można zabronić, ograniczać ani utrudniać ze względów dotyczących zdrowia zwierząt innych niż wynikające ze stosowania niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ II WARUNKI MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO PRZEMIESZCZANIA O CHARAKTERZE NIEHANDLOWYM ZWIERZĄT DOMOWYCH DO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO Z INNEGO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO

Artykuł 5 Warunki dotyczące przemieszczania o charakterze niehandlowym mające zastosowanie do zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A

Zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A nie przemieszcza się do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego, chyba że:

a)           są one czynnie oznakowane zgodnie z art. 16 ust. 1;

b)           zostały poddane szczepieniu przeciwko wściekliźnie spełniającemu wymagania dotyczące ważności określone w załączniku IV;

c)           w stosownych przypadkach zastosowano wobec nich zdrowotne środki profilaktyczne dotyczące chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna:

(i)      na podstawie art. 18 ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub

(ii)     przyjęte zgodnie z art. 5 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 998/2003;

d)           towarzyszy im należycie wypełniony dokument identyfikacyjny wydany zgodnie z art. 20 ust. 1.

Artykuł 6 Odstępstwo od warunku szczepienia przeciwko wściekliźnie w odniesieniu do młodych zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A

Na zasadzie odstępstwa od art. 5 lit. b) państwa członkowskie mogą udzielać zezwoleń na przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych w wieku poniżej trzech miesięcy, które nie zostały zaszczepione przeciwko wściekliźnie, pod warunkiem że posiadają one należycie wypełniony dokument identyfikacyjny wydany zgodnie z art. 20 oraz że:

a)           właściciel lub osoba fizyczna działająca w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim przedstawi dowód, że zwierzęta od chwili urodzenia pozostawały w miejscu urodzenia bez kontaktu z dzikimi zwierzętami należącymi do gatunków podatnych, które mogły być narażone na zarażenie wścieklizną, albo

b)           zwierzętom tym towarzyszy ich matka, od której są w dalszym ciągu uzależnione, oraz zostało udokumentowane, że przed ich urodzeniem matkę poddano szczepieniu przeciwko wściekliźnie, które było zgodne z wymaganiami dotyczącymi ważności określonymi w załączniku IV.

Artykuł 7 Odstępstwo od warunku szczepienia przeciwko wściekliźnie w odniesieniu do zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A

1.           W drodze odstępstwa od art. 5 lit. b) można zezwolić na przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A, które nie zostały zaszczepione przeciwko wściekliźnie, między państwami członkowskimi lub ich częściami, w których nie występuje wścieklizna, o ile spełniają one warunki szczególne. Aby zapewnić wdrożenie środków niezbędnych dla odpowiedniego udzielania zezwoleń na przemieszczanie o charakterze niehandlowym na mocy tego odstępstwa, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących tych szczególnych warunków udzielania zezwoleń na takie przemieszczanie o charakterze niehandlowym zgodnie z art. 41.

2.           Szczególne warunki dotyczące udzielania zezwolenia określone w aktach delegowanych przyjętych na podstawie ust. 1 muszą opierać się na odpowiednich, rzetelnych i zweryfikowanych informacjach naukowych dotyczących oceny statusu zdrowotnego pod kątem wścieklizny w państwach członkowskich lub ich częściach i być stosowane proporcjonalnie do zagrożeń dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt związanych z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A, podatnych na zakażenie wścieklizną.

3.           W tym samym celu akty delegowane, o których mowa w ust. 1, mogą również zawierać:

a)      przepisy dotyczące klasyfikacji państw członkowskich lub ich części na podstawie danych historycznych dotyczących ich statusu w odniesieniu do wścieklizny oraz na ich systemach nadzoru i sprawozdawczości w zakresie wścieklizny;

b)      warunki, które państwa członkowskie muszą spełnić, aby nadal były uprawnione do udzielania zezwoleń, o których mowa w ust. 2.

Artykuł 8 Wykaz państw członkowskich lub części terytoriów państw członkowskich klasyfikowanych zgodnie z aktami delegowanymi przyjmowanymi na podstawie art. 7 ust. 1

Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego wykazy państw członkowskich lub części terytoriów państw członkowskich, które spełniają zasady w zakresie klasyfikacji państw członkowskich lub ich części, o których mowa w art. 7 ust. 3 lit. a). Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.

Artykuł 9 Warunki dotyczące przemieszczania o charakterze niehandlowym mające zastosowanie do zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B

1.           Zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B nie przemieszcza się do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego, chyba że spełniają one następujące warunki:

a)      są oznakowane lub opisane zgodnie z art. 16 ust. 2;

b)      zastosowano wobec nich zdrowotne środki profilaktyczne w zakresie chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna zgodnie z art. 18 ust. 1;

c)      towarzyszy im należycie wypełniony dokument identyfikacyjny wydany:

(i)      zgodnie z art. 28;

(ii)      w formacie określonym w art. 30.

2.           Warunki, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie od daty rozpoczęcia stosowania odpowiednich aktów delegowanych lub wykonawczych przewidzianych w art. 16 ust. 2, art. 18 ust. 1 i art. 30.

ROZDZIAŁ III WARUNKI MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO PRZEMIESZCZANIA ZWIERZĄT DOMOWYCH O CHARAKTERZE NIEHANDLOWYM DO PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO Z PAŃSTWA LUB TERYTORIUM TRZECIEGO

Artykuł 10 Warunki dotyczące przemieszczania o charakterze niehandlowym mające zastosowanie do zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A

Zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A nie przemieszcza się do państwa członkowskiego z państwa lub terytorium trzeciego, chyba że:

a)           są one czynnie oznakowane zgodnie z art. 16 ust. 1;

b)           zostały poddane szczepieniu przeciwko wściekliźnie spełniającemu wymagania dotyczące ważności określone w załączniku IV;

c)           zostały poddane badaniu poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania, które spełnia wymagania dotyczące ważności określone w załączniku V;

d)           w stosownych przypadkach zastosowano wobec nich zdrowotne środki profilaktyczne dotyczące chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna:

(i)      na podstawie art. 18 ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub

(ii)     przyjęte zgodnie z art. 5 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 998/2003;

e)           towarzyszy im należycie wypełniony dokument identyfikacyjny wydany zgodnie z art. 24.

Artykuł 11 Odstępstwo od warunku szczepienia przeciwko wściekliźnie w odniesieniu do młodych zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A

1.           Na zasadzie odstępstwa od art. 10 lit. b) państwa członkowskie mogą udzielać zezwoleń na przemieszczenie o charakterze niehandlowym na ich terytorium zwierząt domowych w wieku poniżej trzech miesięcy, które nie zostały zaszczepione przeciwko wściekliźnie, z państw lub terytoriów trzecich wymienionych w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 13, pod warunkiem że towarzyszy im należycie wypełniony dokument identyfikacyjny wydany zgodnie z art. 24 oraz że:

a)      właściciel lub osoba fizyczna działająca w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim przedstawi dowód, że zwierzęta od chwili urodzenia pozostawały w miejscu urodzenia bez kontaktu z dzikimi zwierzętami należącymi do gatunków podatnych, które mogły być narażone na zarażenie wścieklizną, lub

b)      zwierzętom tym towarzyszy ich matka, od której są w dalszym ciągu uzależnione, oraz zostało udokumentowane, że przed ich urodzeniem matkę poddano szczepieniu przeciwko wściekliźnie, które było zgodne z wymaganiami dotyczącymi ważności określonymi w załączniku IV.

2.           Późniejsze przemieszczenie o charakterze niehandlowym do innego państwa członkowskiego tych zwierząt domowych jest jednak zakazane z wyjątkiem przypadków, w których przemieszcza się je zgodnie z warunkami określonymi w art. 5.

Artykuł 12 Odstępstwo od warunku wykonania badania poziomu przeciwciał metodą miareczkowania w odniesieniu do zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A

Na zasadzie odstępstwa od art. 10 lit. c) badanie poziomu przeciwciał metodą miareczkowania nie jest wymagane w odniesieniu do zwierząt domowych przemieszczanych do danego państwa członkowskiego:

a)           bezpośrednio z państwa lub terytorium trzeciego wymienionego w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 13 albo po pobycie wyłącznie na obszarze jednego lub kilku z tych państw lub terytoriów trzecich, albo

b)           z państwa lub terytorium trzeciego wymienionego w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 13 po tranzycie przez państwa lub terytoria trzecie inne niż wymienione w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 13, pod warunkiem że właściciel lub osoba fizyczna działająca w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim przedstawi dowód, że w czasie takiego tranzytu dane zwierzęta domowe nie miały kontaktu z gatunkami podatnymi na zakażenie wścieklizną i pozostały zamknięte w środku transportu lub na terenie międzynarodowego portu lotniczego.

Artykuł 13 Ustanowienie wykazu państw lub terytoriów trzecich do celów art. 12

1.           Do dnia [date to be inserted: one year after entry into force of this Regulation] Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego wykaz państw lub terytoriów trzecich, które wykazały, że stosują zasady równoważne zasadom określonym w rozdziale II, w niniejszym rozdziale i w rozdziale VI sekcja 2 w odniesieniu do gatunków wymienionych w załączniku I część A.

2.           Do dnia [date to be inserted: one year after entry into force of this Regulation] Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego wykaz państw lub terytoriów trzecich, które wykazały, że w odniesieniu do zwierząt należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A spełniają przynajmniej następujące kryteria:

a)      istnieje obowiązek powiadamiania właściwych organów o przypadkach wścieklizny;

b)      co najmniej od dwóch lat istnieje skuteczny system monitorowania i sprawozdawczości w odniesieniu do wścieklizny;

c)      struktura i organizacja ich służb weterynaryjnych są wystarczające do zapewnienia ważności świadectw zdrowia zwierzęcia przewidzianych w art. 26 i wydawanych zgodnie z art. 24;

d)      wdrożono środki w zakresie zapobiegania wściekliźnie i jej zwalczania, w tym zasady dotyczące przywozu zwierząt domowych do tych państw lub na te terytoria trzecie;

e)      obowiązują zasady licencjonowania i wprowadzania do obrotu szczepionek przeciwko wściekliźnie.

3.           Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1 i 2, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.

Jeżeli jest to należycie uzasadnione szczególnie pilną potrzebą związaną z zagrożeniami dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt, Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, aktualizujące wykaz państw lub terytoriów trzecich, o którym mowa w ust. 1 i 2 zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 43 ust. 3.

Artykuł 14 Warunki dotyczące przemieszczania o charakterze niehandlowym mające zastosowanie do zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B

1.           Zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B nie przemieszcza się do państwa członkowskiego z państwa lub terytorium trzeciego, chyba że spełniają one następujące warunki:

a)      są oznakowane lub opisane zgodnie z art. 16 ust. 2;

b)      zastosowano wobec nich zdrowotne środki profilaktyczne w zakresie chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna zgodnie z art. 18 ust. 1;

c)      towarzyszy im należycie wypełniony dokument identyfikacyjny wydany:

(i)      zgodnie z art. 28;

(ii)      o formacie określonym w art. 33.

2.           Warunki, o których mowa w ust. 1, mają zastosowanie od daty rozpoczęcia stosowania odpowiednich aktów delegowanych lub wykonawczych przewidzianych w art. 16 ust. 2, art. 18 ust. 1 i art. 33.

3.           Do czasu przyjęcia aktów delegowanych i wykonawczych, o których mowa w ust. 2, nadal mają zastosowanie przepisy krajowe, pod warunkiem że takie przepisy:

a)      stosuje się proporcjonalnie do zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt związanego z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B;

b)      nie są bardziej rygorystyczne niż przepisy stosowane do przywozu zwierząt należących do tych gatunków zgodnie z dyrektywą 92/65/EWG.

Artykuł 15 Odstępstwo od warunków dotyczących przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I między określonymi państwami

Na zasadzie odstępstwa od art. 10 i 14 przemieszczanie zwierząt domowych o charakterze niehandlowym między następującymi państwami może nadal odbywać się na warunkach określonych w ich przepisach krajowych:

a)           między San Marino a Włochami;

b)           między Watykanem a Włochami;

c)           między Monako a Francją;

d)           między Andorą a Francją;

e)           między Andorą a Hiszpanią;

f)            między Norwegią a Szwecją.

ROZDZIAŁ IV ZNAKOWANIE I ZDROWOTNE ŚRODKI PROFILAKTYCZNE

Sekcja 1 Znakowanie

Artykuł 16 Znakowanie zwierząt domowych

1.           Zwierzęta domowe należące do gatunków wymienionych w załączniku I część A są czynnie oznakowywane poprzez wszczepienie transpondera spełniającego wymagania techniczne określone w załączniku III lub za pomocą wyraźnie czytelnego tatuażu wykonanego przez dniem 3 lipca 2011 r.

Jeżeli takie zwierzę jest oznakowane za pomocą transpondera, który nie spełnia wymagań technicznych określonych w załączniku III, właściciel lub osoba fizyczna działająca w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim zapewnia środki niezbędne do odczytu tego transpondera w czasie każdej weryfikacji tożsamości przewidzianej w art. 20 ust. 2, art. 24 ust. 2, art. 35 i art. 36 ust. 1.

2.           Zwierzęta domowe należące do gatunków wymienionych w załączniku I część B znakuje się lub opisuje z uwzględnieniem szczególnych cech każdego gatunku w sposób zapewniający jednoznaczny związek danego zwierzęcia domowego z jego odpowiednim dokumentem identyfikacyjnym.

W celu uwzględnienia szczególnych cech gatunków wymienionych w załączniku I część B Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących takich wymagań w odniesieniu do konkretnych gatunków w zakresie znakowania lub opisywania tych zwierząt domowych zgodnie z art. 41.

Artykuł 17 Kwalifikacje wymagane do wszczepiania transponderów zwierzętom domowym

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące minimalnych kwalifikacji wymaganych od osób dokonujących wszczepienia transponderów zwierzętom domowym.

Sekcja 2 Zdrowotne środki profilaktyczne w przypadku chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna

Artykuł 18 Zdrowotne środki profilaktyczne i warunki ich stosowania

1.           Jeżeli zdrowotne środki profilaktyczne są niezbędne dla ochrony zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I w zakresie zwalczania chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna, łatwo ulegających rozprzestrzenieniu się poprzez przemieszczanie tych zwierząt domowych, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych dotyczących zdrowotnych środków profilaktycznych w odniesieniu do konkretnych gatunków w zakresie takich chorób lub zakażeń zgodnie z art. 41.

Jeżeli wymaga tego szczególnie pilna potrzeba w przypadku zagrożeń dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt, procedura przewidziana w art. 42 ma zastosowanie do aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego ustępu.

2.           Zdrowotne środki profilaktyczne dotyczące konkretnych gatunków zatwierdzone aktem delegowanym przyjętym na podstawie ust. 1 muszą opierać się na odpowiednich, wiarygodnych i zweryfikowanych informacjach naukowych i być stosowane proporcjonalnie do zagrożenia dla zdrowia publicznego lub dla zdrowia zwierząt związanego z przemieszczaniem o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I podatnych na zakażenie chorobami lub zakażeniami innymi niż wścieklizna.

3.           W tym samym celu akty delegowane przewidziane w ust. 1 mogą również zawierać:

a)      przepisy w zakresie klasyfikacji państw członkowskich lub ich części w zależności od ich statusu w odniesieniu do zdrowia zwierząt oraz ich systemów nadzoru i sprawozdawczości w zakresie pewnych chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna;

b)      warunki, które państwa członkowskie muszą spełnić, aby nadal były uprawnione do stosowania zdrowotnych środków profilaktycznych, o których mowa w ust. 2;

c)      warunki stosowania i dokumentowania zdrowotnych środków profilaktycznych, o których mowa w ust. 2, przed przemieszczeniem o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I;

d)      warunki przyznawania odstępstw od stosowania zdrowotnych środków profilaktycznych, o których mowa w ust. 2, w niektórych określonych okolicznościach.

Artykuł 19 Wykaz państw członkowskich lub części terytoriów państw członkowskich sklasyfikowanych zgodnie z aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie art. 18 ust. 1

Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego wykazy państw członkowskich lub części terytoriów państw członkowskich, które spełniają zasady w zakresie klasyfikacji państw członkowskich lub ich części, o których mowa w art. 18 ust. 3 lit. a). Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.

ROZDZIAŁ V DOKUMENTY IDENTYFIKACYJNE

Sekcja 1 Dokumenty identyfikacyjne na potrzeby przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A

Artykuł 20 Wystawianie dokumentu identyfikacyjnego

1.           Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 5 lit. d):

a)      wystawia lekarz weterynarii upoważniony w tym celu przez właściwy organ;

b)      dokumentuje zgodność z wymaganiami przewidzianymi w art. 5 lit. a), b) i c) oraz, w stosownych przypadkach, w art. 27 lit. b) ppkt (ii); taką zgodność można udokumentować w większej liczbie dokumentów identyfikacyjnych niż jeden, sporządzonych w formacie przewidzianym w art. 22 ust. 1.

2.           Zgodność z wymaganiami w zakresie oznakowania przewidzianymi w art. 5 lit. a) sprawdza się przed:

a)      wystawieniem dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z ust. 1 lit. a);

b)      udokumentowaniem zgodności z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 lit. b).

Artykuł 21 Informacje zawarte w dokumencie identyfikacyjnym

1.           Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 5 lit. d), zawiera następujące informacje:

a)      umiejscowienie transpondera lub tatuażu, datę jego wszczepienia lub naniesienia i kod alfanumeryczny pokazywany przez transponder lub widniejący na tatuażu;

b)      imię i nazwisko, adres i podpis właściciela;

c)      szczegóły dotyczące szczepienia przeciwko wściekliźnie;

d)      datę pobrania próbki krwi do badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania w przypadku przewidzianym w art. 27 lit. b) ppkt (ii);

e)      w stosownych przypadkach informacje na temat zastosowania zdrowotnych środków profilaktycznych w odniesieniu do chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna:

(i)      na podstawie art. 18 ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub

(ii)      przyjętych zgodnie z art. 5 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 998/2003;

f)       inne istotne informacje dotyczące opisu i stanu zdrowia zwierzęcia.

2.           Lekarz weterynarii wystawiający dokument identyfikacyjny rejestruje informacje, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), oraz przechowuje dokumentację związaną z tymi informacjami przez co najmniej 10 lat od daty wystawienia danego dokumentu identyfikacyjnego.

Artykuł 22 Format dokumentu identyfikacyjnego

1.           Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 5 lit. d), ma format paszportu zgodnie ze wzorem, który przyjmie Komisja w drodze aktu wykonawczego, i zawiera pozycje przeznaczone do wprowadzenia informacji wymaganych zgodnie z art. 21 ust. 1. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2, do dnia [date to be inserted: three years after entry into force of this Regulation].

2.           Aktem wykonawczym, o którym mowa w ust. 1, ustanawia się wymagania dotyczące języków i układu paszportu, o którym mowa w tym ustępie.

3.           Paszport, o którym mowa w ust. 1, jest oznaczony numerem składającym się z kodu ISO państwa członkowskiego, w którym został wystawiony, po którym następuje niepowtarzalny kod alfanumeryczny.

Artykuł 23 Odstępstwo od formatu dokumentu identyfikacyjnego przewidzianego w art. 22 ust. 1

1.           Na zasadzie odstępstwa od art. 22 ust. 1 państwa członkowskie udzielają zezwolenia na przemieszczanie o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego zwierząt domowych, którym towarzyszy dokument identyfikacyjny wystawiony do celów art. 10 lit. e):

a)      zgodnie z art. 24;

b)      w formacie określonym w art. 26 ust. 1.

2.           W stosownych przypadkach zgodność z wymaganiami, o których mowa w art. 5 lit. c), dokumentuje się w dokumencie identyfikacyjnym, o którym mowa w ust. 1, po przeprowadzeniu kontroli przewidzianych w art. 36 ust. 1.

Sekcja 2 Dokumenty identyfikacyjne na potrzeby przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z państwa lub terytorium trzeciego zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A

Artykuł 24 Wystawianie dokumentu identyfikacyjnego

1.           Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 10 lit. e), jest oznaczony numerem seryjnym oraz:

a)      jest wystawiany przez:

(i)      urzędowego lekarza weterynarii z państwa trzeciego wysyłki na podstawie dokumentacji uzupełniającej lub

(ii)      lekarza weterynarii upoważnionego w tym celu przez właściwy organ państwa trzeciego wysyłki, a następnie jest zatwierdzany przez dany właściwy organ;

b)      dokumentuje zgodność z wymaganiami przewidzianymi w art. 10 lit. a)–d).

2.           Zgodność z wymaganiami w zakresie oznakowania przewidzianymi w art. 10 lit. a) sprawdza się przed:

a)      wystawieniem dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z ust. 1;

b)      udokumentowaniem zgodności z wymaganiami, o których mowa w art. 10 lit. b), c) i d).

Artykuł 25 Informacje zawarte w dokumencie identyfikacyjnym

1.           Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 10 lit. e), zawiera następujące informacje:

a)      umiejscowienie transpondera lub tatuażu, datę jego wszczepienia lub naniesienia i kod alfanumeryczny pokazywany przez transponder lub widniejący na tatuażu;

b)      imię i nazwisko oraz adres właściciela lub osoby fizycznej działającej w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim;

c)      szczegóły dotyczące szczepienia przeciwko wściekliźnie;

d)      datę pobrania próbki krwi do badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania;

e)      w stosownych przypadkach informacje na temat zastosowania zdrowotnych środków profilaktycznych w odniesieniu do chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna:

(i)      na podstawie art. 18 ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub

(ii)      przyjętych zgodnie z art. 5 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 998/2003;

f)       inne istotne informacje dotyczące opisu i stanu zdrowia zwierzęcia.

2.           Do dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 10 lit. e), dołącza się oświadczenie pisemne podpisane przez właściciela lub osobę fizyczną działającą w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim, w którym stwierdza się, że dane zwierzę domowe wprowadza się do Unii do celów niehandlowych.

Artykuł 26 Format dokumentu identyfikacyjnego

1.           Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 10 lit. e), ma format świadectwa zdrowia zwierzęcia zgodnie ze wzorem, który Komisja przyjmie w drodze aktu wykonawczego, i zawiera pozycje przeznaczone do wprowadzenia informacji wymaganych zgodnie z art. 25 ust. 1. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2, do dnia [date to be inserted: three years after entry into force of this Regulation].

2.           Aktem wykonawczym, o którym mowa w ust. 1, ustanawia się wymagania dotyczące języków, układu oraz ważności świadectwa zdrowia zwierzęcia, o którym mowa w tym ustępie.

Artykuł 27 Odstępstwo od formatu dokumentu identyfikacyjnego

Na zasadzie odstępstwa od art. 26 ust. 1 państwa członkowskie udzielają zezwolenia na przemieszczanie o charakterze niehandlowym zwierząt domowych posiadających dokument identyfikacyjny o formacie przewidzianym w art. 22 ust. 1, jeżeli:

a)           dokument identyfikacyjny wystawiono w jednym z państw trzecich lub na jednym z terytoriów trzecich wymienionych w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 13 ust. 1 lub

b)           takie zwierzęta domowe są wprowadzane do państwa członkowskiego po ich tymczasowym przemieszczeniu do państwa trzeciego lub na terytorium trzecie lub po ich tranzycie przez państwo lub terytorium trzecie z państwa członkowskiego, przy czym lekarz weterynarii upoważniony przez właściwy organ udokumentował, że przed opuszczeniem Unii dane zwierzęta domowe:

(i)      zostały poddane szczepieniu przeciwko wściekliźnie;

(ii)     zostały poddane badaniu poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania z wyjątkiem przypadku odstępstwa przewidzianego w art. 12.

Sekcja 3 Dokumenty identyfikacyjne na potrzeby przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego

Artykuł 28 Wystawianie dokumentu identyfikacyjnego

1.           Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lit. c):

a)      wystawia lekarz weterynarii upoważniony w tym celu przez właściwy organ;

b)      dokumentuje zgodność z art. 9 ust. 1 lit. a), b) i c).

2.           Zgodność z wymaganiami w zakresie oznakowania lub opisu przewidzianymi w art. 9 ust. 1 lit. a) sprawdza się przed:

a)      wystawieniem dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z ust. 1 lit. a);

b)      udokumentowaniem wymagań przewidzianych w art. 9 ust. 1 lit. a), b) i c) zgodnie z art. 18 ust. 3 lit. c).

Artykuł 29 Informacje zawarte w dokumencie identyfikacyjnym

Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lit. c), zawiera następujące informacje:

a)           cechy charakterystyczne oznakowania lub opis zwierzęcia zgodnie z art. 16 ust. 2;

b)           imię i nazwisko, adres i podpis właściciela;

c)           w stosownych przypadkach szczegóły dotyczące zdrowotnych środków profilaktycznych stosowanych w odniesieniu do chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna na mocy art. 18 ust. 1;

d)           inne istotne informacje dotyczące opisu i stanu zdrowia zwierzęcia.

Artykuł 30 Format dokumentu identyfikacyjnego

1.           Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego wzór dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lit. c), zawierającego pozycje przeznaczone do wprowadzenia informacji wymaganych zgodnie z art. 29. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.

2.           Aktem wykonawczym, o którym mowa w ust. 1, ustanawia się wymagania dotyczące języków, układu oraz ważności dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w tym ustępie.

Sekcja 4 Dokumenty identyfikacyjne na potrzeby przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B do państwa członkowskiego z państwa lub terytorium trzeciego

Artykuł 31 Wystawianie dokumentu identyfikacyjnego

1.           Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 14 ust. 1 lit. c):

a)      jest wystawiany przez:

(i)      urzędowego lekarza weterynarii, na podstawie dokumentacji uzupełniającej, lub

(ii)      lekarza weterynarii upoważnionego w tym celu przez właściwy organ, a następnie jest zatwierdzany przez dany właściwy organ;

b)      dokumentuje zgodność z art. 14 ust. 1 lit. a), b) i c).

2.           Zgodność z wymaganiami w zakresie oznakowania lub opisu przewidzianymi w art. 14 ust. 1 lit. a) sprawdza się przed:

a)      wystawieniem dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z ust. 1 lit. a);

b)      udokumentowaniem wymagań przewidzianych w art. 14 ust. 1 lit. a), b) i c) zgodnie z art. 18 ust. 3 lit. c).

Artykuł 32 Informacje zawarte w dokumencie identyfikacyjnym

1.           Dokument identyfikacyjny, o którym mowa w art. 14 ust. 1 lit. c), zawiera następujące informacje:

a)      cechy charakterystyczne oznakowania lub opis zwierzęcia zgodnie z art. 16 ust. 2;

b)      imię i nazwisko oraz adres właściciela lub osoby fizycznej działającej w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim;

c)      w stosownych przypadkach szczegóły dotyczące zdrowotnych środków profilaktycznych stosowanych w odniesieniu do chorób lub zakażeń innych niż wścieklizna na mocy art. 18 ust. 1;

d)      inne istotne informacje dotyczące opisu i stanu zdrowia zwierzęcia.

2.           Do dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 14 ust. 1 lit. c), dołącza się oświadczenie pisemne podpisane przez właściciela lub osobę fizyczną działającą w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim, w którym stwierdza się, że dane zwierzę domowe wprowadza się do Unii do celów niehandlowych.

Artykuł 33 Format dokumentu identyfikacyjnego

1.           Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego wzór dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 14 ust. 1 lit. c), zawierającego pozycje przeznaczone do wprowadzenia informacji wymaganych zgodnie z art. 32 ust. 1. Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.

2.           Aktem wykonawczym, o którym mowa w ust. 1, ustanawia się wymagania dotyczące języków, układu oraz ważności dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w tym ustępie.

ROZDZIAŁ VI PRZEPISY WSPÓLNE

Sekcja 1 Odstępstwo w przypadku bezpośredniego przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do państw członkowskich

Artykuł 34 Odstępstwo od warunków określonych w art. 5, 9, 10 i 14

1.           Na zasadzie odstępstwa od warunków przewidzianych w art. 5, 9, 10 i 14 państwa członkowskie mogą udzielać zezwoleń na przemieszczanie do celów niehandlowych na ich terytorium zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I, które nie spełniają warunków określonych w tych artykułach, pod warunkiem że:

a)      wniosek o udzielenie zezwolenia został wcześniej złożony przez właściciela lub osobę fizyczną działającą w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim, a państwo członkowskie przeznaczenia udzieliło takiego zezwolenia;

b)      dane zwierzęta domowe poddaje się kwarantannie pod nadzorem urzędowym przez czas konieczny do spełnienia tych warunków, nieprzekraczający sześciu miesięcy:

(i)      w miejscu zatwierdzonym przez właściwy organ;

(ii)      zgodnie z ustaleniami określonymi w zezwoleniu.

2.           Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), może obejmować udzielenie zezwolenia na tranzyt przez inne państwo członkowskie, pod warunkiem że dane państwo członkowskie tranzytu udzieliło wcześniejszej zgody państwu członkowskiemu przeznaczenia.

Sekcja 2 Ogólne warunki dotyczące zgodności

Artykuł 35 Kontrole dokumentów, kontrole identyfikacyjne i kontrole fizyczne przeprowadzane w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z państwa lub terytorium trzeciego wymienionego w wykazie przyjętym na podstawie art. 13 ust. 1

1.           Nie naruszając przepisów art. 15, państwa członkowskie przeprowadzają ukierunkowane lub losowe kontrole dokumentów i kontrole identyfikacyjne oraz, w stosownych przypadkach, kontrole fizyczne zwierząt domowych przemieszczanych do celów niehandlowych do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z państwa lub terytorium trzeciego wymienionego w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 13 ust. 1 w celu sprawdzenia w niedyskryminacyjny sposób zgodności z rozdziałem II.

2.           W czasie każdego przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub z państwa lub terytorium trzeciego wymienionego w wykazie przyjętym na podstawie art. 13 ust. 1, na wniosek właściwego organu odpowiedzialnego za kontrole przewidziane w ust. 1 niniejszego artykułu, właściciel lub osoba fizyczna działająca w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim:

a)      przedstawia dokument identyfikacyjny wykazujący zgodność z wymaganiami w zakresie takiego przemieszczania w formacie przewidzianym w:

(i)      art. 22 ust. 1 lub

(ii)      art. 23 ust. 1;

b)      umożliwia poddanie danego zwierzęcia tym kontrolom.

Artykuł 36 Kontrole dokumentów, kontrole identyfikacyjne i kontrole fizyczne przeprowadzane w przypadku przemieszczania o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z państwa lub terytorium trzeciego

1.           Przemieszczanie zwierząt domowych o charakterze niehandlowym do państwa członkowskiego z państwa lub terytorium trzeciego innego niż wymienione w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 13 ust. 1 podlega kontrolom dokumentów i kontrolom identyfikacyjnym oraz, w stosownych przypadkach, kontrolom fizycznym przeprowadzanym przez właściwy organ w punkcie wjazdu podróżnych.

2.           W czasie wprowadzania do państwa członkowskiego z państwa lub terytorium trzeciego innego niż wymienione w akcie wykonawczym przyjętym na podstawie art. 13 ust. 1, na wniosek właściwego organu przewidzianego w ust. 1, właściciel lub osoba fizyczna działająca w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim:

a)      przedstawia dokument identyfikacyjny wykazujący zgodność z wymaganiami w zakresie takiego przemieszczania w formacie przewidzianym w:

(i)      art. 26 ust. 1 lub

(ii)      art. 27 lit. b);

b)      umożliwia poddanie danego zwierzęcia tym kontrolom.

3.           Państwa członkowskie sporządzają i aktualizują wykaz punktów wjazdu podróżnych.

4.           Państwa członkowskie dopilnowują, aby właściwy organ, który został przez nie wyznaczony do przeprowadzania kontroli przewidzianych w ust. 1:

a)      był w pełni poinformowany o przepisach określonych w rozdziale III i aby urzędnicy właściwego organu odbyli szkolenia niezbędne do wykonania tych przepisów;

b)      prowadził dokumentację przeprowadzonych kontroli;

c)      dokumentował przeprowadzone kontrole wpisane w dokumencie identyfikacyjnym, o którym mowa w:

(i)      art. 10 lit. e) lub

(ii)      art. 27 lit. b).

Artykuł 37 Działania podejmowane w przypadku niezgodności stwierdzonej w ramach kontroli przewidzianych w art. 35 i 36

1.           Jeżeli kontrole przewidziane w art. 35 i 36 ujawnią, że dane zwierzę domowe nie spełnia warunków ustanowionych w rozdziałach II i III, po konsultacji z urzędowym lekarzem weterynarii właściwe organy podejmują decyzję:

a)      o zawróceniu danego zwierzęcia domowego do jego państwa lub terytorium wysyłki, lub

b)      o izolowaniu danego zwierzęcia domowego na koszt właściciela pod urzędową kontrolą przez czas niezbędny do spełnienia przez dane zwierzę warunków ustanowionych w rozdziałach II i III, lub

c)      o uśpieniu danego zwierzęcia domowego, bez wypłacania właścicielowi lub osobie fizycznej działającej w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim rekompensaty finansowej, jeżeli zawrócenie zwierzęcia nie jest możliwe lub jeżeli jego izolacja nie jest wykonalna.

2.           Jeżeli właściwy organ odmówi przemieszczenia zwierząt domowych o charakterze niehandlowym do Unii, są one przetrzymywane pod urzędową kontrolą do czasu:

a)      ich zawrócenia do ich państwa lub terytorium wysyłki, lub

b)      wydania innej decyzji administracyjnej dotyczącej tych zwierząt domowych.

Artykuł 38 Środki ochronne

W przypadku wystąpienia lub rozprzestrzenienia się wścieklizny w państwie członkowskim, w państwie trzecim lub na terytorium trzecim, mogącego stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt, Komisja, działając z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego, niezwłocznie i w zależności od powagi sytuacji, może przyjąć w drodze aktu wykonawczego jeden z następujących środków:

a)           wstrzymać przemieszczanie lub tranzyt o charakterze niehandlowym zwierząt domowych z całości lub części terytorium danego państwa członkowskiego lub danego państwa lub terytorium trzeciego;

b)           ustanowić szczególne warunki w odniesieniu do przemieszczania o charakterze niehandlowym zwierząt domowych pochodzących z całości lub części danego państwa członkowskiego lub danego państwa lub terytorium trzeciego.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.

Jeżeli jest to należycie uzasadnione szczególnie pilną potrzebą ograniczenia poważnego zagrożenia dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt lub przeciwdziałania takiemu zagrożeniu, Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 43 ust. 3.

Artykuł 39 Obowiązki w zakresie informowania

1.           Najpóźniej do dnia [date to be inserted: one year after entry into force of this Regulation] państwa członkowskie dostarczają ogółowi społeczeństwa jasne i łatwo dostępne informacje dotyczące następujących kwestii:

a)      kwalifikacji wymaganych do wszczepiania transponderów określonych w art. 17;

b)      zgody na zastosowanie przewidzianych w art. 6 i 11 odstępstw od warunku szczepienia przeciwko wściekliźnie w odniesieniu do młodych zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część A;

c)      warunków mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym na ich terytorium zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I:

(i)      które nie są zgodne z przepisami art. 5, 9, 10 i 14;

(ii)      które pochodzą z określonych państw i terytoriów pod warunkami ustanowionymi w ich przepisach krajowych, jak określono w art. 15;

d)      wykazu punktów wjazdu podróżnych wymaganego w art. 36 ust. 3, w tym właściwego organu wyznaczonego do przeprowadzenia kontroli, o którym mowa w art. 36 ust. 4;

e)      warunków mających zastosowanie do przemieszczania o charakterze niehandlowym na ich terytorium zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I część B, ustanowionych w ich przepisach krajowych, jak określono w art. 14 ust. 2.

2.           W celu zapewnienia jednakowego stosowania wymogów informacyjnych przewidzianych w ust. 1 Komisja może przyjąć akty wykonawcze. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 43 ust. 2.

Sekcja 3 Przepisy proceduralne

Artykuł 40 Zakres stosowania aktów delegowanych

1.           W celu uwzględnienia postępu technicznego, rozwoju nauki oraz ochrony zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych w celu zmiany załączników II–V do niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 41.

2.           W celu uniknięcia sytuacji, w których przemieszczanie o charakterze handlowym jest fałszywie deklarowane jako przemieszczanie zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 41 w celu ustanowienia przepisów ograniczających liczbę zwierząt domowych należących do gatunków wymienionych w załączniku I, jaka może towarzyszyć właścicielowi lub osobie fizycznej działającej w imieniu właściciela i w porozumieniu z nim podczas pojedynczego przemieszczenia o charakterze niehandlowym.

Artykuł 41 Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.           Powierzenie Komisji uprawnień do przyjęcia aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.           Przekazanie Komisji uprawnień, o którym mowa w art. 7 ust. 1, art. 16 ust. 2 akapit drugi, art. 18 ust. 1 akapit pierwszy i art. 40, dokonywane jest na czas nieokreślony od dnia (*).

(*)     Data wejścia w życie podstawowego aktu ustawodawczego lub każda inna data ustalona przez ustawodawcę.

3.           Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7 ust. 1, art. 16 ust. 2 akapit drugi, art. 18 ust. 1 akapit pierwszy i art. 40 może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w określonym w tej decyzji późniejszym terminie. Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.

4.           Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

5.           Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 7 ust. 1, art. 16 ust. 2 akapit drugi, art. 18 ust. 1 akapit pierwszy i art. 40 wchodzi w życie tylko, jeśli Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 42 Tryb pilny

1.           Akty delegowane przyjęte w trybie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Przekazując akt delegowany Parlamentowi Europejskiemu i Radzie podaje się powody zastosowania trybu pilnego.

2.           Parlament Europejski albo Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 41 ust. 5. W takim przypadku Komisja uchyla akt niezwłocznie po doręczeniu przez Parlament Europejski lub Radę decyzji o sprzeciwie.

Artykuł 43 Procedura komitetowa

1.           Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt ustanowiony na mocy art. 58 rozporządzenia (WE) nr 178/2002. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.           W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

W przypadku, w którym opinia komitetu ma być uzyskana w drodze procedury pisemnej, procedura ta kończy się bez osiągnięcia rezultatu, jeżeli przed upływem terminu na wydanie opinii zdecyduje o tym przewodniczący komitetu lub wniesie o to większość zwykła członków komitetu.

3.           W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 8 rozporządzenia (UE) nr 182/2011 w związku z jego art. 5.

Artykuł 44 Kary

Państwa członkowskie ustanawiają zasady dotyczące kar mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich stosowania. Stosowane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję najpóźniej do dnia [date to be inserted: one year after entry into force of this Regulation] oraz niezwłocznie powiadamiają ją o wszystkich późniejszych ich zmianach.

ROZDZIAŁ VII Przepisy przejściowe i końcowe

Artykuł 45 Uchylenie

1.           Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 traci moc ze skutkiem od dnia [date to be inserted: one year after entry into force of this Regulation].

Do czasu wejścia w życie aktu wykonawczego przyjmowanego na podstawie art. 13 ust. 1 lub 2 zawarte w niniejszym rozporządzeniu odesłania do wykazu zamieszczonego w tym akcie wykonawczym odczytuje się jako odesłania do wykazu państw trzecich i terytoriów zamieszczonego w części B sekcja 2 lub części C załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 998/2003.

2.           Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku VI.

Artykuł 46 Środki przejściowe dotyczące dokumentów identyfikacyjnych

1.           W drodze odstępstwa od art. 22 ust. 1 dokument identyfikacyjny uznaje się za zgodny z niniejszym rozporządzeniem, jeżeli:

a)      jest on sporządzony zgodnie ze wzorem paszportu ustanowionym dyrektywą 2003/803/WE;

b)      został wystawiony nie później niż jeden rok od daty wejścia w życie aktu wykonawczego przyjętego na podstawie art. 22 ust. 1.

2.           W drodze odstępstwa od art. 26 ust. 1 dokument identyfikacyjny uznaje się za zgodny z niniejszym rozporządzeniem, jeżeli:

a)      jest on sporządzony zgodnie ze wzorem świadectwa określonym w załączniku II do decyzji 2011/874/UE;

b)      został wystawiony nie później niż jeden rok od daty wejścia w życie aktu wykonawczego przyjętego na podstawie art. 26 ust. 1.

Artykuł 47 Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia xxxx [date to be inserted: one year after entry into force of this Regulation].

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia  r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego           W imieniu Rady

Przewodniczący                                             Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I

Gatunki zwierząt domowych

CZĘŚĆ A

Psy (Canis lupus familiaris)

Koty (Felis silvestris catus)

Fretki (Mustela putorius furo)

CZĘŚĆ B

Bezkręgowce (z wyjątkiem pszczół i trzmieli objętych zakresem stosowania dyrektywy 92/65/EWG oraz mięczaków i skorupiaków objętych zakresem stosowania dyrektywy 2006/88/WE)

Ozdobne zwierzęta wodne hodowane w akwariach niekomercyjnych (wyłączone z zakresu stosowania dyrektywy 2006/88/WE)

Płazy

Gady

Ptaki: wszystkie gatunki ptaków z wyjątkiem drobiu objętego zakresem stosowania dyrektyw 92/65/EWG i 2009/158/WE

Ssaki: gryzonie i króliki domowe.

ZAŁĄCZNIK II

Wykaz państw członkowskich zgodnie z definicją zawartą w art. 3 lit. f)

Kod państwa || Państwo || Terytoria, które obejmuje dane państwo

BE || Belgia ||

BG || Bułgaria ||

CZ || Republika Czeska ||

DK || Dania || Wyspy Owcze i Grenlandia

DE || Niemcy ||

EE || Estonia ||

IE || Irlandia ||

EL || Grecja ||

ES || Hiszpania || Baleary, Wyspy Kanaryjskie, Ceuta i Melilla

FR || Francja || Gujana Francuska, Gwadelupa, Martynika i Reunion

IT || Włochy ||

CY || Cypr ||

LV || Łotwa ||

LT || Litwa ||

LU || Luksemburg ||

HU || Węgry ||

MT || Malta ||

NL || Niderlandy ||

AT || Austria ||

PL || Polska ||

PT || Portugalia || Azory i Madera

RO || Rumunia ||

SI || Słowenia ||

SK || Słowacja ||

FI || Finlandia ||

SE || Szwecja ||

UK || Zjednoczone Królestwo || Wyspy Normandzkie i Wyspa Man

GI || Gibraltar ||

ZAŁĄCZNIK III

Wymagania techniczne dotyczące transponderów

Transponder oznacza pasywne, przeznaczone wyłącznie do odczytu urządzenie identyfikujące o częstotliwości radiowej:

a)           zgodne z normą ISO 11784 i wykorzystujące technologię HDX lub FDX-B;

b)           możliwe do odczytania przez czytnik zgodny z normą ISO 11785.

ZAŁĄCZNIK IV

Wymagania dotyczące ważności w przypadku szczepień przeciwko wściekliźnie

1.           Szczepionka przeciwko wściekliźnie musi:

a)      być szczepionką inną niż żywa modyfikowana szczepionka i należeć do jednej z poniższych kategorii:

(i)      szczepionka inaktywowana zawierająca co najmniej jedną jednostkę antygenową w dawce (zalecenie Światowej Organizacji Zdrowia) lub

(ii)      szczepionka rekombinowana powodująca ekspresję glikoproteiny odpornościowej wirusa wścieklizny w żywym wektorze wirusowym;

b)      w przypadku stosowania w państwie członkowskim, posiadać pozwolenie na dopuszczenie do obrotu zgodnie z:

(i)      art. 5 dyrektywy 2001/82/WE; lub

(ii)      art. 3 rozporządzenia (WE) nr 726/2004;

c)      w przypadku stosowania w państwie trzecim, zostać zatwierdzona przez właściwy organ lub być objęta licencją wydaną przez właściwy organ oraz spełniać co najmniej wymogi ustanowione w odpowiedniej części rozdziału dotyczącego wścieklizny Podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt.

2.           Szczepienie przeciwko wściekliźnie musi spełniać następujące warunki:

a)      szczepionka została podana przez lekarza weterynarii upoważnionego przez właściwy organ;

b)      lekarz weterynarii upoważniony przez właściwy organ wskazał datę podania szczepionki w odpowiedniej sekcji dokumentu identyfikacyjnego o formacie określonym w art. 22 ust. 1 albo art. 26 ust. 1;

c)      data podania szczepionki, o której mowa w lit. b), nie jest wcześniejsza niż data wszczepienia mikroczipu lub wykonania tatuażu podana w odpowiedniej sekcji dokumentu identyfikacyjnego o formacie określonym w art. 22 ust. 1 albo art. 26 ust. 1;

d)      upoważniony lekarz weterynarii podał okres ważności szczepienia w odpowiedniej sekcji dokumentu identyfikacyjnego o formacie określonym w art. 22 ust. 1 albo art. 26 ust. 1.

Okres ten liczy się od nabycia odporności ochronnej, przy czym musi minąć co najmniej 21 dni od wypełnienia protokołu szczepienia wymaganego przez producenta dla szczepienia pierwotnego, do końca okresu odporności ochronnej, zgodnie z zaleceniami zawartymi w specyfikacji technicznej pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, o którym mowa w pkt 1 lit. b), lub zatwierdzenia lub licencji, o których mowa w pkt 1 lit. c), dla szczepionki przeciwko wściekliźnie w państwie członkowskim lub państwie lub terytorium trzecim, w którym podano szczepionkę;

e)      ponowne szczepienie musi zostać uznane za szczepienie pierwotne, jeżeli nie zostało przeprowadzone w okresie ważności poprzedniego szczepienia, o którym mowa w lit. d).

ZAŁĄCZNIK V

Wymagania dotyczące ważności w przypadku badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania

1.           Pobranie próbki krwi niezbędnej do przeprowadzenia badania poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania musi zostać przeprowadzone i udokumentowane w odpowiedniej sekcji dokumentu identyfikacyjnego o formacie określonym w art. 22 ust. 1 albo art. 26 ust. 1, przez lekarza weterynarii upoważnionego przez właściwy organ.

2.           Badanie poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania:

a)      musi zostać przeprowadzone na próbce pobranej nie wcześniej niż 30 dni od daty szczepienia oraz

(i)      nie później niż na trzy miesiące przed datą:

– przemieszczenia o charakterze niehandlowym z państwa lub terytorium trzeciego innego niż państwa i terytoria wymienione w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 13, lub

– tranzytu przez takie państwo lub terytorium trzecie, jeżeli nie są spełnione warunki określone w art. 12 lit. b)

          lub

(ii)      zanim dane zwierzę domowe opuściło Unię do celów przemieszczenia do państwa trzeciego lub na terytorium trzecie inne niż państwa i terytoria wymienione w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 13 lub do celów tranzytu przez takie państwo lub terytorium; dokument identyfikacyjny o formacie określonym w art. 22 ust. 1 musi zawierać potwierdzenie, że przed datą przemieszczenia przeprowadzono badanie poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie metodą miareczkowania i uzyskano korzystny wynik;

b)      musi mierzyć poziom przeciwciał neutralizujących wirus wścieklizny w surowicy krwi, wynoszący co najmniej 0.5 IU/ml, przy wykorzystaniu metody określonej w odpowiedniej części rozdziału dotyczącego wścieklizny podręcznika badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt;

c)      wykonuje się w laboratorium zatwierdzonym zgodnie z art. 3 decyzji 2000/258/WE;

d)      nie musi zostać ponowione, jeżeli uzyskano zadowalające wyniki opisane w niniejszym punkcie lit. b), pod warunkiem że dane zwierzę zostało ponownie zaszczepione zgodnie z załącznikiem IV pkt 2 lit. e).

ZAŁĄCZNIK VI

Tabela korelacji

[o której mowa w art. 45 ust. 2]

Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 || Niniejsze rozporządzenie

Artykuł 1 || Artykuł 1

Artykuł 2 akapit pierwszy || Artykuł 2 ust. 1

Artykuł 2 akapit drugi || Artykuł 2 ust. 2 lit. a)

Artykuł 2 akapit trzeci || Artykuł 2 ust. 2 lit. b)

Artykuł 3 lit. a) || Artykuł 3 lit. b)

Artykuł 3 lit. b) || Artykuł 3 lit. e)

Artykuł 3 lit. c) || Artykuł 3 lit. a)

Artykuł 4 ust. 1 formuła wprowadzająca || ---

Artykuł 4 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b) || Artykuł 16 ust. 1 akapit pierwszy

Artykuł 4 ust. 1 akapit drugi || Artykuł 16 ust. 1 akapit drugi

Artykuł 4 ust. 2 || Artykuł 21 ust. 1 lit. b)

Artykuł 4 ust. 3 || ---

Artykuł 4 ust. 4 || ---

Artykuł 5 ust. 1 lit. a) || Artykuł 5 lit. a)

Artykuł 5 ust. 1 lit. b) formuła wprowadzająca || Artykuł 5 lit. d)

Artykuł 5 ust. 1 lit. b) ppkt (i) || Artykuł 5 lit. b)

Artykuł 5 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) || Artykuł 5 lit. c)

Artykuł 5 ust. 1 akapit drugi || Artykuł 18

Artykuł 5 ust. 2 || Artykuł 6

Artykuł 6 || ---

Artykuł 7 || Artykuł 9, art. 14, art. 30 ust. 1 i art. 40

Artykuł 8 ust. 1 lit. a) ppkt (i) || Artykuły 10 i 12

Artykuł 8 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) || ---

Artykuł 8 ust. 1 lit. b) ppkt (i) || Artykuł 10

Artykuł 8 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) || ---

Artykuł 8 ust. 2 || Artykuł 10 lit. e) i art. 27

Artykuł 8 ust. 3 lit. a) || Artykuł 13 ust. 1

Artykuł 8 ust. 3 lit. b) || Artykuł 15

Artykuł 8 ust. 3 lit. c) || Artykuł 11

Artykuł 8 ust. 4 || Artykuł 26 ust. 1

Artykuł 9 || Artykuł 14 i art. 33 ust. 1

Artykuł 10 || Artykuł 13 ust. 2 i 3

Artykuł 11 zdanie pierwsze || Artykuł 39 ust. 1

Artykuł 11 zdanie drugie || Artykuł 36 ust. 3 lit. a)

Artykuł 12 akapit pierwszy || Artykuł 36 ust. 1

Artykuł 12 akapit drugi || Artykuł 36 ust. 4

Artykuł 13 || Artykuł 36 ust. 3 i art. 39 ust. 1 lit. d)

Artykuł 14 akapit pierwszy || Artykuł 35 ust. 2 i art. 36 ust. 2

Artykuł 14 akapit drugi || Artykuł 16 ust. 1 akapit drugi

Artykuł 14 akapit trzeci || Artykuł 37 ust. 1

Artykuł 14 akapit czwarty || Artykuł 37 ust. 2

Artykuł 15 || Załącznik V pkt 2 lit. c)

Artykuł 16 || ---

Artykuł 17 akapit pierwszy || ---

Artykuł 17 akapit drugi || Artykuł 22 ust. 1

Artykuł 18 akapit pierwszy || ---

Artykuł 18 akapit drugi || Artykuł 38

Artykuł 19 || Artykuł 13, art. 40 i art. 43 ust. 2

Art. 19a ust. 1 i 2 || Artykuł 40 ust. 1

Artykuł 19a ust. 3 || ---

Artykuł 19b ust. 1 || Artykuł 41 ust. 1 i 2

Artykuł 19b ust. 2 || Artykuł 41 ust. 4

Artykuł 19b ust. 3 || ---

Art. 19c ust. 1 i 3 || Artykuł 41 ust. 3

Artykuł 19c ust. 2 || ---

Art. 19d ust. 1 i art. 19d ust. 2 || Artykuł 41 ust. 5

Artykuł 19d ust. 3 || ---

Artykuł 20–23 || ---

Artykuł 24 ust. 1, 2 i 3 || Artykuł 43 ust. 1, 2 i 3

Art. 24 ust. 4 i 5 || ---

Artykuł 25 || Artykuł 47

Załącznik I || Załącznik I

Załącznik Ia || Załącznik III

Załącznik Ib || Załącznik IV

Załącznik II część A i część B sekcja 1 || Załącznik II

Załącznik II część B sekcja 2 || [Artykuł 13 ust. 1]

Załącznik II część C || [Artykuł 13 ust. 2]

--- || Artykuł 3 lit. c), d), f) i g)

--- || Artykuł 4

--- || Artykuł 7

--- || Artykuł 8

--- || Artykuł 16 ust. 2

--- || Artykuł 17

--- || Artykuł 19

--- || Artykuł 20

--- || Artykuł 21 ust. 1 lit. a) i lit. c)–f) oraz art. 21 ust. 2

--- || Artykuł 22 ust. 2

--- || Artykuł 23

--- || Artykuł 24

--- || Artykuł 25 ust. 1 lit. a) i lit. c)–f) oraz art. 25 ust. 2

--- || Artykuł 26 ust. 2

--- || Artykuł 27

--- || Artykuł 28

--- || Artykuł 29

--- || Artykuł 24

--- || Artykuł 25

--- || Artykuł 26

--- || Artykuł 27

--- || Artykuł 28

--- || Artykuł 29

--- || Artykuł 30 ust. 2

--- || Artykuł 31

--- || Artykuł 32

--- || Artykuł 33 ust. 2

--- || Artykuł 34

--- || Artykuł 35

--- || Artykuł 39 ust. 1 lit. a), b), c) i e) oraz art. 39 ust. 2

--- || Artykuł 42

--- || Artykuł 44

--- || Artykuł 45

--- || Artykuł 46

--- || Załącznik V

--- || Załącznik VI

[1]               Dz.U. L 146 z 13.6.2003, s. 1.

[2]               Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 109.

[3]               Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 3.

[4]               Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54.

[5]               Dz.U. C […] z […], s.[…].

[6]               Dz.U. C […] z […], s.[…].

[7]               Dz.U. L 146 z 13.6.2003, s. 1.

[8]               Dz.U. L 132 z 29.5.2010, s. 3.

[9]               Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54.

[10]             Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14.

[11]             Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 74.

[12]             Dz.U. L 61 z 3.3.1997, s. 1.

[13]             Dz.U. L 68 z 15.3.1973, s. 1.

[14]             Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 1.

[15]             Dz.U. L 136 z 30.4.2004, s. 1.

[16]             Dz.U. L 79 z 30.3.2000, s. 40.

[17]             Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

[18]             Dz.U. L 268 z 24.9.1991, s. 56.

[19]             Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

[20]             Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

[21]             Dz.U. L 312 z 27.11.2003, s. 1.

[22]             Dz.U. L 343 z 23.12.2011, s. 65.