[pic] | KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH |

Bruksela, dnia 18.12.2006

KOM(2006) 822 wersja ostateczna

2006/0269 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dla niektórych produktów rolnych

(przedstawiony przez Komisję)

UZASADNIENIE

1. Kontekst

- Podstawa i cele wniosku: Uproszczone ramy prawne dla WPR – jedna horyzontalna wspólna organizacji rynku zamiast 21

Głównym celem proponowanego rozporządzenia jest dokonanie przeglądu istniejących 21 rozporządzeń dotyczących sektorowych wspólnych organizacji rynku i połączenie ich w jedno ogólne rozporządzenie, aby zracjonalizować i uprościć ramy prawne nie zmieniając założeń polityki.

Pozwoli to na stworzenie jednego zestawu zbliżonych przepisów w tradycyjnych obszarach polityki rynkowej, takich jak interwencje, prywatne przechowywanie, przywozowe kontyngenty taryfowe, refundacje wywozowe, środki ochronne, przepisy dotyczące pomocy państwa i konkurencji, podawanie do wiadomości danych oraz sprawozdawczość. Istniejące obecnie przepisy sektorowe dotyczące tych dziedzin zostały uporządkowane według instrumentów lub zagadnień i połączone tam gdzie to możliwe w przepisy horyzontalne. Jako synteza obecnych przepisów regulujących wspólne organizacje rynku na poziomie Rady proponowane rozporządzenie powinno być stosowane w odniesieniu do wszystkich produktów rolnych objętych obecnie jedną ze wspólnych organizacji rynku.

- Kontekst ogólny

Niniejszy wniosek jest podstawowym elementem planów Komisji w zakresie racjonalizacji i uproszczenia wspólnej polityki rolnej (WPR). Główne zagadnienia ujęte w podejściu Komisji zostały przedstawione w jej komunikacie z 2005 r. w sprawie uproszczenia i udoskonalenia prawodawstwa w zakresie wspólnej polityki rolnej (dalej zwanym Komunikatem)[1]. W dokumencie tym Komisja podkreśla, że „ograniczenie biurokracji w sektorze gospodarstw rolnych poprzez wprowadzenie bardziej przejrzystych, zrozumiałych i mniej uciążliwych przepisów umożliwi podmiotom gospodarczym ograniczenie kosztów, a obywatelom Europy zakup produktów o jak najkorzystniejszej relacji ceny do jakości”.

- Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

21 wspólnych organizacji rynku ustanowionych od momentu wprowadzenia WPR stanowi istotną część obecnych ram prawnych WPR ( zobacz złącznik I do niniejszego dokumentu ). Każda z tych wspólnych organizacji rynku jest uregulowana przez odrębne podstawowe rozporządzenie Rady, któremu często towarzyszy zestaw dodatkowych przepisów Rady.

Większość rozporządzeń podstawowych ma tę samą strukturę i wiele jednakowych przepisów. Odnosi się to w szczególności do zasad dotyczących handlu z krajami trzecimi oraz ogólnych przepisów, lecz także w pewnym stopniu do zasad związanych z rynkiem wewnętrznym. Ponadto rozporządzenia podstawowe zawierają często różne rozwiązania identycznych lub podobnych problemów. W odniesieniu do tej ostatniej kwestii w Komunikacie podkreślono, że reforma WPR z 2003 r. „uprościła otoczenie prawne tej polityki poprzez ustanowienie horyzontalnych ram prawnych w odniesieniu do wszystkich płatności bezpośrednich oraz połączenie całego wachlarza systemów wsparcia w system płatności jednolitej”. W Komunikacie Komisja ogłosiła zamiar zastosowania podejścia horyzontalnego również w odniesieniu do 21 organizacji rynku oraz zbadania w tym kontekście zakresu, w jakim możliwa jest harmonizacja i zastąpienie podejścia sektorowego podejściem horyzontalnym.

- Spójność z innymi politykami i celami Unii

Niniejszy wniosek w dziedzinie rolnictwa stanowi integralną część ogólnego podejścia Komisji do uproszczenia i udoskonalenia prawodawstwa, jak to zostało przedstawione w komunikacie z dnia 25 października z 2005 r. zatytułowanym „Realizacja wspólnotowego programu lizbońskiego – Strategia w zakresie uproszczenia otoczenia regulacyjnego”[2] i potwierdzone w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 16 grudnia 2003 r.[3].

2. Konsultacje z zainteresowanymi stronami oraz ocena wpływu

- Konsultacje z zainteresowanymi stronami

Swój zamiar opracowania wniosku dotyczącego całościowego uregulowania wspólnej organizacji rynku Komisja przedstawiła w komunikacie z dnia 19 października 2005 r. W grudniu 2005 r., po dyskusjach, Rada przyjęła konkluzje, które nie dotyczyły wyraźnie tej kwestii. W trakcie prac przygotowawczych nad wnioskiem zarówno państwa członkowskie jak i zainteresowane strony miały możliwość wyrazić swoje opinie na jego temat. Konsultacje z państwami członkowskimi miały miejsce w trakcie spotkania grupy ekspertów Komisji ds. uproszczenia prawodawstwa w dniu 27 czerwca 2006 r., zaś te ze stronami zainteresowanymi w trakcie spotkania ad-hoc Komitetu Doradczego ds. Rolnictwa w dniu 30 czerwca 2006 r., w obu przypadkach posłużono się notą informacyjną streszczającą ogólne założenia proponowanego wniosku.

Przedstawiciele państw członkowskich w zasadzie zgodzili się, że konsekwencją proponowanego podejścia byłoby uproszczenie ram prawnych WPR. Wstrzymali się jednak od wyrażenia stanowiska swoich rządów do czasu przedstawienia szczegółowego projektu aktu prawnego.

Również przedstawiciele zainteresowanych stron nie chcieli szczegółowo komentować tego podejścia. Wielu z nich wyraziło gotowość rozważenia propozycji całościowego uregulowania wspólnej organizacji rynku pod warunkiem, że ograniczy się ono do kwestii technicznych, nie wprowadzając zmian do podstawowych założeń polityki. Wyrażono pewne zaniepokojenie w odniesieniu do projektu utworzenia jednego komitetu zarządzającego dla wszystkich sektorów rynku.

- Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.

- Ocena wpływu

Nie dotyczy. Niniejszy wniosek nie podlega wymaganiom oceny wpływu, ponieważ nie jest zawarty w programie działalności legislacyjnej i prac Komisji.

3. Aspekty prawne i główne cechy horyzontalnej wspólnej organizacji rynku

- Podstawa prawna

Artykuły 36 i 37 Traktatu

- Treść wniosku

Uproszczenie ram regulacyjnych bez wprowadzania zmian w złożeniach polityki

Projekt legislacyjny o takim znaczeniu, który zakłada połączenie dużej liczby oddzielnych aktów prawnych w całościowe rozporządzenie, oznacza zakres prac znacznie wykraczający poza zwykłą konsolidację tekstów prawnych i nieuchronnie łączy się z koniecznością uporządkowania i przeformułowania wielu spośród przepisów. Nie należy jednak traktować tego jako próby zmiany politycznych decyzji, jakie Rada podejmowała na przestrzeni lat w sprawach związanych z WPR i które znalazły odzwierciedlenie w obecnych wspólnych organizacjach rynku. Pomimo iż nie istnieje ogólna, uzgodniona typologia inicjatyw w zakresie upraszczania aktów prawnych, proponowane rozporządzenie jest zasadniczo „uproszczeniem technicznym” tj. zakłada ono, jak to wyrażono w Komunikacie, „przegląd ram prawnych, procedur administracyjnych oraz mechanizmów zarządzania w celu usprawnienia, zwiększenia opłacalności i osiągnięcia bieżących celów politycznych w bardziej skuteczny sposób, nie zmieniając przy tym polityk leżących u ich podstaw.” Zgodnie z powyższym nie proponuje się uchylania istniejących instrumentów ani ich zmiany, chyba że uległy one dezaktualizacji, stały się zbędne lub, z uwagi na swój charakter, nie podlegają pod zakres decyzyjny Rady. Z tego względu również nie może w ramach niniejszego rozporządzenia zostać rozszerzony obecny zakres wspólnych organizacji rynku, nie ani nie mogą zostać wprowadzone nowe instrumenty czy środki.

W zgodzie z powyższymi założeniami proponowane przepisy jedynie nieznacznie odbiegają od przepisów obecnie obowiązujących rozporządzeń. Kwestia ta ma szczególne znaczenie w przypadku przepisów, które w chwili obecnej przyznają Radzie prawo do przyjmowania aktów prawnych bez uprzednich konsultacji z Parlamentem (tzw. „akty drugiej generacji”). Zgodnie z zasadą równowagi instytucjonalnej określoną w trzecim akapicie art. 202 Traktatu proponuje się przyjmowanie tego rodzaju aktów zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 37 Traktatu, tj. po przeprowadzeniu konsultacji z Parlamentem, lub przyznanie odpowiednich uprawnień Komisji.

Z uwagi jednak na fakt, że w chwili obecnej nie zachodzi konieczność zmiany lub uchylenia odpowiednich rozporządzeń drugiej generacji, wniosek zasadniczo pozostawia je bez zmian, nadając za to Komisji w sposób niebudzący wątpliwości prawo do wprowadzania zmian lub uchylania tego rodzaju aktów zgodnie z procedurą komitetu zarządzającego, gdy jest to konieczne. Ponadto, w przypadku szczególnych kwestii, które z uwagi na swój wysoce techniczny charakter nie mogą być przedmiotem ustaleń zawartych w podstawowym rozporządzeniu Rady, proponuje się przekazanie odpowiednich uprawnień Komisji.

Zakres wniosku

Zakres proponowanego rozporządzenia odzwierciedla przedstawione w Komunikacie podejście stopniowe. Proponuje się zatem, aby nowe podstawowe rozporządzenie było stosowane od samego początku w odniesieniu do wszystkich produktów rolniczych objętych obecnie jedną ze wspólnych organizacji rynku. Ponadto, w celu uzupełnienia i uspójnienia informacji, nowe podstawowe rozporządzenie powinno obejmować również kilka innych produktów rolnych, takich jak jedwabniki, alkohol etylowy pochodzenia rolniczego i produkty pszczelarskie, które w chwili obecnej nie podlegają pełnej wspólnej organizacji rynku, lecz są regulowane za pomocą zestawu szczegółowych przepisów z zakresu rolnictwa, które jednak nie nadają im statusu pełnoprawnej wspólnej organizacji rynku. Warto podkreślić, że z uwagi na swój szczególny status produktu nieobjętego załącznikiem I do Traktatu[4], bawełna nie wchodzi w zakres przepisów niniejszego rozporządzenia.

W odniesieniu do sektorów, które już w chwili obecnej są przedmiotem przeglądu politycznego, lub wkrótce zostaną nim objęte (sektor owoców i warzyw, przetworów owocowych i warzywnych oraz wina), wydaje się słuszne włączenie do wniosku tylko tych przepisów, które nie ulegną zmianie w trakcie takiego przeglądu. Dotyczy to szczególnie zasad horyzontalnych lub wspólnych jak np. przepisy dotyczące pomocy państwa i konkurencji, procedur komitologii oraz komunikatów państw członkowskich do Komisji. Każdy z przeglądów będzie się odbywał w oparciu o oddzielny wniosek. Po zakończeniu procesu przeglądu i przyjęciu aktów prawnych powstałych w jego ramach, na kolejnym etapie akty te będą włączane do nowego podstawowego rozporządzenia. W tym celu Komisja przedstawi Radzie w odpowiednim czasie odpowiednie wnioski. Do momentu przyjęcia tych wniosków, obecnie istniejące przepisy regulujące te zasady będą obowiązywały obok przepisów nowego podstawowego rozporządzenia.

Włączone akty prawne

Obok aktów Rady wymienionych w pkt 1 proponuje się włączenie do nowego podstawowego rozporządzenia innych ustaleń Rady, które w chwili obecnej formalnie nie stanowią części rozporządzeń dotyczących wspólnej organizacji rynku, pomimo iż mają zastosowanie do produktów rolnych objętych obecnymi wspólnymi organizacjami rynku i innymi aktami Rady. W tej kategorii mieszczą się np. zasady dotyczące kwot mlecznych, szczegółowe zasady dotyczące prywatnego przechowywania i interwencji publicznej[5], oraz przepisy zawarte w rozporządzeniu nr 1184/2006[6] w odniesieniu do konkurencji i zasad pomocy państwa mających zastosowanie do produkcji produktów rolnych i handlu nimi. Załącznik 2 do niniejszego dokumentu zawiera pełny wykaz tego rodzaju aktów prawnych.

Struktura

Struktura nowej wspólnej organizacji rynku powinna zasadniczo przypominać strukturę większości obecnie obowiązujących podstawowych rozporządzeń. Jednak z uwagi na ważność zagadnienia konkurencji słuszne wydaje się przewidzenie specjalnej części poświęconej zasadom z tej dziedziny. Zgodnie z powyższym treść proponowanego rozporządzenia powinna zostać podzielona w następujący sposób:

- przepisy wstępne (np. zakres, definicje, lata gospodarcze),

- przepisy dotyczące rynku wewnętrznego (np. interwencja publiczna, prywatne przechowywanie, specjalne środki interwencyjne, kwoty, mechanizmy pomocy),

- przepisy dotyczące handlu z krajami trzecimi (np. pozwolenia, cła przywozowe, kontyngenty taryfowe, specjalne środki ochronne, refundacje wywozowe, klauzula ochronna, obrót uszlachetniający czynny i bierny),

- zasady dotyczące konkurencji (przeciwdziałanie praktykom monopolistycznym, pomoc państwa)

- przepisy ogólne (np. klauzula mająca zastosowanie w przypadku wystąpienia zakłóceń rynku, komunikaty, komitet zarządzający),

- przepisy przejściowe i końcowe (np. zmiany, uchylenia, klauzula przejściowa, wejście w życie).

Ponadto proponowane rozporządzenie zawiera kilka załączników, które głównie są odzwierciedleniem załączników do obecnych przepisów regulujących wspólną organizację rynku.

Podejmowanie decyzji przez Komisję

Podobnie jak w obecnie obowiązujących wspólnych organizacjach rynku wniosek przewiduje, że w większości przypadków decyzje podejmowane są przez Komisję zgodnie z tzw. procedurą komitetu zarządzającego. W celu uniknięcia powoływania się w poszczególnych przypadkach na odpowiednią klauzulę procedury komitetu wniosek ustanawia ten wymóg na poziomie horyzontalnym.

Wejście w życie i stosowanie

Proponuje się, aby nowe rozporządzenie weszło w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Daty dotyczące stosowania przepisów proponowanego rozporządzenia należy jednak ustalić w taki sposób, aby zapewnione zostało płynne przejście do nowych ram prawnych. Oznacza to z jednej strony, że nowe przepisy nie powinny wchodzić w życie w trakcie lat gospodarczych, z drugiej zaś, że należy zapewnić Komisji odpowiednią ilość czasu na przygotowanie i przyjęcie niezbędnych aktów wykonawczych. Zakładając, że proponowane rozporządzenie zostanie formalnie przyjęte przez Radę jesienią 2007 r. jego przepisy powinny wejść w życie:

- w sektorach, dla których zostały przewidziane lata gospodarcze, od początku odpowiednich lat gospodarczych w 2008 r.,

- w sektorach dla których nie przewidziano lat gospodarczych od dnia 1 stycznia 2008 r.

Zgodnie z obowiązującymi ustaleniami przepisy dotyczące kwot mlecznych i kwot cukru powinny być stosowane nie dłużej niż do końca 2014/2015 lat gospodarczych przewidzianych dla kwot mlecznych i kwot cukru.

- Zasada pomocniczości

Niniejszy wniosek ma na celu uproszczenie ram prawnych wspólnych organizacji rynku nie zmieniając założeń polityki.

- Wybór instrumentu

Proponowane instrumenty: rozporządzenie.

Inne środki nie są odpowiednie z uwagi na fakt, że wniosek ma na celu ustanowienie horyzontalnej wspólnej organizacji rynku do bezpośredniego stosowania we wszystkich państwach członkowskich.

4. Wpływ na budżet

Z uwagi na fakt, że wniosek nie zmienia środków istniejących w ramach wspólnej polityki rolnej, nie wywiera on wpływu na budżet.

5. Uproszczenie

Przewiduje się, że wniosek spowoduje znaczne uproszczenie obowiązującego prawodawstwa. Spowoduje on:

- znaczne ograniczenie liczby aktów prawnych i przepisów regulujących WPR

- harmonizację i racjonalizację instrumentów i środków WPR

- zwiększenie przejrzystości ram prawnych WPR i ich dostępności dla rolników, podmiotów gospodarczych i administracji krajowych,

- ograniczenie kosztów administracyjnych.

Ostatecznie znaczna część WPR będzie regulowana przepisami czterech rozporządzeń Rady:

- rozporządzeniem Rady w sprawie wspólnej organizacji rynku,

- rozporządzeniem Rady (WE) nr 1782/2003 w sprawie płatności bezpośrednich,

- rozporządzeniem Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie rozwoju obszarów wiejskich oraz

- rozporządzeniem Rady (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej.

Wniosek stanowi zatem istotny wkład w proces upraszczania prawodawstwa.

Nie należy jednak oceniać wkładu wniosku w uproszczenie WPR w izolacji, lecz w ogólnym kontekście wysiłków czynionych przez Komisję w tej dziedzinie. Z Komunikatu wynika jasno, że działalność Komisji w zakresie uproszczenia i udoskonalenia WPR obejmuje cały szereg technicznych i politycznych środków i inicjatyw, wśród których niniejszy wniosek stanowi tylko jeden z wielu ważnych elementów.

Uchylenie obowiązującego prawodawstwa

Przyjęcie niniejszego wniosku doprowadzi do uchylenia 35 rozporządzeń Rady.

ZAŁĄCZNIK 1

WSPÓLNE ORGANIZACJE RYNKU WCIELONEDO PROPONOWANEJ HORYZONTALNEJ WSPÓLNEJ ORGANIZACJI RYNKU

Rozporządzenie | Zakres |

1. | (EWG) nr 234/68 | Żywe drzewa i inne rośliny, bulwy, korzenie i tym podobne, kwiaty cięte i liście ozdobne |

2. | (EWG) nr 827/68 | "Różne" (wspólna organizacja rynku obejmująca wiele produktów nieuwzględnionych w innych wspólnych organizacjach rynku) |

3. | (EWG) nr 2759/75 | Wieprzowina |

4. | (EWG) nr 2771/75 | Jaja |

5. | (EWG) nr 2777/75 | Mięso drobiowe |

6. | (EWG) nr 2075/92 | Surowiec tytoniowy |

7. | (WE) nr 1254/1999 | Wołowina i cielęcina |

8. | (WE) nr 1255/1999 | Mleko i przetwory mleczne |

9. | (WE) nr 1673/2000 | Len i konopie |

10. | (WE) nr 2529/2001 | Mięso baranie i kozie |

11. | (WE) nr 1784/2003 | Zboża |

12. | (WE) nr 1785/2003 | Ryż |

13. | (WE) nr 1786/2003 | Susz paszowy |

14. | (WE) nr 865/2004 | Oliwa z oliwek |

15. | (WE) nr 1947/2005 | Nasiona |

16. | (WE) nr 1952/2005 | Chmiel |

17. | (WE) nr 318/2006 | Cukier |

18. | (EWG) nr 404/93 | Banany |

19. | (WE) nr 2200/96 | Świeże owoce i warzywa |

20. | (WE) nr 2201/96 | Przetworzone owoce i warzywa |

21. | (WE) nr 1493/1999 | Wino |

ZAŁĄCZNIK 2

AKTY PRAWNE WCIELONE DO PORPONOWANEJ HORYZONTALNEJ WSPÓLNEJ ORGANIZACJI RYNKUINNE NIż PODSTAWOWE ROZPORZąDZENIA DOTYCZąCE WSPÓLNEJ ORGANIZACJI RYNKU

Produkty nieobjęte wspólną organizacją rynku

Rozporządzenie | Zakres |

(EWG) nr 845/72 | Jedwabniki |

(EWG) nr 707/76 | Grupy producentów skupiające hodowców jedwabników |

(WE) nr 670/2003 | Alkohol etylowy pochodzenia rolniczego |

(WE) nr 797/2004 | Produkty pszczelarskie |

Przepisy horyzontalne

Rozporządzenie | Zakres |

(WE) nr 1184/2006 | Rozporządzenie Rady dotyczące stosowania niektórych reguł konkurencji w odniesieniu do produkcji rolnej i handlu produktami rolnymi (dawniej rozporządzenie nr 26) |

(EWG) nr 1055/77 | Rozporządzenie Rady w sprawie składowania i przepływu produktów skupowanych przez agencję interwencyjną |

(EWG) nr 2931/79 | Rozporządzenie Rady w sprawie udzielania pomocy w wywozie produktów rolnych mogących korzystać ze szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich |

(EWG) nr 386/90 | Rozporządzenie Rady w sprawie monitorowania wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty |

Sektor cukru

Decyzja | Zakres |

74/583/EWG | Decyzja Rady z dnia 20 listopada 1974 r. w sprawie monitorowania przepływów cukru |

Sektor owoców i warzyw

Rozporządzenie | Zakres |

(EWG) nr 2517/69 | Rozporządzenie Rady ustanawiające niektóre środki służące reorganizacji produkcji owoców we Wspólnocie |

Sektor wieprzowiny

Rozporządzenie | Zakres |

(EWG) nr 2763/75 | Rozporządzenie Rady ustanawiające ogólne zasady przyznawania dopłat do prywatnego składowania wieprzowiny |

Sektor mleczarski

Rozporządzenie | Zakres |

(EWG) nr 1898/87 | Rozporządzenie Rady w sprawie ochrony oznaczeń stosowanych w obrocie mlekiem i przetworami mlecznymi |

(EWG) nr 2204/90 | Rozporządzenie Rady ustanawiającym dodatkowe ogólne zasady wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w odniesieniu do sera (systemy wcześniejszych zezwoleń i kontroli administracyjnej) |

(WE) nr 2991/94 | Rozporządzenie Rady określające normy dla tłuszczów do smarowania |

(WE) nr 2597/97 | Rozporządzenie Rady ustanawiające dodatkowe zasady w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w odniesieniu do mleka spożywczego |

(WE) nr 2250/1999 | Rozporządzenie Rady dotyczące kontyngentów taryfowych na masło pochodzące z Nowej Zelandii |

(WE) nr 1788/2003 | Rozporządzenie Rady ustanawiające opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych |

Sektory jaj

Rozporządzenie | Zakres |

(WE) nr 1028/2006 | Rozporządzenie Rady w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (dawniej rozporządzenie (EWG) nr 1907/90) |

Sektor drobiu

Rozporządzenie | Zakres |

(EWG) nr 1906/90 | Rozporządzenie Rady w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do drobiu |

Sektor hodowli kwiatów

Rozporządzenie | Zakres |

(EWG) nr 4088/87 | Rozporządzenie Rady ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w imporcie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela i Jordanii |

Sektor surowca tytoniowego

Rozporządzenie | Zakres |

(EWG) nr 2077/92 | Rozporządzenie Rady dotyczące organizacji międzybranżowych i porozumień w sektorze tytoniu |

Klasyfikacja tusz

Rozporządzenie | Zakres |

(EWG) nr 1358/80 | Rozporządzenie Rady ustalające cenę orientacyjną i cenę interwencyjną dorosłego bydła na rok gospodarczy 1980/81 i wprowadzające wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wołowych |

(WE) nr 1183/2006 | Rozporządzenie Rady dotyczące wspólnotowej skali klasyfikacji tusz dojrzałego bydła (dawniej rozporządzenie (EWG) nr 208/81) |

(EWG) nr 3220/84 | Rozporządzenie Rady ustanawiające wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wieprzowych |

(EWG) nr 1186/90 | Rozporządzenie Rady rozszerzające zakres wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych |

(EWG) nr 2137/92 | Rozporządzenie Rady dotyczące wspólnotowej skali stosowanej przy klasyfikacji tusz owczych i określaniu wspólnotowych norm jakości świeżych lub schłodzonych tusz owczych oraz przedłużające stosowanie rozporządzenia (EWG) nr 338/91 |

2006/0269 (CNS)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE RADY

ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dla niektórych produktów rolnych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36 i 37,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego[7],

SPIS TREŚCI

CZęść I PRZEPISY WSTęPNE 36

CZęść II RYNEK WEWNĘTRZNY 39

TYTUŁ I INTERWENCJA RYNKOWA 39

ROZDZIAł I INTERWENCJA PUBLICZNA I PRYWATNE PRZECHOWYWANIE 39

SEKCJA I PRZEPISY OGÓLNE 39

SEKCJA II INTERWENCJA PUBLICZNA 41

Podsekcja I Przepisy ogólne 41

Podsekcja II Otwieranie i wstrzymywanie zakupu 42

Podsekcja III Cena interwencyjna 43

Podsekcja IV Zbyt zapasów interwencyjnych 45

SEKCJA III PRYWATNE PRZECHOWYWANIE 47

Podsekcja I Dopłaty obowiązkowe 47

Podsekcja II Dopłaty fakultatywne 48

SEKCJA IV PRZEPISY WSPÓLNE 50

Rozdział II Specjalne środki interwencyjne 53

SEKCJA I WYJĄTKOWE ŚRODKI WSPIERANIA RYNKU 53

SEKCJA II ŚRODKI W SEKTORACH ZBÓŻ I RYŻU 54

SEKCJA III ŚRODKI W SEKTORZE CUKRU 55

SEKCJA IV DOSTOSOWANIE PODAŻY 58

Rozdział III Systemy ograniczania produkcji 59

SEKCJA I PRZEPISY OGÓLNE 59

SEKCJA II CUKIER 59

Podsekcja I Przydział kwot i administrowanie nimi 59

Podsekcja ii Przekroczenie kwoty 61

SEKCJA III MLEKO 63

Podsekcja I przepisy ogólne 63

Podsekcja II Przydział kwot i administrowanie nimi 65

Podsekcja III Przekroczenie kwoty 70

SEKCJA IV PRZEPISY PROCEDURALNE 73

Rozdział IV Mechanizmy pomocy 74

SEKCJA I POMOC NA PRZETWÓRSTWO 74

Podsekcja I Susz paszowy 74

Podsekcja II Len i konopie uprawiane na włókno 76

SEKCJA II REFUNDACJA PRODUKCYJNA 78

SEKCJA III POMOC W SEKTORZE MLEKA I PRZETWORÓW MLECZNYCH 79

SEKCJA IV POMOC W SEKTORZE OLIWEK 80

SEKCJA V WSPÓLNOTOWY FUNDUSZ TYTONIOWY 81

SEKCJA VI PRZEPISY SZCZEGÓLNE DLA SEKTORA PSZCZELARSKIEGO 82

SEKCJA VII POMOC W SEKTORZE JEDWABNIKÓW 83

TYTUŁ II PRZEPISY REGULUJĄCE WPROWADZANIE DO OBROTU I PRODUKCJĘ 85

Rozdział I Normy handlowe i warunki produkcji 85

SEKCJA I NORMY HANDLOWE 85

SEKCJA II WARUNKI PRODUKCJI 87

SEKCJA III Przepisy proceduralne 88

Rozdział II Organizacje producentów, organizacje międzybranżowe, organizacje przedsiębiorców 89

SEKCJA I ZASADY OGÓLNE 89

SEKCJA II PRZEPISY DOTYCZĄCE ORGANIZACJI MIĘDZYBRANŻOWYCH W SEKTORZE TYTONIU 90

SEKCJA III PRZEPISY PROCEDURALNE 91

CZĘŚĆ III HANDEL Z KRAJAMI TRZECIMI 92

Rozdział I Przepisy ogólne 92

Rozdział II Przywóz 92

SEKCJA I POZWOLENIA NA PRZYWÓZ 92

SEKCJA II NALEŻNOŚCI CELNE PRZYWOZOWE I OPŁATY PRZYWOZOWE 94

SEKCJA III ADMINISTROWANIE KONTYNGENTEM PRZYWOZOWYM 96

SEKCJA IV PRZEPISY SZCZEGÓLNE DLA PEWNYCH PRODUKTÓW 98

Podsekcja I Przepisy szczególne dotyczące przywozu w sektorze zbóż i ryżu 98

Podsekcja II Preferencyjne ustalenia dotyczące przywozu cukru 99

Podsekcja III Przepisy szczególne dotyczące przywozu konopi 101

Podsekcja IV Przepisy szczególne dotyczące przywozu chmielu 101

SEKCJA V ŚRODKI OCHRONNE ORAZ USZLACHETNIANIE CZYNNE 102

ROZDZIAł III WYWÓZ 104

SEKCJA I POZWOLENIA NA WYWÓZ 104

SEKCJA II REFUNDACJE WYWOZOWE 105

SEKCJA III ADMINISTROWANIE kontyngentem WYWOZOWym W SEKTORZE MLEKA I PRZETWORÓW MLECZNYCH 109

SEKCJA IV SZCZEGÓLNE REGULACJE PRZYWOZOWE W KRAJACH TRZECICH 110

SEKCJA V PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE ROŚLIN ŻYWYCH 110

SEKCJA VI USZLACHETNIANIE BIERNE 110

CZĘŚĆ IV PRZEPISY DOTYCZĄCE KONKURENCJI 111

Rozdział I Przepisy mające zastosowanie do przedsiębiorstw 111

Rozdział II Przepisy dotyczące pomocy państwa 113

CZĘŚĆ V SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY DOTYCZĄCE POSZCZEGÓLNYCH SEKTORÓW 115

CZĘŚĆ VI Przepisy ogólne 118

CZĘŚĆ VII PRZEPISY WYKONAWCZE, PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE 120

Rozdział I Przepisy wykonawcze 120

Rozdział II Przepisy przejściowe i końcowe 121

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Artykuł Funkcjonowaniu i rozwojowi wspólnego rynku produktów rolnych powinno towarzyszyć ustanowienie wspólnej polityki rolnej (zwanej dalej „WPR”) obejmującej w szczególności wspólną organizację rynków rolnych (zwanej dalej „WOR”), która, zgodnie z art. 34 Traktatu, może przybierać różne formy w zależności od produktów.

2. Od czasu wprowadzenia WPR Rada przyjęła 21 wspólnych organizacji rynków każdego produktu lub grupy produktów, które są regulowane poprzez odrębne podstawowe rozporządzenia Rady:

3. rozporządzenie Rady (EWG) nr 234/68 z dnia 27 lutego 1968 r. w sprawie ustanowienia wspólnej organizacji rynku żywych drzew i innych roślin, bulw, korzeni i podobnych, ciętych kwiatów i ozdobnych liści[8];

4. rozporządzenie Rady (EWG) nr 827/68 z dnia 28 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku niektórych produktów wymienionych w załączniku II do Traktatu[9];

5. rozporządzenie Rady (EWG) nr 2759/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wieprzowiny[10];

6. rozporządzenie Rady (EWG) nr 2771/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku jaj[11];

7. rozporządzenie Rady (EWG) nr 2777/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa drobiowego[12];

8. rozporządzenie Rady (EWG) nr 2075/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku surowca tytoniowego[13];

9. rozporządzenie Rady (EWG) nr 404/93 z dnia 13 lutego 1993 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku bananów[14];

10. rozporządzenie Rady (WE) nr 2200/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw[15];

11. rozporządzenie Rady nr 2201/96 z dnia 28 października 1996 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku przetworów owocowych i warzywnych[16];

12. rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny[17];

13. rozporządzenie Rady (WE) nr 1255/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych[18];

14. rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina[19];

15. rozporządzenie Rady (WE) nr 1673/2000 z dnia 27 lipca 2000 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków lnu i konopi uprawianych na włókno[20];

16. rozporządzenie Rady (WE) nr 2529/2001 z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku mięsa baraniego i koziego[21];

17. rozporządzenie Rady (WE) nr 1784/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku zbóż[22];

18. rozporządzenie Rady (WE) nr 1785/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku ryżu[23];

19. rozporządzenie Rady (WE) nr 1786/2003 z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku suszu paszowego[24];

20. rozporządzenie Rady (WE) nr 865/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 roku w sprawie wspólnej organizacji rynku oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 827/68[25];

21. rozporządzenie Rady (WE) nr 1947/2005 z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze nasion oraz uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2358/71 i (EWG) nr 1674/72[26];

22. rozporządzenie Rady (WE) nr 1952/2005 z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków chmielu i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 1696/71, (EWG) nr 1037/72, (EWG) nr 879/73 i (EWG) nr 1981/82[27];

23. rozporządzenie Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru[28];

24. Ponadto Rada przyjęła trzy rozporządzenia zawierające szczegółowe przepisy dotyczące niektórych produktów, w odniesieniu do których nie ustanowiono jednak wspólnej organizacji rynków:

25. rozporządzenie Rady (WE) nr 670/2003 z dnia 8 kwietnia 2003 r. ustanawiające szczególne środki dotyczące rynku alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego[29];

26. rozporządzenie Rady (WE) nr 797/2004 z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie środków mających na celu poprawę warunków produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelarskich[30];

27. rozporządzenie Rady (WE) nr 1544/2006 z dnia 5 października 2006 r. w sprawie specjalnych środków w celu wsparcia hodowli jedwabników[31].

28. Wyżej wymienionym rozporządzeniom (zwanym dalej „rozporządzeniami podstawowymi”) towarzyszą często zbiory dodatkowych rozporządzeń Rady. Większość rozporządzeń podstawowych ma tę samą strukturę i wiele jednakowych przepisów. Odnosi się to w szczególności do przepisów dotyczących handlu z krajami trzecimi oraz ogólnych przepisów, lecz także w pewnym stopniu do przepisów związanych z rynkiem wewnętrznym. Rozporządzenia podstawowe zawierają często różne rozwiązania identycznych lub podobnych problemów.

29. Od pewnego czasu Wspólnota stawia sobie za cel uproszczenie otoczenia regulacyjnego WPR. Poprzez przyjęcie rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników[32] ustanowiono zatem horyzontalne ramy prawne obejmujące wszystkie płatności bezpośrednie, łącząc szereg systemów wsparcia w system jednolitej płatności. Podejście to należy również zastosować w odniesieniu do rozporządzeń podstawowych. A zatem przepisy zawarte w tych rozporządzeniach należy połączyć w jedne ramy prawne, natomiast podejście opierające się na podziale na poszczególne sektory należy w miarę możliwości zastąpić podejściem horyzontalnym.

30. Uproszczenie nie powinno prowadzić do kwestionowania decyzji politycznych dotyczących WPR podejmowanych w przeszłości. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem stanowić przede wszystkim uproszczenie techniczne. W związku z tym nie powinno ono uchylać istniejących instrumentów ani ich zmieniać, chyba że uległy one dezaktualizacji, stały się zbędne lub, z uwagi na swój charakter, nie podlegają pod zakres decyzyjny Rady, ani nie wprowadzać nowych instrumentów lub środków.

31. W związku z tym niniejsze rozporządzenie nie powinno zawierać tych elementów WOR, które mogą być przedmiotem przeglądów politycznych. Dotyczy to niektórych kwestii sektora owoców i warzyw, bananów oraz wina. Przepisy zawarte w odnośnych rozporządzeniach (EWG) nr 404/93, (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1493/1999 należy zatem włączyć do niniejszego rozporządzenia jedynie w zakresie, w jakim nie staną się one przedmiotem reform politycznych.

32. W świetle powyższego rozporządzenia podstawowe należy uchylić i zastąpić jednym rozporządzeniem.

33. WOR zbóż, ryżu, cukru, suszu paszowego, nasion, oliwek, lnu i konopi, bananów, wina, mleka i przetworów mlecznych oraz jedwabników przewiduje lata gospodarcze dostosowane przede wszystkim do naturalnego cyklu produkcyjnego każdego z tych produktów. W przypadku WOR owoców i warzyw oraz przetworów owocowych i warzywnych Komisja została upoważniona do odgórnego ustalenia lat gospodarczych z uwagi na fakt, że cykle produkcyjne tych produktów różnią się w znacznym stopniu oraz że w niektórych przypadkach ustalanie roku gospodarczego nie jest konieczne. Zatem w niniejszym rozporządzeniu należy uwzględnić lata gospodarcze ustalone w odniesieniu do wspomnianych sektorów oraz upoważnienie Komisji do ustalania lat gospodarczych w odniesieniu do rynku owoców i warzyw oraz przetworów owocowych i warzywnych.

34. W celu stabilizacji rynków oraz zapewnienia odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej opracowano różnorodne systemy wspierania cen w różnych sektorach, jednocześnie wprowadzając systemy wsparcia bezpośredniego, przy uwzględnieniu, z jednej strony, różnych potrzeb każdego z tych sektorów oraz, z drugiej strony, ich współzależności. Środki te przyjmują formę interwencji publicznej lub dopłat do prywatnego przechowywania produktów w sektorze zbóż, ryżu, cukru, oliwek, wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny oraz baraniny i koziny. Mając na względzie cele niniejszego rozporządzenia istnieje zatem konieczność utrzymania środków wspierania cen przewidzianych w instrumentach opracowanych w przeszłości, bez dokonywania istotnych zmian w porównaniu z dotychczasową sytuacją prawną.

35. W celu zapewnienia jasności i przejrzystości przepisy regulujące te środki powinny zostać objęte wspólną strukturą, przy jednoczesnym zachowaniu celów politycznych każdego sektora. W tym celu należy dokonać rozróżnienia pomiędzy cenami referencyjnymi a cenami interwencyjnymi.

36. WOR zbóż, wołowiny i cielęciny oraz mleka i przetworów mlecznych zawiera przepisy, na podstawie których Rada, działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 37 ust. 2 Traktatu, może dokonać zmiany wysokości cen. Z uwagi na wrażliwość systemów cen stosowanie tej możliwości należy utrzymać. Jednak ponieważ możliwość ta ma zastosowanie nie tylko w odniesieniu do wyżej wymienionych sektorów, zakres jej stosowania należy rozszerzyć na wszystkie sektory objęte niniejszym rozporządzeniem.

37. W celu uzyskania wiarygodnych informacji na temat wysokości wspólnotowych cen rynkowych cukru, należy wprowadzić system sprawozdawczości dotyczącej cen zawarty w ramach WOR cukru, na podstawie którego należy określać wysokość cen rynkowych cukru białego.

38. W celu zapobieżenia przekształceniu się systemu interwencji obejmującego zboża, ryż, masło i odtłuszczone mleko w proszku w rynek zbytu, należy utrzymać możliwość otwierania zakupu w ramach interwencji publicznej jedynie podczas pewnych okresów w ciągu roku. W odniesieniu do produktów sektora wołowiny i cielęciny oraz masła możliwość otwarcia i zamknięcia zakupu w ramach interwencji publicznej powinna być uzależniona od wysokości cen rynkowych w danym okresie. W odniesieniu do sektora ryżu i cukru należy utrzymać ograniczenie dotyczące ilości, która nie może zostać przekroczona podczas zakupu w ramach interwencji publicznej. W odniesieniu do sektora masła oraz odtłuszczonego mleka w proszku należy utrzymać upoważnienie Komisji do wstrzymania normalnego zakupu po osiągnięciu określonej ilości lub do zastąpienia go zakupem w ramach procedury przetargowej.

39. Wysokość ceny, która powinna obowiązywać przy zakupie w ramach interwencji publicznej („cena interwencyjna”), została w przeszłości obniżona we WOR zbóż, ryżu oraz wołowiny i cielęciny, oraz ustalona wraz z wprowadzeniem w tych sektorach systemów wsparcia bezpośredniego. Zatem pomoc udzielana w ramach tych systemów, z jednej strony, oraz ceny interwencyjne, z drugiej strony, są ściśle ze sobą powiązane. Cena interwencyjna dla produktów sektora mleka i przetworów mlecznych została ustalona w celu propagowania konsumpcji produktów tego sektora oraz poprawy ich konkurencyjności. W sektorze ryżu i cukru ceny zostały ustalone w celu przyczynienia się do stabilizacji rynku w przypadkach, gdy w danym roku gospodarczym cena rynkowa spada poniżej ceny referencyjnej ustalonej na przyszły rok gospodarczy. Te decyzje polityczne podjęte przez Radę mają w dalszym ciągu zastosowanie.

40. Jak dotąd wysokość cen w sektorach ryżu i cukru była ustalana dla produktów jakości standardowej, określanej przez Radę. Z uwagi na wysoce techniczny charakter tego pojęcia, do określania jakości standardowej należy upoważnić Komisję. W procesie definiowania tego pojęcia Komisja powinna w szczególności opierać się na uwarunkowaniach rynkowych i handlowych danego produktu.

41. Podobnie jak w przypadku poprzednich WOR, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć możliwość zbytu produktów zakupionych w ramach interwencji publicznej. Działania takie należy podjąć w sposób zapobiegający zakłóceniom rynku oraz zapewniający równy dostęp do towarów i równe traktowanie nabywców.

42. Dzięki zapasom interwencyjnym różnych produktów rolnych Wspólnota może wnieść znaczny wkład do dobrobytu najbardziej potrzebujących obywateli. W interesie Wspólnoty leży wykorzystanie tej możliwości, przy zastosowaniu odpowiednich środków, i doprowadzenie stanu zapasów do normalnego poziomu. W kontekście powyższych uwag, dystrybucja żywności przez organizacje charytatywne była do chwili obecnej uregulowana w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3730/87 z dnia 10 grudnia 1987 r. ustanawiającym ogólne zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wyznaczonych organizacji celem rozdysponowania jej pomiędzy osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie[33]. Ten ważny środek społeczny, mogący stanowić znaczną wartość dla jego beneficjentów należy utrzymać i włączyć do niniejszego rozporządzenia.

43. W celu zapewnienia równowagi na rynku mleka oraz stabilizacji cen rynkowych we WOR mleka i przetworów mlecznych przewidziano przyznawanie dopłat do prywatnego przechowywania niektórych produktów maślanych i serowych. Ponadto Komisja została upoważniona do podejmowania decyzji w sprawie przyznania dopłat do prywatnego przechowywania niektórych innych produktów serowych, cukru białego, niektórych rodzajów oliwy z oliwek, niektórych produktów z wołowiny i cielęciny, odtłuszczonego mleka w proszku, wieprzowiny oraz baraniny i koziny. Mając na względzie cel niniejszego rozporządzenia środki te należy utrzymać i włączyć do niniejszego rozporządzenia.

44. W ramach rozporządzeń podstawowych dotyczących sektora wołowiny i cielęciny, wieprzowiny oraz baraniny i koziny ustanowiono wspólnotowe skale klasyfikacji tusz. Skale te są niezbędne w celu rejestrowania cen oraz stosowania systemu interwencji w sektorze wołowiny i cielęciny oraz wieprzowiny. Ponadto służą one realizacji celu, jakim jest poprawa przejrzystości rynku. Należy zatem utrzymać skale klasyfikacji tusz. Jednak z uwagi na głównie techniczny charakter tych skal należy przyznać Komisji uprawnienia konieczne do wydawania odpowiednich przepisów na podstawie kryteriów obowiązujących w przypadku istniejących skal.

45. Ograniczenia swobodnego obrotu wynikające z zastosowania środków mających na celu zwalczanie rozprzestrzeniających się chorób zwierząt mogą powodować trudności na rynku niektórych produktów w jednym państwie członkowskim lub w szeregu państw. Z doświadczeń wynika, że poważne zakłócenia rynku, takie jak znaczny spadek konsumpcji lub cen można przypisać utracie zaufania konsumentów spowodowanej zagrożeniami dla zdrowia publicznego lub zdrowia zwierząt.

46. Wyjątkowe środki wspierania rynku stosowane w celu naprawy takich sytuacji, przewidziane we WOR wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny, jaj oraz mięsa drobiowego należy zatem włączyć do niniejszego rozporządzenia na takich samych warunkach, jak warunki stosowane dotychczas. Tego rodzaju wyjątkowe środki wspierania rynku powinny być podejmowane przez Komisję oraz być bezpośrednio związane ze środkami zdrowotnymi i weterynaryjnymi podejmowanymi w celu zwalczania rozprzestrzeniających się chorób zwierząt lub wynikać z podjęcia tych środków. Środki te należy podejmować na wniosek państw członkowskich w celu zapobieżenia poważnym zakłóceniom danych rynków.

47. Możliwość podjęcia przez Komisję, w stosownych przypadkach, specjalnych środków interwencyjnych, przewidzianych we WOR zbóż oraz ryżu, w celu sprawnego i skutecznego reagowania na zagrożenia wynikające z zakłóceń rynku w sektorze zbóż oraz w celu zapobieżenia stosowania na szeroką skalę interwencji publicznej w niektórych regionach Wspólnoty w sektorze ryżu lub zrekompensowania niedoborów ryżu niełuskanego występujących w wyniku klęsk żywiołowych powinna zostać utrzymana w niniejszym rozporządzeniu.

48. W celu zapewnienia odpowiedniego poziomu życia wspólnotowych plantatorów buraków cukrowych i trzciny cukrowej, należy ustalić cenę minimalną buraków kwotowych o jakości standardowej, którą należy określić. Standardową jakość buraków kwotowych określono w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 318/2006. Z uwagi na wysoce techniczny charakter tych przepisów, wydaje się stosowniejszym, by kwestiami tymi zajęła się Komisja.

49. Szczególne instrumenty konieczne są w celu zapewnienia odpowiedniej równowagi praw i obowiązków między przedsiębiorstwami cukrowniczymi a plantatorami buraków cukrowych. Do niniejszego rozporządzenia należy zatem przenieść ramowe przepisy regulujące stosunki umowne między nabywcami i sprzedawcami buraków cukrowych, określone we WOR cukru. Szczegółowe warunki były dotychczas przewidziane we WOR cukru i zawarte w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 318/2006. Z uwagi na wysoce techniczny charakter tych przepisów, wydaje się stosowniejszym, by kwestiami tymi zajęła się Komisja.

50. Różnorodność warunków naturalnych oraz sytuacji ekonomicznych i technicznych utrudnia zapewnienie jednolitych warunków zakupu buraków cukrowych na całym obszarze Wspólnoty. Istnieją już porozumienia branżowe między stowarzyszeniami plantatorów buraków cukrowych a przedsiębiorstwami cukrowniczymi. Przepisy ramowe powinny zatem jedynie określać gwarancje minimalne w odniesieniu zarówno do plantatorów buraków cukrowych, jak i przemysłu cukrowniczego w celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania rynku cukru, z możliwością przyjęcia odstępstwa od niektórych postanowień w ramach porozumienia branżowego.

51. W celu wniesienia wkładu do finansowania wydatków ponoszonych w ramach WOR cukru należy stosować opłatę produkcyjną.

52. W celu utrzymania równowagi strukturalnej na rynkach cukru na poziomie cenowym bliskim cenie referencyjnej, Komisja powinna mieć możliwość podjęcia decyzji o wycofaniu cukru z rynku na okres potrzebny do powrotu tego rynku do równowagi.

53. We WOR żywych roślin, wołowiny i cielęciny, wieprzowiny, baraniny i koziny, jaj oraz mięsa drobiowego przewidziano możliwość podjęcia szczególnych środków ułatwiających dostosowanie podaży do wymogów rynku. Środki takie mogą przyczynić się do stabilizacji rynków oraz do zapewnienia odpowiedniego poziomu życia ludności wiejskiej. Mając na względzie cele niniejszego rozporządzenia możliwość tę należy utrzymać. Zgodnie z tymi przepisami Rada może przyjąć ogólne zasady dotyczące takich środków, zgodnie z procedurą określoną w art. 37 Traktatu. Cele, jakie mają być realizowane przy pomocy takich środków są jasno określone i jednocześnie ograniczają rodzaj środków, które mogą zostać podjęte. Przyjęcie przez Radę dodatkowych zasad ogólnych nie jest zatem konieczne i nie należy go przewidywać.

54. W sektorze cukru oraz sektorze mleka i przetworów mlecznych od dłuższego czasu istotnym instrumentem polityki rynkowej jest ilościowe ograniczanie produkcji określone w rozporządzeniu (WE) nr 318/2006 oraz rozporządzeniu Rady (WE) nr 1788/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającym opłatę wyrównawczą w sektorze mleka i przetworów mlecznych[34]. Przyczyny przyjęcia przez Wspólnotę w przeszłości systemów kwotowania w obydwu sektorach są w dalszym ciągu aktualne. Podczas gdy system kwotowania dotyczący cukru został bezpośrednio włączony do rozporządzenia (WE) nr 318/2006[35], odpowiadający mu system dotyczący sektora mleczarskiego jest jak dotąd regulowany w odrębnym akcie prawnym, jakim jest rozporządzenie (WE) nr 1788/2003. Mając na względzie duże znaczenie tych systemów oraz cele niniejszego rozporządzenia należy włączyć odpowiednie przepisy do niniejszego rozporządzenia bez dokonywania istotnych zmian w systemach i sposobie ich funkcjonowania, w porównaniu z dotychczasową sytuacją prawną.

55. System kwotowy dotyczący cukru w niniejszym rozporządzeniu powinien zatem odzwierciedlać ustalenia określone w rozporządzeniu (WE) nr 318/2006 oraz, w szczególności, utrzymywać status prawny kwot w zakresie, w jakim, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości, system kwot stanowi mechanizm regulacji rynku w sektorze cukru ukierunkowany na zapewnienie realizacji celów leżących w interesie publicznym.

56. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem również umożliwić Komisji skorygowanie kwot do zrównoważonego poziomu po zamknięciu w 2010 r. funduszu restrukturyzacji ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiającym tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie[36].

57. Mając na uwadze potrzebę zachowania pewnej krajowej elastyczności w strukturalnym dostosowaniu przemysłu przetwórczego oraz uprawy buraków i trzciny cukrowej w okresie, w którym stosowane będą kwoty, państwa członkowskie powinny mieć możliwość zmiany, w ramach pewnych limitów, kwot przydzielanych przedsiębiorstwom, bez ograniczania działalności funduszu restrukturyzacji jako instrumentu.

58. W celu zapobieżenia zakłóceniom rynku cukru wywoływanym przez nadwyżki cukru Komisja powinna mieć możliwość przeniesienia – na podstawie określonych kryteriów – nadwyżek cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego na kolejny rok gospodarczy jako produkcji kwotowej. Ponadto, jeżeli w przypadku pewnych ilości nie zostaną spełnione obowiązujące warunki, na nadwyżkę należy nałożyć opłatę wyrównawczą w celu uniknięcia nagromadzenia się tych dodatkowych ilości, zagrażającego sytuacji na rynku.

59. Zgodnie z celem niniejszego rozporządzenia strukturę kwoty mlecznej należy dostosować do struktury przewidzianej w przypadku kwoty cukru. Zatem punktem wyjścia dla przepisów dotyczących sektora mleka nie powinno być zobowiązanie do płacenia dodatkowej opłaty w przypadku przekroczenia krajowej ilości referencyjnej, lecz ustalenie krajowych kwot, które w przypadku ich przekroczenia stają się podstawą do naliczania opłaty z tytułu nadwyżek.

60. Zasadniczo system kwoty mlecznej należy opracować zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1788/2003. W szczególności należy utrzymać rozróżnienie pomiędzy dostawami a sprzedażą bezpośrednią, a system powinien być stosowany na podstawie reprezentatywnych zawartości tłuszczu i krajowej referencyjnej zawartości tłuszczu. Należy upoważnić rolników, pod pewnymi warunkami, do tymczasowego transferu kwoty indywidualnej. Mimo że należy utrzymać zasadę, zgodnie z którą w przypadku sprzedaży, dzierżawy lub przekazania gospodarstwa w drodze dziedziczenia odpowiadająca jej kwota jest przekazywana nabywcy, dzierżawcy lub następcy wraz z odnośnymi gruntami, należy przewidzieć pewne wyjątki od zasady stanowiącej, iż ilości referencyjne są przypisane do gospodarstw w celu kontynuacji restrukturyzacji produkcji mlecznej oraz poprawy środowiska naturalnego. Państwa członkowskie powinny zostać upoważnione do umieszczania części przenoszonych ilości w rezerwie krajowej, zgodnie z różnymi rodzajami transferu ilości referencyjnych i przy zastosowaniu obiektywnych kryteriów.

61. Opłata z tytułu nadwyżek powinna zostać ustalona na poziomie odstraszającym i być wnoszona przez państwa członkowskie niezwłocznie po przekroczeniu krajowej ilości referencyjnej. Państwo członkowskie powinno następnie podzielić ciężar płatności między producentów, którzy przyczynili się do tego przekroczenia. Producenci powinni odpowiadać przed danym państwem członkowskim za wpłacenie swojego wkładu do opłaty wyrównawczej, ze względu na sam fakt przekroczenia dostępnej im ilości. Państwa członkowskie wnoszą do Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) opłatę wyrównawczą odpowiadającą wysokości przekroczenia ich krajowej ilości referencyjnej obniżoną o kwotę zryczałtowaną w wysokości 1 % w celu uwzględnienia przypadków upadłości lub definitywnej niezdolności niektórych producentów do wniesienia wkładu we wpłacenie należnej opłaty wyrównawczej.

62. Artykuł 34 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej[37] określa dochody uzyskane w wyniku zastosowania dodatkowej opłaty wyrównawczej w sektorze mleczarskim jako „dochody przeznaczone na określony cel”, które są przekazywane do budżetu Wspólnoty oraz, w przypadku ich ponownego wykorzystania, wykorzystywane wyłącznie do finansowania odpowiednio wydatków EFRG lub EFRROW. Artykuł 22 rozporządzenia (WE) nr 1788/2003, zgodnie z którym opłata wyrównawcza uznana jest za narzędzie interwencyjne do stabilizowania rynków rolnych i stosowana do finansowania wydatków w sektorze mlecznym, uległ zatem dezaktualizacji i nie zostanie włączony do niniejszego rozporządzenia.

63. We WOR poszczególnych sektorów przewidziano różne rodzaje mechanizmów pomocy.

64. We WOR suszu paszowego oraz lnu i konopi wprowadzono pomoc na przetwarzanie, jako środek regulujący rynek wewnętrzny w odniesieniu do tych sektorów.

65. Z uwagi na specyficzną sytuację na rynku zbóż i rynku skrobi ziemniaczanej we WOR zbóż zawarto przepisy pozwalające na przyznanie, w razie konieczności, refundacji produkcyjnej. Refundacja produkcyjna powinna umożliwiać udostępnienie produktów podstawowych wykorzystywanych przez dany sektor przemysłu po cenie niższej od ceny wynikającej ze stosowania wspólnych cen. We WOR cukru ustanowiono możliwość przyznawania refundacji produkcyjnej w przypadkach gdy, podczas wytwarzania niektórych produktów przemysłowych, chemicznych lub farmaceutycznych, wyniknie potrzeba podjęcia środków mających na celu udostępnienie określonych produktów cukrowniczych.

66. Finansowanie ze środków Wspólnoty, składające się z udziału procentowego pomocy bezpośredniej, którą państwa członkowskie mają prawo wstrzymać zgodnie z art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, musi zachęcać uznane organizacje przedsiębiorców do sporządzania programów prac do celów poprawy jakości produkcji oliwy z oliwek oraz oliwek stołowych. W tym kontekście we WOR oliwy z oliwek oraz oliwek stołowych przewidziano, że wspólnotowe wsparcie przydzielane będzie zgodnie z ustalonymi w tych programach prac priorytetami dla podejmowanych działań.

67. W celu zapewnienia równowagi na rynku mleka oraz stabilizacji cen rynkowych mleka i przetworów mlecznych potrzebne są środki mające na celu zwiększenie możliwości zbytu przetworów mlecznych. We WOR mleka i przetworów mlecznych przewidziano zatem przyznanie pomocy na rzecz obrotu niektórymi przetworami mlecznymi z uwagi na ich określone wykorzystanie i przeznaczenie. Ponadto w organizacji tej przewidziano, że Wspólnota powinna pokrywać część wydatków związanych z przyznaniem pomocy na dostawy mleka dla uczniów, w celu zachęcenia młodzieży do spożywania mleka.

68. Na mocy rozporządzenia (EWG) nr 2075/92 ustanowiono wspólnotowy fundusz tytoniowy finansowany poprzez określone potrącenia od mechanizmów pomocy w celu podejmowania w tym sektorze różnorodnych środków. W 2007 r. wspólnotowemu funduszowi tytoniowemu po raz ostatni zostaną udostępnione potrącenia od mechanizmów pomocy przewidziane w rozdziale 10c tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Podczas gdy okres finansowania funduszu zakończy się przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia, przepisy określone w art. 13 rozporządzenia (EWG) nr 2057/92 należy jednak utrzymać, tak by służyły jako podstawa prawna dla programów wieloletnich, które mogą być finansowane ze środków wspólnotowego funduszu tytoniowego.

69. Będąc jednym z sektorów rolnictwa, sektor pszczelarstwa charakteryzuje się różnorodnością warunków produkcji i wielkości plonów oraz rozproszeniem i zróżnicowaniem podmiotów gospodarczych, zarówno na etapie produkcji, jak i wprowadzania do obrotu. Ponadto, w związku z rozprzestrzenianiem się warrozy w szeregu państw członkowskich w ostatnich latach oraz w związku z problemami, które choroba ta stwarza dla produkcji miodu, niezbędne jest podjęcie działań na poziomie Wspólnoty. Choroby tej nie można bowiem całkowicie wykorzenić, a do jej zwalczania należy stosować zatwierdzone produkty. Zważywszy na powyższe okoliczności oraz konieczność usprawnienia produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelarskich we Wspólnocie, w celu poprawy ogólnych warunków produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelarskich co trzy lata należy sporządzać programy krajowe obejmujące kwestie dotyczące wsparcia technicznego, kontroli warrozy, racjonalizacji sezonowego przenoszenia uli, zarządzania zasiedlaniem uli we Wspólnocie oraz współpracy w zakresie programów badawczych dotyczących pszczelarstwa i produktów pszczelarskich. Omawiane krajowe programy powinny być częściowo finansowane przez Wspólnotę.

70. W rozporządzeniu (WE) nr 1544/2006 zastąpiono wszystkie formy krajowej pomocy udzielanej hodowcom jedwabników wspólnotowym mechanizmem pomocy, który przyjął postać ustalania ryczałtowej kwoty na zebrany pojemnik jaj jedwabników.

71. Zważywszy, że względy polityczne, które doprowadziły do wprowadzenia powyższych mechanizmów istnieją w dalszym ciągu, wszystkie te mechanizmy pomocy należy włączyć do niniejszego rozporządzenia.

72. Stosowanie norm handlowych dla produktów rolnych może przyczynić się do poprawy warunków ekonomicznych w zakresie produkcji i obrotu tymi produktami oraz do poprawy ich jakości. Stosowanie tego rodzaju norm leży zatem w interesie producentów, przedsiębiorstw handlowych i konsumentów. Zatem w ramach WOR bananów, oliwek, żywych roślin, jaj oraz mięsa drobiowego wprowadzono normy handlowe odnoszące się w szczególności do jakości, podziału na klasy, wagi, rozmiaru, pakowania, opakowywania, przechowywania, transportu, prezentacji i etykietowania. Podejście to należy zachować w niniejszym rozporządzeniu.

73. W ramach WOR oliwy z oliwek i oliwek stołowych oraz bananów Komisja była dotychczas upoważniona do przyjmowania przepisów w sprawie norm handlowych. Ze względu na wysoce techniczny charakter tych norm i ciągłą potrzebę poprawy ich skuteczności oraz dostosowywania ich do zmieniających się praktyk handlowych właściwym wydaje się objęcie tym podejściem również innych sektorów, jednocześnie określając kryteria, które Komisja powinna uwzględniać przy ustanawianiu stosownych przepisów. Ponadto w celu zapobieżenia nadużyciom w zakresie jakości i autentyczności produktów oferowanych konsumentom oraz istotnym zakłóceniom odnośnych rynków może zaistnieć potrzeba podjęcia szczególnych środków, zwłaszcza aktualnych metod analitycznych oraz innych środków służących określaniu przedmiotowych norm.

74. Szereg instrumentów prawnych wprowadzono do celów regulacji obrotu i oznaczenia mleka, przetworów mlecznych i innych tłuszczów. Ich celem jest, z jednej strony, poprawa pozycji mleka i przetworów mlecznych na rynku oraz, z drugiej strony, zapewnienie sprawiedliwej konkurencji mlecznych i niemlecznych tłuszczów do rozprowadzania, z korzyścią dla producentów i konsumentów. Przepisy zawarte w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1898/87 z dnia 2 lipca 1987 r. w sprawie ochrony oznaczeń stosowanych w obrocie mlekiem i przetworami mlecznymi[38] mają na celu ochronę konsumenta oraz stworzenie niezniekształconych konkurencyjnych warunków dla przetworów mlecznych i produktów konkurujących z nimi w zakresie oznaczenia produktów, etykietowania i reklamy. W rozporządzeniu Rady (WE) nr 2597/97 z dnia 18 grudnia 1997 r. ustanawiającym dodatkowe zasady w sprawie wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w odniesieniu do mleka spożywczego[39] ustanowiono przepisy mające na celu zapewnienie wysokiej jakości mleka spożywczego oraz jego przetworów odpowiadających potrzebom i życzeniom konsumentów, tak by przyczynić się do stabilizacji odnośnego rynku i zapewnić konsumentom wysoką jakość mleka spożywczego. W rozporządzeniu Rady (WE) nr 2991/94 z dnia 5 grudnia 1994 r. określającym normy dla tłuszczów do smarowania[40] ustanowiono normy handlowe dla przetworów mlecznych i niemlecznych, których to dotyczy, z jasną i wyraźną klasyfikacją uzupełnioną regułami dotyczącymi oznaczenia produktów. Zgodnie z celami niniejszego rozporządzenia zasady te należy utrzymać bez zmian.

75. Tak jak dotychczas działo się to w przypadku WOR chmielu, na poziomie Wspólnoty należy prowadzić politykę jakości, stosując w tym celu przepisy dotyczące certyfikacji oraz przepisy zakazujące zasadniczo wprowadzania do obrotu produktów, którym nie wydano nieposiadających świadectwa, lub, w przypadku produktów przywożonych, produktów niespełniających odpowiednich wymagań jakościowych.

76. Opisy, definicje i nazewnictwo oliwy z oliwek, są zasadniczym elementem strukturalizacji rynku poprzez ustanowienie norm jakości oraz dostarczenie konsumentom właściwych informacji na temat produktu.

77. Jeden z wyżej wspomnianych mechanizmów pomocy przyczyniający się do równowagi na rynku mleka i przetworów mlecznych oraz do stabilizacji cen rynkowych w tym sektorze stanowi mechanizm pomocy na rzecz przetwarzania odtłuszczonego mleka w proszku na kazeinę i kazeiniany, przewidziany dotychczas w art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1255/1999. W rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2204/90 z dnia 24 lipca 1990 r. ustanawiającym dodatkowe ogólne zasady wspólnej organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych w odniesieniu do sera[41] wprowadzono przepisy dotyczące wykorzystania kazeiny i kazeinianów w wytwarzaniu sera w celu przeciwdziałania potencjalnym negatywnym skutkom wynikającym ze stosowania omawianego mechanizmu pomocy, biorąc pod uwagę wrażliwość sera na zastępowanie go kazeiną lub kazeinianami, dążąc tym samym do stabilizacji rynku. Przepisy te należy włączyć do niniejszego rozporządzenia.

78. Przetwarzanie niektórych surowców rolnych na alkohol etylowy jest ściśle związane z gospodarką tymi surowcami. Może ono w znacznym stopniu przyczynić się do podniesienia ich wartości i może mieć szczególne znaczenie ekonomiczne i społeczne dla gospodarki niektórych regionów Wspólnoty bądź też może być znaczącym źródłem dochodów dla producentów tych surowców. Pozwala ono również na zbyt produktów niedostatecznej jakości i krótkookresowych nadwyżek, które mogą powodować przejściowe problemy w niektórych sektorach.

79. W sektorze chmielu, oliwek, tytoniu oraz jedwabników stosowanie niektórych instrumentów politycznych polega na koncentracji wysiłków w odniesieniu do różnych organizacji, w szczególności w celu stabilizacji rynków tych produktów oraz poprawy i gwarantowania ich jakości poprzez wspólnie podejmowane działania. Przepisy regulujące system tych organizacji opierały się dotychczas na organizacjach uznanych przez państwa członkowskie, lub, w niektórych przypadkach, przez Komisję, zgodnie z zasadami przez nią określanymi. Mechanizm ten należy utrzymać oraz dokonać harmonizacji dotychczas obowiązujących przepisów.

80. W celu wsparcia niektórych działań organizacji międzybranżowych, które są przedmiotem szczególnego zainteresowania w świetle obecnych zasad dotyczących WOR tytoniu, należy przewidzieć możliwość, po spełnieniu określonych warunków, objęcia rozszerzenia zasadami przyjętymi przez organizację międzybranżową w odniesieniu do swoich członków, wszystkich producentów i ich grup, niebędących członkami tych organizacji w jednym lub większej liczbie regionów. To samo podejście należy stosować również w odniesieniu do innych działań uznanych organizacji międzybranżowych, które ze względów ekonomicznych lub technicznych leżą w ogólnym interesie sektora tytoniu i w związku z tym mogą przynosić korzyść wszystkim podmiotom prowadzącym działalność w odnośnych branżach. Należy zapewnić ścisłą współpracę pomiędzy państwami członkowskimi i Komisją. Komisja powinna posiadać stałe uprawnienia kontrolne, w szczególności w odniesieniu do porozumień i uzgodnionych praktyk przyjmowanych przez te organizacje.

81. Stworzenie jednolitego wspólnotowego rynku wymaga wprowadzenia systemu wymiany handlowej na zewnętrznych granicach Wspólnoty. System ten powinien obejmować należności celne przywozowe oraz refundacje wywozowe i powinien zasadniczo stabilizować rynek wspólnotowy. System wymiany handlowej powinien opierać się na porozumieniach zawartych podczas wielostronnych negocjacji handlowych w ramach Rundy Urugwajskiej.

82. Monitorowanie wielkości obrotu produktami rolnymi z krajami trzecimi w ramach WOR zbóż, ryżu, cukru, nasion, oliwek, lnu i konopi, wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny, baraniny i koziny, jaj, mięsa drobiowego, żywych roślin oraz alkoholu etylowego podlegało dotychczas, zarówno w przypadku przywozu, jak i wywozu, obowiązkowym systemom pozwoleń lub systemom, w przypadku których Komisja posiadała uprawnienia do wprowadzenia wymogów w zakresie pozwoleń.

83. Monitorowanie obrotu handlowego jest przede wszystkim kwestią zarządzania, w odniesieniu do której należy stosować podejście elastyczne. Wobec tego oraz w świetle doświadczeń zebranych w ramach WOR, w których zarządzanie pozwoleniami zostało już przekazane Komisji, właściwym wydaje się objęcie tym podejściem wszystkich sektorów, w których stosuje się system pozwoleń na przywóz i wywóz. Decyzja w sprawie wprowadzenia wymogów w zakresie pozwoleń powinna być podejmowana przez Komisję, przy uwzględnieniu istnienia potrzeby pozwoleń na przywóz w celu zarządzania danymi rynkami oraz, w szczególności, potrzeby monitorowania przywozu odnośnych produktów.

84. W większości przypadków, należności celne stosowane do produktów rolnych na mocy porozumień Światowej Organizacji Handlu (WTO), są ustalone we Wspólnej Taryfie Celnej. Jednakże w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze zbóż i sektorze ryżu wprowadzenie dodatkowych mechanizmów stwarza konieczność zapewnienia możliwości czyni niezbędnym stworzenie możliwości przyjęcia odstępstw.

85. W celu zapobieżenia wystąpieniu na rynku Wspólnoty potencjalnych negatywnych skutków w związku z przywozem niektórych produktów rolnych, lub ich zneutralizowania, przywóz takich produktów powinien podlegać obowiązkowi zapłacenia dodatkowych należności celnych, jeśli spełnione zostały określone warunki.

86. Na określonych warunkach należy zatem przyznać Komisji uprawnienia dotyczące otwierania kontyngentów taryfowych wynikających z umów międzynarodowych zawartych zgodnie z Traktatem lub z innych aktów prawnych Rady, i zarządzania nimi.

87. Celem rozporządzenia Rady (EWG) nr 2729/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie opłat przywozowych na mieszanki zbóż, ryżu i ryżu łamanego[42] jest zapewnienie właściwego funkcjonowania systemu celnego w przypadku przywozu mieszanek zbóż, ryżu i ryżu łamanego. Przepisy te należy włączyć do niniejszego rozporządzenia.

88. Wspólnota podpisała szereg umów z krajami trzecimi w sprawie preferencyjnego dostępu do rynku, na mocy których kraje te mogą wywozić do Wspólnoty cukier trzcinowy na korzystnych warunkach. Należy zatem dokonać oceny zapotrzebowania rafinerii na cukier przeznaczony do rafinacji oraz, na określonych warunkach, zachować pozwolenia na przywóz dla wyspecjalizowanych podmiotów zużywających znaczne ilości przywożonego surowego cukru trzcinowego, uznawanych za rafinerie przemysłowe Wspólnoty.

89. W celu zapobieżenia zakłóceniu WOR konopi uprawianych na włókno przez nielegalne uprawy, należy przewidzieć możliwość kontroli przywozu konopi i nasion konopi w celu zapewnienia, że takie produkty oferują określone gwarancje pod względem zawartości tetrahydrokanabinolu. Ponadto przywóz nasion konopi przeznaczonych do celów innych niż siew należy objąć systemem kontroli przewidującym udzielanie pozwoleń zainteresowanym importerom.

90. W odniesieniu do produktów sektora chmielu na poziomie Wspólnoty prowadzona jest polityka jakości. W przypadku produktów przywożonych należy ustanowić przepisy gwarantujące, że przywożone są wyłącznie produkty spełniające odpowiednie minimalne wymagania jakościowe.

91. System należności celnych umożliwia zrezygnowanie z wszelkich innych środków ochronnych na zewnętrznych granicach Wspólnoty. Jednakże, w wyjątkowych okolicznościach, system rynku wewnętrznego i opłat celnych może okazać się niewystarczający. W takich przypadkach, aby nie pozostawić rynku wspólnotowego bez ochrony przed możliwymi zakłóceniami, Wspólnota powinna mieć możliwość bezzwłocznego podejmowania wszelkich niezbędnych środków. Takie środki powinny być zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Wspólnoty.

92. W celu zapewnienia właściwego funkcjonowania WOR, a zwłaszcza zapobieżenia zakłóceniom rynków, w ramach WOR szeregu produktów tradycyjnie przewidziana została możliwość wprowadzenia zakazu stosowania zasad czynnego i biernego uszlachetniania. Możliwość ta powinna zostać utrzymana. Ponadto z doświadczeń wynika, że realizacja celów tego instrumentu zarządzania rynkiem uzależniona jest zazwyczaj od jego szybkiego zastosowania bez istotnych opóźnień. W niektórych sektorach Komisja posiada zatem stosowne uprawnienia. Podejście to należy zastosować również w odniesieniu do innych sektorów, których to dotyczy.

93. Przepisy dotyczące przyznawania refundacji wywozowych z tytułu wywozu do krajów trzecich w oparciu o różnicę między cenami we Wspólnocie i na rynku światowym, podlegające ograniczeniom wynikającym ze zobowiązań Wspólnoty w ramach WTO, powinny służyć zabezpieczeniu możliwości udziału Wspólnoty w międzynarodowym handlu niektórymi produktami objętymi zakresem niniejszego rozporządzenia. Wywozy objęte refundacją powinny podlegać ograniczeniom pod względem wartości i ilości.

94. Zgodność z ograniczeniami pod względem wartości należy zapewnić w momencie ustalania refundacji wywozowych poprzez monitorowanie płatności zgodnie z zasadami związanymi z EFRG. Monitorowanie może zostać usprawnione poprzez wprowadzenie obowiązku wcześniejszego ustalenia refundacji wywozowych, z dopuszczeniem możliwości, w przypadku refundacji zróżnicowanej, zmiany określonego miejsca przeznaczenia w ramach obszaru geograficznego, w odniesieniu do którego stosuje się jednolitą stawkę refundacji wywozowej. W przypadku zmiany miejsca przeznaczenia, powinna zostać wypłacona refundacja wywozowa mająca zastosowanie do faktycznego miejsca przeznaczenia, przy czym górną granicę stanowi kwota mająca zastosowanie do pierwotnego miejsca przeznaczenia.

95. Zgodność z ograniczeniami ilościowymi należy zapewnić poprzez wprowadzenie rzetelnego i skutecznego systemu monitorowania. W tym celu przyznawanie refundacji wywozowych powinno podlegać obowiązkowi posiadania pozwolenia na wywóz. Refundacje wywozowe powinny być przyznawane w ramach dostępnych limitów, w zależności od konkretnej sytuacji każdego produktu. Wyjątki od tej zasady można dopuścić tylko w przypadku produktów przetworzonych niewymienionych w załączniku I do Traktatu, w odniesieniu do których nie stosuje się ograniczeń ilościowych. Należy przewidzieć możliwość wprowadzenia odstępstw od ścisłego stosowania zasad zarządzania, w przypadku gdy przekroczenie pułapów ilościowych przez wywóz objęty refundacjami wywozowymi nie jest prawdopodobne.

96. W przypadku wywozu żywego bydła należy przewidzieć możliwość przyznania refundacji wywozowych oraz ich wypłacenia wyłącznie pod warunkiem przestrzegania przepisów prawa wspólnotowego dotyczących dobrostanu zwierząt, a w szczególności ochrony zwierząt podczas transportu.

97. Produkty rolne mogą w określonych przypadkach korzystać ze szczególnych regulacji przywozowych w krajach trzecich, jeżeli odpowiadają określonym specyfikacjom i/lub warunkom cenowym. W celu zapewnienia prawidłowego stosowania takiego systemu konieczna jest współpraca administracyjna między władzami kraju trzeciego przywozu a Wspólnotą. W tym celu odnośnym produktom powinny towarzyszyć certyfikaty wydawane we Wspólnocie.

98. Wywóz cebulek kwiatowych do krajów trzecich ma istotne znaczenie gospodarcze dla Wspólnoty. Utrzymanie i rozwój tego wywozu mogą zostać zapewnione przez stabilizację cen w tym sektorze handlu. W odniesieniu do omawianych produktów należy zatem przewidzieć minimalne ceny wywozowe.

99. Zgodnie z art. 36 Traktatu postanowienia rozdziału dotyczącego reguł konkurencji mają zastosowanie do produkcji rolnej i handlu produktami rolnymi jedynie w zakresie ustalonym przez Radę w ramach postanowień art. 37 ust. 2 i 3 Traktatu i zgodnie z procedurą w nich przewidzianą. W poszczególnych WOR przepisy dotyczące pomocy państwa uznano w większości za mające zastosowanie. W szczególności stosowanie postanowień Traktu dotyczących przedsiębiorstw zostało dokładniej określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1184/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. dotyczącym stosowania niektórych reguł konkurencji w odniesieniu do produkcji rolnej i handlu produktami rolnymi[43]. Zgodnie z celem, jakim jest opracowanie jednego zbioru przepisów dotyczących polityki rynkowej, omawiane przepisy należy włączyć do niniejszego rozporządzenia.

100. Reguły konkurencji odnoszące się do porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 81 Traktatu, oraz przepisy odnoszące się do nadużywania pozycji dominującej powinny mieć zastosowanie do produkcji rolnej i handlu produktami rolnymi w zakresie, w jakim ich stosowanie nie utrudnia funkcjonowania krajowych organizacji rynków rolnych ani nie zagraża realizacji celów WPR.

101. Szczególną uwagę poświęca się organizacjom rolniczym, które zajmują się w szczególności wspólną produkcją lub obrotem produktów rolnych, bądź korzystaniem ze wspólnych urządzeń, o ile takie wspólne działanie nie wyklucza konkurencji ani nie zagraża realizacji celów art. 33 Traktatu.

102. W celu uniknięcia niewłaściwego rozwoju WPR, jak również w celu zagwarantowania pewności prawnej oraz niedyskryminacyjnego traktowania odnośnych przedsiębiorstw, Komisja powinna posiadać wyłączne uprawnienia, z zastrzeżeniem kontroli ze strony Trybunału Sprawiedliwości, do decydowania, czy porozumienia, decyzje i praktyki, o których mowa w art. 81 Traktatu, są zgodne z celami WPR.

103. Przyznawanie pomocy krajowej stanowiłoby zagrożenie dla właściwego funkcjonowania jednolitego rynku opartego na wspólnych cenach. W związku z tym w odniesieniu do produktów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie postanowienia Traktatu dotyczące pomocy państwa. W niektórych okolicznościach należy zezwolić na wyjątki. W przypadkach, w których stosuje się takie wyjątki, Komisja powinna jednak posiadać możliwość sporządzenia wykazu istniejących, nowych lub proponowanych mechanizmów pomocy państwa, przekazania stosownych spostrzeżeń państwom członkowskim oraz zaproponowania im podjęcia odpowiednich środków.

104. Od czasu przystąpienia Finlandii i Szwecji państwa te, ze względu na specyficzne uwarunkowania gospodarcze dotyczące produkcji mięsa z reniferów i przetworów z tego mięsa oraz obrotu nimi, mogą udzielać pomocy państwa w tym zakresie. Z zastrzeżeniem uzyskania zezwolenia Komisji, Finlandia może ponadto, ze względu na panujące w tym państwie specyficzne warunki klimatyczne, przyznawać pomoc odpowiednio w odniesieniu do pewnych ilości nasion oraz pewnych ilości nasion zbóż produkowanych wyłącznie w Finlandii. Wyjątki te należy utrzymać.

105. W państwach członkowskich, w których nastąpi istotne zmniejszenie kwot cukru, plantatorzy buraków cukrowych napotkają szczególnie poważne problemy związane z dostosowaniem się do tej sytuacji. W takich przypadkach przejściowa pomoc wspólnotowa dla plantatorów buraków cukrowych [przewidziana w rozdziale 10f tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003] nie będzie wystarczająca, by w pełni sprostać napotkanym przez nich trudnościom. Dlatego państwa członkowskie, które zmniejszyły swoje kwoty o ponad 50 %, powinny zostać uprawnione do przyznania pomocy państwa plantatorom buraków cukrowych w okresie stosowania przejściowej pomocy wspólnotowej. W celu zapobieżenia przyznawaniu przez państwa członkowskie pomocy państwa przekraczającej potrzeby plantatorów buraków cukrowych, określenie łącznej kwoty odnośnej pomocy państwa powinno podlegać zatwierdzeniu przez Komisję, z wyjątkiem przypadku Włoch, gdzie maksymalny poziom potrzeb najwydajniejszych plantatorów buraków cukrowych związanych z dostosowaniem do warunków rynkowych po reformie można oszacować na 11 EUR na tonę wyprodukowanych buraków cukrowych. Ponadto ze względu na przewidywane wystąpienie szczególnych problemów we Włoszech, należy przewidzieć możliwość ustaleń pozwalających plantatorom buraków cukrowych na bezpośrednie lub pośrednie korzystanie z przyznawanej pomocy państwa.

106. Uprawa buraków cukrowych w Finlandii jest prowadzona w szczególnych warunkach geograficznych i klimatycznych, których niekorzystny wpływ na tę uprawę będzie nakładać się na ogólne skutki reformy sektora cukru. Z tego względu należy przewidzieć możliwość przyznania temu państwu członkowskiemu stałego uprawnienia do przyznawania plantatorom buraków cukrowych na jego terytorium pomocy państwa w odpowiedniej wysokości.

107. Biorąc pod uwagę szczególną sytuację Niemiec, gdzie obecnie pomoc krajową przyznaje się dużej liczbie mniejszych producentów alkoholu na warunkach szczególnych dla niemieckiego monopolu alkoholowego, należy zezwolić na kontynuację takiej pomocy przez ograniczony okres. Należy również przewidzieć wymóg złożenia, z upływem tego okresu czasu, sprawozdania z funkcjonowania tego odstępstwa wraz z wszelkimi stosownymi wnioskami.

108. Jeśli państwo członkowskie pragnie wspierać na swoim terytorium działania promujące spożycie mleka i przetworów mlecznych we Wspólnocie, należy przewidzieć możliwość finansowania tych działań poprzez nałożenie na krajowych producentów mleka opłaty na rzecz działań promocyjnych.

109. W celu uwzględnienia potencjalnych zmian w produkcji suszu paszowego Komisja powinna, do dnia 30 września 2008 r., przedstawić Radzie sprawozdanie dotyczące tego sektora, sporządzone na podstawie oceny WOR suszu paszowego. W razie konieczności do sprawozdania tego należy załączyć odpowiednie wnioski. Ponadto Komisja powinna przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, w regularnych odstępach czasu, sprawozdania dotyczące mechanizmu pomocy stosowanego w odniesieniu do sektora pszczelarskiego.

110. Istnieje potrzeba posiadania rzetelnych informacji na temat sytuacji na wspólnotowym rynku chmielu oraz na temat perspektyw jego rozwoju. Należy zatem przewidzieć rejestrację wszystkich umów dostaw chmielu produkowanego we Wspólnocie.

111. W pewnych okolicznościach i w odniesieniu do niektórych produktów należy przewidzieć możliwość podjęcia środków w przypadku wystąpienia lub potencjalnego wystąpienia zakłóceń związanych ze znacznymi zmianami cen na rynku wewnętrznym lub notowań cenowych bądź cen na rynku światowym.

112. Należy ustanowić zestaw szczególnych środków w odniesieniu do alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego umożliwiających gromadzenie danych gospodarczych i analizę informacji statystycznych do celów monitorowania rynku. W związku z tym, że rynek alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego jest związany z ogólnym rynkiem alkoholu etylowego, należy również gromadzić informacje dotyczące rynku alkoholu etylowego pochodzenia pozarolniczego.

113. Wydatki ponoszone przez państwa członkowskie z tytułu zobowiązań wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia powinny być finansowane przez Wspólnotę zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1290/2005.

114. Należy upoważnić Komisję do podejmowania środków niezbędnych do rozwiązania konkretnych problemów praktycznych w przypadkach nadzwyczajnych.

115. Ponieważ wspólne rynki produktów rolnych stale się rozwijają, państwa członkowskie i Komisja powinny przekazywać sobie nawzajem istotne informacje na temat rozwoju sytuacji na tych rynkach.

116. W celu zapobieżenia nadużyciom związanym z wszelkimi korzyściami przewidzianymi w niniejszym rozporządzeniu, korzyści tych nie należy przyznawać, lub, w stosownych przypadkach, należy je cofnąć, jeśli okaże się, że warunki uprawniające do otrzymania jakichkolwiek korzyści zostały stworzone w sposób sztuczny, w sprzeczności z celami niniejszego rozporządzenia.

117. W celu zapewnienia przestrzegania obowiązków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu konieczne jest wprowadzenie kontroli oraz, w przypadku stwierdzenia nieprzestrzegania tych obowiązków, stosowanie kar. Należy zatem przyznać Komisji uprawnienia do ustanowienia stosownych przepisów, obejmujących przepisy dotyczące zwrotu nienależnych płatności oraz obowiązków sprawozdawczych państw członkowskich.

118. Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia zasadniczo należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji[44]. Jednak w odniesieniu do niektórych przepisów niniejszego rozporządzenia dotyczących wyłącznych kompetencji Komisji, wymagających bezzwłocznego podjęcia działań lub mających wyłącznie administracyjny charakter, Komisja powinna posiadać uprawnienia do podjęcia samodzielnych czynności.

119. Niniejsze rozporządzenie przyznaje Komisji uprawnienia, które w przeszłości zostały przyznane Radzie w celu podejmowania decyzji zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 37 Traktatu. Tego rodzaju akty prawne wydane przez Radę powinny pozostać w mocy do chwili przyjęcia przez Komisję odnośnych przepisów na podstawie uprawnień przyznanych jej na mocy niniejszego rozporządzenia. W celu zapobieżenia przypadkom, w których istniałyby równoległe przepisy ustanowione przez Radę i Komisję, Komisja powinna zostać upoważniona do uchylania tego rodzaju aktów Rady.

120. Ze względu na włączenie różnych aspektów WOR wina oraz świeżych owoców i warzyw oraz przetworów owocowych i warzywnych, do tych organizacji należy wprowadzić pewne zmiany.

121. Niniejsze rozporządzenie obejmuje przepisy dotyczące zakresu stosowania reguł konkurencji przewidzianych w Traktacie. Przepisy te były dotychczas zawarte w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1184/2006. Rozporządzenie to należy zmienić w celu sprecyzowania, że przepisy w nim zawarte mają zastosowanie do produktów wymienionych w załączniku I do Traktatu, które nie są objęte zakresem niniejszego rozporządzenia.

122. Niniejsze rozporządzenie obejmuje aspekty zawarte w rozporządzeniach wymienionych w motywie (2) i (3), z wyjątkiem aspektów zawartych w rozporządzeniach (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1493/1999. Niniejsze rozporządzenie obejmuje ponadto aspekty zawarte w następujących rozporządzeniach:

123. rozporządzenie (EWG) nr 2729/75;

124. rozporządzenie Rady (EWG) nr 707/76 z dnia 25 marca 1976 r. w sprawie uznawania grup producentów skupiających hodowców jedwabników[45];

125. rozporządzenie Rady (EWG) nr 1055/77 z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie składowania i przepływu produktów skupowanych przez agencję interwencyjną[46];

126. rozporządzenie Rady (EWG) nr 2931/79 z dnia 20 grudnia 1979 r. w sprawie udzielania pomocy w wywozie produktów rolnych mogących korzystać ze szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich[47];

127. rozporządzenie (EWG) nr 1898/87;

128. rozporządzenie (EWG) nr 3730/87;

129. rozporządzenie Rady (EWG) nr 386/90 z dnia 12 lutego 1990 r. w sprawie monitorowania wywozu produktów rolnych otrzymujących refundacje lub inne kwoty[48];

130. rozporządzenie Rady (EWG) nr 1186/90 z dnia 7 maja 1990 r. rozszerzające zakres wspólnotowej skali klasyfikacji tusz wołowych[49];

131. rozporządzenie (EWG) nr 2204/90;

132. rozporządzenie Rady (EWG) nr 2077/92 z dnia 30 czerwca 1992 r. dotyczące organizacji międzybranżowych i porozumień w sektorze tytoniu[50];

133. rozporządzenie (WE) nr 2991/94;

134. rozporządzenie (WE) nr 2597/97;

135. rozporządzenie Rady (WE) nr 2250/1999 z dnia 22 października 1999 r. dotyczące kontyngentów taryfowych na masło pochodzące z Nowej Zelandii[51];

136. rozporządzenie (WE) nr 1788/2003;

137. rozporządzenie Rady (WE) nr 1183/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. dotyczące wspólnotowej skali klasyfikacji tusz dojrzałego bydła[52].

138. Rozporządzenia te należy zatem uchylić. Należy jednak przewidzieć, że przejście od stosowania istniejących WOR do stosowania niniejszego rozporządzenia powinno nastąpić z początkiem roku gospodarczego poszczególnych produktów. W związku z tym odnośne rozporządzenia należy w dalszym ciągu stosować do końca roku gospodarczego 2007/2008. W przypadku gdy nie ustalono lat gospodarczych, niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia 1 stycznia 2008 r., zatem odnośne rozporządzenia dotyczące istniejących WOR należy stosować do tego czasu. Jeśli chodzi o rozporządzenia (EWG) nr 386/90, (EWG) nr 1186/90 i (WE) nr 1183/2006, niniejsze rozporządzenie przenosi uprawnienia do regulowania kwestii w nich zawartych na Komisję. Należy przewidzieć dodatkowy czas na ustanowienie stosownych przepisów przez Komisję. Rozporządzenia te należy zatem stosować do dnia 31 grudnia 2008 r.

139. Następujące akty prawne przyjęte przez Radę stały się zbędne i należy je uchylić:

140. rozporządzenie Rady (EWG) nr 2517/69 z dnia 9 grudnia 1969 r. ustanawiające określone instrumenty dla reorganizacji produkcji owoców we Wspólnocie[53];

141. rozporządzenie Rady (EWG) nr 2728/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie dopłat do produkcji i handlu skrobią ziemniaczaną oraz ziemniakami przeznaczonymi na skrobię[54];

142. rozporządzenie Rady (EWG) nr 1358/80 z dnia 5 czerwca 1980 r. ustalające cenę orientacyjną i cenę interwencyjną dorosłego bydła na rok gospodarczy 1980/81 i wprowadzające wspólnotową skalę klasyfikacji tusz wołowych[55];

143. rozporządzenie Rady (EWG) nr 4088/87 z dnia 21 grudnia 1987 r. ustalające warunki stosowania preferencyjnych stawek celnych w imporcie niektórych kwiatów pochodzących z Cypru, Izraela i Jordanii[56];

144. decyzja Rady 74/583/EWG z dnia 20 listopada 1974 r. w sprawie monitorowania przepływów cukru[57].

145. Przejście od obecnie stosowanych ustaleń przewidzianych w przepisach i rozporządzeniach zastępowanych niniejszym rozporządzeniem może spowodować wystąpienie trudności, którymi nie zajmuje się niniejsze rozporządzenie. W celu sprostania takim trudnościom, należy umożliwić Komisji podejmowanie środków przejściowych.

146. Niniejsze rozporządzenie należy zasadniczo stosować od dnia 1 stycznia 2008 r. Jednak w celu zapobieżenia zakłóceniom wywoływanym przez nowe przepisy w trwającym roku gospodarczym, w przypadku niektórych produktów należy przewidzieć pewne wyjątki w odniesieniu do terminu stosowania niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZąDZENIE:

CZęść I PRZEPISY WSTęPNE

Artykuł 1 Zakres

1. Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólną organizację rynku produktów następujących sektorów, określonych dokładniej w załączniku I:

a) zbóż, część I załącznika I (zwanego dalej „sektorem zbóż”);

b) ryżu, część II załącznika I (zwanego dalej „sektorem ryżu”);

c) cukru, część III załącznika I (zwanego dalej „sektorem cukru”);

d) suszu paszowego, część IV załącznika I (zwanego dalej „sektorem suszu paszowego”);

e) nasion, część V załącznika I (zwanego dalej „sektorem nasion”);

f) chmielu, część VI załącznika I (zwanego dalej „sektorem chmielu”);

g) oliwy z oliwek i oliwek stołowych, część VII załącznika I (zwanego dalej „sektorem oliwek”);

h) lnu i konopi, część VIII załącznika I (zwanego dalej „sektorem lnu i konopi”);

i) owoców i warzyw, część IX załącznika I (zwanego dalej „sektorem owoców i warzyw”);

j) przetworów owocowych i warzywnych, część X załącznika I (zwanego dalej „sektorem przetworów owocowych i warzywnych”);

k) bananów, część XI załącznika I (zwanego dalej „sektorem bananów”);

l) wina, część XII załącznika I (zwanego dalej „sektorem wina”); ;

m) roślin żywych, część XIII załącznika I (zwanego dalej „sektorem roślin żywych”);

n) surowca tytoniowego, część XIV załącznika I (zwanego dalej „sektorem surowca tytoniowego”);

o) wołowiny i cielęciny, część XV załącznika I (zwanego dalej „sektorem wołowiny i cielęciny”);

p) mleka i przetworów mlecznych, część XVI załącznika I (zwanego dalej „sektorem mleka i przetworów mlecznych”);

q) wieprzowiny, część XVII załącznika I (zwanego dalej „sektorem wieprzowiny”);

r) baraniny i koziny, część XVIII załącznika I (zwanego dalej „sektorem baraniny i koziny”);

s) jaj, część XIX załącznika I (zwanego dalej „sektorem jaj”);

t) mięsa drobiowego, część XX załącznika I (zwanego dalej „sektorem drobiu”);

u) innych produktów, część XXI załącznika I.

2. W odniesieniu do sektora owoców i warzyw, przetworów owocowych i warzywnych oraz wina stosuje się wyłącznie następujące przepisy niniejszego rozporządzenia:

a) artykuł 3 i 4;

b) część IV;

c) artykuł 183;

d) artykuł 184;

e) artykuł 185;

f) artykuł 188 i pierwszy ustęp artykułu 189;

g) litera a) artykułu 195.

3. Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczególne środki w odniesieniu do następujących sektorów wymienionych oraz, w stosownych przypadkach, określonych dokładniej w załączniku II:

a) alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, część I załącznika II (zwanego dalej „sektorem alkoholu etylowego”);

b) produktów pszczelarskich, część II załącznika II (zwanego dalej „sektorem pszczelarskim”);

c) jedwabników, część III załącznika II (zwanego dalej „sektorem jedwabników”).

Artykuł 2 Definicje

1. Do celów stosowania niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje dotyczące niektórych sektorów określone w załączniku III.

2. Do celów niniejszego rozporządzenia:

a) „rolnik” oznacza rolnika w rozumieniu art. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

b) „agencja płatnicza” oznacza organ lub organy wyznaczone przez państwo członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1290/2005.

Artykuł 3 Lata gospodarcze

1. Ustanawia się następujące lata gospodarcze:

a) od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku w przypadku sektora bananów,

b) od 1 kwietnia do 31 marca następnego roku w przypadku:

i) sektora suszu paszowego,

ii) sektora jedwabników;

c) od 1 lipca do 30 czerwca następnego roku w przypadku:

i) sektora zbóż,

ii) sektora nasion,

iii) sektora oliwek,

iv) sektora lnu i konopi,

v) sektora mleka i przetworów mlecznych;

d) od 1 sierpnia do 31 lipca następnego roku w przypadku sektora wina;

e) od 1 września do 31 sierpnia następnego roku w przypadku sektora ryżu;

f) od 1 października do 30 września następnego roku w przypadku sektora cukru.

2. W przypadku produktów sektora owoców i warzyw oraz przetworów owocowych i warzywnych lata gospodarcze w razie konieczności ustala Komisja.

Artykuł 4 Przepisy wykonawcze

Komisja może przyjąć szczegółowe przepisy dotyczące stosowania art. 2 i 3, w szczególności dotyczące ustalania przelicznika dla ryżu na różnych etapach przetworzenia, kosztów przetwarzania oraz wartości produktów ubocznych.

Komisja może dokonać zmiany definicji dotyczących ryżu, określonych w części I załącznika III oraz definicji „cukru pochodzącego z AKP/Indii” określonej w pkt 12 części II tego załącznika.

CZęść II RYNEK WEWNĘTRZNY

TYTUŁ I INTERWENCJA RYNKOWA

ROZDZIAł I INTERWENCJA PUBLICZNA I PRYWATNE PRZECHOWYWANIE

SEKCJA I PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 5 Zakres

1. Niniejszy rozdział ustanawia przepisy dotyczące, w stosownych przypadkach, dokonywania zakupu w ramach interwencji publicznej oraz przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania w odniesieniu do następujących sektorów:

a) zbóż,

b) ryżu,

c) cukru,

d) oliwek,

e) wołowiny i cielęciny,

f) mleka i przetworów mlecznych,

g) wieprzowiny,

h) baraniny i koziny.

2. Do celów niniejszego rozdziału:

a) „zboża” oznacza zboża zebrane we Wspólnocie,

b) „mleko” oznacza mleko krowie wyprodukowane we Wspólnocie,

c) „mleko odtłuszczone” oznacza odtłuszczone mleko, uzyskane bezpośrednio i wyłącznie z mleka krowiego wyprodukowanego we Wspólnocie,

d) „śmietana” oznacza śmietanę uzyskaną bezpośrednio i wyłącznie z mleka.

Artykuł 6 Pochodzenie ze Wspólnoty

Nie naruszając przepisów art. 5 ust. 2 do zakupu w ramach interwencji publicznej lub do przyznania dopłat do prywatnego przechowywania kwalifikują się wyłącznie produkty pochodzące ze Wspólnoty.

Artykuł 7 Ceny referencyjne

1. Dla produktów podlegających środkom interwencyjnym, o których mowa w art. 5 ust. 1, ustala się następujące ceny referencyjne:

a) w odniesieniu do sektora zbóż:

101,31 EUR za tonę, podnoszona miesięcznie o następujące kwoty:

- listopad: 0,46 EUR za tonę,

- grudzień: 0,92 EUR za tonę,

- styczeń: 1,38 EUR za tonę,

- luty: 1,84 EUR za tonę,

- marzec: 2,30 EUR za tonę,

- kwiecień: 2,76 EUR za tonę,

- maj: 3,22 EUR za tonę,

- czerwiec: 3,22 EUR za tonę.

Cena kukurydzy i ziarna sorgo w czerwcu pozostaje ważna w miesiącach lipcu, sierpniu i wrześniu tego samego roku.

b) w odniesieniu do ryżu niełuskanego, 150 EUR za tonę w przypadku ryżu standardowej jakości określonej przez Komisję przy uwzględnieniu uwarunkowań rynkowych i handlowych oraz wszelkich zmian w nich zachodzących, a w szczególności cech jakości rynkowej, wielkości plonu oraz zawartości wilgoci;

c) w odniesieniu do cukru:

i) w odniesieniu do cukru białego:

- 541,5 EUR za tonę w roku gospodarczym 2008/2009;

- 404,4 EUR za tonę od roku gospodarczego 2009/2010.

ii) w odniesieniu do cukru surowego:

- 448,8 EUR za tonę w roku gospodarczym 2008/2009;

- 335,2 EUR za tonę od roku gospodarczego 2009/2010.

Ceny referencyjne, o których mowa w ppkt i) oraz ii), stosuje się do cukru niepakowanego, na podstawie ceny ex factory cukru standardowej jakości określonej przez Komisję przy uwzględnieniu uwarunkowań rynkowych i handlowych oraz wszelkich zmian w nich zachodzących, a w szczególności cech jakości rynkowej w przypadku cukru białego, oraz, w przypadku cukru surowego, ilości wyprodukowanego z niego cukru białego.

d) w odniesieniu do sektora wołowiny i cielęciny, 2 224 EUR za tonę tusz wołowych standardowej jakości określonej przez Komisję we wspólnotowej skali klasyfikacji tusz, zgodnie art. 39 ust. 1 lit. a);

e) w odniesieniu do sektora mleka i przetworów mlecznych:

i) w odniesieniu do masła 246,39 EUR za 100 kg;

ii) w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku 174,69 EUR za 100 kg;

f) w odniesieniu do sektora wieprzowiny 1509,39 EUR za tonę tusz wieprzowych standardowej jakości określonej przez Komisję w ramach wspólnotowej skali klasyfikacji tusz, zgodnie art. 39 ust. 1 lit. b).

2. Rada może dokonać zmiany cen referencyjnych ustalonych w ust. 1 niniejszego artykułu, zgodnie z procedurą określoną w art. 37 ust. 2 Traktatu oraz w świetle rozwoju sytuacji związanej z produkcją oraz rozwoju rynków.

Artykuł 8 Sprawozdawczość dotycząca cen na rynku cukru

Komisja ustanawia system informacji o cenach na rynku cukru, obejmujący system publikacji danych dotyczących wysokości cen na tym rynku.

System opiera się na informacjach dostarczonych przez przedsiębiorstwa produkujące biały cukier lub przez inne podmioty gospodarcze zajmujące się handlem cukrem. Informacje te są traktowane jako poufne. Komisja dba o to, by opublikowane informacje nie pozwalały na określenie cen stosowanych przez poszczególne przedsiębiorstwa lub podmioty gospodarcze.

SEKCJA II INTERWENCJA PUBLICZNA

PODSEKCJA IPRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 9 Produkty kwalifikujące się do interwencji publicznej

Interwencję publiczną stosuje się w odniesieniu do następujących produktów podlegających warunkom ustanowionym w niniejszej sekcji oraz dodatkowym wymogom i warunkom, które określa Komisja zgodnie z art. 40:

a) pszenicy zwyczajnej, pszenicy durum, jęczmienia, kukurydzy i sorgo;

b) ryżu niełuskanego;

c) cukru białego lub cukru surowego, pod warunkiem, że został on wyprodukowany w ramach kwot i wytworzony z buraków lub trzciny zebranych we Wspólnocie;

d) świeżej lub schłodzonej wołowiny i cielęciny objętych kodami CN 0201 10 00 oraz od 0201 20 20 do 0201 20 50;

e) masła wyprodukowanego bezpośrednio i wyłącznie z pasteryzowanej śmietany w zatwierdzonym przedsiębiorstwie we Wspólnocie, o minimalnej zawartości tłuszczu mlecznego w masie wynoszącej 82 % i maksymalnej zawartości wody w masie wynoszącej 16 %;

f) odtłuszczonego mleka w proszku najwyższej jakości wytworzonego bezpośrednio i wyłącznie z odtłuszczonego mleka metodą rozpyłową w zatwierdzonym przedsiębiorstwie we Wspólnocie, o minimalnej zawartości białka wynoszącej 35,6 % w odtłuszczonej masie suchej.

PODSEKCJA IIOTWIERANIE I WSTRZYMYWANIE ZAKUPU

Artykuł 10 Zboża

1. Skup produktów zbożowych w ramach interwencji publicznej jest otwarty:

a) od 1 sierpnia do 30 kwietnia w przypadku Grecji, Hiszpanii, Włoch i Portugalii;

b) od 1 grudnia do 30 czerwca w przypadku Szwecji;

c) od 1 listopada do 31 maja w przypadku pozostałych państw członkowskich.

2. W przypadku gdy okres interwencyjny w Szwecji doprowadzi do sytuacji, w której takie produkty zbożowe napływać będą w ramach interwencji z pozostałych państw członkowskich do Szwecji, Komisja przyjmuje środki w celu naprawy tej sytuacji.

Artykuł 11 Ryż

Zakup ryżu niełuskanego w ramach interwencji publicznej otwiera się na okres od 1 kwietnia do 31 lipca. Jednakże zakup w ramach interwencji publicznej dokonywany jest wyłącznie w granicach 75 000 ton na dany okres.

Artykuł 12 Cukier

1. Zakup cukru w ramach interwencji publicznej otwiera się na lata gospodarcze 2008/2009 i 2009/2010. Jednakże zakup w ramach interwencji publicznej dokonywany jest wyłącznie w granicach odpowiadających 600 000 ton cukru białego na dany rok gospodarczy.

2. Cukier przechowywany zgodnie z przepisami ust. 1 w danym roku gospodarczym nie może podlegać innym środkom w zakresie przechowywania zgodnie z art. 29, 49 lub 60.

Artykuł 13 Wołowina i cielęcina

1. Komisja otwiera zakup wołowiny i cielęciny w ramach interwencji publicznej, jeżeli przez okres dwóch kolejnych tygodni średnia cena rynkowa w danym państwie członkowskim lub w danym regionie takiego państwa notowana w oparciu o skalę wspólnotową przyjętą zgodnie z art. 39 ust. 1 lit. a) nie osiągnie 1 560 EUR za tonę.

2. Komisja zamyka zakup w ramach interwencji publicznej jeżeli przez okres co najmniej jednego tygodnia warunek, o którym mowa w ust. 1, nie jest spełniony.

Artykuł 14 Masło

1. Jeżeli przez okres dwóch kolejnych tygodni ceny rynkowe masła w co najmniej jednym państwie członkowskim wynoszą mniej niż 92 % ceny referencyjnej, Komisja otwiera zakup masła w ramach interwencji publicznej w odnośnym państwie członkowskim lub państwach członkowskich na okres od 1 marca do 31 sierpnia danego roku.

2. Komisja wstrzymuje zakup w ramach interwencji publicznej jeżeli przez okres dwóch kolejnych tygodni ceny rynkowe masła w odnośnym państwie członkowskim lub państwach członkowskich wynoszą 92 % lub więcej ceny referencyjnej.

Ponadto Komisja może wstrzymać zakup w ramach interwencji publicznej jeżeli ilości oferowane w ramach interwencji w okresie określonym w akapicie pierwszym przekraczają 30 000 ton. W tym przypadku zakup może być dokonywany w ramach procedury przetargowej, zgodnie z wymogami, które określa Komisja.

3. Komisja ustanawia szczegółowe zasady dotyczące ustalania cen rynkowych masła.

Artykuł 15 Odtłuszczone mleko w proszku

Zakup odtłuszczonego mleka w proszku w ramach interwencji publicznej otwiera się na okres od 1 marca do 31 sierpnia.

Jednakże Komisja może wstrzymać zakup w ramach interwencji publicznej, jeżeli ilości oferowane w ramach interwencji w tym okresie przekraczają 109 000 ton. W tym przypadku zakup może być dokonywany w ramach procedury przetargowej, zgodnie z wymogami, które określa Komisja.

PODSEKCJA IIICENA INTERWENCYJNA

Artykuł 16 Zboża

Cena interwencyjna zbóż obowiązująca przy skupie jest równa cenie referencyjnej.

Jednakże jeśli jakość produktów oferowanych agencji płatniczej różni się od jakości standardowej, cena interwencyjna jest korygowana poprzez podwyższenie lub obniżenie.

Artykuł 17 Ryż

Cena interwencyjna ryżu obowiązująca przy zakupie jest równa cenie referencyjnej.

Jednakże jeśli jakość produktów oferowanych agencji płatniczej różni się od jakości standardowej, cena interwencyjna jest korygowana poprzez podwyższenie lub obniżenie.

Ponadto Komisja może ustalić podwyższenie i obniżenie ceny w celu zagwarantowania, że produkcja ukierunkowana jest na niektóre odmiany.

Artykuł 18 Cukier

Cukier zakupywany jest w cenie w wysokości 80 % ceny referencyjnej ustalonej na rok gospodarczy następujący po roku gospodarczym, w którym złożono ofertę sprzedaży.

Jednakże jeśli jakość cukru oferowanego agencji płatniczej różni się od jakości standardowej, o której mowa w art. 7 ust. 1 lit. c), dla której ustalono cenę referencyjną, cena interwencyjna zostaje stosownie podwyższona lub obniżona.

Artykuł 19 Wołowina i cielęcina

1. Ceny interwencyjne wołowiny i cielęciny oraz ilości przyjmowane w ramach interwencji określa Komisja w ramach procedury przetargowej. W szczególnych przypadkach mogą one zostać ustalone dla danego państwa członkowskiego lub danego regionu takiego państwa na podstawie notowanych średnich cen rynkowych.

2. Przyjmowane mogą być jedynie oferty o cenie równej średniej cenie rynkowej lub niższej od tej ceny notowanej w danym państwie członkowskim lub w danym regionie takiego państwa podwyższonej o kwotę określaną przez Komisję na podstawie obiektywnych kryteriów.

Artykuł 20 Masło

Bez uszczerbku dla ustalenia ceny interwencyjnej w ramach procedury przetargowej w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 akapit drugi, masło zakupywane jest w cenie w wysokości 90 % ceny referencyjnej.

Artykuł 21 Odtłuszczone mleko w proszku

Bez uszczerbku dla ustalenia ceny interwencyjnej w ramach procedury przetargowej w przypadku, o którym mowa w art. 15 akapit drugi, cena interwencyjna obowiązująca przy zakupie odtłuszczonego mleka w proszku jest równa cenie referencyjnej.

Jednakże jeśli rzeczywista zawartość białka jest mniejsza od ustalonej w art. 9 lit. f) minimalnej zawartości białka w odtłuszczonej masie suchej wynoszącej 35,6 %, lecz nie mniejsza niż 31,4 %, cena interwencyjna jest równa cenie referencyjnej pomniejszonej o 1,75 % na każdy punkt procentowy poniżej 35,6 %.

PODSEKCJA IVZBYT ZAPASÓW INTERWENCYJNYCH

Artykuł 22 Zasady ogólne

Zbyt produktów zakupionych w ramach interwencji publicznej odbywa się w sposób zapobiegający zakłóceniom rynku oraz zapewniający równy dostęp do towarów i równe traktowanie nabywców.

Artykuł 23 Zbyt cukru

W odniesieniu do cukru zakupionego w ramach interwencji publicznej agencje płatnicze mogą sprzedawać cukier jedynie za cenę wyższą od ceny referencyjnej ustalonej dla roku gospodarczego, w którym ma miejsce sprzedaż.

Jednakże Komisja może zadecydować, przy poszanowaniu zobowiązań wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu, że agencje płatnicze:

a) mogą sprzedawać cukier za cenę równą cenie referencyjnej, o której mowa w akapicie pierwszym, lub niższą od tej ceny, jeżeli cukier jest przeznaczony do:

i) wykorzystania jako pasza dla zwierząt, lub

ii) wywozu, bądź bez dalszego przetwarzania bądź po przetworzeniu na produkty wymienione w załączniku I do Traktatu lub na towary wymienione w części III załącznika XVII do niniejszego rozporządzenia.

b) udostępniają utrzymywany zapas nieprzetworzonego cukru, przeznaczonego do spożycia przez ludzi na rynku wewnętrznym Wspólnoty, organizacjom charytatywnym uznanym przez dane państwo członkowskie lub, w przypadkach, gdy państwo członkowskie nie dokonuje uznania takich organizacji, przez Komisję, za cenę niższą od aktualnej ceny referencyjnej lub bezpłatnie do celów dystrybucji w ramach jednostkowych akcji pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych.

Artykuł 24 Dystrybucja wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie

1. Produkty stanowiące zapasy interwencyjne udostępniane są niektórym wyznaczonym organizacjom w celu umożliwienia ich dystrybucji, zgodnie z planem rocznym, między osoby najbardziej potrzebujące we Wspólnocie.

Dystrybucja ta jest:

a) bezpłatna, lub

b) w cenie, która w żadnym przypadku nie jest wyższa od ceny uzasadnionej przez koszty poniesione przez wyznaczoną organizację w ramach prowadzenia akcji.

2. Dany produkt może zostać pozyskany na rynku wspólnotowym w przypadku gdy:

a) jest on tymczasowo niedostępny we wspólnotowych zapasach interwencyjnych w okresie wykonywania rocznego planu, o którym mowa w ust. 1, w zakresie niezbędnym do umożliwienia realizacji planu w jednym państwie członkowskim lub w kilku państwach, lub

b) realizacja planu pociągałaby za sobą przekazanie między państwami członkowskimi niewielkich ilości produktów z zapasów interwencyjnych danego państwa członkowskiego, innego niż państwo lub państwa, w których istnieje zapotrzebowanie na ten produkt.

3. Odnośne państwa członkowskie wyznaczają organizacje, o których mowa w ust. 1, i corocznie w stosownym czasie powiadamiają Komisję o zamiarze stosowania tego mechanizmu.

4. Produkty, o których mowa w ust. 1 i 2, są bezpłatnie przekazywane wyznaczonym organizacjom. Wartość księgowa takich produktów odpowiada cenie interwencyjnej, w razie konieczności skorygowanej przy pomocy współczynników, tak aby uwzględnić różnice jakościowe.

5. Nie naruszając przepisów art. 183 produkty udostępnione na mocy przepisów ust. 1 i 2 niniejszego artykułu są finansowane ze środków przyznanych w ramach odpowiedniego tytułu budżetowego EFRG z budżetu Wspólnot Europejskich. Można również przewidzieć, aby finansowanie to przyczyniało się do pokrycia kosztów transportu produktów z centrów interwencyjnych oraz kosztów administracyjnych ponoszonych przez wyznaczone organizacje w związku z realizacją planu przewidzianego w niniejszym artykule, z wyłączeniem wszelkich kosztów, które mogą być ponoszone przez beneficjentów w ramach stosowania przepisów ust. 1 i 2.

SEKCJA III PRYWATNE PRZECHOWYWANIE

PODSEKCJA IDOPłATY OBOWIąZKOWE

Artykuł 25 Kwalifikujące się produkty

Dopłaty do prywatnego przechowywania przyznaje się w odniesieniu do następujących produktów podlegających warunkom ustanowionym w niniejszej sekcji oraz dodatkowym wymogom i warunkom, które określa Komisja zgodnie z art. 40:

a) w przypadku masła:

i) śmietany,

ii) masła niesolonego wyprodukowanego ze śmietany lub mleka w zatwierdzonym przedsiębiorstwie we Wspólnocie o minimalnej zawartości tłuszczu mlecznego w masie wynoszącej 82 % i maksymalnej zawartości wody w masie wynoszącej 16 %,

iii) masła solonego wyprodukowanego ze śmietany lub mleka w zatwierdzonym przedsiębiorstwie we Wspólnocie o minimalnej zawartości tłuszczu mlecznego w masie wynoszącej 80 %, maksymalnej zawartości wody w masie wynoszącej 16 % i maksymalnej zawartości soli w masie wynoszącej 2 %;

b) w przypadku sera:

i) przynajmniej dziewięciomiesięcznego sera Grana Padano,

ii) przynajmniej piętnastomiesięcznego sera Parmiggiano Reggiano,

iii) przynajmniej trzymiesięcznego sera Provolone.

Artykuł 26 Warunki i wysokość dopłat w przypadku masła

Masło jest klasyfikowane zgodnie z krajową klasyfikacją jakości określaną przez Komisję i odpowiednio oznaczane.

Kwotę dopłaty ustala Komisja na podstawie kosztów przechowywania i prawdopodobnego rozwoju cen masła świeżego i masła z zapasów.

Jeśli w chwili wycofania ze składu następuje niekorzystna zmiana na rynku, której nie można było przewidzieć w chwili wprowadzania do składu, dopłata może zostać zwiększona.

Artykuł 27 Warunki i wysokość dopłat w przypadku sera

Warunki oraz kwotę dopłaty w przypadku sera ustanawia Komisja. Kwota dopłaty ustalana jest na podstawie kosztów przechowywania i prawdopodobnego rozwoju ceny rynkowej.

Agencja płatnicza wyznaczona przez państwo członkowskie, w którym odnośne sery są produkowane i w którym są kwalifikowane do posiadania nazwy pochodzenia, stosuje środki podjęte przez Komisję na mocy akapitu pierwszego.

PODSEKCJA IIDOPłATY FAKULTATYWNE

Artykuł 28 Kwalifikujące się produkty

1. Dopłaty do prywatnego przechowywania mogą być przyznawane w odniesieniu do następujących produktów podlegających warunkom ustanowionym w niniejszej sekcji oraz dodatkowym wymogom i warunkom, które określa Komisja zgodnie z art. 40:

a) cukru białego,

b) oliwy z oliwek,

c) świeżego lub schłodzonego mięsa z dorosłego bydła w postaci tusz, półtusz, wyrównanych ćwiartek, przednich lub tylnych ćwiartek, sklasyfikowanych na podstawie skali wspólnotowej przyjętej zgodnie z art. 39 ust. 1 lit. a),

d) odtłuszczonego mleka w proszku najwyższej jakości, wyprodukowanego w zatwierdzonym przedsiębiorstwie Wspólnoty, bezpośrednio i wyłącznie z mleka odtłuszczonego,

e) serów nadających się do składowania, i serów, które są produkowane z mleka owczego i/lub koziego i wymagają przynajmniej sześciomiesięcznego okresu dojrzewania,

f) wieprzowiny,

g) baraniny i koziny.

Komisja może dokonać zmiany w wykazie produktów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c), jeśli wymaga tego sytuacja na rynku.

2. Komisja ustala dopłaty do prywatnego przechowywania, o których mowa w ust. 1, z wyprzedzeniem lub w ramach procedur przetargowych.

Artykuł 29 Warunki przyznawania dopłat w przypadku cukru białego

1. Jeżeli średnia notowana wspólnotowa cena cukru jest niższa w reprezentatywnym okresie od ceny referencyjnej i prawdopodobnie utrzyma się na tym poziomie, biorąc pod uwagę sytuację na rynku, Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania cukru białego przedsiębiorstwom, którym przydzielono kwoty cukru.

2. Cukier przechowywany zgodnie z przepisami ust. 1 w danym roku gospodarczym nie może podlegać innym środkom w zakresie przechowywania zgodnie z art. 12, 49 lub 60.

Artykuł 30 Warunki przyznawania dopłat w przypadku oliwy z oliwek

Komisja może podjąć decyzję upoważniającą instytucje udzielające wystarczających gwarancji i zatwierdzone przez państwa członkowskie, do zawierania umów przechowywania oliwy z oliwek, którą sprzedają, w przypadku poważnych zakłóceń rynku w niektórych regionach Wspólnoty, między innymi w przypadku gdy średnia cena notowana na rynku w reprezentatywnym okresie jest niższa od:

a) 1 779 EUR za tonę oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia najwyższej jakości, lub

b) 1 710 EUR za tonę oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, lub

c) 1 524 EUR za tonę oliwy z oliwek typu lampante, posiadającej dwa stopnie wolnych kwasów, która to kwota podlega obniżeniu o 36,70 EUR za tonę za każdy dodatkowy stopień zakwaszenia.

Artykuł 31 Warunki przyznawania dopłat w przypadku produktów sektora wołowiny i cielęciny

Jeżeli średnia cena wspólnotowa notowana na podstawie skali wspólnotowej przyjętej zgodnie z art. 39 ust. 1 lit. a), jest niższa od 103 % ceny referencyjnej i prawdopodobnie utrzyma się na tym poziomie, Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania.

Artykuł 32 Warunki przyznawania dopłat w przypadku odtłuszczonego mleka w proszku

Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania odtłuszczonego mleka w proszku, w szczególności jeśli tendencje cenowe i zapasy produktów wskazują na poważne zakłócenie równowagi na rynku, którego można uniknąć lub które można zredukować za pomocą przechowywania sezonowego.

Artykuł 33 Warunki przyznawania dopłat w przypadku sera

1. Jeżeli rozwój tendencji cenowych i stan zapasów serów, o których mowa w art. 28 ust. 1 lit. e), wskazują na poważne zakłócenie równowagi na rynku, którego można uniknąć lub które można zredukować za pomocą przechowywania sezonowego, Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania.

2. Jeżeli w czasie wygasania umowy przechowywania poziom cen rynkowych serów znajdujących się w składzie jest wyższy od poziomu cen w momencie podpisywania umowy, Komisja może podjąć decyzję o skorygowaniu wysokości przydzielonej dopłaty.

Artykuł 34 Warunki przyznawania dopłat w przypadku wieprzowiny

1. W przypadku gdy średnia cena tusz wieprzowych na rynku Wspólnoty, ustalona na podstawie cen notowanych w poszczególnych państwach członkowskich na reprezentatywnych rynkach Wspólnoty i ważonych przy pomocy współczynników odzwierciedlających stosunkową wielkość stada trzody chlewnej w każdym państwie członkowskim, jest niższa od 103 % ceny referencyjnej i prawdopodobnie utrzyma się na tym poziomie, Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania.

2. Komisja sporządza wykaz reprezentatywnych rynków, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 35 Warunki przyznawania dopłat w przypadku baraniny i koziny

Komisja może podjąć decyzję o przyznaniu dopłat do prywatnego przechowywania w przypadku istnienia szczególnie trudnej sytuacji na rynku baraniny i koziny w następującym obszarze notowań lub szeregu tych obszarów:

a) Wielka Brytania;

b) Irlandia Północna;

c) każde inne pojedyncze państwo członkowskie poza Zjednoczonym Królestwem.

SEKCJA IV PRZEPISY WSPÓLNE

Artykuł 36 Przepisy dotyczące przechowywania

1. Agencje płatnicze nie mogą przechowywać produktów przez nie zakupionych poza terytorium państwa członkowskiego, którego jurysdykcji podlegają, chyba że otrzymały uprzednio zezwolenie wydane przez Komisję.

Do celów niniejszego artykułu terytorium Belgii i terytorium Luksemburga są uznawane za jedno państwo członkowskie.

2. Zezwolenie jest udzielane w przypadku gdy przechowywanie jest nieodzowne, przy uwzględnieniu następujących kwestii:

a) możliwości i wymogi związane z przechowywaniem na terytorium państwa członkowskiego, którego jurysdykcji dana agencja płatnicza podlega, oraz na terytorium pozostałych państw członkowskich;

b) wszelkie dodatkowe koszty wynikające z przechowywania na terytorium państwa członkowskiego, którego jurysdykcji dana agencja płatnicza podlega, a także wynikające z transportu.

3. Zezwolenie na przechowywanie na terytorium kraju trzeciego jest udzielane wyłącznie w przypadku gdy, na podstawie kryteriów określonych w ust. 2, przechowywanie na terytorium innego państwa członkowskiego stwarza poważne trudności.

4. Informacje, o których mowa w ust. 2 lit. a), są sporządzane po konsultacji ze wszystkimi państwami członkowskimi.

5. Wszelkie należności celne i inne kwoty przyznawane lub pobierane w ramach wspólnej polityki rolnej nie mają zastosowania w odniesieniu do produktów:

a) transportowanych po uzyskaniu zezwolenia udzielonego na mocy ust. 1, 2 i 3, lub

b) przekazywanych z jednej agencji płatniczej do innej.

6. Wszystkie agencje płatnicze korzystające z zezwolenia udzielonego na mocy art. 1, 2 i 3 są odpowiedzialne za produkty przechowywane poza terytorium państwa członkowskiego, którego jurysdykcji podlegają.

7. Jeśli produkty znajdujące się w posiadaniu agencji płatniczej poza terytorium państwa członkowskiego, którego jurysdykcji agencja ta podlega, nie zostaną przywiezione z powrotem na terytorium tego państwa członkowskiego, są one sprzedawane po cenach i zgodnie z warunkami ustalonymi lub które zostaną ustalone w odniesieniu do miejsca przechowywania tych produktów.

Artykuł 37 Przepisy dotyczące procedur przetargowych

Procedury przetargowe zapewniają równe szanse uczestnictwa w przetargu wszystkim zainteresowanym.

Przy wyborze ofert pierwszeństwo mają oferty najbardziej korzystne dla Wspólnoty. W każdym przypadku, przyznanie umowy nie musi koniecznie nastąpić.

Artykuł 38 Centra interwencyjne

1. Komisja wyznacza centra interwencyjne, w których mogą być przechowywane produkty sektora zbóż i sektora ryżu zakupione w ramach interwencji publicznej, oraz określa warunki mające zastosowanie w tym zakresie.

W odniesieniu do produktów sektora zbóż Komisja może wyznaczyć centra interwencyjne dla poszczególnych odmian zbóż.

2. Przy sporządzaniu wykazu centrów interwencyjnych Komisja uwzględnia w szczególności następujące kwestie:

a) usytuowanie centrów na obszarach z nadwyżką dotyczącą odnośnych produktów;

b) dostępność odpowiednich pomieszczeń i wyposażenia technicznego;

c) korzystne usytuowanie ze względu na transport.

Artykuł 39 Klasyfikacja tusz

1. Komisja ustanawia wspólnotowe skale klasyfikacji tusz, wraz z przepisami dotyczącymi podawania cen niektórych produktów przez państwa członkowskie, w odniesieniu do następujących sektorów:

a) wołowiny i cielęciny pochodzącej od dorosłego bydła;

b) wieprzowiny;

c) baraniny i koziny.

2. Przy ustanawianiu wspólnotowych skali, o których mowa w ust. 1, Komisja kieruje się w szczególności następującymi kryteriami:

a) tusze dorosłego bydła klasyfikowane są zgodnie ze skalą w oparciu o kryterium uformowania oraz otłuszczenia, co umożliwia podział tusz na klasy oraz oznakowanie sklasyfikowanych tusz;

b) tusze wieprzowe klasyfikowane są zgodnie ze skalą w oparciu o kryterium zawartości chudego mięsa w stosunku do ich wagi, przy zastosowaniu zasady bezpośredniego ustalenia procentowej zawartości chudego mięsa na podstawie obiektywnego pomiaru, co umożliwia podział tusz na klasy oraz ich oznakowanie;

c) tusze owcze i kozie klasyfikowane są zgodnie ze skalą w oparciu o kryterium uformowania oraz otłuszczenia, co umożliwia podział tusz na klasy oraz oznakowanie sklasyfikowanych tusz.

W odniesieniu do tusz lekkich jagniąt można stosować inne kryteria, w szczególności dotyczące wagi, barwy mięsa i barwy tłuszczu.

Artykuł 40 Przepisy wykonawcze

Nie naruszając żadnych specyficznych kompetencji przyznanych Komisji na mocy przepisów niniejszego rozdziału, Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące stosowania niniejszego rozdziału, które mogą dotyczyć w szczególności:

a) wymogów i warunków, które mają spełniać produkty przeznaczone do zakupu w ramach interwencji publicznej, zgodnie z art. 9, lub w odniesieniu do których przyznano dopłaty do prywatnego przechowywania, zgodnie z art. 25 i 28, w szczególności dotyczące jakości, grup jakości, klas jakości, kategorii, ilości, opakowania, w tym oznakowania, maksymalnego wieku, konserwowania, stanu produktów, do których odnosi się cena interwencyjna, oraz długości okresu prywatnego przechowywania.

b) w stosownych przypadkach stopnia podwyższania i obniżania cen;

c) procedur i warunków przejmowania przez agencje płatnicze i przyznawania dopłat do prywatnego przechowywania, w szczególności:

i) w odniesieniu do zawierania umów przechowywania i ich treści;

ii) długości okresu prywatnego przechowywania oraz warunków, na podstawie których okres ten, określony w umowie, może zostać skrócony lub wydłużony;

iii) warunków, na podstawie których można podjąć decyzję o ponownym wprowadzeniu do obrotu lub o zbycie produktów objętych umowami przechowywania prywatnego;

iv) państwa członkowskiego, w którym można złożyć wniosek o prywatne przechowywane;

d) przepisów dotyczących warunków zbytu produktów zakupionych w ramach interwencji publicznej, w szczególności w odniesieniu do cen sprzedaży, warunków zwolnienia ze składu oraz, w stosownych przypadkach, przetwarzania lub przeznaczenia produktów zwolnionych w ten sposób, kontroli, które należy przeprowadzić oraz, w razie konieczności, mechanizmu zabezpieczeń, który należy stosować;

e) ustanowienia planu rocznego, o którym mowa w art. 24 ust. 1;

f) warunku pozyskiwania na rynku wspólnotowym, o którym mowa w art. 24 ust. 2;

g) przepisów dotyczących zezwoleń, o których mowa w art. 36, w tym, wyłącznie w przypadku wyraźnej konieczności, odstępstw od przepisów dotyczących handlu;

h) przepisów związanych z procedurami, zgodnie z którymi należy postępować w przypadku stosowania procedur przetargowych;

i) przepisów dotyczących wyznaczania centrów interwencyjnych, o których mowa w art. 38.

Rozdział II Specjalne środki interwencyjne

SEKCJA I WYJĄTKOWE ŚRODKI WSPIERANIA RYNKU

Artykuł 41 Choroby zwierząt

1. Komisja może przyjąć wyjątkowe środki wspierania rynku dotkniętego trudnościami w celu uwzględnienia ograniczeń dla handlu wewnątrzwspólnotowego i z krajami trzecimi, które to ograniczenia mogą wynikać ze stosowania środków zwalczania rozprzestrzeniających się chorób zwierząt.

Środki określone w akapicie pierwszym mają zastosowanie do następujących sektorów:

a) wołowiny i cielęciny,

b) mleka i przetworów mlecznych,

c) wieprzowiny,

d) baraniny i koziny,

e) jaj,

f) drobiu.

2. Środki określone w ust. 1 akapit pierwszy są podejmowane na wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego (zainteresowanych państw członkowskich).

Środki mogą zostać podjęte wyłącznie, jeżeli zainteresowane państwo członkowskie (państwa członkowskie) szybko podjęło/-y środki zdrowotne i weterynaryjne w celu wyeliminowania choroby, oraz wyłącznie w zakresie i przedziale czasowym niezbędnym do wsparcia odnośnego rynku.

Artykuł 42 Utrata zaufania konsumentów

W odniesieniu do mięsa drobiowego i jaj Komisja może przyjąć wyjątkowe środki wspierania rynku w celu uwzględnienia poważnych zakłóceń na rynku związanych z utratą zaufania konsumentów, związaną z zagrożeniami dla zdrowia publicznego bądź zdrowia zwierząt.

Środki te są podejmowane na wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego (zainteresowanych państw członkowskich).

Artykuł 43 Finansowanie

1. W przypadku wyjątkowych środków, o których mowa w art. 41 i 42, Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie odpowiadające 50 % wydatków poniesionych przez państwa członkowskie.

Jednakże w odniesieniu do sektorów wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych oraz baraniny i koziny Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie odpowiadające 60 % takich wydatków poniesionych w związku ze zwalczaniem pryszczycy.

2. Państwa członkowskie gwarantują, że jeżeli producenci wnoszą wkład do wydatków ponoszonych przez państwa członkowskie, nie powoduje to zakłócenia konkurencji między producentami w różnych państwach członkowskich.

3. Artykułów 87, 88 i 89 Traktatu nie stosuje się do wkładu finansowego państw członkowskich na rzecz wyjątkowych środków, o których mowa w art. 41 i 42.

SEKCJA II ŚRODKI W SEKTORACH ZBÓŻ I RYŻU

Artykuł 44 Specjalne środki rynkowe w sektorze zbóż

1. Jeżeli wymaga tego sytuacja rynkowa, Komisja może podjąć specjalne środki interwencyjne w odniesieniu do sektora zbóż.

2. Komisja określa charakter oraz zastosowanie specjalnych środków interwencyjnych oraz warunki i procedury sprzedaży lub innych form zbytu produktów objętych tymi środkami.

Artykuł 45 Specjalne środki rynkowe w sektorze ryżu

1. Komisja może podjąć specjalne środki w celu:

a) zapobieżenia interwencjom publicznym na dużą skalę w sektorze ryżu zgodnie z przepisami sekcji II rozdziału I niniejszej części w pewnych regionach Wspólnoty;

b) zrekompensowania niedoborów ryżu niełuskanego występujących po katastrofach żywiołowych.

2. Komisja przyjmuje szczegółowe zasady wprowadzenia niniejszego artykułu w życie.

SEKCJA III ŚRODKI W SEKTORZE CUKRU

ARTYKUł 46 Cena minimalna buraków

1. Cena minimalna buraków kwotowych wynosi:

a) 27,83 EUR za tonę w roku gospodarczym 2008/2009;

b) 26,29 EUR za tonę od roku gospodarczego 2009/2010.

2. Cena minimalna, o której mowa w ust. 1, ma zastosowanie do buraków cukrowych o dobrej i właściwej jakości handlowej określonej przez Komisję i o zawartości cukru wynoszącej 16 % w miejscu odbioru.

Określając jakość buraków cukrowych, o której mowa w akapicie pierwszym, Komisja bierze pod uwagę warunki panujące na rynku buraków cukrowych i warunki handlowe oraz wszelkie zmiany w nich zachodzące, a w szczególności ich cechy jakości rynkowej.

3. Przedsiębiorstwa cukrownicze kupujące buraki kwotowe nadające się do przetworzenia na cukier i przeznaczone do przetworzenia na cukier kwotowy są zobowiązane do zapłaty co najmniej ceny minimalnej, skorygowanej poprzez podwyższenie lub obniżenie ceny w celu uwzględnienia odchyleń od jakości standardowej.

Podwyższenie i obniżenie ceny, o których mowa w akapicie pierwszym, stosuje się zgodnie z przepisami wykonawczymi określonymi przez Komisję.

4. W odniesieniu do ilości buraków cukrowych odpowiadającej ilościom cukru przemysłowego lub nadwyżek cukru, które podlegają opłacie z tytułu nadwyżek określonej w art. 61, zainteresowane przedsiębiorstwo cukrownicze koryguje cenę zakupu, tak by była ona co najmniej równa cenie minimalnej buraków kwotowych.

Artykuł 47 Porozumienia międzybranżowe

1. Porozumienia branżowe oraz umowy dostawy muszą być zgodne z przepisami ust. 3 oraz z warunkami zakupu określonymi przez Komisję, w szczególności w odniesieniu do warunków regulujących zakup, dostawę i odbiór buraków oraz zapłatę za buraki.

2. Warunki zakupu buraków cukrowych i trzciny cukrowej są regulowane przez porozumienia branżowe zawierane pomiędzy wspólnotowymi plantatorami tych surowców a wspólnotowymi przedsiębiorstwami cukrowniczymi.

3. W umowach dostawy wprowadza się rozróżnienie w zależności od tego, czy cukier, który ma zostać wyprodukowany z buraków cukrowych, będzie:

a) cukrem kwotowym, czy

b) cukrem pozakwotowym.

4. Każde przedsiębiorstwo cukrownicze przekazuje państwu członkowskiemu, w którym produkuje cukier, następujące informacje:

a) ilość buraków, o których mowa w ust. 3 lit. a), na którą przedsiębiorstwo zawarło przedsiewne umowy dostawy, oraz zawartość cukru, jakiej dotyczą te umowy;

b) odpowiadający im szacunkowy uzysk.

Państwa członkowskie mogą zwrócić się o dodatkowe informacje.

5. Przedsiębiorstwa cukrownicze, które nie podpisały przedsiewnych umów dostawy buraków kwotowych po cenach minimalnych na ilość buraków odpowiadającą ich kwotom cukru, są zobowiązane do zapłacenia co najmniej ceny minimalnej za buraki kwotowe dla całości buraków cukrowych, które przetwarzają na cukier.

6. Porozumienia branżowe mogą przewidywać odstępstwa od ust. 3 i 4, pod warunkiem ich zatwierdzenia przez dane państwo członkowskie.

7. W przypadku braku porozumień branżowych dane państwo członkowskie podejmuje niezbędne kroki zgodne z niniejszym rozporządzeniem w celu ochrony interesów zainteresowanych stron.

Artykuł 48 Opłata produkcyjna

1. Kwoty cukru, izoglukozy i syropu inulinowego posiadane przez przedsiębiorstwa produkujące cukier, izoglukozę lub syrop inulinowy podlegają opłacie produkcyjnej.

2. Ustala się opłatę produkcyjną w wysokości 12,00 EUR za tonę cukru kwotowego i kwotowego syropu inulinowego. Opłata produkcyjna za izoglukozę wynosi 50 % opłaty za cukier.

3. Państwa członkowskie pobierają całość opłaty produkcyjnej wnoszonej zgodnie z ust. 1 od przedsiębiorstw na swoim terytorium w zależności od kwoty posiadanej w danym roku gospodarczym.

Przedsiębiorstwa uiszczają opłaty najpóźniej do końca lutego danego roku gospodarczego.

4. Wspólnotowe przedsiębiorstwa produkujące cukier i syrop inulinowy mogą zwrócić się do plantatorów buraków cukrowych, trzciny cukrowej lub dostawców cykorii o poniesienie opłaty produkcyjnej do wysokości 50 %.

Artykuł 49 Wycofanie cukru z rynku

1. W celu zachowania równowagi strukturalnej rynku na poziomie cenowym bliskim cenie referencyjnej, z uwzględnieniem zobowiązań Wspólnoty wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu, do dnia rozpoczęcia kolejnego roku gospodarczego można wycofać z rynku jednakowy dla wszystkich państw członkowskich odsetek cukru kwotowego, izoglukozy kwotowej i kwotowego syropu inulinowego.

W takim przypadku tradycyjne zapotrzebowanie rynku na importowany cukier surowy przeznaczony do rafinacji, o którym mowa w art. 147, zmniejsza się o tę samą wartość odsetka dla danego roku gospodarczego.

2. Wartość odsetka wycofanych ilości, o której mowa w ust. 1, ustala się najpóźniej do dnia 31 października danego roku gospodarczego na podstawie przewidywanych tendencji rynkowych w tym roku gospodarczym.

3. Każde przedsiębiorstwo, któremu przyznano kwotę, w okresie wycofania cukry z rynku, przechowuje na własny koszt ilość cukru wynikającą z zastosowania wartości odsetka, o której mowa w ust. 1, do jego produkcji w ramach kwoty na dany rok gospodarczy.

Ilości cukru wycofane w roku gospodarczym uznaje się za pierwsze ilości wyprodukowane w ramach kwoty na kolejny rok gospodarczy. Jednakże uwzględniając przewidywane tendencje rynkowe Komisja może podjąć decyzję o uznaniu, na bieżący i/lub kolejny rok gospodarczy, całości lub części wycofanego cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego za:

a) nadwyżkę cukru, nadwyżkę izoglukozy lub nadwyżkę syropu inulinowego, które można przeznaczyć do zaklasyfikowania jako cukier przemysłowy, izoglukozę przemysłową lub przemysłowy syrop inulinowy, lub

b) produkcję w ramach kwoty tymczasowej, z której część może zostać zarezerwowana na wywóz, z poszanowaniem zobowiązań Wspólnoty wynikających z umów zawartych na mocy art. 300 Traktatu.

4. Jeżeli podaż cukru we Wspólnocie jest niewystarczająca, Komisja może podjąć decyzję o sprzedaży pewnej ilości wycofanego cukru, izoglukozy i syropu inulinowego na rynku wspólnotowym przed końcem okresu wycofania.

5. Cukier przechowywany zgodnie z przepisami niniejszego artykułu w danym roku gospodarczym nie może podlegać innym środkom w zakresie przechowywania zgodnie z art. 12, 29 lub 60.

Artykuł 50 Przepisy wykonawcze

Komisja może przyjąć szczegółowe zasady wprowadzania niniejszej sekcji w życie, a w szczególności:

a) kryteria stosowane przez przedsiębiorstwa cukrownicze przy podziale między sprzedawców buraków ilości buraków objętych przedsiewnymi umowami dostawy zgodnie z art. 47 ust. 4;

b) odsetek wycofanego cukru kwotowego, o którym mowa w art. 49 ust. 1;

c) warunki płatności ceny minimalnej w przypadku sprzedaży wycofanego cukru na rynku wspólnotowym na mocy art. 49 ust. 4.

SEKCJA IV DOSTOSOWANIE PODAŻY

Artykuł 51 Środki ułatwiające dostosowanie podaży do wymogów rynku

W celu zachęcenia organizacji branżowych i organizacji międzybranżowych do podjęcia działań na rzecz łatwiejszego dostosowania podaży do wymogów rynku, z wyjątkiem działań związanych z wycofaniem z rynku, Komisja może podjąć następujące środki w odniesieniu do sektorów roślin żywych, wołowiny i cielęciny, wieprzowiny, baraniny i koziny, jaj oraz drobiu:

a) środki mające na celu poprawę jakości;

b) środki mające na celu wsparcie lepszej organizacji produkcji, przetwarzania i wprowadzania do obrotu;

c) środki ułatwiające odnotowywanie tendencji w zakresie cen rynkowych;

d) środki umożliwiające opracowywanie prognoz krótko- i długoterminowych w oparciu o wykorzystywane środki produkcji.

Rozdział III Systemy ograniczania produkcji

SEKCJA I PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 52 Systemy kwotowania

1. System kwotowania ma zastosowanie do następujących produktów:

a) mleko i przetwory mleczne zgodnie z definicją w art. 62 lit. a) i b);

b) cukier, izoglukoza i syrop inulinowy.

2. Jeżeli producent przekroczy odpowiednią kwotę oraz, w przypadku cukru, nie wykorzysta ilości nadwyżek w dozwolony sposób, wnosi opłatę z tytułu nadwyżek w odniesieniu do tych ilości.

SEKCJA II CUKIER

PODSEKCJA I PRZYDZIAł KWOT I ADMINISTROWANIE NIMI

Artykuł 53 Przydział kwot

1. Kwoty produkcyjne cukru, izoglukozy i syropu inulinowego na poziomie krajowym i regionalnym określono w załączniku IV.

2. Państwa członkowskie przydzielają kwotę każdemu przedsiębiorstwu produkującemu cukier, izoglukozę lub syrop inulinowy posiadającemu siedzibę na ich terytorium oraz zatwierdzonemu zgodnie z art. 54.

W przypadku każdego przedsiębiorstwa przydzielona kwota jest równa kwocie na mocy rozporządzenia (WE) nr 318/2006, którą przydzielono przedsiębiorstwu na rok gospodarczy 2007/2008.

3. W przypadku przydziału kwoty przedsiębiorstwu cukrowniczemu posiadającemu kilka zakładów produkcyjnych, państwa członkowskie przyjmują środki, które uważają za konieczne dla właściwego uwzględnienia interesów plantatorów buraków cukrowych i trzciny cukrowej.

Artykuł 54 Zatwierdzone przedsiębiorstwa

1. Na wniosek przedsiębiorstwa produkującego cukier, izoglukozę lub syrop inulinowy albo przedsiębiorstwa przetwarzającego te produkty na jeden z produktów zawartych w wykazie, o którym mowa w art. 59 ust. 2, państwo członkowskie dokonuje zatwierdzenia takiego przedsiębiorstwa, pod warunkiem że:

a) przedsiębiorstwo wykaże zdolność prowadzenia produkcji na skalę przemysłową;

b) przedsiębiorstwo wyraża zgodę na przedstawienie wszelkich wymaganych informacji i poddanie się kontrolom związanym z niniejszym rozdziałem;

c) nie zawieszono lub nie wycofano jego zatwierdzenia.

2. Zatwierdzone przedsiębiorstwa przedstawiają państwu członkowskiemu, na którego terytorium ma miejsce zbiór buraków lub trzciny cukrowej bądź rafinacja, następujące informacje:

a) ilość buraków lub trzciny cukrowej, na którą podpisano umowę dostawy, oraz odpowiadający im szacunkowy plon buraków lub trzciny cukrowej oraz uzysk cukru z hektara;

b) dane dotyczące tymczasowych i rzeczywistych dostaw buraków cukrowych, trzciny cukrowej i cukru surowego oraz produkcji cukru, a także bilansu zapasów cukru;

c) ilości sprzedanego cukru białego oraz ceny i warunki sprzedaży.

Artykuł 55 Dodatkowa i uzupełniająca kwota izoglukozy

1. W roku gospodarczym 2008/2009 do kwoty poprzedniego roku gospodarczego dodaje się kolejną kwotę izoglukozy wynoszącą 100 000 ton.

Państwa członkowskie przydzielają przedsiębiorstwom dodatkowe kwoty proporcjonalnie do kwot izoglukozy przydzielonych zgodnie z art. 53 ust. 2.

2. Włochy, Litwa i Szwecja mogą przydzielić uzupełniającą kwotę izoglukozy, która ma zastosowanie do roku gospodarczego 2009/2010, na wniosek dowolnego przedsiębiorstwa posiadającego siedzibę na ich odnośnym terytorium. Maksymalne kwoty uzupełniające są określone w podziale na państwa członkowskie w załączniku V.

3. Na kwoty, które przydzielono przedsiębiorstwom zgodnie z ust. 2, nakłada się jednorazową opłatę w wysokości 730 EUR. Opłatę pobiera się za tonę przyznanej kwoty uzupełniającej.

Artykuł 56 Administrowanie kwotami

1. Komisja dostosowuje kwoty określone w załączniku IV najpóźniej do końca lutego poprzedniego roku gospodarczego dla każdego z lat gospodarczych 2008/2009, 2009/2010 oraz 2010/2011. Dostosowanie wynika z zastosowania ust. 2 niniejszego artykułu i art. 55 niniejszego rozporządzenia oraz art. 3 rozporządzenia (WE) nr 320/2006.

2. Uwzględniając skutki systemu restrukturyzacji przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 320/2006 Komisja ustala, najpóźniej do dnia 28 lutego 2010 r., wspólną wartość odsetka konieczną do zmniejszenia istniejących kwot cukru, izoglukozy i syropu inulinowego dla każdego państwa członkowskiego lub regionu w celu uniknięcia zachwiań równowagi rynku począwszy od roku gospodarczego 2010/2011.

3. Państwa członkowskie odpowiednio dostosowują kwotę każdego przedsiębiorstwa.

Artykuł 57 Ponowny przydział kwoty krajowej

1. Państwo członkowskie może zmniejszyć kwotę cukru lub izoglukozy przydzieloną przedsiębiorstwu posiadającemu siedzibę na jego terytorium o najwyżej 10 % na każdy rok gospodarczy.

2. Państwa członkowskie mogą dokonywać transferu kwot między przedsiębiorstwami zgodnie z zasadami określonymi w załączniku VI oraz po uwzględnieniu interesów każdej z zainteresowanych stron, a w szczególności plantatorów buraków cukrowych i trzciny cukrowej.

3. Dane państwo członkowskie przydziela ilości zmniejszone na mocy ust. 1 i 2 co najmniej jednemu przedsiębiorstwu znajdującemu się na jego terytorium, bez względu na to, czy posiada ono już swoją kwotę.

PODSEKCJA II PRZEKROCZENIE KWOTY

Artykuł 58 Zakres

Cukier, izoglukoza lub syrop inulinowy wyprodukowane w danym roku gospodarczym w ilości przekraczającej kwotę, o której mowa w art. 53, mogą zostać:

a) wykorzystane do przetworzenia pewnych produktów, o których mowa w art. 59;

b) przeniesione do kwoty produkcyjnej kolejnego roku gospodarczego, zgodnie z art. 60;

c) wykorzystane w ramach szczególnego systemu dostaw dla najbardziej oddalonych regionów zgodnie z tytułem II rozporządzenia Rady (WE) nr 247/2006[58];

lub

d) wywiezione w ramach limitu ilościowego ustalonego przez Komisję przy poszanowaniu zobowiązań wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.

Pozostałe ilości podlegają opłacie z tytułu nadwyżek, o której mowa w art. 61.

Artykuł 59 Cukier przemysłowy

1. Cukier przemysłowy, izoglukoza przemysłowa lub przemysłowy syrop inulinowy są zastrzeżone do produkcji jednego z produktów określonych w ust. 2, w przypadku gdy:

a) są objęte umową dostawy zawartą przed końcem roku gospodarczego pomiędzy producentem i użytkownikiem, zatwierdzonymi zgodnie z art. 54;

oraz

b) zostały dostarczone użytkownikowi najpóźniej do dnia 30 listopada kolejnego roku gospodarczego.

2. Komisja sporządza wykaz produktów, w których produkcji wykorzystuje się cukier przemysłowy, izoglukozę przemysłową lub przemysłowy syrop insulinowy.

Wykaz obejmuje w szczególności:

a) bioetanol, alkohol, rum, żywe kultury drożdży i określone ilości syropów do rozprowadzania i syropów przetwarzanych na „Rinse appelstroop”;

b) pewne produkty przemysłowe niezawierające cukru, do przetworzenia których używa się cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego;

c) pewne produkty chemiczne lub farmaceutyczne zawierające cukier, izoglukozę lub syrop inulinowy.

Artykuł 60 Przeniesienie nadwyżki cukru

1. Każde przedsiębiorstwo może podjąć decyzję o przeniesieniu całości lub części nadwyżki swojej produkcji wykraczającej poza posiadaną kwotę cukru, kwotę izoglukozy lub kwotę syropu inulinowego, tak aby nadwyżki te były traktowane jako część produkcji z kolejnego roku gospodarczego. Nie naruszając ust. 3, taka decyzja jest nieodwołalna.

2. Przedsiębiorstwa, które podejmują decyzję, o której mowa w ust. 1:

a) powiadamiają dane państwo członkowskie przed terminem, który ustala to państwo członkowskie:

- pomiędzy dniem 1 lutego a dniem 30 czerwca bieżącego roku gospodarczego, w odniesieniu do przenoszonych ilości cukru trzcinowego,

- pomiędzy dniem 1 lutego a dniem 15 kwietnia bieżącego roku gospodarczego, w odniesieniu do innych przenoszonych ilości cukru lub syropu inulinowego;

b) zobowiązują się do przechowywania tych nadwyżek na własny koszt do końca bieżącego roku gospodarczego.

3. Jeżeli ostateczna produkcja przedsiębiorstwa w danym roku gospodarczym była niższa niż szacowana w momencie podejmowania decyzji zgodnie z ust. 1, przeniesioną ilość można dostosować z mocą wsteczną najpóźniej do dnia 31 października kolejnego roku gospodarczego.

4. Przeniesione ilości uznaje się za pierwsze ilości wyprodukowane w ramach kwoty w kolejnym roku gospodarczym.

5. Cukier przechowywany zgodnie z przepisami niniejszego artykułu w danym roku gospodarczym nie może podlegać innym środkom w zakresie przechowywania zgodnie z art. 12, 29 lub 49.

Artykuł 61 Opłata z tytułu nadwyżek

1. Opłatę z tytułu nadwyżek nalicza się w stosunku do ilości:

a) nadwyżek cukru, nadwyżek izoglukozy i nadwyżek syropu inulinowego wyprodukowanych w ciągu dowolnego roku gospodarczego, z wyjątkiem ilości przeniesionych do produkcji kwotowej w kolejnym roku gospodarczym i przechowywanych zgodnie z art. 60 lub ilości, o których mowa w art. 58 lit. c) i d);

b) cukru przemysłowego, izoglukozy przemysłowej oraz przemysłowego syropu inulinowego, w stosunku do których w terminie ustalonym przez Komisję nie dostarczono dowodu, że zostały przetworzone na jeden z produktów określonych w art. 59 ust. 2;

c) cukru, izoglukozy i syropu inulinowego wycofanych z rynku zgodnie z art. 5, w stosunku do których nie spełniono zobowiązań określonych w art. 49 ust. 3.

2. Komisja ustala wysokość opłaty z tytułu nadwyżek na dostatecznie wysokim poziomie, tak aby uniknąć nagromadzenia ilości, o których mowa w ust. 1.

3. Państwa członkowskie pobierają opłatę z tytułu nadwyżek uiszczaną zgodnie z ust. 1 od przedsiębiorstw na ich terytorium w wysokości zależnej od ilości produkcji, o której mowa w ust. 1, stwierdzonej w tych przedsiębiorstwach dla danego roku gospodarczego.

SEKCJA III MLEKO

PODSEKCJA I PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 62 Definicje

Do celów niniejszej sekcji:

a) „mleko” oznacza produkt udoju co najmniej jednej krowy;

b) „przetwory mleczne” oznaczają wszelkie produkty inne niż mleko, w szczególności mleko odtłuszczone, śmietankę, masło, jogurt i ser; w odpowiednich przypadkach produkty te przelicza się na „ekwiwalenty mleka” poprzez zastosowanie współczynników określonych przez Komisję;

c) „producent” oznacza rolnika, którego gospodarstwo jest położone na terytorium geograficznym państwa członkowskiego i który produkuje i wprowadza do obrotu mleko lub który przygotowuje się do prowadzenia takiej działalności w niedalekiej przyszłości;

d) „gospodarstwo” oznacza gospodarstwo zgodnie z definicją w art. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

e) „skupujący” oznacza przedsiębiorstwa lub grupy, które kupują mleko od producentów:

- w celu odbioru, konfekcjonowania, przechowywania, schłodzenia i przetworzenia, w tym w ramach umowy,

- w celu sprzedaży co najmniej jednemu przedsiębiorstwu poddającemu mleko lub przetwory mleczne obróbce lub przetworzeniu.

Jednakże jakąkolwiek grupę nabywców na tym samym obszarze geograficznym, która prowadzi działania administracyjne i rachunkowe niezbędne dla uiszczenia opłaty w imieniu jej członków, uznaje się za skupującego. Do celów pierwszego zdania niniejszego akapitu Grecja jest uznawana za jeden obszar geograficzny i może ona uznać oficjalny organ za grupę skupujących;

f) „dostawa” oznacza wszelką dostawę mleka, wyłączywszy wszelkie przetwory mleczne, przez producenta do skupującego, niezależnie od tego, czy transportu dokonuje producent, skupujący, przedsiębiorstwo poddające takie produkty przetworzeniu bądź obróbce czy osoby trzecie;

g) „sprzedaż bezpośrednia” oznacza wszelką sprzedaż lub przekazanie mleka przez producenta bezpośrednio konsumentom, jak również wszelką sprzedaż lub przekazanie przetworów mlecznych przez producenta. Przy poszanowaniu definicji „dostawy” podanej w lit. f), Komisja może dostosować definicję „sprzedaży bezpośredniej” w celu zagwarantowania w szczególności, że z ustaleń dotyczących kwot nie wyłącza się żadnych ilości mleka lub innych przetworów mlecznych wprowadzonych do obrotu;

h) „wprowadzenie do obrotu” oznacza dostawy mleka lub sprzedaż bezpośrednią mleka lub przetworów mlecznych;

i) „kwota indywidualna” oznacza kwotę producenta w dniu 1 kwietnia dowolnego dwunastomiesięcznego okresu;

k) „kwota krajowa” oznacza kwotę określoną w art. 63, ustalaną dla każdego państwa członkowskiego;

l) „dostępna kwota” oznacza kwotę dostępną dla producentów w dniu 31 marca dwunastomiesięcznego okresu, dla którego ustala się kwotę, przy uwzględnieniu wszystkich transferów, sprzedaży, konwersji i tymczasowych ponownych przydziałów określonych w niniejszym rozporządzeniu, które nastąpiły w trakcie tego dwunastomiesięcznego okresu.

PODSEKCJA II PRZYDZIAł KWOT I ADMINISTROWANIE NIMI

Artykuł 63 Kwoty krajowe

1. Kwoty krajowe na produkcję mleka i przetworów mlecznych wprowadzanych do obrotu w takcie siedmiu kolejnych dwunastomiesięcznych okresów począwszy od dnia 1 kwietnia 2008 r. (zwanych dalej „dwunastomiesięcznymi okresami”) są określone w pkt 1 załącznika VII.

2. Kwoty, o których mowa w ust. 1, są rozdzielane między producentów zgodnie z art. 64, przy rozróżnieniu na dostawy i sprzedaż bezpośrednią. Wszelkie przekroczenie kwot krajowych jest identyfikowane na szczeblu krajowym w każdym państwie członkowskim, zgodnie z niniejszą sekcją i przy rozróżnieniu na dostawy i sprzedaż bezpośrednią.

3. Kwoty krajowe określone w pkt 1 załącznika VII są ustalane nie naruszając ewentualnych weryfikacji w świetle ogólnej sytuacji rynkowej i szczególnych warunków panujących w danych państwach członkowskich.

4. W przypadku Bułgarii i Rumunii ustanawia się specjalną rezerwę restrukturyzacyjną zgodnie z pkt 2 załącznika VII. Ta rezerwa ulega uwolnieniu od dnia 1 kwietnia 2009 r. w takim zakresie, w jakim wykorzystanie mleka i przetworów mlecznych na potrzeby gospodarstwa w każdym z tych państw uległa zmniejszeniu od 2002 r.

Komisja podejmuje decyzję dotyczącą uwolnienia rezerwy i jej podziału na kwotę dostaw i sprzedaży bezpośredniej na podstawie sprawozdania przedstawionego Komisji przez Bułgarię i Rumunię do dnia 31 grudnia 2008 r. Sprawozdanie to szczegółowo omówi wyniki i tendencje prowadzonego obecnie procesu restrukturyzacji w sektorze mleczarskim obu państw, a w szczególności przejście z produkcji nastawionej na wykorzystanie na potrzeby gospodarstwa na produkcję rynkową.

5. W przypadku Bułgarii, Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Rumunii, Słowenii i Słowacji kwoty krajowe obejmują całe mleko lub ekwiwalent mleka dostarczone skupującemu lub sprzedawane bezpośrednio, bez względu na to, czy jest wyprodukowane(-y) lub wprowadzane(-y) do obrotu w ramach przejściowego środka mającego zastosowanie w tych państwach.

Artykuł 64 Kwoty indywidualne

1. Państwa członkowskie ustalają indywidualną kwotę lub kwoty dla producentów na podstawie indywidualnej ilości referencyjnej lub indywidualnych ilości referencyjnych przydzielonych zgodnie z rozdziałem 2 rozporządzenia (WE) nr 1788/2003 w trakcie dwunastomiesięcznego okresu zaczynającego się dnia 1 kwietnia 2007 r.

2. Producenci mogą posiadać jedną lub dwie kwoty indywidualne, jedną na dostawy, a drugą na sprzedaż. Wyłącznie właściwy organ państwa członkowskiego może dokonać konwersji ilości należących do producentów z jednej kwoty na drugą, na odpowiednio uzasadniony wniosek producenta.

3. Jeżeli producent posiada dwie kwoty, jego wkład od wszelkich należnych opłat oblicza się osobno dla każdej kwoty.

4. Komisja może zwiększyć część krajowej kwoty Finlandii przyznanej na dostawy określone w art. 63 w celu wyrównania ilości fińskim producentom SLOM do 200 000 ton. Ta rezerwa, która zostanie przydzielona zgodnie z prawodawstwem Wspólnoty, musi zostać wykorzystana wyłącznie w imieniu producentów, których prawo do ponownego podjęcia produkcji zostało naruszone w wyniku przystąpienia.

5. Kwoty indywidualne są w odpowiednich przypadkach modyfikowane, dla każdego dwunastomiesięcznego okresu, tak aby dla każdego państwa członkowskiego suma kwot indywidualnych na dostawy i na sprzedaż bezpośrednią nie przekraczała odpowiadającej im części kwoty krajowej dostosowanej zgodnie z art. 66, przy uwzględnieniu wszelkich redukcji w związku z przydzielaniem do rezerwy krajowej ustanowionej w art. 68.

Artykuł 65 Przydział kwot z rezerwy krajowej

Państwa członkowskie przyjmują przepisy umożliwiające przydział producentom całości lub części kwot z rezerwy krajowej ustanowionej w art. 68 na podstawie obiektywnych kryteriów, które należy zgłosić Komisji.

Artykuł 66 Administrowanie kwotami

1. Dla każdego państwa członkowskiego i dla każdego okresu Komisja dostosowuje przed upływem tego okresu podział kwot krajowych na „dostawy” i „sprzedaż bezpośrednią”, w świetle konwersji, o które zwracają się producenci, pomiędzy kwoty indywidualne na dostawy i na sprzedaż.

2. Co roku państwa członkowskie przekazują Komisji, według dat i zgodnie z przepisami ustalonymi przez Komisję zgodnie z art. 185 ust. 2, informacje niezbędne do:

a) dokonania dostosowania, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu;

b) obliczenia opłaty z tytułu nadwyżek, którą powinny wnieść.

Artykuł 67 Zawartość tłuszczu

1. Każdemu producentowi przypisuje się referencyjną zawartość tłuszczu, którą należy stosować do indywidualnej ilości referencyjnej lub indywidualnych ilości referencyjnych przydzielonych temu producentowi.

2. W przypadku kwot przydzielonych producentom dnia 31 marca 2008 r. zgodnie z art. 64 ust. 1 referencyjna zawartość tłuszczu, o której mowa w ust. 1, jest taka sama jak referencyjna zawartość tłuszczu stosowana do tej kwoty w tym terminie.

3. Referencyjna zawartość tłuszczu ulega zmianie w trakcie konwersji, o której mowa w art. 64 ust. 2, i w przypadku nabycia lub transferu kwot.

4. W przypadku nowych producentów, których cała kwota indywidualna na dostawy pochodzi z rezerwy krajowej, zawartość tłuszczu określa Komisja.

5. Indywidualna referencyjna zawartość tłuszczu, o której mowa w ust. 1, jest dostosowywana w odpowiednich przypadkach, z wejściem niniejszego rozporządzenia w życie i w późniejszym okresie, na początku każdego dwunastomiesięcznego okresu, o ile to konieczne, tak aby dla każdego państwa członkowskiego średnia ważona indywidualnych reprezentacyjnych zawartości tłuszczu nie przekraczała referencyjnej zawartości tłuszczu ustanowionej w załączniku VIII. o więcej niż 0,1 gram na kilogram.

W przypadku Rumunii referencyjna zawartość tłuszczu ustanowiona w załączniku VIII zostaje zweryfikowana na podstawie danych liczbowych za cały rok 2004 oraz, jeżeli to konieczne, dostosowana przez Komisję.

Artykuł 68 Rezerwa krajowa

1. Każde państwo członkowskie ustanawia rezerwę krajową jako część kwot krajowych ustalonych w załączniku VII, w szczególności mając na uwadze dokonywanie przydziałów przewidzianych w art. 65. Rezerwa krajowa jest w odpowiednich przypadkach uzupełniana poprzez odbieranie pewnych ilości zgodnie z art. 69, zatrzymywanie części ilości objętych transferem zgodnie z art. 73 lub poprzez liniową redukcję wszystkich kwot indywidualnych. Początkowe przeznaczenie odnośnych kwot, tzn. dostawy lub sprzedaż bezpośrednia, zostaje zachowane.

2. Wszelkie dodatkowe kwoty przyznane państwu członkowskiemu są automatycznie wliczane do rezerwy krajowej i dzielone na dostawy i sprzedaż bezpośrednią zgodnie z przewidywanymi potrzebami.

3. Kwoty wliczone do rezerwy krajowej nie posiadają referencyjnej zawartości tłuszczu.

Artykuł 69 Przypadki unieruchomienia produkcji

1. Jeżeli osoba fizyczna lub prawna posiadająca kwoty indywidualne nie spełnia już warunków określonych w art. 62 lit. c) w dwunastomiesięcznym okresie, odpowiednie ilości zostają przekazane do rezerwy krajowej nie później niż dnia 1 kwietnia kolejnego roku kalendarzowego, z wyjątkiem sytuacji, kiedy osoba taka ponownie staje się producentem w rozumieniu art. 62 lit. c) nie później niż w tym terminie.

Jeżeli dana osoba lub podmiot ponownie staje się producentem nie później niż z końcem drugiego dwunastomiesięcznego okresu po odebraniu kwoty, całość lub część kwoty indywidualnej, którą odebrano tej osobie lub podmiotowi, zostaje jemu zwrócona nie później niż dnia 1 kwietnia po dacie zgłoszenia wniosku.

2. Jeśli producenci nie wprowadzą do obrotu ilości równej przynajmniej 70 % ich kwoty indywidualnej podczas co najmniej jednego dwunastomiesięcznego okresu, państwa członkowskie mogą zdecydować, czy i na jakich warunkach całość lub część niewykorzystanej kwoty zostaje przekazana do rezerwy krajowej.

Państwa członkowskie mogą określać, na jakich warunkach kwota zostaje ponownie przydzielona danemu producentowi, jeżeli wznowił on wprowadzanie do obrotu.

3. Ustępy 1 i 2 nie mają zastosowania w przypadkach działania siły wyższej i w należycie uzasadnionych i uznanych przez właściwy organ przypadkach tymczasowo wpływających na zdolność produkcyjną danych producentów.

Artykuł 70 Transfery tymczasowe

1. Do końca każdego dwunastomiesięcznego okresu państwa członkowskie zezwalają, w odniesieniu do danego okresu, na wszelkie tymczasowe transfery części kwot indywidualnych, których nie zamierzają wykorzystać uprawnieni do nich producenci.

Państwa członkowskie mogą regulować transferowanie zgodnie z kategoriami producentów lub danych struktur produkcji mlecznej, mogą ograniczać je do poziomu skupującego lub do obrębu regionów, zezwalać na transfery całkowite w przypadkach określonych w art. 69 ust. 3 i ustalać, do jakiego stopnia przekazujący może powtarzać transferowanie.

2. Każde państwo członkowskie może zadecydować o niewykonaniu przepisów ust. 1 na podstawie co najmniej jednego z następujących kryteriów:

a) konieczność ułatwienia strukturalnych zmian i dostosowań;

b) nadrzędne potrzeby administracyjne.

Artykuł 71 Transfer kwot wraz z gruntem

1. Kwoty indywidualne podlegają transferowi wraz z gospodarstwem na rzecz producentów, którzy przejmują je w drodze sprzedaży, dzierżawy, przekazania w drodze rzeczywistego lub przewidywanego dziedziczenia albo w jakikolwiek inny sposób mający porównywalne skutki prawne dla producentów, zgodnie ze szczegółowymi przepisami ustanawianymi przez państwa członkowskie, przy uwzględnieniu obszarów wykorzystywanych do produkcji mleczarskiej oraz innych obiektywnych kryteriów i, w odpowiednich przypadkach, wszelkich porozumień między stronami. Ta część kwoty, która, w odpowiednich przypadkach, nie została objęta transferem wraz z gospodarstwem, dodawana jest do rezerwy krajowej.

2. Jeśli kwoty zostały przeniesione lub są przenoszone zgodnie z ust. 1 za pomocą dzierżaw rolnych lub innych środków mających porównywalne skutki prawne, państwa członkowskie mogą zdecydować, na podstawie obiektywnych kryteriów i w celu zagwarantowania, aby kwoty były przypisane wyłącznie producentom, że kwota nie zostanie przeniesiona wraz z gospodarstwem.

3. W przypadku transferu gruntu na rzecz władz publicznych i/lub w celach użytkowania publicznego bądź jeśli transfer jest przeprowadzany do celów nierolniczych, państwa członkowskie gwarantują, aby podjęte zostały niezbędne środki w celu ochrony prawnych interesów stron, a w szczególności aby producenci odstępujący takie grunty mieli możliwość kontynuacji produkcji mlecznej, jeśli sobie tego życzą.

4. Jeśli strony nie osiągnęły porozumienia, w przypadku dzierżaw mających wygasnąć bez możliwości odnowienia ich na podobnych warunkach lub w sytuacjach mających porównywalne skutki prawne, odnośne kwoty indywidualne ulegają transferowi w całości lub częściowo na przejmujących je producentów, zgodnie z przepisami przyjętymi przez państwa członkowskie, z uwzględnieniem prawnych interesów stron.

Artykuł 72 Środki dotyczące transferów specjalnych

1. W celu pomyślnego przeprowadzenia restrukturyzacji produkcji mlecznej albo poprawy stanu środowiska państwa członkowskie mogą, zgodnie ze szczegółowymi przepisami, które ustanawiają z uwzględnieniem prawnych interesów zainteresowanych stron:

a) przyznać rekompensatę w co najmniej jednej rocznej racie producentom, którzy zobowiązują się zaniechać całej lub części produkcji mleka, i wliczyć tak uwolnione kwoty indywidualne do rezerwy krajowej;

b) na podstawie obiektywnych kryteriów określić warunki, na jakich producenci mogą uzyskać za opłatą, na początku dwunastomiesięcznego okresu, ponowne przydzielenie przez właściwy organ lub podmiot wyznaczony przez ten organ kwot indywidualnych ostatecznie uwolnionych pod koniec poprzedniego dwunastomiesięcznego okresu przez innych producentów w zamian za rekompensatę w co najmniej jednej rocznej racie, równą wyżej wymienionej opłacie;

c) centralizować i nadzorować transfery kwot bez gruntu;

d) zagwarantować, w przypadku transferu gruntów w celu poprawy stanu środowiska, aby odnośna kwota indywidualna została przydzielona producentowi odstępującemu grunty, lecz pragnącemu kontynuować produkcję mleczną;

e) określić, na podstawie obiektywnych kryteriów, regiony lub obszary odbioru mleka, w obrębie których dozwolony jest stały transfer kwot bez transferu odpowiadających im gruntów, w celu poprawy struktury produkcji mlecznej;

f) zezwolić, na wniosek producenta skierowany do właściwego organu lub podmiotu wyznaczonego przez ten organ, na ostateczny transfer kwot bez transferu odpowiadających im gruntów lub odwrotnie, w celu poprawy struktury produkcji mlecznej na szczeblu gospodarstwa bądź umożliwienia ekstensyfikacji produkcji.

2. Przepisy ust. 1 mogą być wprowadzone na szczeblu krajowym, na właściwym szczeblu terytorialnym lub na określonych obszarach odbioru mleka.

Artykuł 73 Zatrzymanie części transferów

1. W przypadku transferów określonych w art. 71 i 72 państwa członkowskie mogą, na podstawie obiektywnych kryteriów, zatrzymać część kwot indywidualnych na rzecz swojej rezerwy krajowej.

2. Jeśli kwoty zostały przeniesione lub są przenoszone zgodnie z art. 71 i 72 wraz z odpowiadającymi im gruntami lub bez nich, za pomocą dzierżaw rolnych lub innych środków mających porównywalne skutki prawne, państwa członkowskie mogą zdecydować, na podstawie obiektywnych kryteriów i w celu zagwarantowania, aby kwoty były przypisane wyłącznie producentom, czy i na jakich warunkach całość lub część kwoty objętej transferem zostaje przekazana do rezerwy krajowej.

Artykuł 74 Pomoc na nabycie kwot

Żaden organ publiczny nie może przyznać pomocy finansowej bezpośrednio związanej z nabywaniem kwot w przypadku sprzedaży, transferu lub przydziału kwot dokonanych na mocy niniejszej sekcji.

PODSEKCJA III PRZEKROCZENIE KWOTY

Artykuł 75 Opłata z tytułu nadwyżek

1. W odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych wprowadzonych do obrotu powyżej kwoty krajowej ustalonej zgodnie z podsekcją II wnosi się opłatę z tytułu nadwyżek.

Opłata wynosi 27,83 EUR za 100 kilogramów mleka.

2. Państwa członkowskie ponoszą odpowiedzialność przed Wspólnotą za opłatę z tytułu nadwyżek wynikającą z przekroczenia kwoty krajowej, zidentyfikowanego na szczeblu krajowym, oddzielnie dla dostaw i dla sprzedaży bezpośredniej, i w okresie między dniem 16 października a dniem 30 listopada po upływie danego dwunastomiesięcznego okresu wpłacają ją, w granicach 99 % należnej kwoty, do Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG).

3. Jeżeli opłaty z tytułu nadwyżek przewidzianej w ust. 1 nie wniesiono w odpowiednim terminie oraz po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych, Komisja odlicza sumę równą niezapłaconej opłacie za nadwyżki od płatności miesięcznych w rozumieniu art. 14 i 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005. Przed podjęciem decyzji Komisja kieruje ostrzeżenie do danego państwa członkowskiego, które w ciągu tygodnia powiadamia o swoim stanowisku. Przepisy art. 14 rozporządzenia Rady (WE) nr 2040/2000[59] nie mają zastosowania.

4. Komisja określa ustalenia dotyczące wprowadzania niniejszego artykułu w życie.

Artykuł 76 Wkład producentów w należną opłatę z tytułu nadwyżek

Opłata z tytułu nadwyżek zostaje w całości rozdzielona, zgodnie z przepisami art. 77 i 80, między producentów, którzy przyczynili się do przekroczenia kwot krajowych, o których mowa w art. 63 ust. 2.

Nie naruszając przepisów art. 77 ust. 3 i art. 80 ust. 1 producenci ponoszą odpowiedzialność wobec państwa członkowskiego za wpłacenie swojego wkładu do należnej opłaty z tytułu nadwyżek, obliczonego zgodnie z art. 66, 67 i 77, ze względu na sam fakt przekroczenia dostępnych im kwot.

Artykuł 77 Opłata z tytułu nadwyżek w dostawach

1. W celu opracowania ostatecznego zestawienia opłat z tytułu nadwyżek ilości dostarczone przez każdego producenta zostają zwiększone lub obniżone, tak aby odzwierciedlały wszelkie różnice między rzeczywistą zawartością tłuszczu a referencyjną zawartością tłuszczu, przy zastosowaniu współczynników i na warunkach ustanowionych przez Komisję.

2. Jeżeli na szczeblu krajowym suma dostaw dostosowanych zgodnie z ust. 1 jest mniejsza niż dostawy zrealizowane w rzeczywistości, opłata z tytułu nadwyżek jest obliczana na podstawie tych ostatnich. W takich przypadkach każde dostosowanie w dół zostaje proporcjonalnie obniżone, tak aby suma dostosowanych dostaw odpowiadała dostawom zrealizowanym w rzeczywistości.

Jeśli suma dostaw dostosowanych zgodnie z ust. 1 jest większa niż ilość dostaw zrealizowanych w rzeczywistości, opłata z tytułu nadwyżek jest obliczana na podstawie tych pierwszych.

3. Wkład każdego producenta w opłatę z tytułu nadwyżek zostaje ustanowiony w drodze decyzji danego państwa członkowskiego, po tym, jak wszelkie niewykorzystane części kwoty krajowej przydzielonej na dostawy zostały lub nie zostały ponownie przydzielone, proporcjonalnie do kwot indywidualnych każdego producenta lub zgodnie z obiektywnymi kryteriami ustalonymi przez państwa członkowskie:

a) na szczeblu krajowym na podstawie ilości, o którą została przekroczona kwota producenta, lub

b) najpierw na szczeblu skupującego, a później na szczeblu krajowym, w stosownych przypadkach.

Artykuł 78 Rola skupujących

1. Skupujący są odpowiedzialni za pobieranie od producentów należnych wkładów na rzecz opłaty z tytułu nadwyżek i wypłacają właściwemu organowi państwa członkowskiego, przed datą i zgodnie z procedurą ustanowioną przez Komisję, kwotę tych wkładów odliczoną od ceny mleka wypłaconej producentom odpowiedzialnym za przekroczenie lub, jeżeli nie jest to możliwe, pobraną za pomocą wszelkich innych właściwych środków.

2. W przypadku, gdy skupujący zastępuje w całości lub w części co najmniej jednego ze skupujących, kwoty indywidualne, którymi dysponują producenci, są uwzględniane dla reszty trwającego dwunastomiesięcznego okresu, po odliczeniu ilości już dostarczonych oraz z uwzględnieniem ich zawartości tłuszczu.

Akapit pierwszy ma również zastosowanie w przypadku, gdy producent zmienia jednego skupującego na innego.

3. Jeśli podczas okresu referencyjnego ilości dostarczone przez producenta przekroczą kwotę dostępną temu producentowi, odpowiednie państwo członkowskie może zdecydować, że skupujący odliczy część ceny mleka z którejkolwiek przekraczającej kwotę dostawy od odnośnego producenta, w drodze zaliczki z tytułu wkładu producenta, zgodnie ze szczegółowymi przepisami ustanowionymi przez państwo członkowskie. Państwo członkowskie może dokonać szczególnych ustaleń w celu umożliwienia skupującym odliczenia tej zaliczki w przypadku, gdy producenci prowadzą dostawy do kilku skupujących.

Artykuł 79 Zatwierdzenie

Status skupującego podlega uprzedniemu zatwierdzeniu przez państwo członkowskie zgodnie z kryteriami ustanowionymi przez Komisję.

Komisja określa warunki, które muszą spełnić producenci prowadzący sprzedaż bezpośrednią, i informacje, które muszą oni przedstawić.

Artykuł 80 Opłata z tytułu nadwyżek w sprzedaży bezpośredniej

1. W przypadku sprzedaży bezpośredniej wkład każdego producenta do opłaty z tytułu nadwyżek zostaje ustalony w drodze decyzji danego państwa członkowskiego i na właściwym szczeblu terytorialnym lub na szczeblu krajowym, po tym, jak wszelkie niewykorzystane części kwoty krajowej przydzielonej na sprzedaż bezpośrednią zostały lub nie zostały ponownie przydzielone.

2. Jako podstawę do obliczenia wkładu producenta do należnej opłaty z tytułu nadwyżek państwa członkowskie ustanawiają całkowitą ilość mleka sprzedanego, przekazanego lub wykorzystanego do produkcji przetworów mlecznych sprzedawanych lub przekazywanych, przy zastosowaniu kryteriów ustalonych przez Komisję.

3. Do celów opracowania ostatecznego zestawienia opłat z tytułu nadwyżek nie uwzględnia się żadnych korekt związanych z zawartością tłuszczu.

4. Komisja decyduje jak i kiedy należy wnieść opłatę z tytułu nadwyżek do właściwego organu państwa członkowskiego.

Artykuł 81 Nadpłaty lub kwoty niewpłacone

1. Jeśli, w przypadku dostaw lub sprzedaży bezpośredniej, opłata z tytułu nadwyżek okaże się wymagalna, a wkład pobrany od producentów jest większy niż ta opłata wyrównawcza, państwo członkowskie może:

a) częściowo lub całkowicie wykorzystać nadwyżkę do finansowania środków określonych w art. 72 ust. 1 lit. a), i/lub

b) częściowo lub całkowicie rozdzielić ją między producentów:

- którym przysługuje kategoria pierwszeństwa ustanowiona przez państwo członkowskie na podstawie obiektywnych kryteriów i w okresie ustalonym przez Komisję, lub

- na których wpływ ma wyjątkowa sytuacja wynikająca z przepisu krajowego niezwiązanego z istniejącym systemem kwotowania mleka i przetworów mlecznych ustanowionym w niniejszym rozdziale.

2. Jeśli stwierdza się, że opłata z tytułu nadwyżek nie jest wymagalna, wszelkie zaliczki pobrane przez skupujących lub przez państwo członkowskie zostają zwrócone nie później niż z końcem kolejnego dwunastomiesięcznego okresu.

3. W przypadku gdy skupujący nie spełnia obowiązku pobrania od producentów wkładu do opłaty z tytułu nadwyżek zgodnie z art. 78, państwo członkowskie może pobrać niewpłacone kwoty bezpośrednio od producenta, bez uszczerbku dla wszelkich kar, które może ono nałożyć na skupującego, który nie wywiązuje się z obowiązku.

4. Jeżeli producent lub skupujący nie dotrzyma terminu zapłaty, musi uiścić na rzecz państwa członkowskiego odsetki za zwłokę ustalone przez Komisję.

SEKCJA IV PRZEPISY PROCEDURALNE

Artykuł 82 Przepisy wykonawcze

Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego rozdziału, które mogą odnosić się w szczególności do:

a) szczegółowych przepisów dotyczących stosowania art. 58, 59, 60 i 61, a w szczególności warunków przyznawania refundacji produkcyjnych, wysokości takich refundacji oraz kwalifikujących się ilości;

b) dodatkowych informacji, które mają być przekazywane przez zatwierdzone przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 54, a także kryteriów nakładania sankcji, zawieszenia lub wycofywania zatwierdzenia przedsiębiorstw;

c) ustalania kwot, o których mowa w art. 55 i 61;

d) odstępstw od terminów ustanowionych w art. 60.

Rozdział IV Mechanizmy pomocy

SEKCJA I POMOC NA PRZETWÓRSTWO

PODSEKCJA I SUSZ PASZOWY

Artykuł 83 Kwalifikujące się przedsiębiorstwa

1. Pomoc na przetwórstwo w odniesieniu do produktów sektora suszu paszowego przyznaje się przedsiębiorstwom przetwarzającym produkty tego sektora należącym do co najmniej jednej z następujących kategorii:

a) przetwórcy, którzy zawarli umowy z producentami paszy przeznaczonej do suszenia. W przypadku gdy umowa jest umową dostawy w odniesieniu do przetwarzania paszy dostarczonej przez producenta, zawiera ona klauzulę zawierającą zobowiązanie przedsiębiorstw przetwórczych do zapłaty producentowi pomocy otrzymanej w odniesieniu do ilości przetworzonych na podstawie umowy;

b) przedsiębiorstwa, które przetworzyły swoje własne zbiory, lub w przypadku grupy, zbiory swoich członków;

c) przedsiębiorstwa, które uzyskały swoje zapasy od osób fizycznych lub prawnych, które to osoby zawarły umowy z producentami paszy przeznaczonej do suszenia.

2. Pomoc ustanowioną w ust. 1 wypłaca się w odniesieniu do suszu paszowego, który opuścił zakład przetwórczy i spełnia następujące wymogi:

a) jego maksymalna zawartość wilgoci wynosi od 11 % do 14 %, która może różnić się w zależności od prezentacji produktu;

b) jego minimalna zawartość surowego białka w suchej masie jest nie mniejsza niż:

i) 15 % w odniesieniu do produktów określonych w lit. a) oraz lit. b) tiret drugie części IV załącznika I;

ii) 45 % w odniesieniu do produktów określonych lit. b) tiret pierwsze części IV załącznika I;

c) ma solidną i właściwą jakość handlową.

Artykuł 84 Zaliczka

1. Przedsiębiorstwa przetwórcze są uprawnione do zaliczki w wysokości 19,80 EUR za tonę lub 26,40 EUR za tonę, jeśli wniosły zabezpieczenie w wysokości 6,60 EUR za tonę.

Państwa członkowskie przeprowadzają niezbędne kontrole w celu sprawdzenia uprawnienia do uzyskania pomocy. Zaliczka jest wypłacana po stwierdzeniu uprawnienia.

Jednakże zaliczka może zostać wypłacona zanim stwierdzono uprawnienie, pod warunkiem że przetwórca złoży zabezpieczenie równe kwocie zaliczki powiększonej o 10 %. Zabezpieczenie to służy również jako zabezpieczenie do celów akapitu pierwszego. Zabezpieczenie to ulega zmniejszeniu do poziomu określonego w akapicie pierwszym z momentem stwierdzenia uprawnienia do uzyskania pomocy oraz zostaje w pełni zwrócone po wypłaceniu różnicy pomocy.

2. Zanim zaliczka może zostać wypłacona, susz paszowy musi opuścić przedsiębiorstwo przetwórcze.

3. W przypadku gdy została wypłacona zaliczka, różnica, stanowiąca różnicę między kwotą zaliczki a całością pomocy należącą się przedsiębiorstwu przetwórczemu, jest wypłacana z zastrzeżeniem stosowania art. 85 ust. 2.

4. W przypadku gdy zaliczka przekracza całą kwotę, do której przedsiębiorstwo przetwórcze jest uprawnione po zastosowaniu art. 85 ust. 2, przedsiębiorca zwraca nadwyżkę właściwemu organowi państwa członkowskiego na jego żądanie.

Artykuł 85 Stawka pomocy

1. Pomoc przewidziana w art. 83 wynosi 33 EUR za tonę.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 w przypadku, gdy w trakcie danego roku gospodarczego ilość suszu paszowego, w odniesieniu do którego złożono wniosek o pomoc, przekracza maksymalną ilość gwarantowaną określoną w art. 86, pomoc jest zmniejszana dla każdego państwa członkowskiego, w którym produkcja przekracza gwarantowaną ilość krajową, poprzez zmniejszenie wydatków proporcjonalnie do procentowego udziału przekroczenia odnotowanego przez dane państwo członkowskie w sumie przekroczeń.

Komisja ustala zmniejszenie na poziomie zapewniającym, że wydatki budżetowe nie przekraczają tego, co zostałoby osiągnięte, jeśli maksymalna ilość gwarantowana nie zostałaby przekroczona.

Artykuł 86 Ilość gwarantowana

Niniejszym ustanawia się maksymalną ilość gwarantowaną (MIG) na rok gospodarczy w wysokości 4 960 723 ton suszu paszowego i/lub suszu suszonego na słońcu, w odniesieniu do której może zostać przyznana pomoc przewidziana w art. 83. Ilość ta jest rozdzielana między zainteresowane państwa członkowskie jako krajowe ilości gwarantowane zgodnie z pkt B załącznika IX.

Artykuł 87 Przepisy wykonawcze

Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące wprowadzania niniejszej podsekcji w życie, które mogą w szczególności obejmować przepisy dotyczące:

a) deklaracji przedkładanych przez przedsiębiorstwa przy składaniu wniosku o pomoc;

b) warunków, które należy spełnić przy określaniu kwalifikowalności do uzyskania pomocy, w szczególności w odniesieniu do prowadzenia ewidencji towarowej i innej dokumentacji uzupełniającej;

c) przyznawania pomocy przewidzianej w niniejszej podsekcji oraz zaliczki, jak również uwalniania zabezpieczeń, przewidzianych w art. 84 ust. 1;

d) warunków i kryteriów, które mają spełnić przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 5 ust. 1, oraz, w przypadku gdy przedsiębiorstwa uzyskują zapasy od osób fizycznych lub prawnych, przepisów dotyczących gwarancji zapewnianych przez te osoby;

e) warunków zatwierdzania nabywców paszy przeznaczonej do suszenia, stosowanych przez państwa członkowskie;

f) kryteriów określania norm jakości, o których mowa w art. 83 ust. 2;

g) kryteriów, które należy spełnić przy zawieraniu umów, oraz informacji, które zawierają te umowy;

h) stosowania maksymalnej ilość gwarantowanej określonej w art. 86;

i) innych wymogów poza wymogami określonymi w art. 83, w szczególności dotyczących zawartości karotenu i błonnika.

PODSEKCJA II LEN I KONOPIE UPRAWIANE NA WłÓKNO

Artykuł 88 Kwalifikowalność

1. Pomoc na przetwórstwo lnu i konopi uprawianych na włókno przyznaje się zatwierdzonym pierwszym przetwórcom na podstawie ilości włókna faktycznie uzyskanego ze słomy, w odniesieniu do której zawarto z rolnikiem umowę kupna/sprzedaży.

Jednakże w przypadkach, gdy rolnik zachowuje własność słomy, której przetwarzanie zostało zlecone zatwierdzonemu pierwszemu przetwórcy i jest w stanie udowodnić, że wprowadził uzyskane włókno do obrotu, pomoc jest przyznawana rolnikowi.

W przypadkach, w których zatwierdzony pierwszy przetwórca i rolnik są jedną i tą samą osobą, umowę kupna/sprzedaży zastępuje się zobowiązaniem zainteresowanej strony do prowadzenia działalności przetwórczej we własnym zakresie.

2. Do celów niniejszej podsekcji „zatwierdzony pierwszy przetwórca” oznacza osobę fizyczną lub prawną lub grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny tej osoby lub grupy osób wobec prawa krajowego, która została zatwierdzona przez właściwy organ państwa członkowskiego, na którego terytorium znajdują się jej zakłady produkcji włókna lnianego.

Artykuł 89 Stawka pomocy

1. Stawka pomocy na przetwórstwo przewidzianej w art. 88 wynosi 200 EUR za tonę długiego włókna lnianego.

2. Ilości włókna kwalifikujące się do przyznania pomocy są limitowane na podstawie wielkości obszarów, których dotyczyła jedna z umów lub jedno ze zobowiązań, o których mowa w art. 88.

Limity, o których mowa w akapicie pierwszym, są ustalane przez państwa członkowskie w taki sposób, aby były zgodne z krajowymi ilościami gwarantowanymi, o których mowa w art. 91.

Artykuł 90 Zaliczka

Na wniosek uprawnionych pierwszych przetwórców wypłaca się zaliczkę z tytułu pomocy określonej w art. 88 na podstawie ilości uzyskanego włókna.

Artykuł 91 Ilość gwarantowana

1. Ustanawia się maksymalną ilość gwarantowaną krótkiego włókna lnianego wynoszącą 80 878 ton na rok gospodarczy, która może być objęta pomocą. Ilość ta jest rozdzielana między pewne państwa członkowskie jako krajowe ilości gwarantowane zgodnie z pkt A załącznika IX.

2. W przypadkach, w których włókno otrzymane w jednym państwie członkowskim pochodzi ze słomy wyprodukowanej w innym państwie członkowskim, ilości tego włókna są potrącane z krajowej ilości gwarantowanej państwa członkowskiego, w którym zebrano słomę. Pomoc jest wypłacana przez to państwo członkowskie, z którego krajowej ilości gwarantowanej dokonano potrącenia.

Artykuł 92 Przepisy wykonawcze

Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące wprowadzania niniejszej podsekcji w życie, które mogą w szczególności obejmować przepisy dotyczące:

a) warunków zatwierdzania pierwszych przetwórców, o których mowa w art. 88;

b) warunków, które muszą być spełnione przez zatwierdzonych pierwszych przetwórców odnośnie do umów sprzedaży/zakupu i zobowiązań, o których mowa w art. 88 ust. 1;

c) wymogów, które muszą spełnić rolnicy w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1 akapit drugi;

d) kryteriów, które musi spełniać długie włókno lniane;

e) warunków przyznawania pomocy i wypłacania zaliczki, a zwłaszcza dowodu przetworzenia słomy;

f) warunków, które muszą być spełnione dla wyznaczenia limitów, o których mowa w art. 89 ust. 2.

SEKCJA II REFUNDACJA PRODUKCYJNA

Artykuł 93 Refundacja produkcyjna dla skrobi

1. Refundacja produkcyjna może zostać przyznana:

a) dla skrobi uzyskanej z kukurydzy, pszenicy oraz ziemniaków oraz pewnych produktów pochodnych używanych do wyrobu niektórych produktów, których wykaz sporządza Komisja;

b) w przypadku braku znaczącej produkcji krajowej innych zbóż do produkcji skrobi, dla następujących ilości skrobi uzyskanej w każdym roku gospodarczym w Finlandii i Szwecji z jęczmienia i owsa zwyczajnego, o ile nie wiąże się to ze zwiększeniem poziomu produkcji skrobi z tych dwóch zbóż:

i) 50 000 ton dla Finlandii,

ii) 10 000 ton dla Szwecji.

2. Komisja okresowo ustala refundację, o której mowa w ust. 1.

Artykuł 94 Refundacja produkcyjna w sektorze cukru

1. Dla produktów sektora cukru wymienionych w lit. b) – e) części III załącznika I może zostać przyznana refundacja produkcyjna, jeżeli nie jest dostępna w cenie odpowiadającej cenom światowym nadwyżka cukru, cukier pochodzący z przywozu, nadwyżka izoglukozy lub nadwyżka syropu inulinowego, potrzebne do wytworzenia produktów, o których mowa w art. 59 ust. 2 lit. b) i c).

2. Refundację produkcyjną, o której mowa w ust. 1, ustala się biorąc pod uwagę w szczególności koszty wynikające z wykorzystywania cukru pochodzącego z przywozu, które przemysł musiałby ponieść w przypadku zaopatrywania się na rynku światowym, oraz cenę nadwyżki cukru dostępnej na rynku wspólnotowym lub cenę referencyjną w przypadku, gdy nie ma nadwyżek cukru.

Artykuł 95 Warunki przyznawania

Komisja przyjmuje warunki przyznawania refundacji produkcyjnych określonych w niniejszej sekcji, jak również stawki takich refundacji i kwalifikujące się ilości.

SEKCJA III POMOC W SEKTORZE MLEKA I PRZETWORÓW MLECZNYCH

Artykuł 96 Pomoc dla mleka odtłuszczonego i odtłuszczonego mleka w proszku przeznaczonego na paszę

1. Pomoc przyznawana jest dla mleka odtłuszczonego i odtłuszczonego mleka w proszku, przeznaczonego na pasze, jeśli produkty te spełniają pewne normy.

Do celów niniejszego artykułu maślanka i maślanka w proszku uważane są za mleko odtłuszczone i odtłuszczone mleko w proszku.

2. Komisja ustala stawki pomocy z uwzględnieniem następujących czynników:

a) ceny referencyjnej określonej w art. 7 ust. 1 lit. e) ppkt i) w przypadku odtłuszczonego mleka w proszku;

b) rozwoju sytuacji w zakresie podaży mleka odtłuszczonego i odtłuszczonego mleka w proszku, i rozwoju ich zastosowania jako pasz,

c) tendencji w zakresie cen cieląt;

d) tendencji w zakresie cen rynkowych białek konkurencyjnych w porównaniu z białkami odtłuszczonego mleka w proszku.

Artykuł 97 Pomoc dla mleka odtłuszczonego przetwarzanego na kazeinę i kazeiniany

1. Na warunkach określonych zgodnie z ust. 2, pomoc jest przyznawana dla produkowanego we Wspólnocie mleka odtłuszczonego, przetwarzanego na kazeinę i kazeiniany, jeśli takie mleko i kazeina lub kazeiniany z niego wyprodukowane odpowiadają pewnym normom określanym przez Komisję.

2. Komisja ustala pomoc z uwzględnieniem następujących czynników:

a) ceny referencyjnej odtłuszczonego mleka w proszku lub ceny rynkowej najwyższej jakości odtłuszczonego mleka w proszku otrzymanego metodą rozpyłową, jeśli ta cena przewyższa cenę referencyjną;

b) ceny rynkowej kazeiny i kazeinianów na rynku Wspólnoty i na rynku światowym.

Pomoc może się różnic w zależności od tego, czy mleko odtłuszczone jest przetwarzane na kazeinę lub kazeiniany i w zależności od jakości tych produktów.

Artykuł 98 Pomoc na zakup śmietanki, masła i masła skoncentrowanego po obniżonych cenach

Jeśli powstaną nadwyżki przetworów mlecznych lub jeśli zaistnieje możliwość powstania takiej nadwyżki, Komisja może zdecydować, że pomoc będzie przyznana na zakup śmietanki, masła i masła skoncentrowanego po obniżonych cenach:

a) przez organizacje i instytucje nienastawione na osiąganie zysku;

b) przez siły zbrojne i jednostki o porównywalnym statusie w państwach członkowskich;

c) przez wytwórców produktów cukierniczych i lodów;

d) przez wytwórców innych środków spożywczych, które określa Komisja;

e) w celu bezpośredniego spożycia masła skoncentrowanego.

Artykuł 99 Pomoc na dostawy przetworów mlecznych dla uczniów

1. Pomoc wspólnotowa przyznawana jest na dostarczanie uczniom w jednostkach oświatowych pewnych przetworów mlecznych określanych przez Komisję objętych kodami CN 0401, 0403, 0404 90 i 0406 lub kodem CN 2202 90.

2. W drodze odstępstwa od art. 172 państwa członkowskie mogą, w uzupełnieniu pomocy wspólnotowej, przyznać pomoc krajową na dostarczanie produktów, o których mowa w ust. 1, uczniom w jednostkach oświatowych. Państwa członkowskie mogą finansować swoją pomoc krajową za pośrednictwem opłaty nakładanej na sektor mleczarski lub jakiegokolwiek innego wkładu ze strony sektora mleczarskiego.

3. W przypadku mleka pełnego pomoc wspólnotowa wynosi 18,15 EUR za kilogram.

W przypadku przetworów mlecznych stawki pomocy ustala Komisja biorąc pod uwagę składniki mleka w przetworach, których to dotyczy.

4. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana na maksymalną ilość 0,25 litra ekwiwalentu mleka na jednego ucznia na jeden dzień.

SEKCJA IV POMOC W SEKTORZE OLIWEK

Artykuł 100 Pomoc dla organizacji przedsiębiorców

1. Wspólnota finansuje, za pomocą kwot zatrzymanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 110i ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, trzyletnie programy prac sporządzane przez organizacje przedsiębiorców, o których mowa w art. 119, w co najmniej jednej z poniższych dziedzin:

a) badania rynkowe oraz zarządzanie administracyjne w sektorze oliwek;

b) poprawa w zakresie oddziaływania uprawy oliwek na środowisko;

c) poprawa jakości produkcji oliwy z oliwek oraz oliwek stołowych;

d) system identyfikowalności, certyfikacja i ochrona jakości oliwy z oliwek oraz oliwek stołowych, w szczególności monitorowanie jakości oliwy z oliwek sprzedawanej konsumentom końcowym, pod zwierzchnictwem administracji krajowych;

e) rozpowszechnianie informacji na temat działalności prowadzonej przez organizacje przedsiębiorców w celu poprawy jakości oliwy z oliwek.

2. Maksymalne finansowanie przez Wspólnotę programów prac, o których mowa w ust. 1, jest równe części kwot zatrzymanych przez państwa członkowskie. Finansowanie obejmuje koszty kwalifikowalne w maksymalnej wysokości:

a) 100 % z tytułu działalności w dziedzinach określonych w ust. 1 lit. a) i b);

b) 100 % z tytułu inwestycji w aktywa trwałe oraz 75 % z tytułu innej działalności w dziedzinie określonej w ust. 1 lit. c);

c) 75 % z tytułu programów roboczych przeprowadzonych w co najmniej trzech krajach trzecich lub nieprodukujących państwach członkowskich przez zatwierdzone organizacje przedsiębiorców z co najmniej dwóch państw członkowskich w dziedzinach określonych w ust. 1 lit. d) i e) oraz 50 % z tytułu innej działalności w tych dziedzinach.

Państwo członkowskie zapewnia finansowanie uzupełniające do wysokości 50 % kosztów nie pokrytych w drodze finansowania wspólnotowego.

Komisja określa procedury zatwierdzania programów przyjmowanych przez państwa członkowskie i rodzaje działalności kwalifikujące się w ramach tych programów.

3. Państwa członkowskie sprawdzają, czy spełnione są warunki przyznania finansowania wspólnotowego. W tym celu realizują audyt programów prac oraz plan kontroli obejmujący próbę określoną na podstawie analizy ryzyka oraz co najmniej 30 % organizacji producentów oraz wszelkich innych organizacji przedsiębiorców rocznie, otrzymujących finansowanie wspólnotowe na mocy niniejszego artykułu.

SEKCJA V WSPÓLNOTOWY FUNDUSZ TYTONIOWY

Artykuł 101 Fundusz Tytoniowy

1. Ustanawia się Wspólnotowy Fundusz Tytoniowy (dalej zwany „Funduszem”) w celu finansowania środków w następujących dziedzinach:

a) podniesienie społecznej świadomości szkodliwych skutków wszystkich form spożywania tytoniu, w szczególności poprzez informowanie i edukację, pomoc w zakresie gromadzenia danych mających na celu określenie wzorów konsumpcji tytoniu oraz przeprowadzenie badań epidemiologicznych dotyczących nikotynizmu we Wspólnocie oraz badań nad zapobieganiem temu zjawisku;

b) szczególne środki zmierzające do wsparcia producentów tytoniu w przejściu na inne uprawy lub podjęcie innego rodzaju działalności gospodarczej tworzącej nowe miejsca pracy, jak również przeprowadzenie badań dotyczących możliwości producentów tytoniu w tym zakresie.

2. Fundusz jest finansowany:

a) w odniesieniu do zbiorów z 2002 r. poprzez potrącenie 2 %, a w przypadku zbiorów z 2003 r., 2004 r. i 2005 r. 3 % premii przewidzianej w tytule I rozporządzenia (EWG) nr 2075/92 stosowanej do zbioru i włącznie ze zbiorem z 2005 r. w zakresie finansowania wszelkich rodzajów środków przewidzianych w ust. 1;

b) w odniesieniu do lat kalendarzowych 2006 i 2007, zgodnie z art. 110m rozporządzenia (WE) nr 1782/2003.

3. Komisja przyjmuje szczegółowe zasady stosowania przepisów niniejszego artykułu.

SEKCJA VI PRZEPISY SZCZEGÓLNE DLA SEKTORA PSZCZELARSKIEGO

Artykuł 102 Zakres

1. W celu poprawy ogólnych warunków produkcji i wprowadzania do obrotu produktów pszczelarskich państwa członkowskie mogą opracować trzyletni krajowy program zwany dalej „programem pszczelarskim”.

2. W drodze odstępstwa od art. 172, art. 87, 88 i 89 Traktatu nie stosuje się:

a) do wkładu finansowego państw członkowskich w środki objęte wsparciem wspólnotowym zgodnie z niniejszą sekcją;

b) do szczególnych rodzajów pomocy krajowej w zakresie ochrony pasiek o niekorzystnych warunkach strukturalnych lub naturalnych, lub w ramach programów rozwoju gospodarczego, z wyjątkiem pomocy na cele związane z produkcją lub handlem.

Państwa członkowskie zgłaszają Komisji pomoc, o której mowa w lit. b), wraz z przedstawieniem programu pszczelarskiego zgodnie z art. 106.

Artykuł 103 Środki kwalifikujące się do uzyskania pomocy

Środki, które mogą zostać włączone do programów pszczelarskich, są następujące:

a) pomoc techniczna skierowana do pszczelarzy i grup pszczelarzy;

b) zwalczanie warrozy;

c) racjonalizacja sezonowego przenoszenia uli;

d) środki wspierające laboratoria przeprowadzające analizy dotyczące fizyko-chemicznych właściwości miodu;

e) środki mające na celu wsparcie zasiedlania uli we Wspólnocie;

f) współpraca z wyspecjalizowanymi organami w zakresie wdrażania stosowanych programów naukowo-badawczych w dziedzinie pszczelarstwa i produktów pszczelarskich.

Z programu pszczelarskiego wyłącza się środki finansowane z EFRROW zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1698/2005[60].

Artykuł 104 Analiza struktur produkcji i wprowadzania do obrotu w sektorze pszczelarstwa

Aby kwalifikować się do częściowego finansowania przewidzianego w art. 105 ust. 1, państwa członkowskie przeprowadzają analizę struktur produkcji i wprowadzania do obrotu w sektorze pszczelarstwa na swoim terytorium.

Artykuł 105 Finansowanie

1. Wspólnota zapewnia częściowe finansowanie programów pszczelarskich w wysokości 50 % wydatków poniesionych przez państwa członkowskie.

2. Państwa członkowskie ponoszą wydatki związane ze środkami podjętymi w ramach programów pszczelarskich do 15 października każdego roku.

Artykuł 106 Konsultacje

Program pszczelarski jest sporządzany przy ścisłej współpracy z przedstawicielami organizacji i spółdzielni pszczelarskich. Program zostaje przedstawiony Komisji w celu zatwierdzenia.

SEKCJA VII POMOC W SEKTORZE JEDWABNIKÓW

Artykuł 107 Pomoc przyznawana hodowcom jedwabników

1. Przyznaje się pomoc w odniesieniu do jedwabników objętych kodem CN 0106 00 90 i w odniesieniu do jaj jedwabników objętych kodem CN 0511 99 80 hodowanych we Wspólnocie.

2. Pomoc przyznaje się hodowcom jedwabników w odniesieniu do każdego zebranego pojemnika jaj jedwabników, pod warunkiem że pojemniki te zawierają minimalną ilość jaj, którą należy określić, oraz że udało się wyhodować jedwabniki.

3. Pomoc w odniesieniu do zebranego pojemnika jaj jedwabników wynosi 133,26 EUR.

Artykuł 108 Przepisy wykonawcze

Komisja przyjmuje szczegółowe zasady stosowania niniejszej sekcji, które obejmują w szczególności minimalną ilość, o której mowa w art. 107 ust. 2.

TYTUŁ II PRZEPISY REGULUJĄCE WPROWADZANIE DO OBROTU I PRODUKCJĘ

Rozdział I Normy handlowe i warunki produkcji

SEKCJA I NORMY HANDLOWE

Artykuł 109 Normy handlowe

1. Komisja może wprowadzić przepisy dotyczące norm handlowych dla jednego z produktów lub większej ich liczby w ramach następujących sektorów:

a) oliwki;

b) banany;

c) rośliny żywe;

d) jaja;

e) drób.

2. Normy, o których mowa w ust. 1:

a) ustanawia się uwzględniając w szczególności specyfikę odnośnych produktów, konieczność zapewnienia warunków dla płynnego zbytu tych produktów na rynku oraz interesy konsumentów w zakresie dokładnych i jasnych informacji na temat produktów;

b) mogą odnosić się w szczególności do jakości, podziału na klasy, wagi, rozmiaru, pakowania, opakowywania, przechowywania, transportu, prezentacji i etykietowania.

3. O ile Komisja nie postanowi inaczej zgodnie z kryteriami określonymi w ust. 2 lit. a), produkty, dla których ustanowiono normy handlowe, można wprowadzać do obrotu we Wspólnocie wyłącznie zgodnie z takimi normami.

Nie naruszając żadnych szczegółowych przepisów, które Komisja może przyjąć zgodnie z art. 187, państwa członkowskie kontrolują, czy produkty te są zgodne z tymi normami, oraz we właściwych przypadkach stosują kary.

Artykuł 110 Normy handlowe dla mleka i przetworów mlecznych

1. Produkty żywnościowe można wprowadzać do obrotu jako mleko i przetwory mleczne tylko jeżeli są one zgodne z definicjami i oznaczeniami ustanowionymi w załączniku X.

2. Nie naruszając środków ochrony zdrowia publicznego, mleko objęte kodem CN 0401 przeznaczone do spożycia przez ludzi można wprowadzać do obrotu wyłącznie we Wspólnocie zgodnie z przepisami załącznika XI.

Artykuł 111 Normy handlowe dla tłuszczów

Nie naruszając art. 110 ust. 1 ani żadnych przepisów przyjętych w sektorze weterynarii i sektorze środków spożywczych w celu zagwarantowania, że produkty te spełniają normy higieny i zdrowia oraz ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, normy ustanowione w załączniku XII mają zastosowanie do następujących produktów o zawartości tłuszczu wynoszącej co najmniej 10 %, ale mniejszej niż 90 % wagowo, przeznaczonych do spożycia przez ludzi:

a) tłuszcze mleczne objęte kodem CN 0405 i ex 2106;

b) tłuszcze objęte kodem CN ex 1517;

c) tłuszcze złożone z produktów roślinnych i/lub zwierzęcych objęte kodem CN ex 1517 i ex 2106.

Zawartość tłuszczu po wyłączeniu soli wynosi przynajmniej dwie trzecie suchej masy.

Jednakże normy te obowiązują wyłącznie w stosunku do produktów, które pozostają w stanie stałym w temperaturze 20 °C i które nadają się do rozprowadzania.

Artykuł 112 Certyfikacja chmielu

1. Produkty sektora chmielu, pochodzące ze zbiorów lub przygotowane we Wspólnocie, podlegają procedurze certyfikacji.

2. Świadectwa można wydawać wyłącznie dla produktów spełniających minimalne wymagania jakościowe obowiązujące na danym etapie wprowadzania do obrotu. W przypadku mączki chmielowej, mączki chmielowej z wyższą zawartością lupuliny, wyciągu z szyszek chmielowych oraz mieszanych produktów chmielowych świadectwo może zostać wydane wyłącznie pod warunkiem, że zawartość kwasu alfa w tych produktach nie jest mniejsza od zawartości w chmielu, z którego zostały one wytworzone.

3. Świadectwo zawiera co najmniej następujące informacje:

a) miejsce produkcji chmielu;

b) rok zbioru;

c) odmiany.

4. Produkty sektora chmielu można wprowadzać do obrotu bądź wywozić wyłącznie jeżeli wydano świadectwo, o którym mowa w ust. 1, 2 i 3.

W przypadku przywożonych produktów sektora chmielu, zaświadczenie, o którym mowa w art. 152 ust. 2, uważa się za równoważne świadectwu.

5. Komisja może przyjąć środki stanowiące odstępstwo od ust. 4:

a) w celu spełnienia wymogów handlowych pewnych krajów trzecich; lub

b) w odniesieniu do produktów przeznaczonych do zastosowań specjalnych.

Środki, o których mowa w akapicie pierwszym:

a) nie mogą utrudniać normalnego wprowadzania do obrotu produktów, dla których wydano świadectwo;

b) muszą obejmować gwarancje mające na celu uniknięcia wszelkich pomyłek ze wspomnianymi produktami.

Artykuł 113 Normy handlowe dla oliw z oliwek i oliw z wytłoczyn oliwek

1. Stosowanie opisów i definicji oliw z oliwek oraz oliw z wytłoczyn oliwek określonych w załączniku XIII jest obowiązkowe w odniesieniu do wprowadzenia do obrotu danych produktów we Wspólnocie oraz, o ile to zgodne z obowiązkowymi międzynarodowymi przepisami, handlu z krajami trzecimi.

2. Wyłącznie oliwy określone w pkt 1 lit. a) i b), pkt 3 i pkt 6 załącznika XIII mogą zostać wprowadzone do obrotu w sprzedaży detalicznej.

SEKCJA II WARUNKI PRODUKCJI

Artykuł 114 Stosowanie kazeiny i kazeinianów w wyrobie sera

Stosowanie kazeiny i kazeinianów określonych w pkt 2 części V załącznika III w wyrobie sera jest przedmiotem uprzedniego zezwolenia, które jest udzielane jedynie wtedy, gdy takie stosowanie jest warunkiem koniecznym do wytwarzania tych produktów.

Artykuł 115 Metoda produkcji alkoholu etylowego

Komisja może określić metodę produkcji oraz cechy alkoholu etylowego uzyskanego z określonego produktu rolnego wymienionego w załączniku I do Traktatu.

SEKCJA III PRZEPISY PROCEDURALNE

Artykuł 116 Przyjmowanie norm, przepisów wykonawczych i odstępstw

Komisja ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego rozdziału, które mogą w szczególności obejmować:

a) przepisy dotyczące norm handlowych, o których mowa w art. 109, w tym przepisy dotyczące odstępstw od norm, przedstawiania szczegółowych informacji wymaganych przez normy oraz stosowania norm do produktów przywożonych do Wspólnoty oraz produktów wywożonych ze Wspólnoty;

b) przepisy dotyczące tego, czy produkty, dla których ustanowiono normy, można wprowadzać do obrotu we Wspólnocie wyłącznie zgodnie z tymi normami;

c) w przypadku definicji i oznaczeń, które można stosować przy wprowadzaniu do obrotu mleka i przetworów mlecznych zgodnie z art. 110 ust. 1:

i) sporządzanie i, w razie konieczności, uzupełnienie listy produktów wymienionych w pkt III ust. 1 akapit drugi załącznika X, na podstawie wykazów przesłanych jej przez państwa członkowskie;

ii) rozszerzanie, w razie konieczności, wykazu oznaczeń podanego w pkt II ust. 2 akapit drugi lit. a) załącznika X;

d) w przypadku norm dla tłuszczów do rozprowadzania, o których mowa w art. 111:

i) wykaz produktów określonych w pkt I ust. 2 akapit trzeci lit. a) załącznika XII, na podstawie wykazów przesłanych Komisji przez państwa członkowskie;

ii) metody analizy potrzebnej do skontrolowania składu i charakterystycznych cech produkcyjnych produktów, o których mowa w art. 111;

iii) szczegółowe zasady pobierania próbek;

iv) szczegółowe zasady uzyskiwania informacji statystycznych na rynkach produktów, o których mowa w art. 111;

e) minimalne wymagania jakościowe dla produktów sektora chmielu, o których mowa w art. 112;

f) stosowane metody analizy, w odpowiednich przypadkach:

g) w odniesieniu do stosowania kazeiny i kazeinianów, o którym mowa w art. 114:

i) warunki udzielania przez państwa członkowskie zezwoleń oraz maksymalne zawartości procentowe, na podstawie obiektywnych kryteriów ustanowionych z uwzględnieniem wymogów technologicznych;

ii) zobowiązania przedsiębiorstw posiadających zezwolenie zgodnie z pkt i).

Rozdział II Organizacje producentów, organizacje międzybranżowe, organizacje przedsiębiorców

SEKCJA I ZASADY OGÓLNE

Artykuł 117 Organizacje producentów

Państwa członkowskie uznają organizacje producentów, które:

a) skupiają producentów jednego z następujących sektorów:

i) sektor chmielu;

ii) sektor oliwek;

iii) sektor jedwabników;

b) powstały z inicjatywy producentów;

c) dążą do określonego celu, w szczególności do:

i) koncentracji podaży i do wprowadzania do obrotu produktów ich członków;

ii) wspólnego dostosowania produkcji do wymagań rynku i ulepszenia produktu;

iii) wspierania racjonalizacji i mechanizacji produkcji.

Artykuł 118 Organizacje międzybranżowe

Państwa członkowskie uznają organizacje międzybranżowe, które:

a) skupiają przedstawicieli działalności gospodarczej związanej z produkcją, przetwórstwem produktów następujących sektorów lub związanej z handlem nimi:

i) sektor oliwek;

ii) sektor tytoniu;

b) powstały z inicjatywy wszystkich lub niektórych organizacji lub związków, które je tworzą;

c) dążą do określonego celu, w szczególności do:

i) koncentracji i koordynacji podaży i wprowadzania do obrotu produktów ich członków;

ii) wspólnego dostosowania produkcji i przetwórstwa do wymagań rynku oraz ulepszenia produkt;

iii) wspierania racjonalizacji i ulepszania produkcji oraz przetwórstwa;

iv) prowadzenia badań nad zrównoważonymi metodami produkcji i rozwojem sytuacji rynkowej.

Jeżeli jednak organizacje międzybranżowe prowadzą działalność na terytoriach kilku państw członkowskich, są one uznawane przez Komisję.

Artykuł 119 Organizacje przedsiębiorców

Do celów niniejszego rozporządzenia organizacje przedsiębiorców składają się z uznanych organizacji przedsiębiorców lub ich stowarzyszeń, w tym organizacji producentów i organizacji międzybranżowych, produkujących i przetwarzających oliwki.

SEKCJA II PRZEPISY DOTYCZĄCE ORGANIZACJI MIĘDZYBRANŻOWYCH W SEKTORZE TYTONIU

Artykuł 120 Płatność składek przez podmioty niebędące członkami

1. Jeżeli uznana organizacja międzybranżowa w sektorze tytoniu prowadzi co najmniej jedno z działań określonych w ust. 2 leżących w ogólnogospodarczym interesie osób, których działania dotyczą co najmniej jednego z odnośnych produktów, państwo członkowskie, które uznało organizację, lub Komisja, w przypadku gdy to ona uznała organizację, może podjąć decyzję, że osoby fizyczne lub grupy, które nie są członkami organizacji, lecz odnoszą korzyści z tych działań, wpłacają na rzecz organizacji całość lub część składek płaconych przez jej członków w zakresie, w którym składki te mają pokrywać koszty, inne niż wszelkie rodzaje kosztów administracyjnych, poniesione bezpośrednio w związku z prowadzeniem tych działań.

2. Działania, o których mowa w ust. 1, odnoszą się do jednego z następujących celów:

a) badania w celu dodania wartości do produktów, w szczególności poprzez nowe zastosowania, które nie stanowią zagrożenia dla zdrowia publicznego;

b) badania nad ulepszeniem jakości liści tytoniu lub tytoniu w belach;

c) badania nad metodami uprawy pozwalającymi na zmniejszenie stosowania środków ochrony roślin i zagwarantowanie zachowania stanu gleby oraz środowiska.

3. Dane państwa członkowskie powiadamiają Komisję o decyzjach, które zamierzają podjąć na mocy ust. 1. Decyzje takie nie mogą być stosowane przed upływem trzech miesięcy od dnia powiadomienia Komisji. Komisja może w tym okresie wezwać do odrzucenia całości lub części projektu decyzji, jeżeli przedstawiony interes ogólnogospodarczy nie wydaje się odpowiednio uzasadniony.

4. W przypadku gdy działania organizacji międzybranżowej uznanej przez Komisję zgodnie z niniejszym rozdziałem są zgodne z interesem ogólnogospodarczym, Komisja przekazuje projekt decyzji zainteresowanym państwom członkowskim, które mają wówczas dwa miesiące na zgłoszenie swoich uwag.

SEKCJA III PRZEPISY PROCEDURALNE

Artykuł 121 Przepisy wykonawcze

Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego rozdziału, w szczególności warunki i procedury zatwierdzania organizacji producentów, międzybranżowych i przedsiębiorców w poszczególnych sektorach, w tym:

a) szczegółowe cele realizowane przez takie organizacje;

b) zasady zrzeszania się takich organizacji;

c) działania takich organizacji;

d) odstępstwa od wymogów ustanowionych w art. 117, 118 i 119;

e) procedurę uznawania takich organizacji;

f) w zależności od przypadku, wszelkie skutki spowodowane uznaniem za organizację międzybranżową.

CZĘŚĆ III HANDEL Z KRAJAMI TRZECIMI

Rozdział I Przepisy ogólne

Artykuł 122 Zasady ogólne

Jeśli niniejsze rozporządzenie lub przepisy przyjęte na mocy niniejszego rozporządzenia nie stanowią inaczej, w handlu z krajami trzecimi zakazuje się:

a) pobierania jakiejkolwiek opłaty o skutku równoważnym do należności celnych;

b) stosowania jakichkolwiek ograniczeń ilościowych lub środków o skutku równoważnym.

Artykuł 123 Nomenklatura scalona

Do klasyfikacji taryfowej produktów objętych niniejszym rozporządzeniem mają zastosowanie ogólne zasady interpretowania nomenklatury scalonej oraz specjalne zasady dotyczące jej stosowania. Nomenklatura taryfy wynikająca ze stosowania niniejszego rozporządzenia, w tym w zależności od przypadku, definicje w załączniku III, zawarta jest we Wspólnej Taryfie Celnej.

Rozdział II Przywóz

SEKCJA I POZWOLENIA NA PRZYWÓZ

Artykuł 124 Fakultatywne systemy pozwoleń na przywóz

1. Nie naruszając przypadków, w których pozwolenia na przywóz są wymagane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, Komisja może nałożyć obowiązek przedstawienia pozwolenia na przywóz do Wspólnoty jednego z produktów lub większej ich liczby w ramach następujących sektorów:

a) zbóż;

b) ryżu,

c) cukru,

d) nasion,

e) oliwek, w przypadku produktów objętych kodem CN 1509, 1510 00, 0709 90 39, 0711 20 90, 2306 90 19, 1522 00 31 oraz 1522 00 39,

f) lnu i konopi, w odniesieniu do konopi,

g) bananów,

h) roślin żywych,

i) wołowiny i cielęciny,

j) mleka i produktów mlecznych,

k) wieprzowiny,

l) baraniny i koziny,

m) jaj,

n) drobiu,

o) alkoholu etylowego.

2. Stosując ust. 1 Komisja uwzględnia konieczność stosowania pozwoleń na przywóz w celu zarządzania odnośnymi rynkami, a w szczególności w celu monitorowania przywozu odnośnych produktów.

Artykuł 125 Wydawanie pozwoleń

Państwa członkowskie wydają pozwolenia na przywóz wnioskodawcom, niezależnie od ich siedziby we Wspólnocie, o ile rozporządzenie Rady lub inny akt Rady nie stanowi inaczej, oraz nie naruszając środków podjętych w celu zastosowania niniejszego rozdziału.

Artykuł 126 Ważność pozwoleń

Pozwolenia na przywóz obowiązują na terenie całej Wspólnoty.

Artykuł 127 Zabezpieczeni e

1. O ile Komisja nie postanowi inaczej, pozwolenia wydawane są pod warunkiem złożenia zabezpieczenia gwarantującego, że produkty zostaną przywiezione w okresie ważności pozwolenia.

2. Z wyjątkiem przypadków wystąpienia siły wyższej, zabezpieczenie ulega przepadkowi w całości lub w części, jeżeli przywóz nie został zrealizowany, lub jeżeli został zrealizowany jedynie częściowo, w okresie ważności pozwolenia.

Artykuł 128 Przepisy wykonawcze

Komisja przyjmuje szczegółowe zasady stosowania niniejszej sekcji, w tym dotyczące okresów ważności pozwoleń.

SEKCJA II NALEŻNOŚCI CELNE PRZYWOZOWE I OPŁATY PRZYWOZOWE

Artykuł 129 Należności celne przywozowe

O ile niniejsza sekcja nie stanowi inaczej, w odniesieniu do produktów określonych w art. 1 mają zastosowanie przywozowe stawki taryfowe Wspólnej Taryfy Celnej.

Artykuł 130 Obliczanie należności celnych przywozowych za zboża

1. Nie naruszając art. 129, należność celna przywozowa za produkty objęte kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002, 1005 10 90 oraz 1007 00 90 inne niż mieszańce siewne, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty podczas przywozu, powiększonej o 55 %, minus cena importowa cif stosowana wobec danej dostawy. Jednakże ta należność nie może przekroczyć standardowej stawki celnej we Wspólnej Taryfie Celnej.

2. Do celów obliczenia należności celnej przywozowej, o której mowa w ust. 1, reprezentatywne ceny importowe cif ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie.

Artykuł 131 Obliczanie należności celnych przywozowych za ryż łuskany

1. Nie naruszając art. 129, Komisja ustala należność celną przywozową za ryż łuskany objęty kodem CN 1006 20 w terminie dziesięciu dni od zakończenia odpowiedniego okresu rozliczeniowego zgodnie z pkt 1 załącznika XIV.

Komisja ustala nową należność mającą zastosowanie, jeżeli obliczenia dokonane na mocy tego załącznika wskazują na konieczność jej zmiany. Do czasu ustalenia nowej stawki mającej zastosowanie, stosuje się należność ustaloną wcześniej.

2. W celu obliczenia przywozu określonego w pkt 1 załącznika XIV uwzględnia się ilości, na które wydano pozwolenia na przywóz w odniesieniu do ryżu łuskanego objętego kodem CN 1006 20 w odpowiednim okresie rozliczeniowym, z wyjątkiem pozwoleń na przywóz ryżu basmati, o którym mowa w art. 132.

3. Roczna ilość referencyjna wynosi 449 678 ton.

Częściowa ilość referencyjna dla każdego roku gospodarczego odpowiada połowie rocznej ilości referencyjnej.

Artykuł 132 Obliczanie należności celnych przywozowych za ryż łuskany basmati

Nie naruszając art. 129 odmiany ryżu łuskanego basmati objęte kodami CN 1006 20 17 oraz 1006 20 98 wymienione w załączniku XV kwalifikują się do zerowej stawki należności przywozowej na warunkach określonych przez Komisję.

Artykuł 133 Obliczanie należności celnych przywozowych za ryż bielony

1. W drodze odstępstwa od art. 129 Komisja ustala należność przywozową za ryż półbielony lub bielony objęty kodem CN 1006 30 w terminie dziesięciu dni od zakończenia odpowiedniego okresu rozliczeniowego zgodnie z pkt 2 załącznika XIV.

Komisja ustala nową należność mającą zastosowanie, jeżeli obliczenia dokonane na mocy tego załącznika wskazują na konieczność jej zmiany. Do czasu ustalenia nowej stawki mającej zastosowanie, stosuje się należność ustaloną wcześniej.

2. W celu obliczenia przywozu określonego w pkt 2 załącznika XIV uwzględnia się ilości, na które wydano pozwolenia na przywóz w odniesieniu do ryżu półbielonego lub bielonego objętego kodem CN 1006 30 w odpowiednim okresie rozliczeniowym.

Artykuł 134 Obliczanie należności celnych przywozowych za ryż łamany

W drodze odstępstwa od art. 129, należność celna przywozowa za ryż łamany objęty kodem CN 1006 40 00 wynosi 65 EUR za tonę.

Artykuł 135 Dodatkowe należności celne przywozowe

1. Do przywozu jednego z produktów sektora zbóż, ryżu, wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny, baraniny i koziny, jaj, drobiu i bananów lub większej ich liczby stosuje się dodatkową należność celną przywozową o stawce należności określonej w art. 129 – 134 w celu zapobieżenia lub przeciwdziałania niekorzystnemu wpływowi na rynek wspólnotowy, który może być spowodowany tym przywozem, jeżeli:

a) przywóz realizowany jest po cenie niższej od poziomu zgłoszonego Światowej Organizacji Handlu przez Wspólnotę („cena progowa”); lub

b) wielkość przywozu w dowolnym roku przekracza pewien poziom („wielkość progowa”).

Wielkość progowa jest oparta na równych szansach dostępu do rynku, zdefiniowanych, w odpowiednich przypadkach, jako procentowy udział w spożyciu danego kraju w trzech poprzednich latach.

2. Nie nakłada się dodatkowych należności celnych przywozowych, jeżeli przywóz prawdopodobnie nie zakłóci funkcjonowania rynku wspólnotowego lub jeżeli skutki takiego nałożenia byłyby nieproporcjonalne do zakładanego celu.

3. Dla celów ust. 1 lit. a) ceny przywozowe określa się na podstawie cen przywozowych cif danej dostawy.

Ceny przywozowe CIF są porównywane z cenami reprezentatywnymi dla danego produktu na rynku światowym lub na wspólnotowym rynku przywozowym tego produktu.

Artykuł 136 Zawieszenie należności celnych przywozowych w sektorze cukru

Komisja może zawiesić należności celne przywozowe w całości lub części w przypadku pewnych ilość następujących produktów w celu zagwarantowania podaży niezbędnej do wyrobu produktów określonych w art. 59 ust. 2:

a) cukru objętego kodem CN 1701;

b) izoglukozy objętej kodem CN 17023010, 17024010, 17026010 oraz 17029030.

Artykuł 137 Przepisy wykonawcze

Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszej sekcji, a w szczególności:

a) w odniesieniu do art. 130:

i) minimalne wymogi dla pszenicy zwyczajnej wysokiej jakości;

ii) notowania cenowe, jakie należy brać pod uwagę;

iii) możliwość, w odpowiednich przypadkach, zapoznania się przez podmioty gospodarcze przed nadejściem przedmiotowej dostawy z wysokością należności mających zastosowanie.

b) w odniesieniu do art. 135, produkty, do których mają zastosowanie dodatkowe należności celne przywozowe oraz inne kryteria konieczne do zapewnienia stosowania ust. 1 tego artykułu.

SEKCJA III ADMINISTROWANIE KONTYNGENTEM PRZYWOZOWYM

Artykuł 138 Kontyngenty taryfowe

1. Kontyngenty taryfowe na przywóz produktów wymienionych w załączniku I, wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu lub z innego aktu prawnego przyjętego przez Radę, są otwierane i administrowane przez Komisję zgodnie ze szczegółowymi przepisami przyjętymi przez Komisję.

2. Administrowanie kontyngentami taryfowymi odbywa się w sposób pozwalający uniknąć dyskryminowania któregokolwiek z zainteresowanych podmiotów gospodarczych, przy użyciu jednej z poniższych metod, ich połączenia lub innej stosownej metody:

a) metoda oparta na kolejności składania wniosków (według zasady „kto pierwszy, ten lepszy”);

b) metoda proporcjonalnego podziału zgodnie z ilościami, w odniesieniu do których złożono wnioski (za pomocą „metody równoczesnego badania”);

c) metoda oparta na uwzględnianiu tradycyjnego modelu handlu (metoda „przywozów tradycyjnych lub nowych”)

3. Przyjęta metoda administrowania, w stosownych przypadkach, należycie uwzględnia wymogi w zakresie zaopatrzenia rynku Wspólnoty oraz konieczność utrzymania równowagi rynku.

Artykuł 139 Otwieranie kontyngentów taryfowych

Komisja określa roczne kontyngenty taryfowe, w razie konieczności stosownie rozłożone w ciągu roku, oraz stosowaną metodę administracyjną.

Artykuł 140 Przepisy szczegółowe

1. W przypadku kontyngentów przywozowych w wysokości 54 703 ton mrożonej wołowiny i cielęciny objętych kodami CN 0202 20 30, 0202 30 oraz 0206 29 91 i przeznaczonych do przetworzenia, Rada, zgodnie z procedurą określoną w art. 37 ust. 2, może postanowić, by całość lub część kontyngentu stanowiły równorzędne ilości mięsa wysokiej jakości, przy zastosowaniu przelicznika wynoszącego 4,375.

2. W przypadku kontyngentu przywozowego do Hiszpanii na 2 000 000 ton kukurydzy i 300 000 ton sorgo oraz kontyngentu przywozowego do Portugalii na 500 000 ton kukurydzy, szczegółowe przepisy określone w art. 142 obejmują również przepisy niezbędne do realizacji kontyngentów przywozowych i, w odpowiednich przypadkach, do przechowywania przywożonych ilości w magazynach publicznych przez agencje płatnicze zainteresowanych państw członkowskich oraz ich zbywania na rynkach tych państw członkowskich.

Artykuł 141 Stawki celne w odniesieniu do bananów

Niniejszy rozdział stosuje się nie naruszając rozporządzenia Rady (EWG) nr 1964/2005[61].

Artykuł 142 Przepisy wykonawcze

Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące wprowadzania niniejszej sekcji w życie, a w szczególności dotyczące:

a) gwarancji obejmujących rodzaj, miejsce wytworzenia i miejsce pochodzenia produktu,

b) uznawania dokumentu stosowanego przy sprawdzaniu gwarancji określonych w lit. a);

c) warunków wydawania pozwoleń na przywóz oraz terminu ich ważności.

SEKCJA IV PRZEPISY SZCZEGÓLNE DLA PEWNYCH PRODUKTÓW

PODSEKCJA I PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZąCE PRZYWOZU W SEKTORZE ZBÓż I RYżU

Artykuł 143 Przywóz mieszanek różnych zbóż

Należność celna przywozowa stosowana do mieszanek złożonych ze zbóż objętych lit. a) i b) części I załącznika I ustala się jak następuje:

a) w przypadku gdy mieszanka składa się z dwóch takich zbóż, obowiązuje należność celna przywozowa mająca zastosowanie:

i) do głównego pod względem wagowym zboża składowego, jeśli to zboże stanowi co najmniej 90 % masy mieszanki,

ii) do zboża składowego podlegającego wyższej należności celnej przywozowej, jeśli żadne z dwóch zbóż składowych nie stanowi co najmniej 90 % masy mieszanki;

b) w przypadku gdy mieszanka składa się z więcej niż dwóch takich zbóż oraz jeśli spośród kilku tych zbóż każde stanowi więcej niż 10 % masy mieszanki, do mieszanki ma zastosowanie najwyższa należność celna przywozowa stosowana dla takich zbóż, nawet jeśli kwota należności celnej przywozowej jest taka sama dla dwóch lub więcej zbóż.

W przypadku gdy tylko jedno zboże stanowi ponad 10 % masy mieszanki, ma zastosowanie należność celna przywozowa stosowana dla tego zboża.

c) we wszystkich przypadkach nieobjętych lit. a) i b) ma zastosowanie najwyższa należność celna przywozowa stosowana dla zbóż wchodzących w skład odnośnej mieszanki, nawet jeśli kwota należności celnej przywozowej jest taka sama dla dwóch lub więcej zbóż.

Artykuł 144 Przywóz mieszanek zbóż i ryżu

Do mieszanek złożonych z jednej strony z co najmniej jednego ze zbóż objętych lit. a) i b) części I załącznika I oraz z drugiej strony z co najmniej jednego z produktów objętych lit. a) i b) części II załącznika I ma zastosowanie należność celna przywozowa stosowana do tego zboża lub produktu wchodzącego w skład mieszanki, który polega najwyższej stawce należności przywozowej.

Artykuł 145 Przywóz mieszanek ryżu

Należność celna przywozowa stosowana do mieszanek złożonych z ryżu podlegającego klasyfikacji w ramach kilku różnych grup lub etapów przetwórczych lub z ryżu podlegającego klasyfikacji w ramach co najmniej jednej z grup lub etapów przetwórczych, z jednej strony, oraz z ryżu łamanego, z drugiej strony, to należność stosowana:

a) do głównego pod względem wagowym składnika, jeśli składnik ten stanowi co najmniej 90 % masy mieszanki,

b) do składnika podlegającego najwyższej należności celnej przywozowej, jeśli żaden ze składników nie stanowi co najmniej 90 % masy mieszanki.

Artykuł 146 Zakres stosowania klasyfikacji taryfowej

Jeżeli nie można zastosować metody obliczania należności celnej przywozowej określonej w art. 143 – 145, należność stosowaną do mieszanek, o których mowa w tych artykułach, ustala się na podstawie klasyfikacji taryfowej mieszanek.

PODSEKCJA II PREFERENCYJNE USTALENIA DOTYCZąCE PRZYWOZU CUKRU

Artykuł 147 Tradycyjne zapotrzebowanie na cukier do rafinacji

1. Nie naruszając art. 49 ust. 1, tradycyjne zapotrzebowanie na cukier do rafinacji ustala się dla Wspólnoty na 1 961 351 ton na rok gospodarczy, wyrażone w cukrze białym.

W roku gospodarczym 2008/2009 tradycyjne zapotrzebowanie rozdziela w następujący sposób:

- 296 627 ton dla Francji,

- 100 000 ton dla Włoch;

- 356 633 ton dla Portugalii, z czego 65 000 ton jest zarezerwowane dla jedynego zakładu przetwórstwa buraków cukrowych czynnego w Portugalii w 2005 r., uznanego za rafinerię przemysłową;

- 19 585 ton dla Słowenii,

- 59 925 ton dla Finlandii,

- 1 128 581 ton dla Zjednoczonego Królestwa.

2. Pozwolenia na przywóz cukru przeznaczonego do rafinacji są wydawane jedynie rafineriom przemysłowym, pod warunkiem że ilości, których dotyczy pozwolenie, nie przekraczają ilości, które można przywieźć w ramach tradycyjnego zapotrzebowania, o którym mowa w ust. 1. Pozwolenia można przenosić tylko między rafineriami przemysłowymi a ich ważność wygasa z końcem roku gospodarczego, którego dotyczą.

Niniejszy ustęp stosuje się do roku gospodarczego 2008/2009 oraz do pierwszych trzech miesięcy każdego kolejnego roku gospodarczego.

3. Stosowanie należności celnych przywozowych nakładanych na cukier trzcinowy przeznaczony do rafinacji objęty kodem CN 1701 11 10 i pochodzący z państw określonych w załączniku XVI zawiesza się w odniesieniu do ilości uzupełniającej, koniecznej dla zapewnienia odpowiednich dostaw do rafinerii przemysłowych w roku gospodarczym 2008/2009.

Komisja ustala ilość uzupełniającą na podstawie różnicy między tradycyjnym zapotrzebowaniem określonym w ust. 1 a przewidywaną podażą cukru przeznaczonego do rafinacji w odnośnym roku gospodarczym. Komisja może zweryfikować tę różnicę w trakcie roku gospodarczego i obliczyć ją na podstawie historycznych zryczałtowanych danych szacunkowych dotyczących cukru surowego przeznaczonego do spożycia.

Artykuł 148 Cena gwarantowana

1. Ceny gwarantowane ustalone dla cukru pochodzącego z AKP/Indii stosuje się do przywozu cukru surowego i białego jakości standardowej z:

a) najmniej rozwiniętych państw na mocy porozumień, o których mowa w art. 12 i 13 rozporządzenia Rady (WE) nr 980/2005[62];

b) państw wymienionych w załączniku XVI dla ilości uzupełniającej, o której mowa w art. 147 ust. 4.

2. Wnioskom o pozwolenia na przywóz cukru po cenie gwarantowanej towarzyszy pozwolenie na wywóz, wydane przez władze kraju wywozu, poświadczające, że cukier spełnia zasady określone w odpowiednich porozumieniach.

Artykuł 149 Zobowiązania wynikające z protokołu w sprawie cukru

Komisja może przyjąć środki zapewniające przywóz cukru pochodzącego z AKP/Indii do Wspólnoty na warunkach określonych w protokole 3 do załącznika V do Umowy o partnerstwie między AKP a WE oraz w Porozumieniu w sprawie cukru trzcinowego między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii. Te środki mogą, w razie konieczności, stanowić odstępstwo od przepisów art. 147 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 150 Przepisy wykonawcze

Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszej podsekcji, w szczególności w celu przestrzegania umów międzynarodowych. Przepisy mogą obejmować zmiany w załączniku XVI.

PODSEKCJA III PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZąCE PRZYWOZU KONOPI

Artykuł 151 Przywóz konopi

1. Następujące produkty można przywozić do Wspólnoty wyłącznie po spełnieniu następujących warunków:

a) surowe konopie naturalne objęte kodem CN 5302 10 00 spełniają warunki określone w art. 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

b) nasiona odmian konopi objęte kodem CN 1207 99 15 przeznaczone na siew muszą być zaopatrzone w dowód, że poziom tetrahydrokanabinolu nie przekracza poziomu ustalonego zgodnie z art. 52 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003;

c) nasiona konopi inne niż siewne, objęte kodem CN 1207 99 91, mogą być przywożone wyłącznie przez importerów upoważnionych przez państwo członkowskie, aby zagwarantować, że nasiona nie są przeznaczone na siew.

2. Nie naruszając żadnych szczegółowych przepisów, które Komisja może przyjąć zgodnie z art. 187, przywóz do Wspólnoty produktów określonych w ust. 1 lit. a) i b) podlega kontrolom w celu stwierdzenia, że warunki określone w ust. 1 niniejszego artykułu zostały spełnione.

3. Niniejszy artykuł stosuje się nie naruszając bardziej restrykcyjnych przepisów przyjętych przez państwa członkowskie zgodnie z Traktatem i zobowiązaniami wynikającymi z porozumienia Światowej Organizacji Handlu w zakresie rolnictwa (zwanego dalej „porozumieniem w sprawie rolnictwa”).

PODSEKCJA IV PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZąCE PRZYWOZU CHMIELU

Artykuł 152 Przywóz chmielu

1. Produkty sektora chmielu można przywozić z krajów trzecich tylko wtedy, gdy ich normy jakościowe są przynajmniej równoważne normom przyjętym w odniesieniu do takich samych produktów zebranych we Wspólnocie lub uzyskanych z takich produktów.

2. Produkty uważa się za spełniające normy jakości, o których mowa w ust. 1, jeżeli towarzyszy im zaświadczenie wystawione przez organy kraju pochodzenia i uznane za równoważne świadectwu określonemu w art. 112.

W przypadku mączki chmielowej, mączki chmielowej z wyższą zawartością lupuliny, wyciągu z szyszek chmielowych oraz mieszanych produktów chmielowych zaświadczenie może zostać uznane za równoważne świadectwu wyłącznie pod warunkiem, że zawartość kwasu alfa w tych produktach nie jest mniejsza od zawartości chmielu, z którego zostały one wytworzone.

Równoważność zaświadczeń jest weryfikowana zgodnie ze szczegółowymi przepisami przyjętymi przez Komisję.

SEKCJA V ŚRODKI OCHRONNE ORAZ USZLACHETNIANIE CZYNNE

Artykuł 153 Środki ochronne

1. Komisja podejmuje środki ochronne zapobiegające przywozowi do Wspólnoty, z zastrzeżeniem ust. 3 niniejszego artykułu, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 519/94[63] oraz (WE) nr 3285/94[64]. Jednakże nie stosuje się art. 3 i 18 rozporządzenia (WE) nr 519/94 ani art. 3 i 21 rozporządzenia (WE) nr 3285/94.

2. O ile nie postanowiono inaczej na mocy innego aktu Rady, środki ochronne zapobiegające przywozowi do Wspólnoty ustanowione w umowach międzynarodowych zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu, są podejmowane przez Komisję zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.

3. Komisja może podjąć środki, o których mowa w ust. 1 i 2, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy. Jeśli Komisja otrzymuje wniosek od państwa członkowskiego, podejmuje decyzję w tej sprawie w ciągu trzech dni roboczych od otrzymania wniosku.

Środki zostają zgłoszone państwom członkowskim i podlegają natychmiastowemu zastosowaniu.

Środki, które Komisja postanowiła przyjąć zgodnie z ust. 1 i 2, mogą zostać przedłożone Radzie przez dowolne państwo członkowskie w terminie trzech dni roboczych od dnia, w którym im je zgłoszono. Rada zbiera się bezzwłocznie. Stanowiąc większością kwalifikowaną, może ona zmienić lub uchylić dane środki w terminie miesiąca od dnia, w którym wpłynął do niej wniosek o ich rozpatrzenie.

4. Jeżeli Komisja uzna, że dowolny środek ochronny podjęty zgodnie z ust. 1 lub 2 należy uchylić bądź zmienić, podejmuje następujące działania:

a) w przypadku gdy środek został ustanowiony przez Radę, Komisja występuje z wnioskiem do Rady o jego uchylenie lub zmianę. Rada stanowi kwalifikowaną większością głosów;

b) we wszystkich innych przypadkach wspólnotowe środki ochronne uchyla lub zmienia Komisja.

Artykuł 154 Zawieszenie zasad uszlachetniania czynnego

W zakresie niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania wspólnej organizacji rynków rolnych, a zwłaszcza gdy rynek wspólnotowy jest zakłócony lub może zostać zakłócony zasadami uszlachetniania czynnego, Komisja może zabronić całkowicie lub częściowo stosowania takich zasad dotyczących produktów sektora zbóż, ryżu, cukru, oliwek, wołowiny i cielęciny, mleka i przetworów mlecznych, wieprzowiny, baraniny i koziny, jaj, drobiu i alkoholu etylowego.

ROZDZIAł III WYWÓZ

SEKCJA I POZWOLENIA NA WYWÓZ

Artykuł 155 Fakultatywne systemy pozwoleń na wywóz

1. Nie naruszając przypadków, w których pozwolenia na wywóz są wymagane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, Komisja może nałożyć obowiązek przedstawienia pozwolenia na wywóz ze Wspólnoty jednego z produktów lub większej ich liczby w ramach następujących sektorów:

a) zbóż,

b) ryżu,

c) cukru,

d) oliwek, w odniesieniu do oliwy z oliwek określonej w lit. a) części VII załącznika I,

e) wołowiny i cielęciny,

f) mleka i przetworów mlecznych,

g) wieprzowiny,

h) baraniny i koziny,

i) jaj,

j) drobiu,

k) alkoholu etylowego.

Stosując ust. 1 Komisja uwzględnia konieczność stosowania pozwoleń na przywóz w celu zarządzania odnośnymi rynkami, a w szczególności w celu monitorowania wywozu odnośnych produktów.

2. Artykuły 125 – 127 stosuje się z uwzględnieniem niezbędnych zmian.

3. Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania ust. 1 i 2, w tym dotyczące okresów ważności pozwoleń.

SEKCJA II REFUNDACJE WYWOZOWE

Artykuł 156 Zakres refundacji wywozowych

1. W zakresie niezbędnym do umożliwienia wywozu w oparciu o ceny osiągane przez dane produkty na rynkach światowych i w ramach limitów wynikających z umów zawartych zgodnie z postanowieniami art. 300 Traktatu, różnica między tymi cenami i cenami we Wspólnocie może zostać pokryta refundacjami wywozowymi na:

a) produkty następujących sektorów wywożone bez dalszego przetworzenia:

i) zbóż,

ii) ryżu,

iii) cukru, w odniesieniu do produktów wymienionych w lit. b), c), d) i g) części III załącznika I,

iv) wołowiny i cielęciny,

v) mleka i przetworów mlecznych,

vi) wieprzowiny,

vii) jaj,

viii) drobiu;

b) produkty wymienione w lit. a) wywożone w postaci towarów wymienionych w załączniku XVII.

W przypadku mleka i przetworów mlecznych wywożonych w formie produktów wymienionych w części IV załącznika XVII, refundacje wywozowe mogą zostać przyznane na produkty wymienione w lit. a) – e) oraz g) części XVI załącznika I.

2. Refundacje wywozowe dotyczące produktów wywożonych w postaci towarów przetworzonych wymienionych w załączniku XVII nie mogą być wyższe niż refundacje stosowane do tych samych produktów wywożonych bez dalszego przetworzenia.

Artykuł 157 Rozdział refundacji wywozowych

Rozdziału ilości, które mogą zostać wywiezione przy zastosowaniu refundacji wywozowej, dokonuje się metodą, która:

a) najlepiej odpowiada charakterowi danego produktu i sytuacji rynkowej oraz pozwala na możliwie najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych zasobów, mając na względzie wydajność i strukturę wywozu wspólnotowego, nie doprowadzając jednak do dyskryminacji między zainteresowanymi podmiotami gospodarczymi, a w szczególności między dużymi i małymi podmiotami gospodarczymi;

b) jest najmniej niewygodna z administracyjnego punktu widzenia dla przedsiębiorców, przy uwzględnieniu wymogów administracyjnych.

Artykuł 158 Ustalanie refundacji wywozowych

1. Refundacje wywozowe są takie same dla całej Wspólnoty. Mogą się one różnić w zależności od miejsca przeznaczenia, zwłaszcza jeżeli jest to konieczne ze względu na sytuację na rynku światowym, szczególne wymogi niektórych rynków lub zobowiązania wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300.

2. Refundacje są ustalane przez Komisję.

Refundacje mogą być ustalane:

a) w regularnych odstępach czasu;

b) w drodze zaproszenia do składania ofert dla produktów, w odniesieniu do których w przeszłości przewidziano stosowanie takiej procedury.

Z wyjątkiem sytuacji, w której organizuje się przetarg, wykaz produktów, w odniesieniu do których przyznawana jest refundacja wywozowa, i kwotę refundacji wywozowej ustala się przynajmniej raz na trzy miesiące. Kwota refundacji może jednak utrzymywać się na tym samym poziomie przez okres dłuższy niż trzy miesiące i może, w razie konieczności, zostać skorygowana przez Komisję na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisji również w trakcie takiego trzymiesięcznego okresu.

3. Przy ustalaniu refundacji na dany produkt uwzględnia się co najmniej jeden z następujących aspektów:

a) sytuację bieżącą i prognozy na przyszłość w odniesieniu do:

- cen i dostępności tego produktu na rynku wspólnotowym,

- cen tego produktu na rynku światowym.

b) cele wspólnej organizacji rynku, które mają zapewnić równowagę i naturalny rozwój cen i handlu na tym rynku;

c) potrzebę unikania zakłóceń mogących powodować przedłużającą się nierównowagę między podażą i popytem na rynku Wspólnoty;

d) gospodarcze aspekty proponowanego wywozu;

e) limity wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu;

f) konieczność ustanowienia równowagi między stosowaniem podstawowych produktów wspólnotowych w wytwarzaniu towarów przetworzonych przeznaczonych na wywóz do krajów trzecich, a stosowaniem produktów pochodzących z krajów trzecich objętych zasadami uszlachetniania;

g) najbardziej korzystne koszty wprowadzania do obrotu i koszty transportu z rynków Wspólnoty do portów Wspólnoty lub innych miejsc wywozu wraz z kosztami wysyłki do miejsc przeznaczenia;

h) popyt istniejący na rynku Wspólnoty;

i) w odniesieniu do sektorów wieprzowiny, jaj i drobiu różnicę między cenami we Wspólnocie a cenami na rynku światowym odnośnie do ilości zboża paszowego potrzebnego do wyprodukowania produktów tych sektorów we Wspólnocie.

4. Komisja może ustalić kwotę korygującą mającą zastosowanie do refundacji wywozowych. Jednakże, w miarę potrzeby, Komisja może zmienić kwoty korygujące.

Akapit pierwszy można również stosować do produktów wywożonych w postaci towarów wymienionych w załączniku XVII.

Artykuł 159 Dostosowanie refundacji wywozowych dla zbóż

O ile Komisja nie postanowi inaczej, refundacja na produkty wymienione w lit. a) i b) części I załącznika I, ustanowiona zgodnie z art. 160 ust. 2, jest dostosowywana przez Komisję zgodnie z poziomem comiesięcznych zwyżek mających zastosowanie do ceny interwencyjnej oraz, w odpowiednich przypadkach, ze zmianami tej ceny.

Akapit pierwszy może być stosowany, w całości lub częściowo, do produktów wymienionych w lit. c) i d) części I załącznika I, jak również do produktów określonych w części I załącznika I i wywożonych w postaci towarów określonych w części I załącznika XVII. W tym przypadku dostosowanie określone w akapicie pierwszym jest korygowane przez zastosowanie do comiesięcznej zwyżki współczynnika wyrażającego stosunek między ilością produktu podstawowego a jego ilością zawartą w produkcie przetworzonym, wywiezionym lub wykorzystanym w produktach wywiezionych.

Artykuł 160 Przyznawanie refundacji wywozowej

1. Refundacje na produkty wymienione w art. 156 ust. 1 lit. a) wywożone bez dalszego przetworzenia są przyznawane wyłącznie po przedłożeniu pozwolenia na wywóz.

2. Refundacja stosowana do produktów, o których mowa w ust. 1, jest refundacją obowiązującą w dniu złożenia wniosku o pozwolenie lub, w zależności od przypadku, wynikającą z odnośnej procedury przetargowej oraz, w przypadku refundacji zróżnicowanej, obowiązującej w tym samym dniu:

a) w odniesieniu do miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu; lub

b) w stosownych przypadkach, w odniesieniu do faktycznego miejsca przeznaczenia, jeżeli różni się ono od miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu, przy czym zastosowana w takim przypadku kwota nie przekracza kwoty mającej zastosowanie w odniesieniu do miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu.

Komisja może podjąć właściwe środki w celu zapobieżenia nadużywaniu elastyczności przewidzianej w niniejszym ustępie.

3. W drodze odstępstwa od ust. 1 Komisja może zdecydować, że w przypadku jaj wylęgowych oraz jednodniowych kurcząt pozwolenia na wywóz można przyznać ex-post .

4. Może zostać podjęta decyzja, zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93[65], o zastosowaniu ust. 1 i 2 do towarów, o których mowa w art. 156 ust. 1 lit. b).

5. Komisja może przyznać odstępstwa od ust. 1 i 2 w przypadku produktów, w odniesieniu do których wypłacane są refundacje wywozowe w ramach działań w zakresie pomocy żywnościowej.

6. Refundacja jest wypłacana po przedstawieniu dowodu na to, że:

a) produkty zostały wywiezione ze Wspólnoty;

b) w przypadku refundacji zróżnicowanej, produkty dotarły do miejsca przeznaczenia wskazanego w pozwoleniu lub innego miejsca przeznaczenia, dla którego ustalono refundację, nie naruszając ust. 2 lit. b).

Jednakże Komisja może zezwolić na wyjątki pod warunkiem ustanowienia warunków zapewniających równoważne gwarancje.

7. Komisja może ustanowić dalsze warunki przyznawania refundacji wywozowych w odniesieniu do jednego produktu lub większej liczby produktów. Warunki te mogą stanowić:

a) że refundacje wypłaca się wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzących ze Wspólnoty;

b) że kwota refundacji na przywożone produkty jest ograniczona do należności pobranych przy przywozie w przypadku gdy należności te są niższe niż refundacja mająca zastosowanie.

Artykuł 161 Refundacje wywozowe na żywe zwierzęta w sektorze wołowiny i cielęciny

W odniesieniu do produktów sektora wołowiny i cielęciny przyznawanie i wypłata refundacji w odniesieniu do wywozu żywych zwierząt jest uzależniona od przestrzegania przepisów prawodawstwa Wspólnoty dotyczących dobrostanu zwierząt oraz, w szczególności, właściwego zabezpieczenia zwierząt podczas transportu.

Artykuł 162 Limity wywozowe

Pozwolenia na wywóz wydawane na okresy referencyjne mających zastosowanie do danych produktów stanowią gwarancję przestrzegania zobowiązań ilościowych wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu. Odnośnie do przestrzegania zobowiązań wynikających z porozumienia w sprawie rolnictwa, koniec okresu referencyjnego nie ma wpływu na ważność pozwoleń na wywóz.

Artykuł 163 Przepisy wykonawcze

Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszej sekcji, a w szczególności:

a) przepisy dotyczące ponownego rozdziału ilości, które mogą zostać wywiezione;

b) przepisy regulujące jakość i inne szczegółowe wymogi i warunki dotyczące produktów kwalifikujących się do objęcia refundacją wywozową;

c) przepisy dotyczące monitorowania, czy faktycznie i poprawnie zrealizowano operacje przekazywania uprawnień do wypłaty refundacji i wszelkich innych kwot związanych z transakcjami wywozowymi; przepisy te obejmują kontrole fizyczne i kontrole dokumentów.

Komisja wprowadza wszelkie niezbędne zmiany w załączniku XVII.

Jednakże szczegółowe przepisy dotyczące stosowania art. 160 w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 156 ust. 1 lit. b), przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 3448/93.

SEKCJA III ADMINISTROWANIE KONTYNGENTEM WYWOZOWYM W SEKTORZE MLEKA I PRZETWORÓW MLECZNYCH

Artykuł 164 Administrowanie kontyngentami taryfowymi otwieranymi przez kraje trzecie

1. W odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych, jeżeli umowa zawarta zgodnie z art. 300 Traktatu ustanawia całkowite lub częściowe administrowanie kontyngentem taryfowym otwartym przez kraj trzeci, Komisja przyjmuje stosowaną metodę administrowania i szczegółowe przepisy związane z tą metodą.

2. Administrowanie kontyngentami taryfowymi, o których mowa w ust. 1, odbywa się w sposób pozwalający uniknąć dyskryminowania któregokolwiek z zainteresowanych podmiotów gospodarczych i gwarantujący całkowite wykorzystanie możliwości dostępnych w ramach odnośnej kwoty, przy użyciu jednej z poniższych metod, ich połączenia lub innej stosownej metody:

a) metoda oparta na kolejności składania wniosków (według zasady „kto pierwszy, ten lepszy”);

b) metoda proporcjonalnego podziału zgodnie z ilościami, w odniesieniu do których złożono wnioski (za pomocą „metody równoczesnego badania”);

c) metoda oparta na uwzględnianiu tradycyjnego modelu handlu (metoda „przywozów tradycyjnych lub nowych”).

SEKCJA IV SZCZEGÓLNE REGULACJE PRZYWOZOWE W KRAJACH TRZECICH

Artykuł 165 Świadectwa dla produktów korzystających ze szczególnych regulacji przywozowych w kraju tr zecim

1. W przypadku wywozu produktów, które zgodnie z umowami zawartymi przez Wspólnotę zgodnie z art. 300 Traktatu mogą korzystać ze szczególnych regulacji przywozowych w państwach trzecich pod warunkiem przestrzegania określonych warunków, właściwe organy państw członkowskich mogą, na żądanie i po dokonaniu odpowiedniej kontroli, wystawić dokument potwierdzający, iż warunki zostały spełnione.

2. Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania niniejszego artykułu.

SEKCJA V PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE ROŚLIN ŻYWYCH

Artykuł 166 Minimalne ceny wywozowe

1. Dla każdego z produktów sektora roślin żywych objętego kodem CN 0601 10 Komisja może co roku, odpowiednio wcześnie przed sezonem handlowym, ustalić jedną minimalną cenę wywozową przy wywozie do krajów trzecich lub więcej takich cen.

Wywóz tych produktów jest dozwolony tylko po cenie równej minimalnej cenie ustalonej dla danego produktu lub wyższej od niej.

2. Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy dotyczące stosowania ust. 1 uwzględniając zobowiązania wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 ust. 2 Traktatu.

SEKCJA VI USZLACHETNIANIE BIERNE

Artykuł 167 Zawieszenie zasad uszlachetniania biernego

W zakresie niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania wspólnej organizacji rynków rolnych, a zwłaszcza gdy rynek wspólnotowy jest zakłócony lub może zostać zakłócony zasadami uszlachetniania biernego, Komisja może zabronić całkowicie lub częściowo stosowania takich zasad dotyczących produktów sektora zbóż, ryżu, wołowiny i cielęciny, wieprzowiny, baraniny i koziny oraz drobiu.

CZĘŚĆ IV PRZEPISY DOTYCZĄCE KONKURENCJI

Rozdział I Przepisy mające zastosowanie do przedsiębiorstw

Artykuł 168 Stosowanie art. 81 – 86 Traktatu

O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, art. 81 – 86 Traktatu oraz przepisy ustanowione w celu ich wykonania, z zastrzeżeniem przepisów art. 169 niniejszego rozporządzenia, mają zastosowanie do wszystkich porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 81 ust. 1 i art. 82 Traktatu, jakie odnoszą się do produkcji produktów określonych w art. 1 niniejszego rozporządzenia lub handlu nimi.

Artykuł 169 Wyjątki

1. Artykułu 81 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do tych porozumień, decyzji i praktyk określonych art. 168 niniejszego rozporządzenia, które stanowią integralną część krajowej organizacji rynku lub są niezbędne do osiągnięcia celów określonych w art. 33 Traktatu.

W szczególności, art. 81 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do porozumień, decyzji i praktyk rolników, zrzeszeń rolników, czy też związków takich zrzeszeń należących do jednego państwa członkowskiego, które dotyczą produkcji lub sprzedaży produktów rolnych lub korzystania ze wspólnych urządzeń do przechowywania, obróbki lub przetwarzania produktów rolnych, oraz na podstawie których nie istnieje obowiązek stosowania jednolitych cen, o ile Komisja nie stwierdzi, że skutkiem tego jest wykluczenie konkurencji lub że zagrożona jest realizacja celów art. 33 Traktatu.

2. Po zasięgnięciu opinii państw członkowskich i wysłuchaniu zainteresowanych przedsiębiorstw lub związków przedsiębiorstw i wszelkich innych osób fizycznych lub prawnych, które uważa za właściwe, Komisja ma wyłączne uprawnienia, z zastrzeżeniem kontroli ze strony Trybunału Sprawiedliwości, do określania w drodze decyzji podlegającej opublikowaniu, które porozumienia, decyzje i praktyki spełniają warunki określone w ust. 1.

Komisja dokona takiego określenia z własnej inicjatywy lub na wniosek właściwych organów państwa członkowskiego, albo na wniosek zainteresowanego przedsiębiorstwa lub związku przedsiębiorstw.

3. Publikacja decyzji, o której mowa w ust. 2 akapit pierwszy, zawiera nazwy zainteresowanych stron i zasadniczą treść decyzji. Treść publikacji uwzględnia prawne interesy przedsiębiorstw w zakresie ochrony tajemnicy handlowej.

Artykuł 170 Porozumienia i uzgodnione praktyki w sektorze tytoniu

1. Artykułu 81 ust. 1 Traktatu nie stosuje się do porozumień i uzgodnionych praktyk uznanych organizacji międzybranżowych w sektorze tytoniu, mających na celu wdrożenie środków określonych w art. 117 lit. c) niniejszego rozporządzenia pod warunkiem, że:

a) porozumienia i uzgodnione praktyki zostały zgłoszone Komisji;

b) w ciągu trzech miesięcy od otrzymania wszystkich wymaganych szczegółowych informacji Komisja nie stwierdziła, że porozumienia lub uzgodnione praktyki są niezgodne z wspólnotowymi przepisami dotyczącymi konkurencji.

Porozumienia i uzgodnione praktyki nie mogą zostać wprowadzone przed upłynięciem tego trzymiesięcznego okresu.

2. Porozumienia i uzgodnione praktyki uznaje się za sprzeczne ze wspólnotowymi przepisami dotyczącymi konkurencji w następujących przypadkach:

a) mogą one prowadzić do podziału rynków w jakiejkolwiek formie wewnątrz Wspólnoty;

b) mogą one wpływać na prawidłowe funkcjonowanie organizacji rynku;

c) mogą one powodować zakłócenia konkurencji, które nie są niezbędne do osiągnięcia celów wspólnej polityki rolnej realizowanych za pomocą środka organizacji międzybranżowej;

d) wiążą się one z ustalaniem cen lub kwot, nie naruszając środków podjętych przez organizacje międzybranżowe w zakresie stosowania szczególnych przepisów wspólnotowych;

e) mogą one prowadzić do dyskryminacji lub wyeliminowania konkurencji w odniesieniu do znacznej części danych produktów.

3. Jeżeli po upływie trzymiesięcznego okresu określonego w ust. 1 lit. b) Komisja stwierdzi, że warunki stosowania niniejszego rozdziału nie zostały spełnione, podejmuje ona decyzję o stosowaniu art. 81 ust. 1 Traktatu do odnośnego porozumienia lub uzgodnionej praktyki.

Decyzji tej nie stosuje się przed datą powiadomienia zainteresowanej organizacji międzybranżowej, chyba że organizacja ta podała nieprawidłowe informacje lub nadużyła zwolnienia przewidzianego w ust. 1.

Artykuł 171 Wiążący charakter porozumień i uzgodnionych praktyk dla podmiotów niebędących członkami organizacji międzybranżowych w sektorze tytoniu

1. Organizacje międzybranżowe w sektorze tytoniu mogą zwrócić się, aby niektóre z ich porozumień lub uzgodnionych praktyk były wiążące przez ograniczony okres w stosunku do osób fizycznych lub grup w odnośnym sektorze gospodarki, nie będących członkami branż handlowych, które reprezentują, na obszarach, na których działają te branże.

Aby rozszerzyć zakres obowiązywania swoich przepisów, organizacje międzybranżowe muszą reprezentować co najmniej dwie trzecie odnośnej produkcji i/lub handlu. W przypadku gdy proponowane rozszerzenie przepisów ma zakres międzyregionalny, organizacje międzybranżowe udowadniają, że posiadają minimalny stopień reprezentatywności w odniesieniu do każdej zorganizowanej branży w każdym regionie, w którym prowadzą działalność.

2. Przepisy, o których rozszerzenie się występuje, obowiązują co najmniej od roku i dotyczą jednego z następujących celów:

a) znajomości produkcji i rynku;

b) definicji minimalnych cech;

c) wykorzystywania metod uprawy zgodnych z ochroną środowiska;

d) definicji minimalnych norm w zakresie pakowania oraz prezentacji;

e) stosowania kwalifikowanego materiału siewnego i monitorowania jakości produktu.

3. Rozszerzenie przepisów jest zatwierdzane przez Komisję.

Rozdział II Przepisy dotyczące pomocy państwa

Artykuł 172 Stosowanie art. 87, 88 i 89 Traktatu

O ile niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, a w szczególności z wyjątkiem pomocy państwa określonej w art. 175, art. 87, 88 i 89 Traktatu stosuje się do produkcji produktów określonych w art. 1 niniejszego rozporządzenia i handlu nimi. Jednakże przepisy art. 88 ust. 1 i art. 88 ust 3 zdanie pierwsze Traktatu stosuje się bez żadnych wyjątków.

Artykuł 173 Szczegółowe przepisy dotyczące sektora mleka i przetworów mlecznych

Z zastrzeżeniem art. 87 ust. 2 Traktatu pomoc, której wysokość jest ustalona na podstawie ceny lub ilości przetworów mlecznych, jest zabroniona.

Krajowe środki pozwalające na wyrównanie cen przetworów mlecznych są także zabronione.

Artykuł 174 Szczegółowe przepisy dotyczące sektora wina

Rozdział II tytułu II rozporządzenia (WE) nr 1493/1999 nie utrudnia przyznawania krajowej pomocy przeznaczonej na realizację celów podobnych do celów tego rozdziału. Jednakże do takiej pomocy stosuje się art. 172 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 175 Szczegółowe przepisy krajowe

1. Z zastrzeżeniem uzyskania zezwolenia Komisji Finlandia i Szwecja mogą przyznawać pomoc dla produkcji i wprowadzania do obrotu mięsa z reniferów i przetworów z tego mięsa (kod CN ex 0208 oraz ex 0210), o ile nie wiąże się to z jakimkolwiek wzrostem tradycyjnych poziomów produkcji.

2. Z zastrzeżeniem uzyskania zezwolenia Komisji Finlandia może przyznawać pomoc odpowiednio w odniesieniu do pewnych ilości nasion oraz pewnych ilości nasion zbóż produkowanych wyłącznie w Finlandii, ze względu na panujące w tym państwie specyficzne warunki klimatyczne.

3. Państwa członkowskie, które zmniejszają kwotę cukru o ponad 50 %, mogą przyznać tymczasową pomoc państwa w okresie, za który wypłacana jest przejściowa pomoc dla plantatorów buraków zgodnie z rozdziałem 10f tytułu IV rozporządzenia (WE) nr 1782/2003. Na podstawie wniosku zainteresowanego państwa członkowskiego Komisja decyduje o dostępnej łącznej kwocie pomocy państwa w ramach tego środka.

W przypadku Włoch tymczasowa pomoc państwa, o której mowa w akapicie pierwszym, nie przekracza łącznej kwoty 11 EUR na rok gospodarczy za tonę buraków cukrowych przyznawanej plantatorom buraków cukrowych oraz na transport buraków cukrowych.

Finlandia może przyznać plantatorom buraków cukrowych pomoc w wysokości do 350 EUR na hektar na rok gospodarczy.

Zainteresowane państwa członkowskie informują Komisję w terminie 30 dni od zakończenia każdego roku gospodarczego o kwocie pomocy państwa faktycznie przyznanej w danym roku gospodarczym.

4. Do dnia 31 grudnia 2010 r. Niemcy mogą przyznawać pomoc w ramach niemieckiego monopolu alkoholowego w odniesieniu do produktów wprowadzonych przez monopol do obrotu, po dalszym przetworzeniu, jako alkohol etylowy pochodzenia rolniczego wymieniony w załączniku I do Traktatu. Całkowita kwota tej pomocy nie przekracza 110 mln EUR rocznie.

Każdego roku do dnia 30 czerwca Niemcy składają Komisji sprawozdanie na temat funkcjonowania systemu. Do dnia 31 grudnia 2009 r. Komisja złoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat stosowania odstępstwa, w tym ocenę pomocy przyznanej w ramach niemieckiego monopolu alkoholowego, wraz z wszelkimi właściwymi wnioskami.

CZĘŚĆ V SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY DOTYCZĄCE POSZCZEGÓLNYCH SEKTORÓW

Artykuł 176 Opłata na rzecz działań promocyjnych w sektorze mleka i przetworów mlecznych

Bez uszczerbku dla stosowania art. 87, 88 i 89 Traktatu, zgodnie z art. 172 niniejszego rozporządzenia, państwo członkowskie może nałożyć na swoich producentów mleka opłatę na rzecz działań promocyjnych w odniesieniu do wprowadzanych na rynek ilości mleka lub jego ekwiwalentu, aby sfinansować działania promujące spożycie mleka we Wspólnocie, rozwijanie rynków mleka i przetworów mlecznych i podnoszenie jakości.

Artykuł 177 Sprawozdawczość dotycząca pewnych sektorów

Komisja przedstawia sprawozdanie:

(1) Radzie do dnia 30 września 2008 r. dotyczące sektora suszu paszowego, na podstawie oceny przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu, omawiające w szczególności rozwój obszarów produkcji strączkowych oraz innych pasz, produkcję suszu paszowego oraz osiągniętych oszczędności w wykorzystaniu paliw kopalnych. W razie potrzeby sprawozdaniu towarzyszą odpowiednie wnioski;

(2) Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, co trzy lata i po raz pierwszy do dnia 31 grudnia 2010 r., dotyczące wprowadzenia w życie środków dotyczących sektora pszczelarskiego określonych w sekcji IV rozdziału IV tytułu I części II.

Artykuł 178 Rejestracja umów w sektorze chmielu

1. Wszystkie umowy dostawy chmielu, wyprodukowanego we Wspólnocie, zawarte między producentem lub zrzeszeniem producentów a kupującym podlegają wpisowi do rejestru prowadzonego przez organy powołane do tego celu przez każde produkujące państwo członkowskie.

2. Umowy dostawy określonych ilości po umówionych cenach, odnoszące się do okresu obejmującego co najmniej jeden zbiór i zawarte przed dniem 1 sierpnia roku pierwszego zbioru, uważa się za „umowy zawarte z wyprzedzeniem”. Umowy te podlegają odrębnym wpisom do rejestru.

3. Informacje podlegające wpisowi do rejestru mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów stosowania niniejszego rozporządzenia.

4. Komisja ustanawia szczegółowe przepisy dotyczące rejestracji umów dostaw chmielu.

Artykuł 179 Zakłócenia dotyczące cen na rynku wewnętrznym

W następujących sytuacjach Komisja może podjąć konieczne środki, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że sytuacje te utrzymają się, prowadząc do zakłócenia rynków lub grożąc ich zakłóceniem:

a) w odniesieniu do produktów sektora zbóż, cukru, chmielu, wołowiny i cielęciny oraz baraniny i koziny, jeżeli ceny dowolnego z tych produktów na rynku Wspólnoty znacząco wzrosną lub spadną;

b) w odniesieniu do produktów sektora oliwek, wieprzowiny, jaj i drobiu, jeżeli ceny dowolnego z tych produktów na rynku Wspólnoty znacząco wzrosną.

Artykuł 180 Zakłócenia dotyczące notowań lub cen na rynku światowym

Jeżeli w odniesieniu do produktów sektora zbóż, ryżu, cukru oraz mleka i przetworów mlecznych notowania lub ceny na rynku światowym co najmniej jednego z tych produktów osiągną poziom, który zakłóca lub grozi zakłóceniem podaży na rynku wspólnotowym i sytuacja ta z dużym prawdopodobieństwem utrzyma się lub będzie się pogarszać, Komisja może przyjąć konieczne środki w odniesieniu do danego sektora. Komisja może w szczególności w całości lub części zawiesić należności celne przywozowe w odniesieniu do pewnych ilości.

Artykuł 181 Warunki dotyczące środków stosowanych w przypadkach zakłóceń

Środki określone w art. 179 i 180 mogą zostać przyjęte:

a) pod warunkiem, że inne środki dostępne na mocy niniejszego rozporządzenia nie wydają się wystarczające;

b) uwzględniając zobowiązania wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 ust. 2 Traktatu.

Artykuł 182 Przekazywanie informacji w sektorze alkoholu etylowego

1. W odniesieniu do produktów sektora alkoholu etylowego państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje:

a) produkcja alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego podana w hektolitrach czystego alkoholu, w podziale według produktu wykorzystanego do produkcji alkoholu;

b) ilość zbytego alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, podana w hektolitrach czystego alkoholu, w podziale według sektora docelowego;

c) zapasy alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego dostępne w państwie członkowskim na końcu poprzedniego roku;

d) przewidywana produkcja w roku bieżącym.

Komisja przyjmuje przepisy dotyczące przekazywania tych informacji, a w szczególności określa częstotliwość przekazywania informacji i sektory docelowe.

2. Na podstawie informacji określonych w ust. 1 i wszelkich innych dostępnych informacji Komisja opracowuje wspólnotowy bilans obrotu alkoholem etylowym pochodzenia rolniczego za rok poprzedni i szacunkowy bilans za rok bieżący.

Bilans wspólnotowy zawiera również informacje na temat alkoholu etylowego pochodzenia pozarolniczego. Komisja ustanawia dokładną zawartość i metody zbierania takich informacji.

Do celów niniejszego ustępu „alkohol etylowy pochodzenia pozarolniczego” oznacza produkty objęte kodami CN 2207, 2208 90 91 i 2208 90 99, które nie są uzyskiwane z określonego produktu rolnego wymienionego w załączniku I do Traktatu.

3. Komisja zgłasza państwom członkowskim bilanse, o których mowa w ust. 2.

CZĘŚĆ VI Przepisy ogólne

Artykuł 183 Przepisy finansowe

Do wydatków poniesionych przez państwa członkowskie w związku z realizacją zobowiązań wynikających z niniejszego rozporządzenia stosuje się rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 oraz przepisy przyjęte w celu jego wykonania.

Artykuł 184 Sytuacje nadzwyczajne

Komisja przyjmuje środki, które są konieczne i uzasadnione w sytuacji nadzwyczajnej w celu rozwiązania szczególnych problemów praktycznych.

Środki te mogą stanowić odstępstwo od przepisów niniejszego rozporządzenia, ale ich stosowanie jest ograniczone wyłącznie do niezbędnego zakresu i czasu obowiązywania.

Artykuł 185 Wymiana informacji między państwami członkowskimi i Komisją

1. Państwa członkowskie i Komisja przekazują sobie wzajemnie informacje niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia lub monitorowania rynku i analizy rynkowej oraz do wypełnienia międzynarodowych zobowiązań dotyczących produktów określonych w art. 1.

2. Komisja przyjmuje szczegółowe przepisy w celu określenia, jakie informacje są niezbędne do stosowania ust. 1, jak również w celu określenia ich formy, zawartości, terminów zgłaszania oraz uzgodnień w zakresie przekazywania lub udostępniania informacji i dokumentów.

Artykuł 186 Postanowienia zapobiegające ewentualnym przypadkom obchodzenia ograniczeń praw przewozowych

Nie naruszając żadnych szczególnych przepisów, osobom fizycznym ani prawnym nie przyznaje się żadnych korzyści wynikających z niniejszego rozporządzenia, jeżeli stwierdzono, że osoby te sztucznie stworzyły warunki wymagane do uzyskania takich korzyści, co stoi w sprzeczności z celami tych korzyści.

Artykuł 187 Kontrole i kary oraz sprawozdania z nimi związane

Komisja określa:

a) przepisy dotyczące kontroli administracyjnych i fizycznych prowadzonych przez państwa członkowskie w odniesieniu do przestrzegania zobowiązań wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia;

b) system stosowania kar w przypadku stwierdzenia nieprzestrzegania zobowiązań wynikających ze stosowania niniejszego rozporządzenia;

c) przepisy dotyczące odzyskiwania nienależnych płatności;

d) przepisy dotyczące składania sprawozdań z przeprowadzonych kontroli i jej wyników.

Kary, o których mowa w lit. b), są zróżnicowane zgodnie z powagą, zakresem, czasem trwania i powtarzalnością stwierdzonych przypadków nieprzestrzegania zobowiązań.

CZĘŚĆ VII PRZEPISY WYKONAWCZE, PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE

Rozdział I Przepisy wykonawcze

Artykuł 188 Komitet

1. Komisję wspiera Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych (zwany dalej „Komitetem”).

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.

Okres ustanowiony w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na jeden miesiąc.

3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

Artykuł 189 Przepisy wykonawcze i kompetencje Komisji

W przypadku gdy niniejsze rozporządzenie daje Komisji kompetencje do podjęcia środków, Komisja podejmuje działania zgodnie z procedurą określoną w art. 188 ust. 2.

Jednakże w odniesieniu do następujących kwestii Komisja podejmuje działania samodzielnie i nie musi stosować procedury określonej w art. 188 ust. 2:

a) decyzje o otwarciu lub zamknięciu interwencji publicznych określonych w art. 13 w odniesieniu do produktów wołowiny i cielęciny oraz w art. 14 ust. 1 i ust. 2 akapit pierwszy w odniesieniu do masła;

b) decyzje dotyczące zakresu stosowania art. 81 ust. 1 Traktatu do porozumień i uzgodnionych praktyk organizacji międzybranżowych, o których mowa w art. 170 niniejszego rozporządzenia;

c) uznawanie organizacji międzybranżowych, o których mowa w art. 118 akapit drugi;

d) decyzje dotyczące obowiązku uiszczania składek przez podmioty niebędące członkami organizacji międzybranżowych, o którym mowa w art. 120;

e) stosowanie środków ochronnych zgodnie z art. 153;

f) dostosowanie kwot refundacji wywozowych w okresie interwencyjnym, o którym mowa w art. 158 ust. 2 akapit drugi;

g) zmiany kwot korygujących mających zastosowanie do refundacji wywozowych, o których mowa w art. 158 ust. 4 zdanie drugie;

h) sporządzanie bilansów wspólnotowych, o których mowa w art. 182 ust. 2.

Artykuł 190 Uchylenie przez Komisję pewnych rozporządzeń przyjętych przez Radę

W wykonywaniu kompetencji przyznanych jej niniejszym rozporządzeniem Komisja może uchylić lub zmienić rozporządzenia przyjęte przez Radę na podstawie dowolnego z rozporządzeń lub przepisów uchylonych lub skreślonych w art. 191, 192, 193 i 195.

Rozdział II Przepisy przejściowe i końcowe

Artykuł 191 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1493/1999

Skreśla się art. 71 i art. 73 – 77 rozporządzenia (WE) nr 1493/1999.

Artykuł 192 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 2200/96

Skreśla się art. 43, 44, 46, 47, 48 i 52 rozporządzenia (WE) nr 2200/96.

Artykuł 193 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 2201/96

Skreśla się art. 23, 26, 27, 29 i 30 rozporządzenia (WE) nr 2201/96.

Artykuł 194 Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 1184/2006

W rozporządzeniu (WE) nr 1184/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1) Tytuł otrzymuje następujące brzmienie:

„Rozporządzenie Rady (WE) nr 1184/2006 z dnia 24 lipca 2006 r. dotyczące stosowania pewnych reguł konkurencji w odniesieniu do produkcji rolnej i handlu pewnymi produktami rolnymi”.

2) Artykuł 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 1

Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady dotyczące stosowania artykułów 81 – 86 oraz niektórych postanowień art. 88 Traktatu, które odnoszą się do produkcji produktów wyszczególnionych w załączniku I do Traktatu lub handlu nimi z wyjątkiem produktów, o których mowa w art. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr (XXX)*.

Artykuł 1a

Artykuły 81 – 86 Traktatu, jak również przepisy ustanowione w celu ich wykonania, z zastrzeżeniem przepisów art. 2 niniejszego rozporządzenia, mają zastosowanie do wszystkich porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 81 ust. 1 i art. 82 Traktatu, jakie odnoszą się do produkcji lub handlu produktami, o których mowa w art. 1.

* Dz.U. L xxx z xxx, str. xxx.”

3) Artykuł 2 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 81 ust. 1 Traktatu nie ma zastosowania do tych porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 1a niniejszego rozporządzenia, które stanowią integralną część krajowej organizacji rynku lub są niezbędne do osiągnięcia celów określonych w art. 33 Traktatu.”

4) Artykuł 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„Artykuł 3

„Artykuł 81 ust. 1 Traktatu nie ma zastosowania do tych porozumień, decyzji i praktyk, o których mowa w art. 1a niniejszego rozporządzenia, które stanowią integralną część krajowej organizacji rynku lub są niezbędne do osiągnięcia celów określonych w art. 33 Traktatu.”

Artykuł 195 Uchylenie

1. Uchyla się następujące rozporządzenia:

a) rozporządzenia (EWG) nr 234/68, (EWG) nr 827/68, (EWG) nr 2517/69, (EWG) nr 2728/75, (EWG) nr 2729/75, (EWG) nr 2759/75, (EWG) nr 2771/75, (EWG) nr 2777/75, (EWG) nr 1055/77, (EWG) nr 2931/79, (EWG) nr 1358/80, (EWG) nr 3730/87, (EWG) nr 4088/87, (EWG) nr 2075/92, (EWG) nr 2077/92, (EWG) nr 404/93, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 2529/2001, (WE) nr 670/2003, (WE) nr 797/2004 oraz (WE) nr 1952/2005 z dniem 1 stycznia 2008 r.;

b) rozporządzenia (EWG) nr 707/76, (WE) nr 1786/2003, (WE) nr 1788/2003 oraz (WE) nr 1544/2006 z dniem 1 kwietnia 2008 r.;

c) rozporządzenia (EWG) nr 1898/87, (EWG) nr 2204/90, (EWG) nr 2991/94, (WE) nr 2597/97 (WE) nr 1255/1999, (WE) nr 2250/1999, (WE) nr 1673/2000, (WE) nr 1784/2003, (WE) nr 865/2004 oraz (WE) nr 1947/2005 z dniem 1 lipca 2008 r.;

d) rozporządzenie (WE) nr 1785/2003 z dniem 1 września 2008 r.;

e) rozporządzenie (WE) nr 318/2006 z dniem 1 października 2008 r.;

f) rozporządzenia (EWG) nr 386/90, (WE) nr 1186/90 oraz (WE) nr 1183/2003 z dniem 1 stycznia 2009 r.

2. Decyzję 74/583/EWG uchyla się z dniem 1 stycznia 2008 r.

Artykuł 196 Traktowanie odesłań

Odesłania do przepisów i rozporządzeń, które zmieniono lub uchylono w art. 191–195, traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia i interpretuje zgodnie z tabelami korelacji zamieszczonymi w załączniku XVIII.

Artykuł 197 Przepisy przejściowe

Komisja może przyjąć środki konieczne do ułatwienia przejścia od procedur ustanowionych w rozporządzeniach, które zmieniono lub uchylono w art. 191 – 195, do procedur ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

Artykuł 198 Wejście w życie

1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .

2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.

Jednakże niniejsze rozporządzenie stosuje się:

a) od dnia 1 lipca 2008 r. w odniesieniu do sektora zbóż, nasion, oliwek oraz lnu i konopi;

b) od dnia 1 września 2008 r. w odniesieniu do sektora ryżu;

c) od dnia 1 października 2008 r. w odniesieniu do sektora cukru, z wyjątkiem art. 56, który stosuje się od dnia 1 stycznia 2008 r.;

d) od dnia 1 kwietnia 2008 r. w odniesieniu do sektora suszu paszowego i sektora jedwabników;

e) od dnia 1 sierpnia 2008 r. w odniesieniu do sektora wina, jak również art. 191;

f) od dnia 1 lipca 2008 r. w odniesieniu do sektora mleka i przetworów mlecznych, z wyjątkiem przepisów zawartych w części II tytuł I rozdział III;

g) od dnia 1 kwietnia 2008 r. w odniesieniu do systemu ograniczania produkcji mleka ustanowionego w rozdziale III tytułu II części II;

3. W odniesieniu do sektora cukru stosuje się przepisy tytule I części II do końca roku gospodarczego 2014/2015 dla cukru.

4. Przepisy dotyczące systemu ograniczania produkcji mleka ustanowionego w rozdziale III tytułu I części II stosuje się, zgodnie z art. 63, do dnia 31 marca 2015 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia … r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

ZAŁĄCZNIK I WYKAZ PRODUKTÓW OKREŚLONYCH W ART. 1 UST. 1

Część I: Zboża

W odniesieniu do zbóż niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis |

a) | 0709 90 60 | Kukurydza cukrowa, świeża lub schłodzona |

0712 90 19 | Kukurydza cukrowa suszona, cała, cięta w kawałki, w plasterkach, łamana lub w proszku, ale dalej nieprzetworzona, inna niż hybrydy siewne |

1001 90 91 | Nasiona pszenicy zwyczajnej i meslin |

1001 90 99 | Orkisz, pszenica zwyczajna i meslin, nieprzeznaczone do siewu |

1002 00 00 | Żyto |

1003 00 | Jęczmień |

1004 00 | Owies zwyczajny |

1005 10 90 | Kukurydza (ziarna), inna niż hybrydy |

1005 90 00 | Kukurydza, inna niż ziarna |

1007 00 90 | Ziarno sorgo, inne niż hybrydy siewne |

1008 | Nasiona gryki, prosa i mozgi kanaryjskiej; Pozostałe zboża |

b) | 1001 10 | Pszenica durum |

c) | 1101 00 00 | Mąka pszenna lub z meslin |

1102 10 00 | Mąka żytnia |

1103 11 | Kasze i mączki z pszenicy |

1107 | Słód, nawet palony |

d) | 0714 | Maniok, maranta, salep, topinambur, słodkie ziemniaki i podobne korzenie i bulwy o dużej zawartości skrobi lub inuliny, świeże, schłodzone, zamrożone lub suszone, w plasterkach lub w postaci granulek; rdzeń sagowca |

ex 1102 | Mąki ze zbóż, innych niż pszenica lub meslin: |

1102 20 | – Mąka kukurydziana |

1102 90 | – Pozostałe: |

1102 90 10 | – – Mąka jęczmienna |

1102 90 30 | – – Mąka owsiana |

1102 90 90 | – – Pozostałe |

ex 1103 | Kasze, mączki i granulki, zbożowe, z wyjątkiem kasz i mączek z pszenicy (podpozycja 1103 11), kasz i mączek z ryżu (podpozycja 1103 19 50) oraz granulek z ryżu (podpozycja 1103 20 50) |

ex 1104 | Ziarna zbóż obrobione w inny sposób (na przykład łuszczone, miażdżone, płatkowane, perełkowane, śrutowane lub krojone), z wyjątkiem ryżu objętego pozycją 1006 i ryżu płatkowanego objętego pozycją 1104 19 91; zarodki zbóż całe, miażdżone, płatkowane lub mielone |

1106 20 | Mąka, mączka i proszek z sago lub z korzeni lub bulw objętych pozycją 0714 |

ex 1108 | Skrobie; inulina: |

– Skrobie: |

1108 11 00 | – – Skrobia pszenna |

1108 12 00 | – – Skrobia kukurydziana |

1108 13 00 | – – Skrobia ziemniaczana |

1108 14 00 | – – Skrobia z manioku (cassava) |

ex 1108 19 | – – Pozostałe skrobie: |

1108 19 90 | – – – Pozostałe |

1109 00 00 | Gluten pszenny, nawet suszony |

1702 | Pozostałe cukry, łącznie z chemicznie czystymi: laktozą, maltozą, glukozą i fruktozą, w postaci stałej; syropy cukrowe nie zawierające dodatku substancji aromatyzujących lub barwiących; miód sztuczny, nawet zmieszany z miodem naturalnym; karmel: |

ex 1702 30 | – Glukoza i syrop glukozowy, niezawierające fruktozy lub zawierające w stanie suchym mniej niż 20% masy fruktozy: |

– – Pozostałe: |

– – – Pozostałe: |

1702 30 91 | – – – – W postaci białego, krystalicznego proszku, nawet aglomerowanego |

1702 30 99 | – – – – Pozostałe |

ex 1702 40 | – Glukoza i syrop glukozowy, zawierające w stanie suchym co najmniej 20% masy, ale mniej niż 50% masy fruktozy, z wyłączeniem cukru inwertowanego : |

1702 40 90 | – – Pozostałe |

ex 1702 90 | – Pozostałe, łącznie z cukrem inwertowanym i innymi cukrami oraz mieszankami syropów cukrowych, zawierającymi w stanie suchym 50% masy fruktozy: |

1702 90 50 | – – Maltodekstryna i syrop maltodekstrynowy |

– – Karmel: |

– – – Pozostałe: |

1702 90 75 | – – – – W postaci proszku, nawet aglomerowanego |

1702 90 79 | – – – – Pozostałe |

2106 | Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

ex 2106 90 | – Pozostałe |

– – Aromatyzowane lub barwione syropy cukrowe: |

– – – Pozostałe |

2106 90 55 | – – – – Syrop glukozowy i z maltodekstryny |

ex 2302 | Otręby, śruta i inne pozostałości odsiewu, przemiału lub innej obróbki zbóż i roślin strączkowych, nawet granulowane |

ex 2303 | Pozostałości z produkcji skrobi i podobne pozostałości, wysłodki buraczane, wytłoczyny z trzciny cukrowej i pozostałe odpady z produkcji cukru, pozostałości i odpady browarnicze i gorzelniane, nawet w postaci granulek: |

2303 10 | – Pozostałości z produkcji skrobi i podobne pozostałości |

2303 30 00 | – Pozostałości i odpady browarnicze i gorzelniane |

ex 2306 | Makuchy i inne pozostałości stałe, nawet mielone lub w postaci granulek, pozostałe z ekstrakcji tłuszczów lub olejów roślinnych, inne niż te objęte pozycją 2304 lub 2305: |

2306 90 05 | – Z zarodków kukurydzy |

ex 2308 | Materiały roślinne i odpady roślinne, pozostałości roślinne i produkty uboczne, nawet w postaci granulek, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

2308 00 40 | – Żołędzie i kasztany; wytłoczyny z jabłek i z owoców innych niż winogrona |

2309 | Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt: |

ex 2309 10 | – Karma dla psów lub kotów, pakowana do sprzedaży detalicznej: |

2309 10 11 2309 10 13 2309 10 31 2309 10 33 2309 10 51 2309 10 53 | – – zawierająca skrobię, glukozę, syrop glukozowy, maltodekstrynę lub syrop maltodekstrynowy objęte podpozycjami 1702 30 51 do 1702 30 99, 1702 40 90, 1702 90 50 oraz 2106 90 55 lub produkty mleczne(1), z wyjątkiem preparatów i karm zawierających co najmniej 50% masy produktów mlecznych |

ex 2309 90 | – Pozostałe: |

2309 90 20 | – – Produkty spełniające wymagania określone w uwadze dodatkowej 5 do działu 23 nomenklatury scalonej |

– – Pozostałe, łącznie z przedmieszkami: |

2309 90 31 2309 90 33 2309 90 41 2309 90 43 2309 90 51 2309 90 53 | – – – Pozostałe, zawierające skrobię, glukozę, syrop glukozowy, syrop maltodekstrynowy objęte podpozycjami 1702 30 51 do 1702 30 99, 1702 40 90, 1702 90 50 oraz 2106 90 55 lub produkty mleczne(1), z wyjątkiem preparatów i karm zawierających co najmniej 50% masy produktów mlecznych |

(1) Do celów tej podpozycji „przetwory mleczne” oznaczają produkty objęte pozycjami 0401 do 0406, jak również podpozycjami 1702 11, 1702 19 i 2106 90 51. |

Część II: Ryż

W odniesieniu do ryżu niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis |

a) | 1006 10 21 do 1006 10 98 | Ryż niełuskany |

1006 20 | Ryż łuskany (brązowy) |

1006 30 | Ryż częściowo lub całkowicie bielony, nawet polerowany lub glazurowany |

b) | 1006 40 00 | Ryż łamany |

c) | 1102 90 50 | Mąka ryżowa |

1103 19 50 | Kasze i mączka z ryżu |

1103 20 50 | Granulki z ryżu |

1104 19 91 | Ryż płatkowany |

ex 1104 19 99 | Pozostałe |

1108 19 10 | Skrobia z ryżu |

Część III: Cukier

W odniesieniu do cukru niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis |

a) | 1212 91 | Burak cukrowy |

1212 99 20 | Trzcina cukrowa |

b) | 1701 | Cukier trzcinowy lub buraczany i chemicznie czysta sacharoza, w postaci stałej |

c) | 1702 20 | Cukier klonowy i syrop klonowy |

1702 60 95 i 1702 90 99 | Pozostałe cukry w postaci stałej i syropy cukrowe niezawierające dodatku środków aromatyzujących lub barwiących, z wyłączeniem laktozy, glukozy, maltodekstryny i izoglukozy |

1702 90 60 | Miód sztuczny, nawet zmieszany z miodem naturalnym |

1702 90 71 | Karmel zawierający w substancji suchej 50% masy sacharozy lub więcej |

2106 90 59 | Aromatyzowane lub barwione syropy cukrowe, inne niż syropy izoglukozowe, laktozowe, glukozowe lub z maltodekstryny |

d) | 1702 30 10 1702 40 10 1702 60 10 1702 90 30 | Izoglukoza |

e) | 1702 60 80 1702 90 80 | Syrop inulinowy |

f) | 1703 | Melasy powstałe z ekstrakcji lub rafinacji cukru |

g) | 2106 90 30 | Aromatyzowane lub barwione syropy izoglukozowe |

h) | 2303 20 | Wysłodki buraczane, wytłoczyny z trzciny cukrowej i inne odpady z produkcji cukru |

Część IV: Susz paszowy

W odniesieniu do suszu paszowego niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis |

a) | ex 1214 10 00 | – Mączka i granulki, z lucerny, sztucznie suszone |

– Mączka i granulki, z lucerny, inaczej suszone i mielone |

ex 1214 90 90 | – Lucerna, esparceta, koniczyna, łubin, wyka i podobne produkty pastewne sztucznie suszone, z wyjątkiem siana i kapusty pastewnej oraz produktów zawierających siano |

– Lucerna, esparceta, koniczyna, łubin, wyka, nostrzyk, groszek zwyczajny i komonica, inaczej suszone i mielone |

b) | ex 2309 90 99 | – Koncentraty białkowe otrzymywane z soku lucerny i z soku trawy |

– Produkty w proszku otrzymywane wyłącznie z pozostałości stałych i soku powstających przy przygotowywaniu powyższych koncentratów |

Część V: Nasiona

W odniesieniu do nasion niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis towarów |

0712 90 11 | Odmiany kukurydzy cukrowej: – do siewu |

0713 10 10 | Groch (Pisum sativum): – do siewu |

ex 0713 20 00 | Ciecierzyca (cieciorka): – do siewu |

ex 0713 31 00 | Fasola z gatunku Vigna mungo (L.) Hepper lub Vigna radiata (L.) Wilczek: – do siewu |

ex 0713 32 00 | Fasolka czerwona mała (Adzuki) (Phaseolus lub Vigna angularis): – do siewu |

0713 33 10 | Fasola, łącznie z białą groszkową (Phaseolus vulgaris): – do siewu |

ex 0713 39 00 | Pozostałe fasole – do siewu |

ex 0713 40 00 | Soczewica: – do siewu |

ex 0713 50 00 | Bób (Vicia faba var. major) i bobik (Vicia faba var. equina i Vicia faba var. minor): – do siewu |

ex 0713 90 00 | Pozostałe suszone warzywa strączkowe: – do siewu |

1001 90 10 | Orkisz: – do siewu |

ex 1005 10 | Kukurydza, nasiona, hybrydy |

1006 10 10 | Ryż niełuskany – do siewu |

1007 00 10 | Hybrydy ziarna sorgo: – do siewu |

1201 00 10 | Nasiona soi, nawet łamane: – do siewu |

1202 10 10 | Orzeszki ziemne niepalone ani niepoddane w inny sposób obróbce cieplnej, w łupinkach: – do siewu |

1204 00 10 | Nasiona lnu, nawet łamane: – do siewu |

1205 10 10 | Nasiona rzepaku lub rzepiku, nawet łamane: – do siewu |

1206 00 10 | Nasiona słonecznika, nawet łamane: – do siewu |

ex 1207 | Pozostałe nasiona i owoce oleiste, nawet łamane: – do siewu |

1209 | Nasiona, owoce i zarodniki, w rodzaju stosowanych: – do siewu |

Część VI: Chmiel

1. W odniesieniu do chmielu niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis towarów |

1210 | Szyszki chmielowe, świeże lub suszone, nawet mielone, sproszkowane lub w formie granulek; lupulina |

2. Przepisy niniejszego rozporządzenia dotyczące wprowadzania do obrotu i wymiany handlowej z państwami trzecimi stosuje się także do następujących produktów:

Kod CN | Opis towarów |

1302 13 00 | Soki i ekstrakty roślinne z chmielu |

Część VII: Oliwa z oliwek i oliwki deserowe

W odniesieniu do oliwy z oliwek i oliwek deserowych niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis |

a) | 1509 | Oliwa i jej frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |

1510 00 | Pozostałe oleje i ich frakcje, otrzymywane wyłącznie z oliwek, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie, łącznie z mieszaninami tych olejów lub ich frakcji z olejami lub frakcjami objętymi pozycją 1509 |

b) | 0709 90 31 | Oliwki świeże lub schłodzone do celów innych niż produkcja oliwy |

0709 90 39 | Pozostałe oliwki świeże lub schłodzone |

0710 80 10 | Oliwki (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zamrożone |

0711 20 | Oliwki zakonserwowane tymczasowo (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia |

ex 0712 90 90 | Oliwki suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nieprzetworzone |

2001 90 65 | Oliwki, przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym |

ex 2004 90 30 | Oliwki, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone |

2005 70 | Oliwki, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone |

c) | 1522 00 31 1522 00 39 | Pozostałości powstałe w wyniku obróbki substancji tłuszczowych lub wosków zwierzęcych lub roślinnych, zawierające olej o właściwościach oliwy |

2306 90 11 – 2306 90 19 | Makuchy i inne pozostałości stałe z ekstrakcji oliwy |

Część VIII: Len i konopie uprawiane na włókno

W odniesieniu do lnu i konopi uprawianych na włókno niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis |

5301 | Len, surowy lub obrobiony, ale nieprzędziony; pakuły i odpady lnu (łącznie z odpadami przędzy i szarpanką rozwłóknioną) |

5302 | Właściwe konopie (Cannabis sativa L.), surowe lub przetworzone, ale nieprzędzione; Odpady i pakuły konopi siewnych (łącznie z odpadami przędzy i szarpanką rozwłóknioną |

Część IX: Owoce i warzywa

W odniesieniu do owoców i warzyw niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis |

0702 00 00 | Pomidory, świeże lub chłodzone |

0703 | Cebula, szalotka, czosnek, pory oraz pozostałe warzywa cebulowe, świeże lub schłodzone |

0704 | Kapusty, kalafiory, kalarepa, kapusta włoska i podobne jadalne warzywa kapustne, świeże lub schłodzone |

0705 | Sałata (Lactuca sativa) i cykoria (Cichorium spp.), świeże lub schłodzone |

0706 | Marchew, rzepa, buraki sałatkowe, salsefia, selery, rzodkiewki i podobne korzenie jadalne, świeże lub schłodzone |

0707 00 | Ogórki i korniszony, świeże lub schłodzone |

0708 | Warzywa strączkowe, łuskane lub niełuskane, świeże lub schłodzone |

ex 0709 | Pozostałe warzywa, świeże lub schłodzone, z wyłączeniem warzyw objętych podpozycjami 0709 60 91, 0709 60 95, 0709 60 99, 0709 90 31, 0709 90 39 i 0709 90 60 |

ex 0802 | Pozostałe orzechy, świeże lub suszone, nawet łuskane lub obrane, z wyłączeniem areca (lub betel) i cola objętych podpozycją 0802 90 20 |

0803 00 11 | Świeże plantany |

ex 0803 00 90 | Suszone plantany |

0804 20 10 | Figi, świeże |

0804 30 00 | Ananasy |

0804 40 00 | Awokado |

0804 50 00 | Guawa, mango i smaczelina |

0805 | Owoce cytrusowe, świeże lub suszone |

0806 10 10 | Winogrona stołowe, świeże |

0807 | Melony (łącznie z arbuzami) i papaje, świeże |

0808 | Jabłka, gruszki i pigwy, świeże |

0809 | Morele, wiśnie i czereśnie, brzoskwinie (łącznie z nektarynami), śliwki i owoce tarniny, świeże |

0810 | Pozostałe owoce, świeże |

0813 50 31 0813 50 39 | Mieszanki wyłącznie owoców suszonych objętych pozycjami 0801 i 0802 |

1212 99 30 | Chleb świętojański |

Część X: Przetwory owocowe i warzywne

W odniesieniu do przetworów owocowych i warzywnych niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis |

a) | ex 0710 | Warzywa (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zamrożone, z wyłączeniem kukurydzy cukrowej objętej podpozycją 0710 40 00, oliwek objętych podpozycją 0710 80 10 i owoców z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta objętych podpozycją 0710 80 59 |

ex 0711 | Warzywa zakonserwowane tymczasowo (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające sięw tym stanie do bezpośredniego spożycia, z wyłączeniem oliwek objętych podpozycją 0711 20 owoców z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta objętych podpozycją 0711 90 10 i kukurydzy cukrowej objętej podpozycją 0711 90 30 |

ex 0712 | Warzywa suszone, całe, cięte w kawałki, w plasterkach, łamane lub w proszku, ale dalej nieprzetworzone, z wyłączeniem ziemniaków sztucznie suszonych i nienadających się do spożycia przez ludzi, objętych podpozycją ex 0712 90 05, kukurydzy cukrowej objętej podpozycjami ex 0712 90 11 i 0712 90 19 oraz oliwek objętych podpozycją ex 0712 90 90 |

0804 20 90 | Figi suszone |

0806 20 | Rodzynki |

ex 0811 | Owoce i orzechy, niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie, zamrożone, nawet zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, z wyłączeniem bananów mrożonych objętych podpozycją ex 0811 90 95 |

ex 0812 | Owoce i orzechy zakonserwowane tymczasowo (na przykład, gazowym ditlenkiem siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia, z wyłaczeniem bananów objętych podpozycją ex 0812 90 98 |

ex 0813 | Owoce suszone, inne niż te objęte pozycjami 0801 do 0806; mieszanki orzechowe lub owoców suszonych objętych podpozycjami 0813 50 31 i 0813 50 39 |

0814 00 00 | Skórki owoców cytrusowych lub melonów (łącznie z arbuzami), świeże, zamrożone, suszone lub tymczasowo zakonserwowane w solance, wodzie siarczanej lub innych roztworach konserwujących |

0904 20 10 | Słodka papryka, nierozgniatana ani niemielona |

b) | ex 0811 | Owoce i orzechy, niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie, zamrożone, nawet zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego |

ex 1302 20 | Substancje pektynowe, pektyniany i pektany |

ex 2001 | Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym, z wyłączeniem: – owoców z rodzaju Capsicum innych niż słodka papryka lub pieprz angielski objętych podpozycją 2001 90 20 – kukurydzy cukrowej (Zea mays var. saccharata) objętej podpozycją 2001 90 30 – ignamów, słodkich ziemniaków i podobnych jadalnych części roślin, zawierających 5% masy skrobi lub więcej objętych podpozycją 2001 90 40 – rdzeni palmowych objętych podpozycją 2001 90 60 – oliwek objętych podpozycją 2001 90 65 – liści winorośli, kie³ków chmielu i podobnych jadalnych czêœci roœlin objętych podpozycją ex 2001 90 99 |

2002 | Pomidory przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym |

2003 | Grzyby i trufle, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym |

ex 2004 | Pozostałe warzywa, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006, z wyłączeniem kukurydzy cukrowej (Zea mays var. saccharata) objętej podpozycją ex 2004 90 10, oliwek objętych podpozycją ex 2004 90 30 i ziemniaków przetworzonych lub zakonserwowanych w postaci mąki, mączki lub płatków objętych podpozycją 2004 10 91 |

ex 2005 | Pozostałe warzywa, przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006, z wyłączeniem oliwek objętych podpozycją 2005 70, kukurydzy cukrowej (Zea mays var. saccharata) objętej podpozycją 2005 80 00 i owoców z rodzaju Capsicum, innych niż słodka papryka i papryka roczna objętych podpozycją 2005 99 10 i ziemniaków przetworzonych lub zakonserwowanych w postaci mąki, mączki lub płatków objętych podpozycją 2005 20 10 |

ex 2006 00 | Warzywa, orzechy, skórki z owoców i pozostałe części roślin, zakonserwowane cukrem (odsączone, lukrowane lub kandyzowane), z wyłączeniem bananów zakonserwowanych cukrem objętych pozycjami ex 2006 00 38 i ex 2006 00 99 |

ex 2007 | Dżemy, galaretki owocowe, marmolady, przeciery i pasty owocowe lub orzechowe, otrzymane przez gotowanie, nawet zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej, z wyłączeniem: – przetworów homogenizowanych z bananów objętych podpozycją ex 2007 10 – dżemów, galaretek, marmolad, przecierów i past z bananów objętych podpozycjami ex 2007 99 39, ex 2007 99 57 i ex 2007 99 98 |

ex 2008 | Owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, nawet zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej, lub alkoholu, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, z wyłączeniem: – masła orzechowego objętego podpozycją 2008 11 10 – rdzeni palmowych objętych podpozycją 2008 91 00 – kukurydzy objętej podpozycją 2008 99 85 – ignamów, słodkich ziemniaków i podobnych jadalnych części roślin, zawierających 5% masy skrobi lub więcej objętych podpozycją 2008 99 91 – liści winorośli, kiełków chmielu i podobnych jadalnych części roślin objętych podpozycją ex 2008 99 99 – mieszanek bananów inaczej przetworzonych lub zakonserwowanych objętych podpozycjami ex 2008 92 59, ex 2008 92 78, ex 2008 92 93 i ex 2008 92 98 – bananów inaczej przetworzonych lub zakonserwowanych objętych podpozycjami ex 2008 99 49, ex 2008 99 67 i ex 2008 99 99 |

ex 2009 | Soki owocowe (z wyłączeniem soku winogronowego i moszczu gronowego objętych podpozycjami 2009 61 i 2009 69 oraz soku bananowego objętego podpozycją ex 2009 80) i soki warzywne niesfermentowane i niezawierające dodatku alkoholu, nawet z dodatkiem cukru lub innej substancji słodzącej |

Część XI: Banany

W odniesieniu do bananów niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kody CN | Opis |

0803 00 19 | Banany, świeże (z wyłączeniem plantanów) |

ex 0803 00 90 | Banany suszone, z wyłączeniem plantanów |

ex 0812 90 98 90 | Banany konserwowane tymczasowo |

ex 0813 50 99 | Mieszanki zawierające banany suszone |

1106 30 10 | Mąka, mączka i płatki bananowe |

ex 2006 00 99 | Banany konserwowane w cukrze |

ex 2007 10 99 | Homogenizowane przetwory z bananów |

ex 2007 99 39 ex 2007 99 57 ex 2007 99 98 | Dżemy, galaretki, marmolady, przeciery i pasty bananowe |

ex 2008 92 59 ex 2008 92 78 ex 2008 92 93 ex 2008 92 98 | Mieszanki z bananów inaczej przetworzone lub zakonserwowane |

ex 2008 99 49 ex 2008 99 67 ex 2008 99 99 | Banany inaczej przetworzone lub zakonserwowane |

ex 2009 80 35 ex 2009 80 38 ex 2009 80 79 ex 2009 80 86 ex 2009 80 89 ex 2009 80 99 | Sok bananowy |

Część XII: Wino

W odniesieniu do wina niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis |

a) | 2009 61 2009 69 | Sok winogronowy (włączając moszcz winogronowy) |

2204 30 92 2204 30 94 2204 30 96 2204 30 98 | Pozostały moszcz winogronowy, inny niż w trakcie fermentacji lub z fermentacją zatrzymaną inaczej niż przez dodanie alkoholu |

b) | ex 2204 | Wino ze świeżych winogron, łącznie z winami wzmocnionymi; moszcz gronowy inny niż ten objęty podpozycjami 2204 30 92, 2204 30 94, 2204 30 96 i 2204 30 98 |

c) | 0806 10 90 | Winogrona świeże inne niż winogrona stołowe |

2209 00 11 2209 00 19 | Ocet winny |

d) | 2206 00 10 | Napoje fermentowane wzbudzone |

2307 00 11 2307 00 19 | Osad winny z drożdży |

2308 00 11 2308 00 19 | Wytłoki winogron |

Część XIII: Drzewa żywe i inne rośliny, bulwy, korzenie i tym podobne,kwiaty cięte i liście ozdobne

W odniesieniu do drzew żywych i innych roślin, bulw, korzeni i tym podobnych, kwiatów ciętych i liści ozdobnych, niniejsze rozporządzenie obejmuje wszystkie produkty wchodzące w zakres rozdziału 6 nomenklatury scalonej.

Część XIV: Surowiec tytoniowy

W odniesieniu do surowca tytoniowego niniejsze rozporządzenie obejmuje surowiec tytoniowy lub tytoń nieprzetworzony oraz odpady tytoniowe objęte pozycją 2401.

Część XV: Wołowina i cielęcina

W odniesieniu do wołowiny i cielęciny niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis towarów |

a) | 0102 90 05 do 0102 90 79 | Zwierzęta żywe z gatunku domowego, z wyjątkiem zwierząt hodowlanych czystej krwi |

0201 | Mięso z bydła, świeże lub schłodzone |

0202 | Mięso z bydła, zamrożone |

0206 10 95 | Przepona gruba i przepona cienka, świeża lub chłodzona |

0206 29 91 | Gruba przepona i cienka przepona, zamrożone |

0210 20 | Mięso wołowe, solone, w solance, suszone lub wędzone |

0210 99 51 | Przepona gruba i przepona cienka, solona, w solance, suszona lub wędzona |

0210 99 90 | Mąki i mączki, jadalne, z mięsa lub podrobów |

1602 50 10 | Pozostałe mięso, przetworzone lub zakonserwowane lub podroby z bydła, niepoddane obróbce cieplnej; mieszanki poddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów z niepoddanym obróbce cieplnej mięsem lub podrobami |

1602 90 61 | Pozostałe mięso, przetworzone lub zakonserwowane, zawierające mięso lub podroby z bydła, niepoddane obróbce cieplnej; mieszanki poddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów z niepoddanym obróbce cieplnej mięsem lub podrobami |

b) | 0102 10 | Zwierzęta hodowlane czystej krwi |

0206 10 91 | Jadalne podroby z bydła, z wyłączeniem przepony grubej i przepony cienkiej, świeże lub schłodzone, inne niż te przeznaczone do produkcji wyrobów farmaceutycznych |

0206 10 99 |

0206 21 00 | Jadalne podroby z bydła, z wyłączeniem przepony grubej i przepony cienkiej, zamrożone, inne niż te przeznaczone do produkcji wyrobów farmaceutycznych |

0206 22 00 |

0206 29 99 |

0210 99 59 | Jadalne podroby z bydła, solone, w solance, suszone lub wędzone, inne niż przepona gruba i przepona cienka |

ex 1502 00 90 | Tłuszcze z bydła, surowe lub przetworzone, nawet tłoczone lub wyekstrahowane |

1602 50 31 do 1602 50 80 | Pozostałe mięso, przetworzone lub zakonserwowane, lub podroby, z bydła, inne niż niepoddane obróbce cieplnej lub podroby oraz mieszanki poddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów z niepoddanym obróbce cieplnej mięsem lub podrobami |

1602 90 69 | Pozostałe mięso, przetworzone lub zakonserwowane, zawierające mięso lub podroby z bydła inne niż niepoddane obróbce cieplnej oraz mieszanki poddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów z niepoddanym obróbce cieplnej mięsem lub podrobami |

Część XVI: Mleko i przetwory mleczne

W odniesieniu do przetworów mlecznych niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis towarów |

a) | 0401 | Mleko i śmietana, niezagęszczane ani niezawierające dodatku cukru lub innego środka słodzącego |

b) | 0402 | Mleko i śmietana, zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego |

c) | 0403 10 11 do 39 | Maślanka, mleko zsiadłe i śmietana ukwaszona, jogurt, kefir i inne sfermentowane lub zakwaszone mleko i śmietana, nawet zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, niearomatyzowane i niezawierające dodatku owoców, orzechów lub kakao |

0403 90 11 do 69 |

d) | 0404 | Serwatka, nawet zagęszczona lub zawierająca dodatek cukru lub innego środka słodzącego; produkty składające się ze składników naturalnego mleka, nawet zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |

e) | ex 0405 | Masło i pozostałe tłuszcze oraz oleje otrzymane z mleka; produkty mleczarskie do smarowania o zawartości tłuszczu większej niż 75%, ale mniejszej niż 80% |

f) | 0406 | Ser i twaróg |

g) | 1702 19 00 | Laktoza i syrop laktozowy niezawierający dodatków aromatyzujących ani barwiących, zawierający w masie mniej niż 99% laktozy wyrażonej jako laktoza bezwodna w przeliczeniu na suchą masę |

h) | 2106 90 51 | Syrop laktozowy aromatyzowany lub barwiony |

i) | ex 2309 | Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt: – – preparaty i pasze zawierające produkty, do których stosuje się niniejsze rozporządzenie bezpośrednio lub na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2730/75, z wyjątkiem preparatów i pasz, wchodzących w zakres części I niniejszego załącznika. |

Część XVII: Wieprzowina

W odniesieniu do wieprzowiny niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis towarów |

a) | ex 0103 | Świnie żywe, gatunki domowe inne niż zwierzęta hodowlane czystej krwi |

b) | ex 0203 | Mięso ze świń domowych, świeże, schłodzone lub zamrożone |

ex 0206 | Jadalne podroby ze świń domowych, inne niż do produkcji wyrobów farmaceutycznych, świeże, schłodzone lub zamrożone |

ex 0209 00 | Tłuszcz ze świń bez chudego mięsa (niewytapiany) świeży, schłodzony, zamrożony, solony, w solance, suszony lub wędzony |

ex 0210 | Mięso i podroby jadalne ze świń domowych, solone, w solance, suszone lub wędzone |

1501 00 11 1501 00 19 | Tłuszcz ze świń (łącznie ze smalcem) |

c) | 1601 00 | Kiełbasy i podobne wyroby z mięsa, podrobów lub krwi; przetwory żywnościowe na bazie tych wyrobów |

1602 10 00 | Przetwory homogenizowane z mięsa, podrobów lub krwi |

1602 20 90 | Przetwory lub konserwy z wątroby dowolnych zwierząt innych niż gęsia lub kacza |

1602 41 10 1602 42 10 1602 49 11 do 1602 49 50 | Pozostałe przetwory i konserwy zawierające mięso lub podroby ze świń domowych |

1602 90 10 | Przetwory z krwi dowolnych zwierząt |

1602 90 51 | Pozostałe przetwory lub konserwy zawierające mięso lub podroby ze świń domowych |

1902 20 30 | Makarony nadziewane, nawet poddane obróbce cieplnej lub inaczej przygotowane, zawierające więcej niż 20% masy kiełbasy i tym podobnych, mięsa i podrobów dowolnego rodzaju, łącznie z tłuszczami dowolnego rodzaju lub pochodzenia |

Część XVIII: Mięso z owiec i kóz

W odniesieniu do mięsa z owiec i kóz niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis towarów |

a) | 0104 10 30 0104 10 80 0104 20 90 0204 0210 99 21 0210 99 29 | Jagnięta (do jednego roku życia) Owce żywe inne niż zwierzęta hodowlane czystej krwi i jagnięta Kozy żywe inne niż zwierzęta hodowlane czystej krwi Mięso z owiec i kóz, świeże, schłodzone lub zamrożone Mięso z owiec i kóz: z kośćmi, solone, w solance, suszone lub wędzone Mięso baranie lub kozie: bez kości, solone, w solance, suszone lub wędzone |

b) | 0104 10 10 0104 20 10 0206 80 99 0206 90 99 0210 99 60 ex 1502 00 90 | Owce żywe – zwierzęta hodowlane czystej krwi Kozy żywe – zwierzęta hodowlane czystej krwi Jadalne podroby z owiec i kóz, świeże lub schłodzone, inne niż do produkcji wyrobów farmaceutycznych Jadalne podroby z owiec i kóz, zamrożone, inne niż do produkcji wyrobów farmaceutycznych Jadalne podroby z owiec i kóz, solone, w solance, suszone lub wędzone Tłuszcze z owiec i kóz, inne niż te objęte pozycją 1503 |

c) | 1602 90 72 1602 90 74 | Pozostałe przetworzone lub zakonserwowane mięso lub podroby z owiec lub kóz niepoddane obróbce cieplnej; mieszanki poddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów z niepoddanym obróbce cieplnej mięsem lub podrobami |

d) | 1602 90 76 1602 90 78 | Pozostałe przetworzone lub zakonserwowane mięso lub podroby z owiec lub kóz, inne niż niepoddane obróbce cieplnej lub mieszanki poddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów lub niepoddanego obróbce cieplnej mięsa lub podrobów |

Część XIX: Jaja

W odniesieniu do jaj niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis |

a) | 0407 00 11 0407 00 19 0407 00 30 | Jaja drobiu w skorupkach, świeże, zakonserwowane albo gotowane |

b) | 0408 11 80 0408 19 81 0408 19 89 0408 91 80 0408 99 80 | Jaja ptasie bez skorupek i żółtka jaj, świeże, suszone, gotowane na parze lub w wodzie, formowane, zamrożone lub inaczej zakonserwowane, nawet zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, inne niż nienadające się do spożyciaprzez ludzi |

Część XX: Mięso drobiowe

W odniesieniu do mięsa drobiowego niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis towarów |

a) | 0105 | Drób domowy żywy, to znaczy ptactwo z gatunków Gallus domesticus, kaczki, gęsi, indyki i perliczki |

b) | ex 0207 | Mięso i podroby jadalne, z drobiu objętego pozycją 0105, świeże, schłodzone lub zamrożone, z wyłączeniem wątrób wchodzących w zakres lit. c) |

c) | 0207 13 91 | Wątróbki drobiowe, świeże, schłodzone lub zamrożone |

0207 14 91 |

0207 26 91 |

0207 27 91 |

0207 34 |

0207 35 91 |

0207 36 81 |

0207 36 85 |

0207 36 89 |

0210 99 71 | Wątróbki drobiowe solone, w solance, suszone lub wędzone |

0210 99 79 |

d) | 0209 00 90 | Tłuszcz drobiowy (niewytopiony), świeży, schłodzony, zamrożony, solony, w solance, suszony lub wędzony |

e) | 1501 00 90 | Tłuszcz z drobiu |

f) | 1602 20 11 | Wątróbka gęsia lub kacza, inaczej przetworzone lub zakonserwowane |

1602 20 19 |

1602 31 | Mięso lub podroby z drobiu objętego pozycją 0105, inaczej przetworzone lub zakonserwowane |

1602 32 |

1602 39 |

Część XXI: Inne wyroby

Kod CN | Opis |

ex 0101 | Konie, osły, muły i osłomuły, żywe: |

0101 10 | – Zwierzęta hodowlane czystej krwi: |

0101 10 10 | – – Konie(a) |

0101 10 90 | – – Pozostałe |

0101 90 | – Pozostałe: |

– – Konie: |

0101 90 19 | – – – Inne niż do uboju |

0101 90 30 | – – Osły |

0101 90 90 | – – Muły i osłomuły |

ex 0102 | Bydło żywe: |

ex 0102 90 | – Inne niż zwierzęta hodowlane czystej krwi: |

0102 90 90 | – – Inne niż gatunki domowe |

ex 0103 | Świnie żywe: |

0103 10 00 | – Zwierzęta hodowlane czystej krwi (b) |

– Pozostałe: |

ex 0103 91 | – – O masie mniejszej niż 50 kg: |

0103 91 90 | – – – Inne niż gatunki domowe |

ex 0103 92 | – – O masie 50 kg lub większej |

0103 92 90 | – – Inne niż gatunki domowe |

0106 00 | Pozostałe zwierzęta żywe |

ex 0203 | Mięso ze świń, świeże, schłodzone lub zamrożone: |

– Świeże lub chłodzone: |

ex 0203 11 | – – Tusze i półtusze: |

0203 11 90 | – – – Inne niż ze świń domowych |

ex 0203 12 | – – Szynki, łopatki i ich kawałki, z kośćmi: |

0203 12 90 | – – – Inne niż ze świń domowych |

ex 0203 19 | – – Pozostałe: |

0203 19 90 | – – – Inne niż ze świń domowych |

– – Zamrożone: |

ex 0203 21 | – – Tusze i półtusze: |

0203 21 90 | – – – Inne niż ze świń domowych |

ex 0203 22 | – – Szynki, łopatki i ich kawałki, z kośćmi: |

0203 22 90 | – – – Inne niż ze świń domowych |

ex 0203 29 | – – Pozostałe: |

0203 29 90 | – – – Inne niż ze świń domowych |

ex 0205 00 | Mięso końskie, z osłów, mułów i osłomułów, świeże, chłodzone lub mrożone: |

ex 0205 00 20 ex 0205 00 80 | – Mięso z osłów, mułów i osłomułów, świeże, schłodzone lub zamrożone – Z osłów, mułów lub osłomułów, zamrożone |

ex 0206 | Jadalne podroby z bydła, świń, owiec, kóz, koni, osłów, mułów lub osłomułów, świeże, schłodzone lub zamrożone: |

ex 0206 10 | – Z bydła, świeże lub schłodzone |

0206 10 10 | – – Do produkcji wyrobów farmaceutycznych(c) |

– Z bydła, mrożone: |

ex 0206 22 00 | – – Wątroby: |

– – – Do produkcji wyrobów farmaceutycznych |

ex 0206 29 | – – Pozostałe: |

0206 29 10 | – – – Do produkcji wyrobów farmaceutycznych (c) |

ex 0206 30 00 | – Wieprzowe, świeże lub chłodzone: |

– – Ze świń domowych: |

– – – Przeznaczone do produkcji wyrobów farmaceutycznych |

– – Pozostałe |

– Ze świń, mrożone: |

ex 0206 41 00 | – – Wątroby: |

– – – Ze świń domowych: |

– – – – Przeznaczone do produkcji wyrobów farmaceutycznych |

– – – Pozostałe |

ex 0206 49 | – – Pozostałe: |

ex 0206 49 20 | – – – Ze świń domowych: |

– – – – Przeznaczone do produkcji wyrobów farmaceutycznych |

0206 49 80 | – – – Pozostałe |

ex 0206 80 | – Inne, świeże lub schłodzone: |

0206 80 10 | – – Do produkcji wyrobów farmaceutycznych (c) |

– – Pozostałe: |

0206 80 91 | – – – Z koni, osłów, mułów i osłomułów |

ex 0206 90 | – Pozostałe, mrożone: |

0206 90 10 | – – Do produkcji wyrobów farmaceutycznych (c) |

– – Pozostałe: |

0206 90 91 | – – – Z koni, osłów, mułów i osłomułów |

0208 | Pozostałe mięso i podroby jadalne, świeże, schłodzone lub zamrożone |

0210 | Mięso i podroby jadalne, solone, w solance, suszone lub wędzone; jadalne mąki i mączki, z mięsa lub podrobów: |

– Mięso ze świń: |

ex 0210 11 | – – Szynki, łopatki i ich kawałki, z kośćmi: |

0210 11 90 | – – – Inne niż ze świń domowych |

ex 0210 12 | – – Boczek i jego kawałki: |

0210 12 90 | – – – Inne niż ze świń domowych |

ex 0210 19 | – – Pozostałe: |

0210 19 90 | – – – Inne niż ze świń domowych |

– Pozostałe, włączając jadalne mąki i mączki, z mięsa lub podrobów: |

0210 91 00 | – – Z naczelnych |

0210 92 00 | – – Z wielorybów, delfinów i morświnów (ssaki z rzędu waleni); z manatów i krów morskich (ssaki z rzędu syren) |

0210 93 00 | – – z gadów (włączając z węży i żółwi) |

ex 0210 99 | – – Pozostałe: |

– – – Mięso: |

0210 99 31 | – – – – Z reniferów |

0210 99 39 | – – – – Pozostałe |

– – – Podroby: |

– – – – Inne niż ze świń domowych, bydła, owiec i kóz |

0210 99 80 | – – – – – Inne niż wątroby drobiowe |

ex 0407 00 | Jaja ptasie w skorupkach, świeże, zakonserwowane lub gotowane: |

0407 00 90 | – Inne niż drobiu |

ex 0408 | Jaja ptasie bez skorupek i żółtka jaj, świeże, suszone, gotowane na parze lub w wodzie, formowane, zamrożone lub inaczej zakonserwowane, nawet zawierające dodatek cukru albo innego środka słodzącego: |

– Żółtka jaj: |

ex 0408 11 | – – Suszone: |

0408 11 20 | – – – Nienadające się do spożycia przez ludzi (d) |

ex 0408 19 | – – Pozostałe: |

0408 19 20 | – – – Nienadające się do spożycia przez ludzi (d) |

– Pozostałe: |

ex 0408 91 | – – Suszone: |

0408 91 20 | – – – Nienadające się do spożycia przez ludzi (d) |

ex 0408 99 | – – Pozostałe: |

0408 99 20 | – – – Nienadające się do spożycia przez ludzi (d) |

0410 00 00 | Jadalne produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |

0504 00 00 | Jelita, pęcherze i żołądki zwierząt (z wyjątkiem rybich), całe i w kawałkach, świeże, schłodzone, zamrożone, solone, w solance, suszone lub wędzone |

ex 0511 | Produkty pochodzenia zwierzęcego, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; martwe zwierzęta objęte działem 1 lub 3, nienadające się do spożycia przez ludzi: |

0511 10 00 | – Nasienie bydlęce |

– Pozostałe: |

0511 91 | – – Produkty z ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych; martwe zwierzęta objęte działem 3 |

ex 0511 99 | – – Pozostałe: |

0511 99 31 i 0511 99 39 0511 99 85 | – – –Gąbki naturalne pochodzenia zwierzęcego – – – Pozostałe |

ex 0709 | Pozostałe warzywa, świeże lub schłodzone: |

ex 0709 60 | – Owoce z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta: |

– – Pozostałe: |

0709 60 91 | – – – Z rodzaju Capsicum, do produkcji pieprzu tureckiego lub barwników oleożywicznych Capsicum (c) |

0709 60 95 | – – – Do przemysłowej produkcji olejków eterycznych lub żywicznych (c) |

0709 60 99 | – – – Pozostałe |

ex 0710 | Warzywa (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zamrożone: |

ex 0710 80 | – Pozostałe warzywa: |

– – Owoce z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta: |

0710 80 59 | – – – Inne niż słodka papryka |

ex 0711 | Warzywa zakonserwowane tymczasowo (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia: |

ex 0711 90 | – Pozostałe warzywa; Mieszanki warzyw: |

– – Warzywa: |

0711 90 10 | – – – Owoce z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta, z wyłączeniem słodkiej papryki |

0713 | Warzywa strączkowe, suszone łuskane, nawet bez skórki lub dzielone: |

ex 0713 10 | – Groch (Pisum sativum): |

0713 10 90 | – – Inne niż do siewu |

ex 0713 20 00 | – Ciecierzyca (cieciorka): |

– – Inne niż do siewu |

– Fasola (Vigna spp., Phaseolus spp.) |

ex 0713 31 00 | – – Fasola z gatunku Vigna mungo (L.) Hepper lub Vigna radiata (L.) Wilczek: |

– – – Inne niż do siewu |

ex 0713 32 00 | – – Fasolka czerwona mała (Adzuki) (Phaseolus lub Vigna angularis): |

– – – Inne niż do siewu |

ex 0713 33 | – – Fasola, łącznie z białą groszkową (Phaseolus vulgaris): |

0713 33 90 | – – – Inne niż do siewu |

ex 0713 39 00 | – – Pozostałe: |

– – – Inne niż do siewu |

ex 0713 40 00 | – Soczewica: |

– – – Inne niż do siewu |

ex 0713 50 00 | – Bób (Vicia faba var. major) i bobik (Vicia faba var. equina i Vicia faba var. minor): |

– – Inne niż do siewu |

ex 0713 90 00 | – Pozostałe: |

– – Inne niż do siewu |

0801 | Orzechy kokosowe, orzechy brazylijskie i orzechy nerkowca, świeże lub suszone, nawet łuskane lub obrane |

0802 | Pozostałe orzechy, świeże lub suszone, nawet łuskane lub obrane: |

ex 0802 90 | – Pozostałe: |

ex 0802 90 20 | – – Areca (lub betel) i cola |

ex 0804 | Daktyle, figi, ananasy, awokado, guawa, mango i smaczelina, świeże lub suszone: |

0804 10 00 | – Daktyle |

0902 | Herbata, nawet aromatyzowana |

ex 0904 | Pieprz z rodzaju Piper; suszone lub rozgniatane, lub mielone owoce z rodzaju Capsicum lub z rodzaju Pimenta, z wyłączeniem słodkiej papryki objętej pozycją 0904 20 10 |

0905 00 00 | Wanilia |

0906 | Cynamon i kwiaty cynamonowca |

0907 00 00 | Goździki (całe owoce, kwiaty i szypułki) |

0908 | Gałka muszkatołowa, kwiat muszkatołowy i kardamony |

0909 | Nasiona anyżku, badianu, kopru, kolendry, kminu lub kminku; jagody jałowca |

0910 | Imbir, szafran, kurkuma, tymianek, liście laurowe, curry i pozostałe przyprawy korzenne |

ex 1106 | Mąka, mączka i proszek z suszonych warzyw strączkowych objętych pozycją 0713, z sago lub z korzeni lub bulw, objętych pozycją 0714, lub z produktów objętych działem 8: |

1106 10 00 | – Z suszonych warzyw strączkowych objętych pozycją 0713 |

ex 1106 30 | – Z produktów objętych działem 8: |

1106 30 90 | – – Inne niż banany |

ex 1108 | Skrobie; inulina: |

1108 20 00 | – Inulina |

1202 10 90 | Orzeszki ziemne, nieprażone ani niepoddane w inny sposób obróbce termicznej, w łupinkach, inne niż do siewu |

1202 20 00 | Orzeszki ziemne, niepra¿one ani niepoddane w inny sposób obróbce termicznej, w ³upinkach, ³uskane, nawet ³amane |

1203 00 00 | Kopra |

1206 00 91 | Nasiona słonecznika, nawet łamane, inne niż do siewu |

1206 00 99 |

1207 20 90 | Nasiona bawełny, nawet łamane, inne niż do siewu |

1207 40 90 | Nasiona sezamu, nawet łamane, inne niż do siewu |

1207 50 90 | Nasiona gorczycy, nawet łamane, inne niż do siewu |

1207 91 90 | Nasiona maku, nawet łamane, inne niż do siewu |

1207 99 91 | Nasiona konopi, nawet łamane, inne niż do siewu |

ex 1207 99 97 | Pozostałe nasiona i owoce oleiste, nawet łamane, inne niż do siewu |

1208 | Mąka i mączka, z nasion lub owoców oleistych, innych niż gorczyca |

1211 | Rośliny i części roślin (łącznie z nasionami i owocami) w rodzaju stosowanych głównie w perfumerii, farmacji lub stosowane do celów owadobójczych, grzybobójczych lub podobnych, świeże lub suszone, nawet krojone, kruszone lub proszkowane |

ex 1212 | Chleb świętojański, wodorosty morskie i pozostałe algi, burak cukrowy i trzcina cukrowa, świeże, schłodzone, zamrożone lub suszone, nawet mielone; pestki i jądra owoców oraz inne produkty roślinne (łącznie z nieprażonymi korzeniami cykorii odmiany Cichorium intybus sativum) w rodzaju stosowanych głównie do spożycia przez ludzi, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

ex 1212 20 00 | – Wodorosty morskie i pozostałe algi stosowane głównie w farmacji lub do spożycia przez ludzi |

– Pozostałe: |

ex 1212 99 | – – Inne niż trzcina cukrowa, chleb świętojański i nasiona z chleba świętojańskiego |

ex 1212 99 70 | – – – Pozostałe, z wyłączeniem korzenia cykorii |

1213 00 00 | Słoma i plewy zbóż, niepreparowane, nawet siekane, mielone, prasowane lub w formie granulek |

ex 1214 | Brukiew, buraki pastewne, korzenie pastewne, siano, lucerna (alfalfa), koniczyna, esparceta, kapusta pastewna, łubin, wyka i podobne produkty pastewne, nawet granulowane: |

ex 1214 10 | Mączka i granulki, z lucerny, sztucznie suszone, z wyłączeniem: Mączki i granulek, z lucerny, inaczej suszonych i mielonych |

ex 1214 90 | – Pozostałe: |

1214 90 10 | – – Buraki pastewne, brukiew i pozostałe korzenie pastewne |

ex 1214 90 90 | – – Pozostałe, z wyłączeniem: |

– Lucerny, esparcety, koniczyny, łubinu, wyki i podobnych produktów pastewnych sztucznie suszonych, z wyjątkiem siana i kapusty pastewnej oraz produktów zawierających siano |

– Lucerny, esparcety, koniczyny, łubinu, wyki, nostrzyka, groszku zwyczajnego i komonicy, inaczej suszonych i mielonych |

ex 1502 00 | Tłuszcze z bydła, owiec i kóz, inne niż te objęte pozycją 1503: |

ex 1502 00 10 | – Do zastosowań przemysłowych innych niż produkcja artykułów spożywanych przez ludzi, z wyłączeniem tłuszczy otrzymywanych z kości i odpadów (c) |

1503 00 | Stearyna smalcowa, olej smalcowy, oleostearyna, oleina i olej łojowy, nieemulgowane lub niezmieszane, lub nieprzygotowane inaczej |

1504 | Tłuszcze, oleje i ich frakcje, z ryb lub ssaków morskich, rafinowane lub nierafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |

1507 | Olej sojowy i jego frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |

1508 | Olej z orzeszków ziemnych, i jego frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |

1511 | Olej palmowy i jego frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |

1512 | Olej z nasion słonecznika, z krokosza balwierskiego lub z nasion bawełny i ich frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |

1513 | Olej kokosowy (z kopry), olej z ziaren palmowych, olej babassu oraz ich frakcje, rafinowane lub nierafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |

1514 | Olej rzepakowy, rzepikowy i gorczycowy i ich frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |

ex 1515 | Pozostałe ciekłe tłuszcze i oleje roślinne (z wyłączeniem oleju jojoba objętego podpozycją ex 1515 90 11) i ich frakcje, nawet rafinowane, ale niemodyfikowane chemicznie |

ex 1516 | Tłuszcze i oleje, zwierzęce lub roślinne, i ich frakcje, częściowo lub całkowicie uwodornione, estryfikowane wewnętrznie, reestryfikowane lub elaidynizowane, nawet rafinowane, ale dalej nieprzetworzone (z wyłączeniem uwodornionego oleju rycynowego, tzw. „wosku opalowego" objętego podpozycją 1516 20 10) |

ex 1517 | Margaryna; jadalne mieszaniny lub produkty z tłuszczów lub olejów, zwierzęcych lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów, lub olejów, z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje objęte pozycją 1516, z wyłączeniem podpozycji 1517 10 10, 1517 90 10 oraz 1517 90 93 |

1518 00 31 | Oleje roślinne, ciekłe, zmieszane, do zastosowań technicznych lub przemysłowych, innych niż produkcja artykułów spożywanych przez ludzi (c) |

1518 00 39 |

1522 00 91 | Osady i szlamy olejowe; sopstoki, powstałe w wyniku obróbki substancji tłuszczowych lub wosków zwierzęcych lub roślinnych, z wyłączeniem zawierających olej o właściwościach oliwy z oliwek |

1522 00 99 | Inne pozostałości powstałe przy obróbce substancji tłuszczowych lub wosków zwierzęcych lub roślinnych, z wyłączeniem zawierających olej o właściwościach oliwy z oliwek |

ex 1602 | Pozostałe mięso przetworzone lub zakonserwowane, podroby lub krew: |

– Ze świń: |

ex 1602 41 | – – Szynki i ich kawałki: |

1602 41 90 | – – – Inne niż ze świń domowych |

ex 1602 42 | – – Łopatki i ich części: |

1602 42 90 | – – – Inne niż ze świń domowych |

ex 1602 49 | – – Pozostałe, łącznie z mieszankami: |

1602 49 90 | – – – Inne niż ze świń domowych |

ex 1602 90 | – – Pozostałe, łącznie z przetworami z krwi dowolnych zwierząt: |

– – Inne niż przetwory z krwi dowolnych zwierząt: |

1602 90 31 | – – – Z dziczyzny lub z królików |

1602 90 41 | – – – Z reniferów |

– – – Pozostałe: |

– – – – Inne niż zawierające mięso lub podroby ze świń domowych: |

– – – – – Inne niż zawierające mięso z bydła lub podroby: |

1602 90 98 | – – – – – – Inne niż z mięsa z owiec lub kóz |

1603 00 | Ekstrakty i soki, z mięsa, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych |

1801 00 00 | Ziarno kakao, całe lub łamane, surowe lub palone |

1802 00 00 | Łuski kakao, łupiny, osłonki i pozostałe odpady z kakao |

ex 2001 | Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym: |

ex 2001 90 | – Pozostałe: |

2001 90 20 | – – Owoce z rodzaju Capsicum inne niż słodka papryka lub pieprz angielski |

ex 2005 | Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |

ex 2005 90 | – Pozostałe warzywa i mieszanki warzywne: |

2005 99 10 | – – Owoce z rodzaju Capsicum inne niż słodka papryka lub pieprz angielski |

ex 2206 | Pozostałe napoje fermentowane (na przykład cydr (cidr), perry i miód pitny); mieszanki napojów fermentowanych oraz mieszanki napojów fermentowanych i napojów bezalkoholowych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

2206 00 31 to 2206 00 89 | – Inne niż napoje fermentowane wzbudzone |

ex 2301 | Mąki, mączki i granulki, z mięsa i podrobów, ryb lub skorupiaków, mięczaków lub pozostałych bezkręgowców wodnych, nienadające się do spożycia przez ludzi; skwarki: |

2301 10 00 | – Mąki, mączki i granulki, z mięsa i podrobów; skwarki |

ex 2302 | Otręby, śruta i inne pozostałości odsiewu, przemiału lub innej obróbki zbóż lub roślin strączkowych, nawet granulowane: |

2302 50 00 | – Z roślin strączkowych |

2304 00 00 | Makuchy i inne pozostałości stałe, nawet mielone lub w postaci granulek, pozostałe z ekstrakcji oleju sojowego |

2305 00 00 | Makuchy i inne pozostałości stałe, nawet mielone lub w postaci granulek, pozostałe z ekstrakcji oleju z orzeszków ziemnych |

ex 2307 00 | Osad winny z drożdży; kamień winny: |

2307 00 90 | – Kamień winny |

ex 2308 00 | Materiały roślinne i odpady roślinne, pozostałości roślinne i produkty uboczne, nawet w postaci granulek, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone: |

2308 00 90 | – – Inne niż wytłoki winogron, żołędzie i kasztany, wytłoczyny z jabłek lub owoców innych niż winogrona |

ex 2309 | Preparaty, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt: |

ex 2309 10 | – Karma dla psów lub kotów, pakowana do sprzedaży detalicznej: |

2309 10 90 | – – Inne niż zawierające skrobię, glukozę, syrop glukozowy, maltodekstrynę lub syrop z maltodekstryny objęte podpozycjami 1702 30 51 do 1702 30 99, 1702 40 90, 1702 90 50 i 2106 90 55 lub produkty mleczne |

ex 2309 90 | – Pozostałe: |

2309 90 10 | – – Roztwory z ryb lub ssaków morskich |

– – Pozostałe, łącznie z premiksami: |

ex 2309 90 91 do 2309 90 99 | – – – Inne niż zawierające skrobię, glukozę, syrop glukozowy, maltodekstrynę lub syrop z maltodekstryny objęte podpozycjami 1702 30 51 do 1702 30 99, 1702 40 90, 1702 90 50 i 2106 90 55 lub produkty mleczne, z wyłączeniem |

– Koncentraty białkowe otrzymywane z soku lucerny i z soku trawy |

– Produkty w proszku otrzymywane wyłącznie z pozostałości stałych i soku powstających przy przygotowywaniu koncentratów określonych w tiret pierwszym |

(a) Zaklasyfikowanie do tej podpozycji podlega warunkom ustanowionym w odpowiednich przepisach wspólnotowych (patrz dyrektywa Rady 94/28/WE (Dz.U. L 178 z 12.7.1994, str. 66); Decyzja Komisji 93/623/EWG (Dz.U. L 298 z 3.12.1993, str. 45)). (b) Zaklasyfikowanie do tej podpozycji podlega warunkom ustanowionym w odpowiednich przepisach wspólnotowych (patrz dyrektywa Rady 88/661/EWG (Dz.U. L 382z 31.12.1988, str. 36); Dyrektywa Rady 94/28/WE (Dz.U. L 178 z 12.7.1994, str. 66); Decyzja Komisji 96/510/WE (Dz.U. L 210 z 20.8.1996 str. 53)). (c) Zaklasyfikowanie do tej podpozycji podlega warunkom ustanowionym w odpowiednich przepisach wspólnotowych (patrz art. 291–300 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1) i następne zmiany). (d) Zaklasyfikowanie do tej podpozycji podlega warunkom ustanowionym w ust. F sekcji II przepisów wstępnych Nomenklatury Scalonej (załącznik 1 do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87). |

ZAŁĄCZNIK II WYKAZ PRODUKTÓW OKREŚLONYCH W ART. 1 UST. 2

Część I: Alkohol etylowy

1. W odniesieniu do alkoholu etylowego niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis |

ex 2207 10 00 | Alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu wynoszącej 80 % obj. lub większej, otrzymany z produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu |

ex 2207 20 00 | Alkohol etylowy i pozostałe wyroby alkoholowe, skażone, o dowolnej mocy, otrzymane z produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu |

ex 2208 90 91 i ex 2208 90 99 | Alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80 % obj., otrzymany z produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu |

2. Sekcja I rozdziału II części III w sprawie pozwoleń na przywóz oraz sekcja I rozdziału III tej części ma zastosowanie do produktów na bazie alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego wchodzących w zakres kodu 2208 CN, umieszczonych w opakowaniach o objętości przekraczającej dwa litry i posiadających wszelkie właściwości alkoholu etylowego opisanego w ust. 1.

Część II: Produkty pszczelarskie

1. W odniesieniu do produktów pszczelarskich niniejsze rozporządzenie obejmuje produkty wyszczególnione w poniższej tabeli:

Kod CN | Opis |

0409 | Miód naturalny |

ex 0410 00 00 | Mleczko pszczele, propolis, jadalne |

ex 0511 99 90 | Mleczko pszczele, propolis, niejadalne |

ex 1212 99 80 | Pyłek |

ex 1521 90 | Wosk pszczeli |

Część III: Jedwabniki

W odniesieniu do jedwabników niniejsze rozporządzenie obejmuje jedwabniki wchodzące w zakres podpozycji 0106 90 00 CN oraz jaja jedwabników wchodzące w zakres podpozycji 0511 99 85.

ZAŁĄCZNIK III DEFINICJE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2

Część I: Definicje dotyczące sektora ryżu

I. Pojęcia „ryż niełuskany”, „ryż łuskany”, „ryż półbielony”, „ryż całkowicie bielony”, „ryż okrągłoziarnisty”, „ryż średnioziarnisty”, „ryż długoziarnisty A lub B” i „ryż łamany” mają następujące definicje:

1. a) Ryż niełuskany: oznacza ryż, który zachował łuskę po omłóceniu;

b) Ryż łuskany: oznacza ryż niełuskany, z którego usunięto tylko łuskę. Przykładami ryżu wchodzącego w zakres tej definicji jest ryż posiadający nazwę handlową: „ryż brązowy”, „ryż cargo”, „loonzain” i „riso sbramato”.

c) Ryż półbielony: oznacza ryż niełuskany, z którego usunięto łuskę, część zawiązka i całość lub część zewnętrznych warstw owocni, ale pozostawiono warstwy wewnętrzne.

d) Ryż całkowicie bielony: oznacza ryż niełuskany, z którego usunięto łuskę, całość zewnętrznych i wewnętrznych warstw owocni, całość zawiązka w przypadku ryżu długoziarnistego i średnioziarnistego oraz co najmniej część zawiązka w przypadku ryżu okrągłoziarnistego, ale w którym wzdłużne białe prążkowanie może pozostać na nie więcej niż 10 % ziaren.

2. a) Ryż okrągłoziarnisty: oznacza ryż, którego ziarna mają długość nieprzekraczającą 5,2 mm, a stosunek długości do szerokości jest mniejszy niż 2.

b) Ryż średnioziarnisty: oznacza ryż, którego ziarna mają długość przekraczającą 5,2 mm, ale nieprzekraczającą 6 mm, a stosunek długości do szerokości jest nie większy niż 3.

c) Ryż długoziarnisty: oznacza

i) ryż długoziarnisty A, ryż, którego ziarna mają długość przekraczającą 6,0 mm, a stosunek długości do szerokości jest większy niż 2, ale mniejszy niż 3;

ii) ryż długoziarnisty B, ryż, którego ziarna mają długość przekraczającą 6,0 mm, a stosunek długości do szerokości jest równy lub większy niż 3.

d) Pomiary ziaren: oznaczają pomiary ziaren wykonywane na ryżu całkowicie bielonym następującymi metodami:

i) pobranie reprezentatywnej próbki partii;

ii) przesianie próbki, tak aby zatrzymać jedynie całe ziarna, łącznie z ziarnami niedojrzałymi;

iii) przeprowadzenie dwóch pomiarów, dotyczących po 100 ziaren każdy, i znalezienie średniej;

iv) wyrażenie wyniku w milimetrach, zaokrąglonego do pierwszego miejsca po przecinku.

3. Ryż łamany: oznacza fragmenty ziaren, których długość nie przekracza trzech czwartych średniej długości całego ziarna.

II. W odniesieniu do ziaren i ziaren łamanych niebędących nienagannej jakości stosuje się następujące definicje:

–Ziarno, w którym tylko części końcówek zostały usunięte, bez względu na cechy na każdym etapie obróbki.

B. Ziarno obcięte

Ziarno, w którym cały koniec został usunięty.

C. Ziarno łamane lub kawałki

Ziarno, w którym została usunięta część większa niż koniec; ziarno łamane obejmuje:

- ziarno łamane duże (części ziarna o długości nie mniejszej niż połowa długości ziarna, lecz niestanowiące całego ziarna),

- ziarno łamane średnie (kawałki ziarna o długości nie mniejszej, niż jedna czwarta długości ziarna, lecz mniejsze niż minimalny rozmiar „ziarna dużego łamanego”),

- ziarno łamane drobne (kawałki ziarna mniejsze niż jedna czwarta ziarna, lecz zbyt duże, aby przechodziły przez sito o oczkach 1,4 mm),

- kawałki (małe odłamki czy cząstki ziarna przechodzące przez sito o oczkach 1,4 mm); ziarno połamane (kawałki powstałe w wyniku podłużnego przełamania się ziarna).

D. Ziarno zielone

Ziarno, które nie jest w pełni dojrzałe.

E. Ziarno z naturalnymi anomaliami rozwojowymi

Naturalne anomalie rozwojowe oznaczają deformacje, nawet spowodowane czynnikami dziedzicznymi, w stosunku do cech morfologicznych typowych dla odmiany.

F. Ziarno kredowe

Ziarno, którego nie mniej niż trzy czwarte powierzchni ma wygląd matowo-kredowy.

G. Ziarno z czerwonymi prążkami

Ziarno wykazujące wzdłużne czerwone paski o różnej intensywności, stanowiące pozostałość owocni.

H. Ziarno plamiste

Ziarno wykazujące wyraźne małe krążki ciemnego koloru o mniej lub bardziej regularnym kształcie; do ziarna plamistego zalicza się także ziarno wykazujące niewielkie czarne prążki tylko na powierzchni; prążki i plamki nie mogą mieć żółtej lub ciemnej otoczki.

I. Ziarno zaplamione

Ziarno, które na niewielkiej części powierzchni ma wyraźnie zmieniony kolor naturalny; plamy mogą mieć różny kolor (czarniawy, czerwonawy, brązowy); głębokie czarne prążki są również uznawane za plamy. Jeśli kolor plam jest wystarczająco określony (czarny, różowy, czerwonawo-brązowy), aby je natychmiast zauważyć, i jeśli pokrywają one nie mniej niż połowę powierzchni ziarna, ziarno należy zakwalifikować do ziarna żółtego.

J. Ziarno żółte

Ziarno żółte stanowi ziarno, na którym w całości lub w części dokonała się, z przyczyn innych niż suszenie, zmiana naturalnego koloru, i które przybrało kolor cytrynowy lub pomarańczowo-żółty.

K. Ziarno bursztynowe

Ziarno bursztynowe stanowi ziarno, które z powodów innych niż suszenie doznało jednolitej zmiany koloru na całej powierzchni; zmiany te powodują zmianę koloru ziarna na jasny bursztynowo-żółty.

Część II: Definicje dotyczące sektora cukru

1. „cukry białe” oznaczają cukry bez dodatku aromatu, barwnika lub też innych substancji, zawierające, w stanie suchym, wagowo 99,5% lub więcej sacharozy określonej metodą polarymetryczną;

2. „cukry surowe” oznaczają cukry bez dodatku środków aromatyzujących, barwiących lub innych substancji, o zawartości wagowej sacharozy mniejszej niż 99,5 % w stanie suchym, określonej metodą polarymetryczną;

3. „izoglukoza” oznacza produkt otrzymany z glukozy lub jej polimerów z zawartością wagową w stanie suchym, co najmniej 10 % fruktozy;

4. „syrop inulinowy” oznacza bezpośredni produkt otrzymany w wyniku hydrolizy inuliny lub oligofruktoz, zawierający w stanie suchym co najmniej 10 % fruktozy w postaci wolnej lub w postaci sacharozy, wyrażony w ekwiwalencie cukru/izoglukozy. W celu uniknięcia ograniczeń na rynku produktów o słabych właściwościach słodzących, wytwarzanych przez przetwórców włókna inulinowego poza kwotą syropu inulinowego, ta definicja może zostać zmieniona przez Komisję;

5. „cukier kwotowy”, „izoglukoza kwotowa” i „kwotowy syrop inulinowy” oznaczają każdą wielkość produkcji cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego przypisaną do danego roku gospodarczego w ramach kwoty danego przedsiębiorstwa;

6. „cukier przemysłowy” oznacza każdą wielkość produkcji cukru przypisaną do danego roku gospodarczego przekraczającą ilość cukru, o której mowa w pkt 5, przeznaczoną do produkcji przemysłowej jednego z produktów, o których mowa w art. 59 ust. 2;

7. „izoglukoza przemysłowa” i „przemysłowy syrop inulinowy” oznaczają każdą wielkość produkcji izoglukozy lub syropu inulinowego przypisaną do danego roku gospodarczego, przeznaczoną do produkcji przemysłowej jednego z produktów, o których mowa w art. 59 ust. 2;

8. „nadwyżka cukru”, „nadwyżka izoglukozy” i „nadwyżka syropu inulinowego” oznaczają każdą wielkość produkcji cukru, izoglukozy lub syropu inulinowego przypisaną do danego roku gospodarczego, przekraczającą stosowne ilości, o których mowa w pkt. 5, 6 i 7;

9. „buraki kwotowe” oznaczają wszystkie buraki cukrowe przetwarzane na cukier kwotowy;

10. „umowa dostawy” oznacza umowę dostawy buraków do produkcji cukru zawartą pomiędzy sprzedawcą a przedsiębiorstwem;

11. „porozumienie branżowe” oznacza jedno z poniższych:

a) porozumienie zawarte na szczeblu Wspólnoty, przed zawarciem jakiejkolwiek umowy dostawy, między grupą krajowych organizacji zrzeszających wytwórców z jednej strony a grupą krajowych organizacji zrzeszających sprzedawców z drugiej strony;

b) porozumienie zawarte, przed zawarciem jakiejkolwiek umowy dostawy, między wytwórcami lub organizacją zrzeszającą wytwórców uznaną przez dane państwo członkowskie z jednej strony a stowarzyszeniem sprzedawców uznanym przez dane państwo członkowskie z drugiej strony;

c) w przypadku braku porozumień, o których mowa w lit. a) lub b), przepisy dotyczące spółek oraz przepisy dotyczące spółdzielni, w zakresie w jakim regulują dostawę buraków cukrowych przez wspólników spółek lub członków spółdzielni produkujących cukier;

d) w przypadku braku porozumień, o których mowa w lit. a) lub b), uzgodnienia istniejące przed zawarciem jakiejkolwiek umowy dostawy, pod warunkiem że sprzedawcy akceptujący te uzgodnienia dostarczają co najmniej 60 % łącznej ilości buraków kupowanych przez przedsiębiorstwo do celów produkcji cukru w jednej lub kilku fabrykach;

12. „Cukier pochodzący z AKP/Indii” oznacza cukier objęty kodem CN 1701 pochodzący z państw wymienionych w załączniku XVI i przywożony do Wspólnoty na mocy:

- protokołu 3 do załącznika V do Porozumienia Partnerskiego AKP-WE lub

- Umowy w sprawie trzciny cukrowej zawartej między Wspólnotą Europejską a Republiką Indii[66];

13. „rafineria przemysłowa” oznacza zakład produkcyjny:

- którego wyłączną działalnością jest rafinacja surowego cukru trzcinowego pochodzącego z importu lub

- który dokonał w roku gospodarczym 2004/2005 rafinacji surowego cukru trzcinowego pochodzącego z importu w ilości co najmniej 15 000 ton.

Część III: Definicje dotyczące sektora chmielu

1. „chmiel” oznacza suszony kwiatostan, znany także jako szyszki (żeńskiego) pnącego chmielu ( Humulus lupulus ); kwiatostany te są zielonkawo-żółte i o owalnym kształcie, mają łodygę kwiatu, a ich długość wynosi zasadniczo pomiędzy 2–5 cm;

2. „mączka chmielowa” oznacza produkt otrzymany przez mielenie chmielu, zawierający wszystkie jego naturalne elementy;

3. „mączka chmielowa z wyższą zawartością lupuliny” oznacza produkt otrzymany przez mielenie szyszek chmielowych po mechanicznym usunięciu części liści, łodyg, przylistków i osi kwiatostanu;

4. „wyciąg z szyszek chmielowych” oznacza skoncentrowane produkty uzyskane poprzez działanie rozpuszczalników na chmiel lub na mączkę chmielową;

5. „mieszane produkty chmielowe” oznaczają mieszaninę dwóch lub więcej produktów, o których mowa w lit. a)–d).

Część IV: Definicje dotyczące sektora wołowiny i cielęciny

1. „bydło” oznacza żywe zwierzęta z gatunku bydła domowego sklasyfikowane według Nomenklatury Scalonej w pozycjach ex 0102 10, 0102 90 05 do 0102 90 79;

2. „dorosłe bydło” oznacza bydło o masie powyżej 300 kg.

Część V: Definicje dotyczące sektora mleka

1. Do celów stosowania kontyngentów taryfowych na masło pochodzące z Nowej Zelandii wyrazy „wyprodukowane bezpośrednio z mleka lub śmietany” nie wyłączają masła wyprodukowanego z mleka lub śmietany, bez użycia materiałów przechowywanych, w jednorazowym, autonomicznym i nieprzerwanym procesie, który obejmuje przechodzenie śmietany przez stan koncentracji tłuszczu i/lub frakcjonowanie tego tłuszczu.

2. Do celów stosowania art. 114 w odniesieniu do stosowania kazeiny i kazeinianów w produkcji sera

a) „ser” oznacza produkty objęte kodem CN 0406 i wytwarzane na terytorium Wspólnoty;

b) „kazeina i kazeiniany” oznaczają produkty objęte kodami CN 3501 10 90 i 3501 90 90 i stosowane jako takie lub w postaci mieszanki.

Część VI: Definicje dotyczące sektora jaj

1. „jaja w skorupkach” oznaczają jaja drobiu w skorupkach, świeże, konserwowe albo gotowane, inne niż jaja wylęgowe, określone w lit. b);

2. „jaja wylęgowe” oznaczają jaja drobiowe wylęgowe;

3. „produkty całe” oznaczają jaja ptasie pozbawione skorupek, nawet zawierające dodatek cukru albo innego środka słodzącego, nadające się do spożycia przez ludzi;

4. „produkty oddzielone” oznaczają żółtka jaj ptasich, nawet zawierające dodatek cukru albo innego środka słodzącego, nadające się do spożycia przez ludzi;

Część VII: Definicje dotyczące sektora drobiu

1. „drób żywy” oznacza żywe kury, kaczki, gęsi, indyki i perliczki o wadze ponad 185 gramów;

2. „pisklęta” oznaczają żywe kury, kaczki, gęsi, indyki i perliczki o maksymalnej wadze 185 gramów;

3. „drób bity” oznacza martwe kury, kaczki, gęsi, indyki i perliczki, całe, z podrobami lub bez;

4. „produkty pochodne” oznaczają:

a) produkty określone w lit. a), części XX załącznika I,

b) produkty określone w lit. b) części XX załącznika I, z wyłączeniem ubitego drobiu i podrobów jadalnych, zwanych „drobiem porcjowanym”;

c) podroby jadalne określone w lit. b) części XX załącznika I;

d) produkty określone w lit. c) części XX załącznika I;

i) produkty określone w lit. d) i e) części XX załącznika I;

ii) Produkty określone w lit. f) części XX załącznika I, inne niż objęte kodami CN 1602 20 11 i 1602 20 19.

Część VIII: Definicje dotyczące sektora pszczelarskiego

1. „Miód” oznacza naturalnie słodką substancję produkowaną przez pszczoły Apis mellifera z nektaru roślin lub wydzielin żywych części roślin lub wydzielin owadów wysysających żywe części roślin, zbieranych przez pszczoły, przerabianych przez łączenie specyficznych substancji z pszczół, składanych, odwodnionych, gromadzonych i pozostawionych w plastrach miodu do dojrzewania.

Główne rodzaje miodu to:

a) zgodnie z pochodzeniem:

i) miód kwiatowy lub nektarowy: miód otrzymany z nektaru roślinnego;

ii) miód spadziowy: miód uzyskany głównie z wydzielin owadów wysysających ( Hemiptera ) żywe części roślin lub wydzielin żywych części roślin;

b) zgodnie ze sposobem produkcji i/lub konfekcjonowania:

iii) plaster miodu: miód zgromadzony przez pszczoły w komórkach świeżo zbudowanego plastra bez złożonych jaj lub cienkiego arkusza podstawy plastra zrobionego wyłącznie z wosku pszczelego i sprzedawany w całych szczelnych plastrach lub częściach takich plastrów;

iv) miód w bryłkach lub krojone plastry w miodzie: miód zawierający jedną lub więcej części plastra miodu;

v) miód odsączany: miód uzyskany przez odsączenie odkrytych plastrów bez złożonych jaj;

vi) miód odciągnięty: miód otrzymany przez odwirowanie odkrytych plastrów bez złożonych jaj;

vii) miód wyciskany: miód uzyskany przez wyciskanie plastrów bez złożonych jaj, nawet z zastosowaniem umiarkowanego podgrzewania nie przekraczającego 45 °C;

viii) miód filtrowany: miód uzyskany przez usunięcie obcych substancji organicznych lub nieorganicznych w taki sposób, aby usunąć znaczną ilość pyłku.

„Miód piekarski” oznacza miód:

a) odpowiedni do użytku przemysłowego lub jako składnik innych środków spożywczych następnie przetworzonych oraz

b) może:

- posiadać obcy smak lub zapach, lub

- zaczynać fermentować lub być sfermentowany, lub

- być przegrzany.

2. „Produkty pszczelarskie” oznaczają miód, wosk pszczeli, mleczko pszczele, propolis lub pyłek wykorzystywane w pszczelarstwie.

ZAŁĄCZNIK IV KWOTY KRAJOWE I REGIONALNEokreślone w art. 53 i 56

(w tonach)

Państwo członkowskie lub regiony (1) | Cukier (2) | Izoglukoza (3) | Syrop inulinowy (4) |

Belgia | 819 812 | 85 694 | 0 |

Republika Czeska | 454 862 | – | – |

Dania | 420 746 | – | – |

Niemcy | 3 655 456 | 42 360 | – |

Grecja | 317 502 | 15 433 | – |

Hiszpania | 903 843 | 98 845 | – |

Francja (kontynentalna) | 3 552 221 | 23 755 | 0 |

Francuskie departamenty zamorskie | 480 245 | – | – |

Irlandia | 0 | – | – |

Włochy | 778 706 | 24 301 | – |

Łotwa | 66 505 | – | – |

Litwa | 103 010 | – |

Węgry | 401 684 | 164 736 | – |

Niderlandy | 864 560 | 10 891 | 0 |

Austria | 387 326 | – | – |

Polska | 1 671 926 | 32 056 | – |

Portugalia (kontynentalna) | 34 500 | 11 870 | – |

Autonomiczny Region Azorów | 9 953 | – | – |

Słowacja | 207 432 | 50 928 | – |

Słowenia | 52 973 | – | – |

Finlandia | 146 087 | 14 210 | – |

Szwecja | 325 700 | – | – |

Zjednoczone Królestwo | 1 138 627 | 32 602 | – |

RAZEM | 16 793 675 | 607 681 | 0 |

ZAŁĄCZNIK V Kwoty dodatkowe dla izoglukozy określone w art. 55 ust. 2

(w tonach)

Państwa członkowskie | Kwota dodatkowa |

Włochy | 60 000 |

Litwa | 8 000 |

Szwecja | 35 000 |

ZAŁĄCZNIK VI SZCZEGÓŁOWE ZASADY DOTYCZĄCE TRANSFERU KWOT CUKRU LUB IZOGLUKOZYZGODNIE Z ART. 57

Punkt I

Do celów niniejszego załącznika:

a) „połączenie przedsiębiorstw” oznacza scalenie dwóch lub kilku przedsiębiorstw w jedno przedsiębiorstwo;

b) „przeniesienie własności przedsiębiorstwa” oznacza przeniesienie lub przejęcie majątku przedsiębiorstwa posiadającego kwoty przez jedno lub kilka przedsiębiorstw;

c) „przeniesienie własności fabryki” oznacza przeniesienie własności jednostki produkcyjnej, włączając w to całą instalację niezbędną do produkcji danego produktu, na jedno lub kilka przedsiębiorstw, powodujące częściowe lub całkowite przejęcie produkcji przedsiębiorstwa dokonującego przeniesienia własności;

d) „dzierżawa fabryki” oznacza umowę dzierżawy jednostki produkcyjnej, włączając w to całą instalację niezbędną do produkcji cukru, mającą na celu jej funkcjonowanie, zawartą na okres co najmniej trzech kolejnych lat gospodarczych, której strony zobowiązują się nie rozwiązywać przed końcem trzeciego roku gospodarczego, z przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w tym samym państwie członkowskim, co dana fabryka, jeżeli przedsiębiorstwo, które dzierżawi fabrykę, po wejściu w życie umowy dzierżawy może być uważane w odniesieniu do całej swojej produkcji za przedsiębiorstwo produkujące wyłącznie cukier.

Punkt II

1. Bez uszczerbku dla ust. 2, w przypadku połączenia lub przeniesienia własności przedsiębiorstw produkujących cukier lub przeniesienia własności fabryk cukru, kwoty są korygowane w następujący sposób:

a) w przypadku połączenia przedsiębiorstw produkujących cukier państwa członkowskie przydzielają przedsiębiorstwu powstałemu w wyniku połączenia kwotę w wysokości równej sumie kwot przydzielonych przed połączeniem danym przedsiębiorstwom produkującym cukier;

b) w przypadku przeniesienia własności przedsiębiorstwa produkującego cukier państwo członkowskie przydziela nabywającemu przedsiębiorstwu kwotę produkcji cukru przeniesionego przedsiębiorstwa lub, jeżeli występuje więcej niż jedno nabywające przedsiębiorstwo, przydział jest dokonywany proporcjonalnie do przejętej przez każde z nich produkcji cukru;

c) w przypadku przeniesienia własności fabryki cukru, państwo członkowskie obniża kwotę przedsiębiorstwa przenoszącego własność fabryki oraz zwiększa kwotę przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw produkujących cukier, które nabyły daną fabrykę, o ilość obniżoną proporcjonalnie do wykorzystanej produkcji.

2. W przypadku gdy kilku plantatorów buraków cukrowych lub trzciny cukrowej bezpośrednio dotkniętych jednym z działań określonych w ust. 1, wyraźnie wykazuje wolę dostarczania swoich buraków lub trzciny cukrowej przedsiębiorstwu produkującemu cukier, które nie jest stroną takich operacji, państwo członkowskie może dokonać przydziału na podstawie produkcji przejętej przez przedsiębiorstwo, któremu producenci zamierzają dostarczać swoje buraki lub trzcinę.

3. W przypadku zamknięcia w okolicznościach innych, niż określone w ust. 1:

a) przedsiębiorstw produkujących cukier;

b) jednej lub wielu fabryk produkujących cukier,

państwo członkowskie może przydzielić część kwot związanych z takim zamknięciem jednemu lub kilku przedsiębiorstwom produkującym cukier.

Również w przypadku określonym w lit. b) poprzedniego akapitu, gdy część zainteresowanych producentów wykaże wyraźną wolę dostarczania swoich buraków lub trzciny cukrowej do danego przedsiębiorstwa produkującego cukier, państwo członkowskie może przydzielić część kwot odpowiadającą danym burakom lub trzcinie przedsiębiorstwu, któremu ci producenci zamierzają dostarczać te produkty.

4. W przypadku powołania się na odstępstwo określone w art. 47 ust. 6, zainteresowane państwo członkowskie może żądać od producentów buraków i wytwórców cukru, których dotyczy to odstępstwo, aby zawarli oni w swoich porozumieniach branżowych specjalne klauzule umożliwiające temu państwu członkowskiemu stosowanie ust. 2 i 3 niniejszego punktu.

5. W przypadku dzierżawy fabryki należącej do przedsiębiorstwa produkującego cukier, państwo członkowskie może obniżyć kwoty przedsiębiorstwa oddającego fabrykę w dzierżawę oraz przydzielić część, o którą została zmniejszona kwota, przedsiębiorstwu, które dzierżawi fabrykę w celu produkowania w niej cukru.

W przypadku zakończenia dzierżawy w okresie trzech lat gospodarczych określonych w pkt. I lit. d), korekta kwot na mocy akapitu pierwszego tego ustępu zostaje unieważniona przez państwo członkowskie z mocą wsteczną od dnia, w którym dzierżawa stała się skuteczna. Jeżeli jednak zakończenie dzierżawy następuje na skutek działania siły wyższej, państwo członkowskie nie musi unieważniać korekty.

6. W przypadku gdy przedsiębiorstwo produkujące cukier nie jest w stanie nadal gwarantować, że wypełni swoje zobowiązania wynikające z przepisów wspólnotowych wobec danych producentów buraków cukrowych lub trzciny cukrowej, lub gdy sytuacja taka została stwierdzona przez właściwe organy danego państwa członkowskiego, państwo to może przydzielić, na jeden rok gospodarczy lub więcej lat gospodarczych, część danych kwot jednemu lub kilku przedsiębiorstwom produkującym cukier proporcjonalnie do wykorzystanej produkcji.

7. W przypadku gdy państwo członkowskie przyznaje przedsiębiorstwu produkującemu cukier gwarancje cenowe i gwarancję zbytu w odniesieniu do przetwarzania buraków cukrowych na alkohol etylowy, takie państwo członkowskie może, w porozumieniu z tym przedsiębiorstwem i zainteresowanymi producentami buraków, dokonać rozdziału całości lub części kwot na produkcję cukru między jedno lub kilka przedsiębiorstw w odniesieniu do jednego roku gospodarczego lub kilku lat gospodarczych.

Punkt III

W przypadku połączenia lub przeniesienia własności przedsiębiorstw produkujących izoglukozę lub przeniesienia własności fabryki produkującej izoglukozę państwo członkowskie może przydzielić dane kwoty na produkcję izoglukozy jednemu lub kilku innym przedsiębiorstwom, bez względu na to czy posiadają (jakąkolwiek) kwotę produkcyjną.

Punkt IV

Działania podjęte zgodnie z pkt. II i III stają się skuteczne, wyłącznie gdy spełnione są następujące warunki:

a) uwzględniono interesy każdej z zainteresowanych stron;

b) zainteresowane państwo członkowskie uważa, że środki takie poprawią strukturę sektorów buraczanego, trzcinowego oraz produkcji cukru;

c) dotyczą one przedsiębiorstw znajdujących się w tym samym regionie, dla którego w załączniku IV określono kwotę.

Punkt V

W przypadku gdy połączenie lub przeniesienie własności następuje pomiędzy dniem 1 października a 30 kwietnia następnego roku, środki, o których mowa w pkt II i III, stają się skuteczne w bieżącym roku gospodarczym.

W przypadku gdy połączenie lub przeniesienie własności przedsiębiorstw następuje pomiędzy dniem 1 maja a 30 września tego samego roku, środki określone w pkt II i III stają się skuteczne w następnym roku gospodarczym.

Punkt VI

W przypadku zastosowania art. 56 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, państwo członkowskie przydziela skorygowane kwoty najpóźniej do końca lutego w celu zastosowania ich w kolejnym roku gospodarczym.

Punkt VII

W przypadku zastosowania pkt. II i III, państwa członkowskie informują Komisję o skorygowanych kwotach nie później niż 15 dni po upływie terminów określonych w pkt V.

ZAŁĄCZNIK VII KWOTY KRAJOWE I WIELKOŚCI REZERWY RESTRUKTURYZACYJNEJ, o których mowa w art. 63

1. Kwoty krajowe

Państwo członkowskie | Ilości w tonach |

Belgia | 3 360 087,000 |

Bułgaria | 979 000,000 |

Republika Czeska | 2 737 931,000 |

Dania | 4 522 176,000 |

Niemcy | 28 282 788,000 |

Estonia | 646 368,000 |

Grecja | 820 513,000 |

Hiszpania | 6 116 950,000 |

Francja | 24 599 335,000 |

Irlandia | 5 395 764,000 |

Włochy | 10 530 060,000 |

Cypr | 145 200,000 |

Łotwa | 728 648,000 |

Litwa | 1 704 839,000 |

Luksemburg | 273 084,000 |

Węgry | 1 990 060,000 |

Malta | 48 698,000 |

Niderlandy | 11 240 814,000 |

Austria | 2 790 642,000 |

Polska | 8 980 143,000 |

Portugalia | 1 948 550,000 |

Rumunia | 3 057 000,000 |

Słowenia | 576 638,000 |

Słowacja | 1 040 788,000 |

Finlandia | 2 443 069,324 |

Szwecja | 3 352 545,000 |

Zjednoczone Królestwo | 14 828 597,000 |

2. Wielkości specjalnej rezerwy restrukturyzacyjnej

Państwo członkowskie | Wielkości specjalnej rezerwy restrukturyzacyjnej w tonach |

Bułgaria | 39 180 |

Rumunia | 188 400 |

ZAŁĄCZNIK VIII REFERENCYJNA ZAWARTOŚĆ TŁUSZCZU, o której mowa w art. 67

Państwo członkowskie | Referencyjna zawartość tłuszczu (g/kg) |

Belgia | 36,91 |

Bułgaria | 39,10 |

Republika Czeska | 42,10 |

Dania | 43,68 |

Niemcy | 40,11 |

Estonia | 43,10 |

Grecja | 36,10 |

Hiszpania | 36,37 |

Francja | 39,48 |

Irlandia | 35,81 |

Włochy | 36,88 |

Cypr | 34,60 |

Łotwa | 40,70 |

Litwa | 39,90 |

Luksemburg | 39,17 |

Węgry | 38,50 |

Niderlandy | 42,36 |

Austria | 40,30 |

Polska | 39,00 |

Portugalia | 37,30 |

Rumunia | 35,93 |

Słowenia | 41,30 |

Słowacja | 37,10 |

Finlandia | 43,40 |

Szwecja | 43,40 |

Zjednoczone Królestwo | 39,70 |

ZAŁĄCZNIK IX

A. Podział maksymalnej gwarantowanej ilości między państwa członkowskie, o którym mowa w art. 91 ust. 1:

Belgia | 13 800 |

Bułgaria | 13 |

Republika Czeska | 1 923 |

Niemcy | 300 |

Estonia | 30 |

Hiszpania | 50 |

Francja | 55 800 |

Łotwa | 360 |

Litwa | 2263 |

Niderlandy | 4800 |

Austria | 150 |

Polska | 924 |

Portugalia | 50 |

Rumunia | 42 |

Słowacja | 73 |

Finlandia | 200 |

Szwecja | 50 |

Zjednoczone Królestwo | 50 |

B. Podział maksymalnej gwarantowanej ilości między państwa członkowskie, o którym mowa w art. 94

Unia Gospodarcza belgijsko-luksemburska (BLEU) | 8 000 |

Republika Czeska | 27 942 |

Dania | 334 000 |

Niemcy | 421 000 |

Grecja | 37 500 |

Hiszpania | 1 325 000 |

Francja | 1 605 000 |

Irlandia | 5 000 |

Włochy | 685 000 |

Litwa | 650 |

Węgry | 49 593 |

Niderlandy | 285 000 |

Austria | 4 400 |

Polska | 13 538 |

Portugalia | 30 000 |

Słowacja | 13 100 |

Finlandia | 3 000 |

Szwecja | 11 000 |

Zjednoczone Królestwo | 102 000 |

ZAŁĄCZNIK X DEFINICJE I NAZWY DOTYCZĄCE PRZETWORÓW MLECZNYCH, o których mowa w art. 110 ust. 1

I. Definicje:

Do celów niniejszego załącznika:

a) „obrót” oznacza posiadanie lub wystawienie w celu sprzedaży, oferowanie na sprzedaż, sprzedaż, dostawę lub każdy inny sposób wprowadzania na rynek;

b) „nazwa” oznacza nazwę używaną na wszystkich etapach obrotu.

II. Użycie pojęcia „mleko”

1. Pojęcie „mleko” oznacza wyłącznie zwykłą wydzielinę z piersi, otrzymywaną z jednego lub więcej udojów, bez żadnych dodatków ani ekstrakcji.

Jednakże pojęcie „mleko” może być używane:

a) dla mleka przetworzonego bez żadnej zmiany jego składu lub dla mleka, w którym zawartość tłuszczu została unormowana na mocy art. 110 ust. 2 w połączeniu z załącznikiem XI;

b) w połączeniu z wyrazem lub wyrazami dla oznaczenia typu, klasy jakości, pochodzenia i/lub zamierzonego użycia takiego mleka lub dla opisania technologicznych procesów jego przetworzenia lub zmiany składu, której zostało poddane, pod warunkiem że zmiany te są ograniczone do dodania i/lub usunięcia naturalnych składników mleka.

2. Do celów niniejszego załącznika „przetwory mleczne” oznaczają produkty uzyskiwane wyłącznie z mleka, przez co należy rozumieć, że można do nich dodać substancje konieczne do ich wytwarzania, pod warunkiem że substancje te nie są używane do zastąpienia, w całości lub częściowo, jakichkolwiek naturalnych składników mleka.

Wyłącznie dla przetworów mlecznych zarezerwowane są:

a) następujące nazwy:

i) serwatka

ii) śmietana

iii) masło

iv) maślanka

v) masło topione

vi) kazeina

vii) bezwodny tłuszcz mleczny

viii) ser

ix) jogurt

x) kefir

xi) kumys

xii) viili/fil

xiii) smetana

xiv) fil

b) nazwy w rozumieniu art. 5 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych [67] obecnie stosowane do przetworów mlecznych.

3. Termin „mleko” i nazwy używane do przetworów mlecznych mogą być również stosowane w połączeniu ze słowem lub słowami dla oznaczenia przetworów złożonych, których żadna część nie zastępuje ani nie ma zastępować żadnego składnika mleka i których zasadniczą częścią jest mleko lub produkt mleczny, zarówno w kategoriach ilości, jak i charakterystyki produktu.

4. Pochodzenie mleka i przetworów mlecznych określonych przez Komisję jest podane, jeżeli nie jest to mleko krowie.

III. Stosowanie nazw w odniesieniu do produktów konkurencyjnych

1. Nazwy określone w pkt II niniejszego załącznika nie mogą być stosowane do produktów innych niż wymienione w tym punkcie.

Jednakże przepisu tego nie stosuje się do oznaczania produktów, których dokładny charakter jest jasny dzięki tradycyjnemu stosowaniu i/lub kiedy oznaczenia są wyraźnie stosowane do opisania charakterystycznej jakości produktu.

2. W odniesieniu do produktów innych niż opisane w pkt II niniejszego załącznika obowiązuje zakaz używania każdej etykiety, dokumentu handlowego, materiału reklamowego oraz formy reklamy, określonej w art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady 84/450/EWG z dnia 10 września 1984 r. dotyczącej reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej[68], która wskazuje, implikuje lub sugeruje, że produkt ten jest przetworem mlecznym.

Jednakże względem produktu, który zawiera mleko lub przetwory mleczne, nazwa „mleko” lub nazwy wymienione w pkt II ust. 2 akapit drugi niniejszego załącznika mogą być stosowane tylko do opisania jego podstawowych surowców i wymienienia jego składników, zgodnie z dyrektywą 2000/13/WE.

IV. Wykazy produktów; powiadomienia

1. Państwa członkowskie udostępniają Komisji orientacyjny wykaz produktów, które uznają za odpowiadające na ich terytoriach produktom wymienionym w pkt III ust. 1 akapit drugi niniejszego załącznika.

W razie potrzeby państwa członkowskie uzupełniają później tę listę i informują o tym Komisję.

2. Każdego roku do dnia 1 października państwa członkowskie przedstawiają Komisji sprawozdanie dotyczące zmian na rynku przetworów mlecznych i produktów konkurencyjnych w ramach wykonania niniejszego załącznika, tak aby Komisja mogła przedstawić Radzie sprawozdanie do dnia 1 marca następnego roku.

ZAŁĄCZNIK XI OBRÓT MLEKIEM DO SPOŻYCIA PRZEZ LUDZI, o którym mowa w art. 110 ust. 2

I. Definicje

Do celów niniejszego załącznika:

a) „mleko” oznacza produkt pochodzący z udoju co najmniej jednej krowy;

b) „mleko spożywcze” oznacza produkty wymienione w pkt III niniejszego załącznika przeznaczone na dostawy dla konsumenta bez dalszego przetwarzania;

c) „zawartość tłuszczu” oznacza wskaźnik według masy cząstek tłuszczu mleka na sto cząstek mleka w danym mleku;

d) „zawartość białka” oznacza wskaźnik według masy cząstek białka na sto cząstek mleka w danym mleku (uzyskana poprzez pomnożenie przez 6,38 całkowitej zawartości azotu w mleku wyrażona jako procent masy).

II. Dostawa lub sprzedaż końcowemu konsumentowi

1. Jedynie mleko spełniające wymogi określone dla mleka spożywczego może być dostarczane lub sprzedawane bez przetwarzania końcowemu konsumentowi, zarówno bezpośrednio, jak i poprzez pośredników, takich jak restauracje, szpitale, stołówki lub inne podobne placówki zbiorowego żywienia.

2. Opisy dotyczące sprzedaży, stosowane dla tych produktów, są opisami podanymi w pkt III niniejszego załącznika. Opisy te stosuje się jedynie dla produktów określonych w tym punkcie, bez uszczerbku dla ich zastosowania w opisach dotyczących składu.

3. Państwa członkowskie przyjmują środki mające na celu informowanie konsumentów o charakterze i składzie omawianych produktów, gdyż brak takich informacji może wprowadzać dezorientację.

III. Mleko spożywcze

1. Następujące produkty są uważane za mleko spożywcze:

a) surowe mleko: mleko, które nie zostało podgrzane w temperaturze powyżej 40°C lub poddane obróbce mającej ten sam efekt;

b) mleko pełne: mleko poddane obróbce cieplnej, które jeśli chodzi o zawartość tłuszczu spełnia jeden z następujących wymogów:

i) znormalizowane mleko pełne: mleko o zawartości tłuszczu, co najmniej 3,50 % (m/m). Jednakże państwa członkowskie mogą przewidzieć dodatkową kategorię mleka pełnego o 4,00 % (m/m) zawartości tłuszczu lub jak wyżej,

ii) nieznormalizowane mleko pełne: mleko o zawartości tłuszczu niezmienionej od etapu udoju zarówno poprzez dodanie, jak i usunięcie tłuszczów mleka, albo poprzez zmieszanie z mlekiem, którego naturalna zawartość tłuszczu została zmieniona. Jednakże zawartość tłuszczu nie może być mniejsza niż 3,50 % (m/m);

c) mleko częściowo odtłuszczone: mleko poddane obróbce termicznej, którego zawartość tłuszczu została obniżona do minimalnie 1,50 % (m/m) i maksymalnie 1,80 % (m/m);

d) mleko odtłuszczone: mleko poddane obróbce termicznej, którego zawartość tłuszczu została obniżona do nie więcej niż 0,50 % (m/m).

2. Bez uszczerbku dla ust. 1 lit. b) ppkt ii) dozwolone są jedynie następujące zmiany:

a) w celu zapewnienia zawartości tłuszczu określonej dla mleka spożywczego – modyfikacja naturalnej zawartości tłuszczu poprzez usunięcie lub dodanie śmietany, lub dodanie mleka pełnego, mleka częściowo odtłuszczonego lub mleka odtłuszczonego;

b) wzbogacenie mleka białkami mleka, solami mineralnymi oraz witaminami;

c) obniżenie zawartości laktozy poprzez konwersję na glukozę i galaktozę.

Dopuszczalne są modyfikacje składu mleka wymienione w lit. b) i c) tylko wtedy, gdy są one znakowane w nieusuwalny sposób na opakowaniu produktu, tak aby były łatwe do zauważenia i czytelne. Jednakże takie znakowanie nie zwalnia z obowiązku oznaczania wartości odżywczej określonego na mocy dyrektywy Rady 90/496/EWG z dnia 24 września 1990 r. w sprawie oznaczania wartości odżywczej środków spożywczych[69]. W przypadku dodania białka, zawartość białka we wzbogaconym mleku musi wynosić 3,8 % (m/m) lub więcej.

Jednakże państwa członkowskie mogą ograniczyć lub zakazać modyfikacji składu mleka określonego w lit. b) i c).

3. Mleko spożywcze

a) ma temperaturę krzepnięcia bliską średniej temperaturze krzepnięcia mleka surowego odnotowaną na obszarze pochodzenia skupowanego mleka;

b) ma masę nie mniejszą niż 1 028 g/l w przypadku mleka zawierającego 3,5 % tłuszczu (m/m) w temperaturze 20°C lub równoważną wagę na litr w przypadku mleka mającego inną zawartość tłuszczu;

c) zawiera co najmniej 2,9 % (m/m) białka w przypadku mleka zawierającego 3,5 % (m/m) tłuszczu lub ma równoważne stężenie w przypadku mleka o innej zawartości tłuszczu;

IV. Produkty przywożone

Produkty przywożone do Wspólnoty na sprzedaż jako mleko spożywcze spełniają wymogi niniejszego rozporządzenia.

V. Dyrektywa 2000/13/WE ma zastosowanie, zwłaszcza do przepisów krajowych dotyczących etykietowania mleka spożywczego.

VI. Kontrole i kary oraz sprawozdania z nimi związane

Bez uszczerbku dla wszelkich przepisów szczególnych, jakie może przyjąć Komisja zgodnie z art. 187 niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie przyjmują wszystkie właściwe środki w celu monitorowania stosowania niniejszego rozporządzenia, karania naruszeń oraz zapobiegania i przeciwdziałania nadużyciom.

Środki te oraz wszelkie zmiany są notyfikowane Komisji w ciągu miesiąca po ich przyjęciu.

ZAŁĄCZNIK XII NORMY MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO TŁUSZCZÓW DO SMAROWANIA, o których mowa w art. 111

I. Opisy handlowe

1. Produkty wymienione w art. 111 nie mogą być dostarczane ani przekazywane bez przetworzenia ostatecznemu konsumentowi ani bezpośrednio, ani przez restauracje, szpitale, kantyny lub podobne zakłady, jeżeli nie spełniają one wymogów określonych w dodatku.

2. Opisy handlowe tych produktów to opisy umieszczone w dodatku, bez uszczerbku dla zastosowania pkt II ust. 2 lub pkt IV niniejszego załącznika.

Opisy handlowe zawarte w dodatku są zastrzeżone dla produktów w nim opisanych.

Jednakże niniejszy ustęp nie ma zastosowania do:

a) nazw produktów, których dokładny charakter jest oczywisty ze względu na tradycyjne stosowanie i/lub kiedy nazwy są wyraźnie stosowane w celu opisania charakterystycznej jakości produktu,

b) koncentratów produktów (masło, margaryna, mieszanki) o zawartości tłuszczu 90 % i więcej.

II. Etykietowanie i prezentacja

1. Poza regułami określonymi w dyrektywie 2000/13/WE, przy etykietowaniu i prezentacji produktów wymienionych w pkt I ust. 1 niniejszego załącznika, należy wskazać następujące informacje:

a) opis handlowy określony w dodatku;

b) całkowita procentowa zawartość tłuszczu w stosunku wagowym w momencie produkcji w odniesieniu do produktów wymienionych w dodatku;

c) zawartość tłuszczu roślinnego, mlecznego lub innego zwierzęcego w porządku malejącym, wagowo, jako procent całkowitej wagi w momencie produkcji dla tłuszczów złożonych, wymienionych w części C dodatku;

d) procentowa zawartość soli musi być wskazana w szczególnie czytelny sposób na liście składników produktów wymienionych w dodatku.

2. Niezależnie od ust. 1 lit. a) opisy handlowe „minarine” lub „halvarine” mogą być stosowane do produktów wymienionych w pkt 3 części B dodatku.

3. Opisy handlowe, o których mowa w ust. 1 lit. a) mogą być używane łącznie z jednym lub więcej terminów, w celu określenia gatunków roślin i/lub zwierząt, od których pochodzą te produkty, lub zamierzonego wykorzystania tych produktów, jak również z innymi terminami dotyczącymi metod produkcji, o ile takie terminy nie są sprzeczne z innymi przepisami wspólnotowymi, a zwłaszcza z rozporządzeniem Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami[70].

Można również używać oznaczeń pochodzenia geograficznego z zastrzeżeniem przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i oznaczeń pochodzenia dla produktów rolnych i środków spożywczych[71].

4. Określenie „roślinny” może być używane łącznie z opisami handlowymi w części B dodatku, pod warunkiem, że produkt zawiera tylko tłuszcz pochodzenia roślinnego, z tolerancją 2 % zawartości tłuszczu dla tłuszczów zwierzęcych. Tolerancja ta obowiązuje również w odniesieniu do gatunków roślinnych.

5. Informacja określona w ust. 1, 2, i 3 powinna być łatwa do zrozumienia i oznaczona w miejscu widocznym dla konsumenta, w taki sposób aby była łatwo dostrzegalna, wyraźnie czytelna i niedająca się zetrzeć.

6. Komisja może wprowadzić specjalne środki dotyczące informacji, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), dla pewnych form reklamy.

III. Terminologia

1. Określenie „tradycyjny” może być używany łącznie z nazwą „masło” przewidzianą w pkt 1 część A dodatku, jeżeli produkt otrzymywany jest bezpośrednio z mleka lub śmietany.

Do celów niniejszego punktu „śmietana” oznacza produkt otrzymany z mleka w formie emulsji typu olej w wodzie z zawartością tłuszczu mlecznego wynoszącą co najmniej 10 %.

2. Określenia produktów wymienionych w dodatku, które stwierdzają, implikują lub sugerują zawartość tłuszczu, inne niż określone w tym dodatku, są zabronione.

3. W drodze odstępstwa od ust. 2 i dodatkowo:

a) określenie o „zmniejszonej zawartości tłuszczu” może być używane dla produktów wymienionych w dodatku o zawartości tłuszczu ponad 41 %, ale nie więcej niż 62 %;

b) określenia „niskotłuszczowy” lub „lekki” mogą być używane dla produktów wymienionych w dodatku o zawartości tłuszczu 41 % lub mniejszej.

Określenie „o zmniejszonej zawartości tłuszczu” i określenia „niskotłuszczowy” lub „lekki” mogą jednak zastąpić odpowiednio określenia „o zawartości trzech czwartych tłuszczu” lub „półtłuszczowe” używane w dodatku.

IV. Przepisy krajowe

1. Z zastrzeżeniem przepisów niniejszego załącznika, państwa członkowskie mogą przyjąć lub utrzymać przepisy krajowe określające różne poziomy jakości. Takie przepisy umożliwiają oszacowanie tych poziomów jakości na podstawie kryteriów odnoszących się w szczególności do stosowanych surowców, organoleptycznych cech charakterystycznych tych produktów oraz ich stabilności fizycznej i mikrobiologicznej.

Państwa członkowskie wykorzystujące tę możliwość gwarantują, że produkty innych państw członkowskich, które spełniają kryteria wprowadzone przez te przepisy, mogą na niedyskryminujących warunkach używać określeń, które na mocy tych przepisów stwierdzają, że kryteria te są spełniane.

2. Opisy handlowe podane w pkt II ust. 1 lit a) mogą zostać uzupełnione odniesieniem do poziomu jakości właściwego dla danego produktu.

3. Państwa członkowskie podejmują środki konieczne dla zapewnienia, że przeprowadzane są kontrole stosowania wszystkich kryteriów wymienionych w ust. 1 akapit drugi dla określenia poziomów jakości. Regularne i częste kontrole rozszerza się na produkt końcowy i muszą być przeprowadzane przez jeden lub więcej organów prawa publicznego wyznaczonych przez państwo członkowskie lub przez zatwierdzony organ nadzorowany przez to państwo. Państwa członkowskie przekazują Komisji wykaz wyznaczonych przez nie organów.

V. Produkty przywożone

Produkty przywożone do Wspólnoty muszą spełniać wymogi przepisów określonych w niniejszym załączniku w przypadkach, o których mowa w pkt I ust. 1 niniejszego załącznika.

VI. Kary

Bez uszczerbku dla wszelkich przepisów szczególnych, które może przyjąć Komisja zgodnie z art. 187 niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie określają skuteczne kary, które będą nakładane w przypadku naruszenia przepisów art. 111 niniejszego załącznika i, w danym przypadku, podejmują środki krajowe istotne dla jego stosowania i informują o tym Komisję.

Dodatek do ZAŁĄCZNIKA XII

Grupa tłuszczów | Opisy handlowe | Kategorie produktu |

Definicje | Uzupełniający opis kategorii ze wskazaniem procentowej wagowej zawartości tłuszczu |

A. Tłuszcze mleczne Produkty w formie stałej, miękkiej emulsji, zasadniczo typu woda w oleju, pozyskiwane wyłącznie z mleka i/lub pewnych produktów mlecznych, dla których tłuszcz jest zasadniczym elementem wartości. Jednakże mogą być dodawane inne substancje niezbędne dla ich produkcji, pod warunkiem, że substancje te nie są używane w celu zastąpienia, ani w całości, ani w części, jakichkolwiek składników mleka. | 1. Masło | Produkt o zawartości tłuszczu mlecznego nie mniejszej niż 80 %, ale mniejszej niż 90%, o maksymalnej zawartości wody 16 % i maksymalnej zawartości suchego materiału mlecznego nietłuszczowego 2 %. |

2. Masło o zawartości trzech czwartych tłuszczu (*) | Produkt o zawartości tłuszczu mlecznego nie mniejszej niż 60 %, ale nie większej niż 62 %. |

3. Masło półtłuste (**) | Produkt o zawartości tłuszczu mlecznego nie mniejszej niż 39 %, ale nie większej niż 41 %. |

4. Produkty mleczarskie do smarowania X % | Produkt o następujących zawartościach tłuszczu mlecznego: – mniej niż 39 %, – powyżej 41 %, ale mniej niż 60 %, – więcej niż 62 % ale mniej niż 80 %. |

(*) odpowiadające „smør 60” w języku duńskim. (**) odpowiadające „smør 40” w języku duńskim. |

Grupa tłuszczów | Opis handlowy | Kategorie produktu |

Definicje | Uzupełniający opis kategorii ze wskazaniem procentowej wagowej zawartości tłuszczu |

B. Tłuszcze Produkty w formie stałej, miękkiej emulsji, zasadniczo typu woda w oleju, pozyskiwane ze stałych i/lub płynnych tłuszczów roślinnych i/lub zwierzęcych nadających się do spożycia przez człowieka, o zawartości tłuszczu mlecznego nie większej niż 3 % zawartości tłuszczu. | 1. Margaryna | Produkt otrzymywany z tłuszczów roślinnych i/lub zwierzęcych o zawartości tłuszczu nie mniejszej niż 80 %, ale mniejszej niż 90 %. |

2. Margaryna o zawartości trzech czwartych tłuszczu (*) | Produkt otrzymywany z tłuszczów roślinnych i/lub zwierzęcych o zawartości tłuszczu nie mniejszej niż 60 %, ale nie większej niż 62 %. |

3. Margaryna półtłusta (**) | Produkt otrzymywany z tłuszczów roślinnych i/lub zwierzęcych o zawartości tłuszczu nie mniejszej niż 39 %, ale nie większej niż 41 %. |

4. Tłuszcze do smarowania X % | Produkt otrzymywany z tłuszczów roślinnych i/lub zwierzęcych o następujących zawartościach tłuszczu: – mniej niż 39 %, – więcej niż 41 %, ale mniej niż 60 %, – więcej niż 62 %, ale mniej niż 80 %. |

(*) odpowiadające „margarine 60” w języku duńskim. (**) odpowiadające „margarine 40” w języku duńskim. |

Grupa tłuszczów | Opis handlowy | Kategorie produktu |

Definicje | Uzupełniający opis kategorii ze wskazaniem procentowej wagowej zawartości tłuszczu |

C. Tłuszcze złożone z produktów roślinnych i/lub zwierzęcych. | 1. Mieszanka | Produkt otrzymywany z mieszanki tłuszczów roślinnych i/lub zwierzęcych o zawartości tłuszczu nie mniejszej niż 80 %, ale mniejszej niż 90 %. |

2. Mieszanka o zawartości trzech czwartych tłuszczu (*) | Produkt otrzymywany z mieszanki tłuszczów roślinnych i/lub zwierzęcych o zawartości tłuszczu nie mniejszej niż 60 %, ale nie większej niż 62 %. |

3. Mieszanka półtłusta (**) | Produkt otrzymywany z mieszanki tłuszczów roślinnych i/lub zwierzęcych o zawartości tłuszczu nie mniejszej niż 39 %, ale nie większej niż 41 %. |

4. Mieszanka do smarowania X % | Produkt otrzymywany z mieszanki tłuszczów roślinnych i/lub zwierzęcych o następujących zawartościach tłuszczu: – mniej niż 39 %, – więcej niż 41 %, ale mniej niż 60 %, – więcej niż 62 %, ale mniej niż 80 %. |

(*) odpowiadające „blandingsprodukt 60” w języku duńskim. (**) odpowiadające „blandingsprodukt 40” w języku duńskim. |

Uwaga : Skład tłuszczu mlecznego produktów wymienionych w dodatku może zostać zmieniony tylko w wyniku procesów fizycznych.

ZAŁĄCZNIK XIII OPISY I DEFINICJE OLIWY Z OLIWEK ORAZ OLEJU WYTŁOCZONEGO Z RESZTEK OLIWEK, o których mowa w art. 113

1. 1. OLIWY Z OLIWEK Z PIERWSZEGO TŁOCZENIA

Oleje uzyskane z owoców drzewa oliwnego wyłącznie przy pomocy mechanicznych lub innych fizycznych środków, w warunkach nieprowadzących do przemiany w oliwę, która nie została poddana innej obróbce niż płukanie, dekantacja, odwirowanie lub filtrowanie, do wytrącania olejów uzyskanych przy użyciu rozpuszczalników lub środków wspomagających o działaniu chemicznym lub biochemicznym, lub w drodze procesu ponownej estryfikacji oraz każdego mieszania z olejami innego rodzaju.

Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia jest klasyfikowana i opisywana wyłącznie w następujący sposób:

a) Ekstra oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia

Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia o maksymalnej wolnej kwasowości, wyrażonej w kwasie oleinowym, 0,8 g na 100 g, której pozostałe właściwości są zgodne z ustanowionymi dla tej klasy.

b) Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia

Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia o maksymalnej wolnej kwasowości, wyrażonej w kwasie oleinowym, 2 g na 100 g, której pozostałe właściwości są zgodne z ustanowionymi dla tej klasy.

c) Oliwa z oliwek lampante

Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia, posiadająca ilość wolnych kwasów z zakresu kwasów oleinowych wyższą niż 2 g na 100 g, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z ustalonymi dla tej kategorii.

2. RAFINOWANA OLIWA Z OLIWEK

Oliwa z oliwek uzyskana w drodze rafinacji oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, o zawartości wolnych kwasów, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, nie większej niż 0,3 g na 100 g, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z ustalonymi dla tej kategorii.

3. OLIWA Z OLIWEK – SKŁADAJĄCA SIĘ Z RAFINOWANEJ OLIWY Z OLIWEK ORAZ OLIWY Z OLIWEK Z PIERWSZEGO TŁOCZENIA

Oliwa z oliwek uzyskana w drodze mieszania rafinowanej oliwy z oliwek oraz oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia innej niż oliwa z oliwek typu lampante, o zawartości wolnych kwasów, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, nie większej niż 1 g na 100 g, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z ustalonymi dla tej kategorii.

4. SUROWY OLEJ WYTŁOCZONY Z RESZTEK OLIWEK

Olej uzyskany z resztek oliwek w drodze obróbki przy pomocy rozpuszczalników lub środków fizycznych lub olej odpowiadający oliwie z oliwek typu lampante, z wyjątkiem pewnych szczególnych cech, z wyłączeniem oleju uzyskanego w drodze powtórnej estryfikacji oraz mieszanek z olejami innego rodzaju, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z ustalonymi dla tej kategorii.

5. RAFINOWANY OLEJ WYTŁOCZONY Z RESZTEK OLIWEK

Olej uzyskany w drodze rafinacji surowego oleju wytłoczonego z resztek oliwek o zawartości wolnych kwasów, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, nie większej niż 0,3 g na 100 g, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z ustalonymi dla tej kategorii.

6. OLEJ WYTŁOCZONY Z RESZTEK OLIWEK

Olej uzyskany w drodze mieszania rafinowanej oliwy z oliwek oraz oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia innej niż oliwa z oliwek typu lampante, o zawartości wolnych kwasów, wyrażonej jako zawartość kwasu oleinowego, nie większej niż 1 g na 100 g, oraz o innych cechach charakterystycznych zgodnych z ustalonymi dla tej kategorii.

ZAŁĄCZNIK XIV NALEŻNOŚCI CELNE ZA PRODUKTY Z RYŻU, o których mowa w art. 131 i 133

1. Należności celne za ryż łuskany

a) 30 EUR za tonę w następujących przypadkach:

aa) jeżeli zostanie stwierdzone, że przywóz ryżu łuskanego realizowany przez cały miniony rok gospodarczy nie osiągnął rocznej ilości referencyjnej określonej w ust. 3 akapit pierwszy, zmniejszonej o 15 %,

bb) po stwierdzeniu, że przywóz ryżu łuskanego realizowany przez pierwszych sześć miesięcy roku gospodarczego nie osiągnął częściowej ilości referencyjnej określonej w ust. 3 akapit drugi, zmniejszonej o 15 %,

b) 42,5 EUR za tonę w następujących przypadkach:

aa) jeżeli zostanie stwierdzone, że przywóz ryżu łuskanego realizowany przez cały ubiegły rok gospodarczy przekracza roczną ilość referencyjną określoną w ust. 3 akapit pierwszy, zmniejszoną o 15%, i nie przekracza tej samej rocznej ilości referencyjnej zwiększonej o 15%,

bb) jeżeli zostanie stwierdzone, że przywóz ryżu łuskanego realizowany przez pierwszych sześć miesięcy roku gospodarczego przekracza częściową ilość referencyjną określoną w ust. 3 akapit drugi, zmniejszoną o 15 %, i nie przekracza tej samej częściowej ilości referencyjnej zwiększonej o 15 %,

c) 65 EUR za tonę w następujących przypadkach:

aa) jeżeli zostanie stwierdzone, że przywóz ryżu łuskanego realizowany przez cały ubiegły rok gospodarczy przekracza roczną ilość referencyjną określoną w ust. 3 akapit pierwszy, zwiększoną o 15%,

bb)– jeżeli zostanie stwierdzone, że przywóz ryżu łuskanego realizowany przez pierwszych sześć miesięcy roku gospodarczego przekracza częściową ilość referencyjną określoną w ust. 3 akapit drugi, zwiększoną o 15%.

2. Należności celne za ryż bielony

a) 175 EUR za tonę w następujących przypadkach:

aa) jeżeli zostanie stwierdzone, że przywóz ryżu półbielonego i całkowicie bielonego realizowany przez cały ubiegły rok gospodarczy przekracza 387 743 ton;

bb) po stwierdzeniu, że przywóz ryżu półbielonego i całkowicie bielonego realizowany przez pierwsze sześć miesięcy roku gospodarczego przekracza 182 239 ton;

b) 145 EUR za tonę w następujących przypadkach:

aa) po stwierdzeniu, że przywóz ryżu półbielonego i całkowicie bielonego realizowany przez cały ubiegły rok gospodarczy nie przekracza 387 743 ton,

bb) po stwierdzeniu, że przywóz ryżu półbielonego i całkowicie bielonego realizowany przez pierwsze sześć miesięcy roku gospodarczego nie przekracza 182 239 ton.

ZAŁĄCZNIK XV ODMIANY RYŻU BASMATI, o których mowa w art. 132

Basmati 217

Basmati 370

Basmati 386

Kernel (Basmanti)

Pusa Basmanti

Ranbir Basmanti

Super Basmanti

Taraori Basmanti (HBC-19)

Type-3 (Dehradun)

ZAŁĄCZNIK XVI PAŃSTWA, O KTÓYCH MOWA W ART. 147 UST. 3 I ART. 148 UST. 1 LIT. b) ORAZ PKT 12 CZĘŚCI II ZAŁĄCZNIKA III

Barbados

Belize

Wybrzeże Kości Słoniowej |

Republika Konga

Republika Fidżi

Gujana

Indie

Jamajka

Kenia

Madagaskar

Malawi

Mauritius

Mozambik

Saint Kitts i Nevis — Anguilla

Surinam

Suazi

Tanzania

Trynidad i Tobago

Uganda

Zambia

Zimbabwe

ZAŁĄCZNIK XVII WYKAZ TOWARÓW, o których mowa w art. 23 lit. a) ppkt ii) oraz w sekcji II rozdział III część III

Część I: Zboża

Kod CN | Opis |

ex 0403 | Maślanka, mleko zsiadłe i śmietana, jogurt, kefir i inne sfermentowane lub zakwaszone mleko i śmietana, nawet zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub aromatycznego, lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao: |

0403 10 | - Jogurt |

0403 10 51 do 0403 10 99 | - - Aromatyzowany lub zawierający dodatek owoców, orzechów lub kakao |

0403 90 | - Pozostałe: |

0403 90 71 do 0403 90 99 | - - Aromatyzowany lub zawierający dodatek owoców, orzechów lub kakao |

ex 0710 | Warzywa (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zamrożone: |

0710 40 00 | - Kukurydza cukrowa |

ex 0711 | Warzywa zakonserwowane tymczasowo (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia: |

0711 90 30 | - - - Kukurydza cukrowa |

ex 1704 | Wyroby cukiernicze (łącznie z białą czekoladą) niezawierające kakao, z wyjątkiem wyciągu z lukrecji objętego podpozycją 1704 90 10 |

1806 | Czekolada i pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao |

ex 1901 | Ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 40 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami 0401–0404, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 5 % masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

1901 10 00 | - Przetwory dla niemowląt, pakowane do sprzedaży detalicznej |

1901 20 00 | - -Mieszaniny i ciasta, do wytworzenia wyrobów piekarniczych objętych pozycją 1905 |

1901 90 | - Pozostałe: |

1901 90 11 to 1901 90 19 | - - Ekstrakt słodowy |

- - Pozostałe: |

1901 90 99 | - - - Pozostałe |

ex 1902 | Makarony, nawet poddane obróbce cieplnej lub nadziewane (mięsem lub innymi substancjami) lub przygotowane inaczej, takie jak spaghetti, rurki, nitki, lasagne, gnocchi, ravioli, cannelloni; kuskus, nawet przygotowany: |

- Makarony niepoddane obróbce cieplnej, nienadziewane ani nieprzygotowane inaczej: |

1902 11 00 | - - Zawierające jaja |

1902 19 | - - Pozostałe |

ex 1902 20 | - Makarony nadziewane, nawet poddane obróbce cieplnej lub inaczej przygotowane: |

- - Pozostałe: |

1902 20 91 | - - - Gotowane |

1902 20 99 | - - - Pozostałe |

1902 30 | - Pozostałe makarony |

1902 40 | - Kuskus |

1903 00 00 | Tapioka i jej namiastki, przygotowane ze skrobi, w postaci płatków, ziaren, perełek, odsiewu lub w podobnych postaciach |

1904 | Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża (inne niż kukurydza) w postaci ziarna lub w postaci płatków, lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki), wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

1905 | Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby |

ex 2001 | Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym: |

- Pozostałe: |

2001 90 30 | - - Kukurydza cukrowa (Zea mays var. saccharata) | |

2001 90 40 | - - Ignamy, słodkie ziemniaki i podobne jadalne części roślin, zawierające 5% masy skrobi lub więcej |

ex 2004 | Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |

- Ziemniaki: |

- - Pozostałe: |

2004 10 91 | - - - W postaci mąki, mączki lub płatków |

- Pozostałe warzywa i mieszanki warzywne: |

2004 90 10 | - - Kukurydza cukrowa (Zea mays var. saccharata) | |

ex 2005 | Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |

- Ziemniaki: |

2005 20 10 | - - W postaci mąki, mączki lub płatków |

2005 80 00 | - Kukurydza cukrowa (Zea mays var. saccharata) | |

ex 2008 | Owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, inaczej przetworzone lub zakonserwowane, nawet zawierające dodatek cukru lub innej substancji słodzącej, lub alkoholu, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

- Pozostałe włączając mieszanki, inne niż objęte podpozycją CN 2008 19: |

- - Pozostałe: |

- - - Niezawierające dodatku alkoholu: |

- - - - Niezawierające dodatku cukru: |

2008 99 85 | - - - - - Kukurydza (ziarno) inna niż kukurydza cukrowa (Zea mays var. Saccharata) |

2008 99 91 | - - - - - Ignamy, słodkie ziemniaki i podobne jadalne części roślin zawierające 5% masy skrobi lub więcej |

ex 2101 | Ekstrakty, esencje i koncentraty kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) oraz przetwory na bazie tych produktów lub na bazie kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej); cykoria palona i pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty: |

- - Przetwory na bazie tych ekstraktów, esencji lub koncentratów lub na bazie kawy: |

2101 12 98 | - - - Pozostałe |

2101 20 | - Ekstrakty, esencje i koncentraty herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) i przetwory na bazie tych ekstraktów, esencji lub koncentratów lub na bazie herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej): |

2101 20 98 | - - - Pozostałe |

2101 30 | Cykoria palona i pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty: |

- - Cykoria palona i inne palone namiastki kawy: |

2101 30 19 | - - - Pozostałe |

- - Ekstrakty, esencje i koncentraty z cykorii palonej i innych palonych namiastek kawy: |

2101 30 99 | - - - Pozostałe |

ex 2102 | Drożdże (aktywne lub nieaktywne); pozostałe mikroorganizmy jednokomórkowe, martwe (z wyłączeniem szczepionek objętych pozycją 3002); gotowe proszki do pieczenia: |

- Drożdże aktywne |

2102 10 31 i 2102 10 39 | - - Drożdże piekarnicze |

2105 00 | Lody i pozostałe jadalne produkty lodowe, nawet zawierające kakao |

ex 2106 | Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

- Pozostałe: |

- - Pozostałe: |

2106 90 92 | - - - Niezawierające tłuszczu mleka, sacharozy, izoglukozy, glukozy lub skrobi, lub zawierające mniej niż 1,5% masy tłuszczu mleka, 5% masy sacharozy lub izoglukozy, 5% masy glukozy lub skrobi |

2106 90 98 | - - - Pozostałe |

2202 | Wody, łącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych, objętych pozycją 2009 |

2205 | Wermut i pozostałe wina ze świeżych winogron aromatyzowane roślinami lub substancjami aromatycznymi |

ex 2208 | Alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe: |

- Whisky: |

2208 30 32 do 2208 30 88 | - - Inne niż whisky burbońskie |

2208 50 | - Gin i Geneva |

2208 60 | - Wódka |

2208 70 | - Likiery i kordiały |

- Pozostałe: |

- - Pozostałe wódki i inne napoje alkoholowe w pojemnikach o objętości: |

- - - 2 litry lub mniejszej: |

2208 90 41 | - - - - Ouzo |

- - - - Pozostałe: |

- - - - - Napoje alkoholowe (z wyłączeniem likierów): |

- - - - - - Pozostałe: |

2208 90 52 | - - - - - - - Korn |

2208 90 54 | - - - - - - - Tequila |

2208 90 56 | - - - - - - - Pozostałe |

2208 90 69 | - - - - - Pozostałe napoje alkoholowe |

- - - Większej niż 2 litry: |

- - - - Napoje alkoholowe (z wyłączeniem likierów): |

2208 90 75 | - - - - - Tequila |

2208 90 77 | - - - - - Pozostałe |

2208 90 78 | - - - - Pozostałe napoje alkoholowe |

2905 43 00 | -- Mannit |

2905 44 | - - D- glucitol (sorbitol) |

ex 3302 | Mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (łącznie z roztworami alkoholowymi) oparte na jednej lub na wielu takich substancjach, w rodzaju stosowanych jako surowce w przemyśle; pozostałe preparaty oparte na substancjach zapachowych, w rodzaju stosowanych do produkcji napojów: |

- W rodzaju stosowanych w przemyśle spożywczym i do produkcji napojów: |

- - W rodzaju stosowanych do produkcji napojów: |

- - - Preparaty zawierające wszystkie czynniki zapachowe charakterystyczne dla napojów: |

- - - - Pozostałe: |

3302 10 29 | - - - - - Pozostałe |

3505 | Dekstryny i pozostałe skrobie modyfikowane (na przykład skrobie wstępnie żelatynizowane lub estryfikowane); kleje oparte na skrobiach, na dekstrynach lub pozostałych skrobiach modyfikowanych |

ex 3809 | Środki wykańczalnicze, nośniki barwników przyśpieszające barwienie, utrwalacze barwników i pozostałe preparaty (na przykład klejonki i zaprawy), w rodzaju stosowanych w przemysłach włókienniczym, papierniczym, skórzanym i podobnych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

3809 10 | - Na bazie substancji skrobiowych |

3824 60 | - Sorbit, inny niż ten objęty podpozycją 2905 44 |

Część II: Ryż

Kod CN | Opis |

ex 0403 | Maślanka, mleko zsiadłe i śmietana ukwaszona, jogurt, kefir i inne sfermentowane lub zakwaszone mleko i śmietana, nawet zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub aromatycznego, lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao: |

0403 10 | - Jogurt: |

0403 10 51 do 0403 10 99 | - - Aromatyzowany lub zawierający dodatek owoców, orzechów lub kakao |

0403 90 | - Pozostałe: |

0403 90 71 do 0403 90 99 | - - Aromatyzowane lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao |

ex 1704 | Wyroby cukiernicze (łącznie z białą czekoladą), niezawierające kakao: |

1704 90 51 do 1704 90 99 | - - Pozostałe |

ex 1806 | Czekolada i pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao z wyjątkiem towarów objętych podpozycjami 1806 10, 1806 20 70, 1806 90 60, 1806 90 70 i 1806 90 90 |

ex 1901 | Ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 40% masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami 0401 do 0404, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 5% masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

1901 10 00 | - Przetwory dla niemowląt pakowane do sprzedaży detalicznej |

1901 20 00 | - Mieszaniny i ciasta, do wytworzenia wyrobów piekarniczych objętych pozycją 1905 |

1901 90 | - Pozostałe: |

1901 90 11 to 1901 90 19 | - - Ekstrakt słodowy |

- - Pozostałe: |

1901 90 99 | - - - Pozostałe |

ex 1902 | Makarony, nawet poddane obróbce cieplnej lub nadziewane (mięsem lub innymi substancjami) lub przygotowane inaczej, takie jak spaghetti, rurki, nitki, lasagne, gnocchi, ravioli, cannelloni; kuskus, nawet przygotowany: |

1902 20 91 | - - - Gotowane |

1902 20 99 | - - - Pozostałe |

1902 30 | - Pozostałe makarony |

1902 40 90 | - - Pozostałe |

1904 | Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża (inne niż kukurydza) w postaci ziarna lub w postaci płatków, lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki), wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |

ex 1905 | Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne produkty: |

1905 90 20 | - - Opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby |

ex 2004 | Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |

- Ziemniaki: |

- - Pozostałe: |

2004 10 91 | - - - W postaci mąki, mączki lub płatków |

ex 2005 | Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |

- Ziemniaki: |

2005 20 10 | - - W postaci mąki, mączki lub płatków |

ex 2101 | Ekstrakty, esencje i koncentraty kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) oraz przetwory na bazie tych produktów lub na bazie kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej); cykoria palona i pozostałe palone namiastki kawy oraz ich wyciągi, esencje i koncentraty: |

2101 12 | - - Przetwory na bazie tych wyciągów, esencji lub koncentratów lub na bazie kawy: |

2101 12 98 | - - - Pozostałe |

2101 20 | - Ekstrakty, esencje i koncentraty herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) i przetwory na bazie tych ekstraktów, esencji lub koncentratów albo na bazie herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej): |

2101 20 98 | - - - Pozostałe |

2105 00 | Lody oraz pozostałe jadalne produkty lodowe, nawet zawierające kakao |

ex2106 | Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

- Pozostałe: |

- - Pozostałe: |

2106 90 92 | - - - Niezawierające tłuszczu mleka, sacharozy, izoglukozy, glukozy lub skrobi, lub zawierające mniej niż 1,5% masy tłuszczu mleka, 5% masy sacharozy lub izoglukozy, 5% masy glukozy lub skrobi |

2106 90 98 | - - - Pozostałe |

ex 3505 | Dekstryny i pozostałe skrobie modyfikowane (na przykład skrobie wstępnie żelatynizowane lub estryfikowane); kleje oparte na skrobiach, na dekstrynach lub pozostałych modyfikowanych skrobiach, z wyjątkiem skrobi objętej pozycją 3505 10 50 |

ex 3809 | Środki wykańczalnicze, nośniki barwników przyśpieszające barwienie, utrwalacze barwników i pozostałe preparaty (na przykład klejonki i zaprawy), w rodzaju stosowanych w przemysłach włókienniczym, papierniczym, skórzanym i podobnych, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

3809 10 | - Na bazie substancji skrobiowych |

Część III: Cukier

Kod CN | Opis |

ex 0403 | Maślanka, mleko zsiadłe i śmietana ukwaszona, jogurt, kefir i inne sfermentowane lub zakwaszone mleko i śmietana, nawet zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub aromatycznego, lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao: |

0403 10 | – Jogurt: |

0403 10 51 do 0403 10 99 | – – Aromatyzowany lub zawierający dodatek owoców, orzechów lub kakao |

0403 90 | – Pozostałe: |

0403 90 71 do 0403 90 99 | – – Aromatyzowane lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao |

ex 0710 | Warzywa (niegotowane lub gotowane na parze lub w wodzie), zamrożone: |

0710 40 00 | – Kukurydza cukrowa |

ex 0711 | Warzywa zakonserwowane tymczasowo (na przykład w gazowym ditlenku siarki, w solance, w wodzie siarkowej lub w innych roztworach konserwujących), ale nienadające się w tym stanie do bezpośredniego spożycia: |

0711 90 | – Pozostałe warzywa; mieszanki warzyw: |

– – Warzywa: |

0711 90 30 | – – – Kukurydza cukrowa |

1702 50 00 | – Fruktoza chemicznie czysta |

ex 1704 | Wyroby cukiernicze (łącznie z białą czekoladą) niezawierające kakao, z wyjątkiem wyciągu z lukrecji objętego podpozycją 1704 90 10 |

1806 | Czekolada i pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao |

ex 1901 | Ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 40% masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, niezawierające kakao lub zawierające w masie mniej niż 5% masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

1901 10 00 | – Przetwory dla niemowląt pakowane do sprzedaży detalicznej |

1901 20 00 | – Mieszaniny i ciasta, do wytworzenia wyrobów piekarniczych objętych pozycją 1905 |

1901 90 | – Pozostałe: |

– – Pozostałe: |

1901 90 99 | – – – Pozostałe |

ex 1902 | Makarony, nawet poddane obróbce cieplnej lub nadziewane (mięsem lub innymi substancjami) lub przygotowane inaczej, takie jak spaghetti, rurki, nitki, lasagne, gnocchi, ravioli, cannelloni; kuskus, nawet przygotowany: |

1902 20 | – Makarony nadziewane, nawet poddane obróbce cieplnej lub inaczej przygotowane: |

– – Pozostałe: |

1902 20 91 | – – – Gotowane |

1902 20 99 | – – – Pozostałe |

1902 30 | – Pozostałe makarony |

1902 40 | – Kuskus: |

1902 40 90 | - - Pozostałe |

1904 | Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża (inne niż kukurydza) w postaci ziaren lub w postaci płatków lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki), wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |

ex 1905 | Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby: |

1905 10 00 | - Chleb chrupki |

1905 20 | - Piernik z dodatkiem imbiru i podobne |

1905 31 | - - Słodkie herbatniki |

1905 32 | - - Gofry i wafle |

1905 40 | - Sucharki, tosty z chleba i podobne wyroby tostowe |

1905 90 | - Pozostałe: |

- - Pozostałe: |

1905 90 45 | - - - Herbatniki |

1905 90 55 | - - - Wyroby ekstrudowane lub ekspandowane, pikantne lub solone |

- - - Pozostałe: |

1905 90 60 | - - - - Z dodatkiem środka słodzącego |

1905 90 90 | - - - - Pozostałe |

ex 2001 | Warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym: |

2001 90 | - Pozostałe: |

2001 90 30 | - - Kukurydza cukrowa (Zea mays var. saccharata) |

2001 90 40 | - - Ignamy, słodkie ziemniaki i podobne jadalne części roślin, zawierające 5% masy skrobi lub więcej |

ex 2004 | Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |

2004 10 | - Ziemniaki |

- - Pozostałe |

2004 10 91 | - - - W postaci mąki, mączki lub płatków |

2004 90 | - Pozostałe warzywa i mieszanki warzywne: |

2004 90 10 | - - Kukurydza cukrowa (Zea mays var. saccharata) |

ex 2005 | Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |

2005 20 | - Ziemniaki: |

2005 20 10 | - - W postaci mąki, mączki lub płatków |

2005 80 00 | - Kukurydza cukrowa (Zea mays var. saccharata) | |

ex 2101 | Ekstrakty, esencje i koncentraty kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) oraz przetwory na bazie tych produktów lub na bazie kawy, herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej); cykoria palona i pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty: |

- Ekstrakty, esencje i koncentraty kawy oraz przetwory na bazie tych ekstraktów, esencji lub koncentratów, lub na bazie kawy: |

- - Przetwory na bazie tych ekstraktów, esencji lub koncentratów lub na bazie kawy: |

2101 12 98 | - - - Pozostałe: |

- Ekstrakty, esencje i koncentraty herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej) i przetwory na bazie tych ekstraktów, esencji lub koncentratów lub na bazie herbaty lub maté (herbaty paragwajskiej): |

- - Przetwory |

2101 20 98 | - - - Pozostałe |

- Cykoria palona i pozostałe palone namiastki kawy oraz ich ekstrakty, esencje i koncentraty: |

- - Cykoria palona i inne palone namiastki kawy: |

2101 30 19 | - - - Pozostałe |

- - Ekstrakty, esencje i koncentraty cykorii palonej i pozostałych palonych namiastek kawy: |

2101 30 99 | - - - Pozostałe |

2105 00 | Lody i pozostałe jadalne produkty lodowe, nawet zawierające kakao |

ex 2106 | Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

2106 90 | - Pozostałe: |

2106 90 92 | - - - - - Niezawierające tłuszczu mleka, sacharozy, izoglukozy, glukozy lub skrobi, lub zawierające mniej niż 1,5% masy tłuszczu mleka, 5% masy sacharozy lub izoglukozy, 5% masy glukozy lub skrobi |

2106 90 98 | - - - - - Pozostałe |

2202 | Wody, łącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych, objętych pozycją 2009 |

2205 | Wermut i pozostałe wina ze świeżych winogron aromatyzowane roślinami lub substancjami aromatycznymi |

ex 2208 | Alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe: |

2208 20 | - Napoje spirytusowe otrzymane przez destylację wina z winogron lub wytłoków z winogron |

2208 50 91 do 2208 50 99 | Genewa |

2208 70 | - Likiery i kordiały |

2208 90 41 do 2208 90 78 | - - Pozostałe wódki i napoje spirytusowe |

2905 43 00 | - - Mannitol |

2905 44 | - D- glucitol (sorbitol) |

ex 3302 | Mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (łącznie z roztworami alkoholowymi) oparte na jednej lub na wielu takich substancjach, w rodzaju stosowanych jako surowce w przemyśle; pozostałe preparaty oparte na substancjach zapachowych, w rodzaju stosowanych do produkcji napojów: |

3302 10 | - W rodzaju stosowanych w przemyśle spożywczym lub do produkcji napojów |

- - W rodzaju stosowanych do produkcji napojów: |

- - - Preparaty zawierające wszystkie czynniki zapachowe charakterystyczne dla napojów: |

- - - - - Pozostałe (o rzeczywistym stężeniu objętościowym alkoholu nieprzekraczającym 0,5% obj.) |

3302 10 29 | - - - - - Pozostałe |

ex Rozdział 38 | Różnorodne produkty chemiczne: |

3824 60 | - Sorbit, inny niż ten objęty podpozycją 2905 44 |

Część IV: Mleko

Kod CN | Opis towarów |

ex 0405 | Masło i inne tłuszcze oraz oleje otrzymane z mleka; produkty mleczarskie do smarowania: |

0405 20 | – Produkty mleczarskie do smarowania: |

0405 20 10 | – – O zawartości tłuszczu 39% masy i większej, ale mniejszej niż 60% masy |

0405 20 30 | – – O zawartości tłuszczu 60% masy i większej, ale nieprzekraczającej 75% masy |

ex 1517 | Margaryna; jadalne mieszaniny lub produkty z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów, lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje objęte pozycją 1516: |

1517 10 | – Margaryna, z wyłączeniem margaryny płynnej: |

1517 10 10 | – – Zawierające więcej niż 10% masy, ale nie więcej niż 15% masy tłuszczów mleka |

1517 90 | – Pozostałe: |

1517 90 10 | – – Zawierające więcej niż 10% masy, ale nie więcej niż 15% masy tłuszczów mleka |

ex 1704 | Wyroby cukiernicze (łącznie z białą czekoladą), niezawierające kakao: |

ex 1704 90 | – Pozostałe, z wyjątkiem wyciągu (ekstraktu) z lukrecji zawierającego więcej niż 10% masy sacharozy, ale niezawierającego innych dodanych substancji |

ex 1806 | Czekolada i pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao, z wyłączeniem proszku kakaowego s³odzonego wy³¹cznie dodatkiem sacharozy 1806 10 |

ex 1901 | Ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, kasz, mączki, skrobi lub z ekstraktu słodowego, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 40% masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, niezawierające kakao lub zawierające mniej niż 5% masy kakao, obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

1901 10 00 | – Przetwory dla niemowląt pakowane do sprzedaży detalicznej |

1901 20 00 | – Mieszaniny i ciasta, do wytworzenia wyrobów piekarniczych objętych pozycją 1905 |

1901 90 | – Pozostałe: |

– – Pozostałe: |

1901 90 99 | – – – Pozostałe |

ex 1902 | Makarony, nawet poddane obróbce cieplnej lub nadziewane (mięsem lub innymi substancjami) lub przygotowane inaczej, takie jak spaghetti, rurki, nitki, lasagne, gnocchi, ravioli, cannelloni; kuskus, nawet przygotowany: |

– Makarony niepoddane obróbce cieplnej, nienadziewane ani nieprzygotowane inaczej: |

1902 19 | – – Pozostałe |

1902 20 | – Makarony nadziewane, nawet poddane obróbce cieplnej lub inaczej przygotowane: |

– – Pozostałe: |

1902 20 91 | – – – Gotowane |

1902 20 99 | – – – Pozostałe |

1902 30 | – Pozostałe makarony |

1902 40 | – Kuskus: |

1902 40 90 | – – Pozostałe |

1904 | Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża (inne niż kukurydza) w postaci ziarna lub w postaci płatków, lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki), wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |

ex1905 | Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby: |

1905 10 00 | Chleb chrupki |

1905 20 | – Piernik z dodatkiem imbiru i podobne |

– Słodkie herbatniki; gofry i wafle: |

1905 31 | – – Słodkie herbatniki |

1905 32 | – – Gofry i wafle |

1905 40 | – Sucharki, tosty z chleba i podobne wyroby tostowe |

1905 90 | – Pozostałe: |

– – Pozostałe: |

(…) | (…) |

1905 90 45 | – – – Herbatniki |

1905 90 55 | – – – Wyroby ekstrudowane lub ekspandowane, pikantne lub solone |

– –– Pozostałe |

1905 90 60 | – – – – z dodatkiem środka słodzącego |

1905 90 90 | – – – – Pozostałe |

ex 2004 | Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, zamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |

2004 10 | – Ziemniaki: |

– – Pozostałe: |

2004 10 91 | – – – W postaci mąki, mączki lub płatków |

ex 2005 | Pozostałe warzywa przetworzone lub zakonserwowane inaczej niż octem lub kwasem octowym, niezamrożone, inne niż produkty objęte pozycją 2006: |

2005 20 | – Ziemniaki: |

2005 20 10 | – – W postaci mąki, mączki lub płatków |

2105 00 | Lody i pozostałe jadalne produkty lodowe, nawet zawierające kakao |

ex 2106 | Przetwory spożywcze, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone: |

2106 90 | – Pozostałe: |

– – Pozostałe: |

2106 90 92 | – – – Niezawierające tłuszczu mleka, sacharozy, izoglukozy, glukozy lub skrobi, lub zawierające mniej niż 1,5% masy tłuszczu mleka, 5% masy sacharozy lub izoglukozy, 5% masy glukozy lub skrobi |

2106 90 98 | – – – Pozostałe |

ex 2202 | Wody, łącznie z wodami mineralnymi i wodami gazowanymi, zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego, lub wody aromatyzowane i pozostałe napoje bezalkoholowe, z wyłączeniem soków owocowych i warzywnych, objętych pozycją 2009: |

2202 90 | – Pozostałe: |

– – Pozostałe, zawierające tłuszcz uzyskany z produktów objętych pozycjami od 0401 do 0404: |

2202 90 91 | – – – Mniej niż 0,2% masy |

2202 90 95 | – – – 0,2% masy lub więcej, ale mniej niż 2% masy |

2202 90 99 | – – – 2% masy lub więcej |

ex 2208 | Alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe: |

2208 70 | – Likiery i kordiały |

2208 90 | – Pozostałe: |

– – Pozostałe wódki i pozostałe napoje alkoholowe, w pojemnikach o objętości: |

– – – 2 litry lub mniejszej: |

– – – – Pozostałe: |

2208 90 69 | – – – – – Pozostałe napoje spirytusowe |

– – – Większej niż 2 litry: |

2208 90 78 | – – – – Pozostałe napoje spirytusowe |

ex 3302 | Mieszaniny substancji zapachowych i mieszaniny (łącznie z roztworami alkoholowymi) oparte na jednej lub na wielu takich substancjach, w rodzaju stosowanych jako surowce w przemyśle; pozostałe preparaty oparte na substancjach zapachowych, w rodzaju stosowanych do produkcji napojów: |

3302 10 | – W rodzaju stosowanych w przemyśle spożywczym lub do produkcji napojów: |

– – W rodzaju stosowanych do produkcji napojów: |

3302 10 29 | – – – – – Pozostałe |

3501 | Kazeina, kazeiniany i pozostałe pochodne kazeiny; kleje kazeinowe |

ex 3502 | Albuminy (włączając koncentraty dwu lub więcej białek serwatki, zawierające w przeliczeniu na suchą substancję więcej niż 80% masy białka serwatki), albuminiany i pozostałe pochodne albumin: |

3502 20 | – Albumina mleka, łącznie z koncentratami złożonymi z dwóch lub więcej białek serwatki: |

– – Pozostałe: |

3502 20 91 | – – – Suszona (np. w arkuszach, łuskach, płatkach, proszku) |

3502 20 99 | – – – Pozostałe |

Część V: Jaja

Kod CN | Opis |

ex 0403 10 51 do ex 0403 10 99 ex 0403 90 71 do ex 0403 90 99 | Maślanka, mleko zsiadłe i śmietana ukwaszona, jogurt, kefir i inne sfermentowane lub zakwaszone mleko i śmietana, nawet zagęszczone lub zawierające dodatek cukru lub innego środka słodzącego lub aromatycznego, lub zawierające dodatek owoców, orzechów lub kakao: |

1806 | Czekolada i pozostałe przetwory spożywcze zawierające kakao |

ex 1901 | Przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, zawierające mniej niż 5% masy kakao obliczone w stosunku do całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone |

– Makarony niepoddane obróbce cieplnej, nienadziewane ani nieprzygotowane inaczej: |

1902 11 00 | – – zawierające jaja |

ex 1904 | Przetwory spożywcze otrzymane przez spęcznianie lub prażenie zbóż, lub produktów zbożowych (na przykład płatki kukurydziane); zboża (inne niż kukurydza), w postaci ziarna lub w postaci płatków lub inaczej przetworzonego ziarna (z wyjątkiem mąki, kasz i mączki) wstępnie obgotowane lub inaczej przygotowane, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające kakao |

ex 1905 | Chleb, bułki, pieczywo cukiernicze, ciasta i ciastka, herbatniki i pozostałe wyroby piekarnicze, nawet zawierające kakao; opłatki sakralne, puste kapsułki stosowane do celów farmaceutycznych, wafle wytłaczane, papier ryżowy i podobne wyroby: |

1905 20 | –– Piernik z dodatkiem imbiru i podobne |

1905 31 | –– Słodkie herbatniki |

1905 32 | –– Gofry i wafle |

1905 40 | –– Sucharki, tosty z chleba i podobne wyroby tostowe |

1905 90 | –– Pozostałe z wyłączeniem produktów objętych podpozycjami od 1905 90 10 do 1905 90 30 |

ex 2105 00 | Lody i pozostałe jadalne produkty lodowe, zawierające kakao |

2208 | Alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe: |

2208 70 | –– Likiery |

3502 | Albuminy (w tym koncentraty dwu lub więcej protein serwatkowych zawierających wagowo ponad 80% protein serwatkowych obliczonych w stosunku do suchej masy), albuminaty i inne pochodne albuminy: |

3502 11 90 | –– –– –– Pozostała suszona albumina jaja |

3502 19 90 | –– –– –– Pozostała albumina jaja |

ZAŁĄCZNIK XVIII TABELA ZGODNOŚCI o którym mowa w art. 196

1. Rozporządzenie (EWG) nr 234/68

Rozporządzenie (EWG) nr 234/68 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. m) |

Artykuł 2 | Artykuł 51 |

Artykuły 3 – 5 | Artykuł 109 |

Artykuł 6 | – |

Artykuł 7 | Artykuł 166 |

Artykuł 8 | Część III, rozdział II, sekcja I |

Artykuł 9 | Artykuł 129 |

Artykuł 10 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 10 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 10a | Artykuł 153 |

Artykuł 11 | Artykuł 172 |

Artykuł 12 | – |

Artykuł 13 | Artykuł 188 |

Artykuł 14 | Artykuł 188 |

Artykuł 15 | – |

Artykuł 16 | – |

Artykuł 17 | – |

Artykuł 18 | – |

2. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 827/68

Rozporządzenie (EWG) nr 827/68 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. u) |

Artykuł 2 ust. 1 | Artykuł 129 |

Artykuł 2 ust. 2 | Artykuł 123 |

Artykuł 2 ust. 3 | Artykuł 122 |

Artykuł 3 | Artykuł 153 |

Artykuł 4 | – |

Artykuł 5 akapit pierwszy | Artykuł 172 |

Artykuł 5 akapit drugi | Artykuł 175 ust. 1 |

Artykuł 6 | Artykuł 188 |

Artykuł 7 | – |

Artykuł 8 | – |

Artykuł 9 | – |

3. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 2729/75

Rozporządzenie (EWG) nr 2729/75 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 143 |

Artykuł 2 ust. 1 | Artykuł 144 |

Artykuł 2 ust. 2 | Artykuł 145 |

Artykuł 3 | Artykuł 146 |

4. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 2759/75

Rozporządzenie (EWG) nr 2759/75 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. q) |

Artykuł 2 | Artykuł 51 |

Artykuł 3 akapit pierwszy tiret pierwsze | Artykuł 28 ust. 1 lit. f) |

Artykuł 3 akapit pierwszy tiret drugie oraz akapity drugi i trzeci | – |

Artykuł 4 ust. 1 | Artykuł 7 ust. 1 lit. f) |

Artykuł 4 ust. 2 | Artykuł 34 |

Artykuł 4 ust. 5 | Artykuł 39 |

Artykuł 4 ust. 6 tiret pierwsze | Artykuł 34 ust. 1 |

Artykuł 4 ust. 6 tiret drugie | Artykuł 34 ust. 2 |

Artykuł 4 ust. 6 tiret trzecie | Artykuł 40 |

Artykuł 5 | – |

Artykuł 6 | – |

Artykuł 7 ust. 1 | – |

Artykuł 7 ust. 2 | Artykuł 40 |

Artykuł 8 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 124 i art. 155 ust. 1 |

Artykuł 8 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 125 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 8 ust. 1 akapit trzeci | Artykuły 126, 127 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 8 ust. 2 | Artykuł 128 i art. 155 ust. 3 |

Artykuł 9 | Artykuł 129 |

Artykuł 10 ust. 1 – 3 | Artykuł 135 |

Artykuł 10 ust. 4 | Artykuł 137 |

Artykuł 11 ust. 1 – 3 | Artykuł 138 |

Artykuł 11 ust. 4 | Artykuł 142 |

Artykuł 12 | Artykuł 179 lit. b) |

Artykuł 13 ust. 1 | Artykuł 156 ust. 1 |

Artykuł 13 ust. 2 | Artykuł 157 |

Artykuł 13 ust. 3 i 4 | Artykuł 158 |

Artykuł 13 ust. 5 | Artykuł 163 |

Artykuł 13 ust. 6 – 10 | Artykuł 160 |

Artykuł 13 ust. 11 | Artykuł 162 |

Artykuł 13 ust. 12 | Artykuł 163 |

Artykuł 14 | Artykuły 154 i 167 |

Artykuł 15 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 15 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 16 | Artykuł 153 |

Artykuł 19 | – |

Artykuł 20 ust. 1 | Artykuł 41 |

Artykuł 20 ust. 2 – 4 | Artykuł 43 |

Artykuł 21 | Artykuł 172 |

Artykuł 22 | Artykuł 185 |

Artykuł 24 | Artykuł 188 |

Artykuł 25 | – |

Artykuł 26 | – |

Artykuł 27 | – |

5. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 2771/75

Rozporządzenie (EWG) nr 2771/75 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 ust. 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. s) |

Artykuł 1 ust. 2 | Artykuł 2 ust. 1 |

Artykuł 2 ust. 1 | Artykuł 51 |

Artykuł 2 ust. 2 | Artykuł 109 |

Artykuł 3 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuły 124 i 155 |

Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 125 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 3 ust. 1 akapit trzeci | Artykuły 126, 127 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 3 ust. 2 | Artykuł 128 i art. 155 ust. 3 |

Artykuł 4 | Artykuł 129 |

Artykuł 5 ust. 1 – 3 | Artykuł 135 |

Artykuł 5 ust. 4 | Artykuł 137 |

Artykuł 6 ust. 1 – 3 | Artykuł 138 |

Artykuł 6 ust. 4 | Artykuły 139 i 142 |

Artykuł 7 | Artykuł 179 lit. b) |

Artykuł 8 ust. 1 | Artykuł 156 ust. 1 |

Artykuł 8 ust. 2 | Artykuł 157 |

Artykuł 8 ust. 3 i 4 | Artykuł 158 |

Artykuł 8 ust. 5 | Artykuł 163 |

Artykuł 8 ust. 6 – 11 | Artykuł 160 |

Artykuł 8 ust. 12 | Artykuł 162 |

Artykuł 8 ust. 13 | Artykuł 163 |

Artykuł 9 | Artykuł 154 |

Artykuł 10 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 10 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 11 | Artykuł 153 |

Artykuł 13 | – |

Artykuł 14 ust. 1 | Artykuł 41 |

Artykuł 14 ust. 2 i 3 | Artykuł 43 |

Artykuł 15 | Artykuł 185 |

Artykuły 16 i 17 | Artykuł 188 |

Artykuł 18 | – |

Artykuł 19 | Artykuł 172 |

Artykuł 20 | – |

Artykuł 21 | – |

6. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 2777/75

Rozporządzenie (EWG) nr 2777/75 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 ust. 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. t) |

Artykuł 1 ust. 2 | Artykuł 2 ust. 1 |

Artykuł 2 ust. 1 | Artykuł 51 |

Artykuł 2 ust. 2 | Artykuł 109 |

Artykuł 3 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuły 124 i 155 |

Artykuł 3 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 125 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 3 ust. 1 akapit trzeci | Artykuły 126, 127 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 3 ust. 2 | Artykuł 128 i art. 155 ust. 3 |

Artykuł 4 | Artykuł 129 |

Artykuł 5 ust. 1 – 3 | Artykuł 135 |

Artykuł 5 ust. 4 | Artykuł 137 |

Artykuł 6 ust. 1 – 3 | Artykuł 138 |

Artykuł 6 ust. 4 | Artykuły 139 i 142 |

Artykuł 7 | Artykuł 179 lit. b) |

Artykuł 8 ust. 1 | Artykuł 156 ust. 1 |

Artykuł 8 ust. 2 | Artykuł 157 |

Artykuł 8 ust. 3 i 4 | Artykuł 158 |

Artykuł 8 ust. 5 | Artykuł 163 |

Artykuł 8 ust. 6 – 10 | Artykuł 160 |

Artykuł 8 ust. 11 | Artykuł 162 |

Artykuł 8 ust. 12 | Artykuł 163 |

Artykuł 9 | Artykuły 154 i 167 |

Artykuł 10 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 10 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 11 | Artykuł 153 |

Artykuł 13 | – |

Artykuł 14 ust. 1 | Artykuł 41 |

Artykuł 14 ust. 2 i 3 | Artykuł 43 |

Artykuł 15 | Artykuł 185 |

Artykuły 16 i 17 | Artykuł 188 |

Artykuł 18 | – |

Artykuł 19 | Artykuł 172 |

Artykuł 20 | – |

Artykuł 21 | – |

7. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 707/76

Rozporządzenie (EWG) nr 707/76 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 117 |

Artykuły 2 i 3 | Artykuł 121 |

8. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 1055/77

Rozporządzenie (EWG) nr 1055/77 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 36 ust. 1 – 4 |

Artykuł 2 | Artykuł 36 ust. 5 |

Artykuł 3 | Artykuł 36 ust. 6 i 7 |

Artykuł 4 | Artykuł 40 |

Artykuł 5 | Artykuł 36 ust. 1 akapit drugi |

9. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 2931/79

Rozporządzenie (EWG) nr 2931/79 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 165 |

10. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 1898/87

Rozporządzenie (EWG) nr 1898/87 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 110 ust. 1 w powiązaniu z pkt I załącznika X |

Artykuł 2 | Artykuł 110 ust. 1 w powiązaniu z pkt II załącznika X |

Artykuł 3 | Artykuł 110 ust. 1 w powiązaniu z pkt III załącznika X |

Artykuł 4 ust. 1 i 3 | Artykuł 110 ust. 1 w powiązaniu z pkt IV załącznika X |

Artykuł 4 ust. 2 | Artykuł 116 |

11. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 3730/87

Rozporządzenie (EWG) nr 3730/87 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 24 ust. 1 |

Artykuł 2 | Artykuł 24 ust. 2 |

Artykuł 3 | Artykuł 24 ust. 3 |

Artykuł 4 | Artykuł 24 ust. 4 |

Artykuł 5 | – |

Artykuł 6 | Artykuł 40 |

12. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 2204/90

Rozporządzenie (EWG) nr 2204/90 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 ust. 1 | Artykuł 114 |

Artykuł 1 ust. 2 | Artykuł 116 lit. g) |

Artykuł 2 | Artykuł 114 w powiązaniu z pkt 2 części V załącznika III |

Artykuł 3 ust. 1 | Artykuł 116 lit. g) i art. 187 |

Artykuł 3 ust. 2 | Artykuły 185 i 187 |

Artykuł 4 | – |

Artykuł 5 | Artykuł 116 |

13. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 2075/92

Rozporządzenie (EWG) nr 2075/92 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. n) |

Artykuł 13 | Artykuł 101 ust. 1 i 2 |

Artykuł 14a | Artykuł 101 ust. 3 |

Artykuł 15 | Artykuł 129 |

Artykuł 16 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 16 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 16a | Artykuł 153 |

Artykuł 17 | Artykuł 187 |

Artykuł 18 | Artykuł 172 |

Artykuł 20 | – |

Artykuł 21 | Artykuł 185 |

Artykuły 22 i 23 | Artykuł 188 |

Artykuł 24 | – |

14. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 2077/92

Rozporządzenie (EWG) nr 2077/92 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuły 1 i 2 | Artykuł 118 |

Artykuły 3 – 6 | Artykuł 121 |

Artykuł 7 | Artykuł 170 |

Artykuł 8 | Artykuł 171 |

Artykuł 9 | Artykuł 121 |

Artykuł 10 | Artykuł 120 |

Artykuły 11 i 12 | Artykuł 121 |

15. ROZPORZąDZENIE (EWG) NR 404/93

Rozporządzenie (EWG) nr 404/93 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 ust. 1 i 2 | Artykuł 1 ust. 1 lit. k) |

Artykuł 1 ust. 3 | Artykuł 3 ust. 1 lit. a) |

Artykuł 2 | Artykuł 109 ust. 1 i 2 |

Artykuł 3 | Artykuł 109 ust. 3 |

Artykuł 4 | Artykuły 116 i 187 |

Artykuł 15 ust. 1 | Artykuł 129 |

Artykuł 15 ust. 2 – 4 | Artykuł 135 |

Artykuł 15 ust. 5 | Artykuł 137 |

Artykuł 21 | Artykuł 122 |

Artykuł 22 | Artykuł 123 |

Artykuł 23 | Artykuł 153 |

Artykuł 24 | Artykuł 172 |

Artykuł 27 | Artykuł 188 |

Artykuł 28 | – |

Artykuł 29 | Artykuł 185 |

16. ROZPORZąDZENIE WE 2991/94.

Rozporządzenie (WE) nr 2991/94 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 111 |

Artykuł 2 | Artykuł 111 w powiązaniu z pkt I załącznika XII |

Artykuł 3 | Artykuł 111 w powiązaniu z pkt II załącznika XII |

Artykuł 4 | Artykuł 111 w powiązaniu z pkt III.1 załącznika XII |

Artykuł 5 | Artykuł 111 w powiązaniu z pkt III.2 załącznika XII |

Artykuł 6 | Artykuł 111 w powiązaniu z pkt IV załącznika XII |

Artykuł 7 | Artykuł 111 w powiązaniu z pkt V załącznika XII |

Artykuł 8 | Artykuł 116 |

Artykuł 9 | – |

Artykuł 10 | Artykuł 111 w powiązaniu z pkt VI załącznika XII |

17. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 2200/96

Rozporządzenie (WE) nr 2200/96 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 ust. 1 i 2 | Artykuł 1 ust. 1 lit. i) |

Artykuł 1 ust. 3 | Artykuł 3 ust. 2 |

Artykuł 43 | Artykuł 172 |

Artykuł 44 | Artykuł 185 |

Artykuł 46 | Artykuł 188 |

Artykuł 47 | – |

Artykuł 48 | – |

Artykuł 52 | Artykuł 183 |

18. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 2201/96

Rozporządzenie (WE) nr 2201/96 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 ust. 1 i 2 | Artykuł 1 ust. 1 lit. j) |

Artykuł 1 ust. 3 | Artykuł 3 ust. 2 |

Artykuł 23 | Artykuł 172 |

Artykuł 26 | – |

Artykuł 27 | Artykuł 185 |

Artykuł 29 | Artykuł 188 |

Artykuł 30 | – |

19. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 2597/97

Rozporządzenie (WE) nr 2597/97 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 ust. 1 | Artykuł 110 ust. 2 |

Artykuł 1 ust. 2 | Artykuł 110 ust. 2 w powiązaniu z pkt I załącznika XI |

Artykuł 2 | Artykuł 110 ust. 2 w powiązaniu z pkt II załącznika XI |

Artykuł 3 | Artykuł 110 ust. 2 w powiązaniu z pkt III.1 i 2 załącznika XI |

Artykuł 4 | Artykuł 110 ust. 2 w powiązaniu z pkt III.3 załącznika XI |

Artykuł 5 | Artykuł 110 ust. 2 w powiązaniu z pkt IV załącznika XI |

Artykuł 6 | Artykuł 110 ust. 2 w powiązaniu z pkt V załącznika XI |

Artykuł 7 ust. 1 | Artykuł 110 ust. 2 w powiązaniu z pkt VI załącznika XI |

Artykuł 7 ust. 2 | Artykuł 116 |

20. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 1254/1999

Rozporządzenie (WE) nr 1254/1999 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 ust. 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. o) |

Artykuł 1 ust. 2 | Artykuł 2 ust. 1 |

Artykuł 2 | Artykuł 51 |

Artykuł 26 ust. 1 | Artykuł 31 |

Artykuł 26 ust. 2 | Artykuł 7 ust. 1 lit. d) |

Artykuł 26 ust. 3 | Artykuł 28 ust. 1 lit. c) |

Artykuł 26 ust. 4 | Artykuł 7 ust. 2 |

Artykuł 26 ust. 5 | Artykuł 40 |

Artykuł 27 ust. 1 | Artykuł 6, art. 9 lit. d), art. 13 i art. 40 lit. a) |

Artykuł 27 ust. 2 | Artykuł 19 ust. 2 |

Artykuł 27 ust. 3 | Artykuł 19 ust. 1, art. 37 i art. 40 lit. d) |

Artykuł 27 ust. 4 | Artykuł 40 |

Artykuł 27 ust. 5 | Artykuł 189 akapit drugi lit. a) |

Artykuł 28 | Artykuł 22 i art. 40 lit. d) |

Artykuł 29 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 124 |

Artykuł 29 ust. 1 akapit drugi | Artykuły 124 i 155 |

Artykuł 29 ust. 1 akapit trzeci | Artykuł 125 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 29 ust. 1 akapit czwarty | Artykuły 126, 127 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 29 ust. 2 | Artykuł 128 i art. 155 ust. 3 |

Artykuł 30 | Artykuł 129 |

Artykuł 31 | Artykuł 135 |

Artykuł 32 ust. 1 akapit pierwszy i ust. 2 i 3 | Artykuł 138 |

Artykuł 32 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 140 ust. 1 |

Artykuł 32 ust. 4 | Artykuł 142 |

Artykuł 33 ust. 1 | Artykuł 156 ust. 1 |

Artykuł 33 ust. 2 | Artykuł 157 |

Artykuł 33 ust. 3 i 4 | Artykuł 158 |

Artykuł 33 ust. 5 | Artykuł 163 |

Artykuł 33 ust. 6 – 9 akapit pierwszy | Artykuł 160 |

Artykuł 33 ust. 9 akapit drugi | Artykuł 161 |

Artykuł 33 ust. 10 | Artykuł 160 ust. 7 |

Artykuł 33 ust. 11 | Artykuł 162 |

Artykuł 33 ust. 12 | Artykuł 163 |

Artykuł 34 | Artykuły 154 i 167 |

Artykuł 35 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 35 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 36 | Artykuł 153 |

Artykuł 37 | Artykuł 39 |

Artykuł 38 | Artykuł 179 lit. a) |

Artykuł 39 ust. 1 | Artykuł 41 |

Artykuł 39 ust. 2 – 4 | Artykuł 43 |

Artykuł 40 | Artykuł 172 |

Artykuł 41 | Artykuł 185 |

Artykuły 42 i 43 | Artykuł 188 |

Artykuł 44 | – |

Artykuł 45 | Artykuł 183 |

Artykuły 46 – 49 | – |

Artykuł 50 tiret pierwsze | – |

Artykuł 50 tiret drugie | Artykuł 184 |

21. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 1255/1999

Rozporządzenie (WE) nr 1255/1999 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Art. 1 ust. 1 lit. p) |

Artykuł 2 | Artykuł 3 ust. 1 lit. c) pkt v) |

Artykuł 3 ust. 1 | Art. 7 ust. 1 lit. e) |

Artykuł 3 ust. 2 | Artykuł 7 ust. 2 |

Artykuł 5 | – |

Artykuł 6 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 14 ust. 1 |

Artykuł 6 ust. 1 akapit drugi i trzeci | Artykuł 14 ust. 2 akapit drugi |

Artykuł 6 ust. 1 akapit czwarty | Artykuł 14 ust. 2 akapit pierwszy |

Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) tiret pierwsze | Artykuł 9 lit. e) |

Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) tiret drugie i trzecie oraz lit. b) | Artykuł 9 w powiązaniu z art. 40 lit. a) |

Artykuł 6 ust. 2 akapit drugi i trzeci | Artykuł 9 w powiązaniu z art. 40 lit. a) |

Artykuł 6 ust. 3 akapit pierwszy | Artykuł 25 lit. a) |

Artykuł 6 ust. 3 akapit drugi i trzeci | Artykuł 26 |

Artykuł 6 ust. 3 akapit czwarty | Artykuł 40 lit. c) pkt i) |

Art. 6 ust. 3 akapit piąty | Artykuł 40 lit. c) pkt iii) |

Artykuł 6 ust. 4 akapit pierwszy i akapit drugi zdanie pierwsze | Artykuł 22 i art. 40 lit. d) |

Artykuł 6 ust. 4 akapit drugi zdanie drugie | Artykuł 40 lit. c) pkt iii) |

Artykuł 6 ust. 5 | – |

Artykuł 6 ust. 6 | Artykuł 5 ust. 2 lit. b) i d) |

Artykuł 7 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 9 lit. f), art. 15 akapit pierwszy i art. 40 lit. a) |

Artykuł 7 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 21 akapit drugi |

Artykuł 7 ust. 1 akapit trzeci | Artykuł 21 akapit pierwszy i art. 40 lit. a) |

Artykuł 7 ust. 1 akapit czwarty | Artykuły 38 i art. 40 lit. i) |

Artykuł 7 ust. 2 | Artykuł 15 akapit drugi |

Artykuł 7 ust. 3 akapit pierwszy | Artykuł 28 ust. 1 lit. d), art. 32 i art. 40 lit. a) |

Artykuł 7 ust. 3 akapit drugi | Artykuł 28 ust. 2 |

Artykuł 7 ust. 3 akapit trzeci | Artykuł 40 lit. c) ppkt i) i iii) |

Artykuł 7 ust. 4 | Artykuł 22 i art. 40 lit. d) |

Artykuł 7 ust. 5 | Artykuł 5 ust. 2 lit. c) |

Artykuł 8 ust. 1 | Artykuł 25 lit b) |

Artykuł 8 ust. 2 i 3 | Artykuł 27 i art. 40 lit. c) ppkt i) i iii) |

Artykuł 9 ust. 1 | Artykuł 28 ust. 1 lit. e) i art. 33 ust. 1 |

Artykuł 9 ust. 2 | Artykuł 28 ust. 2 |

Artykuł 9 ust. 3 | Artykuł 40 lit. c) pkt iii) |

Artykuł 9 ust. 4 | Artykuł 33 ust. 2 |

Artykuł 10 lit. a) | Artykuł 14 ust. 3 i art. 40 |

Artykuł 10 lit b) | Artykuł 26 akapit drugi, art. 27 akapit pierwszy i art. 28 ust. 2 |

Artykuł 10 lit. c) | Artykuł 40 |

Artykuł 11 | Artykuł 96 |

Artykuł 12 | Artykuł 97 |

Artykuł 13 | Artykuł 98 |

Artykuł 14 | Artykuł 99 |

Artykuł 15 | Artykuły 96 – 99 |

Artykuł 26 ust. 1 | Artykuły 124 i 155 |

Artykuł 26 ust. 2 akapit pierwszy | Artykuł 125 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 26 ust. 2 akapit drugi | Artykuły 126, 127 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 26 ust. 3 | Artykuł 128 i art. 155 ust. 3 |

Artykuł 27 | Artykuł 129 |

Artykuł 28 | Artykuł 135 |

Artykuł 29 ust. 1 – 3 | Artykuł 138 |

Artykuł 29 ust. 4 | Artykuły 139 i 142 |

Artykuł 30 | Artykuł 164 |

Artykuł 31 ust. 1 | Artykuł 156 ust. 1 i 2 |

Artykuł 31 ust. 2 | Artykuł 157 |

Artykuł 31 ust. 3 i 4 | Artykuł 158 |

Artykuł 31 ust. 5 | Artykuł 163 |

Artykuł 31 ust. 6 – 10 | Artykuł 160 |

Artykuł 31 ust. 13 | Artykuł 162 |

Artykuł 31 ust. 14 | Artykuł 163 |

Artykuł 32 | Artykuł 154 |

Artykuł 33 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 33 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 34 | Artykuł 180 |

Artykuł 35 | Artykuł 153 |

Artykuł 36 ust. 1 | Artykuł 41 |

Artykuł 36 ust. 2 – 4 | Artykuł 43 |

Artykuł 37 | Artykuł 172 |

Artykuł 38 | Artykuł 173 |

Artykuł 39 | Artykuł 176 |

Artykuł 40 | Artykuł 185 |

Artykuły 41 i 42 | Artykuł 188 |

Artykuł 43 | – |

Artykuł 44 | – |

Artykuł 45 | Artykuł 183 |

Artykuł 46 | – |

Artykuł 47 tiret pierwsze | – |

Artykuł 47 tiret drugie | Artykuł 184 |

22. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 2250/1999

Rozporządzenie (WE) nr 2250/1999 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 2 ust. 2 w powiązaniu z pkt I.1 części V załącznika III |

23. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 1493/1999

Rozporządzenie (WE) nr 1493/1999 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 ust. 1 i 2 | Art. 1 ust. 1 lit. l) |

Artykuł 1 ust. 4 | Artykuł 3 ust. 1 lit. d) |

Artykuł 71 ust. 1 | Artykuł 172 |

Artykuł 71 ust. 2 | Artykuł 174 |

Artykuł 73 | Artykuł 185 |

Artykuły 74 i 75 | Artykuł 188 |

Artykuł 76 | – |

Artykuł 77 | – |

24. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 1673/2000

Rozporządzenie (WE) nr 1673/2000 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 ust. 1 | Art. 1 ust. 1 lit. h) |

Artykuł 1 ust. 2 lit. a) | Artykuł 2 ust. 2 lit. a) |

Artykuł 1 ust. 2 lit. b) | Artykuł 88 ust. 2 |

Artykuł 1 ust. 3 | – |

Artykuł 2 ust. 1 | Artykuł 88 ust. 1 |

Artykuł 2 ust. 2 | Artykuł 186 |

Artykuł 2 ust. 3 i 4 | Artykuł 89 |

Artykuł 2 ust. 5 | Artykuł 90 |

Artykuł 3 ust. 1 i 3 | Artykuł 91 |

Artykuł 3 ust. 2, 4 i 5 | – |

Artykuł 4 | – |

Artykuł 5 | Artykuł 151 |

Artykuł 6 | Artykuł 122 |

Artykuł 7 | Artykuł 153 |

Artykuł 8 | Artykuł 172 |

Artykuł 9 akapit pierwszy | Artykuł 92 |

Artykuł 9 akapit drugi | Artykuł 187 |

Artykuł 10 | Artykuł 188 |

Artykuł 11 | Artykuł 183 |

Artykuł 12 | – |

Artykuł 13 | – |

Artykuł 14 tiret pierwsze | – |

Artykuł 14 tiret drugie | Artykuł 184 |

Artykuł 15 | – |

25. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 2529/2001

Rozporządzenie (WE) nr 2529/2001 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Art. 1 ust. 1 lit. r) |

Artykuł 2 | Artykuł 51 |

Artykuł 12 | Artykuł 28 ust. 1 lit. g) i art. 35 |

Artykuł 13 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuły 124 i 155 |

Artykuł 13 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 126 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 13 ust. 1 akapit trzeci | Artykuł 125 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 13 ust. 1 akapit czwarty | Artykuł 127 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 13 ust. 2 | Artykuł 128 i art. 155 ust. 3 |

Artykuł 14 | Artykuł 129 |

Artykuł 15 | Artykuł 135 |

Artykuł 16 ust. 1 – 3 | Artykuł 138 |

Art. 16 ust. 4 lit. a) i b) | Artykuł 139 |

Art. 16 ust. 4 lit. c) – e) | Artykuł 142 |

Artykuł 17 | Artykuły 154 i 167 |

Artykuł 18 ust. 1 | Artykuł 122 |

Artykuł 18 ust. 2 | Artykuł 121 |

Artykuł 19 | Artykuł 153 |

Artykuł 20 | Artykuł 39 |

Artykuł 21 | Artykuł 179 lit. a) |

Artykuł 22 ust. 1 | Artykuł 41 |

Artykuł 22 ust. 2 – 4 | Artykuł 43 |

Artykuł 23 | Artykuł 172 |

Artykuł 24 | Artykuł 185 |

Artykuł 25 | Artykuł 188 |

Artykuł 26 | Artykuł 184 |

Artykuł 27 | Artykuł 183 |

Artykuł 28 | – |

Artykuł 29 | – |

Artykuł 30 | – |

26. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 670/2003

Rozporządzenie (WE) nr 670/2003 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 ust. 3 lit. a) |

Artykuł 2 | Artykuł 115 |

Artykuł 3 | Artykuł 182 |

Artykuł 4 ust. 1 | Artykuły 124 i 155 |

Artykuł 4 ust. 2 | Artykuły 125, 126 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 4 ust. 3 | Artykuł 127 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 4 ust. 4 | Artykuł 128 i art. 155 ust. 3 |

Artykuł 5 | Artykuł 129 |

Artykuł 6 ust. 1 – 3 | Artykuł 138 |

Artykuł 6 ust. 4 | Artykuły 139 i 142 |

Artykuł 7 | Artykuł 154 |

Artykuł 8 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 8 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 9 | Artykuł 153 |

Artykuł 10 ust. 1 | Artykuł 172 |

Artykuł 10 ust. 2 i 3 | Artykuł 175 ust. 4 |

Artykuł 11 | Artykuł 185 |

Artykuł 12 | Artykuł 188 |

Artykuł 13 | – |

Artykuł 14 | – |

Artykuł 15 lit. a) | – |

Artykuł 15 lit b) | Artykuł 184 |

27. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 1784/2003

Rozporządzenie (WE) nr 1784/2003 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. a) |

Artykuł 2 | Artykuł 3 ust. 1 lit. c) pkt i) |

Artykuł 3 | – |

Artykuł 4 ust. 1 | Artykuł 7 ust. 1 lit. a) |

Artykuł 4 ust. 2 | Artykuł 40 lit. a) |

Artykuł 4 ust. 3 | Artykuł 7 ust. 1 lit. a) |

Artykuł 4 ust. 4 | Artykuł 7 ust. 2 |

Artykuł 5 ust. 1 | Artykuł 5 ust. 2 lit. a), art. 9 lit. a) i art. 40 lit. a) |

Artykuł 5 ust. 2 | Artykuł 10 |

Artykuł 5 ust. 3 | Artykuł 16 |

Artykuł 6 lit. a) | Artykuły 38 i art. 40 lit. i) |

Artykuł 6 lit. b) | Artykuł 40 lit. a) |

Artykuł 6 lit. c) | Artykuł 40 lit. b) |

Artykuł 6 lit. d) | Artykuł 40 lit. c) |

Artykuł 6 lit. e) | Artykuł 40 lit. d) |

Artykuł 7 | Artykuł 44 |

Artykuł 8 ust. 1 i 2 | Artykuł 93 |

Artykuł 8 ust. 3 | Artykuł 95 |

Artykuł 9 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuły 124 i 155 |

Artykuł 9 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 125 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 9 ust. 1 akapit trzeci | Artykuły 126, 127 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 9 ust. 2 | Artykuł 128 i art. 155 ust. 3 |

Artykuł 10 ust. 1 | Artykuł 129 |

Artykuł 10 ust. 2 i 3 | Artykuł 130 |

Artykuł 10 ust. 4 | Artykuł 137 |

Artykuł 11 | Artykuł 135 |

Artykuł 12 ust. 1 – 3 | Artykuł 138 |

Artykuł 12 ust. 4 akapit pierwszy | Artykuły 139 i 142 |

Artykuł 12 ust. 4 akapit drugi | Artykuł 140 ust. 2 |

Artykuł 13 ust. 1 | Artykuł 156 ust. 1 i 2 |

Artykuł 13 ust. 2 | Artykuł 157 |

Artykuł 13 ust. 3 | Artykuł 158 |

Artykuł 14 | Artykuł 160 |

Artykuł 15 ust. 1 i 3 | Artykuł 159 |

Artykuł 15 ust. 2 | Artykuł 158 ust. 4 |

Artykuł 15 ust. 4 | art. 158 ust. 2 i art. 163 |

Artykuł 16 | Artykuł 156 ust. 3 |

Artykuł 17 | Artykuł 162 |

Artykuł 18 | Artykuł 163 |

Artykuł 19 | Artykuły 154 i 167 |

Artykuł 20 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 20 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 21 | Artykuł 180 |

Artykuł 22 | Artykuł 153 |

Artykuł 23 | Artykuł 172 |

Artykuł 24 | Artykuł 185 |

Artykuł 25 | Artykuł 188 |

Artykuł 26 | – |

Artykuł 27 | Artykuł 184 |

Artykuł 28 | Artykuł 183 |

Artykuł 29 | – |

Artykuł 30 | – |

28. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 1785/2003

Rozporządzenie (WE) nr 1785/2003 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. b) |

Artykuł 2 ust. 1 | Artykuł 2 ust. 1 |

Artykuł 2 ust. 2 | Artykuł 4 |

Artykuł 3 | Art. 3 ust. 1 lit. e) |

Artykuł 4 | – |

Artykuł 6 ust. 1 | Artykuł 7 ust. 1 lit. b) |

Art. 6 ust. 2 zdanie pierwsze | Artykuł 40 lit. a) |

Artykuł 6 ust. 2 zdanie drugi i trzeci | Artykuły 38 i art. 40 lit. i) |

Artykuł 6 ust. 3 | Artykuł 40 lit. a) i i) |

Artykuł 7 ust. 1 | Artykuł 9 lit. b) i art. 11 |

Artykuł 7 ust. 2 | Artykuł 17 i art. 40 lit. b) |

Artykuł 7 ust. 3 | Artykuł 22 i art. 40 lit. d) |

Artykuł 7 ust. 4 i 5 | Artykuł 40 |

Artykuł 8 | Artykuł 45 |

Artykuł 9 | Artykuł 185 |

Artykuł 10 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuły 124 i 155 |

Artykuł 10 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 125 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 10 ust. 1 akapit trzeci | Artykuły 126, 127 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 10 ust. 1a | Artykuł 124 |

Artykuł 10 ust. 2 | Artykuł 128 i art. 155 ust. 3 |

Artykuł 11 ust. 1 | Artykuł 129 |

Artykuł 11 ust. 4 | Artykuł 137 |

Artykuł 11a | Artykuł 131 |

Artykuł 11b | Artykuł 132 |

Artykuł 11c | Artykuł 133 |

Artykuł 11d | Artykuł 134 |

Artykuł 12 | Artykuł 135 |

Artykuł 13 ust. 1 – 3 | Artykuł 138 |

Artykuł 13 ust. 4 | Artykuł 142 |

Artykuł 14 ust. 1 | Artykuł 156 ust. 1 i 2 |

Artykuł 14 ust. 2 | Artykuł 157 |

Artykuł 14 ust. 3 i 4 | Artykuł 158 |

Artykuł 15 | Artykuł 160 |

Artykuł 16 | Artykuł 158 ust. 4 |

Artykuł 17 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) | Artykuł 160 ust. 7 |

Artykuł 17 ust. 1 lit. akapit pierwszy lit. b) i c) | Artykuł 160 ust. 6 |

Artykuł 17 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 163 |

Artykuł 17 ust. 2 | Artykuł 160 ust. 7 |

Artykuł 18 | Artykuł 162 |

Artykuł 19 | Artykuł 163 |

Artykuł 20 | Artykuły 154 i 167 |

Artykuł 21 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 21 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 22 | Artykuł 180 |

Artykuł 23 | Artykuł 153 |

Artykuł 24 | Artykuł 172 |

Artykuł 25 | Artykuł 185 |

Artykuł 26 | Artykuł 188 |

Artykuł 27 | – |

Artykuł 28 | Artykuł 184 |

Artykuł 29 | Artykuł 183 |

Artykuł 30 | – |

Artykuł 31 | – |

Artykuł 32 | – |

29. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 1786/2003

Rozporządzenie (WE) nr 1786/2003 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. d) |

Artykuł 2 | Artykuł 3 ust. 1 lit. b) pkt i) |

Artykuł 3 | – |

Artykuł 4 ust. 1 | Artykuł 83 ust. 1 |

Artykuł 4 ust. 2 | Artykuł 85 ust. 1 |

Artykuł 5 | Artykuł 86 |

Artykuł 6 | Artykuł 85 ust. 2 |

Artykuł 7 | Artykuł 84 |

Artykuł 8 | Artykuł 185 |

Artykuł 9 akapit pierwszy | Artykuł 83 ust. 2 |

Artykuł 9 akapit drugi | Artykuł 87 lit. i) |

Artykuł 10 lit. a) i b) | Artykuł 87 lit b) |

Artykuł 10 lit. c) | Art. 83 ust. 1 lit. a) i art. 87 lit. e) |

Artykuł 11 | Artykuł 87 lit. a) |

Artykuł 12 | Artykuł 87 lit. g) |

Artykuł 13 | Artykuł 187 |

Artykuł 14 | Artykuł 129 |

Artykuł 15 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 15 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 16 | Artykuł 153 |

Artykuł 17 | Artykuł 172 |

Artykuł 18 | Artykuł 188 |

Artykuł 19 | – |

Artykuł 20 lit. a) | Artykuł 87 |

Artykuł 20 lit. b) | Artykuł 187 |

Artykuł 20 lit. c) | Artykuł 87 lit. c) |

Artykuł 20 lit. d) | Artykuł 87 lit. f) |

Artykuł 20 lit. e) | Artykuł 87 lit. d) |

Artykuł 20 lit. f) | Artykuł 187 |

Artykuł 20 lit. g) | Artykuł 87 lit. g) |

Artykuł 20 lit. h) | Artykuł 87 lit. h) |

Artykuł 21 | – |

Artykuł 22 | Artykuł 185 |

Artykuł 23 | Artykuł 177 ust. 1 |

Artykuł 24 | Artykuł 183 |

Artykuł 25 | – |

30. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 1788/2003

Rozporządzenie (WE) nr 1788/2003 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 63 i art. 75 ust. 1 akapit pierwszy |

Artykuł 2 | Artykuł 75 ust. 1 akapit drugi |

Artykuł 3 | Artykuł 75 ust. 2 – 4 |

Artykuł 4 | Artykuł 76 |

Artykuł 5 | Artykuł 62 |

Artykuł 6 | Artykuł 64 |

Artykuł 7 | Artykuł 65 |

Artykuł 8 | Artykuł 66 |

Artykuł 9 | Artykuł 67 |

Artykuł 10 | Artykuł 77 |

Artykuł 11 | Artykuł 78 |

Artykuł 12 | Artykuł 80 |

Artykuł 13 | Artykuł 81 |

Artykuł 14 | Artykuł 68 |

Artykuł 15 | Artykuł 69 |

Artykuł 16 | Artykuł 70 |

Artykuł 17 | Artykuł 71 |

Artykuł 18 | Artykuł 72 |

Artykuł 19 | Artykuł 73 |

Artykuł 20 | Artykuł 74 |

Artykuł 21 | Artykuł 79 |

Artykuł 22 | – |

Artykuł 23 | Artykuł 188 |

Artykuł 24 | Artykuł 82 |

Artykuł 25 | – |

Artykuł 26 | – |

31. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 797/2004

Rozporządzenie (WE) nr 797/2004 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 ust. 1 | Artykuł 102 ust. 1 |

Artykuł 1 ust. 2 | Artykuł 1 ust. 3 lit. b) |

Art. 1 ust. 3 akapit pierwszy zdanie pierwsze | Artykuł 172 |

Artykuł 1 ust. 3 akapit pierwszy zdanie drugie i akapit drugi | Artykuł 102 ust. 2 |

Artykuł 2 | Artykuł 103 |

Artykuł 3 | Artykuł 104 |

Artykuł 4 ust. 1 | Artykuł 183 |

Artykuł 4 ust. 2 i 3 | Artykuł 105 |

Artykuł 5 | Artykuł 106 |

Artykuł 6 | Artykuł 188 |

Artykuł 7 | Artykuł 177 ust. 2 |

Artykuł 8 | – |

32. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 865/2004

Rozporządzenie (WE) nr 865/2004 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. g) |

Artykuł 2 | Artykuł 3 ust. 1 lit. c) |

Artykuł 3 | – |

Artykuł 4 | Artykuł 113 |

Artykuł 5 ust. 1 | Artykuł 109 |

Artykuł 5 ust. 2 | Artykuł 187 |

Artykuł 5 ust. 3 | Artykuł 116 lit. f) |

Artykuł 6 | Artykuły 28 i 30 |

Artykuł 7 ust. 1 | Artykuł 119 |

Artykuł 7 ust. 2 | Artykuł 118 |

Artykuł 8 | Artykuł 100 |

Artykuł 9 lit. a) | Artykuł 121 |

Artykuł 9 lit. b) i c), | Artykuł 100 ust. 2 akapit trzeci |

Artykuł 9 lit. d) | Artykuł 187 |

Artykuł 9 lit. e) | Artykuł 121 |

Artykuł 10 ust. 1 akapit pierwszy | Artykuł 124 |

Artykuł 10 ust. 1 akapit drugi | Artykuł 125 |

Artykuł 10 ust. 2 | Artykuły 126 i 127 |

Artykuł 10 ust. 3 | Artykuł 155 |

Artykuł 10 ust. 4 | Artykuł 128 i art. 155 ust. 3 |

Artykuł 11 ust. 1 | Artykuł 129 |

Artykuł 11 ust. 2 | Artykuł 179 lit. b) |

Artykuł 12 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 12 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 13 | Artykuł 154 |

Artykuł 14 | Artykuł 153 |

Artykuł 15 | Artykuł 172 |

Artykuł 16 | – |

Artykuł 17 | Artykuł 185 |

Artykuł 18 | Artykuł 188 |

Artykuł 19 | Artykuł 184 |

Artykuł 20 | Artykuł 183 |

Artykuł 24 | – |

Artykuł 25 | – |

33. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 1947/2005

Rozporządzenie (WE) nr 1947/2005 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Art. 1 ust. 1 lit. e) |

Artykuł 2 | Artykuł 3 ust. 1 lit. c) |

Artykuł 3 | – |

Artykuł 4 ust. 1 | Artykuł 124 |

Artykuł 4 ust. 2 | Artykuł 125 |

Artykuł 4 ust. 3 | Artykuły 126 i 127 |

Artykuł 5 | Artykuł 129 |

Artykuł 6 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 6 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 7 | Artykuł 153 |

Artykuł 8 ust. 1 | Artykuł 172 |

Artykuł 8 ust. 2 | Artykuł 175 ust. 2 |

Artykuł 9 | Artykuł 185 |

Artykuł 10 | Artykuł 188 |

Artykuł 11 | Artykuł 128 i art. 155 ust. 3 |

Artykuł 12 | – |

34. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 1952/2005

Rozporządzenie (WE) nr 1952/2005 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. f) |

Artykuł 2 | Artykuł 2 ust. 1 |

Artykuł 3 | – |

Artykuł 4 | Artykuł 112 ust. 1 – 3 |

Artykuł 5 | Artykuł 112 ust. 4 i 5 |

Artykuł 6 | Artykuł 117 |

Artykuł 7 | Artykuł 121 |

Artykuł 8 | Artykuł 129 |

Artykuł 9 | Artykuł 152 |

Artykuł 10 ust. 1 | Artykuł 123 |

Artykuł 10 ust. 2 | Artykuł 122 |

Artykuł 11 | Artykuł 153 |

Artykuł 12 | Artykuł 172 |

Artykuł 13 | – |

Artykuł 14 | Artykuł 178 ust. 1 – 3 |

Artykuł 15 | Artykuł 185 |

Artykuł 16 | Artykuł 188 |

Artykuł 17 tiret pierwsze | Artykuł 116 lit. e) |

Artykuł 17 tiret drugie | Artykuł 121 |

Artykuł 17 tiret trzecie | Artykuł 121 |

Artykuł 17 tiret czwarte | Artykuł 178 ust. 4 |

Artykuł 17 tiret piąte | Artykuł 185 |

Artykuł 18 | – |

Artykuł 19 | – |

35. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 318/2006

Rozporządzenie (WE) nr 318/2006 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 ust. 1 | Artykuł 1 ust. 1 lit. c) |

Artykuł 1 ust. 2 | Artykuł 3 ust. 1 lit. f) |

Artykuł 2 | Artykuł 2 ust. 1 |

Artykuł 3 | Artykuł 7 ust. 1 lit. c) |

Artykuł 4 | Artykuł 8 |

Artykuł 5 | Artykuł 46 |

Artykuł 6 | Artykuł 47 |

Artykuł 7 | Artykuł 53 |

Artykuł 8 | – |

Artykuł 9 | Artykuł 55 |

Artykuł 10 | Artykuł 56 |

Artykuł 11 | Artykuł 57 |

Artykuł 12 | Artykuł 58 |

Artykuł 13 | Artykuł 59 |

Artykuł 14 | Artykuł 60 |

Artykuł 15 | Artykuł 61 |

Artykuł 16 | Artykuł 48 |

Artykuł 17 | Artykuł 54 |

Artykuł 18 ust. 1 | Artykuł 28 lit. a) i art. 29 ust. 1 |

Artykuł 18 ust. 2 akapit pierwszy i tiret pierwsze | Artykuł 9 lit. c) i art. 12 lit. l) |

Artykuł 18 ust. 2 akapit pierwszy tiret drugie | Artykuł 40 lit. c) pkt i) |

Artykuł 18 ust. 2 akapit drugi | Artykuł 18 |

Artykuł 18 ust. 3 | Artykuł 23 |

Artykuł 19 | Artykuł 49 |

Artykuł 20 | Artykuł 12 ust. 2, art. 29 ust. 2, art. 49 ust. 5 i art. 60 ust. 5 |

Artykuł 21 | Artykuł 123 |

Artykuł 22 | Artykuł 122 |

Artykuł 23 ust. 1 | Artykuły 124 i 155 |

Artykuł 23 ust. 2 | Artykuł 125 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 23 ust. 3 | Artykuły 126, 127 i art. 155 ust. 2 |

Artykuł 23 ust. 4 | Artykuł 128 i art. 155 ust. 3 |

Artykuł 24 | Artykuł 154 |

Artykuł 25 | Artykuł 153 |

Artykuł 26 ust. 1 | Artykuł 129 |

Artykuł 26 ust. 2 | Artykuł 179 lit. a) i art. 180 |

Artykuł 26 ust. 3 | Artykuł 136 |

Artykuł 27 | Artykuł 135 |

Artykuł 28 | Artykuł 138 |

Artykuł 29 | Artykuł 147 |

Artykuł 30 | Artykuł 148 |

Artykuł 31 | Artykuł 149 |

Artykuł 32 | Artykuł 156 ust. 1 i 2 |

Artykuł 33 ust. 1 | Artykuł 157 |

Artykuł 33 ust. 2 | Artykuł 158 |

Artykuł 33 ust. 3 i 4 | Artykuł 160 |

Artykuł 34 | Artykuł 162 |

Artykuł 35 | Artykuły 180 i 181 |

Artykuł 36 ust. 1 | Artykuł 172 |

Artykuł 36 ust. 2 – 4 | Artykuł 175 ust. 3 |

Artykuł 37 | Artykuł 179 lit. a) i art. 181 |

Artykuł 38 | Artykuł 185 |

Artykuł 39 | Artykuł 188 |

Artykuł 40 ust. 1 lit. a) | Artykuł 40 lit. b) i art. 46 ust. 3 akapit drugi |

Artykuł 40 ust. 1 lit. b) i c) | Artykuł 82 |

Artykuł 40 ust. 1 lit. d) | Artykuły 50, 82 i 185 |

Art. 40 ust. 1 lit. e) | Artykuł 137, art. 138 ust. 1, art. 139 i 142 |

Artykuł 40 ust. 1 lit. f) | Artykuł 185 ust. 2 |

Artykuł 40 ust. 1 lit. g) | Artykuły 163 i 180 |

Artykuł 40 ust. 2 lit. a) | Artykuł 50 lit. a) |

Artykuł 40 ust. 2 lit. b) | Artykuł 7 ust. 1 lit. c) akapit drugi, art. 46 ust. 2 i art. 47 ust. 1 |

Artykuł 40 ust. 2 lit. c) | Artykuł 82 lit. d) |

Artykuł 40 ust. 2 lit. d) | Artykuł 40, art. 50 lit b) i c) i art. 82 lit. b) |

Art. 40 ust. 2 lit. e) | Artykuły 124 i 155 |

Artykuł 40 ust. 2 lit. f) | Artykuły 4 akapit drugi i art. 150 |

Artykuł 40 ust. 2 lit. g) | Artykuł 179 lit. a) i art. 181 |

Artykuł 41 | – |

Artykuł 42 | Artykuł 184 |

Artykuł 43 | Artykuł 183 |

Artykuł 44 | – |

Artykuł 45 | – |

36. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 1184/2006

Rozporządzenie (WE) nr 1184/2006 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 168 |

Artykuł 2 | Artykuł 169 |

Artykuł 3 | – |

37. ROZPORZąDZENIE (WE) NR 1544/2006

Rozporządzenie (WE) nr 1544/2006 | Niniejsze rozporządzenie |

Artykuł 1 | Artykuł 107 |

Artykuł 2 | Artykuły 108, 185 i 187 |

Artykuł 3 | Artykuł 3 ust. 1 lit. b) pkt ii) |

Artykuł 4 | Artykuł 188 |

Artykuł 5 | Artykuł 183 |

Artykuł 6 | – |

[1] COM(2005) 509 wersja ostateczna.

[2] COM(2005) 535 wersja ostateczna.

[3] Dz. U. C 321 z 31.12.2003, str. 1.

[4] System wsparcia w odniesieniu do bawełny opiera się na protokole 4 Traktatu o przystąpieniu Grecji do Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.

[5] Np. rozporządzenie (EWG) nr 2763/75 w odniesieniu do zasad prywatnego przechowywania wieprzowiny; Rozporządzenie (EWG) nr 1055/77 dotyczące horyzontalnych zasad w odniesieniu do przechowywania i przepływu produktów skupowanych przez agencję interwencyjną.

[6] Ujednolica i zastępuje rozporządzenie Rady nr 26 z dnia 4 kwietnia 1962 r.

[7] Dz.U. C ... z …, str. ….

[8] Dz.U. L 55 z 2.3.1968, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

[9] Dz.U. L 151 z 30.6.1968, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 865/2004 (Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 97).

[10] Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005 (Dz.U. L 307 z 25.11.2005, str. 2).

[11] Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 49. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 679/2006 (Dz.U. L 119 z 4.5.2006, str. 1).

[12] Dz.U. L 282 z 1.11.1975, str. 77. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 679/2006.

[13] Dz.U. L 215 z 30.7.1992, str. 70. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1679/2005 (Dz.U. L 271 z 15.10.2005, str. 1).

[14] Dz.U. L 47 z 25.2.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem przystąpienia z 2003 r.

[15] Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 47/2003 (Dz.U. L 7 z 11.1.2003, str. 64).

[16] Dz.U. L 297 z 21.11.1996, str. 29. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 386/2004 (Dz.U. L 64 z 2.3.2004, str. 25).

[17] Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 21. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005.

[18] Dz.U. L 160 z 26.6.1999, str. 48. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005.

[19] Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2165/2005 (Dz.U. L 345 z 28.12.2005, str. 1).

[20] Dz.U. L 193 z 29.7.2000, str. 16. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 953/2006 (Dz.U. L 175 z 29.6.2006, str. 1).

[21] Dz.U. L 341 z 22.12.2001, str. 3. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1913/2005.

[22] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 78. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1154/2005 (Dz.U. L 187 z 19.7.2005, str. 11).

[23] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 96. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 797/2006 (Dz.U. L 144 z 31.5.2006, str. 1).

[24] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 114. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 456/2006 (Dz.U. L 82 z 21.3.2006, str. 1).

[25] Dz.U. L 161 z 30.4.2004, str. 97. Sprostowanie w Dz.U. L 206 z 9.6.2004, str. 37.

[26] Dz.U. L 312 z 29.11.2005, str. 3.

[27] Dz.U. L 314 z 30.11.2005, str. 1.

[28] Dz.U. L 58 z 28.2.2006, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1585/2006 (Dz.U. L 294 z 24.10.2006, str. 19).

[29] Dz.U. L 97 z 15.4.2003, str. 6.

[30] Dz.U. L 125 z 28.4.2004, str. 1.

[31] Dz.U. L 286 z 17.10.2006, str. 1.

[32] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1156/2006 (Dz.U. L 208 z 29.7.2006, str. 3).

[33] Dz.U. L 352 z 15.12.1987, str. 1-2. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1300/97 (Dz.U. L 177 z 5.7.1997, str. 1-2).

[34] Dz.U. L 270 z 21.10.2003, str. 123. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1406/2006 (Dz.U. L 265 z 26.9.2006, str. 1).

[35] Rozdział II tytułu II rozporządzenia (WE) nr 318/2006.

[36] Dz.U. L 58 z 28.02.2006, str. 42.

[37] Dz.U. L 209 z 11.8.2005, str. 1.

[38] Dz.U. L 182 z 3.7.1987, str. 36. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 222/88 (Dz.U. L 28 z 1.2.1988, str. 1).

[39] Dz.U. L 351 z 23.12.1997, str. 13. Rozporządzenie ostatnio zmienione Aktem przystąpienia z 2003 r.

[40] Dz.U. L 316 z 9.12.1994, str. 2.

[41] Dz.U. L 201 z 31.7.1990, str. 7. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2583/2001 (Dz.U. L 345 z 29.12.2001, str. 6).

[42] Dz.U. L 281 z 1.11.1975, str. 18. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 3290/94 (Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 105).

[43] Dz.U. L 214 z 4.8.2006, str. 7.

[44] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

[45] Dz.U. L 84 z 31.3.1976, str. 1.

[46] Dz.U. L 128 z 24.5.1977, str. 1.

[47] Dz.U. L 334 z 28.12.1979, str. 8.

[48] Dz.U. L 42 z 16.2.1990, str. 6. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 163/94 (Dz.U. L 24 z 29.1.1994, str. 2).

[49] Dz.U. L 119 z 11.5.1990, str. 32. Rozporządzenie zmienione Aktem Przystąpienia z 1994 r.

[50] Dz.U. L 215 z 30.7.1992, str. 80.

[51] Dz.U. L 275 z 26.10.1999, str. 4.

[52] Dz.U. L 214 z 4.8.2006, str. 1.

[53] Dz.U. L 318 z 18.12.1969, str. 15. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 1153/78 (Dz.U. L 144 z 31.5.1978, str. 4).

[54] Dz.U. L 281 z 01.11.1975, str. 17.

[55] Dz.U. L 140 z 5.6.1980, str. 4

[56] Dz.U. L 382 z 31.12.1987, str. 22. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1300/97 (Dz.U. L 177 z 5.7.1997, str. 1).

[57] Dz.U. L 317 z 27.11.1974, str. 21.

[58] Dz.U. L 42 z 14.2.2006, str. 1.

[59] Dz.U. L 244 z 29.9.2000, str. 27.

[60] Dz.U. L 277 z 21.10.2005, str. 1.

[61] Dz.U. L 316 z 2.12.2005, str. 1.

[62] Dz.U. L 169 z 30.6.2005, str. 1.

[63] Dz.U. L 67 z 10.3.1994, str. 89.

[64] Dz.U. L 349 z 31.12.1994, str. 53.

[65] Dz.U. L 318 z 20.12.1993, str. 18.

[66] Dz.U. L 190 z 23.7.1975, str. 36.

[67] Dz.U. L 109 z 6.5.2000, str. 29. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2003/89/WE (Dz.U. L 308 z 25.11.2003, str. 15 ).

[68] Dz.U. L 250 z 19.9.1984, str. 17. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą 2005/29/WE (Dz.U. L 149 z 11.6.2005, str. 22).

[69] Dz.U. L 276 z 6.10.1990, str. 40. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

[70] Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 1.

[71] Dz.U. L 93 z 31.3.2006, str. 12.