Decyzja Komisji

z dnia 5 lipca 2006 r.

uznająca niektóre państwa trzecie i niektóre obszary państw trzecich za wolne od Xanthomonas campestris (wszystkie szczepy patogenetyczne dla owoców cytrusowych), Cercospora angolensis Carv. et Mendes i Guignardia citricarpa Kiely (wszystkie szczepy patogenetyczne dla owoców cytrusowych)

(notyfikowana jako dokument nr C(2006) 3024)

(2006/473/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie [1], w szczególności jej pkt 16.2, 16.3 i 16.4 sekcji I części A załącznika IV,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W celu zezwolenia na wprowadzenie owoców Citrus L., Fortunella Swingle, Poncirus Raf. i ich hybryd z państw trzecich do Wspólnoty oraz ich przemieszczanie we Wspólnocie na mocy dyrektywy 2000/29/WE, decyzja Komisji 98/83/WE z dnia 8 stycznia 1998 r. uznająca niektóre państwa trzecie i niektóre obszary państw trzecich za wolne od Xanthomonas campestris (wszystkie szczepy patogenetyczne dla owoców cytrusowych), Cercospora angolensis Carv. et Mendes i Guignardia citricarpa Kiely (wszystkie szczepy patogenetyczne dla owoców cytrusowych) [2], uznała niektóre państwa trzecie i niektóre obszary państw trzecich za wolne od tych szkodliwych organizmów.

(2) Decyzja 98/83/WE została kilkakrotnie zmieniona od momentu jej przyjęcia. Dla zachowania przejrzystości i racjonalności decyzja 98/83/WE powinna zatem zostać uchylona i zastąpiona.

(3) Nowa Zelandia przedstawiła oficjalną informację wykazując, że jej terytorium jest wolne od Xanthomonas campestris i Guignardia citricarpa. Nową Zelandię należy zatem uznać za wolną od tych szkodliwych organizmów.

(4) Republika Południowej Afryki przedstawiła oficjalną informację wykazując, że jej okręgi Hartswater i Warrenton w regionie Przylądka Północnego są wolne od Guignardia citricarpa. Wyżej wymienione okręgi Republiki Południowej Afryki należy zatem uznać za wolne od tych szkodliwych organizmów.

(5) Australia przedstawiła informację świadczącą o tym, że obszar Queensland nie jest już wolny od Xanthomonas campestris. Dlatego, nie należy dłużej uznawać obszaru Queensland za wolny od tych organizmów szkodliwych.

(6) Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1. Dla celów pkt 16.2 sekcji I części A załącznika IV następujące państwa trzecie są uznane za wolne od wszystkich szczepów Xanthomonas campestris patogenetycznych dla owoców cytrusowych:

a) wszystkie uprawiające owoce cytrusowe państwa trzecie Europy, Algieria, Egipt, Israel, Libia, Maroko, Tunezja i Turcja;

b) Afryka: Republika Południowej Afryki, Gambia, Ghana, Gwinea, Kenia, Sudan, Suazi i Zimbabwe;

c) Ameryka Środkowa i Południowa i Wyspy Karaibskie: Bahamy, Belize, Chile, Kolumbia, Kostaryka, Kuba, Ekwador, Honduras, Jamajka, Meksyk, Nikaragua, Peru, Republika Dominikańska, Saint Lucia, Salwador, Surinam i Wenezuela;

d) Oceania: Nowa Zelandia.

2. Dla celów pkt 16.2 sekcji I części A załącznika IV następujące obszary są uznane za wolne od wszystkich szczepów Xanthomonas campestris patogenetycznych dla owoców cytrusowych:

a) Australia: Nowa Południowa Walia, Australia Południowa i Wiktoria;

b) Brazylia, z wyjątkiem stanów Rio Grande do Sul, Santa Catarina, Paraná, São Paulo, Minas Gerais i Mato Grosso do Sul;

c) Stany Zjednoczone: Arizona, Kalifornia, Guam, Hawaje, Luizjana, Mariany Północne, Puerto Rico, Samoa Amerykańskie, Teksas i Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych;

d) Urugwaj, z wyjątkiem departamentów Salto, Rivera i Paysandu (na północ od rzeki Chapicuy).

Artykuł 2

Dla celów pkt 16.3 sekcji I części A załącznika IV następujące państwa trzecie są uznane za wolne od Cercospora angolensis Carv. et Mendes:

a) wszystkie uprawiające owoce cytrusowe państwa trzecie w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej, na Wyspach Karaibskich, w Azji (z wyjątkiem Jemenu), Europie i Oceanii;

b) wszystkie uprawiające owoce cytrusowe państwa trzecie w Afryce, z wyjątkiem Angoli, Kamerunu, Republiki Środkowej Afryki, Demokratycznej Republiki Konga, Gabonu, Gwinei, Kenii, Mozambiku, Nigerii, Ugandy, Zambii i Zimbabwe.

Artykuł 3

1. Dla celów pkt 16.4 sekcji I części A załącznika IV następujące państwa trzecie są uznane za wolne od wszystkich szczepów Guignardia citricarpa Kiely patogenetycznych dla owoców cytrusowych:

a) wszystkie uprawiające owoce cytrusowe państwa trzecie w Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej (z wyjątkiem Argentyny i Brazylii), na Wyspach Karaibskich i w Europie;

b) wszystkie uprawiające owoce cytrusowe państwa trzecie w Azji, z wyjątkiem Bhutanu, Chin, Indonezji, Filipin i Tajwanu;

c) wszystkie uprawiające owoce cytrusowe państwa trzecie w Afryce, z wyjątkiem Republiki Południowej Afryki, Kenii, Mozambiku, Suazi, Zambii i Zimbabwe;

d) wszystkie uprawiające owoce cytrusowe państwa trzecie w Oceanii, z wyjątkiem Australii i Vanuatu.

2. Dla celów pkt 16.4 sekcji I części A załącznika IV następujące obszary są uznane za wolne od wszystkich szczepów Guignardia citricarpa Kiely patogenetycznych dla owoców cytrusowych:

a) Republika Południowej Afryki: Przylądek Zachodni; Przylądek Północny: okręgi Hartswater i Warrenton;

b) Australia: Australia Południowa, Australia Zachodnia i Terytorium Północne;

c) Chiny: wszystkie obszary z wyjąkiem prowincji Sichuan, Yunnan, Guangdong, Fujian i Zhejiang;

d) Brazylia: wszystkie obszary z wyjątkiem stanów Rio de Janeiro, São Paulo oraz Rio Grande do Sul.

Artykuł 4

Decyzja 98/83/WE traci moc.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 5 lipca 2006 r.

W imieniu Komisji

Markos Kyprianou

Członek Komisji

[1] Dz.U. L 169 z 10.7.2000, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona dyrektywą Komisji 2006/35/WE (Dz.U. L 88 z 25.3.2006, str. 9).

[2] Dz.U. L 15 z 21.1.1998, str. 41. Decyzja ostatnio zmieniona decyzją 2003/129/WE (Dz.U. L 51 z 26.2.2003, str. 21).

--------------------------------------------------