Dyrektywa Rady

z dnia 21 grudnia 1989 r.

zmieniająca dyrektywę 86/298/EWG w sprawie montowanych z tyłu konstrukcji zabezpieczających przy przewróceniu w kołowych ciągnikach rolniczych i leśnych o wąskim rozstawie kół

(89/682/EWG)

RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w szczególności jego art. 100a,

uwzględniając wniosek Komisji [1],

we współpracy z Parlamentem Europejskim [2],

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3],

a także mając na uwadze, co następuje:

niezbędne jest przyjęcie środków w celu stopniowego ustanawiania rynku wewnętrznego w okresie upływającym dnia 31 grudnia 1992 r.; rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym zapewniony jest swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału;

artykuł 13 dyrektywy 86/298/EWG [4] stanowi, że przepisy będące obecnie w mocy zostaną uzupełnione przepisami wprowadzającymi dodatkowe testy na zderzenia do procedury testów dynamicznych;

ponieważ istnieją już przepisy dla dodatkowych testów w przypadku procedury testów statycznych, jest również niezbędne, w procedurze testów dynamicznych, ustalenie dodatkowego testu, który dokładniej odzwierciedli sytuację w przypadku przewrócenia się ciągnika, tak aby te dwie procedury testowe mogły być przedstawione jako równoważne i aby obecna nierówność między nimi została wyeliminowana;

czysto teoretyczne parametry i obliczenia, na których bazował początkowo dodatkowy dynamiczny test na uderzenia, były przedmiotem praktycznych eksperymentów nie pozostawiających żadnych wątpliwości co do ich wiarygodności;

jest również niezbędna zmiana zakresu dyrektywy 86/298/EWG, tak by wyjaśnić brzmienie art. 1 tiret drugie, dotyczącego opon zamontowanych na przednich i tylnych osiach i aby w ten sposób wyeliminować każdą możliwość różniącej się wykładni,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W dyrektywie 86/298/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 tiret drugie otrzymuje brzmienie:

"- stały lub regulowany minimalny rozstaw kół mniejszy niż 1150 mm dla osi wyposażonych w najszersze opony; ponieważ przyjmuje się, że oś z najszerszymi oponami jest ustawiona na maksymalny rozstaw kół 1150 mm, druga oś musi być regulowana w taki sposób, by zewnętrzne krawędzie najwęższych opon nie wychodziły poza zewnętrzne krawędzie opon na osi z najszerszymi oponami. Jeżeli obie osie są wyposażone w koła i opony tego samego rozmiaru, stały lub regulowany rozstaw kół obu osi musi być mniejszy niż 1150 mm;"

2) w załączniku II ppkt 3.1.1 otrzymuje brzmienie:

"3.1.1. Po każdym teście cząstkowym w procedurze testów dynamicznych nie występują rozerwania lub pęknięcia opisane ppkt 3.1 załącznika III A.

Jeśli podczas testów dynamicznych wystąpią istotne rozerwania lub pęknięcia, musi być przeprowadzony dodatkowy test na uderzenia lub test na zgniatanie określony w ppkt 1.6 załącznika III A, natychmiast po teście, który spowodował pojawienie się tych rozerwań lub pęknięć.";

3) w załączniku III ppkt 1.6 otrzymuje brzmienie:

"1.6. Dodatkowe testy

1.6.1. Jeśli podczas testu na uderzenia pojawią się rozerwania lub pęknięcia, które nie mogą być pominięte, drugi podobny test, lecz z wysokością upadku:

H′ =

×

12 + 4a1 + 2a

musi być przeprowadzony natychmiast po teście na uderzenia powodującym pojawienie się tych rozerwań lub pęknięć, z określeniem współczynnika "a"; będącego stosunkiem trwałych zniekształceń do zniekształceń sprężystych (a = Dp/De) mierzonych w punkcie uderzenia.

Dodatkowe trwałe zniekształcenia spowodowane drugim uderzeniem nie mogą przekraczać 30 % trwałych zniekształceń spowodowanych pierwszym uderzeniem.

Aby móc przeprowadzić dodatkowy test, konieczne jest zmierzenie sprężystych odkształceń podczas wszystkich testów na uderzenia.

1.6.2. Jeśli podczas testów na uderzenia ukażą się istotne rozerwania lub pęknięcia, drugi, podobny test, ale z siłą równą 1,2 Fv, musi być przeprowadzony natychmiast po teście na uderzenia, który spowodował pojawienie się tych rozerwań lub pęknięć.";

4) w załączniku VI dodaje się ppkt 7.3 w brzmieniu:

"7.3. Wskazania i wyniki każdego dodatkowego testu dynamicznego."

Artykuł 2

Państwa Członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy nie później niż 12 miesięcy od dnia 3 stycznia 1990 r. Niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 21 grudnia 1989 r.

W imieniu Rady

E. Cresson

Przewodniczący

[1] Dz.U. C 311 z 6.12.1988, str. 9.

[2] Dz.U. C 120 z 16.5.1989, str. 70 orazDz.U. C 256 z 9.10.1989, str. 77.

[3] Dz.U. C 102 z 24.4.1989, str. 5.

[4] Dz.U. L 186 z 8.7.1986, str. 26.

--------------------------------------------------