*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 22ας Οκτωβρίου 1986

σχετικά με ενισχύσεις της βιομηχανίας κατασκευής υλικού ζυθοποιίας στο Βέλγιο

(Τα κείμενα στη γαλλική και ολλανδική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά)

(87/48/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,

Αφού κάλεσε, σύμφωνα με το ανωτέρω άρθρο, τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους και έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,

Εκτιμώντας ότι:

Ι

Το 1984 η βελγική κυβέρνηση αποφάσισε να ιδρύσει τη Societe de Financement Technibra SA, μέσω της δημόσιας επιχείρησης Societe Regionale d'Investissement de Wallonie (SRIW).

Σκοπός της Technibra, όπως αναφέρεται στο παράρτημα της Moniteur Belge της 10ης Νοεμβρίου 1984, είναι η ενίσχυση της βιομηχανίας λεβήτων και ειδικότερα της βιομηχανίας κατασκευής υλικών ζυθοποιίας, με την απόκτηση μεριδίων συμμετοχής στις επιχειρήσεις του τομέα αυτού με τη χορήγηση οικονομικών μέσων και τη διάθεση σ' αυτές αρωγής στον τεχνικό, εμπορικό και οικονομικό διαχειριστικό τομέα.

Το κεφάλαιο της Technibra ορίστηκε σε 125 εκατομμύρια Bfr., το ήμισυ του οποίου καταβλήθηκε από τις περιφερειακές αρχές της Βαλλονίας, οι οποίες παραμένουν και σήμερα ο μόνος μέτοχος.

Μια παρέμβαση της Technibra έλαβε χώρα το 1984 με τη μορφή χορήγησης κεφαλαίου ποσού 50 εκατομμυρίων Bfr σε ένα κατασκευαστή εξοπλισμού ζυθοποιίας στο Tournai. Το γεγονός αυτό αναφαίνεται στους λογαριασμούς του εν λόγω κατασκευαστή για το έτος αυτό.

Ούτε η ίδρυση της Technibra SA ούτε η παρέμβαση της υπέρ της επιχείρησης που είναι εγκατεστημένη στο Tournai δεν κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 της συνθήκης.

Η Επιτροπή, έχοντας πληροφορηθεί την ίδρυση της Technibra και θεωρώντας την ότι εξομοιώνεται με τη θέσπιση καθεστώτος περιφερειακών ενισχύσεων ζήτησε λεπτομερείς πληροφορίες από τη βελγική κυβέρνηση με τηλέτυπα της 30ής Σεπτεμβρίου 1985.

Η βελγική κυβέρνηση απάντησε με τηλετύπημα της 21ης Νοεμβρίου 1985, με το οποίο επιβεβαίωσε τη σύσταση της Technibra SA από τις βελγικές περιφερειακές αρχές και την συμμετοχή στο κεφάλαιο εκ μέρους της Technibra SA ποσού 50 εκατομμυρίων Bfr, της επιχείρησης που είναι εγκατεστημένη στο Tournai, δήλωσε δε ότι δεν είχαν ακόμη πραγματοποιηθεί άλλες παρεμβάσεις της Technibra.

Η Επιτροπή αποφάσισε στις 29 Ιανουαρίου 1986 να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 93 παράγραφος 2 της συνθήκης όσον αφορά την ίδρυση της Technibra SA και την παρέμβασή της υπέρ της επιχείρησης στο Tournai.

Η Επιτροπή θεώρησε ότι η σύσταση της Technibra εξομοιώνεται με την θέσπιση καθεστώτος περιφερειακών ενισχύσεων και ότι η παροχή κεφαλαίου στην επιχείρηση του Tournai, συνιστά ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης.

Ούτε το καθεστώς ενισχύσεων ούτε η πρώτη αυτή εφαρμογή του δεν φαίνονται να ανταποκρίνονται στους αναγκαίους όρους για την εφαρμογή μιας από τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης.

Με επιστολή της 7ης Φεβρουαρίου 1986, η Επιτροπή κάλεσε τη βελγική κυβέρνηση να υποβάλει τις παρατηρήσεις της. ΙΙ

Στην απάντησή της, με επιστολή της 30ής Μαΐου 1986, η βελγική κυβέρνηση υποστήριξε ότι η Technibra SA είχε προσπαθήσει να εξεύρει ιδιώτες επενδυτές για την εξαγοράς ολοκλήρου ή τμήματος της επιχείρησης στο Tournai. Η Technibra SA είχε επίσης εξετάσει την πιθανότητα για ανάπτυξη, από κοινού με άλλους νέους βιομηχανικούς εταίρους, συμπληρωματικών δραστηριοτήτων έναντι των δραστηριοτήτων της εν λόγω επιχείρησης.Η βελγική κυβέρνηση θεώρησε ότι οι δραστηριότητες της Technibra δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ως ενίσχυση ασυμβίβαστη με τις διατάξεις του άρθρου 92 της συνθήκης.

Η βελγική κυβέρνηση τόνισε επίσης, ότι στις 6 Ιανουαρίου 1986 είχε κηρυχθεί η πτώχευση της επιχείρησης στο Tournai και ότι επρόκειτο να την αναλάβει ιδιώτης αγοραστής. Η εξέλιξη αυτή θα οδηγούσε ή σε εκκαθάριση της Technibra SA ή σε χρησιμοποίηση της νομικής δομής της για άλλους σκοπούς. Το ίδιο επιχείρημα είχε αναπτυχθεί από την SRIW στις παρατηρήσεις που υπέβαλε στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης η οποία είχε παράλληλα επισημάνει ότι η Technibra μπορούσε να πωληθεί.

Στο πλαίσιο της διαβούλευσης με τους άλλους ενδιαφερόμενους, οι κυβερνήσεις τριών άλλων κρατών μελών και ένας εθνικός σύνδεσμος βιομηχανιών υπέβαλαν παρατηρήσεις.

ΙΙΙ

Η σύσταση χρηματοδοτικής εταιρείας με δημόσιους πόρους, με στόχο τη χρηματοδότηση βιομηχανικού τομέα και κατά συνέπεια τη χρηματοδοτική της παραγωγής ορισμένων αγαθών μπορεί να συγκριθεί με τη θέσπιση καθεστώτος τομεακών ενισχύσεων.

Οι παρεμβάσεις της Technibra SA, δεδομένων των στόχων της και των μέσων που διέθετε, όπως περιγράφονται στα παραρτήματα της Moniteur Belge της 10ης Νοεμβρίου 1984, είναι ενδεχόμενο να συνιστούν μέτρα ενισχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης.

Όσον αφορά τις παρεμβάσεις με τη μορφή εισφοράς κεφαλαίου πρέπει να υπενθυμιστεί ότι σύμφωνα με το άρθρο 92 παράγραφος 1 οι διατάξεις της συνθήκης στον τομέα αυτό αφορούν ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη μέλη ή από κρατικούς πόρους, ανεξαρτήτως της μορφής τους.

Συνέπεια του ανωτέρω είναι ότι, όπως αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 1984 (1), κατ' αρχήν δεν είναι δυνατόν να γίνει διάκριση ανάλογα με το κατά πόσον χορηγείται ενίσχυση ως δάνειο ή ως εισφορά κεφαλαίου. Οι ενισχύσεις και υπό τις δύο μορφές εμπίπτουν στην απαγορευτική διάταξη του άρθρου 92, στο μέτρο που πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις.

Για να ελεγχθεί το κατά πόσον η εισφορά κεφαλαίου αποτελεί κρατική ενίσχυση στην περίπτωση που η δικαιούχος επιχείρηση ανήκει σε δημόσιο φορέα, θα ήταν σωστό, θέτοντας κατά μέρος τα οποιαδήποτε στοιχεία κοινωνικής, περιφερειακής ή τομεακής πολιτικής, να εξετάζεται κατά πόσον υπό παρόμοιες συνθήκες ιδιώτης μέτοχος θα προέβαινε σε τέτοια εισφορά κεφαλαίου βάσει της αναμενόμενης απόδοσης κέρδους.

Όσον αφορά τη μοναδική παρέμβαση της Technibra που έλαβε χώρα το 1984 με τη μορφή εισφοράς κεφαλαίου ποσού 50 εκατομμυρίων Bfr σε ένα κατασκευαστή κυρίως εξοπλισμού ζυθοποιίας εγκατεστημένο στο Tournai, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι ο κατασκευαστής αυτός αντιμετώπιζε δυσχέρειες λόγω της οικονομικής κατάστασης του στη διάρκεια των τελευταίων ετών και λόγω του σημερινού πλεονάζοντος δυναμικού παραγωγής στον κλάδο της βιομηχανίας κατασκευής εξοπλισμού ζυθοποιίας, πράγμα που καθιστούσε απίθανη την ικανότητα του να αντλήσει από την αγορά ιδιωτικών κεφαλαίων την αναγκαία χρηματοδότηση για την επιβίωση του.

Η εν λόγω επιχείρηση υπέστη σημαντικές ζημίες επί σειρά ετών. Οι ζημίες αυτές ανήλθαν σε 85,502 εκατομμύρια Bfr το 1979· 20,390 εκατομμύρια Bfr το 1980· 33,341 εκατομμύρια Bfr το 1981· 91,242 εκατομμύρια Bfr το 1982· 43,852 εκατομμύρια Bfr το 1983 και 85,144 εκατομμύρια Bfr το 1984, που αντιπροσωπεύουν αντίστοιχα το 20 %, 4 %, 6 %, 30 %, 12 % και εκ νέου το 20 % του συνολικού κύκλου εργασιών της εταιρείας αυτής από το 1979 ως το 1984.

Εισφορές κεφαλαίου ποσού 40 εκατομμυρίων Bfr το 1979, 150 εκατομμυρίων Bfr το 1980, 125 εκατομμυρίων Bfr το 1983 και 20 εκατομμυρίων Bfr το 1984 πραγματοποιήθηκαν από τη βελγική κυβέρνηση μέσω των αρχών της περιφέρειας Βαλλονίας, με προφανή στόχο την αντιστάθμιση των ζημιών.

Μετά το 1980 η περιφέρεια Βαλλονίας ήταν και ο μόνος μέτοχος της εταιρείας.

Στις 17 Απριλίου 1984 η Επιτροπή εξέδωσε αρνητική απόφαση όσον αφορά τις τελευταίες δύο εισφορές κεφαλαίου συνολικού ποσού 145 εκατομμυρίων Bfr που είχαν αποφασίσει οι βελγικές περιφερειακές αρχές για την επιχείρηση του Tournai το 1983, θεωρώντας ότι οι χορηγήσεις αυτές συνιστούν μέτρα ενισχύσεως ασυμβίβαστα με την κοινή αγορά. Η Επιτροπή δίσταζε την κατάργηση τους. Η απόφαση αυτή όχι μόνο δεν εφαρμόστηκε, αλλά αμφισβητήθηκε από τη βελγική κυβέρνηση με προσφυγή της ενώπιον του Δικαστηρίου. (Υπόθεση αριθ. 234/84). Το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή με την απόφαση του της 10ης Ιουλίου 1986.

Αν η κατάργηση της ενίσχυσης των 145 εκατομμυρίων Bfr που χορηγήθηκαν το 1983 και 1984 είχε λάβει χώρα σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής της 17ης Απριλίου 1984, η οικονομική κατάσταση της επιχείρησης θα ήταν ακόμη χειρότερη στο τέλος του 1984.

Υπό τις συνθήκες αυτές, θα ήταν ελάχιστα πιθανό για την επιχείρηση του Tournai να αντλήσει στις ιδιωτικές κεφαλαιοαγορές τα αναγκαία για την επιβίωση της κεφάλαια, και κατά συνέπεια η εν λόγω εισφορά κεφαλαίου συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης.

Το 1984 υπήρχαν περίπου 25 κατασκευαστές εξοπλισμού ζυθοποιίας στην Κοινότητα. Οι μισοί από αυτούς ήταν εγκατεστημένοι στη Γερμανία και τρείς στο Βέλγιο, ένας εκ των οποίων ήταν η επιχείρηση του Tournai. Λόγω του ότι ο αριθμός των ζυθοποιείων είχε μειωθεί μέσα στην Κοινότητα και οι νέοι ανοξείδωτοι λέβητες ζύμωσης και αποθήκευσης είναι μακρότερης διάρκειας ζωής, οι κοινοτικοί παραγωγοί όφειλαν να προσαρμοστούν προς την μειούμενη ζήτηση στο πλαίσιο της κοινότητας· κατά συνέπεια υπάρχει έντονος ανταγωνισμός μεταξύ των κατασκευαστών εξοπλισμού ζυθοποιίας μέσα στην Κοινότητα.

Η κατάσταση αυτή ανάγκασε ορισμένες επιχειρήσεις να σταματήσουν εν όλω ή εν μέρει την κατασκευή λεβήτων ζύμωσης και αποθήκευσης και να προσανατολίσουν τις εξαγωγές τους προς τις τρίτες χώρες. Το γεγονός αυτό αντανακλάται στα στοιχεία παραγωγής γι αυτό τον βιομηχανικό τομέα στη Γερμανία, που παρουσίασε μείωση από 126,377 εκατομμύρια DM το 1980 σε 75,205 εκατομμύρια DM το 1985.

Η SRIW επιβεβαίωσε επίσης στην ετήσια έκθεσή της, του 1982, ότι η επιχείρηση του Tournai υποχρεώθηκε να προσαρμόσει τη δομή της στις συνθήκες της αγοράς που εμφανίζουν υψηλό ανταγωνισμό, λόγω του πλεονάζοντος δυναμικού παραγωγής.

Η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να προσδριορίσει το ακριβές μερίδιο που κατέχουν οι βέλγοι κατασκευαστές εξοπλισμού ζυθοποιίας στην αγορά συμπεριλαμβανομένης της επιχείρησης του Tournai. Οι βελγικές αρχές υπολογίζουν το μερίδιο της εταιρείας του Tournai στη βελγική αγορά σε 5 έως 10 %.

Επίσης ούτε οι εμπορικές στατιστικές NIMEXE παρέχουν πολλές σχετικές πληροφορίες, στο μέτρο που ο εξοπλισμός ζυθοποιίας αποτελεί ένα μόνο από τα στοιχεία στη διάκριση 84.30-50 που καλύπτει τα μηχανήματα κατεργασίας ιχθύων, οπωρών ή λαχανικών και μηχανήματα και συσκευές για τη βιομηχανία και τη ζυθοποιΐα.

Οι πωλήσεις της επιχείρησης του Tournai, ανήλθαν το 1979 σε 418,516 εκατομμύρια Bfr· το 1980 σε 562,167 εκατομμύρια Bfr· το 1981 σε 525,495 εκατομμύρια Bfr· το 1982 σε 305,645 εκατομμύρια Bfr· το 1983 σε 374,126 εκατομμύρια Bfr· το 1984 σε 434,088 εκατομμύρια Bfr και το 1985 σε 609,961 εκατομμύρια Bfr, εκ των οποίων εξήχθησαν αντίστοιχα το 78,83 %· 80,78 %· 82,66 %· 69,38 %· 76,71 %· 76,44 % και 80,75 %. Ποσοστό μεταξύ του 17 % και του 30 % της παραγωγής της διοχετεύθηκε στη βελγική αγορά. Οι εξαγωγές της επιχείρησης σε τρίτες χώρες ανήλθαν σε 23,90 % το 1979· σε 35,19 % το 1980· σε 40,49 % το 1981· σε 21,49 % το 1982 · σε 27,45 % το 1983· σε 41,09 % το 1984 και σε 72,59 % το 1985 αντίστοιχα, σε σχέση με τη συνολική παραγωγή της.

Σύμφωνα με του ετήσιους λογαριασμούς του κατασκευαστή του Tournai το 1984 ο εξοπλισμός ζυθοποιίας αφορούσε ακόμη το 71 % της συνολικής βιομηχανικής δραστηριότητας της εν λόγω επιχείρησης, η κατασκευή θερμικών υλικών το 24 % και διάφορες δραστηριότητες το υπόλοιπο 5 %.

Ενόψει των ανωτέρω, τα μέτρα ενισχύσεως μέσω της Technibra, το πρώτο εκ των οποίων ευνόησε αναμφισβήτητα την ενδιαφερόμενη επιχείρηση του Tournai, επηρεάζουν το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών και νοθεύουν ή απειλούν με νόθευση τον ανταγωνισμό στην κοινή αγορά, κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης.

Το άρθρο 92 παράγραφος 1 προβλέπει κατ' αρχήν ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά των ενισχύσεων που πληρούν τα κριτήρια που θεσπίζονται με το ίδιο άρθρο. Οι παρεκκλίσεις που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγραφος 2 δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση αυτή λόγω της φύσεως της σχεδιασθείσας ενίσχυσης, με την οποία δεν επιδιώκονται στόχοι που προβλέπονται από τις παρεκκλίσεις αυτές.

Το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης απαριθμεί τις ενισχύσεις εκείνες που μπορούν να είναι συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά. Το συμβιβάσιμο με τη συνθήκη πρέπει να προσδιορίζεται στο πλαίσιο ολόκληρης της Κοινότητας και όχι ενός μεμονωμένου κράτους μέλους. Για να εξασφαλιστεί η σωστή λειτουργία της κοινής αγοράς, και ενόψει της αρχής που θεσπίζεται με το άρθρο 3στ της συνθήκης, οι παρεκκλίσεις που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγραφος 3 πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά κατά την εξέταση οποιουδήποτε καθεστώτος ενισχύσεως ή μεμονωμένης χορήγησης ενισχύσεως βάσει γενικού καθεστώτος.

Ειδικότερα, οι παρεκκλίσεις αυτές μπορούν να προβλέπονται μόνο όταν η Επιτροπή κρίνει ότι, χωρίς τη χορήγηση ενίσχυσης, οι δυνάμεις της αγοράς δεν επρόκειτο μόνες τους να επιτρέψουν στον δικαιούχο της ενισχύσεως να υιοθετήσει συμπεριφορά τέτοια που να συμβάλλει στην επίτευξη ενός των στόχων που επιδιώκονται από τις παρεκκλίσεις αυτές.

Η εφαρμογή των εν λόγω παρεκκλίσεων σε περιπτώσεις ενισχύσεων που δεν συνεπάγονται τέτοιο αντάλλαγμα ή όταν μια ενίσχυση δεν είναι αναγκαία για την πραγματοποίηση ενός των εν λόγω στόχων, θα ισοδυναμούσε με χορήγηση αδικαιολόγητων πλεονεκτημάτων στις βιομηχανίες ορισμένων κρατών μελών βελτιώνοντας την οικονομική τους κατάσταση και επιτρέποντας έτσι να επηρεάζονται οι συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών και να νοθεύεται ο ανταγωνισμός χωρίς τούτο να δικαιολογείται από το κοινοτικό συμφέρον, κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 3 της συνθήκης.

Ούτε η βελγική κυβέρνηση παρέσχε, ούτε η Επιτροπή μπόρεσε να επισημάνει κανένα στοιχείο που να δικαιολογεί το συμπέρασμα ότι η εν λόγω ενίσχυση εμπίπτει σε μία από τις κατηγορίες παρεκκλίσεων που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης.

Όσον αφορά τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχεία α) και γ) της συνθήκης σχετικά με τις ενισχύσεις για την προώθηση ή τη διευκόλυνση της οικονομικής ανάπτυξης ορισμένων περιοχών, οι εφαρμογές του καθεστώτος ενισχύσεων δεν μπορούν να τύχουν της παρεκκλίσεως που προβλέπεται από το άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο α) επειδή το βιοτικό επίπεδο στο Βέλγιο δεν είναι ασυνήθως χαμηλό ούτε επικρατεί σ' αυτό σοβαρή υποαπασχόληση. Το Βέλγιο αποτελεί μέρος των κεντρικών περιοχών της Κοινότητας οι οποίες δεν αντιμετωπίζουν, σε κοινοτικό πλαίσιο, τα σοβαρότερα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο για συναγωνισμό ως προς τη χορήγηση ενισχύσεων, και ενισχύσεων που επηρεάζουν το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών. Επίσης, ούτε το καταστατικό της επιχείρησης χρηματοδοτήσεων Technibra δεν προβλέπει ορισμένους περιορισμούς που θα εξασφάλιζαν το ότι οι παρεμβάσεις της θα είχαν τα απαραίτητα χαρακτηριστικά ενισχύσεως για τη διευκόλυνση της ανάπτυξης ορισμένων περιοχών, κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) στο μέτρο που δεν εξαρτώνται από κάποια αρχική επένδυση ή από τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, όπως εξηγείται στην ανακοίνωση της Επιτροπής του 1979 σχετικά με τις αρχές συντονισμού των καθεστώτων περιφερειακών ενισχύσεων.

Αλλά και το μέτρο ενισχύσεως δεν έχει τα χαρακτηριστικά ενός « σχεδίου κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος» ή σχεδίου που να δύναται να «άρει σοβαρή διαταραχή» της βελγικής οικονομίας, έτσι ώστε να μπορεί να τύχει παρεκκλίσεως βάσει του άρθρου 92 παράγραφος 3 στοιχείο β).

Όσον αφορά την παρέκκλλιση που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) για «ενισχύσεις για την προώθηση της ανάπτυξης ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων», το καταστατικό της Technibra δεν περιλαμβάνει διατάξεις που θα επέτρεπαν στην Επιτροπή να θεωρήσει ότι οι χρηματοδοτικές της παρεμβάσεις υπέρ της βιομηχανίας εξοπλισμού ζυθοποιίας στο Βέλγιο δεν επρόκειτο να έχουν δυσμενείς συνέπειες για τους όρους του εμπορίου σε βαθμό αντίθετο προς το κοινό συμφέρον, καθώς όλες οι επιχειρήσεις του τομέα αυτού έχουν προσαρμόσει την παραγωγή τους και τις πωλήσεις τους στις μεταβαλλόμενες συνθήκες της αγοράς.

Περαιτέρω, η κατάσταση της βιομηχανίας κατασκευής λεβήτων και εξοπλισμού ζυθοποιίας, και ειδικότερα η υφιστάμενη στην Κοινότητα πλεονάζουσα ικανότητα παραγωγής στον τομέα αυτό, υπερβαίνει το ότι η τεχνητή διατήρηση της ικανότητας παραγωγής μέσω ενισχύσεων είναι αντίθετη προς το κοινό συμφέρον. Τούτο ισχύει στο μέτρο που η εισφορά κεφαλαίου ύψους 50 εκατομμυρίων Bfr εκ μέρους των περιφερειακών αρχών της Βαλλονίας μέσω της εταιρείας χρηματοδοτήσεως Technibra SA στην επιχείρηση του Tournai, της επέτρεψε να διατηρηθεί τεχνητά σε λειτουργία μέχρι της πτωχεύσεως της τον Ιανουάριο 1986, και συνιστά άρα ενίσχυση διασώσεως.

Ενόψει των ανωτέρω το καθεστώς ενισχύσεων υπέρ του τομέα κατασκευής εξοπλισμού ζυθοποιίας που θεσπίστηκε από τη βελγική κυβέρνηση με τη δημιουργία της Technibra SA, δεν πληροί του αναγκαίους όρους για να τύχει μιας των παρεκκλίσεων που προβλέπονται από το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης. Παρά το ότι η εταιρεία του Tournai κηρύχθηκε σε πτώχευση στις 6 Ιανουαρίου 1986, η Επιτροπή θεωρεί ότι παραμένει αναγκαία η έκδοση τελικής αρνητικής αποφάσεως αναφορικά με τα εν λόγω μέτρα ενισχύσεως. Η απόφαση αυτή αφορά κυρίως το ότι το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων πρέπει να καταργηθεί και να επιστραφεί η ενίσχυση ύψους 50 εκατομμυρίων Bfr που χορηγήθηκε παράνομα με στόχο να προστατευθούν τα δικαιώματα των ανταγωνιζόμενων επιχειρήσεων, στο μέτρο που υπέστησαν ζημίες σαν αποτέλεσμα της παραβάσεως των διατάξεων της συνθήκης για τις κρατικές ενισχύσεις,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Το καθεστώς τομεακών ενισχύσεων που θεσπίστηκε με την σύσταση της επιχείρησης χρηματοδοτήσεως Technibra SA κρίνεται ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 92 της συνθήκης ΕΟΚ και πρέπει κατά συνέπεια, να καταργηθεί.

Άρθρο 2

Η βελγική κυβέρνηση αναζητεί τα παρανόμως καταβληθέντα 50 εκατομμύρια Bfr στην επιχείρηση του Tournai το 1984, στο μέτρο των δυνατοτήτων που προσφέρονται μετά την κήρυξη της σε πτώχευση.

Άρθρο 3

Η βελγική κυβέρνηση ενημερώνει την Επιτροπή, εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της παρούσας απόφασης, σχετικά με τα μέτρα που έλαβε για να συμμορφωθεί με αυτήν.

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο του Βελγίου.

Βρυξέλλες, 22 Οκτωβρίου 1986.

Για την Επιτροπή

Peter SUTHERLAND

Μέλος της Επιτροπής

(1) Intermills κατά Επιτροπής, υπόθεση 323/82, Συλλογή (1984), σ. 3809.