Dyrektywa Rady z dnia 18 października 1982 r. ustanawiająca podstawowe zasady, niezbędne w badaniach migracji składników materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi
Dziennik Urzędowy L 297 , 23/10/1982 P. 0026 - 0030
Specjalne wydanie fińskie: Rozdział 13 Tom 12 P. 0132
Specjalne wydanie hiszpańskie: Rozdział 13 Tom 12 P. 0278
Specjalne wydanie szwedzkie: Rozdział 13 Tom 12 P. 0132
Specjalne wydanie portugalskie Rozdział 13 Tom 12 P. 0278
CS.ES Rozdział 13 Tom 006 P. 358 - 362
ET.ES Rozdział 13 Tom 006 P. 358 - 362
HU.ES Rozdział 13 Tom 006 P. 358 - 362
LT.ES Rozdział 13 Tom 006 P. 358 - 362
LV.ES Rozdział 13 Tom 006 P. 358 - 362
MT.ES Rozdział 13 Tom 006 P. 358 - 362
PL.ES Rozdział 13 Tom 006 P. 358 - 362
SK.ES Rozdział 13 Tom 006 P. 358 - 362
SL.ES Rozdział 13 Tom 006 P. 358 - 362
Dyrektywa Rady z dnia 18 października 1982 r. ustanawiająca podstawowe zasady, niezbędne w badaniach migracji składników materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi (82/711/EWG) RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH, uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, uwzględniając dyrektywę Rady 76/893/EWG z dnia 23 listopada 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi [1], w szczególności jej art. 3, uwzględniając wniosek Komisji, uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego [2], uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego [3], a także mając na uwadze, co następuje: artykuł 2 dyrektywy 76/893/EWG stanowi między innymi, że materiały i wyroby nie mogą uwalniać do środków spożywczych, z którymi mają kontakt, żadnych składników w ilościach mogących zagrozić życiu człowieka lub powodować niedopuszczalne zmiany w składzie środków spożywczych; odpowiednim instrumentem pozwalającym osiągnąć ten cel w przypadku materiałów z tworzyw sztucznych jest dyrektywa szczególna w rozumieniu art. 3 dyrektywy 76/893/EWG, której ogólne zasady stosuje się również w tym przypadku; ze względu na złożoność problemu, dyrektywa powinna początkowo zostać ograniczona do ustalenia podstawowych zasad weryfikacji migracji składników; kolejne dyrektywy, przyjęte zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 10 dyrektywy 76/893/EWG, ustanowią metody analizy niezbędne do weryfikacji takiej migracji; niniejsza dyrektywa nie obejmuje wszystkich zagadnień związanych z materiałami i wyrobami z tworzyw sztucznych; dlatego konieczne jest, aby Państwa Członkowskie z jednej strony były zwolnione z obowiązku umieszczania na etykietach danych szczegółowych ustanowionych w art. 7 dyrektywy 76/893/EWG, zgodnie z ust. 4 i 5 tego artykułu, oraz z drugiej strony, aby zakazać sprzedaży materiałów i wyrobów, które, mimo że spełniają normy przewidziane w tej dyrektywie, nie są zgodne z przepisami prawa krajowego dotyczącymi innych norm określonych w art. 3, lub w przypadku ich braku, nie są zgodne z art. 2 tej dyrektywy; ze względu na trudności analityczne związane z określaniem poziomów migracji w odniesieniu do produktów spożywczych, powinny zostać wybrane konwencjonalne badania (płyny umożliwiające symulowanie oddziaływania na środki spożywcze i znormalizowane warunki badania), w celu jak najlepszego, w miarę możliwości, odtworzenia zjawiska migracji, które może zachodzić na skutek kontaktu między wyrobem i środkiem spożywczym; jeśli takie badania nie odzwierciedlają rzeczywistości, Państwa Członkowskie powinny zostać upoważnione do ich tymczasowej zmiany, do czasu decyzji Wspólnoty; przy obecnym poziomie rozwoju technik analitycznych, nie jest możliwe ustalenie wszystkich warunków, zgodnie z którymi przeprowadza się konwencjonalne testy migracji w odniesieniu do materiałów i wyrobów składających się z dwóch lub więcej warstw, z których jedna lub więcej nie składa się całkowicie z tworzyw sztucznych; z tego powodu decyzja w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy w odniesieniu do takich materiałów i wyrobów powinna zostać podjęta w terminie późniejszym; dostosowanie niniejszej dyrektywy do postępu technicznego jest środkiem wykonawczym; obowiązek uproszczenia i przyspieszenia tej procedury powierzony zostaje Komisji; we wszystkich wypadkach, w których Rada przekazuje Komisji kompetencje do zastosowania przepisów dotyczących materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych, przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi, powinna zostać ustanowiona procedura ustanawiająca ścisłą współpracę między Państwami Członkowskimi i Komisją w ramach Stałego Komitetu ds. środków spożywczych, powołanego decyzją 69/414/EWG [4], PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: Artykuł 1 1. Niniejsza dyrektywa jest dyrektywą szczególną, w rozumieniu art. 3 dyrektywy 76/893/EWG. 2. Niniejszą dyrektywę stosuje się do materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych, to jest materiałów i wyrobów oraz ich części: a) składających się wyłącznie z tworzyw sztucznych; lub b) złożonych z dwóch lub więcej warstw materiałów, z których każda składa się wyłącznie z tworzyw sztucznych, które są ze sobą połączone za pomocą spoiwa lub innych środków, które w postaci produktu gotowego są przeznaczone do kontaktu ze środkami spożywczymi, lub stykają się z nimi, i do tego celu zostały przeznaczone. 3. Do celów niniejszej dyrektywy, "tworzywa sztuczne" oznaczają organiczne związki wielkocząsteczkowe uzyskane w drodze polimeryzacji, polikondensacji, poliaddycji lub w innym podobnym procesie z cząsteczek o mniejszej masie cząsteczkowej lub w drodze innego chemicznego przetworzenia naturalnych makrocząsteczek. Za tworzywa sztuczne uważa się również silikony i inne podobne związki wielkocząsteczkowe. Do takich związków wielkocząsteczkowych mogą być dodane inne substancje lub inna materia. Jednakże nie uważa się za "tworzywa sztuczne": i) lakierowanej lub nielakierowanej folii z regenerowanej celulozy; ii) elastomerów, kauczuku naturalnego lub syntetycznego; iii) papieru i kartonu, niezależnie od tego, czy jest modyfikowany przez dodanie tworzyw sztucznych, czy nie; iv) powłok powierzchniowych otrzymanych z: - parafiny, włączając w to parafiny syntetyczne lub woski mikrokrystaliczne, - mieszaniny wosków wymienionych w tiret pierwszym lub z tworzyw sztucznych. 4. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się do materiałów i wyrobów złożonych z dwóch lub więcej warstw, z których jedna lub więcej nie składa się wyłącznie z tworzyw sztucznych, nawet, jeśli jedna z tych warstw przeznaczona jest do bezpośredniego kontaktu ze środkami spożywczymi oraz składa się wyłącznie z tworzyw sztucznych. Decyzja w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy do materiałów i wyrobów określonych w akapicie pierwszym, oraz w sprawie innych zmian dyrektywy, które mogą okazać się niezbędne, zostanie podjęta w późniejszym terminie. Artykuł 2 1. Poziom migracji składników materiałów i wyrobów określonych w art. 1, wewnątrz lub na powierzchni środków spożywczych nie może przekraczać granic ustanowionych w wykazie substancji dozwolonych do stosowania, z wykluczeniem wszystkich innych. 2. Z powodu braku metod analizy, ustalonych zgodnie z art. 9 dyrektywy 76/893/EWG, umożliwiających ustalanie poziomu migracji wewnątrz środków spożywczych, poziomy migracji ustala się w drodze zastosowania płynów symulujących wymienionych w rozdziale I Załącznika. 3. Rada stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 100 Traktatu i na wniosek Komisji, opracowuje wykaz substancji lub materii dozwolonych do stosowania z wykluczeniem innych, oraz wykaz płynów symulujących stosowanych odnośnie do każdego środka spożywczego lub grupy środków spożywczych, i ustala ich stężenie. Artykuł 3 1. Podstawowe zasady weryfikacji migracji w płynach symulujących dokonywanej za pomocą konwencjonalnych badań migracji, ustanawia się w Załączniku do niniejszej dyrektywy. 2. a) Jednakże w przypadku gdy Państwo Członkowskie, w następstwie uzyskania nowych informacji lub weryfikacji dotychczasowych informacji, po przyjęciu niniejszej dyrektywy, z uzasadnionych powodów stwierdzi, że ustanowione w Załączniku podstawowe zasady przeprowadzania badań migracji dla danych materiałów lub wyrobów są nieodpowiednie, albo że aktualne warunki przeprowadzania badań różnią się całkowicie od warunków badań określonych w tabeli Załącznika, Państwo Członkowskie może, na swoim terytorium i wyłącznie w określonym przypadku, tymczasowo zawiesić stosowanie podstawowych zasad określonych w Załączniku oraz zezwolić na zastosowanie właściwych podstawowych zasad. Państwo Członkowskie niezwłocznie powiadomi o tym pozostałe Państwa Członkowskie oraz Komisję, podając powody uzasadniające podjęcie takiej decyzji. b) Komisja rozpatrzy, możliwie najszybciej, powody podane przez dane Państwo Członkowskie, oraz zasięgnie opinii Państwa Członkowskiego w ramach Stałego Komitetu ds. środków spożywczych, oraz bezzwłocznie przedstawi swoją opinię i podejmie właściwe środki. c) Jeśli Komisja stwierdzi, że niezbędne jest dokonanie zmiany niniejszej dyrektywy, w celu pokonania trudności określonych w lit. a) Komisja zastosuje procedurę przewidzianą w art. 10 dyrektywy 76/893/EWG; w takim przypadku, Państwo Członkowskie, które przyjęło bardziej właściwe zasady podstawowe, może je zachować do chwili wejścia w życie zmian. Artykuł 4 Zmiany w rozdziale II Załącznika do niniejszej dyrektywy, w następstwie postępu wiedzy naukowej i technicznej, przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 10 dyrektywy 76/893/EWG. Artykuł 5 Niniejsza dyrektywa nie ma wpływu na przepisy prawa krajowego odnoszące się do pozostałych zasad przewidzianych w art. 3 dyrektywy 76/893/EWG, ani na możliwości dostępne Państwom Członkowskim na mocy art. 7 ust. 4 i 5 tej dyrektywy. Artykuł 6 Państwa Członkowskie zastosują się do niniejszej dyrektywy nie później, niż zostanie wykonana dyrektywa szczególna ustanawiająca granice określone w art. 2 ust. 1. Artykuł 7 Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich. Sporządzono w Luksemburgu, dnia 18 października 1982 r. W imieniu Rady N. A. Kofoed Przewodniczący [1] Dz.U. L 340 z 9.12.1976, str. 19. [2] Dz.U. C 140 z 5.6.1979, str. 173. [3] Dz.U. C 227 z 10.9.1979, str. 31. [4] Dz.U. L 291 z 19.11.1969, str. 9. -------------------------------------------------- ZAŁĄCZNIK PODSTAWOWE ZASADY NIEZBĘDNE DLA BADANIA MIGRACJI W PŁYNACH SYMULUJĄCYCH Wyznaczanie migracji w płynach symulujących wykonuje się przy wykorzystaniu płynów symulujących wymienionych w rozdziale I Załącznika oraz zgodnie z warunkami określonymi w rozdziale II Załącznika. ROZDZIAŁ I Płyny symulujące 1. Zasada ogólna: materiały i wyroby z tworzyw sztucznych przeznaczone do kontaktu ze środkami spożywczymi wszystkich typów Testy należy przeprowadzać z zastosowaniem wymienionych poniżej płynów symulujących, biorąc do każdego z nich osobną próbkę materiału lub wyrobu z tworzyw sztucznych: - woda destylowana lub woda o równoważnej jakości (= płyn symulujący A), - 3 % kwas octowy (w/v) w roztworze wodnym (= płyn symulujący B), - 15 % alkohol etylowy (v/v) w roztworze wodnym (= płyn symulujący C), rektyfikowana oliwa z oliwek [1]; jeśli z powodów technicznych związanych z metodą analizy konieczne jest zastosowanie innych płynów symulujących, oliwę z oliwek należy zastąpić mieszaniną syntetycznych triglicerydów [2] lub olejem słonecznikowym (= płyn symulujący D). 2. Przypadek specjalny: materiały i wyroby z tworzyw sztucznych przeznaczone do kontaktu z określonym środkiem spożywczym lub szczególną grupą środków spożywczych Testy należy przeprowadzać: - używając tylko odpowiednich płynów symulujących właściwych dla danego środka spożywczego lub grupy środków spożywczych wymienionych w wykazie określonym w art. 2 ust. 3, - w przypadku gdy środek spożywczy lub grupa środków spożywczych nie zostały uwzględnione w wykazie określonym w tiret pierwszym, należy dokonać wyboru takiego płynu symulującego lub płynów symulujących spośród wymienionych w sekcji 1, który w najwyższym stopniu odpowiada zdolności ekstrakcyjnej środka spożywczego lub grupy środków spożywczych. ROZDZIAŁ II Warunki badania (czas i temperatura) 1. Badanie migracji należy przeprowadzić wybierając z tabeli czas i temperaturę, które w najwyższym stopniu odpowiadają faktycznym lub przewidywanym warunkom kontaktu badanych materiałów lub wyrobów z tworzyw sztucznych. 2. Jeśli materiał lub wyrób z tworzywa sztucznego przeznaczony jest do użytku kolejno w krótkich odstępach czasu w różnych warunkach kontaktu określonych w kolumnie 1 tabeli, migracja zostanie ustalona przez sukcesywne poddawanie danego materiału lub wyrobu odpowiednim badaniom przeprowadzanym w różnych warunkach określonych w kolumnie 2, przy użyciu tego samego płynu symulującego. 3. Dla danego czasu przeprowadzania badania, w przypadku gdy materiał lub artykuł z tworzywa sztucznego zostanie poddany badaniu w wyższej temperaturze, badanie nie musi być ponownie przeprowadzane w temperaturze niższej. Dla danej temperatury przeprowadzania badania, w przypadku gdy materiał lub wyrób z tworzywa sztucznego zostanie poddany badaniu w dłuższym przedziale czasu, badanie nie musi być ponownie przeprowadzone w krótszym przedziale czasu. 4. W przypadku, gdy materiał lub wyrób z tworzywa sztucznego może być wykorzystany w każdych warunkach kontaktu w odniesieniu do temperatury i czasu, przeprowadza się jedynie 10-dniowe badania w temperaturze 40 °C oraz dwugodzinne badania w temperaturze 70 °C, które umownie uważa się za najsurowsze. Jeśli wykorzystywany jest płyn symulujący D, (rektyfikowana oliwa z oliwek lub jej substytuty) przeprowadza się jedynie 10-dniowe badanie w temperaturze 40 °C. 5. Jeśli okaże się, że badania przeprowadzone zgodnie z warunkami określonymi w tabeli powodują fizyczne lub inne zmiany w badanych materiałach i wyrobach z tworzywa sztucznego, które nie występują w normalnych lub przewidywanych warunkach wykorzystania tych materiałów lub wyrobach, badania migracji należy przeprowadzać w warunkach bardziej właściwych dla konkretnego przypadku. TABELA Warunki badania (czas t) i temperatura (T) należy dobrać zgodnie z warunkami kontaktu podczas faktycznego wykorzystania Warunki kontaktu podczas faktycznego wykorzystania | Warunki badania | 1 | 2 | 1Czas kontaktu: t > 24 godziny 1.1. T ≤ 5 oC | 10 dni w temperaturze 5 °C | 1.2. 5 °C < T ≤ 40 °C [3] | 10 dni w temperaturze 40 °C | 2.Czas kontaktu: 2 godziny ≤ t ≤ 24 godziny 2.1. T ≤ 5 °C | 24 godziny w temperaturze 5 °C | 2.2. 5 °C < T ≤ 40 °C | 24 godziny w temperaturze 40 °C | 2.3. T > 40 °C | zgodnie z przepisami prawa krajowego | 3.Czas kontaktu: t < 2 godziny 3.1. T ≤ 5 °C | 2 godziny w temperaturze 5 °C | 3.2. 5 °C < T ≤ 40 °C | 2 godziny w temperaturze 40 °C | 3.3. 40 °C < T ≤ 70 °C | 2 godziny w temperaturze 70 °C | 3.4. 70 °C < T ≤ 100 °C | 1 godzina w temperaturze 100 °C | 3.5. 100 °C < T ≤ 121 °C | 30 min. w temperaturze 121 °C | 3.6. T > 121 °C | zgodnie z przepisami prawa krajowego | [1] Właściwości rektyfikowanej oliwy z oliwek: - liczba jodowa (Wijs) = 80–88, - współczynnik załamania w 25 °C = 1,4679, - kwasowość (wyrażona w % kwasu oleinowego) = maks. 0,5 %, - liczba nadtlenkowa (wyrażona w milirównoważnikach tlenu/kg oliwy) = maks. 10. [2] Właściwości standardowej mieszaniny syntetycznych triglicerydów jak opisano w artykule K. Figge "Food cosmet. Toxicol" 10 (1972) 815. [3] W odniesieniu do materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych stykających się ze środkami spożywczymi, dla których temperatura przechowywania podana na etykiecie lub zgodnie z przepisami prawa wynosi poniżej 20 oC, należy przeprowadzać badania w warunkach: 10 dni w temperaturze 20 oC. --------------------------------------------------