{SEC(2011)1130 final}

{SEC(2011)1131 final}

UZASADNIENIE

1.           KONTEKST WNIOSKU

· Kontekst ogólny

W swoim komunikacie „Budżet z perspektywy «Europy 2020»”[1] Komisja podkreśliła konieczność skutecznego rozwiązywania problemów, które stanowią poważne zagrożenie dla spójności społecznej i konkurencyjności. Do pilnych wyzwań należą przede wszystkim: niewystarczający poziom umiejętności, niska skuteczność aktywnej polityki rynku pracy i systemów edukacji, wykluczenie społeczne grup marginalizowanych i mała mobilność siły roboczej.

W tym kontekście uznano za niezbędne przyznawanie w okresie wieloletnich ram finansowych (WRF) na lata 2014–2020 specjalnego jednorazowego wsparcia pracownikom zwolnionym w wyniku zasadniczych zmian strukturalnych zachodzących w związku z postępem globalizacji produkcji i struktury handlu. Podobnie jak w okresie programowania na lata 2007-2013, owo specjalne wsparcie powinno być udzielane poprzez Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG), jeden z pięciu specjalnych instrumentów, których uruchomienie nie ma wpływu na pułapy wydatków WRF.

W tym samym komunikacie Komisja stwierdziła, że w ramach EFG Unia powinna zapewniać wsparcie także w przypadku zwolnień na dużą skalę wynikających z poważnych zakłóceń na poziomie gospodarki lokalnej, regionalnej lub krajowej, pojawiających się wskutek nieoczekiwanego kryzysu. Zakres stosowania EFG zostanie ponadto rozszerzony, aby zapewnić przejściowe wsparcie rolnikom w celu ułatwienia im dostosowania się do nowej sytuacji rynkowej, wynikającej z zawarcia przez Unię umów handlowych dotyczących produktów rolnych.

· Podstawa i cele wniosku

Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) został pierwotnie stworzony na okres programowania 2007–2013 rozporządzeniem (WE) nr 1927/2006[2], w celu zapewnienia Unii instrumentu umożliwiającego wykazanie solidarności z pracownikami zwalnianym w wyniku poważnych zmian strukturalnych w kierunkach światowego handlu spowodowanych globalizacją i udzielenie im wsparcia, w przypadkach gdy zwolnienia te mają znaczący niekorzystny wpływ na gospodarkę regionalną lub lokalną. Celem EFG jest ułatwienie reintegracji pracowników w obszarach, sektorach, na terytoriach lub w częściach rynku pracy dotkniętych nagłymi i poważnymi zakłóceniami gospodarczymi, poprzez współfinansowanie aktywnych środków polityki rynku pracy.

W obliczu rozmiaru i szybkiego rozwoju kryzysu finansowego i gospodarczego w 2008 r. Komisja przewidziała w Europejskim planie naprawy gospodarczej[3] rewizję rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Z wyjątkiem pewnych trwałych zmian wynikających z doświadczeń pierwszych lat wdrażania EFG, głównym celem tej rewizji[4] było rozszerzenie od dnia 1 maja 2009 r. do dnia 30 grudnia 2011 r. zakresu zastosowania EFG, aby umożliwić wykazanie solidarności Unii i zapewnienie wsparcia pracownikom zwolnionym bezpośrednio w wyniku kryzysu finansowego i gospodarczego oraz zwiększenie poziomu współfinansowania z 50 % do 65 %, ograniczając tym samym obciążenie państw członkowskich. Biorąc pod uwagę aktualną sytuację gospodarczą oraz potrzebę konsolidacji budżetowej, Komisja zaproponowała[5] przedłużenie tymczasowego odstępstwa związanego z kryzysem do dnia 31 grudnia 2013 r., tj. do końca okresu wprowadzania w życie rozporządzenia (WE) nr 1927/2006.

Podstawowym celem niniejszego wniosku jest zapewnienie, by w kolejnym okresie programowania EFG nadal działał zgodnie z podstawowymi zasadami ustanowionymi w WRF 2014–2020, które rozszerzyły zakres zastosowania EFG na rolników.

Zgodnie z głównym celem rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 wniosek ma na celu wykazanie na szczeblu unijnym solidarności ze zwolnionymi pracownikami, których dotknęły wyjątkowe okoliczności, oraz wsparcie ich szybkiej reintegracji zawodowej, zgodnie z celami strategii „Europa 2020”.

Fundusz zapewni wsparcie w przypadkach, gdy pracownicy zostali zwolnieni w wyniku poważnych zmian strukturalnych w kierunkach światowego handlu, zgodnie z pierwotnym zakresem stosowania EFG określonym w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 1927/2006. Możliwe będzie także uruchomienie EFG w przypadku nieoczekiwanych kryzysów prowadzących do poważnych zakłóceń w gospodarce na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym. Tego rodzaju nieoczekiwane kryzysy mogłyby na przykład dotyczyć głębokiej recesji u ważnych partnerów handlowych, załamania systemu finansowego porównywalnego do tego, jakie miało miejsce w 2008 r., poważnych problemów z dostawami energii lub podstawowych towarów, katastrofy naturalnej itp. EFG może być także wykorzystywany na pomoc rolnikom w dostosowaniu się do nowej sytuacji rynkowej wynikającej z umowy handlowej, takiej jak zawarta przez Unię umowa dotycząca produktów rolnych. Przykładami takich ewentualnych umów handlowych są umowy znajdujące się w fazie negocjacji z krajami Mercosuru lub zawierane w kontekście Światowej Organizacji Handlu w ramach dauhańskiej agendy rozwoju.

W celu zapewnienia, by EFG pozostał skutecznym instrumentem na poziomie europejskim, wniosek o wsparcie z EFG dla pracowników może być uwzględniony wtedy, gdy liczba zwolnień osiągnie minimalną wartość progową. Dotychczasowe funkcjonowanie rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 pokazało, że próg 500 zwolnień w danym okresie odniesienia jest odpowiedni, w szczególności biorąc pod uwagę możliwość składania wniosków w związku z mniejszą liczbą zwolnień w przypadku niewielkich rynków pracy lub w wyjątkowych okolicznościach.

W przypadku sektora rolnego wniosek o wkład z EFG składany jest w oparciu o odmienne podstawy. Informacje ex-ante na temat sektorów lub produktów, które mogą być dotknięte wzrostem przywozu bezpośrednio wynikającym z umów handlowych, zostaną przedstawione w analizie przygotowanej przez służby Komisji prowadzące negocjacje handlowe. Po parafowaniu umowy handlowej służby Komisji przeprowadzają dalsze kontrole sektorów lub produktów, w odniesieniu do których spodziewany jest istotny wzrost przywozu do Unii i znaczny spadek cen, oraz oceniają prawdopodobny wpływ na dochody sektora. Na tej podstawie Komisja wyznacza sektory lub produkty rolne, a w odpowiednich przypadkach także regiony kwalifikujące się do wsparcia z EFG. Państwa członkowskie mają możliwość składania wniosków o wkład z EFG, o ile są one w stanie udowodnić, że kwalifikujące się sektory doświadczyły znacznych strat związanych z handlem, że uszczerbku doznali rolnicy działający w tych sektorach oraz że rolnicy tacy zostali zidentyfikowani i określeni.

Aby zapewnić dostępność wsparcia z EFG dla pracowników niezależnie od rodzaju ich umowy o pracę lub stosunku pracy, pojęcie „pracowników” zostaje poszerzone, tak by obejmowało nie tylko pracowników zatrudnionych w oparciu o umowę o pracę na czas nieokreślony, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 1927/2006, ale także pracowników zatrudnionych w oparciu o umowę na czas określony, pracowników zatrudnionych przez agencje pracy tymczasowej i właścicieli zarządzających małymi i średnimi przedsiębiorstwami oraz osoby prowadzące działalność na własny rachunek (w tym rolników).

Ponieważ dostęp do wsparcia z EFG uzależniony jest od przeprowadzenia zwolnień pracowników lub, w przypadku rolników, od dostosowania tej części ich działalności, na którą wpływ ma dana umowa handlowa, wniosek zawiera przepisy szczegółowe dotyczące sposobu obliczania zwolnienia w odniesieniu do każdego pracownika.

Celem EFG jest przyczynienie się do realizacji celów strategii „Europa 2020” w zakresie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Dlatego też fundusz koncentruje się na aktywnych środkach rynku pracy, mających na celu szybką reintegrację zawodową zwolnionych pracowników. Podobnie jak rozporządzenie (WE) nr 1927/2006, niniejszy wniosek przewiduje uruchomienie wkładu finansowego z EFG na pakiet aktywnych środków rynku pracy. Nie może on być wykorzystywany do finansowania środków pasywnych, ponieważ są one niezgodne z celami w zakresie wzrostu i zatrudnienia zawartymi w strategii „Europa 2020”. Świadczenia pieniężne mogą być ich elementem tylko wtedy, gdy mają charakter zachęt ułatwiających uczestnictwo zwolnionych pracowników w środkach aktywnej polityki rynku pracy. Aby zapewnić właściwą równowagę między autentycznymi środkami aktywnej polityki rynku pracy a „aktywnymi” świadczeniami pieniężnymi, ich udział w skoordynowanym pakiecie aktywnych środków rynku pracy jest ograniczony.

W przypadku rolników oraz pozostałych członków danego gospodarstwa rolnego pracujących w gospodarstwie głównym celem środków będzie zdobycie przez nich odpowiedniego wykształcenia i umiejętności, a także korzystanie z usług doradczych, umożliwiających dostosowanie działalności, w tym podejmowanie nowej działalności, w ramach rolnictwa lub poza nim, jak również wsparcie, w ograniczonym zakresie, początkowych inwestycji związanych ze zmianą lub dostosowaniem działalności, w celu uzyskania przez nich strukturalnej zdolności konkurencyjnej i zapewnienia im utrzymania. Wsparcie może być również udzielane dla działań podejmowanych we współpracy z innymi rolnikami, mających na celu stworzenie nowych możliwości rynkowych, szczególnie w przypadku drobnych producentów rolnych.

EFG jest wyłączony z WRF z powodu nieprzewidywalnego i pilnego charakteru okoliczności, które są warunkiem jego uruchomienia. Długość i wymogi proceduralne procesu decyzyjnego osłabiły jednak jego skuteczność. Wszystkie strony zaangażowane w EFG powinny starać się o jak największe skrócenie czasu, który upływa między złożeniem wniosku o wsparcie z EFG, a datą płatności, oraz o uproszczenie procedur. Państwa członkowskie powinny dążyć do przedłożenia kompletnego wniosku możliwie najszybciej po spełnieniu odpowiednich kryteriów. Wkrótce po wpłynięciu kompletnego wniosku Komisja powinna go ocenić i wydać opinię o kwalifikowalności, a władza budżetowa sprawnie podjąć decyzję o uruchomieniu finansowania z EFG. W celu pokrycia potrzeb, które pojawiają się na początku roku, Komisja nadal będzie proponować w ramach rocznej procedury budżetowej minimalną kwotę środków na płatności dla danej pozycji w budżecie.

Wobec braku możliwości przewidzenia zapotrzebowania na wsparcie z funduszu, konieczne jest zarezerwowanie części rocznej kwoty maksymalnej na wnioski, które otrzymają wkład finansowy po dniu 1 września każdego roku. Jeżeli konieczne byłoby udzielenie z funduszu wsparcia przekraczającego wysokość dostępnych środków, wnioski Komisji odzwierciedlać będą proporcje środków przeznaczonych na wsparcie sektora rolnego w okresie WRF.

Pomoc z Funduszu stanowić będzie uzupełnienie wysiłków państw członkowskich na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym. Ze względu na należyte zarządzanie finansami EFG nie zastępuje środków, które są już objęte unijnymi funduszami i programami w ramach WRF. Wkład finansowy EFG nie zastępuje także środków, za które odpowiedzialne są zwalniające przedsiębiorstwa, i które wynikają z prawa krajowego lub układów zbiorowych.

Zawarta we wniosku procedura budżetowa wynika bezpośrednio z pkt 13 projektu porozumienia międzyinstytucjonalnego[6]. Wszędzie, gdzie to możliwe, procedura zostanie skrócona i uproszczona.

Biorąc pod uwagę fakt, że środki współfinansowane przez EFG wprowadzane są w życie w drodze zarządzania dzielonego z państwami członkowskimi, mechanizm płatności w ramach wkładu finansowego nadal będzie zgodny z mechanizmami stosowanym w tym trybie zarządzania budżetem Unii. Jednocześnie uzgodnienia dotyczące finansowania powinny odzwierciedlać zakres działań, które mają być prowadzone przez państwa członkowskie zgodnie z propozycjami zawartymi w ich wnioskach.

Poziom współfinansowania będzie dostosowywany, przy standardowym wkładzie w koszt pakietu i jego realizacji na poziomie 50 %, z możliwością podniesienia wkładu do poziomu 65 % w przypadku wniosków złożonych przez państwa członkowskie, na terytorium których co najmniej jeden region na poziomie NUTS II kwalifikuje się w ramach celu „Konwergencja” funduszy strukturalnych. Celem takiego dostosowania jest zapewnienie, by okazanie unijnej solidarności z pracownikami w tych państwach członkowskich i regionach nie zostało utrudnione przez brak środków na współfinansowanie w państwach członkowskich, co uznano ustanawiając wyższe poziomy współfinansowania dla funduszy strukturalnych. Oceniając tego rodzaju wnioski, Komisja zdecyduje, czy, w konkretnych przypadkach wskazanych przez państwa członkowskie, uzasadniony jest wyższy poziom współfinansowania.

Jednym z kluczowych zadań na okres 2014–2020 jest powiązanie wydatków na szczeblu unijnym z osiąganiem konkretnych wyników i zapewnienie w ten sposób, by rezultaty i wpływ wydatków przyspieszały realizację strategii „Europa 2020” i osiągnięcie jej celów. W odniesieniu do wydatków związanych z EFG w WRF określono cel, zgodnie z którym co najmniej 50 % pracowników otrzymujących pomoc z EFG powinno w ciągu 12 miesięcy znaleźć nowe stabilne zatrudnienie. W celu umożliwienia Komisji monitorowania, czy państwa członkowskie z powodzeniem zbliżają się do osiągnięcia tego celu, państwa członkowskie po 15 miesiącach będą przedstawiać sprawozdanie okresowe na temat realizacji wsparcia z EFG. W ramach tego samego podejścia ukierunkowanego na wyniki wniosek przewiduje możliwość, by państwa członkowskie, za zgodą Komisji, mogły modyfikować planowane środki aktywnej polityki rynku pracy, jeżeli w trakcie 24-miesięcznego okresu wdrażania inne środki staną się odpowiedniejsze i zapewnią osiągnięcie wyższego poziomu reintegracji.

· Obowiązujące przepisy w dziedzinie, której dotyczy wniosek

Jak wskazano w komunikacie[7] w sprawie wieloletnich ram finansowych, fundusze strukturalne, w tym Europejski Fundusz Społeczny (EFS) i Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego (EFRR), zapewniają finansowanie działań strukturalnych na rzecz spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej. Finansowanie to przeznaczone zostanie przede wszystkim na najważniejsze priorytety strategii „Europa 2020”, takie jak: promowanie zatrudnienia, inwestycje w umiejętności, edukację i uczenie się przez całe życie, integracja społeczna i walka z ubóstwem, a także wzmacnianie możliwości instytucjonalnych i skuteczności administracji publicznej. Zarówno EFS, jak i EFRR, składają się z wieloletnich programów wspierających strategiczne cele długoterminowe, w szczególności przewidywanie zmian i zarządzanie nimi, oraz restrukturyzację. EFG natomiast ustanowiono w celu zapewniania wsparcia w wyjątkowych okolicznościach i niezależnie od zwykłego programowania wieloletniego.

Jak wskazano w tym samym komunikacie, Wspólna Polityka Rolna (WPR) zachowa obecną dwufilarową strukturę i będzie nadal bezpośrednio wspierać rolników oraz środki rynkowe przy całkowitym finansowaniu z budżetu Unii. W ramach drugiego filaru, a w szczególności w ramach wsparcia udzielanego przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), będzie również w dalszym ciągu zapewniać specjalne środowiskowe dobra publiczne, wspierać poprawę konkurencyjności sektorów rolnictwa i leśnictwa oraz działać na rzecz dywersyfikacji działalności gospodarczej oraz jakości życia na obszarach wiejskich. Podobnie jak fundusze strukturalne, EFRROW składa się z wieloletnich programów wspierających realizację strategicznych, długoterminowych celów.

Celem EFG natomiast jest zapewnienie solidarności Unii Europejskiej poprzez ograniczone w czasie wsparcie dla zwolnionych pracowników i dla rolników, którzy ze względu na wyjątkowe okoliczności i poza zakresem programowania wieloletniego muszą zmienić lub dostosować charakter prowadzonej wcześniej działalności rolniczej.

Aby promować skuteczne wykorzystywanie unijnych instrumentów spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej, ich wybór będzie oparty na ocenie, czy zwolnienia spowodowane zostały czynnikami strukturalnymi, czy też przejściowym pogorszeniem sytuacji w zakresie zatrudnienia, spowodowanym przez czynniki określone w rozporządzeniu.

· Spójność z innymi politykami i celami Unii

EFG przyczynia się do osiągnięcia celów strategii „Europa 2020”, które powinny sprawić, że Unia wyjdzie z kryzysu silniejsza, a jej gospodarka będzie ukierunkowana na inteligentny, zrównoważony i sprzyjający włączeniu społecznemu wzrost, któremu towarzyszyć będzie wysoki poziom zatrudnienia, wydajności i spójności społecznej. W swoim komunikacie „Europa 2020 – strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu”[8] Komisja podkreśliła rolę EFG w kluczowej inicjatywie „Polityka przemysłowa w erze globalizacji”, szczególnie w odniesieniu do szybkiego przesunięcia kwalifikacji do nowych, szybko rozwijających się sektorów i rynków.

· Wpływ na prawa podstawowe

Wniosek nie ma wpływu prawa podstawowe.

2.           KONSULTACJE Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENA SKUTKÓW

· Konsultacje z zainteresowanymi stronami

W dniach 25–26 stycznia 2011 r.[9] oraz 8 marca 2011 r.[10] odbyły się dwie konferencje dla zainteresowanych stron, w ramach których omawiano przyszłość EFG.

Wykorzystując dwa kwestionariusze zawierające pytania o opinie na temat przyszłości EFG, przesłane ekspertom z państw członkowskich w dniach 26 sierpnia 2010 r. i 12 października 2010 r. oraz europejskim organizacjom partnerów społecznych w dniu 2 lutego 2011 r., pozyskano informacje świadczące o akceptacji EFG[11]. Na pytania zawarte w kwestionariuszach odpowiedziało dwadzieścia pięć państw członkowskich i stosunkowo niewiele organizacji partnerów społecznych, które jednak aktywnie uczestniczyły w konferencjach. Dalsze konsultacje z ekspertami z państw członkowskich odbyły się na spotkaniu ekspertów w Porto w dniach 29-30 września 2010 r.[12] oraz w Brukseli w dniu 9 marca 2011 r.[13] Głównym wynikiem tych konsultacji było pełne wsparcie dla instrumentu szybkiego reagowania w sytuacjach kryzysowych w przypadku zwolnień na dużą skalę. Niemniej jednak złożoność procedury i powolność obecnego procesu decyzyjnego zostały ostro i powszechnie skrytykowane.

· Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy specjalistycznej

Nie zaistniała potrzeba skorzystania z pomocy ekspertów zewnętrznych.

· Ocena skutków

Ocena wpływu EFG została uwzględniona w ocenie wpływu[14] instrumentów finansowych, tj. Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS), EFG, programu Progress, EURES oraz instrumentu mikrofinansowego Progress, przygotowanej przez Dyrekcję Generalną ds. Zatrudnienia, spraw społecznych i włączenia społecznego.

W ocenie skutków rozważono trzy warianty dla EFG:

– Wariant 1 – kontynuowanie dotychczasowej polityki, zgodnie z którym EFG działa nadal bez własnego budżetu. W odniesieniu do każdego wniosku władza budżetowa musi podjąć decyzję, czy w danej szczególnej sytuacji należy udzielić wsparcia. Główną wadą tego procesu jest znaczne opóźnienie spowodowane procedurami administracyjnymi związanymi z procesem decyzyjnym. Główne korzyści to: elastyczność instrumentu, w szczególności biorąc pod uwagę w znacznym stopniu nieprzewidywalny charakter wydatków, podniesienie świadomości Parlamentu Europejskiego w zakresie masowych zwolnień, widoczność każdego wniosku, jak również eksponowanie samego EFG.

– Wariant 2 – włączenie działań w ramach EFG do EFS. Główne wady to konieczność dokonania jasnego podziału środków budżetowych w okresie programowania pomimo niemożliwego do przewidzenia charakteru masowych zwolnień, ewentualny konflikt z ogólnymi kryteriami przydziału środków stosowanymi w polityce spójności oraz, na poziomie politycznym, zmniejszenie widoczności pomocy unijnej, ze względu na brak udziału władzy budżetowej. Głównymi zaletami tej opcji są: większa spójność i komplementarność z EFS, skrócenie procesu decyzyjnego oraz uproszczenie i usprawnienie procesu składania wniosków do EFG, który mógłby korzystać ze struktur, procedur oraz systemów zarządzania i kontroli EFS, a także stosowanych w EFS uproszczeń w obszarach takich jak określanie kosztów kwalifikowalnych.

– Wariant 3, zgodnie z którym EFG jest odrębnym funduszem dysponującym własnymi środkami budżetowymi. Główne wady to utrata elastyczności budżetowej, ze względu na konieczność przeznaczania ustalonej kwoty wydatków na wydatki o zmiennej strukturze (negatywny wpływ na mechanizm realizacji w porównaniu z wariantem 2, gdyż EFG nie korzystałby ze struktur i procedur EFS oraz stosowanych w EFS uproszczeń), a także ryzyko częściowego pokrywania się z EFS. Główną zaletą jest wysoki stopień widoczności europejskiej solidarności.

W ramach oceny wykazano, że w kategoriach szybkości realizacji wsparcia z EFG najkorzystniejsze są warianty 2 i 3. Wiążą się one jednak z wyższym ryzykiem zmniejszenia skuteczności z powodu niewykorzystania przydzielonych środków. Włączenie decydentów przewidziane w wariancie 1 zapewnia najwyższy poziom publicznego zaangażowania Unii na rzecz zwolnionych pracowników. W związku z tym wariant 1 jest wariantem preferowanym, zapewniającym niezbędną elastyczność, która umożliwia skuteczne wykorzystanie zasobów, bez naruszania wieloletnich ram finansowych. Zawiera on możliwości dalszego upraszczania mechanizmu realizacji, a tym samym poprawy skuteczności pomocy udzielanej zwolnionym pracownikom oraz rolnikom, których dotknęły zmiany związane z globalizacją.

W odniesieniu do struktury finansowej niniejszy wniosek opiera się na wariancie 1, tj. specjalnym instrumencie działającym poza WRF. Szczegółową treść przepisów, a w szczególności dostosowanie przepisów o EFG, tak aby obejmowały rolników, poddano dalszej ocenie w ramach oceny ex-ante załączonej do niniejszego wniosku.

W ocenie ex ante[15] uwzględniono trzy warianty:

– Wariant 1 – kontynuowanie dotychczasowej polityki, w tym wariancie EFG działa zgodnie z obecnymi przepisami zmienionymi tzw. „odstępstwem związanym z kryzysem” oraz zestawem kwalifikowalnych działań;

– Wariant 2 – powiększenie grupy osób kwalifikujących się do pomocy, w tym wariancie EFG działa zgodnie z obecnymi przepisami zmienionymi tzw. „odstępstwem związanym z kryzysem” oraz zestawem kwalifikowalnych działań jak w wariancie 1, ale kryteria interwencji zostają rozszerzone na pracowników zatrudnionych przez agencje pracy tymczasowej i pracowników zatrudnionych na czas określony;

– Wariant 3 – powiększenie grupy osób kwalifikujących się do pomocy i zestawu działań kwalifikujących się do wsparcia z funduszu. W tym wariancie EFG rozszerza opcję 2 poprzez włączenie do osób uprawnionych także właścicieli zarządzających małymi i średnimi przedsiębiorstwami oraz osób prowadzących działalność na własny rachunek (w tym rolników), a także poprzez rozszerzenie zestawu kwalifikujących się działań, aby wziąć pod uwagę szczególne potrzeby właścicieli zarządzających.

Na podstawie oceny zalet i wad trzech powyższych wariantów niniejszy wniosek rozszerza wsparcie na tę część siły roboczej, w tym pracowników stałych i czasowych, właścicieli zarządzających oraz osoby prowadzące działalność na własny rachunek, która ponosi negatywne skutki globalizacji działalności gospodarczej, nagłych sytuacji kryzysowych lub umów handlowych.

3.           Aspekty prawne wniosku

· Krótki opis proponowanych działań

Celem wniosku jest zapewnienie, by EFG nadal działał w kolejnym okresie programowania zgodnie z podstawowymi zasadami ustanowionymi w WRF 2014–2020. EFG powinien umożliwić Unii wykazanie solidarności na szczeblu unijnym i zapewnienie wsparcia pracownikom zwolnionym w następstwie globalizacji handlu, w wyniku nagłego kryzysu lub umów handlowych mających wpływ na sektor rolny.

· Podstawa prawna

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 175 akapit trzeci oraz art. 42 i 43.

Artykuł 175 akapit 3 pozwala Parlamentowi Europejskiemu i Radzie na podjęcie działań zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym oraz Komitetem Regionów, jeżeli niezbędne okaże się podjęcie specjalnych działań, niezależnych od funduszy strukturalnych i wspólnej polityki rolnej i bez uszczerbku dla środków przyjętych w ramach innych polityk Unii.

W odniesieniu do przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu odnoszących się do wspierania aktywnych zawodowo rolników, pomoc EFG może być uznana za pomoc w działalności rolniczej i działanie podjęte w celu osiągnięcia wyraźnie wskazanego celu unijnej polityki rolnej. W odniesieniu do środków adresowanych do rolników właściwą bazą prawną są zatem art. 42 i 43 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

· Zasada pomocniczości

Zasada pomocniczości ma zastosowanie ponieważ wniosek nie wchodzi w zakres wyłącznych kompetencji Unii.

Cele w zakresie wykazania w wyjątkowych okolicznościach solidarności na szczeblu unijnym z tą częścią siły roboczej, która została negatywnie dotknięta globalizacją, nagłym kryzysem lub skutkami umów handlowych, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie. Można je w lepszy sposób osiągnąć na poziomie Unii, biorąc pod uwagę fakt, że EFG stanowi wyraz solidarności w państwach członkowskich i pomiędzy nimi. Uruchomienie wkładu finansowego z EFG wymagać będzie zgody obu organów władzy budżetowej, co stanowić będzie wyraz solidarności Unii i poszczególnych państw członkowskich. Wniosek przyczyni się zatem do tego, że cel solidarności unijnej w wyjątkowych okolicznościach stanie się bardziej namacalny, w szczególności dla siły roboczej, której dotyczy, a także dla ogółu obywateli Unii.

· Zasada proporcjonalności

Zgodnie z zasadą proporcjonalności przepisy niniejszego wniosku nie wykraczają poza to, co jest konieczne do osiągnięcia jego celów. Zobowiązania nałożone na państwa członkowskie odzwierciedlają potrzebę pomocy dotkniętym pracownikom w dostosowaniu się do zmieniających się okoliczności oraz szybkiej reintegracji zawodowej. Obciążenie administracyjne dla Unii i władz krajowych zostało ograniczone do tego, co jest niezbędne, aby Komisja mogła wykonywać swoje obowiązki związane z wykonaniem budżetu Unii. Ponieważ wkład finansowy jest przekazywany państwu członkowskiemu zgodnie z zasadą zarządzania dzielonego, państwo członkowskie będzie zobowiązane do składania sprawozdań dotyczących wykorzystania wkładu finansowego.

· Wybór instrumentu

Proponowany instrument: rozporządzenie.

Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: cel wykazania solidarności na poziomie Unii może być osiągnięty jedynie poprzez bezpośrednio stosowany instrument prawny.

4.           WPŁYW NA BUDŻET

EFG jest jednym z instrumentów specjalnych, wyłączonych z WRF, dysponującym w okresie od stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2020 r. maksymalną kwotą 3 mld EUR, przy czym kwota przeznaczona na wspieranie sektora rolniczego nie powinna przekraczać 2,5 mld EUR (ceny z 2011 r.).

Jego funkcjonowanie zostało uregulowane w pkt. 13 projektu porozumienia międzyinstytucjonalnego[16] między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją o współpracy w sprawach budżetowych i o należytym zarządzaniu finansowym.

Nie może on przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 429 mln EUR.

5.           ELEMENTY FAKULTATYWNE

2011/0269 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (2014–2020)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 175 akapit trzeci oraz jego art. 42 i 43,

uwzględniając wniosek Komisji,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[17],

uwzględniając opinię Komitetu Regionów[18],

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) W dniu 26 marca 2010 r. Rada Europejska przyjęła wniosek Komisji w sprawie uruchomienia nowej strategii „Europa 2020”. Jednym z trzech priorytetów strategii „Europa 2020” jest sprzyjający włączeniu społecznemu wzrost gospodarczy wynikający z dobrej sytuacji obywateli, płynącej z wysokiego poziomu zatrudnienia, inwestowania w umiejętności, zwalczania ubóstwa oraz modernizowania rynków pracy, systemów szkoleń i ochrony socjalnej, aby pomóc obywatelom przewidywać zmiany i radzić sobie z nimi oraz budować spójne społeczeństwo.

(2) Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) ustanowiono rozporządzeniem (WE) nr 1927/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającym Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji[19], na czas obowiązywania ram finansowych na okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., aby umożliwić Unii Europejskiej wykazanie solidarności z pracownikami zwolnionymi w wyniku poważnych zmian strukturalnych w kierunkach światowego handlu spowodowanych globalizacją i wsparcie ich szybkiej reintegracji zawodowej. Ten początkowy cel EFG pozostaje aktualny.

(3) W komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Budżet z perspektywy «Europy 2020»”[20] uznaje się rolę EFG jako elastycznego funduszu udzielającego wsparcia pracownikom, którzy stracili pracę, oraz pomocy w jak najszybszym znalezieniu nowej pracy. W okresie obowiązywania wieloletnich ram finansowych na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. Unia powinna nadal zapewniać specjalne jednorazowe wsparcie w celu ułatwienia reintegracji zawodowej zwolnionych pracowników w obszarach, sektorach, na terytoriach lub rynkach pracy doświadczających gwałtownych problemów spowodowanych poważnymi zakłóceniami gospodarczymi. Biorąc pod uwagę cel, jakim jest zapewnianie wsparcia w nagłych i niespodziewanych okolicznościach, EFG powinien pozostać poza WRF.

(4) W 2009 r., rozporządzeniem (WE) nr 546/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady[21], zakres rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 został rozszerzony w ramach europejskiego planu naprawy gospodarczej na pracowników zwalnianych na skutek globalnego kryzysu finansowego i gospodarczego. W celu umożliwienia EFG interweniowania w sytuacjach kryzysowych w przyszłości jego zakres zastosowania powinien obejmować zwolnienia wynikające z poważnych zakłóceń gospodarczych, o ile spowodowane zostały nieoczekiwanym kryzysem porównywalnym z kryzysem finansowym i gospodarczym, który dotknął gospodarkę w 2008 r.

(5) Zgodnie z komunikatem „Budżet z perspektywy «Europy 2020»” zakres EFG powinien zostać poszerzony w celu ułatwienia rolnikom dostosowania do nowej sytuacji rynkowej, wynikającej z międzynarodowych umów handlowych w sektorze rolnym, która prowadzi do zmiany lub znacznego dostosowania działalności rolniczej rolników. W tym celu EFG zapewnia pomoc w uzyskaniu przez rolników strukturalnej zdolności konkurencyjnej lub ułatwia im przejście do działalności pozarolniczej.

(6) Aby zachować europejski charakter EFG, wniosek o wsparcie powinien być składany gdy liczba zwolnień osiągnie minimalną wartość progową. W odniesieniu do niewielkich rynków pracy, takich jak małe państwa członkowskie lub regiony peryferyjne, a także w wyjątkowych okolicznościach wnioski mogą być składane w przypadku mniejszej liczby zwolnień. W odniesieniu do rolników Komisja powinna określić konieczne kryteria w stosunku do skutków każdej umowy handlowej.

(7) Zwolnieni pracownicy powinni mieć równy dostęp do EFG niezależnie od rodzaju ich umowy o pracę lub stosunku pracy. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia objęci zwolnieniami pracownicy zatrudnieni na czas określony i pracownicy zatrudnieni przez agencje pracy tymczasowej, a także właściciele zarządzający małymi i średnimi przedsiębiorstwami oraz osoby prowadzące działalność na własny rachunek, które zaprzestają działalności oraz rolnicy, którzy zmieniają lub dostosowują swoją działalność do nowej sytuacji rynkowej w następstwie umów handlowych, powinni być traktowani jak zwolnieni pracownicy.

(8) W odniesieniu do rolników, EFG powinien obejmować beneficjentów, na których znaczny wpływ wywarły umowy dwustronne zawarte przez Unię zgodnie z art. XXIV GATT lub wielostronne porozumienia zawarte w ramach Światowej Organizacji Handlu. Dotyczy to rolników zmieniających lub dostosowujących wcześniejszą działalność rolną w okresie od parafowania tego rodzaju umów handlowych do końca trzyletniego okresu liczonego od dnia pełnego wprowadzenia ich w życie.

(9) Wkłady finansowe z EFG powinny być nakierowane przede wszystkim na aktywne środki rynku pracy, mające na celu szybką reintegrację zawodową zwolnionych pracowników, tak w obrębie pierwotnego sektora działalności, jak i poza nim, również w sektorze rolniczym. W związku z tym włączanie świadczeń pieniężnych w skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług powinno być ograniczone.

(10) Podczas przygotowywania skoordynowanego pakietu środków aktywnej polityki rynku pracy państwa członkowskie powinny preferować te środki, które znacząco przyczyniają się do zwiększenia szans zwolnionych pracowników na zatrudnienie. Państwa członkowskie powinny dążyć do reintegracji zawodowej lub zaangażowania w nowe działania co najmniej 50 % objętych pomocą pracowników w okresie 12 miesięcy od daty złożenia wniosku.

(11) W celu skutecznego i szybkiego wspierania zwolnionych pracowników państwa członkowskie powinny dołożyć wszelkich starań, aby przedstawiać kompletne wnioski. Dostarczanie dodatkowych informacji powinno mieć charakter wyjątkowy i być ograniczone w czasie.

(12) Zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami wkłady finansowe z EFG nie powinny zastępować środków wsparcia, które są dostępne dla zwolnionych pracowników w ramach unijnych funduszy strukturalnych lub innych polityk i programów unijnych.

(13) Włączyć należy przepisy szczegółowe w zakresie działań informacyjnych i komunikacyjnych na temat przypadków wsparcia z EFG i jego wyników. Ponadto, aby zapewnić większą skuteczność komunikacji z ogółem społeczeństwa oraz zwiększyć synergię pomiędzy działaniami w zakresie komunikacji podejmowanymi z inicjatywy Komisji, środki przeznaczone na działania komunikacyjne związane z niniejszym rozporządzeniem powinny służyć także komunikacji instytucjonalnej w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one powiązane z ogólnymi celami niniejszego rozporządzenia.

(14) Aby zapewnić, by wyraz solidarności z pracownikami na poziomie unijnym nie został utrudniony przez brak środków na współfinansowanie ze strony państw członkowskich, poziom współfinansowania będzie dostosowywany, przy standardowym poziomie wkładu w koszt pakietu i jego realizacji w wysokości 50 %, z możliwością podniesienia tego wkładu do poziomu 65 % w przypadku wniosków złożonych przez państwa członkowskie, na których terytorium co najmniej jeden region na poziomie NUTS II kwalifikuje się w ramach celu „Konwergencja” funduszy strukturalnych.

(15) W celu ułatwienia wdrażania niniejszego rozporządzenia wydatki powinny być kwalifikowalne od dnia, w którym państwo członkowskie ponosi wydatki administracyjne związane z wdrożeniem pomocy z EFG, lub od dnia, w którym państwo członkowskie rozpoczyna świadczenie zindywidualizowanych usług, a w przypadku rolników począwszy od daty określonej w dokumencie Komisji, zgodnie z art. 4 ust. 3.

(16) Należy zapewnić, by w dniu 1 września każdego roku co najmniej jedna czwarta maksymalnej rocznej kwoty EFG pozostała dostępna w celu pokrycia potrzeb pojawiających się w ostatnich miesiącach roku. Wkład finansowy przekazany w okresie pozostałym do końca roku należy przydzielić, uwzględniając ogólny limit na wsparcie dla rolników ustanowiony w wieloletnich ramach finansowych.

(17) Porozumienie międzyinstytucjonalne pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją z dnia […………..] w sprawie współpracy w sprawach budżetowych i o należytym zarządzaniu finansami[22] (zwane dalej „porozumieniem międzyinstytucjonalnym”) określa ramy budżetowe EFG.

(18) W interesie zwolnionych pracowników państwa członkowskie oraz instytucje unijne zaangażowane w proces podejmowania decyzji dotyczących EFG powinny dołożyć wszelkich starań w celu ograniczenia czasu trwania procedur oraz ich uproszczenia.

(19) W celu umożliwienia stałego monitorowania przez Komisję wyników uzyskanych dzięki pomocy EFG państwa członkowskie powinny składać sprawozdania okresowe i sprawozdanie końcowe z wdrażania EFG.

(20) Państwo członkowskie powinno pozostać odpowiedzialne za realizację wkładu finansowego oraz za zarządzanie działaniami wspieranymi przez finansowanie unijne i kontrolowanie ich, zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (zwanym dalej „rozporządzeniem finansowym”)[23]. Państwa członkowskie powinny uzasadnić sposób wykorzystania wkładu finansowego otrzymanego z EFG.

(21) Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia nie mogą zostać osiągnięte w stopniu wystarczającym przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na ich skalę i skutki możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1 Cele

Niniejsze rozporządzenie ustanawia Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG) w okresie wieloletnich ram finansowych na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

Celem EFG jest przyczynienie się do wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy w Unii Europejskiej poprzez umożliwienie Unii wykazania solidarności z pracownikami zwolnionymi w wyniku poważnych zmian strukturalnych w kierunkach światowego handlu spowodowanych globalizacją, umowami handlowymi mającymi wpływ na rolnictwo lub nieoczekiwanym kryzysem oraz zapewnienie wsparcia finansowego w celu szybkiej reintegracji zawodowej lub zmiany, bądź dostosowania, działalności rolniczej.

Zgodnie z art. 2 lit. a) i b) celem działań korzystających z wkładu finansowego funduszu jest zapewnienie, by co najmniej 50 % pracowników uczestniczących w tych działaniach znalazło nowe stabilne zatrudnienie w ciągu roku od daty wniosku.

Artykuł 2 Zakres

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wniosków państw członkowskich o wkłady finansowe, które mają być wykorzystane na rzecz:

(a) pracowników zwolnionych w wyniku poważnych zmian strukturalnych w kierunkach światowego handlu spowodowanych globalizacją, których przejawem jest w szczególności znaczny wzrost przywozu do Unii Europejskiej, gwałtowny spadek udziału Unii w rynku danego sektora lub delokalizacja działalności do państw trzecich, o ile zwolnienia te mają znaczący niekorzystny wpływ na lokalną, regionalną i krajową gospodarkę;

(b) pracowników zwolnionych w wyniku poważnych zakłóceń gospodarki na poziomie lokalnym, regionalnym lub krajowym spowodowanych nieoczekiwanym kryzysem, pod warunkiem że można ustalić bezpośredni i wyraźny związek między zwolnieniami a kryzysem;

(c) pracowników, którzy zmieniają lub dostosowują swoją wcześniejszą działalność rolniczą w okresie następującym po parafowaniu przez Unię umowy handlowej zawierającej środki liberalizacji handlu w danym sektorze rolnym, a przed końcem trzyletniego okresu liczonego od dnia pełnego wprowadzenia w życie tych środków, i pod warunkiem że doprowadziły one do znacznego wzrostu przywozu do Unii produktu lub produktów rolnych przy znacznym spadku cen tych produktów na poziomie Unii lub, w odpowiednich przypadkach, na poziomie krajowym lub regionalnym.

Artykuł 3 Definicja

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje pracownika:

(a) „pracownik” oznacza pracowników, którzy zawarli umowy o pracę na czas nieokreślony, i których umowa o pracę lub stosunek pracy jest zgodny z art. 4; lub

(b) „pracownik” oznacza pracowników zatrudnionych na czas określony, zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie Rady 1999/70/WE[24], których umowa o pracę lub stosunek pracy jest zgodny z art. 4 ust. 1 lit. a) lub b) i kończy się, i nie zostaje przedłużony, w terminie określonym w tymże ustępie art. 4; lub

(c) „pracownik” oznacza pracowników zatrudnianych przez agencje pracy tymczasowej, zgodnie z definicją zawartą w art. 3 dyrektywy 2008/104/WE Parlamentu Europejskiego i Rady[25], w przypadku gdy przedsiębiorstwo użytkownik jest przedsiębiorstwem spełniającym warunki zawarte w art. 4 ust. 1 lit. a) lub b), i których okres skierowania do tego przedsiębiorstwa zakończył się i nie został odnowiony w terminie określonym w tymże punkcie art. 4; lub

(d) „pracownik” oznacza właścicieli zarządzających małymi i średnimi przedsiębiorstwami oraz osoby prowadzące działalność na własny rachunek (w tym rolników) oraz wszystkich współpracujących członków gospodarstwa domowego w przypadku rolników, pod warunkiem że produkowali produkty objęte daną umową handlową, przed wejściem w życie środków dotyczących danego sektora.

Artykuł 4 Kryteria interwencji

1. Wkład finansowy z EFG zapewniany jest w przypadkach, gdy spełniony jest którykolwiek z warunków określonych w art. 2 lit. a), b) i c), a jego wynikiem jest:

(a) zwolnienie w okresie czterech miesięcy co najmniej 500 pracowników w przedsiębiorstwie w państwie członkowskim, włącznie z pracownikami zwalnianymi u jego dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw;

(b) zwolnienie w okresie dziewięciu miesięcy co najmniej 500 pracowników, szczególnie w małych i średnich przedsiębiorstwach działających w jednym sektorze gospodarki według w klasyfikacji NACE Rev. 2 i zlokalizowanych w jednym regionie lub w dwóch sąsiadujących ze sobą regionach na poziomie NUTS II, lub w więcej niż dwóch sąsiadujących regionach na poziomie NUTS II, pod warunkiem że łącznie w dwóch regionach zwolnionych zostało ponad 500 pracowników.

2. Na niewielkich rynkach pracy lub w wyjątkowych okolicznościach, w przypadku odpowiednio uzasadnionym przez składające wniosek państwo członkowskie, wniosek o przyznanie wkładu finansowego na podstawie niniejszego artykułu może zostać uznany za dopuszczalny, mimo iż nie wszystkie kryteria określone w ust. 1 lit. a) lub b) są spełnione, jeżeli zwolnienia mają poważny wpływ na zatrudnienie i lokalną gospodarkę. Państwo członkowskie określa, które z kryteriów interwencji określonych w ust. 1 lit. a) i b) nie jest całkowicie spełnione.

3. W odniesieniu do rolników, gdy po parafowaniu umowy handlowej i na podstawie informacji, danych i analiz, którymi dysponuje Komisja, uzna ona, że warunki udzielenia wsparcia zgodnie z art. 2 lit. c) prawdopodobnie zostaną spełnione dla znacznej liczby rolników, wówczas przyjmuje ona akty delegowane zgodnie z art. 24, wskazując kwalifikujące się sektory lub produkty, określając w stosownych przypadkach dotknięte obszary geograficzne, określając maksymalne kwoty potencjalnego wsparcia na poziomie Unii, okresy odniesienia i warunki kwalifikowalności dla rolników, a także terminy kwalifikowalności wydatków, jak również określając termin składania wniosków i, jeżeli to konieczne, ich zawartość zgodnie z art. 8 ust. 2.

4. Jeżeli właściciele zarządzający małymi i średnimi przedsiębiorstwami oraz osoby prowadzące działalność na własny rachunek zmieniają lub w przypadku rolników dostosowują swoją poprzednią działalność, sytuacje takie do celów niniejszego rozporządzenia traktowane są jako zwolnienia.

Artykuł 5 Obliczanie liczby zwolnień

Do celów obliczenia liczby zwolnień, o której mowa w art. 4 ust. 1, zaliczane są następujące zwolnienia:

(a) pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony lub pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę na czas określony, która zostaje zakończona przed wygaśnięciem jej ważności, począwszy od:

(1) daty indywidualnego zawiadomienia pracownika przez pracodawcę o zwolnieniu lub wypowiedzenia zawartej z pracownikiem umowy o pracę; lub

(2) daty faktycznego rozwiązania umowy o pracę przed jej wygaśnięciem; lub

(3) daty, z którą pracodawca, zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy Rady 98/59/WE[26], powiadamia na piśmie właściwy organ władzy publicznej o planowanych zwolnieniach grupowych; w takim przypadku państwo członkowskie składające wniosek przekazuje Komisji dodatkowe informacje na temat faktycznej liczby zwolnień dokonanych zgodnie z art. 4 ust. 1 przed zakończeniem oceny przez Komisję.

(b) pracowników zatrudnionych na czas określony oraz pracowników zatrudnionych przez agencje pracy tymczasowej począwszy od:

(1) dnia faktycznego rozwiązania umowy o pracę, lub

(2) zakończenia okresu skierowania do przedsiębiorstwa użytkownika, lub

(3) dnia, w którym stają się oni bezrobotni.

(c) W przypadku właścicieli zarządzających małymi i średnimi przedsiębiorstwami oraz osób prowadzących działalność na własny rachunek (włączając rolników), zwolnienia liczy się bądź od daty zaprzestania działalności, spowodowanego którymkolwiek z warunków określonych w art. 2, ustalonej zgodnie z przepisami krajowymi lub przepisami administracyjnymi, bądź od daty określonej przez Komisję w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 4 ust. 3.

Dla każdego przedsiębiorstwa lub osoby prowadzącej działalność na własny rachunek, których dotyczy wniosek, państwo członkowskie określa, w jaki sposób zostały obliczone zwolnienia.

Artykuł 6 Kwalifikujący się pracownicy

Państwo członkowskie składające wniosek może świadczyć współfinansowane przez EFG zindywidualizowane usługi na rzecz objętych zwolnieniami pracowników, do których mogą należeć:

(a) wszyscy pracownicy zwolnieni zgodnie z art. 5 w okresie, o którym mowa w art. 4 ust. 1, 2 lub 3;

(b) pracownicy zwolnieni przed lub po okresie przewidzianym w art. 4 ust. 1 lit. a) lub ust. 2, w przypadkach gdy wniosek na mocy art. 4 ust. 2 stanowi odstępstwo od kryteriów zawartych w art. 4 ust. 1 lit. a);

(c) rolnicy zmieniający lub dostosowujący wcześniejszą działalność rolną w następstwie parafowania przez Unię Europejską umowy handlowej, o której mowa w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 4 ust. 3.

Pracownicy, o których mowa w lit. b), uważani są za kwalifikujących się, pod warunkiem że zostali oni zwolnieni po ogólnym ogłoszeniu przewidywanych zwolnień oraz, że ustalony może być wyraźny związek przyczynowy ze zdarzeniem, które doprowadziło do zwolnień w okresie odniesienia.

Artykuł 7 Działania kwalifikowalne

1. Wkład finansowy może być przekazany na aktywne środki rynku pracy, które stanowią część skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług, mających na celu ułatwienie reintegracji zawodowej zwolnionych pracowników objętych pomocą i podjęcie przez nich zatrudnienia lub działalności na własny rachunek, bądź też w przypadku rolników zmianę lub dostosowanie ich poprzedniej działalności. Skoordynowany pakiet zindywidualizowanych usług może obejmować w szczególności:

(a) pomoc w poszukiwaniu pracy, poradnictwo zawodowe, doradztwo, mentoring, pomoc w zakresie zwolnień monitorowanych, promowanie przedsiębiorczości, pomoc w zakresie samozatrudnienia i uruchamiania działalności gospodarczej lub zmiany bądź dostosowania działalności (w tym inwestycje w aktywa rzeczowe), działań w zakresie współpracy, zindywidualizowanych szkoleń i przekwalifikowania, włącznie z umiejętnościami w zakresie technologii informacji i komunikacji oraz poświadczaniem zdobytego doświadczenia;

(b) specjalne środki ograniczone w czasie, takie jak dodatki na poszukiwanie pracy, skierowane do pracodawców zachęty do zatrudniania, dodatki na koszty przeniesienia lub dodatki szkoleniowe (w tym świadczenia dla opiekunów lub usługi w zakresie zastępstwa w gospodarstwie rolnym). Środki te ograniczone są do czasu trwania udokumentowanego aktywnego poszukiwania pracy, uczenia się przez całe życie lub odbywania szkoleń;

(c) środki motywujące pracowników znajdujących się w niekorzystnej sytuacji lub starszych pracowników do pozostania na rynku pracy lub powrotu na rynek pracy.

Koszty środków, o których mowa w lit. b), nie mogą przekraczać 50 % całości kosztów skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług wymienionych w niniejszym ustępie.

Koszty inwestycji w aktywa rzeczowe dla osób prowadzących działalność na własny rachunek, uruchamiających działalność gospodarczą i zmieniających lub dostosowujących działalność nie mogą przekraczać 35 000 EUR.

2. Następujące środki nie kwalifikują się do uzyskania wkładu finansowego z EFG:

(a) specjalne ograniczone w czasie środki wymienione w ust. 1 lit. b), które nie są uzależnione od aktywnego udziału pracowników objętych pomocą w poszukiwaniu pracy lub działaniach szkoleniowych;

(b) działania, za które odpowiedzialne są przedsiębiorstwa na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych.

3. Z inicjatywy państwa członkowskiego składającego wniosek, wkład finansowy może zostać przyznany na działania przygotowawcze, działania w zakresie zarządzania, dostarczania i upowszechniania informacji, działania w zakresie kontroli i sprawozdawczości.

Artykuł 8 Wnioski

1. Państwo członkowskie przedstawia Komisji kompletny wniosek w terminie 12 tygodni od dnia, w którym spełnione zostały kryteria określone w art. 4 ust. 1 lub 2 lub, w odpowiednich przypadkach, przed terminem określonym przez Komisję zgodnie z art. 4 ust. 3. W wyjątkowych i należycie uzasadnionych okolicznościach państwo członkowskie może uzupełnić wniosek o informacje dodatkowe w terminie sześciu miesięcy od daty jego złożenia, po czym Komisja dokonuje oceny wniosku w oparciu o dostępne informacje. Komisja kończy ocenę wniosku w terminie dwunastu tygodni od daty otrzymania kompletnego wniosku lub w przypadku gdy wniosek jest niekompletny, sześciu miesięcy od daty pierwszego wniosku, w zależności od tego, który termin jest wcześniejszy.

2. Wniosek zawiera następujące informacje:

(a) uzasadnioną analizę związku między zwolnieniami a poważnymi zmianami strukturalnymi w kierunkach światowego handlu, lub poważnymi zakłóceniami gospodarki lokalnej, regionalnej lub krajowej, spowodowanymi nieoczekiwanym kryzysem lub nową sytuacją rynkową w sektorze rolnym w państwie członkowskim, wynikającymi z umowy handlowej parafowanej przez Unię Europejską, zgodnie z art. XXIV GATT lub wielostronnym porozumieniem zawartym w ramach Światowej Organizacji Handlu zgodnie z art. 2 lit. c). Analiza ta opiera się na informacjach statystycznych i innych informacjach, na poziomie najodpowiedniejszym dla wykazania, że spełnione zostały kryteria interwencji określone w art. 4;

(b) wstępną ocenę liczby zwolnień zgodnie z art. 5, i objaśnienie zdarzeń, które doprowadziły do tych zwolnień;

(c) w stosownych przypadkach, dane identyfikacyjne zwalniających przedsiębiorstw, dostawców lub producentów znajdujących się poniżej w łańcuchu dostaw, sektorów oraz kategorie pracowników, którzy mają być objęci pomocą;

(d) spodziewany wpływ zwolnień na gospodarkę lokalną, regionalną lub krajową oraz na zatrudnienie;

(e) szacowany budżet w odniesieniu do każdego elementu skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług świadczonych na rzecz pracowników, którzy mają być objęci pomocą;

(f) terminy, od których rozpoczęto lub planuje się rozpoczęcie świadczenia zindywidualizowanych usług dla pracowników objętych zwolnieniami i działań wdrażających EFG, zgodnie z art. 7 odpowiednio ust. 1 i 3;

(g) w stosownych przypadkach procedury konsultacji z partnerami społecznymi lub innymi odpowiednimi organizacjami;

(h) oświadczenie o zgodności pomocy z EFG z unijnymi przepisami proceduralnymi i materialnymi w zakresie pomocy państwa, a także oświadczenie, że zindywidualizowane usługi nie zastępują środków, za które odpowiedzialne są przedsiębiorstwa, i które wynikają z prawa krajowego lub układów zbiorowych;

(i) źródła współfinansowania krajowego;

(j) w stosownych przypadkach, wszelkie dalsze wymogi, jakie mogą zostać ustanowione w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 4 ust. 3.

3. Na podstawie informacji, o których mowa w ust. 2, oraz wszelkich dodatkowych informacji przekazanych przez państwo członkowskie składające wniosek w okresie, o którym mowa w ust. 1, Komisja ocenia, w porozumieniu z danym państwem członkowskim, czy zostały spełnione warunki przyznania wkładu finansowego.

Artykuł 9 Komplementarność, zgodność i koordynacja

1. Wsparcie dla zwolnionych pracowników uzupełnia działania państw członkowskich na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym.

2. Wkład finansowy jest ograniczony do tego, co jest niezbędne, aby zapewnić solidarność i wsparcie dla indywidualnych zwolnionych pracowników. Działania wspierane przez EFG są zgodne z przepisami unijnymi i krajowymi, w tym z przepisami dotyczącymi pomocy państwa.

3. Komisja i państwo członkowskie składające wniosek zapewniają koordynację pomocy z funduszy unijnych, zgodnie z ich zakresem odpowiedzialności.

4. Państwo członkowskie składające wniosek zapewnia, by konkretne działania, na które przeznaczony jest wkład finansowy, nie były wspierane przy wykorzystaniu innych instrumentów finansowych Unii.

Artykuł 10 Równość mężczyzn i kobiet oraz niedyskryminacja

Komisja i państwa członkowskie zapewniają promowanie zasady równości kobiet i mężczyzn oraz uwzględnienie problematyki płci na kolejnych etapach realizacji wkładu finansowego. Komisja i państwa członkowskie podejmują właściwe działania, aby zapobiec wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub przekonania, niepełnosprawność, wiek, orientację seksualną i rodzaj umowy o pracę lub stosunku pracy, w zakresie dostępu do wkładu finansowego i na różnych etapach jego realizacji.

Artykuł 11 Pomoc techniczna z inicjatywy Komisji

1. Z inicjatywy Komisji, w ramach limitu 0,5 % maksymalnej rocznej kwoty EFG, fundusz może być wykorzystany do finansowania przygotowania, monitorowania, gromadzenia danych i tworzenia bazy wiedzy istotnej dla wdrażania EFG. Może być on także wykorzystywany do finansowania wsparcia administracyjnego i technicznego, działań informacyjnych i komunikacyjnych, a także audytu, kontroli oraz działań związanych z oceną, niezbędnych do wdrażania niniejszego rozporządzenia.

2. W ramach limitu określonego w ust. 1, na początku każdego roku na wniosek Komisji władza budżetowa udostępnia kwotę na pomoc techniczną.

3. Zadania określone w ust. 1 są realizowane zgodnie z rozporządzeniem finansowym i przepisami wykonawczymi mającymi zastosowanie do tej formy wykonywania budżetu.

4. Pomoc techniczna Komisji obejmuje dostarczanie państwom członkowskim informacji i wskazówek dotyczących wykorzystania, monitorowania i oceny EFG. Komisja może również dostarczać informacji na temat korzystania z EFG europejskim i krajowym partnerom społecznym.

Artykuł 12 Informacja, komunikacja i promocja

1. Państwo członkowskie składające wniosek dostarcza informacji o finansowanych działaniach i upowszechnia je. Informacje kierowane są do zainteresowanych pracowników, władz lokalnych i regionalnych, partnerów społecznych, mediów i do szerokich kręgów społeczeństwa. Podkreślają one rolę Unii Europejskiej i zapewniają widoczność wkładu z EFG.

2. Komisja tworzy stronę internetową dostępną we wszystkich językach Unii, zawierającą informacje na temat EFG, wskazówki dotyczące przedkładania wniosków oraz informacje dotyczące przyjętych i odrzuconych wniosków, a także podkreślającą rolę władzy budżetowej.

3. Komisja realizuje działania informacyjne i komunikacyjne na temat przypadków wsparcia z EFG i jego wyników.

4. Środki przeznaczone na działania komunikacyjne związane z niniejszym rozporządzeniem służą także komunikacji instytucjonalnej w zakresie priorytetów politycznych Unii, o ile są one powiązane z ogólnymi celami niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 13 Określenie wkładu finansowego

1.           Komisja, na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 8 ust. 3, uwzględniając w szczególności liczbę objętych pomocą pracowników, proponowane działania i szacunkowe koszty, ocenia i proponuje w możliwie najkrótszym terminie kwotę ewentualnego wkładu finansowego, który może zostać przyznany w ramach dostępnych środków. Kwota ta nie może przekraczać 50 % całości szacowanych kosztów, o których mowa w art. 8 ust. 2 lit. e) lub 65 % tych kosztów w przypadku wniosków złożonych przez państwo członkowskie, na terytorium którego co najmniej jeden region na poziomie NUTS II kwalifikuje się w ramach celu „Konwergencja” funduszy strukturalnych. Komisja oceni tego rodzaju przypadki i zdecyduje, czy uzasadnione jest współfinansowanie na poziomie 65 %.

2.           Jeżeli na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 8 ust. 3, Komisja uzna, że spełnione są warunki przekazania wkładu finansowego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, niezwłocznie rozpoczyna procedurę określoną w art. 15.

3.           Jeżeli na podstawie oceny przeprowadzonej zgodnie z art. 8 ust. 3 Komisja uzna, że warunki przyznania wkładu finansowego nie zostały spełnione, niezwłocznie powiadamia o tym państwo członkowskie, które złożyło wniosek.

Artykuł 14 Kwalifikowalność wydatków

Wydatki kwalifikują się do przyznania wkładu finansowego, począwszy od terminów określonych w art. 8 ust. 2 lit. h), od których państwo członkowskie rozpoczyna świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz pracowników objętych pomocą lub ponosi wydatki administracyjne na wdrażanie EFG zgodnie z art. 7 odpowiednio ust. 1 i 3. W przypadku rolników, wydatki kwalifikują się do wsparcia od dnia podanego w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 4 ust. 3.

Artykuł 15 Procedura budżetowa

1.           Zasady działania EFG są zgodne z przepisami pkt 13 porozumienia międzyinstytucjonalnego.

2.           Środki związane z EFG są ujęte w budżecie ogólnym Unii Europejskiej jako rezerwa.

3.           Jeżeli Komisja uzna, że warunki uruchomienia EFG zostały spełnione, przedstawia wniosek w sprawie jego wykorzystania. Decyzja o uruchomieniu środków z EFG podejmowana jest wspólnie przez oba organy władzy budżetowej. Rada stanowi większością kwalifikowaną, a Parlament Europejski stanowi większością głosów jego członków i trzech piątych głosów oddanych.

Równocześnie z przedstawieniem wniosku dotyczącego decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przedstawia obydwu organom władzy budżetowej wniosek dotyczący przesunięcia środków do odpowiednich pozycji budżetowych. W przypadku braku porozumienia wszczęta zostaje procedura rozmów trójstronnych.

Przeniesienia związane z EFG dokonywane są zgodnie z postanowieniami rozporządzenia finansowego.

4.           Równocześnie z wnioskiem dotyczącym decyzji w sprawie uruchomienia EFG Komisja przyjmuje decyzję w sprawie wkładu finansowego w drodze aktu wykonawczego, który wchodzi w życie w dniu, w którym władza budżetowa przyjmuje decyzję o uruchomieniu środków z EFG.

5.           Wniosek, o którym mowa w ust. 3 zawiera, co następuje:

(a) ocenę przeprowadzoną zgodnie z art. 8 ust. 3, wraz ze streszczeniem informacji, na których oparta jest ta ocena;

(b) dowody, że spełnione zostały kryteria przewidziane w art. 4 i 9; oraz

(c) uzasadnienie proponowanych kwot.

6.           W dniu 1 września każdego roku co najmniej jedna czwarta maksymalnej rocznej kwoty EFG pozostaje dostępna w celu pokrycia potrzeb pojawiających się przed końcem roku.

Artykuł 16 Płatności i wykorzystanie wkładu finansowego

1. W następstwie wejścia w życie decyzji w sprawie wkładu finansowego zgodnie z art. 15 ust. 4 Komisja wypłaca państwu członkowskiemu zasadniczo w terminie 15 dni wkład finansowy w formie płatności zaliczkowej w wysokości co najmniej 50 % wkładu finansowego Unii dla państwa członkowskiego, a następnie ewentualne dalsze płatności pośrednie i końcowe. Płatność zaliczkową rozlicza się w momencie zamknięcia wkładu finansowego zgodnie z art. 18 ust. 3.

2. Wkład finansowy jest realizowany w ramach zarządzania dzielonego pomiędzy państwa członkowskie a Komisję zgodnie z rozporządzeniem finansowym.

3. Szczegółowe zasady dotyczące finansowania, w szczególności wielkość płatności zaliczkowych i zasady dokonywania dalszych płatności pośrednich i końcowych, zostają określone przez Komisję w decyzji w sprawie wkładu finansowego, o której mowa w art. 15 ust. 4.

Płatności pośrednich dokonuje się w celu zwrotu wydatków poniesionych przez państwo członkowskie przy prowadzeniu działań kwalifikujących się do wsparcia, pod warunkiem przedstawienia Komisji deklaracji wydatków podpisanej przez przedstawiciela organu publicznego akredytowanego zgodnie z art. 21.

4. Zgodnie z art. 8 ust. 1 państwo członkowskie jak najszybciej, i nie później niż 24 miesiące po dacie wniosku, przeprowadza kwalifikowalne działania określone w art. 6.

5. Podczas przeprowadzania działań ujętych w pakiecie zindywidualizowanych usług państwa członkowskie mogą przedłożyć Komisji wniosek o zmianę włączonych do niego działań przez dodanie innych kwalifikowalnych działań wymienionych w art. 7 ust. 1 lit. a) i c), pod warunkiem że zmiany te są należycie uzasadnione i całkowita kwota nie przekracza wkładu finansowego, o którym mowa w ust. 1. Komisja ocenia proponowane zmiany i, jeżeli wyraża na nie zgodę, zawiadamia o tym państwo członkowskie.

6. Wydatki poniesione zgodnie z art. 7 ust. 3 są kwalifikowalne do terminu złożenia sprawozdania.

Artykuł 17 Stosowanie euro

We wnioskach, decyzjach dotyczących wkładów finansowych i sprawozdaniach sporządzonych na podstawie niniejszego rozporządzenia, a także we wszelkich innych powiązanych dokumentach, wszystkie kwoty wyrażone są w euro.

Artykuł 18 Sprawozdanie okresowe i końcowe oraz zamknięcie

1. Nie później niż 15 miesięcy po dacie wniosku, zgodnie z art. 8 ust. 1, lub w terminie określonym w akcie delegowanym przyjętym zgodnie z art. 4 ust. 3 państwo członkowskie przedstawia Komisji sprawozdanie okresowe w sprawie wdrażania wkładu finansowego, w tym dotyczące finansowania, czasu i rodzaju działań już przeprowadzonych oraz poziomu reintegracji zawodowej lub związanej z nową działalnością osiągniętego 12 miesięcy po dacie wniosku.

Sprawozdanie okresowe zawiera ponadto następujące informacje:

(a) opis skoordynowanego pakietu zindywidualizowanych usług i powiązanych wydatków, w tym sposobu w jaki uzupełnia on działania finansowane przez inne fundusze krajowe lub unijne, a także informacje dotyczące działań, za które odpowiedzialne są dane przedsiębiorstwa na mocy ustawodawstwa krajowego lub układów zbiorowych;

(b) opis działań podjętych i planowanych przez organy krajowe, regionalne lub lokalne, fundusze unijne, partnerów społecznych i przedsiębiorstwa, w tym wstępny opis sposobu, w jaki przyczynią się one do reintegracji zawodowej pracowników lub podjęcia nowej działalności.

2. Nie później niż sześć miesięcy po upływie okresu określonego w art. 16 ust. 4 państwo członkowskie przedstawia Komisji sprawozdanie końcowe dotyczące realizacji wkładu finansowego, obejmujące informacje o rodzaju działań oraz głównych wynikach, charakterystykę objętych pomocą pracowników i ich status zatrudnienia wraz z oświadczeniem uzasadniającym wydatki i wskazującym, w odpowiednich przypadkach, komplementarność działań z działaniami finansowanymi z EFS.

3. Nie później niż sześć miesięcy po otrzymaniu przez Komisję wszystkich informacji wymaganych w ust. 2, Komisja zamyka wkład finansowy określając jego ostateczną kwotę i, w odpowiednich przypadkach, należną od państwa członkowskiego kwotę należności zgodnie z art. 22.

Artykuł 19 Sprawozdanie dwuletnie

1. Po raz pierwszy w 2015 r., a następnie co dwa lata, Komisja do dnia 1 sierpnia przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ilościowe i jakościowe z działalności w ramach niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia 1927/2006 w poprzednich dwóch latach. Sprawozdanie koncentruje się głównie na wynikach osiągniętych przez EFG i zawiera w szczególności informacje dotyczące złożonych wniosków, przyjętych decyzji, finansowanych działań, w tym ich komplementarności z działaniami finansowanymi z innych unijnych funduszy, przede wszystkim z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) i Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), oraz informacje dotyczące likwidacji przyznanego wkładu finansowego. Powinno ono dokumentować również przypadki wniosków, które zostały odrzucone lub zredukowane ze względu na brak wystarczających środków lub niekwalifikowalność.

2. Sprawozdanie jest przekazywane do wiadomości Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów oraz partnerom społecznym.

Artykuł 20 Ocena

1. Komisja przeprowadza z własnej inicjatywy i w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi:

(a) do dnia 30 czerwca 2018 r. ocenę śródokresową dotyczącą efektywności i trwałości uzyskanych wyników;

(b) do dnia 31 grudnia 2022 r. ocenę ex post przeprowadzaną z pomocą ekspertów zewnętrznych, w celu określenia wpływu EFG i jego wartości dodanej.

2. Wyniki oceny przekazywane są do wiadomości Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Komitetowi Regionów i partnerom społecznym.

Artykuł 21 Zarządzanie i kontrola finansowa

1. Bez uszczerbku dla odpowiedzialności Komisji za wykonanie ogólnego budżetu Unii Europejskiej, państwa członkowskie przyjmują odpowiedzialność w pierwszym rzędzie za zarządzanie działaniami wspieranymi przez EFG i kontrolę finansową działań. W tym celu podejmowane przez nie środki obejmują:

(a) weryfikowanie, czy zarządzanie i system kontroli zostały ustanowione i są realizowane w sposób zapewniający efektywne i prawidłowe wykorzystywanie funduszy Unii, zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami;

(b) weryfikowanie, czy finansowane działania zostały właściwe przeprowadzone;

(c) zapewnienie, by finansowane wydatki były oparte na wiarygodnych dokumentach pomocniczych, a także były prawidłowe i zgodne z przepisami;

(d) zapobieganie nieprawidłowościom, ich wykrywanie i korygowanie zgodnie z definicją zawartą w [rozporządzeniu (UE) nr.../... Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] r. ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1083/2006] w sprawie funduszy strukturalnych oraz, w stosownych przypadkach, odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych wraz z odsetkami z tytułu zaległych płatności. Państwa powiadamiają Komisję o tego rodzaju nieprawidłowościach i informują ją na bieżąco o przebiegu postępowań administracyjnych i prawnych.

2. Państwa członkowskie akredytują organy odpowiedzialne za właściwe zarządzanie działaniami wspieranymi przez EFG oraz kontrolę nad nimi zgodnie z art. 56 rozporządzenia finansowego oraz kryteriami i procedurami określonymi w ogólnym rozporządzeniu w sprawie funduszy strukturalnych. Do dnia 1 lutego następnego roku budżetowego akredytowane organy przekazują Komisji informacje określone w art. 56 ust. 5 rozporządzenia finansowego.

3. Państwo członkowskie dokonuje korekt finansowych wymaganych w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości. Korekty dokonane przez państwo członkowskie polegają na anulowaniu całości lub części wkładu finansowego. Państwo członkowskie odzyskuje wszelkie kwoty utracone w wyniku wykrytej nieprawidłowości, zwraca je Komisji i, jeżeli w wyznaczonym czasie kwota nie jest zwrócona przez odnośne państwo członkowskie, należne są odsetki od zadłużenia przeterminowanego.

4. Ponosząc odpowiedzialność za wykonanie ogólnego budżetu Unii Europejskiej, Komisja podejmuje wszelkie kroki niezbędne do zweryfikowania, czy finansowane działania przeprowadzane są zgodnie z zasadami należytego i efektywnego zarządzania finansowego. Obowiązkiem państwa członkowskiego składającego wniosek jest posiadanie sprawnie funkcjonujących systemów zarządzania i kontroli; Komisja upewnia się, że takie systemy funkcjonują.

W tym celu, bez uszczerbku dla uprawnień Trybunału Obrachunkowego lub kontroli przeprowadzanych przez państwa członkowskie zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi, urzędnicy lub inni pracownicy Komisji mogą przeprowadzać kontrole na miejscu, w tym kontrole wyrywkowe działań finansowanych przez EFG, po uprzednim powiadomieniu z wyprzedzeniem minimum jednego dnia roboczego. W celu otrzymania wszelkiej niezbędnej pomocy Komisja powiadamia z wyprzedzeniem państwo członkowskie, które złożyło wniosek. W takich kontrolach mogą uczestniczyć urzędnicy lub inni pracownicy danego państwa członkowskiego.

5. Państwo członkowskie dopilnowuje, by wszystkie dokumenty pomocnicze dotyczące poniesionych wydatków były dostępne dla Komisji i Trybunału Obrachunkowego przez okres trzech lat po likwidacji wkładów finansowych otrzymanych z EFG.

Artykuł 22 Zwrot wkładu finansowego

1. W przypadkach gdy kwota rzeczywistych kosztów działania jest niższa niż szacunkowa kwota podana zgodnie z art. 15, Komisja przyjmuje decyzję w drodze aktu wykonawczego, żądając od państwa członkowskiego zwrotu odpowiedniej kwoty otrzymanego wkładu finansowego.

2. Jeżeli państwo członkowskie nie wypełnia zobowiązań zawartych w decyzji w sprawie wkładu finansowego, Komisja podejmuje niezbędne kroki, przyjmując decyzję w drodze aktu wykonawczego by zażądać od państwa członkowskiego zwrotu całości lub części otrzymanego wkładu finansowego.

3. Przed przyjęciem decyzji zgodnie z ust. 1 lub 2 Komisja odpowiednio bada dany przypadek, pozostawiając państwu członkowskiemu określony czas na przedstawienie uwag.

4. Jeżeli, po przeprowadzeniu niezbędnych weryfikacji, Komisja ustali, że państwo członkowskie nie wypełnia zobowiązań na mocy art. 21 ust. 1, Komisja – jeśli nie osiągnięto porozumienia, a państwo członkowskie nie dokonało korekt w okresie wyznaczonym przez Komisję, i uwzględniając wszelkie uwagi państwa członkowskiego – w ciągu trzech miesięcy od końca okresu, o którym mowa w ust. 3, podejmuje decyzję dotyczącą dokonania wymaganych korekt finansowych w celu anulowania całości lub części wkładu z EFG na przedmiotowe działanie. Wszelkie kwoty utracone w wyniku wykrytych nieprawidłowości zostają odzyskane, a jeżeli kwota nie jest zwrócona w terminie przez państwo członkowskie, które złożyło wniosek, należne są odsetki od zadłużenia przeterminowanego

Artykuł 23 Zarządzanie finansowe w zakresie wsparcia dla rolników

W drodze odstępstwa od art. 21 i 22 wsparcie udzielane rolnikom jest zarządzane i kontrolowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr………… w sprawie finansowania i monitorowania wspólnej polityki rolnej oraz zarządzania nią.

Artykuł 24 Wykonanie przekazania uprawnień

1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w niniejszym artykule.

2. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu, dokonane zostaje na czas nieokreślony, począwszy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4, może zostać cofnięte przez Parlament Europejski lub Radę w dowolnym momencie.

Decyzja o cofnięciu kończy przekazanie uprawnień, o którym mowa w niniejszym rozporządzeniu. Staje się ona skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie w niej określonym. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących.

4. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.

5. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 3 wchodzi w życie wyłącznie pod warunkiem, że ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w ciągu 2 miesięcy od zawiadomienia o tym akcie Parlamentu Europejskiego i Rady, lub przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski jak i Rada poinformowały Komisję, że nie zamierzają wyrazić sprzeciwu. Termin ten wydłuża się o 2 miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 25 Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r.

Rozporządzenie to stosuje się nadal w odniesieniu do wniosków złożonych do dnia 31 grudnia 2013 r.

Artykuł 26 Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do wszystkich wniosków złożonych w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego           W imieniu Rady

Przewodniczący                                             Przewodniczący

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW

1.           STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

              1.1.    Tytuł wniosku/inicjatywy

              1.2.    Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

              1.3.    Charakter wniosku/inicjatywy

              1.4.    Cel/cele

              1.5.    Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

              1.6.    Czas trwania działania i jego wpływu finansowego

              1.7.    Przewidywany(-e) tryb(-y) zarządzania

2.           ŚRODKI ZARZĄDZANIA

              2.1.    Zasady nadzoru i sprawozdawczości

              2.2.    System zarządzania i kontroli

              2.3.    Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

3.           SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

              3.1.    Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(-e) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

              3.2.    Szacunkowy wpływ na wydatki

              3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

              3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

              3.2.3. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne

              3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

              3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu

              3.3.    Szacunkowy wpływ na dochody

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH WNIOSKÓW

1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w latach 2014–2020

1.2. Dziedzina(-y) polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[27]

Działanie ABB: Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji objęty jest planem zarządzania dla DG EMPL na 2010 r. (DG EMPL 2010 Management Plan).

1.3. Charakter wniosku/inicjatywy

¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania

¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego[28]

X Wniosek/inicjatywa wiąże się z przedłużeniem bieżącego działania

¨ Wniosek/inicjatywa dotyczy działania, które zostało przekształcone pod kątem nowego działania

1.4. Cele 1.4.1. Wieloletni(e) cel(e) strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie

Wniosek wchodzi w zakres komunikatu „Budżet z perspektywy «Europy 2020»” zawierającego wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020.

1.4.2. Cel(e) szczegółowy(-e) i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa

Cel szczegółowy nr 1: utrzymanie udziału w rynku pracy pracowników zwolnionych w wyniku zmian strukturalnych w kierunkach światowego handlu i nieoczekiwanych kryzysów.

Cel szczegółowy nr 2: włączenie w zakres zastosowania EFG pracowników zatrudnionych na czas określony i pracowników tymczasowych.

Cel szczegółowy nr 3: Włączenie właścicieli zarządzających małymi i średnimi przedsiębiorstwami oraz osób prowadzących działalność na własny rachunek (w tym rolników).

Działanie(-a) ABM/ABB, którego(-ych) dotyczy wniosek/inicjatywa: Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFG)

1.4.3. Oczekiwany(-e) wynik(i) i wpływ

Należy wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie docelowej.

Wniosek umożliwi Unii Europejskiej kontynuację, przy użyciu stopy współfinansowania w wysokości 50 %, wsparcia z EFG dla aktywnych instrumentów rynku pracy skierowanych do pracowników zwalnianych w wyniku globalizacji handlu i nieoczekiwanych kryzysów. Wysokość wkładu może zostać podniesiona do poziomu 65 % w przypadku państw członkowskich, na których terytorium co najmniej jeden region na poziomie NUTS II kwalifikuje się w ramach celu „Konwergencja” funduszy strukturalnych. Poszerzone zostają grupy kwalifikujące się do pomocy, które obejmują pracowników zatrudnionych na czas określony, pracowników zatrudnionych przez agencje pracy tymczasowej i właścicieli zarządzających małymi i średnimi przedsiębiorstwami oraz osoby prowadzące działalność na własny rachunek (w tym rolników).

1.4.4. Wskaźniki wyników i wpływu

Należy określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie realizacji wniosku/inicjatywy.

- Liczba otrzymanych wniosków o wsparcie z EFG

- Liczba zwolnionych pracowników objętych pomocą z EFG

- Liczba zwolnionych pracowników zatrudnionych ponownie w następstwie środków wspieranych przez EFG

1.5. Uzasadnienie wniosku/inicjatywy 1.5.1. Potrzeba(-y), która(-e) ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub długoterminowej

Rozporządzenie (WE) nr 1927/2006 ustanawiające Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji należy poddać przeglądowi do końca 2013 r. Przegląd przeprowadzany jest za pomocą rozporządzenia, którego dotyczy wniosek, w celu rozszerzenia jego zakresu na dodatkowe kwalifikujące się grupy i wprowadzenia zmian technicznych w celu poprawy jego funkcjonowania. Przegląd umożliwia kontynuowanie działania funduszu w okresie obowiązywania wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020.

1.5.2. Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii

Zaangażowanie Unii w ramach EFG umożliwia uzupełnianie środków krajowych służących reintegracji pracowników zwolnionych w wyniku globalizacji handlu lub nieoczekiwanych kryzysów. Dotychczasowe doświadczenia związane z EFG wskazują na to, że zaangażowanie ze strony Unii umożliwia bardziej ukierunkowane wsparcie, które jest bardziej długotrwałe i które często obejmuje środki, których nie podjęto by bez zaangażowania EFG.

1.5.3. Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

Zobacz doświadczenie zdobyte w okresie obowiązywania rozporządzenia (WE) nr 1927/2006 przedstawione w uzasadnieniu.

1.5.4. Spójność z ewentualnymi innymi instrumentami finansowymi oraz możliwa synergia

EFG jest spójny i pozostaje w synergii z Europejskim Funduszem Społecznym.

1.6. Czas trwania działania i jego wpływu finansowego

– X Wniosek/inicjatywa o określonym czasie trwania

– X  Czas trwania wniosku/inicjatywy: od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2020 r.

– ¨  Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r.

¨ Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym czasie trwania

– Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od RRRR r. do RRRR r.,

– po którym następuje faza operacyjna.

1.7. Przewidywany(-e) tryb(y) zarządzania[29]

¨ Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Komisję

¨ Pośrednie zarządzanie scentralizowane poprzez przekazanie zadań wykonawczych:

– ¨  agencjom wykonawczym

– ¨  organom utworzonym przez Wspólnoty[30]

– ¨  krajowym organom publicznym/organom mającym obowiązek świadczenia usługi publicznej

– ¨  osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej, określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu art. 49 rozporządzenia finansowego

X Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi

¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi

¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy wyszczególnić)

W przypadku wskazania więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje w części „Uwagi”.

Uwagi

2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady nadzoru i sprawozdawczości

Należy określić częstotliwość i warunki.

Artykuł 19 rozporządzenia, którego dotyczy wniosek, wymaga, aby każdego roku Komisja przedstawiała Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z działalności w ramach rozporządzenia w sprawie EFG z dwóch poprzednich lat w ujęciu ilościowym i jakościowym. Sprawozdanie to zawiera m.in. uwagi Komisji dotyczące działań monitorujących w danych latach.

Zgodnie z art. 20 rozporządzenia, którego dotyczy wniosek, Komisja przeprowadzi przed końcem czerwca 2018 r., w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi ocenę śródokresową dotyczącą efektywności i trwałości wyników uzyskanych w ramach EFG. Do dnia 31 grudnia 2022 r. Komisja jest zobowiązana do przeprowadzenia, z pomocą ekspertów zewnętrznych, oceny ex post w celu określenia wpływu EFG i jego wartości dodanej.

2.2. System zarządzania i kontroli 2.2.1. Zidentyfikowane ryzyko

Istniejące ryzyko związane jest z zarządzaniem dzielonym funduszami wspólnotowymi.

2.2.2. Przewidywane metody kontroli

Wymogi dotyczące zarządzania i kontroli finansowej określone są w art. 20 rozporządzenia, którego dotyczy wniosek.

2.3. Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

Określić istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony

Środki zapobiegania nieprawidłowościom, ich wykrywania i naprawiania określone są w art. 20 ust. 1 lit. d) i art. 20 ust. 2 rozporządzenia, którego dotyczy wniosek.

3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY 3.1. Dział(y) wieloletnich ram finansowych i pozycja(-e) wydatków w budżecie, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

· Istniejące pozycje w budżecie

Według działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie

Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład

Numer [Treść…...….] || ZRÓŻNICOWANE /NIEZRÓŻNICOWANE ([31]) || państw EFTA[32] || krajów kandydujących[33] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego

Nie dot. || 04.0501 Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji 04.010414 Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji – wydatki na administrację i zarządzanie 40.0243 Rezerwa dla Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji || ZRÓŻNICOWANE || NIE || NIE || NIE || NIE

· Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje

Według działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie

Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj wydatków || Wkład

Numer [Treść ……………………………………..] || ZRÓŻNICOWANE /NIEZRÓŻNICOWANE || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego

Nie dot. || Złożony zostanie wniosek o nową linię budżetową do wykonania części EFG przez DG AGRI || [ZRÓŻNICOWANE …] || /NIE || /NIE || /NIE || /NIE

3.2. Szacunkowy wpływ na wydatki 3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Dział wieloletnich ram finansowych: || Numer ||

DG: EMPL || || || Rok 2014[34] || Rok 2015 || OGÓŁEM

Ÿ Środki operacyjne PM || || ||

Numer pozycji w budżecie || Środki na zobowiązania || (1) || || ||

Środki na płatności || (2) || || ||

Numer pozycji w budżecie || Środki na zobowiązania || (1a) || || ||

Środki na płatności || (2a) || || ||

Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na  określone programy operacyjne[35] || || ||

Numer pozycji w budżecie || || (3) || || ||

OGÓŁEM środki dla DG EMPL || Środki na zobowiązania || =1+1a +3 || || ||

Środki na płatności || =2+2a +3 || || ||

Ÿ OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || || ||

Środki na płatności || (5) || || ||

Ÿ OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || || ||

OGÓŁEM środki w ramach DZIAŁU EMPL wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || || ||

Środki na płatności || =5+ 6 || || ||

Jeżeli wpływ wniosku/inicjatywy nie ogranicza się do jednego działu:

Ÿ OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || || ||

Środki na płatności || (5) || || ||

Ÿ OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne || (6) || || ||

OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 4 wieloletnich ram finansowych (kwota referencyjna) || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || || ||

Środki na płatności || =5+ 6 || || ||

Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne”

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

|| || || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Lata 2017-2020 || OGÓŁEM

DG: EMPL + AGRI ||

Ÿ Zasoby ludzkie || 1,271 || 1,271 || 1,271 || 1,271 rocznie || 8,897 ||

Ÿ Pozostałe wydatki administracyjne || 0,140 || 0,140 || 0,140 || 0,140 rocznie || 0,98 ||

OGÓŁEM || || 1,411 || 1,411 || 1,411 || 1,411 rocznie || 9,877 ||

OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || (Środki na zobowiązania ogółem = środki na płatności ogółem) || || ||

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

|| || || Rok N[36] || Rok N+1 || OGÓŁEM

OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1 do 5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || || ||

Środki na płatności || || ||

3.2.2. Szacunkowy wpływ na środki operacyjne

– X  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych

– ¨  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej:

Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Określić cele i realizacje ò || || || Rok 2014 || Rok 2015-2020 || … wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (zob. pkt 1.6) || OGÓŁEM ||

||

Rodzaj realizacji[37] || Średni koszt Średni koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Całkowita liczba realizacji || Ogółem koszt ||

CEL SZCZEGÓŁOWY nr 1[38] || || || || || || || || || || || || ||

- Realizacja || || || || || || || || || || || || || || ||

- Realizacja || || || || || || || || || || || || || || ||

- Realizacja || || || || || || || || || || || || || || ||

Cel szczegółowy nr 1 - suma cząstkowa || || || || || || || || || || || || ||

CEL SZCZEGÓŁOWY nr 2 || || || || || || || || || || || || ||

- Realizacja || || || || || || || || || || || || || || ||

Cel szczegółowy nr 2 - suma cząstkowa || || || || || || || || || || || || ||

KOSZT OGÓŁEM || || || || || || || || || || || || ||

3.2.3. Szacunkowy wpływ na środki administracyjne 3.2.3.1. Streszczenie

–      Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

– Ö            Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej:

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

|| Rok 2014 [39] || Rok 2015 || Lata 2016-2020 || OGÓŁEM

DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || || || ||

Zasoby ludzkie || 1,271 || 1,271 || 1,271 rocznie || 8,897

Pozostałe wydatki administracyjne || 0,14 || 0,14 || 0,14 rocznie || 0,98

DZIAŁ 5 – suma cząstkowa wieloletnich ram finansowych || 1,411 || 1,411 || 1,411 rocznie || 9,877

Poza DZIAŁEM 5[40] wieloletnich ram finansowych || || || ||

Zasoby ludzkie || || ||

Pozostałe wydatki administracyjne || || ||

Suma cząstkowa poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych || || ||

OGÓŁEM || || || || || ||

3.2.3.2.  Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

– ¨  Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich

– X  Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej:

Wartości szacunkowe należy wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z dokładnością do jednego miejsca po przecinku)

|| Rok 2014 || Rok 2015 || Tak samo dla lat 2016–2020

04 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji ) || 9 || 9 || Jak wyżej

XX 01 01 02 (w delegaturach) || ||

XX 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) || ||

10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) || ||

04 01 02 01 (AC, INT, END, z globalnej koperty finansowej) || 2 || 2

XX 01 02 02 (AC, INT, JED, AL i END w delegaturach) || ||

XX 01 04 yy[41] || - w centrali[42] || ||

- w delegaturach || ||

XX 01 05 02 (AC, INT, END - pośrednie badania naukowe) || ||

10 01 05 02 (AC, INT, END - bezpośrednie badania naukowe) || ||

Inna pozycja w budżecie (określić) || ||

OGÓŁEM || 11 || 11 || || 11 ||

XX oznacza odpowiednią dziedzinę polityki lub odpowiedni tytuł w budżecie

Potrzeby w zakresie zasobów ludzkich i administracyjnych zostaną pokryte z zasobów dyrekcji generalnych już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

Opis zadań do wykonania:

Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony ||

Personel zewnętrzny ||

3.2.4. Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi

– X  Wniosek/inicjatywa jest zgodny(-a) z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi.

– ¨  Wniosek/inicjatywa wymaga przeprogramowania odpowiedniego działu w wieloletnich ramach finansowych.

Należy wyjaśnić, na czym ma polegać przeprogramowanie, określając pozycje w budżecie, których ma ono dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.

Nie dotyczy.

– ¨  Wniosek/inicjatywa wymaga zastosowania instrumentu elastyczności lub zmiany wieloletnich ram finansowych[43].

Należy wyjaśnić, który wariant jest konieczny, określając pozycje w budżecie, których ma on dotyczyć, oraz podając odpowiednie kwoty.

Nie dotyczy.

3.2.5. Udział osób trzecich w finansowaniu

– X Wniosek/inicjatywa nie przewiduje współfinansowania ze strony osób trzecich

– Wniosek/inicjatywa przewiduje współfinansowanie szacowane zgodnie z poniższym:

Środki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

|| Rok 2014 || Rok 2015 || … wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (zob. pkt 1.6) || Ogółem

Określić organ współfinansujący || || || || || ||

OGÓŁEM środki objęte współfinansowaniem || || || || || ||

3.3. Szacunkowy wpływ na dochody

– X  Wniosek/inicjatywa nie ma wpływu finansowego na dochody.

– ¨  Wniosek/inicjatywa ma wpływ finansowy określony poniżej:

¨         wpływ na zasoby własne

¨         wpływ na dochody różne

w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku)

Pozycja w budżecie dotycząca dochodów || Środki zapisane w budżecie na bieżący rok || ||

Rok 2012 || Rok 2013 || …wprowadzić taką liczbę kolumn dla poszczególnych lat, jaka jest niezbędna, by odzwierciedlić cały okres wpływu (zob. pkt 1.6) ||

Artykuł …. || || || || || || ||

W przypadku wpływu na dochody różne, należy wskazać pozycję(-e) wydatków w budżecie, którą(-e) ten wpływ obejmie.

Nie dotyczy.

Należy określić metodę obliczania wpływu na dochody.

Nie dotyczy.

[1]               COM(2011) 500 wersja ostateczna, 29.6.2011.

[2]               Dz.U. L 406 z 30.12.2006, s. 1.

[3]               COM(2008) 800 wersja ostateczna, 26.11.2008.

[4]               Rozporządzenie (WE) nr 546/2009, Dz.U. L 167 z 29.6.2009, s. 26.

[5]               COM(2011) 336 wersja ostateczna, 10.6.2011.

[6]               COM(2011) 403 wersja ostateczna, 29.6.2011.

[7]               COM(2011) 500 wersja ostateczna, 29.6.2011.

[8]               COM(2010) 2020 wersja ostateczna, 3.3.2010.

[9]               http://ec.europa.eu/social/main.jsp?langId=en&catId=326&eventsId=320&furtherEvents=yes

[10]             http://ec.europa.eu/social/main.jsp?langId=en&catId=326&eventsId=323&furtherEvents=yes

[11]             http://ec.europa.eu/social/BlobServlet?docId=6578&langId=en

[12]             http://ec.europa.eu/social/main.jsp?langId=en&catId=326&eventsId=285&furtherEvents=yes

[13]             http://ec.europa.eu/social/main.jsp?langId=en&catId=326&eventsId=330&furtherEvents=yes

[14]             SEC(2011)xxx.

[15]             SEC(2011)yyy.

[16]             COM(2011) 403 wersja ostateczna, 29.6.2011.

[17]             Dz.U. C z , s. .

[18]             Dz.U. C z , s. .

[19]             Dz.U. L 48 z 22.2.2008, s. 82.

[20]             COM(2011) 500 wersja ostateczna, 29.6.2011.

[21]             Dz.U. L 167 z 29.6.2009, s. 27.

[22]             COM(2011) 403 wersja ostateczna, 29.6.2011.

[23]             Dz.U. L.

[24]             Dz.U. L 175 z 10.7.1999, s. 43.

[25]             Dz.U. L 327 z 5.12.2008, s. 9.

[26]             Dz.U. L 225 z 12.8.1998, s. 16.

[27]             ABM: Activity Based Management: zarządzanie kosztami działań - ABB: Activity Based Budgeting: budżet zadaniowy.

[28]             O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b) rozporządzenia finansowego.

[29]             Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html

[30]             O których mowa w art. 185 rozporządzenia finansowego.

[31]             Środki zróżnicowane/ środki niezróżnicowane

[32]             EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu

[33]             Kraje kandydujące oraz w stosownych przypadkach potencjalne kraje kandydujące Bałkanów Zachodnich.

[34]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.

[35]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.

[36]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.

[37]             Realizacje odnoszą się do produktów i usług, które zostaną zapewnione (np. liczba sfinansowanych wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.).

[38]             Zgodnie z opisem w punkcie 1.4.2. „Cel(e) szczegółowy(-e)…”

[39]             Rok N jest rokiem, w którym rozpoczyna się wprowadzanie w życie wniosku/inicjatywy.

[40]             Wsparcie techniczne lub administracyjne oraz wydatki na wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie badania naukowe.

[41]             Poniżej pułapu na personel zewnętrzny ze środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”).

[42]             Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz Rybacki.

[43]             Zob. pkt 19 i 24 porozumienia międzyinstytucjonalnego.