52011PC0591

UZASADNIENIE

1. Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt (znana również jako konwencja bońska) ma na celu ochronę lądowych, morskich i ptasich gatunków wędrownych na całym obszarze ich występowania. Jest ona traktatem międzyrządowym zawartym pod egidą Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska dotyczącym ochrony dzikiej fauny i siedlisk w skali globalnej. Unia Europejska jest stroną konwencji bońskiej od dnia 1 listopada 1983 r.[1].

2. Gatunki wędrowne, które należy objąć ochroną wymieniono w załączniku I (gatunki zagrożone wyginięciem) oraz II (mające nieodpowiedni stan zachowania, co do których istnieje potrzeba zawarcia międzynarodowych porozumień w celu ich ochrony i zarządzania) do konwencji.

3. Konferencja Stron konwencji jest organem decyzyjnym konwencji uprawnionym do przeprowadzania oceny stanu zachowania gatunków wędrownych i w konsekwencji do wprowadzania poprawek w załącznikach I i II do konwencji.

4. Zgodnie z art. XI konwencji każda ze stron może zgłosić propozycję poprawki. Poprawka wprowadzona do załączników wchodzi w życie wobec wszystkich stron po upływie dziewięćdziesięciu dni od sesji Konferencji Stron, na której została przyjęta, z wyjątkiem tych stron, które zgłosiły zastrzeżenia.

5. Dziesiąta sesja Konferencji Stron konwencji odbędzie się w Bergen (Norwegia) w dniach od 20 do 25 listopada 2011 r. Odnośnie do tej sesji, szereg stron zgłosiło propozycje objęcia ochroną kilku nowych gatunków poprzez wprowadzenie poprawek do załączników I i II do konwencji.

6. Dwie z tych propozycji zostały zgłoszone przez Unię Europejską i złożone do Sekretariatu konwencji, jak wymaga tego decyzja Rady[2]. Zostało już ustalone, że wnioski te są zgodne z celami dyrektywy ptasiej[3] i z rozporządzeniem w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi[4]. W związku z powyższym Unia powinna aktywnie wspierać przyjęcie wniosków, które sama przedstawiła.

7. Inne Strony konwencji przedstawiły sześć wniosków w sprawie zmian do załączników I i II. Żaden z tych wniosków dotyczących gatunków ptaków lub ssaków nie wymaga zmian w prawie Unii. Wniosek dotyczący gatunku ryb Manta birostris wymagałby zmiany w prawodawstwie unijnym w odniesieniu do ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa w celu zagwarantowania ochrony tego gatunku. Unia powinna poprzeć wyżej wymienione wnioski z następujących względów: 1) włączenie tych gatunków jest naukowo uzasadnione; 2) w celu zachowania spójności między jej wewnętrznymi i zewnętrznymi działaniami; oraz 3) Unia jest zobowiązana do współpracy międzynarodowej na rzecz ochrony różnorodności biologicznej.

8. Rada powinna zatem podjąć decyzję w celu ustalenia stanowiska, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii na dziesiątej sesji Konferencji Stron w odniesieniu do propozycji poprawek.

2011/0252 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

określająca stanowisko, które ma zostać przyjęte w imieniu Unii Europejskiej w odniesieniu do wniosków w sprawie wprowadzenia poprawek do załączników I i II do Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt na dziesiątej sesji Konferencji Stron

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji[5],

a także mając na uwadze, co następuje:

1. Jako strona Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt[6] Unia Europejska może zgłaszać propozycje poprawek do załączników do konwencji, w których wymieniono gatunki objęte ochroną.

2. Konferencja Stron konwencji jest organem decyzyjnym konwencji uprawnionym między innymi do przeprowadzania oceny stanu zachowania gatunków wędrownych i w konsekwencji do wprowadzania poprawek w załącznikach I i II do konwencji;

3. Zgodnie z art. XI konwencji, poprawka wprowadzona do załączników wchodzi w życie wobec wszystkich stron po upływie dziewięćdziesięciu dni od sesji Konferencji Stron, na której została przyjęta, z wyjątkiem tych stron, które zgłaszały zastrzeżenia.

4. W oczekiwaniu na dziesiąte posiedzenie Konferencji Stron, które odbędzie się w Bergen (Norwegia) w dniach od 20 do 25 listopada 2011 r., Unia przekazała Sekretariatowi konwencji wnioski[7] dotyczące zmiany załącznika I w celu włączenia do niego gatunków Falco cherrug i Falco vespertinus.

5. Odnośnie do tej sesji, szereg stron zgłosiło propozycje objęcia ochroną kilku nowych gatunków poprzez wprowadzenie poprawek do załączników I i II do konwencji.

6. Unia powinna poprzeć wyżej wymienione propozycje, ponieważ są one naukowo uzasadnione, zgodne z prawodawstwem Unii i z unijnymi zobowiązaniami do współpracy międzynarodowej na rzecz ochrony różnorodności biologicznej zgodnie z art. 5 Konwencji ONZ o różnorodności biologicznej[8] oraz decyzjami podjętymi na Konferencji Stron, w szczególności z globalnym celem uzgodnionym na dziesiątym spotkaniu: „Do 2020 r. zapobiec wyginięciu znanych gatunków zagrożonych, a stan ich zachowania, w szczególności tych o najniższej liczebności, poprawić i utrzymać.”

7. Żadna z propozycji poprawek dotyczących gatunków ptaków lub ssaków nie wymaga zmian w prawie Unii.

8. Wniosek dotyczący gatunku ryb Manta birostris wymagałby zmiany w prawodawstwie unijnym w odniesieniu do ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa w celu zagwarantowania ochrony tego gatunku.

9. Z uwagi na fakt, że Konwencja o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt wchodzi zarówno w zakres kompetencji Unii jak i państw członkowskich, Komisja i państwa członkowskie powinny ściśle współpracować na rzecz przyjęcia zmian do załączników do konwencji, aby osiągnąć spójność w reprezentowaniu Unii na forum międzynarodowym,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Na dziesiątym posiedzeniu Konferencji Stron Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt Komisja przedstawia następujące stanowisko Unii w odniesieniu do wniosków w sprawie zmiany załączników I i II do Konwencji:

10. niniejszym upoważnia się Komisję do poparcia włączenia do załącznika I następujących gatunków:

11. Falco cherrug;

12. Falco vespertinus;

13. Numenius madagascariensis;

14. Numenius tahitiensis;

15. Manta birostris;

16. niniejszym upoważnia się Komisję do poparcia włączenia do załącznika II następujących gatunków:

17. Ovis ammon;

18. Dolichonyx oryzivorus;

19. Manta birostris.

Sporządzono w Brukseli dnia [...] r.

W imieniu Rady

Przewodniczący [..]

[1] Decyzja Rady 82/461/EWG z dnia 24 czerwca 1982 r. w sprawie zawarcia Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, Dz.U. L 210 z 24.6.1982, s. 10.

[2] Decyzja Rady upoważniająca Komisję Europejską do przedstawienia, w imieniu Unii Europejskiej, wniosku dotyczącego zmiany do załącznika I do Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt na dziesiątej sesji Konferencji Stron (przyjęta w dniu 23 czerwca 2011 r., w drodze procedury pisemnej). (dok. 11078/11 ENV 432).

[3] Dyrektywa 2009/147/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7).

[4] Rozporządzenie 338/97/WE z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi, Dz.U. L 61 z 3.3.1997, s. 1.

[5] Dz.U. C […] z […], s. […].

[6] Decyzja Rady 82/461/EWG z dnia 24 czerwca 1982 r. w sprawie zawarcia Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, Dz.U. L 210 z 24.6.1982, s. 10.

[7] Decyzja Rady upoważniająca Komisję Europejską do przedstawienia, w imieniu Unii Europejskiej, wniosku dotyczącego zmiany do załącznika I do Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt w oczekiwaniu na dziesiątą sesję Konferencji Stron (przyjęta w dniu 23 czerwca 2011 r., w drodze procedury pisemnej). (dok. 11078/11 ENV 432).

[8] Decyzja Rady 93/626/EWG z dnia 25 października 1993 r. dotycząca zawarcia Konwencji o różnorodności biologicznej, Dz.U. L 309 z 13.12.1993, s. 1.