ROZPORZĄDZENIE (WE) nr 862/2007 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 11 lipca 2007 r.

w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 311/76 w sprawie zestawienia statystyk dotyczących pracowników cudzoziemców

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 285 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Komitetu Regionów (1),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W konkluzjach Rady ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, która odbyła się w dniach 28–29 maja 2001 r., rozważono potrzebę stworzenia pełnych i spójnych ram dla przyszłych działań doskonalących statystyki w kontekście wspólnej analizy i usprawnionej wymiany statystyk dotyczących azylu i migracji.

(2)

W kwietniu 2003 r. Komisja wydała komunikat adresowany do Parlamentu Europejskiego i Rady, ustanawiający plan działań dotyczący gromadzenia i analizy statystyk Wspólnoty w dziedzinie migracji. Zawierał on wiele istotnych zmian mających na celu poprawę kompletności i stopnia zharmonizowania tych statystyk. Zgodnie z planem działań celem Komisji było przedstawienie wniosku legislacyjnego dotyczącego statystyk Wspólnoty w zakresie migracji i azylu.

(3)	Rada Europejska w Salonikach w dniach 19–20 czerwca 2003 r. stwierdziła, że potrzebne są bardziej skuteczne mechanizmy gromadzenia i analizy informacji dotyczących migracji i azylu w Unii Europejskiej.

(4)

Parlament Europejski w rezolucji z dnia 6 listopada 2003 r. (3) w sprawie wspomnianego komunikatu Komisji zauważył, że w celu stworzenia wyczerpującej statystyki koniecznej do rozwoju rzetelnych i skutecznych polityk Wspólnoty dotyczących migracji niezbędne jest przyjęcie przepisów prawa. Rezolucja wspiera plany Komisji w zakresie wniosków legislacyjnych dotyczących statystyk odnoszących się do migracji i azylu.

(5)

Rozszerzenie Unii Europejskiej przyniosło dodatkowy wymiar geograficzny i polityczny w odniesieniu do szeregu zjawisk związanych z migracją. Stworzyło ono również kolejny bodziec zwiększający zapotrzebowanie na dokładną, dostarczaną na czas i zharmonizowaną informację statystyczną. Istnieje również rosnące zapotrzebowanie na informacje statystyczne dotyczące zawodów, wykształcenia, kwalifikacji oraz rodzajów działalności migrantów.

(6)	Zharmonizowane i porównywalne statystyki wspólnotowe dotyczące migracji i azylu są niezbędne do rozwoju i monitorowania prawodawstwa i polityk Wspólnoty odnoszących się do imigracji i azylu oraz do swobodnego przepływu osób.

(7)	Istnieje potrzeba wzmocnienia wymiany informacji statystycznych dotyczących azylu i migracji oraz doskonalenia jakości procesu gromadzenia danych i opracowywania wyników w ramach statystyk Wspólnoty, co do tej pory odbywało się w oparciu o szereg nieformalnych porozumień.

(8)

Istotne jest, aby dostępne były informacje z całego obszaru Unii Europejskiej do celów monitorowania rozwoju i wdrażania prawodawstwa i polityki Wspólnoty. Ogólnie rzecz biorąc, aktualna praktyka nie zapewnia w wystarczającym stopniu jednolitego, regularnego, realizowanego na czas i szybkiego dostarczania i upowszechniania zharmonizowanych danych.

(9)

Niniejsze rozporządzenie nie obejmuje szacunków liczby osób nielegalnie zamieszkujących państwa członkowskie. Państwa członkowskie nie powinny dostarczać Komisji (Eurostat) takich szacunków lub danych na temat takich osób, chociaż dane takie mogą być uwzględniane w badaniach dotyczących liczby ludności.

(10)

Tam, gdzie jest to możliwe, definicje stosowane do celów niniejszego rozporządzenia zostały zaczerpnięte z zaleceń Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie statystyk dotyczących międzynarodowej migracji, zaleceń Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie spisów ludności oraz mieszkań w państwach należących do Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ lub objętych prawodawstwem WE oraz powinny być aktualizowane zgodnie z właściwymi procedurami.

(11)	Nowe potrzeby Wspólnoty związane ze statystyką dotyczącą migracji i azylu dezaktualizują przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 311/76 z dnia 9 lutego 1976 r. w sprawie zestawienia statystyk dotyczących pracowników cudzoziemców (4).

(12)	Rozporządzenie (EWG) nr 311/76 powinno zatem zostać uchylone.

(13)

W związku z tym, że cel niniejszego rozporządzenia, jakim jest ustanowienie wspólnych zasad gromadzenia i zestawiania statystyk wspólnotowych dotyczących migracji i ochrony międzynarodowej, nie może zostać osiągnięty w wystarczający sposób przez państwa członkowskie, a ze względu na skalę działania może zostać osiągnięty w lepszym stopniu na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tego celu.

(14)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty (5) stanowi ramy referencyjne dla przepisów niniejszego rozporządzenia. W szczególności wymaga ono zgodności ze standardami bezstronności, rzetelności, obiektywizmu, niezależności naukowej, efektywności pod względem kosztów oraz poufności informacji statystycznych.

(15)	Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (6).

(16)

Komisji powinny zostać w szczególności przyznane uprawnienia wykonawcze w zakresie aktualizacji definicji, podejmowania decyzji dotyczących grupowania danych i dodatkowej dezagregacji i określania reguł dotyczących dokładności i standardów jakości. W związku z tym, że środki te mają charakter ogólny i mają na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia oraz jego uzupełnienie poprzez dodanie nowych elementów innych niż istotne, powinny być one przyjęte zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą określoną w art. 5a decyzji 1999/468/WE.

(17)	Zasięgnięto opinii Komitetu ds. Programu Statystycznego, ustanowionego decyzją Rady 89/382/EWG, Euratom z dnia 19 czerwca 1989 r. ustanawiającą Komitet ds. Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich (7), zgodnie z art. 3 tej decyzji,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólne zasady gromadzenia i tworzenia statystyk Wspólnoty dotyczących:

a)	imigracji do oraz emigracji z terytoriów państw członkowskich, w tym przepływów z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego oraz przepływów pomiędzy państwem członkowskim a terytorium państwa trzeciego;

b)	obywatelstwa i kraju urodzenia osób posiadających miejsce zamieszkania na terytorium państw członkowskich;

c)	procedur i postępowań administracyjnych i sądowych w państwach członkowskich, związanych z imigracją, udzielaniem pozwolenia na pobyt, obywatelstwem, azylem i innymi formami ochrony międzynarodowej oraz z zapobieganiem nielegalnej imigracji.

Artykuł 2

Definicje

1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

„miejsce zamieszkania” oznacza miejsce, w którym osoba zwykle spędza codzienny czas wolny od pracy, niezależnie od czasowych nieobecności związanych z wypoczynkiem, urlopem, odwiedzinami u przyjaciół i krewnych, interesami, leczeniem medycznym lub pielgrzymkami religijnymi lub, jeżeli dane takie nie są dostępne, miejsce formalnego zamieszkania lub miejsce zameldowania;

„imigracja” oznacza działanie, w wyniku którego osoba ustanawia swoje miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego na okres, który wynosi co najmniej dwanaście miesięcy lub co do którego przewiduje się, że będzie on tyle wynosić, będąc uprzednio rezydentem innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego;

„emigracja” oznacza działanie, w ramach którego osoba, mająca uprzednio miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego, zaprzestaje posiadania swojego zwyczajowego miejsca zamieszkania w tym państwie członkowskim na okres, który wynosi co najmniej dwanaście miesięcy lub co do którego przewiduje się, że będzie on tyle wynosić;

d)	„obywatelstwo” oznacza szczególną więź prawną pomiędzy osobą a jej państwem, nabytą poprzez urodzenie lub naturalizację, niezależnie od tego, czy odbywa się ona poprzez deklarację, wybór, małżeństwo lub w inny sposób zgodny z prawem krajowym;

e)	„kraj urodzenia” oznacza kraj zamieszkania (w jego aktualnych granicach, jeżeli informacja ta jest dostępna) matki w momencie urodzenia lub, w przypadku braku takiej informacji, kraj (w jego aktualnych granicach, jeżeli informacja ta jest dostępna), w którym miało miejsce urodzenie;

f)	„imigrant” oznacza osobę podejmującą imigrację;

g)	„emigrant” oznacza osobę podejmującą emigrację;

h)	„rezydent długoterminowy” oznacza długoterminowego rezydenta zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. b) dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi (8);

i)	„obywatel państwa trzeciego” oznacza każdą osobę, która nie jest obywatelem Unii w rozumieniu art. 17 ust. 1 Traktatu, w tym bezpaństwowców;

„wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej” oznacza wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. g) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony (9);

k)	„status uchodźcy” oznacza status uchodźcy zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. d) dyrektywy 2004/83/WE;

l)	„status ochrony uzupełniającej” oznacza status ochrony uzupełniającej zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. f) dyrektywy 2004/83/WE;

„członkowie rodziny” oznacza członków rodziny zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. i) rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, wniesionego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego (10);

„ochrona tymczasowa” oznacza ochronę tymczasową zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. a) dyrektywy Rady 2001/55/WE z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między państwami członkowskimi związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami (11);

o)	„osoby małoletnie pozbawione opieki” oznacza małoletniego bez opieki zgodnie z definicją zawartą w art. 2 lit. i) dyrektywy 2004/83/WE;

p)	„granice zewnętrzne” oznacza granice zewnętrzne zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (12);

„obywatele państw trzecich, którym odmówiono wjazdu” oznacza obywateli państw trzecich, którym odmówiono wjazdu na granicy zewnętrznej, ponieważ nie spełniają wszystkich warunków wjazdu określonych w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 i nie należą do kategorii osób wymienionych w art. 5 ust. 4 tego rozporządzenia;

„obywatele państw trzecich, co do których stwierdzono fakt nielegalnego przebywania” oznacza obywateli państw trzecich, których fakt przebywania na terytorium państwa członkowskiego stwierdzono oficjalnie i którzy nie spełniają lub przestali spełniać warunki pobytu lub zamieszkania w tym państwie członkowskim;

„przesiedlenie” oznacza przekazanie obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców, na podstawie oceny konieczności zapewnienia im międzynarodowej ochrony i trwałego rozwiązania ich sytuacji, do państwa członkowskiego, w którym będą mieli prawo zamieszkiwać, korzystając z zapewnionego statusu prawnego.

2. Państwa członkowskie składają Komisji (Eurostat) sprawozdania ze stosowania i potencjalnych skutków wykorzystania szacunków lub innych metod tworzenia statystyk opartych na definicjach krajowych w celu dostosowania ich do zharmonizowanych definicji określonych w ust. 1.

3. W odniesieniu do roku referencyjnego 2008 statystyki przedstawione Komisji (Eurostat) na mocy niniejszego rozporządzenia mogą opierać się na definicjach alternatywnych (krajowych). W takich przypadkach państwa członkowskie informują Komisję (Eurostat) o definicjach alternatywnych.

4. Jeżeli państwo członkowskie nie jest związane jednym lub wieloma aktami prawnymi, o których mowa w definicjach w ust. 1, statystyki porównywalne ze statystykami podlegającymi niniejszemu rozporządzeniu powinny być dostarczone przez państwo członkowskie tam, gdzie mogą być one dostarczone na mocy obowiązujących procedur legislacyjnych lub administracyjnych.

Artykuł 3

Statystyki dotyczące migracji międzynarodowej, ludności rezydującej oraz nabycia obywatelstwa

1. Państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostat) statystyki dotyczące liczby:

imigrantów przenoszących się na terytorium państwa członkowskiego, zdezagregowane według:

(i)	grup obywatelstwa według wieku i płci;

(ii)	grup kraju urodzenia według wieku i płci;

(iii)

grup kraju poprzedniego miejsca zamieszkania według wieku i płci;

emigrantów przenoszących się z terytorium państwa członkowskiego, zdezagregowane według:

(i)	grup obywatelstw;

(ii)

wieku;

(iii)

płci;

(iv)	grup krajów kolejnego miejsca zamieszkania;

osób posiadających miejsce zamieszkania w państwie członkowskim pod koniec okresu referencyjnego, zdezagregowane według:

(i)	grup obywatelstwa według wieku i płci;

(ii)	grup kraju urodzenia według wieku i płci;

osób, które posiadają miejsce zamieszkania na terytorium państwa członkowskiego i które nabyły w trakcie roku referencyjnego obywatelstwo państwa członkowskiego i posiadały wcześniej obywatelstwo innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego lub osób będących wcześniej bezpaństwowcami, zdezagregowane według wieku i płci oraz według wcześniejszego obywatelstwa osób, których dotyczą, i według tego, czy osoba ta była wcześniej bezpaństwowcem.

2. Statystyki, o których mowa w ust. 1, dotyczą referencyjnych okresów jednego roku kalendarzowego i są dostarczane Komisji (Eurostat) w ciągu dwunastu miesięcy od końca roku referencyjnego. Pierwszym rokiem referencyjnym jest rok 2008.

Artykuł 4

Statystyki dotyczące ochrony międzynarodowej

1. Państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostat) statystyki dotyczące liczby:

a)	osób, które złożyły wnioski o ochronę międzynarodową lub zostały objęte takimi wnioskami jako członkowie rodziny w trakcie okresu referencyjnego;

b)	osób, których dotyczą wnioski o ochronę międzynarodową, rozpatrywane przez właściwy organ krajowy pod koniec okresu referencyjnego;

c)	wniosków o ochronę międzynarodową wycofanych w trakcie okresu referencyjnego.

Statystyki te są zdezagregowane według wieku i płci oraz według obywatelstwa osób, których dotyczą. Odnoszą się one do referencyjnych okresów jednego miesiąca kalendarzowego i są dostarczane Komisji (Eurostat) w ciągu dwóch miesięcy od końca miesiąca referencyjnego. Pierwszym miesiącem referencyjnym jest styczeń 2008 r.

2. Państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostat) statystyki dotyczące liczby:

osób objętych decyzjami o odrzuceniu wniosków o ochronę międzynarodową, w tym decyzjami o uznaniu wniosków za niedopuszczalne lub bezpodstawne oraz decyzjami podjętymi w ramach procedur priorytetowych lub przyspieszonych, podjętymi w pierwszej instancji przez organy administracyjne lub sądowe podczas okresu referencyjnego;

b)	osób objętych decyzjami o nadaniu lub cofnięciu statusu uchodźcy, podjętymi w pierwszej instancji przez organy administracyjne lub sądowe podczas okresu referencyjnego;

c)	osób objętych decyzjami o nadaniu lub cofnięciu statusu ochrony uzupełniającej, podjętymi w pierwszej instancji przez organy administracyjne lub sądowe podczas okresu referencyjnego;

d)	osób objętych decyzjami o nadaniu lub cofnięciu ochrony tymczasowej, podjętymi w pierwszej instancji przez organy administracyjne lub sądowe podczas okresu referencyjnego;

e)	osób objętych decyzjami o nadaniu lub cofnięciu zezwolenia na pobyt ze względów humanitarnych zgodnie z prawem krajowym dotyczącym ochrony międzynarodowej, podjętymi w pierwszej instancji przez organy administracyjne lub sądowe podczas okresu referencyjnego.

Statystyki te są zdezagregowane według wieku i płci oraz według obywatelstwa osób, których dotyczą. Odnoszą się one do okresów referencyjnych trwających trzy miesiące kalendarzowe i są dostarczane Komisji (Eurostat) w ciągu dwóch miesięcy od końca okresu referencyjnego. Pierwszy okres referencyjny trwa od stycznia do marca 2008 r.

3. Państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostat) statystyki dotyczące liczby:

a)	osób wnioskujących o ochronę międzynarodową, które podczas okresu referencyjnego są uznane przez właściwy organ krajowy za osoby małoletnie pozbawione opieki;

osób objętych ostatecznymi decyzjami o odrzuceniu wniosków o ochronę międzynarodową, takimi jak decyzje uznające wnioski za niedopuszczalne lub bezpodstawne oraz decyzjami podjętymi w ramach procedur priorytetowych lub przyspieszonych, podjętymi przez organy administracyjne lub sądowe w ramach procedury odwoławczej lub kontroli sądowej podczas okresu referencyjnego;

c)	osób objętych ostatecznymi decyzjami o nadaniu lub cofnięciu statusu uchodźcy, podjętymi przez organy administracyjne lub sądowe w ramach procedury odwoławczej lub kontroli sądowej podczas okresu referencyjnego;

d)	osób objętych ostatecznymi decyzjami o nadaniu lub cofnięciu statusu ochrony uzupełniającej, podjętymi przez organy administracyjne lub sądowe w ramach procedury odwoławczej lub kontroli sądowej podczas okresu referencyjnego;

e)	osób objętych ostatecznymi decyzjami o nadaniu lub cofnięciu ochrony tymczasowej, podjętymi przez organy administracyjne lub sądowe w ramach procedury odwoławczej lub kontroli sądowej podczas okresu referencyjnego;

osób objętych innymi ostatecznymi decyzjami podjętymi przez organy administracyjne lub sądowe w ramach procedury odwoławczej lub kontroli sądowej w odniesieniu do decyzji o nadaniu lub cofnięciu zezwolenia na pobyt ze względów humanitarnych zgodnie z prawem krajowym dotyczącym ochrony międzynarodowej podczas okresu referencyjnego;

g)	osób, które uzyskały zezwolenie na pobyt w państwie członkowskim w ramach krajowego lub wspólnotowego systemu przesiedlania podczas okresu referencyjnego, jeżeli taki system jest stosowany w tym państwie członkowskim.

Statystyki te są zdezagregowane według wieku i płci oraz według obywatelstwa osób, których dotyczą. Odnoszą się one do referencyjnych okresów jednego roku kalendarzowego i są dostarczane Komisji (Eurostat) w ciągu trzech miesięcy od końca roku referencyjnego. Pierwszym rokiem referencyjnym jest rok 2008.

4. Państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostat) następujące statystyki dotyczące stosowania rozporządzenia (WE) nr 343/2003 i rozporządzenia Komisji (WE) nr 1560/2003 z dnia 2 września 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 (13):

a)	liczba wniosków o przejęcie lub przyjęcie z powrotem osoby ubiegającej się o nadanie statusu uchodźcy;

b)	przepisy prawa będące podstawą wniosków, o których mowa w lit. a);

c)	decyzje podjęte w odpowiedzi na wnioski, o których mowa w lit. a);

d)	liczba przekazań na podstawie decyzji, o których mowa w lit. c);

e)	liczba wniosków o udzielenie informacji.

Dane te odnoszą się do okresów referencyjnych trwających rok kalendarzowy i są dostarczane Komisji (Eurostat) w ciągu trzech miesięcy od końca roku referencyjnego. Pierwszym rokiem referencyjnym jest rok 2008.

Artykuł 5

Statystyki dotyczące zapobiegania nielegalnemu wjazdowi i nielegalnemu pobytowi

1. Państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostat) statystyki dotyczące liczby:

a)	obywateli państw trzecich, którym odmówiono wjazdu na terytorium państwa członkowskiego na granicy zewnętrznej;

b)	obywateli państw trzecich, co do których stwierdzono fakt nielegalnego przebywania na terytorium państwa członkowskiego zgodnie z przepisami krajowymi dotyczącymi imigracji.

Statystyki, o których mowa w lit. a), są zdezagregowane zgodnie z art. 13 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 562/2006.

Statystyki, o których mowa w lit. b), są zdezagregowane według wieku i płci oraz według obywatelstwa osób, których dotyczą.

2. Statystyki, o których mowa w ust. 1, odnoszą się do referencyjnych okresów jednego roku kalendarzowego i są dostarczane Komisji (Eurostat) w ciągu trzech miesięcy od końca roku referencyjnego. Pierwszym rokiem referencyjnym jest rok 2008.

Artykuł 6

Statystyki dotyczące zezwoleń na pobyt i pobytu obywateli państw trzecich

1. Państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostat) statystyki dotyczące:

liczby zezwoleń na pobyt wydanych osobom będącym obywatelami państw trzecich, zdezagregowane w następujący sposób:

(i)	zezwolenia wydane podczas okresu referencyjnego, na podstawie których osobie udziela się zezwolenia na pobyt po raz pierwszy, zdezagregowane według obywatelstwa, przyczyny wydania zezwolenia oraz okresu ważności zezwolenia;

(ii)	zezwolenia wydane podczas okresu referencyjnego i udzielone ze względu na zmianę statusu imigracyjnego osoby lub przyczyny pobytu, zdezagregowane według obywatelstwa, przyczyny wydania zezwolenia oraz okresu ważności zezwolenia;

(iii)

zezwolenia ważne pod koniec okresu referencyjnego (ilość wydanych zezwoleń, niewycofanych i niewygasłych), zdezagregowane według obywatelstwa, przyczyny wydania zezwolenia oraz okresu ważności zezwolenia;

b)	liczby rezydentów długoterminowych pod koniec okresu referencyjnego, zdezagregowane według obywatelstwa.

2. W przypadkach gdy krajowe przepisy i praktyki administracyjne państwa członkowskiego dopuszczają przyznanie szczególnych kategorii wizy długoterminowej lub statusu imigracyjnego zamiast zezwoleń na pobyt, liczby takich wiz i przypadków nadania statusu zostaną włączone do statystyk wymaganych zgodnie z ust. 1.

3. Statystyki, o których mowa w ust. 1, odnoszą się do referencyjnych okresów jednego roku kalendarzowego i są dostarczane Komisji (Eurostat) w ciągu sześciu miesięcy od końca roku referencyjnego. Pierwszym rokiem referencyjnym jest rok 2008.

Artykuł 7

Statystyki dotyczące powrotów

1. Państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostat) statystyki związane z:

liczbą obywateli państw trzecich, co do których stwierdzono fakt nielegalnego przebywania na terytorium danego państwa członkowskiego, w stosunku do których wydano decyzje administracyjne lub sądowe, lub akt stwierdzający lub orzekający, że ich pobyt jest nielegalny i nakładające na nich obowiązek opuszczenia terytorium państwa członkowskiego, zdezagregowane według obywatelstwa tych osób;

b)	liczbą obywateli państw trzecich, którzy w wyniku decyzji administracyjnej lub sądowej lub aktu, o których mowa w lit. a), faktycznie opuścili terytorium danego państwa członkowskiego, zdezagregowane według ich obywatelstwa.

3. Dane statystyczne, o których mowa w ust. 1, nie uwzględniają obywateli państw trzecich przekazanych z jednego do drugiego państwa członkowskiego w ramach mechanizmu ustanowionego na mocy rozporządzeń (WE) nr 343/2003 i (WE) nr 1560/2003.

Artykuł 8

Dodatkowa dezagregacja

1. Komisja może podjąć działania definiujące dodatkowe dezagregacje określone poniżej dla następujących statystyk:

statystyk wymaganych na podstawie art. 4 jako całości, dezagregacja według:

(i)	roku złożenia wniosku;

statystyk wymaganych na podstawie art. 4 ust. 4, dezagregacja według:

(i)	liczby osób, których dotyczy wniosek, decyzja oraz przekazanie;

statystyk wymaganych na podstawie art. 5 ust. 1 lit. a), dezagregacja według:

(i)

wieku;

(ii)

płci;

statystyk wymaganych na podstawie art. 5 ust. 1 lit. b), dezagregacja według:

(i)	przyczyny zatrzymania;

(ii)	miejsca zatrzymania;

statystyk wymaganych na podstawie art. 6, dezagregacja według:

(i)	roku, w którym wydane zostało pierwsze zezwolenie na pobyt;

(ii)

wieku;

(iii)

płci;

statystyk wymaganych na podstawie art. 7, dezagregacja według:

(i)	przyczyny podjęcia decyzji lub aktu nakładającego obowiązek wyjazdu;

(ii)

wieku;

(iii)

płci.

2. Dodatkowe dezagregacje wymienione w ust. 1 dostarczane są wyłącznie oddzielnie, nie zaś w połączeniu z dezagregacjami wymaganymi na podstawie art. 4–7.

3. Decydując o konieczności zastosowania dodatkowej dezagregacji, Komisja bierze pod uwagę zapotrzebowanie na te informacje dla celów rozwijania i monitorowania polityk Wspólnoty oraz dostępność odpowiednich źródeł danych i koszty z tym związane.

Negocjacje w sprawie dodatkowych dezagregacji, które mogą być konieczne w celu stosowania art. 4–7, są podejmowane nie później niż dnia 20 sierpnia 2009 r. Najwcześniejszym rokiem referencyjnym dla wprowadzenia dodatkowych dezagregacji jest rok 2010.

Artykuł 9

Źródła danych i standardy jakości

1. Statystyki oparte są na następujących źródłach danych, odpowiednio do ich dostępności w państwie członkowskim oraz zgodnie z prawem krajowym i praktykami krajowymi:

a)	ewidencja postępowań administracyjnych i sądowych;

b)	rejestry związane z postępowaniami administracyjnymi;

c)	rejestry ludności lub poszczególnych podgrup ludności;

d)	spisy ludności;

e)	badania reprezentacyjne;

f)	inne właściwe źródła.

W ramach procesu statystycznego możliwe jest stosowanie naukowo udowodnionych i dobrze udokumentowanych metod szacunku statystycznego.

2. Państwa członkowskie składają Komisji (Eurostat) sprawozdania o wykorzystanych źródłach danych, powodach wyboru tych źródeł oraz wpływie wybranych źródeł danych na jakość statystyk, jak również o zastosowanych metodach szacunku, a także stale informują Komisję (Eurostat) o wprowadzanych do nich zmianach.

3. Na wniosek Komisji (Eurostat) państwa członkowskie dostarczają jej wszystkich informacji niezbędnych do oceny jakości, porównywalności i kompletności informacji statystycznych.

4. Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję (Eurostat) o rewizjach i korektach statystyk dostarczonych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz o wszelkich zmianach w stosowanych metodach i źródłach danych.

5. Środki odnoszące się do definicji odpowiednich formatów przesyłania danych przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 11 ust. 2.

Artykuł 10

Środki wykonawcze

1. Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia, określające zasady dotyczące odpowiedniego formatu przesyłania danych zgodnie z art. 9, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 11 ust. 2.

2. Następujące środki, niezbędne w celu wykonania niniejszego rozporządzenia i przewidziane w celu zmiany jego elementów innych niż istotne, między innymi poprzez jego uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 11 ust. 3:

a)	aktualizacja definicji zawartych w art. 2 ust. 1;

b)	zdefiniowanie kategorii grup kraju urodzenia, grup kraju poprzedniego lub kolejnego miejsca zamieszkania oraz grup obywatelstwa określonych w art. 3 ust. 1;

c)	zdefiniowanie kategorii przyczyn wydania zezwolenia określonych w art. 6 ust. 1 lit. a);

d)	zdefiniowanie dodatkowych dezagregacji i poziomów dezagregacji, które mają zostać zastosowane dla zmiennych, określonych w art. 8;

e)	określenie reguł dotyczących dokładności i standardów jakości.

Artykuł 11

Komitet

1. W procesie przyjmowania środków wykonawczych Komisja jest wspierana przez Komitet ds. Programu Statystycznego, ustanowiony decyzją 89/382/EWG, Euratom.

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE, wynosi trzy miesiące.

3. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5a ust. 1–4 i art. 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.

Artykuł 12

Sprawozdanie

Do dnia 20 sierpnia 2012 r. i następnie co trzy lata Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące statystyk zestawionych na mocy niniejszego rozporządzenia oraz ich jakości.

Artykuł 13

Uchylenie

Niniejszym uchyla się rozporządzenie (EWG) nr 311/76.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Strasburgu dnia 11 lipca 2007 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

H.-G. PÖTTERING

Przewodniczący

W imieniu Rady

M. LOBO ANTUNES

Przewodniczący

(1) Dz.U. C 185 z 8.8.2006, str. 31.

(2) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2007 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 12 czerwca 2007 r.

(3) Dz.U. C 83 E z 2.4.2004, str. 94.

(4) Dz.U. L 39 z 14.2.1976, str. 1.

(5) Dz.U. L 52 z 22.2.1997, str. 1. Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).

(6) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).

(7) Dz.U. L 181 z 28.6.1989, str. 47.

(8) Dz.U. L 16 z 23.1.2004, str. 44.

(9) Dz.U. L 304 z 30.9.2004, str. 12.

(10) Dz.U. L 50 z 25.2.2003, str. 1.

(11) Dz.U. L 212 z 7.8.2001, str. 12.

(12) Dz.U. L 105 z 13.4.2006, str. 1.

(13) Dz.U. L 222 z 5.9.2003, str. 3.